NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Balijbos

De Balij (of het Balijbos) is een jong bos tussen Zoetermeer, Pijnacker-Nootdorp en Delft in de Nederlandse provincie Zuid-Holland dat bestaat uit een natuurbos, een moerasbos, wandel- en fietspaden en een speelbos. Ook bevindt er zich een stadsboerderij aan de rand van De Balij. Samen met het Bieslandse Bos vormt De Balij een gestaag groeiend stukje 'groene long' van 15 kilometer lang tussen Zoetermeer en Delft. De Balij is 360 hectare groot. De Boswachterij 'De Balij en Bieslandse Bos' maakt deel uit van de Randstadgroenstructuur, een groot aaneengesloten gebied binnen de Randstad, dat wordt aangelegd om te voorkomen dat de steden aan elkaar groeien door woningbouw, industrie en glastuinbouw. Naast recreatie en natuurontwikkeling speelt ook houtproductie een rol. De eerste bomen zijn ruim voor de aanleg van de Floriade uit 1992 aangeplant. Dit Floriadebos is het oudste deel van De Balij. Het bos is later verder uitgebreid met onder andere beuken, eiken, essen en elzen. Tachtig hectare van De Balij moet zich tot natuurbos gaan ontwikkelen. De natuur mag hier haar eigen gang gaan. Midden in het natuurbos ligt een woest, open gedeelte dat wordt bijgehouden door Gallowayrunderen. In 2009 heeft De Balij een opknapbeurt gekregen en zijn veel onverharde paden voorzien van gravel. Ook is er een familiepad aangelegd van ongeveer 1,5 kilometer lang. Aan deze weg zijn bankjes geplaatst. In totaal zijn de paden uitgebreid met 5 kilometer wandel- en struinpaden. De Balijbrug is vernoemd naar het Balijbos.
Havermarkt (Breda)

De Havermarkt is een plein in de binnenstad van Breda. Het ligt vlak bij de Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk en de Haven. Het is een pleintje met rondom cafés met terrassen. Het geldt als een bekende uitgaansplek in Breda. Onder meer is er het monumentale pand de Vogel Struys met asymmetrische trapgevel uit 1665. Op de Havermarkt staat het beeld De Troubadour van Annemieke Post. De Reigerstraat komt, net als de Vismarktstraat, uit op de Havermarkt. Via de Havermarkt is 't Sas bereikbaar.
Kerk van Antonius Abt (Sint Anthonis)

De R.K. Kerk van H. Antonius Abt is het oudste gebouw van Sint Anthonis. Beschermheilige van Sint Anthonis (zowel van het dorp, de gemeente, de parochie, de kerk als het schuttersgilde) is de H. Antonius Abt. Van deze beschermheilige is binnen in de kerk een beeld te bewonderen. Naast de ingang aan de voorzijde van de kerk staat een groot bronzen Heilig Hartbeeld. De kerk is gelegen aan het dorpsplein, de Brink. De kerk werd gebouwd korte tijd nadat Sint Anthonis in 1477 een zelfstandige parochie werd. Het gebouw is opgetrokken uit bakstenen. De oudste delen van de kerk zijn de toren en de daaraan aansluitende vier traveeën van het eenbeukige schip. Opvallend zijn de smalle steunberen aan de buitenkant van de kerk; de eigenlijke steunberen bevinden zich in de kerk en zijn veel zwaarder uitgevoerd. Het oorspronkelijke lagere en smallere koor met zijkapel werd in 1885-1886 vervangen door een langer neogotisch koor naar ontwerp van architect C. van Dijk. Dit koor werd in 1930-1931 weer vervangen door een nieuw koor met dwarsschip, ditmaal ontworpen door architect H.C. van de Leur, die hierbij de expressionistische stijl van zijn leermeester Dom Bellot hanteerde. In de kerk is een eiken preekgestoelte met trap en klankbord uit de eerste helft van de 18e eeuw te zien. Verder staat er een tweeklaviersorgel van Vollebregt en Zoon uit 1855. Van 1927 tot 1956 was de priester-dichter Antoon van Delft pastoor van de parochie. Hij liet behalve het al genoemde koor met dwarsschip van H.C. van de Leur ook nieuwe gebrandschilderde ramen vervaardigen door de Maastrichtenaar Henri Jonas en een kruisweg door de priester-kunstenaar Egbert Dekkers. Externe link Verbouwing in 1930
Armenhoef (Best)

