NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Feitsmastate

De Feitsmastate is een monumentale boerderij uit 1846 ten noorden van het dorp Kollum. Bocke van Feytsma was getrouwd met Haring van Burmania en bij hun huwelijk in 1600 kreeg hij van zijn vader, grietman Jelger van Feytsma een “Sate Landts, geleegen bij Collumersyl, groot 70 pdm. met noch een Sate Landts mede aldaar bij de syl geleegen, groot omtrent 30 pdm.” plus een bedrag om daar een huis op te bouwen. Bocko werd eveneens grietman van Kollumerland en werd na zijn dood begraven in de Maartenskerk te Kollum. Kort na zijn overlijden is de state waarschijnlijk afgebroken en vervangen door een boerderij. Deze boerderij vererfde meerdere malen binnen de familie tot deze in 1690 verkocht werd. Hierop voerden de toenmalige eigenaren ook de naam Feytsma. Later zou de boerderij in het bezit komen van de uit Lutjegast afkomstige Jan Jans die in 1812 eveneens de achternaam Feitsma aannam. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Kollum
Hervormde kerk (Broek op Langedijk)

De Hervormde kerk van Broek op Langedijk is een kerkgebouw uit de 15e eeuw gelegen aan de Dorpsstraat 72 in het Noord-Hollandse dorpje Broek op Langedijk. De kerk is in hoofdzaak gebouwd in de 16de eeuw. Het oudste gedeelte is het koor uit de 15de eeuw. In de Franse tijd werd de kerk gebruikt door de Fransen als paardenstal. Karakteristiek aan deze eenbeukige laat gotische zaalkerk is het houten torentje met ingesnoerde spits van een jongere datum. In de klokkenstoel bevindt zich een klok van Geert Wou uit het jaar 1504. Inventaris In de kerk staan een preekstoel uit 1709, een doopboog uit de 17e eeuw en een tiengebodenbord uit 1642. Het orgel van de hand van de Duitse orgelbouwersfirma Gebrüder Euler dateert uit 1884. Het heeft twee manualen, 20 registers en een vrij pedaal. Foto's
Dorpskerk (Leimuiden)

Dorpskerk is een Nederlands kerkgebouw aan de Dorpsstraat 49 in het Zuid-Hollandse Leimuiden, gemeente Kaag en Braassem. De bakstenen zaalkerk met spitsboogvensters heeft een grotendeels ingebouwde toren waarop een houten achtkant met naaldspits. Geschiedenis De 21e bisschop van Utrecht, Willem I (Willem van Gelre), geeft in een oorkonde van 28 december 1063 de abt van Echternach het recht op de helft van de opbrengsten van enkele kerken in Holland. In deze oorkonde wordt onder andere een kerk in Liethemuton (Leimuiden) genoemd. Op dat moment in de 11e eeuw stond aan de Dorpsstraat in Leimuiden blijkbaar al een kapel of kerk. De Romaanse middeleeuwse toren heeft tot eind 18e eeuw dienstgedaan. In 1555 werd naast de toren een laatgotische kerk gebouwd. In 1578 ging de katholieke parochiekerk over naar de reformatie. Rond 1800 is zowel de kerk als de toren afgebroken. De huidige dorpskerk werd op 17 september 1806 in gebruik genomen nadat deze was ingewijd door Ds. Wiardus Wiardi. In 1943 werd de luidklok door de Duitse bezetters gevorderd. In 1947 werd een nieuwe klok besteld bij klokkengieterij Petit & Fritsen in Aarle-Rixtel. Sinds 1972 staat het gebouw ingeschreven als rijksmonument in het monumentenregister. In 2008 fuseerde deze hervormde kerk met de gereformeerde kerk binnen de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). In 2012 werd de kerk gerestaureerd. Om verzakking tegen te gaan moest de vloer geheel onderheid worden. De grafzerken zijn daarbij herschikt. Een nieuwe kleurstelling is aangebracht uitgaande van de historische kleuren van het gewelf. Interieur In de kerk bevinden zich een preekstoel uit 1806 en twee herenbanken uit de bouwtijd van de kerk, een grote en vier kleine koperen kronen uit wellicht 18e eeuw, een psalmbordje uit de bouwtijd en enkele grafzerken uit de 17e eeuw (uit de vorige kerk uit 1555). Tussen 1805 en 1866 stond hoogstwaarschijnlijk geen orgel in de kerk, maar in 1866 leverde Hermanus Knipscheer II een eenklaviers orgel met acht registers en een aangehangen pedaal. Op de orgelkas staan beelden uit eind 18e eeuw. In de loop der tijden is het instrument diverse malen aangepast, onder meer in 2004 toen de orgelbouwer De Wit een restauratie uitvoerde. Foto's
Dorpskerk (Leusden-Zuid)

