NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Gertrudiskerk (Utrecht)

De Sint-Gertrudiskerk is een voormalig kerkgebouw van de Rooms-Katholieke Kerk in de Nederlandse stad Utrecht, gelegen aan de Amaliadwarsstraat 2B in Rivierenwijk. De kerk werd ontworpen door Wolter te Riele en werd in iets meer dan een jaar tijd gebouwd. Op het feest van Willibrord 7 november 1923 werd begonnen met de bouw en in de kerstnacht 1924 werd de eerste mis opgedragen. Ten bate van de bouw werd een boekje uitgegeven "De liefde van Sinte Geertrui". Ook vóór de Reformatie had Utrecht een Gertrudiskerk; deze ging in 1580 over in protestantse handen en wordt sindsdien Geertekerk genoemd. In 2010 fuseerde de Gertrudiskerk met vier andere kerken in Utrecht tot de Martinusparochie. De Paasmis van 2018 was de laatste liturgische viering in het gebouw, dat in 2023 werd verkocht en verbouwd tot een sportcentrum en sauna: de Commit Health Club. Externe link Website van de Martinusparochie (gearchiveerd)
Sint-Jacobus de Meerderekerk (Roosteren)

De Sint-Jacobus de Meerderekerk is de parochiekerk van Roosteren. Ze bevindt zich aan Maasheuvel 6. Het kerkgebouw is een rijksmonument. Op ongeveer 75 meter naar het oosten staat de Sint-Antoniuskapel. Op de plaats waar de voorganger van de kerk stond in Oud-Roosteren werd later de Kerkhofkapel gebouwd. Geschiedenis Reeds in de 13e eeuw was er een kerk, in de huidige buurtschap Oud-Roosteren. Deze werd in 1843 vervangen door een waterstaatskerk, ontworpen door architect Jean Dumoulin. Ze stond meer naar het westen, in de toenmalige buurtschap Scheiereynde, waaromheen zich een nieuw dorpscentrum ontwikkelde. Het kerkhof van de voormalige kerk bleef bewaard. In oktober 1944 liep de kerk oorlogsschade op, die in 1946 hersteld werd. Architectuur De huidige kerk is een driebeukige kerk in neoclassicistische stijl, met een ingebouwde westtoren. Deze heeft een achtkante, ingesnoerde spits. In de toren hangt een klok uit 1529, gegoten door Joris Sulris. Ook is er een kleinere klok uit 1478, gegoten door J. van Venrade. Interieur Het middenschip is voorzien van een tongewelf. Het kerkmeubilair omvat een hardstenen doopvont uit ongeveer 1200, twee 18e-eeuwse herenbanken en een biechtstoel uit 1758. Het orgel, uit 1857, is gebouwd door M. van Dinter en L. Vermeulen. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Roosteren
Sint-Lambertuskerk (Cromvoirt)

De Sint-Lambertuskerk in Cromvoirt werd gebouwd in 1888. De huidige kerk in neogotische stijl werd ontworpen door architect Carl Weber. Het is een driebeukige kruisbasiliek met vieringtorentje. De toren werd er in 1891 los aangebouwd om zetting te voorkomen. De toren is in 1944 opgeblazen door de Duitsers en na de oorlog slechts tot de hoogte van het schip hersteld en getooid met een zadeldak. In het interieur vindt men schoon metselwerk dat hier en daar gepolychromeerd is. Naast de kerk bevindt zich de pastorie van dezelfde architect uit 1887 en op de begraafplaats zijn enkele gietijzeren kruisen te vinden. Deze monumenten vormen, tezamen met het voormalig raadhuis, een mooi ensemble. De Heilige Lambertus is ook terug te vinden in het wapen van de voormalige gemeente Cromvoirt. Het Cromvoirtse wapen is nu nog te zien op een van de College-zetels in de Vughtse raadszaal. De Sint-Lambertusparochie van Cromvoirt bestaat sinds 1717. Sinds 2003 valt de kerk onder de verantwoordelijkheid van parochie Edith Stein in Vught Bron ReliWiki
Sint-Michaëlkerk (Eikske)

