NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Annakapel (Spaubeek)

De Sint-Annakapel is een kapel in de buurtschap Oude Kerk bij Spaubeek in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Beek. De kapel staat aan het einde van een doodlopende straat (Oude Kerk) ten noordoosten van het dorp Spaubeek ten noordoosten van station Spaubeek. Het gebouw is in neogotische stijl opgetrokken met driezijdige sluiting en op het dak een dakruiter. Rond het gebouw was het oude kerkhof waar zich thans nog een stenen grafkruis uit 1733 bevindt. De kapel is een rijksmonument en gewijd aan Sint-Anna. Geschiedenis In 1148 wordt de kerk van Spaubeek voor het eerst genoemd. Ze was gewijd aan Sint-Laurentius. Ze stond echter niet in de dorpskern, maar bevond zich langs een oude Romeinse heerbaan ver buiten het dorp. In 1837 werd er in het dorp Spaubeek een aan Sint-Laurentius gewijde kerk gebouwd en werd de kerk in de buurtschap Oude Kerk gesloopt. In 1865 werd op de plaats van de oude parochiekerk een kapel gebouwd ter ere van Sint-Anna. In 1989 werd de kapel gerestaureerd. De kapel is een stempelpost op de route Via Coriovallum evenals het nabijgelegen Kasteel Terborgh. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Beek
Church of St. Peter and St. Paul, Amsterdam

De Papegaai is the lesser of the two parochial churches in the St Nicholas Roman Catholic parish in Amsterdam. The church is dedicated to Saints Peter and Paul. It is nicknamed "De Papegaai" (The Parrot) because it was originally hidden in a garden behind a regular housefront that belonged to a bird-trader in the days when Catholicism could not be practised publicly. Today there is a narrow, Neo-Gothic facade flanked by statues of Saint Joseph and a perched parrot. The church is on the busy Kalverstraat just south of Dam Square, and invites people in for quiet, as well as celebrating Sunday Mass (Post-Vatican II Mass) in Latin with Gregorian chant. It is the home of the vocal ensemble Gregoriana Amsterdam. Services Sunday: 1030 Sung Mass in Latin 1215 Sung Mass in Latin Monday-Saturday 1030 Eucharist External links
Iglesia de San Pedro y San Pablo (Ámsterdam)

La Iglesia de San Pedro y San Pablo​ (en neerlandés: H.H. Petrus- en Pauluskerk) es la menor de las dos iglesias parroquiales católicas en la parroquia de San Nicolás en Ámsterdam​ en los Países Bajos. La iglesia está dedicada a San Pedro y San Pablo. Se le llama «De Papegaai»​ (El loro), ya que estaba originalmente oculta en un jardín detrás de un frente de casa normal que pertenecía a un comerciante de aves en los días en que el catolicismo no podía ser practicado públicamente.[cita requerida] Hoy en día hay una fachada neogótica estrecha flanqueada por estatuas de San José y un loro. La iglesia está en la concurrida calle de Kalverstraat, justo al sur de la plaza Dam, convocando a los fieles a la tranquilidad, así como a la celebración de misas en latín y con cantos gregorianos.[cita requerida] Véase también Iglesia católica Anexo:Basílicas y catedrales de los Países Bajos Referencias
De Papegaai (Amsterdam)