De Dorpskerk van Leusden-Zuid is een waterstaatskerk uit 1828 langs de N226 in de woonkern Leusden-Zuid in de Nederlandse gemeente Leusden. Het gebouw wordt onder andere gebruikt voor kerkdiensten van de plaatselijke protestantse gemeente. Het is ontworpen in neoclassicistische stijl gecombineerd met gotiserende raamvormen. De kerk is een rijksmonument. Interieur en exterieur Het gebouw is een eenbeukige zaalkerk met een dwarsgeplaatste ingangspartij met dakruiter, een zogeheten westwerk. Het is gemaakt in classicistische stijl, vermengd met traditionele elementen zoals spitsboogvensters met vorktraceringen. Het kappen van het schip worden gedekt met leien in rijndekking. Bovenop staat een koepeltoren met daarin luidklokken, geplaatst in 1869 door klokkenmaker Haak uit Utrecht. De voorgevel bestaat uit twee typen vensters: hooggeplaatste spitsboogvensters met harnassen en rechthoekige vensters op de begane grond. Onder het middenrisaliet staat het jaar 1828 in Romeinse cijfers. Het gebouw bevalt tevens een gevelsteen met de volgende tekst: Hoogte van het Rijnwater op den 14 maart bij de doorbraak van den Grebbendijk anno 1855De preekstoel, doopvont en dooptuin dateren uit 1886 en zijn geschonken door A.J. De Beaufort en H.J.H. baron van Boetzelaar. Binnen het gebouw is een eenklaviers-orgel uit 1871, gebouwd door L.H. Knipscheer. Deze werd in 1900 op kosten van De Beaufort uitgebreid. Ook schonk hij datzelfde jaar de kroonluchters. De roosramen in de kerk bevatten de Griekse letters A (alfa) en Ω (omega). Deze verwijzen naar het Bijbelboek Openbaring 22:13. Geschiedenis In het jaar 1825 verzocht de kerkenraad van de hervormde gemeente van Leusden koning Willem I om een nieuwe kerk met pastorie op een andere locatie te bouwen dan op de locatie van de oude dorpskerk. Voor kerkgangers die elders in Leusden woonden, kon het immers wel een uur reizen zijn. Leusbroek, het huidige Leusden-Zuid, en niet Oud-Leusden was destijds immers het zwaartepunt van de gemeente geworden. De toestemming werd verleend en kwam iets zuidelijker van Bavoort op grond verkregen van boerderij de Bieshaar. Nadat in 1826 de oude dorpskerk, op de toren na, is gesloopt werd ter vervanging hiervan in Leusbroek de nieuwe Nederlandse Hervormde Dorpskerk gebouwd. Een gedeelte van de materialen kwamen van de oude kerk vandaan, zoals de bakstenen voor de fundering en tras voor de metselspecie. De eerste steen werd gelegd op 6 juni 1827 en de bouw was voltooid in 1828. Dat jaar werd het ingewijd door de Amersfoortste dominee Breyl. Het jaar daarna kreeg de kerk de predikant P.C. Ribbeck, de eerste eigen predikant in Leusden sinds twee eeuwen. In 1900 onderging de kerk - onder initiatief van A.J. de Beaufort - een verbouwing waarbij een koor werd aangebouwd, naar een ontwerp van architect Jan Pothoven uit 1895. In 1953 is de pastorie gesloopt en maakte plaats voor een nieuw woonhuis en werd een nieuw wijkcentrum, 't trefpunt, aan de kerk gebouwd. Op 13 januari 1971 werd het gebouw ingeschreven in het rijksmonumentenregister. Externe link Website van de Protestantse gemeente Leusden
Hervormde kerk (Lexmond)

