NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Dorpsstraat 19 (Ouderkerk aan den IJssel)

Het monumentale pand aan de Dorpsstraat 19 in de plaats Ouderkerk aan den IJssel, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, is gebouwd naast het vroegere ambachtshuis. Geschiedenis Het pand aan de Dorpsstraat 19 is, evenals het buurpand op nummer 17, gebouwd op het zogenaamde kerkeweer, dat in het bezit is geweest van de kerk van Ouderkerk. De oudste bebouwing van de dorpskern Ouderkerk ontwikkelde zich rond dit gebied. Al in 1494 is er sprake van een huis op deze plaats. In 1643 werd er een erf van deze woning afgesplitst. In 1646 werd het huis in twee delen gesplitst. Deze splitsing werd in 1881 weer ongedaan gemaakt. De twee afzonderlijke delen van het pand zijn goed herkenbaar. In het huidige pand zijn nog restanten te vinden van de bebouwing uit de 17e eeuw. In de 19e eeuw was er een bakkerij in het pand gevestigd. Daaraan dankt het pand de naam "d' Ouwe Backerij". Aanvankelijk bevond de bakkerij zich in het rechterdeel. Na de Tweede Wereldoorlog werd de bakkerij verplaatst naar het linkerdeel en werd het rechterdeel gebruikt als woonhuis. In 2000 werd het pand gerestaureerd en daarna, vanaf 2004, verhuurd aan de historische vereniging "Ouderkerck op d'IJssel" en de stichting "Senioren Convent Ouderkerk". Het rechterdeel van Dorpsstraat 19 heeft een puntgevel, met in de gevelpunt een sieranker. Dit anker dateert waarschijnlijk uit het midden van de 16e eeuw en behoort tot de oudste muurankers in Krimpenerwaard. Links van de ingang is een negenruitsvenster. Ook verdieping heeft een negenruitsvenster. Het linkerdeel van het pand heeft een gepleisterde voorgevel met naast de ingang een dubbel venster met elk zes ruiten. In de top van de gevel van dit deel van het pand bevindt zich een twaalfruitsvenster. In 1973 werd het pand erkend als rijksmonument.
SV BLC

SV BLC is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit 's-Hertogenbosch in Noord-Brabant, opgericht in 1963. Het eerste elftal van de club komt uit in de Derde klasse zaterdag (2020/21). De club speelt op Sportpark de Meerendonk in 's-Hertogenbosch. BLC is voortgekomen uit een fusie in 1989 tussen Beatrix '63 en LVV '58, waarbij de oprichtingsdatum van Beatrix werd aangehouden. Competitieresultaten 1991–2018 Externe link Officiële website
De Groenzoom

De Groenzoom is een natuur- en recreatiegebied van ongeveer 560 hectare, en is gelegen in de gemeenten Lansingerland en Pijnacker-Nootdorp in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. In 2010 werd gestart met de herinrichting van het oorspronkelijke agrarisch gebied, en in 2016 werd het geopend. Het gebied ligt tussen Pijnacker, Berkel en Rodenrijs en Zoetermeer-Rokkeveen. Als onderdeel van de ecologische verbindingszone Groenblauwe Slinger vormt het een waterrijk en groen gebied dat een verbinding vormt tussen Midden-Delfland en het Groene Hart. Externe links www.degroenzoom.nl
Prinses Julianakerk (Scheveningen)

De Prinses Julianakerk in Den Haag is een kerk in de Scheveningense wijk Duindorp. De kerk is gebouwd in een zakelijk-expressionistische stijl en bevindt zich op de hoek van de Nieboerweg, Tesselsestraat en de Vlielandsestraat. De architect W.Ch. Kuijpers ontwierp ook de Nieuwe Badkapel in Scheveningen. De eerste dienst in de Nederlands Hervormde Julianakerk, in 1928, werd bijgewoond door Wilhelmina der Nederlanden, de Koningin-Moeder Emma van Waldeck-Pyrmont en Prinses Juliana. Externe link http://www.prinsesjulianakerk.nl/
Olinger Koloniemolen

