NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
San Salvatorkerk (Orthen)

De San Salvatorkerk is de kerk van Orthen, 's-Hertogenbosch. Salvator betekent Verlosser. Met San Salvator wordt dus Jezus Christus bedoeld. De kerk staat aan het Schaarhuisplein. Geschiedenis Voorloper van deze kerk was de Sint-Lambertuskerk die echter, toen nieuwe woonwijken ten oosten van Orthen werden gebouwd, zeer excentrisch was gelegen. Reden waarom een nieuwe kerk werd gebouwd die dichter bij de nieuwe bebouwing lag. De kerk werd gebouwd in de jaren 1955-1956 naar het ontwerp van de architecten H.W. en P.W. de Graaf, en is een voorbeeld van de cursus kerkelijke architectuur die in 1953-1956 in 's-Hertogenbosch werd gegeven door Nico van der Laan. De kerk heeft kenmerken van de Bossche School en van de neoromaanse architectuur. Het altaar is het middelpunt van de kerk en de klokkentoren staat vrij van het gebouw. Al sedert de oprichting van de San Salvatorkerk had de progressieve geloofsgemeenschap een moeizame verstandhouding met het bisdom. Het bisdom gedoogde al die tijd de alternatieve vieringen. Toch leidde het uiteindelijk tot een breuk met het bisdom, en een uitzetting uit de kerk in 2013. De leden groepeerde zich tot de 'San Salvatorgemeenschap', en men was genoodzaakt uit te wijken naar een andere locatie. Uiteindelijk werd op 4 oktober 2015 de kerk aan de eredienst onttrokken. De kerk werd daarna bestemd voor opslag van kerkelijke goederen uit het bisdom 's-Hertogenbosch. Jump XL In 2017 had het bedrijf Jump XL plannen voor een trampolinecentrum in de kerk, tot ongenoegen van de omwonenden die bang waren voor overlast. Nadat de bewoners ongelijk kregen van de gemeentelijke bezwarencomissie, en Jump XL alsnog een vergunning kreeg, zijn ze naar de rechter gestapt. Nog voordat er uitspraak is gedaan door de rechter heeft het bedrijf afgezien van de plannen vanwege de negatieve publieke opinie. Gezondheidscentrum In 2020 heeft het bedrijf Maatschappelijk Zorg Vastgoed (MZV) plannen ontwikkeld voor een gezondheidscentrum in de kerk. In tegenstelling tot de plannen voor het trampolinecentrum werden deze plannen wel positief ontvangen door de buurtbewoners. Na een vertraging door de coronapandemie heeft het gezondheidscentrum in 2021 zijn deuren geopend. Zie ook Lijst van gebouwen in Bossche Schoolstijl Externe link Gezondheidscentrum San Salvator
Het Noorden (molen)

Het Noorden is een poldermolen in de polder Het Noorden ten noorden van Oosterend op het eiland Texel in de provincie Noord-Holland. Bij inpoldering van de noordoostelijke gebieden van het eiland Texel bleek in 1878 een grote molen nodig om het gebied te bemalen. Bij de bouw werd de molen voorzien van een vijzel. In 1928 werd de molen voorzien van stroomlijnwieken en drie schroefpompen volgens het systeem van molenmaker Dekker uit Leiden. De molen raakte in de jaren zestig van de twintigste eeuw buiten bedrijf en werd in 1970 eigendom van de Vereniging De Hollandsche Molen die enkele jaren later een restauratie liet uitvoeren. Later werden twee van de drie schroefpompen ook weer maalvaardig gemaakt. Thans zijn de roeden voorzien van het fokwieksysteem met zeilen en maalt de molen op vrijwillige basis het water rond in een circuit. Fotogalerij
Zoommeer

