NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ouderhoek

Ouderhoek was een buitenplaats langs de rivier de Vecht bij het Nederlandse dorp Nieuwersluis. In 1619 kwam de hofstede Ouderhoek in bezit van de familie van Hoek. Het wordt gezien als een van de eerste buitenplaatsen die langs de Vecht is ontstaan. Gaandeweg is Ouderhoek meermaals uitgebreid waarbij een nieuw hoofdgebouw is verrezen in de 18e eeuw. Op de buitenplaats waren onder meer tuinen aanwezig met een theekoepel, tuinbeelden, een karpervijver en een ananaskwekerij. Tsaar Peter de Grote bezocht de buitenplaats in 1717. In 1839 is het hoofdgebouw gesloopt waarna begin 20e eeuw op of rond deze locatie een boerderij is gebouwd onder dezelfde naam. Van de buitenplaats Ouderhoek bestaat nog een hek met stenen pijlers. Zie ook Lijst van huizen aan de Utrechtse Vecht Bronnen Dr R. van Luttervelt, De Buitenplaatsen aan de Vecht, De Tijdstroom, Lochem, 1948
Goudriaanse Molen

De Goudriaanse Molen is een grondzeiler aan de Molenkade langs de Smoutjesvliet in Goudriaan in de Nederlandse gemeente Molenlanden. Deze poldermolen is in 1779 gebouwd ten behoeve van de bemaling van de polder Oud-Goudriaan (polder Noordzijde). Hij verving een versleten wipmolen op dezelfde plaats. In 1851 werd de molen ca. 85 cm verhoogd om het gevlucht te kunnen vergroten tot 29,15 m. De Goudriaanse Molen werd daarmee een zeer krachtige molen, mede dankzij het systeem Faüel dat later op beide roeden is aangebracht. De molen was seinmolen voor de Overwaard en ontving het sein van de Achterlandse Molen. De Goudriaanse Molen is sinds november 2000 eigendom van de SIMAV en wordt bewoond. Hij is dan ook niet te bezoeken.
Brigittakerk

De Brigitta is een laatgotische kerkgebouw van de Nederlandse Hervormde Kerk in Ommen. De kerk is gewijd geweest aan de Heilige Brigida. Tevens is het gebouw een rijksmonument. Geschiedenis De Brigitta is het oudste gebouw van Ommen en werd in een document uit 1238 voor het eerst genoemd. De kerk zou stammen uit 1150. Waarschijnlijk was de kerk die er in 1330 stond met stenen gebouwd, omdat Ommen toen in brand gestoken is en een houten kerk vrijwel zeker zou zijn verbrand. Na een brand in 1624 is de kerk, op een deel van de muren na, verwoest en heropgebouwd. De huidige toren is in 1857 aangebracht. De Brigitta was van oorsprong een rooms-katholieke kerk, het is niet bekend wanneer de kerk overgenomen is door de Nederlands Hervormden, alleen dat dit na 1587 moet zijn gebeurd. In de kerk bevindt zich een preekstoel uit de zeventiende eeuw. Tot de restauratie in 1968 en 1969 stond langs de muur tegenover de preekstoel de herenbank van baron van Pallandt van Eerde. Deze is in 1979 in een opslagplaats verbrand. Bij de restauratie is het uurwerk in de toren vervangen door een elektrisch uurwerk. Tot 1969 werd het oude uurwerk dagelijks opgewonden door de daarvoor door de gemeente Ommen aangestelde stadsuurwerkmaker. Deze moest daarvoor de klokkentoren aan de binnenzijde via een aantal ladders beklimmen. Het orgel Het orgel in de kerk werd in de negentiende eeuw gebouwd door Carolus Borromeus Adema en Zonen uit Leeuwarden, en is later enkele keren uitgebreid. Net als de vele andere kerkinstrumenten die zijn gemaakt door deze familie van orgelbouwers, staat ook dit ‘Adema-orgel’ bekend om zijn warme diepe klank. In 1878 werd het orgel geplaatst in kerk van de Ommer Sint Brigitta parochie, die afkomstig was van het eiland Schokland. De kerk op het door overstroming bedreigde Schokland werd in 1860 afgebroken en naar Ommen gebracht en herbouwd. Op 15 december 1861 werd de herbouwde kerk in Ommen in gebruik genomen. (noten volgen) Klokkenhuis De kerkklokken van de Brigittakerk bevinden zich in het aan de voorkant aangebouwde klokkenhuis. Dit is tegen de kerk aangebouwd na het afbranden van de kerktoren in 1624. In het klokkenhuis bevinden zich twee klokken uit 1517. Deze worden in Ommen nog steeds geluid op vaste tijden. Dit is een oud gebruik om mensen in de stad en buiten de stadsmuren van belangrijke zaken op de hoogte te stellen. Het luiden van de klokken geschiedt door de stadsklokkenluider en één of meerdere assistenten. De klokken worden deels nog met touwen geluid. Zo wordt om de 12 uur 's middags de klok geluid om mensen buiten de stadsmuren te waarschuwen dat het etenstijd is. En om 9 uur 's avonds klinkt het zogeheten Ave Mariakleppen of de brijklok: dit was het teken dat de poorten dicht gingen; veel mensen aten dan ook pap (brij) en gingen daarna slapen. De klokken werden ook geluid als iemand overleed. Voor een inwoner van de stad Ommen om elf uur 's ochtends, voor iemand uit een van de buurtschappen om één uur 's middags. Voorts worden de klokken geluid bij belangrijke gebeurtenissen. Externe link (nl) Protestantse Kerk Ommen
Kasterensbrug