De Sint-Michaëlkerk was een kerkgebouw in Eikske in de gemeente Landgraaf in de Nederlandse provincie Limburg. De kerk stond aan de De Wendelstraat. Aan de noordzijde van de kerk lag er een kerkhof en naast de kerk staat de pastorie. De kerk werd gewijd aan Sint-Michaël. Geschiedenis In 1949 werd er een noodkerk in gebruik genomen voor de nieuwe parochie H. Aartsengel Michaël. Op 19 juni 1955 werd de eerste steen gelegd en begon de bouw naar het ontwerp van Jozef Fanchamps. Op 16 juni 1956 werd de kerk ingezegend. Per 1 juli 2012 werd de kerk een slapende kerk, wat inhoudt dat er geen standaard weekenddiensten gehouden worden, maar dat de kerk wel nog gebruikt kan worden voor speciale gelegenheden, zoals doopvieringen, huwelijken en uitvaarten. In 2021 werden plannen bekendgemaakt om de kerk te slopen en te vervangen door zorgwoningen. Op 20 december 2022 hebben de klokken voor het laatst geluid, toen is de toren gesloopt. De rest van de kerk was al eerder na jaren leegstand en betonrot afgebroken. Opbouw Het niet-georiënteerde gebouw bestaat uit een narthex, een driebeukig schip onder halfronde schaaldaken in basilicale opstand en een koor met één schaaldak. Ook de zijbeuken hebben schaaldaken. De kerk is opgetrokken in beton, baksteen en breuksteen. Naast de kerk staat een campanile. Fotogalerij
Sint-Willibrorduskerk (Heiloo)

De Sint-Willibrorduskerk is de derde kerk die gewijd is aan Sint Willibrordus in het Noord-Hollandse dorp Heiloo. De eerste Sint-Willibrorduskerk werd in 1681 in gebruik genomen, de tweede in 1868 en de huidige in 1927. Geschiedenis De eerste Sint-Willibrorduskerk in Heiloo was een zogenaamde schuurkerk, een schuilkerk dus. Deze werd in 1868 gesloopt om plaats te maken voor een neogotische kerk van de hand van Herman Jan van den Brink. Deze kerk werd in 1925 gesloopt om plaats te maken voor de huidige kerk, ontworpen door Jan Stuyt, die in 1927 de deuren opende. De kerk is begin deze eeuw gerestaureerd en het interieur werd gemoderniseerd omdat de kerk de functie van centrale kerk in Heiloo overnam van de Moeder Godskerk, nu Ter Coulsterkerk. De Ter Coulsterkerk is toen verkocht aan de Protestantse Gemeente Heiloo. Exterieur De kerk heeft de vorm van een kruisbasiliek, de zijbeuken steken relatief ver opzij. De kerktoren bevindt zich rechts van het portaal, naast de voorgevel. Op de hoek van de toren staat een sculptuur van Sint Willibrordus, dat oorspronkelijk onderdeel was van de kerk uit 1868.
Sint Janshof

Het Sint Janshof is een hofje in de Nederlandse stad Leiden, provincie Zuid-Holland. Het hofje is gelegen aan de Haarlemmerstraat. Het Sint Janshof werd gesticht in 1504 in opdracht van Jan Stoop Kerstiaanszoon en zijn vrouw Claertgen. Het hofje was bestemd voor nette mensen, die door tegenslag aan lagerwal waren geraakt. Het hofje bestond uit zeven huisjes voor alleenstaande vrouwen, zes voor echtparen, een regentenkamer en een huisje dat verhuurd kon worden ten bate van het hofje. In 1565 droegen de erven van de stichters het hofje over aan Mr. Geraert van der Laen, die in hetzelfde jaar opdracht gaf voor de nieuwbouw van de huizen, het poortgebouw en de regentenkamer. Na zijn plotselinge dood werd de naam van het hofje veranderd in het Sint Jans- of Van der Laenhofje. Het hofje werd in 1901 (de huizen aan de voorzijde langs de Haarlemmerstraat) en 1909 (de huizen aan de achterzijde) opnieuw volledig afgebroken en weer herbouwd. Dit gebeurde onder leiding van Jan Filippo Hzn. De laatste renovatie vond plaats in 1983/84 en het hofje bestaat nu uit 15 huurwoningen. Het hofje is een gemeentelijk monument.
KEMA Toren

