NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Verzorgingsplaats Hendriksbos

Verzorgingsplaats Hendriksbos is een Nederlandse verzorgingsplaats gelegen aan de A28 Groningen - Utrecht tussen afritten 14 en 13 nabij Nunspeet. Schoonste toilet In een onderzoek van het consumentenprogramma Kassa in 2005 eindigde de verzorgingsplaats op de derde plaats in de top 5 van verzorgingsplaatsen met het schoonste toilet. Routiers De restaurantketen Hajé (voorheen Routiers) heeft hier een van haar grotere vestigingen. Deze biedt de volgende voorzieningen: Bereikbaarheid parkeerterrein aan beide zijden van de autosnelweg A28 Winkel Was- en douchegelegenheid Fax-, kopieer- en telefoonservice Terrassen (bediend en zelfbediening) Rolstoelvriendelijk Zaalaccommodatie voor o.a. vergadering, training of productpresentatie Verkooppunt eurovignet Verkooppunt prepaid kaarten van alle telecomproviders Mogelijkheid tot draadloos internetgebruik Kinderhoek en kinderspeeltuin buiten Afstelmogelijkheid voor de spiegels van vrachtwagens Beveiligde parkeerplaats Hajé Anno 2019 is het restaurant onder de naam Hajé restaurant Nunspeet bekend. Willemsbos De verzorgingsplaats is middels een tunnel verbonden met verzorgingsplaats Willemsbos aan de andere zijde van de autosnelweg. Fastned In oktober 2019 is begonnen aan de aanleg van een Fastned snellaadstation, die in december 2019 in gebruik werd genomen. Externe link Hajé restaurant Nunspeet
Volkssterrenwacht Bussloo

Volkssterrenwacht Bussloo is een sterrenwacht in de plaats Bussloo in Nederland, midden in de stedendriehoek Apeldoorn-Deventer-Zutphen. De sterrenwacht is in 1973 ontstaan uit een initiatief van Piet Koning en Hans Luidens, is een stichting en draait geheel op vrijwilligers, met als doel de sterrenkunde bij een breed publiek onder de aandacht te brengen, en tegelijkertijd amateursterrenkundigen de mogelijkheid te bieden hun hobby uit te oefenen. De officiële opening vond plaats op 18 november 1975 tijdens een totale maansverduistering. Een planetoïde is in 2001 naar Piet Koning genoemd: 9707 Petruskoning. De Volkssterrenwacht Bussloo ligt in het recreatiegebied Bussloo, niet ver van de snelweg A1. De sterrenwacht is gevestigd in de monumentale boerderij ‘De Wijnbergenshof’ en ligt te midden van een landelijke omgeving. Hoewel de hemel ter plaatse nog relatief donker is, heeft de sterrenwacht in toenemende mate te kampen met lichtvervuiling van omliggende dorpen en steden. De sterrenwacht is gedurende het hele jaar elke vrijdagavond geopend, ook bij slecht weer. De deur gaat om 19.30 uur open en om 20.00 uur begint er een er een dia- of multimediavoorstelling. De lezingen variëren van de algemene uitleg van het zonnestelsel, Zon, Maan en planeten tot deepsky, ruimtevaart en kosmologie, en zijn bedoeld om deze onderwerpen begrijpelijk en voor een breed publiek toegankelijk te maken. De Sterrenwacht beschikt over een voordrachtsruimte voor 60 personen met moderne audiovisuele apparatuur, een bibliotheek en een online weerstation. Groepen zijn welkom op afspraak. De sterrenwacht is ook open tijdens bijzondere gebeurtenissen als zons- en maansverduisteringen, meteorenzwermen en landelijke manifestaties als de WetenWeek, de Nacht van de Nacht en de Landelijke Sterrenkijkdagen. Er worden cursussen gegeven over inleidende sterrenkunde en belangstellenden krijgen advies over de aanschaf van telescopen. Buiten het hoofdgebouw, 60 m verderop in het veld, staat het observatoriumgebouw met een afrolbaar dak. Daarin staat een C14 Celestron, een 36cm Schmidt-Cassegrain-telescoop, op een computergestuurde montering. Bij helder weer kan er door deze kijker naar de hemel worden gekeken. Daarnaast beschikt de sterrenwacht over een waarneemplateau, dat telescoopbezitters uit de regio in staat stelt op een redelijk donkere waarneemplek gezamenlijk sterren te kijken. In 2026 werd een planetoïde genoemd naar vrijwilliger Astrid Eeuwes. Websites officiële website
Nieuwe Kerk, Groningen