De Armenhoef, ook wel De Aarlese Hoeve, is de naam van een als rijksmonument aangewezen boerderij aan de Oirschotseweg in de Noord-Brabantse plaats Best. De boerderij is vanwege de stal, waarvan het houtskelet gedeeltelijk uit 1263 dateert, mogelijk de oudste boerderij van West-Europa waarvan nog bovengrondse delen bestaan. De naam heeft te maken met de vroegere functie, de opbrengsten van de boerderij kwamen ten goede aan de armenzorg. Beschrijving Uit bouwhistorisch onderzoek in 2009 is gebleken dat het oorspronkelijk gebint van de stal in 1263 werd opgetrokken. Het boerenhuis dateert uit een latere periode en is op z'n vroegst in 1640, maar vermoedelijk in 1680 gebouwd. Waardering De boerderij was tot 2013 alleen beschermd als gemeentelijk monument. Aan de dringend noodzakelijke restauratie heeft, behalve gemeente en provincie, bij wijze van uitzondering ook de rijksoverheid bijgedragen. In 2013 is het pand ingeschreven als rijksmonument. Hierbij werd afgeweken van het beleid om geen gebouwen die dateren uit de periode van voor 1940 nieuw op te nemen in het register van rijksmonumenten. De gemeentelijke aanwijzing als monument was vanwege de cultuurhistorische, architectuurhistorische en landschappelijke waarde. Elementen als ouderdom en gaafheid van de boerderij en de voormalige functie ten behoeve van de armenzorg speelden daarbij een rol. Voor de rijksoverheid zijn de ouderdom van de boerderij en aanwezige zeldzame bouwkenmerken, zoals het schuuroverstek boven de noordgevel, bepalend geweest voor de aanwijzing als monument. De directeur van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed typeerde de boerderij als "een onmisbaar puzzelstuk in de kennis van ons verleden". Publicaties Over de resultaten van het onderzoek naar de boerderij is in 2015 het publieksboek ’t Goet te Arle verschenen. Hierin belichten verschillende auteurs het historisch belang van de boerderij vanuit uiteenlopende wetenschappelijke disciplines. Behalve voor de boerderij is er aandacht voor het uitgebreide archeologisch onderzoek dat uitgevoerd is in directe omgeving er van. De historische bronnen aangaande de boerderij en zijn cultuurhistorische omgeving waaruit geput is worden uitgebreid besproken. In de verslagenreeks van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed is een rapportage verschenen waarin bouwhistorische en archeologische onderzoeksresultaten gedetailleerd worden beschreven.
Luxor Live

