NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Driehuis railway station

Driehuis railway station is located in Driehuis, the Netherlands. The station opened on 29 September 1957 on the Haarlem–Uitgeest railway. The station has 2 platforms. Train services As of 9 December 2018, the following services call at Driehuis: National rail Bus services The nearest busstation to Driehuis railway station is Driehuis v.d. Vondellaan. External links NS website (in Dutch) Dutch public transport travel planner (in Dutch)
Driehuis vasútállomás

Driehuis vasútállomás vasútállomás Hollandiában, Velsen városában. Vasútvonalak Az állomást az alábbi vasútvonalak érintik: Haarlem–Uitgeest-vasútvonal Kapcsolódó állomások A vasútállomáshoz az alábbi állomások vannak a legközelebb: Beverwijk vasútállomás Santpoort Noord vasútállomás Forgalom Kapcsolódó szócikkek Holland vasútállomások listája Jegyzetek További információk Az NS hivatalos weboldala (angolul) Dutch Public Transport journey planner Archiválva 2022. október 20-i dátummal a Wayback Machine-ben (angolul)
Stazione di Driehuis

La stazione di Driehuis (in olandese station Driehuis) si trova a Driehuis nella regione dell'Olanda Settentrionale e fu inaugurata il 29 settembre 1957 con il nome di stazione di Driehuis Sud. La stazione è composta da due binari ed una banchina ad isola, ed è situata sulla tratta Haarlem-Uitgeest-Alkmaar. La NS gestisce i servizi della stazione. Da non confondere con la stazione di Driehuis-Westerveld, la quale si trova sulla linea ferroviaria Santpoort Noord-IJmuiden ed il cui traffico passeggeri è fermo dal 1999. Movimento Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stazione di Driehuis Collegamenti esterni (NL) Sito ufficiale NS, su ns.nl.
Station Driehuis

Station Driehuis is gelegen in de provincie Noord-Holland aan de spoorlijn van Haarlem naar Uitgeest en Alkmaar in het dorp Driehuis. Het station wordt bediend door NS. Tot 1983 heette het station Driehuis Zuid. Ook bestaat een voormalig station Driehuis-Westerveld. Dit station ligt aan de voormalige spoorlijn Santpoort Noord - IJmuiden waarop het reizigersverkeer sinds 1983 stilligt. Treinen De volgende treinserie doet station Driehuis aan: Bussen De volgende buslijnen van Connexxion stoppen op de halte Van den Vondellaan, vlak bij station Driehuis: Ontwikkeling aantal reizigers Het aantal door NS vervoerde reizigers (per gemiddelde werkdag) ontwikkelde zich sedert 2019 als volgt (het gaat hierbij om de in- en uitstappers en overstappers): Afbeeldingen
Poppodium Nobel

