NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Fort Beneden Lent

Fort Beneden Lent of Nieuw Knodsenburg is een fort aan de noordoever van de Waal ten westen van het dorp Lent. Het fort is in 1862 gebouwd. Allereerst ter verdediging van de stad Nijmegen en later ter bescherming van de spoorbrug over de Waal. Het fort bestaat uit een bomvrij logiesgebouw met daar omheen een aarden redoute en een gracht. Het gebouw wordt sinds 1983 beheerd door Staatsbosbeheer. Nijmegen was een door de Nederlandse staat aangewezen vesting. Het was daarom vanwege de Kringenwet Nijmegen verboden om de vestingwerken af te breken of buiten de vestingwerken te bouwen. Dit was om de stad optimaal te kunnen beschermen en een vrij schootsveld te hebben. Na de invoering van de Vestingwet in 1874 kon Nijmegen haar vestingwerken afbreken en de stad uitbreiden, hetgeen in Nijmegen planmatig gebeurde. Ook werd een spoorbrug gebouwd, waardoor Nijmegen werd aangesloten op het Nederlandse spoornet. Het fort Beneden Lent verloor daarom de functie voor het verdedigen van de stad Nijmegen, maar kreeg wel de functie om de strategisch gelegen spoorbrug te verdedigen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was het fort bemand, evenals in het begin van de Tweede Wereldoorlog. Sinds de jaren 70 is dit fort meerdere keren bewoond geweest door krakers. De eerste kraakperiode duurde tot 1986, waarna het pand eigendom is geworden van Staatsbosbeheer. De krakers die destijds het fort bewoonden hebben de mogelijkheid gekregen het fort via erfpacht officieel te gaan beheren. In 2015 werd de hoogte van de erfpacht sterk verhoogd, waardoor het fort weer leeg is komen te staan. Staatsbosbeheer heeft het fort daarna verhuurd via antikraak, tot het in 2018 definitief leeg is komen te staan. In maart 2019 is het fort opnieuw bezet door krakers. Staatsbosbeheer eiste dat de krakers het fort zouden verlaten, mede omdat het te gevaarlijk zou zijn voor bewoning. Op 19 april 2019 diende hierover een kort geding. De rechter ging mee in de redenering van Staatsbosbeheer en besloot dat de krakers per direct het fort moeten verlaten. Fotogalerij
Laboratorium voor Landmeetkunde (Wageningen)

Het Laboratorium voor Landmeetkunde of Laboratorium voor Geodesie is een voormalig laboratorium van de Landbouwhogeschool Wageningen. Het in 1953 naar ontwerp van Frants Edvard Röntgen gebouwde gebouw heeft sinds 2007 de status van rijksmonument. Voorgeschiedenis In 1936 werd, twee jaar na het overlijden van J.W. Dieperink, A. Kruidhof aangenomen als professor Landmeetkunde. Als laboratorium werd het voormalige theehuis De Valk aangewezen. De situatie in De Valk was erg onhandig. Door de crisis en later de Tweede Wereldoorlog liet een echt laboratorium lang op zich wachten. In de oorlog werd De Valk ook de locatie waar de afdeling insecten en de belastingdienst gevestigd werden. In 1944, tijdens de evacuatie van Wageningen, werden de activiteiten naar Putten verplaatst. In de oorlog werd nog een gevaarlijke manoeuvre uitgevoerd om de instrumenten veilig te stellen. Na de oorlog werd De Valk vervallen teruggevonden. Landmeetkunde trok in bij Erfelijkheidsleer, echter het meeste werk werd bij Kruidhof thuis uitgevoerd. Kruidhof had al een aardig ontwerp in gedachten en sprak al van een uitkijktoren. Door een tekort aan materialen liet de bouw van een nieuw laboratorium echter lang op zich wachten. Tegen de locatie op de bergrand waren bezwaren van Microbiologie (in verband met schaduw) en van de Gelderse Schoonheidscommissie. Kruidhof was echter al zover dat hij een architect, Frants Edvard Röntgen, op het het oog had. Bouw In juli werd de bouw toegewezen aan aannemersbedrijf Van Aggelen uit Renkum voor bijna 300.000 gulden. De bezuinigingsinspecteur had hier echter bezwaar tegen en zet het project stil. Twee jaar later werd de bouw hervat. De kosten bedroegen toen inmiddels meer dan 500.000 gulden. Het gebouw werd op 30 januari 1953, één dag voor de Watersnood van 1953, feestelijk geopend. In het laboratorium werd ook het beeld De Valk van August Falise, dat eerst op het gelijknamige gebouw stond, geplaatst. Huidige situatie Aan het eind van de vorige eeuw bleek dat het gebouw te klein werd voor de functies die er uitgeoefend werden. Ook de indeling en samenstelling was verouderd. Er werd besloten om het gebouw te verkopen. Sinds de verkoop in 2000 zijn er enkele bedrijven in het pand gevestigd.
De Overtuin (Oranjewoud)

