NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Crystal Tower (Amsterdam)

De Crystal Tower is een kantoorgebouw in Westpoort, wijk Teleport, in Amsterdam nabij station Sloterdijk. Met 95 m behoort de kantoortoren tot de veertien hoogste gebouwen van Amsterdam. Deze toren aan de skyline deed aan de buitenkant ook dienst als de toren van het fictieve bedrijf Sanders Inc. in de soapserie Goede tijden, slechte tijden.
Heilige Maria Presentatiekerk (Asten)

De Heilige Maria Presentatiekerk in Asten in de Nederlandse provincie Noord-Brabant is een rooms-katholieke, neogotische kerk uit 1898, gewijd aan Maria Presentatie. Voorgeschiedenis Zeker al in 1479 stond er een katholieke kerk in Asten. Deze kwam in 1648 aan de hervormden, maar werd in 1806 aan de katholieken teruggegeven, waarop de hervormden in 1810 een eigen kerk kregen. In 1899 werd de kerk gesloopt, omdat de nieuwe kerk inmiddels ernaast in gebruik genomen was. Huidige gebouw De architect van deze Presentatiekerk was Caspar Franssen. Tijdens de bouw was de parochie in geldnood, maar dankzij schenkingen, waaronder een grotere torenhaan door de aannemer C. Mestrum, kwam toch een indrukwekkende kerk tot stand, die is gelegen op de plaats van het oude gemeentehuis. De kerk heeft een toren van 75 m hoogte, die een carillon van 57 klokken bevat, gegoten door de plaatselijke klokkengieterij Eijsbouts. De zandstenen ingangspartij stelt onder meer de geschiedenis van Maria Presentatie voor. Naast tal van neogotische kunstvoorwerpen bevat de kerk ook een kostbare staakmadonna uit 1775, een beeld van de heilige Apollonia uit 1525 en een calvariegroep uit 1480. Het orgel stamt uit 1909 en is vervaardigd door de Gebroeders Franssen te Roermond. Zie ook Onze-Lieve-Vrouw-Presentatiekerk, de gelijknamige kerk in het naburige Ommel Externe link Parochie Heilige Franciscus
Evert Stokbrug

De Evert Stokbrug, in de volksmond ook wel onder meer Kaatsbaanbrug genoemd, is een brug over de rivier de Vecht in het Nederlandse dorp Maarssen. De ophaalbrug vormt een verbinding in het dorpscentrum tussen de Kaatsbaan en de Breedstraat. Direct ernaast staat een uit 1936 daterende dienstwoning die bewoond wordt door de brugwachter. Zowel de brug als de woning zijn een gemeentelijk monument. De brug is in 2007 vernoemd naar de brugwachter die in mei 1945 door een ongeval om het leven kwam toen een Engelse militair tegen de brug opreed. Begin 21e eeuw werd van handbediening overgeschakeld op een besturing vanuit de nabijgelegen Termeerbrug. Zie ook Lijst van bruggen over de Utrechtse Vecht
Kantongerecht Wageningen

Het kantongerecht Wageningen was van 1838 tot 2002 een van de kantongerechten in Nederland. Sinds 1890 was het gevestigd in de toenmalige Marktstraat. Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog, in mei 1940, werd dat pand door beschietingen vanaf de Grebbeberg echter verwoest. Het kantongerecht verhuisde toen naar de Wilhelminaweg 9. In 1963 werd het kantongerecht in een modern gebouw, ontworpen door J.J. Vegter, aan het Bowlespark gevestigd. Na de afschaffing van het kantongerecht als zelfstandig gerecht in 2002 bleef Wageningen zittingsplaats van de sector kanton van de rechtbank Arnhem, tot aan de sluiting per 1 april 2013. Het gebouw is nu in handen van een particulier, die het heeft omgebouwd en verhuurd. Op dit moment zijn er 12 appartementen, waarvan 9 zelfstandig. De voormalige rechtszaal is nog onverbouwd.
Grote Kerk (Den Haag)

