NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Nicolaaskerk (Vlieland)

De Nicolaaskerk van Vlieland staat in de hoofdplaats Oost-Vlieland. Geschiedenis Op deze locatie stond al vanaf de middeleeuwen een kapel, die voor het eerst vermeld werd in 1245. Later werd deze verheven tot parochiekerk. Doordat het dorp West-Vlieland langzaamaan ontvolkt werd en de bevolking zich in Oost-Vlieland ging vestigen, ontstond de behoefte aan een groter gebouw. De huidige kerk werd waarschijnlijk in 1605 gebouwd. In 1647 werd deze verbouwd tot een kruiskerk. In 1997 bestond de huidige kerk 350 jaar. Ter gelegenheid daarvan heeft men besloten de kerk "Nicolaaskerk" te gaan noemen. Die benaming is, alhoewel sympathiek, historisch niet verantwoord. Inrichting De kerk heeft een aantal kroonluchters, een koperen én een stenen doopvont en staan er op de balustraden een paar modellen van zeilschepen. Het stenen doopvont komt uit de inmiddels afgebroken Gereformeerde kerk. De scheepsmodellen zijn niet origineel maar zijn sinds 1980 aan de kerk geschonken. Orgel De kerk heeft een orgel uit ca. 1780. De bouwer is onbekend, maar het doet denken aan orgels van H.D Lindsen. Het werd op het vasteland gebouwd en waarschijnlijk door de firma Elbertse in 1879 in de Sint-Nicolaaskerk geplaatst. Het oorspronkelijk eenklaviersinstrument werd in 1953 door de firma Reil met een tweede manuaal uitgebreid. Hier volgt de dispositie: * met 18e-eeuws pijpwerk** met 19e-eeuws pijpwerk*** grotendeels ca. 1900**** met 2 2/3 uit 19e eeuw
Verzorgingsplaats Meiberg

Verzorgingsplaats Meiberg is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de A2 Maastricht-Amsterdam tussen afritten 40 en 39, nabij Nederweert in de gemeente Weert. De naam heeft deze verzorgingsplaats te danken aan een heuvel die hier in de buurt ligt. Meiberg beschikt over een restaurant dat voorheen in het bezit was van AC Restaurants. Tot 2017 is Autogrill er gevestigd, dat sinds 1998 de eigenaar is van AC Restaurants & Hotels. In 2017 is AC Restaurants verkocht aan La Place en in hetzelfde jaar is de AC Restaurant op deze locatie omgebouwd tot La Place. Via een tunnel onder de A2 is verzorgingsplaats Roevenpeel te bereiken waar een restaurant ligt van La Place. Oorspronkelijk was er op deze locatie aan het nieuw aangelegde deel van de snelweg A2 alleen een Tankstation gelegen. (V.a. 1969) Het tankstation was toen al 24/7 open. Vanaf het begin in 1969 is de exploitatie van het tankstation ESSO Meiberg in handen van Th.C. van Zoest. Esso Meiberg was toendertijd een van de eerste tankstations met een shop waar drinkwaren, voeding en autoaccessoires werden verkocht. Later ook Limburgse vlaaien en warme snacks. In 2002 volgde M. van Zoest hem op en was Th.C. van Zoest nog slechts gedeeltelijk bij de exploitatie betrokken. In december 2005 heeft BP Nederland BV voor een kleine vier miljoen euro het recht om brandstoffen te leveren overgenomen van Esso. Van af die datum is de naam van het tankstation: BP Meiberg. Stichting Nederland Schoon en de ANWB beoordeelden het terrein en de parkeerplaats in 2009 als schoonste van Nederland op basis van een vergelijking van 248 parkeerplaatsen langs snelwegen.
Cartierheide

