NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Disteldorp

De Amsterdamse buurt Disteldorp ligt in stadsdeel Amsterdam-Noord in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Tot de eerste volkswoningbouw behoorde in 1918 een wijkje met noodwoningen ten noorden van de Distelweg. Met allerlei Distel-straatnamen zoals Lange Distelstraat, Distelkade en Distelplein werd dit al snel Disteldorp genoemd. Het dorp staat sinds het jaar 2000 op de gemeentelijke monumentenlijst. Geschiedenis Tot 1851 was het gebied water en werd in 1851 door inpoldering de Buiksloterham en viel bestuurlijk onder de gemeente Buiksloot. De polder was voor een klein gedeelte in gebruik bij landbouw- en veeteeltbedrijven. De 200 hectare grote polder bleef verder afgezien van enkele grote baggerstortplaatsen decennialang grotendeels leeg. In 1877 werd de Buiksloterham na een langdurige poging door Amsterdam geannexeerd en bestemd voor de gewenste verplaatsing van gevaarlijke en hindergevende bedrijven uit de overvolle stad. Een ander deel van de polder werd gebruikt voor woningbouw zoals Disteldorp. Gemeentelijke woningbouw Vanwege de grote woningnood in Amsterdam die nog extra steeg door de komst van Belgische vluchtelingen als gevolg van het geweld van de Eerste Wereldoorlog, zijn in korte tijd Disteldorp en Vogeldorp gebouwd in 1918 en 1919. De huizen, ontworpen door Berend Tobia Boeyinga werden gebouwd met een gebruiksduur voor ogen van 35 jaar. De gemeente Amsterdam nam de bouw en de exploitatie in eigen beheer via de Gemeentelijke Woningdienst Amsterdam onder directeur Arie Keppler, vooral om snel te kunnen bouwen en de huur laag te houden. In 1932 kwam er een eerste renovatieronde nadat er was besloten dat de woningen zouden blijven staan. Sommige tijdelijke constructies werden door meer permanente vervangen. In 1998 werd, na protesten van bewoners, besloten een voorgenomen sloopplan niet uit te voeren. Woningbouwcorporatie Lieven De Key nam Disteldorp over van het gemeentelijk Woningbedrijf Amsterdam. De huizen zijn in 2003 gerenoveerd en daarna deels aan particulieren verkocht.
Verenigde Bloemenveilingen Aalsmeer

Die Coöperatieve Vereniging „Verenigde Bloemenveilingen Aalsmeer“ (VBA) U.A. (kurz Bloemenveiling Aalsmeer genannt) war bis zur Fusion mit FloraHolland die weltgrößte Versteigerungsorganisation für Blumen. Der Umsatz des 1975 ursprünglich von Fliederzüchtern der Aalsmeer vorgelagerten Inselgruppe Westeinderplassen auf damals gut 400.000 m² Fläche gegründeten und genossenschaftlich organisierten Unternehmens betrug 2006 über 1,75 Milliarden Euro. Mehr als 5 Milliarden Blumen und Zierpflanzen wurden jährlich in Aalsmeer umgesetzt (also mehr als 21 Millionen Stück täglich, davon 19 Millionen Zimmerpflanzen). Die etwa 7000 anliefernden Gartenbaubetriebe kamen vor allem aus den Niederlanden, doch ebenso aus entfernten Staaten wie Kenia, Israel, Simbabwe, Uganda und Ecuador. Die angebotenen Blumen und Pflanzen wurden von über 1000 Großhändlern aus der ganzen Welt (schwerpunktmäßig aus Deutschland, dem Vereinigten Königreich, Frankreich, Italien und Belgien) eingekauft. Das Versteigerungsgelände hat eine überdachte Fläche von rund 86 ha (inklusive Freigelände 1,9 ha) und ist damit einer der größten überdachten Handelskomplexe der Welt. Bei der Bloemenveiling Aalsmeer waren mehr als 1800 Mitarbeiter beschäftigt. Im September 2007 wurde eine Fusion mit dem ebenfalls niederländischen Versteigerungsunternehmen FloraHolland (Coöperatieve Bloemenveiling FloraHolland U.A.) mit Wirkung zum 1. Januar 2008 beschlossen, unter Übernahme der Firmierung FloraHolland.
Aalsmeer Flower Auction

