NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parktoren en Rijntoren

De Parktoren en de Rijntoren zijn twee kantoorpanden in Arnhem. Ze zijn opgeleverd in 2005 en zijn onderdeel van het vernieuwde station Arnhem Centraal. De namen Parktoren en Rijntoren zijn afgeleid van de kleur van de gebouwen: de Parktoren is groen (net zoals het Arnhemse Sonsbeekpark) en de Rijntoren is blauw (net zoals de door Arnhem stromende Nederrijn). Gebruik In de Rijntoren zit onder andere het WTC van Arnhem-Nijmegen. Ook is het mogelijk om hier te trouwen. Tot september 2015 huurde ingenieursbedrijf Arcadis de bovenste twee verdiepingen van de Rijntoren en stond het logo ervan op de gevels van deze toren. Door het vertrek van Arcadis werd bekend dat de Rijntoren al langer grotendeels leeg stond. Sinds 2017 huurt softwareontwikkelaar Avisi de bovenste verdiepingen van de Rijntoren. De naastgelegen Parktoren heeft overigens minder problemen met het vinden van huurders, tot 2011 huisde energiemaatschappij Essent zijn hoofdkantoor in het gebouw. Trivia Op 3 oktober 2012 seilde wethouder Gerrie Elfrink ab vanaf de Rijntoren. Door deze verrichting werd het kantorenplein bij het station officieel in gebruik genomen. Galerij
ROC Rijn IJssel

ROC Rijn IJssel (1996) is een regionaal opleidingencentrum in de Nederlandse provincie Gelderland met hoofdvestiging in Arnhem. Vestigingen Het ROC heeft vestigingen in Arnhem, Bemmel, Dieren, Elst, Huissen, Nijmegen, Renkum,Wageningen en Zevenaar. Er worden MBO, bedrijfsopleidingen en volwasseneneducatie aangeboden. Studies De studies zijn verdeeld in domeinen. Binnen deze domeinen zijn verschillende onderwijsclusters gedefinieerd, waarbinnen specifieke beroepsopleidingen worden onderscheiden. MBO Business School CIOS / Sport Dans, muziek en theater Horeca, bakkerij en facilitair (Vakschool Wageningen) KansRIJk (niveau 1-opleidingen) Media en design Techniek, IT en laboratorium Toerisme, events en recreatie Uiterlijke verzorging, fashion en grime Veiligheid en dienstverlening Zorg en welzijn Volwassenenonderwijs Bedrijfsopleidingen Particuliere opleidingen Internationale schakelklas (ISK) Overige opleidingen Bekende oud-studenten Janouk Kelderman, zangeres en presentatrice Bas Kosters, modeontwerper Jesse Sprikkelman, radiomaker Rick van der Ven, handboogschutter Vera Camilla, Youtuber
Sint-Johannes Onthoofdingkerk (Soerendonk)

De Sint-Johannes Onthoofdingkerk is de parochiekerk van Soerendonk, gelegen aan Dorpsstraat 24. De kerk is een Waterstaatskerk uit 1838, en J. van der Reydt was de architect. Het is een bakstenen bouwwerk in neoromaanse stijl. De westtoren werd in 1908-1910 toegevoegd, mogelijk ontworpen door Caspar Franssen. In 1932 werden, naar ontwerp van Joseph Franssen, ook transept en koor toegevoegd. De toren heeft drie geledingen en wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits. Toegangsdeur en rondboogvensters zijn omlijst met rode baksteen. Ook is er een vieringtorentje. Orgel Het orgel stamt uit 1843 en is een eenklaviersorgel, vervaardigd door L. Vermeulen en in 1847 nog uitgebreid. Het is het oudste Vermeulen-orgel en geklasseerd als rijksmonument. Zie ook Lijst van Waterstaatskerken
Sint-Servatiuskerk (Borkel)

