NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Vijftig Bunder

De Vijftig Bunder is een natuurgebied dat in beheer is van Natuurmonumenten. Het natuurgebied van 75 hectare ligt ten westen van Midlaren tussen de Hondsrug en de Drentsche Aa. Het natuurgebied valt onder het Drentsche Aa-gebied, een Natura 2000-gebied. De naam verwijst naar de geschatte grootte: 50 bunder, oorspronkelijk ruim 65 ha. Het natuurgebied is een heideveld met daaromheen stukken bos. Via een smalle strook bos is de Vijftig Bunder verbonden met het Noordlaarderbos. In het gebied zijn veel verschillende dieren te vinden zoals de Schotse Hooglander, maar ook verschillende vogelsoorten. Het gebied is te bekijken vanaf de fietspaden die langs het gebied lopen of smalle wandelpaden dwars over het heideveld, daarnaast zijn er rond het gebied een aantal campings gesitueerd. In het gebied zijn evenals in het noordelijker gelegen Groningse Noordlaarderbos karrensporen uit de Middeleeuwen te vinden en 7000 jaar oude grafheuvels. Ook is er een tankgracht te vinden uit de Tweede Wereldoorlog. Het gebied vormde voor de aankoop deels onderdeel van een bosgebied dat vanaf 1880 door de Groninger tabaksfabrikant Gerhard David Birnie was aangeplant. Rond 1930 was het gebied in beeld als mogelijke locatie voor een luchthaven in het noorden, maar uiteindelijk werd dit bij Eelde aangelegd. In de jaren 1930 werd het gebied ingericht als kampeerterrein. In 1966 kocht Natuurmonumenten het grootste deel van het terrein. In 1968 werd overeengekomen met de resterende huisjesbezitters op het zuidelijke deel van het terrein dat ze er nog 10 jaar gebruik van mochten maken. Vervolgens werd ook dit deel van het terrein natuurgebied. Aan noordzijde van de Vijftig Bunder werd in 1874 een schietterrein met twee schietbanen en een kogelvanger aangelegd in opdracht van het het Departement van Oorlog voor het garnizoen Groningen. In 1939 werd het terrein uitgebreid en werd daarom de Tolhuisweg ernaartoe beklinkerd. Na de sluiting van het schietterrein in 1972 waren er plannen om het schietterrein voor de Rijkspolitie te gebruiken, maar er werd geen hinderwetvergunning verstrekt omdat de baan niet meer aan de eisen van die tijd voldeed en de Drentse autoriteiten al langer hadden aangedrongen op het stopzetten van het schietterrein. Zij wilde het gebied inrichten voor natuur en recreatie. Daarop kon Natuurmonumenten dit terrein in 1976 ook kopen. Alle opstallen werden daarop gesloopt. Alleen de kogelvanger en een fundament van een loods herinneren nog aan de militaire geschiedenis van dit gebied.
Philips de Jongh Wandelpark

Het Philips de Jongh Wandelpark (of Philips de Jonghpark) is een park in het noorden van Eindhoven. Het park ligt in het stadsdeel Strijp aan de Bezuidenhoutseweg, nabij Landgoed De Wielewaal en De Herdgang. De boslopen van de PSV-selectie vinden in het Philips de Jongh wandelpark plaats. Het park is genoemd naar de vrouw van Anton Philips, Anna Philips de Jongh. Het echtpaar schonk het park in 1920 aan de gemeente Eindhoven. In het park werd tussen 2007 en 2012 het Folkwoods festival georganiseerd. Inmiddels is het park ook bekend als festival plaats voor o.a. Hidden Garden & NOX. Zie ook Wilhelminamonument
Kronenburgerpark

Kronenburgerpark er en offentlig park, der ligger i centrum af Nijmegen, Holland. Den ligger umiddelbart nordvest for Nijmegen Station og den nordlige del starter for enden af den vestlige del af Lange Hezelstraat. I den østlige del af parken ud til Parkweg findes resterne af den middelalderlige bymur og Kruittoren, der blev opført omkring 1425. Parken blev etableret i 1882. Referencer Eksterne henvisninger
Kronenburgerpark