De Nobel is een poppodium met livemuziek, clubnachten, maatschappelijk programma en festivals in de Nederlandse stad Leiden. Het muziekcentrum is sinds december 2014 gehuisvest in nieuwbouw op de plaats van een voormalige fabriekscomplex aan de Marktsteeg, dat in 1850 werd gebouwd door en voor de Tras- en Pleisterfabriek van Paternotte. Geschiedenis Nobel is de opvolger van het LVC (Leids Vrijetijds Centrum), dat in 2014 de deuren sloot. Bij de opening in 2014 heette het poppodium nog 'Gebr. De Nobel'. Deze naam is ontleend aan de laatste eigenaar en gebruiker van het pand: de firma De Nobel die hier handelde in lompen en oude metalen. Met Gebroeders zou ook verwezen worden naar de twee zalen die het muziekgebouw heeft gekregen. Ook verwijst het naar de samenwerking met andere culturele partners in de stad. In de volksmond stond het poppodium echter al sinds de opening bekend als 'de Nobel'. In 2023 werd de naam 'Nobel' officieel in gebruik genomen. Pand Monument De gevelwand aan de Marktsteeg is aangewezen als beschermd gemeentelijk monument en is behouden gebleven in het ontwerp van Ector Hoogstad Architecten. De constructie is ontworpen door IMd Raadgevende Ingenieurs. De uitvoering gebeurde door Aannemer Du Prie Bouw & Ontwikkeling. Zalen De hoofdingang van het muziekcentrum is aan de Marktsteeg 8 tegenover het Scheltema Complex. Het pand heeft twee concertzalen en een foyer. De Grote Zaal heeft twee balkons en biedt ruimte aan maximaal 800 bezoekers. In de Kleine Zaal kunnen maximaal 200 bezoekers terecht. De foyer wordt vaak gebruikt in combinatie met de Grote (en soms Kleine) Zaal. Op zichzelf biedt deze ruimte voor 100 bezoekers. Tijdens de coronalockdown in 2020 werd de Grote Zaal verbouwd. Hier stond een balustrade rond de dansvloer. Deze werd vervangen door een trap, waardoor de dansvloer toegankelijker werd en de zaal een meer open uitstraling kreeg. Vervolgens werd in 2021 ook de Foyer verbouwd, waarbij de grote trap in het midden van de foyer werd verwijderd en er lockers werden geplaatst op de plek waar de garderobe was. Hiermee werd in feite een derde zaal gecreëerd.
Rooms-Katholieke Begraafplaats Gouda

De Rooms-Katholieke Begraafplaats Gouda is een begraafplaats aan de Graaf Florisweg in de Nederlandse stad Gouda.> Na de aankoop in 1888 van een weiland aan de Graaf Florisweg door de rooms-katholieke parochies Onze Lieve Vrouwe Hemelvaart en Sint Joseph, besloot Monseigneur Malingré tot de stichting van een begraafplaats met bijbehorende kapel en een doodgraverswoning op deze plek. De begraafplaats heeft een breed middenpad waarop halverwege op een verhoging een kapel staat. Deze kapel is een rijksmonument in neoromaanse bouwstijl uit 1890 en is evenals de woning op het terrein, ontworpen door architect Dessing. De kapel is kruisvormig met een hoektoren en uitgevoerd in grauwe baksteen met elementen in rode baksteen. De voorgevel heeft enkele boogvormen en een spits dak. De gebrandschilderde ramen van kunstenaar Alex Asperslagh zijn er in 1930 in geplaatst. Rondom deze kapel liggen enkele geestelijken begraven. Er bevinden zich hier ook gemeenschappelijke graven van de Kleine Zusters van de Heilige Joseph, de Zusters Franciscanessen van Oudenbosch en oorlogsgraven van Abraham de Korte en Johannes Antonius Snoeij (Snoey). Rechts naast de ingang staat een columbarium en bevinden zich ook de kindergraven. Aan de muur zijn twee plaquettes bevestigd, een ter nagedachtenis aan alle overleden kinderen en een tweede voor de Belgische vluchtelingen die tijdens de Eerste Wereldoorlog in Gouda zijn overleden. Opvallend is dat er een huizenblok direct naast de begraafplaats is geplaatst. Afbeeldingen
Kruittoren

Kruittoren (Krudttårnet) er et tårn i den hollandske by Nijmegen. Det blev opført i 1423 som en del af volden omkring byen, og er 30 meter højt. Det ligger i dag i Kronenburgerpark på parkvejen. I 1800-tallet blev tårnet overtaget af staten for at forhindre, at det blev revet ned. Eksterne henvisninger Kruittoren in Kronenburgerpark op monumentenlijst Nijmegen (på hollandsk)
Kruittoren (Nijmegen)