De Kasterensbrug is een combinatie van een liggerbrug en een ophaalbrug over de Zuid-Willemsvaart in de binnenstad van 's-Hertogenbosch, ter hoogte van de Van Berckelstraat. De brug is gemaakt van ijzer en staal. De hoofdconstructie is van staal gemaakt. De lengte van de brug is in totaal 29,6 meter, de breedte bedraagt 9 meter. De hoofdoverspanning van de brug bedraagt 10 meter, terwijl de doorvaarwijdte 6,80 meter bedraagt. De pijlers van de brug zijn met baksteen aangekleed, terwijl de aanbruggen van staal zijn gemaakt met gewapend beton. Referenties
Raadhuis van Westzaan

Het raadhuis van Westzaan is een voormalig rechthuis ('t Reghthuys') en voormalig raadhuis dat in 1781-1783 werd gebouwd. Het ontwerp was van Johan Samuel Creutz, een van de directeuren van de stadsfabriek van Amsterdam. Het werd gebouwd in opdracht van de schout van de banne Westzaan, Simon Jongewaard Jr (1733-1818), die ook op 13 februari 1783 de inwijdingsrede hield. Zijn zoon Simon Simonides Jongewaard had op 29 maart 1781 de eerste steen gelegd. Het rijksmonument staat in het hart van het dorp, in een beschermd dorpsgezicht. In het gebouw hangen de wapens van Westzaan, Westzaandam, Zaandijk, Wormerveer en Koog aan de Zaan, die alle identiek zijn aan het wapen van de Banne: een kroon met negen parels. Geschiedenis Van de dorpen op de westoever van de Zaan was Westzaan het moederdorp, en speelde lange tijd een belangrijke rol op bestuurlijk gebied. Dat getuigt het Regthuys, gebouwd in 1781-1783, dat een van de eerste stenen gebouwen in de Zaanstreek was. Het gebouw fungeerde als rechthuis voor de Banne Westzaan, en verving een veel eenvoudiger voorganger met trapgevel uit 1641. Tussen 1820 en 1974 was het gebouw in gebruik als raadhuis van de gemeente Westzaan. Architectuur Het Rechthuis heeft de vorm van een compacte kubus van twee bouwlagen, met afgeronde hoeken, een zeer laag schilddak dat van de straat af amper zichtbaar is, en aan de ingangszijde een koepeltorentje boven een door driehoekig fronton bekroonde Ionische zuilenportiek. Het Rechthuis is het oudste gerealiseerde profane gebouw in Nederland met een dergelijke grote ingangsportiek met (in dit geval vier) vrijstaande zuilen, dat daarmee tevens een van de eerste belangrijke voorbeelden vormt van de nieuwe neoclassicistische stijl die van de jaren tachtig de toon ging zetten . Drie andere, net iets jongere voorbeelden vormen het allang verdwenen Rechthuis in Westkapelle (1783, Coenraad Kayser), het Teylers Hofje in Haarlem (1785-1787, Leendert Viervant) en het Sint-Jacobsgasthuis in Schiedam (1786-1789, Jan Giudici). Dankzij uitgave van de bouwtekeningen in prentvorm raakte Creutz' ontwerp voor het Rechthuis bij een breder publiek bekend . Het gebouw zou in 1845 nog de inspiratiebron vormen voor een onuitgevoerd gebleven ontwerp van de stadstekenmeester van Zaandam, Herman Thepass, voor een nieuw Stadhuis in Zaandam Literatuur T.H. von der Dunk, 'De kerk en het rechthuis van Westzaan. Johan Samuel Creutz buiten de poorten. De bijdrage van het Amsterdamse bouwvak tot de architectonische modernisering van een Noordhollands dorp', in: Bulletin van de K.N.O.B., 96 (1997), p.60-66. S. de Jong en J. Schipper, Gebouwd in de Zaanstreek, Zaandam 1987, p.57-60. J. de Meijer, 'Het oude Rechthuis en de kerk te Westzaan', in: Buiten, 18 (1924), p.56-58. J. Vredenduin Pz, Geschiedenis van de banne Westzaanen, Zaandam 1903, p.137-144.
De Windhond