Luxor Live, voorheen Het Luxor-Théâtre en van 1915 tot 1984 een bioscoop, is het gemeentelijke poppodium van Arnhem, gelegen aan het Willemsplein, vlak bij de Korenmarkt, in Arnhem. Luxor was voorheen in particuliere handen. Na jaren van leegstand, na sluiting vanwege gewelddadigheden door bezoekers, is het nieuw leven ingeblazen als poppodium. Het biedt plaats aan 250 bezoekers in de kleine bovenzaal en 750 bezoekers in de grote zaal. Geschiedenis Luxor Live is gevestigd in een voormalig filmtheater. Het theater werd in opdracht van Frans van Laeken gebouwd naar een ontwerp van de Arnhemse architect Willem Diehl en op 26 mei 1915 geopend. In de jaren zeventig van de vorige eeuw nam het aantal bezoekers af en raakte het pand in verval. In de jaren tachtig waren er plannen om het pand te slopen, maar in 1984 werd het aangekocht en werd er een poppodium in gevestigd. Later kwam er een discotheek in en werden er vechtsportgala's georganiseerd. De discotheek kwam in 1997 in opspraak door gewelddadigheden zoals een schietpartij, waarbij gericht op een portier werd geschoten. Door de aanwezigheid van kogelwerend glas eiste de schietpartij geen slachtoffers. De Gemeente Arnhem trok als gevolg van de schietpartij de nachtvergunning van Luxor in en dit, alsmede de negatieve publiciteit, betekende het einde van de discotheek. In februari 2000 was Luxor BV definitief failliet. Het pand stond vervolgens enkele jaren leeg. In de lokale politiek werd het een belangrijk issue. Verschillende politieke partijen streefden naar een verbouwing tot breed poppodium. In 2002 werd het pand aangekocht door de Gemeente Arnhem en in 2006 startte de verbouwing. De verbouwing viel duur uit. Dit had mede te maken met het feit dat tegelijkertijd het naastgelegen Centraal Station verbouwd werd en dat door deze verbouwing er vrijwel geen ruimte voor Luxor overbleef om de logistiek rondom concerten goed te kunnen regelen. Op 5 september 2008 vond de officiële feestelijke opening van Luxor Live plaats. Tal van bekende artiesten traden op in het Arnhemse poppodium, zowel uit binnen- als buitenland. Ook werden er wekelijks clubavonden georganiseerd met verschillende muziekstijlen, waaronder drum and bass (Forms), techno/tech-house (Deepsense), electro/techno (8Bahn), hiphop (The Take Over) en eclectische muziekstijlen (Rock & Soul en 100% Recessie). Sinds 2017 werkt Luxor Live samen met Musis & Stadstheater Arnhem. Trivia In 2017 vormde Luxor Live het decor voor de landelijke televisiecommercial van de McDonald's. Externe links Officiële website Historie van Luxor, Arneym.nl. Gearchiveerd op 25 oktober 2009. Informatie over rijksmonumentnummer 516849
Nederweert War Cemetery

Nederweert War Cemetery is een Brits ereveld gelegen aan de Monseigneur Kreyelmanstraat in de Nederlandse plaats Nederweert. Op de begraafplaats liggen 362 doden uit de Tweede Wereldoorlog begraven, afkomstig uit landen van het Gemenebest. De Commonwealth War Graves Commission is verantwoordelijk voor de begraafplaats. Er is een register en een gastenboek aanwezig. De doden zijn gesneuveld na de bevrijding van Nederweert op 21 september 1944. De frontlijn lag tot 14 november van dat jaar dicht in de buurt van het dorp en liep langs de Zuid-Willemsvaart en het kanaal Wessem-Nederweert. In die periode vielen er slachtoffers bij patrouilles, door Duitse beschietingen en ook door Duitse mijnenvelden. Toen de Britten de kanalen waren overgestoken en optrokken naar de Maas werden nog doden begraven die vielen in de omgeving. Op de begraafplaats staat een herdenkingskruis (Cross of Sacrifice) naar ontwerp van Sir Reginald Blomfield. Het is uitgevoerd in natuursteen, en er is een bronzen zwaard op aangebracht. Zie ook Lijst van militaire begraafplaatsen in Nederland Lijst van begraafplaatsen met oorlogsgraven van de Commonwealth War Graves Commission in Nederland Lijst van oorlogsmonumenten in Nederweert Externe link (en) De begraafplaats op de website van de Commonwealth War Graves Commission
Handelscentrum Bergerweg

