NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Grote of Jacobijnerkerk

De Grote of Jacobijnerkerk in Leeuwarden is de grootste van de middeleeuwse kerken in deze stad. Geschiedenis De kerk werd tussen 1275 en 1310 gebouwd als onderdeel van een dominicanenklooster en werd later vergroot. (Voor de Dominicanen werd ook de naam Jacobijnen gebruikt.) In 1392 werd de kerk bij een stadsbrand verwoest. De brede zuidelijke zijbeuk werd pas in de late 15e eeuw toegevoegd terwijl het schip begin 16e eeuw met een travee werd verlengd. Het gotische bouwwerk werd tijdens de reformatie omgebouwd tot protestantse kerk en verloor de altaren en veel van de versieringen. De in Leeuwarden en Groningen residerende Stadhouders van Friesland en Groningen hadden in deze kerk hun herenbank, "koningskraak" genoemd. Ze bezaten sinds 1591 onder het koor van de Grote of Jacobijnerkerk in Leeuwarden een grafkelder die in 1640 en 1696 werd uitgebreid. In de grafkelder van de Friesche Nassau's, de graven van Nassau-Dietz, werden tussen 1623 en 1765 tien lijkkisten bijgezet. In de kapel boven de kelder stonden nog eens zes kisten. Tijdens de Bataafse Revolutie van 1795 werden de kisten en grafmonumenten vernield. De kerk is in de 21e eeuw in gebruik voor de kerkdiensten van de PKN. Orgels In deze kerk bevindt zich als hoofdorgel het befaamde Christian Müller-orgel uit 1727. Het orgel dat tot dat moment in de kerk stond is toen overgeplaatst naar de Westerkerk, ook in Leeuwarden, waar het tot 1847 heeft gefunctioneerd. Tijdens het openingsconcert van de zomerconcertserie van 2010 is in de Grote of Jacobijnerkerk een Metzler-kistorgel in gebruik genomen. Luidklok In het torentje van de kerk hangt één luidklok. Oorspronkelijk hing hier een historische luidklok. Deze klok werd in 1680 gegoten door Petrus Overney met het opschrift: Petrus Overney heeft my gegooten in Leeuwarden 1680. Johannes Mammynga en Albert van der ley.de.e.hee-Bouwmeisters en kerckvoochden der stadt Leeuwarden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de klok afgevoerd door de Duitsers. De klok keerde niet terug en na de oorlog werd er een nieuwe klok gegoten. Deze klok is nog altijd in gebruik voor kerkdiensten. Afbeeldingen Literatuur Bernhard van Haersma Buma, De Grote of Jacobijnerkerk en de Friese Nassaus, Friese Pers Boekerij, Leeuwarden, 2005, 64 pag. ISBN 978-90-330-0521-3 Bernhard van Haersma Buma, Grote of Jacobijner kerk te Leeuwarden. Historie en architectuur van een kloosterkerk, Friese Pers Boekerij, Leeuwarden, 2008, 96 pag. ISBN 978-90-330-0648-7 Zie ook Lijst van kerken in Leeuwarden (stad) Externe links Grote Kerk Leeuwarden Orgelconcerten in de Grote Kerk - orgelleeuw.nl
Kloetingse Molen

De Kloetingse molen is een korenmolen aan de Kapelseweg vlak buiten Kloetinge. De molen heeft sinds 14 september 2013 de naam 'Oostmolen'. Tot die tijd had hij geen officiële naam. Het is een ronde bakstenen stellingmolen uit 1704 die in Zeeuwse traditie is gewit. De molen is gedekt met dakleer en heeft een gevlucht van 21,60/21,75 meter. Het is een beeldbepalende molen die op een verhoging in het landschap staat. In 1979 werd de molen grootschalig gerestaureerd door de toenmalige eigenaar, die het beheer van de molen in 1998 aan een speciale stichting ter behoud van de molen overdroeg. Deze Stichting tot Behoud van de Molen te Kloetinge liet de molen daarna meteen restaureren. Vervolgens bleek de molen er toch slechter aan toe dan gedacht, en besloot de gemeente Goes in 2006 de molen te kopen en vervolgens aan de stichting over te dragen. De overdracht aan de stichting vond plaats op 12 september 2008. Door vrijwilligers werden de trappen in de molen vernieuwd. Ook kon na de overdracht de molen gewit worden en werd in 2018 het wiekenkruis geschilderd. Externe link Oostmolen-Kloetinge
Potgietersingel

