NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bedrijventerrein Waarderpolder

Het Bedrijventerrein Waarderpolder, ook bekend als Bedrijventerrein Waarder- en Veerpolder en Haarlem Business Park, is een gebied voor bedrijven ten noordoosten van het centrum van de stad Haarlem. Dit bedrijventerrein ligt binnen het stadsdeel Haarlem-Oost en in de wijk Waarder- en Veerpolder. Het bedrijventerrein vormt binnen deze wijk een buurt die de Waarderpolder wordt genoemd. Geschiedenis De buurt werd in de 20e eeuw gevormd door het bebouwen van grote delen van de historische Waarderpolder en de Veerpolder. Met een oppervlakte van ongeveer 2 km² is het het grootste bedrijventerrein van Haarlem. Het meest opvallende bouwwerk is de 150 meter hoge KPN-toren uit 1968. Bereikbaarheid De ontsluiting voor autoverkeer ging in de 20e eeuw geheel over de Oudeweg die aan 2 kanten met de A200 verbonden is. In het begin van de 21e eeuw zijn daarbij gekomen de Schoterbrug (2009), de Haarlemse Oostweg (2009) en een fly-over-viaduct (2012) dat de A200 met de Oostweg verbindt. In 2018 is de Figeebrug geopend deze vormt een betere fietsverbinding langs het Spaarne en overspant de Industriehaven. Aan de zuidoostkant ligt het station Haarlem Spaarnwoude sinds 1998. Externe links Gemeente Haarlem: Bedrijventerrein Waarderpolder Bedrijventerrein Waarderpolder
Weegschaalmuseum

Het Weegschaalmuseum is een museum in Naarden. Het is gevestigd in een voormalig waaggebouw het Spaanse Huis genaamd. In het Weegschaalmuseum is een collectie te zien van historische weeg- en meetinstrumenten zoals balansen, weegschalen, gewichten, lengte- en inhoudsmaten. Aan de bezoeker wordt een overzicht geboden van de geschiedenis van meten en wegen, zo wordt onder andere getoond hoe maten en gewichten vroeger werden geijkt. Het museum laat zien hoe meten en wegen door de eeuwen heen verbonden zijn geweest met talrijke facetten van het menselijk bestaan. Het museum beschikt over een uitgebreide bibliotheek en archief. Het Spaanse Huis is een middeleeuwse gebouw en was vermoedelijk ooit een gasthuis of de kapel van een gasthuis. Tijdens de verovering van Naarden door de Spanjaarden fungeerde het als stadhuis. Op de voorgevel zijn nog altijd twee gevelstenen aanwezig die herinneren aan de 'Spaanse Moord'. Nadien is het gebouw nog onder andere gebruikt geweest als waag en militaire bakkerij en vanaf juni 2012 is hier het Weegschaalmuseum gevestigd. Galerij
Wittenburg (Stompetoren)

Het gebouw Wittenburg ligt aan de rand van de Noord-Hollandse plaats Stompetoren. Het pand is in 1889 gebouwd voor Kramer Glijnis. Het buitenhuis werd vernoemd naar de Alkmaarse bierbrouwer Coenraad Witte, die vòòr de bouw van het huidige pand op deze plek woonde. Van 1987 tot 2015 was Wittenburg het raadhuis van de gemeente Schermer. Het pand is erkend als provinciaal monument (van de provincie Noord-Holland). Geschiedenis Het pand, met name het voorhuis, werd ontworpen voor een 19e-eeuwse herenboer. Het is dan ook een voormalige herenboerderij met een representatief voorhuis en daarachter de stolpschuur. Het koetshuis stond ten noordwesten van de boerderij, dit is niet langer aanwezig. Het pand diende tot 1980 als woning van de familie Posch. Jacob Posch (1900-1980) uit deze familie, was tussen 1938 en 1965 burgemeester van de gemeente Oterleek. Vanaf 1987 tot 31 december 2014 deed het pand dienst als gemeentehuis van de in 1970 ontstane gemeente Schermer, die per 1 januari 2015 opging in de gemeente Alkmaar. In maart 2020 werd bekend dat het pand dienst gaat doen als "zorgvilla". Exterieur Voor het pand ligt een oprijlaan met aan beide zijdes een rij bomen, de oprijlaan is gescheiden van de weg door een ijzeren hek met daarop het gemeentewapen. De twee hekpijlers zijn geblokt en gepleisterd. Het terrein zelf is omgracht. Aan de voorkant van het pand is op de eerste verdieping een balkon geplaatst. Zie ook Lijst van provinciale monumenten in Noord-Holland Lijst van rijksmonumenten in Schermer Referenties
Gaasperplas

