NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
SV Houten

S.V. Houten is een Nederlandse voetbalvereniging uit Houten in de provincie Utrecht, opgericht op 10 april 1933. Het eerste elftal van S.V. Houten speelt in de Eerste Klasse zaterdag (2025/26). Het tenue bestaat uit een blauw shirt, een witte broek en blauwe sokken. Houten heeft de ster-status bij FC Utrecht. Het uit-tenue van Houten is wit met donkerblauwe broek en donkerblauwe kousen. Tot en met het seizoen 2016/17 had de club ook een zondagteam. Deze werd niet ingeschreven voor het seizoen 2017/18. De hoogste selectieteams van de junioren van S.V. Houten spelen in landelijke divisies. Door S.V. Houten opgeleide jeugdspelers zijn onder andere doorgestroomd naar de betaaldvoetbalorganisaties als Ajax, Feyenoord, PSV, FC Utrecht, NEC Nijmegen, RKC Waalwijk en FC Den Bosch. Teams De 82 teams zijn onderverdeeld in: senioren - 13 teams (2v, 11m) O23 teams - 6 teams (1v, 5m) junioren O19 t/m O13 - 27 teams (4v, 23m) pupillen O12 t/m O8 - 36 teams (8v, 28m) Sinds sep 2025 zijn S.V. Houten en FC Delta Sports'95 een samenwerking aangegaan bij het meisjesvoetbal. De MO13 en jonger komen uit onder de Stichting FC Delta Sports'95 / SV Houten. Zij spelen hun wedstrijden in het najaar bij de ene vereniging en in het voorjaar bij de andere vereniging. Geschiedenis Bij de oprichting heette de vereniging RKHVV. Het speelde op een weiland tussen de spoorlijn en de algemene begraafplaats. RKHVV kwam uit in de derde klasse van de Utrechtse voetbalbond RKUVB en werd na 2 jaar al kampioen. Nadat de Utrechtse voetbalbond in 1940 was gefuseerd met de KNVB werd RKHVV ingedeeld in de derde klasse van de Onderbond. In 1941 veranderde de naam in RKVV Houten. In 1949 werd het vijfde voetbalterrein langs de Loerikseweg in gebruik genomen. Dit was een geëgaliseerd veld zonder koeien. Ook was er een eigen kleedlokaal met water. Het veld had zelfs verlichting. Wel liepen er schapen om het gras kort te houden. In 1962 werd de naam SV Houten in gebruik genomen en mochten ook niet-katholieken lid worden. In 1968 verhuisde S.V. Houten naar het Flier-terrein, het gebied rond de Heemlanden. In 1982 volgde promotie naar de 4e klasse KNVB. In dat zelfde jaar werd het sportpark Oud Wulven in gebruik genomen. Competitieresultaten 2016–heden (zaterdag) = Dit seizoen werd stopgezet vanwege de uitbraak van het coronavirus. Er werd voor dit seizoen geen officiële eindstand vastgesteld. Competitieresultaten 1983–2017 (zondag) 2017: de beslissingswedstrijd op 21 mei bij JSV Nieuwegein om het klassekampioenschap in 3D werd met 1-2 verloren van CVV Vriendenschaar. Bekende (oud-)spelers Edgar Aalbertsen Jordi Balk Joël van den Berg Ruud Berger Mohamed Ihattaren Leon de Kogel Benjamin van Leer Jordy Zuidam Externe link Officiële website De geschiedenis van SV Houten | Oudhouten
Penitentiaire Inrichting Haaglanden