De Potgietersingel is een park in de stad Zwolle. Het park is aangelegd in het begin van de negentiende eeuw op voormalige vestingwerken, uit de zeventiende eeuw. Het park is vernoemd naar de in Zwolle geboren schrijver-dichter en De Gids-redacteur Everhardus Johannes Potgieter. Geografie Het park ligt aan de zuidkant van de binnenstad van Zwolle, wat het ideaal maakt als stadspark, zo kan men op warme dagen van het grasveld genieten. Het park is 1,2 hectare groot, maar ondanks zijn geringe grootte is dit het derde-drukst-bezochte park van Zwolle. De diversiteit aan bezoekers zorgt voor deze hoge uitkomst. Van andere stadsparken werd vooral gebruikgemaakt door omwonenden, wat bij de Potgietersingel niet het geval is. Kenmerken Aan de westzijde is het park dicht begroeid en aan de oostzijde is het meer open, zo heeft het daar meer grasvelden. In 2006-2007 zijn de beplanting en paden vernieuwd, met de bedoeling dat het geheel wat 'romantischer' werd. Aan de Potgietersingel bevinden zich verschillende monumentale gebouwen uit de 19de eeuw, waaronder het vroegere Paleis van Justitie uit 1841 (sinds 2005 Museum de Fundatie) en de Villa Suikerberg uit 1876/1891. Afbeeldingen
De Blokker

De Blokker of Blokweerse molen is een van de negentien Kinderdijkse molens. Deze molens bevinden zich in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. In tegenstelling tot de andere achttien staat deze molen net niet op het grondgebied van het dorpje Kinderdijk dat tot de gemeente Molenlanden behoort maar in de naastgelegen gemeente Alblasserdam. De molen is ook bekend onder de naam 'Blokkerse Wip', en wel omdat het een wipmolen betreft. Hij is bedoeld om het Blokweerse deel van de Alblasserwaard te bemalen. Op de plaats van De Blokker stond al in de middeleeuwen een molen. Deze werd tijdens de Nederlandse opstand door Spaanse troepen in brand gestoken. De huidige molen stamt uit 1630. In 2001 vond herbouw plaats nadat hij in 1997 gedeeltelijk was afgebrand. De Blokker is gebouwd op een borstwering van baksteen. Het gevlucht is 26,9 meter en het scheprad heeft een diameter van 5,7 meter. Uitzonderlijk voor een wipmolen is de aanwezigheid van een buitenvangstok voor het bedienen van de vang (rem). Eigenaar van de molen is Stichting Werelderfgoed Kinderdijk.
't Roode Koper

't Roode Koper is een landgoed met landhuis in het bos op de Veluwe van het Nederlandse Leuvenum, in 1912 gesticht als buitenverblijf door de diplomaat en latere gouverneur-generaal van Nederlands-Indië Johan Paul van Limburg Stirum (1873-1948). In 1911 werd een bos van circa 700 ha gekocht door de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten; Van Limburg Stirum, als mede-erfgenaam van dit landgoed, het Leuvenumse Bos, behield echter 67 ha voor dit te bouwen landhuis in Engelse stijl. In 1926 werd dit landgoed met het huis uiteindelijk ook door Van Limburg Stirum verkocht aan Natuurmonumenten en ging het echtpaar IJsselvliedt bewonen. In 1947 kocht de familie Van der Werf de opstallen en gaf zij aan 't Roode Koper een hotelbestemming; Van Limburg Stirum heeft met zijn vrouw nog in het hotel gelogeerd. Literatuur Bob de Graaff en Elsbeth Locher-Scholten, J.P. graaf van Limburg Stirum 1873-1948. Tegendraads landvoogd en diplomaat. 2007, p. 122-126 en 316-319. Externe links Officiële website
Sint-Pancratiuskerk (Hoogeloon)

