NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Steenhuistermolen

De Steenhuistermolen (Fries: Steenhuistermûne) is een poldermolen nabij het Friese dorp Stiens, dat in de Nederlandse gemeente Leeuwarden ligt. Beschrijving De Steenhuistermolen, een maalvaardige grondzeiler die ongeveer drie kilometer ten oosten van Stiens staat, werd in 1880 gebouwd voor de bemaling van de Steenhuisterpolder. Nadat de molen in 1952 door een storm was beschadigd, werd overwogen om hem te vervangen door een windmotor, maar dit plan werd weer verlaten. In 1962 brak een van de roeden, wat in 1967 werd hersteld. Twee jaar later verloor de Steenhuistermolen zijn functie, doordat mechanische bemaling werd ingevoerd. In 1985 werd hij eigendom van de Stichting De Fryske Mole. De molen, die in 2000 voor het laatst werd gerestaureerd, is op afspraak te bezichtigen. Zie ook Molens in Friesland
Wenninkmolen

Wenninkmolen est un moulin à vent situé dans la localité de Lintelo, à Aalten, dans la province de Gueldre aux Pays-Bas. Notes et références Annexes Articles connexes Liste des moulins à vent de Gueldre Liens externes (nl) « Wenninkmolen », sur molendatabase.nl Portail des énergies renouvelables Portail des Pays-Bas
Wenninkmolen

De Wenninkmolen is een korenmolen in Lintelo in de Nederlandse provincie Gelderland. De molen werd in 1860 gebouwd voor de familie Wennink, hetgeen de naam van de molen verklaard. De molen bleef tot 1920 in handen van deze familie. Sinds 1973 is de molen eigendom van de familie Nijland. In 1984 is de molen gerestaureerd. Op 27 december 2007 werd de molen overgedragen aan de Stichting tot Behoud van de Wenninkmolen te Lintelo. De roeden van de molen hebben een lengte van 23,88 meter. De door Groot-Wesseldijk gemaakte binnenroe is een in 1984 gelaste, ijzeren roede, die voorzien is van het Van Busselsysteem met Ten Have-kleppen. De 23,88 m lange buitenroede is een ingekorte potroede en heeft Oudhollands hekwerk met zeilen. De molen heeft één koppel maalstenen op de begane grond. Dit omdat er in 1936 een machinekamer gebouwd werd voor een zuiggasmotor, die later vervangen werd door een elektromotor. Sinds 1980 is alleen de windkracht (door middel van enkele extra overbrengingen) weer de enige bron van aandrijving. Verder zijn er nog enkele andere werktuigen in de molen aanwezig. Vrijwillig molenaars stellen de molen regelmatig in bedrijf. De 5 meter lange, gietijzeren bovenas is in 1867 gemaakt door de ijzergieterij De Prins van Oranje te 's Hage en heeft nummer 500. Galerij Externe links Ronald Stenvert e.a., Wenninkmolen in: Monumenten in Nederland - Gelderland. Rijksdienst voor de Monumentenzorg/ Waanders uitgeverij, Zwolle 2000, blz. 62 http://www.wenninkmolen.nl
De Hoop (Maasdam)

De Hoop in Maasdam is een korenmolen die in 1822 is gebouwd en waarschijnlijk omstreeks 1870 tot stellingmolen is verhoogd. Van oorsprong was de molen een grondzeiler. Tot ca. 1950 was de molen in bedrijf; daarna werd deze uitsluitend nog als opslagplaats gebruikt tot in 1966 de gemeente Maasdam De Hoop voor 1 gulden kocht. In 1969 volgde een uitwendige restauratie en na 1983 is de molen weer maalvaardig gemaakt. In maart 2010 is de molen echter stilgezet vanwege het scheefzakken van de molen, een verrotte windpeluw en de slechte toestand van stelling en gevlucht. In 2011 zijn de roeden kaal gemaakt en gestreken, kort hierna is ook de stelling verwijderd. Van de drie koppels stenen die De Hoop ooit had zijn er nog twee aanwezig. Verder is er een windgedreven mengketel aanwezig. Onder in de molen bevindt zich een maalstoel die wordt aangedreven door een gerestaureerde petroleummotor. Door de slechte onderhoudstoestand van de molen werd deze in maart 2010 stilgezet. In november 2011 werden de roeden gestreken en werd de stelling verwijderd. Lange tijd heeft de molen er in deze conditie bijgestaan, totdat in 2015 een begin werd gemaakt met de restauratie. In april 2016 werden de kap en roeden weer teruggeplaatst en een maand later werd de molen opgeleverd. In juni volgde de feestelijke heropening. Foto's
Viñoly