De Windhond est un petit moulin à vent sur le Zaanse Schans dans la municipalité de Zaanstad. Le moulin à vent a été construit en 1890 par Jan Zwart comme cadeau d'anniversaire pour son fils de 7ans, Tijmen. Ce type de moulin était souvent construits pour les jeunes, qui pouvaient faire du commerce de gravier (biksteen). Le Windhond est le dernier moulin à biksteen original de la région de Zaan . Vendu en 1921 il circule sur le Blauwe Pad, où il fonctionne comme moulin scieur de lamelles (lattenpikker), et sur le Meester Cornelispad, tous deux à Zaandam. La scierie a ensuite disparu, mais il a de nouveau servi comme moulin à biksteen avec neuf autres pilons. Le moulin a finalement été donné en 1965 à la Fondation Zaanse Schans. En 1980, une autre meule à aiguiser (slijpsteentje) a été ajoutée. Le moulin a le statut de Gemeentelijk monument (nl) et fonctionne régulièrement bien qu'obsolète dans sa fonction. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « De Windhond (Zaandam) » (voir la liste des auteurs). Lien externe Le site du Zaanse Schans (nl) « De Nederlandse Molendatabase | De Windhond, Zaandam », sur De Nederlandse Molendatabase (consulté le 11 juin 2020) Portail des énergies renouvelables Portail des Pays-Bas
De Windhond (Zaandam)

De Windhond is een kleine stellingmolen op de Zaanse Schans in de gemeente Zaanstad. Het molentje is gebouwd in 1890 gebouwd door Jan Zwart als verjaarscadeau voor zijn 7-jarige zoon Tijmen. Dit soort molentjes werden vaak gebouwd voor de jeugd, die daarmee een handeltje in biksteen konden drijven. De Windhond is de laatste originele biksteenmolen in de Zaanstreek. Na omzwervingen via het Blauwe Pad, waar het als lattenpikker functioneerde, en het Mr. Cornelispad, beide in Zaandam is de molen uiteindelijk in 1965 geschonken aan Stichting de Zaanse Schans. De zagerij is toen verdwenen, maar de negen stampers voor biksteen zijn wel meegegaan. In 1980 is er nog een slijpsteentje bijgeplaatst. De molen heeft de status gemeentelijk monument en is geregeld in bedrijf. Externe link De website van de Zaanse Schans
Trippenhuis

The Trippenhuis is a neoclassical canal mansion in the centre of Amsterdam. It was built in 1660–1662 for the wealthy Amsterdam weapons traders Louis and Hendrick Trip. Many references to weaponry can be seen on its facade. Since 1887 it has been the seat of the Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences (KNAW). History The building was designed by the architect Justus Vingboons. It is a double house; two large homes built behind one single seven-window-wide facade for the sons Louis and Hendrick of Jacob Trip and Margaretha de Geer. It is the largest facade from the time period in Amsterdam, and is on the list of top 100 Dutch heritage sites. The Trips also commissioned Ferdinand Bol to paint Portrait of the Trip Sisters and Portrait of Johanna de Geer and her Children as Charity, which both originally hung in the building. In 1730 the house on the right was remodelled for Elisabeth van Loon, but the left house still has many of its original details, including ceiling decorations by Nicolaes de Helt Stockade. Koninklijk Instituut van Wetenschappen, Letteren en Schoone Kunsten In 1812 the Koninklijk Instituut van Wetenschappen, Letterkunde en Schoone Kunsten moved there, the origin of the KNAW founded in 1808 by Louis Bonaparte (with the predicate "Koninklijk", meaning Royal). The other half was in use by the art dealer Cornelis Sebille Roos. After 1815, when the Netherlands were ruled by King Willem I, the two buildings were reunited under the name Koninklijk-Nederlandsch Instituut van Wetenschappen, Letterkunde en Schoone Kunsten and a national museum was opened in the former art dealership in 1817 as a follow-up to the Prince William V Gallery. It became quickly too small and the modern paintings were sent to the Museum van Levende Meesters located in Haarlem. The painting called the Nightwatch, by Rembrandt hung here until 1885 when it moved to the new Rijksmuseum. In 1851 the society was disbanded and re-established as the Koninklijke Akademie van Wetenschappen, which inherited the archives of the earlier societies with the prize winners and membership details of the four classes along the French model originally created by Louis Napoleon: Mathematics and Physics, Dutch literature and history, Ancient and Eastern Literature, History and the fine arts. Since 1938 the society has been called Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, though the Royal predicate was temporarily dropped during World War II. In 2020 the renovated Trippenhuis won the Amsterdam Architecture Prize. References External links Trippenhuis on the KNAW website
Trippenhuis

