NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Boswachterij Dorst

Boswachterij Dorst is de naam van een uitgestrekt bosgebied dat zich bevindt tussen Rijen, Oosterhout, Teteringen en Dorst. Het meet 1.117 ha en is eigendom van Staatsbosbeheer en maakt onderdeel uit van natuurgebied Baronie van Breda. Het gebied bestaat voornamelijk uit grove dennenbos dat in het begin van de 19e eeuw op heidegebied is aangeplant. Dit gebied stond bekend als Seterse Heide. Omstreeks 1850 werd veel bos weer gekapt, omdat het gebied als militair oefenterrein in gebruik werd genomen. Er ontstonden zandverstuivingen, en de nabijgelegen buurtschap Seters moest zelfs met een eikenhakhoutwal tegen het oprukkende zand worden beschermd. In 1899 kreeg Staatsbosbeheer het gebied in bezit. Het werd opnieuw beplant en de militairen vertrokken naar elders. Enkele heiderestantjes en loofbosjes liggen verspreid in het gebied. Daarnaast zijn er een aantal leemputten die ontstaan zijn door de activiteiten van de voormalige steenfabriek "De Vijf Eiken", die zich te Rijen bevond. In en nabij die leemputten vindt men een interessante vegetatie met onder meer geelgroene zegge, liggende vleugeltjesbloem en grondster. Broedvogels zijn: sperwer, boomvalk , buizerd, groene specht, zwarte specht, grote bonte specht, kleine bonte specht, middelste bonte specht, ijsvogel, kuifmees, putter, keep, sijs, koolmees en pimpelmees. Van de dagvlinders kunnen bruine eikenpage, heideblauwtje, bont dikkopje, groentje en kleine ijsvogelvlinder worden genoemd. Voor begrazing zijn er eerst Schotse hooglanders ingezet, maar in 2018 zijn die na incidenten met bezoekers weer weggehaald. Eind 2021 is een tiental Galloway-koeien uitgezet om te voorkomen dat de open plekken weer dichtgroeien. Eerder, vanaf voorjaar 2012 is er gedurende twee jaar ook een proef geweest met Exmoorpony's. Recreatie Aangezien de bossen, ondanks hun omvang, sterk door verstedelijkte kernen zijn ingesloten, komen er veel recreanten. Een bekend recreatieterrein in het bosgebied was Natuurbad Surae. Het openluchtbad was gelegen in één der leemkuilen en opgericht in 1927 door de Bredase sportleraar A. Kuyt ("surae" betekent "kuit"). Het is in 1976 door de gemeente Oosterhout overgenomen, vervolgens in verval geraakt en in 2006 gesloten. Het terrein, waar nogal wat opstallen op te vinden waren, is aan de natuur teruggegeven. Ook de omliggende bossen zijn weer gevarieerder gemaakt, zodat de vroegere eenzijdige oriëntatie op houtproductie is doorbroken. Naar het noordoosten zet de boswachterij zich voort in het natuurgebied De Duiventoren. Externe link Seterse Heideroute
Nieuw-Amelisweerd