De toren Viñoly aan het Gustav Mahlerplein maakt deel uit van het Mahler4-complex aan de Zuidas te Amsterdam. De toren was het eerste gerealiseerde ontwerp in Europa voor de Zuid-Amerikaanse architect Rafael Viñoly. De constructie van deze 95 meter hoge kantoortoren bestaat uit een staalskelet en een betonkern voor de stabiliteit. Kenmerkend voor het gebouw zijn de in de gevel 'gekerfde' vluchttrappen en de ver uitstekende verticale vliesgevelprofielen. Het is een van de hoogste gebouwen aan de Zuidas. Zie ook Lijst van gebouwen op de Zuidas Externe links ArchiSource: Vinoly Toren[dode link] Viñoly in 3D Rafael Viñoly Architects Architectuur.org: Kantoorgebouw Viñoly
SV CHC

SV CHC (Sportvereniging Concordia SVD - Hertogstad Combinatie) is een amateurvoetbalvereniging uit 's-Hertogenbosch, Noord-Brabant, Nederland. Algemeen De club ontstond per 1 juli 1997 als gevolg van de fusie tussen Concordia SVD en Hertogstad, waarbij als oprichtingsdatum 15 mei 1929 werd aangehouden. Thuisbasis is het “Sportpark De Schutskamp”. Van 2004/05-2013/14 kwam de club tien seizoenen onder de naam CHC/Orka uit. Fusieclubs Concordia SVD ontstond in 1945 als gevolg van de fusie tussen SVD (Sportvereniging DOS, opgericht op 15 mei 1929 en tot 1940 DOS geheten) en Concordia Vooruit (30 september 1930), dat in 1937 Bossche Boys (22 april 1926) opnam. Hertogstad werd op 10 augustus 1958 opgericht. Standaardelftal Het standaardelftal speelt in het seizoen 2021/22 in de Tweede klasse zondag van het KNVB-district Zuid-I. Competitieresultaten zaterdag 2004–2011 Erelijst zondag kampioen Tweede klasse: 2024 kampioen Derde klasse: 2006, 2013, 2020 kampioen Vierde klasse: 2004, 2012, 2019 Competitieresultaten zondag 1998–2019 Concordia SVD Erelijst zondag kampioen Tweede klasse : 1967 kampioen Derde klasse : 1966, 1989, 1996 kampioen Vierde klasse: 1987, 1995 Competitieresultaten zondag 1946–1997 VV Hertogstad Erelijst zondag kampioen Vierde klasse: 1977, 1992 Competitieresultaten zondag 1977–1997
Catharinakerk (Jislum)

De Catharinakerk van Jislum is een kerkgebouw in de gemeente Noardeast-Fryslân in de Nederlandse provincie Friesland. De kerk is een rijksmonument. Beschrijving De zaalkerk uit 1886 met neoclassicistische elementen werd gebouwd ter vervanging van een kerk die gewijd was aan Catharina van Alexandrië. In de kerktoren van drie geledingen hangt een luidklok (1445) van Johannes van Wou en een klok (1637) van klokkengieter Jacob Noteman. Het orgel uit 1925 is gemaakt door Bakker & Timmenga. Zie ook Kerken in Friesland Lijst van rijksmonumenten in Jislum
Begraafplaats Hekendorp

Begraafplaats Hekendorp is een begraafplaats aan de Hekendorperweg tussen de Nederlandse plaatsen Oudewater en Hekendorp. De begraafplaats ligt op de plek waar de naam van de straat verandert in Hekendorpse Buurt. De voormalige grafdelverswoning is omgebouwd tot woonuis en is tevens een gemeentelijk monument. Op de gevel hiervan is de tekst Memento mori aangebracht. In 2012 is de begraafplaats uitgebreid met een nieuw gedeelte waarop zich ook een columbarium bevindt. Afbeeldingen
Kerkhof Buter

