NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Beemster

Beemster je općina u nizozemskoj provinciji Sjeverna Holandija i ujedno prvi polder koji su Nizozemci stvorili isušivanjem jezera vjetrenjačama-pumpama. Polder Beemster je isušen u razdoblju od 1609. do 1612. godine, i do danas je sačuvao organizirane poljoprivredne površine, farme, putove, kanale, brane i sela koje su planirani u skladu s klasičnim renesansnim pravilima. Tako je mreža kanala u Beemsteru paralelna mreži putova. Zbog svoje povijesne važnosti i originalnosti tvorevine, koja je gotovo netaknuta od dana stvaranja, Beemster je 1999. godine upisan na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Europi. U općini Beemster nalaze se naselja: Middenbeemster, Noordbeemster, Westbeemster, Zuidoostbeemster. Sporazum o prijateljstvu s Beemsterom ima općina Studená (Češka). Povijest Oko 800. godine ovo područje je bilo prekriveno tresetom malene rijeke Bamestra po kojoj je kraj dobio ime. Od 1150. do 125o. godine, ljudi su konstantnim iskapanjem treseta od ovog područja načinili jezero koje je bilo povezano kanalom s morem Zuiderzee. Oko 1605. godine privatni investitori su započeli s isušivanjem jezera Beemster, i gotovo ga potpuno isušili 1610. godine kada je pukla brana i ponovno ga poplavila. Nakon toga su podigli branu u obliku prstena, visoku 1 metar, oko cijelog područja i 1612. godine nastao je polder Beemster. Zemlja na polderu Beemster se pokazala izuzetno plodnom za poljoprivredu i njegove urode je koristila nizozemska istočnoindijska kompanija na svojim prekookeanskim putovanjima. Na ovom polderu su procvale farme krava i mljekare koje su imale neobične zgrade s piramidalnim krovovima (Stolp). God. 1910. osnovana je tvrtka CONO Kaasmakers koja od tada proizvodi sir Beemster, samo od krava koje pasu na ovom polderu. Danas se ovaj sir prodaje širom svijeta. 50 vjetrenjača-pumpi je održavalo razinu vode na ovom polderu više od tristo godina, a onda su zamijenjene parnim strojevima 1920-ih. Sustav ispumpavanja vode je obnovljen 1960-ih i od tada djeluje gotovo savršeno. Znamenitosti U Beemsteru se nalazi pet utvrda koje su dio "Obrambene linije Amsterdama" (npr. Fort Spijkerboor), izgrađene od 1880. do 1920. godine, a koje su također UNESCO-ova svjetska baština. Bilješke Vanjske poveznice Turističke informacije Arhivirana inačica izvorne stranice od 25. veljače 2010. (Wayback Machine) (engl.)
Beemster

Beemster – gmina w Holandii, w prowincji Holandia Północna. Miejscowości Middenbeemster, Noordbeemster, Westbeemster, Zuidoostbeemster. Obiekt światowego dziedzictwa UNESCO Polder Beemster to najstarszy obszar ziemi w Holandii utworzony poprzez osuszenie morza. Został odwodniony w 1612 roku dzięki postępowi w technologii młynów wiatrowych i do dziś jest wykorzystywany rolniczo. Ze względu na swoje historyczne znaczenie Beemster został w 1999 roku wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Przypisy
Beemster

Beemster é um município dos Países Baixos, na província da Holanda Setentrional. Lá encontra-se o primeiro pólder dos Países Baixos, que foi construído próximo a um lago, que teve a água extraída por meio de moinhos de vento. O pólder de Beemster conserva-se intacto em uma paisagem campestre, mas também com estradas, canais, diques e cidades, estabelecidos de acordo com os princípios de planejamento clássico e renascentista. Centros de população O município de Beemster é formado pelas seguintes cidades, povoados ou distritos: Middenbeemster, Noordbeemster, Westbeemster e Zuidoostbeemster. Patrimônio da Humanidade Devido a sua relevância histórica e graças a estrutura original da zona ainda intacta, o Beemster foi inscrito como Patrimônio Mundial da UNESCO em 1999, com as seguintes justificativas: i: O pólder de Beemster é uma obra-prima de planejamento criativo, onde os ideais de antiguidade e do Renascimento aplicaram-se ao desenho de uma paisagem. ii: A paisagem inovadora e imaginativa intelectualmente do pólder de Beemster teve um profundo e duradouro impacto sobre os projetos de conquistar terras na Europa e além. iv: A criação do pólder de Beemster marca um grande passo na inter-relação entre a humanidade e a água em um período crucial de expansão social e econômica. Governo local O conselho municipal de Beemster é formado por 13 membros, divididos da seguinte maneira: Beemster Polder Partij - 5 membros PvdA (Partido dos Trabalhadores)- 3 membros VVD (Partido Popular pela Liberdade e Democracia) - 3 membros CDA (Chamada Democrática Cristã) - 2 membros Ligações externas Descrição de um passeio histórico SDU Staatscourant
Бемстер

