NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Plaswijckpark

Plaswijckpark is a recreational and amusement park located on the shores of the Bergse Achterplas founded in 1923 between the districts of Hillegersberg and Schiebroek on the northern edge of Rotterdam, Netherlands. The park is owned by the Stichting Plaswijckpark. It is known as a small-scale amusement park primarily aimed at families with young children and school groups. History Origins The park was founded in 1923 by Rotterdam hospitality entrepreneur C.N.A. Loos, best known for operating the grand café at the former Station Hofplein. Originally opened as Paviljoen Plaswijck, it consisted of landscaped gardens and walking paths together with a small zoo featuring animals including monkeys and wallabies. The park proved popular, and was later expanded with a rose garden, a playground, an observation tower, and a sightseeing boat operating on the adjacent lake. Rowboats were also available for hire. For decades, the park was one of the few green recreational spaces available to residents of the Oude Noorden district of Rotterdam. By 1975, Plaswijckpark faced possible closure as visitor numbers declined and admission revenue became insufficient to sustain operations. Closure was avoided after the Municipality of Rotterdam granted the park a structural annual subsidy. Since 2003, the park has held a zoo licence. Municipal operating support ended in 2013, although the city awarded an investment grant that year to finance the construction of an indoor playground for use during bad weather. In 2021, a set of 357 solar panels were installed at the park, with the first set being installed in July, and the second in August. The majority of the panels are located near the park's service center, with others in two different locations. Avian influenza In November 2016, the H5N8 strain of avian influenza was detected in several waterfowl at Plaswijckpark. The affected birds were culled and the animal section of the park was temporarily closed to visitors. 2021 fire On 27 January 2021, a major fire broke out at the park. The theatre building, which had a thatched roof, was completely destroyed. Authorities investigated the possibility of arson after a video circulated on Snapchat appeared to suggest that the fire had been deliberately started. References
Plaswijckpark

Le Plaswijckpark est un parc de loisirs et animalier situé à la lisière nord de Rotterdam, aux Pays-Bas, sur les berges de la Rotte. Historique La société hôtelière C.N.A. Loos crée en 1923 les jardins Theetuin Hillegersberg, bientôt agrémentés d'une roseraie, devant l'affluence des visiteurs qui viennent également voir les singes et les kangourous du petit zoo. Le parc s'enrichit également d'un terrain de jeux, d'une tour panoramique et d'une location de barques sur un plan d'eau, sur la rive nord de la Rotte. En 1975, la fréquentation étant en baisse, la santé économique du parc se trouve menacée. La fermeture est évitée grâce au versement d'une subvention par la mairie de Rotterdam. Cette rente est supprimée en 2013, mais compensée par le financement de nouvelles activités ludiques et d'infrastructures permettant aux visiteurs de se protéger des intempéries. Le parc est désormais un centre familial de loisirs, adapté pour les jeunes enfants. En novembre 2016, le virus H5N8 est détecté sur certains animaux. Les espèces aviaires sont alors abattues et le parc demeure fermé durant quelques mois. Description Le parc présente en juillet 2016 46 espèces différentes d'animaux dont des Alpagas (Vicugna pacos), des Varis (Varecia variegata) ou des animaux de la ferme. Il possède également une importante collection d'oiseaux comme le Canard des Bahamas (Anas bahamensis), l'Oie cendrée (Anser anser) ou le Cygne noir (Cygnus atratus). Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Plaswijckpark » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Liens externes (nl) « Plaswijckpark », sur le site du parc (consulté le 14 décembre 2017) Portail de la zoologie Portail de Rotterdam
Plaswijckpark

