NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bosbaan

The Bosbaan is a rowing lake situated in the Amsterdamse Bos (Amsterdam Forest) in Amstelveen, Netherlands. Amstelveen is a municipality and a town in the Netherlands and is part of the metropolitan area of Amsterdam. Confusingly, all built structures at the north-eastern end of the course fall under jurisdiction of the city of Amsterdam. The Bosbaan (literal translation: Forest course) is the oldest artificial rowing course in the world. The course was built in 1936 as part of an employment project and originally had five lanes, but was then widened to six lanes in 1954 when Amsterdam hosted the European Rowing Championships, the first international event where women were allowed to participate as elite rowers. Following a major renovation in 2001, the Bosbaan measures 2200 metres in length, 118 metres across and features 8 lanes. In this reconstruction the boat storage facilities were also doubled in size, and the old grandstand demolished. In July 2005 the first international championships (since the expansion of 2001) took place at the Bosbaan: the WU23 (World Championships Under 23). In 2006, the rowing course hosted the World Junior Championships and in 2007, it was the site of the 2nd Rowing World Cup Regatta. In 2014 it hosted the 2014 World Rowing Championships. The Bosbaan hosts both the Olympic Training Centre for the national rowing association (KNRB) and the Vrije Universiteit student rowing club R.S.V.U. 'Okeanos'. Both are housed in a modern dedicated training and club facility, designed to be reminiscent of the former grandstand. The venue is popular for leisure activities such as recreational running (the marked perimeter path is 5 km); running events; dragonboat races and angling. The Bosbaan lies in parallel with the approach to Amsterdam Airport Schiphol's runway 09/27, at approx 2 km distance. References External links
Босбан (озеро)

Босбан (нид. Bosbaan) — гребной канал. Располагается в северной части Голландии, в Амстердамском лесу, недалеко от города Амстелвен. Босбан является старейшим в мире водоёмом созданным для занятий греблей. Гребной канал был создан в 1936 году в рамках проекта по трудоустройству и первоначально имел пять дорожек, но затем был расширен до шести дорожек в 1954 году. Это было сделано когда в Амстердаме проходил Чемпионат Европы по академической гребле, которое было первым соревнованием подобного плана, на котором женщинам было разрешено участвовать в качестве гребцов. После капитального ремонта в 2001 году, Босбан имеет длину 2200 метров, ширину 118 метров и 8 полос движения. В ходе этой реконструкции складские помещения также были увеличены в два раза, а старые трибуны снесены. В июле 2005 года на канале состоялся первый международный чемпионат (с момента расширения 2001 года): WU23 (Чемпионат мира до 23 лет). В 2006 году проходил Чемпионат мира по гребле среди юниоров, а в 2007 году — место проведения второй регаты Кубка мира по гребле. В 2014 году здесь проходил Чемпионат мира по академической гребле. В Босбаане находится как центр олимпийской подготовки для национальной ассоциации гребли (KNRB), так и студенческий гребной клуб Vrije Universiteit RSVU «Okeanos». Оба размещены в современном специализированном учебно-клубном комплексе, который напоминает бывшую трибуну. Место популярно для проведения досуга, например, для прогулок (прогулочная дорожка по периметру составляет 5 км), рыбалки; проведения различных мероприятий, таких как гонки на драгонботах.. Босбан находится параллельно с подходом к взлетно-посадочной полосе аэропорта Схипхол в Амстердаме, на расстоянии около 2 км. Примечания
Bosbaan