KEMA Toren (deutsch KEMA-Turm) ist die Bezeichnung eines 149 Meter hohen Sendeturms in Arnhem, Niederlande. Der KEMA-Turm wurde 1969 von der KEMA errichtet, um zwischen Umspannwerken zu kommunizieren. Heute dient er der Verbreitung von Radio- und Fernsehprogrammen. Der Turm ist auch unter dem Namen TenneT Toren bekannt. Dieser Name stammt vom derzeitigen Eigentümer, dem Stromnetzbetreiber Tennet. Der Turm ist für Besucher nicht zugänglich. Weblinks KEMA Toren. In: Structurae
KEMA Toren

KEMA Toren is a 149-metre (489 ft) broadcasting tower built of reinforced concrete at Arnhem, Netherlands. It was built in 1969 by KEMA for communicating between high voltage substations throughout the Netherlands. It is now used for public radio and TV broadcasting. It is also known as TenneT Toren, after TenneT, the present owner of the tower. See also List of towers References External links KEMA Tower at Structurae Page at emporis.com Page at SkyscraperCity Photo at nederlandonline
TenneT-toren

De TenneT-toren of KEMA-toren is een straalverbindingstoren in de Gelderse provinciehoofdstad Arnhem. Het bouwwerk op Arnhems Buiten meet inclusief mast in totaal 149 meter. Na de sloop van de 155 meter hoge schoorsteen van de Elektriciteitscentrale Gelderland in Nijmegen op 5 maart 2022, werd de TenneT-toren het hoogste gebouw in de provincie Gelderland. De toren is in 1969 door het samenwerkingsverband van nutsbedrijven SEP (in 2000 opgevolgd door netbeheerder TenneT) gebouwd voor communicatie tussen onderstations in het hoogspanningsnet. Tegenwoordig functioneert het bouwwerk als doorgiftestation van digitale radio- en televisiesignalen. De toren doet dienst als zendmast van onder andere Radio 538 en tot het voorjaar van 2009 van Arrow Classic Rock. Ook worden er via deze toren mobiele diensten aangeboden van KPN. Sinds juni 2011 ook voor Vodafone en sinds maart 2017 ook voor T-Mobile. Deze FM-zenders zenden er uit: 87,8 MHz 100% NL 88,9 MHz Omroep Gelderland 89,6 MHz RADIONL 90,5 MHz Yoursafe Radio 90,9 MHz Radio Veronica 92,1 MHz NPO Klassiek 92,9 MHz NPO Radio 2 96,5 MHz NPO 3FM 97,7 MHz Radio 10 98,6 MHz NPO Radio 1 99,9 MHz BNR Nieuwsradio 100,9 MHz Qmusic 101,5 MHz Sky Radio 102,4 MHz Radio 538 104,1 MHz Joe De bijnaam KEMA-toren is te danken aan het feit dat de toren is gebouwd op het bedrijventerrein waar de KEMA gevestigd is in het westen van Arnhem.
Slingeland Ziekenhuis