Het Plaswijckpark is een recreatiepark dat is gelegen aan de Bergse Achterplas tussen de wijken Schiebroek en Hillegersberg aan de noordrand van Rotterdam. Het park is eigendom van de Stichting Plaswijckpark. Het staat bekend als een kleinschalig attractiepark voor ouders met kleine kinderen en schoolgroepen. Geschiedenis Ontstaan In 1923 werd het park door de Rotterdamse horeca-ondernemer C.N.A. Loos - bekend van het grand café in het vooroorlogse station Hofplein - opgericht als Paviljoen Plaswijck. Deze tuin met wandelpark omvatte ook een dierenparkje waar onder meer apen en wallabies te zien waren. Het was een succes en de theetuin werd wat later uitgebreid met een rosarium, een speeltuin, een uitkijktoren en een rondvaartboot. Ook waren er roeiboten te huur. Het park was decennialang een van de weinige plekken waar de bewoners van het Oude Noorden van Rotterdam zich in een groene omgeving konden ontspannen. In 1975 kwam het voortbestaan van Plaswijckpark in gevaar. De belangstelling nam af en de inkomsten uit entreegelden waren onvoldoende. Dankzij het toekennen van een structurele jaarlijkse subsidie door de gemeente Rotterdam werd sluiting voorkomen. Sinds 2003 beschikt het park over een dierentuinvergunning. In 2013 werd deze bijdrage beëindigd. Wel werd in dat jaar nog een investeringssubsidie verstrekt om als slechtweeraccommodatie een overdekte speeltuin te kunnen bouwen. Vogelgriep Bij een aantal watervogels in het Plaswijckpark werd in november 2016 het vogelgriep type H5N8 vastgesteld. De vogels werden gedood en het dierengedeelte van het park werd enige tijd gesloten voor bezoekers. Brand 2021 Op 27 januari 2021 woedde er een grote brand op het park. Het theater, een gebouw met een rieten dak, ging volledig verloren. De brand was mogelijk aangestoken, op het social media platform Snapchat ging een filmpje rond waaruit dat zou blijken. Park met drie Wijcken Dierenwijck Plaswijckpark telt 46 verschillende diersoorten (juli 2016). Zoogdieren Vogels Wandelwijck Met onder andere Rondvaart, Engelse tuin, Kabelbaan, Draaimolen, Spookzolder en Boemeltrein Speelwijck Met onder andere Ravotplein, (Mini) Speeltuin en Haven speeltuin, Klauterop, Trekvlot, (Mini) Verkeerstuin, Binnenspeelhuis en Natuurpad Externe link Plaswijckpark.nl
Oude stadhuis (Schiedam)

Het Oude stadhuis van Schiedam is gelegen op de Grote Markt. Het in 1538 opgetrokken gebouw werd na brand (1604) in 1606 herbouwd, en in 1637 van de huidige topgevels voorzien. De dubbele trap dateert uit 1717-1718. In 1782 werd het door toenmalig stadsarchitect Rutger van Bol'es gemoderniseerd. De laatste vergadering van de gemeenteraad werd hier in januari 1973 gehouden. In een gedeelte van het stadhuis is een restaurant gevestigd, het andere deel wordt weer gebruikt voor trouwerijen, vergaderingen en representatieve doeleinden. Prof. Pieter van Vollenhoven opende op 22 oktober 2004 het gerestaureerde Stadhuis, een restauratie die anderhalf jaar geduurd heeft en mogelijk gemaakt werd door een Kanjersubsidie van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg. Bij de restauratie van het oude stadhuis zijn zowel het interieur als het exterieur aan bod gekomen. Het schilderwerk, de plafonds en de inrichting van diverse kamers zijn onder handen genomen. Ook is de buitengevel hersteld en het torentje gerestaureerd.
Primăria Veche (Schiedam)

Primăria Veche din Schiedam este situată în Piața Mare (Grote Markt). Clădirea, ridicată în 1538, a fost reconstruită în 1606 după un incendiu (1604), iar în 1637 a fost dotată cu frontoanele actuale. Scara dublă datează din perioada 1717-1718. În 1782, a fost modernizată de arhitectul orașului de atunci, Rutger van Bol'es. Ultima ședință a consiliului local a avut loc aici în ianuarie 1973. Într-o parte a primăriei funcționează un restaurant, iar cealaltă parte este folosită din nou pentru cununii, ședințe și scopuri reprezentative. Prof. Mr. Pieter van Vollenhoven a inaugurat pe 22 octombrie 2004 primăria restaurată, o restaurare care a durat un an și jumătate și care a fost posibilă datorită unei subvenții importante din partea Serviciului Național pentru Îngrijirea Monumentelor. În timpul restaurării vechii primării, atât interiorul, cât și exteriorul au fost recondiționate. Lucrările de vopsitorie, tavanele și amenajarea diverselor camere au fost restaurate. De asemenea, fațada exterioară a fost reparată, iar turnulețul a fost recondiționat. Note Legături externe Materiale media legate de Primăria Veche (Schiedam) la Wikimedia Commons
Algemene begraafplaats Den Burg

