NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Vierde Bergboezem

De Vierde Bergboezem is een waterbergings-, natuur- en recreatiegebied vlak ten noorden van Breda, grenzend aan de noordkant van de stadswijk Haagse Beemden, en aansluitend bij het Haagse Beemdenbos met de Asterdplas. De waterbergingsfunctie van de Vierde Bergboezem is gerealiseerd in 2010. Door de aanleg van een kade om het gebied heen is een nieuw waterbassin met een nevengeul ontstaan, met twee inlaatwerken (regelbare in- en uitstroomopeningen) voor de waterberging. Deze bergboezem aan de rivier de Mark moet het stadscentrum extra beschermen tegen overstromingen door hoog water vanuit de singels rond de binnenstad. De drie eerder bestaande waterbergingsgebieden in deze omgeving (Weimeren, Rooskensdonk en Terheijden) boden al een beschermingsniveau tot eens in de 50 jaar tegen wateroverlast door overstromingen. Door de inrichting van de Vierde Bergboezem wordt het beschermingsniveau verhoogd naar eens in de 100 jaar. Voordat de Mark werd gekanaliseerd was het stroomgebied een wetland. Als gevolg van kanalisering en ontwatering hadden de gronden langs de Mark hun functie als overstromingsgebied verloren. Met deze boezem wordt een nieuw landschap gevormd dat de overstroom-functie herstelt. Er is een waterrijk overloopgebied ontstaan. Dit natuurgebied met kruiden- en faunarijk grasland, vochtige hooilanden, moeras- en natte schraallanden is zeer geschikt voor ganzen en diverse andere vogelsoorten. Samen met het Haagse Beemdenbos vormt de Vierde Bergboezem een nieuw, afwisselend natuurgebied. Door de nieuwe hoge grondwaterstanden zal na verloop van tijd een zogeheten broekbos ontstaan. De Vierde Bergboezem bestaat uit de gebieden Hooijdonk, Werft, Lange Bunders en Slangwijk, de Molenpolder en Buitendijks Slangwijk. Het project beslaat 276 hectare. Fotogalerij Externe links Vierde bergboezem Breda
Verzorgingsplaats De Mark

Verzorgingsplaats De Mark is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de A15 bij Meteren in de gemeente West Betuwe in de richting Nijmegen tussen afritten 30a en 30. Er is alleen een parkeerplaats te vinden. Zeekade Vroeger was er ook aan de andere kant van de A15 een verzorgingsplaats te vinden, genaamd Zeekade, met een voormalig Q8-tankstation (thans Tango) dat nu verderop voorbij knooppunt Deil te vinden is (i.e. verzorgingsplaats Eigenblok).
Pegasustoren

De Pegasustoren is een woontoren in de Rotterdamse deelgemeente Prins Alexander. De Pegasustoren staat bij de Prins Alexanderlaan aan het sneltramtraject van de Rotterdamse metro naast winkelcentrum Alexandrium. De woontoren is 98 meter hoog en telt 32 verdiepingen. De toren is ontworpen door architect Jo Scheffer en geopend in 2002. In februari van 2013 kwam de Pegasustoren in het landelijke nieuws, nadat een 15-jarige scholier van het nabijgelegen Thorbecke College een zelfmoordpoging deed door van de toren af te springen, nadat ze bedreigd en gepest werd op het internet door medescholieren. Zie ook Lijst van hoogste gebouwen van Rotterdam
Joodse begraafplaats (Rhenen)

