NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Koepoortsbrug

De Koepoortsbrug (van 1879 tot 1913 Douzabrug) is een brug over de Zoeterwoudsesingel in de Nederlandse stad Leiden. De brug is gelegen op de plaats waar zich tussen 1671 en 1864 de Koepoort bevond, een van de stadspoorten die vanuit het zuiden toegang gaf tot Leiden en waardoor vee de stad werd in- en uitgebracht. De brug ligt tussen de Doezastraat en de Herenstraat. Geschiedenis De eerste brug werd in 1576 gelegd. Door de geringe afmeting konden over de brug wel voetgangers en koeien, maar geen wagen of koets. In 1592 werd een bredere brug gebouwd. In 1610 werd de brug gedeeltelijk vernieuwd en ook in 1643 werd er aan de brug gewerkt. In 1671-1672 moest de brug worden aangepast doordat er een nieuwe Koepoort werd gebouwd op de fundering van de oude Koepoort. In 1751 werd het gedeelte tegen de Koepoort vernieuwd en tien jaar later werd de andere helft vervangen. In 1789 werd de brug in het geheel vervangen. Ook in 1802, 1818 en 1857 werd er aan de brug gewerkt. In 1864 werd de Koepoortgracht (nu Doezastraat) gedempt en werd een vaste gietijzeren brug gelegd met twee doorvaartopeningen van ieder zes meter. In 1957 werd de brug vervangen door een bredere plaatbrug.
SnowWorld Landgraaf

SnowWorld Landgraaf is een bedrijf met indoorskibanen op de Wilhelminaberg in Landgraaf in de Nederlandse provincie Limburg. Het wordt geëxploiteerd door SnowWorld Leisure NV. Naast de vestiging in Landgraaf beschikt deze firma over vestigingen in Zoetermeer, Amsterdam, Rucphen, Terneuzen, Amnéville en Antwerpen. Tot 2020 was SnowWorld Landgraaf met bijna 35.000 m² sneeuw de grootste skihal ter wereld, in januari opende in Noorwegen SNØ met 36.000 m² sneeuw. Geschiedenis In 2001 werd de eerste skipiste geopend. Met een afdalingspad van 500 meter was het toen het langste indoorpistepad ter wereld. De tegelijk gereedgekomen oefenhelling was 100 meter lang. In 2003 werd een derde piste toegevoegd: de FIS-wedstrijdpiste met een afdaling tot 500 meter. Er kwam toen ook een funpark voor stunts. In 2008 opende het bedrijf een hotel met honderd kamers en een tweede oefenhelling. In 2012 werd buiten de skihal een klimpark aangelegd. Dit is het grootste klimpark van Europa met een oppervlakte van ongeveer 25.000 m². Mogelijkheden De vijf pistes zijn voorzien van zeven liften, waaronder een zespersoons stoeltjeslift. Op de langste piste kunnen afdalingen gemaakt worden tot 520 meter. Dit is niet de werkelijke lengte van de piste, maar de lengte van een gemiddeld afdalingspad. De werkelijke lengte ligt op ongeveer 390 meter. De twee oefenpistes hebben elk een eigen hellingsgraad. Het skibedrijf beschikt over 's werelds enige officiële indoor FIS-Rennstrecke, waar officiële World Cup- en Europa Cup-wedstrijden kunnen plaatsvinden. Het totale sneeuwoppervlak van de skihal is bijna 35.000 m². Er is ook een skischool beschikbaar. Bij de pistes zijn restaurants en après-skigelegenheden aanwezig. Zie ook SnowWorld (bedrijf) Externe link Officiële website
De Arend (Zuidland)