Het Slingeland Ziekenhuis is een Nederlands ziekenhuis, gelegen in Doetinchem in de Gelderse Achterhoek. Het ziekenhuis is gevestigd aan de Kruisbergseweg in het noordwesten van Doetinchem. Fusies Wilhelminaziekenhuis met Sint Jozefziekenhuis Het Slingeland ziekenhuis is in 1975 ontstaan uit een fusie van het algemene Wilhelminaziekenhuis en het katholieke Sint Jozefziekenhuis. Het is vernoemd naar het Achterhoekse riviertje de Slinge. Het ziekenhuis is gevestigd op de locatie van het voormalige Wilhelminaziekenhuis. Het gebouw van het Sint Jozefziekenhuis aan de Dr. Huber Noodtstraat werd gesloopt. Santiz Het Slingeland Ziekenhuis en het Streekziekenhuis Koningin Beatrix te Winterswijk waren van 1 januari 2017 tot en met 31 december 2020 bestuurlijk gefuseerd. De fusieorganisatie droeg de naam Santiz. ('sant' komt van santé, Frans voor gezondheid). De fusie is per 1 januari 2021 weer ongedaan gemaakt. De bevolking van de oostelijke Achterhoek en medewerkers van het SKB kwamen massaal in verzet toen bleek dat veel afdelingen in het Winterswijkse ziekenhuis gesloten zouden worden om de kosten van de nieuwbouw in Doetinchem te financieren. Nieuwbouw De plannen voor nieuwbouw van het verouderde Slingelandziekenhuis stammen uit 2012. Aanvankelijk wilde men nabij het station bouwen. In 2014 werd aangekondigd dat het nieuwe ziekenhuis nabij de afrit Doetinchem van de A18 zou komen. Op de bestaande locatie, grenzend aan de Kruisbergse bossen, is verdere uitbreiding moeilijk. Ook is het huidige ziekenhuis niet altijd goed bereikbaar. In mei 2017 is een eerste ontwerp getoond voor nieuwbouw ter hoogte van de Kemnaderallee langs de snelweg ten zuiden van Doetinchem. Na het stranden van de beoogde fusie met het Winterswijkse ziekenhuis kwam er een nieuw plan voor een kleiner ziekenhuis. Men verwacht in 2027 het nieuwe ziekenhuis in gebruik te kunnen nemen. Zie ook Lijst van Nederlandse ziekenhuizen Externe link Officiële website
Solleveld & Kapittelduinen

Solleveld & Kapittelduinen is een natuurgebied in Nederland dat is aangewezen als Natura 2000-gebied (gebiedsnummer 99). Het bestaat uit het natuurmonument Solleveld tussen Kijkduin en Monster en het natuurmonument Kapittelduinen tussen Monster en Hoek van Holland. Solleveld & Kapittelduinen is 724 ha. groot. Het tussen Den Haag en Ter Heijde gelegen Solleveld wijkt af van de meeste andere Zuid-Hollandse duingebieden doordat het voor het overgrote deel bestaat uit 'oude duinen'. Bijzonder in deze ontkalkte duinen zijn enkele heideterreintjes, die evenals andere landschapselementen herinneren aan het historische, agrarische gebruik. Het gebied is niet heel reliëfrijk en bestaat uit duinen, duinbossen, graslanden, duinheiden, struwelen, ruigten en plassen. Aan de binnenduinrand liggen een aantal oude landgoedbossen met een rijke stinzeflora. Ten noorden van de oude monding van de Maas liggen de Kapittelduinen. Dit gebied bestaat uit de ten oosten van het strand gelegen duinen, vochtige duinvalleien, duinplassen, duin- en landgoedbossen, graslanden, struwelen, ruigten en een aantal dijktrajecten. Het gebied ligt op de overgang van kust naar rivierengebied en meer landinwaarts worden de rivierinvloeden steeds duidelijker zichtbaar in de vegetatie. In het Staelduinse Bos liggen vele bunkers uit de Tweede Wereldoorlog waar belangrijke vleermuizenpopulaties in overwinteren. Externe links Natura 2000 Gebiedendatabase Kaart van het gebied
Solleveld & Kapittelduinen