La Trippenhuis es una mansión situada junto al canal Kloveniersburgwal, en el centro de la ciudad de Ámsterdam. Fue construida entre 1660 y 1662, en estilo clasicista, para Louis y Hendrick Trip, unos ricos comerciantes de armas de Ámsterdam. Se pueden ver muchas referencias a las armas en su fachada. Durante el siglo XIX, albergó el Rijksmuseum y desde 1887 es la sede de la Real Academia Neerlandesa de Ciencias (KNAW).​ El edificio fue diseñado por el arquitecto Justus Vingboons​ Se trata de una casa doble; en la que se albergan dos grandes casas detrás de una sola fachada de siete amplias ventana. Fue construida para los hijos de Jacob Trip y Margaretha de Geer, Louis y Hendrick.​ Es la fachada de mayor tamaño de Ámsterdam de ese período y se encuentra incluida en la lista de los 100 lugares más importantes del patrimonio de los Países Bajos. En 1730 la casa de la derecha fue remodelado para Elisabeth van Loon, pero la casa a la izquierda todavía tiene muchos de sus detalles originales, entre los que se incluyen la decoración del techo realizada por Nicolaes de Helt Stockade. Véase también Anexo:100 mejores sitios del patrimonio neerlandés Arquitectura de los Países Bajos Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Trippenhuis.
Casa Trip

Casa Trip (in olandese Trippenhuis) è uno storico edificio di Amsterdam, nei Paesi Bassi. Costruito tra il 1660 e il 1662 su progetto dell'architetto Justus Vingboons e per volere dei mercanti Hendrick e Louys (o Lodewijk) Trip, è il più grande edificio abitativo del XVII secolo della città. Attualmente è la sede della Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW), l'accademia olandese delle scienze. Nel corso del XIX secolo fu invece sede del Rijksmuseum. Descrizione La Trippenhuis si trova nella Nieuwe Zijde ("Zona Nuova") e, più precisamente, lungo un canale al nr. 29 di Klovenierburgwal nei pressi del Nieuwmarkt e del quartiere a luci rosse De Wallen e di altri monumenti quali la Waag, la Zuiderkerk e la Pintohuis. Nelle vicinanze, segnatamente, al nr. 26 di Klovenierburgwal, si trova inoltre un edificio più piccolo, sempre voluto dai fratelli Trip e chiamato Kleine Trippenhuis. La casa è in stile classico olandese: non si tratta di un unico edificio, bensì di due separati, che danno l'impressione di formare un tutt'uno. L'edificio è decorato con sculture di Hendrick de Keyser il Giovane e Jan Gijselingh il Vecchio. La facciata, la più grande tra quelli che si affacciano sui canali di Amsterdam, è realizzata in pietra di arenaria grigia ed è decorata con otto colonne corinzie e con delle finestre fittizie, che rispondono ad esigenze di simmetria. Il tetto dell'edificio presenta invece dei comignoli dalla curiosa forma di cannoni, in ricordo di una delle attività dei primi proprietari, i Trip, che erano, tra l'altro, anche dei mercanti d'armi. Storia La costruzione dell'edificio fu commissionata a Justus Vingboons nel 1655 da Hendrick e Louys Trip, due fratelli originari della Svezia e proprietari della ditta "Louys & Hendrick Trip" che si erano arricchiti grazie al commercio del ferro, del piombo, del rame e di armi e navi da guerra. I due fratelli chiesero a Vingboons di realizzare per loro due edifici separati, ma con un'unica facciata. I lavori di costruzione della Trippenhuis iniziarono il 24 maggio del 1660 e terminarono nel 1662 L'edificio rimase di proprietà della famiglia Trip fino agli inizi del XIX secolo. Durante l'occupazione francese, nel 1812, re Luigi II ne fece diventare la sede dell'Istituto reale delle Scienze, Lettere e Belle Arti. Tra il 1815 e il 1817 fu intrapresa un'opera di restauro/ricostruzione dell'edificio sotto la direzione dell'architetto Abraham van der Hart. L'opera di ricostruzione servì affinché l'edificio potesse ospitare, a partire dal 1817, una collezione d'arte del Rijksmuseum: tale collezione vi trovò posto fino al 1885, anno in cui fu trasferita nella sede attuale del Rijksmuseum. Nel 1851 la Trippenhuis divenne sede della Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Tra il 1988 e il 1991 l'edificio fu sottoposto ad un'ampia opera di restauro. Riproduzioni Una copia in scala 1:25 della Trippenhuis è stata realizzata nel parco di Madurodam, a L'Aia Note Voci correlate Monumenti di Amsterdam Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Trippenhuis
Oude Kerk (Naaldwijk)