Der Gaasperplas ist ein Baggersee im Amsterdamer Stadtteil Zuidoost. Beschreibung Der 72 ha große See im Polder Zuid Bijlmer entstand ab den 1960er Jahren zum Abbau von Sand, den man für Straßen- und Bahndämme im damaligen Neubaugebiet Bijlmermeer in Amsterdam-Zuidoost benötigte. Zunächst grub man eine dicke Schicht aus Moorboden und Ton ab, anschließend wurde bis zu einer Tiefe von 35 Metern Sand abgesaugt. Da der Moorboden nicht komplett entfernt wurde, befindet sich unter der Wasseroberfläche teils ein ausgebreitetes Labyrinth aus unterspülten Erdwällen. Der Wasserspiegel des Gaasperplas wird durch die drei Pumpen des 1972 errichteten Pumpwerks Gemaal Zuid Bijlmer am nordöstlichen Seeufer auf durchschnittlich 2,70 Meter unter dem Meeresspiegel Amsterdamer Pegel (NAP) gehalten. Pro Minute können 40 Kubikmeter überschüssiges Wasser aus dem gesamten Polder Zuid Bijlmer und den noch tiefer gelegenen Gein- und Gaasperpoldern in den Fluss Gaasp gepumpt werden. Um die Wasserqualität im Polder nicht zu gefährden, wird dem Gebiet aber auch regelmäßig Wasser aus dem Fluss Gaasp oder dem Abcoudermeer zugeführt. Ab den 1970er Jahren entstand am Ufer ein Netz von Fuß- und Radwegen. Die ursprüngliche Bepflanzung der 94 ha großen Parklandschaft um das Gewässer bestand aus schnell wachsenden Baumsorten und pflegeleichten Wiesen. Am 16. Oktober 1977 wurde im Norden des Sees der Bahnhof Gaasperplas der Amsterdamer Metro als Endhaltepunkt der Linie 53 (Gaasperplaslijn) eröffnet. Im gleichen Jahr begann man am nördlichen Ufer mit der Einrichtung des Gaasperparks für die Internationale Gartenschau Floriade 1982. So entstand ein Landschaftspark mit der Wohnsiedlung Nellestein, Gastronomie, Hotels, Pavillons, Skulpturen, Rosarium, Uferpromenade sowie einer artenreichen Bepflanzung aus Buchen, Linden, Ulmen, Birken, Eichen und anderen. Der See und der Park sind Teil des Naherholungsgebietes Groengebied Amstelland, einem Gemeinschaftsprojekt der Provinz Nordholland sowie der Gemeinden Amstelveen, Amsterdam, Diemen und Ouder-Amstel. Am Ufer befinden sich unter anderem ein Reitpfad, Grill-, Picknick- und Spielplätze, der Verein Gaasperplas Windsurfing, der Segelclub Zeilvereniging Gaasperplas (ZVG) der Kanu-Verein Gaasperplas (KVG), der Eerste Hollandse Drakenboot Club, der Drachenbootverein Concrete Dragons, sechs Parkplätze sowie ein Campingplatz. In und am Gaasperplas leben Aale, Hechte, Flussbarsche, Zander, Rotaugen, Schleien und Flusskrebse sowie zahlreiche Wasservögel. Weblinks Groengebied Amstelland: Gaasperplas (niederländisch) Zeilvereniging Gaasperplas (niederländisch) Gaasperplas Windsurfing (niederländisch) Kanovereniging Gaasperplas (niederländisch) Eerste Hollands Drakenboot Club (niederländisch) Concrete Dragons (niederländisch) Gaasperplas Camping (deutsch) Einzelnachweise
Gaasperplas