De Papegaai of Sint-Jozefkerk is een rooms-katholieke kerkgebouw aan de Amsterdamse Kalverstraat (huisnummer 58). Het gebouw en de geloofsgemeenschap maken deel uit van de Sint-Nicolaasparochie in Amsterdam-Centrum Geschiedenis De statie werd opgericht in 1672. De eerste pastoor was Willem Willemart. Daarvoor was hij in de statie De Duif werkzaam geweest. Hoewel het huis dat hij in de Kalverstraat huurde een kompas op de gevel had als verwijzing naar de achternaam van de eigenaar Willem Compas, kreeg de schuilkerk de bijnaam De Papegaai. In 1689 kocht G. Fox, de opvolger van Willem Willemart, het pand. Omdat hij geld tekortkwam, leende hij bij het R.C. Oude Armencomptoir. Vervolgens behoorde het huis aan het rooms-katholieke oude armenkantoor tot het in 1846 voor ƒ 24.000 werd teruggekocht om er een kerk te kunnen bouwen, die in 1848-1849 verrees. Het werd de eerste neogotische kerk in Amsterdam. De architect was Gerrit Moele jr.. Na het herstel van de bisschoppelijke hiërarchie in Nederland in 1853 kreeg De Papegaai een functie als bijkerk van de Franse Kerk aan de Nieuwezijds Voorburgwal. In die tijd had de Franse kerk nog de heilige Petrus en Paulus als patroon, terwijl De Papegaai was toegewijd aan de heilige Jozef. Toen de Franse kerk in 1911 gesloten werd nam De Papegaai de beide patronen over. Sedertdien heet de kerk officieel de kerk van de heilige Petrus en Paulus. Sinds 8 december 2021 is bij decreet van mgr. Jan Hendriks, bisschop van bisdom Haarlem-Amsterdam het kerkgebouw weer gewijd aan Jozef van Nazareth. Interieur De kerk staat op de Monumentenlijst en wordt daar beschreven als een driebeukige basiliek met tribune, in Willem II-stijl. Het stucwerk dient uitsluitend voor decoratie en heeft geen dragende functie. Functie De Papegaai maakt anno 2025 samen met de Co-kathedrale basiliek van de Heilige Nicolaas deel uit van de Nicolaasparochie. De Papegaai is de grootste voormalige Amsterdamse schuilkerk die nog in gebruik is. Zij trekt de aandacht van het winkelend publiek in de Kalverstraat door het bord "Een kwartier voor God". Galerij Literatuur T.H. von der Dunk, 'De bouw van de Papegaai: Amsterdams eerste neogotische katholieke kerk', Jaarboek Amstelodamum, 97 (2005), p.155-183. P.M. Grijpink, 'De kerk van den H.Josef te Amsterdam', Bijdragen voor de Geschiedenis van het Bisdom van Haarlem, 33 (1911), p.271-313.
Wierdensehoek

De Wierdensehoek is een wijk in het westen van de stad Almelo. De wijk bestaat uit twee gedeelten die worden gescheiden door de Aalderinkssingel: Kerkelanden en Aalderinkshoek. Kerkelanden behoort tot de armste buurten van Nederland. De gemiddelde inkomens in deze Almelose wijk liggen nog lager dan die van de studentencampus van de Universiteit Twente in Enschede. Aan de zuidkant wordt de wijk begrensd door de Wierdensestraat, aan de noordoostkant door het spoor. Aan de westkant loopt de Schuilenburgsingel van de ring Almelo. Externe links Wierdensehoek Kerkelanden bij toenwasalmelonogmooi.nl
Hertogin van Brabant

De Hertogin van Brabant is een voormalige korenmolen aan de Parallelweg 8 in Drunen (gemeente Heusden), Noord-Brabant. Deze stenen beltmolen uit 1838 verving een twee jaar eerder uitgebrande standerdmolen. De Hertogin van Brabant was tot 1947 in bedrijf; daarna werd met behulp van een dieselmotor gemalen en raakte de molen in verval. Een restauratie in 1953-54 maakte de molen weer maalvaardig, maar toen er in 1969 een sociëteit in werd gevestigd, raakte de molen opnieuw in verval. De fokken werden reeds in 1969 van de roeden verwijderd en later werden de roeden geheel kaalgezet. De omgeving werd erg rommelig en de molen is ingegroeid geraakt. Het binnenwerk was echter niet verwijderd. In 2010 werden veel hoge bomen in de omgeving gerooid, maar dat was slechts om een geluidswal langs de A59 te kunnen plaatsen. In augustus 2014 is gestart met restauratie van deze korenmolen. Op 31 oktober 2015 waren de werkzaamheden gereed en werd de molen feestelijk in bedrijf gesteld. Een storend element in de omgeving blijft echter de geluidswal.
Heilige Egbertuskerk (Hoek van Holland)

