NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Catharinakerk (Zevenbergen)

De St. Catharinakerk of Grote Kerk is een gotische kerk gelegen aan de Markt in Zevenbergen in Noord-Brabant. Ze was vóór de Reformatie gewijd aan de Heilige Catharina . De oudste delen zijn uit de 14e eeuw. De kerk bestaat uit een driebeukig schip, een dwarspand, een rechtgesloten koor en aan de westzijde van het noorderdwarspand de Joris-kapel. Het schip dateert van omstreeks 1400 toen ook het koor verhoogd werd. De kerk kreeg zijn huidige vorm na een ingrijpende verbouwing in de jaren 1541-1546. De toren kreeg in 1766 een nieuwe houten bekroning naar ontwerp van Philip Willem Schonck. Het Flentrop-orgel werd gebouwd in 1954-1955 door D.A. Flentrop te Zaandam en heeft 3 manualen en een vrij pedaal. De Grote Klok, ook wel Maria Klok genoemd, dateert uit 1450 en is ruim 700 kilo zwaar. In de kerk bevinden zich 19 grafstenen. Er is een praalgraf van Jan van Ligne, graaf van Arenberg, heer van Zevenbergen. Hij sneuvelde in de Slag bij Heiligerlee (1568) waar hij vocht voor Filips II van Spanje. Zijn stoffelijk overschot werd in 1614 herbegraven in het familiegraf in de kloosterkerk van Edingen in Henegouwen. De St. Catharinakerk is het enige monumentale gebouw dat, na de verwoestingen in Zevenbergen door oorlogshandelingen in 1940 en 1944, behouden is gebleven. Er was evenwel zware oorlogsschade aan de kerk, die tussen 1949 en 1953 is gerepareerd. De toren was vlak voor de bevrijding opgeblazen maar is in 1961 naar het oude uiterlijk geheel herbouwd. Externe links St. Catharinakerk St. Catharinakerk op Reliwiki
Wissekerke

Wissekerke ist eine Bauerschaft, die zur Gemeinde Goes in der niederländischen Provinz Zeeland gehört. Der Ort sollte nicht mit Wissenkerke auf der benachbart nördlich gelegenen Insel Noord-Beveland verwechselt werden. Die Pfarrkirche von Wissekerke war Mutterkirche der Gotteshäuser von ’s Heer Hendrikskinderen und ’s-Heer Arendskerke. 1807 wurde das Langhaus der gotischen Pfarrkirche niedergelegt. Der zur Ruine gewordene Kirchturm wurde schließlich 1876 abgerissen. Der Kirchhof ist noch heute sichtbar. Bis 1816 war Wissekerke eine selbstständige Gemeinde, ab dem 1. Januar dieses Jahres ging sie in der Gemeinde ’s-Heer Hendrikskinderen auf. Literatur C. Dekker: Zuid Beveland. De historische geografie en de instellingen van een Zeeuws eiland in de Middeleeuwen. Assen 1971, S. 344. H. Janse: Kerken en torens in Zeeland. Europese Bibliotheek, Zaltbommel 1969. Weblinks
Wissekerke

Wissekerke is a hamlet in the Dutch province of Zeeland. It is located in the municipality of Goes. It was first mentioned in 1216 as Wicenkerke, and means "(private) church of Witze (person)". Wissekerke was a separate municipality until 1816, when it was merged with 's-Heer Hendrikskinderen. Wissekerke is not a statistical entity, and the postal authorities have placed it under 's-Heer Hendrikskinderen. It was place name sings. Wissekerke was home to 109 people in 1840. References
Wissekerke

Wissekerke est un hameau néerlandais de la commune de Goes, situé sur l'ancienne île de Zuid-Beveland, près de 's-Heer Hendrikskinderen. Ancienne commune indépendante, la commune de Wissekerke a été supprimée le 1er janvier 1816. Elle est alors rattachée à la commune de 's-Heer Hendrikskinderen. Portail des Pays-Bas
Wissekerke