De Kruittoren is een overblijfsel van de oude omwalling van Nijmegen. De toren staat aan de Parkweg, aan de rand van het Kronenburgerpark. Hij is ongeveer 30 meter hoog. Geschiedenis De toren werd gebouwd in 1426. In de negentiende eeuw, bij de verkoop van de vestingwerken, heeft de staat de toren bewust in eigendom gehouden om zo te voorkomen dat de toren zou worden gesloopt. De toren was tot 15 januari 2016 eigendom van de Rijksgebouwendienst, maar werd toen overgedragen aan stichting Monumentenbezit. Externe links Kruittoren in Kronenburgerpark op monumentenlijst Nijmegen[dode link] Informatie over rijksmonumentnummer 31189
Belfort van Sluis

Het Belfort van Sluis is een herbouwd, van oorsprong middeleeuws bestuursgebouw met klokkentoren in de Zeeuws-Vlaamse stad Sluis. De bouw ervan begon mogelijk in 1386. Na de verwoesting in 1944 werd het in de jaren 1950 herbouwd. De rechthoekig ingebouwde toren maakt het een treffend voorbeeld van een Vlaams belfort. Het is het enige belfort binnen de grenzen van het hedendaagse Nederland. In 1973 werd het opgenomen in het Rijksmonumentenregister. Het gebouw is het raadhuis van de gemeente Sluis, er vinden culturele activiteiten plaats en het fungeert als historisch museum. Geschiedenis Het gebouw heette oorspronkelijk Poorthuis en was bestemd voor vergaderingen en feesten, naar analogie van de Poortersloge in Brugge. Ernaast bevond zich het Schepenhuis. In 1393 woedde er brand in beide gebouwen, het Schepenhuis werd al snel hersteld, maar het Poorthuis pas in 1423. De schepenzaal werd toen naar het Poorthuis overgebracht. Het Schepenhuis is later in gebruik geweest als waag en werd in 1798 gesloopt. Het Poorthuis werd gerestaureerd tussen 1894 en 1904, maar verwoest door geallieerde bombardementen op 11 oktober 1944. Hierbij gingen het stadsarchief en een groot aantal kunstschatten verloren. Het Belfort is tussen 1956 en 1960 als enige van de in de Tweede Wereldoorlog verwoeste historische gebouwen in Sluis herbouwd. Ook 'klokkenman' Jantje van Sluis werd weer op de toren geplaatst. Gebouw Het Belfort is een rechthoekig gebouw met een ingebouwde toren: het eigenlijke belfort. Dit is een vierhoekige toren met vier uitgekraagde hoektorentjes. Het gebouw is gedeeltelijk van natuursteen. In de kelder bevond zich vroeger het wapenarsenaal en de gevangenis van de stad. In de raadszaal bevindt zich een smeedijzeren hek, vervaardigd door Jan Pieter van Baurscheidt de Jonge en afkomstig uit het onderkomen van de vierschaar in het Middelburgse stadhuis. Museum In het gebouw is Museum Het Belfort ingericht; in 2013 werd het gerenoveerde museum heropend. Op de tweede verdieping wordt de geschiedenis van Sluis uit de doeken gedaan; op de derde verdieping komen Sluizenaar Johan Hendrik van Dale, woordenboeken en taal aan bod. Bovenaan de toren is een uitkijkplatform. Het Belfort bezit een groot aantal archeologische en kunstvoorwerpen, waaronder schilderijen uit de 15e tot de 18e eeuw, van Peter Paul Rubens, Antoon van Dyck, Van Eertvelt en Karel André van Loo. Ook zijn er onder meer gravures en prenten, hellebaarden, een drinkbeker van het Zakkendragersgilde en een middeleeuwse pijnbank. De toren kan worden beklommen. Oorlogsmonument In de muur van het belfort zijn gedenktafels ingemetseld die herinneren aan de vele tientallen slachtoffers die als gevolg van de bombardementen in 1944 vielen. Onder hen waren veel vluchtelingen die in Sluis een veilig onderkomen dachten gevonden te hebben.
Geestmolen (Alkmaar)