Nieuw-Amelisweerd, vroeger Groenewoude (of Groenwolde), is een kasteel en ridderhofstad bij Bunnik in de Nederlandse provincie Utrecht. Het is gelegen in het huidige landgoed Amelisweerd. In 1224 kreeg ridder Amelius uten Werde een waard in leen van het kapittel van Oudmunster en bouwde er een ridderhofstad. De naam Amelisweerd is een verbastering van Amelius' waard of Amelis-waard. Bij het overlijden van Amelius werd het landgoed door zijn zonen in drie delen opgesplitst. Twee delen vormen het huidige Oud-Amelisweerd, het derde deel het huidige Nieuw-Amelisweerd. In het jaar 1350 volgt een eerste vermelding als ridderhofstad Groenewoude. Omstreeks 1389 wordt een Ernst van Groenewoude genoemd die dit gedeelte van de heerlijkheid met het daarop staande versterkte huis had geërfd. Door vererving kwam het huis in het bezit van de familie van Leeuwenberg, onder wier bezit het goed in 1538 door de Staten van Utrecht als ridderhofstad werd bevestigd. Tijdens het Rampjaar 1672 wordt het huis zwaar beschadigd. Na meermalen van eigenaar te zijn veranderd komt het goed in 1682 in het bezit van Hendrik van Utenhove, die het middeleeuwse huis liet afbreken en het huidige landhuis bouwde. In 1808 verkocht Maximiliaan Louis van Utenhove het goed aan Lodewijk Napoleon, tevens eigenaar van Oud-Amelisweerd. Lodewijk Napoleon wilde van Oud-Amelisweerd zijn residentie maken en op Nieuw-Amelisweerd zijn officieren huisvesten. Van dit alles kwam niet veel terecht en in 1810 verkocht hij het huis aan Jan Pieter van Wickevoort Crommelin, staatsraad en kanselier van het koninkrijk Holland. In 1811 verkocht deze het aan Paulus Wilhelmus Bosch van Drakesteyn, burgemeester van Utrecht. Diens erfgenamen verkochten het in 1964 aan de gemeente Utrecht. Een groep krakers kraakte het landhuis Nieuw-Amelisweerd in 1971. In 1984 werd het huis op initiatief van de oorspronkelijke krakers gerestaureerd door architect dr. ir. E.J. Hoogenberk. Het huis wordt tegenwoordig nog bewoond en telt 17 appartementen.
Oudland (Steenbergen)

Oudland is een natuurgebied ten zuidoosten van Steenbergen. Het heeft een oppervlakte van 70 ha en is eigendom van de Stichting Brabants Landschap. Geschiedenis Het Oudland ligt op de Naad van Brabant, waar pleistoceen zand overgaat in zeekleigebied. Hier werd sedert de 13e eeuw het veen ontgonnen ten behoeve van de moernering. In het laaggelegen, zuidelijk deel, De Krabben genaamd, zijn nog veenputjes te vinden. Bij het hogergelegen noordelijke gebied Eikelenberg is nog verkaveling uit de 14e eeuw herkenbaar. Vanaf de 19e eeuw zijn de lagere delen bebost, onder meer met populierenaanplant op rabatten. De hogere delen werden gebruikt als weiland. De Watersnoodramp van 1953 heeft de lagergelegen bosaanplant vernietigd, waarna nieuw bos is aangeplant. Enkel het bos bij Eikelenberg is ouder. Heden Vroeger kende dit gebied een rijke plantengroei, die te danken was aan het kalkrijke kwelwater dat bij de Naad van Brabant naar boven komt. Halverwege de 20e eeuw werd de waterhuishouding verstoord door onttrekking van grondwater en door versnelde waterafvoer, met name door de Oudlandse Watergang. Zeldzame planten als Spaanse ruiter en wit bosvogeltje zijn daardoor verdwenen. Toch komen in het gebied nog twaalf zeggesoorten voor, waaronder blauwe zegge en bleke zegge. Door aanleg van stuwen wordt getracht om het kwelwater beter vast te houden, maar deze maatregel is niet afdoende. Men tracht het bos om te vormen naar meer natuurlijk bos: elzenbos en elzenbroek op de natste gronden en iepenrijk essenbos op de iets hogere gronden. De Eikelenburg heeft een drogere, lemige bodem en hier tracht men wintereiken-beukenbos te ontwikkelen. Tot de broedvogels behoren: buizerd, boomklever, wielewaal, spotvogel, groene specht, patrijs, roodborsttapuit, grasmus, blauwborst en sprinkhaanzanger. Ten westen van Oudland ligt het natuurgebied Het Laag. Het Oudland is niet opengesteld voor het publiek.
Verzorgingsplaats Liesbos

