NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bijlmerweide

De Bijlmerweide is een park in Amsterdam-Zuidoost. Het park is gelegen ten oosten van de laagbouwwijken Kantershof en Geerdinkhof, ten westen van de rivier de Gaasp en het Diemerpark, ten noorden van het Gaasperpark en Gaasperplas en ten zuiden van het industriegebied Verrijn Stuartweg in Diemen. De Veeneikbrug, een fiets- en voetgangersbrug, verbindt de Bijlmerweide over de Gaasp met het Diemerbos. Park Het park is aangelegd in de jaren 1970, rond 1975, gelijktijdig met de oplevering van het Kantershof en Geerdinkhof. In 1976 werd het grootste kunstwerk van Nederland, Wildzang, geplaatst, dat een mensenleven mee zou moeten gaan. Het werd echter een kort 'mensenleven' aangezien in 1987 al werd besloten het kunstwerk niet meer bij te houden wegens te snelle achteruitgang. De laatste sporen van het kunstwerk waren rond 2009 nog te zien en de allerlaatste resten waren in 2013 nog gevonden in bosschages. Het waterwerk in de Bijlmerweide is uitgebreid en meer op elkaar is aangesloten in 2014 en 2015. Ook werden vanaf december 2014, 19 bruggen (max. 5 ton last) vervangen. De werkzaamheden waren in maart 2015 grotendeels afgerond. De skatebaan is in 2015 in de E-buurt van de Bijlmermeer geplaatst, die stond niet meer in het bestemmingsplan van de Bijlmerweide. Op de plaats van Wildzang is in en rond 2016 een groot kinderparcours gemaakt voor 95% van natuurlijk materiaal uit de Bijlmerweide zelf. Evenwichtspaaltjes, smalle bruggetjes, een kabelbaan en dergelijke. In 2019 is een bord op palen geplaatst met het opleveringsjaar (2016) en het bedrijf dat de werkzaamheden uitvoerde. Bijzonderheden De Bijlmerweide kent slechts één huisnummer. Op nummer 1 is gevestigd "Vogel- en zoogdierenopvang De Toevlucht", dat gevestigd is op een eiland in het park. In het park is een aantal “illegale” verkeersborden te zien van kunstenaar Peter Vial. Deze kunstenaar trof bij een bezoek aan het park verwaarloosde verkeersborden aan en drong aan op vernieuwing. Dit zou echter tijden gaan duren, dus verving hij ze door eigen exemplaren, niet geschilderd, maar voorzien van mozaïek. Deze bleken echter niet rechtsgeldig te zijn en moesten dus aangevuld worden door middel van “echte” verkeersborden. Om deze kleine kunstwerkjes voor sloop te behoeden kregen ze een gemeentelijke plaatje “kunstuiting” onder het bord. Achter de borden bevindt zich een wandelpaadje, met daarbij ook natuurlijke kunstuitingen, waarvan enkele al in slechtere staat zijn, door natuurlijk verval. Afbeeldingen
Begraafplaats Hoek van Holland

De Begraafplaats Hoek van Holland is een gemeentelijke begraafplaats aan de Kerkhofweg 6 in de Nederlandse plaats Hoek van Holland. De begraafplaats ligt aan de rand van een bos- en duingebied. Er bevindt zich een erehof voor gesneuvelde geallieerde militairen. Er is een rouwcentrum en een urnentuin met columbarium. Nederlandse oorlogsgraven Op het erehof bevinden zich vijf Nederlandse oorlogsgraven. Oorlogsgraven van het Gemenebest Op het erehof liggen 69 doden uit de Tweede Wereldoorlog begraven, afkomstig uit landen van het Gemenebest. Van negen van hen is de identiteit onbekend. Verder liggen er vijf Polen. Een aantal van de hier begraven militairen is geruime tijd na de oorlog overleden. De lokale overheid heeft hier bij het begin van de oorlog ruimte gereserveerd voor gesneuvelden. Al in mei 1940 werden de eerste militairen uit het Gemenebest hier begraven. Zij maakten o.a. deel uit van de Irish Guards, Welsh Guards en Royal Marines die ter bescherming van de Nederlandse regering naar Hoek van Holland waren gegaan. Ze zijn omgekomen in de zware luchtaanvallen op 13 mei. Later kwamen hier nog gesneuvelden bij die aanspoelden op de kust of vliegeniers die waren neergestort in de omgeving. Daaronder waren ook Fransen, Amerikanen en Canadezen; die zijn na de oorlog overgebracht naar elders. Op de begraafplaats staat een herdenkingskruis (Cross of Sacrifice) naar ontwerp van Sir Reginald Blomfield. Het is uitgevoerd in natuursteen, en er is een bronzen zwaard op aangebracht. Zie ook Lijst van militaire begraafplaatsen in Nederland Lijst van begraafplaatsen met oorlogsgraven van de Commonwealth War Graves Commission in Nederland Externe link De begraafplaats op de website van de Commonwealth War Graves Commission Noten
Verzorgingsplaats De Abt