Grote Kerk resp. Grote of Sint-Jacobskerk nizozemsky Velký kostel sv. Jakuba) je městský kostel v Haagu v Nizozemí Dějiny Kostel náleží spolu s Binnenhofem (sídlo parlamentu) k nejstarším budovám v Haagu. Na místě stála v 13. století dřevěná stavba, v roce 1355 se začal stavět kamenný kostel, který sloužil původně jako katolický svatostánek. Postaven byl jako křížový kostel, na půdorysu ve tvaru kříže, přestavbou a rozšířením v letech 1434 – 1455 tento půdorys zanikl a kostel získal charakter halové stavby; protože to byla první stavba tohoto typu, označují se podobné stavby jako haagský typ. Ve 14. století vzniklá část byla silně poškozena požárem roce 1539. Při obrazoboreckých bouřích byla v roce 1566 zničena vnitřní výzdoba kostela. V roce 1420 vybudovaná věž je nápadná svým v Nizozemí ojedinělým šestiúhelníkovým tvarem. Po požáru kostela byla věž, využívaná také jako vojenská pozorovatelna, vystavěna znovu v renesančním stylu. V roce 1861 byla opatřena novogotickou špicí. Tato část věže, haagskými obyvateli láskyplně nazývaná noční čepec ("slaapmuts"), byla při renovaci v roce 1951 snesena. Při německé okupaci byly v červenci roku 1941 odstraněny zvony, ale protože největší zvon, zvaný Jhezus, neprošel malými otvory věže, zůstal kostelu zachován. v roce 1959 byl doplněn největší zvonkohrou v Nizozemí, sestávající z 51 zvonů. V krásně klenuté lodi s vysokým, dlouhým kůrem se nacházejí početné náhrobky a náhrobní desky, mezi jinými na zadní stěně kůru náhrobní deska básníka a politika Constantijna Huygense († 1687) a jeho syna, fyzika a astronoma politika Christiaana Huygense († 1695). Pozoruhodná je kazatelna z roku 1550, štíty rytířů Řádu zlatého rouna a velké varhany z roku 1881 i okna kůru a severní příčné lodi. V kostele se konají svatby a křtiny členů nizozemské královské rodiny. Od skončení komplexní renovace v roce 1987 slouží kostel jako místo pro výstavy, mše a slavnostní akce. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Grote Kerk na Wikimedia Commons Grotekerkdenhaag.nl
Grote Kerk (Den Haag)

Die Grote of Sint-Jacobskerk (deutsch Große oder St.-Jakobus-Kirche), vor der Reformation dem heiligen Jakobus gewidmet, ist die Stadtkirche von Den Haag und eines der bedeutendsten Werke der Backsteingotik in den Niederlanden. Geschichte Der älteste, aus dem 14. Jahrhundert stammende Teil der gotischen Hallenkirche, wurde bei einem Brand 1539 stark beschädigt. Der von 1420 bis 1424 errichtete, 93 m hohe Kirchturm fällt durch seine in den Niederlanden einzigartige sechseckige Form auf. Nach dem Brand der Kirche wurde der auch als militärischer Aussichtsposten verwendete Turm im Stil der Renaissance wieder aufgebaut. 1861 wurde er mit einer neugotischen Turmspitze versehen. Dieser Teil des Turms wurde von den Haager Bewohnern liebevoll als Schlafmütze bezeichnet, jedoch bei der Renovierung 1951 entfernt. Die deutschen Besatzer entfernten im Juli 1941 das Glockenspiel. Da jedoch die größte Glocke, Jhezus genannt, nicht durch die kleinen Öffnungen des Turmes passte, blieb sie der Kirche erhalten. 1959 wurde sie mit einem der größten Glockenspiele der Niederlande mit 51 Glocken ergänzt. In der Groten Kerk fanden die meisten Hochzeits- und Tauffeiern der königlichen Familie statt. Seit Abschluss einer grundlegenden Renovierung 1987 dient die Kirche nunmehr als Ort für Ausstellungen, Messen und Festveranstaltungen. Ausstattung In dem gewölbten Langschiff der Grote Kerk mit hohem, lichtem Chor befinden sich mehrere Grabmäler und Grabplatten, darunter an der hinteren Chorwand diejenigen des Dichters und Staatsmannes Constantijn Huygens († 1687) und seines Sohnes, des Physikers und Astronomen Christiaan Huygens († 1695). Ein prächtiger Kenotaph erinnert an Jacob van Wassenaer Obdam. Weiterhin beachtenswert sind die holzgeschnitzte Kanzel von 1541, die Wappentafeln der Ritter vom Orden des Goldenen Vlies und die große Orgel von 1971 sowie die Fenster im Chor und im nördlichen Querschiff. Orgel Die große Orgel wurde 1971 von der Orgelbaufirma Metzler (Dietikon) erbaut. Das rein mechanische Instrument hat 50 Register auf drei Manualen und Pedal. Koppeln: II/I, III/I, I/P, II/P Siehe auch Liste der Backsteinbauwerke der Gotik in den Niederlanden Weblinks Website der Kirche (niederländisch) Große Kirche In: denhaag.com (deutsch) Einzelnachweise
Grote Kerk (La Haya)

