NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Verzorgingsplaats Aurora

Verzorgingsplaats Aurora is een verzorgingsplaats in Nederland, gelegen aan de A4 Ossendrecht - Amsterdam, bij afrit 6, ter hoogte van Leiderdorp, in diezelfde gemeente. De verzorgingsplaats heeft een tijdje in de belangstelling gestaan omdat TotalEnergies er het nieuwe Europese shopconcept had doorgevoerd: "Côté Sud". Met zijn 320 m² is het de grootste tankstationwinkel in Nederland. Het tankstation biedt naast brandstof ook een groot assortiment aan eten en drinken. Daarnaast is de 55 meter lange luifel de grootste vrije overspanning in Nederland. De verzorgingsplaats heeft dezelfde naam als de tunnelboormachine die gebruikt is voor de Groene Harttunnel van de HSL, die vlak bij deze verzorgingsplaats in de grond verdwijnt. Aurora is de Romeinse godin van de dageraad en de echte naam van Doornroosje. Aan de andere kant van de snelweg ligt verzorgingsplaats Bospoort. Externe links Website over het nieuwe shopconcept met informatie over het tankstation Informatie over de tunnelboor voor de Groene Harttunnel
Joodse begraafplaats (Zuidland)

De Joodse begraafplaats in Zuidland in de Nederlandse provincie Zuid-Holland dateert van 1888 en is gelegen aan de Kerkweg. De joodse inwoners van Zuidland behoorden tot 1887 bij Heenvliet. In dit jaar kreeg Zuidland een zelfstandige synagoge en in 1888 ook een eigen begraafplaats. Na een scheuring in 1911 gingen de meer orthodoxe joden weer naar de synagoge in Heenvliet. De overigen hielden hun dienst vanaf die tijd in een woonkamer. Alle joodse inwoners van Zuidland zijn in 1942 gedeporteerd naar de vernietigingskampen en daar vermoord. Er zijn 5 grafstenen bewaard gebleven, maar oudere inwoners vertellen dat er nog een klein steentje heeft gestaan van Daniel de Beer, het oudste zoontje van Levie de Beer en Antje Levie, dat, acht jaar oud, in Zwartewaal overleed De joodse begraafplaats wordt vanaf 1965 onderhouden door de gemeentelijke overheid en is in 1991 gerestaureerd. Zie ook Lijst van Joodse begraafplaatsen in Nederland
Poptaslot

Poptaslot or Heringastate is a stins—a type of luxurious house often used by and/or built for the nobility of Frisia, many of which are built to look like castles (the term literally means "stone-house")—in the Dutch province of Friesland (Fryslân). It was founded somewhere between 1512 and 1525, probably by Sasker van Camstra. It was probably named Heringastate when it was founded, using his mother’s surname Heringa. Around 1631 it was significantly changed and modernised. Its last inhabitant, Doctor Henricus Popta, declared that his house should never be lived in again and should be preserved. Today slot guardians (Dutch: slotvoogden), of which four are currently active, still preserve the stins. It is located in the village of Marsum, near the provincial capital of Friesland, Leeuwarden, and is listed as rijksmonument number 28623. See also List of stins in Friesland References External links Media related to Poptaslot at Wikimedia Commons
Poptaslot

Het Poptaslot (ook Azingastate of Heringastate) is een state en museum in het Friese dorp Marssum (Waadhoeke). Beschrijving Het is in de 15e eeuw gesticht door het geslacht Heringa. In 1603 kwam het in het bezit van het geslacht Van Eysinga, en in 1631 werd het ingrijpend verbouwd. In 1687 werd het gekocht door Dr. Henricus Popta. Na zijn dood in 1712 werd bij testament het Poptaslot nagelaten aan het Poptagasthuis, een rusthuis voor armlastige vrouwen.Van 1906 tot 1908 werd het Poptaslot gerestaureerd en verbouwd naar een ontwerp van de Haagse architect Johan Frederik Lodewijk Frowein. Het huis is nog gemeubileerd en ingericht in 17e- en 18e-eeuwse stijl. Het is tegenwoordig opengesteld als museum. Het heeft onder andere twee torens, een poortgebouw met duivenslag, een grote zaal en de Bumakamer. Op de bovenste verdieping bevinden zich twee fraai bewerkte bedsteden die dateren van rond 1540. Er is een replica van een lampetkan en schotel van het Poptazilver. Tuin In 1735 maakte Valentijn Pommer een ontwerp voor een modelboomgaard als tuin van het Poptaslot. Tussen 1840 en 1845 werden de tuinen van het Poptaslot opnieuw aangelegd, dit keer in Friese landschapsstijl, naar een ontwerp van Lucas Pieters Roodbaard. De tuinaanleg is daarna weer gewijzigd en het Poptaslot kreeg nu een geometrische aangelegde tuin naar een ontwerp van Willem Cornelis de Groot.
Langwert, Winsum

