NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Verzorgingsplaats Jutphaas

Verzorgingsplaats Jutphaas is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen langs de A2 Maastricht-Amsterdam tussen afritten 10 en 9 nabij Nieuwegein. Bij de verzorgingsplaats liggen nog steeds de resten van de voormalige afrit Jutphaas. De verzorgingsplaats dankt haar naam aan de voormalige gemeente en dorp Jutphaas dat op 1 juli 1971 met de gemeente Vreeswijk werd samengevoegd om de nieuwe gemeente Nieuwegein te vormen. Tegenwoordig maakt Jutphaas deel uit van de Nieuwegeinse wijk Jutphaas-Wijkersloot en Zuilenstein. Bij de verzorgingsplaats ligt een tankstation van TotalEnergies. Ernstige ongevallen Op 31 augustus 2008 reed een bestelauto de winkel van het tankstation binnen en veroorzaakte een felle brand. Als gevolg daarvan kwam een bezoeker van het tankstation om het leven en werd de winkel volledig verwoest. Ook de overkapping van het tankstation raakte zwaar beschadigd. Als gevolg van de brand is de verzorgingsplaats enkele maanden afgesloten geweest. De oorzaak van het ongeluk is nooit met zekerheid vast komen te staan. Het Openbaar Ministerie beschuldigde de bestuurder aanvankelijk van dood door schuld, omdat hij al de hele voorafgaande nacht achter het stuur gezeten had en daardoor oververmoeid zou zijn. De bestuurder verklaarde echter dat zijn remmen niet hadden gefunctioneerd. Als gevolg van de brand viel echter niet meer te achterhalen of de remmen al dan niet gewerkt hadden, waardoor zijn verklaring door het NFI als "een reële optie" beschouwd werd. Daarop trok het Openbaar Ministerie de strafeis voor dood door schuld in en werd de bestuurder op 5 oktober 2009 door de rechtbank vrijgesproken. Vrijwel twee jaar later, op 30 augustus 2010 vond er opnieuw een soortgelijk ongeval plaats. In dit geval reed er een auto tegen een muur pal naast de ingang van de winkel. De bestuurster van de auto raakte zwaargewond en een toevallig aanwezige motoragent raakte lichtgewond.
Protestantse Kerk (Ritthem)

Die Protestantse Kerk (auch Onze-Lieve-Vrouwekerk genannt, deutsch Liebfrauenkirche) ist ein Kirchengebäude der Protestantischen Kirche in den Niederlanden in Ritthem, einem Ortsteil der Gemeinde Vlissingen in der Provinz Zeeland. Die Kirche ist seit 1966 als niederländische Rijksmonument eingestuft. Geschichte Die bis zur Reformation Unserer Liebe Frau geweihte Kirche wurde vor 1235 von West-Soubourg abgepfarrt. Teile der ursprünglichen romanischen Kirche haben sich im Westturm erhalten, der im 14. Jahrhundert neu errichtet wurde und in seiner reichen Gliederung als besonderes Zeugnis der dörflichen Scheldegotik gilt. Das gotische Langhaus musste nach schweren Beschädigungen der Kirche während der Belagerung Middelburgs 1572 im Zuge des Achtzigjährigen Krieges neu hergerichtet werden und erhielt 1611 seine heutige Gestalt. Der Chor wurde niedergelegt, da er im reformierten Gottesdienst einer Predigtkirche keine liturgische Funktion mehr hatte. Die Kanzel stammt aus dem 17. Jahrhundert. Die Kirchengemeinde gehört zur 2004 geschaffenen Protestantischen Kirche in den Niederlanden. Orgel Ab 1873 befand sich in der Kirche eine kleine Orgel der Orgelbaufirma Van Puffelen. Das Instrument wurde durch die Hochwasser 1944/45 und 1953 stark in Mitleidenschaft gezogen und 1961 durch eine neue Orgel ersetzt, die von der Orgelbaufirma Van Leeuwen erbaut wurde. Das Instrument hat 9 Manualregister und eine Transmission in das Pedal, das an das Manualwerk koppelbar ist. Literatur Peter Don: Kunstreisboek Zeeland, hrsg. vom Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Zeist 1985. Carel van Gestel: Van kerk naar kerk, Band 3: Walcheren/Noord-Beveland, Zaltbommel 2009. H. Janse: Kerken en torens in Zeeland. Europese Bibliotheek, Zaltbommel 1969. Weblinks Einzelnachweise
Hervormde kerk (Ritthem)

