NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ponte da Zelândia

A Ponte da Zelândia (em holandês: Zeelandbrug) é a ponte a mais longa dos Países Baixos. A ponte abrange o estuário do Oosterschelde. Ela conecta as ilhas de Schouwen-Duiveland e Noord-Beveland na província da Zelândia. A Ponte da Zelândia foi construída entre 1963 e 1965. Quando foi concluída, era a ponte a mais longa de toda a Europa. Tem um comprimento total de 5.022 metros, e consiste em 48 vãos de 95 metros, em 2 vãos de 72,5 metros e em uma ponte móvel com uma largura de 40 metros. A província da Zelândia emprestou o dinheiro para a construção da ponte. O empréstimo foi reembolsado através da cobrança de pedágios nos primeiros 24 anos. Ligações externas Deltawerken.com - Vídeo sobre a ponte hetgeluidvanzeeland.nl - Construção da Ponte Referências
Зеландский мост

Зела́ндский мост (нид. Zeelandbrug) — автомобильно-велосипедный мост в провинции Зеландия (Нидерланды). Соединяет острова-общины Норд-Бевеланд и Схаувен-Дёйвеланд. Проложен над бывшим эстуарием реки Шельда — Восточной Шельдой. Имея длину 5022 метра, был самым длинными мостом в Европе с 1965 по 1972 год, пока в Швеции не был открыт Эландский мост длиной 6070 метров. По состоянию на 2016 год Зеландский мост занимает 113-е место в списке самых длинных мостов мира. Самый длинный мост страны с 1965 года по настоящее время. Зеландский мост состоит из 50 пролётов (48 по 95 метров и 2 по 72,5 метров), плюс 40-метровый раскрывающийся участок для прохода судов. Ширина моста на разных участках составляет от 8 до 10 метров, организовано движение по одной автомобильной и одной велосипедной полосе в каждую сторону. Общая высота конструкции составляет 16 метров, высота свода над водой — 13 метров. Застройщиком выступила компания Van Hattum en Blankevoort, строительство велось с 1963 по 1965 год, открытие моста состоялось 15 декабря 1965 года (в связи с этим днём ранее навсегда было прекращено паромное сообщение между островами Норд-Бевеланд и Схаувен-Дёйвеланд, существовавшее с 1912 года), на церемонии присутствовала королева страны Юлиана. Своё нынешнее название мост официально получил 13 апреля 1967 года. С целью окупить затраченные на строительство средства, проезд по мосту был платным с 1965 по 1989 год. 9 мая 1974 года в мост врезался плавучий кран (англ. floating sheerleg), в результате чего на девять дней мост был закрыт как для автомобильно-велосипедного движения, так и для прохода судов под ним. На ремонт моста было истрачено около трёх миллионов гульденов (около 1 360 000 евро в ценах 2016 года). 15 декабря 2015 года, в свой 50-й «день рождения», Зеландский мост был признан национальным памятником. См. также Проект «Дельта» (1950—1997) — проект по созданию защитных конструкций на юго-западе Нидерландов с целью защиты земель в дельте Рейна от наводнений. Примечания Ссылки Het geluid van de Zeelandbrug (нид.) на сайте hetgeluidvanzeeland.nl
Зеландський міст

