NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Algemene begraafplaats Vorden

De algemene begraafplaats Vorden is een begraafplaats aan de Kerkhoflaan in de Nederlandse plaats Vorden. Op de begraafplaats bevinden zich ook urnenmuren, urnengraven en asstrooivelden. De eerste begrafenis vond plaats in 1828. Rijksmonumenten Zes grafheuvels en één grafkelder hebben de status van rijksmonument. Oorlogsgraven Op het kerkhof bevinden zich graven van oorlogsslachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog. Britse gemenebest Nabij de ingang van de begraafplaats, aan de oostzijde, liggen op een rond ereveld 20 doden uit de Tweede Wereldoorlog begraven, afkomstig uit het Gemenebest. Drie van hen zijn Canadees, de overigen komen uit het Verenigd Koninkrijk. Duitsland Niet ver van de graven van het Gemenebest liggen tien Duitse gesneuvelden, vliegeniers en soldaten, uit de Tweede Wereldoorlog begraven in een gezamenlijk graf. Ze kwamen allen in maart 1945 om het leven. Het graf is particulier: het werd gekocht door de vader van een der vliegeniers. Dat is de reden dat deze doden niet zijn overgebracht naar de Duitse militaire begraafplaats in Ysselsteyn, zoals is gebeurd met vrijwel alle in Nederland begraven Duitse gesneuvelden. De vliegeniers kwamen om het leven toen hun vliegtuig, een Junkers Ju 88, werd neergehaald door een Britse Mosquito. Dodenherdenking Jaarlijks vindt op 4 mei de dodenherdenking plaats op de algemene begraafplaats. In 2012 kwam deze herdenking in opspraak omdat ook de Duitse soldaten herdacht zouden gaan worden. Er werd een rechtspraak aangespannen door Federatief Joods Nederland (FJN) en op 4 mei verbood de rechter een herdenking van de Duitsers door burgemeester Henk Aalderink, wethouders en gemeenteambtenaren. De (voornamelijk) Vordense bevolking gaf hier geen gehoor aan en liep wel langs de Duitse graven. Dezelfde dag liet de Joodse organisatie TOF (Tradition is Our Future) een vliegtuig vliegen boven Vorden met de tekst "Vorden is fout". Om duidelijkheid te krijgen in hoeverre een rechter zich mag bemoeien met het handelen van een burgemeester bij openbare gelegenheden, werd door de gemeente Bronckhorst een hoger beroep aangevraagd. Dit hoger beroep diende op 28 januari 2013. Op 19 februari dat jaar stelde het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden de gemeente in het gelijk. Op 27 maart 2013 besloot het gemeentebestuur van Bronckhorst bij de dodenherdenking van dat jaar een afvaardiging (een wethouder) gelegenheid te geven ook langs de graven van de Duitsers te lopen. Op 2 mei besloot men daar toch van af te zien, nadat er demonstraties waren aangekondigd. Volgens de burgemeester zou daarmee de waardigheid van de herdenking in het geding komen. Bekende personen die hier begraven zijn A.C.W. Staring: dichter, landheer en landbouwkundige (begraven in 1840) Johannes Cornelis Christiaan Tonnet: generaal tijdens de crisisjaren (begraven in 1937) Arthur Conley: soulzanger (begraven in 2003) Riek Schagen: actrice en kunstschilderes (begraven in 2008) Pierre Mathieu: volleybalcoach (begraven in 2014) Externe links De begraafplaats op de website van de Commonwealth War Graves Commission De begraafplaats in het monumentenregister
Fioretti College (Noord-Brabant)