De Hervormde kerk (ook: Protestantse kerk) is een protestants kerkgebouw in de Nederlandse plaats Ritthem (gemeente Vlissingen, provincie Zeeland), gelegen aan Weverstraat 1. Geschiedenis Deze kerk werd gesticht als Onze-Lieve-Vrouwekerk en was een dochterkerk van de parochie van West-Souburg. De oorsprong van de kerk ligt in de 14e eeuw. Tijdens godsdiensttwisten van 1572-1574 werd de kerk beschadigd. De reformatie deed op Walcheren betrekkelijk vroeg haar intrede. De Ritthemse protestanten kerkten aanvankelijk in Oost-Souburg, terwijl de Ritthemse kerk enige tijd ongebruikt bleef. In 1611 werd het schip herbouwd, zij het zonder koor. In 1612 werd de Hervormde gemeente van Ritthem ingesteld en kwam er een predikant. In 1882 werd een consistorie aangebouwd. Restauraties vonden plaats in 1920-1922, 1968 en 2002. Na 2002 werd de kerk zowel gebruikt voor kerkdiensten als voor culturele evenementen. Gebouw Het oudste deel is de gotische toren, die vroeg-14e-eeuws is. De toren heeft drie geledingen en helt sterk. De hoekblokken zijn van kalksteen. Steunberen werden in de 16e eeuw toegevoegd, evenals de klokkenverdieping en de ingangspartij. Het eenbeukige schip stamde oorspronkelijk uit het begin van de 16e eeuw maar werd, na de verwoesting van 1572-1574, in 1611 herbouwd met vlak afgesloten koorzijde. Tot de inventaris behoren een preekstoel van omstreeks 1650, en een doophek van 1787 in Lodewijk XVI-stijl. In de toren hangt een klok uit 1613, gegoten door Johannes Burgerhuys.
Protestantse Kerk (Vrouwenpolder)