Der Kronenburgerpark ist ein Park am Rande des Zentrums der niederländischen Stadt Nijmegen (deutsch Nimwegen). Der Park befindet sich in der Nähe des Hauptbahnhofs und der Einkaufsstraße Lange Hezelstraat. An der Stelle, an der der Park an den Parkweg grenzt, sind Überreste der mittelalterlichen Stadtmauer und des Kruittoren (deutsch Pulverturm) zu finden. Im Park steht das steinerne Standbild eines Löwen, das im Jahre 1886 vom Verschönerungsverein Nijmegen gestiftet wurde. Die Arbeit stammt von Henri Leeuw sr. (Leeuw = deutsch Löwe) und seinem Sohn Henri Leeuw jr. Die Skulptur steht inzwischen als Rijksmonument unter Denkmalschutz. Der über zwei Meter hohe Löwe besteht aus Savonnières auf einem zwei Meter hohen Sockel. Der sitzende Löwe hat seinen Mund geöffnet und seinen Kopf nach links gedreht. Sein Schwanz läuft vorwärts entlang seines linken Hinterbeins. Eine Kartusche zwischen den Beinen zeigt das Wappen der Stadt mit dem doppelköpfigen Adler. Im unteren Teil des Parks befindet sich ein zweiteiliger, durch eine Brücke getrennter Teich. Im oberen Parkteil sind ein kleiner Kinderspielplatz und ein kleiner Tierpark zu finden. In dem Tierpark leben Damhirsche und niederländische Landziegen sowie Pfauen und Hühner. Darüber hinaus gibt es, insbesondere im Sommer, auch Gasttiere. So waren im Jahre 2012 zwei Poitou-Esel zu bewundern, und im Jahre 2013 besuchte eine kleine Herde Ouessantschafe den Tierpark. Fotogalerie Weblinks Website der Stiftung Freunde des Kronenburgerparks (deutsch, niederländisch) Mittelalterliche Befestigungsreste & Stadtökologischer Park, Nijmegen Einzelnachweise
Kronenburgerpark

The Kronenburgerpark is a park in the center of Nijmegen, the Netherlands. It is close to the Central Railway Station and the Lange Hezelstraat. Where the park touches the Parkweg are the remains of the medieval walls with the Kruittoren (powder tower) (built around 1425). History After Nijmegen lost the status of fortified town in the Vestingwet (Constitution) (1874), the demolition of the fortifications started in 1876 and plans were made for the Explanation or expansion of the city. In 1880, the Utrecht garden architect Hendrik Copijn presented his plan for a city park to the west of the old town, where the entire city wall would be demolished. This plan did not make it. The garden and landscape architect Liévin Rosseels from Leuven came in 1881 with a new design that was approved. He laid the Kronenburgerpark in 1881–82 just outside the old city walls, between the Parkweg and the new Kronenburgersingel. He was advised in this by builder Pierre Cuypers, who restored the Powder Tower from 1878 to 1883 and put a major stamp on the decision to keep the city wall and to take it into the park. In the park there is a limestone statue of the Lion, which was donated in 1886 by the Nijmegen embellishment association. The design came from the hand of Henri Leeuw sr. And his son Henri Leeuw jr. The park, sung in a song by Frank Boeijen under the title "Kronenburg Park" (1985), was known as a hangout for prostitutes and drug addicts. After a radical reorganization, the park was given the appearance in 2005 of a quiet, modern city park. Situation Down in the park there is a pond, consisting of two parts separated by a bridge. At the top of the park there is a small playground for young children and a petting zoo. Fallow deer, land goats, peacocks and chickens are among the permanent residents. The park also occasionally houses animals temporarily, especially in the summer. In 2012, for example, the park hosted two donkeys, and in 2013 a small herd of Ouessant sheep. National monument The Kronenburgerpark is a national monument and bears number 522957. Gallery See also Battle of Nijmegen External links Frank Boeijen Groep - Kronenburg Park (1985) Kronenburgerpark Independent Visitor Guide References
Watertoren (Katwijk)