De Joodse begraafplaats in Rhenen ligt aan Lupinestraat. Het is een kleine privébegraafplaats van de familie Frank. Er staan drie grafstenen, die alle drie de familienaam Frank dragen. Er hebben meer Joden in Rhenen gewoond dan de leden van deze familie. De eerste Joden zouden zich in de tweede helft van de 17de eeuw in Rhenen hebben gevestigd. In 1821 werd Rhenen een bijkerk van de Ringsynagoge Veenendaal. De gemeente had echter geen eigen begraafplaats, maar gebruikte de begraafplaats in Wageningen. Nog voor de Tweede Wereldoorlog werd de Joodse gemeente van Rhenen opgeheven. De begraafplaats van Rhenen werd in 1891 gesticht door de slager Jacob Frank. Het was de bedoeling dat de begraafplaats ook door andere Joden uit Rhenen en uit Lienden zou worden gebruikt, maar om onbekende redenen is dat nooit gebeurd. Naast Jacob Frank werden alleen zijn broer Abraham en zijn zoon David op de begraafplaats begraven. De begraafplaats is afgesloten met een hekwerk. Aan weerszijden van het hekwerk zijn twee stenen ingemetseld. De linkersteen draagt de tekst: De Eerste Steen Gelegd door J.Frank 1 Mei 1891 Stichter Eigenaar van deze Begraafplaats De rechtersteen draagt de tekst: Zoo kwijnt alle vleesch te gader en keert de mensch tot stof weder (Job 34,15) Fotogalerij Zie ook Lijst van Joodse begraafplaatsen in Nederland
Ulftse Boys

Voetbalvereniging Ulftse Boys is een Nederlandse voetbalvereniging. Het is een van de twee voetbalverenigingen uit Ulft, gemeente Oude IJsselstreek. Ulftse Boys is de voetbalvereniging voor de buurtschap Oer. In het seizoen 2015-2016 werd de 'Boys' kampioen in de Vijfde klasse (2015/16) en promoveerde naar de Vierde klasse (2019/20). Het afgelopen seizoen eindigde het team op de dertiende plaats in de competitie, waardoor er nacompetitie gespeeld moest worden. Hierin was v.v. Vosseveld de tegenstander, en werd het na een 0-1 achterstand 2-1 voor de Ulftenaren door twee doelpunten van invaller Thom Wassink. In het seizoen 2020/21 zal de club daarom wederom uitkomen in de Vierde klasse. Competitieresultaten 1963–2018 Externe link Officiële website
Joodse begraafplaats (Hasselt)

De Overijsselse stad Hasselt kende in de loop der jaren twee Joodse begraafplaatsen. De oudste begraafplaats werd in 1774 in gebruik genomen en lag op een stuk land buiten de Veenepoort. In 1825 verwoestte een overstroming deze begraafplaats, waarna een nieuwe locatie moest worden gezocht. Deze nieuwe begraafplaats kwam achter het Van Stolkpark aan het Bolwerk en is bewaard tot op de dag van vandaag. Historische achtergrond Reeds halverwege de 16de eeuw werkten twee Joodse artsen in Hasselt. Zij woonden er slechts enkele jaren. In 1720 werd de Sefardische Joden een vergunning tot vestiging verleend, maar deze bedankten. Later vestigde zich wel Asjkenazische Joden in Hasselt. Begin 19de eeuw bouwde men een synagoge in de Ridderstraat. Na de Tweede Wereldoorlog werd de Joodse gemeenschap van Hasselt bij Zwolle gevoegd. Afbeeldingen Zie ook Lijst van Joodse begraafplaatsen in Nederland
Titus Brandsma Gedachteniskerk

De Titus Brandsma Gedachteniskerk (tot 1 maart 2004 Sint-Jozefkerk) in Nijmegen is een driebeukige kruisbasiliek, gelegen aan het Keizer Karelplein. Het gebouw is genoemd naar de heilige Titus Brandsma. Geschiedenis Aan de Jozefkerk ging een noodkerk vooraf, ontworpen door Nicolaas Molenaar sr. en gebouwd in 1888. Deze noodkerk werd in 1923 verbouwd tot parochiehuis en staat nog steeds naast de huidige kerk. De kerk werd in 1908-1909 gebouwd naar een ontwerp van de plaatselijke architect B.J.C. Claase. De neoromaanse stijl waarin de kerk werd gebouwd is geïnspireerd op de laatromaanse kerken van het Duitse Rijnland. In het interieur zijn glas-in-loodramen in het koor van Joep Nicolas (1926-1928). Jan Toorop maakte het Apostelvenster (1915) in het oostelijke transept, het venster toont Jezus Christus zittend op een troon. Het tegenoverliggende venster is van Wilhelm Derix. Het tabernakel werd gemaakt door de Utrechtse Edelsmidse Brom (ca. 1930). Oorspronkelijk was de kerk in gebruik bij de jezuïeten. In 2004 ging de kerk over naar de karmelieten; toen werd ook de naam gewijzigd. Rijksmonument De Titus Brandsma Gedachteniskerk is sinds 2002 een rijksmonument.
Protestant church of Jistrum