Aalsmeer Flower Auction (Bloemenveiling Aalsmeer) is a flower market based in Aalsmeer, Netherlands. It is the largest flower auction in the world. The Aalsmeer Flower Auction building is the ninth largest building by floor area in the world, covering 999,000 square metres (10,750,000 sq ft; 247 acres). Flowers from all over the world — Europe, Israel, Ecuador, Colombia, Ethiopia, Kenya, and other countries — are traded every day in this gigantic building. Around 43 million flowers are sold daily. This increases by around 15 percent around special days such as Valentine's Day and Mother's Day. Their flowers are subjected to around 30 quality checks so that they can be graded on a scale (A1, A2 and B). The auction is set up as a Dutch auction in which the price starts high and works its way down. Bidders get only a few seconds to bid on the flowers before they are sold and passed on to the new owner. On 1 January 2008, the auction company merged with its biggest competitor Royal FloraHolland. In 2021 the organiser of the auction, Royal Flora Holland, acquired three companies that specialise in the transportation of flowers and plants: De Winter, Van Marrewijk (Wematrans) and Van Zaal. They were combined into a new transportation company called Floriway. References External links FloraHolland Flower Auction BBC documentary featuring the Aalsmeer Flower Auction
Marché aux fleurs d'Aalsmeer

Le Marché aux fleurs d'Aalsmeer (en néerlandais : Bloemenveiling Aalsmeer) est le plus grand marché aux fleurs du monde, situé à Aalsmeer dans la province de la Hollande-Septentrionale, aux Pays-Bas. Avec une superficie de 990 000 m2, il fait partie des plus grandes constructions au monde par rapport à sa surface au sol. Des fleurs du monde entier y sont vendues quotidiennement, c'est le pôle majeur du commerce mondial des fleurs. Histoire En 1852, le grand lac de Haarlem, en bordure de Aalsmeer, est asséché pour créer un polder. L'horticulture a augmenté, en particulier la culture des fraises, qui a culminé entre 1850 et 1885 au point de devenir le symbole du drapeau de Aalsmeer: rouge (fruit), vert (feuille), et noir (sol). La culture des fleurs a pris le relais vers 1880, d'abord avec des roses dans les serres. Les producteurs vendaient leurs fraises et des fleurs à des distributeurs qui les apportaient avec barges sur le marché à Amsterdam. Le commerce s'est ensuite déplacé vers Aalsmeer, où les enchères ont commencé dans les cafés. Il est peu à peu devenu la vente favorite des grossistes du monde entier. En 1912, deux halles régionales d'enchères ont été établies : Centrale Aalsmeerse Veiling (Central Aalsmeer Auction) dans le centre de la ville et Bloemenlust à Aalsmeer Est. Le marché porte depuis le nom des "enchères d'Aalsmeer". La culture commerçante hollandaise a favorisé très tôt l'éclosion des plus grands marchés aux fleurs du monde depuis des siècles. Amsterdam compte un "musée de la Tulipe", petit, mais qui offre un aperçu global de l'histoire de la fleur favorite des Pays- Bas. Le marché flottant sur le canal Singel à Amsterdam existe toujours sur des péniches. Il date de l’époque où les fleurs étaient transportées par bateau dans toute la ville Utrecht a aussi un très grand marché aux fleurs sur l’Oudegracht et au Janskerkhof. En 1968, les deux entreprises d'enchères d'Aalsmeer fusionnent et forment la Verenigde Bloemenveilingen Aalsmeer (United Flower Auctions Aalsmeer). En 1972, un nouveau bâtiment de grande vente aux enchères est achevé dans le sud de Aalsmeer et élargi en 1999. Le 1er janvier 2008, le marché fusionne avec son concurrent principal, FloraHolland, le géant de l’horticulture néerlandaise (coopérative regroupant 12 300 producteurs). Avec cette nouvelle fusion, une fleur sur trois vendue en Europe aura transité par la Hollande. Aalsmeer reçoit désormais le surnom de "Wall Street de la fleur". Galerie Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Aalsmeer Flower Auction » (voir la liste des auteurs). Voir aussi FloraHolland Lien externe Site web de FloraHolland Portail des Pays-Bas Portail du jardinage et de l’horticulture
Bloemenveiling Aalsmeer