De Sint-Pancratiuskerk is een kerkgebouw in Hoogeloon in de gemeente Bladel in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het gebouw is gewijd aan Sint-Pancratius en is een rijksmonument. Geschiedenis In de 15e eeuw werd ongeveer 140 meter noordoostelijker van de huidige de oude Sint-Pancratiuskerk gebouwd. In 1924 werd ter vervanging van de oude kerk een nieuwe kerk gebouwd naar het ontwerp van architect J.H.H. van Groenendael. In 1926 werd de oude kerk afgebroken waarbij de toren behouden bleef. Opbouw Het kerkgebouw is opgetrokken in sobere neogotische stijl en is een kruiskoepelkerk. Het bestaat uit een driebeukig basilicaal schip met drie traveeën, een transept van twee traveeën breed met grote vieringtoren, nog twee traveeën en een koor met vijftwaalfde sluiting. Een van de drie traveeën van het schip is een blinde travee en bevat het keperboogvormige portaal en de orgelgalerij. De vieringtoren heeft een koepel op pendentieven. Er zijn zijkapellen tussen het transept en het koor. Het gebouw is aan de buitenzijde opgetrokken in machinale bakstenen, voorzien van pilasters, steunberen met versnijdingen en afzaat met driehoekige bekroning, en betonnen afdeklijsten. De kerk wordt gedekt door een zadeldak boven het schip, de dwarsarmen en het koor en lessenaarsdaken boven de zijbeuken. De vieringtoren wordt gedekt door een uivormig koepeldak. In het kerkgebouw worden de zijbeuken van de middenbeuk gescheiden door spitsboogarcades die rusten op pijlers om de gemetselde kruisribgewelven te dragen.
Gerardamolen

De Gerardamolen is een beltkorenmolen in het Limburgse dorp Heijen, gemeente Gennep. De molen heeft een achtkantige romp met een vlucht van 24 meter en wordt tegenwoordig op vrijwillige basis onderhouden en in werking gehouden. Geschiedenis De huidige molen verving in 1950 een eerdere stenen molen die op dezelfde plaats stond. De molen werd oorspronkelijk rond 1850 gebouwd als poldermolen in Engwirden (Friesland). In 1913 werd hij verplaatst naar Hierden (Gelderland), waar hij tot 1949 dienstdeed als bovenbouw van een beltkorenmolen. De oorspronkelijke molen in Heijen, een stenen exemplaar gebouwd tussen 1861 en 1863, brandde in 1925 af na een storm waarbij de wieken op hol sloegen. De molen werd herbouwd, maar in 1944 door Duitse troepen opgeblazen. In 1950 werd de huidige molen uit Hierden overgebracht en opnieuw opgebouwd. Tot 1966 werd er bedrijfsmatig gemalen door molenaar Kessels. De molen is vernoemd naar zijn echtgenote Gerardina. De gemeente Gennep werd later eigenaar van de molen en liet in 1976 een grondige restauratie uitvoeren. De exploitatie werd in erfpacht overgedragen aan de Molenstichting gemeente Gennep. Techniek en onderhoud De Gerardamolen is een achtkante beltmolen met een eikenhouten constructie en een vlucht van 24 meter. In 2025 kreeg de molen groot onderhoud: de roedes en de windpeluw werden vervangen vanwege haarscheurtjes. Het werk werd uitgevoerd door firma Beijk uit Afferden, onder toezicht van Monumentenwacht Limburg en de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. De restauratie werd mogelijk gemaakt door de gemeente Gennep en een monumentensubsidie van de Provincie Limburg. Tijdens de werkzaamheden bleef de molen in bedrijf. Bezoekers konden het ambachtelijke werk blijven volgen. De molen wordt nog regelmatig bediend door een vrijwillig molenaar, die ook nieuwe molenaars opleidt en rondleidingen verzorgt. De Gerardamolen is vrij toegankelijk en functioneert nog altijd als werkend erfgoed. Bezoek De molen is iedere zaterdagmiddag geopend voor bezoekers. Zie ook Lijst van windmolens in Limburg Lijst van windmolens in Nederland
Watertoren (Overveen)

De watertoren in Overveen, gemeente Bloemendaal, is gebouwd in 1897-1898 en staat aan de Zeeweg. De toren is in eigendom van PWN Waterleidingbedrijf Noord-Holland. De watertoren heeft door zijn kantelen een kasteelachtig uiterlijk en is 30,95 meter hoog. Hij is ontworpen door de architect Jan Schotel en heeft een opslagcapaciteit van 1200 m3. De toren is bij uitzondering toegankelijk voor publiek. Er zijn plannen geweest om er een uitkijkpost van te maken, of de toren te verkopen. Een particulier heeft meerdere malen een bod uitgebracht op de toren met de bedoeling er in te gaan wonen. De toren heeft status van rijksmonument.
Sint-Agneskerk (Den Haag)

