NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Arboretum Assen

Het Arboretum in Assen is een arboretum dat in 1990 als bos werd aangelegd. In 1997 werd de 'Stichting Arboretum Assen' opgericht en de gemeente Assen stelde 20 ha. bos ter beschikking voor de uitvoer van de plannen om een arboretum te stichten. Het planten en het onderhoud wordt vooral door vrijwilligers gedaan. Het terrein is onderverdeeld in verschillende werelddelen: 'Azië', 'Amerika' en 'Europa', ieder met hun eigen specifieke beplanting. Ieder werelddeel is onderverdeeld in 17 regio's. Vier eikenlanen vormen een soort waaier; Azië en Amerika zijn in de buitenste twee vakken, Europa en de golfbaan van de Drentsche Golf & Country Club liggen daartussen. In 2007 werd 'Azië' aangelegd, met een pagode en een uitkijktoren. Tijdens de Nationale Boomfeestdag in 2012 werd Centraal China voorzien van Japanse notenbomen (ginkgo biloba). Externe link Website
Pont de Hedel

Le pont de Hedel est un pont en arc fixe et en poutres franchissant la Meuse, dans les provinces de Gueldre et du Brabant-Septentrional, aux Pays-Bas. Le pont porte la rue Treurenburg reliant Bois-le-Duc à Hedel. Histoire Avant la construction du pont actuel, il y avait un ferry qui permettait une liaison entre Bois-le-Duc et la partie néerlandaise coupée par la Meuse. Bien avant la construction d'un pont fixe, on pouvait y trouver un pont composé de navires rangés l'un à côté de l'autre. Ce pont fut fonctionnel de 1864 à 1937. C'est cette année là que le pont en arc fixe a été inauguré. Le pont, sur sa partie brabançonne, c'est-à-dire du côté de Bois-le-Duc, se nomme Treurenburg. Le pont en arc a été dynamité en 1940 et l'ancien pont composé de navires a été remis en place jusqu'en 1942 avant d'être de nouveau détruit en 1944. En 1948, un pont Bailey fut mis en place qui a été remplacé par un pont fixe la même année. Le pont était censé accueillir l'autoroute A2 mais en raison d'un trafic routier de plus en plus important, un nouveau pont a été érigé quelques centaines de mètres plus en amont du fleuve. Annexes Notes et références Références Portail des routes Portail des ponts Portail des Pays-Bas
Hedelse brug

De Hedelse brug is een boog- en liggerbrug uit 1937 over de Maas bij Hedel. Over de brug ligt de Oude Rijksweg, die Hedel met 's-Hertogenbosch verbindt. Geschiedenis In de 19e eeuw werden snelle, directe en stabiele verbindingen tussen de Nederlandse steden steeds belangrijker. In 1870 kwam de Hedelse spoorbrug gereed, waarmee de spoorverbinding tussen Utrecht en 's-Hertogenbosch voltooid kon worden. Bij Hedel werd station Hedel gebouwd. Voor het wegverkeer duurde het lang om vanuit de destijds enigszins geïsoleerde Bommelerwaard de stad 's-Hertogenbosch te bereiken. Van 1864 tot 1937 had Hedel een schipbrug, een rij van achttien pontons met daarop een wegdek van min of meer losliggende houten balken. Wanneer er schepen langs moesten, moest een deel van de schipbrug worden weggevaren. Bij ijsvorming werd de hele brug naar de kant gehaald. In het kader van het Rijkswegenplan uit 1927 werd besloten om een volwaardige Rijksweg tussen Utrecht en 's-Hertogenbosch aan te leggen. Hiervoor moest de Maas bij Hedel met een vaste oeververbinding overbrugd worden. De Hedelse brug is geopend in 1937. Reeds enkele jaren na de voltooiing werd de brug in de meidagen van 1940 opgeblazen door het Nederlandse gezag, in het kader van pogingen de opmars van de Duitsers te vertragen. Op de plaats van de oude schipbrug kwam tot 1942 een pontonbrug. In 1942 was de verkeersbrug hersteld, maar deze werd in het najaar van 1944 andermaal vernield, ditmaal door de Duitsers, om de opmars van de geallieerden te vertragen, toen de Maas bij Hedel in de frontlinie kwam te liggen. Na de oorlog werd de brug weer opgebouwd. Van 1956 tot 1970 was de weg over de brug een autosnelweg, de A2. In 1970 werd deze snelweg oostelijk via een aparte brug om 's-Hertogenbosch heen gelegd. Sindsdien heeft de Hedelse brug vooral een functie voor het regionale verkeer, dat vanuit de zuidelijke Bommelerwaard naar 's-Hertogenbosch wil (en andersom). Tijdens de Koude Oorlog was de Maasoever van het aan de zuidelijke oever gelegen Fort Crèvecoeur zo ingericht dat er snel een (ponton)brug geslagen kon worden indien de verkeersbrug bij Hedel door de vijand vernietigd zou worden. Externe link Prinses Irenebrigade: beschrijving van gevechten bij de Hedelse brug
International School of Amsterdam