Verzorgingsplaats De Abt is een Nederlandse verzorgingsplaats langs de A6 Muiderberg-Joure tussen afritten 12 en 13 ter hoogte van het Ketelmeer, net na het passeren van de Ketelbrug in het zuiden van de gemeente Noordoostpolder. Een abt is een leider of hoofd van een abdij. Achter de verzorgingsplaats loopt de Abtsweg. Bij de verzorgingsplaats ligt een tankstation van Esso. In 2012 werden middels een veiling de huurrechten van het pompstation verkocht.
Kraftwerk Eemshaven (RWE)

Das Kraftwerk Eemshaven (niederländisch Eemshavencentrale) ist ein Kohlekraftwerk in den Niederlanden. Es ist eines von mehreren Großkraftwerken im Energiepark Eemshaven in der Provinz Groningen. Betreiber sind RWE und die RWE-Tochter Essent. Das Kraftwerk hat eine installierte Leistung von 1,6 GW und einen Gesamtwirkungsgrad von 46 Prozent. Gearbeitet wird mit zwei Benson-Kesseln. Die Planungen zu dem Kraftwerk begannen 2006, die Bauarbeiten 2009. Seine Umweltgenehmigung erhielt es 2011. Angesichts der zu erwartenden Stickoxid- und Quecksilber-Emissionen gab es grundsätzliche Kritik am Bau eines solchen neuen Kohlekraftwerks. 2014 wurden die Umweltauflagen verschärft. Im September 2015 erklärte der Raad van State das Kraftwerk für endgültig genehmigt. Das Kraftwerk ging 2015 in Betrieb, kostete rund 2,5 Mrd. Euro und soll bis zum Jahr 2030 stillgelegt werden (siehe auch Kohleausstieg#Niederlande). Auf dem Kraftwerksgelände befindet sich ein Batterie-Speicherkraftwerk. Der Speicher besteht aus 110 Lithium-Ionen-Batteriemodulen, hat eine installierte Leistung von 35 Megawatt und 41 Megawattstunden Speicherkapazität. Das Speichersystem stellt Regelleistung bereit und wird am Energiemarkt eingesetzt. Durch virtuelle Kopplung soll die Stromerzeugung des Offshore-Windparks OranjeWind verstetigt werden. Siehe auch Liste von Kraftwerken in den Niederlanden Weblinks Das Kraftwerk Eemshaven auf der Internetseite von RWE Einzelnachweise
Oude Haven