De hervormde kerk van het Utrechtse dorp Lexmond is een eenbeukige gotische kruiskerk. De toren dateert uit de eerste helft van de 14de eeuw, schip en koor uit de tweede helft van de 14de eeuw en de dwarspanden uit de 15de eeuw. De kerk is overwelfd met houten tongewelven. De kerk is opgetrokken uit rode baksteen, met tufsteen op de hoeken van de toren. De toren telt vier geledingen en kreeg in 1874 een balustrade. Het interieur bevat een orgel van J.S. Strumphler uit 1791, dat sindsdien grote wijzigingen heeft ondergaan. Tevens bevinden zich in de kerk het wapenbord van het schuttersgilde (1692) en een rouwbord van Reinoud van Brederode. In de kerk zijn grafzerken te vinden uit de 17e en 18e eeuw. De kerk werd tussen 1954 en 1958 gerestaureerd. Bij die gelegenheid werd het orgel verplaatst naar de torenwand en keerde de triomfboog naar de scheiding van schip en koor terug. Ook kwam er in het koor een muurschildering aan het licht. De kerk wordt gebruikt door de Hervormde Gemeente Lexmond, die deel uitmaakt van de PKN. Externe links Hervormde Gemeente Lexmond Lexmond, Kortenhoevenseweg 4 - Hervormde Kerk - Reliwiki.nl
Hervormde kerk (Lienden)

De hervormde kerk van het Betuwse dorp Lienden is een gotisch kerkgebouw. De kerk had een romaanse voorganger en behoorde oorspronkelijk toe aan de Utrechtse Paulusabdij. De kerk was gewijd aan Maria. Het oudste gedeelte van de huidige kerk is het koor met de sacristie, die rond 1400 werden gebouwd. In de eerste helft van de 15de eeuw kwamen vervolgens achtereenvolgens het pseudobasilicale schip en de toren tot stand. Schip en koor zijn witgepleisterd, terwijl de onderste van de drie torengeledingen is bekleed met tufsteen. De toren wordt bekroond door een ingesnoerde naaldspits. De ruime kerk is voorzien van gewelven, die uit ca. 1500 dateren. In het koor, dat een stergewelf heeft, bevinden zich 15de-eeuwse muurschilderingen, die in 1861 en 1932 aan het licht kwamen. Het orgel is gebouwd door C.F.A. Naber en dateert oorspronkelijk uit 1842, waarna het tweemaal een uitbreiding onderging. In de kerk staan een 17de-eeuwse preekstoel met een koperen lessenaar en twee 17de-eeuwse herenbanken. Tussen 1871 en 1874 onderging de kerk vanbinnen ingrijpende veranderingen, die later gedeeltelijk weer ongedaan zijn gemaakt. De toren is voorzien van een door Peter en Johan van Trier in 1643 gegoten luidklok. In 1582 kwam de kerk in protestantse handen. In 1599 verkregen de graven van Culemborg, de halfheren van Lienden, het collatierecht. De kerk wordt gebruikt door de Hervormde Gemeente Lienden. Tussen 1978 en 1982 werd het gebouw gerestaureerd. Externe link * Hervormde Gemeente Lienden: Kerkgebouw en orgel
Hervormde Kerk (Limmen)