Bosbaan (slovenski dobesedni prevod Gozdna proga) je najstarejše umetno zgrajeno prizorišče za veslaške regate na svetu. Leži v bližini glavnega mesta Nizozemske, Amsterdama. Bosbaan je bil zgrajen leta 1936 in je imel sprva pet veslaških prog. Leta 1954 so zaradi organizacije Evropskega prvenstva v veslanju prizorišče razširili na šest prog. Na tem prvenstvu so prvič smele nastopiti tudi ženske. Leta 2001 so Bosbaan spet prenovili. Zdaj meri v dolžino 2.200 metrov in ima osem veslaških prog. Julija 2005 so prvič po širitvi organizirali mednarodno tekmovanje, Svetovno prvenstvo v veslanju do 23 let. Leta 2006 je bilo tam organizirano Mladinsko svetovno prvenstvo v veslanju, leta 2007 pa je bila tam organizirana druga regata Svetovnega pokala v veslanju. Zunanje povezave
Bosbaan

Bosbaan är en roddbana och sjö som ligger i Amsterdamse bos ("Amsterdams-skogen"), Buitenveldert, Nederländerna. Bosbaan, som direktöversatt betyder "Skogsbanan", är världens äldsta konstgjorda roddarena. Banan byggdes 1936 som del av ett sysselsättningsprojekt för att minska arbetslösheten. Från början hade den bara 5 banor, vilket är en mindre än de internationella tävlingarna kräver. 1954 utvidgade man den med en 6:e bana. Detta gjordes i samband med att Amsterdam stod som värd för Europeiska mästerskapen i rodd, det första mästerskap där kvinnor fick ställa upp som elitroddare. Alltsedan 2001 sträcker sig Bosbaan 2 200 meter på längden och 118 meter på bredden. Den har idag 8 banor, och sedan utbyggnaden 2001 hölls det första internationella mästerskapet där år 2005, U23VM (under 23 VM). Det hålls en årlig internationell tävling på Bosbaan som drar till sig flera av de största roddarna i Europa, Holland Beker. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Bosbaan.
Watertoren (Wageningen Generaal Foulkesweg)

In Wageningen staat één watertoren. De oude toren uit 1898, die bekend staat als Watertoren Wageningen Belvedère, werd afgebroken na verwoesting door oorlogsgeweld in de Tweede Wereldoorlog. De huidige watertoren, met de bijnaam 'de peperbus", heeft een hoogte van 30 meter en een waterreservoir van 130 m³. Deze toren is ontworpen door architect Th.K.J. (Theo) Koch en is gebouwd in 1948. Hij staat aan de op de Wageningse Berg vlak naast het voormalig stadion van FC Wageningen. Deze toren is te bezoeken tijdens Open Monumentendagen en is tevens een wegwijzer naar Belmonte Arboretum, een aan de Generaal Foulkesweg gelegen bomentuin die in 1954 voor het publiek werd opengesteld en vrij toegankelijk werd. Zie ook Watertoren (Wageningen Belvedère)
VV Waterloo

VV Waterloo (Voetbalvereniging Waterloo) is een op 28 december 1936 opgerichte amateurvoetbalvereniging uit Driehuis, gemeente Velsen, Noord-Holland, Nederland. Thuisbasis is het "Sportpark Waterloo". Standaardelftallen Zaterdag Het standaardelftal in de zaterdagafdeling speelt in het seizoen 2020/21 in de Vierde klasse van het KNVB-district West-I. Competitieresultaten 1997–2013 & 2021-Heden N.B. De overgang van de vijfde klasse (in het toenmalige district West-II) naar de vierde klasse in 2001 was het gevolg van de herindeling van de districten (waarbij Midden, West-I en West-II het huidige West-I gingen vormen) en de daarmee gepaardgane competitie indeling (onder andere van vier vierde klassers in het zateragvoetbal in de drie oude districten, naar acht in het nieuwe district West-I). Zondag Het standaardelftal in de zondagafdeling speelde laatstelijk in het seizoen 2017/18, waar het uitkwam in de Vierde klasse zaterdag van het KNVB-district West-I. Erelijst Vijfde klasse: 2005, 2016 Competitieresultaten 1954–2018
Haarlem Stadion