De Arend is een korenmolen uit 1844 gelegen in de plaats Zuidland, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De witgepleisterde, ronde stenen stellingmolen ligt aan de Molendijk. De molen werd in opdracht van Pieter de Gilde gebouwd door Dirk David van Dijk, als vervanger van een afgebrande houten molen. Een gedenksteen boven de deur naar de stelling vermeldt dat de eerste steen is gelegd door Cornelia Jannetje de Gilde P.D. en de tweede steen door Jannetje Johanna de Gilde A.D. Daarna werd de Arend een aantal malen doorverkocht. Hij bleef in bedrijf tot 1954, om daarna langzaam maar zeker in verval te raken. In 1969 kocht de gemeente de molen, om hem na twee restauraties in 1972 en in 1976-1977 weer maalvaardig te laten restaureren. Sindsdien wordt hij door vrijwilligers in bedrijf gehouden. De voormalige gemeente Bernisse heeft afstand gedaan van de molen en sinds 2015 valt het monument onder het beheer van de stichting Molenbehoud Nissewaard. De vlucht bedraagt 22,30 m. In de molen bevinden zich twee koppels maalstenen en een mengketel. De molen is doorgaans op zaterdag geopend en tijdens de openingsuren worden er molenproducten verkocht. Externe links De Arend - Zuidland Stichting Molenbehoud Nissewaard Foto's
Weenacenter

Het Weenacenter is een woontoren in het centrum van Rotterdam. De toren heeft 34 verdiepingen (waarvan de bovenste verdieping een penthouse bevat dat alleen via een binnentrap en niet met de lift bereikbaar is) en 124 appartementen, en is 104 meter hoog. Daarmee was het lange tijd de hoogste woontoren van Nederland, met uitsluitend woningen, tot in 2004 Westpoint in Tilburg werd opgeleverd. Met de bouw was in 1987 begonnen, en in 1990 werd het gebouw opgeleverd. Het ontwerp is van Ector Hoogstad Architecten. Zie ook Lijst van hoogste gebouwen van Rotterdam Externe link Skyscrapercity.info: Meer foto's van het Weenacenter.
Synagoge (Bad Nieuweschans)

De synagoge in Bad Nieuweschans werd in 1811 gevestigd in een pand aan de Achterstraat 40 in de voormalige vestingstad Nieuweschans in de Nederlandse provincie Groningen. Geschiedenis Al sinds 1630 vestigden uit Duitsland afkomstige Joden zich in het op de grens van Nederland en Duitsland gelegen vestingstadje Nieuweschans. Er kon samen met de joodse gemeenschap van het nabijgelegen Bellingwolde één gemeente worden gevormd. In 1811 kreeg deze gemeenschap de beschikking over een gebouwtje, dat achter de bebouwing van de Achterstraat in Nieuweschans was gelegen. Tot 1925 heeft dit gebouw dienstgedaan als synagoge van de joodse gemeenschap van Nieuweschans en Bellingwolde. Door de terugloop van het aantal joodse inwoners in de jaren twintig van de 20e eeuw kon het quorum voor het gemeenschappelijk gebed in de synagoge niet meer gehaald worden. Het gebouw werd verkocht en van de opbrengst kon in 1934 een bidlokaal in Bellingwolde worden gerealiseerd. De gemeenschap beschikte over twee begraafplaatsen. Eén begraafplaats ligt in Bad Nieuweschans net buiten de vestingwal aan de Bunderpoort. De tweede begraafplaats bevindt zich in het dorp Bellingwolde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn alle joodse inwoners van Nieuwe Schans, op twee na, weggevoerd en door de Duitsers vermoord. Een plaquette aan de muur van de voormalige synagoge herinnert aan enkele van de weggevoerde en vermoorde Joden uit Nieuweschans. Na de oorlog werd de gemeente samengevoegd met de joodse gemeente van Stadskanaal. Het voormalige synagogegebouw aan de Achterstraat is erkend als rijksmonument en is sedert 2004 in het bezit van de Stichting Vrienden van de Nieuwe Schans.
Verzorgingsplaats Voetpomp