Solleveld & Kapittelduinen este o arie protejată (arie specială de conservare — SAC, sit de importanță comunitară — SCI) din Țările de Jos întinsă pe o suprafață de 827 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Solleveld & Kapittelduinen este situat la coordonatele 51.5769°N 3.9722°E﻿ ()51.5769; 3.9722. Înființare Situl Solleveld & Kapittelduinen a fost declarat sit de importanță comunitară în decembrie 1996 pentru a proteja 1 specie de plante și 1 specie de animale. Situl a fost protejat și ca arie specială de conservare în octombrie 2011. Biodiversitate Situată în ecoregiunea atlantică, aria protejată conține 7 habitate naturale: Dune mobile cu vegetație embrionară, Dune mobile de-a lungul țărmului cu Ammophila arenaria („dune albe”), Dune de coastă fixe cu vegetație erbacee („dune gri”), Dune fixe decalcificate atlantice (Calluno-Ulicetea), Dune cu Hyppophaë rhamnoides, Dune împădurite din regiunile atlantică, continentală și boreală, Depresiuni intradunale umede. La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate: plante (1): moșișoare (Liparis loeselii) nevertebrate (1): Vertigo angustior Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Țările de Jos
Spinozabrug (Utrecht)

De Spinozabrug is een basculebrug met twee paralelle brugdekken in de Nederlandse stad Utrecht. Zij ligt tussen de Lessinglaan en de Spinozaweg over het Merwedekanaal. Aangrenzende straten zijn ook de Keulsekade en de Kanaalweg. De brug was al voor 1940 in aanbouw maar in 1942 kondigde de Duitse bezetter een bouwstop af. Uiteindelijk is de Spinozabrug op 7 november 1951 officieel in gebruik genomen. De brug wordt automatisch bediend bij het naderen van een boot. Op de noordoosthoek van de Spinozabrug staat op een Franse kalkstenen zuil het beeld "De Wijsheid" van beeldhouwer Pieter H. d'Hont. Dit beeld was al vervaardigd in 1943 maar is pas in 1951 aan de Spinozabrug geplaatst. De Spinozabrug is Gemeentelijk monument 344/1704 Fotogalerij
Sportpark De Groote Wielen

Sportpark De Groote Wielen is een sportpark in Rosmalen. Het is gelegen in de groenzone tussen de stadsdelen Rosmalen Noord en De Groote Wielen. Het lag aanvankelijk in het open gebied, maar doordat de gemeente 's-Hertogenbosch het stadsdeel De Groote Wielen realiseert, maakt het sportpark geleidelijk onderdeel uit van de wijk. Feitelijk bestaat het sportpark uit twee delen. Het westelijk deel en een oostelijk deel. De toekomstige wijk Vlietdijk is gepland tussen deze beide delen in. Het voetbalterrein van OJC Rosmalen is gesitueerd in het oostelijk deel. Op het sportpark worden 4 takken van sport uitgeoefend: Honk-,softbal en BeeBall door Gryphons; Korfbal: door kv STIP Beachvolleybal: door Spirit Volleybal; Tennis door TC de Groote Wielen. Het sportpark behelst vier honk- en softbalvelden, één korfbalveld en beachvolleybal banen. De eerste honk- en softbalwedstrijden vonden 8 april 2006 plaats op het terrein, de eerste korfbalwedstrijden een dag later. De officiële opening vond plaats op 21 mei 2006. Het sportpark werd gebouwd, omdat het terrein van Sportpark Coudewater, waar Gryphons en RoDeBo eerder waren ondergebracht geofferd werd voor de bouw van huizen. Jan Boel 81 had geen eigen accommodatie, maar verhuisde mee om het sportpark een zo breed mogelijke functie te geven. OJC verloor diens plek op Sportpark De Hoef. Trivia Op het sportpark werd in 2007 de Europese kampioenschappen honkbal voor junioren gehouden. In 2014 het Europees kampioenschap softbal voor junioren. Dit evenement werd in 2015 gevolgd door het officiële Europees Kampioenschap Fastpitch softbal met deelname van 20 landen.
St Stanislas College, Delft