De Olinger Koloniemolen of kortweg Olinger is een poldermolen bij het gehucht Laskwerd, even ten zuiden van Appingedam in de provincie Groningen. De molen werd in 1900 gebouwd nadat een voorganger uit 1821 was afgebrand. Door de aanleg van het Eemskanaal is de voormalige Olingerpolder in een zuidelijk en een noordelijk deel verdeeld. De molen bemaalde het zuidelijke deel. De molen is na enkele restauraties jarenlang in bedrijf gehouden door vrijwillige molenaars. In 2005 was de staat van onderhoud zo slecht dat het stilzetten van de molen noodzakelijk was. Van het wiekenkruis, dat is voorzien van zelfzwichting, werden de kleppen verwijderd en de windborden uitgenomen. In 2010 is de molen, met enig kunst en vliegwerk, weer tijdelijk draaivaardig gemaakt. Malen is vooralsnog nog niet mogelijk. De molen was jarenlang eigendom van de Molenstichting Fivelingo, de huidige eigenaar is Stichting De Groninger Poldermolens. Stichting De Groninger Poldermolens. Olinger Koloniemolen.
Justitieel Complex Schiphol

Justitieel Complex Schiphol (JCS) is een gebouw waarin meerdere justitiële instanties gevestigd zijn. Het staat op bedrijventerrein Noord-West nabij de Nederlandse luchthaven Schiphol. Oude complex Nabij het zuidelijke einde van de Aalsmeerbaan bevond zich van 2003 tot 2013 in Oude Meer een justitieel complex met een rechtbank (dependance van Rechtbank Haarlem), een vestiging van het Openbaar Ministerie (dependance van het arrondissementsparket in Haarlem) en een cellencomplex, het Detentie- en Uitzetcentrum Schiphol-Oost, beheerd door de Koninklijke Marechaussee. In dit cellencomplex woedde in oktober 2005 een grote brand, waarbij elf gedetineerden omkwamen en vijftien gewonden vielen. In november 2012 is een nieuw justitiecomplex aan een andere kant van het vliegveld in gebruik genomen. Het monument voor de Schipholbrand is nog steeds aan de Ten Pol in Oude Meer. Nieuwe complex Het nieuwe complex aan de Duizendbladweg op het bedrijventerrein Schiphol Noord-West bij Badhoevedorp kwam in november 2012 gereed en biedt plaats aan: het detentie- en uitzetcentrum Noord-Holland van Dienst Justitiële Inrichtingen het aanmeldcentrum Schiphol van de Immigratie- en Naturalisatiedienst een nevenvestiging van Rechtbank Noord-Holland De rechtbank wordt, in verband met de hier aanwezige voorzieningen waaronder die voor beveiliging, soms ook door andere rechtbanken gebruikt, zoals door Rechtbank Den Haag voor het MH17-strafproces. Externe link Website JC Schiphol[dode link]
Gemaal Buma