Kerkhof Buter is de laatste rustplaats van enkele onbekenden die hier in de 19e eeuw zijn begraven. De begraafplaats valt op in het landschap doordat ze is beplant met bomen, er zijn geen graftekens. Het geheel wordt omgeven door een eenvoudig houten hek. De begraafplaats ligt tussen Nieuw-Schoonebeek en Twist aan de Europaweg. Aan de overzijde van de weg bevindt zich een stenen monument dat herinnert aan de mensen die hier zijn begraven. Geschiedenis In 1824 werd door het Koninkrijk der Nederlanden een grenstraktaat gesloten met het Koninkrijk Hannover. Hierdoor verloor de nederzetting Nieuw-Schoonebeek het recht haar doden te begraven op de begraafplaats van Hesepertwist in Emsland. Dit was de reden voor de aanleg van een noodbegraafplaats. De grond hiervoor werd beschikbaar gesteld door Berend Harbers. Er werden geen grafzerken geplaatst. De graven werden gemarkeerd door verhogingen van uitgegraven grond. Tot 1849 werd hier begraven. In dat jaar werd in Nieuw Schoonebeek de kerk met begraafplaats in gebruik genomen. De noodbegraafplaats raakte uiteindelijk sterk verwaarloosd. De opgehoogde randen werden beschadigd door grazend vee. Er kwamen zelfs beenderen bloot te liggen. In 1978 herstelde men de dodenakker en plaatste een houten hek. Het kerkhof is genoemd naar de laatste eigenaar Bernardus Hendrikus Büter. Gedenkteken Rond 1840 werd aan de overkant van de weg een houten kruis geplaatst. De begrafenisstoet hield hier vijf minuten halt en er werd gebeden. In 1849 werd dit kruis vervangen door een stenen gedenkteken. Vanwege het feit dat Nieuw-Schoonebeek sterk rooms-katholiek is, heeft het monument een katholiek karakter, namelijk een gekruisigde Christus met daaronder de tekst: Die mijn kruis niet op zich neemt en mij niet volgt is mijner niet waardig. Op de achterkant staan de namen van de schenkers: J.B. Borg - A.M. Twenning en het jaartal 1849. Het gedenkteken brak in de jaren 1950 in stukken. De eigenaar van de grond waar op het geplaatst was bewaarde de brokstukken in een schuur. In 1979 liet het Ministerie van CRM de steen restaureren. De breuklijnen van destijds zijn zichtbaar gebleven.
Sint-Werenfriduskerk (Zieuwent)

De Sint-Werenfriduskerk is een rooms-katholieke kerk in Zieuwent, gemeente Oost Gelre. Geschiedenis Voorgaande kerken Tijdens de reformatie kerkten de katholieke inwoners van Zieuwent in de barokke Sint-Franciscuskerk te Zwillbrock of de Kruiskapel in Hemden, beide gelegen net over de grens in het Munsterland. Later werd ten noorden van Zieuwent op de Katershorst een schuilkerk ingericht. Nog later ging men in Harreveld op de havezate naar de statiekerk. In 1795 werd een statiekerk ingericht in Zieuwent. Die kerk werd in 1837 uitgebreid. In 1842 werd een nieuwe kerk, een zogenaamde waterstaatskerk ingewijd. Reeds enkele decennia later was deze kerk te klein geworden en werd de huidige kerk gebouwd. De huidige kerk In 1889 gaf het bisdom toestemming voor de bouw van een nieuwe kerk. De bouwpastoor was pastoor Zanderink. Deze kerk, in neogotische stijl, was ontworpen door de architect J.W. Boerbooms, een leerling van de bekende architect Pierre Cuypers. Aannemer Rodenreijs uit Den Haag nam het werk aan voor een bedrag van fl 130.000. De eerste steen werd gelegd op 30 juni 1898. Op 10 oktober 1899 werd de kerk ingewijd en twee dagen later in gebruik genomen. In de Tweede Wereldoorlog werden de klokken door de Duitse bezetter uit de kerktoren geroofd. In de jaren 90 werd de kerk ingrijpend gerestaureerd. De kerktoren is 75 meter hoog. Het hoofdaltaar is vervaardigd door de Duits-Nederlandse beeldhouwer Friedrich Wilhelm Mengelberg. De kerk heeft gebrandschilderde ramen van de kunstenaars Henricus Kocken en Schifferstein. De muurschilderingen van de kunstschilder Wijnand Geraedts dateren uit 1925/1927. Het interieur is nog in goede staat en ademt het 'rijke Roomse leven' van de periode rond 1900. Net als de Sint-Calixtusbasiliek in Groenlo, wordt de kerk de "Kathedraal van de Achterhoek" genoemd. Externe link Panorama van het interieur van de Sint-Werenfriduskerk (Zuwent.nl)
Bovenkerk, Kampen

