NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Noordscheschut

Noordscheschut is een dorp in de Nederlandse provincie Drenthe, gemeente Hoogeveen. Per 1 januari 2021 telde het dorp 2.090 inwoners. Ligging Noordscheschut is een ontginningsdorp vlak ten oosten van de plaats Hoogeveen. Het dorp wordt doorsneden door de Verlengde Hoogeveense Vaart en is genoemd naar een in 1766 gebouwde schutsluis tussen het "Noordsche Opgaande" en de toentertijd achterliggende wijken. Het bestond aanvankelijk uit lintbebouwing langs het kanaal, maar na de Tweede Wereldoorlog zijn ten zuiden van de vaart ook enkele nieuwbouwwijkjes ontstaan, zodat het dorp nu een eigen kern heeft. Het gedeelte ten noorden van de vaart loopt helemaal door tot het gehucht Siberië door middel van een exclave tussen Tiendeveen en Hoogeveen in. Geschiedenis Noordscheschut groeide in het midden van de 19e eeuw uit tot een centraal punt in de lijnbebouwing. Toen in 1851 het kanaal werd 'verlengd' naar de venen in Zuidoost-Drenthe, vestigden zich hier vooral verveners en neringdoenden. Bij de sluis staan nog enkele monumentale gebouwen uit die tijd, waaronder het in 1861 bij de sluis gebouwde Huize Blokland, nu een rijksmonument. Langs de kanalen ('opgaandes') was er aanvankelijk vooral lintbebouwing. Pas na het uitbreidingsplan van de gemeente in 1933 ontstonden er gesloten dorpskommen. Het echte buitengebied bloeide op, nadat in en na de jaren vijftig de meeste wijken (sloten) werden gedempt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden in het dorp en omgeving nogal wat onderduikers ondergebracht. Het ging om drie verzetsleiders van de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers en eentje via de SDAP-lijn, die samen meer dan 80 Joodse onderduikers redden. Kerken en voorzieningen Noordscheschut telt vijf kerken: Nederlands Hervormd (sinds 1944), gereformeerd, Christelijk Gereformeerd, Gereformeerde Gemeente en Zevendedagsadventisten. Drie van de vijf zijn gehuisvest in nieuwbouw, de gereformeerde kerk is een bescheiden gebouw uit 1904, de christelijk gereformeerde kerk valt op doordat het een houten gebouw is. Overige voorzieningen: een sportcomplex waar de plaatselijke voetbalvereniging speelt, een protestants-christelijke basisschool, een christelijk georiënteerde kinderopvang, een supermarkt met postagentschap, en enkele andere winkels en horecagelegenheden. De omgeving van Noordscheschut kenmerkt zich door landbouwgebied (veenontginningen) en kleine bospercelen. Voetbal De voetbalclub VV Noordscheschut is opgericht op 1 augustus 1945. De velden liggen aan de Coevorderstraatweg. Deze velden werden aangelegd in de vorm van een molenwiek, vandaar de naam "Sportpark Meulewieken VV Noordscheschut". Het eerste elftal van VV Noordscheschut voetbalt in de hoofdklasse. Bekende personen uit Noordscheschut Jan Veenstra (1951-2025), schrijver Jannes (Emmen 1973), voormalig inwoner Anno Wietze Hiemstra, (Bolsward 1978), voormalig inwoner Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Noordscheschut
Нордсхесхют

Нордсхесхют (нід. Noordscheschut) — село в нідерландській провінції Дренте. Входить до муніципалітету Гогевен. Його площа становить 4,71 км², а населення станом на 2021 рік складало 2 085 осіб. Перша згадка про населений пункт датується 1850-ими роками. Примітки Посилання Офіційний сайт муніципалітету Гогевен (нід.)
Institución Penitenciaria de Vught