Die im Kern spätgotische Protestantse Kerk (auch Pelgrimskerk genannt, deutsch Pilgerkirche) ist ein Kirchengebäude der Protestantischen Kirche in den Niederlanden in Vrouwenpolder (Gemeinde Veere) in der Provinz Zeeland. Das Kirchengebäude ist seit 1967 als Rijksmonument eingestuft. Geschichte 1314 wird erstmals eine Kapelle in Vrouwenpolder erwähnt, diese wurde 1324 Pfarrkirche, als der Ort von Oostkapelle abgepfarrt wurde. Bis zur Reformation trug sie das Patrozinium der Heiligen Maria als Kirche Unserer Lieben Frau (niederländisch: Onze Lieve Vrouw), hieraus resultiert auch die Ortsbezeichnung Vrouwenpolders als Frau von den Poldern. Nach 1416 entwickelte sich der Sakralbau durch den Besitz eines der Legende nach wundertätigen Marienbildes zur Pilgerkirche und als Wallfahrtsziel. 1494 wurde die Kirche durch eine Sturmflut schwer beschädigt, in deren Zuge auch das Marienbildnis zerstört wurde. Um 1500 erfolgte die Errichtung einer neuen spätgotischen Kirche und die Schaffung eines neuen Marienbildnisses, das der Marienverehrung am Vorabend der Reformation vorübergehend wieder Kraft verlieh. Das Bild ging im Zuge des reformatorischen Bildersturms verloren. 1926 tauchte es in Brügge wieder auf und befindet sich seit 1931 in der Marienkapelle der römisch-katholischen Sint Petrus en Pauluskerk zu Middelburg. Nachdem die Kirche 1572 im Zuge des Achtzigjährigen Krieges durch spanische Truppen schwer in Mitleidenschaft gezogen wurde, kamen die Gläubigen in einer hölzernen Behelfskirche zusammen, die 1591 einem Sturm zum Opfer fiel. Behelfsmäßig fanden danach Gottesdienste in einer Scheune statt, bis die wiederhergestellte alte Kirche 1624 als protestantische Predigtkirche in Gebrauch genommen wurde. Sie war im Zuge der Baumaßnahmen unter teilweiser Verwendung des alten Mauerwerks verkleinert als Saalkirche mit Dachreiter hergerichtet worden. Ausstattung Die Orgel wurde zu Beginn des 20. Jahrhunderts durch die Orgelbaufirma P. van Dam für eine katholische Kirche in Friesland gebaut. 1938 wurde sie durch die Orgelbaufirma Valckx & Van Kouteren in der Protestantischen Kirche von Vrouwenpolder aufgestellt. Das Schleifladen-Instrument hat acht Manualregister (C–f3: Prestant 8′, Holpijp 8′, Gamba 8′, Octaaf 4′, Fluit 4′, Octaaf 2′, Mixtuur IV, Dulciaan 8′). Das Pedal verfügt erst seit 2005 über ein eigenes Pedalregister (C–d1: Subbas 16′). Die Spiel- und Registertrakturen sind mechanisch. Das Manualwerk ist an das Pedal koppelbar. Literatur Broschüre Open Monumentendag 2008: Middelburg-Veere-Vlissingen. Carel van Gestel: Van kerk naar kerk, Band 3: Walcheren/Noord-Beveland, Zaltbommel 2009. Weblinks Pelgrimskerk in Vrouwenpolder: Website des Fremdenverkehrsvereins VVV Zeeland (niederländisch, deutsch, englisch) Einzelnachweise
Pelgrimskerk (Vrouwenpolder)

De Pelgrimskerk is de protestantse kerk van Vrouwenpolder in de Nederlandse provincie Zeeland, gelegen aan Fort den Haakweg 2. Geschiedenis Mariadevotie In 1314 werd in Vrouwenpolder (toen: Polrekerc genaamd) een kapel gebouwd, welke in 1324 werd verheven tot parochiekerk, gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw. Omstreeks 1340 werd de kerk vergroot. Deze kerk kwam in bezit van een schilderij van Onze-Lieve-Vrouwe van de Polder, waaraan miraculeuze eigenschappen werden toegeschreven. Dit schilderij zou omstreeks 1500 zijn vervaardigd en is vermoedelijk een kopie van een ouder schilderij, dat dan het échte miraculeuze schilderij zou zijn, maar dat verloren is gegaan. De legende stamt uit het begin van de Vrouwenpolderse parochiekerk, dus begin 14e eeuw. Een vrome inwoner wilde de nieuwe parochiekerk wat meer luister geven. Hij trok met een blank paneel naar Middelburg om aldaar aan een schilder, ene meester Willem, te vragen er een afbeelding van Onze-Lieve-Vrouw op te schilderen. Even later kreeg de schilder bezoek van een jongeman die een opdracht wilde uitvoeren, en genoemde opdracht kreeg te verrichten. Enige uren later was het schilderij voltooid, en de jongeman verdwenen. Dit werd algemeen als een wonder beschouwd. Vooral na 1400 kwamen er vele pelgrims, waaronder zeer hooggeplaatsten, zoals Keizer Sigismund en Graaf Willem VI van Holland en Zeeland in 1416 (Die keyser Sigismundus met grave Willem volbrochten haer bevaert die si gelooft hadden onser vrouwen inden polder en dancten God almachtich van dier beneficien ende weldaden vermeldde de Kroniek van Zeeland in 1551); Filips de Goede volgde in 1427, en ook vele zeelieden kwamen naar deze plaats om behouden thuiskomst af te smeken. In 1572, tijdens het Beleg van Middelburg (1572-1574), werd de kerk vrijwel geheel verwoest, en ook kwam aan de devotie een einde, ten gevolge van de reformatie. Het schilderij leek verloren, maar werd in de 20e eeuw weer teruggevonden in een privécollectie en bevindt zich sinds 1926 in de katholieke kerk van Middelburg, waar vanaf 1931 de devotie met betrekking tot het schilderij weer opleefde. Huidige kerk De kerk werd, na de verwoesting van 1572, in 1623 weer opgebouwd, waarbij delen van het muurwerk van de oudere kerk werden gebruikt. Nu ontstond echter een, kleiner en lager, Hervormd zaalkerkje, hetzelfde dat ook tegenwoordig nog aanwezig is. Dit kerkje werd in 1955 gerestaureerd. Het betreft een bakstenen zaalkerkje op rechthoekige plattegrond onder zadeldak. Op het dak bevindt zich een vierkante open dakruiter. De ingang heeft een korfboog en daarboven een spitsboogvenster. De muren zijn voorzien van steunberen. Het kerkje wordt omsloten door een muurtje. Het interieur wordt gedekt door een vlak plafond, geschraagd door balken. De preekstoel is van 1624 en ook het doophek, de kroonluchter en de voorlezersbank zijn van dezelfde tijd. Het doopbekken is van 1718 en toont de inscriptie: O jeugdigh vleesch en bloet, denk dat gij sterven moet. Het neogotisch orgel is van omstreeks 1910, en werd in 1938 in deze kerk geplaatst.
Molen P-V

