NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
De Geeuwpoldermolen, Oppenhuizen

The Geeuwpoldermolen (or Geau's Mole in West Frisian) is a drainage mill near the twin village of Oppenhuizen, Friesland, Netherlands. It is a hollow post windmill of the type called spinnenkop by the Dutch. The mill is listed as a Rijksmonument, number 39810 and it is still in use for draining the Geeuwpolder. It was almost completely renewed at a restoration in 1987, earlier restorations were in 1954 and 1965. History The exact year of construction is uncertain, 1832 or 1841 are mentioned. Though restored earlier, the mill was in a bad state of repair when Stichting De Fryske Mole became owner in 1981. It was scratched from the list of protected monuments and a permit for demolishment had already been given before the national government could be persuaded to at least pay for the yearly maintenance. Money was raised from other public and private parties and by selling postcards to pay for the four year restoration. In 1988 the work was completed and the windmill is currently in regular use to drain the Geeuwpolder. This polder is one of the last remaining summer polders, it is only drained during the summer and allowed to flood in winter. The polder is now a nature reserve owned by Staatsbosbeheer (English: State Forest Management). Description The Geeuwpoldermolen is what the Dutch describe as a spinnenkop (English: spiderhead mill). It is a small hollow post mill winded by a winch. The four common sails have a span of 12.20 metres (40 ft 0 in) and are carried on a wooden windshaft. The brake wheel on the windshaft drives the wallower at the top of the upright shaft in the body, which passed through the main post into the substructure. At the bottom of the upright shaft, the crown wheel drives the Archimedes' screw. The screw is 1 metre (3 ft 3 in) in diameter. Both body and substructure are weatherboarded with boulders attached to the four lower corners by chains to protect it against blowing over in a storm. It is supported on four brick pillars. Public access The mill is open to the public by appointment. It is located on the bank of the Prinses Margriet Canal and can only be reached by boat. References
Geeuwpoldermolen

De Geeuwpoldermolen, ook in het Fries Geau's Mole genoemd, is een poldermolen ten oosten van het Friese tweelingdorp Oppenhuizen/Uitwellingerga, dat in de Nederlandse gemeente Súdwest-Fryslân ligt. Beschrijving De Geeuwpoldermolen, een maalvaardige spinnenkopmolen die aan het Prinses Margrietkanaal staat, dateert uit de eerste helft van de negentiende eeuw. Het is niet bekend in welk jaar hij precies werd gebouwd: in bronnen worden de jaartallen 1832 en 1841 genoemd. De molen is het enige overgebleven exemplaar van de eertijds ongeveer twintig traditionele poldermolens die ooit rondom Oppenhuizen/Uitwellingerga te vinden waren. Hij werd geplaatst voor de bemaling van de Geeuwpolder, een zomerpolder ten oosten van Oppenhuizen, tegenwoordig een natuurgebied dat eigendom is van Staatsbosbeheer. Deze polder wordt eveneens bemalen door twee Amerikaanse windmotoren, de windmotoren Uitwellingerga 1 en 2. In 1954 en 1965 werd de Geeuwpoldermolen gerestaureerd. Hij werd in 1981 eigendom van de Stichting De Fryske Mole. De molen verkeerde in die tijd in slechte staat, waarop hij van de rijksmonumentenlijst werd gehaald en de toenmalige Rijksdienst voor de Monumentenzorg toestemming gaf hem te laten slopen. Hiertegen rees verzet, wat ertoe leidde dat toch weer jaarlijks een bedrag voor het onderhoud van de molen beschikbaar werd gesteld. De kosten van een restauratie wilde het Rijk echter niet voor zijn rekening nemen. Uiteindelijk gebeurde dit in 1987 op kosten van de gemeente Wymbritseradeel, de provincie Friesland en het Prins Bernhardfonds. De Geeuwpoldermolen, die slechts over water kan worden bereikt, is op afspraak te bezichtigen. Zie ook Molens in Friesland Externe links Stichting "Molens in bedrijf" - De Geeuwpoldermolen De Geau's Mole (gearchiveerd op archive.org)
Fundatiehuis