Hervormde Kerk is een eenbeukig kerkgebouw aan de Zuidkerkenlaan 23 in het Noord-Hollandse Limmen. De kerk is gebouwd op een strandwal. Geschiedenis De eerste vermelding van de kerk stamt uit 740 waaruit blijkt dat de kerk werd vernieuwd. Omstreeks 800 wordt er gesproken over een vermoedelijk houten kerkje in Limbon dat toebehoort aan de toenmalige Sint Maartenskerk in Utrecht. Vermoedelijk is rond 1100 de houten kerk door een tufstenen kerk vervangen. In de 13e eeuw kreeg het tufstenen zaalkerkje een laatromaanse bakstenen toren die los werd gebouwd van het kerkje. Om het instorten tegen te gaan bouwde men aan de binnenzijde van de westmuur zware steunberen van tufsteen. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog werd de kerk gedeeltelijk verwoest tijdens het Beleg van Alkmaar (1573). Het hout werd gebruikt om een verschansing te maken. Na het ontzet van Alkmaar kwam de kerk in protestantse handen. In 1598 werd de kerk weer opgebouwd en kreeg het huidige uiterlijk. In 1806 werden de laatste ruïnes aan de oostzijde verwijderd. Tijdens de inval van Engelse en Russische troepen in Noord-Holland in 1799 zijn Bataafse troepen in de kerk gelegerd geweest. Kerkboeken vermelden plunderingen en vernielingen. Sinds 1967 staat de kerk als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister. De kerk onderging in 1967/1968 en 2000/2002 een restauratie. Interieur Tegen de oostmuur bevindt zich een aanbouw met een grafkelder van de familie Du Peyrou. In de klokkenstoel hangt een klok van 751 kg gemaakt door Pieter en François Hemony in 1650. Het mechanisch torenuurwerk is uit 1934 en heeft een elektrische opwinding en is gemaakt door Klokkengieterij Eijsbouts. Het orgel met hoofdwerk en nevenwerk is gemaakt door P. Flaes in 1876. Foto's
Grote Kerk (Lisse)

Die Grote Kerk ist das Kirchengebäude einer reformierten Kirchengemeinde innerhalb der Protestantischen Kirche in den Niederlanden in Lisse (Provinz Südholland). Das Kirchengebäude ist als Rijksmonument eingestuft. Geschichte Die Grote Kerk war bis zur Einführung der Reformation zu Ehren der heiligen Agatha von Catania geweiht. Der Turm der Kirche entstand in seiner heutigen Form im frühen 16. Jahrhundert und ist teilweise mit Tuffstein verkleidet. Er geht im Kern auf den Turm einer älteren Kapelle aus dem 13. Jahrhundert zurück. Diese wurde im 15. Jahrhundert durch einen größeren gotischen Neubau ersetzt, von dem Teile des Chorraumes und des Langhauses erhalten sind. Nach der Zerstörung der Kirche im Zuge der Belagerung von Leiden im Jahr 1573 folgte die schrittweise Wiederherstellung des Turms vor 1590, des Langhauses 1592 und des Chores 1630, wobei der Choreingang geschaffen wurde. Im Rahmen einer Wiederherstellung wurde die Kirche 1858 verputzt. Der neugotische Nordquerarm wurde 1923 hinzugefügt. An der Südfassade des Turms wurde 1728 eine Sonnenuhr gemalt. Zum Inventar gehören ein Zehn-Gebote-Schild (1617), eine Kanzel (1668; modifiziert um 1970) und ein Grabdenkmal aus weißem Marmor für Wilhelm Adriaen van der Stel († 1733), ehemaliger Gouverneur des Kaps der Guten Hoffnung, und seine Frau Maria de Hase († 1723). Um die Kirche herum befindet sich ein eingezäunter Friedhof. Literatur Monumenten in Nederland. Zuid-Holland, Zwolle 2004, S. 340. Weblinks Einzelnachweise
Nederlands Hervormde Kerk (Lisse)