Verzorgingsplaats Voetpomp is een verzorgingsplaats in Nederland, gelegen aan de A58 Vlissingen-Eindhoven tussen afrit 32 (Kruiningen) en afrit 31 (Rilland), in de gemeente Reimerswaal. In 2014 werd middels een veiling de huurrechten van het pompstation verkocht. Aan de andere kant van de snelweg ligt verzorgingsplaats Vliete.
Kaapse Bossen

De Kaapse Bossen is een 425 hectare groot natuurgebied in de Nederlandse provincie Utrecht dat wordt beheerd door Natuurmonumenten. Het ligt op de stuwwal Utrechtse Heuvelrug en maakt deel uit van Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug. Geschiedenis Hendrik Swellengrebel kocht rond 1750, na terugkomst uit Zuid-Afrika waar hij gouverneur van de Kaapkolonie was, het landgoed 'Schoonoordt' aan. De bossen deden hem denken aan het bos achter de Tafelberg bij Kaapstad. Ze kwamen bekend te staan als de 'Kaapse Bossen'. De Helenaheuvel in het bos is vernoemd naar zijn oudste dochter Helena Johanna Swellengrebel (1730-1753), die waarschijnlijk stierf in haar eerste kraambed. Bouwwerken Midden in de Kaapse Bossen ligt op de Ruiterberg landhuis De Ruiterberg. De tuinen van deze buitenplaats werden tussen 1917 en 1923 aangelegd naar ontwerp van tuinarchitect Petrus Hermannus Wattez. Andere opvallende bouwsels zijn de Stenen tafel, het theehuis Helenaheuvel en de uitzichttoren op de Doornse Kaap. Biodiversiteit In de Kaapse Bossen komen verschillende soorten spechten, de appelvink, aardmuis, boommarter en de bosuil voor. In de herfst zijn er vele soorten paddenstoelen te vinden. Afbeeldingen Zie ook Lijst van gebieden van Natuurmonumenten
Pont de Keizersveer

Le pont de Keizersveer est un pont en treillis franchissant la Meuse (le canal de la Meuse de Bergen), dans la province du Brabant-Septentrional, aux Pays-Bas. Le pont porte la route européenne 311 (dite autoroute A27 aux Pays-Bas) reliant l'autoroute A58 à l'autoroute A6. Étymologie Le pont est nommé d'après le ferry Keizersveer qui a maintenu une liaison sur le canal de la Meuse de Bergen lors de l'occupation française dans le cadre de la route de Napoléon dont le tracé suit approximativement celui de l'actuelle autoroute. Keizersveer signifie Plume de Napoléon en néerlandais. On remarque donc le lien avec l'occupation française. Le ferry doit son nom à un fait historique ; Napoléon Bonaparte emprunta le ferry en 1811 pour visiter les régions néerlandaises annexées par l'empire français. Histoire En 1931, un pont routier a été construit avant d'être dynamité à plusieurs reprises durant la Seconde Guerre mondiale. Le premier dynamitage a lieu le 13 mai 1940, vers 20h45, par les forces armées néerlandaises alors qu'ils battaient en retraite vers l'ouest du pays. C'est le 31 octobre 1944 que le pont est dynamité une seconde fois mais ici, par les forces armées allemandes. Le lendemain de ce dynamitage, le pont est dynamité entièrement par les Allemands qui partaient alors en retraite face à l'avancée des alliés depuis l'ouest du pays. Peu de temps après la fin de la guerre, le pont est reconstruit et restauré dans son état d'origine. C'est le 6 décembre 1968 que l'autoroute A27 a été inaugurée en tant qu'autoroute à deux voies mais en raison d'une croissance démographique constante et d'un trafic routier de plus en plus important, le pont est rapidement devenu un passage important. C'est pour cette raison que les travées ont été remplacées par six anciennes travées d'un des ponts de Moerdijk (qui ont ensuite été remplacées pour la même raison), dans la fin des années 1970. En 1978, le pont fut rouvert à la circulation après les travaux d'agrandissement des voies. Jusqu'en 2003, le pont actuel était peint en rouge et blanc mais le pont rencontra un problème de peinture (elle se décollait). Le pont fut rénové. Durant la rénovation, on enleva les anciennes couches de peinture et le pont a été peint entièrement peint en blanc. Dans l'optique d'agrandir l'autoroute A27 en deux fois trois voies, le pont devrait être remplacé par un pont en béton (entre 2018 et 2023) car celui-ci permettra d'économiser de l'argent sur l'entretien. L'ancien pont devrait être détruit bien qu'il y a quelques années, celui-ci devait être transféré dans un parc comme monument ou dans une ville, comme Amsterdam, mais le pont n'a pas trouvé d'acquéreur. Circulation Annexes Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Brug bij Keizersveer » (voir la liste des auteurs). Références Portail des routes Portail des ponts Portail des Pays-Bas
De Nieuwlandse Molen