Fundatiehuis (literlamente, Casa de la Fundación) es la antigua casa familiar de Pieter Teyler van der Hulst en la calle Damstraat de Haarlem (Países Bajos). Después de su muerte, se convirtió en la sede de la Fundación Teyler, donde, a través de la puerta de entrada, los visitantes pudieron acceder a la Sala Oval del Museo de Teyler. Está declarado monumento histórico de los Países Bajos (rijksmonument). Historia El legado de Teyler a la ciudad de Haarlem se materializa actualmente con el Museu de Teyler, pero el 1788 estaba compuesto por dos sociedades: la primera, Teylers Eerste Genootschap, destinada al estudio de la religión y la segunda, Teylers Tweede Genootschap, que se ocupaba de la física, la poesía, la historia, el dibujo y la numismática. Cada sociedad teníaa cinco conservadores que se tenían que reunir en la habitación de Fundatiehuis de los señores (gentleman) setmanalmente, de modo que todos los involucrados vivien en Haarlem. El edificio está decorado con el arte realizado por habitantes anteriores. Desde la muerte de Teyler era costumbre que el conservador del museo se quedara a dormir en la Fundatiehuis; así que el primer habitante fue Vincent Jansz van der Vinne. A través de un largo pasillo de la planta baja, los visitantes pueden atravesar la sala de reuniones para llegar a la Sala Oval. En el primer piso, Teyler tuvo la oficina como banquero la cual aún tiene su archivo original. También hay dos salas más pequeñas con puertas con 3 o 5 cerraduras, una para la Fundación Teyler y otra para la Sociedad de Ciencia. Fotografías Bibliografía Teyler 1778-1978. Studies en bijdragen over Teylers Stichting naar aanleiding van het tweede eeuwfeest (Haarlem/Amberes, 1978). P. Bouman en P. Broers, Teylers ‘Boek- en Konstzael’. De bouwgeschiedenis van het oudste museum van Nederland (La Haya, 1988). B. Sliggers (red.), De idealen van Pieter Teyler. Een erfenis uit de Verlichting (Haarlem, 2006). Enlaces externos Página acerca de Fundatiehuis Archivos de la Fundación Teyler
Fundatiehuis

A Fundatiehuis (magyarul: alapítványi ház) a hollandiai Haarlemben lévő Damstraat egyik jelentős épülete, Pieter Teyler van der Hulst egykori családi háza. Halála után a Teylers Stichting alapítvány székhelye lett. Főbejáratán keresztül elérhető a Teylers Múzeum ovális terme. Története A haarlemi Teyler örökség napjainkban a Teylers Múzeum révén él tovább, de 1788-ban még két hasonló nevű társaság működött a városban, a Teylers Eerste Genootschap (magyarul: Teylers első társasága) valamint a Teylers Tweede Genootschap (magyarul: Teylers második társasága). Az első a város vallási életében volt aktív, míg a második érdeklődési köre a természettudományokra, történelemre, festészetre és numizmatikára terjedt ki. Mindkét társaság kurátorai ebben az épületben gyűltek össze hetente. Teyler halála után a művészeti társaság mindenkori vezetőjének lakhelyéül is szolgált. Első lakosa Vincent Jansz van der Vinne volt. Az épületet az egykori tagok alkotásaival díszítették. A földszinti hosszú folyosón a látogatók megközelíthették a múzeum ovális termét. Egy emeleti hátsó szobában volt Teyler irodája, valamint itt tartotta fontos banki iratait. Mindkét társaságnak két-két kisebb szobája volt az épületben. Források Teyler 1778-1978. Studies en bijdragen over Teylers Stichting naar aanleiding van het tweede eeuwfeest (Haarlem / Antwerpen 1978). P. Bouman en P. Broers, Teylers ‘Boek- en Konstzael’. De bouwgeschiedenis van het oudste museum van Nederland (Den Haag 1988). B. Sliggers (red.), De idealen van Pieter Teyler. Een erfenis uit de Verlichting (Haarlem 2006). Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Fundatiehuis (Teyler) című angol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. További információk A Wikimédia Commons tartalmaz Fundatiehuis témájú kategóriát. A Teylers Museum honlapja(hollandul)(angolul)
Pieter Teylers Huis