Gemaal Buma is een gemaal in de Nederlandse provincie Flevoland, gelegen in Rutten bij Lemmer. Het gemaal bemaalt samen met het Gemaal Vissering de lage afdeling van de Noordoostpolder, met een oppervlakte van 39.000 hectare. De rest van de Noordoostpolder, 9000 hectare, wordt door gemaal Smeenge bemaald. Het gemaal is vernoemd naar Age Buma. Het gemaal heeft drie pompen die samen 1800 kuub water per minuut kunnen wegpompen. Aan de noordzijde van het gemaal ligt de Friese sluis. Deze schutsluis van 40 meter lang en 7 meter breed is onderdeel van het gemaalcomplex. Het gemaal wordt beheerd door waterschap Zuiderzeeland. Bouw Het gemaalcomplex is van 1939 tot 1941 gebouwd naar ontwerp van Dirk Roosenburg. In 1938 was de dijk om de bouwput gereed en werd begonnen met het droogmalen. Begin 1939 viel de put droog en konden de bouwwerkzaamheden beginnen. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog stroomde de put vol, maar dit was van korte duur. In oktober 1940 was het werk ver gevorderd en kon de dijk rondom de bouwput worden doorgestoken. Er volgde nog maanden werk aan de bovenbouw, het monteren van de pompen en de elektrische aansluiting. Op 7 januari 1941 kwam het gemaal in bedrijf, dit was 25 dagen later dan gepland. Het gemaal heeft een zeer grote bijdrage geleverd aan het droogmaken van de polder. Naar schatting is 1500 miljoen m³ water uit de polder verwijderd, waarvan twee-derde door dit gemaal. Pompen De pompinstallatie bestaat uit drie verticale centrifugaalpompen met een regelbaar toerental tot maximaal 105 omwentelingen per minuut. De opbrengst per pomp bedraagt maximaal 750 m³ per minuut (1800 m³ per minuut totaal) bij 5,60 meter opvoerhoogte. Motoren De drie pompen worden direct aangedreven door drie elektrische motoren van ieder 774 kW en een bedrijfsspanning van 690 volt. Het toerental wordt geregeld door een frequentieregelaar. Bij stroomuitval is het mogelijk gebruik te maken van een automatisch startend diesel noodstroomaggregaat. Deze heeft een vermogen van 40 kVA en kan bij stroomuitval de schuiven sluiten, de sluis bedienen en de straat en het gemaal verlichten.
Mijn Genoegen, Arnhem

Mijn Genoegen (English: My Pleasure) is a paltrok mill in the Netherlands Open Air Museum in Arnhem, Gelderland, Netherlands which has been restored to working order. As are all Dutch paltrok mills, it is a wind-powered sawmill. History The windmill was built around 1680 in Dordrecht, where it was known as Het Spinnewiel (English: The spinning-wheel). In 1854 the mill was moved to Numansdorp and the name was changed to Mijn Genoegen (English: My pleasure). Two of the three wooden sawing frames were replaced by cast iron frames in 1854; the wooden windshaft was replaced with cast iron in 1887. In Numansdorp the mill was continuously owned by the Verboom family until the museum bought the mill in good condition from the owner. It was re-erected in Arnhem in 1928. The mill was damaged in World War II during Operation Market Garden. Prior to repairs in 1946, it was moved to a different site on the museum grounds, where it served as a static display. In the late 1980s, it received a major restoration to working order. Description Mijn Genoegen is a Dutch paltrok mill - a wooden mill supported on a short central post and a ring of wooden rollers on a low brick base, designed specifically for sawing wood. The mill body is boarded; however, the sawing floor is open on three sides with only the windward facing side and the side roofs giving protection against the weather. The entire mill is winded by a tailpole and winch. On the front is a stage, 2.90 metres (9 ft 6 in) above ground for setting the sails. The sails are common sails with a span of 17.50 metres (57 ft 5 in). They are carried on a cast-iron windshaft cast by Penn & Bauduin of Dordrecht. The function of the brake wheel is split between two wheels, one wheel with a flat outer rim for the brake blocks to work on and another wheel with 55 radial cogs driving the lantern wheel with 25 iron staves on the horizontal crank shaft. There is no upright shaft. Connecting rods from the three crank pins drive the sawing frames. Reciprocating lever bars also drive the pawl and ratchet mechanisms which in turn drive the winches and the feeding mechanism of the log carriages through rack and pinion mechanisms. The winches can be used with the log hoist to lift logs from the water onto the sawing platform and to pull the log carriages back to their starting position. The mill cannot catch enough wind in its sheltered location to enable wind-powered sawing. To demonstrate the sawing process to the public, the crankshaft is powered by an electric motor. The cogs of the brake wheel have been removed so the sails can be turned by the wind independently of the electric-powered saws. Public access The mill can be visited during opening hours of the museum. The miller is mostly on site on Wednesdays. See also Windmills in Arnhem De Hoop De Kroon Windmills in the Netherlands Open Air Museum Boktjasjker Het Fortuyn Huizermolen Spinnenkop Arnhem post mill (1946) Arnhem post mill (1989) Arnhem smock mill (1960) References External links Nederlands Openluchtmuseum
Mijn Genoegen