Handelscentrum Bergerweg is een bedrijventerrein in Sittard (gemeente Sittard-Geleen) in de Nederlandse provincie Limburg. Het terrein is 52,1 hectare groot (51,9 hectare netto) en kent 148 ondernemingen waar 3534 arbeidsplaatsen worden vervuld. Het is het oudste bedrijventerrein van Sittard, opgericht in 1962. Het bedrijventerrein ligt aan de westkant van Sittard, ten noorden van de gelijknamige Bergerweg, een van de belangrijkste invalswegen van de stad. Deze Bergerweg sluit in het verlengde aan op de N294 richting de A2 bij Urmond en de N276 van Brunssum naar Sint Joost. Het is een gemengd bedrijventerrein (bedrijven en kleinschalige kantoren) met ondernemingen die voornamelijk actief zijn in de detailhandel en die gericht zijn op de lokale omgeving. Er zijn ook bedrijfswoningen aanwezig. Langs de Bergerweg bevindt zich een autoboulevard met garagebedrijven en showrooms. Ten zuiden van de Bergerweg is in 1999 een nieuw bedrijventerrein geopend, BedrijvenStad Fortuna. Voorts ligt ten oosten van het terrein het Kantorenpark Sittard.
Protestant church of Oentsjerk

The Protestant church of Oentsjerk or Saint Mary church is a medieval religious building in Oentsjerk, Friesland, Netherlands. The church was built c. 1230 out of red brick and has a tower from the 14th century. On the West gallery is a monumental Pipe organ, built in 1871 by P. van Oeckelen The church was originally a Roman Catholic church dedicated to Saint Mary but became a Protestant church after the Protestant Reformation. It is listed as a Rijksmonument, number 35658. The building is located on the Wijnserdijk 9. References
Mariakerk (Oenkerk)

De Mariakerk is een kerkgebouw in Oenkerk in de Nederlandse provincie Friesland. Het kerkgebouw is een rijksmonument. Beschrijving De kerk was oorspronkelijk gewijd aan Maria. Het schip uit de 13e eeuw werd gebouwd ter vervanging van een 12e-eeuwse romaanse voorganger. In de 14e eeuw werd er een toren aangebouwd die in 1656 werd beklampt en werd voorzien van een zadeldak. De luidklok is uit 1493. De twee aangebouwde transeptarmen zijn weer afgebroken. De vijfzijdige koorsluiting is uit de 19e eeuw. Tot de inventaris behoren een preekstoel (1632) gemaakt door Dirk Claesz, een overhuifde herenbank (1641) en enkele rouwborden. Het orgel uit 1872 is gebouwd door Petrus van Oeckelen. De plaquette Theo van Welderen Rengers aan de oostgevel is in 1947 gemaakt door Nina Baanders-Kessler. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Oenkerk Kerken in Friesland
Oosterhouw

Oosterhouw is een monumentale villa aan de Hoofdstraat 35 in Leens in de Nederlandse provincie Groningen. Geschiedenis Oosterhouw werd in 1868 gebouwd in een eclectische stijl als woning voor de Leenster notaris Hajo Albert Spandaw (een zoon van dichter Hajo Albertus Spandaw). Bij de gedeeltelijke vernieuwing van het pand in 1905 kreeg het gebouw ook delen, die gekarakteriseerd kunnen worden als behorend tot de jugendstil. Het interieur is sinds die tijd niet ingrijpend gewijzigd. De toen aangebrachte schilderingen en decoraties zijn intact gebleven. Vanwege onder meer de hoge mate van gaafheid van zowel het exterieur als het interieur is het gebouw erkend als een rijksmonument. Bij de villa hoort een tuin, die oorspronkelijk was aangelegd als een zogenaamde landschapstuin. In de opnieuw aanlegde tuin door de bewoner van het pand, de tuinarchitect Klaas Noordhuis, zijn elementen van de oorspronkelijk tuin bewaard gebleven. Noordhuis kwam er wonen in 1989, samen met de dichter C.O. Jellema. In 2014 werd het huis te koop gezet. In 2016 kreeg het pand een nieuwe bewoner. Naam Oosterhouw dankt zijn naam aan een wierde tussen Leens en Ulrum met de naam De Houw. Oosterhouw in Leens ligt ten oosten van de wierde. Ten westen van de wierde, in Ulrum, staat een monumentale villaboerderij Westerhouw, ontworpen door de architect P.M.A. Huurman. Dezelfde architect ontwierp ook de naast Oosterhouw gelegen villa aan de Hoofdstraat 33.
Nesciobrug