Nederlands Hervormde Kerk (ook wel Oude kerk of Grote Kerk) is een kerk aan de Heereweg 250 in de plaats Lisse in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De kerk stamt uit de 15e eeuw. De kerk heeft een eenbeukig schip en koor. De toren is gemaakt van tufsteen. Geschiedenis Graaf Willem II stichtte omstreeks 1250 een kapel aan "de groene weijde van Lis". Deze kerk begon als kapel op een duintop als vervanger voor de 13e-eeuwse kapel. In 1460 werd de kapel door Paus Pius II tot parochiekerk verheven. De kapel werd vervangen door een grotere kerk. De kerk was gewijd aan Sint Agatha. Tussen 1572 en 1574 tijdens de Tachtigjarige Oorlog werd de kerk verwoest. In 1592 werd het schip herbouwd en in 1630 volgde het koor. Omdat de kerk was omwald kwam aan de oostzijde het hoofdportaal. Tijdens het bewind van de protestanten werd de kerk voorzien van wit pleisterwerk. Door een gulle bijdrage onderging de kerk in 1858 een aanzienlijke restauratie. In 1915 wordt de petroleumverlichting vervangen door gaslicht. Deze gasverlichting wordt in 1922 weer vervangen door elektrisch licht. In 1923 volgde een uitbreiding met een zijvleugel in bruine steen aan de noordzijde om het plaatsgebrek op te vangen. Toen de kerk in 2002-2003 werd gerestaureerd vond men 16e- en 17e-eeuwse grafstenen onder de houten vloer. Sinds 1973 staat de kerk als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister. De klok is tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers gevorderd om omgesmolten te worden. De huidige klok is gemaakt in 1949. Inventaris Het orgel stamt uit 1961 en is gemaakt door de firma D.A. Flentrop (Zaandam). Het wetbord uit 1617 wat oorspronkelijk in de toren hing, hangt momenteel in de kerk. Graf In de kerk ligt een grafmonument van Willem Adriaen van der Stel, die namens de Verenigde Oostindische Compagnie (VOC) van 1669 tot 1708 commandeur van Kaap de Goede Hoop was en zijn vrouw Maria de Hasse. Het echtpaar woonde in Lisse het Buitenhuis Uytermeer dat in de Poelpolder lag Foto's
Sint-Benedictuskerk (Teeffelen)

De Sint-Benedictuskerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Teeffelen. De kerk is gewijd aan de heilige Benedictus van Nursia. In de middeleeuwen stond in Teeffelen een kapel gewijd aan Antonius van Padua. Deze wordt aangepast en wordt een kerk, waarbij de patronaat Benedictus van Nursia wordt. De kerk maakte deel uit van dezelfde parochie als de Sint-Servatiuskerk in Oijen. Toen Oijen in de Tachtigjarige oorlog onder Staats gezag viel, en de Sint-Servatiuskerk aan de protestanten toegewezen werd, kwamen veel katholieken uit Oijen ook in Teeffelen kerken. Hierop wordt de Sint-Benedictuskerk vergroot. In de eeuwen daarna volgden nog meer restauraties. De kerk is opgezet als zaalkerk met een rechtgesloten priesterkoor en zadeldak. In de zijgevels zijn spitsboogvensters aangebracht. Aan de voorzijde staat een vierkante, bakstenen toren bestaande uit twee geledingen. In de bovenste geleding zitten galmgaten met erachter een torenuurwerk uit eind 19e eeuw. De toren wordt bekroond met een ranke naaldspits. In de kerk zijn diverse oude objecten aanwezig, zoals een doopvont uit 1621, een 15e-eeuws houten beeld van Anna, een 16e-eeuws houten beeld van Antonius Abt, 17e-eeuwse beelden van Apollonia, Cecilia en Barbara, een deel van een 16e-eeuwse koorbank en enkele oude grafzerken. Het orgel in de kerk is gemaakt door Matthijs van Deventer in 1733 en in 1857 uitgebreid door P. van Nistelrooy. De toren en kerk zijn in 1973 apart van elkaar aangewezen als rijksmonument. Galerij
Hervormde kerk (Jaarsveld)