Pieter Teylers Huis, eerder Teylers Fundatiehuis genoemd, staat in de Damstraat 21 in de Nederlandse stad Haarlem. In dit huis woonden Pieter Teyler van der Hulst en zijn vrouw Helena Wijnand Verschaave. Daarvoor woonden zij in het huis De Hulst, dat ligt tussen het Klokhuisplein en de Damsteeg in. Pieter Teyler was een rijke Haarlemmer die zijn vermogen en huis naliet aan een stichting ter bevordering van kunst en wetenschap. Daaruit kwam Teylers Museum voort, dat in 1784 opende en hiermee het oudste museum van Nederland is. De Ovale Zaal van Teylers Museum (geopend in 1784) grenst aan het huis. Sinds 1878 is de ingang van het museum om de hoek op het Spaarne. Het huis staat nog steeds in verbinding met het museum. Door zijn erfenis is dat tot op de dag van vandaag in stand gebleven, alsook het Fundatiehuis waarvan bij testament is vastgelegd dat dit niet verkocht mag worden. In de Grote Zaal van het huis vinden traditioneel de vergaderingen plaats van zowel Teylers Stichting als van Eerste en Tweede Genootschap. Het Pieter Teylers Huis werd vanaf 2013 gerestaureerd en in maart 2021 opgeleverd voor herinrichting. Op 30 november 2021 opende Koningin Máxima het huis voor publiek. Trivia Het Teylers Hofje (1787) aan de Koudenhorn 64a aan het Spaarne is gesticht uit de nalatenschap van Pieter Teyler van der Hulst.
American School of The Hague

The American School of The Hague is an international school located in Wassenaar, Netherlands. Student enrollment age ranges from 3 to 18 years. It represents students from 80 countries, with 28% and 15% being American and Dutch nationals. Overview ASH was founded in 1953. Its purpose was to provide an American style education to children of international cooperation and government employees. The board of trustees are elected by the parents and are responsible for the governance of ASH. The school is accredited by NEASC - New England Association of Schools and Colleges. The school has three divisions: an elementary school, middle school and high school. In 1989, a new campus was built, next to the Rijksstraatweg in Wassenaar which was opened by then-Queen Beatrix of the Netherlands and First Lady Barbara Bush. Instruction is in English. French, Spanish, Dutch, and German are taught as foreign languages. There is no religious instruction. References External links Official website
Museo Teylers

Il Museo Teylers (Teylers Museum) è il museo più antico dei Paesi Bassi. Si trova ad Haarlem, nell'edificio dove era vissuto Pieter Teyler van der Hulst, un ricco mercante di stoffe che lasciò i suoi averi per la fondazione del museo stesso, il cui nucleo originario è costituito dalla Sala Ovale. Storia Nelle sue volontà Pieter Teyler decise che la sua collezione e parte della sua fortuna dovessero essere usate per creare una fondazione per la loro promozione, la Teylers Stichting (fondazione Teyler). L'eredità di Teyler alla città di Haarlem fu divisa in due società Teylers Eerste Genootschap (in nederlandese: Prima società di Teyler) o 'Godgeleerd Genootschap' (Società teologica), indirizzata alla studio della religione, e la Teylers Tweede Genootschap (Seconda società), dedicata a fisica, poesia, storia, disegno e numismatica. Gli esecutori delle volontà di Teyler, i primi direttori della Teylers Stichting, decisero di stabilire un centro per lo studio e l'educazione. Sotto un unico tetto si sarebbero ospitati tutti i tipi di artefatti appropriati, come libri, strumenti scientifici, disegni, fossili e minerali. Il concetto si basava su un ideale rivoluzionario derivato dall'illuminismo: le persone potrebbero scoprire il mondo indipendentemente, senza coercizione della Chiesa o dello Stato. L'esempio che guidava i fondatori nel creare il Museo Teyler era il Mouseion dell'antichità classica: un “tempio per le muse delle arti e delle scienze” che sarebbe anche stato un posto di incontro per studiosi e ospitare varie collezioni. Sala ovale Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Museo Teylers Collegamenti esterni (NL, EN) Sito ufficiale, su teylersmuseum.eu.
Teylers Museum