De algemene begraafplaats Den Burg is een begraafplaats en Erehof aan de Kogerstraat in de plaats Den Burg in de Nederlandse gemeente Texel. Monumenten Op 4 mei 1961 werd het "Oorlogsmonument 1940-1945" onthuld (naar ontwerp van Theo Mulder en Mari Andriessen) met een bronzen beeld van de Goede Herder op een voetstuk van muschelkalksteen. Het staat aan de Kogerstraat, voor de begraafplaats. Op twee gedenkplaten, geplaatst in 1998, staan de namen van inwoners van Texel die in de Tweede Wereldoorlog omkwamen. De overlevenden van de opstand van de Georgiërs hebben een koperen Levensboom geschonken (naar ontwerp van Georgi Otchiauri, Tia Draparidze en Zurab Sakvarelidze) die op 4 mei 1975 werd onthuld. Op het monument staat de tekst: "Aan onze omgekomen Nederlandse broeders en zusters. USSR - Georgië". Oorlogsgraven Op de begraafplaats ligt een ereveld van het Gemenebest. Hier liggen 167 doden uit de Tweede Wereldoorlog begraven. De meesten van hen waren vliegeniers. Van 44 is de identiteit onbekend. Er staat een herdenkingskruis (Cross of Sacrifice) naar ontwerp van Sir Reginald Blomfield. Het is uitgevoerd in natuursteen, en er is een bronzen zwaard op aangebracht. De Commonwealth War Graves Commission is verantwoordelijk voor dit ereveld. Grootte De begraafplaats had oorspronkelijk ruimte voor 1077 graven. In 1980 kwam er uitbreiding (vak H) met 205 graven. Daarvan gingen er in 2000 30 af ten gunste van een urnenmuur en urnen- en kindergraven. In 2007 werd besloten tot verdere uitbreiding met ca. 285 graven. Literatuur A. van Dijk (2000): Het verhaal achter de grafsteen, Den Burg, uitg. gemeente Texel (Over de Gemenebest-oorlogsgraven) Zie ook Georgische Erebegraafplaats Loladse Lijst van militaire begraafplaatsen in Nederland Lijst van begraafplaatsen met oorlogsgraven van de Commonwealth War Graves Commission in Nederland Lijst van oorlogsmonumenten op Texel Externe link De begraafplaats op de website van de Commonwealth War Graves Commission Noten
Vogeltjeswei

De Vogeltjeswei is een relatief kleine buurt in de Bijlmermeer in het stadsdeel Amsterdam-Zuidoost. De buurt wordt omringd door fysieke scheidingen. In het noorden ligt Bijlmerdreef op een dijklichaam, in het westen het Anton de Komplein achter een gracht, in het zuiden het Nelson Mandelapark (tot 2014 Bijlmerpark geheten) achter een gracht en in het oosten de Gooiseweg op een dijklichaam. De wijk is in de late jaren negentig gebouwd op de plaats van het Aanloopcentrum dat rond 1976 gesloopt was en welk terrein jarenlang braak lag. De wijk bestaat voornamelijk uit laagbouw en aan de randen van de Bijlmerdreef ook middelhoogbouw. Op het terrein werden in zomers tijdens die braakligging door (meest) uit Suriname afkomstige liefhebbers van tropische zangvogels zangwedstrijden gehouden. Dit werd overgenomen in de naamgeving. De topografische aanduidingen in het buurtje zijn dan ook naar zangvogels vernoemd: Troepiaalsingel; scheidt de buurt van het Anton de Komplein Pikoletstraat Putterplantsoen Blauwdasstraat Suikerdiefjestraat Geelbekstraat Het Gulden Kruispad loopt ten zuiden van de buurt en vormt met een afwateringstocht de overgang naar het Nelson Mandelapark. Het Putterplantsoen heeft middels de voet/fietstunnel Putterbrug (met kunstwerk Full color) een doorsteek door de Bijlmerdreef naar de F-buurt. De Pikoletstraat heeft een op- en afrit van de Bijlmerdreef.
De Mûnts, Buitenpost