Бемстер (нид. Beemster) — польдер и бывшая община в провинции Северная Голландия, Нидерланды. 1 января 2022 года Бемстер вошёл в состав общины Пюрмеренд. История общины Слово «Бемстер» происходит от названия когда-то протекавшей здесь речки «Баместра» («Bamestra»). Изначально эти земли были покрыты торфом. Интенсивная добыча торфа, шторма и наводнения привели к тому, что в XII веке речка превратилась во внутреннее море (озеро, соединённое с Зёйдерзе). Примерно в 1605 году группа частных инвесторов приступила к осушению озера Бемстер. К 1610 году работа была практически завершена, однако из-за прорыва дамбы, отделявшей его от Зёйдерзе, озеро наполнилось вновь, поэтому было решено построить ещё одну дамбу метровой высоты вокруг окружающей местности. В 1612 году польдер был осушён, и инвесторы разделили между собой образовавшуюся землю. Польдер Польдер, создание которого относится к началу XVII в., является старейшим из отвоеванных у моря участков суши в Нидерландах. Здесь в неизменности сохранилась четкая структура ландшафта, включающего поля, дороги, каналы, дамбы и поселения, разработанная на основе принципов планировки классицизма и Возрождения. Год внесения в список объектов Всемирного Наследия — 1999. Примечания Литература Беемстер Польдер // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Beemster

Beemster är en tidigare kommun och polder i nordvästra Nederländerna i provinsen Noord-Holland. Beemster har en area på 72,08 km² (vilket 1,54 km² utgörs av vatten) och en folkmängd på 8 541 invånare (2004). Sedan 2022 ingår dess territorium i kommunen Purmerend. Historia Omkring år 800 var området täckt med torv. Namnet Beemster kommer av ordet "Bamestra", namnet på en å i området. Under perioden 1150–1250 utvidgades ån till en insjö av torvgrävande människor och genom stormar till en sjö med direkt anslutning till Zuiderzee. Omkring 1605 påbörjades ett privat finansierat arbete med att dränera Beemstersjön. År 1610 var detta nästan helt klart, men sjön återfylldes på grund av ett brott i Zuiderzees vallar. Man beslutade då att göra en vall runt området, en meter högre än det omgivande landskapet. År 1612 var poldern torr och landet delades upp mellan finansiärerna. Till en början använde bönder marken för att odla grödor som användes på de långa sjöresorna av Holländska Ostindiska Kompaniet till Indien. Det visade sig att odlingsområdet, till skillnad från projektet i Heerhugowaard, var så bra att det blev en stor ekonomisk framgång. Poldern Beemster - ett världsarv 1999 blev poldern ett världsarv. Motiveringen för respektive kriterium löd: Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, tidigare version. Externa länkar Annapaulowna.nl - Officiell webbplats
Stationsbrug (Middelburg)

De Stationsbrug in Middelburg is een brugverbinding, die het Kanaal door Walcheren overspant, en de Stationsstraat met de Kanaalweg verbindt. De brug is een metalen draaibrug met een draaipijler in het midden. De brugverbinding werd in 1871 in gebruik genomen, nadat het kanaal was aangelegd. Ook de treinverbinding, en het Station Middelburg dateren uit deze periode. Op 5 november 1944 werd de brug opgeblazen bij de Slag om de Schelde, een dag voor de bevrijding van Middelburg. De huidige draaibrug werd in 1950 gebouwd en voor verkeer opengesteld in 1951. Renovatie In 2019-2020 werd de brug vernieuwd. Het houten dek is vervangen door een stalen dek, de aandrijving van de draaibrug is vernieuwd en er is een nieuwe (stalen) aanbrug geplaatst. Ook kreeg de brug een nieuw kleur: het oorspronkelijke grijs werd vervangen door patinakopergroen, als referentie naar de kleur van de koperbekleding op de torenspits van de Abdijtoren. De renovatie werd vertraagd doordat de oude verf de giftige stof chroom-6 bleek te bevatten. Na de renovatie was zij 40 ton lichter geworden. Het verwijderen van de vele verflagen maakte al een verschil van 5 à 6 ton.
Schroebrug