De Nieuwlandse Molen of de molen Van der Knijff (in de volksmond zo genoemd naar de molenaarsfamilie die al generaties lang de molen laat draaien) is in de Nieuwlandsche polder een oude molen tussen 's-Gravenzande en Hoek van Holland, die oorspronkelijk als binnenkruier en als grondzeiler is gebouwd. In 1584 werd een molen afbetaald die in 1580 in opdracht van de waterschappen Het Nieuwland en Noordland werd gebouwd. Het is niet zeker of dat de huidige molen is, maar het is niet uitgesloten gezien de ouderdom van de molen. Tot 1947 was de molen uitgerust met een scheprad, daarna werd een schroefpomp met elektrische hulpaandrijving geïnstalleerd. In 1962 is een vijzel bijgeplaatst. In 1988 is het windrecht afgekocht en werd de Nieuwlandse Molen met 5,60 m verhoogd in verband met de glastuinbouw, die tot op zeer korte afstand van de molen aanwezig is. Vanaf 1952 was de molen eigendom van het waterschap Nieuwland en Noordland. Bij de reorganisatie in 1977 is de molen eigendom van het Hoogheemraadschap van Delfland geworden. Externe link www.westlandsemolens.nl
Verzorgingsplaats Peelerveld

Verzorgingsplaats Peelerveld is een Nederlandse verzorgingsplaats gelegen aan de A28 Utrecht-Groningen tussen afritten 33 en 34 nabij Assen. Deze verzorgingsplaats is genoemd naar het Peelerveld, een stuk grasland nabij Peelo wat tegenwoordig een woonwijk van Assen is. De verzorgingsplaats ligt tegen deze wijk aan en wordt er alleen van gescheiden door het Noord-Willemskanaal. In 2012 werden middels een veiling de huurrechten van het pompstation verkocht. Aan de andere kant van de snelweg ligt even verderop verzorgingsplaats Zeijerveen.
Heilige Maria Hemelvaartkerk (Bavel)

De Heilige Maria Hemelvaartkerk is de Parochiekerk van Maria Hemelvaart aan de Brigidastraat 1 in Bavel. Het is een neogotische kruiskerk met kerktoren met spits en een mechanisch torenuurwerk uit 1888. De kerk is gebouwd tussen 1885 en 1887. De omtrek van de kerk is ongeveer 200 meter. Geschiedenis Van een kapel in Bavel is in ieder geval sprake in 1299. De parochiekerk van Bavel was toegewijd aan Sint Brigida en was een dochterkerk van de kerk van Gilze waarvan zij in 1316 was afgescheiden. Het patronaatsrecht was in handen van de Abdij van Thorn en de parochie van Gilze. In 1484 werd de kerk door brand verwoest en een nieuwe kerk werd gebouwd. In 1488 was de nieuwe kerk goeddeels gereed maar nog niet geconsacreerd. In 1648 werd de uitoefening van de katholieke godsdienst verboden en werd de kerk in bezit genomen door de weinige gereformeerden die Bavel telde. De katholieken weken eerst uit naar de kapel van Kasteel IJpelaar en maakten vanaf 1683 gebruik van een schuurkerk. In 1809 werd de zwaar vervallen oude kerk van Bavel teruggegeven aan de katholieken. Deze kerk is in 1888 afgebroken en vervangen door de huidige neogotische kerk, ontworpen door Jan Jurien van Langelaar uit Princenhage. Interieur In de kerk bevindt zich onder andere een gebrandschilderd raam van Brigida. Het Brigida-altaar, gemaakt in 1891, is circa 1975 vervangen door een sober, nieuw altaar. Galerij Externe links R.K. Parochie van de Heilige Familie: Breda - Bavel - Ulvenhout H. Maria Hemelvaartkerk op Reliwiki H. Maria Hemelvaartkerk in Bavel op Rijksmonumenten Bronnen en referenties
De Korenbloem (Sommelsdijk)