De Sint-Servatiuskerk is de parochiekerk van Borkel en Schaft, gelegen aan het Monseigneur Kuypersplein 20 te Borkel. Deze waterstaatskerk werd gebouwd in 1844. Voordien kerkte men zowel in Borkel als in Schaft in een schuurkerk. Het is een eenbeukige, bakstenen kerk met voorgebouwde toren, ontworpen door architect Klessens uit Eersel. De bovenste delen van de toren werden pas na 1890 gebouwd. Het -lagere- koor en transept ontstonden in 1923. Tegenover de toren, aan de koorzijde, is nog een kleine dakruiter te vinden. De kerk heeft smalle steunberen. De kerk wordt omgeven door een kerkhof. In 1877 werd het goed voorzien van een afsluitend geheel bestaande uit een hekwerk aan het Monseigneur Kuypersplein en een muur aan de zijde van Dorpsstraat. Het neogotische gebouw kende een aantal mooie gebrandschilderde ramen, die echter bij een bombardement in 1944 zijn verdwenen, op de hoofden van Sint-Servatius en Maria na. Sindsdien is de kerk verrijkt met nieuwe glas-in-loodramen uit 1947 van de hand van Pierre van Rossum. Zo vindt men een tiental heiligen in het koor, de Tien Geboden in het schip, het leven van Sint-Servatius, de aankondiging van Maria, en de Heilige Cecilia en David. In 2014 verkreeg het gebouw, tezamen met de bijbehorende pastorie aan de Dorpsstraat 72, de gemeentelijke monumentstatus. Het binnenwerk van het orgel is gebouwd in 1857 door Franciscus Cornelius Smits. De orgelkas werd verwoest tijdens de Tweede Wereldoorlog (1944). Een nieuw orgel, met gebruikmaking van het oude binnenwerk, werd in 1948 vervaardigd door de firma Verschueren.
Nieuw Leven (Wogmeer)

Nieuw Leven is een poldermolen aan het molenpad in Hensbroek, Noord-Hollandse gemeente Koggenland. De molen werd in 1921 onttakeld, maar tijdens de Tweede Wereldoorlog opnieuw maalvaardig gemaakt. In 1980 is hij definitief buiten bedrijf gesteld. Het gevlucht van deze binnenkruier is uitgerust met het systeem Fauël met steekborden op beide roeden. De molen is sinds 1980 eigendom van Stichting De Westfriese Molens.
New Babylon, The Hague

The New Babylon is a high-rise residential complex in The Hague, Netherlands. Built between 2006 and 2013, the complex consists of two main towers standing at 141.8 m (465 ft) tall with 45 floors (City Tower) respectively 101.6 m (333 ft) with 31 floors (Park Tower), with the tallest being the 4th tallest building in The Hague. History Design The New Babylon, designed by the architectural firm Meyer and Van Schooten, replaces the Babylon complex. This "old" Babylon building was completed in 1978 and consisted of offices, a hotel, a shopping center, and a cinema. It was only partially demolished, but was renovated and expanded, becoming almost partially enclosed by two residential towers. The hotel's original facade is still visible between two V-shaped concrete structures. New Babylon consists of several shops on the ground floor, offices, the two residential towers, and the hotel. The north side of the complex is marked by a 102-meter-high residential tower, the 'Park Tower'. On the south side stands the 142-meter-high 'City Tower'. This residential tower is crowned by a 16-meter-high flagpole, the tallest in the Netherlands. In 2011, the City Tower won one of the fifteen Cobouw Awards for the best project in the residential construction category. Origin The name New Babylon refers not only to the earlier building but also to the anti-capitalist visionary art project New Babylon, conceived and designed by visual artist Constant Nieuwenhuys (1920-2005) between 1959 and 1974, which has had a significant influence on architects. Constant, in turn, was inspired by the book Homo Ludens, in which author Johan Huizinga describes a future society in which all labor is fully automated, giving people an abundance of free time. Constant's New Babylon is a global vision of the future in which people are liberated from physical labor and can devote themselves entirely to creative work. Many of the models, sculptures and two-dimensional artworks from Constant's New Babylon project are in the possession of the Kunstmuseum Den Haag and can be viewed there. Ownership New Babylon was originally a joint venture project between real estate developer Erik de Vlieger and ABN Amro Bouwfonds. Rotterdam real estate developer Fortress took over Vlieger's share, and Bouwfonds was acquired by SNS Reaal. In 2014, SNS Reaal's Property Finance became the full owner of the complex for €1. New Babylon was the largest Dutch project in SNS Reaal's portfolio. In December 2015, Propertize, the new name for SNS Reaal's Property Finance, sold its stake to real estate investor Victory Advisors. In addition to the two office towers and the New Babylon shopping center, this investor also acquired the WKO installation that supplies heat and cold to New Babylon. Gallery See also List of tallest buildings in the Netherlands List of tallest buildings in The Hague References External links City Tower at SkyscraperPage Park Tower at SkyscraperPage City Tower at Structurae
New Babylon