De Schroebrug is een ophaalbrug in Middelburg die zorgt voor de verbinding van de Schroeweg over het Kanaal door Walcheren. De bouw werd definitief vergund in 1969 door toenmalig burgemeester Job Drijber. Naast ontlasting van het stadscentrum van verkeer en ter ontlasting van de Stationsbrug was ook de betere verbinding met Middelburg-Zuid bepalend voor de beslissing. De locatie werd vastgelegd daar waar nog voor de aanleg van het kanaal door Walcheren in het verlengde van de Vlissingsche Poort tot 1868 een ophaalbrug had gestaan. De nieuwe ophaalbrug werd een verwijzing naar deze oude brug. De ophaalbrug werd op 19 december 1970 in gebruik genomen en plechtig geopend in aanwezigheid van minister Bakker. Bij de opening waren er protestacties voor Oosterschelde open. In 2008 is de brug uitgebreid met een naastliggende losse 4,5 meter brede voetgangersbrug in dezelfde stijl en dimensies, De Loper. Dit liet toe op de Schroebrug zelf de voetpaden te hergebruiken als fietspaden. In 2011 werd de brug sterk ontlast door de ingebruikname zo'n anderhalve kilometer meer noordoostelijk gelegen van een derde oeververbinding, die in tegenstelling tot de twee bruggen een vaste-oeververbinding is, het Dampoort-aquaduct. Voor zowel de Schroebrug als de Loper is de doorvaartbreedte 20 meter, en de onderdoorvaarthoogte 1½ meter. De bediening vindt plaats vanuit de sluis Vlissingen.
KNSM-eiland

KNSM-eiland (deutsch KSNM-Insel) ist ein Stadtteil und eine Insel im Stadtbezirk Amsterdam-Oost (Provinz Nordholland) im „Oostelijk Havengebied“ (deutsch östliches Hafengebiet). Der Stadtteil hat 2.340 Einwohner (Stand: 1. Januar 2024) auf einer Landfläche von 12 Hektar. Geschichte Die KNSM-Insel wurde gegen Ende des 19. Jahrhunderts angelegt als Wellenbrecher im Amsterdamer IJ, ebenso wie die anschließende Insel Java-eiland. Sie wurde später als Hafengebiet benutzt. 1903 war dieses Gebiet Standort der Reederei Koninklijke Nederlandsche Stoomboot Maatschappij (kurz: KNSM). Die Abkürzung des Unternehmens wurde der Name der Insel. Die KNSM-Reederei bestand von 1856 bis 1981 und 1977 zog das Unternehmen von der Insel weg. In den 1980er Jahren wurde die Insel von Hausbesetzern und Künstlern bevölkert. Das eigentliche Wohnviertel entstand in den 1990er Jahren nach dem Plan des niederländischen Architekten Jo Coenen, der auch den großen Rundbau Emerald Empire an der Ostspitze der Insel errichtete. Der Plan umfasste unter anderem zwei große Wohnblocks mit einer Länge von 170 Meter und 60 Meter Breite mit 300 sozialen Mietwohnungen. Einen davon mit dem Namen Piraeus errichtete der deutsche Architekt Hans Kollhoff, der andere trägt den Namen Barcelona und wurde vom belgischen Architekten Bruno Albert entworfen. Beachtenswert ist ebenfalls das Hochhaus Sky Dome von Wiel Arets mit einer Höhe von 60 Metern, mit 22 Stockwerken, wovon 20 je fünf identische Wohnungen beherbergen. Zahlreiche ältere Hafengebäude sind erhalten geblieben. Dazu gehören die KNSM-Kantine und „Loods 6“ (Schuppen 6). Er wurde für den symbolischen Betrag von einem Gulden von der Gemeinde Amsterdam für die dort ansässigen Künstler gekauft. Die „Projektgruppe östliches Hafengebiet“ untersuchte im Jahr 2000 die Wohnverhältnisse auf der Insel. So bestanden 76 % der Bevölkerung aus Einpersonen-Haushalten und Haushalten ohne Kinder, 18 % aus Familien mit Kindern. Der erste Amsterdamer Weinmarkt (niederländisch Amsterdamse Wijnmarkt) fand am 22. Mai 2011 auf der KNSM-Insel statt. Zu erreichen ist die KNSM-Insel mit dem Stadtbus „Lijn 65“ (Linie 65), der von der Rivierenbuurt, dem Bahnhof Amsterdam Amstel, Watergraafsmeer und der indischen Buurt (Indisches Viertel) zur KNSM-Insel fährt. Außerdem seit 2004 mit der Straßenbahn (Tram) Nr. 7 zum Azartplein auf der KNSM-Insel. Literatur Geert Mak, Frans Heddema (Text), Han Singels (Fotos): De Eilanden. Het Amsterdams Oostelijk Havengebied in stadsgezichten 1974-2002. Uitgeverij De Verbeelding, Amsterdam 2002. ISBN 90-74159-45-1 Weblinks Informationen für die Bewohner des Stadtteils Online KNSM-eiland (niederländisch) Fotos von KNSM-Eiland aus den Jahren 1989 und 2011 (niederländisch) Einzelnachweise
KNSM-eiland