De Mûnts (English: The Monk) is a smock mill in Buitenpost, Friesland, Netherlands which has been restored to working order. The mill is listed as a Rijksmonument, number 7039. History This mill was built in 1870 at Oosterhoogebrug, Groningen, where it drained the Borgsloterpolder in connection with the construction of the Eemskanal. It was demolished in 1952. In 1958, millwright A de Roos of Leeuwarden started to rebuild the mill at Buitenpost for Wolter O Bakker of Harkstede. This was completed in 1959. Repairs and restoration were carried out in 1963 and 1973. In 1985, the inner sailstock, which was made of wood, broke. It was replaced by an iron one by millwright Buurma of Oudeschans, Groningen. In 1990, the outer sailstock was also replaced with an iron on by Buurma. Further restoration work was carried out on the mill in 1994. Description De Mûnts is a smock mill winded by a winch. There is no stage, the sails reaching almost to the ground. The mill has a single-storey brick base and a three-storey smock. The smock and cap are thatched. The four Common sails have a span of 13.40 metres (44 ft 0 in) and are carried in a wooden windshaft. The windshaft also carries the brake wheel, which has 37 cogs. This drives the wallower (19 cogs) at the top of the upright shaft. At the bottom of the upright shaft, the crown wheel (28 cogs) drives the wooden Archimedes' screw via a gear wheel with 29 cogs. The Archimedes' screw has an axle diameter of 210 millimetres (8¼ in) and is 650 millimetres (2 ft 2 in) diameter overall. It is inclined at an angle of 15°. Each revolution of the screw lifts 106 litres (23 imp gal) of water. Public access De Mûnts is open to the public when the mill is working, or by appointment. References
De Mûnts

De Mûnts (Nederlands: De Monnik) is een poldermolen in het Friese dorp Buitenpost, de hoofdplaats van de Nederlandse gemeente Achtkarspelen. Beschrijving De Mûnts stond oorspronkelijk in het Groningse Oosterhoogebrug, waar hij de Borgslooterpolder bemaalde. Hij was daar in 1871 gebouwd in verband met de aanleg van het Eemskanaal. Dit gebeurde op kosten van de provincie Groningen, die de molen na de oplevering overdroeg aan het waterschap van de polder. In 1952 werd voor de molen een sloopvergunning afgegeven, waarna hij "op afbraak" werd verkocht aan een particulier. Deze stelde de molen beschikbaar voor herbouw in Buitenpost. Hij werd daar in de jaren 1958/1959 geplaatst en hernoemd tot De Mûnts. De molen, die twee waterlopen heeft, kreeg het op- en bemalen van de plaatselijke ijsbaan tot taak. In 1985 brak de houten binnenroede, waarna deze werd vervangen door een nieuw gebouwde ijzeren roede. De Mûnts werd in 1994 gerestaureerd. Tegenwoordig is de molen, die inmiddels eigendom is van de gemeente Achtkarspelen, maalvaardig in circuit. Zie ook Molens in Friesland
De Mûnts

De Mûnts – wiatrak w miejscowości Buitenpost, w gminie Leeuwarden, w prowincji Fryzja, w Holandii. Młyn został wzniesiony w 1959 r. Był restaurowany w latach 1963, 1973 oraz 1994. Wiatrak ma trzy piętra, przy czym powstał na jednopiętrowej bazie. Jego skrzydła mają rozpiętość 13,40 m. Wiatrak służy głównie do pompowania wody za pomocą śruby Archimedesa. Bibliografia Dane techniczne wiatraka. [dostęp 2014-03-16]. (niderl.). Friese Molens. Friese Pers Boekerij, 1995. ISBN 978-90-330-1522-9. Informacje o wiatraku. [dostęp 2014-03-16]. (niderl.).
Houthuizer Molen

De Houthuizer Molen in het Limburgse plaatsje Lottum (gemeente Horst aan de Maas) is een beltmolen die in 2007/2008 is gebouwd. De nieuwe molen staat op de plaats van de in 1944 opgeblazen molen van Lottum, en is gebouwd om zo veel mogelijk te lijken op het verwoeste exemplaar. De restanten van de oude molen bleken niet bruikbaar en zijn gesloopt; slechts het zand en de aarde van de molenberg zijn nog origineel. De molen heeft 1 koppel blauwe stenen, dat gebruikt zal gaan worden om op vrijwillige basis graan te malen. De Houthuizer Molen is sinds 2009 maalvaardig. Externe link website van de molen
Lepelbrug