Cartierheide is a natural landscape area in the south of the Netherlands in province North Brabant located close to the Belgian border in the natural region called The Campine (local name in Dutch: De Kempen). On the other side of the border is Belgium's first national park, Hoge Kempen. History The name is derived from Baron Emile de Cartier Marchiennes who purchased it in 1863, the moor near this location Duizels Hof and used the heath as hunting grounds. Heide is a Dutch word for heath or heathland which is a shrubland habitat found mainly on low quality acidic soils, and is characterised by open, low growing woody vegetation. The property was given to the Dutch Society for preservation of nature monuments Natuurmonumenten in 1932 by the son of Baron de Cartier who was also named Emile de Cartier de Marchienne and put under management of Staatsbosbeheer a Dutch organization to control and conserve Dutch nature reserves. There are several touristic sight seeing and walking routes from surrounding villages like Bergeijk, VVV Eersel and protected and maintained by AVN Kempenland References
SV Houtwijk

SV Houtwijk is een amateurvoetbalvereniging uit Den Haag, Zuid-Holland, Nederland. De thuiswedstrijden worden op Sportpark Rijnveld in de wijk Houtwijk van het stadsdeel Loosduinen gespeeld. De club komt in het KNVB-district West-II in competitieverband uit. Per 1 juli 2009 fuseerden de eveneens fusieclubs PEC Den Haag en RAVA Houtwijk tot RAVA/PEC Combinatie. Een jaar later, voor aanvang van het seizoen 2010/11, werd de huidige naam aangenomen. Het standaardelftal speelt in het seizoen 2022/23 in de Derde klasse zaterdag. Geschiedenis SV Houtwijk herbergt de geschiedenis van tien verenigingen, zes oorspronkelijke en vier fusieclubs, waarvan die van "RAVA", met als oprichtingsdatum 18 april 1930, de oudste is. Schematisch overzicht Stamboom Standaardelftallen Competitieresultaten zaterdag 2010–heden 2011: de beslissingswedstrijd op 21 mei om het klassekampioenschap in 4C werd bij Quick met 0-3 verloren van Duindorp SV. 2020: dit seizoen werd stopgezet vanwege de uitbraak van het coronavirus. Er werd voor dit seizoen geen officiële eindstand vastgesteld. 2021: dit seizoen werd stopgezet vanwege de uitbraak van het coronavirus. Er werd voor dit seizoen geen officiële eindstand vastgesteld. Competitieresultaten zondag 2010–2019 Externe link Officiële website
Sint-Hiëronymus en Sint-Antoniuskerk

De Sint-Hiëronymus- en Sint-Antoniuskerk is de parochiekerk van Laar in de Nederlandse gemeente Weert. De kerk staat aan de Aldenheerd 46 op het terrein van een voormalige schans, de Laarderschans. De omgrachte schans werd echter in 2009 gereconstrueerd. De kerk is gewijd aan twee Martelaren van Gorcum, te weten Antonius van Weert en Hieronymus van Weert, die afkomstig waren van de buurtschap Biest nabij Weert. Geschiedenis Op 4 april 1944 werd te Laar een rectoraat opgericht. In 1948 werd de kerk, onder architectuur van Joseph Franssen, gebouwd. Toren, doopkapel en ingangspartij werden wel voorgenomen maar nimmer gerealiseerd. De kerk werd ingewijd in 1949. Vijf dichtgemetselde rondbogen in de voorgevel getuigen van het feit dat men hier doorgangen wenste te maken naar de ingangspartij en de toren. Gebouw De kerk heeft boven de voorgevel slechts een eenvoudig bakstenen klokkenstoeltje en de ingangspartij is een eenvoudig portaal onder lessenaarsdak. Het betreft een basilicale kerk met een enigszins verhoogd koor. Een bakstenen triomfboog scheidt het koor af van het schip. Het recht afgesloten koor heeft een roosvenster. Een aantal vensters zijn voorzien van non-figuratief glas in lood. Het orgel is een Verschuerenorgel uit 1972.
Knegselse Boys