Het Fioretti College in Veghel is een school voor mavo, vmbo en praktijkonderwijs met circa 1550 leerlingen. Het motto van de school is: Praktisch & Persoonlijk. Het Fioretti College valt onder het Bevoegd Gezag van de Raad van Bestuur van de vereniging Ons Middelbaar Onderwijs. OMO is het schoolbestuur van een groot aantal scholen voor secundair onderwijs in de provincie Noord-Brabant. Missie De missie van het Fioretti College luidt als volgt: Leerlingen van 12 tot 18 jaar, ongeacht hun talenten en sociale achtergrond, met goed onderwijs en zorgzame begeleiding voorbereiden op het vervolgonderwijs en in het verlengde daarvan op een plaats in de maatschappij. De begeleiding van de leerlingen richt zich op het leren, het sociaal functioneren en de loopbaan. Het Fioretti College werkt vanuit een katholiek-christelijke achtergrond aan deze opdracht. De naarm "Fioretti" verwijst naar een bundel verhalen over Sint Franciscus. Het Fioretti College heeft sterke samenwerkingsbanden met het bedrijfsleven in de regio, scholen in de regio, ROC De Leijgraaf, culturele instellingen en sportclubs in de gemeente Veghel. Afdelingen Het Fioretti College kent de volgende afdelingen: De afdeling PrO (praktijkonderwijs); De afdeling mavo-vmbo; De afdeling ISK (nieuwkomersonderwijs). Leerwegen De afdeling mavo-vmbo kent de volgende leerwegen: De beroepsgerichte route met daarin de leerwegen basisberoeps en kaderberoeps; De theoretische route met daarin de mavo. Sectoren In de bovenbouw basis- en kaderberoepsgericht (klas 3 en 4) heeft de leerling de keuze uit zes profielen: Economie en ondernemen (E&O); Horeca, bakkerij en recreatie (HBR); Zorg en welzijn (ZW); Produceren, installeren en energie (PIE); Bouw, wonen en interieur (BWI); Mobiliteit en transport (M&T). Op de mavo wordt het praktijkgerichte programma aangeboden met uitstroomrichtingen: ▪︎ Dienstverlening en producten (D&P); ▪︎ Zorg en welzijn (Z&W); ▪︎ Technologie en toepassing (T&T). Herkomst van de leerlingen De meeste leerlingen op het Fioretti College komen uit Veghel en de omliggende kerkdorpen. De school trekt van oudsher ook veel leerlingen uit de gemeenten rondom Veghel. Dat zijn met name Bernheze en Sint-Oedenrode. Kleinere aantallen komen uit Uden, Boekel en Son en Breugel. Statistieken voedingsgebied Trivia In Lisse/Hillegom staat een scholengemeenschap met dezelfde naam. Externe link website van het Fioretti College in Veghel
Borsa de Blat (Groningen)

La Borsa de Blat (neerlandès: Korenbeurs) és un edifici a la ciutat de Groningen (Països Baixos) al costat oest del Vismarkt. Pertany al Top 100 dels monuments de la UNESCO als Països Baixos. Va ser construït entre el 1862 i el 1865 per substituir dues borses més petites. Té una façana neoclàssica. Fins als anys 80 va ser utilitzat com a borsa de blat, tot i que va ser cada vegada més una activitat parcial. Més tard, la sala gran també va ser utilitzada com a pavelló poliesportiu, però no va tenir èxit. A data de 2016 hi havia una sucursal del supermercat Albert Heijn. Bibliografia Meta A. Prins–Schimmel, De Korenbeurs in Groningen.Historie en toekomst, ABN AMRO, Diemen, 1994.
Korenbeurs (Groningen)

The Korenbeurs (Dutch pronunciation: [ˈkoːrə(m)ˌbøːrs]; English: Grain Exchange) is a neoclassical building in Groningen in the Netherlands. It was originally used as an exchange for food grain trade. Its current tenant is Albert Heijn. The building is a rijksmonument (national heritage site) since 1971 and is one of the Top 100 Dutch heritage sites that was selected in 1990. References External links Media related to Korenbeurs, Groningen at Wikimedia Commons
Korenbeurs (Groningen)