Gaasperplas is an artificial lake used for recreational purposes south-east of Amsterdam in the Netherlands. Gaasperplas was created with the extraction of sand for the construction of the Bijlmer. At its deepest the lake is 35 metres deep. It was the setting for the 1982 Floriade landscape and flower show, and the Eastern end of the lake is surrounded by parks and woodlands that once formed part of the event. The lake hosts a Sailing club, Canoe, Windsurfing and Dragon Boat facilities, is popular with anglers, and has a sheltered public beach on the south shore. The section for naturism (officially since 2005) lies on the northern side. One of Amsterdam's principal campsites is located in the area. It is not connected to the navigable canals system, and has a prohibition against the use of motorised boats; these two factors contribute towards a good water quality and abundance of wildlife. A public slipway is available for non-motorised pleasure and fishing craft. One of Amsterdam's metro lines terminates at the station of the same name located near the north shore of the lake. Gallery References External links Gaasperplas Sailing Club Gaasperplas Windsurfing Archived 2023-10-30 at the Wayback Machine Kanovereniging Gaasperplas Eerste Hollands Drakenboot Club Concrete Dragons Gaasperplas Camping
Gaasperplas

Gaasperplas je umjetno jezero koje se koristi u rekreacijske svrhe jugoistočno od Amsterdama u Nizozemskoj. Gaasperplas je nastao vađenjem pijeska za izgradnju Bijlmera. Najdublje jezero je duboko 35 metara. Bilo je to mjesto za izložbu krajolika i cvijeća Floriade 1982, a istočni dio jezera okružen je parkovima i šumama koje su nekada bile dio događaja. Jezero je domaćin kluba jedrenja, kanua, jedrenja na dasci i objektima Dragon Boat, popularno je među ribolovcima i ima zaštićenu javnu plažu na južnoj obali. Dio za naturizam (službeno od 2005.) nalazi se na sjevernoj strani. U tom se području nalazi jedan od glavnih amsterdamskih kampova . Nije spojen na sustav plovnih kanala, te ima zabranu korištenja motornih čamaca; ova dva čimbenika doprinose dobroj kvaliteti vode i bogatstvu divljih životinja. Javni navoz dostupan je za nemotorizirana plovila za razonodu i ribolov. Jedna od amsterdamskih linija metroa završava na istoimenoj stanici koja se nalazi blizu sjeverne obale jezera. Galerija Izvori Vanjske poveznice Jedriličarski klub Gaasperplas Gaasperplas jedrenje na dasci Arhivirana inačica izvorne stranice od 30. listopada 2023. (Wayback Machine) Kanovereniging Gaasperplas Eerste Hollands Drakenboot Club Betonski zmajevi Kamp Gaasperplas
Gaasperplas (water)

De Gaasperplas is een kunstmatige recreatieplas aan de zuidrand van Amsterdam-Zuidoost, ontstaan door zandwinning ten behoeve van de bouw van Gaasperdam. De plas werd gegraven in de zuidoosthoek van de Polder Gein en Gaasp eind jaren 1960. De Gaasperplas dient voornamelijk als recreatiegebied. Het water is tot 35 meter diep. De Gaasperdammerweg en Gaasperdammertunnel (A9) loopt ca. 500 meter ten noorden langs de Gaasperplas en wordt regelmatig genoemd bij de verkeersinformatie. Nabij de Gaasperplas bevindt zich het gelijknamige metrostation. Aan de noordoever bevindt zich de flatwijk Nellestein. Recreatiegebied Gaasperplas van 166 ha maakt deel uit van Groengebied Amstelland. Een gedeelte van het noordelijk aangrenzende Gaasperpark herinnert met zijn fijnmazige patroon van fiets- en wandelpaden nog aan de Floriade op die plek in 1982. Na afloop van de Floriade werden bijna alle toevoegingen verwijderd, zodat een eenvoudiger stadspark overbleef. Aan de Gaasperplas bevinden zich een jachthaventje van een zeilvereniging, een kanovereniging, een windsurfvereniging, een indoor-speeltuin en meerdere ligweides en stranden zowel aan de noord- als aan de zuidoever. Er is een deel waar naaktrecreatie wordt toegestaan en er is een plek voor duikers. Vissoorten die er voorkomen zijn: paling, snoek, baars, snoekbaars, blankvoorn en zeelt, daarnaast: rivierkreeft. Afbeeldingen Externe links Groengebied-Amstelland Gaasperplas, wandelroutes Gaasperplas, duikplek
Begraafplaats Bruchterweg