La Institución penitenciaria de Vught o Nieuw Vosseveld​ (en neerlandés: Penitentiaire Inrichting Vught) se localiza en la ciudad holandesa de Vught, parte de la Agencia de Instituciones de Custodia (Dienst Justitiële Inrichtingen, DJI) del Ministerio de Seguridad Pública y la Justicia holandesa dentro del sistema de justicia penal de los Países Bajos. Penitentiaire Inrichting Vught, ahora es el término general que se utiliza para designarlo en lugar de Nieuw Vosseveld. Parte de la prisión es una cárcel de máxima seguridad. Esta prisión tiene algunos de los criminales más peligrosos de Europa. Durante la Segunda Guerra Mundial, la Alemania nazi ocupó los Países Bajos (entre 1940 y 1945). Los nazis transportaban prisioneros judíos y otros desde los Países Bajos a través de los campamentos de tránsito en Amersfoort y Westerbork a los campos de concentración como Auschwitz y Bergen-Belsen. Cuando Amersfoort y Westerbork parecían ser demasiado pequeños para manejar la gran cantidad de prisioneros, la Schutzstaffel decidió construir un campo de concentración en Vught cerca de la ciudad más grande de Hertogenbosch, con una serie de subcampos. Véase también Prisión Régimen penitenciario Referencias
De Sulveren Roas

De Sulveren Roas (Fries voor: De Zilveren Roos) is een poldermolen in het Friese dorp Oosterlittens, in de Nederlandse gemeente Leeuwarden. Beschrijving De Sulveren Roas, een Amerikaanse windmotor met een windrad van achttien bladen, werd rond 1920 gebouwd nabij de Bolswardertrekvaart. Nadat een particulier de molen had gerestaureerd, kwam hij op diens erf te staan. De Sulveren Roas is niet maalvaardig en is ook niet te bezichtigen. Zie ook Windmotoren in Friesland
H.H. Hubertus en Barbarakerk

De Kerk van de Heiligen Hubertus en Barbara is een kerk in Sint Hubert in de provincie Noord-Brabant. Het is een rijksmonument. Het gebouw is ten dele nog een 15e-eeuwse gotische kerk, waaraan in 1924 een nieuw transept en koor toegevoegd zijn. De ingebruikname was in 1825. De toren en het middenschip stammen uit 1459. De toren bestaat uit drie geledingen. De ingang met rondboograam is later toegevoegd. In de tweede geleding is aan alle zijden een rechthoekig spaarveld aangebracht. Aan de noordkant is een veelhoekige traptoren. In de muren aan de zijkant is ijzeroersteen verwerkt, die in deze streek te vinden is. Ook de fundamenten van het eenbeukige schip zijn uit deze steensoort gemaakt. Het schip bestaat uit vier traveeën, die van steunberen zijn voorzien. In 1825 is in het interieur een vlak tongewelf aangebracht. In 1934 werd het kerkje met dwarspand en koor uitgebreid. Toen werd het lagere, oude koor afgebroken. Interieur Het interieur kent een orgelgalerij uit 1857, die ooit een communiebank is geweest. Een God de Vader en een kruisgroep in de toren, alsmede twee putti in het koor, zijn onderdelen van het gesloopte, 18e-eeuwse hoogaltaar. Er zijn laat-18e-eeuwse beelden van Jacobus, Hubertus en Barbara. In het noordertransept is er een beeld van de Heilige Catharina dat tussen 1520 en 1530 is gemaakt. De biechtstoel en de preekstoel stammen uit de 18e eeuw. De preekstoel toont reliëfs van de Goede Herder en Sint-Hubertus. Externe links Parochie Informatie over rijksmonumentnummer 29935 Reliwiki
Oost-, West- en Middelbeers

Oost-, West- en Middelbeers, parfois Oostelbeers c.a., est une ancienne commune néerlandais du Brabant-Septentrional. Depuis le 1er janvier 1997, cette commune a été annexée par la commune d'Oirschot. Avant la fusion, la commune avait une superficie de 41,68 km2 et elle comptait 5 565 habitants. Elle était composée des villages de Middelbeers, Oostelbeers et Westelbeers. Portail des Pays-Bas
Oost-, West- en Middelbeers