De Korenbeurs van Groningen is een gebouw aan de westzijde van de Vismarkt. De beurs, met zijn opvallende neoclassicistische gevel, werd tussen 1862 en 1865 gebouwd, als vervanging van twee kleinere beursgebouwen. Het behoort tot de 'Top 100 van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg'. Voorgeschiedenis De eerste Korenbeurs, een houten gebouw, werd gebouwd in 1774. Het teruglopen van de handel in de eerste helft van de negentiende eeuw betekende dat dit vrij eenvoudige gebouw voldeed. Vanaf halverwege de negentiende eeuw begon de handel weer toe te nemen, in die periode maakte de graanteelt in de provincie Groningen een grote bloeitijd door. Het oude houten gebouw werd snel te klein, waarop de handel zich deels verplaatste naar het nabijgelegen café, tegenwoordig Huis de Beurs. Dat werd toch als minder gewenst beschouwd, waarop uiteindelijk de opdracht voor een nieuw beursgebouw werd verleend. In 1862 begon men zodoende met de bouw van het huidige stenen gebouw. Het gebouw Het gebouw, een ontwerp van de Groninger stadsbouwmeester J.G. van Beusekom, is, voor zijn tijd, modern van opbouw, gelet op de gietijzeren constructie en de toepassing van veel glas. Het glas was nodig om veel daglicht te hebben, belangrijk voor het keuren van het graan. De handelaren, commissionairs genoemd, namen in zakjes monsters van hun aanbod mee. Zij moesten lid zijn van de "Vereeniging de Korenbeurs" en zich bij het nemen van de monsters aan strenge regels houden. Aan de zijde van de Vismarkt bevindt zich het imposante voorgebouw, met een bijpassende bordestrap. Op het dak staan de figuren van Neptunus (zeevaart), Ceres (landbouw) en Mercurius (handel). Achter de voorgevel bevindt zich de werkelijke markthal, een grote open ruimte met tafels voor de meegenomen monsters, waar in het verleden de handelaren hun handel konden afwikkelen. Het bestuur had vergaderruimten aan de voorzijde van het gebouw. Burgemeester Cort van der Linden maakte zich in de jaren van de wederopbouw kort na de oorlog er sterk voor om het in zijn ogen 'afzichtelijke' gebouw te slopen en een nieuw handelscentrum te bouwen op de plek van de verwoeste gebouwen aan de Grote markt. De Korenbeurs is aan het einde van de twintigste eeuw gerestaureerd onder leiding van de architect Cor Kalfsbeek. Functie Het gebouw heeft tot in de jaren tachtig van de twintigste eeuw als graanbeurs dienstgedaan, hoewel dat steeds meer een bijkomende activiteit werd. De Koninklijke Vereniging 'De Beurs' heeft nog wel wekelijks vergadering in een van de kantoorruimtes in het gebouw en stelt nog immer daar de wekelijkse graannotering samen voor de Noord Nederlandse akkerbouw en graanhandel. De grote hal is ook gebruikt als sporthal voor onder andere basketbal en volleybal, maar dat werd niet als bevredigende invulling gezien. Ook zat in het gebouw nog enige tijd een filiaal van spiritueel centrum Oibibio, maar dit ging failliet. Sinds juli 2000 is in het gebouw een filiaal van Albert Heijn gevestigd. Afbeeldingen Literatuur Meta A. Prins–Schimmel, "De Korenbeurs in Groningen.Historie en toekomst" ,uitg. ABN AMRO, Diemen, 1994.
Университетски медицински център „Утрехт“

Университетски медицински център „Утрехт“ е обществена болница в холандския град Утрехт. Тя е най-голямата болница в града с над 1000 болнични легла и 11 000 души персонал. Болницата е обвързана с Утрехтския университет и е един от единайсетте травматологични центъра в страната. Настоящият медицински център е създаден през 1999 г. от Университетската болница към Утрехтския университет, Детската болница „Вилхелмина“ и Медицинския факултет към Утрехтския университет. Университетската болница е открита през 1872 г. и някога е била в рамките на града. В средата на 1980-те се премества в нов кампус в източните покрайнини на Утрехт, в непосредствена близост до университета. Старите сгради са разрушени или преустроени в жилищни сгради. Детската болница е открита през 1888 г., а през 1999 г. се премества в нова сграда в непосредствена близост до Общата болница. В новата сграда на университета се помещава и кръвна банка и Централната военна болница на Холандия. Кампусните сгради са свързани чрез подземни проходи. Университетският медицински център е член на Федерацията на университетските болници в Холандия. Центърът разполага и с голяма болница за хора, претърпели инциденти. Тя е предназначена за третиране на групи от повече от пет жертви в случай на големи катастрофи, военни жертви или в случай на особени заразни болести. Източници Външни препратки Официален уебсайт на Университетски медицински център „Утрехт“ (на английски)
University Medical Center Utrecht