De Nesciobrug (brug nr. 2013 in de Amsterdamse nummering) is een gebogen hang-tuibrug in Amsterdam. De brug is vernoemd naar de schrijver Nescio. In de volksmond wordt de brug vanwege zijn vorm vaak de Palingbrug genoemd. De Nesciobrug ligt vlak naast de Zeeburgerbrug en overspant het Amsterdam-Rijnkanaal. Het verbindt Amsterdam en Diemen met IJburg via de Diemerzeedijk en het Diemerpark. Met een lengte van 780 meter is het een van de langste fiets- en voetgangersbruggen van Nederland. De Nesciobrug zorgt voor een snellere fietsverbinding tussen IJburg en Diemen, de Amsterdamse wijk Watergraafsmeer en de rest van Amsterdam-Oost. De brug is alleen in gebruik voor voet- en fietsverkeer. Passanten op motor, brommer of bromscooter lopen kans op een geldboete. Dempersystemen De brug is uitgerust met drie dempers om trillingen door voetgangers tegen te gaan, ook wel gestemde massadempers genoemd. De primaire demper, die 10.000 kg weegt, bevindt zich in het midden van de overspanning en is ontworpen om de eerste vibratiemodus te dempen, met een dempingspercentage van 5% ten opzichte van kritische demping. De andere twee dempers, elk met een gewicht van 1.500 kg, zijn respectievelijk geplaatst op ¼ en ¾ van de overspanning en zijn bedoeld om de tweede vibratiemodus te dempen. Geschiedenis Er heeft eerder een verbinding gelegen op deze plaats, zo was er vanaf 1951 bij het Veerhuis aan de Ouddiemerlaan een veerwagen, een rijdende pont die werd voortbewogen op wielen over een rail op circa zes meter diepte. Hij werd aangedreven door een dieselmotor. De pont werd bediend door een enkele machinist. Dit was bij mooi weer geen probleem, maar bij slecht weer of mist was het niet ongevaarlijk. 's Winters was het een heel werk de geul ijsvrij te houden. De pont reed na 21 jaar dienst in 1972 voor het laatst. Door de verbreding van het kanaal tot 100 meter was er geen plaats meer voor de pont. Voortaan diende men om te rijden via de Amsterdamsebrug of Weesperbrug. De brug is sinds 2006 in gebruik. Het ontwerp van de brug door Jim Eyre, in samenwerking met ingenieursbureaus Grontmij en Arup, werd vanwege zijn 'elegantie' in 2006 bekroond met de Nationale Staalprijs. De overspanning ligt nog net binnen de grens van Amsterdam omdat de gemeente Diemen tegen de ontwikkeling van IJburg was. Toen er dan ook behoefte ontstond aan een fietsverbinding van IJburg naar Amsterdam-Centrum, werkte de gemeente Diemen daar niet aan mee. Afbeeldingen
Eemhaven