L'Oude Haven, en français le Vieux-Port, est le plus ancien bassin du port de la commune néerlandaise de Rotterdam. Situation Situé dans le centre de Rotterdam, l'Oude Haven donne sur la Nouvelle Meuse. Il est bordé par deux autres darses, au nord-est par le Haringvliet et au sud-ouest, par le Wijnhaven. Histoire Les travaux de construction de l'Oude Haven débutent en 1328. Une charte datée du 28 juillet de cette même année mentionne la construction du bassin portuaire. C'est également à partir de la fin des années 1320 que le port de Rotterdam commence à développer une activité commerciale. L'Oude Haven est ouvert et utilisé à partir de 1350. Il s'étend alors à partir de la Blaak jusqu'à la Moriaansplein. L'année suivante, en 1351, un gracht (le Steigersgracht) est creusé. Ce canal urbain, qui s'ouvre sur l'Oude Haven, permet de connecter la rivière de la Rotte à la Schie. Vers la fin du XIXe siècle, en 1884, l'Oude Haven est aménagé d'un quai, l'Oudehavenkade. Le Steigergrachts est en grande partie détruit par le bombardement de 1940. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Oude Haven (Rotterdam) » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Article connexe Port de Rotterdam Liens externes (nl) Site officiel de l'Oude Haven (fr) Vieux-Port de Rotterdam sur Michelin Voyage Portail de Rotterdam Portail du monde maritime
Oude Haven (Rotterdam)

De Oude Haven, ook Oudehaven en Oude haven, is een van de oudste havens van Rotterdam, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Ze ligt in het centrum van de stad, zuidoostelijk van station Rotterdam Blaak. Geschiedenis Na het afdammen van de Rotte door de Middeldam ter hoogte van wat nu de Hoogstraat is, bleef ten zuiden daarvan een stomp van de rivier over met verbinding naar de Maas, omgeven door moerasland. De eerste steiger werd hier omstreeks 1350 aangelegd. Sinds ca. 1980 is de Oude Haven een uitgaansgebied met cafés en restaurants met terrassen aan het water, vlak bij de kubuswoningen, het Witte Huis en het ernaast gelegen Mariniersmuseum. De Hogeschool Rotterdam heeft een vestiging in de buurt. De Oudehaven is niet de oudste haven van Rotterdam; dat was feitelijk een steiger in de gracht ten zuiden van de Middeldam. Die gracht bestaat nu nog gedeeltelijk als Steigersgracht, maar heette destijds toepasselijk 'Steyger'. Aan de Oudehaven ligt ook de museale scheepshelling Koningspoort. De Oudehaven is aan de westkant verbonden met de Wijnhaven en aan de oostkant met het Haringvliet. Afbeeldingen Externe link Officiële website van Oude Haven
Hoflaankerk

De Hoflaankerk op de hoek van de Hoflaan en de Oudedijk is het oudste kerkgebouw in de Rotterdamse wijk Kralingen. Geschiedenis Het gebouw is in 1842 als Waterstaatskerk gebouwd schuin tegenover het toenmalige gemeentehuis, dat op de hoek van de 's-Gravenweg en de Kortekade aan de viersprong stond. De architect was Arend Roodenburg, hoofdonderwijzer Bouwkunde aan de koninklijke academie in Den Haag. Het adres van het huidige rijksmonument is Hoflaan 1. Op 25 december 1842, 1e kerstdag, werd de laatste dienst gehouden in het oude kerkje aan de Veenweg en de volgende dag werd de nieuwe Hoflaankerk in gebruik genomen. Beide diensten werden geleid door de Kralinger predikant ds. A.H.C. van Senus. Twee jaar later werd het oude kerkje gesloopt. Aan het einde van de Hoflaan staat sinds 1878 de Rooms-Katholieke Sint-Lambertuskerk. In 1888 werd de Gereformeerde Kerk in de Avenue Concordia ingewijd. De voorgevel is opgetrokken in een neoclassicistische Dorische composietstijl met Toscaanse zuilen. Ook het interieur is met eenvoudig wit pleisterwerk sober gehouden. De kerk werd in 1909 uitgebreid met de gaanderij, een uitbouw met verschillende ontmoetingsruimtes. In 1857 werd een orgel geïnstalleerd van orgelbouwer Chr. G.F. Witte van de firma Bätz en Co. Dit instrument verhuisde in 1911 naar de Gereformeerde Noorderkerk in Vlaardingen. Het huidige orgel, gebouwd door de gebroeders Van Vulpen uit Utrecht en ingehuldigd op 1 september 1966, staat bekend om zijn heldere en barokke klank. Studenten van de Muziektheateracademie van het Rotterdams Conservatorium in de naburige Voorschoterlaan gebruiken het als studie-instrument, en het gebouw staat open voor concerten van jazz tot koorzang. Na het bombardement in 1940 diende het kerkgebouw lange tijd als het onderkomen voor Zangvereeniging Rotte's Mannenkoor. De kerk wordt thans gebruikt door de hervormde gemeente Kralingen. Tuin In de tuin staat een replica van het oudste ANWB-verkeersbord van Nederland, een wegwijzer richting Rotterdam 4 km naar het westen. Het oorspronkelijke (houten) exemplaar werd op dezelfde plaats neergezet in 1894 langs de toenmalige straatweg naar Utrecht. Zie ook Lijst van kerken in Rotterdam Lijst van Waterstaatskerken
Almere Jungle