The Nieuwe Kerk (English: New Church), in the 18th century also called Noorderkerk, is a Protestant church in the city of Groningen, located on the Nieuwe Kerkhof in the Hortusbuurt. The "new" in the name of the church is a reference to the "old" Sint-Walburgkerk. Originally the cemetery was called the Nieuwe Sint-Walburgkerkhof. The church is located on the northernmost hill of the Hondsrug; the Noordes or Tie (Thye). History After the Siege of Groningen in 1594, plans quickly emerged to expand the city significantly. The first plans date from 1608, but due to other priorities and financial problems, the new fortifications were not completed until 1624. In 1623, the site was designated as a cemetery by city architect Garwer Peters. He designed the four entrance gates to the cemetery, which were later demolished, one of which can be seen in a drawing by Cornelis Pronk. In 1634, architect Johan Isenbrants, commissioned by the city council, designated part of the cemetery for the construction of a future church building. The funds were still insufficient and it would therefore take decades before construction plans could be started. The new layout included a new church modeled on the Noorderkerk in Amsterdam. It is the first in Groningen built for Protestant worship (the Martinikerk and the Der Aa-kerk were originally Catholic churches). In 1660, the funds for the church were collected and construction could begin. The Nieuwe Kerk was designed by master Conraet Roeleffs and was built in Renaissance style with a floor plan in the shape of a Greek cross, crowned with a small crossing tower. Triangular houses were built in the corners, one of which is still inhabited by the sexton. Construction was completed in 1664. There was already a cemetery on the new churchyard. In the past, plague victims were buried here, which was at that time still outside the city. The cemetery has now made way for a lawn with old maples and beeches. Organ The organ in the Nieuwe Kerk was built in 1831 by Johannes Wilhelmus Timpe based on a design drawing by Petrus van Oeckelen. This is remarkable because Van Oeckelen probably learned the organ-building trade from Timpe. In designing the organ, Van Oeckelen was evidently inspired by the famous front of the main organ of the Grote Kerk in Haarlem by Christian Müller, judging by some of the details. Later, Van Oeckelen and J. Doornbos worked on the organ, whereby the disposition was slightly changed. In the period from 1976 to 1980, it was restored by the firm Ernst Leeflang. A second major restoration followed in 2008–2009. It has 42 registers, divided over main work, back positive, upper work, and pedal. It is located in the organ gallery on the west side of the cruciform church. Gallery References External links Media related to Nieuwe Kerk (Groningen) at Wikimedia Commons
Nieuwe Kerk (Groningen)

De Nieuwe Kerk, in de 18e eeuw ook wel Noorderkerk genoemd, is een protestantse rijksmonumentale kerk in de stad Groningen, gelegen op het Nieuwe Kerkhof in de Hortusbuurt. De naam "nieuwe" kerk is een verwijzing naar de "oude" Sint-Walburgkerk. Oorspronkelijk heette het kerkhof het Nieuwe Sint-Walburgkerkhof. De kerk staat op de noordelijkste heuvel van de Hondsrug; de Noordes of Tie (Thye). Beschrijving Na de Reductie van Groningen in 1594 ontstonden er al snel plannen om de stad fors uit te breiden. De eerste plannen dateren van 1608, maar door andere prioriteiten en geldproblemen kwamen de nieuwe vestingwerken pas in 1624 klaar. In 1623 werd de plek door stadsbouwmeester Garwer Peters bestemd tot kerkhof. Hij tekende voor het ontwerp van de later weer gesloopte vier toegangspoorten naar de begraafplaats, waarvan een te zien is op een tekening van Cornelis Pronk. In 1634 werd in opdracht van het stadsbestuur door bouwmeester Johan Isenbrants een deel van het kerkhof aangewezen voor de bouw van een toekomstig kerkgebouw. De gelden waren vooralsnog niet toereikend en het zou daardoor nog decennia duren alvorens er een begin kon worden gemaakt met de bouwplannen. In de nieuwe uitleg moest een nieuwe kerk komen naar het voorbeeld van de Noorderkerk in Amsterdam. Het is de eerste in Groningen die werd gebouwd voor de protestantse eredienst (de Martinikerk en de Der Aa-kerk waren van oorsprong katholieke kerken). In 1660 waren de gelden voor de kerk bijeengebracht en kon de bouw beginnen. De Nieuwe Kerk werd ontworpen door schilder-fabrieksmeester Conraet Roeleffs en is gebouwd in renaissancestijl met een plattegrond in de vorm van een Grieks kruis, bekroond met een kleine vieringtoren. In de oksels zijn driehoekige woningen gebouwd. De bouw werd voltooid in 1664. Er was op het nieuwe kerkhof dus al een begraafplaats. Hier werden vroeger de pestdoden begraven (toen dus nog buiten de stad). Inmiddels heeft de begraafplaats plaatsgemaakt voor een grasveld met oude bomen. Het orgel in de Nieuwe Kerk is in 1831 gebouwd door J.W. Timpe naar een ontwerptekening van P. van Oeckelen. Dit is opmerkelijk, omdat Van Oeckelen het orgelmakersvak waarschijnlijk juist bij Timpe geleerd heeft. Bij het ontwerp heeft Van Oeckelen zich klaarblijkelijk laten inspireren door het beroemde front van het hoofdorgel van de Grote of Sint-Bavokerk in Haarlem van Christian Müller, gelet op sommige details. Later werkten P. van Oeckelen en J. Doornbos aan het orgel, waarbij de dispositie enigszins werd gewijzigd. In de periode 1976-1980 is het gerestaureerd door de firma Ernst Leeflang. Een tweede grote restauratie volgde in 2008-2009. Het bezit 42 registers, verdeeld over hoofdwerk, rugpositief, bovenwerk en pedaal. Het bevindt zich op de orgelgalerij aan de westzijde van de kruisvormige kerk. Zie ook Lijst van gebouwen in Groningen Lijst van Groninger kerken Externe link Website Nieuwe Kerk
Nelson Mandelapark (Amsterdam)