New Babylon is een gebouwencomplex aan de noordoostzijde van station Den Haag Centraal in Den Haag. Het is onderdeel van een groot bouwproject dat Den Haag Nieuw Centraal (DHNC) heet. Ontwerp Het door architectenbureau Meyer en Van Schooten ontworpen New Babylon neemt de plaats in van het Babylon-complex. Dit 'oude' Babylon-gebouw was in 1978 gereed gekomen en bestond uit kantoren, een hotel, winkelcentrum en een bioscoop. Het is slechts deels afgebroken, werd gerenoveerd en uitgebreid en zo bijna deels omsloten door twee woontorens. Bij het hotel is de oorspronkelijke gevel nog zichtbaar tussen twee V-vormige betonnen constructies. New Babylon bestaat uit enkele winkels op de begane grond, kantoren, de twee woontorens en het hotel. De noordkant van het complex wordt gemarkeerd door een 102 m hoge woontoren, de 'Park Tower'. Aan de zuidkant staat de 142 meter hoge 'City Tower'. Deze woontoren wordt bekroond door een 16 meter hoge vlaggenmast, de hoogste van Nederland. De City Tower won in 2011 een van de vijftien Cobouw Awards voor het beste project in de categorie woningbouw. Herkomst naam De naam New Babylon refereert behalve aan het eerdere gebouw ook aan het antikapitalistische visionaire kunstproject New Babylon dat in de periode 1959-1974 door beeldend kunstenaar Constant (1920-2005) werd bedacht en ontworpen en dat veel invloed heeft gehad op architecten. Constant op zijn beurt werd geïnspireerd door het boek Homo ludens, waarin auteur Johan Huizinga een toekomstige maatschappij beschrijft waarin alle arbeid volledig geautomatiseerd is en waardoor de mensen een overvloed aan vrije tijd hebben. Constants New Babylon is een wereldomspannende toekomstvisie waarin de mensen bevrijd zijn van lichamelijke arbeid en zich volledig kunnen wijden aan creatief werk. Veel van de maquettes, plastieken en tweedimensionale kunstwerken van Constants New Babylon-project zijn in het bezit van Kunstmuseum Den Haag en daar te bezichtigen. Eigenaren New Babylon was oorspronkelijk een project van een joint venture van vastgoedondernemer Erik de Vlieger en ABN Amro Bouwfonds. De Rotterdamse vastgoedontwikkelaar Fortress nam het aandeel van de Vlieger over en Bouwfonds werd overgenomen door SNS Reaal. In 2014 werd SNS Reaal's Property Finance voor €1 volledig eigenaar van het complex. New Babylon was het grootste Nederlandse project uit de portefeuille van SNS Reaal. In december 2015 verkocht Propertize, de nieuwe naam voor SNS Reaal's Property Finance, haar belang aan vastgoedbelegger Victory Advisors. Naast de twee kantoortorens en het winkelcentrum van New Babylon heeft deze belegger ook de WKO-installatie verworven die warmte en koude levert aan New Babylon. Externe links Officiële website (en) Website architect Constant Nieuwenhuijs, New Babylon
De Pere (Oost-Souburg)

De Pere is een korenmolen in Oost-Souburg in de Nederlandse provincie Zeeland. De molen werd in 1725 gebouwd ter vervanging van een standerdmolen. De molen stond tot de aanleg van het Kanaal door Walcheren op het grondgebied van West-Souburg. Tot 1966 bleef de molen in gebruik op windkracht waarna een moderne maalinstallatie in de molen werd geïnstalleerd. Na aankoop door de gemeente Vlissingen in 1983 werd de molen in 1987 weer geheel maalvaardig in gebruik genomen. Een beroepsmolenaar stelt de molen vrijwel dagelijks in gebruik. De roeden van de molen zijn circa 22,80 meter lang en zijn voorzien van het fokwieksysteem met remkleppen en zeilen. De molen bezit een uitgebreide inrichting voor het malen en verwerken van graan. Twee koppels maalstenen worden op windkracht aangedreven.
Drouwenerzand

Drouwenerzand este o arie protejată (arie specială de conservare — SAC, sit de importanță comunitară — SCI) din Țările de Jos întinsă pe o suprafață de 222 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Drouwenerzand este situat la coordonatele 52.9626°N 6.806°E﻿ ()52.9626; 6.806. Înființare Situl Drouwenerzand a fost declarat sit de importanță comunitară în august 2002 pentru a proteja . Situl a fost protejat și ca arie specială de conservare în mai 2013. Biodiversitate Situată în ecoregiunea atlantică, aria protejată conține 5 habitate naturale: Vegetație psamofilă uscată cu Calluna și Genista, Vegetație psamofilă uscată cu Calluna și Empetrum nigrum, Vegetație psamofilă uscată cu pășuni deschise de Corynephorus și Agrostis, Formațiuni de Juniperus communis pe lande sau pajiști calcaroase, Formațiuni ierboase bogate în specii de Nardus, dezvoltate pe substraturi silicioase în zone montane (și în zone submontane, în Europa continentală). La baza desemnării sitului se află un număr nedeclarat de specii protejate: Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Țările de Jos
Tuinen van Mien Ruys

Tuinen van Mien Ruys (Zahrady Mien Ruys) jsou zahrady, které byly laboratoří mezinárodně uznávané holandské zahradní architektky Mien Ruys. Zahrady se nachází v místě jejího narození, v nizozemském Dedemsvaartu. Zahrady jsou udržovány nadací Stichting Tuinen Mien Ruyse od roku 1976. V zahradě se experimentovala zahradní architektka s výsadbami a zahradními materiály. Zahrady byly uznány národní památkou. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Tuinen van Mien Ruys) na nizozemské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Tuinen van Mien Ruys na Wikimedia Commons (nizozemsky) Website Tuinen Mien Ruys oficiální stránky (nizozemsky) www.mienruys.nl (nizozemsky) monumenten.nl (nizozemsky) dagjeweg.nl
Tuinen van Mien Ruys

De Tuinen van Mien Ruys zijn een reeks van 28 stijltuinen van de internationaal bekende Nederlandse tuinarchitecte Mien Ruys. De tuinen bevinden zich in Dedemsvaart, de geboorte- en werkplaats van Mien Ruys. Ze zijn door haar aangelegd volgens zowel oude als nieuwe tuinideeën en beplant met uitgebalanceerde combinaties van planten. Behalve als demonstratietuinen, dienden ze ook voor het beproeven van beplanting en tuinmaterialen. De tuinen vormen nog steeds een bron van inspiratie voor liefhebbers. Sinds 1976 worden de tuinen onderhouden door de Stichting Tuinen Mien Ruys die op deze wijze de nalatenschap van Ruys veilig stelt. Er is onder meer een beeldentuin, met wisselende exposities. De stichting stelt sinds 1976 de nalatenschap van de tuinarchitecte veilig. In het theehuis, met terras en met een uitgebreide leestafel met naslagwerken, kan men ook terecht voor informatie. Er worden cursussen gegeven en lezingen gehouden. Tien van de tuinen zijn sinds 2004 erkend als rijksmonument: Verwilderingstuin (1924) Bank bij Waterbol Oude Proeftuin (1927) Watertuin (1954) Confectieborders (1960) Verdiepte tuin (1960) Zonneborders (1960) Vijvertje met riet (1960) Stadstuin (1960) Schaduwborders (1960) Koninklijke erepenning Op 30 mei 2026 heeft de Stichting Tuinen Mien Ruys een Koninklijke Erepenning ontvangen wegens het vijftigjarig bestaan. De onderscheiding werd uitgereikt door burgemeester Maarten Offinga van de gemeente Hardenberg. Fotogalerij Zie ook 90 topmonumenten uit de periode 1959-1965
Landzigt (Wissenkerke)

Landzigt is een voormalige korenmolen aan de Boomdijk in Wissenkerke en is van verre al te zien. Het is een grondzeiler die in 1869 is gebouwd. De molen werd in 1962 tot woonmolen omgebouwd en raakte in verval. In 2000 is de molen tot draaivaardige molen gerestaureerd. De kap is gedekt met dakleer, de molen heeft een vlucht van 21,80/21,95 meter. Tegenwoordig doet de molen dienst als recreatiewoning en wordt daartoe verhuurd. In Zuid-Bijerland staat de directe familie van deze korenmolen genaamd Landzigt (Zuid-Beijerland).
Röpcke-Zweers Ziekenhuis

Het Röpcke-Zweers Ziekenhuis was een ziekenhuis in het Overijsselse Hardenberg. In 2021 ging het ziekenhuis met patiënten over in Saxenburgh Medisch Centrum. Het ziekenhuis ontstond in de jaren dertig na een donatie van 100.000 gulden, opgenomen in het testament van Hendrika Aleida Röpcke-Zweers. Het ziekenhuis bevond zich aan de Stationsstraat. In 1980-1981 vond een fusie plaats met het Dagziekenhuis Aleida Kramer, waarbij de Stichting Streekziekenhuis Hardenberg-Coevorden werd opgericht. Dit ziekenhuis werd gebouwd aan de Jan Weitkamplaan. In 2004 vond er een nieuwe fusie plaats waarbij het ziekenhuis samen met enkele andere zorginstellingen uit de regio werd samengevoegd tot de Saxenburgh Groep. In 2021 werd het ziekenhuisgebouw grotendeels gesloopt, nadat de nieuwbouw van het Saxenburgh Medisch Centrum gereed was. De daarbij vrijgekomen ruimte wordt ingericht als parkeerplaats. Kunsttentoonstellingen In het ziekenhuis bevond zich een vaste collectie kunstwerken. Ook werden door de kunstcommissie geselecteerde kunstenaars uitgenodigd om hun kunstwerken in de ziekenhuisgangen te exposeren. De exposities wisselden elke drie maanden. Externe link Website Saxenburgh Groep
Vuurbaak Katwijk

Der Vuurbaak ist der frühere Leuchtturm von Katwijk aan Zee, einem Ortsteil von Katwijk (Provinz Südholland) in den Niederlanden. Das 1605 errichtete Bauwerk ist als Rijksmonument eingestuft. Neben dem Leuchtturm Brandaris auf Terschelling von 1594 gilt der Turm in Katwijk als der zweitälteste in den Niederlanden. Geschichte Die früheste Erwähnung des Leuchtturms in Katwijk findet sich in „De Spiegel der Zeevaart“, einem alten Seemannsbuch aus dem Jahr 1592, in dem beschrieben wird, dass dieser in Katwijk neben dem Kirchturm der Andreaskerk vom Meer aus sichtbar wäre. Die Erbauungszeit des Vorgängerturms ist nicht bekannt. Er wurde vermutlich bei Fluten unterspült. Um sein Baumaterial aus Backstein zu retten, wurde er abgerissen und daraus 1605 das heute noch erhaltene Bauwerk weiter landeindwärts auf einer Düne errichtet. Der Turm wurde um 1850 um den Aufbau mit einem Leuchtfeuer erhöht. 1901 erfolgte eine grundlegende Restaurierung und Verstärkung der Mauern, was noch heute am Eingang des Turms deutlich zu sehen ist. Nach der Stilllegung um 1913 diente der Turm als Aussichtsturm. Das Bauwerk wurde 1989 restauriert. Literatur Peter Don: Kunstreisboek Zuid-Holland. Zeist 1985, S. 284. Einzelnachweise Weblinks
Vuurbaak van Katwijk aan Zee