De Heilige Egbertuskerk is een rooms-katholieke kerk aan De Cordesstraat 27- 29 in Hoek van Holland. De eerste Egbertuskerk in Hoek van Holland was een eenvoudig houten gebouw uit 1900 aan de 1e Scheepvaartstraat. In 1905 werd dit gebouw verplaatst naar de Rietdijkstraat, waar het bij oorlogshandelingen in 1944 werd verwoest. In de periode na de oorlog werd de naastgelegen Sint-Josephschool als kerk gebruikt. Het huidige kerkgebouw werd in 1959-1960 gebouwd, naar een ontwerp van H.P.J. de Vries. Dit was een van zijn laatste ontwerpen voor hij in 1965 overleed. De eerste paal werd geslagen op 13 april 1959, waarna de eerste steen op 24 september van hetzelfde jaar kon worden gelegd. Op 6 april 1960 werd de kerk geconsacreerd. Het is een rechthoekige zaalkerk, met een halfronde apsis aan de westelijke zijde. In 2006 werd een kleine Mariakapel toegevoegd, ontworpen door Vincent van Leent. Het beeldhouwwerk van De Heilige Egbertus op de voorgevel werd gemaakt door Albert Termote. De kerk wordt tot op heden gebruikt door de “R.K. Parochie H. Egbertus & H. Lambertus" waartoe ook de Lambertuskerk in Heenweg als bijkerk behoort. Bron Reliwiki - Hoek van Holland, Egbertuskerk Website RK Westland, Hoek van Holland
Venloër Heide

De Venloër Heide is een natuurgebied in Nettetal in het westen van de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen, direct tegen de Nederlands-Duitse grens bij Venlo. Het gebied is voornamelijk bebost met gemengd bos, dat bestaat uit zowel loof- als naaldbomen. Er zijn ook kleine stukken heide, maar niet zoveel als op de Groote Heide aan de Venlose kant van de grens. Op de Venloër Heide zijn ook restanten van de grote vliegbasis Venlo-Herongen, evenals op de Groote Heide bij Venlo. Het natuurgebied wordt zuidelijk begrensd door de Duitse snelweg A61. Direct oostelijk is het landgoed Kasteel Krieckenbeck gelegen. Noordelijk van het gebied, voert de eveneens Duitse snelweg A40 naar het Ruhrgebied. De Duitse plaatsen Kaldenkerken, Herongen en Leuth liggen dicht bij de Venloër Heide. Externe link NSG Venloer Heide – officiële informatie over het gebied[dode link]
De Westermolen, Kollumerpomp

De Westermolen is a smock mill in Kollumerpomp, Friesland, Netherlands which was built in 1845. The mill has been restored to working order. It is listed as a Rijksmonument, number 23746. History De Westermolen was built in 1845 to drain the 300 hectares (740 acres) Ooster- en Wester- Nieuwkruisland polder. As well as draining the polder, it could also pump water into the polder. The mill worked until 1959, when a stock broke in a storm. Permission was then sought to demolish the mill, but this was refused. On 4 March 1961, the mill was bought by the municipality Kollumerland en Nieuwkruisland for ƒ1. The mill was restored at a cost of ƒ7,500. A diesel engine was placed in the mill to work the Archimedes' screw. A further restoration in 1984 by millwright Thijs Jellema of Burdaard saw the diesel engine replaced by an electric motor. Further work by Jellema in 1987 returned the mill to working order. Ownership of the mill had passed to the Monumentenstichting Kollumerland c.a. en Nieuwkruisland by 1996, when further restoration work was carried out. An electrically driven pump now stands next to the mill. Description De Westermolen is what the Dutch describe as a Grondzeiler. It is a two-storey smock mill on a single-storey base. There is no stage, the sails reaching down almost to ground level. The mill is winded by tailpole and winch. The smock and cap are thatched. The sails are Common sails. The sails on the inner stock have a span of 17.81 metres (58 ft 5 in), while those on the outer stock have a span of 17.96 metres (58 ft 11 in). The sails are carried on a cast-iron windshaft which was cast by Prins van Oranje, The Hague, in 1870. The windshaft also carries the brake wheel which has 60 cogs. This drives the wallower (33 cogs) at the top of the upright shaft. At the bottom of the upright shaft is the crown wheel, which has 41 cogs, drives a gearwheel with 42 cogs on the axle of the Archimedes' screw. The axle of the Archimedes' screw is 465 millimetres (1 ft 6 in) diameter. The screw is 1.37 metres (4 ft 6 in) diameter . It is inclined at 16.7°. Each revolution of the screw lifts 969 litres (213 imp gal) of water. The Archimedes' screw that pumped water into the polder has been removed. Public access De Westermolen is open on Friday mornings. It is also open on Saturday mornings if there is enough wind to work the mill. References
De Westermolen (Kollumerpomp)