De hervormde kerk van het Utrechtse dorp Jaarsveld is een eenbeukige kerk uit de 14de (schip) en 15de eeuw (koor en toren). Het schip, dat na verwoesting in het rampjaar 1672 herbouwd moest worden, en het smalle, driezijdig gesloten koor zijn witgepleisterd. De niet-gepleisterde toren bestaat uit drie geledingen en wordt bekroond met een balustrade en een ingesnoerde naaldspits. Tot het interieur behoren een preekstoel uit 1616 en een herenbank, een koorhek, een doophek en een offerblok, die vermoedelijk uit dezelfde eeuw dateren. Het orgel dateert uit 1872 en is gebouwd door C.G.F. Witte. De kerk onderging tussen 1954 en 1959 een restauratie, waarbij ook enkele nieuwe aanbouwen tot stand kwamen. In 1958 werden er enkele ramen geplaatst van ontwerpster Femmy Schilt-Geesink. De kerk wordt gebruikt door de Hervormde Gemeente te Jaarsveld, die deel uitmaakt van de PKN. Externe link Hervormde Gemeente te Jaarsveld Galerie
Sint-Gertrudiskerk (Maasbracht)

De Sint-Gertrudiskerk is de parochiekerk van de Nederlands-Limburgse plaats Maasbracht, gelegen aan Kerkplein 1. De kerk ligt op een verhoging aan de Maas, en enigszins buiten het dorpscentrum. De plaats van deze kerk maakte hem zeer geschikt om schippers de gelegenheid te geven hun religieuze plichten te vervullen, een traditie die in stand is gebleven. Geschiedenis Reeds in 1265 werd melding gemaakt van een kerk in Maasbracht. De toren is 14e-eeuws, al menen sommigen dat deze al in de 13e eeuw werd gebouwd. In 1695 werd de kerk vergroot en bood toen plaats aan 600 gelovigen. In 1785 vond opnieuw een uitbreiding plaats en in 1867 werd een voorportaal toegevoegd. In 1890 werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van Jules Kayser. Deze kerk werd einde 1944 zwaar beschadigd door Brits artillerievuur. In 1948-1949 werd een nieuwe kerk gebouwd waarvan Alphons Boosten de architect was. In 1950-1951 werd de toren gerestaureerd. Gebouw De 14e-eeuwse toren, die drie geledingen telt, heeft een bakstenen plint en is verder in mergelsteen uitgevoerd. De kerk is in rode baksteen uitgevoerd, heeft rondboogvensters en rondbogige gewelven en een voorhoging boven het koor, naar christocentrische trant. Het altaar bevindt zich in het transept, dat aan de buitenkant van de kerk moeilijk waarneembaar is. De apsis is rond. De kerk heeft enkele zijkapellen en een reeks nevenruimten onder lessenaardak. Het doopvont is uit het eerste kwart van de 16e eeuw met een deksel van eind 19e eeuw. De communiebank is van 1835. De toren en een deel van het interieur is geklasseerd als Rijksmonument.
Onze-Lieve-Vrouw-van-Loretokapel (Brachterbeek)

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Loretokapel is een betreedbare kapel te Brachterbeek in de Nederlandse gemeente Maasgouw. De kapel staat aan de Tergouwen 4 in het zuidwesten van het dorp. Op ongeveer 400 meter naar het noordoosten staat de Heilig Hart van Jezuskerk en op ongeveer een kilometer naar het oosten staat de Mariakapel. De kapel is gewijd aan Maria, specifiek aan Onze-Lieve-Vrouw van Loreto. Geschiedenis In 1701 werd de kapel door Maria Moers (of Moors) gesticht. Wekelijks werden er missen opgedragen vanuit de parochie Maasbracht en pas in 1933 kwam er een eigen kerk, de Heilig Hart van Jezuskerk. In 1936, 1963 en 2001 werd de kapel gerestaureerd. In juli 1968 werd de kapel opgenomen in het rijksmonumentenregister. Gebouw De bakstenen kapel heeft drie traveeën met een driezijdige koorsluiting en wordt gedekt door een zadeldak met leien. Midden op de nok van het dak is een dakruiter met klokje geplaatst. De kapel is 7,5 meter lang, 4,65 meter breed en 5,6 meter hoog met inbegrip van de dakruiter. Op de scheiding van de traveeën en op de hoeken van de koorsluiting zijn steunberen geplaatst (maar niet op de hoeken van de frontgevel). In de tweede en derde travee is er elk een segmentboogvormig venster geplaatst dat afgesloten wordt met traliehek. De frontgevel is een tuitgevel met op de top een metalen kruis en onder de deklijst zijn er vlechtingen aangebracht. Midden in de frontgevel is een rondig venster aangebracht en daarboven bevindt zich een nis met daarin een Mariabeeldje. Onder in de frontgevel bevindt zich de segmentboogvormige toegang van de kapel. Tussen de toegang en het venster is een gevelsteen aangebracht met daarin de tekst: Ter eeren Godts Maria van Loretten heeft Maria Moers deze Capelle gebouwt den eersten Novembre Anno 1701 In de kapel bevindt zich een altaar in de stijl van Lodewijk XV, een 18e-eeuws tabernakel, een oud Sint-Jozefbeeld, gegoten drievoet-kandelaars en een 18e-eeuwse aan Maria van Loreto geschonken sieraden. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Maasgouw Lijst van rijksmonumenten in Maasbracht
Nederlands Hervormde kerk (Sint Anthoniepolder)