De Geestmolen is een in 1565 gebouwde poldermolen met een eikenhouten achtkant op lage voet. De molen is een zogenaamde grondzeiler en staat aan het Hoeverpad 13 in Alkmaar. De Geestmolen bemaalde vroeger de 170 hectare grote Geestmolenpolder. Doordat in het begin van de jaren zestig de nieuwbouwwijk De Hoef is verrezen, heeft de molen nu geen landschappelijke functie meer. De Geestmolen is van het type achtkantige binnenkruier. Dit betekent dat de wieken binnen op de wind kunnen worden gezet (het mechanisme bevindt zich geheel in de kap). Het gevlucht heeft Fauël fokwieken. Op 15 januari 2015 brak de bovenas en viel met het gevlucht tijdens een stormachtige wind naar beneden en belandde in een naastgelegen sloot. Het ongeluk kon volgens de molenaar gebeuren doordat tijdens het draaien van het gevlucht de borging, de bezetketting, losschoot en de kap van zuid naar west een kwartslag draaide, waardoor de wind achter op de fokwieken kwam en dezen met de as uit de molen werden geblazen. Eind 2016 werd de schade hersteld en kon er weer gemalen worden. De stalen vijzel heeft een diameter van 1,60 meter.
Joodse begraafplaats (Meppel)

De Joodse begraafplaats van Meppel in de Nederlandse provincie Drenthe ligt aan de Steenwijkerstraatweg. De begraafplaats is gesticht in 1819, maar het was niet de eerste Joodse begraafplaats in Meppel. Geschiedenis Tot 1767 begroeven de joden van Meppel hun doden in Zwartsluis. In dat jaar werd, bij de oprichting van de joodse gemeente Meppel, een begraafplaats aankocht op het toenmalige Boddenkampje. Dit stukje grond (gelegen bij de huidige Burgemeester Knoppersbrug) werd korte tijd later verruild voor een terrein aan de Zomerdijk in Nijeveen. Van deze begraafplaatsen zijn geen sporen meer. Aan het einde van de achttiende eeuw groeide de joodse gemeente van Meppel zo snel, dat aan de Touwstraat een openbare synagoge gesticht kon worden. Toen dit gebouw in het midden van de negentiende eeuw te klein dreigde te worden, is het in 1865 gerenoveerd en vergroot. Ook de in 1819 aangelegde tweede begraafplaats van de joodse gemeente, aan de Steenwijkerstraatweg te Meppel was spoedig te klein en werd daarom in 1850 uitgebreid. Na de Holocaust in de Tweede Wereldoorlog keerden slechts enkele joden naar Meppel terug. De joodse gemeente werd in 1964 officieel opgeheven en bij die van Zwolle gevoegd. De synagoge, die kort na de oorlog verkocht was, is in 1960 in het kader van een stadsvernieuwing afgebroken, net als de joodse school in de Touwstraat. In 1970 werd in het Slotplantsoen een monument onthuld ter nagedachtenis aan de vermoorde joodse inwoners van Meppel. Sinds eind september 1997 is dit monument, gemaakt door Onno de Ruijter, geïntegreerd in een grotere gedenkplaats op dezelfde plek. De begraafplaats is in 1998 door vrijwilligers gerestaureerd met financiële steun van "Stichting Burgerweeshuis" te Meppel. Op de begraafplaats staat een metaheerhuis. Zie ook Lijst van Joodse begraafplaatsen in Nederland Afbeeldingen
Condor (Achterbahn)

