NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Koppelpoort

The Koppelpoort is a medieval gate in the Dutch city of Amersfoort, province of Utrecht. Completed around 1425, it combines land and water-gates, and is part of the second city wall of Amersfoort, which was constructed between 1380 and 1450. History The gate was built between 1380 and 1425 as part of the second city wall. The whole wall was completed around 1450. The gate was attacked in 1427 during the siege of the city. This attack was repelled. The gate was opened and closed every day by the appointed raddraaiers, "wheel-turners". A minimum of twelve wheel-turners were collected morning and evening by several guards. It was an extremely dangerous task; if they did not begin walking simultaneously, then one could fall, dragging the rest along with often fatal results. Before the gate could come down, it had to be raised, to pull out the iron pins that held it in place. Only then could it come down. While the gate was going down, walking in the wheel grew ever easier and faster, and many people stumbled and broke their limbs. The Koppelpoort was also never breached. The Koppelpoort was given its current appearance during the restoration by Pierre Cuypers in 1885 and 1886. Among other things, Cuypers removed a step between the two gates and replaced it with a slope. From 1969 to 1993 a puppet theater was situated in the gate. The latest restoration was completed in 1996. It was carried out very cautiously, and with respect for the old building materials. For this the town of Amersfoort received the Europa Nostra Award. References See also Medieval warfare Medieval architecture
Koppelpoort

El Koppelpoort es una puerta de origen medieval de la ciudad holandesa de Amersfoort. Constituye un conjunto defensivo terrestre y fluvial que forma parte de la segunda muralla de la ciudad. Su construcción se terminó hacia el año 1425.​ Historia La puerta se construyó entre 1380 y 1425 como parte de la segunda muralla de la ciudad. Todo el conjunto de la muralla se terminó alrededor de 1450. La puerta fue atacada en 1427 durante el asedio de la ciudad. La puerta se abría y cerraba todos los días por los raddraaiers. Se necesitaba un mínimo de doce personas para realizar esta operación. Era una tarea peligrosa, que exigía mucha coordinación entre los operarios, que podía provocar graves accidentes. Su apariencia actual data de la restauración que realizó Pierre Cuypers entre 1885 y 1886 La última restauración se completó en 1996. Se llevó a cabo respetando los materiales de construcción usados primitivamente, por la que la ciudad de Amersfoort recibió el Premio Europa Nostra.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Koppelpoort.
Koppelpoort

La Koppelpoort est une porte de ville et porte d'eau médiévale de l'agglomération d'Amersfoort, aux Pays-Bas qui permet d'enjamber le fleuve Eem. Achevée vers 1425, la Koppelpoort est un exemple notable de l'architecture défensive médiévale. Elle fait partie de l'enceinte secondaire de la ville d'Amersfoort qui a été construite entre 1380 et 1450. Liens externes Ressource relative à l'architecture : Rijksmonument Portail du Moyen Âge Portail des Pays-Bas Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Koppelpoort

La Koppelpoort è una fortificazione sul fiume Eem della città olandese di Amersfoort, nella provincia di Utrecht, costruita tra il 1380 e il 1425. È una delle tre porte cittadine. La struttura è classificata come rijksmonument nr. 7928. Descrizione La Koppelpoort è parte della seconda cinta muraria della città ed è una combinazione tra una porta sull'acqua e una porta su terra. Deve il proprio nome probabilmente ad alcuni giunti (in olandese: koppelingen; sing.: koppeling) nella struttura. Storia La costruzione della Koppelpoort fu decisa alla fine del XIV secolo, congiuntamente alla costruzione di una seconda cinta muraria, per proteggere ulteriormente l'accesso alla città fortificata di Amersfoort, che era già una città fortificata. Nel 1885-1886, fu intrapresa un'opera di restauro dell'edificio, sotto la direzione del celebre architetto Pierre Cuypers. Durante questi lavori, fu aggiunta alla Koppelpoort una piombatoia. Tra il 1969 e il 1993, fu installato nella Koppelpoort un teatro di marionette. Nel 1997, vi fu un'ulteriore opera di restauro. Per quest'opera di restauro, la città di Amersfoort ricevette l'Europa Nostra Award. La Koppelpoort nell'arte La Koppelpoort compare nel dipinto di Matthias Witthoos Veduta di Amersfoort (1671) Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Koppelpoort Collegamenti esterni (EN) Koppelpoort, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Коппельпорт