Molen P-V is een van de poldermolens van de Zijpe- en Hazepolder en ligt in 't Zand in de Nederlandse gemeente Schagen. De molen is waarschijnlijk gebouwd in de 17e eeuw. De molen bemaalt de afdeling 'P-V' van de polder. Deze functie heeft hij tot 1966 gehad, in dat jaar is de afdeling samengevoegd met de afdeling 'O-T', en hebben ze gezamenlijk een elektrisch gemaal gekregen. In 1968 is, tot ongenoegen van het polderbestuur, de molen door boeren weer in gebruik genomen bij hoog water. In 1969 werd de P-V overgenomen door Stichting Zijpermolens. Door de stichting is de molen in de jaren 1976-1980 gerestaureerd.
Noordeinde, Alkmaar

Noordeinde is a village in the Dutch province of North Holland. It is a part of the municipality of Alkmaar, and lies about 10 km southeast of the city of Alkmaar. The village was first mentioned in 1494 as "tNoorteynde van Schermer", and means "northern end". In 1655, a Mennonite church was built in the village. In 1874, it was replaced by a stone church. It was decommissioned in 1981, and is now a cultural centre. Noordeinde was home to 211 people in 1840. Gallery References
Noordeinde (Alkmaar)

Noordeinde is een dorp in de gemeente Alkmaar, in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het dorp ligt net ten noorden van Graft aan 't Meertje, een klein meertje of grote waterplas waarop ook gevaren kan worden. Noordeinde is een zogeheten lintdorp, wat wil zeggen dat de dorpskern in een in de vorm van een lang lint is gelegen. Noordeinde is relatief een korte bewoonde lint. Verder heeft het een eigen polder, de Noordeindermeerpolder, een voormalig meer net ten noorden van Noordeinde. Aan de rand van deze polder, net voorbij het dorpje op het grondgebied van Grootschermer staat er een weidemolen, Weidemolen Grootschermer. In het dorp zelf staat een onopvallende kerk uit de 19e eeuw, een doopsgezinde Vermaning. Tot en met 31 december 2014 was Noordeinde onderdeel van de gemeente Graft-De Rijp, die op 1 januari 2015 is opgegaan in de gemeente Alkmaar. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Noordeinde Lijst van gemeentelijke monumenten in Noordeinde
Noordeinde (Alkmaar)

Noordeinde (52° 34′ N, 4° 50′ L) é uma cidade dos Países Baixos, na província de Holanda do Norte. Noordeinde (Alkmaar) pertence ao município de Alkmaar, e está situada a 10 km sudeste de Alkmaar. A área de Noordeinde, que também inclui as partes periféricas da cidade, bem como a zona rural circundante, tem uma população estimada em 100 habitantes. Referências
Нордейнде (Алкмар)

Нордейнде (нід. Noordeinde) — село в нідерландській провінції Північна Голландія. Входить до муніципалітету Алкмар. Його площа становить 1,50 км², а населення станом на 2021 рік складало 80 осіб. Перша згадка про населений пункт датується 1494 роком. Галерея Примітки Посилання Офіційний сайт муніципалітету Алкмар (нід.)
Filmtheater Hilversum

Filmtheater Hilversum is een Nederlands filmtheater of arthouse, gelegen in het centrum van Hilversum. Het Filmtheater Hilversum bezit vijf bioscoopzalen en ligt aan het Herenplein. Geschiedenis In 1978 begon Filmhuis Hilversum in het jongerencentrum De Tagrijn met het vertonen van één film per week voor een handjevol filmliefhebbers. Door de jaren heen werd dit aantal uitgebreid naar vijf voorstellingen per week en verhuisde het Filmhuis tussentijds naar het Tejater Achterom aan de Eemnesserweg. Met de toepassing van verbeterde projectietechniek (van 16mm-film naar 35mm-film) werd in 1995 de verbeterde kwaliteit benadrukt door de naam Filmhuis te veranderen in Filmtheater. In de periode van 1996 tot 2008 maakte het Filmtheater een enorme groei door. Het bezoekersaantal steeg van 10.000 in 1995 tot ruim 49.000 in 2007, een vervijfvoudiging. Het toenmalig onderkomen in het Gooiland gebouw aan de Luitgardeweg werd door de groei te klein waartoe eind 2004 nieuwbouwplannen werden aangekondigd voor een nieuw onderkomen. In 2007 werd begonnen met de start van de bouw aan het Herenplein. Op 7 maart 2008 was de eerste voorstelling in deze nieuwe huisvesting een feit. Het aantal voorstellingen steeg in het onderkomen van vier naar twaalf per dag. In 2011 trok het Filmtheater Hilversum 100.000 bezoekers waarmee het theater wordt gerekend tot een van de best bezochte filmtheaters van Nederland. Het Filmtheater Hilversum wordt gedragen door de inzet van een honderdtal vrijwilligers. Externe link Website van Filmtheater Hilversum
De Verdronken Zwarte Polder

De verdronken zwarte Polder bei Nieuwvliet-Bad ist ein 1623 dem Meer abgewonnener und eingedeichter Polder, den sich die Nordsee in einer großen Sturmflut 1802 wieder zurückgeholt hat: Der Deich brach und durch das entstandene Loch wurde das Land überflutet. Einzelnachweise
Emmaüskerk (Amersfoort)

De Emmaüskerk is een kerkgebouw in de Nederlandse stad Amersfoort. Het gebouw staat aan de Noordewierweg en bedient de lidmaten van de wijkgemeente van de Protestantse Gemeente Amersfoort in het Soesterkwartier. De kerk werd op 19 december 1929 in gebruik genomen en heette aanvankelijk de Emmakerk. In 1997 werd de naam veranderd in Emmaüskerk, om aan te geven dat de Nederlands Hervormde Kerk en de Gereformeerde kerk nu samen verder gingen in dit gebouw. Het pand, een ontwerp van de Amersfoortse architect G. van Hoogevest (1887-1968), is een bakstenen bouwwerk onder hoge zadeldaken, voorzien van een aangebouwde, vierkante en vlakopgaande toren, met een opvallende houten spits, gedekt door een zadeldak, en daaronder houten galmgaten. Het interieur wordt overwelfd door een bijna paraboolvormig houten tongewelf. Het orgel stamt uit 1875 en is gebouwd door Henry Willis & Sons voor de Saint Michael's Church in de Engelse stad Blackburn. Het werd in 1985 in de toenmalige Emmakerk geplaatst.
Maasbrug (Venlo)