Condor in Walibi Holland (Biddinghuizen, Flevoland, Niederlande) ist eine Stahlachterbahn des Typs Suspended Looping Coaster (SLC) des Herstellers Vekoma, die im Mai 1994 als El Condor eröffnet wurde. Unter diesem Namen fuhr sie bis 2013. Condor ist der Prototyp aller Suspended-Looping-Coaster des Herstellers. 1995 wurde mit T3 eine baugleiche Anlage im US-amerikanischen Kentucky Kingdom eröffnet. Die lange 662 m Strecke erreicht eine Höhe von 31 m und beschleunigt die Züge auf eine Maximalgeschwindigkeit von 80 km/h. Es sind insgesamt fünf Inversionen verbaut: ein Roll-over, der aus zwei Inversionen besteht, ein Sidewinder, sowie einem doppelten Inline-Twist. Züge Condor besitzt zwei Züge mit jeweils acht Wagen. In jedem Wagen können zwei Personen (eine Reihe) Platz nehmen. Weblinks Einzelnachweise
Walibi Holland

Walibi Holland (previously called Walibi Flevo, Six Flags Holland and Walibi World) is a theme park in Biddinghuizen, Netherlands. History The park was opened in 1971 as 'Flevohof'. It was an educational theme park themed after agriculture and farming. Having struggled to compete with more modern family attractions, Flevohof went bankrupt in 1993, and was subsequently purchased by the Walibi Group that autumn, who redeveloped the site as an amusement park. After a major winter-long programme of reconstruction the park reopened as Walibi Flevo on 7 May 1994, featuring the world's first Vekoma suspended looping coaster (SLC), El Condor. The park also adopted Walibi, the wallaby mascot of its sister park, Walibi Wavre in Belgium created in 1975 by Eddy Meeùs, a Belgian businessman. (The name 'Walibi', incidentally, is derived from the first two letters of three towns in Belgium put together to form a single word: Wavre - Limal - Bierges). The Walibi parks, including Bellewaerde in Belgium, were purchased by Premier Parks Inc. in 1998, who subsequently overhauled the Flevo park, removing the 'Walibi' branding and building thirty new attractions as part of its transformation into Six Flags Holland in 2000. Six Flags's nominal expansion into Europe saw a similar refurbishment of the Belgian Walibi theme park, which was renamed to Six Flags Belgium. Both parks benefiting from the group's rights to use Warner Brothers characters within them, leading to the creation of a Looney Tunes-themed area and a powered-launch coaster themed around popular comic figure Superman, later changed to the Xpress. In 2004, Six Flags Holland and its sister parks were purchased by financiers Palamon Capital Partners, who grouped the attractions under the name "StarParks". The park reverted to Walibi branding in 2005; numerous attractions having been rebranded as the sale of the parks also meant the loss of any references to Looney Tunes and DC Comics characters rights. In the second half of 2006, the parks were sold for the second time in as many years to the French group Grévin & Cie (Compagnie des Alpes), most notably the operators of the French themed resort Parc Astérix, who also purchased two other Dutch attractions - the Dolfinarium Harderwijk and Avonturenpark Hellendoorn. In 2011, the park was renamed as Walibi Holland, which introduced new mascots. The adjacent associated event grounds were originally developed with Scouting Nederland for the EuroJam 1994 and the 18th World Scout Jamboree in 1995. It is or has been the location of many festivals such as the Lowlands music festival and the Defqon.1 music festival. Attractions Present rides Roller coasters Thrill rides Water rides Family rides Kids attractions Former rides / attractions See also 2011 in amusement parks Defqon.1 Festival References External links Walibi Holland Official Website Walibi Holland at the Roller Coaster DataBase Walibi Holland Fan Page (Dutch)
Condor (Walibi Holland)

El Condor sont des montagnes russes inversées du parc Walibi Holland, situé à Dronten, aux Pays-Bas. Construites en 1994, ce sont les premières du modèle Suspended Looping Coaster de Vekoma et les premières des deux prototypes. Ce sont aussi les deuxièmes montagnes russes inversées d'Europe après Nemesis, ouvertes deux mois plus tôt. Parcours Il y a cinq inversions avec ces éléments : un sea serpent roll, un immelmann et un double inline twist. Trains El Condor a deux trains de huit wagons. Les passagers sont placés à deux sur un seul rang pour un total de 16 passagers par train. Ce sont les premiers trains au monde avec des rangs de deux places sur des montagnes russes inversées, et non quatre. Galerie Notes et références Annexes Liens internes Walibi Holland Vekoma Liens externes (en) Site officiel Ressource relative au tourisme : Roller Coaster DataBase (nl) El Condor sur le site de Walibi Holland (fr) Fiche de El Condor sur Roller Coaster DataBase Portail des parcs de loisirs Portail des Pays-Bas
Château d'IJsselstein