De Oude Kerk is een protestantse kruiskerk in de Westlandse plaats Naaldwijk. De van oorsprong rooms-katholieke kerk, gelegen aan het Wilhelminaplein, kent een rijke historie en is gelegen in een kerkring waaraan ook het Heilige Geesthofje is gelegen. Toen het voor de reformatie nog een rooms-katholieke kerk was, heette het de St Adriaanskerk. Het oudste deel van de kerk, de toren, stamt uit de 13e eeuw en heeft romaanse friezen maar gotische spitsbogenvensteren. De muren van de bede onderste verdiepingen zijn bekleed met baksteen van ten minste twee verschillende maten. De forse afmetingen zijn te danken aan de rijke Heren van Naaldwijk. Het kerkgebouw dateert uit 1472. Er is een groot orgel, gebouwd door Wander Beekes (1795-1838) in 1830. Begin 21e eeuw was restauratie van het interieur van de kerk noodzakelijk, vooral vanwege aantasting door de bonte knaagkever. In 2003 en 2004 vonden de eerste en tweede fase van de restauratie plaats, de derde fase begon in 2010. De restauratiewerkzaamheden vallen onder Monumentenzorg. In november 2007 liep het interieur van de kerk schade op door een houseparty, die voor ChristenUnie/SGP-fractie in de gemeente Westland een aanleiding was om op te roepen dergelijke evenementen in de kerk voortaan te verbieden. Externe link Website van de kerk Referenties
Flugplatz Teuge

Der Flugplatz Teuge (niederländisch Vliegveld Deventer/Teuge, ICAO-Code: EHTE) ist ein Landeplatz für Flugzeuge, der sich drei Kilometer nordöstlich der Großstadt Apeldoorn in der Gemeinde Voorst befindet. Der 1935 eröffnete Landeplatz ist für Flugzeuge mit einem Höchstabfluggewicht von 12.000 Kilogramm eingerichtet. Der Flugplatz dient der Allgemeinen Luftfahrt und kann per Sichtflug oder Instrumentenflug (RNP Rwy 26) angeflogen werden. Neben dem regulären Flugbetrieb findet auch Segelflug mit Windenstarts auf dem 700 Meter langen Segelflugstreifen parallel zur Landebahn sowie Fallschirmsprung statt. Er gehört der ICAO-Brandschutzkategorie KAT 2 (KAT 3 und KAT 4 PPR) an, verfügt über eine Tankstelle für Kerosin und AvGas sowie der Möglichkeit zur Zollabfertigung. Hier befindet sich auch das Stichting Koude Oorlog Museum. Weblinks Website des Flughafens (niederländisch)
Teuge Airfield