The Zoommeer is a freshwater lake in eastern Zeeland. The lake is located south of Tholen and west of Bergen op Zoom, on the site of the drowned land of Reimerswaal. A 1,053-hectare area on the Natura 2000 list. The Zoommeer was created by the construction of the Oesterdam and the Markiezaatskade and is part of the Scheldt-Rhine Canal, a tide-free shipping route between the Ports of Antwerp and Rotterdam, as well as Germany and beyond, with a waterway usable up to CEMT class VIb. The lake is directly connected to the Krammer/Volkerak via the Scheldt-Rhine Canal. The Theodorushaven in Bergen op Zoom is accessible to vessels up to CEMT class V via the Burgemeester Peterssluis. On the west side is the Bergse Diepsluis, which creates a CEMT class 0 waterway with the Oosterschelde. The general water quality of the Zoommeer lake has been problematic for years due to the growth of blue-green algae. References
Zoommeer

Le Zoommeer, lac Zoom est un lac d'eau douce dans le Brabant-Septentrional à la limite avec la Zélande. Le lac Zoom est situé au sud de Tholen et à l'ouest de Berg-op-Zoom, d'où son nom, à l'emplacement de Reimerswaal (ville disparue), au sud-ouest il est bordé par le molenplaat. Par le canal Escaut-Rhin, qui le traverse, le Zoommeer est connecté aux lacs Krammer et Volkerak sans écluses. Historique Avant 1980 cet endroit qui faisait partie de l'Escaut oriental, était soumis aux marées de la mer du Nord. Le Zoommeer a été créé par la construction de l'Oesterdam, du Markiezaatskade et du Canal de l'Escaut au Rhin, une liaison maritime sans marée entre Anvers et Rotterdam. Qualité et protection La qualité de l'eau du Zoommeer a longtemps été problématique en raison de la croissance des Cyanobacteria, algues microscopiques. C'est une zone de 1 053 ha classée par Natura 2000. Liens externes (nl) Information - Rijkswaterstaat (nl) Liste Natura 2000 Portail des Pays-Bas Portail de l’environnement Portail de la conservation de la nature Portail des lacs et cours d'eau
Zoommeer

Lo Zoommeer è un lago artificiale della provincia della Zelanda nei Paesi Bassi. Situato al limite della provincia della Zelanda, si trova a sud dell'ex-isola di Tholen e a ovest della città di Bergen op Zoom, da cui il nome. Attraverso il Canale Schelda-Reno, lo Zoommeer è connesso con il Krammer e, quindi, col Volkerak. Storia Il braccio di mare da cui deriva lo Zoommeer si formò nel 1530 in seguito all'inondazione di San Felice nell'area ove si trovava la città di Reimerswaal. Fino al 1980 l'area faceva parte della Schelda orientale ed era soggetta alle maree del Mare del Nord. Lo Zoommeer è stato creato attraverso la costruzione dell'Oesterdam, della Markiezaatskade e del Canale Schelda-Reno, una via d'acqua che connette Anversa con Rotterdam. Ambiente La qualità dell'acqua dello Zoommeer è stata a lungo problematica a causa del proliferare dei cianobatteri, alghe microscopiche. Collegamenti esterni (NL) Zoommeer, su rijkswaterstaat.nl, Ministerie van Infrastuctuur en Milieu (Ministero delle Infrastrutture e dell'Ambiente dei Paesi Bassi). URL consultato il 28 marzo 2016.
Zoommeer