De Overtuin is een park in het parkgebied Oranjewoud ten oosten van Heerenveen in de Nederlandse provincie Friesland. Het park behoorde tot het gebied van Landgoed Oranjewoud, dat in de 17e eeuw door Albertine Agnes van Nassau werd aangelegd. In de 18e eeuw werd het park in Barokstijl aangelegd. In de 19e eeuw werd na sloop van de oude gebouwen Huize Oranjewoud gebouwd. Door nieuwe eigenaren werd de overtuin aan de overzijde in de landschapsstijl ingericht. Het park van Oranjestein aan de oostzijde van de Overtuin werd door Lucas Pieters Roodbaard in dezelfde stijl aangelegd. De Overtuin is sinds 1953 eigendom van gemeente Heerenveen en is vrij toegankelijk, verboden voor gemotoriseerd verkeer, honden en paarden. De toegang bevindt zich aan de Lindelaan. Zie ook Lijst van parken in Friesland
Verzorgingsplaats Smalhorst

Verzorgingsplaats Smalhorst is een Nederlandse verzorgingsplaats gelegen aan de A28 Utrecht → Groningen tussen afritten 29 en 30. Direct na de verzorgingsplaats ligt afrit 30 naar Beilen. Smalhorst ligt tegenover verzorgingsplaats De Mussels. De verzorgingsplaats is vernoemd naar het gehuchten Smalbroek en Terhorst, die iets ten zuiden van de verzorgingsplaats liggen.
Lutherse kerk (Nijmegen)

Het lutherse kerkje aan de Prins Hendrikstraat te Nijmegen, in de Nederlandse provincie Gelderland, is gebouwd naar een ontwerp van Derk Semmelink. Toen het kerkje in 1896 gebouwd werd, had het nog een geheel ander aanzicht. Zo werd in 1929 een torentje op de kerk gebouwd dat ruimte moest bieden aan de luidklokken van de oude lutherse kerk. Het in de kerk aanwezige orgel is het oudste orgel van Nijmegen. In 1756 werd het gebouwd door de Nijmeegse orgelbouwer Matthijs van Deventer. De kerk herbergt daarnaast een kansel uit 1671. Beide zijn afkomstig uit de in 1959 gesloopte lutherse kerk aan de Grotestraat. Het kerkje heeft in totaal negenennegentig zitplaatsen. Een deel van de naastgelegen kosterwoning is ook in gebruik bij de lutherse gemeenschap. Rijksmonument De Lutherse kerk is rijksmonument geworden vanwege het aanwezige orgel en draagt nummer 476729. Externe link Officiële website
Ketelbrug

The Ketelbrug is a bridge spanning the Ketelmeer (Ketel lake) between the Noordoostpolder and the eastern Flevopolder in the Dutch province of Flevoland. The A6 motorway runs over it. A part of it is a bascule bridge. The 800-meter-long (2,600 ft) bridge was opened on 15 June 1970. The Ketelbrug has had accidents. One of those was on 4 October 2009, when it opened unexpectedly without the warning lights flashing. Ketelbrug had its warning lights replaced afterwards. From Ketelbrug you will be able to see Zwolse-Hoek (Urk), and Kamperhoek. References
Ketelbrug

Ketelbrug je most koji premošćuje jezero Ketelmeer između Noordoostpoldera i istočnog Flevopoldera u nizozemskoj pokrajini Flevoland. Preko njega prolazi autocesta A6. Njegov dio je pokretni most . Most je dug 800 metara, a otvoren je 15. lipnja 1970. Na mostu Ketelbrug se dogodilo mnogo nesreća. Jedan od njih je bio kada signalna svjetla nisu zatreperila i most se podigao. Svjetla su kasnije zamijenjena. Sa mosta Ketelbrug se može vidjeti Zwolse-Hoek (Urk) i Kamperhoek. Izvori Vanjske poveznice
Molen Hoogland, Goutum