Teylers Museum – najstarsze muzeum w Holandii, znajdujące się w mieście Haarlem (w budynku numer 16 przy ulicy Spaarne). Prezentuje głównie eksponaty z dziedziny sztuki i nauki. Posiada autentyczne wnętrze pochodzące z XVIII wieku. Od 1784 jest nieprzerwanie otwarte dla publiczności. Założył je w roku 1778 kupiec jedwabny i bankier – Pieter Teyler van der Hulst. Budynek, pochodzący z epoki holenderskiego oświecenia, zachował się do naszych czasów w nienaruszonym stanie. Eksponowane są tutaj przyrządy naukowe, urządzenia do wytwarzania elektryczności, minerały, skamieniałości, monety, starodruki, grafiki oraz malarstwo, głównie holenderskie i flamandzkie. Słynie ze zbioru rysunków Michała Anioła i prac Rembrandta. Kolekcja gromadzona jest sukcesywnie od czasów założyciela. W holu wejściowym, zbudowanym na planie w kształcie koła, umieszczone są marmurowe figury i płaskorzeźby poświęcone różnym dyscyplinom naukowym. Dwukondygnacyjna Sala Owalna pochodzi z roku 1779. Zastosowano charakterystyczny sposób ekspozycji przedmiotów – oprócz szklanych szafek, w których eksponowane są różnego rodzaju przyrządy, ustawiono gabloty w kształcie piramid, w których zostały wystawione minerały. Teylers Museum jest czynne codziennie oprócz poniedziałków. Wstęp do muzeum jest płatny. W 2010 roku muzeum odwiedziło 101 386 osób. Przypisy Bibliografia Holandia – przewodnik ilustrowany. Warszawa: Langenscheidt Polska Sp. z o.o. (Berlitz), 2008, s. 166, 167. ISBN 978-83-7476-501-5.
Museu Teyler

O Museu Teyler (em neerlandês: Teylers Museum) é um museu de artes, ciência e história natural localizado na cidade de Haarlem, capital da província Holanda do Norte. O museu encontra-se sediado na antiga casa de Pieter Teyler van der Hulst, construção em estilo neoclássico da metade do século XVIII. Seu interior é dividido em doze espaços distintos, sendo os principais: a sala oval (coleção de minerais), as salas de pintura I e II (coleção de pinturas do século XIX), a biblioteca, a sala dos instrumentos (coleção de antigos instrumentos científicos), as salas de fósseis I e II (coleção de paleontologia) e o gabinete numismático (moedas antigas e medalhas). Trata-se do mais antigo museu dos Países Baixos, uma vez que foi fundado em 1778. História O museu Teyler foi fundado em 1778 por disposição testamentária do comerciante de seda e banqueiro holandês Pieter Teyler van der Hulst (1702–1778), doando sua casa, sua coleção privada e sua fortuna em benefício das artes, ciências e da religião. Em sua vontade, Pieter Teyler estipulou que sua coleção e parte de sua fortuna deveria ser usada para estabelecer a fundação Teylers Stichting. O legado de Teyler para a cidade de Haarlem foi dividido em duas sociedades: Teylers First Theological Society (holandês: Teylers Eerste de Godgeleerd Genootschap), destinado ao estudo da religião e Teylers Second Society (holandês: Teylers Tweede Genootschap), que era para preocupar-se com física, poesia, história, desenho e numismática. Os executores da vontade de Teyler, os primeiros diretores da Teylers Stichting, decidiram estabelecer um centro de estudo e educação. Sob um único teto, abrigaria todos os tipos de artefatos adequados, como livros, instrumentos científicos, desenhos, fósseis e minerais. O conceito baseou-se em um ideal revolucionário derivado do Iluminismo: que as pessoas pudessem descobrir o mundo de forma independente, sem coerção por igreja ou estado. O exemplo que guiou os fundadores no estabelecimento do Museu Teylers foi o Mouseion da antiguidade clássica: um "templo para as musas das artes e das ciências", que também poderia servir como um lugar de encontro para estudiosos e o local para várias coleções." Acervo O acervo do Museu Teyler compreende peças de arqueologia, incluindo o primeiro fóssil encontrado do Archaeopteryx, minerais, instrumentos científicos, medalhas, moedas e pinturas, além de uma extensa coleção de desenhos de mestres como Michelangelo e Rubens. Administração Marjan Scharloo é o diretor do museu e Michiel Plomp é o conservador do museu. O museu teve um número recorde de 157.843 visitantes em 2016, que foi cerca de 20.000 mais do que no ano anterior e mais 10.000 do que o recorde anterior em 2012. O Museu Teyler é membro da Museumvereniging (Associação dos Museus). Galeria Referências Ligações externas Website oficial (em português) Este artigo foi inicialmente traduzido, total ou parcialmente, do artigo da Wikipédia em inglês cujo título é «Teylers Museum», especificamente desta versão.
Музей Тейлора