KNSM-eiland (en français : « Île de KNSM ») est un quartier de l'arrondissement Oost d'Amsterdam, aux Pays-Bas. Il fait partie du district de l'Oostelijk Havengebied (« Docklands de l'Est ») et se trouve sur une île artificielle, qu'il partage avec le quartier de Java-eiland. Le quartier est baptisé en l'honneur de la compagnie maritime Koninklijke Nederlandse Stoomboot-Maatschappij (KNSM) qui y est autrefois installée. Histoire À l'origine, l'île artificielle servait à protéger le Oostelijke Handelskade des vagues, tout comme Java-eiland. La KNSM s'y installe en 1903, occupant toute la longueur du Surinamekade et du Levantkade. En 1956, la compagnie fête son centenaire, mais connaît d'importantes difficultés à la suite de la décolonisation et de l'avènement des porte-conteneurs. Les activités portuaires se déplacent progressivement vers Westpoort et la KNSM quitte définitivement l'île en 1977. Dans les années 1980, de nombreux artistes, squatteurs et autres nomades s'installent dans le quartier, qui connaît un redéveloppement important avec la construction de logements dans les années 1990. Il est aujourd'hui un quartier principalement résidentiel, à l'image du quartier de Java-eiland voisin à l'ouest. Articles connexes Java-eiland Oostelijk Havengebied Notes et références Portail d’Amsterdam
Van Ghent Kazerne

De Van Ghent Kazerne is een kazerne van het Korps Mariniers gelegen aan Toepad 120 in de Rotterdamse wijk Kralingen. Geschiedenis De bouw van de kazerne startte in 1940, hoewel de eerste spade in 1938 de grond inging; de meeste bouwbedrijven vinden het in die onzekere tijd te riskant om zo'n groot bouwproject aan te gaan. Alleen het betonskelet was gegoten toen de Duitse bezetting uitbrak en de bouw stilgelegd moest worden. Het Korps hield op te bestaan. Direct na de oorlog werd de bouw hervat en in 1946 werd de kazerne opgeleverd, zodat het Korps kon terugkeren naar Rotterdam. De kazerne is bestemd voor mariniersopleidingen, en werd op 10 december 1945 in gebruik genomen. Het complex is vernoemd naar de eerste commandant van het Korps Mariniers Luitenant-admiraal Willem Joseph van Ghent. Het complex is in de plaats gekomen van de eerdere kazerne die gelegen was aan het Oostplein 14. Die werd in 1940 bij het bombardement van Rotterdam verwoest. Voor de legering van de soldaten die de opleiding tot marinier volgen, zijn in 2017 twee nieuwe gebouwen opgeleverd met de namen COP TABAR en OP ZUC, die refereren aan respectievelijk de operaties in Afghanistan en de Mount Igman Missie in voormalig Joegoslavië. Deze gebouwen fungeren naast het gerenoveerde legeringsgebouw Oostplein. In 2013 werd door de regering besloten dat de kazerne voor 2016 gesloten zou worden. Omdat onder meer de stad Rotterdam hier fel op tegen was, werd dit plan in 2014 afgeblazen. Op grond van uitkomsten van de business case van de Van Ghentkazerne, waarvan andere overheidsdiensten nu eveneens gebruik gaan maken, werd besloten dat de kazerne behouden zal blijven. De kazerne is uit historisch oogpunt nauw met de stad verbonden; al zo'n 200 jaar, met enkele onderbrekingen, verblijven de mariniers in Rotterdam. Zij onderdrukten in 1868 het De Vletter-oproer in de stad en tijdens de eerste dagen van de Tweede Wereldoorlog verdedigden zij in een felle strijd de Maasbruggen (zie: verdediging van de Maasbruggen in Rotterdam). In 1992 werd tijdens een actie na toenemende overlast van junks rond en op het Centraal Station perron 0 'schoongeveegd'. Hiervan is de precieze aanleiding nooit achterhaald. Voor de goede verstandhouding tussen de mariniers en Rotterdam is de Stichting Rotterdam en de mariniers in het leven geroepen. Zie ook Stadsmarinier
Feel Fit Center