De Sint-Agneskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Beeklaan in Den Haag. Het kerkgebouw en de geloofsgemeenschap maken deel uit van de parochie Maria Sterre der Zee. De kerk werd in 1902 en 1903 gebouwd onder regie van het architectenbureau van Albert Margry en Jozef Snickers. Margry ontwierp een driebeukige kruiskerk in neogotische stijl, met een achthoekige toren direct naast de façade. De kerk raakte zwaar beschadigd bij een brand in 1983 waarbij het houten tongewelf en een deel van de toren verloren gingen. De muren en de glas-in-loodramen bleven wel gespaard, evenals het Adema-orgel dat wel beschadigd werd. De kerk werd in de jaren 1984 - 1985 geheel gerestaureerd. Vanwege het multiculturele karakter van het Regentessekwartier, wordt de kerk ook als migrantenkerk veel gebruikt door gelovigen van buitenlandse afkomst. Tegenwoordig maakt zowel de Nederlandse Sint-Agnesparochie als de Spaanstalige Oscar Romeroparochie gebruik van de kerk. De Sint-Agneskerk kreeg in 1998 landelijke bekendheid toen een groep illegaal in Nederland verblijvende buitenlanders, de zogenaamde Witte illegalen, in de kerk een hongerstakingsactie hielden. Sinds 1915 is de Agneskerk in gebruik bij de parochie Maria Sterre der Zee. In november 2023 heeft het parochiebestuur het voornemen bekendgemaakt om de Agneskerk en de Elandstraat- of Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen-kerk aan de eredienst te onttrekken. Externe links Uitvinderswijk - De Sint Agneskerk, Beeklaan Sint Agneskerk op ReliWiki Parochie Maria Sterre der Zee
Zwanburgerpolder

De Zwanburgerpolder is een poldereiland en voormalig waterschap in de Zuid-Hollandse Kagerplassen in de voormalige Nederlandse gemeente Warmond, thans gemeente Teylingen. Het waterschap De Zwanburgerpolder was verantwoordelijk voor de waterhuishouding in de polder. De polder wordt bemalen door de Zwanburgermolen, tegenwoordig op vrijwillige basis. Het waterschap ging in 1979 op in het waterschap Veen- en Geestlanden (1990-1993). In 1994 werd het waterschap De Veen- en Geestlanden samengevoegd met het waterschap De Aarlanden tot het waterschap De Oude Rijnstromen (1994-2004), dat ten slotte per 1 januari 2005 opging in het Hoogheemraadschap van Rijnland. In 2011 heeft het hoogheemraadschap het peilbesluit voor de polder opnieuw vastgesteld. In een peilbesluit zijn de gewenste waterpeilen vastgelegd voor de zomer- en de winterperiode. De tot dat moment gehanteerd peilen werden in het nieuwe peilbesluit gehandhaafd. Het peilbesluit vermeldt onder meer dat de bodem van de polder bestaat uit zware zavel en dat de polder voor 94% bestaat uit grasland. Zie ook Boterhuiseiland
Hervormde kerk (Capelle aan den IJssel)

De Hervormde kerk of Dorpskerk van Capelle aan den IJssel in de Nederlandse provincie Zuid-Holland is gelegen in de oude kern van Capelle aan de noordzijde van de IJssel. De dorpskerk bestaat uit een eenbeukig schip en een smaller, vijfzijdig gesloten koor, beide overdekt door tongewelven met trekbalken. De kerk dateert in oorsprong uit het begin van de 15e eeuw, maar werd verwoest in 1574 en vervolgens hersteld in respectievelijk 1592 en 1664-'65, uit welk jaar het koor dateert. De kerk is een rijksmonument, evenals de toren uit 1805. Externe link Beschrijving kerk op www.dorpskerkcapelle.nl
Delta Hotel