Almere Jungle is een combinatie van een dierenpark, zorginstelling, dierenopvang en botanische tuin in de gemeente Almere. Het instituut is opgericht in 1996. Geschiedenis Rond 1976 tot begin jaren 90 was het terrein ingericht als een volkstuincomplex. De gemeente Almere en Staatsbosbeheer hebben het gebied ontwikkeld tot het huidige stadslandgoed de Kemphaan waar Almere Jungle een onderdeel van is. Er is voornamelijk opvang voor zoogdieren, reptielen, vissen, vogels en insecten. Het is opgezet als een sociale werkplaats en telde in 2016 meer dan 70 cliënten. In 2022 zijn er meer dan 200 cliënten in de dagbesteding, die zowel jeugd- als volwassenenzorg behelst. Het verzorgen van de dieren wordt zoveel mogelijk gedaan door de cliënten die worden bijgestaan door professionele begeleiders. Naast de dierverzorging zijn cliënten actief in o.a. de horeca, de techniek, creationslab, winkel en groenverzorging. Almere Jungle is een stichting, en is lid van vereniging Dier en Park. Sinds 10 oktober 2016 heeft het dierenpark een dierentuinvergunning. Vanaf dat moment begon het groeien pas echt. Doordat er maar één hectare grond is, is uitbreiding niet mogelijk en wordt de bestaande indeling regelmatig vernieuwd en verbeterd. Er zijn plannen voor uitbreiding. Het dierenpark werd in 2023 eigendom van Robert Loose. Diersoorten Dit overzicht is mogelijk incompleet; u kunt helpen door het uit te breiden. Hieronder een overzicht van de diersoorten die er te vinden zijn. Externe links Officiële website dierenpark Website De Kemphaan
SV Wassenaar

SV Wassenaar is een omnisportvereniging uit de plaats en gemeente Wassenaar, Zuid-Holland, Nederland. Algemeen De vereniging werd op 1 augustus 1931 opgericht als voetbalvereniging. De sporten honkbal (1955) en softbal (1960) werden later toegevoegd. Thuishaven is het “Sportpark Kerkehout”. Honkbal Het eerste honkbalteam speelde in 2016 in de landelijke 1e klasse (1B). Hierin werd het klassekampioen en werd kampioen van de Eerste klasse in de wedstrijd tegen HCAW-2 (de winnaar van 1A). Van 2017-2019 kwam dit team uit in de Overgangsklasse. Softbal Het eerste vrouwensoftbalteam was in 2018 en 2019 als “BA SV Wassenaar” ingedeeld in de Eerste klasse. BA staat voor Blue Angels, de speelnaam van de Stichting Topsoftbal Zuid-Holland. In 2019 werd de competitie niet afgerond. Van 1989-1991 speelde het drie seizoenen in de Hoofdklasse. In 2016 werd het team kampioen in 3F en in 2017 werd het kampioen in 2A. Voetbal Standaardelftal Het standaardelftal speelde laatstelijk in het seizoen 2018/19, waar het uitkwam in de Vierde klasse van het KNVB-district West-II. Het eerste zaterdagelftal werd in februari 2018 door de KNVB uit de competitie gezet. Het team was voor de tweede keer niet komen opdagen bij een wedstrijd wegens spelers tekort. Hierdoor kon het team het seizoen 2017/18 niet afmaken. In het seizoen 2015/16 deed ook een standaardelftal mee in het zondagvoetbal. Deze was ingedeeld in de Vierde klasse. Echter trok de club dit elftal begin oktober 2015 weer terug uit de competitie, dit omdat er toch te weinig animo voor was. Voor het seizoen 2016/17 werd dit team dan ook niet weer ingeschreven. Competitieresultaten 1967–2019 Bekende (oud-)spelers Kassim Bizimana
Lourdeskerk (Nijmegen)