Wissekerke is een buurtschap bij 's-Heer Hendrikskinderen in de gemeente Goes in de provincie Zeeland. Tot 1816 was Wissekerke een aparte gemeente, die per 1 januari 1816 opging in 's-Heer Hendrikskinderen. Het gemeentewapen werd pas op 31 juli 1817 door de Hoge Raad van Adel bevestigd. Ambachtsheerlijkheid Waarschijnlijk is de ambachtsheerlijkheid Wissekerke eerst eigendom van het geslacht Van Schenge geweest en is Wisse van Schenge de naamgever geworden. Later was het ambacht van de familie Van Borsele. In 1686 werd Isaak de Perponchcr Sedlnitski eigenaar. In 1705 kocht Johan van Sonsbeeck de heerlijkheid, die haar na liet aan zijn dochter Anna. Deze Anna huwde in 1754 met Frederik Willem Egter, waarmee de heerlijkheid Wissekerke in de familie Egter kwam en de familienaam Egter van Wissekerke ontstond. Tot op heden is de ambachtsheerlijkheid Wissekerke nog steeds eigendom van de familie Egter van Wissekerke. Geboren in Wissekerke Johan de Kanter, 1762 Referenties
Віссекерке

Віссекерке (нід. Wissekerke) — селище в нідерландській провінції Зеландія. Входить до муніципалітету Гус. Перша згадка про населений пункт датується 1216 роком. До 1816 року мало статус окремого муніципалітету. Примітки Посилання Офіційний сайт муніципалітету Гус (нід.)
Maaspoort Sports & Events

Die Maaspoort Sports & Events (auch Sportcentrum de Maaspoort genannt) ist eine Mehrzweckhalle in der niederländischen Stadt ’s-Hertogenbosch, Provinz Noord-Brabant. Neben der großen Halle gibt es noch eine kleine Halle, die u. a. als Trainingshalle des Basketballclubs der New Heroes Den Bosch genutzt wird, und Räumlichkeiten mit 100 bis 150 Plätzen für Schulungen, Präsentationen oder Besprechungen. Sie können mit Schallschutzwänden abgeteilt werden. Das Foyer mit Bar bietet bei Feiern bis zu 850 Plätze für Besucher. Geschichte Die Halle wurde am 2. September 1982 eröffnet. Die große Halle bietet maximal 2700 Sitzplätze. Prominente Gäste im Haus waren unter anderem Tina Turner, Kid Creole & the Coconuts, The Trammps, Barry White, a-ha und die Kelly Family. Doe Maar gaben hier 1984 ihr erstes Abschiedskonzert. Sportliche Top-Ereignisse waren das Top-12-Tischtennisturnier 1984 und das vorolympische Basketballturnier 1987. 2006 wurden die Badminton-Europameisterschaft hier ausgetragen. 2025 wurde sie als Co-Austragungsort für die Handball-Weltmeisterschaft der Frauen genutzt. Weblinks maaspoortdenbosch.nl: Offizielle Website (niederländisch) Einzelnachweise
Maaspoort

The Maaspoort (English: Meuse Gate) is an indoor arena in 's-Hertogenbosch, Netherlands. Opened on 2 September 1982, it has a seating capacity for 3,500 people in sporting events and 4,000 for concerts. It is the regular home venue of the Heroes Den Bosch basketball club. In 1982, the Maaspoort hosted the final of the FIBA Intercontinental Cup. References External links Media related to Maaspoort Sports and Events at Wikimedia Commons Official site
Maaspoort