The Protestant church of Jistrum or Saint Peter's church is a medieval religious building in Jistrum, Friesland, Netherlands. It is a well preserved and complete 13th century Romanesque church built of red brick, located in the center of the village on Schoolstraat 2. The church is listed as a Rijksmonument, number 35645. History The Romanesque church was built in the 13th century, the tower is a little older and dates from c. 1230. The church was once a Roman Catholic church dedicated to Saint Peter but was stripped of the Saints statues and painted/decorated walls in one week in 1581 during the Protestant Reformation and became a Protestant church. Interior and exterior The nave and the semicircular choir date from the 13th century, while the tower dates from around 1230. The church has a gabled roof. On the corners of the nave is a buttress in brickwork, the outer walls are on the upper side decorated with so called keper friezen. The north wall has two Romanesque windows located in the higher zone of the wall, and the lower zone has two closed entrances with brick. The southern wall shows a similar layout but has two large lancet windows build in it, with one small Romanesque window at the tower side. The choir has five regular placed Romanesque windows and the nave is covered with a Romanesque-Gothic domevault. In each bay eight ribs come together in a ring. In the west bay the ribs are squire shaped. During a renovation two hagioscopes were discovered and restored. These windows are also known as leprozenruitjes (windows for people with leprosy). The wooden pulpit from the third quarter of the 17th century is located against the north wall where the choir and bay meet. Most of the Frisian churches have a golden rooster as weather vane, but on the 20.5 meters high tower of the church a horse is seen. The golden rooster is a symbol of Jesus Christ who breaks the power of the darkness, forgives sins and calls for a new day. The tower had also a rooster in the past, but it was blown of by the wind and could not be repaired. It was then replaced by a horse because it was cheaper. Apparently the price was more important than the symbolic value. The original bell in the tower from 1759 was stolen by the Germans during World War II, the current bell dating from 1949. In 2007, the renovation of the church started and the monumental Pipe organ from the other church in town was installed. References External links Reliwiki Sint-Petrus Eestrum Some pictures of the interior.
Sint-Petruskerk (Eestrum)

De Sint-Petruskerk of de Protestantse kerk van Eestrum is een goed bewaard gebleven en complete 13e-eeuwse romaanse kerk gebouwd van rode baksteen, gelegen aan de Schoolstraat in het midden van Eestrum. Het is een van de vele middeleeuwse kerken in Friesland. De kerk was ooit een rooms-katholieke kerk gewijd aan Petrus maar werd tijdens de reformatie in één week in 1587 ontdaan van heilige beelden en beschilderde muren en werd zo een protestantse kerk. De kerk is geregistreerd als rijksmonument nummer 35645 en is gewaardeerd met een zeer hoge culturele historische waarde. Beschrijving Het schip en het halfrond gesloten priesterkoor stammen uit de 13e eeuw. De zadeldaktoren is gebouwd rond 1230. Aan de hoeken van het schip zijn steunbeerachtige constructies gemetseld en de buitenmuren zijn aan de bovenzijde versierd met zogenaamde ‘keperfriezen`. Het koor heeft vijf gelijkmatige aangebrachte rondboogvensters en in de zuidmuur bevinden zich twee grote spitsboogvensters en één rondboogvenster aan de zijde van de toren. In de noordmuur bevinden zich twee rondboogvensters in het bovenste gedeelte van de muur en twee dichtgemetselde ingangen aan de onderzijde.. Tijdens een renovatie werden twee hagioscopen ontdekt in de oostelijke travee. Zij werden hersteld in de oorspronkelijke staat. Deze kleine vensters worden ook wel leprozenruitjes genoemd. Het schip is overdekt met een romanogotisch koepelgewelf en in elke travee komen acht ribben samen in een ring. De houten kansel, uit het derdekwart van de 17e eeuw, is gesitueerd aan de noordmuur op de plek waar het koor en schip samen komen. In Eestrum bevindt zich geen windwijzer in de vorm van een haan op de toren, maar een in de vorm van een paard. De haan is een christelijk symbool, dat verwijst naar Christus als Verlosser. Oorspronkelijk stond er op deze kerk ook een weerhaan, zoals op de meeste Friese kerken. Toen die er afwaaide was het goedkoper om hem te vervangen door het exemplaar in de vorm van een paard. In 2007 werd begonnen met de renovatie en werd het pijporgel uit de voormalige gereformeerde kerk van Eestrum hierheen verplaatst. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de klok uit 1759 door de Duitsers geroofd, de huidige bel is door de gemeente in 1949 aangebracht als vervanging. In een gemeentelijk rapport wordt over de kerk geschreven: ‘Vermoedelijk het oudste, zeker het fraaiste in onze gemeente‘. De kerk wordt nog elke zondag gebruikt en biedt plaats aan honderdvijftig bezoekers.
Oosterkerk (Eindhoven)