De Lepelbrug in de Nederlandse stad Delft, provincie Zuid-Holland, is een brug uit 1929 over de Delftsche Vliet. De brug vormt een verbinding tussen het centrum van Delft en het terrein van de voormalige Calvé-fabriek en verderop de doorgaande weg naar Rijswijk, 't Haantje, de Lange Kleiweg en het Jaagpad langs de Delftsche Vliet. De brug is een ontwerp van L.W.G. de Roo de la Faille en W. Gijzen, werd gebouwd door Werkspoor, en is een Rijksmonument. Voor de scheepvaart heeft de brug nog nauwelijks een functie, omdat het al heel lang niet meer mogelijk is om op deze manier door Delft te varen. De brug heeft nog de oorspronkelijke rood-witte afsluitbomen die op straat handmatig dichtgeduwd moeten worden. Zij scharnieren horizontaal, zodat bij een open brug de vier bomen in het verlengde liggen van de balustrades van de brug. Aangezien het doodlopende water alleen nog als aanmeerplaats voor pleziervaart dient gaat de brug maar zelden omhoog. In 2007 is het brugdek gerenoveerd vanwege het vele zware vrachtverkeer over deze brug ten behoeve van DSM en Calvé. De brug mag tot maximaal 45 ton belast worden, en is daarom versmald tot één rijstrook. Aan de Delftse kant reden van 1866 tot 1931 trams langs de brug en dan door het Kalverbos. Eerst met paard, vanaf 1887 met stoomtram, en vanaf 1923 de elektrische tram. Dat ging allemaal over de oude krappe lage Reineveldbrug. Zie ook Kolenhavenbrug Lijst van bruggen in het centrum van Delft
Maasstroom Energie

TTEP (EPNL) Rijnmond 2 (Maasstroom Energie) is een 428 MW hoog rendement gas-gestookte centrale op de Vondelingenplaat bij Rotterdam-Pernis. EPNL Rijnmond 2 is gebouwd als Maasstroom Energie en is door Siemens Energy gebouwd met een contract ter waarde van € 320 miljoen. De centrale kwam is in opdracht gebouwd door het Amerikaanse Intergen. Afnemer van de elektriciteit was bij opstart van de centrale het Engelse Centrica, welke toen nog met Oxxio op de Nederlandse markt aanwezig was. Deze heeft het contract begin 2017 opgezegd. Medio juli 2017 is de centrale overgenomen door het Amerikaanse Castleton Commodities International. Op 23 mei 2023 verkocht Castleton Commodities International de centrale aan EP NL, een dochteronderneming van Energetický a průmyslový holding. 19 februari 2024 is de naam Maasstroom Energie komen te vervallen en verder gegaan als EPNL Rijnmond 2 [1] Specificaties De centrale is gevestigd op het terrein van de voormalige Texacoraffinaderij. Siemens begon in april 2008 met de bouw. De centrale is voorzien van een deNOx installatie, middels SCR, wat de NOx moet reduceren. Het was de eerste gasgestookte centrale in Nederland met een de-NOx installatie. De centrale is gebouwd naast een al bestaande centrale van Intergen, de Rijnmond Energie centrale en is in de tweede helft van mei 2010 in gebruik genomen. De aardgas-gestookte STEG-centrale bestaat uit een Siemens SGT5-4000F 1S gasturbine met erachter een NEM-afgassenketel die stoom opwekt uit het uitlaatgas van de gasturbine voor de drietraps Siemens H/IL stoomturbine. Deze staat op dezelfde as als de gasturbine en waterstofgekoelde turbogenerator. Dit is een zogenaamde singleshaft-configuratie. De koppeling tussen de stoomturbine en de generator wordt door een synchronous self-shifting-koppeling verzorgd. De condensor is van het luchtgekoelde type. De centrale is aan het 380kV-net verbonden via een 13 km lange ondergrondse verbinding naar het TenneT- schakelstation Simonshaven.
ТЕС Maasstroom

ТЕС Maasstroom – теплова електростанція у Нідерландах, споруджена за технологією комбінованого парогазового циклу. Станцію у складі одного енергоблоку спорудили в портовій зоні Роттердаму на південному березі річки Ньїве-Маас, обіч ТЕС Rijnmond, яка була введена в дію кількома роками раніше (2010 та 2004 відповідно). Станція обладнали турбінами компанії Siemens: газовою SGT5-4000F потужністю 280 МВт та паровою SST5-3000 потужністю 148 МВт. Вони забезпечують паливну ефективність при виробництві електроенергії на рівні 59%. Блок може працювати у маневровому режимі із 250 запусками на рік, при цьому для досягнення повної потужності йому потрібно до 40 хвилин. Видача продукції відбувається по підземній лінії напругою 380 кВ. Загальна вартість проекту склала 480 млн. євро. Примітки
DeBrug