The International School of Amsterdam (founded in 1964) is a private international school located in the city of Amstelveen, over 11 kilometres (6.8 mi) away from the city centre of Amsterdam. It hosts students from over 60 countries from pre-kindergarten to 12th grade (ages 3–18). The official language and language of instruction of the school is English. Dutch, French, German, Japanese, Mandarin, and Spanish are offered as additional languages. Around 60 other languages are spoken within the school community. The academic program is based on the International Baccalaureate Programme. As of the 2023-2024 school year, annual tuition rates vary from €19,900 to €28,565. In addition, the school charges a capital fee of €3,075, a €300 application fee, and a PTA fee of €35 per student. History The school was founded in 1964, and began offering the International Baccalaureate Diploma in 1979, adding the Middle Years program in 1992. In 1997, with the introduction of the Primary Years program, ISA became the first school to offer International Baccalaureate programmes from pre-school through grade 12. Student body In 1997 about 40% of the student body was Japanese. As of the 2020-2021 school year, ISA has 1,317 students, with 719 of those being in the Upper School (Grades 6 and above). Students were drawn from a total of 60 nationalities, with 52% of those being European, and 13% North American. 11% of the total student body were of Dutch nationality (included in the European nationality count). Facilities The School is housed in a purpose-built campus. Facilities include a four-floor library/media center, a 400-seat theatre, science laboratories, woodworking shops, and specialist rooms for music, art, and drama. In addition, the school possesses two gymnasiums, three cafeterias, a small stationery shop, multi-purpose playgrounds and adjacent fields as well as football (International) pitches. Transport Links ISA is served by line 25 of the Amsterdam tram system as part of the wider R-net, in addition to bus lines 274, 347, 348, 357, and 358. News The International School of Amsterdam built an extension to its building. Construction began in early June 2013 and concluded in late August 2014. In 2017, renovation began on an existing gym for the students with plans for adding a weight room, rock wall, and a new cafeteria. Construction concluded in early 2018. References External links The International School of Amsterdam Homepage US Department of State: ISA
Internationale School van Amsterdam

De Internationale School van Amsterdam is een particuliere school in Amstelveen die Engelstalig onderwijs aanbiedt voor de leeftijdsgroepen van 3 tot 19 jaar. De leerlingen bestaan voornamelijk uit kinderen van expats. De school valt daarom niet onder de 'normale' Nederlandse wetgeving in zoverre dat er geen Nederlands gesproken hoeft te worden. De school werd opgericht in 1964 en had in september 2019 bijna 1400 leerlingen. Ze komen vooral uit de Verenigde Staten, Japan, het Verenigd Koninkrijk, Nederland en de Scandinavische landen. Programma en doorstroming De school biedt een International Baccalaureate-programma en staat onder toezicht van internationale organisaties die de kwaliteit bewaken. Leerlingen kunnen doorstromen naar Engelstalige onderwijsprogramma's zoals die aan universiteiten geboden worden. Het diploma biedt ook toegang tot gerenommeerde universiteiten als Harvard of Cambridge. De Nederlandse overheid erkent het als gelijkwaardig aan een vwo-diploma. Externe link (en) Internationale School van Amsterdam
Nieuwbrug (Dordrecht)