De Watertoren van Katwijk, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, werd in 1878 gebouwd naar een ontwerp van de stadsarchitect van Leiden, Jan Willem Schaap. Het technische gedeelte is van de hand van C.J. van Spall, de toenmalige directeur van de Leidsche Duinwater Maatschappij. De watertoren, die aan de rand staat van de Zuidduinen, waar het drinkwater gewonnen werd, is gebouwd ten behoeve van de watervoorziening in Katwijk, Leiden en de Duin- en Bollenstreek. De ronde toren is 33 meter hoog en in neoromaanse stijl gebouwd. Het waterreservoir is van gietijzer en heeft een inhoud van 600 m³. Op het terrein van de watertoren liggen een voorfiltergebouw uit 1912 en een pompgebouw uit 1900, die net als de watertoren met woonhuis en machinegebouw ook rijksmonument zijn. De toren is elke twee jaar te bezichtigen tijdens Open Monumentendag. Hoewel het duingebied grotendeels bij Katwijk aan Zee en voor een klein deel bij Nieuw Zuid hoort, valt de Cantineweg (tegenwoordig) onder de kern Katwijk aan den Rijn, inclusief de watertoren. Op papier ligt de toren dikwijls nog in Katwijk aan Zee, dit kan tot verwarring leiden. Smalspoor Verbonden met de toren was de spoorwegdienst van de Leidsche Duinwater Maatschappij, die een smalspoortraject van enkele kilometers door de duinen bezat. Eind jaren 70 werd dit spoor afgestoten en overgedragen aan de Nederlandse Smalspoorstichting, die er van 1973 tot 1992 in de zomermaanden rondritten voor publiek maakte met een smalspoorstoomtrein. Het spoor werd daarna opgebroken en de smalspoorstichting verhuisde naar het Valkenburgse Meer. Galerij Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Katwijk aan Zee Externe links Informatie over rijksmonumentnummer 508787 (watertoren) Informatie over rijksmonumentnummer 508786 (pompgebouw) Informatie over rijksmonumentnummer 508786 (voorfiltergebouw)
Antonius van Paduakerk (Nijmegen)

De Antonius van Paduakerk is een rooms-katholieke kerk aan de Groesbeekseweg in Nijmegen. Het neogotische gebouw werd in 1916-1917 opgetrokken naar een ontwerp van de Rotterdamse architect Jos Margry. De kerk is toegewijd aan de heilige Antonius van Padua. De bouw werd ondersteund door de Kerkbouw-stichting, die tot doel had kerken te bouwen die gewijd werden aan deze heilige. De Antonius van Paduakerk is een bakstenen driebeukige kruisbasiliek. Het transept heeft twee beuken. Boven de viering bevindt zich een zeskantige koepel met daarop een kleine klokkentoren. Aan de voorzijde van het gebouw had Margry een 50 meter hoge toren ontworpen, maar deze is nooit gerealiseerd. De voor deze toren bedoelde aansluitingspunten zijn nog goed zichtbaar, alsmede de grote spitsboog die als toegang tot de kerk had moeten dienen. De glas-in-loodramen zijn van de Nijmeegse kunstenaar Piet Gerrits en van Lambert Simon. In de kerk staat een Verschuerenorgel. Naast de kerk bevindt zich de pastorie uit 1917, die eveneens door J. Margry werd ontworpen. Behalve voor liturgische plechtigheden wordt de kerk ook dikwijls gebruikt voor concerten, met name door koren. In 2008 werd de kerk aangewezen als gemeentelijk monument. In Nijmegen bevindt zich nog een kerk die aan Antonius van Padua is toegewijd, de Heilige Antonius van Padua-Sint Annakerk, ook wel Groenestraatkerk genoemd. Deze kerk in de wijk Hazenkamp werd ontworpen door Albert Margry, de vader van Jos Margry. Externe link Antonius van Paduaparochie Beschrijving kerkgebouw in het monumentenregister van Nijmegen
Hedikhuizense Maas

De Hedikhuizense Maas is een zeer scherpe meander van de Maas die reeds in 1474–1475 werd doorgegraven om de scheepvaart te vergemakkelijken. De meander bevindt zich tussen Hedikhuizen en Haarsteeg. Het gebied ten noorden van deze meander, en dus nu gelegen ten zuiden van de Maas, bleef als Gelderse Waarden nog tot 1958 tot Gelderland horen. De Hedikhuizense Maas is sindsdien geleidelijk verland. Het is verworden tot een lang en smal water en deels zelfs een sloot. Het staat ook in verbinding met een systeem van uitwateringssloten dat onder meer de Luisbroekse Wetering omvat. De historische riviermeander wordt omgeven door de Hoge Maasdijk bij Hedikhuizen en de Vergereindse Weg. Tot in het begin van de 16e eeuw heeft het Kasteel van Hedikhuizen aan de Hedikhuizense Maas gestaan, ter hoogte van het Komwiel te Haarsteeg. Van 1826 tot 1911 heeft aan het Vergereind een poldermolen gestaan die het water van de Luisbroekse wetering in de Hedikhuizense Maas bracht. Dit was een ronde stenen molen van het type grondzeiler.
Gouda Vandtårn