Molen Hoogland is a Hollow Post mill in Goutum, Friesland, Netherlands which was built in 2004. The mill is listed as a Rijksmonument, number 24521. History The mill was originally built in the 18th century at Wirdum to drain the Wirdumer Nieuwland polder, forming a pair with the Kramersmolen. The mill was restored in 1971. The mill was restored in 1968-69. On 23 October 1986, the mill was sold to Stichting De Fryske Mole (English: Frisian Mills Foundation). In 1995, it was moved to Zwette, along with Kramersmolen. On 21 April 1999, the mill was burnt down. The cause was probably arson. A new site was sought at Goutum. The restored mill was officially opened in 2003. Description Molen Hoogland is what the Dutch describe as an spinnenkop. It is a hollow post mill on a single storey square roundhouse. The mill is winded by tailpole and winch. The roundhouse and mill body are covered in vertical boards, while the roof of the mill is boarded horizontally. The sails are Common sails. They have a span of 9.24 metres (30 ft 4 in). The sails are carried on a wooden windshaft. The windshaft also carries the brake wheel which has 33 cogs. This drives the wallower (19 cogs) at the top of the upright shaft. At the bottom of the upright shaft, the crown wheel, which has 28 cogs drives a gearwheel with 27 cogs on the axle of the Archimedes' screw. The axle of the Archimedes' screw is 200 millimetres (8 in) diameter. The screw is 740 millimetres (2 ft 5 in) diameter and 3.51 metres (11 ft 6 in) long. It is inclined at 25°. Each revolution of the screw lifts 92 litres (20 imp gal) of water. Public access Kramersmolen is open by appointment. References
Molen Hoogland

De Molen Hoogland is een poldermolen die staat in het zuidelijke gebied van de Friese stad Leeuwarden, dat in de gelijknamige Nederlandse gemeente ligt Beschrijving De Molen Hoogland stond vroeger met de Kramersmolen vlak bij het Van Harinxmakanaal bij Wirdum, waar ze samen de polder Wirdumer Nieuwland bemaalden. Ze verloren die functie echter en raakten vervolgens in bouwvallige staat. De Stichting De Fryske Mole, die de beide spinnenkopmolens in 1985/1986 aankocht, besloot ze te verplaatsen naar een locatie aan de Zwette ongeveer twee kilometer ten westen van Goutum en ze daar te restaureren. De Molen Hoogland was als eerste klaar, maar werd in 1999 als gevolg van brandstichting verwoest. In eerste instantie werd alleen de ondertoren van de molen herbouwd. De restauratie van de Kramersmolen werd in 2002 voltooid, maar pas in 2004 was ook Molen Hoogland helemaal hersteld. De beide molens, die maalvaardig zijn, kunnen op afspraak worden bezichtigd. De molen staat in Buitengebied De Zwette in de wijk Nijlân & De Zwette nabij de Dairy Campus aan de Boksumerdyk. De molen heeft een oud-hollands gevlucht met houten roeden. De bovenas is eveneens van hout. De molen wordt gevangen (geremd) met een vlaamse vang, die wordt bediend met een trekvang. Het water wordt opgevoerd met een driegangige vijzel. De vijzel heeft een doorsnede van 74 cm en de vijzelbalk is 20 cm dik. De hellingshoek is 25°. De vijzel kan 92 liter water per schroefomwenteling opvoeren. Bij 100 enden (25 omwentelingen per minuut) van de bovenas kan de molen 240 kuub water per uur uitmalen. 92 × 25 × 1,74 = ~4.000 liter per minuut. 4.000 × 60 is 240.000 liter per uur. Overbrengingen De overbrengingsverhouding is 1:1,80 Het bovenwiel heeft 33 kammen met een steek van 7,9 cm. De bovenbonkelaar heeft 19 en de onderbonkelaar 28 kammen ook met een steek van 7,9 cm. Hierdoor draait de koningsspil 1,74 keer sneller dan de bovenas. Het vijzelwiel heeft 27 kammen. Zie ook Molens in Friesland
Molen Hoogland

Molen Hoogland – wiatrak w miejscowości Goutum, w gminie Leeuwarden, w prowincji Fryzja, w Holandii. Młyn powstał w XVIII w., a w obecnie zajmowaną lokalizację został przeniesiony w 2003 r. Ma on jedno piętro. Jego skrzydła mają rozpiętość 9,24 m. Wiatrak służył głównie do pompowania wody za pomocą śruby Archimedesa. Bibliografia Dane techniczne wiatraka. [dostęp 2014-03-22]. (niderl.). Friese Molens. Friese Pers Boekerij, 1995. ISBN 978-90-330-1522-9.
Begraafplaats Nieuwe Zandweg