Сдвоенные ворота (нид. Koppelpoort) — ворота средневековой постройки в голландском городе Амерсфорт. Их строительство завершилось около 1425 года. Коппелпорт — элегантный образец средневековой оборонительной архитектуры. Это совмещённый сухопутный и речной вход в замок, расположенный во второй стене оборонительного сооружения города Амерсфорт. Ворота были построены между 1380 и 1425 годами. Постройка самой стены была завершена примерно в 1450 году. Ворота подвергались нападению в 1427 году во время осады города. Эта атака была отражена. Ворота открывались и закрывались каждый день специально назначенными людьми (для приведения механизма открытия ворот в действие необходимо было крутить колесо, маршируя внутри него). Не менее двенадцати человек собирались охраной каждое утро и вечер для выполнения этой задачи. Это была очень опасная задача, так как если «открыватели» ворот не могли маршировать в колесе синхронно и один из них падал — он мог повлечь остальных за собой. Такие фатальные инциденты случались довольно часто. Прежде чем ворота могли быть опущены — необходимо было поднять их вверх до упора, чтобы можно было вынуть железные засовы, которые удерживали их. Только после этого можно было опустить ворота. В то время, когда ворота опускались, колесо начинало крутиться легче и быстрее, в результате чего, многие люди спотыкались и ломали себе конечности. В период с 1969 по 1993 в воротах находился кукольный театр. Последняя реставрация ворот была завершена в 1996 году.
Kop-hals-rompboerderij (Midlum)

De Kop-hals-rompboerderij uit het Friese dorp Midlum is een voormalige kop-hals-rompboerderij die tegenwoordig te bezichtigen is in het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem. Geschiedenis De boerderij werd rond de 17e eeuw gebouwd in Midlum. Omstreeks 1963 werd ze afgebroken en in haar geheel naar het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem overgebracht. Daar werd de boerderij tussen 1963 en 1968 weer opgebouwd. In het museum is de boerderij in 19e-eeuwse stijl ingericht. De grote schuur wordt als filmruimte gebruikt. De bovenverdieping van de boerderij is niet te bezichtigen.
De Prins van Oranje, Bredevoort

De Prins van Oranje (English: The Prince of Orange) is a tower mill in Bredevoort, Gelderland, Netherlands which was built in 1870 and has been restored to working order. The mill is listed as a Rijksmonument. History A post mill was built in 1644. It was replaced c.1700 by another post mill. That mill burnt down in 1868. De Prins van Oranje was built by millwright Giesbers of Winterswijk to replace it. Construction was delayed because the German bricklayers were called up for service during the Franco-Prussian War. The mill was built for Geert Willem Heusinkveld. It remained in the Heusinkveld family until 1920, when it was sold to Mr. Navis. In 1930, one pair of sails was replaced by Patent sails. These were later replaced by Ten Have sails and all four sails had their leading edges streamlined with the Van Bussel system. The mill was restored in 1968. It was sold to Mhr. Woordes in 1973. The mill was stopped in 1990 because the sailstock was in poor condition. New sails were fitted in 1992 and the mill was returned to working order. De Prins van Oranje is listed as a Rijksmonument, № 6866. Description De Prins van Oranje is what the Dutch call a "Beltmolen". It is a four storey tower mill built into a mound, which is 3.50 metres (11 ft 6 in) high and is itself built on top of ramparts 6.00 metres (19 ft 8 in) high. There is no stage, the sails reaching almost down to ground level. The cap is covered in dakleer. Winding is by tailpole and winch. The sails are a pair of Common sails, fitted with the Van Bussel system on their leading edges, and a pair Ten Have sails fitted with the Van Bussel system on their leading edges. They have a span of 25.00 metres (82 ft 0 in). They are carried on a cast iron windshaft, which was cast by IJzergieterij De Prins van Oranje, The Hague, South Holland in 1873. The windshaft also carries the brake wheel, which has 63 cogs. This drives a wallower with 32 teeth, which is situated at the top of the upright shaft. At the bottom of the upright shaft is the great spur wheel, which has 82 cogs. This drives a pair of 1.50 metres (4 ft 11 in) diameter French Burr millstones and a pair of 1.40 metres (4 ft 7 in) Cullen stones via lantern pinion stone nuts with 25 staves each. Public access De Prins van Oranje is normally open on Saturdays. It is also open whenever it is working, or by appointment. References External links Mill website (in Dutch)
De Prins van Oranje (Bredevoort)