De Westermolen is een poldermolen nabij het Friese dorp Kollumerpomp, dat in de Nederlandse gemeente Noardeast-Fryslân ligt. Beschrijving De Westermolen, een grondzeiler, werd in 1845 gebouwd voor de bemaling van de 300 ha grote polder Ooster- en Westerkruisland. In Ooster Nieuwkruisland stond nabij De Kolk de Oostermolen, die in hetzelfde jaar werd gebouwd, maar in 1937 werd gesloopt toen deze werd vervangen door een elektrisch gemaal. Aanvankelijk had de Westermolen twee vijzels, maar een daarvan werd verwijderd. In 1959 brak bij een storm een van de roeden. Het waterschap wilde de molen vervolgens laten slopen, maar verkreeg daarvoor geen toestemming. De overgebleven vijzel werd op een dieselmotor aangesloten. De Westermolen raakte daarna sterk ingegroeid door beplanting. In 1961 werd hij aangekocht door de gemeente Kollumerland, die hem in 1984 liet restaureren. Daarbij werd de dieselmotor weer verwijderd en werden de bomen nabij de molen gekapt. In 1988 was de Westermolen weer maalvaardig. Na een volgende restauratie in 1996 werd de molen eigendom van de Monumentenstichting Kollumerland c.a., inmiddels Stichting Erfgoed Kollumerland en Nieuwkruisland. De Westermolen, waarvan de vijzel inmiddels ook door een elektromotor kan worden aangedreven, kan op vrijdag- en zaterdagmiddag worden bezichtigd. Zie ook Molens in Friesland
SV Geuldal

SV Geuldal is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Schin op Geul en Wijlre in Limburg, opgericht in 2015 als fusie tussen Struchter Boys en VV Wijlre. Het eerste elftal speelt in de Vierde klasse zondag van het district Zuid II (2021/22). De teams spelen afwisselend op Sportpark Mauritiussingel in Schin op Geul en op Sportpark Achter 't Kasteel in Wijlre. Competitieresultaten 2016–2018 Externe link Officiële website
Vincentiuskerk (Roordahuizum)

De Vincentiuskerk is een kerkgebouw in Roordahuizum in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving De kerk was oorspronkelijk gewijd aan Vincentius van Zaragoza. De zaalkerk uit de 15e eeuw met driezijdig gesloten koor kreeg in 1726 een nieuwe zuidgevel met een ingangspoort (wapens van kerkvoogden jhr. Tjalling Homme van Kamstra, A. Everts en G. Riemersma). In 1878 is de zadeldaktoren afgebroken en vervangen door een in eclectische vormen gebouwde toren van drie geledingen met ingesnoerde naaldspits. Boven de ingang van de toren aan de westzijde staat op een gevelsteen dat de eerste steen gelegd is op 1 juni 1878 door de kerkvoogden C. Bergsma, J.I. Boersma en A. Wiersma in tegenwoordigheid van architect-aannemer J.R. Nijdam te Irnsum. In de toren hangt een luidklok (1628) van klokkengieters Andries en Nicolaas Rogier Obertin. De kerk is een rijksmonument. Het orgel uit 1785 is gemaakt door Albertus van Gruisen. In 1859 moest vanwege het aanbrengen van een tongewelf het orgel aangepast worden. Dit werd uitgevoerd door L. van Dam en Zonen. In 1996 restaureerde Bakker & Timmenga het orgel. Zie ook Kerken in Friesland Lijst van rijksmonumenten in Roordahuizum
Joodse begraafplaats (Werkendam)

Aan de Voorstevliet in Werkendam is een Joodse begraafplaats bewaard gebleven, die stamt uit ca. 1850. Er zijn 18 grafstenen bewaard gebleven. Historische context De Joodse gemeenschap van Werkendam ontstond in 1782. De gemeente was nauw verwant met die van het nabij gelegen Woudrichem en de plaatsten wisselde elkaar af als ringsynagoge en bijkerk. Reeds decennia vóór de Tweede Wereldoorlog werden de Joodse gemeenschappen van Werkendam en Woudrichem te klein om zelfstandig verder te kunnen gaan. In 1918 werd Woudrichem bij de Joodse gemeente van Gorinchem gevoegd en in 1921 onderging ook Werkendam dit lot. In 1964 werd Gorinchem weer bij Rotterdam gevoegd. Overige begraafplaatsen Werkendam Het gebied waar de begraafplaats ligt, heet de Hofstede. Er lagen oorspronkelijk twee Joodse begraafplaatsen aan dezelfde weg, de Voorste Vliet. De oudste begraafplaats werd tot 1850 gebruikt en was eigendom van de burgemeester. Na 1850 werd een eigen terrein gebruikt. Deze 'nieuwe' begraafplaats is er dus nog steeds. Van de 'oude' begraafplaats zijn geen grafstenen bewaard gebleven. Het terrein waar de oude begraafplaats lag, worden sinds 1962 gebruikt als volkstuin. Historische verenigingen claimen echter de exacte locatie van de oude begraafplaats te kennen, waarop dit deel is afgebakend met een hekwerk. Woudrichem Tevens zou er een Joodse begraafplaats zijn in Woudrichem. Deze is er misschien ooit geweest (zo duidt een acte uit 1798 een "Jode Kerkhof" aan), maar er zijn geen tekenen of bewijzen voor. Zie ook Lijst van Joodse begraafplaatsen in Nederland
Verzorgingsplaats Den Ruygen Hoek