Шаблон:Міст: невідомі параметри: |на мапі яндекс= Зеландський міст (нід. Zeelandbrug) — автомобільно-велосипедний міст у провінції Зеландія (Нідерланди). Сполучає острови-громади Норд-Бевеланд і Схаувен-Дейвеланд. Прокладено над колишнім естуарієм річки Шельда — Східною Шельдою. Маючи довжину 5022 м, був найдовшим мостом в Європі в 1965 — 1972 роках, поки в Швеції не було відкрито Еландський міст завдовжки 6070 м. Станом на 2016 рік Зеландський міст займає 113-е місце у списку найдовших мостів світу. Найдовший міст країни з 1965 року по теперішній час. Зеландські міст складається з 50 прольотів (48 х 95 м та 2 х 72,5 м), плюс 40-метрова дистанція що розкривається для проходу суден. Ширина мосту на різних дистанціях становить від 8 до 10 м, організовано рух по одній автомобільній і однієї велосипедній смузі в кожну сторону. Загальна висота конструкції становить 16 м, висота склепіння над водою — 13 м. Забудовником виступила компанія Van Hattum en Blankevoort, будівництво велося в 1963—1965 роках, відкриття моста відбулося 15 грудня 1965 року (тому днем раніше назавжди було припинено поромне сполучення між островами Норд-Бевеланд і Схаувен-Дейвеланд, що існувало з 1912 року), на церемонії була присутня королева країни Юліана. Свою нинішню назву міст офіційно здобув 13 квітня 1967 року. З метою окупити витрачені на будівництво кошти, проїзд по мосту був платним в 1965 — 1989 роках. 9 травня 1974 року в міст врізався плавучий кран (англ. floating sheerleg), в результаті чого на дев'ять днів міст був закритий як для автомобільно-велосипедного руху, так і для проходу суден під ним. На ремонт мосту було витрачено близько трьох мільйонів гульденів (близько 1 360 000 євро в цінах 2016 року). 15 грудня 2015 року, в свій 50-й «день народження», Зеландський міст був визнаний національним пам'ятником. Примітки Посилання Het geluid van de Zeelandbrug [Архівовано 29 червня 2017 у Wayback Machine.] (нід.) на сайті hetgeluidvanzeeland.nl Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Зеландський міст
Verzorgingsplaats Meerssen

Verzorgingsplaats Meerssen is een Nederlandse verzorgingsplaats langs de A2 Maastricht-Amsterdam enkele kilometers na knooppunt Kruisdonk, nabij Meerssen, waar de verzorgingsplaats haar naam aan te danken heeft. De naam van de verzorgingsplaats staat overigens nergens op borden vermeld. De verzorgingsplaats is geheel gelegen achter een geluidsscherm, dat er voor moet zorgen dat inwoners van Meerssen geen last van de snelweg ondervinden. Er is weinig ruimte aanwezig bij de verzorgingsplaats, dus is parkeren slechts zeer beperkt mogelijk. Hiervoor is de nog geen kilometer verderop gelegen verzorgingsplaats Kruisberg bedoeld. Het tankstation is tegenwoordig van TotalEnergies, waar voorheen Shell jarenlang het merk was.
Watertoren (Doorn)

De watertoren in Doorn is ontworpen door bouwbedrijf Visser & Smit Hanab en is gebouwd in 1902. De watertoren aan de Woestduinlaan heeft een hoogte van 30 meter en één waterreservoir van 150 m³. In 1959 is de watertoren gerenoveerd. De toren heeft sinds 1998 de status rijksmonument. Externe link Foto van de watertoren in Doorn
Compagnietheater

Le Compagnietheater est un théâtre d'Amsterdam situé sur le Kloveniersburgwal dans une ancienne église évangélique luthérienne. Histoire Le bâtiment est conçu par Abraham van der Hart et construit en 1793. Il est aujourd'hui classé puis transformé en théâtre en 1995. L'orgue, installé en 1794-1796 par le facteur d'orgues Johannes Stephanus Strümphler (nl), est déménagé en 1961 à l'Église Saint-Eusèbe d'Arnhem. Le théâtre Il comporte plusieurs salles : Grote zaal : 28mx24m, 800 places ou 245 avec une tribune, extensible jusqu'à 400 Kleine zaal : 9mx8,75m, 120 places ou 55 avec une tribune, extensible jusqu'à 70 Zuilenzaal : 12,5m x 7,5m, 120 places ou 65 en configuration théâtre Café : 19mx7m, 80 personnes Foyer : 22,5m x 5m, 250 places ou 50 en configuration théâtre Entre 2001 et 2009, le Compagnietheater héberge la troupe De Theatercompagnie (nl). Notes et références Portail du théâtre Portail d’Amsterdam
Groote Moost