L'Asta dei fiori di Aalsmeer o Bloemenveiling Aalsmeer è la più grande asta floricola mondiale è situata ad Aalsmeer, nei Paesi Bassi dove le più importanti aziende di intermediazione floricola olandesi effettuano i loro acquisti direttamente dai produttori. L'edificio della Bloemenveiling Aalsmeer è il più grande edificio commerciale al mondo, in termini di superficie occupata (99 ettari). Il 1º gennaio 2008 l'Asta ha effettuato la fusione col suo più grande concorrente, la Flora Holland del cui circuito fa parte. Note Voci correlate Aalsmeer Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Bloemenveiling Aalsmeer Collegamenti esterni floraholland.com, http://www.floraholland.com/en/Pages/default.aspx.
Borza cvetja Aalsmeer

Borza cvetja Aalsmeer (nizozemsko »Bloemenveiling Aalsmeer«) je dražba cvetja, ki jo organizirajo v Aalsmeerju na Nizozemskem. Gre za največjo dražbo cvetja na svetu. Tudi stavba, v kateri organizirajo dražbe v Aalsmeerju, je med največjimi na svetu, v smislu tlorisne površine, saj obsega kar 990.000,00 m², zagotovo pa je to največja trgovska zgradba na svetu . Ceno cvetja iz vsega sveta (Evrope, Kolumbije, Kenije) in od drugod tukaj določajo na podlagi dnevne ponudbe in povpraševanja. Vsak dan (razen ob sobotah in nedeljah) se tukaj trguje s 19 milijoni kosi cvetja in 2 milijoni drugih rastlin, v večjih ali manjših paketih, na dražbah, ki se odvijajo pod 13 velikimi urami. Obiskovalci borze cvetja v Aalsmeerju si lahko dražbe ogledajo s posebej za te namene zgrajene galerije. 1. januarja 2008 se je družba VBA, ki je vodila tukajšnje dražbe, združila s svojim največjim tekmecem, družbo Flora Holland. Reference Zunanje povezave
De Hoop (Wieringerwaard)