Het Zoommeer is een zoetwatermeer in het oosten van Zeeland. Het meer is gelegen ten zuiden van Tholen en ten westen van Bergen op Zoom, op de plaats van het verdronken land van Reimerswaal. Een gebied van 1053 ha staat op de Natura 2000 lijst. Het Zoommeer is ontstaan door de aanleg van de Oesterdam en de Markiezaatskade en maakt deel uit van de Schelde-Rijnverbinding, een getijdenvrije scheepvaartsverbinding tussen Haven van Antwerpen en Haven van Rotterdam en ook Duitsland en verder met een vaarweg die bruikbaar is tot CEMT-klasse VIb. Via het Schelde-Rijnkanaal staat het meer in rechtstreekse verbinding met het Krammer/Volkerak. De Theodorushaven in Bergen op Zoom is bereikbaar voor schepen tot CEMT-klasse V via de Burgemeester Peterssluis. Aan de westzijde is de Bergse Diepsluis of Bergsediepsluis waarmee er een CEMT-klasse 0 vaarweg met de Oosterschelde is. De algemene waterkwaliteit van het Zoommeer is al jaren problematisch vanwege de groei van blauwalg. Scheiding van zoet en zout water Het is van belang dat het zoete water in het meer van goede kwaliteit is. Ten eerste omdat veel watersporters het gebied bezoeken. Ten tweede omdat de zoetwateraanvoerroute die achter de Oesterdam is aangelegd een grote rol speelt in de watervoorziening van de omgeving. De aanvoer van voornamelijk Rijnwater kan in droge periodes worden aangesproken, terwijl het in natte periodes dient als opvangbassin voor overtollig oppervlaktewater uit het westelijke deel van Noord-Brabant. Het is echter niet eenvoudig om het water van het Zoommeer ook daadwerkelijk zoet te houden. Op verschillende plaatsen kan zout water binnendringen: via de Kreekraksluizen, de Bergse Diepsluis en de Krammersluizen in de Philipsdam. Deze sluizen beschikken over een ingenieus systeem dat zout en zoet water van elkaar kan scheiden. Toch kan niet worden voorkomen dat zout water in het Volkerak en het Zoommeer terechtkomt, o.a. door zoute kwel. Omdat het meer voor de Deltawerken onder invloed van eb en vloed stond, vormen de voormalige stroomgeulen de diepste delen die het hele jaar door zout water bevatten. Om het zoute water in de bovenste lagen zoet te houden wordt zoet Rijnwater gebruikt om door te spoelen via een spuikanaal en een spuisluis richting de Westerschelde bij Bath. Important Bird Area Het meer is aangewezen als Important Bird Area door BirdLife International vanwege het belang voor significante populaties van de krakeend, middelste zaagbek en woudaap. Externe links Uitgebreide gebiedsbeschrijving: Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit Informatie Rijkswaterstaat Zie ook Natura 2000 Lijst van Natura 2000-gebieden in Nederland
Zoommeer

Zoommeer este o arie protejată (arie de protecție specială avifaunistică — SPA) din Țările de Jos întinsă pe o suprafață de 1.046 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Zoommeer este situat la coordonatele 51.4984°N 4.2155°E﻿ ()51.4984; 4.2155. Înființare Situl Zoommeer a fost declarat arie de protecție specială avifaunistică în martie 2000 pentru a proteja 15 specii de animale. Biodiversitate Situată în ecoregiunea atlantică, aria protejată nu include niciun habitat protejat. La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate de păsări (15): rață sulițar (Anas acuta), rață lingurar (Anas clypeata), rață pitică (Anas crecca), rață fluierătoare (Anas penelope), rață pestriță (Anas strepera), gâscă cenușie (Anser anser), rața moțată (Aythya fuligula), Branta bernicla, prundăraș de sărătură (Charadrius alexandrinus), lișiță (Fulica atra), pescăruș-cu-cap-negru (Larus melanocephalus), corcodel mare (Podiceps cristatus), ciocântors (Recurvirostra avosetta), chiră de baltă (Sterna hirundo), călifar alb (Tadorna tadorna) Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Țările de Jos
Église Marie-Madeleine de Maasland