The Bovenkerk (English: Upper Church; also known as the Church of St. Nicholas) is a large, Gothic church and the most striking element on the skyline of Kampen, Overijssel, Netherlands. The interior of the church contains an early-Renaissance choir screen, a stone pulpit and a monumental organ. The church has 1,250 seats. It is a Reformed church. The Construction The construction of the church took place in several phases: Construction of a Romanesque church (12th century) Construction of Early Gothic church (last quarter of 13th century) Church gets a basilica choir (last quarter of 14th century) Plan for a basilica nave fails (early 15th century) The construction is completed (second half 15th century) Graves A common practice for old historic churches was to bury the dead under the Church. The Bovenkerk is no exception to this practice, where famous Dutch persons originating from Kampen are buried. One of them is Hendrick Avercamp (1585-1634), one of the first landscape painters of the 17th-century Dutch school, specialized in painting the Netherlands in winter. Another is Jan Bantjes (1700-1779) and Jacomina Leussen (1707-1770) who were wealthy landowners, shipowners, financiers of Berbice plantations and privateers. Their eldest son Gerrit (Jan Geerts) Bantjes (1734-1782) who left for the Cape of Good Hope in Nov.1754 started a line of descendants who laid down prominent South African history such as the exploratory Kommissitrek of 1834 to Port Natal to find a new homeland for the Cape Boers, the Natal-land Report which started The Great Trek (1837–38) and the battles that followed, the Discovery of the Witwatersrand Gold Reef in 1884 and the founding of Johannesburg in 1886. This same Bantjes line gave South Africa's first two presidents their grounding education and were instrumental in influencing the Anglo-Boer War (1899-1902) setting Germany and Great Britain on a collision course. Back to the church, the transept contains a small ornament of red marble with a green marble urn in memory of Vice Admiral Jan Willem de Winter (1761-1812). The heart of Vice Admiral De Winter is enclosed in this urn, while his body is buried in the Panthéon in Paris. Gallery References Attribution This article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "De Winter, Jan Willem". Encyclopædia Britannica. Vol. 28 (11th ed.). Cambridge University Press. External links De Bovenkerk website (Dutch) Some 90 pictures of the church
Bovenkerk (église)

La Bovenkerk (en français 'église supérieure') est une église protestante située dans la ville de Kampen aux Pays-Bas. C'est la plus grande église et la deuxième plus haute structure de la ville. Elle est dédiée à saint Nicolas. Historique La construction a commencé au XIIe siècle avec une église romane puis gothique dans le dernier quart du XIIIe siècle. Le chœur a é été construit dans le dernier quart du XIVe siècle, puis l'ensemble de l'église a été terminée dans la deuxième moitié du XVe siècle. Dimensions Les dimensions de l'édifice sont les suivantes : Hauteur sous voûte : 27 m ; Hauteur de la tour : 70,5 m. Notes et références Liens externes Ressources relatives à l'architecture : Rijksmonument The Skyscraper Center Ressource relative à la musique : MusicBrainz Emporis Portail de l’architecture chrétienne Portail du protestantisme Portail des Pays-Bas
Chiesa Superiore (Kampen)