Haarlem Stadion (Dutch pronunciation: [ˈɦaːrlɛm ˌstaːdijɔn]) is a stadium in Haarlem, Netherlands, and the home stadium of the Dutch amateur football club Haarlem Kennemerland. Formerly home of the defunct professional football club HFC Haarlem, the stadium is located in the north of Haarlem. It was built in 1907, with renovations in 1947 and during the eighties, including the replacement of the south stand, which is an all-seater stand. Today, the stadium consists of a vacant all-seater stands on the south. The north stand was demolished in 2016 after asbestos was found in the roof. The remaining stand is not used because it does not meet modern safety standards. The total capacity is 3,442 with 600 seats allocated to the visiting team. References
Haarlem Stadion

L'Haarlem Stadion è uno stadio di calcio, che venne utilizzato principalmente per le partite del club calcistico HFC Haarlem. Dopo vari ampliamenti e ristrutturazioni ora ha una capacità di 3.442 spettatori. Le tribune sul lato corto non vengono utilizzate. Lo stand principale che è la tribuna Kick Smit che ha una capacità di 2.250, i posti a sedere in tribuna nord sono 644 e nella sud 548. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Haarlem Stadion
Haarlemstadion

Het Haarlemstadion was een voetbalstadion in Haarlem-Noord gelegen in het Noordersportpark en vormde de thuisbasis van de club HFC Haarlem en later Haarlem-Kennemerland, dat voortkwam uit het failliete HFC Haarlem. Rond begin jaren 80 had het stadion een capaciteit van ruim 18.000 toeschouwers, maar na een aantal uitgevoerde veiligheidsmaatregelen was er nog maar plaats voor 3.442 toeschouwers. De tribunes aan de korte zijde en noordkant zijn in 2016 afgebroken. De hoofdtribune, oftewel de Kick Smit-tribune, heeft een capaciteit van 2.250 en staat nog aan de rand van het veld, de noordtribune bood plaats aan 644 supporters van de thuisclub en 548 supporters van de uitspelende vereniging. Geschiedenis In 1907 werd op deze plek voor het eerst een voetbalveld met tribunes gebouwd. Deze tribunes bestonden uit niet meer dan een paar houten planken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog mochten er geen wedstrijden meer worden gespeeld op het terrein. Na de oorlog werd het terrein weer in gebruik genomen door de voetbalclub. In april 1947 legde voorzitter Van Balen Blanken de eerste graszoden aan en op 5 september 1948 nam Haarlem het stadion aan de Jan Gijzenkade weer in gebruik. Op 19 december dat jaar werd de officiële opening verricht van het "nieuwe stadion". In 1969 opende Haarlem zijn nieuwe overdekte tribune aan de zuidkant van het stadion. Tijdens de wedstrijden HFC Haarlem – Ajax in het seizoen 1973-1974 (0–1) en in seizoen 1976-1977 (2–0) zaten er 18.000 toeschouwers op de tribunes. Ook bij de UEFA Cup wedstrijd HFC Haarlem - Spartak Moskou in het seizoen 1982-1983 (1-3) was het stadion met 18.000 toeschouwers uitverkocht. Eind november 1976 was de overkapping en verhoging van het aantal plaatsen van de noordtribune gereed. De oude zitplaatsen waren staanplaatsen geworden en het nieuwe gedeelte werd voorzien van zitplaatsen. Halverwege het seizoen 1980-1981 kreeg HFC Haarlem vier nieuwe lichtmasten. Op dat moment waren het de hoogste stadionlampen in Nederland. In februari 1986 werd de huidige Kick Smit-tribune in gebruik genomen, die ervoor zuidtribune heette. Door strengere veiligheidsregels werden begin jaren 90 de staantribunes achter beide doelen afgekeurd, wat ook voor een deel van de noordtribune geldt. Maar door het plaatsen van stoeltjes kon dat deel van de noordtribune weer gebruikt worden. Stadion Oostpoort HFC Haarlem wilde graag verhuizen naar een nieuw te bouwen stadion genaamd Stadion Oostpoort, naar een ontwerp van architect Wiel Arets. Dit nieuwe stadion moest plaats bieden aan 8.000 bezoekers en zou in het gebied komen dat nu bekendstaat als de Oostpoort. De bouw zou in 2008 moeten beginnen. Op 18 februari 2009 werd echter bekend dat het project, mede door de financiële crisis, geen doorgang zou vinden. Het uitblijven van een nieuw stadion was een van de oorzaken van de ondergang van HFC Haarlem eind januari 2010. In 2016 werd het stadion gesloopt. Alleen de Kick Smit-tribune bleef gespaard. Op de plaats van het stadion wil de gemeente woningen bouwen.
Haarlem Stadion