De Onze Lieve Vrouw van Lourdeskerk is een kerk in de wijk St.Anna in de Nederlandse stad Nijmegen. De kerk staat aan de Hatertseweg. Het is een van de acht kerken van de rooms-katholieke parochie Heilige Drie-eenheid. Het kerkgebouw dateert uit 1925. Sinds 2025 is de kerk gesloten. Geschiedenis Vanwege de groei van het aantal parochianen van de in 1910 gebouwde Groenestraatkerk, werd er in 1923 een nieuwe parochie gesticht: de Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes. Het bakstenen kerkgebouw werd ontworpen door Henri Thunnissen. De kerk heeft een breed middenschip en een koepel op de viering. Aan de voorzijde werden twee torens gepland, maar deze zijn niet gerealiseerd. De kerk werd ingewijd in 1925. Bouwpastoor was Gerardus Marinus de Grood. Naast de kerk bevindt zich een Lourdesgrot. Sinds een fusie in 2012 behoort de kerk tot de hiervoor genoemde parochie Heilige Drie-eenheid. In oktober 2022 werd bekend dat de Lourdeskerk zou gaan sluiten wegens een gebrek aan kerkgangers, in combinatie met te weinig mankracht en hoge onderhoudskosten. In juni 2025 vond de allerlaatste eucharistieviering plaats. Daarna werd de kerk aan de eredienst onttrokken, nadat eerst nog het 100-jarig jubileum was gevierd. Externe links Beschrijving van het kerkgebouw op bonas.nl[dode link] Website van R.K. Parochie Heilige Drie-eenheid
Hooydonkse watermolen

De Hooydonkse watermolen is een watermolen aan de Dommel, op adres Hooydonk 8-10 in het gehucht Hooydonk in de gemeente Nuenen, Gerwen en Nederwetten. De molen is een dubbele onderslagmolen met twee waterraderen, gebruikt als korenmolen. Er zijn twee molengebouwen, beide van hout, met rieten dak. De molen is privé-eigendom, is niet open voor bezichtiging, en is niet in bedrijf. Historie Het is niet bekend hoe oud de molen is. Zowel het midden van de negende eeuw als de twaalfde eeuw worden genoemd. In 1335 kwam de watermolen in bezit van de heer van Mierlo. Hij was in het verleden eigendom van het adellijke vrouwenklooster de priorij Hooydonk. Het klooster lag op het eiland van de watermolen. Er rest nog een keldergewelf van het klooster. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog is de molen verwoest en later weer herbouwd. Na de herbouw werd een volmolen toegevoegd. In de zeventiende eeuw was er een molenaar, Matthias Jansen van der Crabbe, die pinten bier verstrekte aan klanten, in de hoop hen weg te houden van de concurrerende Opwettense watermolen. De molen fungeerde in het verleden ook als olie- en houtzaagmolen. Het mechaniek van de oliemolen is ca. 1935 verwijderd, en dat van de houtzaagmolen in 1954. Beide bevonden zich in het gebouw aan de oostzijde (het lagere van de twee). Daarin werd een mechanische maalderij ondergebracht. Het is in de tweede helft van de twintigste eeuw met 8 m verlengd en tot woonhuis omgebouwd. In de jaren 1996 t/m 2000 is er veel restauratiewerk verricht. In 2009 is het waterrad aan het woonhuis aangesloten op een generator voor de opwekking van elektriciteit. Nabijgelegen watermolens Stroomopwaarts van de Hooydonkse Watermolen vond men de Woenselse Watermolen op de Dommel en vindt men de Opwettense Watermolen op de Kleine Dommel. Stroomafwaarts op de Dommel vond men de Sonse watermolen. Zie ook Lijst van watermolens Noten
Museumpark