St Stanislas College (Dutch: Stanislascollege) is a conglomerate of private Catholic secondary schools located in Delft, Pijnacker, and Rijswijk, in the province of South Holland, in the Netherlands. Saint Stanislas College itself was founded in Delft as a Gymnasium in 1948 by the Society of Jesus. When other surrounding schools needed to work together to secure funding they joined to form a conglomerate. In 2007, there were 4,253 students. It is the third largest school in Delft, after the Christian Lyceum Delft and Grotius College. The college is part of the international network of Jesuit schools. History When the college was founded, it was one of seven Jesuit schools in the Netherlands. The others were: St Willibrord College in Katwijk, which became Catholic Comprehensive School, Breul; Ignatius Gymnasium in Amsterdam; Maartenscollege, Groningen; Aloysius College, The Hague; and Canisius College, Nijmegen. The group had the acronym 'WIMACS'. In the 1980s and 1990s, with the exception of St Stanislas College, control of the schools was transferred to the local government, and because of mergers with other conglomerates, eventually those other schools lost their affiliation with the Jesuits. Locations The conglomerate has seven schools: Westplantsoen in Delft is the main location where Saint Stanislas College was founded by the Jesuits. Lessons there are taught at the Hoger algemeen voortgezet onderwijs (HAVO) and Voorbereidend wetenschappelijk onderwijs (VWO) levels. It has about 1800 students. Reinier de Graafpad teaches the Voorbereidend middelbaar beroepsonderwijs (VMBO) and the HAVO for the first three years. After taking the HAVO, students can transfer to another secondary school. It has approximately 750 students. Krakeelpolderweg teaches the VMBO and has about 440 students. Pijnacker teaches the VMBO, HAVO, and VWO and has about 1250 students. Lodewijk Makeblijde College in Rijswijk has been part of the organization since 2008. Chapel St Stanislas Chapel (Dutch: Sint Stanislaskapel) is outside the front entrance to the college. The foundation stone was laid on 21 June 1955. It was consecrated on 13 November 1956, the anniversary of St Stanislas, by the Bishop of Rotterdam, Martinus Jansen. The architect of the chapel, which was designed in the style of the Bossche School, was Jan van der Laan. Notable alumni Hans van Heijningen (graduated 1972), Socialist Party politician Peter Tetteroo (graduated 1981), journalist Theo Verbey (graduated 1977), composer Jessie Jazz Vuijk (graduated 2011), model Gallery See also Education in the Netherlands List of Jesuit schools List of Jesuit sites in the Netherlands References External links St Stanislas College site
Station Rotterdam Wilgenplas

Station Rotterdam Wilgenplas is een voormalig spoorwegstation aan de Hofpleinlijn en halte van RandstadRail/metrolijn E in de Rotterdamse wijk Schiebroek, en is in 2010 vervangen door metrostation Meijersplein. Spoorwegstation De halte Wilgenplas werd geopend op 8 mei 1932. Ze verving de halte Adrianalaan die iets noordelijker was gelegen. Veel passagiers aan de halte Adrianalaan bezochten het zwembad in de Wilgenplas die was ontstaan door zandafgraving ten behoeve van de aanleg van de Hofpleinlijn. In 1965 werd een modern stationsgebouw geopend. Station Rotterdam Wilgenplas werd 3 juni 2006 gesloten in het kader van de omvorming van de spoorlijn tot metrolijn. Metrostation Op 10 september 2006 werd het station heropend. Het voorvoegsel Rotterdam verdween; de halte heette vanaf dat moment Wilgenplas. Het station werd bediend door lijn E van de Rotterdamse metro. In 2010 werd het station definitief gesloten en vervangen door metrostation Meijersplein. Na de sluiting werden de perrons opgebroken. De opgang naar het perron richting Den Haag bleef echter grotendeels in stand omdat in het voormalige stationsgebouwtje een computerunit staat.
Stenen Brug (Roermond)