Het Nelson Mandelapark, tot 2014 Bijlmerpark geheten, is een stadspark in het zuiden van de Bijlmermeer in Amsterdam-Zuidoost. Het Bijlmerpark is oorspronkelijk aangelegd in 1969 en 1970. Sinds 1975 wordt hier jaarlijks het Kwakoe Zomerfestival georganiseerd. Het Stadsdeel Zuidoost heeft het park in de periode 2009-2011 opnieuw laten aanleggen, met medewerking van Francine Houben van het architectenbureau Mecanoo. In het 43 hectare grote park zijn onder andere sportvelden en een sport- en speelplek, mede ontworpen door jongeren en kinderen uit het stadsdeel. Verder zijn er een vlinderheuvel, een magnoliavallei en waterpartijen. Langs de randen van het Nelson Mandelapark zijn woningen gepland. In de 'bomentuin' staan de nationale bomen van landen waar inwoners van Zuidoost oorspronkelijk vandaan komen. Het park wordt begrensd door de Flierbosdreef, het Gulden Kruispad, de Gooiseweg en de Gaasperdammerweg (A9) en wordt doorsneden door de Karspeldreef. De renovatie was controversieel omdat als gevolg van het project 8.500 bomen werden gerooid. In het vernieuwde park keerde veel minder groen terug vanwege nieuwe functies zoals waterberging. Het stadsdeel stelde echter dat het vanwege verzakking noodzakelijk was om de grond op te hogen en dat houtkap daarom onvermijdelijk was. Voor de Bomenstichting en het radioprogramma Vroege Vogels was de bomenkap ten behoeve van heraanleg aanleiding tot het openen van een landelijk meldpunt. Een klein deel van de bomen uit het Bijlmerpark kon behouden blijven en werd teruggeplant. Het nieuwe park kent een grotere diversiteit aan beplanting, er kwam er meer water wat kansen biedt aan nieuwe plant- en diersoorten. In 2009 begon de heraanplant van bomen. Er werden onder meer ceders, zwarte elzen, coniferen, krentenboompjes en moerascypressen geplant. Ook kwamen er grote heesters, zoals witte, rode en roze magnolia's die in het park het voorjaar aankondigen. De zeven kunstwerken, waarvan de oudste uit 1969 is (tevens het oudste kunstwerk van de Bijlmer) zijn behouden, sommige door verplaatsing. Ook is er een uitzichttoren gebouwd. In de zuidoosthoek van het park kwam een vlinderheuvel; een vlindertuin rondom een bijenboom (Tetradium daniellii) met daarop een uitkijktoren. In 2014 besloot de Amsterdamse gemeenteraad de naam van het Bijlmerpark te veranderen in 'Nelson Mandelapark' als eerbetoon aan de in 2013 overleden Zuid-Afrikaanse politicus Nelson Mandela. Het voorstel om in het park een gedenkteken te plaatsen, is pas in 2021 uitgevoerd met de realisatie van het kunstwerk Rona Batho van de Zuid-Afrikaan Mohua Modisakeng. Externe link Gemeente Amsterdam: Nelson Mandelapark
Sint-Nicolaaskerk (Meijel)