Verzorgingsplaats Liesbos is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de zuidzijde van de A58 in de richting Vlissingen → Eindhoven tussen afritten 18 en 16 in de gemeente Etten-Leur. De verzorgingsplaats ontleent haar naam aan een nabijgelegen bos. In september 2011 zijn middels een veiling de huurrechten van het pompstation verkocht en heeft Shell 5,4 miljoen euro neergelegd voor het recht om er de komende 15 jaar brandstof te verkopen. De verzorgingsplaats Bremberg ligt aan de overzijde van de snelweg. Referentie
Sint-Jacobuskerk (Kethel)

De Sint-Jacobuskerk is een neoromaanse rooms-katholieke parochiekerk gelegen aan de Kerkweg in de Kerkbuurt van Kethel in de gemeente Schiedam. Het kerkgebouw is ontworpen door Adrianus Bleijs en werd voltooid in 1890. De kerk is gewijd aan Jacobus de Meerdere en later ook aan Sint Martinus en het is de kerk van de Jacobus en Martinusparochie. Het interieur is bijna volledig in mergelsteen uit Zuid-Limburg uitgevoerd, gecombineerd met zwartmarmeren zuilen. De kruiswegstaties zijn geschilderd op koperplaten. De kerk is van 2003 tot 2005 grondig gerestaureerd met steun van het rijk. Het interieur werd in 2010 aangepakt. In de tuin bij de kerk werd in 1951 een Heilig Hartbeeld geplaatst. Externe link Website van de Jacobus en Marinusparochie
Emergo (recreatiegebied)

Emergo is de naam van een recreatiegebied op ongeveer even grote afstand gelegen in de plaatsen Oude Pekela, Scheemda en Winschoten. Het gebied is 49 hectare groot. Het plan is ontworpen door Staatsbosbeheer, dat ook het onderhoud en beheer heeft over het gebied. Van de 49 hectare bos en speel- en zonneweiden wordt negen hectare opgeslokt door een visvijver, die midden in het park ligt. Het recreatiegebied ligt in het gebied van het gelijknamige waterschap en is een deelgebied van het overkoepelende natuurgebied Oude Veenkoloniën. De plannen om op deze plaats een visvijver aan te leggen, dateerden in hun meest prille stadium reeds van 1958. De officiële opening van het recreatiegebied vond plaats op 23 november 1973 door de gedeputeerde van Groningen J.J. Prins. Droevig detail is dat tijdens het aanleggen van de visvijver drie kinderen, tijdens het spelen op 21 mei 1973, onder het zand zijn bedolven en gestikt.
Korenmolen (Hapert)

De korenmolen van Hapert is een naamloze stenen grondzeiler die vermoedelijk gebouwd is in 1896. Ze bevindt zich aan de Molenstraat, aan de rand van de bebouwde kom van het Nederlandse dorp Hapert. Zij fungeerde en fungeert als korenmolen. Hoewel deze molen niet erg oud is, is het bouwjaar en de opdrachtgever niet bekend. Het jaartal 1896 staat op de molenbaard en zal wel ongeveer juist zijn. De molen is opgebouwd als vervanger van de afgebrande Hapertse Watermolen en met gebruikmaking van onderdelen uit molens in het westen van het land, die in die tijd overbodig waren geworden. De bakstenen waarmee de korenmolen is gebouwd, zijn ter plaatse gemaakt. De kwaliteit van de stenen is wisselend en veel stenen zijn poreus. In 1970 werd de molen gekocht door de gemeente Hoogeloon, Hapert en Casteren en enkele jaren later werd ze gerestaureerd. Bij de restauratie is een van de twee koppels stenen verwijderd. Met het resterende koppel kan gemalen worden. Tegenwoordig is de Hapertse molen eens per twee weken in bedrijf en wordt dan bediend door vrijwillige molenaars. Openingstijden van de molen: 1e en 3e zaterdag van de maand 10:00 - 16:00 uur en op afspraak. Externe link Video van de Hapertse korenmolen op YouTube
Johannes de Doperkerk (Kaatsheuvel)