Gouda Vandtårn er et tidligere vandtårn beliggende i Gouda, Sydholland. Tårnet er tegnet af arkitekt Jan Schotel og opført i 1883. Højden af tårnet er 33,15 meter og dets tank kan rumme 300 m3 vand. Drikkevandsselskabet Oasen (før 1. december 2005 Hydron Zuid-Holland) solgte i 2003 tårnet til en virksomhed, der laver trådløse apparater. En ombygning var ikke nødvendig, da tårnets stueetage kunne tages i brug med det samme. Endvidere har vandværket solgt arealerne på begge sider af tårnet til opførelse af boliger. Tårnet har status af rijksmonument.
Watertoren (Gouda)

De watertoren in Gouda is gebouwd in 1883 en is ontworpen door Jan Schotel. De watertoren heeft een hoogte van 33,15 meter en heeft een waterreservoir van 300 m3. Van 1969 tot 1980 waren twee niet meer gebruikte waterbassins van 42 x 20 meter in gebruik als zwembad met de naam Torenbad. Het openlucht zwembad werd na opening van zwembad De Tobbe gesloten. Het drinkwaterbedrijf Hydron Zuid-Holland (sinds 1 december 2005 Oasen geheten) heeft in 2003 de watertoren in Gouda verkocht aan een bedrijf dat draadloze apparatuur maakt. Een verbouwing was niet nodig, de begane grond van de toren en het bijgebouw konden meteen in gebruik worden genomen. Verder heeft het drinkwaterbedrijf de grond links en rechts van de toren verkocht ten behoeve van woningbouw. De toren heeft de status rijksmonument. Externe link Informatie over rijksmonumentnummer 517626
Sint-Corneliuskerk (Den Hout)

De Sint-Corneliuskerk is de voormalige rooms-katholieke parochiekerk van het kerkdorp Den Hout, in de Nederlandse gemeente Oosterhout. Het kerkgebouw en de geloofsgemeenschap maken deel uit van de Sint-Catharinaparochie. De kerk werd in 1878 gebouwd op de plaats waar tot die tijd een schuurkerk had gestaan. Ze werd in 2016 aan de eredienst onttrokken. Geschiedenis Er bestond in de 14e eeuw reeds een kapel in Den Hout, die gewijd was aan Antonius Abt. Deze kapel behoorde bij een gasthuis. Het is onzeker of deze in 1336 door Willem van Duivenvoorde is gesticht of dat diens zoon dat in 1385 heeft gedaan. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog werd het gasthuis verwoest en raakte de kapel in verval. De grond waarop gasthuis en kapel hadden gestaan werd in 1805 tot begraafplaats ingericht. In 1787 werd een schuurkerk gebouwd, toen Den Hout het recht kreeg om een zelfstandige parochie op te richten. In 1836 onderging de schuurkerk een flinke verbouwing. Het dak werd verhoogd en de kerk kreeg een toren met klokken. Veertig jaar later werd de huidige Corneliuskerk gebouwd. Deze kerk was een van de eerste werken van architect P.J. van Genk, de belangrijkste architect van kerken in het bisdom Breda in de laatste drie decennia van de 19e eeuw. Van Genk ontwierp de kerk in 1877, in een voor Nederland unieke neogotische stijl die sterk was beïnvloed door de Belgische neogotiek. Dezelfde stijl zou hij gedurende de rest van zijn carrière hanteren. De kerk werd op zondag 16 september 1878 ingewijd door Mgr. Van Beek, bisschop van Breda. Bij de inwijding zag de kerk er tamelijk sober uit; alleen het allernoodzakelijkste was aangebracht. De vele kunstwerken die de kerk nu rijk is, werden dankzij de gulheid van de parochianen in de eerste decennia die volgden op de inwijding aangebracht. De muurschilderingen zijn van P.J.H. Cuypers en dateren uit 1908. Voor de kerk staat een Heilig Hartbeeld (1924). Kerk en interieur werden in 1987 geheel gerestaureerd. Sluiting en mogelijke aankoop kerkgebouw door bewoners Omdat de parochie deze kerk wilde sluiten, had een groep inwoners van Den Hout het plan opgevat om de kerk aan te kopen. De onttrekking aan de eredienst was per 18 december 2016 een feit. Externe links Wikilokaal Oosterhout over de Corneliuskerk ReliWiki Meertens Instituut Galerij
Sint-Janskapel (Grubbenvorst)