Haarlem Stadion – wielofunkcyjny stadion w mieście Haarlem w Holandii. Najczęściej używany jest jako stadion piłkarski, a swoje mecze rozgrywa na nim drużyna HFC Haarlem. Stadion może pomieścić 3442 widzów. Został wybudowany w 1907 roku, a w 1947 roku zmodernizowany poprzez zainstalowanie krzesełek na południowej trybunie. Obecnie stadion posiada dwie trybuny z zainstalowanymi krzesełkami, natomiast wschodnia i zachodnia trybuna są nieużywane od czasu, gdy nie spełniają norm bezpieczeństwa. Sektor dla kibiców przyjezdnych liczy 600 miejsc. Haarlem Stadion zostanie zastąpiony nowoczesnym Oostpoort Stadion, którego ukończenie planowane jest na lato 2007 roku. Linki zewnętrzne The Stadium Guide. stadiumguide.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-08-14)].
Westerbegraafplaats (IJmuiden)

De Westerbegraafplaats is een gemeentelijke begraafplaats in IJmuiden gelegen aan de Havenkade; de ingang is aan de Fultonstraat. Het baarhuisje op de begraafplaats is een gemeentelijk monument. In 1964 werd de begraafplaats gesloten, maar is tegenwoordig weer vrij toegankelijk en wordt er weer begraven. Het stuk grond werd in 1896 aangekocht door de Amsterdamsche Kanaal Maatschappij, het vennootschap dat verantwoordelijk was voor de aanleg van het Noordzeekanaal, als begraafplaats voor de nieuwe woonplaats die hier was ontstaan. De eerste doodgraver was de boer Albert Braam, grootvader van de schrijfster Conny Braam. Het eigendom en beheer van de begraafplaats is later overgegaan op de gemeente Velsen. Op de begraafplaats liggen onder meer verzetsstrijders (waaronder Jan Bonekamp) en zes Duitse matrozen, omgekomen in de Eerste Wereldoorlog, begraven. Een deel van de begraafplaats is gereserveerd voor gebruik door de Oud-Katholieke Kerk. Het onderhoud daarvan wordt verzorgd door vrijwilligers van de Oud-Katholieke Begrafenisvereniging. Duits oorlogsmonument Tijdens de Eerste Wereldoorlog raakte de Duitse torpedoboot V69 in januari 1917 zwaar beschadigd bij een treffen met de Engelse marine. Het gehavende schip zette koers richting de haven van IJmiden, alwaar de gewonden werden verpleegd. In 2002 werd het monument gerenoveerd en het beheer overgedragen aan de Duitse Marinebond. De tekst op het monument luidt: 'Dem Andenken der in Niederlandischer Erde ruhenden Deutschen Krieger'. Fotogalerij Externe link Duits oorlogsmonument in IJmuiden op www.dodenakkers.nl
Rooms-katholieke begraafplaats Sint Martinuskerk