Knegselse Boys is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Knegsel in Noord-Brabant, opgericht in 1954. Het eerste elftal van de club komt uit in de Vijfde klasse zondag (2021/22). De club speelt op Sportpark De Breemakker in Knegsel. Competitieresultaten 1999–2018 Externe link Officiële website
Beverwijk Bazaar

The Beverwijk Bazaar (Dutch: Beverwijkse Bazaar) is a covered market in Beverwijk, the Netherlands. With over 2000 shops and stalls on 75,000 m2, it claims to be the largest recreational covered market in Europe. History On 13 September 1980, Bart van Kampen started the "Black Market": a flea market, housed in the produce and flower auction hall of Beverwijk. With 500 stalls, the first Black Market attracted 14,000 visitors. Initially, the market was open only on Saturdays, but since the addition of the "Turkish Market" in 1982 (renamed to "Oriental Market" in 1984), it is also open on Sundays. In 1986, the "Grand Bazaar" opened, followed by the "Computer Market", "Hall 30" (initially "China Town") in 2007, "Mihrab" in 2014, and the "Gold Souk" in 2015. References External links Official website A vegan and vegetarian guide to the Bazaar in Beverwijk
Bethelkerk (Weert)

De Bethelkerk is een protestants kerkgebouw te Weert, gelegen aan Maaspoort 30. Geschiedenis Het protestantse kerkje te Budel werd gebouwd in 1812. Veel Budelse protestanten kwamen van buiten Budel, en waren douaniers, marechaussees en soortgelijk grensbewakend personeel uit het noorden. De protestanten uit Weert en omgeving moesten zich in de feodale tijd en enige tijd daarna via de zogeheten Geuzendijk naar Budel begeven. De Hervormde gemeente in Weert werd in 1852 opgericht en er werd gekerkt in een pand dat tegenwoordig als Oelemarkt 12 bekend staat. Aanvankelijk werd ze bediend vanuit Roermond. In 1859 werd de Hervormde gemeente zelfstandig, maar ze was erg klein en had slechts enkele tientallen lidmaten. Vanaf 1879 was het aantal lidmaten te klein om in een functionerende kerkenraad te voorzien. Die functie werd toen door Maastricht waargenomen. De kerk aan de Oelemarkt werd in 1884 gerestaureerd. Sindsdien groeide het aantal lidmaten weer. In 1900 werd weer een predikant aangesteld en in 1901 werd weer een kerkenraad geïnstalleerd. Een aantal jaren later kwam een nieuw Hervormd kerkgebouw tot stand, dat ook tegenwoordig nog in gebruik is. Deze achtkante zaalkerk werd gebouwd van 1910-1912 naar ontwerp van George van Heukelom. De kerk heeft boven de ingang een gevelsteen met als opschrift: Gewisselijk is de Heer aan deze plaats. De kerk heeft een dakruiter waarin een klok uit 1512 hangt, die gegoten werd door Geert van Venlo. Reeds in 1952 werkten de Hervormde gemeenten van Weert en Budel samen De kerk werd in 1973 gerestaureerd en toen werden de hervormde gemeenten van Budel en Weert samengevoegd. Sindsdien volgden de Budelse protestanten de Geuzendijk in omgekeerde richting om ter kerke te gaan. Einde 1983 ging de Hervormde gemeente Weert/Budel op in de Reformatorische Kerkgemeenschap Weert e.o. en werd in 2004 onderdeel van de Protestantse Kerk in Nederland. Zij bedient een protestantse gemeente die een groot gebied bestrijkt dat verdeeld is over twee Nederlandse provincies: Noord-Brabant en Limburg. Het omvat de zuidrand van Noordoost-Brabant en een groot deel van Noord-Limburg. Ondanks de grootte van het gebied, zijn er slechts een 500-tal protestanten.
Poppodium Metropool