De Sint-Nicolaaskerk is een kerk in het Limburgse dorp Meijel. Hij staat in het oude dorpscentrum ('De Donk'), op dezelfde locatie waar ook de eerdere Meijelse kerken stonden. De kerktoren heeft een hoogte van 79,8 meter en behoort daarmee tot de hogere kerktorens van Nederland. Beschrijving De Sint-Nicolaaskerk is een in speklagen opgetrokken neogotische driebeukige hallenkerk met netgewelven en een hoge toren in vier geledingen met achtzijdige naaldspits. Geschiedenis In de 12e eeuw stond op de plaats van het huidige gebouw reeds een zaalkerk met zadeldak en een toren met drie geledingen en een naaldspits, wat duidelijk maakt dat de kerk georiënteerd is. In 1835 werd een nieuwe grotere kerk gebouwd, maar de 12e-eeuwse toren bleef behouden. Aan het einde van de 19e eeuw was het nieuwe kerkgebouw te klein voor de snel toegenomen bevolking en werd tussen 1901 en 1904 door Hubert van Groenendael en zijn zoon H.F.M. van Groenendael een compleet nieuwe kerk gebouwd. Omdat de kerk op dezelfde plaats als de oude kerk werd gebouwd, werden de diensten in die tijd in een noodkerk gehouden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de kerk op 25 september 1944 door de Duitsers opgeblazen. Tussen september en de bevrijding op 15 november lag Meijel in de frontlinie en lag de kerk regelmatig onder vuur. Op 27 oktober werd de kerk opnieuw opgeblazen, waarbij ze geheel verwoest werd. Tussen 1944 en 1955 werden de kerkdiensten in noodgebouwen gehouden, tot 1947 in het parochiehuis en cafézaal Pluijm en van 1947 tot 1955 in een eenbeukige noodkerk. Architect Alphons Boosten ontwierp een nieuw kerkgebouw, met twee torens en een koepel. Nadat Boosten begin 1951 overleed, werden de contacten met zijn architectenbureau verbroken, ook vanwege het feit dat men het een te duur ontwerp vond. Hierna werd contact gezocht met architect Frits Peutz. Hij leverde een bouwtekening aan, daterend van 1950, die eerder bestemd was voor de Heilige Geestkerk in Roermond, maar daar werd afgekeurd. In Meijel kreeg het ontwerp wel goedkeuring en op 21 maart 1954 werd met de bouw van het huidige kerkgebouw begonnen. De officiële ingebruikneming van de Sint-Nicolaaskerk vond plaats op 9 april 1955. In 1968 werd het gebouw een rijksmonument. Externe links Kerkgebouwen in Limburg: Sint-Nicolaaskerk Meijel
Oude Kerk (Rijswijk)