De Groote Moost is een natuurgebied in de Nederlandse gemeente Leudal (provincie Limburg), direct ten zuiden van de Noordervaart. Het betreft een ernstig verdroogd Peelrestant, een z.g. Peelven. De provincie Limburg heeft het echter aangemerkt als 'kansrijk verdrogingsgebied'. Flora en fauna Het gebied wordt kunstmatig nat gehouden middels water uit het kanaal. Plaatselijk (langs de Noordervaart) komen nog bijzondere plantkundige waarden voor. Dieren in dit gebied zijn onder meer de das en het wild zwijn. Archeologische vondsten Ten zuiden van de Grote Moost werden in 1954 archeologische vondsten aangetroffen. Het gaat om vuurstenen werktuigen die zijn toe te schrijven aan een oudere fase van de Federmessercultuur. De vondsten werden aangetroffen tijdens ontginningswerkzaamheden en opgegraven door de lokale amateur-archeologen J. Silvrants, J. Beeren, W. Vossen en H. Verhaeg. De vindplaats kreeg de aanduiding 'Heythuysen-de Fransman'. In eerste instantie werden de vondsten toegeschreven aan het Gravettien, maar later onderzoek duidt erop dat ze waarschijnlijk tot de Federmessercultuur te rekenen zijn. Later werden door J. Silvrants ten noordwesten van de vennen ook vondsten aangetroffen van de Ahrensburgcultuur. De vondsten duiden erop dat het ven al tijdens de laatste ijstijd aantrekkelijk was voor bewoning.
Hervormde kerk (Reitsum)

De Hervormde kerk van Reitsum is een kerkgebouw in de Nederlandse provincie Friesland. Het kerkgebouw is een rijksmonument. Beschrijving De driezijdig gesloten zaalkerk uit 1738 kreeg in 1874 een geveltoren en in 1881 een noordelijke aanbouw. De klok (1612) is gegoten door Hendrik Wegewaert. De preekstoel dateert uit 1638. Het orgel uit 1885 is gemaakt door Bakker & Timmenga. Op het kerkhof een zerk van Johannes Jacobus Asuerus Ploos van Amstel (1835-1895), predikant en een van de voormannen van de Doleantie (1886). Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Reitsum Kerken in Friesland
Beatrixpark

Le Beatrixpark (parfois francisé en « parc Beatrix ») est un parc néerlandais situé à Amsterdam, dans l'arrondissement Zuid. Il est délimité par la Diepenbrockstraat au nord, le RAI Amsterdam et Boerenwetering à l'est, l'autoroute A10 au sud et la Beethovenstraat à l'ouest. Le parc est adjacent au quartier d'affaires de Zuidas, construit autour de la gare d'Amsterdam-Sud. Il est nommé en l'honneur de la reine Beatrix. Histoire Construction et inauguration Le parc, construit en 1938, témoigne de la transition d'un style romantique au XIXe siècle vers un modèle plus fonctionnaliste, caractéristique de l'après-guerre. Les plans du parc sont conçus par l'architecte et urbaniste néerlandaise Jakoba Mulder et sa construction se déroule sous la forme de travaux publics. Mulder est également à l'origine du développement du pierebad, un espace de jeux destiné aux enfants, caractérisé par sa pergola. Durant l'occupation allemande, le nom du parc est changé en Diepenbrockpark entre 1942 et 1945, du nom de la rue qui le borde. Évolution depuis la Seconde Guerre mondiale À plusieurs reprises, plusieurs petites parties du parc situées à l'est sont rongées dans le cadre de l'élargissement du palais des expositions du RAI Amsterdam. En compensation, un petit espace est ajouté au parc au sud-ouest, au niveau de la Prinses Irenestraat et Beethovenstraat, sous le nom de « vallée humide » (en néerlandais : de natte vallei). Cette du parc est cependant utilisée dans le cadre de la construction du Beethovenkavel, une partie du quartier de Zuidas, pour accueillir de grands immeubles de bureaux. Une partie du parc est utilisée pour accueillir exposition internationale d'horticulture de la Floriade qui a lieu tous les dix ans aux Pays-Bas, en 1972. De cette époque que date le jardin de phytothérapie du artsenijhof (situé sur le Boerenweteringpad). L'Amstelpark, situé au sud-est du Beatrixpark, est également créé pour la Floriade. Le Beatrixpark est intégré au district de Zuideramstel à partir de 1998, avant la création du district de Zuid en 2010. Notes et références Voir aussi Articles connexes Amstelpark Zuidas Amsterdam-Zuid Liens externes (nl) Beatrixpark sur le site de la commune d'Amsterdam (nl) Vereniging Vrienden van het Beatrixpark Portail d’Amsterdam Portail du jardinage et de l’horticulture
Hervormde kerk (Rottevalle)

De Hervormde kerk is een kerkgebouw in Rottevalle in de Nederlandse provincie Friesland. De kerk is een rijksmonument en is sinds 26 mei 2011 eigendom van Stichting Alde Fryske Tsjerken. Geschiedenis De zaalkerk uit 1724 heeft een driezijdig gesloten koor en een geveltoren aan de westzijde. In de toren hangt een luidklok (1722) van klokkengieter Jan Albert de Grave. De preekstoel (1724) is gemaakt door Kornelis Meenes. Het orgel uit 1865 werd gebouwd door L. van Dam en Zonen en werd in 1924 overgebracht vanuit het Kerkje aan de Oosterkade in Leeuwarden. Zie ook Kerken in Friesland Lijst van rijksmonumenten in Rottevalle
Mercuriusfontein (Leeuwarden)

De Mercuriusfontein is een fontein in de Nederlandse stad Leeuwarden. Het is een kunstwerk bestaande uit drie geledingen. Bovenop staat een bronzen beeld van de Romeinse god Mercurius, herkenbaar aan zijn gevleugelde helm. Zijn voetstuk is een sculptuur uit steen met rondom vier zittende jonge kinderen en daaronder aan de basis vier liggende mensen, twee vrouwen en twee mannen. De fontein is een rijksmonument. Geschiedenis De fontein werd in 1923 door de Vereniging voor Vreemdelingenverkeer (VVV) geschonken aan de stad De Mercuriusfontein staat symbool voor de bronnen van welvaart van Leeuwarden (en omgeving) en werd ontworpen door de Duitse beeldhouwer Gustav Adolf Bredow. De VVV had in 1921 een prijsvraag uit doen gaan in het Duitse vakblad voor beeldhouwers "Deutsche Steinbildhauwer". Men dacht goedkoop uit te zijn in Duitsland omdat dat land net in een diepe valutacrisis zat. Het kwam de VVV op kritiek te staan van de Haagse beeldhouwer Gerard van Lom die bij toeval de advertentie vond. In de loop van de tijd is er een mythe ontstaan dat de fontein een afdankertje was dat eigenlijk bestemd was voor Buenos Aires. Verplaatsing Oorspronkelijk stond de fontein aan de oostzijde van het Zaailand. Rondom de fontein stonden bomen en andere beplanting. In de jaren 1980 werd winkelcentrum Zaailand half om de fontein heen gebouwd. In 2010 is de fontein verwijderd voor uitbreiding van het winkelgebied. Hierbij kwamen enkele middeleeuwse muren bloot te liggen. Deze zijn bewaard gebleven bij de nieuwbouw. De fontein is in 2012 na een grondige restauratie zestig meter verderop geplaatst voor het Beurs- en waaggebouw aan de Wirdumerdijk.
Latteringe Gasthuis

Het Latteringegasthuis is een klein gasthuis aan de Visserstraat in Groningen. Het Latteringegasthuis werd gesticht in 1636 door Willemien Latteringe. Het was bedoeld voor oude, katholieke vrouwen, en was toen gevestigd aan De Laan. In 1857 verhuisde het gasthuis naar de Visserstraat. Later werden nog een aantal panden aan de Hoekstraat aan het gasthuis toegevoegd. In 1969 kwam het gasthuis leeg te staan en werd vervolgens gekraakt. Na verkoop van de panden in 1978 werd het gerestaureerd.
Swalmen railway station

Swalmen is a railway station in Swalmen, Roermond, Netherlands. The station was opened in 1862 and is located on the Maastricht–Venlo railway, also known as the Staatslijn E. Train services are operated by Arriva. Train services The following local train services call at this station: Stoptrein: Nijmegen–Venlo–Roermond Bus service 66: Venlo–Tegelen–Belfeld–Reuver–Swalmen–Roermond External links NS website (in Dutch) Dutch public transport travel planner (in Dutch) References
Swalmen vasútállomás

Swalmen vasútállomás vasútállomás Hollandiában, Roermond községben, Swalmen településen. Vasútvonalak Az állomást az alábbi vasútvonalak érintik: Maastricht–Venlo-vasútvonal Kapcsolódó állomások A vasútállomáshoz az alábbi állomások vannak a legközelebb: Reuver vasútállomás (északkelet) Roermond vasútállomás (délnyugat) Forgalom Kapcsolódó szócikkek Holland vasútállomások listája Jegyzetek További információk Az NS hivatalos weboldala (angolul) Dutch Public Transport journey planner Archiválva 2022. október 20-i dátummal a Wayback Machine-ben (angolul)
Station Swalmen

Station Swalmen is het spoorwegstation van Swalmen. Het stationsgebouw stamt uit 1862 en behoort tot het type SS 5e klasse. In 2003 is men begonnen met het verleggen van de spoorbaan in verband met de aanleg van de autosnelweg A73. Doordat het stationsgebouw hierdoor niet meer aan de sporen grenst, heeft het zijn functie verloren. Het was de bedoeling om het monumentale gebouw te slopen, maar de gemeente Swalmen gaf hiervoor geen toestemming. Momenteel staat het daarom leeg, wachtend op een nieuwe eigenaar. Aan de overkant van het stationsgebouw is een nieuw station aangelegd zonder stationsgebouw. Dit station is sinds 2004 in gebruik. Op het station staan een kaartautomaat en twee wachtruimten. Verder zijn er een onbewaakte fietsenstalling aanwezig en enkele parkeerplaatsen voor auto’s. Station Swalmen beschikt over twee sporen waar tweemaal per uur de stoptrein Roermond - Nijmegen v.v. stopt. De treinen in beide richtingen vertrekken nagenoeg allemaal vanaf spoor 2. Spoor 1 wordt alleen gebruikt voor goederentreinen en bij het passeren als er vertragingen zijn. Bij het station ligt ook een bushalte. Verbindingen Trein Op station Swalmen stopt momenteel de volgende treinserie: In de late avond rijden de laatste drie treinen richting Nijmegen niet verder dan Venlo. Bus Afbeeldingen
Sint Jan (Veldhoven)