Korenmolen De Hoop is een achtkante houten grondzeiler met een binnenkruiwerk in Wieringerwaard, in de Nederlandse gemeente Hollands Kroon. De molen is in 1742 gebouwd als westelijke strijkmolen voor de Wieringerwaard. Na de bouw van een stoomgemaal in 1871 werd de molen overbodig. In 1872 werd de molen verkocht aan C. Posch, die hem tot korenmolen verbouwde. De molen bleef echter op zijn plaats (dit was een voorwaarde in het contract). In oktober 1916 werden as en roeden gekocht van een omstreeks 1915 gesloopte molen van de Bovenkerkerpolder te Nieuwer-Amstel(Amstelveen). De molen bleef tot ca. 1920 in bedrijf, waarna een dieselmotor het werk volledig overnam. De Hoop werd alleen nog gebruikt als onderkomen voor de mechanische maalderij en raakte langzaam in verval. In 1961 werd het binnenwerk geheel uit de molen gesloopt. De molen werd verkocht aan de polder Wieringerwaard. Deze heeft de molen in 1979 overgedragen aan de toenmalige gemeente Barsingerhorn. Restauraties De eerste restauratie werd in 1964 uitgevoerd. Hierbij is De Hoop weer draaivaardig gemaakt. In de jaren 70 van de 20e eeuw is de molen verder uitwendig gerestaureerd en opnieuw draaivaardig gemaakt. Later is een nieuw binnenwerk aangebracht, waarmee de molen maalvaardig werd. Van 1916 tot 1964 draaide de molen met een gevlucht met zelfzwichting op de buitenroe en bediening middels de doorboorde bovenas. Bij de restauratie in 1964 is dit systeem vervangen door fokwieken met remkleppen systeem Fauël. In 1995 zijn er nieuwe roeden gestoken. Op 23 januari 2007 werd geconstateerd dat de as was gebroken, vermoedelijk door een zware storm die op 18 januari woedde. Het wiekenkruis was blijven hangen en kon naar beneden worden getakeld. In juli 2008 is de bovenas van De Hoop in opdracht van de voormalige gemeente Anna Paulowna vervangen door een nieuw exemplaar en zijn de fokwieken vervangen door een Oud-Hollands gevlucht. Sinds mei 2017 heeft de molen een eigen website. Externe link Eigen website korenmolen de Hoop Wieringerwaard.
Harmsenbrug

De Harmsenbrug is een brug in Zuid-Holland, en onderdeel van de rijksweg N57. De brug uit 1968 overspant het Hartelkanaal en de rijksweg A15. De brug omvat een basculebrug over de zuidkant van het kanaal die voor de scheepvaart geopend kan worden en een tuibrug over de noordkant van het kanaal. Direct ten zuiden van de brug is een ongelijkvloerse aansluiting naar een recreatiegebied. Ten zuiden daarvan ligt de Brielsebrug die het Brielse Meer overspant. De brug is vernoemd naar Willem Harmsen (1886-1954), voormalig directeur-generaal van Rijkswaterstaat.
Maarwold

Maarwold is een buurt in de wijk Haren-Zuidwest van het Groningse dorp Haren. De buurt is gelegen aan de westzijde van het dorp en grenst aan de bebouwing van de Westerse Drift in het oosten, de Meerweg in het noorden en de watergang het Maar in het westen. De buurt is vernoemd naar het Maar en de Wolddeelen. Veel straten zijn genoemd naar filosofen en natuurkundigen. De belangrijkste straten door de wijk zijn de Emmalaan en de Spinozalaan. Ontstaan Vanaf het begin van de 20e eeuw speelt Haren - van oudsher een klein agrarisch dorpje op de Hondsrug - een toenemende rol voor forenzen uit de stad Groningen. Een gevleugelde slogan voor die tijd: "Wacht niet met buiten wonen tot gij binnen zijt". De populariteit van Haren vanwege zijn ligging en voorzieningen steeg na de Tweede Wereldoorlog fors, waardoor een enorme uitbreiding nodig was. Maarwold is gebouwd in de jaren 70 en 80 van de 20ste eeuw in het gebied dat bekend stond als Steenlanden en toen nog onderdeel was van het waterschap Westerpolder. Het bestemmingsplan bestond uit een deel ten noorden van de Emmalaan (Maarwold I) en een deel ten zuiden (Maarwold II). De stedenbouwkundige structuur is ten dele geïnspireerd op structuralistische opvattingen. Kenmerkend voor de stedenbouwkundige opzet zijn de gedraaide oriëntatie en verspringingen van woonblokjes, cul-de-sac ontsluitingen en autoluwe woonstraten. In het terrein werd, voor het eerst in Nederland, diepdrainage toegepast voor bemaling. Sommige delen werden, voordat met de bouw werd begonnen, opgehoogd met zand uit het Meerschap Paterswolde. Bestaande wandelpaden die oorspronkelijke langs de akkers tussen de Westerse Drift en het Maar lagen, werden behouden bij de aanleg van de wijk en doorkruizen deze. De nieuwe buurt werd aangelegd met huizen voor het middenkader en voor topfunctionarissen van de grote industrieën die het Noorden in de jaren 70 wenste aan te trekken. Voorzieningen In de buurt staat een gymzaal, een serviceflat met dezelfde naam en een voormalig verzorgingstehuis (Erasmusheem) met aanleunwoningen, dat tegenwoordig Sassenstate heet. De buurt kent zelf voorzieningen als een kinderopvang, een kapsalon, een nagelstudio, een muziekschool, twee huisartsenpraktijken, een praktijk voor fysiotherapie en direct ten oosten van de wijk ligt de basisschool Sint Nicolaasschool. Ook de rooms-katholieke Nicolaaskerk bevindt zich aan de rand van de wijk.
Theater Amsterdam