De Oude Kerk is een Protestantse kerk aan de Herenstraat in de Nederlandse gemeente Rijswijk (provincie Zuid-Holland). De huidige kerk werd in de 15e eeuw gebouwd en is een van de oudste gebouwen in Rijswijk. Bijzonder is dat bij deze verbouwing om de toren heen werd gebouwd, zodat deze nu in de kerkruimte staat. Herman van der Kloot Meijburg restaureerde het schip, koor, kapellen en het stuk om de toren in 1919/20. Geschiedenis Rijswijk is ontstaan op de oudste strandwal van Holland, die zo'n 3500 jaar geleden ontstond. De Oude Kerk is gebouwd op een oud duin en is het hoogste punt van de omgeving. De huidige kerk heeft een voorganger gehad die aan het einde van de 12e eeuw of het begin van de 13e eeuw is gebouwd. Oudere sporen zijn niet gevonden, wel enkele grafstenen uit het begin van de 13e eeuw. De toren werd rond 1300 gebouwd. De huidige 'grote kapel' is in 1469 als familiekapel aangelegd door Jan Ruychrock van der Werve, schatbewaarder van Jacoba van Beieren en later raadsheer aan het hof van Filips van Bourgondië. Het koor dateert van eind vijftiende eeuw. Ook het leprozenluikje, waardoor lepralijders van buiten toch iets van de mis konden meemaken, dateert uit de middeleeuwen. Door het luik kon andersom kaarslicht uit de kerk op het kerkhof vallen, het dodenlicht. Bij de bouw van het schip tussen ca. 1470 en 1525 werd het nodig de toren te verhogen. Het sacramentshuis dateert van ca. 1514 en de sacristie van ca. 1524. Het ontwerp van de zuidgang is van 1700. Tijdens de Beeldenstorm in 1566 werd de kerk met rust gelaten. In 1617 zochten de verdreven contraremonstranten uit Den Haag onder leiding van de afgezette predikant ds. Henricus Roseus hun toevlucht in Rijswijk, de zgn. 'Rijswijckloopers'. In de Rijswijkse kerk werd de rebellerende Haagse kerkenraad opgericht, die na de Synode van Dordrecht legaal zou worden. Nadien werd het gebouw verfraaid met meubelstukken, zoals de kansel uit 1620, gemaakt door de plaatselijke timmerman Seger Hermansz. Kistemaecker. Verder vindt men er een koorhek (1668) van Wijnant Heemskerck, en een herenbank |(1682) van Pieter Pietersz. van der Steen en Steven de Swart. De twee klokken van Mammes en Claude Fremy zijn net als de huidige torenspits in 1681 vervaardigd. Op de grootste staat de spreuk: Door mijnen clanck zij aan Godt danck. Ick wijs met vlijt Rijswijck den tijdt. Het orgel werd in 1786 gebouwd door Joachim Reichner en betaald uit een legaat van Cornelia Schellinger, weduwe van raadpensionaris Pieter Steyn. Een andere voorname schenkster was Amalia van Solms met het avondmaalszilver. Reichner ligt begraven vlak onder het orgel. Achter de kerk ligt een begraafplaats met onder andere het graf van de familie Onderwater (stichters van het verzorgingstehuis Onderwatershof) en de dichter Hendrik Tollens. Galerij Externe links Rijswijk, Herenstraat 62b - Oude Kerk, reliwiki.nl Website Oude kerk
Sint-Laurentiuskerk (Stompwijk)

De Sint-Laurentiuskerk is een rooms-katholieke kerk in Stompwijk, een plaats in de Nederlandse gemeente Leidschendam-Voorburg. De kerk valt onder de Parochie Heiligen Petrus en Paulus. De Sint-Laurentiuskerk werd tussen 1871 en 1873 gebouwd aan de Dr.v. Noortstraat. De oude schuilkerk van Nootdorp was bouwvallig geworden en werd na afbraak in 1871 tijdelijk vervangen door een noodkerk. De kerk werd gebouwd naar een ontwerp van Evert Margry, een van de belangrijkste leerlingen van Pierre Cuypers. Margry ontwierp een driebeukige neogotische kruiskerk. De kosten werden begroot op f. 52.532,12. Op 17 maart 1873 is de Sint-Laurentiuskerk ingezegend door de toenmalige deken van Zoeterwoude. De fundering van de kerk bleek in de jaren 1920 niet goed te zijn, waardoor de vloer ernstig verzakte. Hierdoor vielen de muren bijna uit elkaar en dreigde de toren in te storten. Een soortgelijk lot trof de 15 km verderop gelegen en door dezelfde architect in dezelfde periode ontworpen Onze-Lieve-Vrouw-Geboortekerk in Hoogmade, die in juni 1929 deels instortte en moest worden gesloopt. Een grote restauratie in 1928-1929 voorkwam dat de Laurentiuskerk ook werd verwoest. Onder leiding van de architecten B.J. Koldewey en L. Huydts werden de vloeren en muren verstevigd en de toren grotendeels herbouwd. De kerk is tot op heden in gebruik bij de H. Laurentius-parochiekern van de Leidse parochie H.H. Petrus en Paulus. In 2010 en 2011 is de kerk grondig gerestaureerd. Referentie Extern document Gemeentearchief Leidschendam-Voorburg - Uit het parochiearchief....de jaren 1870 en 1871 Externe koppelingen Informatie over het orgel Binnenkant kerk panorama[dode link] Website H Laurentius parochie Stompwijk
Zeldenrust, Zuidbarge

