NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Torre Rembrandt

La Torre Rembrandt (en neerlandés: Rembrandttoren) es un rascacielos de oficinas situado en Ámsterdam, Países Bajos. Tiene una altura de 135 metros (149,85 si se incluye la aguja) y 35 plantas. Se construyó entre 1991 y 1994. En los cimientos del edificio se usaron pilotes de 56 m de longitud y dos metros de diámetro. Fue el primer edificio de Países Bajos construido con núcleo de hormigón y estructura de acero.[cita requerida] En la actualidad es el edificio más alto de Ámsterdam y el décimo más alto de Países Bajos. El edificio fue diseñado por los arquitectos Peter de Clercq Zubli y Tom van der Put de ZZDP Architecten, en cooperación con Skidmore, Owings and Merrill. Galería Véase también Anexo:Edificios más altos de los Países Bajos Referencias «Rembrandt Tower». Emporis. Consultado el 20 de noviembre de 2013. «Torre Rembrandt» (en inglés). SkyscraperPage. «Torre Rembrandt» (en inglés). Structurae. «Rembrandt Tower». Holland.com. Consultado el 30 de septiembre de 2009.
Tour Rembrandt

La tour Rembrandt (en néerlandais : Rembrandttoren) est un gratte-ciel de 150 mètres de hauteur (hauteur totale de la structure flèche comprise) construit à Amsterdam aux Pays-Bas de 1991 à 1995 et a été nommée en référence au peintre Rembrandt. La hauteur du toit (sans la flèche donc) est de 135 mètres. L'immeuble abrite des bureaux. La surface de plancher de l'immeuble est de 30 000 m2. (ce qui est peu pour un gratte-ciel). En 2023, c'était l'un des dix plus hauts gratte-ciel des Pays-Bas et le plus haut d'Amsterdam. Les architectes sont l'agence américaine SOM et l'agence néerlandaise ZZ+P Architecten Voir aussi Articles connexes Liste de gratte-ciel européens Liste des plus hauts gratte-ciel de l'Union européenne Liens externes Ressources relatives à l'architecture : PSS The Skyscraper Center Structurae Portail des gratte-ciel Portail d’Amsterdam
Torre Rembrandt

La Torre Rembrandt è un grattacielo di 35 piani ad Amsterdam, nei Paesi Bassi, che misura in altezza 150 m. La costruzione, progettata dallo Studio Skidmore, Owings & Merrill (SOM), è iniziata nel 1991, è terminata nel 1995. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su torre Rembrandt Collegamenti esterni Torre Rembrandt, su archINFORM. (EN) Torre Rembrandt, su Structurae. (EN) Torre Rembrandt, su Skyscraper Center.
Rembrandttoren

Rembrandttoren − najwyższy wieżowiec w Amsterdamie, stolicy Holandii, o wysokości 150 m. Został zbudowany w stylu modernistycznym. Jego budowę rozpoczęto w 1991 roku, a zakończono w 1995 roku. Budynek posiada 35 kondygnacji. Bibliografia Rembrandt Tower - Buildings. EMPORIS. [dostęp 2013-04-29]. (ang.).
Рембрандт-тауэр

Ре́мбрандт-та́уэр (нид. Rembrandttoren) — офисный небоскрёб в Амстердаме, названный в честь знаменитого художника XVII века Рембрандта. Самое высокое здание этого города и третье по величине среди всех сооружений. Строительство велось с 1991 по 1994 год, открыто в 1995 году. В башне 35 используемых и 4 технических этажа. Для установки фундамента потребовалось вбить сваи длиной 56 метров и диаметром 2 метра. Это первое здание в Нидерландах с железобетонным каркасом и стальной рамой. Расположен в районе Омвал, на берегу реки Амстел. Архитекторами проекта были нидерландское бюро ZZDP Architecten и американское Skidmore, Owings and Merrill. См. также Список самых высоких зданий Нидерландов Ссылки Сайт посвященный Голландии
Bedrijventerrein Kruisstraat