De Penitentiaire Inrichting Haaglanden maakt deel uit van de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) van het Ministerie van Justitie. De PI Haaglanden is gevestigd in Scheveningen. Tot 2018 was er ook een locatie in Zoetermeer. Locatie Scheveningen De locatie Scheveningen van de Penitentiaire Inrichting Haaglanden is gelegen in het oosten van de wijk Belgisch Park in de gemeente Den Haag. Binnen het complex Scheveningen bevinden zich: het Penitentiair Psychiatrisch Centrum een Zeer Beperkt Beveiligde Inrichting (ook wel 'open inrichting') het Justitieel Centrum voor Somatische Zorg (voorheen het Penitentiair ziekenhuis of Justitieel Medisch Centrum) In 2013 stond het Scheveningse complex op de nominatie om gesloten te worden. Later dat jaar besloot de overheid echter om de inrichting toch open te houden. United Nations Detention Unit Binnen de muren van het complex te Scheveningen bevindt zich ook de United Nations Detention Unit (UNDU). Deze unit staat onder leiding van de Verenigde Naties en maakt geen deel uit van de PI Haaglanden. Verdachten van internationale VN-tribunalen en van het Internationaal Strafhof verblijven er onder verantwoordelijkheid van de Verenigde Naties. De Servische ex-president Slobodan Milošević is er in maart 2006 in zijn cel overleden. De voormalige Bosnisch-Servische leider Radovan Karadžić verbleef er jarenlang sinds juli 2008. Sinds 31 mei 2011 wordt de ex-opperbevelhebber van de Bosnische Serviërs Ratko Mladić er ondergebracht. Ook de andere verdachten van oorlogsmisdaden uit de Bosnische Oorlog zaten er. Charles Taylor verbleef er voor de duur van zijn proces bij het Sierra Leonetribunaal. Locatie Zoetermeer De locatie Zoetermeer van de Penitentiaire Inrichting Haaglanden is gebouwd in 1995 en lag in de wijk Dorp in Zoetermeer. De penitentiaire inrichting in Zoetermeer was een Huis van Bewaring en een Inrichting voor Stelselmatige Daders (ISD). De inrichting had capaciteit voor bijna 400 gedetineerden. In 2016 werd een gedeelte tijdelijk gesloten vanwege personeelstekorten binnen PI Haaglanden. Na juli 2017 bleef de gehele locatie Zoetermeer ongebruikt. Een groot deel van het personeel kon aan de slag in de PI Scheveningen of andere inrichtingen, zoals PI Alphen. De locatie Zoetermeer werd tijdelijk nog gebruikt voor de selectiedagen van de landelijke werving voor nieuw personeel. Per 1 november 2018 is locatie Zoetermeer van PI Haaglanden definitief gesloten. De Dienst Justitiële Inrichtingen heeft het gebouw in april 2019 overgedragen aan het Rijksvastgoedbedrijf. Sinds februari 2022 wordt het complex door het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) gebruikt voor tijdelijke noodopvang van asielzoekers. Zie ook Oranjehotel, de bijnaam voor de gevangenis van Scheveningen tijdens de Tweede Wereldoorlog Externe link Dienst Justitiële Inrichtingen
Verzorgingsplaats De Geffense Barrière

Verzorgingsplaats De Geffense Barrière is een Nederlandse snelwegparking, gelegen aan de noordzijde van de A59 in de richting Oss → Serooskerke tussen afritten 52 en 51 in de gemeente Bernheze, het restaurant is gelegen in de gemeente Oss. De verzorgingsplaats opende gelijktijdig met de opening van de destijds A50 tussen Geffen en knooppunt Bankhoef. In het begin betrof het enkel het voormalige restaurant De Geffense Barrière met wat parkeerplaatsen. In 2001 is de verzorgingsplaats fors uitgebreid met een tankstation en een veel grotere parkeerplaats ten oosten van het restaurant. De nabijgelegen verzorgingsplaats Tollenaer is sindsdien gesloten. Op De Geffense Barrière was een gelijknamig restaurant gevestigd, dit is in mei 2009 gedeeltelijk afgebrand. In 2022 werden de restanten van het afgebrande restaurant gesloopt om plaats te maken voor het nieuwe horecacomplex Brier59, dat op 8 november 2023 werd geopend. Aan de overzijde ligt verzorgingsplaats De Lucht.
Mallardviaduct