La Grote Kerk (lit. 'Gran Iglesia'), también iglesia de San Jaime (en neerlandés: Sint-Jacobskerk, la pronunciación neerlandesa: ɣroːtə ɔf sɪntjaːkɔpsˌkɛrk) es una destacada iglesia protestante de La Haya, Países Bajos. El edificio está situado en la Torenstraat, llamada así por su alta torre. Junto con el Binnenhof, es uno de los edificios más antiguos de ciudad. En esta iglesia han sido bautizados los miembros de la Casa de Orange-Nassau. Los últimos son Willem-Alexander de los Países Bajos y su hija Catharina-Amalia, la Princesa de Orange. Historia La Groote Kerk (siglos XV y XVI) tiene un interior de bóveda fina, y contiene algunos vitrales viejos, un púlpito de madera tallada (1550), un órgano grande e interesantes monumentos sepulcral y algunos escudos de los caballeros del Toisón de Oro, colocado aquí después del capítulo de 1456.​ Es notable por su esbelta torre y carillón de campanas, y alberga el monumento del cenotafio de Jacob van Wassenaer Obdam, diseñado por Cornelis Moninckx y esculpido por Bartholomeus Eggers en 1667, y la tumba renacentista de Gerrit van Assendelft (1487-1558). La torre de seis caras de la iglesia es la 11.º más alta de los Países Bajos. Hay 34 paneles con escudos y nombres de caballeros del Toisón de Oro.​ El púlpito de madera tallado ricamente fue hecho en 1550.​ El reloj mecánico tiene 15 campanas de M. de Haze en 1686, una de Jasper y Jan Moer de 1541, una de H. Van Trier de 1570, una de Coenraat Wegewaert de 1647 y una de C. Fremy de 1692 y 31 modernas Campanas.​ En la torre de la iglesia hay un carillón automático por Libertus van den Burgh, desde 1689.​ En la torre se instaló el reloj mecánico en 1927.​ El reloj con el tambor por Heynrick Vabrie que fue utilizado de 1541 a 1689 se guarda en el museo "Speelklok" en Utrecht. La iglesia soportó un fuego en 1539, y las vidrieras fueron reparadas por los principales artistas de vidrio, incluyendo los hermanos Dirk y Wouter Crabeth de Gouda. Carlos V, emperador del Sacro Imperio Romano, que visitó la iglesia después del incendio, patrocinó dos ventanas de los Crabeth que, debido a su origen real, son las únicas dos ventanas que han sobrevivido hasta el día de hoy. Bajo una de estas ventanas se encuentra una piedra conmemorativa de 1857 para Constantijn y Christiaan Huygens, que fueron enterrados en tumbas sin marcar en el coro de la iglesia. Referencias Enlaces externos Sitio web Stichting Grote Kerk Den Haag (neerlandés único) con visita virtual, vista panorámica del Hauge de la torre y otras fotos
Grote Kerk (La Haye)