Музей Тейлора (нид. Teylers Museum) — естественно-научный музей в городе Харлем (Нидерланды), основанный в 1778 году в целях просвещения. Старейший среди публичных музеев страны. История В здании, сейчас отведённом музею, некогда жил Питер Тейлор ван дер Хюлст (1702—1778), фабрикант и банкир шотландского происхождения. Будучи приверженцем Просвещения, он проявлял большой интерес к развитию науки и искусства. Всю свою коллекцию и состояние он завещал Обществу Тейлора, одной из целей которого было продвижение науки и искусства. Наследие Тейлора было разделено на три части: на религиозные, научные цели и на цели искусства (управляющие организации были известны как первое, второе и третье общество). У каждого общества было 5 опекунов, которые были обязаны встречаться раз в неделю (и, следовательно, все они жили в Харлеме). Коллекция В музее собраны картины и рисунки, включая работы Микеланджело, Рафаэля, Рембрандта, Гольциуса и Лоррена. Музей Тейлера хранит почти все офорты Рембрандта. Многими жемчужинами своей художественной коллекции музей обязан Вейбранду Хендриксу, художнику-портретисту, в течение 35 лет бывшему куратором музея. Здесь также находится уникальная коллекция окаменелостей (включая первого археоптерикса), научные (физические) инструменты, минералы, медали и монеты. Библиотека музея, построенная в 1826 году, содержит историческую коллекцию естественнонаучных книг и журналов 18-го и 19-го веков. Музей насчитывает 12 выставочных залов. Ежегодно его посещают около 100 000 человек. Музей является членом European Botanical and Horticultural Libraries Group (EBHL). В 2011 году музей был номинирован на статус Культурного наследия ЮНЕСКО. Рядом с музеем расположен Дворик Тейлора, также названный в честь Питера Тейлера и спроектированный тем же архитектором, что работал над самой стильной частью музея — Овальным залом. При музее имеется собственная обсерватория. Примечания Ссылки Noord-Hollandsarchief Archives of North Holland Teylers Museum. Официальный сайт музея Teylers Universum (недоступная ссылка). Коллекция и история музея Тейлора.
Музей Тейлора