De Nieuwbrug is een gietijzeren vaste brug uit 1851, die de grens markeert tussen de Wijnhaven en de Voorstraatshaven in de stad Dordrecht, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De Nieuwbrug is sinds 1989 een rijksmonument. De fiets-/voetgangersbrug, met een lengte van 34 m, heeft drie doorvaartopeningen. In de middelste doorvaart bevond zich een smal deel in het wegdek dat geopend kon worden om schepen met een mast door te laten; de brugleuning kon worden uitgenomen. De voormalige klep is nog steeds herkenbaar in het wegdek; de brugleuning is vastgezet. In 1698 stond op deze plaats een stenen boogbrug. In 1312 bestond er al een smal houten bruggetje op de locatie. De huidige brug is gebouwd door ijzergieterij D.A. Schretlen & Co uit Leiden.
De Hoop, Hellevoetsluis

De Hoop is a gristmill in Hellevoetsluis, the Netherlands. The mill was built in 1801. History In 1697 there was a post mill on the place of caisson Jan Blancen. Dirk Jacobsz Goutswaart is named as the first miller. At the end of the 18th century, this mill needed to make place for this caisson. The stone scaffolding mill was built in 1801. In 1960, the mill was bought by the municipality Hellevoetsluis. There was a restoration in 1963. The mill had a sack hoist where flour carts could drive under, to be loaded or unloaded. This lap was repaired at a restoration in 1961-1962. Till the restoration of 1992-1993, an architectural firm, a smith and various artists used the mill. Nowadays, the current miller and his partner, live at the ground floor and first floor of the mill. The mill is opened every Sunday from 12.00 CET till 16.00 CET for public during the months May till September. References
De Hoop (Hellevoetsluis)

Korenmolen De Hoop in Hellevoetsluis werd in 1801 gebouwd. In 1697 stond er een standerdmolen op de plaats waar nu het droogdok is. De gemeente kocht de molen in 1960 en er werd een restauratie gestart in 1963. De molen werd op 13 juni 1967 feestelijk heropend. De molen is het hele jaar zaterdag en zondag open voor publiek, toegang is gratis De molen wordt sinds 1993 bewoond Het is een ronde stenen stellingmolen, de molen is gelegen in een straat genaamd de molenstraat, de stelling is op 10 meter hoogte met zicht over de vesting van hellevoetsluis Externe link Website De Hoop
Arthur Koolkazerne

De Arthur Koolkazerne is een voormalige artilleriekazerne in de Gelderse plaats Ede. Hij maakte tot eind 2010 deel uit van het kazernecomplex Prins Mauritskazerne, waartoe ook de Van Essenkazerne, Mauritskazerne, Johan Willem Frisokazerne en P.L. Bergansiuskazerne behoorden. Geschiedenis De kazerne werd gebouwd tussen 1906 en 1908 in zogenaamde chaletstijl. Het gebouw is gebouwd in een H-vorm en vrijwel identiek aan de ernaastgelegen Van Essenkazerne. In 1909 vestigde het 1e Regiment Huzaren zich in deze kazerne. Dit zou zo blijven tot aan de mobilisatie van 1914. Na het einde van de Eerste Wereldoorlog kwamen de Huzaren niet terug naar Ede. In 1922 werd de 2e Artillerie Brigade in de Kool- en de Van Essenkazerne ingekwartierd. In de Tweede Wereldoorlog was de kazerne in gebruik bij de Waffen-SS, die hem onder andere gebruikte voor opleidingen. De naam werd toen samen met die van de Bergansius- en Van Essenkazerne gewijzigd in Bismarck- Kaserne. Na de oorlog werden er militairen voor het 2e Regiment Veldartillerie opgeleid voorafgaand aan uitzending naar Nederlands-Indië. Vanaf 1948 was het Depot Veldartillerie er gevestigd en vanaf de jaren 50 werden er opleidingen voor diverse geschutstypen gegeven voor het nieuw opgerichte "Regiment Veld Artillerie van Essen". Dit regiment werd in 1953 overgeplaats naar Breda, waarna de 44e (later 14e) Afdeling Veldartillerie de kazerne gebruikte. In 1968 vertrok de veldartillerie uit Ede. Het gebouw werd in de jaren 60 ook gebruikt door het 106e Verbindingsrasterbataljon. In 1983 werd de Koolkazerne met vier andere kazernes samengevoegd tot het Kazernecomplex Ede-West, dat in 1994 de naam Prins Mauritskazerne kreeg. Herbestemming Op 1 januari 2011 heeft Defensie de kazernes overgedragen aan de gemeente Ede. Het terrein is opgenomen in het woningbouwproject "Veluwse Poort". Een aantal gebouwen van de kazerne is aangemerkt als rijksmonument. Deze gebouwen zullen een prominente plaats krijgen in de nieuwe wijk, waarbij ze een herinnering vormen aan het militaire verleden van Ede. Naam De kazerne had aanvankelijk geen officiële naam. De naam Arthur Koolkazerne dateert van 1934. Hij werd toen genoemd naar Minister van Oorlog, commandant van het veldleger en chef Generale Staf, luitenant-generaal Arthur Kool (1841-1914). Externe links Rijksmonumentnummer 523487 De kazerne op jeoudekazernenu.nl
Philips van Lenneppark