Zeldenrust is a smock mill in Zuidbarge, Drenthe, which has been restored to working order. The mill was built in 1857 and is listed as a Rijksmonument, number 14968. History Zeldenrust was built in 1857 for miller Roelf Oostling. It was moved from Emmen where it had been used as an oil mill. The mill passed from Roelf Oostling to his son Jans and in 1919 he sold it to Jan Omvlee, who died in 1928 on his 37th birthday, leaving a wife and eight children. The mill passed to his widow Jacoba. In 1936, the leading edges of the sails were streamlined on the Dekker system. In 1946, the mill was taken over by Harm and Johannes Omvlee but it ceased working in 1949. In 1966, the mill was restored by millwright Christiaan Bremer of Adorp, Groningen. New sails on the Fok system were fitted. On 13 November 1972 the mill was damaged in a storm. It was repaired in 1974. In 2001, the mill was sold to the Stichting Molen Zeldenrust. A further restoration was undertaken millwright Doornbosch. The cap and sails were removed on 22 September 2003. The new cap and sails were fitted to the mill on 5 April 2004 and the mill was officially reopened on 10 June 2006. The new sails have leading edges streamlined on the Fauël system. Description Zeldenrust is what the Dutch describe as an "achtkante stellingmolen". It is a three-storey smock mill on a three-storey brick base. The stage is at second-floor level, 5.90 metres (19 ft 4 in) above ground level. The smock and cap are thatched. The mill is winded by a tailpole and winch. The four Common sails have a span of 21.50 metres (70 ft 6 in) and are carried in a cast-iron windshaft which was cast by Prins van Oranje, The Hague in 1877. The windshaft also carries the brake wheel which has 64 cogs. This drives the wallower (33 cogs) at the top of the upright shaft. At the bottom of the upright shaft, the great spur wheel, which has 100 cogs, drives the 1.50 metres (4 ft 11 in) diameter French Burr stones via a lantern pinion stone nut with 33 staves. Millers Roelf Oostling (1857- ) Jans Oostling ( -1919) Jan Omvlee (1919–28) Jacoba Maria Omvlee-Bekhuis (1928–46) Harm Omvlee (1946–49) Johannes Omvlee (1946–49) References for above:- Public access Zeldenrust is open to the public Monday to Friday from 09:00 to 18:00. References External links Molen Zeldenrust website (in Dutch)
Nieuwe Kerk (Ede)

De Nieuwe Kerk in Ede is gebouwd in 1937-1938 in opdracht van de Hervormde Gemeente aan de Verlengde Maanderweg in de Gelderse plaats Ede. Geschiedenis Aangezien de Oude Kerk (tot dat moment de enige hervormde kerk) in de jaren dertig van de twintigste eeuw overvol begon te raken, werd het besluit genomen tot de bouw van een nieuwe kerk, die al snel ook deze naam kreeg. Er zijn ook geluiden dat een gedeelte van de gemeente een andere (wat minder behoudende) prediking wilde. Gebouw Het is een hoge kruiskerk in zakelijk expressionistische stijl (met invloeden uit de Nieuwe Haagse- en de Delftse School), met als plattegrond een Grieks kruis. Opvallend zijn de langgerekte gebrandschilderde ramen, de kolossale deuren en de koperen dakruiter. Het interieur met grote kansel, houten banken en galerij is nog in originele staat. De architect is T.G. Slijkhuis, die onder andere ook de Goede Herderkerk in Apeldoorn ontwierp. Het is een rijksmonument. Orgels De geschiedenis van de Nieuwe Kerk kent twee orgels. Het eerste orgel was een instrument van de firma Bern. Pels en Zoon te Alkmaar uit 1941. Het tweede instrument, een Van Vulpen-orgel, werd in 1981 in gebruik genomen. Huidige functie Het gebouw wordt iedere zondag gebruikt voor de erediensten van wijk 4 van de Hervormde gemeente (PKN). Externe links Foto's van de Nieuwe Kerk De Nieuwe Kerk op rijksmonumenten.nl Informatie over rijksmonumentnummer 523578 Website van de Nieuwe Kerk Website met 360° foto's van de kerk Foto's
Koornmarktspoort

The Koornmarktspoort is city gate in Kampen, Overijssel, the Netherlands. It was originally part of the city wall and is the oldest of the Kampen city gates. History The central block and gate date from the fourteenth century while the two towers facing the river are probably from a later date. The rear of the building opens on the Koornmarkt (wheat market square), and the front faces the river IJssel. References website with history of the gate
Koornmarktspoort

De Koornmarktspoort is een stadspoort in de stadsmuur van de Nederlandse stad Kampen en tevens de oudste. De achterzijde van de poort grenst aan de Koornmarkt, de voorzijde aan de IJssel, waar het deel uitmaakt van het beroemde Kamper IJsselfront. Voorheen was de poort wit bepleisterd maar is tegenwoordig teruggebracht in de oorspronkelijke staat. Externe link De poort naar de historie van Kampen. Fotogalerij