Verzorgingsplaats Den Ruygen Hoek is een Nederlandse verzorgingsplaats gelegen aan de A4 Amsterdam – Ossendrecht, tussen afritten 3a en 4, nabij Nieuw-Vennep in de Haarlemmermeer. De naam "Den Ruygen Hoek" geeft aan dat het hier vroeger, voor de inpoldering van de Haarlemmermeer, volgens de overlevering behoorlijk kon spoken. Het is een voor Nederlandse begrippen grote rust- en recreatieplaats langs de snelweg waar de reiziger aan beide rijrichtingen kan tanken en de keuze heeft uit verschillende restaurants, een hotel, een casino en winkels. De verzorgingsplaatsen aan beide zijden van de weg zijn met elkaar verbonden door een loopbrug met diverse horecagelegenheden. Aan de oostzijde van de A4 bevindt zich een vestiging van Jack's Casino en een hotel van Van der Valk. Ook is er een vestiging van Suitsupply, een herenmodezaak. Omdat de verzorgingsplaats dicht bij Schiphol is gelegen wordt ze onder andere gebruikt door mensen die met het vliegtuig reizen en vroeg op de luchthaven moeten zijn. Ze kunnen hier dan voor en na hun vliegreis eten en overnachten. Waterstofstation Op 15 oktober 2020 opende in de richting van Amsterdam bij Shell een waterstoftankstation. Het was hiermee het eerste waterstoftankstation dat direct gelegen is aan een snelweg. Bereikbaarheid openbaar vervoer Buslijnen 361 (snelBuzz: Noordwijk, Boekerslootlaan - Schiphol, Airport) en 365 (snelBuzz: Leiden, Centraal Station - Schiphol, Airport) hebben per richting een halte aan de betreffende zijde van Den Ruygen Hoek. Externe link Den Ruygen Hoek op Wegenwiki.nl
Nationaal Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium

Das Nationaal Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium (NLR; englisch National Aerospace Laboratory; deutsch Nationales Luft- und Raumfahrtlabor) bezeichnet, ist im Bereich Luft- und Raumfahrt die größte Prüf-, Forschungs- und Trainingseinrichtung in den Niederlanden. Die 1919, unter der Bezeichnung Rijks Studiedienst voor de Luchtvaart (RSL), gegründete und in dem Hauptquartier in Amsterdam ansässige Institution arbeitet nicht gewinnorientiert und bietet ihre Dienstleistungen verschiedenen Kunden wie der Industrie, Betreibern von militärischen und zivilen Luftfahrzeugen, Flughafenbetreibern, Regierungsstellen und internationalen Organisationen an. Der heutige Name und die Abkürzung NLR besteht seit 1961. Die NLR betreibt mehrere Standorte, neben der Hauptverwaltung in Amsterdam und daran angeschlossen einen Bereich am Flughafen Amsterdam Schiphol, auch eine Niederlassung in Marknesse in der Provinz Flevoland. Fachabteilungen Das NLR ist in drei Fachbereiche mit verschiedenen Tätigkeitsschwerpunkten unterteilt. Raumfahrtsysteme Der Bereich Raumfahrtsysteme (englisch Aerospace Systems), beschäftigt sich mit der Erforschung von neuen Materialien, Komponenten und Systemen für die Raumfahrt, mit dem Schwerpunkt auf der militärischen Raumfahrt. Lufttransport Der Bereich Lufttransport (englisch Air Transport), beschäftigt sich mit allen Belangen wie der Gestaltung von Flughäfen und der Flugsicherheit. Weiters beschäftigt sich diese Abteilung mit der Ausbildung wie dem Boden- und Flugpersonal und betreibt verschiedene Simulationseinrichtungen. Neben Flugsimulatoren auch die Simulation eines Grossraumsflughafen. Raumfahrzeuge Der Bereich Raumfahrzeuge (englisch Aerospace Vehicles), beschäftigt sich neben Raumfahrzeugen auch mit dem Bereich der Luftfahrzeuge. Dabei stehen Fragen um die Gestaltung von Flugzeugen und verschiedene Test- und Prüfeinrichtung im Vordergrund. Im Bereich der Zulassungsverfahren von Luftfahrzeugen für die zivile Nutzung findet eine enge Zusammenarbeit mit Behörden wie der Europäische Agentur für Flugsicherheit (EASA) statt. Weblinks Homepage Literatur Jan A. van der Bliek: 75 years of aerospace research in the Netherlands: A sketch of the National Aerospace Laboratory NLR, 1919-1994. Nationaal Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium, 1994, ISBN 90-90-06909-7.
Saxion