Het Mallardviaduct of Sloelijnviaduct is een viaduct voor goederenvervoer per spoor (Nieuwe Sloelijn) over de autosnelweg A58 en de Postweg (N665). Het is gebouwd in 2007 en 2008 en ligt in het buitengebied van de gemeente Goes tussen Lewedorp en Arnemuiden. De viaduct is zo genoemd omdat daar in 1944 de Operatie Mallard werd uitgevoerd om Walcheren te bevrijden van de Duitse bezetters in de Tweede Wereldoorlog. Walcheren was toen gescheiden van Noord-Beveland en verbonden door de Sloedam met Zuid-Beveland. Naamgeving ProRail schreef begin januari 2008 een prijsvraag uit om een nieuwe naam te verzinnen voor het Sloelijnviaduct. Uiteindelijk, na ongeveer 400 reacties, werd op 11 maart 2008 door de gelegenheidscommissie unaniem besloten dat het viaduct Mallardviaduct wordt genoemd. De commissieleden vonden het belangrijk dat de naam een link heeft met het historisch karakter van de plek. Daarnaast verwijst het woord naar het Engelse woord voor 'wilde eend', dat refereert aan de landelijke ligging van het viaduct en het gebied als verblijfplaats voor de wilde eend. Gedenkplaats Vanwege de bouw van het Mallardviaduct moesten twee monumenten worden verplaatst die herinnerden aan de militairen die gevallen zijn tijdens de slag om de Sloedam. Ook wordt ieder jaar een wandeltocht gehouden. Trivia Het Mallardviaduct wordt onder andere gebruikt voor transport van kernafval uit de kernenergiecentrale Borssele in Borssele. Het afval gaat dan naar Frankrijk en moet dus over het viaduct.
Begraafplaats Daelwijck

Daelwijck is een begraafplaats en crematorium in de Nederlandse stad Utrecht. Het is gelegen aan de noordkant van de stad Utrecht in de wijk Overvecht. Begraafplaats In 1967 is de begraafplaats in gebruik genomen. Daarbij is ook een aparte kinderbegraafplaats. Diverse kunstenaars, waaronder Jan van der Vaart, vervaardigden kunstwerken die op of in Daelwijck zijn geplaatst. Daelwijck wordt of werd ook wel de 4e Algemene Begraafplaats van Utrecht genoemd, want hij werd aangelegd na Begraafplaats Soestbergen (1830), Begraafplaats Kovelswade (±1900) en Begraafplaats Tolsteeg (1930). Crematorium Naast de begraafplaats werd in 1970 het crematorium gebouwd. Daarbij zijn ook een urnenmuur en een asverstrooiveld. Naast het crematorium is een grote vijver met fontein. Om de vijver is een grasveld waar bloemen in steekvazen gezet kunnen worden. Onder meer Dorus, Rudi Falkenhagen, Herman Berkien, Rita Hovink, Fred Kaps, Thea Beckman, Arjen Grolleman, Malando, Willem Frederik Hermans, Mia Smelt en Hans Veerman werden hier gecremeerd.
Sint-Stephanuskerk (Borne)

De Sint-Stephanuskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Grotestraat 207 in Borne. De kerk werd in 1887 ontworpen door architect Nicolaas Molenaar sr. Op 8 april 1888 werd de eerste steen gelegd. Het is een driebeukige hallenkerk in neogotische stijl, met een transept. De kerk is binnen 48,9 meter lang en 18,25 meter breed. Het schip telt vier traveeën en is 9,55 meter breed. Na het transept volgt nog een travee van het priesterkoor, met een zevenzijdige sluiting. Op het oorspronkelijk ontwerp ontbrak de toren, die pas in 1894 op de linkerhoek naast de hoofdingang werd gebouwd. De 46 meter hoge toren heeft vier vierkante geledingen. De naaldspits is achtkantig, tussen vier topgevels. De drie luidklokken werden in 1949 in de toren geplaatst. Binnen is de kerk overdekt met kruisribgewelven. Het hoofd- en zijaltaar, de kansel en het triomfkruis werden gefabriceerd door de Haagse firma Te Poel en Stoltefus. De heiligenbeelden werden gemaakt door de ateliers van F.W. Mengelberg en J.P. Maas. Het orgel werd in 1907 gemaakt door orgelbouwer Gradussen en werd in 1969 gewijzigd door de firma Vermeulen uit Alkmaar. De muren werden in 1912 met fresco's beschilderd door J.A. Waterkamp, maar deze werden later overgeschilderd en zijn pas in 2005 weer ontdekt en gedeeltelijk zichtbaar gemaakt. Na de liturgische wijzigingen van het Tweede Vaticaans Concilie werd de kerk in 1967 gemoderniseerd, waarbij nieuwe vloeren werden aangelegd en de gepolychromeerde muren en plafonds werden overgeschilderd. Het interieur werd daarbij sterk gewijzigd, zo verdween de biechtstoel en moest het linker zijaltaar plaatsmaken voor een orgel. In 1987-1988 werd de kerk gerestaureerd. De kerk wordt tot op heden gebruikt door de parochie "Sint-Stephanus". Het kerkgebouw is een Rijksmonument. Molenaar ontwierp ook het in 1894 gebouwde Sint-Johannesgesticht, dat naast de kerk ligt. Bron Website kerk Beschrijving Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed Bonje in Borne, De verwikkelingen rond de bouw van de nieuwe Stephanuskerk (1885-1888), door Hans Gloerich, Heemkundevereniging Bussemakerhuis Borne (2008). Externe link Reliwiki - Borne, Sint-Stephanuskerk
Ankertsjerke

De Ankertsjerke is een kerkgebouw in Oudega in de gemeente Súdwest-Fryslân in de Nederlandse provincie Friesland. Het kerkgebouw is een rijksmonument. Beschrijving De zaalkerk werd in 1755 gebouwd naar plannen van Jelte Eeltjes naast de ingebouwde middeleeuwse zadeldaktoren. In 1869 werd de kerk verbouwd. De oostzijde met een driezijdig gesloten koor en de westzijde met een geveltoren. In de toren hangt een luidklok (1623) van klokkengieters Franciscus Simon en Andreas Obertin. Het interieur wordt gedekt door een tongewelf. De preekstoel uit 1755 is mogelijk gemaakt door Eite Tjebbes. In 1962 zijn het doophek (1869) en de banken (1759) verwijderd en vervangen. Het doopvont is gemaakt door Jan van Luyn. Het door Ype Staak gemaakte gebrandschilderd glas uit 1756 werd in 1868 verwijderd en in 1988 herplaatst. Het orgel uit 1874 is gebouwd door L. van Dam en Zonen. De kerk werd in 1956 en in 2014 gerestaureerd. Zie ook Kerken in Friesland Lijst van rijksmonumenten in Oudega
Urkerbos

Het Urkerbos is een natuurgebied ten noorden van Urk in de Nederlandse Noordoostpolder met een oppervlakte van 230 ha. Het bos is aangeplant in het midden van de jaren 50 op voor de landbouw minder geschikte grond. Zoals meer bosgebieden in de nieuwe polders is het rijk aan paddenstoelen. Een voor Nederland uniek geologisch reservaat maakt er deel van uit. Het gebied is in beheer bij Het Flevo-landschap. Geologisch reservaat In het noordoostelijk deel van het gebied ligt het niet vrij toegankelijke geologische Van der Lijn-reservaat, genoemd naar de amateur-geoloog Pieter van der Lijn, die dit gebied in 1942 ontdekte na het droogvallen van de polder. Hier bevindt zich een morene van keileem en zwerfstenen uit Scandinavië die tijdens het Saalien in gletsjerijs naar Nederland werden gevoerd. Het Urkerbos, de Urkervaart, en de Urker vooroever van het IJsselmeer maken deel uit van de ecologische hoofdstructuur van Nederland. Excursies Het Flevo-landschap organiseert enkele malen per jaar een excursie in het gebied. Zo kan met een gids het geologisch reservaat worden bezocht en is er in het najaar een paddenstoelenexcursie. Externe link Urkerbos op website Het Flevo-landschap[dode link]
Erasmus College (Zoetermeer)