Bedrijventerrein Kruisstraat is een woonwijk en bedrijventerrein in de Kruisstraat, behorend tot stadsdeel Rosmalen Noord in de gemeente 's-Hertogenbosch, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De wijk ligt in het oosten van Kruisstraat en ten noorden van de Spoorlijn Tilburg - Nijmegen. Zie ook Wijken in 's-Hertogenbosch
Nieuwe watertoren (Zandvoort)

De Nieuwe watertoren is een watertoren in de Nederlandse badplaats Zandvoort en staat aan de Thorbeckestraat. De toren is tussen 1949 en 1951 gebouwd, in opdracht van de toenmalige burgemeester van Zandvoort, Mr. H.M. van Fenema (1948-1966), en de gemeenteraad. De watertoren is ontworpen door architect J. Zietsma. Deze toren heeft een hoogte van 48 meter en heeft twee waterreservoirs van 425 en 525 m³. In mei 2001 heeft er een hevige brand gewoed in de toren, vermoedelijk ontstaan in het restaurant dat zich boven in de toren bevond. Het restaurant is sindsdien gesloten. In 2006 is de toren gekocht door een dochter van ING en een BV van de heer De Graaf die reeds voor zijn verzekeringsbedrijf een ruimte onder in de toren huurde. Zij waren voornemens een restaurant te openen in de toren. De radiozender ZFM had vroeger haar studio gehuisvest in de kelder van de watertoren. Sinds september 1999 is deze studio eerst gevestigd aan het Gasthuisplein, daarna aan de Tolweg. Gemeentelijk monument Gemeente Zandvoort droeg het eigendom van de watertoren na de oorlog over aan het Waterleidingbedrijf Zuid-Kennemerland. In 1997 fuseert het met het Provinciaal Waterleidingbedrijf Noord-Holland (PWN). Sindsdien is de actieve rol van de watertoren in de drinkwatervoorziening gestopt. In 1999 kreeg de toren de status van gemeentelijk monument. Het restaurant is na een hevige brand in 2001 gesloten. Vanaf 2006 is de watertoren eigendom van een consortium bedrijven Watertoren Zandvoort CV. Bij de verkoop is in een raadsbesluit vastgelegd dat de toren niet gesloopt mag worden. Het belangrijkste bewijs van de oorspronkelijke functie, het in gietijzer uitgevoerde waterleidingsysteem en de pompinstallatie, is nog geheel intact. Herbestemming De toekomst van de watertoren houdt de gemoederen bezig. Gemeente en eigenaren verschillen van inzicht hoe de watertoren en het omliggende gebied herontwikkeld kunnen worden. Een extern bureau presenteerde eind 2011 de mogelijkheden voor behoud en herbestemming. Historisch Genootschap Zandvoort, actiegroep Red de watertoren, Stichting bescherming erfgoed Zuid-Kennemerland en twee raadsfracties pleiten begin 2012 allemaal voor behoud. Anderen zien geen mogelijkheden voor een rendabele herbestemming. Tot op heden maken veel inwoners van Zandvoort zich druk om de toekomst van de watertoren. Deuren en ramen staan te klapperen in de wind en de gevel staat op instorten. In 2014 heeft wethouder Cohen op eigen initiatief een architect ingeschakeld om een nieuw plan te maken. Tot zijn gedwongen vertrek in oktober 2014 is het plan ontwikkeld om de toren te renoveren en appartementen erin te maken. Hiernaast zouden er rond de toren enkele villa`s gebouwd worden in dezelfde stijl als de bij de toren horende Villa Maris. De gemeente streeft naar een integrale ontwikkeling met het naastgelegen Watertorenplein. Drie architectenbureaus hebben een ontwerp gemaakt voor zowel toren als plein, in 2016 zou een keuze worden gemaakt welk bureau het plan zou mogen uitwerken. In mei 2024 is begonnen met een verbouwing tot een woontoren met 11 appartementen. Zie ook Oude watertoren (Zandvoort)
Verzorgingsplaats Bastion