Die Hogeschool Saxion (Sächsische Hochschule, englisch: Saxion University of Applied Sciences) ist eine Fachhochschule bzw. Hochschule für angewandte Wissenschaften im Nordosten der Niederlande mit den Standorten Enschede, Deventer und Apeldoorn. Die Hogeschool entstand 1998 aus der Fusion der Fachhochschulen von Enschede und IJselland. 2016 hatte die Hochschule rund 27.000 Studierende, davon 3500 aus dem Ausland, was durch internationale Studienprogramme in englischer Sprache unterstützt wird. Die anwendungsorientierten Studiengänge Bauingenieurwesen, Elektronik, Elektrotechnik, Informatik einschließlich Spiele-Entwicklung, Mode- und Textilindustrie, angewandte Nanotechnologie und Physiotherapie führen zu akademischen Bachelor- und Master-Abschlüssen. Weblinks Offizielle Website
Scheveningen Múzeum

A Scheveningen Múzeum (Muzee Scheveningen) a Hága egyik kerületét alkotó egykori halászfalu, Scheveningen helytörténeti, kulturális és természettudományi gyűjteménye, különös tekintettel a tengerre és a halászatra. 2017-ben körülbelül 40 000 látogatója volt. A múzeum a városrész kulturális központi funkcióját is betölti, 2007-től házasságkötéseket is rendezhet itt az önkormányzat. Története A múzeum épülete, amint azt a bejárat felett megőrzött felirat is mutatja, egykor iskola volt, mégpedig 1878-ban az első emelt szintű elemi iskola a településen. 1877-ben építették holland reneszánsz stílusban az egykori Nordstraaton (Északi utca), ami 1879-ben kapta meg mai nevét: Neptunusstraat. 1967-ben az épületet restaurálták és itt kapott helyet a scheveningeni múzeum. A 2025-ben is létező intézmény 2006-ban jött létre az egykori Museum Scheveningen és a Zeemuseum összevonásával. Ekkor kapta mai nevének első elemét a museum és zee (tenger) holland szavak összevonásából. Gyűjteményei A múzeum gyűjtési köte szerteágazó: állandó gyűjteményei a helytörténeti anyag, a halászat története, a helyi népviselet, a fürdőváros kialakulásnak emlékei. Jelentős holland festőknek a településsel kapcsolatos alkotásai láthatók a falakon. A természettudományi gyűjtemények általában komoly gyűjtőknek a tengeri élővilággal kapcsolatos, a világ minden tájáról gyűjtött kollekcióit, (kagylók, rákok, csigák) tárják a látogatók elé. Jelentős a kriptozoológiai rész, amely a tengeri elővilággal kapcsolatos hiedelmekkel foglalkozik. A múzeumban rendszeresen látogathatók időszaki kiállítások is. Halászat A múzeum egyik fő témája a helyi halászat története. A holland tengerparton soha nem volt természetes mélyvizű kikötő, ezért a mesterséges kikötők megépítéséig a halászat céljaira lapos fenekű ladikokat, eleinte (14–18. század) pink elnevezésű változatos építésű ki vitorlásokat, majd úgynevezett bomschuit halászhajókat alkalmaztak. Ezeket általában lovakkal húzták ki a homokos partra. Jegyzetek Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Muzee Scheveningen című holland Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként.