NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stadion Galgenwaard

Stadion Galgenwaard é um estádio de futebol, em Utrecht, que tem sido a casa do clube de futebol FC Utrecht desde a década de 1970. O estádio, que passou por uma renovação desde o início do século XXI, tem uma capacidade de 23 750 espectadores. O estádio inaugurado em 1982. No momento em que foi um dos estádios mais modernos do mundo, especialmente devido ao fosso ao redor do campo. Depois de vinte anos, o FC Utrecht, senti a necessidade de expansão e de renovação. O principal púlpito foi movido para o lado Norte e aberto para o início da temporada 2001-2002. A antiga bancada principal foi reconstruída após o que e, um ano depois, o FC Utrecht tinha duas novas arquibancadas ao longo das laterais do campo. Na última temporada, o gol se destaca foram substituídos, e o estádio tem hoje 24,426 bancos. Sete partidas internacionais do holandês equipa nacional de futebol fosse jogado no estádio, sendo a primeira no dia 27 de abril, 1983: um amistoso contra a Suécia (0-3). O último, jogado em 3 de setembro de 2004, foi também um amigável: uma vitória por 3 a 0 contra o Liechtenstein. O estádio também foi o anfitrião de 2 finais de Copa do Mundo. Em 1998, A holandesa de Hóquei esquadrão tornou-se Campeão do Mundo, ao bater a Espanha na final (3-2). Em 2005, a final do Mundial de Futebol de juniores foi jogado no Galgenwaard. A Argentina venceu a final, ao bater a Nigéria por 2 a 1 com 2 gols de Lionel Messi. Durante o UEFA women's Euro 2017 4 grupo partidas foram disputadas no estádio. Referências Ligações externas Media relacionados com Stadion Galgenwaard no Wikimedia Commons (em neerlandês) VoetbalStats (em russo) Stadion Galgenwaard
Gasthuiskerk (Doesburg)

De Gasthuiskerk, ook wel de Antoniuskapel, is een protestantse kerk in de Nederlandse plaats Doesburg. De kerk is in de 14e eeuw gebouwd (vanaf circa 1380) op een verhoging. Opvallend is dat hierdoor de kerk hoger staat dan de Grote of Martinikerk. In tijden rondom het rampjaar werd de kerk gebruikt door de gereformeerden. Nadien heeft de kerk tijden leeggestaan en niet religieuze bestemmingen gehad, maar in 1717 trokken de gereformeerden er weer tijdelijk in, omdat het dak van de Martinikerk was afgewaaid. Vanaf 1735 namen Lutheranen de kerk in gebruik en zij kregen de kerk vanaf 1790 in eigendom. Vanaf 2000 maken de remonstranten ook gebruik van de kerk. De zaalkerk was opgebouwd uit een beuk met een zijbeuk. De zijbeuk is door Staatse troepen bij de inname van de stad in 1572 grotendeels vernield. Aan de kerk zijn diverse provenierswoningen gebouwd. Aan de westzijde van de kerk is een toren gebouwd, bestaande uit drie geledingen en bovenop een ingesnoerde naaldspits. Het schip is opgebouwd uit drie traveeën, die door middel van kruisribgewelven worden bekroond. De binnenzijde van de kerk is witgepleisterd. In de kerk is een kabinetorgel uit 1770 aanwezig. Daarnaast staat achter in de kerk een eenklaviersorgel van Naber, dat wordt bekroond met een zwaan, het teken van de Lutheranen. De kerk is in 1966 aangewezen als rijksmonument en is sinds augustus 2014 in gebruik als theater en cultureel centrum. Galerij
Jachthuis Sint Hubertus

Das Jachthuis Sint Hubertus oder Jachtslot Sint Hubertus (deutsch Jagdhaus St. Hubertus oder Jagdschloss St. Hubertus) liegt im Norden des Nationalparks Hoge Veluwe, zwischen den Orten Otterlo und Hoenderloo, auf dem Gebiet der Gemeinde Ede, in der niederländischen Provinz Gelderland. Geschichte Bereits seit 1909 hatte das vermögende Ehepaar Kröller-Müller im Gebiet des Hoge Veluwe in erheblichen Umfang Land gekauft. Das 6.000 ha große Grundstück diente dem leidenschaftlichen Jäger als Jagdrevier, wobei er einen alten Bauernhof als Unterkunft nutzte. Einen repräsentativeren Wohnsitz, in dem als Gäste auch Geschäftsfreunde, Diplomaten und Künstler erwartet wurden, gaben die Kröller-Müllers beim Architekten Hendrik Petrus Berlage in Auftrag. Dieser erhielt bei der Gestaltung freie Hand, sodass er ein vollkommen eigenständiges Werk entwickeln konnte. Der 1914 vorgelegte Entwurf wurde bis 1920 verwirklicht. Das Jagdhaus wurde wie das gesamte Hoge Veluwe vom Ehepaar Kröller-Müller in eine Stiftung eingebracht und ist heute für die Öffentlichkeit zugänglich. Es wurde zum Rijksmonument erklärt. Gelegentlich wird St. Hubertus auch von der niederländischen Regierung als Gästehaus oder für Konferenzen genutzt. Im Jahr 1946 fanden hier die Gespräche über die Unabhängigkeit Indonesiens statt. Architektur Das gesamte Gebäude ist mit Ziegelsteinen gebaut, von denen einige glasiert sind. Im Mittelpunkt des Gebäudes steht der alles überragende Aussichtsturm. Von hier aus kann die umliegende Wald- und Heidelandschaft wie von einem überdimensionierten Hochsitz aus betrachtet werden. Der Name St. Hubertus leitet sich vom Schutzpatron der Jäger, dem heiligen Hubertus ab, der in einem der Glasfenster des Hauses dargestellt ist. Die Form des Gebäudegrundrisses ist von einem Hirschgeweih inspiriert. Berlage entwarf nicht nur das Gebäude, sondern auch die komplette Inneneinrichtung. Kacheln, Lampen und Möbel: alles wurde aufeinander abgestimmt. Literatur Marijke Gunnink: St Hubert's Lodge. Designed by H.P. Berlage, Architect for the Kröller-Müller Family, National Park De Hoge Veluwe. Kröller-Müller Foundation, Otterlo 1985. Weblinks Jachthuis Sint Hubertus In: hogeveluwe.nl (deutsch)
Janskerk (Schiedam)

Die Grote oder Janskerk ist ein Kirchengebäude der Protestantischen Kirche in den Niederlanden im Zentrum der Stadt Schiedam in der Provinz Zuid-Holland. Der Turm der Kirche sowie das Kirchenschiff sind seit 1969 als Rijksmonumente eingestuft. Geschichte Die Janskerk hatte einen Vorgängerbau aus dem 13. Jahrhundert. 1335 wurde mit dem Bau einer dreischiffigen gotischen Hallenkirche begonnen. 1425 bestanden das Mittelschiff mit dem fünfseitigen Chorhaus, der rechteckig geschlossene Nordchor, der Turm und der Vorgängerbau des heutigen Südchores. Der Stadtbrand von 1428 zerstörte die Kirche teilweise. Am Wiederaufbau wurde die Kirche vergrößert. 1434 wurde die Lidwinakapelle zum Gedächtnis an die Heilige Lidwina von Schiedam errichtet. Orgel Die große Orgel wurde 1975 von der Orgelbaufirma Flentrop in einem vorhandenen, alten Gehäuse von Hendrik Niehoff (vor 1553) erbaut. Das Instrument hat 39 Register auf drei Manualen und Pedal. Die Trakturen sind mechanisch. Koppeln I/II, III/II, I/P, II/P Weblinks Website über die Kirche (niederländisch) Einzelnachweise
Grote of Sint-Janskerk (Schiedam)

De Sint-Janskerk, ook wel de Grote Kerk, is een driebeukige hallenkerk in Schiedam, die werd gebouwd op de plaats waar in de 13e eeuw al een kerk had gestaan. De kerk dient als thuisbasis voor de Protestantse Gemeente Schiedam (PKN), die wekelijks diensten organiseert op zondagmorgen om 10:00 uur. De Protestantse Gemeente huurt de kerk specifiek voor deze zondagsdiensten en andere religieuze activiteiten. Naast de reguliere zondagsdiensten vinden er in de Grote of Sint-Janskerk in Schiedam diverse andere activiteiten plaats zoals cantatediensten en Bach-uitvoeringen. Jaarlijks in de aanloop naar Pasen vindt een uitvoering van de Matthäus Passion plaats. De kerk fungeert als cultureel en historisch middelpunt van de stad. Geschiedenis De bouw van de huidige kerk werd in 1335 begonnen. Vanaf 1482 was aan de kerk een zeven-getijdencollege verbonden met betaalde en professionele zangers. Tijdens de Reformatie kwam de van oorsprong katholieke kerk in handen van de protestanten. De kerk wordt gebruikt door de 'Protestantse Gemeente te Schiedam' die deel uitmaakt van de Protestantse Kerk in Nederland. In 1425 bestond het kerkgebouw uit het huidige middenschip met het vijfhoekig gesloten hoogkoor, het rechthoekig gesloten noord-of vrouwenkoor, de toren en een zuidkoor, voorloper van het huidige koor. Bij de grote Schiedamse stadsbrand van 1428 werd de kerk deels vernield. Bij het herstel werd de kerk uitgebreid, onder andere bouwde men de noorderzijbeuk, de huidige waag. In 1434 werd, ter nagedachtenis aan Liduina van Schiedam, de Liduinakapel tegen de zuidmuur van het huidige middenschip aangebouwd. Het interieur is vroeg renaissance, maar de preekstoel dateert nog van voor de Reformatie. De orgelkas die uit circa 1550 dateert werd gebouwd door Hendrik Niehoff, telg uit de bekende orgelbouwerfamilie Niehoff. Het orgel is hoofdzakelijk gebouwd door Rudolf Garrels (1710–1718) met een bovenwerk van Johann Heinrich Hartmann Bätz (1752–1755) en gerestaureerd/reconstrueerd door Dirk A. Flentrop (1938–1957 en 1975). Het geldt als het grootste nog bestaande Garrels-orgel. In 2023 werden de regenpijpen, die uit de zestiende en zeventiende eeuw stamden en van koper waren gemaakt, gestolen. Kunstwerk Op 30 maart 2010 onthulde koningin Beatrix in de kerk een kunstwerk van de Schiedamse kunstenaar Sjef Henderickx. Het bestaat uit bijna duizend brokstukken afkomstig van middeleeuwse altaren die stuk geslagen zijn ten tijde van de beeldenstorm. De brokstukken zijn onder de vloer van de kerk gevonden tijdens een restauratie in 1947. Ze werden sindsdien bewaard in het depot van het Stedelijk Museum Schiedam. Het kunstwerk bestaat uit een grote schaal waaruit brokstukken oprijzen die ten slotte de vorm van een lam aannemen. Afbeeldingen Externe link Protestantse Gemeente te Schiedam
Janskerk (Utrecht)

Die Janskerk ist eine der ursprünglich fünf mittelalterlichen Stiftskirchen in der niederländischen Stadt Utrecht und bildete den nördlichen Punkt des Utrechter Kirchenkreuzes. Geschichte Die kurz nach 1040 geweihte Janskerk war ursprünglich im Baulichen weitgehend identisch mit der im Osten der Stadt gelegenen Pieterskerk. An der Stiftskirche waren 20 Kanoniker bepfründet. Während das Lang- und Querhaus im romanischen Stil erhalten blieben, wurde der Chor von 1508 bis 1539 durch einen hohen gotischen Neubau ersetzt. Das ursprüngliche Westwerk verfiel seit dem 14. Jahrhundert; 1681 wurde es durch einen schlichten Giebel ersetzt. Nach Einführung der Reformation 1580 wurde im Chor der Kirche die Stadtbibliothek aufgestellt. 1977 bis 1981 wurde die Kirche durchgreifend restauriert; bei diesem Anlass wurde auch Umbauten der Reformationszeit rückgängig gemacht. Die Janskerk dient heute der ökumenischen Studentengemeinde als Gotteshaus. Orgel Die Orgel wurde 1861 von den Orgelbauern Witte (fa. Bätz & Co.) erbaut. Sie wurde im Laufe der Zeit nur geringfügig verändert, und 1981 in den Ursprungszustand zurückgeführt. Das Instrument hat 19 Register auf zwei Manualen und Pedal. Die Trakturen sind mechanisch. Koppel: I/P Einzelnachweise Weblinks Website der Janskerk
Geerteskerk (Kloetinge)

Die Geerteskerk ist ein Kirchengebäude der Protestantischen Kirche in den Niederlanden im Ortsteil Kloetinge der niederländischen Stadt Goes (Provinz Zeeland). Die Langhaus und der Turm der Kirche sind als Rijksmonumente eingestuft. Geschichte Die Kirche war bis zur Einführung der Reformation zu Ehren der heiligen Gertrud von Nivelles geweiht. Ältester Teil des Gebäudes ist der fünfseitig geschlossene Chor aus dem 13. Jahrhundert. Ihm schließt sich nördlich der sogenannte Liebfrauenchor an, der nach Osten gerade schließt. Südlich des Hauptchors befindet sich die Sakristei aus dem 14. Jahrhundert. Um 1350 begann der Bau eines dreischiffigen Langhauses, das in der ersten Hälfte des 15. Jahrhunderts als einschiffiger Bau von vier Jochen fertiggestellt wurde. An das vierte Joch schließen sich nördlich und südlich querhausartig Seitenkapellen an. 1494 wurde das Langhaus um ein Joch nach Westen verlängert und mit der Hinzufügung des massiven Kirchturmes begonnen. Literatur Peter Don: Kunstreisboek Zeeland. Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Zeist 1985, ISBN 90-6091-248-9, S. 86–88. H. Janse: Kerken en torens in Zeeland. Europese Bibliotheek, Zaltbommel 1969, S. 87 f. Weblinks Einzelnachweise
Geerteskerk

De Geerteskerk is een protestantse kerk van de Nederlandse Hervormde Kerk in Kloetinge in de provincie Zeeland. Geschiedenis In 1250 werd begonnen met de bouw van het noorderbijkoor. Hiervoor stond er rond 1100 eerst een houten kapel, die later werd vervangen door een stenen. Deze werd uitgebouwd tot het huidige kerkgebouw. Het bijkoor en het hoofdkoor dateren van de 13e eeuw. Het laatstgenoemde is een voorbeeld van Vlaams gotische baksteenbouw uit die periode. Het schip van de kerk dateert van de 15e eeuw en was oorspronkelijk driebeukig. In 1500 werd deze vervangen door één beuk. De Geerteskerk was oorspronkelijk gewijd aan de heilige Gertrudis. Rond 1525 kreeg de kerk haar huidige vorm. De kerktoren die in 1494 werd voltooid, stond aanvankelijk los van de kerk en werd in de 16e eeuw verbonden toen de kerk naar het westen verlengd werd. In de toren hangen drie luidklokken. De zwaarste klok geeft de tijdsaanduiding aan en de kleinste klok luidt om acht uur, om twaalf uur en om achttien uur. De middelste klok wordt gebruikt voor het aankondigen van de erediensten. De toren werd het laatst gerestaureerd in 1956. Tussen 1970 en 1973 werd de kerk grondig gerestaureerd en in 2008 volgde nogmaals een restauratie. Interieur Binnen in de kerk is het schip overspannen door een houten gewelf met gesneden beelden en koppen. In de stenen gewelven van het transept bevinden zich versierde sluitstenen. De gewelven van de sacristie rusten op kraagstenen die engelen voorstellen met de lijdenswerktuigen. De kansel stamt uit 1604 en het doophek en koperwerk uit midden 17e eeuw. In de kerk bevinden zich een herenbank uit 1624 en een herenbank uit omstreeks 1770. Orgel Het hoofdorgel werd in 1787 gebouwd door Hendrik Hermanus Hess uit Gouda. De dispositie werd tussen 1846 en 1930 viermaal gewijzigd. In 1889 werd door de orgelbouwer Van den Bijlaardt uit Dordrecht een nieuwe balg en klavieren geïnstalleerd. Het orgel werd in 1975 door Flentrop Orgelbouw in zijn originele staat hersteld. Het kistorgel werd in 1975 gebouwd door Firma J. de Koff en in 2000 door de Geerteskerk gekocht en in de kerk geplaatst. Fotogalerij Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Kloetinge
Onze-Lieve-Vrouwekerk (Waarde)

Die Onze-Lieve-Vrouwekerk (deutsch Liebfrauenkirche; auch Hervormde Kerk, deutsch Reformierte Kirche genannt) ist das Kirchengebäude einer reformierten Kirchengemeinde innerhalb der Protestantischen Kirche in den Niederlanden im Ortsteil Waarde der niederländischen Gemeinde Reimerswaal (Provinz Zeeland). Das Gebäude ist als Rijksmonument eingestuft. Geschichte Die Kirche trug bis zur Einführung der Reformation das Doppel-Patrozinium Unserer Lieben Frau und Jakobus des Älteren. Dem noch erhaltenen Turm aus dem 14. Jahrhundert wurde im 15. Jahrhundert eine dreischiffige Hallenkirche mit Querhaus angefügt. 1589 beschädigte ein Brand die Kirche schwer. In der Folge wurden das Mittelschiff, das nördliche Seitenschiff und der anschließende Querhausarm niedergelegt und die Arkaden des südlichen Seitenschiffes zum Mittelschiff vermauert. Einzig das dreiseitig geschlossene südliche Seitenschiff mit Querhaus bilden den heutigen Kirchenraum. Die Kirchengemeinde gehört zur unierten Protestantischen Kirche in den Niederlanden. Literatur Peter Don: Kunstreisboek Zeeland. Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Zeist 1985, ISBN 90-6091-248-9, S. 152. H. Janse: Kerken en torens in Zeeland. Europese Bibliotheek, Zaltbommel 1969, S. 91. Weblinks Einzelnachweise
Hervormde kerk (Waarde)

De Hervormde kerk is een protestantse kerk van de Nederlandse Hervormde Kerk in Waarde in de provincie Zeeland. Geschiedenis De oude dorpskerk is vermoedelijk kort na 1222 gesticht door de Cisterciënzers die een uithof in de vorm van een agrarisch bedrijf (een grangia) in deze omgeving hadden. De kerk was gewijd aan de Heilige maagd Maria en aan Jacobus Major. In de 15e eeuw stond er een vermoedelijk tweebeukige stenen hallenkerk die op 10 april 1589 grotendeels vernield werd door een brand na een blikseminslag. Alleen de zuidbeuk, de klokkentoren en de sacristie bleven gespaard De zuidelijke beuk werd heropgebouwd en voor de reformeerde eredienst gebruikt. De kerk en toren werden meerdere malen gerestaureerd in 1860 en 1928. Na de watersnoodramp van 1953 diende de kerk opnieuw gerestaureerd te worden. In 1941 en 1969 werden herstellingen uitgevoerd aan de toren en in 1995 werd de grafkapel gerestaureerd. De kerk werd in 1966 als rijksmonument beschermd. Beschrijving Tegen de zuidwand van de kerk is een dwarskapel gebouwd die dienstdoet als consistorie en ook een grafkapel werd aangebouwd. De in de koorsluiting geplaatste kansel dateert uit 1701, met koperwerk waaronder twee zandloperhouders uit het einde van de 17e eeuw. In de grafkapel bevindt zich de graftombe van Gillis van de Nisse, kapitein van de burgerwacht, die op 24 maart 1657 sneuvelde tijdens onlusten in de stad Goes. De alleenstaande klokkentoren is laat 14e-eeuws met haakse steunberen en voorzien van dubbele galmgaten. In 1949 werd een nieuwe klok van 950 kg van de firma Van Bergen in de toren gehangen ter vervanging van de klok die tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Duitse bezetter weggehaald was. Orgel Het eerste orgel dateerde uit circa 1850 en werd in 1946 vervangen door een nieuw orgel van de firma A.S.J. Dekker uit Goes dat echter zwaar beschadigd werd bij de watersnoodramp in 1953. Het huidige eenklaviers pijporgel werd in 1957 geplaatst door de firma Van Leeuwen en werd in 1994 gerenoveerd. Fotogalerij Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Reimerswaal
Buiksloterkerk

De Buiksloterkerk is de (voormalige) dorpskerk van het dijkdorp Buiksloot in Amsterdam-Noord. Het kerkgebouw staat niet langs de Buiksloterdijk, maar iets lager aan het Buiksloterkerkpad. De kerk is landelijk gelegen en wordt omringd door een kerkhof. Het gebouw werd in 1970 opgenomen in het register van rijksmonumenten. De kerk dateert uit 1609. Er worden sinds 1984 geen kerkdiensten meer gehouden. Het monument wordt sinds 1995 onderhouden door de Stichting Buiksloterkerk. Het gebouw is in gebruik als theater- en concertzaal en wordt verhuurd voor huwelijken en andere evenementen. Het pand is gerestaureerd in 1840, 1965 en 1995. Beschrijving De eenbeukige, vijfzijdig gesloten kerk kwam in 1710 tot stand met gebruikmaking van oudere onderdelen waaronder fraai gesneden zeventiende-eeuwse korbelen. Boven de voorgevel is een houten vierkante dakruiter. Binnen is een houten tongewelf. De preekstoel dateert uit het midden van de 17de eeuw, het doophek uit 1788. Luidklok De oorspronkelijke luidklok werd in de Tweede Wereldoorlog geroofd door de Duitse bezetter en omgesmolten. In 1968 kwam de huidige klok, die is gegoten door de klokkengieters Pieter en François Hemony, ervoor in de plaats. Deze hing eerder honderden jaren lang in de toren van de Laurenskerk te Barsingerhorn, ze kwam beschikbaar toen die werd afgebroken. Orgel Het orgel, waarop zo nu en dan concerten worden gehouden is in 1858 gebouwd door H. ter Hart en M. Roos uit Amsterdam. In 1910 restaureerde de Firma J. de Koff (Utrecht) het. De dispositie werd gewijzigd en het pijpwerk opnieuw geïntoneerd. De firma P.C. Bik & Zoon (Leiden) breidde het in 1966 uit met een pedaal, vernieuwde de frontpijpen en de windvoorziening en wijzigde de dispositie. In 2003 restaureerde de firma Flentrop Orgelbouw (Zaandam) het instrument nogmaals, reconstrueerde de oorspronkelijke dispositie en vernieuwde de balgen en het pedaalklavier. Op het frontbasement van het orgel is de volgende tekst aangebracht: Kerkhof Aan de oost- en zuidzijde van de kerk bevindt zich een klein kerkhof uit 1829. Deze begraafplaats wordt beheerd door De Nieuwe Noorder. Afbeeldingen
Nieuwendammerkerk

De Nieuwendammerkerk is de dorpskerk van het dijkdorp Nieuwendam in Amsterdam-Noord. Het kerkgebouw staat niet langs de Nieuwendammerdijk, maar iets lager daarachter aan het Brede Kerkepad. Het is mooi gelegen dorpskerk met omringend kerkhof. Geschiedenis De Nieuwendammerkerk is een zaalkerk, gebouwd in 1848-1849, ter vervanging van een kleiner en ouder kerkgebouw. De kerk werd gebouwd in opdracht van de Hervormde Gemeente Amsterdam. De eerste steen werd gelegd door de zoon van de predikant dr. D.G. van der Horst (waaraan de initialen op deze steen nog herinneren). De kerk is gebouwd in een sobere eclectische stijl. Omschrijving Het is een rechtgesloten eenvoudige zaalkerk, opgetrokken uit een combinatie van gele IJsselstenen en rode baksteen op een hardstenen plint. Het heeft een met rode pannen gedekt zadeldak dat niet alleen op de zijmuren rust maar inwendig mede wordt opgevangen door in de zijmuren verwerkte schoren. De kerk heeft een frontaal geplaatste vierkante toren met smallere bovenbouw en achtzijdige met leien gedekte naaldspits met sierlijk gesmede bekroning. De zaalkerk heeft inwendig een bijzonder houten kap verwant aan het Engelse 'Hammerbeam'-type, waarbij de spanten voorzien zijn van steekbalken. De grafzerken zijn nog afkomstig uit de oude kerk. De eikenhouten 17de-eeuwse preekstoel is versierd met Ionische colonetten. De figuren in het gesneden fries symboliseren de kardinale deugden Geloof, Hoop en Liefde en Waarheid en Gerechtigheid. In de cartouches van de panelen geschilderde bloemen en een zwaan met de letters SD, waarschijnlijk verwijzend naar Sunderdorp, de gemeente waarvan Nieuwendam eens deel uitmaakte. De toren bevat een klok met het randschrift: "Laus Deo in Aeternam - Henricus Vestrinck Mefecit - Campis anno 1644" (Lof zij God in eeuwigheid, Henricus Vestrinck heeft mij gemaakt te Kampen in 1644). In de kerk is een peilsteen waarop is aangegeven hoe hoog de maximale stand van het water was bij de overstroming van 1916. Orgel Achter in de kerk is een twee-klaviers mechanisch orgel, oorspronkelijk met aangehangen pedaal, in 1849 gemaakt door J. Hoffmeyer. Gerestaureerd in 1980 door de firma Kaat en Tijhuis Orgelmakers uit Kampen. In 2010 nam de kerk haar Hoffmeyerorgel weer in gebruik. Het tweeklaviers instrument (dertien stemmen) is uitgebreid gerestaureerd door Kaat en Tijhuis. Uitgangspunt voor de restauratie was het herstel van de oorspronkelijke toestand waarin Hoffmeyer het instrument in 1849 opleverde, met behoud van de toevoegingen van Fonteyn en Gaal in 1978. Externe links Nieuwendammerkerk Nieuwendammerkerk op Beeldbank Amsterdam
Toren van Ransdorp

De toren van Ransdorp is een monumentale, onvoltooide, rijk gedetailleerde laatgotische toren uit 1525 in Ransdorp in Amsterdam-Noord. Het is de toren van de Kerk van Ransdorp. De toren van Ransdorp is 32 meter hoog. Vanaf de platte bovenkant van de toren is er uitzicht over het weidse polderland van Landelijk Noord. Er is een klokkenstoel met een klok van H. Meurs uit 1620. De klok heeft een diameter 129,6 cm en een mechanisch torenuurwerk. Geschiedenis De locatie kent een geschiedenis die teruggaat tot de middeleeuwen. De toren herinnert aan de bloeiende scheepvaart, handel en bedrijvigheid die Ransdorp vooral in de vijftiende eeuw kende. De toren werd gebouwd tussen 1502 en 1542 in gotische stijl naar een ontwerp van Jan Poyt. In 1542 was het geld op, zodat het niet meer mogelijk was om de torenspits te bouwen. De Kerk van Ransdorp die er tegen aangebouwd is, is van veel jongere datum. De toren en de kerk werden tussen 1936 en 1938 gerestaureerd. De toren deed tijdens de Tweede Wereldoorlog dienst als uitkijkpost voor de Duitsers. Het kerkgebouw werd in 2006 door Stadsherstel Amsterdam gerestaureerd. Afbeeldingen Externe links Kerk van Ransdorp op Stadsherstel Kerk van Ransdorp op Beeldbank Amsterdam