Mijn Genoegen is een paltrok-houtzaagmolen in het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem. De witgeschilderde molen werd oorspronkelijk in Dordrecht gebouwd met als naam Het Spinnewiel. In 1854 werd de paltrokmolen verplaatst naar Numansdorp, waar hij de naam Mijn Genoegen kreeg. Het Openluchtmuseum kocht de molen in 1927. Tijdens de Slag om Arnhem werd de molen zwaar beschadigd. In 1946 volgde herstel, maar in 1986 is Mijn Genoegen weer maalvaardig gemaakt. Hiervoor werd de molen tijdelijk geheel uit elkaar gehaald, voor restauratie in Zaandijk. Door de slechte molenbiotoop op het museumterrein is er onvoldoende wind om te malen. De zaagramen worden door een elektromotor aangedreven. Alle kammen zijn uit het bovenwiel verwijderd en de wieken draaien uitsluitend voor de sier. De molen is regelmatig in werking op dagen dat een molenaar aanwezig is. Doorgaans is dat op woensdagen.
Margaretha Hardenbergkerk

De Margaretha Hardenbergkerk is een zeventiende-eeuwse kerk in het dorp Wildervank in de Nederlandse provincie Groningen. Volgens overlevering viel Margaretha Jans Hardenberg, vrouw van de vervener Adriaan Geerts Wildervanck, op een warme zomerdag op de hei in slaap. Toen zij wakker werd, zag zij dat er een adder om haar arm kronkelde. Ze beloofde God een kerk te bouwen op die plaats, als de adder haar niet zou bijten. De slang gleed vervolgens van haar arm en verdween. Dit verhaal werd al in 1658 uitgebeeld in het zegel van het kerspel Veendam in Wildervank en later in het wapen van de gemeente Veendam. Op 24 september 1659 werd de eerste steen van het kerkgebouw gelegd door Margaretha's zoon Gerhard Wildervanck. De kerk is gebouwd als zaalkerk. Het echtpaar Wildervanck-Hardenberg kreeg er een eigen grafkelder. In 1777 werd de kerk verbouwd en uitgebreid met een dwarsarm aan de noordzijde. In 1835 werd de huidige torenspits geplaatst. In 1857 werd de kerk opnieuw uitgebreid, nu met een dwarsarm aan de zuidzijde. In 1867 plaatste de orgelbouwer Roelf Meijer in deze kerk zijn eerste en grootste kerkorgel. Een bijzonderheid vormen de concaaf uitzwenkende steunberen tegen de zijmuren van zowel het schip als het dwarsschip, die de kerk gemeen heeft met de kerken van Nieuwolda (1718), Kropswolde (1773) en Solwerd (1783), alsmede met de toren (1713-1718) van de door stadsbouwmeester Allert Meijer ontworpen Der Aa-kerk in Groningen. Zij vormen vermoedelijk een toespeling op de Tempel van Salomo in Jeruzalem, waarvan in de zeventiende eeuw reconstructies waren gemaakt die zulke steunberen bezaten, onder meer van de hand van de Spaanse Jezuïetenpater Juan Bautista Villalpando en de joodse Amsterdamse geleerde Jacob Juda Leon. In de kerk bevindt zich een rond 1694 vervaardigde preekstoel, die door diezelfde Meijer ontworpen is; het snijwerk is van de hand van zijn vaste medewerker Jan de Rijk Na het samengaan van de Hervormde Gemeente en Gereformeerde Kerk werd in 2007 het beheer van het gebouw overgedragen aan de Stichting Wildervanck. Het gebouw wordt sindsdien niet meer gebruikt voor kerkdiensten, maar wel voor culturele activiteiten. Zie ook Lijst van Groninger kerken Lijst van rijksmonumenten in Wildervank
Kerkmolen

De Kerkmolen is een grondzeiler aan de Molenhoek in Molenaarsgraaf, in de Nederlandse gemeente Molenlanden. De molen is in 1844 gebouwd ter bemaling van de polder Giessen-Oudebenedenkerk en Molenaarsgraaf. Hij verving een wipmolen, die een jaar eerder afbrandde. De Kerkmolen is sinds 1987 eigendom van de SIMAV. De molen is maalvaardig en bemaalt op vrijwillige basis de polder Giessen-Oudebenedenkerk en Molenaarsgraaf.
De Groene Kathedraal