De Korenbloem is een korenmolen aan de Westdijk in het dorp Sommelsdijk, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het is een ronde bakstenen stellingmolen uit 1705. De molen is in 1973 verkocht aan de toenmalige gemeente Sommelsdijk en is in 1975-1977 gerestaureerd. Er zijn drie koppels maalstenen aanwezig. In 1988 is de molen eigendom geworden van de Molenstichting Goeree-Overflakkee. De Korenbloem is op afspraak te bezoeken.
Mauritskazerne

De Mauritskazerne is een voormalige infanteriekazerne in de Gelderse plaats Ede. Hij maakte tot eind 2010 deel uit van het kazernecomplex Prins Mauritskazerne, waartoe ook de Van Essenkazerne, Johan Willem Frisokazerne, Arthur Koolkazerne en P.L. Bergansiuskazerne behoorden. Het hoofdgebouw van de kazerne is gebouwd in neorenaissance-stijl. Architect is waarschijnlijk kapitein eerstaanwezend ingenieur Van Stolk. Het gebouw is van het zogenaamde lineaire type met achtervleugels. Het is een rijksmonument. Geschiedenis De Mauritskazerne werd net als de ernaast gelegen Johan Willem Frisokazerne (JWF-kazerne) gebouwd in 1904. In 1906 werd het de verblijfplaats van het 11e Regiment Infanterie (in 1913 omgenummerd tot 22 RI). Tot 1934 werd de kazerne overigens Infanteriekazerne I genoemd en de JWF-kazerne Infanteriekazerne II. In dat jaar werden de kazernes genoemd naar de prinsen Maurits van Oranje en Johan Willem Friso van Nassau-Dietz. Tijdens de mobilisaties voorafgaand aan de beide Wereldoorlogen kwamen uit het hele land militairen naar Ede. Voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog verrees achter de Mauritskazerne een enorm tentenkamp, omdat niet alle soldaten in de kazerne konden worden ondergebracht. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de kazerne gebruikt door de Duitse bezetter en werd de kazerne samen met de JWF-kazerne omgedoopt tot Kommodore Bonte Kaserne. Na de Tweede Wereldoorlog was het een tijdelijk onderkomen voor de Canadese bevrijder en hierna kwam in 1946 de opleiding voor gewondenverzorgers, die uitgezonden zouden worden naar Nederlands-Indië, naar de Mauritskazerne. In de jaren 50 was de Lucht Afweer School (LuAS) in de JWF-kazerne en de Mauritskazerne gevestigd. Later werd op de kazerne de zogenaamde Stingerbol gebouwd. Dit was een simulator om te oefenen met het Stingerraketsysteem. Daarnaast werd ook gebruikgemaakt van PRTL's en 40L70G-luchtdoelkanonnen. In 1983 werd de Mauritskazerne met vier andere kazernes samengevoegd tot het Kazernecomplex Ede-West, dat in 1994 de naam Prins Mauritskazerne kreeg. In 2006 verhuisde de luchtdoelartillerie naar luchtmachtbasis De Peel. Herbestemming Op 1 januari 2011 heeft Defensie de Mauritskazerne samen met de zes andere Edese kazernes overgedragen aan de gemeente Ede. De kazerneterreinen werden opgenomen in het woningbouwproject "Veluwse Poort". De kazernegebouwen die zijn aangemerkt als rijksmonument krijgen een prominente plaats in de nieuwe wijk Veluwse Poort, waarbij ze een herinnering vormen aan het militaire verleden van Ede. De Mauritskazerne is na de herbestemming omgevormd tot een vergader- en evenementenlocatie rond het thema voedsel. Externe link Mauritskazerne op jeoudekazernenu.nl
Watertoren (Stadskanaal)