Het Delta Hotel is een hotel aan de Maasboulevard in Vlaardingen. Geschiedenis Het initiatief voor de bouw van het Delta Hotel kwam in 1950 van toenmalig burgemeester Heusdens van Vlaardingen. Met hulp van het Marshallplan en de gezamenlijke industrie konden de plannen voor bouw van het Delta Hotel doorgaan. In 1953 werd de “N.V. Hotelexploitatie Maatschappij Vlaardingen” opgericht, waarna uiteindelijk op 31 maart 1955 het Delta Hotel kon worden geopend. Bij de opening bestond het hotel uit 24 hotelkamers met eigen bad, een bar en restaurant en het beroemde “kraaiennest”. Van 1951 tot 1967 bevond zich naast het hotel een veerhaven, waarvandaan een wagenveer een dienst onderhield met Pernis. Hierdoor was er van en naar het hotel een snelle autoverbinding met de olieraffinaderijen aan de overkant van de Nieuwe Maas. Het Delta Hotel werd in 1974 onderdeel van de Clingendael Hotelgroep. In 1978 werd het hotel uitgebreid met 54 hotelkamers, een overdekt verwarmd zwembad, een sauna en twee multifunctionele zalen. In 1995 werd het hotel gekocht door Lucas Petit, die reeds 2 jaar als directeur in het Delta Hotel werkzaam was, en ondergebracht in de Exploitatie Maatschappij Delta Hotel B.V. Hierdoor werd het hotel weer zelfstandig. In de zomer van 1996 werd het nieuwe restaurant Nautique geopend. Het grootste deel van het exterieur werd in 1997 gerenoveerd en in 1998 zijn de conferentiezalen en de lobby geheel vernieuwd. De 54 hotelkamers van de nieuwbouw zijn in 1999 gerenoveerd. In de nacht van 25 juni 2001 gingen het restaurant en de keuken bij een brand verloren. De rest van het hotel liep rook- en waterschade op en moest tijdelijk sluiten. Na herbouw is het hotel medio 2002 weer in gebruik genomen. In de zomer van 2013 is het hotelkamergebouw uit 1978 van buiten en binnen volledig gerenoveerd. In 2015 is de Atlantiszaal omgebouw tot twee Atlantis Lofts en één Atlantis Suite. In 2017 zijn alle zalen en Grand Café volledig gerenoveerd. Architectuur Het hotel is ontworpen door J.W.C. Boks. Met name het Kraaiennest was voor die tijd zeer vernieuwend. Het idee is later ook gebruikt door onder anderen Rem Koolhaas bij zijn ontwerp voor het Byzantium in Amsterdam. W. Houdijk ontwierp het uit 2002 daterende glazen gebouw dat in het water staat. Deze Vlaardingse architect was ook verantwoordelijk voor de renovatie van het hotelkamergebouw uit 1978 dat in 2013 werd uitgevoerd. Het hotel Het hotel beschikt over 81 kamers waaronder 11 suites. Verder telt het hotel negen conferentiezalen, een Grand Café en buitenterras op het water. Tevens beschikt het over de enige watergekoelde wijnkelder van Nederland: de wijnkelder bevindt zich onder het oppervlakteniveau van de Nieuwe Maas. Het omringende water koelt de wijn op een natuurlijke wijze. In 2004 won het hotel de eerste Dutch Hotel Award. Externe link Website Delta Hotel
Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis

The Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis is a hospital in Amsterdam, the Netherlands, that specialises in oncology: the diagnosis and treatment of cancer. The hospital forms one half of a combined organisation with the Netherlands Cancer Institute (NKI), the NKI-AVL. The NKI-AVL is located in Amsterdam-Slotervaart at the Plesmanlaan next to the Slotervaartziekenhuis and the Amsterdam blood bank (Sanquin). The hospital is named after Antoni van Leeuwenhoek (1632–1723), who is primarily known in the medical community as one of the first successful developers of microscopes. History Surgeon and professor Jacob Rotgans, publisher J.H. de Bussy and pathology professor W.M. de Vries took the initiative in founding the hospital in 1913, right after the formation of the Netherlands Cancer Institute. A national fundraising campaign was held for a new oncological institute. By 26 May 1914, 315,000 Dutch guilders had been raised, that were partially invested in founding a clinic named the "Antoni van Leeuwenhoek-huis" at the Keizersgracht in Amsterdam. Initially, there was room for a maximum of seventeen patients. In 1929, the organisation relocated to the former Military Hospital at the Sarphatistraat. After all NKI research departments had been established in Slotervaart since 1979, the hospital was moved there as well. References External links Official website Historad. 100 jaar radiotherapie in het Antoni van Leeuwenhoek (1913-2016)
Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis

Het Antoni van Leeuwenhoek is een ziekenhuis en onderzoeksinstituut in Amsterdam dat is gespecialiseerd in oncologie: diagnose en behandeling en wetenschappelijk onderzoek van kanker. Het Antoni van Leeuwenhoek bevindt zich in de wijk Slotervaart aan de Plesmanlaan naast de bloedbank (Sanquin) en het voormalige Slotervaartziekenhuis. Het ziekenhuis is vernoemd naar Antoni van Leeuwenhoek (1632-1723), die in de medische wereld vooral bekend is als een van de eersten die successen behaalde met de microscoop. Het Antoni van Leeuwenhoek is het enige door de Organisation of European Cancer Institutes aangewezen Comprehensive Cancer Center in Nederland, voor kankerzorg en onderzoek. Geschiedenis Het initiatief voor de oprichting van het ziekenhuis werd in 1913 genomen door de chirurg en hoogleraar Jacob Rotgans, de uitgever J.H. de Bussy en de in de pathologie gespecialiseerde hoogleraar W.M. de Vries. Direct na de oprichting van het Nederlands Kanker Instituut (NKI) werd een actie op landelijk niveau gevoerd om geld in te zamelen voor de oprichting van een nieuw oncologisch instituut. Op 26 mei 1914 was er 315.000 gulden ingezameld, dat gedeeltelijk werd geïnvesteerd in de oprichting van een kliniek met de naam "Antoni van Leeuwenhoek-huis" aan de Keizersgracht. Hier konden aanvankelijk maximaal zeventien patiënten worden verzorgd. In 1929 verhuisde de organisatie naar het voormalige Militaire Hospitaal aan de Sarphatistraat in Amsterdam. In 1973 verhuist het ziekenhuis naar het nieuwe gebouw aan de Plesmanlaan in Slotervaart, speciaal ontworpen voor het AVL. Het laboratorium verhuist 6 jaar later. Bekende (oud-)medewerkers Jacob Rotgans Daniel (Daniël) den Hoed Willem Wassink Jonas Castelijns Externe links Officiële website Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis Historad. 100 jaar radiotherapie in het Antoni van Leeuwenhoek (1913-2016) Het Antoni van Leeuwenhoek Toen en Nu, een eeuw visuele momenten toegelicht, NKI-AVL, Amsterdam 2015, ISBN 9789075575408[1]
Den Helder (watermolen)

Den Helder of Plekenpolsemolen is een voormalige dubbele onderslag koren- en olie watermolen aan de Boven-Slinge ten zuiden van Winterswijk in de Gelderse Achterhoek vlak bij buurtschap het Woold. Het is een rijksmonument. Geschiedenis De vroegst bekende vermelding van de molen stamt uit 1303 toen de molen een onderdeel was van havezate Plekenpol. Eind 19e eeuw is de molen in het bezit van Jan Helder waarnaar de molen ook werd vernoemd Den Helder. In 1922 werd de molen middels een veiling verkocht aan Derk Jan Berenschot, eigenaar van Berenschot's Watermolen. In 1910 koopt de gemeente Winterswijk het complex, en richt er een zwembad in. Deze functie verloor het na de opening van het strandbad in 1933. Na de Tweede Wereldoorlog wordt er respectievelijk een ijssalon en later een restaurant in gevestigd. Voor zover bekend had de molen in 1980 nog een rad. In 2016 is de restauratie afgerond en is de watermolen weer werkzaam, zij het voor opwekking van elektriciteit. De gebouwen zijn sindsdien in gebruik als woning. Bronnen molendatabase.nl waterradmolens.nl
Sint-Johanneskerk (Nes)

De Sint-Johanneskerk is een kerkgebouw in Nes, gemeente Noardeast-Fryslân, in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving De kerk, oorspronkelijk gewijd aan Johannes de Evangelist, is een eenbeukige kerk waarvan het oudste deel uit de 12e eeuw stamt. Het vierzijdig gesloten gotisch koor uit de 13e eeuw is versierd met lisenen, een rondboogfries en tandlijst . De zadeldaktoren werd gebouwd op een restant van gereduceerd westwerk. In de toren met een mechanisch torenuurwerk hangt een luidklok (1477) van Gert met afbeeldingen van Madonna met kind en Johannes de Evangelist en een luidklok (1686) van Petrus Overney. De spitsboogvensters dateren uit de 16e eeuw. In 1604 werd de toren deels beklampt en het interieur van het schip voorzien van een houten tongewelf. In de kerk een preekstoel (1775) in rococostijl (toegeschreven aan Yge Rintjes uit Dokkum), een herenbank (1775). Het orgel uit 1906 is gebouwd door de firma M. Vermeulen te Woerden. De kerk is een rijksmonument. Zie ook Theaterkerk Nes Lijst van rijksmonumenten in Nes Kerken in Friesland