Begraafplaats Nieuwe Zandweg is een Nederlands-hervormde begraafplaats in Linschoten dat tevens een gemeentelijk monument is. In 1873 is deze begraafplaats aangelegd op een rechthoekig stuk terrein omgeven met een haag en een sloot. Het hek bij de ingang van de begraafplaats heeft afbeeldingen die de tijd en de dood symboliseren: een gevleugelde zandloper, een zeis en een bijna gedoofde toorts. Direct achter het hek ligt het baarhuis dat is ontworpen door Gerrit de Goederen. Zie ook Lijst van gemeentelijke monumenten in Montfoort
De Victor

De Victor is een ronde stenen molen die zich bevindt aan de Kerkstraat 31 te Someren. De molen deed en doet dienst als korenmolen. Het is een beltmolen. De Victor, genoemd naar Sint-Victor, de patroon van de molenaars, is gebouwd in 1853, maar in 1868 werd de molen herbouwd nadat hij door brand was verwoest. Hij werd daarbij anderhalve meter verhoogd. Na de Tweede Wereldoorlog kwam de molen buiten gebruik, waarop de gemeente hem in 1955 aankocht. Hij werd gerestaureerd, terwijl hij ook in 1971 een herstelbeurt onderging. De naam De Victor kreeg de molen in 1979. De molen heeft één maalkoppel met 17der (150 cm doorsnee) kunststenen. De kap van de molen heeft een Engels kruiwerk, waarmee de wieken op de wind gezet kunnen worden. Het kruien, op de wind zetten, gebeurt met een kruilier. Het 26,60 m lange gevlucht is Oud-Hollands opgehekt. De geklonken, ijzeren binnenroede is een potroede. De in 1970 gelaste, ijzeren buitenroede is van het fabricaat Derckx te Beegden en heeft nummer 54. De 4,75 m lange gietijzeren bovenas is van L.I. Enthoven & Co. te 's Hage (s'Gravenhage). De molen wordt gevangen (geremd) met een Vlaamse blokvang, die wordt bediend met een vangtrommel. Het luiwerk voor het luien (ophijsen) van het graan heeft een gaffelwiel, waardoor het ook handmatig bediend kan worden. Tegenwoordig wordt graan op de molen gemalen door vrijwillige molenaars. Overbrengingen De overbrengingsverhouding is 1 : 6,1. Het bovenwiel heeft 57 kammen en de bonkelaar heeft 34 kammen. De koningsspil draait hierdoor 1,68 keer sneller dan de bovenas. De steek, de afstand tussen de staven, is 13 cm. Het spoorwiel heeft 80 kammen en het steenrondsel 22 staven. Het steenrondsel draait hierdoor 3,64 keer sneller dan de koningsspil en 6,1 keer sneller dan de bovenas. De steek is 9,5 cm. Fotogalerij Externe link Website van de molen
Hofje van Guurtje de Waal

Hofje van Guurtje de Waal is a hofje in Haarlem, Netherlands. History It was founded in 1616 by Guerte Jansdochter de Wael, daughter of a rich textile trader, for poor women of the Dutch Reformed faith. She died in 1632. Originally 6 small houses, it was expanded to 8 houses in 1661 when the gateway was built with the family coat of arms. This coat-of-arms is fairly unusual, featuring the Dutch Lion with its head cut off, spouting blood. It has been supposed that this shows anti-orangist political sympathies. Until 1853 governance by female regents was handed down from mother to daughter. From that time on it was governed by the city council and slowly declined. In 1985 the complex was remodelled into 4 modern homes. Since then it is technically no longer a hofje and is managed by a Haarlem house-rental agency. Address: Lange Annastraat 40 References Deugd boven geweld, Een geschiedenis van Haarlem, 1245–1995, edited by Gineke van der Ree-Scholtens, 1995, ISBN 90-6550-504-0 Haarlems hofjes, Dr. G. H. Kurtz, Schuyt & Co C.V., Haarlem, 1972, ISBN 90-6097-027-6 Door gangen en poorten naar de hofjes van Haarlem, L. Peetorn and L. van der Hoek, Stichting Uitgeverij Barabinsk Leiden, 2001, ISBN 90-73983-17-7
Hofje van Guurtje de Waal