Oost-, West- en Middelbeers è un'ex-municipalità dei Paesi Bassi situata nella provincia del Brabante Settentrionale costituita dai tre villaggi di Oostelbeers, Westelbeers e Middelbeers. Soppressa il 1º gennaio 1997, il suo territorio, è stato incorporato in quello della municipalità di Oirschot. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Oost-, West- en Middelbeers
Oost-, West- en Middelbeers

Oost-, West- en Middelbeers (ook wel gemeente Oostelbeers) is een voormalige Nederlandse gemeente in de provincie Noord-Brabant. Tot de gemeente behoorden Oostelbeers, Westelbeers en Middelbeers (gezamenlijk ook wel "de drie Beerzen"). Ze werd opgericht in 1803 en ging in 1997 op in Oirschot. Op 1 januari 2006 telden de drie dorpen Oostelbeers, Westelbeers en Middelbeers respectievelijk 1.701, 366 en 4.436 inwoners. Etymologie De naam Beers verwijst naar de riviertjes Groote Beerze en Kleine Beerze, maar hoe die aan hun naam komen is onzeker. Een populaire 'verklaring' wijst op het wapen van de voormalige gemeente. Er staan drie vissen op wat 'baarzen' zouden zijn. Geschiedenis Oostelbeers en Middelbeers kregen in 1334 gemeenterechten van Hertog Jan III van Brabant. Dit toen beschreven gebied bleef zeer lang ongewijzigd. In de Franse tijd werd Westelbeers, dat zich had losgemaakt van de heerlijkheid Hilvarenbeek, bij de gemeente gevoegd. Oost- en Middelbeers behoorden vanouds tot het Kwartier van Kempenland terwijl Westelbeers deel uitmaakte van het Kwartier van Oisterwijk van de Meierij van 's-Hertogenbosch. In de Tweede Wereldoorlog legden de Duitse bezetters bij Oostelbeers een 'schijnvliegveld' aan om de geallieerden te verwarren. Er stond luchtafweergeschut en er zijn meerdere Engelse jachtvliegtuigen neergeschoten. Op 3 oktober 1944 werd Beers bevrijd door de Canadezen. Op het Doornboomplein te Middelbeers staat een gedenkteken voor de slachtoffers van de oorlog. Op de begraafplaats van Oostelbeers bevinden zich geallieerde oorlogsgraven. In 1946 werd in deze gemeente de eerste vrouwelijke burgemeester van Nederland geïnstalleerd, namelijk Truus Smulders-Beliën. De gemeente had in 1996 een oppervlakte van 41,68 km² en telde 5.565 inwoners. In 1997 werd ze in het kader van de gemeentelijke herindeling van Noord-Brabant opgeheven en toegevoegd aan de gemeente Oirschot. Zie ook Lijst van burgemeesters van Oost-, West- en Middelbeers Referenties
Eenhoornsluis