Metropool is een pop- en cultureel podium, gelegen in zowel het centrum van Hengelo, Enschede en Almelo. Er vinden hier wekelijks diverse optredens plaats op cultureel en muzikaal gebied. In 1988 werd Poppodium Metropool geopend. Metropool betrok het voormalige pand van Babylon samen met de Vereniging Popbelang Hengelo en het Meiden Centrum Macha. In 2007 besloot de gemeenteraad een nieuw gebouw voor het poppodium te realiseren achter het NS-station. De totale kosten voor dit project bedroegen 7,9 miljoen euro, waarvan de helft door de gemeente werd gefinancierd. De bouw startte na de zomer van 2007 en het nieuwe Metropool opende zijn deuren eind september 2009. De officiële opening vond plaats in het begin van de daaropvolgende november met als gasten Candy Dulfer en andere prominente gasten uit de Nederlandse muziekindustrie. Trivia De Canadese band The Tragically Hip deed als waardering een verwijzing naar hun optreden in de Metropool in het nummer At the Hundredth Meridian. Externe link Officiële website
Verzorgingsplaats Knorrestein

Verzorgingsplaats Knorrestein is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de A12 Beek-Den Haag tussen afritten 6 en 5 ten westen van Zoetermeer. Oorspronkelijk lag deze verzorgingsplaats dichter bij Zoetermeer, maar hij is bij een herstructurering van de A12 rond 1990 ongeveer twee kilometer naar het westen verplaatst. De naam van deze verzorgingsplaats zou komen van een varkensboerderij met deze naam in de directe omgeving. Tot 1970 was deze boerderij ‘Knorrenstein’ gevestigd op de Voorweg 49 te Zoetermeer, aan de rand van het huidige Meerzicht. De eigenaar was de veehandelaar Gerrit van Stein die ook plaatselijke faam genoot als castreerder van varkens (de ‘biggesnijder’). Om het verkeer richting Den Haag zo soepel mogelijk te laten doorstromen is er een speciale busbaan gekomen die samen met het verkeer vanaf de verzorgingsplaats zo natuurlijk mogelijk kan invoegen bij het gewone verkeer. Er is ook een oplaadstation voor elektrische voertuigen aanwezig.
Allerheiligste Verlosserkerk (Rotterdam)

De Allerheiligste Verlosserkerk is een voormalige rooms-katholieke kerk in Rotterdam, die tegenwoordig als woongebouw De Kerk in gebruik is als appartementencomplex. Geschiedenis De kerk werd tussen 1882 en 1884 aan de Goudse Rijweg gebouwd voor de Paters Redemptoristen, die zich in 1881 in Rotterdam hadden gevestigd. In 1885 werd het naast de kerk gelegen klooster voltooid. Het ontwerp van de kerk kwam van architect Johannes Kayser. Het is een grote neogotische kruiskerk, met een enkele toren aan de linker voorzijde. De kerk bood plaats aan 1050 gelovigen, maar diende oorspronkelijk niet als parochiekerk. Na het bombardement op Rotterdam in mei 1940 bood de kerk onderdak aan enkele parochies waarvan de kerk was verwoest. Kort na de oorlog werden de parochies in Rotterdam heringedeeld en werd de Allerheiligste Verlosserkerk wel een gewone parochiekerk. De parochie werd in 1969 samengevoegd met de parochie van de Sint-Barbarakerk en ging verder als de H.H. Verlosser- en Barbara-parochie. De Barbarakerk werd in 1974 wegens teruglopend kerkbezoek gesloten, waarna de gelovigen overkwamen naar de Allerheiligste Verlosserkerk. Desondanks bleek ook hier het aantal kerkgangers nog te klein om een groot kerkgebouw aan te houden, waardoor ook de Verlosserkerk in 1978 moest sluiten. De laatste dienst werd op zondag 29 oktober 1978 gehouden. De parochie ging vervolgens verder in een kleine kerkzaal die was gebouwd op de plaats van de gesloopte Barbarakerk. In 2008 werd ook deze kerk gesloten en ging de parochie op in de Johannes Parochie. De Allerheiligste Verlosserkerk was in 1976 op de Rijksmonumentenlijst geplaatst en kon niet worden gesloopt. In 1979 brak er echter een grote brand uit in het leegstaande gebouw, waarbij de kerk en het klooster zwaar werden beschadigd. De hoge spits op de toren ging verloren. Tussen 1982 en 1984 is het interieur van de kerk verbouwd tot een appartementencomplex. De oorspronkelijke buitenmuren, de pilaren en de voorgevel bleven hierbij bewaard. De torenspits is niet meer teruggeplaatst. In 1985 is het gerenoveerde gebouw als woongebouw "De Kerk" heropend. Het biedt met 110 units onder meer onderdak aan 212 studenten en net afgestudeerden.
Weesperflat