Het Feel Fit Center (voorheen Vrijburgbad) is een overdekt zwembad gelegen op de grens van de Nederlandse steden Middelburg en Vlissingen. Het complex beschikt over vier baden: een recreatiebad, een instructiebad, een verenigingsbad en een wedstrijdbad. Geschiedenis Op 1 juli 2003 werd het bad geopend. De constructie van het complex was een samenwerkingsproject van de twee gemeentes Middelburg en Vlissingen. Het zwembad was ter vervanging van zwembad Poelendaele in Middelburg en het Sportfondsenbad in Vlissingen. Het zwembad in Middelburg werd gesloopt om plaats te maken voor een nieuwe kantoor van Rijkswaterstaat. Het zwembad in Vlissingen kreeg in 2006 een nieuwe bestemming als overdekte speeltuin onder de naam Speelcircus Bambini. In 2016 kwam aan het licht dat een zwemleraar stiekem opnames had gemaakt van acht meisjes tijdens het omkleden. In 2020 was er een significante prijsstijging voor bezoekers, wat toegeschreven werd aan de belastingverhoging op het energieverbruik. Ook werd er door Stichting Welzijn Middelburg gestart met apart zwemmen voor vrouwen. Dit was onder andere naar aanleiding van allochtone vrouwen die, vanwege hun geloof, niet samen met mannen mogen zwemmen. Sinds de opening tot eind 2023 werd het zwembad beheerd door Optisport. Vanaf 2024 wordt het zwembad geëxploiteerd door Sportfondsen Nederland. De gemeenten Middelburg en Vlissingen kozen voor een andere exploitant, vanwege een betere score op prijs en kwaliteit bij de aanbesteding. Samen met de verandering van de exploitant, is de naam veranderd van Vrijburgbad naar Feel Fit Center. Baden Het grootste bad van het complex is het wedstrijdbad. Dit bad telt 8 banen met een lengte van 25 meter en een diepte van 2 meter. Uitkijkend over het bad is een vaste tribune met 160 zitplaatsen. Het verenigingsbad telt 5 banen van 25 meter. Dit bad is voorzien van een springplank op 1 meter hoogte en een plank op 3 meter. De ene helft van het bad heeft een diepte van 4 meter, terwijl de andere maximaal 1 meter en 40 centimeter diep is en voorzien van een in hoogte verstelbare bodem.
Hondsrugtoren

De Hondsrugtoren is een woontoren in Emmen. Het gebouw is ontworpen door Attika Architekten, in opdracht van Peter van Dijk projects & investments. In september 2007 werd een hoogbouwvisie, deel van het Masterplan Emmen Centrum 2020, vastgesteld door de gemeente Emmen. In 2014 werd tijdens een commissievergadering besloten om de toren te bouwen. Het gebouw werd opgeleverd in 2020 en is 65 meter hoog met 17 verdiepingen, wat het tot het hoogste gebouw van de provincie Drenthe maakt. Het nam na 47 jaar de titel van hoogste gebouw van Emmen over van de Woontoren Emmerhout. Hoewel de Hondsrugtoren het hoogste gebouw van de provincie Drenthe is, is het niet het hoogste bouwwerk van de provincie want dat is de CJ2 Datatoren in Hoogersmilde. De Hondsrugtoren bevindt aan de rand van Emmen-Centrum, bij het kruispunt van de N381 met de Weerdingerstraat, het Noordeind en de Hondsrugweg. Zowel die laatste straat als de toren zelf zijn vernoemd naar de Hondsrug, een zandrug die zich uitstrekt vanaf Emmen tot de stad Groningen. Over de naam van de toren werd een prijsvraag uitgezet. Naast het gebouw staat de Centrale Bibliotheek van Emmen. Op de begane grond bevindt zich 240 m² kantoorruimte. Op de eerste 7 verdiepingen bevinden zich 4 appartementen per laag (totaal 28 appartementen) die worden verhuurd door woningcorporatie Lefier. Op de bovenste tien verdiepingen bevinden zich in totaal 16 koopappartementen en 3 penthouses. Onder het gebouw bevinden zich een parkeergarage en een fietsenstalling voor 80 fietsen.
Texel (ostrov)

Texel je největší z Fríských ostrovů, má rozlohu 161 km². Na západní straně jeho břehy omývá Severní moře a na východní Waddenzee. Od pevniny je vzdálen 5 km. Je součástí nizozemské provincie Severní Holandsko, v jejímž rámci tvoří jednu obec spolu se sousedním neobydleným ostrůvkem Noorderhaaks. Největším sídlem je Den Burg, dalšími vesnicemi na ostrově jsou De Cocksdorp, De Koog, De Waal, Den Hoorn, Oosterend a Oudeschild. Na ostrově žije 13 641 obyvatel (rok 2014). Název Jméno ostrova pochází od středověké správní jednotky (gouw) v rámci Franské říše, která se nazývala Texla. Ve fríštině se vyslovuje [Teksel], v nizozemštině [Tessel]. Historie Podle vykopávek byl ostrov osídlen už v mezolitu. V roce 1415 obdržel městské právo. Původně byl rozdělen na dva ostrovy, Texel na jihu a Eierland na severu, které byly roku 1630 propojeny polderem. V srpnu 1673 proběhla bitva u Texelu, která byla součástí Třetí anglo-holandské války. V lednu 1795 uvízla holandská flotila v ledu u pobřeží ostrova a upadla do francouzského zajetí. V říjnu 1914 zneškodnily nedaleko ostrova britské torpédoborce čtyři německé torpédové čluny. Za druhé světové války se odehrála Texelská katastrofa, když 31. srpna 1940 byly britské válečné lodě při kladení min napadeny německou flotilou a při pokusu o únik najely na vlastní miny. Dvě lodě byly zničeny a dvě vážně poškozeny, zahynulo okolo tří set námořníků. Na konci války proběhlo Gruzínské povstání na Texelu. Známým obyvatelem ostrova byl spisovatel Jan Wolkers, který zde pobýval od roku 1980 do své smrti roku 2007. Přírodní poměry Ostrov je rovinatý, tvořený převážně písečnými dunami. Nejvyšší bod se nachází 15 metrů nad hladinou moře. Zdejší terén je vyhledáván vyznavači cykloturistiky. Podnebí je oceánské, s letními průměry kolem 16 °C a zimními kolem 3 °C, srážky činí 815 mm ročně. Více než čtvrtinu rozlohy ostrova zaujímá národní park Duinen van Texel. Typickou rostlinou je limonka obecná, ve vnitrozemí se nacházejí jehličnaté lesy. Na pobřeží hnízdí řada mořských ptáků: tenkozobec opačný, kulík písečný, ústřičník velký a další. Ochránci přírody přísně hlídají, aby návštěvníci hnízdící ptactvo nerušili. Ekonomika Hlavním zdrojem příjmů pro Texel je turistika. Ostrov je přístupný trajektem z přístavu Den Helder, provozovaným firmou Royal TESO, má i vlastní mezinárodní letiště. Pěstují se brambory a cukrová řepa, rozvinuté je pastevectví (počet ovcí se odhaduje na 16 000 kusů). Na Texelu bylo vyšlechtěno místní jatečné plemeno ovcí nazvané Texel. Z ovčího mléka se vyrábí zdejší specialita, sýr Texelse Schapekaas. Na ostrově také sídlí královský ústav pro námořní výzkum. V okolním moři se každoročně pořádá významný závod katamaránů Ronde om Texel. Atrakcí je rovněž 34 metrů vysoký maják na severní špici ostrova, postavený roku 1864. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Texel na Wikimedia Commons http://www.texel.net http://nizozemsko.svetadily.cz/clanky/Ostrov-Texel-prirodni-unikat