Verzorgingsplaats Bastion is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de noordzijde van A1 Oldenzaal-Amsterdam tussen afritten 7 en 6 in de gemeente Gooise Meren. De naam Bastion komt van het uitzicht op een van de bastions van de vesting Naarden. Aan de andere zijde van de snelweg bevindt zich verzorgingsplaats Ronduit.
Het Jonge Schaap, Zaandam

Het Jonge Schaap (Dutch pronunciation: [əˌtɕɔŋəˈsxaːp]; "The Young Sheep") is the name of a wooden wind powered sawmill, located in the Zaanse Schans, in the municipality of Zaanstad. The original mill from 1680, located in Zaandam west of the railway along Stationsstraat, was dismantled in 1942. Between 2005 and 2007, a replica was constructed and placed between the "De Zoeker" and "De Os, Zaandam" mills at the Zaanse Schans, on the site of the former oil mill "De Ster," which operated from approximately 1685 to 1798. The replica was based on detailed drawings made by Anton Sipman before the original mill was demolished. At one time, about 109 wind-powered sawmills operated in the Zaan region, and "Het Jonge Schaap" is the last of these. It is notable as one of the eight hexagonal mills in the Netherlands and the only remaining hexagonal sawmill. The mill features three saw frames, including one for making grooves, and two capstan hoists for placing logs on the saw carriage. On July 10, 2006, the construction of the mill's body was completed, using hexagonal posts made of larch wood from near Hannover, Germany, and the stepped base made of giant arborvitae wood (red cedar). By mid-December 2006, the structure was completed, and thatching of the hexagonal roof began. On February 26 and 27, 2007, the cap was placed, and the sails were attached. Soon after, the mill was operational, and by the summer of 2007, it was fully functional for milling. The official inauguration took place on September 27, 2007. The crankshaft, made by the Duyvis machine factory in Koog aan de Zaan, was cold-pressed into assembly using liquid nitrogen and slid into the mill just above the crank floor. See also De Kat, Zaandam De Huisman, Zaandam De Os, Zaandam De Zoeker, Zaandam De Gekroonde Poelenburg, Zaandam References External links De website van de molen Archived 2005-04-03 at the Wayback Machine Een uitgebreid fotoverslag van de herbouw Vereniging de Zaansche Molen Archived 2009-04-13 at the Wayback Machine
Fort aan de Winkel

Het Fort aan de Winkel is een fort van de Stelling van Amsterdam. Het fort is nooit afgebouwd, het bleef een verdedigbaar aardwerk met geschutsopstellingen. Het ligt ten noordoosten van de Vinkeveense Plassen en in de zuidelijke hoek van de Waardassackerpolder en Holendrechterpolder. Bijzonderheden Met het werk aan het fort werd in 1893 een start gemaakt. De slappe veengrond maakte het noodzakelijk de bodem met grote hoeveelheden zand te verstevigen. Het zandlichaam werd in 1895 omgevormd tot verdedigbaar aardwerk met geschutsopstellingen. Het voorliggende terrein was zeer slecht geschikt voor aanvallen, waardoor de bouw van dit fort de laagste prioriteit had. De aanleg van betonnen gebouwen werd uitgesteld en bleef uiteindelijk achterwege. Het fort had tot taak de verdediging van het acces gevormd door de Vinkenkade en de kade en waterloop tussen de Polder de Winkel en de Proosdijpolder. Fort aan de Winkel ligt tussen Fort in de Botshol en Fort bij Abcoude, beide hemelsbreed op circa 3 km afstand. Het aardwerk is later grotendeels geëgaliseerd. Op het fortterrein ligt nog het fundament van de in 1952 gebouwde luchtwachttoren 2X1 Abcoude van het Korps Luchtwachtdienst. Deze luchtwachttoren was van het type E4.80, dat geeft de hoogte tot aan de vloer van de observatiecabine aan, en was in totaal 6,32 meter hoog. Bij Koninklijk Besluit van 28 oktober 1959 is het fort opgeheven als vestingwerk. Buiten de omgrachting rond het fort staat aan de noordzijde de fortwachterswoning en een houten genieloods uit 1895. Het geheel is een monument. Dit aardewerk is later deels geëgaliseerd. Gebruik door Vafamil Het fortterrein is eigendom van het Defensie. De Stichting Vafamil (Vakantie Faciliteiten Militairen) maakt gebruik van het terrein. De stichting werd in 1963 opgericht en verleent faciliteiten op het vlak van vakantie- en vrijetijdsbesteding aan het defensiepersoneel. De stichting mocht van Defensie gratis terreinen gebruiken als kampeerterreinen en jachthavens. Het geheel wordt door Vafamil gebruikt als kampeerterrein voor vakantievierende militairen. In 2009 is besloten dat de terreinen die Vafamil in gebruik heeft worden afgestoten. Vafamil moet per 1 januari 2015 de terreinen ontruimen en terug aan Defensie geven. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Abcoude Botshol Waverhoek Externe links Stelling van Amsterdam - een stadsmuur van water Fort aan de Winkel Provinciale website Stelling van Amsterdam Fort aan de Winkel
Sint-Odulphuskerk (Assendelft)