Begraafplaats Bruchterweg is een gemeentelijke begraafplaats aan de Bruchterweg in Hardenberg in de Nederlandse provincie Overijssel. De begraafplaats heeft een middenpad met bomen dat leidt naar het baarhuisje. Direct links achter het toegangshek staat een monument van hoop met daarop de tekst: Ik ben de opstanding en het leven, die in Mij gelooft zal leven, al ware hij ook gestorven Externe link Historiekamer: foto's van alle graven en een alfabetisch register
Sint-Liduinakerk (Rotterdam)

De Sint-Liduinakerk is een katholieke kerk aan de Burgemeester Le Fèvre de Montignylaan in Hillegersberg (gemeente Rotterdam). De kerk is vernoemd naar Liduina van Schiedam. Door de groei van het dorp was de Sint-Hildegardiskerk niet meer afdoende om de katholieke gemeenschap te bedienen. In 1925 werd de Liduinakerk gebouwd naar een ontwerp van Jan van Teeffelen en ingewijd door bisschop Callier van het bisdom Haarlem op 9 juli 1925. Na de oorlog werden plannen gemaakt voor de bouw van een nieuwe kerk. Het architectenbureau Hendriks, Van der Sluys & Van den Bosch werd aangetrokken voor het ontwerp. Dit bureau had in 1953 al vlakbij in Overschie een nieuwe parochiekerk opgeleverd. De Liduinakerk lijkt in stijl veel op deze kerk. Het werd een typische wederopbouwkerk in de stijl van de Delftse School. In 1955 werd de kerk ingewijd en in gebruik genomen. Sinds 1 januari 2014 maakt de kerk deel uit van de Bernadetteparochie en sinds 2015 staat het op de nominatie gesloten te gaan worden en te fuseren samen met kerken in Overschie tot een nieuw te bouwen kerk in Schiebroek die de Bernadettekerk is gaan heten. op 12 april 2026 met Beloken Pasen vond in de Liduinakerk de allerlaatste Heilige Mis plaats en werd aan de eredienst onttrokken. Bij de pastorie staat een Heilig Hartbeeld uit 1926 van Jac. Sprenkels, dat oorspronkelijk voor de oude kerk stond. Ter gelegenheid van het 100-jarige jubileum van de Liduinakerk (of liever beide kerken) verscheen op 7 juli het boek 'De mensen van de Liduinakerk - 100 jaar katholiek leven in Hillegersberg'[1] Externe links Officiële website Website van de Bernadetteparochie - Afbeelding van de oude kerk uit 1925.
Sint-Pauluskerk (Rotterdam)

De Sint-Pauluskerk is een kerkgebouw aan de Larikslaan 182 te Schiebroek, een deel van Rotterdam. Geschiedenis Toen men in 1920 begon met de aanleg van Tuinstad Schiebroek, steeg het aantal inwoners sterk. In 1933 werd hier de Sint-Paulusparochie gesticht. Ten gevolge van de crisis was er geen geld voor een kerkgebouw en kwam men samen in een noodkerk. Pastoor Lansbergen, benoemd in 1939, wist de financiën van de parochie op orde te krijgen en van 1941-1942 kon men een kerk bouwen. Deze werd ontworpen door C.J. van der Lubbe en gebouwd door Aannemersbedrijf F.H. Geers, en wordt gezien als een vroeg voorbeeld van de Delftse School. Het bakstenen gebouw heeft ook romaanse invloeden. Op de voorgevel is een dakruiter met klok aangebracht, gedekt door een zadeldak. In 1983 werden glas-in-loodramen aangebracht, vervaardigd door Pieter Wiegersma. Eén daarvan stelt de bekering van Paulus voor. Sinds 2008 worden er in de Sint-Pauluskerk geen katholieke missen meer gehouden. Het gebouw is nog wel in gebruik als kerk, bij de Eritrees-Orthodoxe Kerk. Externe links ReliWiki Vrienden van de Sint-Pauluskerk[dode link] Website Eritrees-orthodoxe Kerk
HVC '10