La Chiesa Superiore, in olandese Bovenkerk, è il maggior edificio religioso, protestante, della cittadina di Kampen, nei Paesi Bassi. Domina il profilo cittadino con la sua torre affilata e costituisce un bell'esempio d'architettura gotica del Paese. Storia e descrizione La prima chiesa eretta in questo luogo era una costruzione romanica risalente al XII secolo e già dedicata a San Nicola, patrono dei marinai. Nell'ultimo quarto del XIII secolo si eresse al suo posto una chiesa protogotica del tipo hallenkirche a tre navate. Nell'ultimo quarto del XIV secolo il Maestro Rutger da Colonia, figlio del costruttore del Duomo di Colonia pone mano alla costruzione. Dapprima rifece il coro a deambulatorio con cappelle radiali, di chiare influenze parleriane, terminato intorno al 1400. All'inizio del XV secolo si pose mano al piedicroce rifacendolo a cinque navate. Nel 1516, l'architetto di città Clemens van der Gouwe, venne ingaggiato per la costruzione della torre sulla facciata. In L'edificio venne completato nella seconda metà del XV secolo. Tuttavia la torre presentò ben presto problemi di stabilità e nel corso del XVII secolo venne assai rimaneggiata. Il consiglio comunale nel 1808 decise di sostituire la bassa copertura piramidale della torre con l'affilata guglia odierna. Venne incaricato dei lavori l'allora architetto di città A. M. Sorg. Campane Nel 1481-82 il celebre maestro fonditore di campane, Geert van Wou, già attivo al Duomo di Utrecht, realizzò delle campane per la Bovenkerk. Nelle immediate vicinanze chiesa aveva stabilito la sua fonderia. Attualmente ancora sono conservate due sue campane nella torre. l L'11 settembre 2009 venne installata una nuova campana; nel 2010 ancora un'altra con l'immagine di San Nicola, patrono della chiesa. Nel 2011, infine, il concerto è stato completato con altre cinque campane. L'attuale concerto cui compone di nove campane, tutte realizzate nel pieno rispetto delle tecniche tradizionali di Van Wou, senza trattamenti moderni. Grand'organo L'organo monumentale della chiesa venne ricostruito nel 1676 da Johan Slegel. In seguito venne modificato e ampliato fino al 1743. Sepolture Come consuetudine, all'epoca, i cittadini importanti venivano inumati nelle chiese. La Chiesa Superiore non fa eccezione, e fra i sepolti si ricordano il pittore Hendrick Avercamp (1585-1634) e il mastro campanaro Geert van Wou (1450-1527). Nel transetto si trova un ornamento di marmo rosso con urna di marmo verde che commemora il Vice Ammiraglio Jan Willem de Winter (1761-1812). L'urna contiene solo il cuore De Winter, mentre il corpo è custodito al Pantheon di Parigi, l'unico olandese sepolto nel Pantheon francese. Note Voci correlate Organi della Chiesa Superiore di Kampen Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Bovenkerk Collegamenti esterni Sito ufficiale, su debovenkerk.nl. Chiesa Superiore, su archINFORM. (EN) Chiesa Superiore, su Skyscraper Center.
Bovenkerk (Kampen)

De Bovenkerk of Sint-Nicolaaskerk in de Nederlandse stad Kampen is een grote, gotische kruisbasiliek en tevens het opvallendste element in het stadsgezicht van Kampen. Tot het interieur van de kerk behoort een vroeg-renaissance koorhek, een natuurstenen kansel en een monumentaal orgel. De kerk heeft een kerktoren en een schip met dubbele zijbeuken, een gesloten priesterkoor met kooromgang en straalkapellen. De kerk heeft 1.250 zitplaatsen. De kerk is een voorbeeld van Nederrijnse gotiek. Bouw De bouw van de kerk verliep in een aantal fasen: Bouw van romaanse kerk (12e eeuw) Bouw van vroeg-gotische kerk (laatste kwart van 13de eeuw) Kerk krijgt een basilicaal koor (laatste kwart van 14de eeuw) Plan voor een basilicaal schip mislukt (begin 15de eeuw) De voltooide vorm (tweede helft 15de eeuw) Geert van Wou In 1481/1482 goot klokkengieter Geert van Wou klokken voor de Bovenkerk. In de directe nabijheid van de Bovenkerk had hij zijn Stads klokken- en geschutgieterij gevestigd. Thans hangen nog twee klokken van hem in de Boventoren. Op 11 september 2009 werd er een nieuwe klok opgehangen , gegoten door Laudy in het Groningse Finsterwolde. In 2010 wederom een Laudyklok met daarop de afbeelding van de H. Nicolaas, de patroonheilige van de kerk. In 2011 ten slotte werd het gelui gecompleteerd met nog eens vijf klokken. De nu in totaal negen luidklokken hebben de tonen: des1, es1, f1, ges1, as1, bes1, des2, es2 en f2. De klokken des1 en f1 zijn gegoten door Geert van Wou. Alle door klokkengieter Laudy toegevoegde klokken zijn geheel in de traditie van Van Wou gegoten, zonder oppervlaktebehandeling en zonder stemmen, zuiver op toon. Zo is aldus een middeleeuws gelui 'herboren'. Graven In de Bovenkerk zijn vele Kampenaren begraven. Vooraanstaande Kamper families werden begraven in familiegraven waarvan vele zich in de Lemkerkapel, de grafkelder, bevinden. Ook prominente Kampenaren zijn in de kerk begraven, waaronder de schilder Hendrick Avercamp en, hoewel geen Kampenaar van geboorte, de reeds genoemde klokkengieter Geert van Wou. In het dwarsschip bevindt zich een klein ornament van rood marmer met een groene marmeren urn ter nagedachtenis aan viceadmiraal Jan Willem de Winter (1761-1812). De urn bevat het hart van De Winter. Zijn lichaam is, als enige Nederlander, bijgezet in het Panthéon in Parijs. Een van de opgestelde grafmonumenten in de koorgang is gemaakt ter gedachtenis van Rutger van Breda (†1693) met zijn echtgenote Joanna Aymery (†1703). Orgels In de Bovenkerk bevinden zich drie orgels. Het Hinsz-orgel, een koororgel en een kistorgel. De vaste organisten van de orgels in de Bovenkerk, voor de hervormde gemeente, zijn Marco den Toom en Gerwin van der Plaats. Fotogalerij Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Kampen Externe links Huidige website van de Bovenkerk Website van de Bovenkerk (gearchiveerd) Kampen Overijssel: Laudy- en Van Wouklokken in de Hervormde Nicolaas- of Bovenkerk op YouTube
Verzorgingsplaats Haerst