De Rooms-katholieke begraafplaats Sint Martinuskerk is gelegen in het Zwettebos aan de Leeuwarderweg in de stad Sneek. Het kerkhof is geopend in 1892, tot die tijd werd gebruikgemaakt van de Algemene Begraafplaats. Het kerkhof is onderdeel van de gemeenschap van de Sint-Martinuskerk. Rijksmonumenten Het complex is aangewezen als rijksmonument. Onderdelen op het kerkhof met een afzonderlijke rijksmonumentenstatus zijn de kapel, de calvarieberg, het toegangshek (deze eerste drie zijn een ontwerp van J.W. Boerbooms), het grafmonument van de familie Rooswinkel, het grafmonument van de familie Visser en het grafmonument van Martin Lampe. Kapel De kapel op de begraafplaats staat in de zuidoostelijke hoek van de begraafplaats en is gebouwd in 1892. De kapel is gebouwd in neogotische stijl. Het gebouw is in 1990 volledig gerenoveerd. De klok (anno 1740) van de kapel is afkomstig van de in 1842 afgebroken Oosterpoort. Calvariegroep De calvarieberg is ook aangesteld als rijksmonument. De beeldengroep is gemaakt in 1893 voor atelier De Roo. In de berg liggen de grafstenen van deken Th. Brouwer (overleden in 1905), pastoor A.A. van Eyndhoven (uit Heeg), pastoor B.T. Stoverinck (overleden in 1930) en deken J. v. Galkom (overleden in 1964). Impressie Externe link Begraafplaats op ReliWiki
Designer Outlet Roosendaal

Designer Outlet Roosendaal is sinds 2006 een factory outlet center in de Nederlandse gemeente Roosendaal. Het is het derde outletcentrum in Nederland. Er worden artikelen van meer dan 100 merken verkocht. Voor de overname in 2017 door het Britse bedrijf McArthurGlen was de naam 'Rosada Fashion Outlet', een variatie op de naam van de stad Roosendaal. De nieuwe naam werd 'Designer Outlet Rosada'. In 2019 werd de naam opnieuw gewijzigd, nu in 'Designer Outlet Roosendaal' om het regionale karakter van het winkelcentrum meer te benadrukken. Externe link Officiële website
De Dode Hond

De Dode Hond is een kunstmatig eiland in het Nederlandse Eemmeer. Bestuurlijk gezien valt het onder de gemeente Blaricum (provincie Noord-Holland). Het ligt ten oosten van de Stichtse Brug (de Rijksweg 27 tussen Blaricum en Almere) en is het meest oostelijk gelegen stukje land in de provincie Noord-Holland. Het eiland is opgespoten tijdens de aanleg van de polderdijk van Zuidelijk Flevoland (omstreeks 1964). Het natuurgebied is grotendeels onbegaanbaar. Er kan aangelegd worden met een boot, ook mag er beperkt overnacht worden. Het eiland maakt deel uit van het Natura 2000-gebied Eemmeer & Gooimeer Zuidoever. Vele vogelsoorten en andere dieren kunnen hier ongestoord leven. Naam Op het eiland staan borden waarop onder andere het verhaal van de herkomst van de naam 'Dode Hond' wordt vermeld. Het verhaal gaat dat arbeiders, die bezig waren met de drooglegging van de IJsselmeerpolders een hond hadden. Deze ging plotseling dood en, om kosten te besparen zou het karkas niet naar het destructiebedrijf zijn gestuurd maar zijn begraven op het eiland. Als men, sinds die tijd, iets op het eiland moest doen, werd gezegd “Ik ga even naar De Dode Hond”. In het nabijgelegen dorp Spakenburg staat het eiland bekend onder de naam Vogeleiland of in het dialect van Spakenburg Voegeleilangd. Dit heeft zijn oorsprong in het doel van het eiland als depot voor grond die vrijkwam bij de aanleg van de dijk van Flevoland. In die tijd vlogen veel vogels rond het eiland om in de pas gestorte grond naar voedsel te zoeken.
Algemene Begraafplaats Hofwijk