Sint Jan is een windmolen van het type stellingmolen. Het is een rietgedekte houten achtkant. De molen bevindt zich bij het gehucht Hoogeind in de gemeente Veldhoven. De Sint Jan is tussen 1985 en 1991 gebouwd door de familie De Jongh. Bij de bouw werden onderdelen gebruikt van enige andere gesloopte molens, zo is het achtkant afkomstig uit het Duitse Leezen, nabij Lübeck. Een gesloopte molenromp uit Vught bracht de 40.000 stenen voor de onderbouw voort. In 1987 werd begonnen met de bouw op de locatie. De Sint Jan is gelegen in het buitengebied van de gemeente Veldhoven. Het omringende Kempische landschap bestaat uit boerderijen, weilanden, akkerlanden en bossen. De molen heeft een koppel 16der (140 cm doorsnede) blauwe maalstenen, graanpletter, mengketel, bloembuil en jakobsladder . Het 24,80 meter lange gevlucht heeft op de binnenroede fokwieken met remkleppen. De buitenroede is Oud-hollands opgehekt. De gelaste, ijzeren roeden zijn van de firma Derckx te Beegden en stammen uit 1989. De binnenroede heeft nummer 613, de buitenroede heeft nummer 614. De bovenas uit 1985 is gegoten door de Nijmeegse IJzergieterij en heeft nummer 8. De molen wordt met behulp van een vangstok gevangen (geremd) door een scharnierende Vlaamse blokvang bestaande uit vier stukken. De vangbalk ligt in een haak. De molen wordt gekruid met een kruilier en een kruiring. De kap had in Duitsland een zelfkruimechanisme dat vervangen is door een kruiring met aan de zijkant ijzeren rollen om overkruien te voorkomen. Boven op de kruiring zitten ter hoogte van de steunder enkele stalen rollen. Het luiwerk is een sleepluiwerk. Overbrengingen Het bovenwiel heeft 61 kammen en de bonkelaar heeft 33 kammen. De koningsspil draait hierdoor 1,85 keer sneller dan de bovenas. Het spoorwiel heeft 173 kammen en het steenrondsel 56 staven. Het steenrondsel draait hierdoor 3,09 keer sneller dan de koningsspil en 5,71 keer sneller dan de bovenas. Fotogalerij Externe links Sint Jan in de molendatabase Film over de molen
Farbmühle „De Kat“

De Kat ist eine Windmühle in Zaanse Schans, einem Dorf und Freilichtmuseum in Zaandam in Nordholland. Sie ist die einzige noch produzierende Farbmühle; ursprünglich standen 50 Farbmühlen im näheren Umfeld. Sie ist 21,80 Meter hoch und steht seit 1960 als Rijksmonument Nr. 40092 unter Denkmalschutz. Die ursprüngliche Mühle dieses Namens entstand 1646 und wurde circa ab 1689 zur Ölmühle umgebaut; diese brannte am 27. November 1782 ab und wurde danach wieder aufgebaut. Die neue Mühle war bis 1904 in Betrieb und wurde dann teilabgerissen. 1960 wurde auf den Unterbau, der zusammen mit der Scheune erhalten geblieben war, der achteckige Oberbau und das Innere der Farbmühle De Duinjager aufgesetzt, wodurch De Kat zur „Farbmühle De Kat“ wurde. Die Mühle De Duinjager, ursprünglich eine Schnupftabakmühle von 1696 stand ursprünglich im Oostzijderveld. Sie war am 19. Juni 1781 abgebrannt und danach wieder aufgebaut worden. De Kat ist im Sommer täglich in Betrieb und durch ihre Lage als dritte Mühle am Kalverringdijk eine der meistbesuchten Mühlen der Niederlande. Von mehreren Müllern werden mit zwei Mahlwerken im traditionellen Verfahren Kreide und Farbpigmente zu feinem Pulver gemahlen und Farbprodukte hergestellt. Die Mühle ist Eigentum der Vereniging De Zaansche Molen (Verein Zaanscher Mühlen). Die Firma Gebrüder Faller hat die Mühle in den 1990er-Jahren als Bausatz in der Nenngröße H0 umgesetzt. Dieses Modell wird heute immer noch produziert. Weblinks Website der Farbmühle (niederländisch, englisch) Beschreibung und Geschichte der Mühle Vereniging de Zaansche Molen (niederländisch, englisch) Einzelnachweise
De Kat, Zaandam