Het Philips van Lenneppark is een groot park in het westen van Eindhoven. Het park ligt in het stadsdeel Strijp, in de wijk Lievendaal. Het park is genoemd naar de vrouw van Frits Philips, Sylvia Philips van Lennep en was oorspronkelijk bedoeld als industriegebied, maar in 1966 is het park tot stand gekomen en ter ere van het 75-jarige jubileum van Philips aan de inwoners van Eindhoven geschonken. Het park is aangelegd door de Nederlandse Heidemaatschappij, naar een ontwerp van Frans Fontaine, directeur van de Plantsoenendienst van de gemeente Eindhoven. In dit park is o.a. een kinderboerderij, speeltuin, tennisbaan, rozentuin en skatepark.
De Vier Winden (Pieterburen)

De Vier Winden is de naam van de koren- en pelmolen aan de Hoofdstraat in Pieterburen, gemeente Het Hogeland. De molen is een rijksmonument. Beschrijving De eerste molen op deze plek was een standerdmolen, welke hier rond 1628 werd gebouwd. Deze molen werd in 1825 door een achtkante stellingmolen vervangen. Deze molen is op 22 maart 1846 afgebrand en nog in hetzelfde jaar door een nieuwe achtkante stellingmolen, de huidige molen, vervangen. De molen is tot eind jaren 60 in gebruik geweest en in 1972-'73 gerestaureerd en sindsdien door vrijwillige molenaars in bedrijf gesteld. Sinds begin jaren 90 wordt de molen bediend door een vrijwillig molenaar, die tevens instructeur is van het Gilde van Molenaars, en zijn leerlingen. In 2007 werd de molen eigendom van de Stichting Het Groninger Landschap. Het wiekenkruis, met een vlucht van 21 meter, is voorzien van het Oudhollands wieksysteem met zeilen. De molen beschikt over een koppel maalstenen en twee pelstenen. Eind januari 2008 is men begonnen met een omvangrijke restauratie. De gehele kap is vernieuwd en tevens is het pelwerk gecompleteerd en weer maalvaardig gemaakt. Op 22 mei 2008 is de vernieuwde kap geplaatst en is het wiekenkruis weer aangebracht. In het najaar van 2008 werd de gerestaureerde molen opgeleverd.
De Witte Molen (Arnhem)

De Witte Molen of Witte Watermolen is een korenmolen in Park Sonsbeek in de stad Arnhem in de Nederlandse provincie Gelderland. Al rond 1470 moet de huidige molen gebouwd zijn. Oorspronkelijk stonden er diverse watermolens langs de Sint-Jans- of Sonsbeek. De Witte Molen is de enige overgebleven bedrijfsvaardige molen. Verder stroomopwaarts staat de niet meer in gebruik zijnde Begijnenmolen waarin het Nederlands Watermuseum is ondergebracht. De Witte Molen is in 1966 en 1967 grondig gerestaureerd en is uitgerust met drie koppels maalstenen, waarvan er twee worden gebruikt voor het malen van graan. Een beroepsmolenaar stelt de molen samen met vrijwilligers enkele keren per week in bedrijf. De naastgelegen molenschuur fungeert als bezoekerscentrum waar mensen informatie kunnen krijgen over Park Sonsbeek en over de natuur in de stad. Samen vormen molen en bezoekerscentrum de Molenplaats Sonsbeek (eerder Bezoekerscentrum De Watermolen en Bezoekerscentrum Sonsbeek genoemd).
Sint-Theresiakerk (Tilburg)