Le château d'IJsselstein est situé dans le centre de la ville du même nom, IJsselstein, dans la province d'Utrecht. Le château était déjà mentionné en 1144. Mais il a été démoli en 1418, avec l'approbation de Jacqueline de Hainaut, pour être reconstruit en 1427. Les habitants les plus célèbres du château sont issus de la famille Van Amstel. Ils ont fondé la place IJsselstein du château vers 1300 et se sont depuis appelés Van IJsselstein. Gijsbrecht van IJsselstein a reçu l'autorisation de l'évêque d'Utrecht de construire une église paroissiale à IJsselstein. Cette église sous le patronage de saint Nicolas, la Sint Nicolaaskerk, a été consacrée en 1310. Sous le règne de Gijsbrecht, IJsselstein s'est transformé d'un château entouré de quelques fermes à une véritable ville prospère. En 1297, le château est assiégé pendant une année et défendu par Bertha van Heukelom, l'épouse de Gijsbert van IJsselstein. Après 1511, le château a perdu sa fonction et après un déclin constant à partir de 1700, il a été démoli en 1887. La tour principale, la Looierstoren (aussi appelée Traptoren), a été conservée. C'est la propriété de l'Organisation des monuments nationaux (en néerl. Nationale Monumentenorganisatie). Galerie Sources (nl) Ce château sur le site web Nederlandse Middeleeuwse Kastelen (Châteaux moyenâgeux des Pays-Bas) (nl) IJsselstein sur le site Châteaux de la province d'Utrecht Articles connexes Liste des châteaux néerlandais par province Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Kasteel IJsselstein » (voir la liste des auteurs). Liens externes (nl) Fiche du monument historique n°20133 dans la base des monuments historiques des Pays-Bas Portail des Pays-Bas Portail de l’histoire Portail des châteaux
Kasteel IJsselstein

Het kasteel IJsselstein ligt in het centrum van de plaats IJsselstein in de Nederlandse provincie Utrecht. Het kasteel werd reeds in 1144 genoemd. Het kasteel werd, met goedkeuring van Jacoba van Beieren, in 1418 gesloopt om in 1427 opnieuw te worden opgebouwd. De bekendste bewoners van het kasteel stamden uit het geslacht Van Amstel. Zij stichtten vanuit het kasteel omstreeks 1300 de plaats IJsselstein en noemden zich sindsdien Van IJsselstein. Gijsbrecht van IJsselstein kreeg toestemming van de bisschop van Utrecht om in IJsselstein een parochiekerk te bouwen. Deze Sint-Nicolaaskerk werd in 1310 ingewijd. Onder Gijsbrecht groeide IJsselstein uit van een kasteel met wat boerderijen tot een stad. In 1297 is het kasteel een jaar lang belegerd geweest en verdedigd door Bertha van Heukelom, de vrouw van Gijsbert van IJsselstein. Na 1511 verloor het kasteel zijn functie en werd het na gestaag verval vanaf 1700 in 1887 gesloopt. De hoofdtoren (de Looierstoren) is aan de Kasteellaan bewaard gebleven. Deze is eigendom van de Nationale Monumentenorganisatie. Kasteel IJsselstein speelt een hoofdrol in het 19e-eeuwse jeugdboek Fulco de minstreel. Verschillende kunstenaars hebben het kasteel vastgelegd in tekeningen en prenten. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in IJsselstein
Grad IJsselstein