Langwert is a smock mill in Winsum, Friesland, Netherlands which was built in 1979 and is under restoration. It is listed as a Rijksmonument. History Langwert formerly stood on different site in Winsum, where it was known as the Molen van Tjilbert. It had been built in 1894 by millwright Folkert Wijnstra of Spannum, Friesland to drain an area of 70 pondemaat (26 ha; 64 acres). The mill was moved to its current site in 1979, replacing a mill that had been built in 1863 and that had burnt down on 13 March 1974. The work was done by a carpenter from Winsum with assistance from millwright Westra of Franeker, Friesland. The mill was damaged in a storm in September 2011. Restoration by Kolthof Bouwbedrijf bv of Stiens, Friesland began in the summer of 2014. It is listed as a Rijksmonument, №8529. Description Langwert is what the Dutch describe as a Grondzeiler. It is a one-storey smock mill on a single storey base. There is no stage, the sails reaching almost to ground level. The mill is winded by tailpole and winch. The smock and cap are clad in vertical boards. The sails are Common sails. They have a span of 11.70 metres (38 ft 5 in). The sails are carried on a wooden windshaft. The windshaft carries the brake wheel which has 35 cogs. This drives the wallower (18 cogs) at the top of the upright shaft. At the bottom of the upright shaft there are two crown wheels The upper crown wheel, which has 30 cogs drives an Archimedes' screw via a crown wheel. The lower crown wheel, which has 31 cogs is carried on the axle of an Archimedes' screw, which is used to drain the polder. The axle of the screw is 25 centimetres (10 in) diameter and 3.33 metres (10 ft 11 in) long. The screw is 1.18 metres (3 ft 10 in) diameter. It is inclined at 21°. Each revolution of the screw lifts 204 litres (45 imp gal) of water. Public access De Beintemapoldermolen is usually open on Sunday afternoons, or by appointment. References
Langwert

Langwert is een poldermolen 400 meter ten zuidoosten van het Friese dorp Winsum, dat in de Nederlandse gemeente Waadhoeke ligt. Het is vernoemd naar de voormalige buurtschap Langwerd, waarbij het stond. Beschrijving De maalvaardige grondzeiler Langwert werd in 1894 gebouwd nabij een boerderij aan de Stelpdijk in Tjilbert, een buurtschap ten westen van Winsum. In 1978-1979 werd de molen overgebracht naar zijn huidige locatie even ten oosten van de Franekervaart aan de N359. Hij werd daar geplaatst op de fundering van een uit 1863 daterende molen die in 1974 afbrandde. Langwert, die eigendom is van de gemeente Littenseradeel, is op afspraak te bezichtigen. Zie ook Molens in Friesland
Joodse begraafplaats (Schijndel)

In de plaats Schijndel in de Nederlandse provincie Noord-Brabant is een Joodse begraafplaats gelegen aan de Wilhelminalaan in de wijk Hoevenbraak grenzend aan de wijk Hulzenbraak. Er staan 110 grafstenen. De begraafplaats werd niet alleen gebruikt door de Joden van Schijndel, maar ook door de Joodse gemeenschappen van St. Oedenrode, Uden en Veghel. Schijndel vormde samen met St. Oedenrode een Joodse gemeenschap in de rang van ringsynagoge van 1855 tot 1899. Daarna was de Joodse gemeenschap te klein geworden om zelfstandig verder te kunnen gaan en werd ze bij Veghel gevoegd. Veghel was vanaf 1818 een bijkerk onder Eindhoven en bleef dit tot 1947. Toen werd ze bij de Joodse gemeenschap van Oss gevoegd. Uden was vanaf 1858 een bijkerk en bleef dit tot 1950, toen ook zij bij Oss werd gevoegd. Oss vormt vandaag de dag een van de vijf Nederlands-Israëlitische gemeenten van Noord-Brabant, naast Breda, Tilburg, Eindhoven en 's-Hertogenbosch. In Tilburg is overigens ook een Liberaal-Joodse Gemeente. Zie ook Lijst van Joodse begraafplaatsen in Nederland
Jan van Brabant College

Het Jan van Brabant College is een Nederlandse middelbare school met vestigingen in de Molenstraat, Deltaweg en Gasthuisstraat in Helmond. Geschiedenis en beschrijving Het Jan van Brabant College aan de Molenstraat (in de volksmond de Grote Jan of de Rijks) werd als Rijks HBS opgericht in 1866. Het was de eerste openbare middelbare school in de wijde omgeving. Later werd de instelling het Rijksatheneum Helmond en Rijksatheneum Jan van Brabant. De vestiging Deltaweg (in de volksmond ook wel De kleine Jan) is een zelfstandige locatie voor vmbo theoretisch en gemengd, die in 1956 is gesticht als Sint Jansmavo aan de Narcissenstraat (er wordt gestart met de gemengde leerweg vanaf het schooljaar 2013-2014). Sinds 1986 is de school gevestigd aan de Deltaweg, onder de naam Jan van Berlaermavo (later G.S. Jan van Brabant, Jan van Brabant College, nu Delta vmbo). Vanwege overheidsmaatregelen moest de school fuseren met het Jan van Brabant aan de Molenstraat en gingen beide scholen als één school onder de naam Jan van Brabant College verder. Sinds 2024 heet de school aan de Deltaweg, Delta vmbo. Op de locatie aan de Molenstraat zijn de huidige aula, bibliotheek en lerarenkamer het resultaat van de restauratie en verbouwing van de voormalige Paterskerk. In 1992 werd deze genomineerd voor de Architectuurprijs 1992 van de Gemeente Helmond. Het College was in 2010 aangemeld voor de Monumentenprijs Noord-Brabant. Het Jan van Brabant College aan de Molenstraat heeft ca. 1100 leerlingen. De school besteed extra aandacht aan cultuur & techniek. De school biedt onderwijs op de niveaus vwo, havo en vmbo-t. Daarnaast geeft de school tweetalig onderwijs, zowel tweetalig vwo als tweetalig havo (tto), en sinds 2018 ook tweetalig mavo (tto-mavo). mavo. Delta vmbo biedt onderwijs op vmbo-t niveau. De school heeft ongeveer 400 leerlingen. Jan van Brabant College Gasthuisstraat is een school voor mensen van 12 tot 18 jaar die niet of nauwelijks Nederlands spreken. De school is gevestigd op Gasthuisstraat 79 te Helmond. In de jaren zestig van de twintigste eeuw was Jan Vriends een van de docenten van de school. Jan van Brabant TV Jan van Brabant TV (vaak afgekort tot JvB TV) is het YouTube-kanaal van de school. Op het kanaal worden nieuwsonderwerpen over de school geplaatst die door leerlingen zijn gemaakt en worden gepresenteerd. Daarbij krijgen ze hulp van het Scala Productiehuis. Marij Kruitwagen Prijs Op de school wordt vanaf 2016 aan het eind van elk schooljaar de Marij Kruitwagen Prijs (een wisselmedaille) uitgereikt aan een brugklasser die iets opvallends heeft gedaan voor de school. De prijs is vernoemd naar een voormalig afdelingsleider van de brugklassen op het Jan van Brabant College. Onderwijsgroep Oost-Brabant Sinds 2022 is het Jan van Brabant College gefuseerd met het Commanderij College en het Willibrord Gymnasium. Het nieuwe bestuur gaat verder onder de naam Onderwijsgroep Oost-Brabant. Externe link Website Jan van Brabant College
Onze-Lieve-Vrouwe-Geboortekerk (Uitgeest)

De Onze-Lieve-Vrouwe-Geboortekerk is een rooms-katholieke kerk aan de Langebuurt 37 in Uitgeest. De kerk is gewijd aan Maria-Geboorte. De kerk wordt gebruikt door de Parochie Onze-Lieve-Vrouwe-Geboorte. Architect Evert Margry ontwierp een driebeukige pseudobasilieke kruiskerk in neogotische stijl. Het schip heeft vijf traveeën. De toren staat boven de ingang. Zowel exterieur als interieur zijn grotendeels in oorspronkelijke staat bewaard gebleven. Geschiedenis De kerk werd gebouwd op de plaats van een kleinere waterstaatskerk uit 1834, die in 1882 werd afgebroken. Eerder stond hier al een schuilkerk. Op 15 september 1882 werd de eerste paal voor de nieuwe kerk geslagen en op 24 april 1883 werd officieel de eerste steen gelegd. In 1884 werd de kerk geconsacreerd. De Onze-Lieve-Vrouwe-Geboortekerk werd in 2000 aangewezen als rijksmonument. Externe links Reliwiki - Uitgeest, Langebuurt 37 - Maria Geboorte Website van de parochie
Willem Merkxtuin

Willem Merkxtuin is een tuin in de wijk Centrum in de Nederlandse stad Breda. De tuin is gelegen achter de voormalige hofhuizen in de Catharinastraat verlengde van de Reigerstraat. De tuin is vernoemd naar Willem Merkx, burgemeester van Breda van 1967 tot 1983. Het is een kleine groene oase in het midden van de stad. In de tuin staan enkele beeldhouwwerken. Vanuit een doorgang achter de volière komt men via het Stadserf bij de achterkant van het stadhuis Breda op de Grote Markt Breda. Externe links Willem Merkxtuin
Thermae 2000

Thermae 2000 is een Nederlands kuuroord gelegen op de Cauberg in Valkenburg. Het kuuroord beschikt over binnen- en buitenbassins met warm water uit plaatselijke bronnen, een saunalandschap, faciliteiten voor externe lichaamsbehandelingen, faciliteiten voor fysiotherapie en hydrotherapie, verschillende vormen van horeca en een hotel met 60 kamers. Het is in 1989 geopend en laat weten het eerste kuuroord in Nederland te zijn. Geschiedenis Thermae 2000 is de concretisering van de ideeën van de fysiotherapeuten M.A.M. Jaspars en M.H.W. Verschuur. Verschuur en Jaspars hebben twaalf jaar gedaan over de uitvoering van hun ideeën. Het getal 2000 in de naam van het bedrijf is gebaseerd op de voorletter M. van Verschuur en Jaspars. In de Romeinse telling betekent de letter “M” 1000. Twee maal “M” is dus 2000. Sinds maart 1993 beschikt Thermae 2000 over een hotel met 60 kamers en juniorsuites. Iedere kamer beschikt over een bad met warm water uit eigen bronnen. Waterbronnen De basis voor Thermae 2000 wordt gevormd door drie bronnen die ter plaatse zijn aangeboord. De eerste bron, op 80 meter diepte, zorgt voor drinkbaar mineraalwater. De bron wordt bereikt met een meertraps-centrifugaalpomp die aan een pijp hangt op een diepte van 57 meter. De maximale opvoerhoogte van de pomp is 100 meter, met een maximale pompcapaciteit van 17 kubieke meter waterverplaatsing per uur. Het drinkwater wordt gedeeltelijk ontkalkt; het water heeft een hardheid van 17 °DH, wat wordt teruggebracht naar 5 °DH. De andere twee bronnen, op een diepte van 381 meter, leveren het water van circa 24,6 °C voor de binnen- en buitenbaden dat nog wordt bijgewarmd. Ook het water uit de warme thermaalwaterbronnen wordt opgepompt met meertraps-centrifugaalpompen. De maximale pompcapaciteit per pomp is 25 kuub water per uur. Het thermaalwater wordt middels ontijzering voorbehandeld. Er zit een hoge concentratie ijzer in het water. IJzer heeft de eigenschap dat het gaat roesten als dit in contact komt met zuurstof. Het water zou dan bruin worden, hetgeen niet de bedoeling is. Predicaten Thermae 2000 is aangesloten bij de Vereniging Erkende Nederlandse Kuuroorden (VENK). Een erkenning die wordt verleend aan kuurcentra met warm water dat ter plaatse wordt gewonnen. Naast de verplichte metingen en tests wordt de kwaliteit van het thermale water, zowel in de binnen- en buitenbaden, voortdurend door computers geregistreerd. Daarnaast worden er dagelijks meerdere handmatige controles uitgevoerd. Externe link Officiële website
De Hoop (Bunschoten)

De Hoop is een Nederlandse korenmolen gelegen aan Stadsspui 15 in Bunschoten. Het is een achtkante houten molen op een betonnen onderbouw. Op 29 mei 2009 werd de molen feestelijk in gebruik gesteld. De bouw is een initiatief van de Stichting Korenmolen De Hoop Bunschoten die met de bouw van de molen een in 1899 gebouwde molen met dezelfde naam wil doen herleven. Het restant van deze molen is in 1967 gesloopt. Het idee om De Hoop te herbouwen dateert van 1997; de stichting heeft er ruim tien jaar over gedaan om haar plannen te verwezenlijken en op 30 november 2007 werd met de bouw begonnen. Op 30 november 2008 werd het houten achtkant op de betonnen onderbouw geplaatst en de kap met de gietijzeren bovenas op de houten achtkant. De bovenas is in 2008 gegoten door de fabr. J. Geraedts uit Baarlo. De bovenas is aan de penzijde verzwaard om dompen tegen te gaan. Het ligt echter in de bedoeling de as verder naar achteren te verplaatsen. De onderbouw, houten achtkant en kap is gemaakt door de fa. Groot Roessink uit Voorst en het gaande werk door de fa. Groot Wesseldijk uit Laren. Het gevlucht heeft Van Bussel-neuzen met remkleppen. De gelaste, 20,5 m lange roeden zijn in 2008 gemaakt door de fabr. Groot Wesseldijk en hebben de nummers 96 voor de binnenroede en 97 voor de buitenroede. De molen wordt gevangen (geremd) met een Vlaamse blokvang met kneppel. In de ezel zit voor het scharnieren van de vangbalk een schuif, waardoor een traploze afstelling van de vangbalk mogelijk is. De kap heeft een Engels kruiwerk, dat wordt bediend met een kruilier. De keerstijl in het voorkeuvelens van de kap is uitneembaar voor het plaatsen of verwijderen van de bovenas. Dit is opmerkelijk omdat meestal de weerstijl uitneembaar is. Het maalgoed wordt geluid (opgehesen) met een sleep luiwerk, dat in rust op een haak ligt. De lange spruit, de korte spruit en de staart zijn van ijzer. In het gebouw naast de molen is een brasserie gevestigd Overbrengingen De overbrengingsverhouding is 1 : 5,77. Het bovenwiel heeft 53 kammen en het bovenrondsel heeft 30 staven. De koningsspil draait hierdoor 1,77 keer sneller dan de bovenas. De steek, de afstand tussen de staven, is 12 cm. Het spoorwiel heeft 75 kammen en het steenrondsel 23 staven. Het steenrondsel draait hierdoor 3,26 keer sneller dan de koningsspil en 5,77 keer sneller dan de bovenas. De steek is 9,8 cm. Fotogalerij Externe link Eigen site
Verzorgingsplaats De Schaars

Verzorgingsplaats De Schaars is een Nederlandse verzorgingsplaats, die is gelegen aan het gemeenschappelijke trajectdeel van de autosnelwegen A12 en A50 nabij Schaarsbergen in de gemeente Arnhem. Doordat deze verzorgingsplaats precies tussen knooppunt Waterberg en knooppunt Grijsoord ligt, een stukje snelweg dat zowel A12 als A50 is, is dit een van de weinige verzorgingsplaatsen in Nederland die aan twee snelwegnummers ligt. De naam De Schaars komt van een heuvelrug juist ten noorden van Arnhem, in de buurt van Schaarsbergen.
Zeldersche Driessen

De Zelderse Driessen is een 82 hectare groot Natura 2000-gebied aan de rivier de Niers, iets ten oosten van Gennep in het uiterste noorden van Nederlands Limburg. Het betreft een rivierduinencomplex met een betrekkelijk jong, maar gevarieerd en zeer natuurlijk aandoend bos, enkele kleine heideveldjes en natte, grindrijke rivierdalgraslanden. Vrij bijzonder is, dat de rivier de Niers niet door een kade van het bos gescheiden is, maar bij hoog water slechts het natuurlijke reliëf ontmoet en dus de randen van het vrij hooggelegen bos kan beïnvloeden. De ligging op een bijzonder grensmilieu is zeer gunstig voor diverse zoogdiersoorten. In het gebied zijn meerdere dassenburchten. De Niers had vanouds veel te kampen met dichtgroeiende beeklopen en overstromingen en is al eeuwenlang min of meer gekanaliseerd. Externe link Uitgebreide gebiedsbeschrijving van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Zie ook Natura 2000 Lijst van Natura 2000-gebieden in Nederland
Zeldersche Driessen