De watertoren van Stadskanaal is ontworpen door architect ir. H.F. Mertens en in 1935 gebouwd. De toren heeft een hoogte van 42,76 meter en de basis staat op +7,10 NAP. De toren heeft een waterreservoir met een inhoud van 900 m³. De toren bestaat uit 566 000 stenen en 625 m² beton. De technische constructie is van de Waprog en de uiterlijke vormgeving is ontworpen door ir. H.F. Mertens, die de watertoren een uiterlijk gaf in de stijl van de Amsterdamse School, waarin rode bakstenen overheersen. Mertens ontwierp ook de watertorens in Bilthoven (1926) en Soest (1926). Hij baseerde zich in die ontwerpen op werk uit 1912 van Michel de Klerk. De toren lijkt veel op de watertoren van Oude Pekela (1938) die eveneens van zijn hand is. De reden van de bouw van een watertoren in Stadskanaal was dat het drinkwater uit het veel lager gelegen Onnen afkomstig was en dat daarvoor een lange leiding nodig was. Bovendien zou het water verder gepompt moeten worden naar Ter Apel en Musselkanaal. Door de bouw van de toren waren er minder krachtige pompen nodig, konden de leidingen minder dik zijn en konden met behulp van het reservoir boven in de toren verschillen in waterverbruik worden opgevangen. Na enkele decennia werd de toren overbodig. In 1993 werd de toren geplaatst op de lijst van gemeentelijke monumenten en in 1994 werd de gemeente Stadskanaal eigenaar van de toren. Sinds 2005 zijn zowel het naastgelegen Huize Ter Marse als de watertoren van Stadskanaal erkend als rijksmonument. De toren was in gebruik als uitkijktoren met 208 treden. Vanaf de uitkijktoren is bij goed weer onder andere de Martinitoren en het Gasuniegebouw in Groningen te zien. De watertoren is in 2018 verkocht aan particulieren. De toren krijgt een horecafunctie. Externe links Oude prent van de watertoren in Stadskanaal watertorenstadskanaal.nl
Diakonessenhuis (Utrecht)

Het Diakonessenhuis is een Nederlands ziekenhuis in de provincie Utrecht. Het ziekenhuis heeft drie vestigingen; in Utrecht, Zeist en Doorn. Geschiedenis Het Diakonessenhuis Utrecht is het oudste diaconessenhuis in Nederland. Het werd opgericht in 1844 toen hoogleraar Bernardus Franciscus Suerman de medische behandeling van de patiënten op zich nam. Daarnaast gaf hij de diaconessen les aan het bed. De diaconessen begonnen in een huurhuis aan de Springweg. Later werden de werkzaamheden verplaatst naar een groter pand aan de zuidelijke Oudegracht tussen de huidige Diaconessen- en Bijlhouwerstraat (dit stuk heette tussen 1890 en 1917 Achter de Twijnstraat). Rond 1930 ging het Diakonessenhuis verder aan de (latere) Bosboomstraat in Utrecht. In 2001 fuseerde het Diaconessenhuis met het Lorentz Ziekenhuis in Zeist, met een polikliniek Doorn. In augustus 1997 is de laatste diacones uit het huis vertrokken. De oud-diaconessen hebben zich verenigd in de Diakonessenkring. Op de 1e Algemene Begraafplaats Soestbergen (vak 5) aan de Gansstraat en 3e Algemene Begraafplaats Tolsteeg aan de Opaalweg ligt een diaconessengraf voor de diaconessen van het Diakonessenhuis. Hier liggen verschillende diaconessen begraven. Literatuur M. van Lieburg - "Met het beste wat men heeft en kent" De geschiedenis van het Diakonessenhuis Utrecht 1844-1999 (Kampen, 2000) Trivia De diakonessen zijn verenigd in de Diakonessenkring, bestaande uit 26 diakonessen. In 2009 vierde de Diakonessenkring het 165ste jaarfeest Fotogalerij
The People of Laaf