Teuge Airfield (Dutch: Vliegveld Teuge) or Teuge International Airport (ICAO: EHTE) is a general aviation airfield 4.5 nautical miles (8.3 km; 5.2 mi) west from Deventer and 3.5 nautical miles (6.5 km; 4.0 mi) northeast from Apeldoorn. It is located in the village of Teuge, part of the Voorst municipality in the province of Gelderland in the Netherlands. The airfield has a single runway, oriented 08/26 with a length of 1,199 m (3,934 ft). A second runway, aligned 03/21, existed up to 2012. It saw limited use and was closed when the land on the north side of the airport was sold. Next to general aviation, the airfield is also used extensively for skydiving and glider flying. Though no scheduled international flights take place from the airport, customs services are available upon request, hence it is still designated an international airport. Several companies at the airport specialise in aerial photography, and it is the home airfield of aerobatics pilot Frank Versteegh, a former Red Bull Air Race participant. History and future The airfield was constructed for civilian use in 1935. During World War II, it was used by the German Luftwaffe. Under their control, the airfield was improved and expanded; however, it did not see much use. According to historical records, the Royal Air Force used Teuge as an Advanced Landing Ground with designation B-95. After the war, it was returned to civilian control. Runway 08/26 was entirely resurfaced and expanded from 700 m (2,297 ft) to the current length of 1,199 m (3,934 ft) in 2007. Various improvements were scheduled for the year 2013; runway lighting was to be added, a GPS approach was to be made available and construction was to be started on a new airport operations building. References External links Media related to Teuge International Airport at Wikimedia Commons Teuge Airport official website Airliners.net – Photos made at Teuge airport
Teuge repülőtér

A Teuge repülőtér (IATA: nincs, ICAO: EHTE) repülőtér Teugeban, Hollandiában. Légitársaságok és célállomások Teherszállítás Jegyzetek További információk Teuge Airport hivatalos weboldala Airliners.net – Photos made at Teuge airport A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től
Klaeuwshofje

Het Klaeuwshofje is een hofje in de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het hofje van (tegenwoordig) 12 huizen werd in 1605 gesticht door het echtpaar Dirck Uytenhage en Elizabeth van Adrichem, de eigenaren van bierbrouwerij 'de Klaeuw'. De huisjes werden bewoond door rooms-katholieke oude vrouwen. Bij de renovatie in de jaren 60 werd van elke twee huisjes één gemaakt. De overbodige voordeuren bleven bewaard. Externe link Klaeuwshofje Informatie over rijksmonumentnummer 11969
De Croissant

De Croissant is een wooncomplex in de Stationsbuurt van Den Haag. Het ligt aan het einde van het Spui op de hoek van 't Groenewegje en het Zieken. Het complex is in 1999 ontworpen door de Belgische architect Charles Vandenhove. Het hoofdgebouw heeft 36 twee- en 126 driekamerwoningen voor senioren. Er zijn twee doorgangen onder het gebouw die toegang geven tot de Bocht van Guinea. Eerst ziet men een binnenplaats met links en recht een groenstrook en in het midden een ronde toren met vier etages, hier is een architectenbureau gevestigd. Door een poort komt men dan in een ovaalvormig gebouw met een stenen binnenplaats waarop enkele palmen in bakken staan. Rondom zijn allemaal stadsherenhuizen, het doet denken aan een arena. Iedere woning heeft een inpandige berging met daarachter een kamer, boven een woonkamer, keuken en balkon, en daarboven drie slaapkamers. Hier wonen veel jonge gezinnen. Achter dit gebouw ligt het Huijgenspark. De naam van het hoofdgebouw is toepasselijk, het is hoog in het midden en lager aan de zijkanten. Het gebouw maakt een ronde hoek van 90 graden. Externe links Chris Scham over Het Zieken Woonzorg Nederland - De Croissant
RVV VOB

RVV VOB is een op 5 juni 1949 opgerichte amateurvoetbalvereniging uit Rotterdam, Zuid-Holland, Nederland. De thuiswedstrijden worden op "Sportcomplex Zuiderlaan" in de deelgemeente Overschie gespeeld. Het standaardelftal speelt in het seizoen 2014/15 voor het eerst in de zaterdagafdeling van het amateurvoetbal. Het begint hierin in de Vierde klasse (4E) op het laagste niveau in West-II. Tot en met het seizoen 2013/14 speelde het in de zondagafdeling. In het laatste seizoen speelde het eerste zondagelftal ook in de Vierde klasse. Competitieresultaten 2015–heden (zaterdag) = Dit seizoen werd stopgezet vanwege de uitbraak van het coronavirus. Er werd voor dit seizoen geen officiële eindstand vastgesteld. Competitieresultaten 1987–2014 (zondag) Bekende (oud-)spelers Anthony Bentem Externe link Officiële website