De Sint-Theresiakerk is een bakstenen kerkgebouw in Tilburg dat zich bevindt aan het Theresiaplein 1. Architectuur Deze driebeukige kruiskerk is ontworpen door Hendrik Willem Valk en C.W. van den Beld. Ze is gebouwd in expressionistische stijl die ook romaanse en gotische elementen bevat, en ze wordt gekenmerkt door een zeer gedrongen toren. Het interieur wordt gedomineerd door paraboolvormige constructies, waaronder het gewelf. Op de viering staat ook een toren. De bakstenen kerk bestaat uit een breed middenschip van zes traveeën lang met lagere zijschepen. Het is een christocentrische kerk. Geschiedenis De kerk werd ingewijd in 1931. In 1997 werd de kerk onttrokken aan de eredienst. Een jaar later is het gebouw omgevormd tot een woningencomplex. De kerk is geklasseerd als rijksmonument. Zie ook Lijst van religieuze gebouwen in Tilburg Bronnen ReliWiki RM 521112
Haagse Poort

The Haagse Poort (English: Gate of The Hague) is an office building in The Hague, Netherlands. It is an unusual, asymmetrical structure of 275 metres (902 ft) long that spans the Utrechtsebaan with a large arch. The Haagse Poort consists of a high-rise part and a low-rise part that are connected by the arch from the eighth floor. The tallest part amounts 70 metres (230 ft) and 17 floors. The building offers approximately 108,000 square metres (1,160,000 sq ft) of office space. References
Haagse Poort

De Haagse Poort is een kantoorgebouw in Den Haag, opgeleverd in 1994. Het gebouw Het is een opvallend, asymmetrisch bouwwerk van 275 meter lang dat de Utrechtsebaan met een grote boog overspant. Daardoor valt het te beschouwen als de moderne stadspoort tot Den Haag. De Haagse Poort bestaat uit een hoog- en een laagbouwdeel, die zijn verbonden door de boog vanaf de zevende etage. De grootste hoogte bedraagt 70 meter (16 verdiepingen). Het gebouw heeft een bruto vloeroppervlakte van 109.420 m² en biedt ongeveer 68.000 m² aan kantoorruimte. Architect Rob Ligtvoet heeft bij de bouw rekening gehouden met de stank, de vervuiling en het lawaai van een zeer drukke weg. Het gebouw heeft een eigen schoneluchtinstallatie en de ramen in de boog zijn gemaakt van zes centimeter dik veiligheidsglas - ze wegen per stuk 500 kilo. De bouwkosten bedroegen circa 135 miljoen euro. Opdrachtgever voor de bouw van dit groen-wit gestreepte kantoorgebouw is verzekeringsmaatschappij Nationale-Nederlanden. De centrale hal van het gebouw bestaat uit een kubus met zijden van 25 meter, waarop een cilinder die met een koepel bekroond wordt. NN, McDermott en AOC De Haagse Poort is opgeleverd in september 1994 en in 1995 in gebruik genomen. In het kantorencomplex zijn de hoofdkantoren van NN Group, Nationale-Nederlanden, NN Investment Partners, McDermott en Aramco Overseas Company gevestigd.
De Moriaan (Gouda)

De Moriaan is een huis met renaissancegevel uit ca. 1625 aan de Westhaven in Gouda. Het is een rijksmonument. De huidige voorgevel in de Hollandse renaissancestijl werd rond 1617 gebouwd. De gevel werd op vlucht gebouwd, voorover hellend, zodat de bovenverdiepingen meer ruimte in de lengte kregen. Ook wordt als voordeel genoemd, dat zodoende de gevel (met de vensters) niet direct in de neervallende regen stond. De bovenste verdieping is ruim 1 meter langer dan de begane grondvertrekken. Geschiedenis van het pand De eerste vermelding van het huis dateert uit 1513. Tot 1605 was er een bakkerij De Twaelff Halff Maenen in het gebouw gevestigd. Daarna werd het een kruidenierswinkel met de naam In de Goecoop. De afgebeelde gevelsteen kwam uit deze periode en droeg de spreuk: Loop, loop, dit is in de Goecoop. Op het eind van de 17e eeuw werd het een winkel voor tabak, koffie en thee. De gevelversiering met de tabakskarotten dateert uit de 17e eeuw en het uithangbord met de Moriaan uit de 18e eeuw. De Moriaan In 1938 werd er een gemeentelijk museum gevestigd met een collectie van de belangrijkste Goudse aardewerkfabrieken. Tot voor de vestiging van het Nationaal Farmaceutisch Museum in De Moriaan, beheerde het museum een collectie pijpen en Gouds plateel. Deze collectie is overgegaan naar Museum Gouda. Het Nationaal Farmaceutisch Museum In december 2007 werd hier na een grondige verbouwing, het Nationaal Farmaceutisch Museum gevestigd. Het museum liet de geschiedenis van het geneesmiddel vanaf de 16e eeuw zien. Doel van het museum was om de geschiedenis van de farmacie voor een breed publiek museaal te tonen en om de ontwikkeling van geneesmiddelen te belichten. Het museum was een initiatief van een aantal apothekers in nauwe samenwerking met Museum Gouda en de Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering der Pharmacie. In de voor het publiek toegankelijke medicinale tuin aan de achterzijde van het museum stonden geneeskrachtige planten. In het museum waren de interieurs van de Kralingsche apotheek Ploeg en van de Goudse apotheek Grendel opgesteld. Het museum is in 2011 gesloten. In 2017 is het pand verkocht en kreeg een bestemming als particulier woonhuis. Externe link Website van het farmaceutisch museum
Yanmar Stadion