La Grote Kerk ou la Sint Jacobskerk (Grande église ou église Saint-Jacques) est une église protestante de La Haye située sur la Torenstraat, du nom de sa haute tour. Avec le Binnenhof, il s'agit d'un des vieux édifices de la ville. Histoire La Grote Kerk est une église de style gothique du XVe siècle reconstruite sur une basilique du XIVe siècle. L'église fut pillée en 1528 par Maerten van Rossem, et fut ravagée en 1539 par un incendie. L'ancienne nef du XIVe siècle est toujours visible dans le vaisseau est de la nef actuelle. Description La tour de plan hexagonal est haute de 96 mètres et a été construite en 1424, elle abrite un carillon de 38 cloches. La nef se divise en trois vaisseaux de hauteur égale, ce qui rattache l'église au modèle des hallenkerk. Le chœur, datant de 1500 environ, accueille plusieurs tombeaux, dont celui de l'amiral Jacob van Wassenaer Obdam, qui occupe la place du maître-autel dans le chœur vide. Le tombeau est réalisé en marbre et est cerné par quatre statues allégoriques : Fidélité, Courage, Prudence, Vigilance. Les armoiries des chevaliers de la Toison d'or sont disposées autour du chœur. Ce dernier s'enorgueillit de vitraux remarquables réalisés par Dirk Crabeth et donnés par les chanoines de la Chapelle de la Cour et par Charles-Quint en 1547, celui-ci y d'ailleurs représenté agenouillé devant la Sainte-Vierge). La chaire en bois date de 1550 et l'orgue, de 1881. Notes et références Voir aussi Articles connexes Architecture aux Pays-Bas Histoire de La Haye Portail de l’architecture chrétienne Portail des Pays-Bas
Grote of Sint-Jacobskerk w Hadze

Grote of Sint-Jacobskerk – zabytkowa świątynia protestancka w Hadze, w dzielnicy Centrum, przy Torenstraat. Historia Prawdopodobnie już XIII wieku na miejscu obecnej świątyni istniał drewniany kościół, który w 1276 stał się siedzibą parafii. Na jego miejscu w 1335 roku wzniesiono małą, kamienną świątynię. W 1420 roku zbudowano kościelną wieżę, a pod koniec XV wieku osiągnął obecne rozmiary. W 1539 roku w wieżę świątyni uderzył piorun, który spowodował pożar obiektu. Wsparcia finansowego udzielił Karol V Habsburg, który opłacił odbudowę. W 1550 roku zainstalowano ambonę, którą wzniósł Colijn le Nole. W 1574 roku kościół przeszedł w ręce protestantów, czyniąc go główną świątynią luterańską w mieście. W 1685 na wieży zamontowano karylion, a w 1863 roku wymieniono jej hełm. W latach 1912–1920 trwała renowacja, którą kierował Pierre Cuypers. Rozbudowano dom parafialny, odnowiono witraże oraz wymieniono filary. W 1971 roku zainstalowano nowe organy, które zbudowała firma Metzler & Söhne. Architektura Świątynia trójnawowa, gotycka. Posiada charakterystyczne prezbiterium, które jest wyższe od nawy głównej. Galeria Przypisy
Sint-Martinuskerkhof (Weert)

Het Sint-Martinuskerkhof, ook bekend als begraafplaats Molenpoort is een kerkhof aan de Molenpoort in de Nederlandse plaats Weert. Het kerkhof hoort bij de Stadskerk Sint Martinus en ligt daar enkele honderden meters vandaan. Op de begraafplaats bevindt zich ook een urnenmuur. Oorlogsgraven Op het kerkhof bevinden zich graven van oorlogsslachtoffers uit de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Gemenebest Nabij de ingang van de begraafplaats liggen 3 doden uit de Tweede Wereldoorlog begraven, afkomstig uit het Gemenebest. Het zijn drie Britse vliegeniers die zijn gesneuveld op 23 september 1944 toen hun bommenwerper, een Halifax, neerstortte in Weert. Het zijn Sergeant Alistair Campbell, en Flying Officers William Thomas Grew en John Stewart Richardson Swanson. Duitsland Niet ver van de graven van het Gemenebest liggen zes Duitse gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog begraven. Zij kwamen om het leven bij het exploderen van een munitietrein in het Belgische Hamont. Op 7 november 1937 is de plaats van de graven gemarkeerd door een monument in de vorm van een sarcofaag met daarop een plaquette met zes namen. Frankrijk Niet ver van de graven van gesneuvelden uit het Gemenebest en Duitsland liggen 28 Franse vluchtelingen begraven. Zij waren deel van de honderden die naar Weert gevlucht waren en daar zijn opgevangen. Ze werden het slachtoffer van de wereldwijde epidemie van Spaanse griep. Op 15 maart 1935 werd daar een monument voor de Franse slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog onthuld. Externe links Sint Martinusparochie De begraafplaats op de website van de Commonwealth War Graves Commission
Laurentiuskerk (Ginneken)