HVC '10 is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Hoek van Holland in Zuid-Holland, opgericht in 2010. Het eerste elftal van de club speelt in de Tweede klasse West 2 zaterdag (2024-2025) Geschiedenis HVC '10 is ontstaan in 2010 na een fusie tussen vv Hoek van Holland en vv Hoekse Boys. Het eerste elftal begon in de Derde klasse en werd direct het eerste jaar kampioen, waardoor het vanaf het seizoen 2011/12 uitkomt in de Tweede klasse. In het seizoen 2013/14 werd de club tweede, en promoveerde via de nacompetitie naar de Eerste klasse. Het seizoen daarop, 2014/2015, eindigde de club als 11e en degradeerde via de nacompetitie naar de Tweede klasse.Daarin bleef de fusieclub met wisselend succes in deze klas spelen. In de nacompetitie van het seizoen 2021-2022 voor promotie naar de eerste klas bereikte HVC’10 de finale tegen DSO. Die werd na een 1-0 ruststand met 1-3 verloren. Een flinke teleurstelling. Een jaar later was de club de klos door de versterkte degradatieregeling. In de halve finale van de nacompetitie om degradatie werd met 3-2 van regionoot Verburch verloren. Degradatie naar de derde klasse werd daarmee een feit. In het seizoen 2023-2024 probeerde de club terug te keren naar de tweede klasse. Het werd met grote voorsprong meteen kampioen in de derde klasse. In seizoen 2024-2025 speelt de club weer in de tweede klasse. In seizoen 2024-2025 speelt de club weer op tweede klasse en deed lang mee om promotie naar de eerste klasse. Jeugd HVC'10 kent tijdens het seizoen 2015/2016 24 jeugdelftallen. Twee A elftallen, vier B elftallen, waarvan één meidenteam, drie C elftallen, vijf D elftallen, waarvan één meidenteam, vijf E teams en vijf F teams. Competitieresultaten 2011–heden = Dit seizoen werd stopgezet vanwege de uitbraak van het coronavirus. Er werd voor dit seizoen geen officiële eindstand vastgesteld. Resultaten V.V. Hoekse Boys 1959–2010 Resultaten vv Hoek van Holland 1926–2010 N.B. In het seizoen 2008/09 en 2009/10 speelde de club in de zaterdagafdeling. Voor deze periode werd in de zondagafdeling gespeeld. 2003: de beslissingswedstrijd op 4 mei om het klassekampioenschap in zondag 4E werd met 2-1 gewonnen van HWD Bekende (oud-)spelers Mathijs Benard Externe link Officiële website
Joodse begraafplaats (achter Huize 't Eysink)