The Vuurbaak van Katwijk aan Zee is a Dutch lighthouse in Katwijk aan Zee, in South Holland, on the North Sea. It is the second oldest lighthouse in the country; only the Brandaris (1594) is older. The lighthouse was essentially just a 12-metre-tall (39 ft) tower on top of which a fire was lit whenever Katwijker fishers were out at sea (they fished for herring off the east coast of England). The fire was replaced with an oil lamp in the mid-19th century; by the early 1900s there were no fishing vessels from Katwijk and the lighthouse became inactive. History In the 1500s Katwijk already had a lighthouse, a tower on top of which a fire was built if fishermen from Katwijk (who fished for herring near the English east coast) were out at sea. The All Saints' Flood of 1570 removed a large section of the coastline, which threatened the lighthouse. The current tower was built in 1605, most likely with bricks from the old tower. Initially the maintenance was paid for by a tax on ships that sailed from the local harbor; in 1621 that was changed to a tax on the fish traded locally. The tower's flat roof had an iron basket in which a wood fire (later coal fire) could be lit. In the mid-1800s an oil lamp with reflector was placed on the tower. Around 1700 Katwijk was again threatened by coastal erosion, and more so than other coastal villages on the North Sea coast for three reasons: the village was close to the sea, the dunes were flat and low, and the shoals were lower than elsewhere. The dunes were fortified in 1702, and to protect the lighthouse (which seemed in imminent danger) a breakwater was built the next year. The lighthouse was renovated in 1901, and deactivated in 1913, when ships were no longer docking in Katwijk (they went to IJmuiden and Scheveningen). During World War I it functioned as an observation post for the Royal Netherlands Navy and was manned around the clock by three sailors. During World War II the German occupiers placed a machine gun on top. When the Atlantic Wall was built, all the houses near the lighthouse and along the Katwijk boulevard were demolished, but the lighthouse was spared. The lighthouse was fully restored in 1989 and is open for visitors. Gallery See also List of lighthouses in the Netherlands References External links
Phare de Katwijk

Le phare de Katwijk, également connu sous le nom de Vierboet est un phare inactif situé à Katwijk aan Zee dans la commune de Katwijk, province de Hollande-Méridionale aux Pays-Bas. Il est classé monument national en 1971 par l'Agence du patrimoine culturel des Pays-Bas . C'est le phare le plus ancien conservé aux Pays-Bas après le phare de Brandaris. Depuis 1968, il est visitable en été Histoire La demande de construction d'un phare fut soumise en 1605 au Stadholder Prince Maurits et son approbation n'a été donnée qu'en 1628. Après Katwijk, chaque village de pêcheurs de la côte a son propre phare. Sur le toit-terrasse, il y avait une grille sur laquelle un feu de bois était allumé, puis un feu de charbon et, au milieu du XIXe siècle, une lampe à huile avec un réflecteur. La lumière n'était allumée que lorsque les navires quittaient le rivage la nuit. Katwijk n’a jamais eu de port de pêche, bien qu’il y ait le chenal de Trekvaart Haarlem-Leiden menant à la mer et traversant Katwijk. Le phare a été restauré en 1901 et, en 1913, le phare a été désactivé car il ne restait plus de navires à Katwijk. Pendant la Première Guerre mondiale, la tour était utilisée par la marine royale néerlandaise. Après la guerre, de nombreuses maisons ont été construites à proximité. Celles-ci ont dû être démoli pendant la Seconde Guerre mondiale, lors de la construction du mur de l'Atlantique et un poste de mitrailleuse y a été installé. Après la guerre, de nouvelles maisons y ont été reconstruites. En 2005, le phare a fêté son 400e anniversaire. Le phare est ouvert aux visites les mois d'été. Description Ce phare est une tourelle carrée, avec une terrasse et une lanterne de 12 m. La tour est peinte en Blanc. Identifiant : ARLHS : NET-013. Voir aussi Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Vuurbaak van Katwijk aan Zee » (voir la liste des auteurs). Lien connexe Liste des phares des Pays-Bas Liens externes Nederlandse Vuurtorens University of North Carolina at Chapel Hill's The Lighthouse Directory: Lighthouses of the Northern Netherlands Lighthouses of the Southern Netherlands (en) Netherlands - Liste ARLHS (de) Niederlande - Online list of Light (en) Katwijk - Site Lightphotos.net Portail des phares Portail de la mer du Nord Portail des Pays-Bas