De Algemene Begraafplaats Hofwijk is een begraafplaats in de Nederlandse gemeente Rotterdam. De begraafplaats is gelegen aan de Delftse Schie tussen Overschie en Delft. Op het terrein van Hofwijk is sinds 1977 tevens een crematorium gevestigd. Hofwijk is in 1938 aangelegd als algemene begraafplaats voor de toenmalige gemeente Overschie naar een ontwerp van architect F. Theeuwis. De begraafplaats is opgehoogd met zand uit de duinen bij Waalsdorp. Dit duinzand is over de Schie aangevoerd. Begraafplaats Hofwijk heeft naast het algemene ook een rooms-katholiek gedeelte en een urnentuin. Tevens is er een erehof voor Nederlandse militairen die zijn gesneuveld in de Tweede Wereldoorlog. In 2008 is het hoofdgebouw en het omliggende gebied aangepast aan de eisen van de nieuwe tijd. De lommerrijke entree is vervangen door ruime parkeerplaatsen. De A13 loopt achter het terrein langs. Een begrafenisstoet uit Rotterdam neemt doorgaans deze route, en rijdt vanaf afslag Zestienhoven over de ventweg langs de snelweg. In september 2016 is op de begraafplaats een monument naar de hand van Wim ter Steege onthuld voor mensen die hun lichaam ter beschikking stellen aan de wetenschap, wier nabestaanden geen grafmonument of urn hebben. Graven Op Hofwijk zijn onder anderen begraven: Anna Blaman (Johanna Petronella Vrugt, 1905-1960), schrijfster Bep van Klaveren (1907-1992, gecremeerd), bokser Koperen Ko (Johannes Willem Leiendecker, 1909-1982), Rotterdams straatmuzikant André van der Louw (1933-2005), politicus en Rotterdams burgemeester Daan Monjé (1925-1986), politiek activist, oprichter en leider van de SP Externe koppelingen Begraafplaats Hofwijk op rotterdam.nl Informatie over het gedenkmonument voor de donoren op begraafplaats Hofwijk
Arsenaal (Woerden)

Het Arsenaal is een rijksmonument aan de Groenendaal 26 in het centrum van Woerden. Vroeger werd het gebruikt als militair magazijn van het veldleger, maar sinds 1970, het jaar waarin het gebouw van zijn militaire functie is ontheven, heeft het eerst een tijd leeg gestaan, en is het sinds 1979 in gebruik als horecalocatie en wordt het gebruikt voor evenementen. Geschiedenis De bouw van het huidige gebouw is afgerond in september 1762 als Koninklijk Tuighuis, maar daarvoor stond er al een militair magazijn op die plaats in het centrum. De gemeente Woerden kocht het gebouw in 1973 aan. In 1977 werd begonnen met de restauratie, die tot 30 maart 1979 heeft geduurd. Architectuur Het gebouw is vierkant van opzet, en heeft een verdieping, waarop een schilddak met hijsluiken zit. Een muur verdeelt het gebouw in twee delen, het grootste deel zijn de magazijnen, het kleine deel de werkruimten waar reparaties werden uitgevoerd. De toegang tot het gebouw wordt verkregen door middel van rondboogdeuren.
Haringvreter

Haringvreter és una illa deshabitada d'una superfície de 100 hectàrees que se situa al Veerse Meer, a la província de Zelanda als Països Baixos. El nom de l'illa ve de les foques que abans, quan era encara un banc de sorra, estaven a l'illa i van ser anomenades Haringvreters (menjant d'arengs) pels pescadors. Després de la creació del Veerse Meer el 1961, hi van posar un bosc de 20 hectàrees. Ara hi ha més de 40.000 ocells que hi hibernen. Des d'algunes dècades, també hi ha daines. L'illa està en mans de l'associació Staatsbosbeheer. Referències
Haringvreter