De Sint-Johannes de Doperkerk is een rooms-katholieke kerk in Kaatsheuvel. De architect is Cornelis van Hoof. In 1909 is begonnen met de bouw en in 1912 is de kerk ingewijd. Het is een neogotische kruisbasiliek met dubbeltorenfront en een dubbelingangsportaal met wimberg. De torens zijn ongeveer 59 meter hoog en worden bekroond door naaldspitsen. De kerk heeft een rond gesloten koor net als de transepten. Het interieur van de kerk wordt gedekt door een geel stergewelf. In de kerk zijn ook gebrandschilderde ramen. De kerk heeft een houten triomfkruisbeeld daterend uit 1750. De kruiswegstaties in de zijbeuken zijn uit 1890. De kerk is in 2009 gerestaureerd en wordt tot op heden gebruikt door de parochie Kaatsheuvel. Op het plein voor de kerk werd in 1921 een Heilig Hartbeeld van Jan Custers geplaatst.
De Ruiter (windmolen)

De Ruiter is een windmolen in het Nederlandse dorp Vreeland. De korenmolen is in 1910 gebouwd op de plaats van een eerdere molen, die in dat jaar afbrandde nadat de vang vlam had gevat in een poging de op hol geslagen molen te stoppen. De nieuwe molen die ter vervanging werd aangekocht was een overbodig geworden poldermolen, die dateert van 1776. Deze plompe poldermolen was een binnenkruier en is verbouwd tot buitenkruier met stelling. De Ruiter is in 1977/78 en in 2000/2001 grondig gerestaureerd. De laatste restauratie was onder de toenmalige eigenaar Rijkman Groenink die een aantal jaren in de rond de molen gebouwde villa heeft gewoond. Sinds enige tijd is de molen in handen van andere particuliere eigenaren. De Stichting Molen De Ruiter exploiteert de molen. Sinds de restauratie in 1978 maalt de molen weer graan voor warme bakkers. De molen is in de regel op zaterdag en op afspraak te bezichtigen. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Vreeland Externe link website van de molen
Aeolus (Oldehove)

De Aeolus is een korenmolen en voorheen ook pelmolen in het dorp Oldehove in de provincie Groningen. De Aeolus is de kleinste en oudste van twee molens in Oldehove, de andere molen is De Leeuw. De Aeolus, de zuidelijke van de twee, is in 1846 gebouwd als koren- en pelmolen. Al rond 1920 zijn de pelstenen verdwenen, maar de molen is als korenmolen altijd professioneel in gebruik gebleven. De molen heeft een aantal restauraties ondergaan en is nu weer helemaal maalvaardig. De molenaarsfamilie Reitsema, die ook De Leeuw draaiende houdt, maalt op ambachtelijke wijze met deze molen. De molen is vanwege zijn bestemming als productiemolen slechts na afspraak met de molenaar te bezoeken. Afbeeldingen
Kerk van Herbaijum

De Kerk van Herbaijum is een kerkgebouw in Herbaijum in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving In 1872 is de kerk bijna geheel herbouwd ter vervanging van een middeleeuwse kerk (13e eeuw) die gewijd was aan Nicolaas van Myra. De zaalkerk met geveltoren is een rijksmonument. Blijkens een gevelsteen werd de kerk in 1985 gerestaureerd. Zie ook Kerken in Friesland Lijst van rijksmonumenten in Herbaijum
Andrieskerk (Amerongen)

Die Andreaskirche (niederländisch Sint-Andrieskerk) ist eine spätgotische Kirche in Amerongen (Gemeinde Utrechtse Heuvelrug) in den Niederlanden. Sie gehört zur Protestantischen Kirche in den Niederlanden und ist als Kulturdenkmal registriert. Geschichte und Architektur Gegen Ende des 13. Jahrhunderts wurde mit dem Bau einer Hallenkirche aus Tuffstein begonnen. An der Nordseite befand sich ein Anbau, der als Sakristei diente. Der Turm wurde ebenfalls aus Tuffstein gebaut. Nach 1450 wurde die romanische Kirche im spätgotischen Stil mit Backsteinen zu einer zweischiffigen Pseudobasilika erweitert, die von einem hölzernen Tonnengewölbe bedeckt ist. Der 55 Meter hohe Turm wurde 1527 in Anlehnung an den Turm des Utrechter Doms erbaut. Ein sehr ähnlicher Turm wurde in Eemnes-Buiten gebaut. Im siebzehnten Jahrhundert wurde an der Südseite eine Kapelle angebaut. Die Andreaskirche wurde im Laufe der Jahrhunderte Opfer von Kriegshandlungen. In den Jahren 1584–1585 fand die Schlacht bei Amerongen zwischen staatlichen und spanischen Truppen statt. Dabei wurde die Andrieskerk schwer beschädigt. In den Jahren 1672–1673 überfiel der französische König Ludwig XIV. das Land und verbrannte und zerstörte auch das Schloss Amerongen und die Andreaskirche einschließlich der Inneneinrichtung (mit der Kanzel, dem Taufgeländer, den Kirchenbänken und den Lettner). Die Restaurierung der Kirche wurde 1684 abgeschlossen. Auch in der Franzosenzeit, insbesondere 1795, litt die Kirche stark unter der Einquartierung in der Kirche. Die Engländer, die Hessen und die Franzosen wurden nacheinander dort untergebracht und trugen alle zur Zerstörung bei. Im Jahr 1884 begann eine umfassende Restaurierung, bei der das hölzerne Tonnengewölbe des Kirchenschiffs entfernt wurde; ein Kreuzrippengewölbe wurde hinzugefügt und verputzt. Die Kanzel wurde neu aufgestellt und für den Grafen Van Aldenburg Bentinck, der seit 1879 auf Schloss Amerongen lebte, wurde eine eigene Herrschaftsloge gebaut. Im Jahr 2018 wurde das Innere der Kirche grundlegend umgebaut, damit das Gebäude auch für andere Aktivitäten als Gottesdienste genutzt werden kann. Die Kirchenbänke wurden durch Stühle ersetzt. Ein Innenumbau aus dem Jahr 1990 wurde weitgehend rückgängig gemacht und ein höherer und breiterer Eingang vom Turm aus hinzugefügt. Inneres In der Kirche befindet sich ein Denkmal für Frederik Christiaan van Reede (1668–1719), Gouverneur der Stadt Sluis in Zeeuws Vlaanderen. Seit 1862 verfügt die Kirche über eine von Christian Gottlieb Friedrich Witte gebaute Orgel. Sie erfuhr nur geringe Änderungen im Jahr 1921 und hat nach einer Restaurierung durch Flentrop Orgelbouw im Jahr 1998 gegenwärtig 17 Register auf zwei Manualen und Pedal. Nutzung Die Kirche ist Eigentum der evangelischen Gemeinde Amerongen-Overberg. Der Turm ist, wie es seit der Franzosenzeit üblich ist, Eigentum der Stadtbürgerschaft. Neben der Kirche befindet sich ein Herrenhaus, das als Pfarrhaus genutzt wird. Vor der Kirche stehen eine alte Wasserpumpe und der Wilhelmina-Baum, der 1898 zu Ehren der Thronbesteigung von Königin Wilhelmina gepflanzt wurde. Weblinks Website der Andrieskerk Amerongen Einzelnachweise
Andrieskerk

The Andrieskerk ("St. Andrew's church") is a nowadays Protestant church in the Dutch village of Amerongen. The church's history spans around seven centuries, beginning in the end of the 13th century, when everybody in western Europe had to be Roman Catholic. With the Reformation, the church became Protestant in 1582. It is currently used by the Reformed Municipal Parish of Amerongen. References External links www.hervormdegemeenteamerongen.nl (in Dutch).
Andrieskerk (Amerongen)

De Andrieskerk (voorheen Sint-Andrieskerk) is een laat-gotische kerk in Amerongen, in de Nederlandse provincie Utrecht. Bouw Aan het einde van de dertiende eeuw begon men met de bouw van een uit tufsteen opgetrokken zaalkerkje. Aan de noordzijde was een aanbouw die dienst deed als sacristie. De toren bestond eveneens uit tufsteen. Na 1450 werd de romaanse kerk in laat-gotische stijl met baksteen vergroot tot een pseudobasiliek met twee zijbeuken, gedekt door een houten tongewelf. De vijfenvijftig meter hoge toren werd in 1527 gebouwd, in een stijl die was geïnspireerd door de Utrechtse Domtoren. Een vrijwel identieke toren is gebouwd in Eemnes-Buiten. In de zeventiende eeuw werd aan de zuidzijde nog een kapel aangebouwd. Interieur In de kerk bevindt zich een rouwbord ter nagedachtenis aan Frederik Christiaan van Reede (1668-1719), gouverneur van de stad Sluis in Staats-Vlaanderen. Sinds 1862 heeft de kerk een orgel dat werd gebouwd door de firma Bätz-Witte. Het verkeert nog vrijwel in oorspronkelijke staat. Restauraties In 1884 begon een grote restauratie, waarbij het houten tongewelf van het middenschip veranderd werd: er kwam een kruisribgewelf dat bepleisterd werd. De preekstoel kreeg een andere plaats en voor graaf Van Aldenburg Bentinck, die sinds 1879 op Kasteel Amerongen woonde, werd een speciale loge gebouwd. In 2018 werd het interieur van de kerk ingrijpend gewijzigd, zodat het gebouw ook voor andere activiteiten dan erediensten gebruikt kon worden. De kerkbanken werden vervangen door stoelen. Een interne verbouwing uit 1990 werd grotendeels ongedaan gemaakt en er kwam een hogere en bredere ingang vanuit de toren. Eigendom en gebruik De kerk is eigendom van de Protestantse Gemeente Amerongen-Overberg. De toren is, zoals gebruikelijk sinds de Franse tijd, eigendom van de burgerlijke gemeente. Naast de kerk staat een herenhuis dat als pastorie wordt gebruikt. Voor de kerk staat een oude waterpomp en de Wilhelminaboom die in 1898 ter ere van de troonsbestijging van koningin Wilhelmina is geplant. Externe link Website Vrienden van de Andrieskerk
De Valk (Berkel en Rodenrijs)

Molen De Valk staat in het buitengebied van het dorp Rodenrijs (gemeente Lansingerland), in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De molen staat iets ten zuiden van buurtschap Oude Leede en dateert van 1772. De molen aan de Berkelse Zweth bemaalde oorspronkelijk de polder Berkel en is sinds 1954 in gebruik als woning. Ook de bijbehorende molenaarswoning wordt bewoond. Het zijn beide rijksmonumenten. In 1991 werd een grote restauratie uitgevoerd, sindsdien is de molen weer regelmatig draaiend te zien. Door een aanbouw kan de molen niet bij westenwind draaien. De molen is niet binnen te bezichtigen.
Harselaar (bedrijventerrein)

Harselaar is de naam van een bedrijventerrein dat ligt in het gelijknamige dorpje in de Nederlandse gemeente Barneveld (provincie Gelderland) tussen de plaatsen Barneveld en Voorthuizen. Het bedrijventerrein ligt langs de A1, de N805 (plaatselijk de Baron van Nagellstraat geheten) en in de directe nabijheid van station Barneveld Noord, dat van een transferium is voorzien. Het bedrijventerrein heeft een regionale functie. Exportslachterij 'Deptford' was waarschijnlijk het eerste bedrijf dat zich in het gebied vestigde. De onderneming van Cornelis Moll aan de Parallelweg te Zeumeren werd in 1886 geopend. Het westelijk gedeelte van het terrein is in de tweede helft van de 20e eeuw voor industrie in gebruik genomen en werd aanvankelijk "De Harselaar" genoemd. In 1980 ontstond bij de gemeente Barneveld de behoefte aan uitbreiding in oostelijke richting. Na jaren juridisch en politiek getouwtrek kon vanaf de jaren 90 Harselaar-Oost gebouwd worden (waarmee het bestaande gedeelte Harselaar-West werd). Inmiddels heeft de gemeente vergevorderde plannen om de bedrijventerreinen Harselaar-Zuid (effectieve oppervlakte 68,5 ha) en Harselaar-Driehoek (20 ha) te gaan ontwikkelen. De MER-procedure is doorlopen en in 2009 door de gemeenteraad aanvaard. In december 2013 werd het plan definitief goedgekeurd door de gemeenteraad. Ook zijn er een bestemmingsplan Harselaar-West West, dat voorziet in uitbreiding (12 ha) tot de A30 en een plan Revitalisering Harselaar in de maak. In 2019 is de spoorwegovergang in de N805 vervangen door de Harselaartunnel. Twee jaar is er aan de tunnel tussen Barneveld en Voorthuizen gewerkt. Op 22 februari is de tunnel in gebruik genomen, de officiële opening vond plaats in mei 2019. Harselaar kent ook woonbebouwing. Het dorp Harselaar telt ongeveer 380 inwoners. Fotogalerij
The Rock (Gebäude)

The Rock (englisch für „Der Fels“) ist ein Gebäude am Gustav Mahlerplein in Amsterdam in den Niederlanden. Es ist Teil des Hochhauskomplexes Mahler4 im schnell gewachsenen Bankenviertel an der Straße Zuidas (Südachse) im Stadtbezirk Amsterdam-Süd. Das Gebäude hat 24 Stockwerke und ist mit einer Höhe von 90,7 Metern eines der höchsten Gebäude an der Zuidas. Beschreibung Das Hochhaus besteht aus unregelmäßigen Glas-, Aluminium-, Stein- und Betonelementen. Ausgangspunkt für die Gestaltung war die städtebauliche Idee des Architekturbüros De Architekten Cie., das Hochhaus vertikal in Anlehnung an die Anatomie des menschlichen Körpers in Beine, Torso und Kopf zu gliedern. Die weitere Ausarbeitung erfolgte durch das Büro von Erick van Egeraat. Das fertige Gebäude erweckt den Eindruck, als ob der obere Teil schwerer wäre als der untere Teil. Die Gestaltung ist skurril und erinnert an einen Felsen. Das Gebäude sieht aus jeder Blickrichtung anders aus. Innengestaltung Im Innenbereich kommen die Materialien Naturstein, Holz und Messing zum Einsatz. Die Ausstattung in den Büros ist relativ schlicht gehalten. Obwohl sich das Gebäude durch rechte Winkel und schlichte Formen auszeichnet, weist der Eingang ausnahmsweise viele runde Formen auf. Die Haupttreppe im Eingangsbereich wurde bei EeStairs als schönste Treppe des Jahres ausgezeichnet. Nach dem Auszug des einzigen Mieters De Brauw Blackstone Westbroek, auf den die Innengestaltung zugeschnitten war, wurde 2024 ein Umbau begonnen, der sowohl dem aktuellen Nachhaltigkeitsstandard als auch der Aufteilung auf mehrere Mieter gerecht werden soll. Außen wird nur die Eingangssituation im Vorgriff auf die geplante Brittenpassage geändert. Einzelnachweise Weblinks The Rock. In: skyscrapercenter.com. Abgerufen am 12. Oktober 2024 (englisch).
The Rock (building)

The office tower, The Rock, located in Gustav Mahler square, is part of the Mahler 4 office area in Amsterdam. The building distinguishes itself by the crooked glass, aluminum, stone, and concrete elements. The building seems to be much heavier at the upper parts compared to the lower area. The design is very rough and feels like a rock. It is one of the tallest buildings at the Zuidas in Amsterdam. Interior The interior is created from stone, wood and brass. In the offices the design is relatively simple. Although most of the building is characterized by straight edges and sleek shapes, the entrance has more rounded shapes and smooth transitions. The staircase in the main entrance won a prize for 'Staircase of the year' from EeStairs in the year 2012. References External links Media related to The Rock at Wikimedia Commons