A Maaspoort, vagy teljes nevén Maaspoort Den Bosch, sportcsarnok-komplexum ’s-Hertogenbosch város Maaspoort kerületében. A helyi kosárlabdaklub és többszörös holland bajnok Heroes Den Bosch ebben a csarnokban játssza hazai mérkőzéseit. A csarnokban található még bowlingpálya, a Maaspoort tenisz- és padelklub, valamint más klubok is. A csarnok befogadóképessége 2450 néző, de sportesemények esetén alkalmanként közel 3000-re bővíthető. A popkoncerteket több mint 4000 ember látogathatja. A létesítményt sportesemények, vásárok és popkoncertek lebonyolítására is használják. Az 1982-es megnyitása utáni első években olyan előadóknak adott otthont, mint a The Cure, Tina Turner, Status Quo, Kid Creole and the Coconuts, The Trammps, Barry White és az A-ha. Később már ritkábban rendeztek it koncerteket. További események közé tartozott az 1984-es Top Twaalf asztalitenisz-torna, az 1987-es szöuli olimpiai előtti kosárlabda-torna, a tollaslabda Európa-bajnokság, valamint olyan NBA-játékosok részvételével zajló kosárlabda-mérkőzések, mint Magic Johnson, George Gervin, Moses Malone, Phil Ford, Toni Kukoč, Rik Smits és Bob McAdoo. 2014-ben és 2015-ben a komplexum adott otthont a Fed Kupának. 2015-ben a Carlton Eredivisie tollaslabda-döntőt, a 2016-os női kézilabda-Európa-bajnokság egyik selejtezőjét is itt rendezték. A 2025-ös női kézilabda-világbajnokság egyik helyszíne, itt játssza csoportmérkőzéseit a magyar válogatott. További információ Maaspoort Den Bosch honlapja Jegyzetek
Maaspoort Den Bosch

Maaspoort Den Bosch is een sporthalcomplex in 's-Hertogenbosch, gelegen in de wijk Maaspoort. De plaatselijke basketbalclub en meervoudig Nederlands kampioen Heroes Den Bosch speelt in deze hal haar thuiswedstrijden. Op het terrein bevinden zich ook een bowlingbaan, tennis- en padelvereniging Maaspoort en een turnhal van de vereniging Flik-Flak. De capaciteit bedraagt 2.450 toeschouwers, maar incidenteel is bij sportevenementen een uitbreiding naar bijna 3.000 plaatsen mogelijk. Bij popconcerten is voor ruim 4.000 mensen plaats. De accommodatie is verder in gebruik voor sportevenementen, beurzen, (pseudo)religieuze bijeenkomsten en popconcerten. Dat laatste gebeurt sporadisch. In de eerste jaren na de opening in 1982 kwamen popconcerten vaker voor. Zo waren er in de jaren tachtig optredens van onder anderen The Cure, Tina Turner, Status Quo, Kid Creole and the Coconuts, The Trammps, Barry White en Aha. Historisch zijn de twee afscheidsconcerten, die de band Doe Maar gaf in 1984. Andere evenementen waren onder andere het Top Twaalf Tafeltennistoernooi van 1984, het preolympisch basketbaltoernooi van 1987 in de aanloop naar de Spelen van Seoel, de Europese kampioenschappen badminton en basketbalwedstrijden met onder anderen de NBA-spelers Magic Johnson, George Gervin, Moses Malone, Phil Ford, Toni Kukoč, Rik Smits en Bob McAdoo. In 2014 en 2015 was het complex het decor voor de FED Cup. Ook werd er in 2015 de finale Carlton Eredivisie badminton gespeeld. En in april 2024 was de Maaspoort het decor van de finales van het NK korfbal in verschillende leeftijdsklassen. Zie ook Lijst van topsporthallen in Nederland Externe link Website Maaspoort Den Bosch
Vughterpoort (wijk)

Vughterpoort is een buurt van de stad 's-Hertogenbosch, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het behoort tot het stadsdeel Binnenstad. Geschiedenis De Vughterpoort was eerder (voor de bouw van huizen) een vuilnisbelt. Hierna zijn er huizen gebouwd aan de oostkant van de buurt en aan de westkant bouwde men een fabriek voor stadsgas. Dergelijke fabrieken produceerden het gas met steenkool als grondstof. Een deel van het terrein werd gebruikt voor de opslag van steenkool en een ander deel voor de slakken en sintels: een ernstige vorm van bodemvervuiling zo bleek later. Nadat de gasfabriek was gesloopt (rond 1920) is begonnen met de bouw van woningen: dit werd de Willem van Oranjelaan. In de jaren 80 van de twintigste eeuw is een eerste bodemsanering uitgevoerd, gevolgd door een tweede sanering in 2001. Alle vervuiling is nu verwijderd. De Vughterpoort is een jaren-dertig buurt met een mix van villa's, twee-onder-een-kappers en een aantal rijtjeshuizen. Er is veel speelruimte voor kinderen. Ter hoogte van de verkeerslichten aan de zuidkant van de Vughterweg vinden we de resten van fort St. Anthonie. Dit was een van de buitenforten van de stad 's-Hertogenbosch. Op een deel van het oude fort staat een kantoorgebouw. Zie ook Lijst van gemeentelijke monumentenin Vughterpoort Lijst van rijksmonumenten in Vughterpoort Wijken in 's-Hertogenbosch
Wittenburg (Amsterdam)

Wittenburg is een van de drie Oostelijke Eilanden in Amsterdam die in de tweede helft van de 17e eeuw in het IJ werden aangeplempt. Wittenburg ligt tussen de Nieuwe Vaart (Wittenburgergracht), Kattenburgervaart, Dijksgracht en Wittenburgervaart. Het eiland wordt gedomineerd door het hoge kerkgebouw van de Oosterkerk. Geschiedenis Een verklaring voor de naam is te vinden in de naam van een der eerste scheepswerven, van Jan Witheyn (1610-1662) en zijn compagnon Jacob Burggraaf (1610-circa 1681), gesticht in 1657. De oudste vermelding van de naam Wittenburg is uit 1662. De aanleg van straten en erven begon in 1661. In de lengte van het eiland lagen twee evenwijdige smalle straten, de Grote Wittenburgerstraat en de Kleine Wittenburgerstraat. De aanleg van Wittenburg duurde enkele decennia, pas aan het einde van de 17e eeuw was het voltooid tot aan het IJ. Het duurde nog tot een eind in de 18e eeuw voordat alle erven in gebruik waren. Net als op Kattenburg waren er op Wittenburg veel, voornamelijk particuliere, scheepswerven, die ook de voornaamste bron van werkgelegenheid vormden. Deze scheepswerven waren veelal toeleverancier voor de Admiraliteit, die op Kattenburg was gevestigd, en voor de Verenigde Oostindische Compagnie (VOC) op Oostenburg. De protestantse Oosterkerk uit 1671 werd in 1962 voor de eredienst gesloten. Tussen 1978 en 1985 werd de kerk gerestaureerd. Nabij deze kerk stond van 1899 tot 1978 de Rooms-katholieke Sint-Annakerk. De oude bebouwing van Wittenburg is na de Tweede Wereldoorlog gedeeltelijk en in de jaren 70 en 80 van de 20e eeuw grotendeels gesloopt en door nieuwbouw vervangen. Alleen langs de Wittenburgergracht is een deel van de oude bebouwing blijven staan, waaronder de Oosterkerk. Er zijn nieuwe straten gekomen, zoals de naar de 17e-eeuwse ondernemers genoemde Jacob Burggraafstraat en Jan Witheijnstraat. Waar vroeger achter de kerk tussen de Kleine en Grote Wittenburgerstraat bebouwing stond, is nu een onbebouwde strook, aanvankelijk zonder eigen naam, soms 'Wittenburgerplein' genoemd. Sinds 2007 heet het Marie Altelaarplein. Afbeeldingen Literatuur J.H. Kruizinga, Adieu Kattenburg. De geschiedenis van de Oostelijke eilanden, gemeentelijke commissie heemkennis Amsterdam, 1966 Een Roerig Volkje. De geschiedenis van de Oostelijke Eilanden, Kadijken en Czaar Peterbuurt. Door Ton Heijdra, Uitgeverij René de Milliano, Alkmaar 1999. ISBN 90-72810-24-4. De Plantage, Kadijken, en Oostelijke Eilanden. Een buurt in beeld. Amsterdam publishers, 1999. Tot ziens op Kattenburg! De wederopbouw van de oostelijke eilanden 1960-1980. Door Ine Vermaas. Uitgave Wijkcentrum Oostelijke Binnenstad. Amsterdam, 2006
Vojska odrešitve

Vojska odrešitve (angleško Salvation Army) je vojaško organizirano krščansko združenje, ki ga je ustanovil William Booth . Vojsko odrešitve je leta 1878 ustanovil pridigar William Booth. Sedež Vojske odrešitve, ki trenutno pomaga revnim v 76 državah sveta, je na št. 101 v ulici Kraljice Viktorije v Londonu. Njen vrhovni poglavar je general. V vojski lahko sodelujejo tudi ženske. Člani Vojske odrešitve ne smejo uživati alkohola, kaditi, kockati in razširjati pornografije. Njeni pripadniki zavzeto delujejo po velemestih (domovih za alkoholike, brezdomce), oznanjajo evangelij po ulicah in gostiščih ter pozivajo k pokori, spreobrnjenju in odrešenju. Dostojanstvenice in dostojanstveniki Vojske odrešitve so enakopravni. Viri
Армія Спасіння

«А́рмія спасі́ння» (англ. Salvation Army; до 1878 — «Християнська місія») — частина Євангельської християнської церкви, заснована 1865 році Методистським проповідником Вільямом Бутом та його дружиною Кетрін у Лондоні. Була створена для спасіння Євангелієм та соціальної допомоги нужденних у Лондоні. Пізніше поширила свою діяльність у США, Німеччині, Канаді та інших країнах. В Україні «Армія спасіння» почала свою діяльність в 1916 році, але була зачинена радянською владою в 1925. Повернулась «Армія спасіння» в Східну Європу лише в 1991 році, та в Україну в 1993 р, після здобуття незалежності. Сьогодні її відділення та різноманітні центри діють в 127 країнах світу (дані за квітень 2016 року), де проводиться велика робота з безпритульними, людьми похилого віку, дітьми, людьми з інвалідністю, ВІЛ-інфікованими та ін. Армія спасіння має свою пресу і широку мережу різних установ: їдальні, лікарні, біржі праці, банки, страхові і шлюбні контори, нічліжки тощо. Штаб-квартира (головний офіс) розташований в Лондоні (Велика Британія). «Армія спасіння», як міжнародний рух, є частиною Всесвітньої християнської церкви. Її вчення засноване на Біблії; її служіння випливає з любові до Бога і практичної турботи про нужденних людей. Її місія — проповідувати Євангеліє Ісуса Христа, через практичну турботу та підтримку бідних та нужденних, сприяти духовному, моральному відродженню і фізичному відновленню всіх нужденних. «Армія спасіння», надає допомогу всім, хто потрапляє в сферу її опіки, незалежно від раси, кольору шкіри, віросповідання, статі і віку та інших ознак, без жодної дискримінації. «Армія спасіння» є аполітичної організацією і ніяким чином не пов'язана з політикою (в 2013 році в Україні була створена політична партія «Народна армія спасіння», яка немає нічого спільного зі справжньою «Армія спасіння»). Міжнародний сайт «Армія спасіння»: http://www.salvationarmy.org/ [Архівовано 17 липня 2007 у Wayback Machine.] (англійською мовою). Історія В 1865 р. британський проповідник-методист Вільям Бут створив Християнську Місію, яка мала піклуватись нужденними. Принципи і завдання Принципи «Армія спасіння» базуються на любові всіх людей, підтримці нужденних та піклуванні тими, хто є за межами суспільства. Організація поширює ідеї Біблії за допомогою проповідей, а також надання тим, хто потребує, соціальної, медичної, консультативної, моральної та іншої підтримки, включаючи надання допомоги в надзвичайних ситуаціях. «Армія спасіння» містить їдальні, нічліжні будинки, молодіжні клуби, працює із засудженими тощо. Структура і атрибутика Згідно зі своєю назвою організація частково нагадує військову структуру: на чолі її стоїть «Генерал», рядові члени називаються «солдатами» і носять уніформу та відзнаки (значки, емблеми тощо). Традиційно вуличні марші та ходи Армії супроводжуються грою оркестру. Але це все має лише символічний характер. Див. також Різдвяний казанок Аліда Боссгардт Примітки Посилання Армія спасіння // Українська Релігієзнавча Енциклопедія Official website of the international Salvation Army [Архівовано 17 липня 2007 у Wayback Machine.] Salvation Army: - Association of Religion Data Archives [Архівовано 28 жовтня 2014 у Wayback Machine.]
Gijsbrecht van Aemstelpark

Het Gijsbrecht van Aemstelpark is een stadspark in Buitenveldert in Amsterdam-Zuid. Het park ligt langs de Van Nijenrodeweg en strekt zich uit tussen de Amstelveenseweg en de Europaboulevard. Het park werd in 1963 vernoemd naar Gijsbrecht van Aemstel. Het park werd in 1987 ingedeeld bij stadsdeel Buitenveldert, tussen 1998 en 2010 was dit Zuideramstel. Sinds 2010 valt het park onder stadsdeel Amsterdam-Zuid. De paden in het park hebben de namen: Twikkel, Cannenburg, Hunneschans, De Kamp, Enzerinck met het Ontmoetingseiland, Hinderstein en Moersbergen. Het park werd voltooid in 1968. Ontstaan Aan het eind van de jaren vijftig schreef de gemeente Amsterdam, op initiatief van de Bond voor Nederlandse Tuinarchitecten, een studieprijsvraag uit voor een ontwerp van een park in tuinstad Buitenveldert. Het werd een functionalistische stijl met rechte lijnen. Prijswinnaar was Wim Boer, een uitgesproken voorstander van deze stijl en dat paste prima binnen het stedenbouwkundige stratenplan van tuinstad Buitenveldert. Alleen het deel Enzerinck is oorspronkelijk van Wim Boer, het overige deel kwam van de Dienst der Publieke Werken. Herinrichting Voormalig stadsdeel Zuideramstel wilde het park in de jaren 2000 een betere reputatie geven. Daartoe presenteerde men het evenement Park in Beweging, bedoeld om buurtbewoners inspraak te geven bij de herinrichting van het park. Na deze inspraakprocedure verscheen een rapport over de herinrichting van het Gijsbrecht van Aemstelpark, geschreven door de Dienst Ruimtelijke Ordening in samenwerking met stadsdeel Zuideramstel. Een van de standpunten uit dit rapport was: de noord-zuid barrières zorgen ervoor dat het park bestaat uit vijf verschillende ruimten. Dit is een gegeven, ook voor de toekomst. Tegelijkertijd is het één park, iets dat tot uitdrukking moet komen. Deze twee gegevens vormden de basis voor de herinrichtingvisie: verscheidenheid en eenheid laten samenkomen. Nieuwe inrichting Twikkel bij de Amstelveenseweg is in 2009 opnieuw ingericht met een aanvullende waterpartij, glooiing in de plantvakken en nieuwe beplanting met behoud van de bestaande voet- en fietspadstructuur. Het Speelbos bij de Van Heenvlietlaan, in het voorjaar 2010 uitgevoerd met avontuurlijke speelplekken en een aanvullende waterpartij. Het Ontmoetingseiland Enzerinck en het parkdeel bij de stadsdeelwerf. Kunst in het park Ruiten - van Frans en Marja de Boer-Lichtveld langs Cannenburg. Liggende figuren (3) - van Jan Snoeck op Twikkel. Houten driehoeken - van Josum Walstra op Cannenburg. The long hum - van Theo Niermeijer op Enzerinck oost. Buizenkolom - van André Volten op Enzerinck midden. Ruiter te paard - van Floyd Dewitt op Enzerinck west. Levensboom van Angie Abbink; podiumoverkapping op het Ontmoetingseiland Herdenkingsmonument van Mischa Rakier op het Ontmoetingseiland Julianaboom, herdenkingsmonument '40-'45. Zie ook Beschermingsprogramma Wederopbouw 1959-1965 Externe links Gijsbrecht van Aemstelpark op de stadsdeelwebsite Vereniging Parken Buitenveldert
Verzorgingsplaats Lemsterhop

Verzorgingsplaats Lemsterhop is een Nederlandse verzorgingsplaats langs de A6 Joure-Muiderberg tussen afritten 17 en 16 nabij Lemmer, in de gemeente Noordoostpolder. Ten westen van de A6 ligt de Lemsterweg en ten oosten ligt de Hopweg. Beide wegen komen uit in het Friese Lemmer, gemeente De Friese Meren. Langs de verzorgingsplaats stroomt de Lemstervaart, die uitmondt in het IJsselmeer.
Jardin d'émail

Jardin d'émail (1968-1974) also known as Enamel garden is an outdoor sculpture in the Kröller-Müller Museum in Otterlo, The Netherlands. The sculpture was created by artist Jean Dubuffet. The artwork was designed for the Kröller-Müller Museum. History From 1968-1974 artist Jean Dubuffet completed the Jardin d'émail sculpture. In English the work is called Enamel garden. The materials used in the work include: Concrete, glass fiber reinforced epoxy resin, polyurethane and paint. It is a large sculpture which is billed as: "A work of art that you can touch, that you can walk through, in which you are even allowed to play!". The dimensions of the work are 8 m (26 ft) x 20 m (66 ft) x 30 m (98 ft). The artwork was designed specifically for the Kröller-Müller Museum. In 2020 the sculpture was closed while it underwent a restoration. The surface of the artwork was in poor condition which necessitated the "complete removal of its painted surface and innovative planning for the precise replication". Care was taken to follow the artist's original paint scheme and pattern. The restoration process made use of photogrammetry (3D imaging technique that uses photographs to make 3D models) to reproduce the artist Hand-painted markings on what was a very large surface area. Design The piece is designed with a stark white color interspersed with jagged black lines. Visitors can walk on the surfaces of the sculpture and interact with it. See also List of outdoor sculptures in the Netherlands References External links Video Jardin d'émail by Jean Dubuffet (English subtitles)
Jardin d'émail

Le Jardin d'émail est une sculpture monumentale de Jean Dubuffet réalisée en 1974. Elle est installée dans le jardin du musée Kröller-Müller dans le parc national De Hoge Veluwe à proximité d'Otterlo aux Pays-Bas. Description Le Jardin d'émail a été réalisé en 1974 selon les plans de 1968 que Dubuffet avait déjà réalisés. Le tout est fait en béton et époxy peint au polyuréthane et prend une surface de 600 m2. Œuvre d'art totale Comme pour la Closerie Falbala ou le Jardin d'hiver, Dubuffet a créé ici une œuvre d'art totale, c'est-à-dire une installation dans laquelle le visiteur peut entrer et qui stimule tous les sens. Dans le Jardin d'émail, on peut toucher les éléments, marcher dedans ou encore y jouer. Le contraste est particulièrement fort entre l'œuvre noire et blanche et la nature qui l'entoure. Elle s'inscrit dans la continuité de la série des Hourloupe de l'artiste, où il crée des lignes instinctives, qui mettent en valeur les reliefs lorsqu'il s'agit de sculptures. Ici, il a voulu créer « une sorte de confrontation permanente entre l'antinature hourloupéenne et la nature environnante : un jardin d'artifices dans un jardin de vrais arbres et de vrai gazon ». Liens externes « Jardin d'email », sur dubuffetfondation.com via Internet Archive (consulté le 8 février 2024) Références Portail de la sculpture Portail de la France Portail des Pays-Bas