Het Erasmus College is een school voor voortgezet onderwijs in de Nederlandse gemeente Zoetermeer, opgericht in 1970. Het is een samenwerkingsschool en daltonschool voor voortgezet onderwijs in de Zoetermeerse wijk Palenstein, ingeklemd tussen de Australiëweg en de Randstadrail. De school biedt de niveaus mavo, havo, atheneum en gymnasium aan. Anno 2019 volgen 1773 leerlingen onderwijs aan het Erasmus College. Geschiedenis Het Erasmus College werd door de "Stichting Samenwerkingsscholen Voortgezet Onderwijs te Zoetermeer" opgericht in een samenwerkingsverband tussen het protestants, katholiek en openbaar onderwijs. Het was indertijd nog de bedoeling dat alle Zoetermeerse scholen voor voortgezet onderwijs samenwerkingsschool zouden zijn. Sinds eind jaren 70 de scholen zich naar geloofsrichting opsplitsten bestuurt de stichting alleen nog deze openbare tak. Het schoolgebouw onderging in 2011 een restauratie en uitbreiding. Onderwijs Het daltononderwijs wordt op de school gegeven voor mavo, havo en vwo'ers. De gymnasiasten volgen echter in een aparte klassen onderwijs omdat zij ook Latijn/Grieks volgen. Na de derde klas vindt pas een splitsing in de beide niveaus plaats en wordt gelijktijdig ook het profiel voor de bovenbouw gekozen. Bovendien kan men voor de eerste twee jaar kiezen om een zogenoemde masterclass te volgen. Dit wordt echter alleen aangeboden voor de leerlingen met een vwo-advies op de basisschool. Omdat het Erasmus College een daltonschool is heeft het ook de zogenoemde dalton-uren (voorheen opdrachturen) waarin de leerlingen zelfstandig moeten werken aan opdrachten van een bepaald vak. Extra Naast de reguliere lessen biedt het Erasmus College ook na schoolse activiteiten aan, zoals het Sportproject, en een Technische- en Video Commissie. Voor de derde klassen is er een werkweek waarin leerlingen naar verschillende plekken in Nederland gaan zoals Texel of Schouwen-Duiveland, maar ook de Belgische Ardennen. Voor 4 havo en 5 vwo is er Groot Toneel, de grootste toneel productie die deze school maakt. Hierin komen zang, dans, muziek en acteerwerk een. Ook gaan deze leerjaren op buitenlandse reis, naar bestemmingen als Rome, Barcelona, Lissabon en Wales. Bekende leerlingen Barry Atsma Margreet van Driel Sandra Hermanus-Schröder San Holo René van Kooten Leo Kouwenhoven Kamiel Maase Céline Purcell Pauline Slot Georgina Verbaan Maaike Franken Externe link Website van de school
Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstandkerk (Milsbeek)

De Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstandkerk is de parochiekerk van Milsbeek, gelegen aan Kerkstraat 27. De parochie van Milsbeek werd gesticht in 1930, en voordien kerkten de gelovigen in Ottersum, Gennep of Middelaar. De kerk kwam gereed in 1931 en architect was J. Coumans. De kerk werd ernstig beschadigd in 1944, maar werd in 1946 weer hersteld. Het betreft een sobere eenbeukige bakstenen kruiskerk onder zadeldak, met een lager ingangsportaal. Het koor is rechtgesloten. Ter linkerzijde is een toren aangebouwd die gedekt is met een naaldspits. De stijl is traditionalistisch, met verwijzingen naar de gotiek, zoals spitsboogvensters. Het interieur wordt overwelfd door een spits tongewelf. De kruisweg werd gemaakt door Frans Tuinstra. Het orgel uit 1960 is van de firma Vermeulen. De kerk wordt omgeven door een plantsoen. Achter de kerk ligt een kerkhof en een oorlogskerkhof.
Herikhuizen