De Eemhaven is de centrale geul van een complex van havens in Rotterdam dat is gelegen tussen Pernis en de Waalhaven. De aansluitende havenbekkens zijn de 1e Eemhaven, de reparatiewerf van Niehuis, de Prins Johan Frisohaven, de Prinses Beatrixhaven en de Prins Willem Alexanderhaven. Aanleg De aanleg van het Eemhavengebied was begonnen in de jaren 1930 met het graven van de monding. Die monding, die er al lag voor de vereniging van Rotterdam met Pernis in 1930, kreeg bij besluit van burgemeester en wethouders op 17 juli 1934 de naam Eemshaven. In de Tweede Wereldoorlog wilde men de Eemshaven voltooien naar voorbeeld van de Keile- en de Persoonshaven. Hoewel het aanvankelijk de bedoeling was de aanleg in het kader van de werkverruiming te doen plaatsvinden, kon met het karwei om verschillende redenen niet begonnen worden. Na de oorlog werd het op de gebruikelijke wijze, en niet als werkverschaffingsproject, aanbesteed. Eind 1946 werd tevens besloten de naam Eemshaven te veranderen in Eemhaven, dus zonder 's'. Waarschijnlijk omdat handhaving van de vernoeming van deze haven naar de Duitse rivier de Eems na de bezettingstijd niet gepast was. De Eem daarentegen is een kleine rivier in de provincie Utrecht. Later werd de naam gewijzigd in 1e Eemhaven. Een van de eerste watergebonden bedrijven die zich in 1955 aan de Eemhaven vestigden, was Niehuis & vd Berg's Scheepsreparatiebedrijf, later een onderdeel van Damen Shiprepair Rotterdam. Uitbreiding In 1961 werd door de gemeente Rotterdam besloten om de Eemhavens verder in te richten voor grootschalige klassieke stukgoedoverslag. Na de Tweede Eemhaven, tegenwoordig Prins Johan Frisohaven, werden de Prinses Beatrixhaven, de Prinses Margriethaven (gedempt in 1999), de Prinses Christinahaven (ook gedempt) en de Prins Willem Alexanderhaven gegraven. Aan de Friso-, Beatrix- en de vroegere Margriethaven kregen de bekende stuwadoors als Müller & Co, de KNSM, Burger, Pakhoed en Quick Dispatch een plek. De klassieke stukgoedoverslag liep echter al snel terug ten gunste van vervoer per container. Bij Quick Dispatch werd in 1966 de eerste container gelost. De overslag van containers groeide zeer sterk na de vestiging van Europe Container Terminus, later genaamd Europe Container Terminals (ECT). Voor de distributie van goederen die per container worden aangevoerd werd in 1989 het Distripark Eemhaven in Rotterdam Albrandswaard, direct ten zuiden van de A15 aangelegd. In 1999 werd de Prinses Margriethaven gedempt. Dit bood extra ruimte voor ECT en het Rail Service Centrum. Aan het gedempte gedeelte werd een nieuwe kademuur gebouwd. In de Tweede Maasvlakte ligt een nieuwe Prinses Margriethaven. Deze zogenoemde servicehaven zal de uitvalsbasis vormen voor verschillende nautische dienstverleners en ligplaatsen bieden aan de binnenvaart. Fotogalerij
Sky Tower (Slagharen)

Sky Tower is een uitkijktoren in Attractiepark Slagharen. De attractie bestaat uit een grote mast waarrond een cirkelvormige cabine eerst langzaam omhoog en daarna omlaag gaat. Tijdens deze beweging draait de cabine traag rond om zo een overzicht over het park te bieden. De attractie heeft een horizontale snelheid van gemiddeld 0,38 m/s. De verticale snelheid bedraagt gemiddeld 0,61 m/s. Sky Tower kwam in 1999 naar Slagharen. Daarvoor draaide deze als Eye In The Sky in het Engelse Pleasurewood Hills. Bij de bouw is gebruik gemaakt van de onderdelen van de attractie Zeppelin die al sinds 1975 in het park stond. Tegenover de Sky Tower staat opvallend genoeg ook het reuzenrad Big Wheel. Tijdelijk buiten dienst Tijdens seizoen 2018 was de Sky Tower tijdelijk buiten dienst vanwege onderhoud. De oude mast werd vervangen door een nieuwe mast, in wild west stijl. De Sky Tower werd, tegelijk met de start van het 56e seizoen van het park, heropend. Storing Op 15 november 2025 was er een grote storing, waardoor de gondel van de Sky Tower op 30 meter hoog vast bleef staan. De storing treedt om ongeveer 16.10 op, waarbij om 16.25 de brandweer werd opgeroepen om te ondersteunen bij een evacuatie. Hierbij werden bezoekers in het park verzocht om het park te verlaten, en de Sinterklaasparade werd afgelast. De evacuatie is uiteindelijk goed en rustig verlopen met behulp van een hoogwerker.
Pirate (Slagharen)