De Groene Kathedraal oder auch die Grüne Kathedrale ist eine künstlerische Pflanzung von Schwarz-Pappeln in Form der Kathedrale von Reims, in Almere, Niederlande, im Stadtteil Hout. Sie ist 150 m lang und 75 m breit, und die ausgewachsenen Pappeln sind etwa 30 m hoch. Entstehung Das Werk wurde von Marinus Boezem am 16. April 1987 gepflanzt. Das Land-Art-Projekt wurde auf einem Polder errichtet. 178 Bäume wurden auf einer Erhebung von einem halben Meter gepflanzt. Aktuelle Nutzung Inzwischen ist die Kathedrale zu einem Ort für Hochzeiten, Beerdigungen, Versammlungen und Gottesdienste aller Art geworden. In einem jungen Buchenwald in der Nähe wurde eine Lichtung angelegt mit dem gleichen Umriss. Boezem erklärte, dass, während die Pappeln der Grünen Kathedrale absterben, die Buchen um der Lichtung herum wachsen und so die Kirche neu erschaffen, wodurch eine zyklische Entwicklung von Wachstum, Zerfall und Wachstum gewährleistet wird. Weblinks https://www.landartflevoland.nl/kunstwerken/marinus-boezem-de-groene-kathedraal/
The Green Cathedral

The Green Cathedral or De Groene Kathedraal located near Almere in the Netherlands, is an artistic planting of Lombardy poplars (Populus nigra italica) that mimics the size and shape of the Cathedral of Notre-Dame, Reims, France. The Green Cathedral is 150 m (490 ft) long and 75 m (246 ft) wide, and the mature poplar trees are about 30 m (98 ft) tall. History The work was planted by Marinus Boezem (b. 1934) on April 16, 1987, in Southern Flevoland. The land art project was installed on polder land; 178 trees were planted on a knoll, a half-metre above the surrounding area. Over the following years, some trees were replaced due to deer damage, and stone was laid in the floor to echo the cross ribs and support beams of the cathedral. 21st century Now mature, the cathedral has become a location for weddings, funerals, meetings, and religious services of all kinds. Nearby, a clearing has been made in a young beech forest so that the open space is in the shape of the same cathedral. Boezem suggests, as the poplars decline, the beech trees around the clearing will grow to create the church once more, thus ensuring a cyclical evolution of growth, decline, and growth. Art There have also been art performances by theater group Suburbia called Judas (2015), Performance Melanie Bonajo - Matrix Botanica, Biosphere Above Nations (2013) See also Tree cathedral, similar structures around the world. References 52.323157°N 5.318778°E﻿ / 52.323157; 5.318778
La Cathédrale verte

La Cathédrale verte (en néerlandais : De Groene Kathedraal) est une plantation artistique de peupliers d'Italie (Populus nigra italica) située près d'Almere, aux Pays-Bas et conçue par l'artiste Marinus Boezem qui imite la taille et la forme de la cathédrale Notre-Dame de Reims. La Cathédrale verte mesure 150 m de longueur pour 75 m de largeur, et les peupliers matures mesurent environ 30 mètres de hauteur. Ce projet de land art est installé en avril 1987 sur un terrain de polder ; 178 arbres sont plantés sur une butte, à un demi-mètre au-dessus de la zone environnante. Au cours des années suivantes, certains arbres sont remplacés en raison des dommages causés par les cerfs et de la pierre est posée au sol pour faire écho aux nervures transversales et aux poutres de soutien de la cathédrale. Tout juste à proximité, une clairière a été aussi crée plus tard qui reprend exactement l'empreinte de la cathédrale. Portail de la sculpture Portail de l’art contemporain Portail des Pays-Bas
De Groene Kathedraal