Theater Amsterdam is een theater in Amsterdam. Het is voorlopig het enige theater in Amsterdam dat bedoeld is voor voorstellingen die doorspelen zolang het publiek belangstelling heeft. Op 8 mei 2014 opende het theater met de voorstelling Anne, naar het dagboek van Anne Frank. Theater Amsterdam is het eerste theater dat speciaal gebouwd is voor theatersysteem SceneAround, nadat hiervan eerder succesvol gebruikgemaakt was in de musical Soldaat van Oranje in de TheaterHangaar. Externe link Theater Amsterdam
Kievitslanden

Kievitslanden is een drassig natuurgebied met bloemrijk, open grasland in Oostelijk Flevoland, direct ten oosten van het Harderbos. Het is een afzonderlijk compartiment van het grotere natuurgebied Harderhoek. De Kievitslanden worden sinds 1999 beheerd door Natuurmonumenten. De oppervlakte bedraagt 194 ha., waarvan de helft wordt beheerd als weidevogelgrasland. De rest vormt een overgangszone tussen het weidevogelgebied en de landbouwgrond aan de noordkant. Veel weidevogels broeden hier, zoals kwikstaarten en graspiepers. Kievit, grutto, tureluur en watersnip zijn er eveneens aan te treffen. In het voorjaar staan de velden vol gele dotterbloemen en roze pinksterbloemen. Natuurmonumenten is doende het gebied natter te maken, met name door de greppels en sloten in het grasland te verbreden. De werkzaamheden betreffen verder onder meer de gedeeltelijke demping van de Strandgapertocht en het aanleggen van de Verlengde Mosseltocht.
OSG Hugo de Groot

De OSG Hugo de Groot is een openbare scholengemeenschap voor het voortgezet onderwijs in de wijk Charlois in Rotterdam-zuid. Hier wordt onderwijs gegeven voor mavo, havo en vwo inclusief gymnasium. Gebouw Het gebouw werd ontworpen door gemeentearchitect Leo Voskuyl en gebouwd in de periode 1948-1955. Het is een typisch naoorlogs gebouw met schokbetonnen decoraties. In de voorgevel is een afbeelding van Pallas Athena verwerkt. 5 juli 1999 opende de school een nieuwbouw met moderne architectuur. Externe links website van de school
Penitentiaire Inrichting Limburg Zuid

De Penitentiaire Inrichting Limburg Zuid (kortweg PI Limburg Zuid) is een penitentiaire inrichting in de Nederlandse provincie Limburg en maakt deel uit van de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) van het ministerie van Justitie en Veiligheid. De PI Limburg Zuid biedt plaats aan maximaal 323 gedetineerden en is gevestigd op de locatie 'De Geerhorst' in Sittard, gemeente Sittard-Geleen. Locaties PI Limburg Zuid is ontstaan in 1999 uit een fusie van de inrichtingen 'Overmaze' te Maastricht en 'De Geerhorst' te Sittard. Overmaze opende zijn deuren in 1975 op het industrieterrein Beatrixhaven en is per 1 januari 2014 in het kader van een bezuinigingspakket door het kabinet-Rutte II gesloten. De Geerhorst werd geopend in februari 1990 op het Kantorenpark in Sittard. Het is een gesloten, normaal beveiligde inrichting en bestaat uit een huis van bewaring en een gesloten gevangenis. Daarnaast is er een afdeling Extra Zorgvoorziening (EZV) voor gedetineerden. Externe link PI Limburg Zuid - Dienst Justitiële Inrichtingen
Katoenpark