Museumpark is an urban park in Rotterdam, Netherlands, located between the Museum Boijmans Van Beuningen, Westersingel, Westzeedijk and the complex of the Erasmus MC, a medical centre affiliated with the Erasmus University. The park lies on the former land of the Hoboken family, who lived in the building that is since 1987 the Natuurhistorisch Museum Rotterdam. The park was laid out in 1927 to the design of the architect Witteveen. On the south side of the pond in the park a monument for Gerrit Jongh, director of municipal works in Rotterdam. There are several artworks in the park, so it also serves as a sculpture garden. There are a number of museums located in the vicinity of the park, hence the name: The Netherlands Architecture Institute (NAi), since 2013 Het Nieuwe Instituut Museum Boijmans Van Beuningen and its new Depot, opened on November 5, 2021 The Chabot Museum The Kunsthal Huis Sonneveld Natuurhistorisch Museum Rotterdam References External links Museumpark + Witte de Withstraat = Kunst-As Museumpark Parkeergarage Rotterdam
Uiterste brug

De Uiterste brug is een monumentale brug in de Nederlandse stad Gouda, die de West- en Oosthaven met elkaar verbindt. Geschiedenis Al op het eind van de 15e eeuw wordt de uytterste brugge in de Goudse archieven genoemd. De eerste brug was waarschijnlijk een toogbrug, later in 1633 vervangen door een ophaalbrug en in 1845 door een draaibrug. De huidige brug is gebouwd in de jaren 1879 en 1880 door de Haagse ijzergieterij De Prins van Oranje. Het is een 19e-eeuwse ijzeren basculebrug. Deze brug bestond uit twee delen, die los van elkaar konden bewegen. Sinds 1975 zijn beide delen vastgezet. De naam "Uiterste brug" heeft te maken met de ligging van de brug. Het is de meest zuidelijk gelegen brug in de Gouwe, nabij de uitmonding in de Hollandse IJssel bij de Havensluis.
Begraafplaats Emaus

Begraafplaats Emaus is een begraafplaats in Vlaardingen die in 1823 in gebruik is genomen. Het was een van de eerste begraafplaatsen met een rooms-katholiek deel ten noorden van de grote rivieren. Bijzondere graven De gemeente Vlaardingen heeft 30 grafmonumenten aangewezen als funerair erfgoed. Zie een overzicht hiervan op de lijst van bijzondere grafmonumenten in Vlaardingen. Oorlogsgraven Op de begraafplaats is een erehof met daarin: Geuzengraven. Er zijn gedenkstenen voor "Geuzen" die hier herbegraven zijn (Reijer Bastiaan van der Borden, Nicolaas Arie van der Burg, Jacob van der Ende, Jan Kijne, Arij Kop en Johannes Jacobus Smit) en gedenkstenen voor "Geuzen" die elders begraven zijn. De Geuzen waren verzetslieden die in de gevangenis van Scheveningen vastzaten en op 13 maart 1941 op de Waalsdorpervlakte zijn gefusilleerd . Bij de Geuzengraven staat een regel uit Psalm 43:4 Dan ga ik op tot Gods altaren. Dit zongen de Geuzen vlak voor ze op de Waalsdorpervlakte werden gefusilleerd. Elk jaar op 13 maart worden de Geuzen herdacht. Na een kranslegging bij het eregraf volgt een stille tocht naar het Geuzenmonument op de Markt in Vlaardingen Er zijn enige graven uit het Gemenebest (eigenlijk een grafsteen voor drie Britse militairen). Het graf van een Nederlandse militair die tijdens de oorlog omgekomen is. Deze grafsteen wordt onderhouden door de Oorlogsgravenstichting. Het Indiëmonument, een monument dat Vlaardingers die in Nederlands-Indië zijn gesneuveld herdenkt. Treurende vrouw Op de begraafplaats staat een bronzen beeldje van een treurende vrouw (40 centimeter hoog), gemaakt door de Belgische kunstenaar Willy Kreitz. Dit beeldje is een eerbetoon aan alle vrouwen die tijdens de Tweede Wereldoorlog hun man of kinderen zijn verloren. Afbeeldingen Externe koppelingen Begraafplaats Emaus bij Online Begraafplaatsen Zie ook Zouteveen
Havendienst 20 (schip, 1939)