De Sint-Janskapel is een veldkapel aan de Sint-Jansweg 9 bij Grubbenvorst, maar op het grondgebied van de Nederlandse gemeente Venlo. In de nabijheid van de kapel staat de Sint-Janshoeve. Op krap anderhalve kilometer naar het noordwesten staat de Onze-Lieve-Vrouw-van-Fátimakapel. De kapel is gewijd aan Johannes de Doper. Geschiedenis De kapel werd omstreeks 1430 gesticht door de adellijke Aleid van Baersdonck. Zij schonk ook een belangrijke relikwie, namelijk de doek waarin het afgehakte hoofd van Johannes de Doper zou zijn gewikkeld. Dit alles zorgde voor een toeloop van bedevaartgangers. In de nabijheid werd de Sint-Janshoeve gesticht, om de dienstdoende pastoor in zijn onderhoud te voorzien. De kapel mat 6 bij 12 meter. In 1702, ten gevolge van de Spaanse Successieoorlog, richtten Hollandse troepen verwoestingen aan, maar de kapel werd blijkbaar weer herbouwd, want in de tweede helft van de 18e eeuw werd melding gemaakt van grote aantallen bedevaartgangers. De Franse bezetter maakte hier echter in 1795 een einde aan. Hoewel de kapel vanaf 1807 weer gebruikt mocht worden, was dit aan strenge eisen onderworpen. Daarom werd de kapel gesloten en werden de kostbaarheden naar de parochiekerk van Grubbenvorst overgebracht. Na een aantal initiatieven kwam in 1959 uiteindelijk een nieuwe kapel gereed, die op 15 meter van de oude werd gebouwd. In 2012 kwam de kapel midden op het terrein van Floriade 2012 te staan. Er werd een kunstwerk bij de kapel opgericht dat de geschiedenis levendig moest houden. Sinds 2017 staat de kapel op het terrein van de Brightlands Campus Greenport Venlo. Gebouw De huidige kapel is een vierkant, bakstenen gebouwtje met tuitgevels. Achter een traliewerk bevindt zich een beeld van Johannes de Doper met opschrift: Ecce Agnus Dei (zie het Lam Gods). Het kunstwerk omvat een altaar met kelk en kruis, en een hoofd van Johannes de Doper op een schotel. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Venlo
Afrikaanderplein

Afrikaanderplein was a football ground in Rotterdam, the Netherlands. It was the first home of the professional football club Feyenoord – then known as Wilhelmina (1908–09), HFC (1909), Celeritas (1909–12) and eventually Feijenoord – from its foundation in 1908 until 1917, when the club moved to a new ground at the Kromme Zandweg. Before the foundation of Feyenoord, fellow Rotterdam club Excelsior played its matches on the Afrikaanderplein in the season 1907–08, after which the club returned to Woudestein. References
Afrikaanderplein

Le Afrikaanderplein est une place de Rotterdam aux Pays-Bas. Chaque mercredi et samedi y a lieu le « marché d'Afrikaander », l'un des plus importants et multiculturels des Pays-Bas. Situation et accès La place, qui comprend en son sein le Afrikaanderpark, est située le long de la Paul Krugerstraat dans le sud de la ville. Ce site est situé non loin des stations de métro Rijnhaven et Maashaven. Origine du nom La place doit son nom de « place afrikaner » au quartier éponyme d'Afrikaanderwijk dont elle est le centre. Ce quartier est conçu à partir de 1895 pour loger les nouveaux habitants de la classe ouvrière de Rotterdam ainsi que les employés des nouveaux ports de Rijnhaven et Maashaven. Au début de l'année 1900, il est décidé de rendre hommage aux Afrikaners engagés dans la seconde guerre des Boers en donnant à ce nouveau quartier des noms en lien à des villes sud-africaines ou à des commandants Boers. Le 7 mars 1900, la place prend ainsi son nom de Afrikaanderplein. Anciens terrains de football On commence à jouer au football sur le terrain présent au milieu de la place à partir du 5 septembre 1904, quand le FVV y joue son premier match après avoir reçu une autorisation de la mairie. Au fil des années plusieurs terrains contigus sont aménagés, ces terrains pauvres en gazon et cabossés sont surnommés « la petite Suisse ». Le club nouvellement créé de l'Excelsior y joue de 1907 jusqu'à 1912 et son retour au terrain Woudestein à Kralingen. L'équipe résidente la plus connue est celle du Feyenoord Rotterdam qui y joue de 1909 jusqu'à 1917. Cette année-là, décision est prise par la commune d'aménager les terrains en jardins ouvriers à l'image de ce qui se fait alors au Royaume-Uni. Cet aménagement entraîne le déménagement de Feyenoord au Kromme Zandweg. Assister aux matchs est gratuit et jusqu'à 1 500 personnes pouvaient se réunir pour regarder les matchs de Feyenoord. En raison de l'absence de vestiaires, les clubs utilisent les cafés adjacents pour se changer. Feyenoord utilise par exemple un local mis à disposition de l'équipe par le propriétaire d'un café au no 63 de la Joubertstraat, Frans Waltmann, afin de s'en servir de vestiaire ou pour y entreposer les buts qui sont montés à chaque match. Notes et références Voir aussi Articles connexes Feyenoord Rotterdam Rotterdam Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de Rotterdam
Afrikaanderplein