De Laurentiuskerk is een protestants kerkgebouw, gelegen aan de Duivelsbruglaan 1 in de wijk Ginneken in de stad Breda. De kerk is gewijd aan de heilige Laurentius. Geschiedenis In 1261 was er sprake van een kapel, en sinds 1316 was er sprake van een zelfstandige parochie in het dorp Ginneken, die gewijd was aan Sint-Laurentius. De oudste delen van het huidige gebouw zijn echter laatgotisch en stammen uit het midden van de 15e eeuw. Het is een eenbeukige kruiskerk met westtoren. In 1630 woedde er een brand waarbij een groot deel van de kerk verwoest werd, maar koor en dwarspand bleven behouden. Ook in 1649 woedde er brand. De kerk werd in 1928 gerestaureerd en in 1940 werd het schip herbouwd. De ingebouwde toren stamt uit de 14e eeuw en is veranderd in 1649. De kerk liep zware oorlogsschade op in 1944 en werd gerestaureerd in 1946. Het interieur beschikt over een kansel uit de tweede helft van de 17e eeuw. In de kerk liggen ook enkele zerken, waarvan de oudste uit 1411 stamt en enkele andere 17e-eeuws zijn. Sinds 1966 heeft het gebouw status rijksmonument en staat het ingeschreven in het monumentenregister. Orgel Het orgel werd gebouwd door de firma Flentrop en stamt uit 1951. Het instrument werd in 2006 gerestaureerd. Kerkhof en citadelmonument Aan de achterzijde van de kerk bevindt zich het kerkhof met naast de kerk een gedenkteken voor luitenant-generaal Hendrik Gerard Seelig, die gestorven is in 1864. Dit marmeren reliëf is van de hand van F. Stracké. Op het kerkhof bevindt zich het citadelmonument uit 1874 in neoclassicistische stijl. Dit object is tevens zelfstandig rijksmonument. Het werd ontworpen door H.P. Vogel ter ere van de in 1832 in de Citadel te Antwerpen omgekomen militairen. Om de begraafplaats bevindt zich een bakstenen muur. Foto's
Sint Elisabeth Ziekenhuis (Leiden)

Het Sint Elisabeth Ziekenhuis is een voormalig ziekenhuisgebouw en gemeentelijk monument aan de Hooigracht in de Nederlandse stad Leiden. Het Elisabeth ontstond in 1892 toen de Franciscanessen van de Heilige Elisabeth uit Breda een rooms-katholiek ziekenhuis kwamen opzetten in een voormalige kostschool aan de Hooigracht 21. Het huidige gebouw aan de Hooigracht 15-19 werd in 1909 als uitbreiding gebouwd naar ontwerp van architect Leo van der Laan. In 1930 en 1952 volgden nog uitbreidingen waar ook zoon Jan aan tekende. Nadat het ziekenhuis in 1972 naar Leiderdorp verhuisde (toen het Rijnland Ziekenhuis, nu een locatie van de Alrijne Ziekenhuis), kwam het complex in handen van de Universiteit Leiden. De universiteit huisvestte aan Hooigracht 15 aanvankelijk de faculteiten psychologie en geschiedenis. Later (vanaf zomer 1989) werd het pand gebruikt voor studentenhuisvesting.Het complex is in de loop van de jaren nogal achteruitgegaan, voldeed niet meer aan de eisen van de tijd terwijl er het nodige achterstallig onderhoud kwam spelen. Even dreigde er de sloop van het complex, maar dit kon door actie van een aantal bewoners worden tegengehouden. Het voormalige ziekenhuisgebouw werd in 2001 eigendom van de toenmalige Stichting Leidse Studentenhuisvesting (SLS), thans DUWO, die het liet verbouwen tot wooncomplex voor circa 200 internationale studenten. Op de begane grond is een horecagelegenheid annex kantoorruimte gekomen, ook al past dit niet erg bij de verdere bestemming en gebruikers van het complex. Foto's
Sint Antoniegorzen