The University Medical Center Utrecht (UMCU; Dutch: Universitair Medisch Centrum Utrecht) is the University hospital of the city of Utrecht, Netherlands. It is affiliated with the Utrecht University. Since the foundation of the university in 1636 an academic hospital has existed in various forms. Nowadays the UMC Utrecht comprises the academic hospital, the faculty of Medicine as well as the Wilhelmina Children's hospital. In total approximately 10,000 people work at the UMCU including medical staff, nursing staff, residents, support personnel and researchers, making it one of the largest hospitals in the Netherlands. Special units Neurosurgery Cardiothoracic surgery Radiation oncology unit Neonatal and pediatric surgery and intensive care Pediatric oncology Level I trauma center Adjacent to the UMCU lies the Central Military Hospital, or CMH, for military personnel. The UMCU also features a Major Incident Hospital (Dutch: Calamiteitenhospitaal). This facility is intended for treating groups of more than five military or civilian casualties in case of major catastrophes, war casualties or in case of particular contagious diseases (for example, repatriated wounded Dutch citizens after the 2004 Indian Ocean earthquake and tsunami). Controversy and scandals On November 3, 2015, Dutch current affairs television program Zembla reported on a "culture of fear" in the ear, nose and throat department of the UMCU, that would have led to "avoidable" and "serious, deadly complications" endangering the safety of patients. One case was reported in which a patient's carotid artery was accidentally cut during a surgery. The patient died a day later. In April 2016 the Healthcare Inspectorate placed the UMCU on warning for poor healthcare and under increased supervision, after it was revealed that additional fatal incidents had been covered up. In July 2016 it was revealed that in 2015 six patients had developed an eye infection following an eye surgery at the UMCU. Four of these six patients have gone blind and hold the UMCU responsible. The UMCU had to close one of the operating rooms as a result. In December 2016 it was reported that at the UMCU dozens of women who underwent fertility treatment may have had eggs fertilized by sperm cells from someone other than the intended father due to a mix up. Half the women had become pregnant or given birth. References External links Official website
Universitair Medisch Centrum Utrecht

Het Universitair Medisch Centrum Utrecht, afgekort UMC Utrecht, is het academische ziekenhuis dat verbonden is aan de Universiteit Utrecht. Het is in 1999 ontstaan uit de samenvoeging van de onderdelen Academisch Ziekenhuis Utrecht (AZU), het Wilhelmina Kinderziekenhuis (WKZ), het Ooglijdersgasthuis (OLGH), de Bijzondere Tandheelkunde van de faculteit Tandheelkunde, en de Medische faculteit van de Universiteit Utrecht (MFU). Het UMC Utrecht heeft ruim 1000 bedden en meer dan 12000 medewerkers. De onderdelen bevinden zich in verschillende gebouwen op universiteitscentrum Utrecht Science Park. Met het Centraal Militair Hospitaal (CMH) dat zich in hetzelfde pand bevindt als het AZU wordt veel samengewerkt. Verder is bloedbank Sanquin in het complex gevestigd. Het ziekenhuis is een van de elf traumacentra in Nederland en beschikt over een Mobiel Medisch Team. Het op de bovenste etage van het ziekenhuis gevestigde slaapcentrum is een baanbrekende afdeling op het gebied van de behandeling van slaapapneu. Geschiedenis Het ziekenhuis werd in 1872 geopend en werd vanaf 1924 Stads- en Academisch Ziekenhuis Utrecht, afgekort SAZU, genoemd. Het was het eerste academische ziekenhuis in Nederland en bevond zich aan de Catharijnesingel. De huisvesting van het AZU werd in de jaren 70 van de 20e eeuw te klein en midden jaren 80 verhuisde het daarom naar een nieuwbouwcomplex in De Uithof, tegenwoordig het Utrecht Science Park, waar het zich nog bevindt. De meeste gebouwen van het oude AZU zijn gesloopt en vervangen door woningen. De enkele gebouwen die er nog staan, waaronder het opvallende hoofdgebouw, zijn omgebouwd tot appartementen. Het Wilhelmina Kinderziekenhuis werd in 1888 aan de Nieuwegracht geopend. Het WKZ bleef tot 1999 op deze plaats operationeel, maar verhuisde in dat jaar naar nieuwbouw in De Uithof, naast het AZU. De gebouwen zijn verbonden middels een tunnel. De bloedbank, die zich voorheen op de Rubenslaan bevond, kreeg ook in de nieuwbouw een plaats . De panden aan de Nieuwegracht zijn deels gesloopt, deels verbouwd tot appartementen. Het UMC Utrecht is in 1999 uit een fusie van het AZU en het WKZ met de MFU ontstaan. Het maakt deel uit van Nederlandse Federatie van Universitair Medische Centra en is sinds januari 2020 partner in het landelijke Exposome-NL consortium dat samenwerkt op het gebied van exposoom onderzoek. Centra Hersencentrum Centrum voor immuunziekten Hart- en vaatcentrum Kanker Centrum Regeneratieve geneeskunde en stamcellen Julius Centrum voor Gezondheidswetenschappen Wilhelmina Kinderziekenhuis (WKZ) Biomedische Genetica Radiotherapie Traumacentrum Nationaal Vergiftigingen Informatie Centrum (NVIC) Calamiteitenhospitaal
Verzorgingsplaats De Andel