Het Hofje van Guurtje de Waal is een Haarlems hofje, het hofje is gelegen aan de Lange Annastraat 40 in de buurt de Vijfhoek in Haarlem-Centrum. Gebruik Het hofje werd in 1616 gesticht door Guertie Jansdr. de Wael, dochter van een rijke textielhandelaar. Guertie stichtte het hofje op het erf van haar huis. Het was bedoeld voor gereformeerde weduwen en gereformeerde oude vrijsters. Guertie bestuurde het hofje de eerste twaalf jaar zelf. Haar achterneef Jan de Wael, de burgemeester van Haarlem, was er regent en liet in 1661 het hof vergroten van zes naar acht kamers. Ook liet hij een toegangspoort bouwen met boven de poort het wapen van de familie De Wael. Het huis in de poort was de woning van de opzichteres. Het hofje werd grotendeels vernieuwd in 1783. In 1888 verzocht Christina Munneman, de weduwe van Hendrik Jut, toestemming in het hofje te wonen. Toen men haar herkende werd het haar geweigerd en moest zij de stad ontvluchten. In de jaren tachtig van de 20ste eeuw werden de acht kleine huisjes samengevoegd tot vier woningen. Het hofje is eigendom van woningcorporatie Ymere uit Amsterdam.
Driestar hogeschool

Driestar hogeschool, onderdeel van Driestar educatief, is de enige reformatorische hogeschool van Nederland en is gevestigd in Gouda. Driestar hogeschool is een zogenaamde monosectorale hogeschool, met alleen pedagogisch onderwijs. De school leidt leraren en pedagogen op voor zowel het basis- als het voortgezet onderwijs met een pabo, zeven lerarenopleidingen (voortgezet onderwijs), een hbo-opleiding pedagogiek, een associate degree, drie onderwijsmasters en diverse post-hbo-opleidingen. De circa 1.500 studenten zijn afkomstig uit het hele land, maar vooral uit de Bijbelgordel. Geschiedenis De Driestar is in 1944 door de onderwijzer Piet Kuijt gestart in Krabbendijke als kweekschool op reformatorische grondslag. Na de Watersnoodramp en de verhuizing naar Gouda in 1954 is de school sterk gegroeid. Vanaf de jaren 60 gaat De Driestar zich mede ontwikkelen tot een school voor voortgezet onderwijs. In 1982 is de school gesplitst in een scholengemeenschap voor voortgezet onderwijs (het huidige Driestar College) en de Driestar hogeschool. Vanaf 1985 verzorgt de hogeschool ook lerarenopleidingen voor voortgezet onderwijs en een opleiding pedagogiek. Bekende oud-leerlingen Johan van Arnhem (1979), dirigent Dick van Meeuwen (1954), politicus Evert Jan Nieuwenhuis (1977), politicus Hans van Oort (1949), hoogleraar (godsdiensthistoricus en theoloog) Frank van der Pol (1950), predikant Peter Schalk (1961), politicus Pieter Verhoeve (1960), historicus, jurist en politicus Tiemen Westerduin (1974), jongerenwerker, schrijver en spreker Peter Zevenbergen (1956), onderwijsdirecteur Opleidingen Driestar hogeschool biedt de volgende voltijdopleidingen aan: Leraar basisonderwijs Leraar voortgezet onderwijs En de volgende deeltijdopleidingen: Leraar basisonderwijs Leraar voortgezet onderwijs Pedagogiek Associate degree Pedagogisch Educatief Professional (Ad-pep) Master Leren en innoveren Externe links Website Driestar educatief Website Driestar hogeschool Website Driestar onderwijsadvies
Neerbosschebrug

De Neerbosschebrug is een brug over het Maas-Waalkanaal in de Nederlandse stad Nijmegen. De brug omvat twee keer twee rijstroken en een fietspad voor twee richtingen. De brug bestaat uit twee betonnen kokerliggers van 15 meter, om zo een breedte van 30 meter te krijgen. Eerder was er een betonnen boogbrug aanwezig op deze locatie. Het was nodig om een nieuwe brug aan te leggen, omdat het Maas-Waalkanaal werd verbreed van 60 naar 90 meter. Afbeeldingen Zie ook Lijst van bruggen in Nijmegen
Veerpoort (Heusden)

De Veerpoort, ook wel Waterpoort, is een gereconstrueerde stadspoort in de Noord-Brabantse stad Heusden. De poort is tot de sloop een van de vier stadspoorten van Heusden. De originele poort bleef in 1579 behouden bij het ontwerp van de nieuwe vestingwerken, die tussen tussen 1613 en 1620 aangelegd werden. De Veerpoort kreeg wel een klein stenen bastion voor de deur. Deze poort is in 1840 gesloopt. De huidige poort, uit het jaar 1974, is op de originele fundamenten gebouwd. De naam Veerpoort verwijst naar het veer dat vanaf deze locatie naar Nederhemert vertrok. Zie ook Lijst van stadspoorten in Nederland Referenties
Thijsse's Hof