Het Katoenpark is een park in de Nederlandse stad Leiden. Het is genoemd naar de Leidse Katoenmaatschappij, die hier van 1836 tot 1936 gevestigd was. Het park is gelegen langs de Zijlsingel bij de Oosterkerkstraat. Het park bestaat sinds de aanleg van speeltuin "De Doorbraak" in het voorjaar van 1997 alleen nog uit een voetpad langs de singel voorzien van twee rijen kastanjes.
Korzo

Korzo is een theater en productiehuis uit Den Haag. Het theater en productiehuis werd begin jaren tien van de 20e eeuw opgericht en organiseert muziek- en dansvoorstellingen uit Australië, Azië, Europa, Noord, Zuid- en Midden-Amerika. Het is Nederlands grootste dansproductiehuis. Geschiedenis Korzo werd in 1936 als een bioscoop onder de naam Corso opgericht. Zesenzestig jaar later sloot de bioscoop zijn deuren. Nadien stond het bioscooppand ongeveer vier jaar leeg, totdat het werd gekraakt door een groep kunstenaars en studenten. In februari 1984 opende in het gekraakte bioscooppand het Korzo-theater voor experimentele dans en muziek. Ongeveer zestien jaar later had het theater met ruimtegebrek te kampen. Derhalve nam Korzo het naastliggende kantoorgebouw en de erachterliggende schuilkerk O.L. Vrouw van Scherpenheuvel in. In 2003 was het ruimtegebrek weer aan de orde. Er werden plannen gemaakt de kerk af te breken en de andere gebouwen te verbouwen. Nadat toenmalige wethouder Jetta Klijnsma het budget van € 4,5 miljoen goedkeurde werden de plannen tot uitvoering gebracht. In 2008 verhuisde Korzo naar een tijdelijk onderkomen in BINK36. Na drie jaar verbouwing kon zij het eigen pand weer in gebruik nemen. De oude glas-in-loodramen van de kerk zijn bewaard gebleven. Externe link Officiële website
Theo van Goghpark

Het Theo van Goghpark is een stadspark in de Amsterdamse wijk IJburg. Het park ligt op het Haveneiland-Oost, ten zuiden van de Pampuslaan, bij de standplaats van tramlijn 26 (IJtram). Het park is gedeeltelijk verdiept aangelegd maar aan de kant van de Pampuslaan is het juist verhoogd aangelegd en met een brede trap naar boven toegankelijk. Het park bestaat voornamelijk uit grasvelden waarop zich onder meer een speeltuin en een voetbal en basketbalveld bevinden. De bomen in het park bestaan uit verschillende soorten met kleine bladeren zoals de acacia en de valse christusdoorn. Dertien volwassen platanen die in het park zijn geplant, zijn afkomstig van het Europaplein bij de RAI, waar ze moesten wijken voor werkzaamheden voor de Noord-Zuidlijn. In het park staat het beeld Familie van Paul de Reus. Het park is vernoemd naar de regisseur Theo van Gogh (1957-2004). De straten rondom het park zijn vernoemd naar personen uit de filmwereld. Zo ligt het park ingeklemd tussen straten vernoemd naar Emmy Andriesse, Eva Besnyö en Fritz Kahlenberg. Het park is in 2007 en 2008 ingericht. Het heeft geen huisnummers (2020).
Luchtwachttoren 5C1