Het Afrikaanderplein is een plein in Rotterdam-Zuid, aan de Paul Krugerstraat. De Rooms-katholieke Sint-Franciscus van Assisikerk werd in 1912-1913 gebouwd op de hoek van het plein en de Paul Krugerstraat. De kerk werd in 1975 gesloopt. Tussen 1909 en 1917 lag er een voetbalveld. Op dat veld voetbalde de hoofdmacht van Wilhelmina, dat in 1912 Feyenoord zou worden. In de Tweede Wereldoorlog werden er groenten gekweekt ten behoeve van de voedselvoorziening. Op het plein stond al in 1930 een achtkantige muziektent, deze werd in 1964 wegens bouwvalligheid gesloopt. Tussen 1960 en 1980 waren jaarlijks terugkerende evenementen de kermis en het circus, onder andere het circus Toni Boltini. Op het plein wordt sedert 1964 op woensdag en zaterdag een warenmarkt, de zogenaamde Afrikanermarkt, gehouden. Deze markt stond daarvoor langs de Maashaven en Hillelaan en werd Maashavenmarkt genoemd. De Afrikanermarkt is een van de grootste in Nederland, ze trekt veel publiek uit de omliggende wijken. Op het grote plein worden regelmatig (buurt)evenementen georganiseerd.
Vredenhof (Schiermonnikoog)

Vredenhof is een begraafplaats op het Nederlandse eiland Schiermonnikoog, aangelegd voor de aldaar aangespoelde drenkelingen. Geschiedenis Aanvankelijk werden aangespoelde drenkelingen op Schiermonnikoog begraven in de duinen. In de 19e eeuw werd dit verboden. In 1863 werden zeven bemanningsleden van een gestrand Zweeds schip begraven op de plek in de buurt van het latere Vredenhof. Ook later werd er nog een drenkeling in deze omgeving begraven. In 1917 namen enkele inwoners van Schiermonnikoog het initiatief voor de stichting van Vredenhof, een begraafplaats voor de aangespoelde drenkelingen tijdens de Eerste Wereldoorlog. Ook drenkelingen uit de Tweede Wereldoorlog liggen hier begraven. De begraafplaats ligt ten noordoosten van het dorp aan de Reddingsweg, verscholen tussen de bomen. Het baarhuisje dateert uit 1925 en is ontworpen door gemeente-architect Klaas Kuipers uit Olst. Een van de stichters van het kerkhof, de hotelhouder Sake van der Werff, werd er zelf op 6 mei 1955 begraven. Na zijn overlijden kwam het beheer van het kerkhof in handen van de stichting "Vredenhof". De oud-directeur van het loodswezen in Rotterdam, Lammert Wiersma schreef het gedicht Fredenhaf, een gedicht dat is geschreven in het Schiermonnikoogs en dat is opgenomen in de taalroute van het eiland (zie afbeelding). Boek en film De journalist Wibo van de Linde schreef Het geheim van Vredenhof, een jeugdserie die in 1983 werd uitgezonden door de TROS. Het verhaal speelt zich af op en rond Schiermonnikoog, waarbij de Vredenhof een centrale rol speelt. Hoofdrolspelers waren Jelle de Jong en Heleen Faber. De producent van de film, Jan Fischer, kocht eind 1982 het plaatselijke hotel Van der Werff. Hij zou in latere jaren voorzitter van de stichting "Vredenhof" worden. Vanwege onder meer deze activiteiten werd hij in 2010 benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Na zijn overlijden is Fischer op 4 september 2014 begraven op Vredenhof. Literatuur Sietse van der Hoek (2003): Vredenhof : rustplaats voor drenkelingen op Schiermonnikoog Externe link Website van Vredenhof