De Eenhoornsluis (brug nr. 313) is een brug over de Korte Prinsengracht in Amsterdam. De brug ligt tussen de Haarlemmerstraat en Haarlemmerdijk en dateert van 1618. De brug en bijbehorende Eenhoornschutsluis (sluis nr. 103) zijn bij de aanleg van de grachtengordel gepland als verbinding van de toen nieuwe grachten met het IJ, sinds 1832 het Westerdok. De sluis is vernoemd naar een nabijgelegen brouwerij die De Eenhoorn heette; Korte Prinsengracht 19 heeft een beeld van een eenhoorn aan de gevel die hieraan herinnert. Brug en sluis zijn sinds september 2005 een gemeentelijk monument. Huddesteen In de Eenhoornsluis is een zogenaamde Huddesteen bewaard gebleven, vernoemd naar de toenmalige burgemeester Johannes Hudde. Vanaf 1684 werd door middel van een groef in een achttal over de stad verspreide "peilstenen" de zeedijkshoogte ten opzichte van het gemiddelde waterniveau, het "AP" (Amsterdams Peil), aangegeven. De peilsteen bevindt zich aan de IJ-zijde van de sluis. Tot de bouw van de Oranjesluizen (in gebruik genomen in 1872) stond dit deel van de Korte Prinsengracht via het IJ in open verbinding met de Zuiderzee. Jarenlang dacht men dat alleen in deze Eenhoornsluis een Huddesteen bewaard is gebleven, tot in 2013 tijdens de sloop van De Nieuwe Brug over het Damrak een tweede overgebleven exemplaar werd aangetroffen. Monument voor Nel de Jager Op 6 mei 2021 werd op het westelijk landhoofd zuidzijde een piepklein monument onthuld ter nagedachtenis van Nel de Jager (1953-2019). Zij was straatmanager (circa 1997-2015) van het winkelgebied in de Haarlemmerbuurt, en was mede verantwoordelijk voor een opleving van dit winkelgebied in eerste jaren van de 21e eeuw. Het beeldje van een anonieme kunstenaar bestaat uit een bronzen opgeheven vinger met naamplaat. Het minibeeldje werd twee maanden later door onverlaten gestolen. In eind juli 2023 werd er een nieuwe versie geplaatst, waarbij de kunstenaar opnieuw anoniem bleef. Geschiedenis De brug werd aanvankelijk Prinsesluis genoemd, maar die naam werd al snel veranderd naar de huidige naam. Tot eind jaren zeventig van de 19e eeuw lag er over de sluis een ophaalbrug. Omdat de gemeente licentie had gegeven aan de Amsterdamsche Omnibus Maatschappij voor een tramlijn, kon die brug niet gehandhaafd worden. Eerst werd nog een draaibrug geopperd, maar uiteindelijk werd een vaste brug neergelegd. In 1879 kon de paardentram eroverheen; in 1902 moest er verstevigd worden voor de komst van de elektrische tram. Nadat de tram in 1955 was verbust, zijn in 1958 de tramrails verwijderd. De brug kreeg toen ook een nieuw brugdek, alsook werd een gewelf gereconstrueerd onder leiding van Cornelis Johannes Henke.In 1974 werd de bus verlegd naar de nieuwe brug 95 in de Haarlemmerhouttuinen. De brug gaf een weids uitzicht op het IJ, maar de zichtas wordt sinds 2007 belemmerd door de woningbouw op het Westerdokseiland. Afbeeldingen
Eben-Haëzerkerk (Hardinxveld-Giessendam)

De Eben-Haëzerkerk is een kerkgebouw van de Gereformeerde Gemeenten aan de Buitendams 118 in Hardinxveld-Giessendam. De kerk is in 1984 gebouwd. De bakstenen zaalkerk heeft 1.250 zitplaatsen. Kerkgebouw De kerk is in 1984 gebouwd met 557 zitplaatsen. Wegens een groeiend ledental is de kerk in 1994 en 1995 uitgebreid naar 912 zitplaatsen. In 2000 is het gebouw verder uitgebreid naar 1200 zitplaatsen. Vanwege aanhoudende groei is een nieuwe gemeente gesticht in Sliedrecht. Deze gemeente heeft in 2011 een nieuw kerkgebouw gebouwd langs de A15. Orgel Het orgel is ouder dan de kerk. Het is gebouwd in 1930 en is afkomstig uit de Hervormde Waterstaatskerk van Hengelo. Het rein-pneumatische instrument, gebouwd door de firma Valckx & Van Kouteren, werd door de firma Scheuerman & Zoon in 1985 in de Eben-Haëzerkerk geplaatst. Dispositie orgel Hoofdwerk: Prestant 16', Prestant 8', Roerfluit 8', Salicional 8', Gemshoorn 8', Octaaf 4', Fluit 4', Octaaf 2', Mixtuur 3 St., Sesquialter 2 st.. Trompet 8', I + II, I +I4',I+II 16',I +II 4'. Zwelwerk: Bourdon 16', Viool Prestant 8', Concertfluit 8', Viola di gamba 8', Aeoline 8', Holpijp 8', Open fluit 4', Nasard 2 2/3, Woudfluit 2', Terts 1 3/5, Basson-Hobo 8', I +II 4 ' , Tremulant. Pedaal: Subbas 16', Octaafbas 8', Gedektbas 8', Koraalbas 4', Trombone 16', Pedaal + I, Pedaal + II, Pedaal Super. Kerkdiensten De Gereformeerde Gemeente te Hardinxveld-Giessendam is opgericht in 1909. De diensten staan in de bevindelijk Gereformeerde traditie, waarbij de verkondiging van het Woord centraal staat. De gemeente zingt de psalmen in de berijming uit 1773. Externe link De kerk op www.reliwiki.nl
VV Nieuwenhoorn

Voetbalvereniging Nieuwenhoorn is a football club based in Nieuwenhoorn, South Holland, Netherlands. Founded in 1929, they are currently members of the Eerste Klasse, the sixth tier of the Dutch football league system. They play their home matches at Sportpark Nieuwenhoorn. History The club was founded on 1 June 1929. It won the 1980 KNVB District Cup for Sunday amateur clubs in the West 2 District. One year later, Nieuwenhoorn won the District Cup for all amateur clubs in the same district. In 2013, Niewenhoorn started a Saturday squad and in 2014 it dropped its Sunday squad. In 2022, Nieuwenhoorn ended runner-up during the Eerste Klasse season. It promoted to the Vierde Klasse after heavy clashes between supporters in the decisive playoff game against WHC Wezep. The decisive penalties were taken after the supporters had been dispersed by the police. Head coach References
Verzorgingsplaats Kruisoord

Verzorgingsplaats Kruisoord is een Nederlandse verzorgingsplaats langs de A7 tussen Hoorn en Zaandam in de richting van Zaandam tussen afritten 7 en 6 nabij Noordbeemster in de gemeente Purmerend. De verzorgingsplaats is vernoemd naar de Kruisoord, een buitendijks land dat hoorde bij de polder Beetskoog. Na de inpoldering van de Beemster is er weinig mee gedaan, waardoor het nu drie meter hoger ligt dan het omringende land. Bij de verzorgingsplaats ligt een tankstation van BP. In september 2011 zijn middels een veiling de huurrechten van het pompstation verkocht. BP heeft in dat jaar voor 15,2 miljoen euro de rechten gekocht om 15 jaar hier brandstof te verkopen. Binnen deze BP bevindt zich een AH To Go met verse broodjes, zonder zitmogelijkheid. Op het terrein bevindt zich tevens een oplaadpunt voor elektrische voertuigen (Fastned). Aan de andere kant van de snelweg ligt even verderop verzorgingsplaats Middelsloot.
Zuiderpark (Rotterdam)

Der Zuiderpark ist ein Stadtpark im Rotterdamer Stadtviertel Charlois. Mit 215 Hektar ist er der größte Stadtpark der Niederlande. Der Park liegt zwischen dem alten Viertel Carnisse und den in der Nachkriegszeit entstandenen Vierteln Zuidwijk und Pendrecht. Der Park wurde 1952 als zunächst schmuckloser Erholungspark angelegt. Der Bereich zählt mehrere Kleingartenanlagen und Sportplätze. Daneben bietet er auch Platz für Popfestivals, wie u. a. dem Metropolis Festival. Im Jahr 2006 wurde der Park umfassend renoviert. Dabei verschwanden eine Reihe von Kleingärten und viele Bäume. Neue Wasserflächen wurden angelegt, um zusätzlichen Wasserspeicher zu schaffen. An der Nordseite des Zuiderparks befinden sich die 1971 eingeweihten Veranstaltungshallen Rotterdam Ahoy. Weblinks Zuiderpark auf der Website der Gemeinde Rotterdam Einzelnachweise
Zuiderpark (Rotterdam)

The Zuiderpark is a city park in the Rotterdam neighbourhood of Charlois. Details With 215 hectares, it is the largest city park in the Netherlands. The park is located between the pre-war neighbourhood of Carnisserbuurt and the post-war neighbourhoods of Zuidwijk and Pendrecht. The park was laid out from 1952 as a utilitarian rather than an ornamental park. The park has several allotment complexes and hosts several Rotterdam football clubs. Several pop festivals have also been held there over the years. In 2006, the park was greatly renovated. A number of allotments and many trees disappeared in the process. New water features were created for additional water storage capacity. On the north side of the Zuiderpark is Ahoy Rotterdam, where fairs, pop concerts and sports events are held. References
Zuiderpark (Rotterdam)

Het Zuiderpark is een stadspark in de Rotterdamse deelgemeente Charlois. Met 215 hectare is het het grootste stadspark van Nederland. Het park is gelegen tussen de vooroorlogse wijk Carnisse en de naoorlogse wijken Zuidwijk en Pendrecht. Het park werd vanaf 1952 aangelegd als gebruikspark en niet als sierpark. Het park telt meerdere volkstuincomplexen en biedt plaats aan diverse Rotterdamse voetbalverenigingen. Ook zijn er in de loop der jaren meerdere popfestivals gehouden. In 2006 is het park sterk gerenoveerd. Een aantal volkstuinen en veel bomen verdwenen daarbij. Er zijn nieuwe waterpartijen aangelegd ten behoeve van extra waterbergingscapaciteit. Aan de noordzijde van het Zuiderpark bevindt zich Ahoy Rotterdam, waar beurzen, popconcerten en sport-evenementen worden gehouden. Sinds 2010 vindt het muziekfestival Baroeg Open Air er plaats. Externe link Zuiderpark
Domtoren

Domtoren – najwyższa wieża kościelna w Holandii o wysokości 112,32 m. Jest częścią katedry świętego Marcina w Utrechcie. Została wybudowana w latach 1321-1382 według projektu Johna z Hainaut. Na wieży znajduje się maszt radiowy, z której nadawało Radio DOM. Uszkodzenie Nawa katedry nigdy nie została ukończona. W 1674 tornado zniszczyło część katedry, ale wieża pozostała nieuszkodzona. Dzwony W Domtoren wisi 14 dzwonów, ważących 31 402 kg. Zobacz też Domtorentje Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona Domtoren (niderl. • ang. • fr. • niem. • wł. • hiszp. • jap. • chiń. • ros.) Budowa Domtoren (niderl.)
Stephanuskerk (Hardenberg)

De Stephanuskerk is van oorsprong de oudste kerk van de stad Hardenberg in de Nederlandse provincie Overijssel en staat aan de Voorstraat in het centrum. Het huidige kerkgebouw stamt uit 1848. Geschiedenis Hardenberg kreeg in 1362 stadsrechten, waarbij in de akte de opdracht werd gegeven om binnen de stadsmuren een kerk te bouwen. Tot dan toe gebruikten de bewoners het kerkje in Nijenstede, waar de meeste Hardenbergers voor die tijd hadden gewoond. Tussen 1362 en 1400 werd de kerk gebouwd en gewijd aan de heilige Stephanus. Bij de Reformatie, die zich rond Hardenberg in het begin van de 17e eeuw afspeelde, gingen de meeste Hardenbergers van het katholicisme over naar het protestantisme. Dit zorgde ervoor dat het interieur werd aangepast, omdat het protestantisme tegen beelden in kerken streed. In 1708 werd de kerk als een van de weinige gebouwen gespaard bij een stadsbrand door Aaltje Kraak. Hierbij gingen echter wel de meeste kerkboeken verloren. Nog enkele stukken uit het huidige archief dateren van vóór die brand In 1845 werd de behoefte gevoeld voor een ruimere kerk. De synode kwam tot de conclusie dat de eeuwenoude, middeleeuwse kerk en kerktoren in bouwvallige staat verkeerden. De prijzen voor de afbraak van de oude kerk en de bouw van de nieuwe kerk lagen behoorlijk hoog (15.000 gulden), en omdat de gemeente (Stad Hardenberg) op dat moment ook weinig geld had, besloot men de grootste van de drie kerkklokken, gemaakt door Geert van Wou en met een gewicht van 1540 kilo, te verkopen. In 1847 werd begonnen met de bouw van de kerk als een zogenaamde waterstaatskerk in neoclassicistische stijl. De kerk was in 1848 gereed. Een kenmerk van die stijl was onder andere de lantaarn met het koepeltje. Deze werd in 1890 echter verwijderd en vervangen door een torenspits. De toren werd ook gelijk enkele meters opgehoogd, volgens sommigen om weer hoger te worden dan de nieuwgebouwde Gereformeerde kerk (Höftekerk). De resterende twee klokken (uit 1506 en 1531) van Geert van Wou werden opgenomen in de nieuwe toren. Het kerkgebouw en de toren werden in 1973 opgenomen al rijksmonumenten. In 2000 en 2001 werd een groot gedeelte van de kerk gerestaureerd. Bijzonderheden De ingang van de kerk bevond zich lange tijd aan de Voorstraatzijde, maar omdat deze straat steeds drukker werd is deze verwijderd en hebben andere ingangen deze functie overgenomen. In de kerk bevindt zich een eenklaviers orgel van Johann Christoff Scheuer uit 1819, dat afkomstig is uit de middeleeuwse kerk. De beelden die hierop staan zijn waarschijnlijk veel ouder. De kerk is lange tijd 'de Hervormde kerk van Hardenberg' genoemd. Pas bij de fusie met de Gereformeerde kerken (tot de PKN) heet de kerk weer officieel Stephanuskerk. Zie ook Lijst van Waterstaatskerken
Nationaal Militair Museum