De oudste begraafplaats van de Joodse gemeenschap van Delden is gelegen aan de Hengeloseweg achter Huize 't Eysink in Delden, in de Overijsselse gemeente Hof van Twente. De begraafplaats is niet bereikbaar via de openbare weg. Geschiedenis De eerste Joden vestigden zich op het eind van de 17e eeuw in Delden. Deze uit Duitsland afkomstige Joden vormden een kleine gemeenschap in Delden. Waarschijnlijk dateert deze oude begraafplaats - aan de Hengeloseweg achter Huize 't Eysink - uit de 17e eeuw en is daarmee een van de oudste Joodse begraafplaatsen van Nederland, die nog als begraafplaats herkenbaar is. De grond was door de eigenaren, leden van de familie Van Wassenaer Obdam, heren van Twickel, in bruikleen afgestaan aan de joodse gemeente van Delden om daar, buiten de toenmalige stadsgrenzen, hun doden te begraven. De oudste schriftelijke vermelding van de begraafplaats dateert uit 1771 toen de joodse gemeenschap Carel George van Wassenaer Obdam, heer van Twickel, verzocht om maatregelen te nemen tegen zijn pachter Jan Averink, die regelmatig de door de Joodse traditie voorgeschreven regels voor de begraafplaats schond. De graaf gaf vervolgens toestemming om een sloot om de begraafplaats te graven "met last aen onze meijers en speciaal aan Jan Averink, dezelve geheel ongemolesteert te laten (...)". In de loop der tijd zijn er veel joodse ingezetenen van Delden op deze begraafplaats ter aarde besteld. Van de geplaatste grafstenen resteert nog één intacte steen en het restant van één andere steen. De intacte steen is de grafsteen van Rachel van Gelder, die in 1864 is overleden. Na de invoering van de Wet op de lijkbezorging in 1869 voldeed deze begraafplaats niet aan de wettelijk eisen omdat een omheining ontbrak. De eigenaar van het terrein, baron Van Heeckeren van Wassenaer, was niet van plan een dergelijke omheining op zijn landgoed te plaatsen. Wel stelde hij een ander terrein in het Flier ten zuiden van Delden beschikbaar aan de joodse gemeenschap. Deze nieuwe begraafplaats werd omstreeks 1879 in gebruik genomen. Sinds 1838 was er sprake van een zelfstandige joodse gemeente in Delden. De synagoge van deze gemeente dateert echter al uit de 18e eeuw. Halverwege de 19e eeuw bereikte de joodse gemeente in Delden haar grootste omvang en telde toen bijna zeventig leden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd een groot deel van de joodse bevolking van Delden door de Duitsers gedeporteerd naar de vernietigingskampen en vermoord. Na de Tweede Wereldoorlog verloor de gemeente haar zelfstandigheid en werd eerst bij de joodse gemeente van Enschede en daarna bij die van Hengelo gevoegd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is er door de Duitse troepen nogal wat schade aangericht aan Huize 't Eysink en waarschijnlijk ook aan de daarachter gelegen begraafplaats. In 1975 werd de begraafplaats door de stichting Twickel voor onbepaalde tijd in erfpacht gegeven aan het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap. In 1995 werd de begraafplaats erkend als een gemeentelijk monument. In 2003 werd het terrein opgeknapt en werd er een gazen omheining geplaatst. Zie ook Lijst van Joodse begraafplaatsen in Nederland
Kantoor van Schrale's Beton

Het kantoorgebouw van Schrale´s Beton is een bouwwerk in de Nederlandse stad Zwolle. Het gebouw is ontworpen tussen 1957 en 1959 door (onder meer) de bekende architect Gerrit Rietveld. De bouw is uitgevoerd door de opdrachtgever Schrale's Beton- en Aannemings Maatschappij tussen 1962 en 1963. In de onderbouw van het bouwwerk is gebruikgemaakt van in het werk gestorte betondelen en prefab-elementen. Erboven bevindt zich een staalconstructie. In de gevels zijn stalen raamkozijnen verwerkt. In het interieur bevinden zich verplaatsbare binnenwanden waarbij in de interieurvormgeving elementaire vormen en primaire kleuren zijn toegepast. Hierdoor is er een directe relatie met Rietvelds vroege werken uit De Stijl. In 2013 maakte de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap bekend dat het kantoorgebouw samen met 88 andere werken uit de late wederopbouwperiode zal worden voorgedragen als rijksmonument waarna de aanwijzing een jaar later volgde. Zie ook 90 topmonumenten uit de periode 1959-1965
Longa '30

SV Longa'30 (short for Sportvereniging Lichamelijke Ontspanning Na Gedane Arbeid 1930) is an association football club from Lichtenvoorde, Netherlands. Its home ground is Sportpark De Treffer. In 2019–2010 the first male squad of Longa plays in the Hoofdklasse Sunday after taking the Sunday East Championship of the Eerste Klasse. History De club was founded on 1 April 1930. It had 24 members at the time. It started with the colors black and white. Later the colors were changed to orange and white and eventually a white V was added to the orange shirts. In 1940, Longa '30 had about 50 members, in 1950 about 500. Longa had its grounds at a location where later the sports hall of Lichtenvoorde was built. In 1949, Longa moved to the local Raadhuisstraat. Longa won section championships in the Vierde Klasse in 1974, in the Derde Klasse in 1980, 1992, 2002, and 2009, and in the Tweede Klasse in 1982 and 1993. In 2011 it became champion of the Eerste Klasse Sunday East section. As a result, Longa was first of the Achterhoek region to reach the Hoofdklasse. After three seasons it relegated back to the Eerste Klasse. In 2019 it won another championship in the Eerste Klasse 1E, after beating the other first place contender, SC Bemmel, 1–2. This Eerste Klasse championship brought Longa back to the Hoofdklasse. Notable former players Sander Boschker Dave Bus Hidde Jurjus Moisa van Koot References