Luchtwachttoren 5C1 is een luchtwachttoren in de zeereep aan het Zwartepad in de wijk Oostduinen in Scheveningen, in de duinen ten noorden van Scheveningen, die bekend staan als Oostduinen. Tijdens de Koude Oorlog werden in Nederland 279 luchtwachttorens gebouwd. Voor de helft daarvan werden bestaande gebouwen gebruikt, maar er werden ook 140 torens nieuw gebouwd; slechts twee daarvan waren bakstenen gebouwen: Luchtwachttoren 5C1 in Scheveningen en Luchtwachttoren 5D1 in Oude Wetering. De toren in Scheveningen werd in 1953 gebouwd naar ontwerp van het 2e Genie-Commandement te 's-Gravenhage. De toren heeft een vierkant grondvlak van 6,5 x 6,5 meter, loopt naar boven taps toe en is zes meter hoog. Hij staat op een tot duin getransformeerde puinheuvel, die was opgeworpen met uit het Bezuidenhout afkomstig puin, als gevolg van het bombardement van 3 maart 1945. De heuvel, met een hoogte van 32 meter boven NAP is nu een recreatief uitzichtpunt. De toren werd gebruikt door het Korps Luchtwachtdienst van 1953 tot 1964, toen dit korps sterk werd ingekrompen. Daarna werd de toren in gebruik genomen door de Commissie van Proefneming van het ministerie van Defensie. Op de toren werden waarnemingen gedaan van schietproeven vanaf de schietbanen op de Waalsdorpervlakte. Sinds 1974 wordt de toren gebruikt voor meteorologische waarnemingen. Als meteo-toren maakt hij nu deel uit van een keten van waarnemingspunten van Noorwegen tot de Pyreneeën. Sinds 2009 is de toren een gemeentelijk monument. Referenties Website Meteotoren Website Monumentenzorg Den Haag
Koogerpark

Het Koogerpark, oorspronkelijk het "Kooger Wandelpark", is een klein park in Koog aan de Zaan in de gemeente Zaanstad in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het park is in 1926 aangelegd op de plek van de in 1855 gesloopte papiermolen "De Jonge Zwaan". Het op het terrein staande Huis met de ijzeren brug werd verplaatst naar een plek ten westen van het park waar het sinds 1928 onderdak biedt aan het Molenmuseum. Sinds 1927 was er een muziektent in het park die in 1971 werd gesloopt. In 2012 is een nieuwe gebouwd die het "Duyvis Wiener Paviljoen" wordt genoemd. In het park staat sinds 1946 een monument waar verzetsmensen van Koog aan de Zaan en Zaandijk worden herdacht. Het is in 2001 verplaatst, binnen het park. Externe link Stichting Koogerpark
Wageningse Berg

The Wageningse Berg (Dutch pronunciation: [ˈʋaːɣənɪŋsə ˈbɛr(ə)x]) is the southernmost part of the Veluwe, a range of hills that originated as a glacial moraine. It lies just north of the Nederrijn and to the east of the town of Wageningen and has an elevation of 42 m above mean sea level (NAP). It is also the name of a football stadium home to the football club FC Wageningen, defunct since 1992. Since 2024 the stadium is in use again as a football team training camp ground. External links Unofficial website Image gallery of the stadium
Stadion de Wageningse Berg

Stadion de Wageningse Berg is een voormalig voetbalstadion in de Nederlandse stad Wageningen. Het stadion werd van 1978 tot het faillissement in 1992 gebruikt bij voetbalwedstrijden van FC Wageningen. Het stadion ligt midden op de Wageningse Berg. Omdat het een natuurreservaat betreft is het stadion nooit afgebroken. Het terrein wordt onderhouden door de gemeente Wageningen en vrijwilligers. Externe link Vergane Glorie - Wageningse Berg - Geschiedenis en foto's van Stadion de Wageningse Berg