De Oosterkerk (later Immanuëlkerk en Antonius van Paduakerk) is een kerkgebouw in de Nederlandse stad Eindhoven. Het gebouw aan de Fazantlaan 17 is ontworpen door Tjeerd Kuipers. Geschiedenis De in 1911 gebouwde, bakstenen kerk, was de eerste gereformeerde kerk te Eindhoven, die zich bevond in het latere stadsdeel Tongelre. Later bouwden de gereformeerden nog de Westerkerk, in het stadsdeel Strijp, en in de jaren 1950 werd een derde gereformeerde kerk geopend in het stadsdeel Stratum. Dit was de Petrakerk. De Ooster- en Westerkerk werden toen omgedoopt in respectievelijk Immanuëlkerk en Maranathakerk. In augustus 1969 werd de kerk onttrokken aan de gereformeerde eredienst. Van 1973 tot 1989 was het gebouw in gebruik als Turkse moskee. De moslims vertrokken weer toen de Fatih-moskee gereedkwam. In 1991 werd het gebouw in gebruik genomen door de katholieken, als Antonius van Paduakerk. Dit gebeurde nadat een nabijgelegen kerk was gesloopt. Van 2008 tot 2011 kerkte hier tevens de oud-katholieke Maria-Magdalenaparochie. In 2012 werd de kerk aan de katholieke eredienst onttrokken. Sinds 2020 is in de kerk een sportschool gevestigd. Gebouw Het gebouw, dat veel gelijkenis vertoont met de gereformeerde kerk van Ouderkerk aan de Amstel, is een bakstenen gebouw met zadeldaktoren. In de kerk zijn een aantal beelden uit de in 1991 gesloopte kerk opgenomen, evenals enkele glas-in-loodramen, die afkomstig zijn van de in de jaren 50 van de 20e eeuw gesloopte Heilig-Hartkerk te Helmond. Externe link Reliwiki
Volkerak

Der Volkerak ist eine Wasserstraße im Rhein-Maas-Delta, die die Insel Goeree-Overflakkee vom niederländischen Festland (Noord-Brabant, Gemeinden Steenbergen und im Osten Moerdijk) trennt. Der Westteil heißt Krammer, im Osten ist es über die Volkerak-Schleusen mit dem Hollands Diep und Haringvliet verbunden. Er entstand wahrscheinlich bei der Elisabethenflut 1421. Die Fläche beträgt 63 Quadratkilometer, es ist 2 bis 4 km breit und 6 bis 13 m tief. Bis 1987 hatte es Verbindung zur Nordsee, durch die Deltawerke wurde es aber abgetrennt und wurde Süßwasser, was zu Problemen mit Algenblüte führte. Es bestehen Pläne es zu einem Brackwasser-Gebiet zu machen, bisher (Stand 2018) nur im Westteil des Haringvliet realisiert. In den Volkerak fließen von Südosten die Flüsse Dintel und Steenbergse Vliet sowie der Schelde-Rhein-Kanal, der ihn mit dem Süßwassergebiet des Zoommeer und dem Hafen von Antwerpen verbindet. Früher verlief dort statt des Kanals die Slaak genannte Wasserstraße, auf der 1631 eine Seeschlacht stattfand (Seeschlacht auf dem Slaak). Nahe den Schleusen befindet sich die ehemalige Festung Willemstad, Teil der Befestigungsanlagen am Hollands Diep und am Volkerak. Am Volkerak befindet sich auf der Festlandsseite das 539 Hektar große Naturschutzgebiet Dintelse Gorzen. Der Volkerak ist bei Anglern beliebt (u. a. Zandern). Galerie Weblinks Volkerak, Rijkswaterstaat
Volkerak

The Volkerak is a body of water in the Netherlands. It is part of the Rhine–Meuse–Scheldt delta, and is situated between the island Goeree-Overflakkee to the north-west and the Dutch mainland to the south and east. The western part of the Volkerak is also called Krammer. Tributaries of the Volkerak are the Dintel and Steenbergse Vliet. Before 1987, it was a tidal river open to the North Sea, but it was closed off as part of the Delta Works; it is now a fresh water lake. Delta Works The Volkerak is navigable by sea-going ships. On the eastern end are the Volkerak Locks (Volkeraksluizen) connecting it to the Hollands Diep. At the western end is the Philipsdam and Krammer Locks (Krammersluizen) connecting it to the Eastern Scheldt (Oosterschelde), and also the Grevelingendam and Grevelingen Lock (Grevelingensluis) connecting it to the Grevelingen Grevelingen. Finally, the Scheldt–Rhine Canal connects it to the port of Antwerp and thus the North Sea, providing access for ocean-going vessels. Future Due to the low supply of fresh water to the now-enclosed Volkerak, and runoff of agricultural nutrients, the lake suffers from algal bloom throughout the summer, and swimming is prohibited. The decision to transform it again into a salt water lake could be taken between 2015 and 2020. References External links Information by Rijkswaterstaat
Volkerak

Le Volkerak est une étendue d'eau douce située dans le sud-ouest des Pays-Bas, entre les provinces de la Hollande-Méridionale (au nord), du Brabant-Septentrional (au sud) et de la Zélande (à l'ouest). Géographie Le Volkerak délimite au sud l'île de Goeree-Overflakkee. À son extrémité nord-est, les écluses du Volkerak permettent de rejoindre le Hollands Diep ; la partie ouest du Volkerak s'appelle le Krammer. Au sud, le Volkerak est relié au canal de l'Escaut au Rhin, qui permet de rejoindre le port d'Anvers. Plus à l'est, le Dintel et le Steenbergse Vliet se jettent dans le Volkerak. Pendant longtemps, cette étendue d'eau était fortement exposée aux marées, aux tempêtes et aux dangers qui les accompagnent. Histoire Le Volkerak s'est probablement formé lors de l'Inondation de la Sainte-Élisabeth en 1421, lorsqu'une mer intérieure dont le Hollands Diep et Biesbosch sont des vestiges, s'est formée entre Dordrecht, Gorinchem et Rosendael. Puis le Volkerak est devenu une crique avec des vasières, un peu comme la mer des Wadden aujourd'hui. Au XVIe siècle et XVIIe siècle une partie des terres ont été récupérées formant des villes comme Steenbergen et Dinteloord. Après les inondations causées par la mer du Nord en 1953 la région a été modifiée par la réalisation du plan Delta, l'eau de mer étant remplacée par de l'eau douce, légèrement saumâtre. L'endroit devrait être un paradis pour les oiseaux. Futur Le turn over de l'eau est de 270 jours, ce qui est trop long pour conserver une eau de qualité, celle-ci est polluée et des algues apparaissent, elle n'est donc pas utilisable pour l’irrigation et peut difficilement être utilisée pour produire de l'eau potable, la baignade y est interdite. Des mesures devraient être prises, cette étendue pourrait être transformée en eau de mer ou saumâtre avec de faibles marées ; mais des traités internationaux stipulent que le canal de l'Escaut au Rhin, dont ce lac est l'aboutissement, soit en eau douce. La nature de la modification ne peut donc être vue que dans le cadre de traités internationaux. Avec le réchauffement climatique et la montée des océans, le lac pourrait fort bien être utilisé comme zone tampon en cas de crus et son niveau serait revu à la hausse. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Volkerak » (voir la liste des auteurs). Portail des Pays-Bas Portail des lacs et cours d'eau
Volkerak