De Prins van Oranje est un moulin à vent situé dans la localité de Bredevoort, à Aalten, dans la province de Gueldre aux Pays-Bas. Notes et références Annexes Articles connexes Liste des moulins à vent de Gueldre Liens externes (nl) « De Prins van Oranje », sur molendatabase.nl Portail des énergies renouvelables Portail des Pays-Bas
De Prins van Oranje (Bredevoort)

De Prins van Oranje is een walkorenmolen die in 1870 werd gebouwd aan de Landstraat 32-34 in de Nederlandse stad Bredevoort. Het is een ronde stenen korenmolen met een met dakleer gedekte kap voor het malen van graan. De molen staat op een belt van 3,5 meter hoogte, maar daaronder zit ook nog het zes meter hoge Bastion Welgemoed dat ooit deel uitmaakte van de vestingwerken van Bredevoort. Naast de molen staat een maalderij waar graan gemalen wordt met elektrisch aangedreven molenstenen. Geschiedenis Omstreeks 1644/45 werd door de prins van Oranje, als heer van Bredevoort, toestemming verleend voor de bouw van een standerdmolen op Welgemoed, een bastion dat deel uitmaakte van de vestingwerken van Bredevoort. Op dezelfde plaats is in 1870 de huidige molen gebouwd, nadat de standerdmolen in 1869 afbrandde. Het bouwen van deze molen heeft langer geduurd dan gebruikelijk, omdat de Duitse metselaars moesten dienen als soldaat in de Frans-Pruisische Oorlog. De molen is in 1968 gerestaureerd en nogmaals in 1991 en 1992 voor wat betreft het technische gedeelte. Na een breuk van de geklonken binnenroede zijn de huidige roeden van Vaags aangebracht. Bij deze tweede restauratie opnieuw een tweede beltdeur aangebracht. Gaande werk De molen heeft een koppel maalstenen met 16der (140 cm doorsnede) blauwe stenen en een koppel 17der (150 cm doorsnede) kunststenen. Er is een regulateur voor de maalstenen, die rechtstreeks door de koningsspil wordt aangedreven. Ook is er nog op de eerste verdieping een elektrisch aangedreven maalstoel aanwezig met 16der kunststenen. Het luiwerk is een sleepluiwerk met de luitafel op het spoorwiel. Daarnaast is er een elektrisch bediend luiwerk. De uit 1992 stammende, gelaste roeden zijn gemaakt door de firma Vaags en zijn 25,00 m lang. De buitenroede heeft het nummer 2 en de binnenroede nummer 3. De binnenroede heeft Busselneuzen en Ten Have-kleppen en de buitenroede Busselneuzen met Oudhollands hekwerk. De molen heeft een Vlaamse vang met een vangtrommel en pal. De vangbalk zit in de ezel met een schuif. De 5,10 meter lange as is in 1873 gegoten door de ijzergieterij de Prins van Oranje en heeft het nummer 898. Het kruiwerk bestaat uit nylon rollen, die in een ijzeren rollenwagen zitten. De molen wordt gekruid met een kruiwiel. De lange spruit zit achter het bovenwiel. Overbrengingen De overbrengingsverhouding is 1:6,5. Het bovenwiel heeft 63 kammen en de bovenbonkelaar 32. Het spoorwiel heeft 82 kammen en het steenspilrondsel 25 staven. De steek is 12 cm. Eigenaren Wm. Heusinkveld (1870 - 1890) F. Heusinkveld (1890 -1920) Fa. Navis (1920 -1973) J.W. Woordes (1973 - 2006) H.J. Woordes Externe link Molen Prins van Oranje Fotogalerij
Golfbaan Hitland

Golfbaan Hitland is een golfbaan in Nieuwerkerk aan den IJssel. De baan werd in 1995 geopend. Er wordt onder meer gespeeld door Golfclub Hitland (tot 2011 Golfclub Van Rijckevorsel). De club is vernoemd naar natuurgebied Hitland. De 18-holes golfbaan werd later aangelegd in het natuur- en recreatiegebied Hitland en is het ontwerp van golfbaanarchitect Gerard Jol. Er is ook een baan met negen par 3-holes. In 2003 kreeg de baan de A-status. Externe link Officiële website
Onze-Lieve-Vrouwekerk (Veere)

Die Onze-Lieve-Vrouwekerk (deutsch Liebfrauenkirche; auch Grote Kerk genannt) ist eine spätgotische ehemalige Pfarr- und Stiftskirche in Veere in der Provinz Zeeland in den Niederlanden. Das niemals vollendete monumentale Bauwerk wird heute als Kulturkirche genutzt. An das vermauerte Querhaus schließt die 1699 für den Gottesdienst hergerichtete ältere Kleine Kerk an. Die Kirche ist seit 1967 als Rijksmonument eingestuft. Geschichte 1332 wurde durch Wolfert III. von Borsele der Bau einer ersten Kirche in Veere veranlasst, die man 1348 zur selbstständigen Pfarrkirche erhob, als sie von Zanddijk abgepfarrt wurde. Das Gotteshaus wurde zudem 1472 eine Kanonikerstiftskirche. Wolfert VI. von Borsele, Herr von Veere, beauftragte 1479 Antoon I Keldermans mit der Errichtung einer größeren Kreuzbasilika mit Chorumgang und Kapellenkranz, ab 1512 führte sein Sohn Rombout Keldermans die Bauaufsicht. Die Basilika entstand im Stil der Brabanter Gotik. Teile des Vorgängerbaus wurden während der Errichtung der neuen Kirche nicht niedergelegt und als Gottesdienstraum genutzt. Ab etwa 1520 begannen die Bauarbeiten zu stagnieren und die Kirche erreichte ihren heutigen Umfang. Vom Turm waren nur die unteren Geschosse fertiggestellt, Gewölbe und Maßwerke blieben unvollendet, die Bauarbeiten der ausladenden Anlage des Chors befanden sich erst in den Anfängen, so dass die Reste der alten Kirche als Chor dienen mussten. 1572 wurde in Veere die Reformation eingeführt. Für den calvinistischen Gottesdienstgebrauch wurde die kupferne Chorschranke entfernt und der dreischiffige Hallenchor und das nördliche sowie das südliche Querschiff durch Vermauerung abgetrennt. 1686 erlitt die Kirche während eines Stadtbrandes großen Schaden, sie wurde in schlichtesten Formen wieder hergerichtet. In der Zeit der französischen Besatzung Veeres 1795 bis 1813 wurde die Kirche in ein Lazarett umgebaut, indem vier Stockwerke eingezogen und die großen Fenster bis auf kleinere Öffnungen vermauert wurden. 1809 wurde die Kirche durch englische Schiffsgeschütze erneut erheblich beschädigt. Von 1832 bis 1861 war in dem Gebäude eine Garnison des niederländischen Militärs stationiert. Der anschließend vom Kirchenvorstand bereits beschlossenen Abriss des Gebäudes konnte durch den niederländischen Staat verhindert werden, indem er es als Kulturdenkmal in seinen Schutz nahm. Seitdem wurde sie für verschiedene Zwecke genutzt, so für spezielle Gottesdienste, Fest- und Sportveranstaltungen oder Weihnachtsmärkte. Seit den 1970er Jahren hat sie offiziell kulturelle Funktion. Literatur Peter Don, Kunstreisboek Zeeland, hrsg. vom Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Zeist 1985. Carel van Gestel: Van kerk naar kerk, Band 3: Walcheren/Noord-Beveland, Zaltbommel 2009. Aad P. de Klerk, Van Boudwijnskerke tot Zanddijk. Over tien gekrompen Dorpen in de gemeente Veere, Domburg 2006. Tiny Polderman: Geschichte der Großen Kirche Veere, Veere 2007. Weblinks Grote kerk in Veere: Website des Fremdenverkehrsvereins VVV Zeeland (niederländisch, deutsch, englisch) Einzelnachweise
Joodse begraafplaats (Elburg)

De Joodse begraafplaats van Elburg in Gelderland is gelegen op de Oosterwal van het stadje, aan de NAP route, op de plaats die vroeger 'de Wandelingen' werd genoemd. Hoewel de oudste grafzerk dateert uit 1768 hebben er vrijwel zeker al veel eerder ter aarde bestellingen plaatsgevonden. Er zijn aanwijzingen dat aanleg dateert uit de eerste decennia van de 18e eeuw. Tot 1843 stond er een hoge heg om de begraafplaats maar in dat jaar werd er voor 498 gulden een ringmuur omheen gemetseld. In 1904 is die muur vervangen door de huidige muur. Rond 1940 bestond de Joodse gemeenschap van Elburg uit enkele tientallen mensen. Ongeveer de helft daarvan wist in de Tweede Wereldoorlog onder te duiken. De anderen zijn in Duitse kampen omgekomen. Een plaquette is ter nagedachtenis aan hen aangebracht op de muur van de begraafplaats. In 2002 is de dodenakker opgeknapt door de Stichting Boete en Verzoening uit Lelystad, met hulp van vrijwilligers uit Elburg. De gemeente Elburg draagt zorg voor het reguliere onderhoud. Sinds 1855 beschikte men in Elburg over een synagoge. Deze kreeg na 1945 een culturele bestemming en herbergt sinds 2008 onder de naam 'Sjoel Elburg' een museum over 12 Joodse families die vanaf 1700 in de stad hebben gewoond. Fotogalerij Zie ook Lijst van Joodse begraafplaatsen in Nederland
HC Bloemendaal