L'église Marie-Madeleine (néerlandais: Maria Magdalenakerk) est une église néogothique de la fin du XIXe siècle située dans la ville de Maasland aux Pays-Bas. Origine L'église Marie-Madeleine vient remplacer une ancienne église construite aux alentours de 1750 à l'extérieur de la commune. Isolée, entourée de prairies et de vergers, la vieille église est démolie en 1886. Le 1er juin 1886, la première pierre de la nouvelle structure fut posée par Monseigneur Spoorman, le doyen de Delft. Le 11 juillet 1887, l'église fut consacrée par l'évêque Bottemanne. Architecture Ancien étudiant de Pierre Cuypers, l'architecte Everardus Margry (Harderwijk , 28 décembre 1841 - Rotterdam , 8 août 1891) s'inspire dans ses créations du style néo-gothique de son mentor. On lui doit la construction de l'église Maria van Jesse de Delft, de Saint-Boniface de Alphen, Saint-Boniface de Amsterdam, ou encore la restauration de monuments du Moyen-Age. Il conçoit ici une structure abritant une nef comportant trois vaisseaux de style néo-gothique, avec une haute tour à l'entrée. Le coût de la construction s'élève à 47 478 florins. Dans le sanctuaire se trouve trois vitraux commandés en 1902 au maître-verrier et orfèvre Jos Tonnaer: ils représentent le message de l'ange à la Sainte- Vierge Marie, la naissance du Christ, la mission du Christ dans le temple, la Cène, la Crucifixion, et l'Ascension. Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail des Pays-Bas
Maria Magdalenakerk (Maasland)

De Maria Magdalenakerk is een rooms-katholieke kerk in de plaats Maasland, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Deze kerk verving een rond 1750 gebouwde eenvoudiger kerk met een lagere toren op deze locatie, toentertijd buiten de dorpskom. Rondom de kerk lagen weilanden en tuinderijen. In 1886 werd de oude kerk afgebroken. Architect Evert Margry (een leerling van Pierre Cuypers) ontwierp een driebeukige pseudobasiliek in neogotische stijl, met een hoge toren boven de ingang. Deze kerk is volgens het plan van de Rooms-katholieke Kerk van Sappermeer. De kosten van de bouw bedroegen fl. 47.478. Op 1 juni 1886 werd de eerste steen gelegd door Mgr. H.L. Spoorman, de deken van Delft. Op 11 juli 1887 werd de kerk door bisschop C.J.M. Bottemanne geconsacreerd. De kerk werd gewijd aan Maria Magdalena, aan wie ook de Oude Kerk van Maasland voor de reformatie was gewijd. In het priesterkoor hangen drie gebrandschilderde ramen uit 1902, die door Jos Tonnaer zijn ontworpen.
Église Notre-Dame-de-l'Immaculée-Conception d'Overveen

L'église Notre-Dame de l'Immaculée Conception (néerlandais: O.L.Vrouw Onbevlekt Ontvangen) est une église néogothique du milieu du XIXe siècle située dans la ville de Overveen aux Pays-Bas. Elle abrite les sépultures des évêques de Haarlem-Amsterdam. Histoire L'église est érigée par l'architecte Theodorus Molkenboer sur le modèle néo-gothique néerlandais du milieu du XIXe siècle. Les façades sont recouvertes de briques et d'ornementations en pierre de taille, avec percées ogivales pour les vitraux. L'architecture suit un plan pseudo-basilical gothique, sans niveaux entre la nef centrale et les nefs collatérales du transept. L'intérieur comporte des piliers et arcades gothiques avec ornements, mascarons et chapiteaux en stuc, des voûtes torsadées à entrelacs gothiques et quatorze vitraux terminés en 1879. La chapelle funéraire est réalisée plus tardivement et terminée en 1864. Elle abrite un maître-autel et un retable monumental en marbre blanc veiné réalisés par le sculpteur néerlandais Veneman à Bois-le-Duc (1856), des sculptures en marbre réalisées par le sculpteur Mengelberg, des objets liturgiques en laiton s'inspirant de œuvres de Zutphen (XVIe siècle) et des fonts baptismaux réalisés par l'orfèvre Jan Brom (1887-1888) dans son atelier d'Utrecht pour lequel l'artiste recevra une médaille d'or à l'exposition universelle de Paris en 1900. Elle accueille aujourd'hui des concerts de musique classique, comme à l'occasion du cinquantième anniversaire du chœur de l'Amsterdam Cantorij en 2009. Chapelle funéraire épiscopale Contre l'aile nord, une tour crénelée gravée des blasons des prélats Franciscus Van Vree, Gerardus Petrus Wilmer et Gasparus Bottemanne abrite la chapelle funéraire épiscopale du diocèse de Haarlem-Amsterdam. Le fronton en pierre de taille porte l'inscription Locus Depositionis Episcoporum Sanctae Ecclesiae Harlem, et comporte une double porte ogivale ouvrant sur un vestibule, suivi d'une crypte diagonale partiellement souterraine avec voûtes gothiques et autel entouré des sépultures épiscopales en marbre noir. Bibliographie et références Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail des Pays-Bas
Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangenkerk (Overveen)