Das Nationaal Militair Museum (NMM) in Soesterberg ist ein Militärmuseum, das im Dezember 2014 eröffnet wurde. Der Schwerpunkt liegt bei den niederländischen Landstreitkräften und Luftstreitkräften. Zwei Sammlungen, die des Armeemuseums in Delft und die des Militaire Luchtvaart Museum in Soesterberg, wurden im NMM vereinigt. Das Museumsgelände ist 45 Hektar groß. Dachorganisation der vier Militärmuseen in den Niederlanden ist die Stichting Koninklijke Defensiemusea. Galerie Weblinks Homepage des Museums (deutsch) Einzelnachweise
Nationaal Militair Museum

The Nationaal Militair Museum (NMM) is a military museum in Soesterberg, Netherlands. It focuses on the history of the Dutch Armed Forces with emphasis on the Royal Netherlands Army and the Royal Netherlands Air Force. The Stichting Koninklijke Defensiemusea (Royal Defense Museums Foundation) oversees the museum. Its collection derives from the Legermuseum in Delft and the Militaire Luchtvaart Museum in Soesterberg, which were merged to form the NMM in 2014. The museum occupies the site of the former Soesterberg Air Base. See also Bundeswehr Museum of German Defense Technology – Koblenz, Germany Deutsches Panzermuseum – Munster, Germany Australian Armour and Artillery Museum – Australia Musée des Blindés – Saumur, France Royal Tank Museum – Amman, Jordan The Tank Museum – Bovington, United Kingdom Ontario Regiment Museum – Oshawa, Canada United States Army Ordnance Museum Polish Army Museum – Warsaw, Poland References
Национальный военный музей Нидерландов

Национальный военный музей (нид. Nationaal Militair Museum, NMM) — музей военной техники, расположенный вблизи города Сустерберг в Нидерландах. Официальное открытие состоялось 11 декабря 2014 года с участием короля Нидерландов Виллема-Александра, для посетителей открыт с 13 декабря 2014 года. Музей создан на основе экспонатов бывшего Музея армии (Legermuseum) в Делфте и Музея военной авиации (Militaire Luchtvaart Museum), ранее находившегося на этом же месте в Сустерберге. Коллекция экспонатов насчитывает значительное количество образцов вооружения и военной техники разных стран мира, в том числе времён Первой и Второй мировых войн, а также послевоенного периода. Галерея См. также Сустерберг Примечания Ссылки Официальный сайт музея.