Het gebouw DeBrug is gelegen aan de Rotterdamse Nassaukade aan de zuidzijde van de Nieuwe Maas. DeBrug was het hoofdkantoor van Unilever Nederland B.V. en is geplaatst boven de margarinefabriek Blue Band. Het gebouw is 133 meter lang en 'zweeft' op 25 meter hoogte. Het werd circa 100 meter van de definitieve locatie afgemonteerd en vervolgens langzaam over de margarinefabriek geschoven. Het door JHK Architecten ontworpen gebouw met een vloeroppervlak van 15.000 vierkante meter werd in september 2005 in gebruik genomen. Er werkten toen ongeveer 750 medewerkers. In 2019 verhuisde Unilever naar het voormalige Shellgebouw aan het Hofplein. Vanaf 2023 huurt softwarebedrijf JEX het gehele pand. Rondom het pand wordt er sinds 2023 gewerkt aan een stedenbouwkundig project, De Kaai, wat onder meer duizend woningen behelst en diverse publieke voorzieningen.
Alde Dobbe

De Alde Dobbe is een geïsoleerd liggende drinkpoel, buitendijks gelegen in het Noorderleeg bij Hallum in de Nederlandse provincie Friesland. Om het water ligt een ringwal met een hoogte van 4,80 meter boven FZP. De drinkpoel bevat zoet water voor het buiten de zeedijk grazende vee. Het vee werd hier bij dreigend hoogwater bijeen gedreven. De dobbe kwam in 2006 in het landelijke nieuws toen in de nacht van 31 oktober op 1 november bij hoogwater een aantal paarden verdronk en enkele tientallen andere paarden ternauwernood van de verdrinkingsdood konden worden gered.
Vismarkt (Groningen)

De Vismarkt is een van de drie open ruimtes in de binnenstad van Groningen. Het is een langwerpig, rechthoekig plein. Aan de oostzijde wordt de markt begrensd door bebouwing die wordt onderbroken door het Koude gat en Tussen beide markten, aan de westzijde wordt de markt afgesloten door de Korenbeurs, met daarachter de Akerk, waar aan weerszijden de Akerkhof langsloopt. De naam Vismarkt wordt voor het eerst gebruikt in het begin van de vijftiende eeuw. Voordien stond de plek bekend als Langestraat. De naam verwijst naar het soort markt dat er regelmatig werd (en nog steeds wordt) gehouden. De noordzijde van de Vismarkt staat in Groningen bekend als Glènne Riepe. Die kant van de markt staat bekend als de minst fraaie. Aan deze kant werd in 1904 het eerste warenhuis van Groningen gebouwd; de Grand Bazar Français. Aan de zuidzijde staat nog een aantal historische panden. Aan die zijde bevindt zich ook Huize Maas. Op de hoek van de Folkingestraat is het café Huis de Beurs gevestigd. Daarnaast komen de Pelsterstraat en de Haddingestraat uit op de zuidzijde van de Vismarkt. Aan de oostzijde van de Vismarkt staat een monumentaal pand dat gebouwd is in de jaren 30. Aan de rechterzijde van dit pand is een doorgang gelegen die toegang biedt tot de Herestraat: het Tingtangstraatje. Deze steeg heeft zijn naam te danken aan de grote koperen klok die voorheen bevestigd was aan de kop van de Oost-Noordzijde van de Vismarkt. Aan de andere kant van het pand loopt de weg Tussen Beide Markten naar de Grote Markt. De Vismarkt is elk jaar het decor voor de finish van de 4 Mijl van Groningen. Geschiedenis In het verleden is wel geopperd dat de Vismarkt oorspronkelijk een opvaart van de Drentsche Aa is geweest en als zodanig een haven geweest zou zijn. Voor die theorie is echter geen enkel archeologisch bewijs gevonden. Een vermoeden bestaat dat het stratenpatroon van de Groningse binnenstad gestoeld is op dat van steden uit de Romeinse tijd. De Vismarkt zou in die visie oorspronkelijk bedoeld zijn als het centrale plein van de stad; de Grote Markt zou dan pas later zijn ontstaan. In 1914 stond op de Vismarkt tijdelijk een fontein, dat was ter gelegenheid van het 300-jarig bestaan van de universiteit. Monumenten Aan de Vismarkt staan 17 panden die beschermd worden als rijksmonument. De Korenbeurs staat ook aan de Vismarkt, maar heeft als adres Akerkhof. Twaalf panden worden beschermd als gemeentelijk monument.