De Nederlands Hervormde kerk van de Hervormde gemeente Sint Anthoniepolder is het kerkgebouw van de Protestantse Kerk in Nederland in de gelijknamige buurtschap in Zuid-Holland. Geschiedenis Het oorspronkelijke kerkgebouw werd in 1357, nog vóór de tweede Sint-Elizabethsvloed, gebouwd als rooms-katholieke parochiekerk en gewijd aan Antonius van Egypte. De kerk behoorde tot 1559 tot het bisdom Luik. De toren behoort tot het oorspronkelijke kerkgebouw. De huidige kerk is 15de-eeuws, terwijl het koor uit het begin van de 16de eeuw dateert. Aan de zuidgevel van de kerk werd rond 1887 een consistoriekamer gebouwd. Deze werd echter tijdens de grote restauratie en renovatie van de kerk tussen 1981 en 1985 weer afgebroken. De consistoriekamer werd nu aan de westzijde opnieuw gebouwd. Kerktoren en kerkklok In de kerktoren hangt een kerkklok, met het opschrift: Defunctos pioro Fugo pestem Festa decoroAnno Domini MCCCCXXXVIGherut Butendyc fecit. Wat letterlijk betekent: De doden beween ik De pest verdrijf ik De feesten luister ik opIn het jaar onzes Heeren 1436heeft Gerrit Buitendijk mij gemaakt. Gemeente De Hervormde gemeente Sint Anthoniepolder rekent zich tot de stroming van de Gereformeerde Bond.
Corps de garde militaire

Le corps de garde militaire est un monument national néerlandais situé sur la place du Vrijthof dans la ville de Maastricht. Histoire Le bâtiment fut construit par Henry Jacob Ghier de 1736 à 1738 pour un coût de 11 800 vieux florins. Cependant, il dut être reconstruit dans sa totalité en 1774 du fait de problèmes de fondations. La façade du bâtiment est en pierre de Namur. Il s'agissait autrefois du siège de la garnison militaire qui a compté jusqu'à 11 000 soldats. C'est dans ce bâtiment qu'étaient gardées les portes de la ville et les fortifications. Sa construction résulte de la nécessité de protéger Maastricht, lieu de passage pour les armées souhaitant traverser la Meuse. Le commandant du Regiment Limburgse Jagers y était logé de 1967 au 9 mars 2006, date à laquelle les derniers soldats ont quitté Maastricht. Par la suite, le secrétaire d’État Cees van der Knaap remis les clés au maire d'alors, Gerd Leers. La municipalité de Maastricht a acheté la propriété au ministère de la Défense le 15 janvier 2006 pour la somme de 1 040 000,00 €. La municipalité veut utiliser le bâtiment comme espace d'exposition. Sources Références Bibliographie « De Hoofdwacht », sur mestreechstreerke.nl Compléments Articles connexes Liste des monuments nationaux de Maastricht Portail de Maastricht