De Maasbrug Venlo in de Nederlandse Venlo, overspant de rivier de Maas en maakt deel uit van de N556. Parallel aan de brug loopt even ten noorden de Spoorbrug Venlo. In 2007 werden op de brug vier wachters geplaatst, die door Shinkichi Tajiri zijn vervaardigd en Ronin voorstellen. In 2013 werd aan de noordzijde voor voetgangers een trap naar de Maasboulevard geplaatst. In 2019 vond er een ongeluk plaats, waarbij een auto door een met ijzer afgezette glazen constructie schoot. Externe links Maasbrug in een gearchiveerde versie van de database van de Bruggenstichting
Castello d'Oultremont (Heusden)

Il castello d'Oultremont (in olandese: Kasteel d'Oultremont), un tempo noto come castello Steenenburgh (Kasteel Steenenburgh) e come Huis te Drunen e soprannominato - per il suo attuale colore - il "Castello rosa" (Het Roze Kasteel), è uno storico edificio situato tra i villaggi olandesi di Nieuwkuijk e Drunen, nel comune di Heusden (Brabante Settentrionale), eretto come fortezza nel 1230 e rimodellato nel XV e tra il XVIII e il XIX secolo. L'edificio, che nel corso del XX secolo fu di proprietà della famiglia d'Oultremont (da cui il nome attuale), si trova ora all'interno del parco di divertimento Het Land van Ooit. L'edificio è classificato come rijksmonument nr. 37877. Storia Il castello originario, chiamato castello Steenenburgh, fu costruito nel 1230. Nel corso del XV secolo, venne realizzata l'ala meridionale del castello, tuttora ben conservata. Il castello fu quindi ampliato tra il XVIII e il XIX secolo. Nel 1907, il castello fu acquistato dal conte d'Oultremont, che diede il proprio nome all'edificio. La famiglia d'Oultremont risiedette tuttavia raramente nel castello, pur rimanendone proprietaria fino al 1977. Il 17 settembre 1968, l'edificio fu classificato come rijksmonument. Dal 1989, il castello divenne quindi parte del parco di divertimento Land van Ooit e la sua facciata assunse l'attuale colore rosa, che gli ha valso il soprannome di "castello rosa" (Het Roze Kasteel). Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello d'Oultremont
Latijnse school (Leiden)

De Latijnse school is een rijksmonument in de binnenstad van de Nederlandse stad Leiden. Onder andere Rembrandt van Rijn heeft hier les gekregen. Het gebouw aan de Lokhorststraat in de Pieterswijk dateert uit 1599-1600 en is ontworpen door stadsmetselaar Jacob Dircxz. den Dubbelden en stadssteenhouwer Claes Cornelisz. van Es in moderne renaissancestijl met een hoog opgaande trapgevel met verbreding aan de rechterzijde. Het ingangspoortje is in Toscaanse stijl. De Latijnse school was de voorloper van het Stedelijk Gymnasium Leiden dat in 1883 het pand verliet. Hierna zijn er nog andere onderwijsinstellingen in het pand gevestigd geweest. In 1982 werd het pand grondig gerestaureerd door de Stichting Diogenes Leiden, die het pand sindsdien verhuurt als kantoorgebouw. Externe links Informatie over de Latijnse school, Stichting Diogenes Leiden
Begraafplaats Heidehof

Begraafplaats Heidehof is een gemeentelijke begraafplaats aan de Engelanderholt in de Nederlandse woonplaats Ugchelen (gemeente Apeldoorn). De begraafplaats heeft een onregelmatig grondplan met een oppervlakte van 21,26 ha. Ze bestaat uit twee delen. Het oudste deel werd aangelegd in 1940 en heeft het uitzicht van een park waar doorheen kronkelende paden lopen. De latere uitbreiding heeft een strakker patroon met rechtlijnige paden en percelen. De toegang bestaat uit een dubbel metalen hek tussen bakstenen zuilen, geflankeerd door twee kleinere poortjes. Vanaf deze toegang loopt een pad naar het midden van het oorspronkelijke gedeelte waar zich een crematorium bevindt. De begraafplaats wordt begrensd door een metalen draadafsluiting en een haag of heesters. Bekende personen Op deze begraafplaats liggen begraven: Johan Dwars Gerard Laumans Czesław Oberdak Pieter Puijpe Sanne Sannes Remco Vogelzang Johannes Cornelis Wienecke Oorlogsgraven Aan de rechterkant van het centrale pad ligt een perk met 57 Britse militaire graven uit de Tweede Wereldoorlog. Bij dit militaire perk staat het Cross of Sacrifice naar ontwerp van Reginald Blomfield. In 1942 werd hier een perceel gereserveerd voor de geallieerde gesneuvelden. Een deel van de oorspronkelijk graven zijn later naar elders overgebracht. Er liggen 50 Britten, 3 Canadezen, 2 Australiërs en 1 Nieuw-Zeelander. De Tsjecho-Slowaakse onderofficier Oldrich Jambor diende bij de Royal Air Force. De grote meerderheid van de gesneuvelden waren bemanningsleden van bommenwerpers die boven Nederland werden neergeschoten. De militaire graven staan bij de Commonwealth War Graves Commission geregistreerd onder Apeldoorn (Ugchelen-Heidehof) General Cemetery. Onderscheiden militairen de vliegeniers William K. Bennett, John R. Pennington en Everard F. Healey werden onderscheiden met het Distinguished Flying Cross (FDC). Laatstgenoemde ontving ook de Distinguished Flying Medal (DFC, DFM). Op deze begraafplaats liggen ook nog enkele burgers die op 8 maart 1945 gefusilleerd werden als represaille voor de aanslag op Hanns Rauter. Zie ook Lijst van militaire begraafplaatsen in Nederland Lijst van begraafplaatsen met oorlogsgraven van de Commonwealth War Graves Commission in Nederland Externe links 55 oorlogsgraven Begraafplaats Heidehof op de website van online-begraafplaatsen.nl Noten
Schellingwouderbrug

De Schellingwouderbrug (brug nr. 55P) is een verkeersbrug over het Buiten IJ in Amsterdam. De brug verbindt het Zeeburgereiland (Amsterdam-Oost) en Amsterdam-Noord met elkaar. In het verlengde van de Schellingwouderbrug ligt de Amsterdamsebrug over het Amsterdam-Rijnkanaal tussen het Zeeburgereiland en de Zeeburgerdijk, nabij het Flevopark (Indische Buurt). De Schellingwouderbrug ligt iets ten oosten van het dorp Schellingwoude, waaraan hij zijn naam ontleent. De brug werd geopend in 1957 en was de eerste vaste oeververbinding tussen Amsterdam-Noord en de rest van de stad. De brug is uitgevoerd met twee rijstroken en fiets- en voetpaden. De brug heeft een beweegbaar gedeelte. Zie voor ontwerp van de brug het artikel in OTAR van Jaap Rus. Ten westen van de brug liggen de Oranjesluizen. Ten oosten van de brug ligt sinds 1990 de Zeeburgertunnel, onderdeel van de Ringweg om Amsterdam. Tussen 2011 en 2014 werd de brug door Rijkswaterstaat gerenoveerd. De brug werd toen voorzien van een nieuw brugdek en een nieuwe boogconstructie. Daarnaast werden de aanbruggen gerenoveerd. Om de brug veiliger te maken, werden de fiets- en voetpaden verbreed. In het laatste stadium van de renovatie werden ook de voetgangerstrappen vervangen. Eind 2014 waren alle werkzaamheden afgerond.