Zeldersche Driessen este o arie protejată (arie specială de conservare — SAC, sit de importanță comunitară — SCI) din Țările de Jos întinsă pe o suprafață de 82 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Zeldersche Driessen este situat la coordonatele 51.6944°N 6.0217°E﻿ ()51.6944; 6.0217. Înființare Situl Zeldersche Driessen a fost declarat sit de importanță comunitară în august 2002 pentru a proteja . Situl a fost protejat și ca arie specială de conservare în mai 2013. Biodiversitate Situată în ecoregiunea atlantică, aria protejată conține 4 habitate naturale: Pajiști calcaroase din nisipuri xerice, Liziere de ierburi înalte hidrofile de câmpie și de nivel montan până la alpin, Păduri de fag acidofile atlantice, cu subarboret de Ilex și, uneori, de asemenea, Taxus, la nivelul arbuștilor (Quercion robori-petraeae sau Ilici-Fagenion), Păduri mixte riverane de Quercus robur, Ulmus laevis și Ulmus minor, Fraxinus excelsior sau Fraxinus angustifolia, de-a lungul marilor râuri (Ulmenion minoris). La baza desemnării sitului se află un număr nedeclarat de specii protejate: Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Țările de Jos
Maascentrale

De Maascentrale is een voormalige Nederlandse kolengestookte elektriciteitscentrale in Buggenum, vlak ten noorden van Roermond (provincie Limburg). De centrale, die van 1954 tot 1996 in gebruik was, was gelegen langs de rivier de Maas, waarnaar ze was vernoemd. De centrale werd op 20 december 1996 gesloten na 45 jaar lang stroom te hebben opgewekt. In 1951 werd gestart met de bouw en op 17 december 1954 trad de centrale voor het eerst in werking. De centrale was jarenlang beeldbepalend voor de omgeving met haar drie schoorstenen van 100 en 125 meter hoog. In 2006 is begonnen met de sloop van de centrale en de sanering van het terrein. Bij het slopen van de schoorstenen is er voor de laatste schoorsteen gekozen (in verband met veiligheid) om deze te laten vallen met behulp van springstof. Het project is in 2011 afgerond. Vlak naast de Maascentrale werd in 1994 door het bedrijf Demkolec de nieuwe Willem Alexander Centrale in werking gesteld, de eerste kolenvergassingscentrale ter wereld.
Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangenkerk (Venlo)

De kerk Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen is een van de Venlose kerken, en staat in de wijk Sinselveld. Deze kerk was een van de laatste die ontworpen werd door Pierre Cuypers. In de volksmond wordt het de Mariakerk genoemd. Bouwgeschiedenis Na het jaar 1900 werd Venlo steeds groter, ook het gebied ten zuiden van het station (het tegenwoordige Venlo-Zuid werd bebouwd. De vraag naar een eigen kerk en parochie werd steeds groter. Daarom werd er rond 1911 besloten om een eigen kerk te bouwen. De bekende architect Pierre Cuypers tekende de ontwerpen. Dit zou de laatste grote neogotische kerk zijn die door hem ontworpen zou worden. In 1913 werd begonnen met de bouw van de kerk, en in 1915 werd deze in gebruik genomen. Tijdens de oorlog Tijdens de oorlog viel op 3 november 1944 een bom vlak bij de kerk en richtte aanzienlijke schade aan. Daarnaast richtte ook het granaatvuur van 3 november 1944 tot 1 maart 1945 veel schade aan. Vanaf Duits grondgebied leek de toren van de kerk erg hoog. De Franse krijgsgevangenen, die in Duitsland te werk waren gesteld maar erin slaagden te vluchten, hadden de opdracht gekregen zich in Venlo in de kerk met de hoogste toren te gaan verschuilen. Daardoor werd de kerk een groot doorvoerstation van krijgsgevangenen. Pastoor of kapelaan bracht hen dan naar de Hulsterhof, waar ze van voedsel en kleren werden voorzien en verder werden getransporteerd. Na de oorlog De schade aan de kerk werd na de oorlog hersteld. In de gehele kerk zaten veel kogelgaten, en van de toren was het hele dak weggevaagd. De schade werd door architect Frans Stoks in 1947-1948 hersteld. Daarbij werd het dak van de toren lager herbouwd. De oorspronkelijke torenspits was een achtkantige spits tussen vier topgevels maar door de verlaging werd dit een spits met ruitdaken. Externe link Website van de parochie