Музей Тейлора (нід. Teylers Museum) — науково-природничий і музейний заклад в місті Гарлем, створений з метою просвітництва. Найстаріший серед публічних музеїв країни. Заснування Музей названо на честь промисловця Пітера Тейлора ван дер Гюлста (1702–1778), що збагатів на виробництві коштовного текстилю і шовку. Особа доби Просвітництва, Пітер Тейлор збирав різноманітні колекції, що почасти скидались на Кабінет курйозів 17 століття, але на новому етапі. У будинку Тейлора збирались три гуртки-товариства: для обговорення богословських питань для обговорення новин наук малювальна школа. Засідання проходили раз на тиждень, кожне товариство мало п'ять керівників (щось на кшталт звичних в Голландії регентів), будь-що громадян Гарлема. Пітер Тейлор і богословський гурток належали до релігійної течії меннонітів. По смерти Тейлора (у 1778-му) малювальна школа була переведена в нове приміщення заради вивільнення площі під музейні колекції, так званий Натуральний кабінет та бібліотеку. Виконуючи волю померлого, був створений комітет по створенню музейного закладу з метою пропаганди наукових і мистецьких знань на базі колекцій Тейлора. Було вибудоване перше приміщення позаду будинку Тейлора. У 1784 році було завершене створення Овальної зали, де розгорнуті експозиції наукових приладів, палеонтологічних знахідок, малюнків відомих художників минулого, невеличка збірка картин провінційних майстрів. Залу створив архітектор Вервант Линдерт (1752–1801). Рік 1784 став роком заснування найдавнішого публічного музею в Нідерландах. В добу історизму у 1878 році за проектом віденського архітектора Христіана Ульриха створено помпезний парадний фасад музею в стилістиці класицизму. Аттик над трикутним фронтоном прикрасили пафосними скульптурами Науки та Мистецтва, які увінчує лавровими вінками крилата алегорія Слави. Гарлемський архітектор Ван дер Стур розробив проект нових залів в 20 столітті. 1996 року музейний заклад дістав нове крило. Нове будівництво закінчили в 2002 році, і музей Тейлора має дванадцять музейних залів. Колекції Серед музейних колекцій нумізматика медальєрне мистецтво палеонтологічні знахідки, серед яких відбиток археоптерикса наукові прилади 18-19 століть малюнки старих майстрів (Антоніс ван Дейк, Рембрандт, Мікеланджело Буонарроті, Даніеле да Вольтерра, Гендрік Гольціус та ін.) колекція гравюр картини провінційних майстрів. Музейні збірки зберігають характер приватного зібрання та Натурального кабінету 19 століття, незважаючи на зміни і додатки. Навчальні штудії-малюнки Мікеланджело Малюнки старих майстрів Експозиція історичних наукових приладів Живопис провінційних майстрів музею Тейлора Див. також Гарлем (Нідерланди) Музей Франса Галса Галс (значення) Посилання Website van Teylers Museum [Архівовано 10 листопада 2014 у Wayback Machine.] Website over de beginperiode van Teylers Museum [Архівовано 2 листопада 2011 у Wayback Machine.] Примітки
Diagoonwoningen

De acht Diagoonwoningen in Delft zijn ontworpen door Herman Hertzberger in de jaren 1970-1971 in opdracht van de Stichting Experimentele Woningbouw. Deze experimentele woningen worden gerekend tot het structuralisme. Het oorspronkelijke ontwerp uit 1967-1969 was bedoeld om een woonwijk te ontwikkelen in de gemeente Vaassen in de provincie Gelderland. Architectuur De Diagoonwoningen zijn een concrete uitwerking van het principe van scheiding van drager en inbouw. De muren zijn opgebouwd uit betonnen B2-blokken in schoon metselwerk, en balken en vloeren van gewapend beton. Programmatisch kenmerkend voor deze structuralistische opzet is de flexibiliteit in gebruik en de uitbreidbaarheid. Stedenbouw Het blokje van acht woningen representeert een stedenbouwkundig element dat in verschillende configuraties gerepeteerd kan worden. Dat levert een gevarieerde stedenbouwkundige ordening op die niet anoniem en uniform is. Door blokjes van woningen ten opzichte van elkaar te spiegelen wordt het traditionele onderscheid tussen een representatieve voorzijde aan de straat en een private achterkant met tuin teniet gedaan. De relatie tussen privaat territorium en openbare ruimte kan zo op verschillende manieren door de bewoners bepaald worden. Literatuur Ruimte voor wonen - De experimentele Diagoonwoningen van Herman Hertzberger, ISBN 978-90-9035330-2 Space for living - The experimental Diagoon Houses of Herman Hertzberger, ISBN 978-90-9035455-2 Externe link Diagoonwoningen Delft
Valkenboskerk

De Valkenboskerk is een kerkgebouw in de wijk Oostbroek in Den Haag. De kerk staat op het kruispunt van de Zuiderparklaan en de Loosduinsekade in Den Haag. De Valkenboskerk werd geopend in 1929 als gereformeerde kerk en had circa 1000 zitplaatsen. In 2011 werd de Valkenboskerk ingrijpend verbouwd. Vanwege teruglopend kerkbezoek in Den Haag zijn in Den Haag Zuidwest in 2013 en 2014 een acht kerken gesloten. De Valkenboskerk werd gesloten op 15 december 2013. In februari 2018 was de gemeenteraad van Den Haag van mening dat de Valkenboskerk behouden moest blijven; daar waren echter op dat moment geen financiële middelen voor. Mede door protest van omwonenden tegen geplande sloop is het kerkgebouw uiteindelijk behouden gebleven om er appartementen van te maken. Externe link Artikel op Reliwiki