Das Yanmar Stadion ist ein Fußballstadion in der niederländischen Stadt Almere, Provinz Flevoland. Es ist die sportliche Heimat des Fußballvereins Almere City, der bis zur Saison 2010/11 FC Omniworld hieß. Das Stadion in Almere ist mit 4.501 Plätzen eines der kleinsten Stadien im niederländischen Profifußball. Das 2005 eingeweihte Stadion verfügte lange Zeit auf seinen drei überdachten Tribünen dicht am Kunstrasenspielfeld über 3.000 Plätze (davon 2.500 Sitzplätze). Es liegen jetzt zwei Ränge an den Längsseiten (Ost und West) und zwei Hintertortribünen. Im Süden stehen auch zwei Gebäude, in denen sich u. a. die VIP-Räume befinden. Die Sportstätte liegt in einem Sportkomplex mit Fußballfeldern, einer Leichtathletikanlage und Baseballfeldern. Das Namensrecht erwarb der Gabelstapler-Hersteller Mitsubishi Forklift Trucks; vorher war es nach der niederländischen Leichtathletin Fanny Blankers-Koen benannt. Bis zum Ende der Saison 2012/13 trug das Stadion den Namen Mitsubishi-Forklift-Stadion. Der Namensvertrag endete, weil das Gabelstapler-Werk in Almere geschlossen wurde. Danach wurde das Stadion nach dem Verein benannt. Am 2. Juli 2015 wurde das Maschinenbauunternehmen Yanmar Europe BV in Almere als neuer Namenssponsor des Stadions in den nächsten vier Jahren bekanntgegeben. Die Spielstätte trägt nun den Namen Yanmar Stadion. Weblinks almerecity.nl: Stadionplan auf der offiziellen Homepage des Vereins (niederländisch) groundhopping.de: Besucherbericht von 2005 stadionwelt.de: Bilderserie Einzelnachweise
Yanmar Stadion

Yanmar Stadion (formerly Mitsubishi Forkliftstadion and Almere City Stadion) is a multi-purpose stadium in Almere, Netherlands. The stadium primarily hosts association football matches and is the home ground of Almere City FC. The stadium was built in 2005 with a capacity of 3,000 spectators. In January 2020, the club completed a new grandstand, increasing the capacity to 4,501. The grandstand affords covered passages to the main club building, as well as to the new club offices which were completed in spring of 2020. Once the stadium was used for American football. It is named after Japanese sponsor Yanmar. In European competitions, the stadium is known as Almere City FC Stadion due to advertising rules. References
Yanmar Stadion

Yanmar Stadion es un estadio de fútbol en la ciudad neerlandesa de Almere, Provincia de Flevoland. Es la sede del club de fútbol Almere City FC, que se llamó FC Omniworld hasta la temporada 2010/11. Con 4.501 asientos, el estadio de Almere es uno de los estadios más pequeños del fútbol profesional neerlandés. Fue construido en 2005, con una capacidad de 3.000 espectadores.​ En enero de 2020 el club incremento la capacidad del recinto a 4.501 plazas.​ La tribuna ofrece pasajes cubiertos que llevan al edificio principal del club, así como a las nuevas oficinas del club que se completaron en la primavera de 2020.​ Además, el estadio se utilizó para jugar al fútbol americano. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de los Países Bajos Referencias