The People of Laaf is an attraction in the amusement park Efteling in the Netherlands. It was designed by Ton van de Ven and opened its doors in 1990. It is a small village, called “Lavelaer”, inhabited by the so-called “Laafs” ("Laven" in Dutch). The visitors can walk through the village and enter the houses, among which a bakery, a brewery, a windmill and a nursery and watch the Laafs do their normal daily activities. A monorail of 450 meters in length runs through the village at an altitude of about 3 meters. In the early years, riders had to pedal the monorail. This was discontinued because of the possibility of "crashing" into each other. Furthermore, if a rider stopped pedaling, the ride could be blocked for other visitors. For the children there are slides and distorting mirrors. Little statues of Laaf people engaged in various activities were for sale in the souvenir shops in Efteling, but also in several garden centres until 2004. External links (in Dutch) Official site
Zuiderplas

De Zuiderplas of Pettelaarse plas is een Nederlands meer gelegen aan de Pettelaarse Schans in het stadsdeel Zuid in de Brabantse hoofdstad 's-Hertogenbosch. Het meer is in de jaren 50 gegraven als zandwinningslocatie. Het zand werd gebruikt om een gedeelte van Bazeldonk, De Gestelse Buurt en Pettelaarpark te bouwen. Het gebied biedt mogelijkheden tot recreatie, vooral voor wandelen en fietsen. Aangrenzend ligt het natuurgebied Het Bossche Broek met uitzicht op het historisch centrum van de stad. De Zuiderplas staat via de Pettelaarse Vaartgraaf in verbinding met de Stadsgracht van 's-Hertogenbosch, die een zijtak van de Dommel is. Zie ook Oppervlaktewater in 's-Hertogenbosch
Sint-Antoniuskerk (Paesens)

De Sint-Antoniuskerk van Paesens is een laatromaanse kerk, gebouwd omstreeks 1200 in Paesens in de Nederlandse provincie Friesland.. Geschiedenis Van de oorspronkelijke romaanse kerk zijn nog delen bewaard gebleven. Voor de bouw van de kerk werd gebruikgemaakt van kloostermoppen, ook wel friezen genoemd. In 1792 werd de kerk ingrijpend gewijzigd. De oude zadeldaktoren werd afgebroken en de kerk werd in westelijke richting verlengd, waarbij het materiaal van de afgebroken toren werd hergebruikt. In plaats van de oude robuuste zadeldaktoren werd een daktorentje geplaatst. Op een oude prent van Jacobus Stellingwerff (zie afbeelding) staat de oude toren nog afgebeeld. Een dergelijke afbeelding is ook te vinden op de zilveren deksel van een tinnen wijnkan, die in het bezit is van de kerk. Daarnaast bezit de kerk nog een zilveren beker met de tekst De kerke beeker van Paesens 1692. De preekstoel dateert uit de 19e eeuw. Het orgel is gekocht in 1908 en waarschijnlijk afkomstig uit de Sint-Laurenskerk in Alkmaar. Dit orgel werd in 1758 gebouwd door de orgelbouwer J.Th. Gilmann. De klok in het klokkentorentje werd in 1507 gegoten. In het opschrift van de klok staat dat de klok de naam Maria heeft gekregen en in opdracht van het kerspel Paesens werd gegoten door een klokkengieter met de naam Joan: Maria bin ick gheheten dat kerspel to der pasens hebben my laten geten Ioan my ghegoten haet Fotogalerij