De Weesperflat aan de Weesperstraat in Amsterdam is een groot gebouw voor studentenhuisvesting dat eigendom is van woningcorporatie De Key. Het woongebouw is gelegen vlak bij het Waterlooplein, de Hortus Botanicus Amsterdam en het H'ART Museum (de vroegere Hermitage). Inrichting De flat bestaat uit 250 kamers verdeeld over zeven verdiepingen met op elke verdieping twee gangen, behalve op de vierde. Deze is anders ingericht, omdat architect Herman Hertzberger vond dat die ruimte moest bieden aan een groot balkon, dat uitzicht biedt over de stad Amsterdam. De reden daarvan was dat de vierde verdieping op de rooilijn van de oude omgevingsbebouwing lag en Hertzberger vond dat oud en nieuw elkaar op die hoogte moesten 'ontmoeten'. Daarnaast is het doel van zo'n architectonische ingreep om een groot gebouw minder massief te doen lijken. Status Het complex gold lang als internationaal vermaard architectuursymbool en is in de loop der jaren door veel architectuurtoeristen en -studenten bezocht. Onder Amsterdammers staat het in minder hoog aanzien. De gemeente Amsterdam heeft het bijzondere karakter van het gebouw erkend door het in 2005 uit te roepen tot gemeentelijk monument. Geschiedenis Het studentenhuis aan de Weesperstraat is een van de oudste studentenflats van Amsterdam. De bouw kwam voort uit een groot tekort aan studentenkamers aan het begin van de jaren 60. Studentenhuisvesting annex hotel Casa 400 (inmiddels gesloopt, en vervangen door Casa 4000) kwam in dezelfde jaren gereed. Met de realisatie werd begonnen in 1963, in 1966 was het complex af. In 1968 kreeg Hertzberger de Architectuurprijs Amsterdam voor de Weesperflat. De flat heeft een rumoerig verleden. Zo liep op 24 april 1999 een nachtelijk feest uit op ongeregeldheden en een confrontatie met de Mobiele Eenheid. Studenten bekogelden voorbijgangers met glaswerk, bierflesjes en zelfs koelkasten. In de loop der jaren zijn er kleine en grotere wijzigingen doorgevoerd aan het gebouw. De studentenkamers zijn gemoderniseerd, waarbij de kooknissen zijn verdwenen. In de voormalige mensa waren door Hertzberger nissen aangebracht, die later zijn dichtgemaakt. Weer later sloot de mensa geheel. Schildering De Muurschildering El Salvador op het gebouw is een kunstwerk dat herinnert aan de burgeroorlog van 1980 tot 1992 in El Salvador. Het is gemaakt door het Februari-collectief met onder anderen Bernd Lehmann, naar ontwerp van Kees Romeyn. De Doos De Doos is de naam voor de kroeg die zich aan de rechterkant van het gebouw bevindt. Dit café, dat eerder 't Fust heette, wordt geëxploiteerd door studenten uit de flat. Eind jaren 90 werd het flatcafe onregelmatig omgedoopt tot huiskamerrestaurant onder de naam 'de gedekte doos'.
Algemene Veen