Pirate (vroeger Piraat) is een schommelschip in het Nederlandse Attractiepark Slagharen in Overijssel. Het schommelschip werd in 1997 gebouwd in het park door HUSS Park Attractions. Aan de uiteinden reikt het schip tot 20 meter boven de grond. Om het schip zonder begeleiding te mogen betreden, dient men groter te zijn dan 130 cm. Personen van 120-130 cm mogen onder begeleiding van een volwassene de attractie in. In afwijking van de meeste andere schommelschepen is Pirate niet symmetrisch. Het schip heeft aan één kant vier rijen zitplaatsen en aan de andere kant vijf. Op iedere rij kunnen zes personen plaatsnemen, waardoor de totale capaciteit van de attractie 54 personen per rit bedraagt. Dit resulteert in een theoretische capaciteit van 1080 personen per uur.
De Haas Maassluis

De Haas Maassluis BV in de Nederlandse stad Maassluis is een onafhankelijke scheepswerf opgericht in 1879, gespecialiseerd in de bouw van nieuwe vaartuigen, alsmede het volledige onderhoud, reparatie en renovatie van o.a. patrouillevaartuigen, crew tenders, sleepboten, SAR-schepen en andere gespecialiseerde professionele schepen. Historie Al vanaf 1879 is De Haas Maassluis de eerste scheepswerf richting de Rotterdamse haven na het binnenvaren op de Nieuwe Waterweg. De activiteiten van De Haas Maassluis waren vroeger vooral gericht op visserijvaartuigen. Later werd dit terrein echter uitgebreid naar andere vormen van scheepvaart. Ter ere van het honderdjarige bestaan van de werf in 1979 verscheen een boek. Henk de Haas schreef in dat boek: “Bij m’n vader, grootvader, tantes en ook gepensioneerde werknemers hing ik al als kleine jongen aan de lippen als ze vertelden over Maas- sluis, haar visserij, en hiervan natuurlijk niet los te denken, de werf.” Werkzaamheden De Haas Maassluis houdt zich bezig met het bouwen, repareren en renoveren van diverse typen vaartuigen, maar ook van bijvoorbeeld pontons, steigers en loopbruggen. Echter, De Haas Maassluis heeft zich in de loop der tijd gespecialiseerd in het compleet onderhouden, repareren of renoveren van beroepsvaartuigen, luxe jachten en andere vaartuigen van 10 tot 65 meter lengte en een diepgang tot ruim 4 meter. Externe link www.dehaasmaassluis.nl
Het Lichtpunt

Het Lichtpunt is een kerkgebouw in Assen in de Nederlandse provincie Drenthe. Het behoort tot de kerkelijke gemeente Assen-Kloosterveen van de Nederlandse Gereformeerde kerken. Het kerkgebouw werd in 2008-2009 gebouwd en is in september 2009 door de gemeente in gebruik genomen. Het gebouw bevindt zich aan Boomgaard in de buurt Kloostergaarde van de wijk Kloosterveen. De gemeente kerkte tijdens de nieuwbouw in de Hervormde kerk te Bovensmilde. Anno 2023 telt deze kerkelijke gemeente ruim 1450 leden. Het Lichtpunt is een modernistische zaalkerk met een tuiconstructie die een samengestelde houten mast overeind houdt, die 's nachts wordt verlicht. De architect van het gebouw is Klaas Klamer uit Leeuwarden. Externe link ReliWiki