De O.L.Vrouw Onbevlekt Ontvangenkerk is een neogotische rooms-katholieke kerk uit 1856 in de Noord-Hollandse plaats Overveen. Het kerkgebouw en de bijhorende pastorie zijn ontworpen door Theo Molkenboer. De beide gebouwen zijn sinds 1976 beschermd als rijksmonument. Het interieur is grotendeels van hout, met alleen natuurstenen poeren waarop de houten pilaren rusten. Tegen de toren staat een tweeklaviers orgel van Lodewijk Ypma uit 1856, met achttien registers en een aangehangen pedaal. Nabij het koor staat een bronzen doopvont uit 1887 van de hand van Jan Hendrik Brom. Bisschoppelijke grafkapel Aan de noordzijde van het kerkgebouw, deels onder het koor is de bisschoppelijke grafkapel gebouwd in 1864. Kantoren bisdom Haarlem-Amsterdam Nabij de pastorie, in een voormalig kloostergebouw op huisnummer 9, zijn sinds oktober 2025 de kantoren van de diocesane curie van het bisdom Haarlem-Amsterdam gevestigd. Afbeeldingen
Église Sainte-Agnès d'Amsterdam

L'église Sainte-Agnès (en néerlandais : Sint-Agneskerk) est une église catholique d'Amsterdam aux Pays-Bas où se célèbre le rite tridentin dit forme extraordinaire du rite romain, c'est-à-dire en latin. Elle est administrée par les prêtres de la fraternité sacerdotale Saint-Pierre en accord avec l'évêque d'Amsterdam, Mgr Punt. Historique L'église, consacrée à sainte Agnès, est construite de 1913 à 1931 selon les plans de l'architecte Jan Stuyt en style néoroman. Elle est inscrite aux monuments du patrimoine historique depuis 1996 (Rijksmonument). Du fait de la chute drastique de la pratique religieuse aux Pays-Bas depuis les années 1960, l'église devait fermer ses portes. L'évêque de Haarlem-Amsterdam a alors décidé en 2011 de la confier à la Fraternité Saint-Pierre qui a accepté la charge, entraînant ainsi la restauration du culte et de la vie paroissiale. L'église est surtout connue pour sa décoration intérieure, comme ses fresques, ses mosaïques et ses vitraux de l'abside, œuvres de Joep Nicolas. L'abside devant laquelle se trouve le maître-autel est particulièrement remarquable avec sa décoration de pampres et de vignes. L'orgue, datant de 1932, est issu de la maison Clavaux. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Sint-Agneskerk (Amsterdam) » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Architecture aux Pays-Bas Liens externes Ressource relative à l'architecture : Rijksmonument Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail d’Amsterdam Portail du catholicisme Portail de l’architecture chrétienne
Admiraal de Ruyterziekenhuis