Haringvreter è un'isola disabitata dei Paesi Bassi situata nel Veerse Meer nella provincia della Zelanda. Il nome dell'isola, che tradotto letteralmente in italiano significa "mangiatori di aringhe", si riferisce alle foche, voraci mangiatrici di questo pesce, che in passato popolavano l'isola. L'isola è per la maggior parte coperta da bosco mentre per il resto è costituito da pascolo. L'isola è di proprietà e gestita dall'Amministrazione Nazionale delle Foreste dei Paesi Bassi (Staatsbosbeheer). Collegamenti esterni (NL) Haringvreter, su vvvzeeland.nl, VVV Zeeland (Ufficio Nazionale per il Turismo dei Paesi Bassi - Provincia della Zelanda). URL consultato il 31 luglio 2016 (archiviato dall'url originale il 16 agosto 2016).
Haringvreter

De Haringvreter is een onbewoond eiland in het Veerse Meer, in de Nederlandse provincie Zeeland oost van de stad Veere, en zuid van het dorp Kamperland. Het eiland dankt zijn naam aan de vele zeehonden die voor de sluiting van het Veerse Gat in 1961 op het eiland verbleven en door de lokale vissers 'haringvreters' genoemd werden. Het eiland is tegenwoordig grotendeels beplant met een bos van ca. 20 ha vooral zomereik en gladde iep. meidoorn, Gelderse roos, Spaanse aak, sleedoorn en vlier vormen de struiklaag. Een deel is weidegebied waarop koeien grazen en orchideeën groeien. In de tachtiger jaren zijn er damherten illegaal losgelaten, hun aantal is fors toegenomen tot zo’n 700 dieren in 2021. Het is tegenwoordig een foerageer- en overnachtingsgebied voor vele soorten vogels. Jaarlijks overwinteren zeker 40.000 gasten uit Scandinavië en Noord-Rusland. Er zijn dan onder meer brandganzen, kolganzen, blauwe kiekendieven, brilduikers, middelste zaagbekken, nonnetjes en smienten. Kenmerkend is dat de noordse woelmuis er veelvuldig voorkomt. Het eiland is in eigendom van Staatsbosbeheer die het eiland beheert. Jaarlijks wordt de Haringvreter gerond door zo'n twintig tot dertig roeisloepen uit het hele land, die vanuit Veere deelnemen aan de Veerse Slag. Het eiland is net als een aantal andere onbewoonde eilanden zoals de Schutteplaat, Mosselplaat, Goudplaat (geen eiland), Oranjeplaat, Arneplaat en Bastiaan de Langeplaat vrij toegankelijk voor de (water-)recreatie. Er zijn twee aanlegsteigers en een mini-haventje. De maximum toegestane tijd op een ligplaats of ankerplaats is 24 uur. Externe link Informatie van Zeeland.com (vroeger VVV) over de Haringvreter.
Johan Frisosluis

De Johan Frisosluis is een schutsluis in Stavoren. De sluis met brug uit 1966 vormt de verbinding tussen het Johan Frisokanaal en het IJsselmeer. Op het oude bedieningsgebouw bij de sluis stond een windwijzer met een vis en een gouden ring, als een verwijzing naar de legende van het Vrouwtje van Stavoren. In de zomermaanden verwerkt de sluis uit 1966 veel vaartuigen en daardoor liep de wachttijd soms op tot twee uur. Om deze reden is de capaciteit in 2013/2014 door een tweede sluis naast de bestaande sluis uitgebreid. Op 8 mei 2014 is de tweede sluis door koning Willem-Alexander officieel geopend. De nieuwe sluiskolk heeft een schutlengte van 65 meter. Bij dagjesmensen is de sluis met de vele schepen een bezienswaardigheid. De andere sluis in Stavoren is de voormalige zeesluis. Ten zuiden van de sluis ligt het J.L. Hooglandgemaal, dat in hetzelfde jaar gereed kwam. Zie ook Sluizen en stuwen in Friesland