Der HC Bloemendaal (gegründet am 16. April 1895) gehört mit 1307 Mitgliedern (2004) nicht nur zu den größten Hockeyclubs der Niederlande, der Traditionsclub aus Süd-Kennemerland ist zusammen mit dem Amsterdamsche Hockey & Bandy Club und dem Victoria HC auch einer der ältesten Hockeyvereine des Landes. Der Club aus der Nähe von Haarlem wurde 1895 als Hockey en Bandy Club „Haarlem & Omstreken“ (Hockey und Bandy Club Harlem und Umgebung) gegründet. Bevor der Verein in seiner heutigen Form und unter seinem heutigen Namen entstand, existierten mehrere Vorgängervereine. Zum Beispiel: Bloemendaalsche Hockey Club „Bloemendaal“ (1907), Haarlemsche Hockey Vereeniging „De Musschen“ (1907), Haarlemsche Dames Hockey Club „HDHC“ und später „BDHC“ (1914), Musschen-Haarlem-Combinatie „MHC“ (1915) und Bloemendaal-Musschen-Haarlem-Combinatie „BMHC“ (1936). Der heutige HC Bloemendaal besteht seit 1973 nach der Fusion von „BDHC“ und „BMHC“. Bloemendaal ist zumindest im Bereich des Herrenhockeys ein international bekannter Verein, dessen größte Erfolge der Gewinn des Europapokals der Landesmeister in den Jahren 1987 und 2001 darstellt. Die 1. Damenmannschaft pendelt seit Jahren zwischen der 1. Niederländischen Liga, der Hoofdklasse und der 2. Liga (overgangsklasse). Die 1. Herren hingegen greifen jedes Jahr in den Kampf um den Landestitel in der Nederlandse hoofdklasse ein, gewannen die Liga 22 Mal und sind mit fünf Titeln Rekordmeister der Euro Hockey League. In der Saison 2005 erreichte das Team von Trainer Michel van den Heuvel die Finalserie Best-of-Three, verlor diese aber gegen Oranje Zwart. 2006 gewann Bloemendaal die Play-offs der Landesmeisterschaft gegen die Mannschaft des Amsterdamsche Hockey & Bandy Club. Zur Saison 2007 wechselten die deutschen Nationalspieler Christopher Zeller und Philipp Zeller als frischgebackene Hockeyweltmeister zum HC Bloemendaal. Bloemendaal litt jahrelang unter Platzmangel bis im Jahr 2004 drei neue Kunstrasenfelder angelegt werden konnten. Momentan verfügt der Club über einen wassergesprengten Kunstrasen und vier sandverfüllte Plätze. Erfolge Euro Hockey League: 2009, 2013, 2018, 2021, 2022 EuroHockey Club Champions Cup: 1987, 2001 EuroHockey Cup Winners Cup: 2006 Niederländischer Feldhockeymeister der Herren: 1986, 1987, 1988, 1989, 1991, 1993, 1999, 2000, 2002, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2019, 2021, 2022 Weblinks Offizielle Website (niederländisch) Einzelnachweise
HC Bloemendaal

Hockey Club Bloemendaal (Dutch pronunciation: [ˈblumə(n)daːl]), commonly known as Bloemendaal, is a Dutch professional field hockey club based in Bloemendaal, North Holland. It was established on 26 April 1895, and is one of the oldest field hockey clubs in the Netherlands. Originally, the club also played bandy. HC Bloemendaal is one of the most successful clubs in the Netherlands, with the men's team competing for the title in the highest league ("Hoofdklasse") nearly every year. Honours Men Women Players Current squad Men's squad As of 11 September 2025 Women's squad Head coach: Dave Smolenaars As of 2 September 2022 Notable players Men's internationals Netherlands Australia Jamie Dwyer Blake Govers Belgium Arthur Van Doren Germany Tibor Weißenborn Christopher Zeller Florian Fuchs India Sardara Singh Spain Rodrigo Garza Women's internationals Netherlands/ Brazil Inge Vermeulen Danique Visser Argentina Cecilia Rognoni Pilar Romang Great Britain/ England Helen Richardson-Walsh Kate Richardson-Walsh Ireland Anna O'Flanagan Chloe Watkins References External links (in Dutch) Official website HC Bloemendaal
Hockey Club Bloemendaal