Het Admiraal de Ruyterziekenhuis (Adrz) is een regionaal ziekenhuis dat op meerdere locaties in een deel van de provincie Zeeland zorg aanbiedt. De locatie in Goes heeft een afdeling Spoedeisende Hulp en richt zich op de meer acute en intensieve zorg. Hier zijn ook de stafdiensten ondergebracht. De locatie in Vlissingen doet de planbare en poliklinische ingrepen met een lager medisch risico. Het ziekenhuis is vernoemd naar Michiel de Ruyter, die in Vlissingen werd geboren en de Admiraliteit van Zeeland diende. Geschiedenis Het Adrz is voortgekomen uit de Stichting Oosterscheldeziekenhuizen (voorheen ziekenhuis ‘De Bevelanden’ in Goes en het Zweeds Rode Kruis Ziekenhuis in Zierikzee), Stichting Ziekenhuis Walcheren en Stichting ServiZZ en bestaat sinds 1 januari 2010. Op 21 april 2017 heeft de Autoriteit Consument & Markt ingestemd met de overname van het Adrz door het Erasmus MC waarbij het Adrz wel een volledig zelfstandige entiteit blijft onder de paraplu van Erasmus MC. Eind 2016 gaf de Nederlandse Zorgautoriteit al goedkeuring. Specialisten van Adrz en Erasmus MC gaan samen zorgpaden en protocollen vaststellen om te zorgen voor gewaarborgde en veilige zorg. De Raad van Toezicht van het Adrz wordt vervangen door een Raad van Commissarissen. Verzorgingsgebied en locaties Het verzorgingsgebied van het Adrz telt ongeveer 250.000 inwoners en omvat de gemeenten in de omgeving van Goes, Zierikzee en Vlissingen. Er zijn patiëntenlocaties in Goes, Vlissingen en Zierikzee. Daarnaast is er een pathologisch-anatomisch laboratorium in Terneuzen. Het Adrz kent een deelneming: Scheldezoom Farmacie, een apotheekorganisatie, is eigendom voor 50% (de andere 50% is in handen van het ZorgSaam Ziekenhuis in Zeeuws-Vlaanderen). ZeelandCare was voorheen een deelneming als zelfstandig behandelcentrum (ZBC), en was eigendom voor 49% (51% is via Zorg Invest Zeeland eigendom van Henk van Koeveringe). Per 1 maart 2017 is deze deelneming echter stop gezet. Externe link Officiële website
Brug 42

Brug 42 is een vaste brug in Amsterdam-Centrum. De brug is gelegen in de Nieuwe Spiegelstraat en overspant de Keizersgracht. De brug, zelf geen monument, wordt omringd door rijksmonumenten. Er ligt hier al eeuwen een brug. Stadsarchitect Daniël Stalpaert tekende op het ontwerpgedeelte van zijn kaart van 1662 hier al een brug, maar de wijk moest hier toen nog bebouwd worden. Bij Jacob Bosch is in 1679 al bebouwing te zien en is een brug te zien met vijf doorvaarten. Frederick de Wits kaart uit 1688 liet bijna algehele bebouwing zien met een brug. De moderne geschiedenis begint in 1890, als voorgesteld wordt de brug te verlagen en te verbreden naar tien meter. Die brug werd ontworpen door de Publieke Werken en kreeg een herkenbaar uiterlijk, terug te vinden in de sierlijke ondersteuningen van de verbredingen gemonteerd op de stenen jukken. Deze brug hield het uit tot 1980. Toen heerste de mening dat als er een nieuwe brug moest komen, die beter in het stadsbeeld moest passen. Er kwam een nieuwe boogbrug met drie doorvaarten. Het was een ingrijpende vernieuwing, want auto- en scheepvaartverkeer werden gestremd voor een termijn van bijna een jaar. Voor langzaam verkeer kwam er een noodbrug. De brug had als officieuze naam de Wielrijdersbrug naar het voormalige ANWB-kantoor, Keizersgracht 590. Voor het gebouw en naast de brug lag een aanlegsteiger. In april 2016 werden alle officieuze benamingen door de gemeente ingetrokken dan wel officieel gemaakt, voor deze brug verviel de officieuze tenaamstelling. Van de aanlegsteiger is in 2017 niets meer terug te vinden.
Steenhouwerijbrug