De Sint-Odulphuskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Dorpsstraat 572 in Assendelft. De eerste Sint-Odulpuskerk in Assendelft werd rond 1410 gebouwd, maar ging tijdens de reformatie in 1582 over naar de protestanten. De katholieken van Assendelft maakten in de eeuwen daarna gebruik van schuilkerken, tot in 1853 een nieuwe kerk werd gebouwd. Deze waterstaatskerk bleek echter al na enkele decennia te klein en bouwvallig, waardoor in 1883 werd besloten een nieuwe kerk te bouwen. Architect Adrianus Bleijs ontwierp een driebeukige kruiskerk in neoromaanse stijl, met een grote klokkentoren met naaldspits op de noordoostelijke hoek. De kerk wordt tot op heden gebruikt door de parochie Sint-Odulphus. Het gebouw is een rijksmonument. Externe links Reliwiki - Assendelft, Odulphus Website parochie Sint-Odulphus
Immerloopark

Het Immerloopark of Immerloo is een park in Arnhem op de zuidelijke oever van de Immerlooplas. Park Immerloo is aangelegd tussen 1969 en 1972 en was daarmee het eerste stadspark in het stadsdeel Arnhem-Zuid. Het heeft naast een natuur- ook een recreatieve functie. De naam Immerloo komt van een boerderij genaamd Jammerloo, waar vroeger de waardman woonde, de rentmeester van de landeigenaar. Het park en de plas liggen in de wijk Holthuizen en grenzen verder aan de wijken Immerloo, Vredenburg/Kronenburg en Het Duifje en de gemeente Lingewaard. De zuidelijke grens wordt gevormd door de Huissensedijk. Ten noorden van deze dijk loopt de Malburgse Wetering door het park. Vroeger was dit een uiterwaardengebied van de rivier de Rijn. De Immerlooplas is ontstaan door decennialange afgraving voor de baksteenproductie van steenfabriek Terwindt bij de Bakenhof. Op de zuidelijke oever is het park aangelegd. Langs de plassen is er ruige beplanting voor broedende vogels. Tussen de gras- en speelvelden zijn er veel boomsoorten te vinden in het park, zoals de servische spar, veldiep, es, grauwe abeel, zomereik, weymouthden en hemelboom. Door de aanleg van de Pleijweg in het midden van de jaren tachtig werd de plas in tweeën gedeeld, waardoor er nu twee Immerlooplassen zijn. De noordelijke plas heeft ook een recreatieve functie. In de noordelijke plas staat het kunstwerk 'Villa Vola' (2012). Villa Vola bestaat uit een bouwwerk op een paal met veel open rasters. Midden in het water, waardoor alleen de vogels er kunnen komen. Het ontwerp is gemaakt door Observatorium & Vesta Kroese in opdracht van Volkshuisvesting Arnhem. Aan de zuidzijde van het park staat een kunstwerk van Marius van Beek getiteld Poort van de Zon. Het bestaat uit drie blokken graniet, gestapeld in de vorm van een poort. Op de zijkanten van de poort staan reliefs uit het mythologische verhaal van Prometheus. Op enige afstand hiervan staan granieten schijven, het vizier. Tussen poort en vizier ligt een blok rood graniet. Op 21 maart en 21 september schijnt de zon bij opkomst door de poort naar het vizier. Op 21 juni, als de hoogste zonnestand is bereikt, schijnt de zon op het rode graniet. Sinds 2019 is er in het park een 18 holes diskgolfbaan. Foto's Externe links Website Park Immerloo Luchtfoto uit 1976, bron: Gelders Archief
Rooms-katholieke begraafplaats St. Laurentius