Herikhuizen is een voormalige boerderij in het bos van het Nationaal Park Veluwezoom in de gemeente Rheden in de Nederlandse provincie Gelderland. De boerderij was in gebruik sinds de 14e eeuw. Na beëindiging van het landbouwkundig gebruik werd de boerderij begin jaren negentig verlaten, en in 1999 door de eigenaar Natuurmonumenten omgevormd tot een ruïne ten behoeve van flora en fauna. Tegelijkertijd werd een wildobservatiepost gebouwd met zicht op de voormalige boerderij. De boerderij Herikhuizen en haar bewoners spelen een hoofdrol in het bekende jeugdboek De kinderen van het achtste woud van Els Pelgrom. In het boek wordt de boerderij Klaphek genoemd, wat incorrect is: Klaphek is in werkelijkheid een boerderij die enkele honderden meters ten zuiden van Herikhuizen ligt.
Verzorgingsplaats De Liede

Verzorgingsplaats De Liede is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de A200 Zandvoort-Amsterdam tussen Haarlem en knooppunt Rottepolderplein, in de gemeente Haarlem. De verzorgingsplaats dankt haar naam aan het riviertje Liede dat naast de verzorgingsplaats stroomt en tevens onder de A200 door gaat. Bij de verzorgingsplaats ligt een tankstation van TotalEnergies.
Churchillbrug

De Churchillbrug in de Nederlandse stad Leiden is een beweegbare brug over de Oude Rijn en is onderdeel van de provinciale weg 206 (N206), ter plaatse Churchilllaan en Doctor Lelylaan geheten. De brug, die op 2 november 1984 werd geopend, verbindt het Morskwartier met Leiden Zuidwest.
Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Smartenkerk (Venray)

De Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Smartenkerk (ook: Paterskerk) is een klooster- en parochiekerk te Venray, aan Leunseweg 3. De kerk is gebouwd als kloosterkerk van het Franciscanenklooster in 1925-1927. Architect was Jules Kayser. Het is een eenbeukige kerk onder hoog zadeldak, met een karakteristieke dakruiter. Het interieur is hoog en wordt door een spitsbooggewelf overwelfd. Alles is uitgevoerd in schoon metselwerk. Het koor is verlaagd. De kerk toont strakke lijnen en heeft kenmerken van het baksteenexpressionisme. Binnen de kerk zijn beelden van Jos Thissen, ontworpen door pater Angelicus Stoks. Het orgel is een Vermeulen-orgel van 1928. Muur Een restant van de kloostermuur uit 1647 (toen het eerste klooster werd gebouwd) is nog aanwezig. De muur bevat inscripties uit ongeveer 1800, toen Franse soldaten in het klooster gelegerd waren. Men ziet hier ook het Smartenhof, met kleine kapelletjes met terracotta-reliëfs die de Smarten van Maria uitbeelden.
Radartoren De Lange Neel

Radartoren De Lange Neel is een radarpost op het eiland Neeltje Jans in de Nederlandse provincie Zeeland. De toren, die in 2016 gereed kwam, is onderdeel van de Schelderadarketen die het scheepvaartverkeer begeleidt dat havens aan de rivier de Schelde als bestemming heeft. Tot de bouw ervan is in 2010 besloten door de Permanente Commissie van Toezicht op de Scheldevaart. De radartoren is van belang voor het detecteren en volgen van de scheepvaart in het aanloopgebied van de Westerschelde en haar mondingen richting ankergebied de Steenbank in de Noordzee. De Nederlandse Rijkswaterstaat en het Vlaamse Agentschap Maritieme Dienstverlening en Kust zijn gezamenlijk verantwoordelijk voor een veilige en vlotte afhandeling van het scheepvaartverkeer van en naar Vlaamse en Nederlandse havens aan de Schelde. Ze bekostigden samen de bouw van de radartoren. Zowel Nederlandse als Vlaamse verkeersleiders maken gebruik van de radarbeelden van de Schelderadartoren. De toren heeft een hoogte van 127 meter t.o.v. NAP en is na de televisietoren in Goes het hoogste bouwwerk in de Provincie Zeeland. Werking Hoe hoger een radarinstallatie staat, hoe verder de radiosignalen komen. De antenne van de radartoren zendt radiogolven uit richting zee vanaf 127 meter hoogte. Ze zijn gericht op de Steenbank: een belangrijk ankergebied zo’n 40 kilometer voor de Zeeuwse kust. Schepen wachten hier tot ze beloodst worden en toestemming krijgen de Westerschelde op te varen. Op basis van de door zich daar bevindende schepen weerkaatste radiogolven bepaalt de radarsoftware wat de afstand tot het object is, wat de grootte is, hoe snel het zich verplaatst en in welke richting het gaat. Deze informatie gaat naar het Schelde Coördinatie Centrum in Vlissingen. Verkeersleiders zien de objecten vervolgens op hun radarscherm en gebruiken deze informatie bij het begeleiden van het scheepvaartverkeer. Externe link Noordzee: Bouw Schelderadartoren op Neeltje Jans (gearchiveerd)
Sint-Dionysiuskerk (Heijen)