De Kat is the only remaining working windmill in the world which produces paint. The mill is in the Zaanse Schans, Zaanstad. De Kat is an octagonal smock mill. Robbert Kempenaar has been the head miller of De Kat since 2007. History The original 'De Kat' mill was built in 1646 as an oil mill. In 1781, it was destroyed by fire, but was rebuilt by 1782. The mill was in use until 1904 and was then partially demolished. In 1960, the eight-sided paint mill 'De Duinjager' was removed from its former position due to urban development and placed on top of the old 'De Kat' storehouse. The mill again grinds raw materials, including minerals and chalk, to make pigments for paints traditionally. The mill is owned by the Vereniging De Zaansche Molen. The mill, open to the public, receives 130,000 visitors annually, making it the most visited windmill in the Netherlands. Gallery See also De Huisman, Zaandam De Os, Zaandam De Zoeker, Zaandam De Gekroonde Poelenburg, Zaandam Het Jonge Schaap, Zaandam Smock mill References External links Official website Vereniging de Zaansche Molen Een uitgebreid fotoverslag Film about the mill
De Kat (Zaanse Schans)

De Kat is de enige werkende overgebleven windverfmolen ter wereld. De molen staat aan de Zaanse Schans in de gemeente Zaanstad. In totaal hebben ca. 50 verfmolens het Zaanse land gesierd. Geschiedenis De oorspronkelijke molen 'De Kat' werd in 1645 gebouwd als oliemolen en verbrandde op 27 november 1782, de molen werd herbouwd. Deze oliemolen was tot 1904 in gebruik en werd toen gedeeltelijk afgebroken. De onderbouw met schuur bleven staan. In 1960 is op de onderbouw het bovenachtkant en het binnenwerk van de verfmolen 'De Duinjager' geplaatst en de molen is sindsdien in gebruik als verfmolen. Gebruik De molen is 's zomers dagelijks in bedrijf en is door zijn markante ligging als derde molen aan de Kalverringdijk een van de drukst bezochte molens van Nederland. Op de molen worden door enkele beroepsmolenaars nog steeds op ambachtelijke wijze pigmenten voor verf vervaardigd. In de molen bevinden zich een kapperij en twee stellen kantstenen, waarmee het krijt en de pigmenten worden fijngemalen. Het koppel stenen waarmee de pigmenten worden gemalen bevindt zich in een afgetimmerde ruimte. De molen is eigendom van de Vereniging De Zaansche Molen. Externe links Vereniging de Zaansche Molen Film over de molen
Lingegemaal

Het Lingegemaal of het Gemaal mr.dr. G. Kolff is een gemaal in het Kanaal van Steenenhoek, bij de Nederlandse gemeente Hardinxveld-Giessendam. Het gemaal is genoemd naar de toenmalige watergraaf van het Waterschap van de Linge. Het is gebouwd in de periode 1940-1945. Het gemaal beschikt over drie hori­zontale schroefpompen, elk met een capaciteit van 1200 m³/min. bij een opvoerhoogte van 2 meter. Het gemaal werd ontworpen door Ingenieurswerken Bongaerts en de constructie is uitgevoerd door Zanen/Verstoep NV. Het gemaal dient voor de bemaling van de Linge en ligt aan het in 1819 gegraven Kanaal van Steenen­hoek dat de uitmonding van de Linge in de Beneden Merwede vormt. Oorspronkelijk vond de bemaling plaats door een circa honderd meter stroomopwaarts gelegen, in 1863 gebouwd stoomgemaal. Dat is, na ontmanteling, thans als woonhuis in gebruik. Naast het gemaal bevinden zich een gecombineerde, met hefdeuren uitgeruste, spuisluis en een schutsluis met puntdeuren. Daarnaast zijn er nog een tweetal, later gebouwde, dienstwoningen. Het gemaal is gelegen in een overwegend industriële omgeving met onder andere veel scheepsbouw. Het gemaal is in 1997 aangemerkt als gemeentelijk monument.