Verzorgingsplaats Haerst is een Nederlandse verzorgingsplaats en tankstation gelegen aan de A28 Groningen-Utrecht, tussen afritten 22 en 21. Bij deze verzorgingsplaats is een tankstation van Shell aanwezig. Aan de overzijde van de weg, in de richting Utrecht-Groningen, ligt verzorgingsplaats De Markte. Achtergronden Ten westen van de A28 ligt de buurtschap Haerst, ten oosten het poldergebied de Haerstermarkte (tegenwoordig Hessenpoort). De verzorgingsplaats heeft zijn naam hieraan te danken. De verzorgingsplaats kwam samen met de aanleg van de A28 in 1970 gereed. De A28 is ter plekke aangelegd over een gedempt kanaal. De oude rijksweg die parallel loopt aan de A28 is om de verzorgingsplaats heen gebogen. Sinds de opening is er weinig aan de situatie veranderd, behalve de verbreding van de A28 in 2010 en 2011 naar 2x3 rijstroken. Bij de verzorgingsplaats ligt een viaduct over de A28 waarover de Haersterbroekweg voor lokaal verkeer loopt. De verzorgingsplaats kent een Shell tankstation en 13 parkeerplaatsen voor vrachtwagens en is omzoomd met een smalle strook bebossing.
Hervormde kerk (Wartena)

De hervormde kerk is een kerkgebouw in Wartena in de Nederlandse provincie Friesland. Het kerkgebouw is een rijksmonument. Beschrijving De kerk werd in 1780 herbouwd, waarbij de kap van de middeleeuwse voorganger opnieuw werd gebruikt. De zaalkerk met driezijdige koorsluiting heeft een ongelede toren (hersteld in 1880) met ingesnoerde torenspits. De gebrandschilderde ramen zijn gemaakt door Ype Staak. Het orgel uit 1874 is gebouwd door L. van Dam en Zonen. Zie ook Kerken in Friesland Lijst van rijksmonumenten in Wartena
Accijnstoren

De Accijnstoren is een toren in Alkmaar gebouwd in 1622. Beschrijving en geschiedenis De Accijnstoren kent een vierkante plattegrond en gebouwd in baksteen met natuurstenen banden. De toren heeft een luidklok. Het was aanvankelijk een soort belastingkantoor. Ingevoerde goederen moesten hier worden aangegeven, de accijnzen die dat opleverden waren een belangrijke inkomstenbron voor de stad. De brug waar de toren deels op staat, was ooit een draaibrug, die in 1903 werd vervangen door een ophaalbrug. Door toenemend verkeer is deze inmiddels verdwenen. In 1924 werd de toren 4 meter verplaatst vanwege een verbreding van de Bierkade.