De Sint-Dionysiuskerk is de parochiekerk van Heijen, gelegen aan Hoefstraat 39. Geschiedenis Waarschijnlijk stond al in de 9e eeuw een katholieke kerk in Heijen. Deze kerk zal later waarschijnlijk uitgebreid zijn tot een romaans bouwwerk. Tussen 1300 en 1450 werd een nieuwe, vroeg-gotische kerk gebouwd, waarvan het priesterkoor, (dat er tot 1944 stond) als afkomstig uit 1450 werd gedateerd. In 1852 werd het oude schip van de kerk gesloopt, om plaats te maken voor een ruimer opgezet schip in het kader van de bouw van waterstaatskerken. Door een storm beschadigde de toren in 1889, waarop in 1890 naar ontwerp van Caspar Franssen een nieuwe toren en doopkapel werden gebouwd. Tevens werd het priesterkoor gerestaureerd. Tijdens de oorlog werd de kerk bijna geheel verwoest. Vanuit de linkermaasoever werd met 128 schoten door de Geallieerden de torenspits omver geschoten. In haar val beschadigde het dak en de gewelven van het schip. Enkele maanden later, Heijen en omstreken bleef frontgebied, werden bij artillerievuur het zolder en dak vrijwel verwoest. Het priesterkoor kreeg juist achter het hoofdaltaar een voltreffer. Ook het oudste orgel van Limburg, aanwezig in deze kerk, werd tijdens deze maanden verwoest. Doordat de kerk onherstelbaar verwoest werd, werd direct na de re-evacuatie aangevangen met het sloopwerk. De drie klokken werden tijdens de oorlog door de Duitse bezetters in beslag genomen. Toen dit nieuws bekend werd, luidden de Heijenaren om de beurt de klokken, zodat ze de hele dag beierden. Voor het laatst, want er is geen spoor meer van teruggevonden. Na de oorlog werden de missen in een noodkerk gehouden. In 1954 werd naar ontwerp van architect Frans Stoks een nieuwe kerk gebouwd. Deze kwam op een andere plaats te staan dan de voorgangers, aangezien ook het dorp heropgebouwd diende te worden en de dorpskern op een andere plaats verrees. De nieuwe kerk is een bakstenen, driebeukige kruiskerk. Links van de voorgevel bevindt zich de klokkentoren, die gedekt wordt door een naaldspits. Natuurstenen versieringen, zoals sluitstenen, doen denken aan de Delftse School. Boven de zware maar gedrongen ingangspartij bevindt zich een roosvenster. Het interieur is traditionalistisch: kruisgewelven en pilaren, uitgevoerd in schoon metselwerk en met natuurstenen elementen, zoals kapitelen. Het orgel is een Verschueren-orgel uit 1969. Trivia De pastoor droeg de Missen aanvankelijk op in een café, waarvan de eigenaar afwezig was. Toen deze terugkwam, wilde hij het café weer voor zich hebben. Dit leidde tot een conflict dat uiteindelijk in der minne werd geschikt: De noodkerk werd achter het café gebouwd en na voltooiing van de nieuwe kerk zou de noodkerk aan de eigenaar van het café komen, die deze uiteindelijk als danszaal in gebruik heeft genomen.