Il Volkerak è un lago e un'ex-baia del delta del Reno, della Mosa e della Schelda nei Paesi Bassi. È situato tra le province dell'Olanda Meridionale a nord, del Brabante Settentrionale a sud e della Zelanda a ovest. Geografia Il Volkerak delimita la parte meridionale dell'isola di Goeree-Overflakkee. Alla sua estremità nord-orientale, le chiuse Volkeraksluizen permettono il collegamento con l'Hollandsch Diep; la parte occidentale del Volkerak viene chiamata Krammer ed è separata dalla Schelda orientale attraverso le chiuse Krammersluizen. A sud è collegato al Canale Schelda-Reno, che permette di raggiungere il porto di Anversa. A est, nel Volkerak sfociano il Dintel e il Steenbergse Vliet. Storia Il Volkerak si è probabilmente formato in seguito all'inondazione di Santa Elisabetta del 1421, quando un mare interno si formò tra Dordrecht, Gorinchem e Roosendaal. Nel XVI e XVII secolo parte delle terre sono state recuperate e su di esse sono stati costruiti i villaggi di Steenbergen e Dinteloord. Dopo l'Inondazione causata dal mare del Nord nel 1953 la regione ha subito profonde modifiche per la realizzazione dei lavori del piano Delta, soprattutto attraverso la realizzazione delle chiuse alle due estremità del Volkerak. Originariamente costituito da acqua marina, dopo la realizzazione delle opere l'acqua è diventata dolce, leggermente salmastra. Ambiente È stato calcolato che il tempo di ricambio delle acque del lago è pari a 270 giorni. Questo causa un alto tasso di inquinamento e una elevata proliferazione delle alghe e, conseguentemente, le acque non possono essere utilizzate né per l'irrigazione, né tantomeno per uso potabile. La balneazione è altresì interdetta. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Volkerak Collegamenti esterni (NL) Volkerak, su rijkswaterstaat.nl, Ministerie van Infrastuctuur en Milieu (Ministero delle Infrastrutture e dell'Ambiente dei Paesi Bassi). URL consultato il 12 marzo 2016.
Волкерак

Волкерак (нид. Volkerak) — водоём в Нидерландах. Является частью дельты Рейна и Мааса, расположен между островом Гуре-Оверфлакке (на северо-западе) и материковой частью Нидерландов (на юге и востоке). Волкерак образуется, когда река Холландс-Дип в районе деревни Нумансдорп разделяется на два эстуария: Харингвлит (правый) и Волкерак (левый). Западная часть Волкерака носит название Краммер. До 1967 года Волкерак был рекой, впадающей в Северное море, однако потом в рамках проекта «Дельта» были выстроены дамбы, отделившие его от моря. Волкерак судоходен. Морские суда могут проходить в него через Волкеракские шлюзы из Холландс-Дип. Канал Шельда-Рейн соединяет Волкерак с портом Антверпена. Притоки: Стенбергсе-Влит Динтел
Denneweghofje

Het Denneweghofje of Henriëtte Hofje is aan de Denneweg in Den Haag. Aan de Denneweg zijn in de 21ste eeuw nog drie hofjes: het Henriëtte Hofje (nrs 72-82), Het Lissabon uit 1761 (nrs 34-42) en het Hofje van Susana Zürkann uit 1773. Het Henriëtte- of Denneweghofje werd in 1829 aangelegd en bestond toen uit achttien huisjes. De huisjes lagen tussen de Denneweg en de Nieuwe Schoolstraat. Zij zijn gerenoveerd en hebben een dakterras. Het hofje bestaat nu uit zestien huisjes. Op nummer 74 woonde verzetsleider Siewert de Koe. Het Denneweghofje werd ook wel het Schildershofje genoemd, maar er is ook een Schildershofje in de Zoutmanstraat. Er is ook een Henriëtte Hofje aan de Stadhouderskade in Amsterdam. Zie ook Lijst van hofjes in Den Haag Externe links Customhospitality.nl: foto's