Het Algemene Veen is een natuurgebied van ca. 13 hectare groot in de Gelderse gemeente Hattem. Het ten zuidoosten van de stad Hattem nabij de rivier de IJssel en het Apeldoorns Kanaal liggende gebied is een restant van de Hattemse broekgronden die ingericht werden als industrieterrein. De hoger dan de omgeving gelegen zandrug kent zowel bos en heide als kolken. Dit resulteert in een grote variatie aan biotopen. Geschiedenis Het gebied was waarschijnlijk ooit een cadeau van de Hertog van Gelre aan de stad Hattem. De nabij gelegen Hoenwaard was al in 1401 in gebruik als weidegrond. De kolken ontstonden doordat de rivier plaatselijk de dekzandrug doorbrak. Een dijkje dat door het gebied loopt is aangelegd om dit te herstellen. In de 19e eeuw bevond zich bij de Daendelskolk een rustplaats voor rondtrekkende woonwagenbewoners. In het jaar 2000 droeg de gemeente Hattem het reservaat over aan Het Geldersch Landschap. Flora Met heide en jeneverbesstruweel begroeide zandige hoogten vormen een belangrijk onderdeel van het Algemene Veen. Men laat er jaarlijks gedurende een beperkte periode een kudde Veluwse heideschapen grazen, zodat de heide niet dichtgroeit met opslag. De dicht bij elkaar staande zeer oude jeneverbesstruiken werden al in 1938 door de botanicus Heimans beschreven. Het beheer is vooral gericht op bescherming van deze kwetsbare en daardoor zeldzame inlandse conifeer. Bij de Daendelskolk komt onder andere borstelgras en wateraardbei voor. Verder bestaat het gebied vooral uit gemengd eiken- en beukenbos. Fauna In het bos leven reeën en konijnen, ook de vos wordt in het gebied gesignaleerd. Spechten zijn er in grote aantallen en er worden ook ijsvogels en reigers waargenomen. De door Heimans in 1938 gevonden knoflookpad komt hier nu niet meer voor. Deze pad is in 1994 voor het laatst gesignaleerd. Het terrein is in principe nog wel geschikt voor de soort. Na het jaar 2000 zijn beheermaatregelen genomen om hervestiging van deze amfibie, die als zeer zeldzaam op de rode lijst staat, te bevorderen. Externe link Geldersch Landschap, gebied Hattem
Boonesmolen

De Boonesmolen (ook: Bonesmolen) is een windmolenrestant in de Nederlandse stad Weert, gelegen aan de Julianalaan 24. Geschiedenis De molen werd gebouwd in 1855. Het betreft een ronde stenen molen van het type beltmolen die vlak ten zuiden van het station stond en die fungeerde als korenmolen, pelmolen en oliemolen. De naam van de molen komt van de familie Boonen, eigenaar van 1863-1927. In 1938 werden de wieken voorzien van het systeem Van Bussel. In de daaropvolgende jaren nam de bebouwing ten zuiden van het station toe, waardoor de molenaar steeds meer zeil moest bijzetten. Dit was mogelijk de oorzaak van de asbreuk die optrad tijdens de zware storm van 9 februari 1949. Op de romp werd een grote reclame voor Blue Band geschilderd. Sindsdien werd de molen niet meer gebruikt, en in 1968 werd de kap verwijderd en werden de onderdelen van de molen gebruikt bij de restauratie van de windmolen te Borkel. Het kruiwerk werd gebruikt voor het herstel van de windmolen De Visscher te Goirle. Tegenwoordig is een gehavende molenromp nog aanwezig.
Teverener Heide