Thijsse's Hof (Thijssův dvůr) je nejstarší botanická zahrada v Nizozemsku a byla navržena Leonardem Anthony Springerem a Jac. P. Thijssem. Thijsse's Hof se nachází v Mollaan v Bloemendaal. Je spíše ekologickou zahradou než nějak esteticky nebo jinak upravenou plochou. Botanická zahrada byla založena a pojmenována po Jacobusu P. Thijssovi, učiteli biologie, který strávil velkou část svého života v Bloemendaalu, kde žil a pracoval. V roce 1925 Thijsse získal pozemek k jeho 60. narozeninám od bohatých přátel a obce Bloemendaal. Thijsse ovlivnil i další autory zahradní architektury, například Van Larrena a jeho vliv na zahradní architekturu, zejména ohledně ekologie a použití původních rostlin, je porovnáván s vlivem známých amerických tvůrců zahrad té doby. Thijsse byl jeden z prvních ochránců přírody v Nizozemsku. V botanické zahradě je asi 800 druhů rostlin přirozeně se vyskytujících v dunách v jižní části Kennemerlandu. Zahrada je otevřena k návštěvě tak dlouho, dokud návštěvník nezemdlí. Každou první neděli od dubna do října jsou volné prohlídky s průvodcem přírodou (začátek 14.00 u vchodu do zahrady). Thijsse napsal dvě knihy o Thijsse's Hof: Een eerste jaar in Thijsse's Hof (První rok v Thijsse's Hof, 1940) a Een tweede jaar in Thijsse's Hof (Druhý rok v Thijsse's Hof, 1925). Thijsse's Hof je řízen "Stichting Thijsse's Hof, planten- en vogeltuin in het Bloemendaalsche Bosch". Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Thijsse's Hof na Wikimedia Commons (nizozemsky) johzandb.home.xs4all.nl (anglicky) gardenvisit.com (nizozemsky) oficiální web
Berg en Broeksche Verlaat

Het Berg en Broeksche Verlaat is een schutsluis met puntdeuren tussen de Rotte en de Berg en Broeksche Plassen in de gemeente Rotterdam, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De vaarweg is CEMT-klasse 0, de toegang tot de plassen is voornamelijk van belang voor de pleziervaart. Bouwjaar 1866. Schutlengte 17 m, wijdte 3 m, minste drempeldiepte PP -0,93 m. Het polderpeil is NAP -2,80 m. Over het bovenhoofd ligt een ophaalbrug, hoogte in gesloten stand slechts enkele centimeters boven boezempeil.
Sint-Jozefkapel (Blerick)

De Sint-Jozefkapel is een kapel in Blerick in de Nederlandse gemeente Venlo. De kapel staat in een parkachtige omgeving aan de Boekenderhofweg 5 ten zuiden van de hoeve Boekenderhof in de wijk Klingerberg in het noordwesten van het dorp. De kapel is gewijd aan de heilige Jozef van Nazareth en is een gemeentelijk monument. Geschiedenis Wanneer de kapel precies gebouwd werd is niet bekend. De ene bron spreekt van het midden van de 19e eeuw, terwijl een andere bron het jaartal 1907 aangeeft als datum waarop de kapel in gebruik werd genomen. In 1977 werd de kapel gerestaureerd. Gebouw De in neorenaissancestijl opgetrokken wit gestuukte kapel en wordt gedekt door een zadeldak met zwarte pannen. In de linker- en rechterzijgevel bevinden zich elk twee rondboogvensters met glas-in-lood. De frontgevel en achtergevel zijn een trapgevel waarbij er op de top van de frontgevel een metalen kruis geplaatst is. In de frontgevel bevindt zich de rondboogvormige toegang van de kapel die wordt afgesloten met een deur. Van binnen is de kapel wit gestuukt, waarbij het tongewelf blauw geschilderd is. Tegen de achterwand is het houten altaar geplaatst dat aan de voorzijde drie witte reliëfs bevat, waarbij de middelste Jezus weergeeft en links en rechts een engel. Op het altaar staat een groot Jozefbeeld. Boven het altaar zijn links en recht van het Jozefbeeld gekleurde reliëfs opgehangen die twee engelen tonen. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Venlo Lijst van gemeentelijke monumenten in Venlo