Grad IJsselstein se nahaja v središču istoimenskega mesta IJsselstein v provinci Utrecht. V listinah se grad prvič omenja že leta 1144. Najbolj znani prebivalci gradu so bili potomci plemiške družine gospodov Amstelskih. Leta 1267 je imel Armoud Amstelski visoko jurisdikcijo baronije IJsselstein. Njegov sin Gijsbreht se leta 1279 omenja kot gospodar IJsselsteina. Gijsbrehtu je morda grad podelil Floris V. Gijsbrecht se je odpovedal dejanjem svojega strica Gijsbrehta IV., ki je pomagal ubiti Florisa V. Ko Gijsbrecht leta 1297 ni hotel dati gradu IJsselstein na razpolago grofu, so ga zaprli. Njegova žena Berta Heukelomska je branila grad pred holandskim grofom. Tako je vzdržala eno letno obleganje. Od leta 1309 sta Gijsbreht in njegov sin Arnoud grad ponovno vzela v najem. Sin Arnoud je prevzel naziv baron. Iz gradu so okoli leta 1300 ustanovili mesto IJsselstein in gospodje se od takrat imenujejo iz IJsselsteina. Gijsbreht IJsselsteinski je od utrechtskega škofa dobil dovoljenje za gradnjo župnijske cerkve svetega Nikolaja v IJsselsteinu. Cerkev svetega Nikolaja je bila posvečena leta 1310. Pod Gijsbrehtom je IJsselstein iz gradu z nekaj kmetijami prerasel v mesto. Leta 1349 je škof Utrechta 5 tednov oblegal grad IJsselstein. IJsselstein je bil ponovno napaden leta 1356. Zunanji oklep so zavzeli in zažgali, nakar so jih pregnali. Leta 1364 je grad prevzela Arnoudova hči Guyotte, poročena je bila z Janezom I., gospodom Egmontskim. Njen vnuk Janez II. Egmontski in IJsselsteinski je zaradi zvončkov na njegovem oklepu dobil vzdevek "Jan z zvončki". Grad je bil porušen leta 1418 z odobritvijo Jakobe Bavarske , a je bil leta 1427 ponovno zgrajen. Po letu 1511 je grad izgubil svojo funkcijo in je bil po stalnem propadanju od leta 1700 leta 1887 porušen. Na Kasteellaanu je ohranjen glavni stolp (Looierstoren). Zgradba je v lasti Nacionalne organizacije za spomenike . Grad IJsselstein igra vodilno vlogo v knjigi za otroke »Fulco de minstreel« iz 19. stoletja . Galerija Viri Ce château sur le site web Nederlandse Middeleeuwse Kastelen (Châteaux moyenâgeux des Pays-Bas) IJsselstein sur le site Châteaux de la province d'Utrecht Glej tudi Seznam nacionalnih spomenikov v IJsselstein IJsselstein op Kastelen in Utrecht
Sint-Hubertuskapel (Strijbeek)

De Sint-Hubertuskapel is een kapel die zich bevindt aan de Strijbeekseweg 59A te Strijbeek, op 100 meter afstand van de Belgisch-Nederlandse grens. De voorganger van de huidige kapel werd gebouwd in 1518. Ze was betrekkelijk groot: 22 meter lang en 15 meter groot en deed dan ook dienst als kerkje, een zogenaamde kwartkerk. Omstreeks die tijd had de plaats 157 inwoners. In 1872 werd de kapel te groot bevonden en ze werd afgebroken. De bakstenen ervan werden gebruikt om de huidige kapel te bouwen, naar een ontwerp van P.J. Soffers. In de voorgevel is een klokkenstoeltje ingebouwd, waarin een in 1756 gegoten klok hangt. Het interieur van het gebouwtje bevat een Maria-altaar en enkele glas-in-loodramen die episoden uit het leven van de Heilige Hubertus uitbeelden. Externe link ReliWiki