Die Teverener Heide ist ein Naturschutzgebiet im Kreis Heinsberg in Nordrhein-Westfalen. Lage Die Teverener Heide erstreckt sich auf einer Fläche von ungefähr 4,5 km² westlich des Ortes Teveren im südlichen Kreis Heinsberg entlang der deutsch-niederländischen Grenze und bildet gemeinsam mit den nahegelegenen Naturschutzgebieten Rodebach und der Brunssummerheide den Heidenaturpark. Auf deutscher Seite grenzen die Städte Geilenkirchen und Übach-Palenberg sowie die Gemeinde Gangelt an das Gebiet, das seit 2008 Teil des Projekts Grünmetropole ist. Auf niederländischer Seite liegt die Stadt Brunssum. Nördlich der Heide befindet sich die NATO-Airbase Geilenkirchen, der Heimatflugplatz des NATO-E-3A-Verbandes mit seinem Frühwarnsystem AWACS. Geschichte 1977 – Ernennung zum Naturschutzgebiet 2001 – Beitritt zum europäischen Netzwerk „Natura 2000“ 2003 – Eingliederung in den Heidenaturpark mit Rodebach und Brunssummerheide 2008 – Eingliederung in die Grünmetropole Sie wurde von der Bundeswehr von 1968 bis 1993 primär für die am Standort stationierten Kasernen als Standortübungsplatz genutzt. Ein Bereich ist weiterhin eingezäunt und ist auch heute noch militärisches Sperrgebiet für die NATO-Airbase Geilenkirchen. Natur Die Teverener Heide besticht durch ein wechselndes Bild von Heide, Moor und Wald. Zudem findet der Besucher dort zahlreiche Seen, die durch den Abbau von Sand und Ton im 20. Jahrhundert entstanden sind. Die Heide bietet einen guten Lebensraum für viele zum Teil seltene Pflanzen und Tierarten, darunter Schlingnatter Heidelerche ca. 40 Libellenarten Blauflügelige Ödlandschrecke Sonnentau Besucher Neben zahlreichen Zugangsmöglichkeiten gibt es drei zentrale Parkplätze am Heiderand: Grotenrath (Stadt Geilenkirchen) Scherpenseel (Stadt Übach-Palenberg) Hohenbusch (Gemeinde Gangelt) Ausgehend von den Parkplätzen führen verschiedene farblich markierte Wanderwege, Radrouten und Reitwege durch das Gebiet. Errichtete Aussichtspunkte und etwa ein Dutzend Hinweistafeln bieten dem Besucher einen Einblick in die unberührte Natur jenseits der befestigten Wege. Siehe auch Liste der Naturschutzgebiete im Kreis Heinsberg Weblinks Naturschutzgebiet „HS-001 Teverener Heide“ im Fachinformationssystem des Landesamtes für Natur, Umwelt und Klima Nordrhein-Westfalen Heidenaturpark Grünmetropole Einzelnachweise
Teverener Heide

De Teverener Heide is een natuurgebied ten westen van de tot de Duitse gemeente Geilenkirchen behorende plaats Teveren. Het ligt onmiddellijk ten oosten van de Duits-Nederlandse grens. Ten noorden van het gebied ligt de NATO Air Base Geilenkirchen, verder naar het noordwesten de Schinveldse Bossen, in het westen de Steenberg Emma-Hendrik, in het zuidwesten de golfbaan van Golfclub Brunssummerheide en de Brandenberg. Het gebied is 450 ha groot en is een Natura 2000-gebied. Het gebied heeft een aantal ontwikkelingen doorgemaakt waarvan de meest ingrijpende de winning van zand en grind is geweest, onder meer ten behoeve van de kalkzandsteenindustrie. Mede hierdoor is een reliëfrijk gebied ontstaan dat ook waterplassen, heide, stuifzanden, bossen en schrale bodems omvat. In 1977 kreeg het gebied een beschermde status. Tegenwoordig is het gebied door middel van uitgezette wandelingen en (tweetalige) informatiepanelen toegankelijk gemaakt. Samen met aangrenzende natuurgebieden in Duitsland en Nederland, zoals het Dal van de Roode Beek, de Brandenberg en de Brunssummerheide, vormt het een uitgestrekt reservaat: het Heidenatuurpark. De Teverener Heide is onder andere door de Natuurbrug Heidenatuurpark en de Natuurbrug Feldbiss met de Brandenberg en de Brunssummerheide verbonden.