De Stenen Brug of Maria Theresiabrug is een brug in het centrum van de stad Roermond. De brug telt vier bogen en is alleen toegankelijk voor voetgangers en fietsers. Geschiedenis In 1348 wordt voor het eerst een brug over de Roer op deze plaats vermeld. Nadere gegevens over deze brug ontbreken. In 1653 zou zich hier een brug van Naamse steen hebben bevonden. In 1726 echter liet de stad Roermond twee steenovens aanleggen voor de bouw van een stenen brug. In 1755 werd deze brug geïnspecteerd door de Maastrichtse stadsbouwmeester Tilman Keerens. Toen bleek de bestrating boven de tweede boog als men de stad inkomt was verzakt. In januari 1764 was de staat van de brug zo slecht dat besloten werd hem compleet te herbouwen. De nieuwe brug werd opgetrokken uit Naamse steen. De eerstesteenlegging vond plaats op 17 juni 1771. De eerste steen met de inscriptie "Neoconditus" (herbouwd) was volgens de Kroniek van Roermond 11 bij 11 duim en was aangebracht in het midden van de laatste pijler aan de overkant. Maria Theresia heeft de brug aan de stad geschonken. De nieuwe brug is voorzien van ijsbrekers en omdat er in 1771 nog sprake was van scheepvaart in de Roer zijn de middelste bogen hoger dan de buitenste. Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte de brug zwaar beschadigd. Pas in 1955 was hij weer hersteld en werd de tijdelijke baileybrug opgeruimd. Sinds het midden van de 20e eeuw wordt ieder jaar op vastenavond vanaf de Stenen Brug een levensgrote pop van de Griekse god Bacchus in de Roer geworpen. Dit wordt in het Limburgs het Bacchusdrieve genoemd.
Sterrenburg (Dordrecht)

Sterrenburg is een stadswijk in het zuiden van de stad Dordrecht, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De wijk werd voor het overgrote deel in de jaren zestig en zeventig gebouwd en vertoont duidelijk de kenmerken van de op dat moment heersende trends in de woningbouw. Sterrenburg wordt vanwege zijn grootte verdeeld in drie stukken: Sterrenburg I, II en III. De nummering is chronologisch. In Sterrenburg I treft men nog veel hoogbouw aan, terwijl in Sterrenburg II en III de laagbouw zeer overheersend is. Hier liggen veel woonerven met soms opmerkelijke bebouwing en stratenpatronen. Ook vind je hier vooral gezinswoningen terwijl in Sterrenburg I het voornamelijk flats zijn. In Sterrenburg I en II zijn de straten vernoemd naar astronomen, hemellichamen en sterrenbeelden, in Sterrenburg III heten ze naar kastelen en burchten. De bouw van de wijkdelen II en III kon pas op gang komen na de annexatie door de gemeente Dordrecht van Dubbeldam. In deze twee wijken wonen vooral gezinnen. Je ziet er veel kinderen en dan dus ook veel speelvelden. Groener is het beslist ook. In de wijk staat ook de J. Polyanderschool. Sterrenburg III was in maart 2010 landelijk in het nieuws vanwege de moord op Milly Boele, die daar plaatsvond. In Sterrenburg bevinden zich verschillende sportparken en -clubs. Aan de oostkant van de wijk ligt het grote Sportpark Schenkeldijk waar onder meer voetbalclubs EBOH en VV Dubbeldam zijn gevestigd. Aan de Smitsweg, aan de westkant van Sterrenburg III, ligt Sportpark Smitsweg waar voetbalclub VV Wieldrecht gevestigd is. Zie ook Legowoningen Dordrecht