De Havendienst 20 is in 1939 als sleepboot voor een particulier op stapel gezet aan de Roode Vaart bij de werf Gebroeders Paans in Moerdijk. De mondelinge overlevering leert dat men op de werf kans heeft gezien de boot gedurende de Tweede Wereldoorlog nooit af te bouwen. Daarmee werd voorkomen dat de boot in verkeerde handen viel of tijdens het varen werd blootgesteld aan luchtaanvallen. Na de oorlog had de beoogde eigenaar onvoldoende middelen om de boot van de werf te kunnen afnemen. Door bemiddeling van scheepsmakelaar Van Veen werd in 1950 het Havenbedrijf der Gemeente Rotterdam de nieuwe eigenaar. Die zocht schepen voor de Havendienst. De boot kreeg de naam Havendienst II. In 1955 is het schip verbouwd tot brandblus-boot en in 1963 is het schip geschikt gemaakt als ijsbreker. De boot voer in dagdienst tot 1963. Daarna werd ze aangepast voor het varen in de continudienst en kwam weer in de vaart voor de gehele rechter Maasoever. Dat heeft geduurd tot 1990. Dat jaar is het schip overgedragen aan het Havenmuseum in Rotterdam. Het schip is opgenomen in het register voor mobiel erfgoed. De motoren Oorspronkelijk was de boot voorzien van een 3-cilinder Brons 2-takt dieselmotor van 150pk. Vanaf 1972 een Mercedes-Benz 6 cilinder 4-takt, type MB 846 A, fabrieksnr. 846-918-004387 van 280pk, met een hulpmotor Petter PH 2. Waarna in 1986 een gebruikte Caterpillar dieselmotor, type 3406B DI-T, fabrieksnr. 4TB847, van 330 pk werd geplaatst. Deze motor bleek een gescheurd carter te hebben. Een identieke motor werd gesponsord door de importeur. In verband met de relatief lichte constructie van de boot en de koppeling werd deze afgesteld op 240 pk. De nummering Aanvankelijk gebeurde de nummering met Romeinse cijfers, pas later Arabische. Vanwege het groeien van het transport in de Rotterdamse haven werden voor het toezicht en de begeleiding nieuwe, grotere en sterkere schepen besteld. De boot werd toegevoegd aan de reservevloot. Omdat de actieve boten vanaf 1 werden genummerd vernummerde de boot van Havendienst 2 naar Havendienst 10. Weer veel later kwamen er meer boten in de vaart en kregen de reserveboten vanaf 1982 de nummers 20 en hoger. De gegevens Lengte: 18,30 m Breedte: 4,77 m Diepgang: 1,90 m Officieel scheepsnummer, ook wel Europanummer genoemd: 3900003 ENI nummer 03900003 Bunkercapaciteit: 4000 liter gasolie
Sint-Franciscuskerk (Leeuwarden)

De Franciscuskerk is een kerkgebouw aan de Archipelweg 222 in de stad Leeuwarden. De kerk is een gemeentelijk monument. De rooms-katholieke kerk werd gebouwd in 1962-1963 naar ontwerp van architect Herman van Wissen. Op 9 mei 2004 werd de laatste rooms-katholieke kerkdienst gehouden. In 2004 werd het kerkgebouw verkocht aan de Vergadering van Gelovigen te Leeuwarden. Deze gemeente heet de 'Uitzichtgemeente'. De naam van het gebouw werd veranderd in 'Het Uitzicht'. Het orgel werd gemaakt door Vermeulen. De wandschilderingen van de kruiswegstaties werden in 1964 geschilderd door Bep Mulder. Zie ook Lijst van kerken in Leeuwarden (stad) Lijst van gemeentelijke monumenten in Leeuwarden (stad)