Verzorgingsplaats De Andel is een verzorgingsplaats in Europees Nederland gelegen aan de A12 Den Haag-Beek tussen afritten 11 en 12 nabij Gouda op de grens van de gemeenten Bodegraven-Reeuwijk en Gouda. Vanwege de centrale ligging tussen Utrecht, Den Haag en Rotterdam wordt deze verzorgingsplaats veel gebruikt als verzamelpunt voor mensen die samen verder rijden. De gemeente Bodegraven-Reeuwijk zou de verzorgingsplaats ook graag zien als Toeristisch Overstappunt (TOP) van waaruit recreanten naar toeristische plekken in de omgeving kunnen wandelen en fietsen door het Groene Hart en richting de Reeuwijkse plassen. Op deze manier kan de gemeente in economische zin meer profiteren van de A12. In de nacht van 3 op 4 september 2016 is het tankstation volledig afgebrand. Op 3 maart 2017 is het tankstation heropend met een Starbucks-vestiging.
Kerkpleinbrug

De Kerkpleinbrug is een vaste stenen brug uit 1983 in de Nederlandse stad Leiden. De brug verbindt de Kerksteeg met de Oosterkerksteeg en overbrugt de Herengracht. De brug is genoemd naar het plein van de Oosterkerk die ten zuidoosten van de brug lag. Typering De Kerkpleinbrug is een vaste stenen welf- en plaatbrug bestaande uit twee cirkelbogen van beton bekleed met metselwerk en zandsteen en een rechthoekige middendoorvaart gedekt met een betonplaat "bekleed" met gietijzeren zijliggers. De rijwegbreedte is 9 m met aan weerszijden trottoirs van 1,5 m. Geschiedenis De huidige Herengracht is in 1658 - 1659 gegraven. In 1662 werd vervolgens de eerste brug op deze locatie gebouwd. Oorspronkelijk was de brug in het midden tussen de twee boogoverspanningen voorzien van een dubbele houten ophaalbrug. In 1793 werd die vervangen door een ijzeren overspanning. In 1867 volgde een algehele vernieuwing. In 1953 en 1955 werd de brug gerepareerd en ten slotte in 1983 volledig vervangen, waarbij ook de oude paaltjesfundering werd getrokken. De brug is herbouwd naar de situatie van 1867, waarbij de brug uit beton op een houten paalfundering werd gebouwd met metselwerk bekleding boven de waterlijn. De brug is sinds 1968 ingeschreven in het monumentenregister als rijksmonument.
Drouwenerzand (attractiepark)

Drouwenerzand is een attractie- en vakantiepark in Drouwen in de Drentse gemeente Borger-Odoorn. Het park ligt nabij het natuurgebied Drouwenerzand. Geschiedenis Het gebied rond het Drouwenerzand werd oorspronkelijk gezien als een moeilijk beheersbare zandverstuiving, waar het zand regelmatig moest worden verwijderd om de wegen en landbouwgrond bruikbaar te houden. In 1956 opende de lokale bakker Hendrik Buntjer een theeschenkerij met een kleine speeltuin om gezinnen aan te trekken. De toegang was gratis, met de verplichting om een consumptie te kopen. De speeltuin had populaire attracties zoals een kettingbrug over water, een houten looprad en ponyritten. Ook waren er een speeltuin, ponyritten, huifkarren, een kinderboerderij, midgetgolf en verschillende kermisattracties. Er waren ook binnenfaciliteiten, zoals een natuurmuseum en restaurant. Naast de gebruikelijke attracties bood het park enige tijd onderdak aan een telefoonmuseum, met een tentoonstelling van historische telefoons en communicatieapparatuur. Dit museum is uiteindelijk weer gesloten. Bert van der Linde nam het park over in 1994 en breidde het uit tot een volwaardig attractiepark. In 2002 introduceerde hij een all-inclusive concept, waarbij bezoekers voor een vaste prijs onbeperkt toegang kregen tot eten en drinken. Dit leidde tot een aanzienlijke groei in bezoekersaantallen, met bijna 300.000 bezoekers per jaar. Het park komt vanaf 2025 onder het beheer van Kevin Moespot en Janna Moespot-van der Linde, dochter van de hiervoor genoemde Bert van der Linde. Attracties Drouwenerzand biedt diverse mechanisch aangedreven attracties voor kinderen van 3 tot ongeveer 14 jaar. De attracties zijn permanent in het park geplaatst. Verdwenen attracties Sky Glider Fantasia Bootjes Twilight (oude spookhuis) Indoor Apenkooi Twister Disney Airport
Heilig Hartkerk (Altweerterheide)

De Heilig Hartkerk is de parochiekerk van Altweerterheide, gelegen aan Bocholterweg 112, in de Nederlandse gemeente Weert. Geschiedenis De groei van Altweerterheide in de eerste decennia van de 20e eeuw deed de behoefte aan een eigen kerkgebouw groeien. In 1924 werd daarom een rectoraat ingesteld en -van tweedehands hout- een noodkerk gebouwd, die op 24 februari 1925 werd ingezegend en die plaats bood aan 100 gelovigen. De huidige kerk werd in 1935-1936 gebouwd. Architecten waren Jos Cuypers en Pierre Cuypers jr.. Uit 1936 stamt ook de kerkklok. In 1937 werd het rectoraat tot parochie verheven. Gebouw Het driebeukige bakstenen gebouw is een voorbeeld van baksteenexpressionisme. Kenmerkend is de tegen het koor aangebouwde vierkante toren, gedekt met tentdak en voorzien van een op een hoek ingemetseld Heilig Hartbeeld in art deco.
Onze-Lieve-Vrouw-van-Altijddurende-Bijstandkapel (Tungelroy)

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Altijddurende-Bijstandkapel is een betreedbare kapel in Tungelroy in de Nederlandse gemeente Weert. De kapel staat op de hoek van de Tungeler Dorpsstraat met de Truppertstraat. De kapel is gewijd aan de heilige Maria, specifiek aan de Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand. De kapel is een gemeentelijk monument. Geschiedenis In 1902 werd de kapel gebouwd. Tot in de jaren 1950 werd de kapel druk bezocht, daarna trad echter verval in. Uiteindelijk werd de kapel geheel gerestaureerd. Bouwwerk De neogotische bakstenen kapel heeft een driezijdige koorsluiting en wordt gedekt door een zadeldak met leien. De kapel heeft twee traveeën met in elke travee een spitsboogvenster met glas-in-lood. In de drie gevels van de koorsluiting zijn even grote spitsboogvormige blinde vensters aangebracht. Op de hoeken van de gevels en tussen de traveeën zijn er tweeledige haakse steunberen aangebracht. De frontgevel is een puntgevel met verbrede aanzet en schouderstukken en wordt bekroond met een ijzeren kruis. Hoog in de frontgevel bevindt zich een rond venster met daarin de initialen van Maria. In de frontgevel bevindt zich de rechthoekige toegang die wordt afgesloten met een dubbele houten deur. Boven de toegang bevindt zich een kleurrijk spitsboogvormig timpaan waarop een engel afgebeeld is. Van binnen is de kapel wit gestuukt onder een Maria-blauw houten gewelf. Op de schuine wanden van de koorsluiting zijn twee kleurrijke engelen geschilderd die samen één banderol vasthouden met daarin de tekst O.L.V. VAN ALTIJDDURENDE BIJSTAND. Tegen de achterwand is een altaar geplaatst met op het altaarblad een klein Mariabeeldje van Onze-Lieve-Vrouw. Boven de banderol is op de achterwand een icoon van de Onze-Lieve-Vrouw opgehangen. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Weert Lijst van gemeentelijke monumenten in Tungelroy
De Volharding (Zeddam)

De Volharding is een korenmolen in Zeddam in de Nederlandse provincie Gelderland. De molen is in 1891 gebouwd en is daarmee een zeer jonge molen vergeleken met de andere molen van Zeddam, De Grafelijke Korenmolen, die al in de 15e eeuw gebouwd is. De Volharding bleef tot 1941 op windkracht in bedrijf waarna wiekenkruis en staart verwijderd werden. In 1979 werd de molen geheel gerestaureerd. De molen heeft roeden met een lengte van 20,50 meter die zijn voorzien van het Oudhollands hekwerk met zeilen. De inrichting bestaat uit twee koppels maalstenen. De Volharding is eigendom van particulieren en wordt wekelijks door een vrijwillig molenaar in bedrijf gesteld. Externe link Eigen website