Der römisch-katholische Friedhof St. Laurentius (Rooms-katholieke begraafplaats St. Laurentius) liegt in Rotterdam. Geschichte Gegründet wurde er 1864 und die erste Bestattung fand dort drei Jahre später statt. Entworfen wurde er im italienischen Campo-Santo-Stil. Der Friedhof ist eine historische und denkmalgeschützte katholische Ruhestätte im Rotterdamer Stadtteil Crooswijk. Heutige Nutzung Der Friedhof liegt Nieuwe Crooswijkseweg 123, 3034 PN Rotterdam, Niederlande. Zudem gibt es dort eine Kriegsgräberstätte aus dem Zweiten Weltkrieg mit Gräbern holländischer Soldaten. Weblinks Homepage der Friedhofsverwaltung Einzelnachweise
Rooms-katholieke begraafplaats St. Laurentius

De Rooms-katholieke begraafplaats St. Laurentius (tot 1999 Rooms-Katholieke Begraafplaats Crooswijk geheten) is een rooms-katholieke begraafplaats in de Nederlandse stad Rotterdam. De begraafplaats is gelegen aan de Nieuwe Crooswijkseweg in de Rotterdamse deelgemeente Kralingen-Crooswijk en is gewijd aan de heilige Laurentius van Rome. Vanaf 1827 mochten doden niet meer in kerken begraven worden. De Rotterdamse rooms-katholieken hadden daardoor geen eigen begraafplaatsen meer in Rotterdam. In 1864 kreeg het bisdom Haarlem van de Gemeente Rotterdam toestemming om de toenmalige buitenplaats Groenendaal in Crooswijk in te richten als rooms-katholieke begraafplaats. De buitenplaats Groenendaal was in bezit van de familie Tholen, die het nalieten aan het bisdom. Op 18 oktober 1867 werd de eerste dode hier begraven. Het ontwerp van de begraafplaats is afkomstig van architect H.J. van den Brink. Hij ontwierp de begraafplaats als een ommuurd terrein in Italiaanse stijl (campo sante), met centraal een kapel. Deze kapel is in 1963 vervangen door een nieuwe kapel, waarvan de fundering al snel problemen gaf en ook deze kapel werd afgebroken. Sinds 2001 staat er de huidige kapel, gewijd aan de heilige Maria der Engelen. Deze moderne kapel is ontworpen door Francine Houben en architectenbureau Mecanoo. Langs de buitenrand is een neoromaanse arcade gebouwd met dubbele grafkelders eronder. Het huidige poortgebouw, in neogotische stijl, stamt uit 1936 en is ontworpen door architect J.P.L. Hendriks. Hofjes Op de begraafplaats is een kinderhofje en een cirkelvormig hof bestemd voor overleden priesters. Het bisschopsgraf is in 2009 verplaatst naar de arcade van het kerkhof. Hier begraven Philippe Bär (1928-2025), bisschop van Rotterdam (1983-1993); C.J. en J.J.M Blankenheym; J.A. Coebergh, jeneverstoker; Cornelis Jamin (1850-1907), oprichter van de Jamin-winkels met een eigen grafkapel; Martinus Jansen (1905-1983), bisschop van Rotterdam (1956-1970); H.R.A. Jungerhans, de oprichter van de Rotterdamse servieswinkel; Arnold Leeflang (1871-1942), beeldhouwer; Ruud Lubbers (1939-2018), minister-president en minister van Staat; Jan van Teeffelen (1877-1935), architect; Lucas Wensing (1869-1939), beeldhouwer. Externe link Officiële website
Moskee Al Hijra