Le Hockey Club Bloemendaal, communément appelé Bloemendaal, est un club néerlandais de hockey sur gazon basé à Bloemendaal, Hollande-Septentrionale. Elle a été fondée le 26 avril 1895. Originellement, ce club pratique également du bandy. Le HC Bloemendaal est l'un des clubs les plus titrés des Pays-Bas, l'équipe masculine se disputant le titre dans la ligue la plus élevée ("Hoofdklasse") presque chaque année. Honneurs Hommes Hoofdklasse Champions (21): 1918–1919, 1919–1920, 1920–1921, 1921–1922, 1922–1923, 1985-1986, 1986-1987, 1987-1988, 1988-1989, 1990-1991, 1992-1993, 1998-1999, 1999-2000, 2001-2002, 2005-2006, 2006-2007, 2007-2008, 2008-2009, 2009–2010, 2018–2019, 2020–2021 Vice-champions (12): 1917–1918, 1921–1922, 1923–1924, 1924–1925, 1984–1985, 1991–1992, 1993–1994, 1995–1996, 2003–2004, 2004–2005, 2010–2011, 2013–2014 Euro Hockey League Champions (6): 2008-2009, 2012-2013, 2017-2018, 2021, 2022, 2022-2023 Coupe d'Europe de hockey sur gazon des clubs champions Champions (2): 1987, 2001 Vice-champions (3): 1988, 1994, 2000 Coupe d'Europe de hockey sur gazon des clubs gagnants Champions (1): 2006 Hoofdklasse en salle Champions (1): 1986-1987 Femmes Gold Cup Champions (1): 2017-2018 Joueurs notables Internationaux masculins Pays-Bas Marc Benninga Floris Jan Bovelander Jaap-Derk Buma Jorrit Croon Cees Jan Diepeveen Theo Doyer Rogier Hofman Erik Jazet Wouter Jolie Karel Klaver Hendrik Jan Kooijman Teun de Nooijer Gert Jan Schlatmann Glenn Schuurman Jiske Snoeks Jaap Stockmann Macha van der Vaart Maurits Visser Diederik van Weel Remco van Wijk Australie Jamie Dwyer Blake Govers Belgique Arthur van Doren Allemagne Tibor Weißenborn Christopher Zeller Inde Sardar Singh Espagne Rodrigo Garza Internationaux féminins Pays-Bas / Brésil Inge Vermeulen Danique Visser Argentine Cecilia Rognoni Pilar Romang Grande-Bretagne / Angleterre Helen Richardson-Walsh Kate Richardson-Walsh Irlande Anna O'Flanagan Chloé Watkins Références Liens externes Site officiel du HC Bloemendaal Portail des Pays-Bas Portail du hockey sur gazon
HC Bloemendaal

HC Bloemendaal je nizozemski klub u hokeju na travi iz Bloemendaala. Utemeljen je 16. travnja 1895. godine. Klupski uspjesi (nepotpuni) prvaci: 1986., 1987., 1988., 1989., 1991., 1993., 1999., 2000., 2002., 2006., 2007., 2008., 2009. prvakinje: 1967. Kup prvaka: pobjednici: 1987., 2001. doprvaci: 1988., 1994., 2000. treći: 1989., 1990., 1992., 2003., 2007. Euro Hockey League: 2009. Europacup II hockey: 2006. Poznati igrači i igračice Piet Gunning Aat de Roos Henk Bouwman Ronald Jan Heijn Remco van Wijk Hendrik Jan Kooijman Cees Jan Diepeveen Ad Boelaars Theodoor Doyer Gert Jan Schlatmann Floris Jan Bovelander Erik-Jan de Rooij Tom van Amerongen Teun de Nooijer Macha van der Vaart Erik Jazet Diederik van Weel Jaap-Derk Buma Maarten Froger Jan Jorn van 't Land Menno Booij Karel Klaver Nick Meijer Marc Benninga Martijn van Westerop Marinus Moolenburgh Dave Smolenaars Eby Kessing Thomas Boerma Wouter Jolie Jaap Stockman Ronald Brouwer Vanjske poveznice (nizoz.) Službene stranice