De Groene Kathedraal is een landschapskunstwerk in Zuidelijk Flevoland. Omschrijving De Groene Kathedraal is een project van kunstenaar Marinus Boezem. De plattegrond van de Kathedraal van Reims is op ware grootte nagebootst door aanplant van populieren. In het veld ernaast is in 1990 dezelfde vorm gecreëerd in de vorm van een uitsparing in de aanplant van eiken en haagbeuken, met de naam Contra Groene Kathedraal. Marinus Boezem ontwierp dit "Gothisch Groeiproject" in 1978. De gemeente Almere besloot in april 1987 tot uitvoering van het plan van Boezem. Er werden 178 populieren geplant die op den duur tezamen deze groene, op een gotische kathedraal gelijkende, creatie zouden gaan vormen. In 1996 waren de populieren hoog genoeg om De Groene Kathedraal open te stellen voor publiek. De gebruikte populieren zijn Italiaanse populieren Populus nigra 'Italica'. De natuurlijke kathedraal is 150 meter lang en 75 meter breed. De populieren zijn geplant op de punten waar in de echte kathedraal de zuilen staan. In 1996 werden de betonnen paden voltooid, die de kruisribben van de gotische gewelven verbeelden. Het oorspronkelijke idee was dat dit landschapskunstwerk op natuurlijke wijze af zou sterven en tot ruïne zou verworden. In 2018 is Boezem van mening veranderd. Na de januaristorm van dat jaar was een aantal bomen omgewaaid en werd de staat van het kunstwerk onderzocht in aanwezigheid van de kunstenaar. Hierbij sprak de kunstenaar de wens uit om het kunstwerk toch te behouden; "Ik heb het altijd een fantastisch idee gevonden als mijn kathedraal ooit in bewoond gebied terecht zou komen. Toen ik er onlangs heen reed, zag ik dat er percelen werden verkocht waar je zelf je huis op mag bouwen. In de toekomst komt de kathedraal dus in het midden van de gemeenschap te staan. Mijn kunstwerk behoort niet alleen tot de geschiedenis, het heeft nog steeds een actuele functie. Vandaar dat ik het actief wil laten onderhouden." Van "De Groene Kathedraal" werd door TPG in 2006 een postzegel uitgegeven. In 2013 fungeerde het kunstwerk als locatie van Melanie Bonajo's gefilmde performance Matrix Botanica - Biosphere Above Nations. Referenties Externe link De Groene Kathedraal op website Land Art Flevoland.
Зелёный собор

Зелёный собор (нид. De Groene Kathedraal) — художественная посадка из чёрных тополей (Populus nigra) близ Алмере, которая имитирует размер и форму французского Реймсского собора. Размер посадки — 150 м в длину и 75 м в ширину, высота взрослых тополей составляет около 30 метров. История Ландшафтный проект («Gothisch Groeiproject») из 178 деревьев был создан (высажен) голландским художником Маринусом Буземом 16 апреля 1987 года на польдере в провинции Флеволанд. В последующие годы некоторые деревья были заменены из-за повреждений, нанесенных оленями. В расположенном рядом лесу сделана просека посреди дубов и грабов, имеющая форму этого же собора. В 1996 году были закончены бетонные дорожки, изображающие поперечные рёбра готических сводов. В этом же году «собор» был открыт для посещения публикой, став известной достопримечательностью: в нём проходят венчания, похороны и различные религиозные службы. В 2015 году в соборе проходили художественные представления театральной группы Suburbia под названием Judas, а в 2013 году — перформанс Мелани Бонахо под названием Matrix Botanica, Biosphere Above Nations. В Нидерландах были выпущены почтовые марки, посвящённые Зелёному собору. Примечания Ссылки De Groene Kathedraal Зеленый Notre Dame de Paris в Нидерландах
Synagogue d'Uilenburg

La synagogue d'Uilenburg à Amsterdam, la capitale des Pays-Bas, a été construite à l'origine en 1765. La synagogue est située au Nieuwe Uilenburgerstraat n°91. Elle est classée monument national. Liens externes Site officiel Ressource relative à l'architecture : Rijksmonument Ressource relative au spectacle : Kunstenpunt Description (néerlandais, consulté le 7 novembre 2015) Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail des religions et des croyances Portail du judaïsme Portail du XVIIIe siècle Portail d’Amsterdam