De Al Hijra-moskee is een moskee in de Nederlandse stad Leiden, die sinds circa 1982 gevestigd was aan de Rembrandtstraat 10. Omdat het gebouw te klein werd voor de Marokkaanse geloofsgemeenschap is in 2018 nieuwbouw in gebruik genomen aan de Ter Haarkade. De naam Al Hijra of Al Hidjra verwijst naar de migratie van Mohammed en zijn volgelingen van Mekka naar Medina in 622. Rembrandstraat 10 Het gebouw aan de Rembrandstraat was van 1922 tot 1969 in gebruik als kerkgebouw van het Apostolisch Genootschap, dat wil zeggen eerst de Hersteld Apostolische Zendinggemeente in de Eenheid der Apostelen (HAZEA), en vanaf 1946 het Apostolisch Genootschap (AG). Vervolgens werd het gebruikt als antiekhal. Nadat een verzoek was gedaan om het gebouw ook te mogen gebruiken als café, cq. cultureel centrum, brak er in juli 1979 brand uit en werden de twee bovenste etages volledig verwoest. De benedenetage leed flinke waterschade. Enkele jaren later werd het pand geschikt gemaakt voor gebruik als moskee. Ter Haarkade Na een lange maatschappelijke discussie heeft de gemeenteraad van Leiden op 26 januari 2012 ingestemd met een nieuw Bestemmingplan Haagwegkwartier Noordwest en daarmee met nieuwbouw op de hoek van de Ter Haarkade met de Haagweg. De nieuwe moskee is circa 2500 vierkante meter groot, waarbij, zoals gebruikelijk bij grond die door de gemeente wordt verkocht voor maatschappelijke doeleinden, 40% ondersteunende detailhandel wordt toegestaan. Onder het islamitische centrum is een halfverdiepte parkeergarage gerealiseerd met een overloopcapaciteit op het plein aan de voorzijde. Voor de buurt zal daarmee geen extra parkeerdruk ontstaan. Op 20 juni 2014 werd door de Stichting Moslimgroep Leiden de eerste paal geslagen. In de nieuwe geel-beige Al Hijra moskee is op 6 april 2018 voor het eerst officieel een vrijdaggebed gehouden.
Koepelgevangenis (Arnhem)

The Koepelgevangenis is a former prison in Arnhem, Netherlands. It is one of three Panopticon-style buildings situated in the country. Designed by Johan Metzelaar, the building was completed in 1886. A Rijksmonument, the prison closed in 2016. After the prison's closure, the building, along with the one at Haarlem, was used to house asylum seekers to the Netherlands. See also Koepelgevangenis (Breda) Koepelgevangenis (Haarlem) References External links Koepelgevangenis: Cellengebouw in Arnhem at rijksmonumenten.nl (in Dutch) Koepelgevangenis at arneym.nl (in Dutch)
Koepelgevangenis van Arnhem

De koepelgevangenis van Arnhem is een in de periode van 1882 - 1886 gebouwde voormalige gevangenis, die door Johan Metzelaar werd ontworpen. De koepel in Arnhem was onderdeel van de penitentiaire inrichting De Berg. Op 22 maart 2013 kwam het nieuws dat deze inrichting gesloten zou worden. Het complex diende daarna niet meer als gevangenis, maar als huis van bewaring. In september 2015 wees het COA de voormalige gevangenis aan als opvangcentrum voor de vele vluchtelingen die de EU binnenkwamen. Het complex is geregistreerd als rijksmonument. In juni 2018 kreeg het complex nieuwe eigenaren, die in het complex rondleidingen organiseren, een escaperoom exploiteren, een kartbaan faciliteren en rondom de koepel een GPS-game aanbieden. Andere gevangenissen van Metzelaar Metzelaar ontwierp ook de koepelgevangenis van Breda. De koepelgevangenis van Haarlem is ontworpen door zijn zoon Willem Metzelaar. De koepelgevangenissen van Breda en Arnhem zijn eigendom van de Staat (Rijksgebouwendienst). Zie ook Overval op de Koepelgevangenis te Arnhem (11 mei 1944) Externe links Website koepelgevangenis Arnhem De koepelgevangenis van Arnhem op Arneym.nl
Sluis Engelen

Sluis Engelen is een schutsluis met hefbrug in de Henriëttewaard bij Engelen. De formele naam is Henriettesluis. De sluis bevindt zich in het Diezekanaal, vlak voordat deze uitmondt in de Maas. De vaarweg is CEMT-klasse IV. De sluis is 90 m lang, en 18 m breed, de deurwijdte is 13 m. De drempeldiepte is aan de Maaszijde NAP –2,70 m en aan de kanaalzijde KP –3,13 m. De maximaal toegestane afmetingen zijn 90,00 L × 12,00 B. Op de Gekanaliseerde Dieze is een maximale diepgang toegestaan van 2,70 m of zoveel minder als de waterstand gemeten bij de sluis aan de Maaszijde lager is dan NAP+0,40m dan wel aan de Diezezijde lager is dan NAP+2,20m. Over het bovenhoofd ligt een hefbrug, hoogte in geheven stand KP +8,40 m, in gesloten stand KP +4,30 m. De sluis is gebouwd in 1897 en heeft nog een eigen sluiswachter. Tot in de zeventiger jaren van de 20e eeuw werden de sluisdeuren met de hand bediend en werd verkeer ter plaatse met een kleine kabelpont overgezet. De kabelpont werd eveneens met de hand bewogen (door stokken met een stalen klemgreep vast te zetten aan de stalen kabels waarmee de pont vastzat, en vervolgens in tegenstelde richting waarin men vaart over het dek te lopen). Doordat in december 2014 tussen 's-Hertogenbosch en Rosmalen het Maximakanaal opengesteld is wordt de sluis bij Engelen minder door de beroepsvaart gebruikt. Het beheer van de sluis is sinds 5 januari 2015 van Rijkswaterstaat naar de gemeente ‘s-Hertogenbosch gegaan. Vanuit sluis Engelen worden ook de Industriehavenbrug en de Den Dungensebrug op afstand bediend. De sluis kan per marifoon worden aangeroepen op VHF-kanaal 18. Bronnen
De Donk ('s-Hertogenbosch)

De Donk is een woonwijk in Den Bosch, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant, gelegen in het stadsdeel Noord. De wijk ligt bij knooppunt Empel, direct ten zuiden van de A59 en ten westen van de A2 en de Ploossche Plas. De straatnamen in de wijk hebben geen namen, maar zijn genummerd; van Eerste Donk tot en met de Negende Donk. Deze straten liggen aan een centrale dreef, de Donkse dreef. De gemeente 's-Hertogenbosch heeft De Donk ingedeeld bij het stadsdeel Noord. Aangrenzende wijken Zie ook Wijken in 's-Hertogenbosch
De Haren

De Haren is een woonwijk in Den Bosch, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant, in het stadsdeel Noord. De wijk ligt ten westen van de A2, en ten zuidwesten van de Ploossche Plas. De wijk is enkel bereikbaar via de Ploossche Hof. De straatnamen in de wijk hebben geen namen, maar zijn genummerd; van Eerste Haren tot en met de Zesde Haren. Deze straten liggen aan een centrale dreef, de Harendreef. De gemeente 's-Hertogenbosch heeft De Haren ingedeeld bij het stadsdeel Noord. Aangrenzende wijken Zie ook Wijken in 's-Hertogenbosch