De Steenhouwerijbrug of Steenhouwerijsluis (brug 45) is een vaste brug in Amsterdam-Centrum. De boogbrug is gelegen in de noordoostoever van de Keizersgracht en voert over de Leidsegracht. De brug ontleent haar naam aan de Stadsmetseltuin die in de tijd van inrichting van deze buurt aan de Leidsegracht lag. De brug ligt tegenover brug 44 (zuidwestelijke kade van de Keizersgracht over de Leidsegracht) en wordt met die brug verbonden door brug 46. De drie bruggen trokken voor wat betreft geschiedenis met elkaar op, behalve dan de ineenstorting van brug 46. Er ligt hier al eeuwen een brug. Stadsarchitect Daniël Stalpaert, werkzaam bij die Stadsmetseltuin tekende de brug al in op zijn kaart van 1662, maar de omgeving is nog als onbebouwd aangegeven. De brug is ingetekende op de grens tussen het bebouwde gedeelte en zijn ontwerp voor de nieuwe wijk ten zuiden van de Leidsegracht. Frederick de Wits kaart van 1688 laat de brug zien. Aan het eind van de 19e eeuw kwam hier een simpele plaatbrug. Dit kwam doordat de aanpalende brug 46, een boogbrug, over de Keizersgracht was ingestort. Dit wakkerde de angst aan dat ook andere boogbruggen zouden instorten. Bovendien had men toen minder oog voor de esthetische waarde van de brug. Als de brug in de jaren zeventig van de 20e eeuw voor groot onderhoud in aanmerking komt, is de situatie omgedraaid. Men heeft de vaardigheid voor boogbruggen weer onder de knie en wenst een brug die past in het straatbeeld, de boogbrug kwam hier terug in 1978. Het werd destijds wel omschreven als "architectonische leugen", een brug in de stijl van de 17e eeuw maar met een betonnen overspanning en dito fundering. Na de oplevering kon de brug weer tijden mee.
Borgerbuurt

De Borgerbuurt is een buurt in Amsterdam-West (tussen 1990 en 2010 Stadsdeel Oud-West). De buurt is vernoemd naar de Borgerstraat, die vernoemd is naar Elias Annes Borger (Joure, 26 februari 1784 – Leiden, 12 oktober 1820) een Nederlandse hoogleraar in de theologie en letteren te Leiden. De Borgerbuurt wordt begrensd door de Kinkerstraat, Bilderdijkgracht, het Jacob van Lennepkanaal en de Kostverlorenvaart. Literatuur De Victorie begint in Oud-West. Door Ton Heijdra, Uitgeverij René de Milliano, Alkmaar 2001. ISBN 90-72810-34-1.
Noorderkerk (Rijssen)

The Noorderkerk in the Dutch city of Rijssen is one of the largest church buildings in the Netherlands with 1,970 seats. It belongs to the Reformed Congregations in the Netherlands, one of the most conservative of all the Reformed church denominations in the Netherlands. The church building was first consecrated in 1954 with a service by Rev. P. Honkoop. References External links Media related to Noorderkerk, Rijssen at Wikimedia Commons
Broerenkerk

La Broerenkerk è l'antica chiesa domenicana di Zwolle, oggi sconsacrata e adibita a negozio. La chiesa è ancora in ottime condizioni, sia all'esterno per via dei mattoni color rosso, che all'interno dove sul soffitto sono presenti pregevoli affreschi. Nell'edificio è sepolto il beato Alano della Rupe, domenicano del XV secolo. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla Broerenkerk Collegamenti esterni (EN) Zwolle: Broerenkerk, in Archimon, 17 gennaio 2011. URL consultato il 25 agosto 2012.