De Sint Antoniegorzen vormen, samen met het Fort Sabina Henrica, een natuurgebied van 91 ha dat in bezit is van Staatsbosbeheer. Het gebied ligt enkele km ten zuidwesten van Willemstad en ten westen van Helwijk. Het gebied vormt een overblijfsel van een getijdengors, die tegenwoordig in gebruik is als grasland. Hier leven veel weidevogels, zoals grutto, tureluur, kievit en patrijs, en verder slobeend en zomertaling. Voorts is het een pleisterplaats voor de brandgans. Op de kaden en dijken van het gebied vindt men echte kruisdistel, gele morgenster, grote bevernel en bevertjes.
Amsterdam Science Park

L'Amsterdam Science Park és un nou barri situat al districte est d'Amsterdam, consistent en un parc científic, oficines i allotjament per a estudiants repartits per una superfície de 70 hectàrees. Desenvolupat durant la dècada del 1990 en un lloc on hi havia hagut granges, el projecte d'urbanitzar el Watergraafsmeer suscità l'interès comú de la Universitat d'Amsterdam i diverses empreses del món farmacèutic. Una estació de trens regionals NS hi fou inaugurada el 2009 per l'alcalde Job Cohen. Referències
Amsterdam Science Park

Amsterdam Science Park is a science park in the Oost borough of Amsterdam, Netherlands with focus on physics, mathematics, information technology and the life sciences. The 70 hectare (175 acre) park provides accommodations for science, business and housing. Resident groups include institutes of the natural science faculties of the University of Amsterdam, several research institutes, and related companies. Three of the colocations of the Amsterdam Internet Exchange are at the institutes SURFsara, NIKHEF, and Equinix-AM3 at the science park. The park is also home to Amsterdam University College, the liberal arts branch of the UVA. In 2009, the Amsterdam Science Park railway station was opened by then-mayor Job Cohen. Science and business FOM Institute AMOLF (Physics of Biomolecular systems and Nanophotonics) Advanced Research Center for Nanolithography (ARCNL) National Research Institute for Mathematics and Computer Science (CWI) Faculty of Science (FNWI) of the University of Amsterdam offering education programmes in biology, chemistry, computer science, earth science, physics, mathematics etc. and comprising eight research institutes, including: Anton Pannekoek Institute for Astronomy Institute for Biodiversity and Ecosystem Dynamics (IBED) Institute for Logic, Language and Computation (ILLC) Institute of Physics (IoP) Korteweg-de Vries Institute for Mathematics (KdVI) Netherlands eScience Center (NLeSC) National Institute for Subatomic Physics (Nikhef) SURFsara (computer centre) EGI.eu, the coordinating organisation for the European Grid Infrastructure More than 90 companies in the fields of ICT, life sciences, and related fields (e.g. BioDetection Systems) Housing At the science park, 314 residences and 721 student units have been completed. An additional 423 residences and 617 student units are planned. Leisure Café-restaurant 'Polder' (temporary location adjacent to the historical Anna Hoeve farm) University Sports Centre 'Universum' (official opening October 8, 2010) Sports Café 'Oerknal' Meet & Eat Restaurant BICO Ann's Farm References External links Amsterdam Science Park (in English)
Amsterdam Science Park

L'Amsterdam Science Park est un nouveau quartier de l'arrondissement d'Amsterdam-Est, constitué d'un parc scientifique, de bureaux et de logements étudiants. Histoire Aménagé durant les années 1990 sur le site d'anciennes fermes, le projet d'urbaniser le Watergraafsmeer suscite l'intérêt commun de l'université d'Amsterdam et de plusieurs entreprises de l'industrie pharmaceutique. Une gare pour les trains régionaux des Nederlandse Spoorwegen (NS) sur la ligne d'Amsterdam à Zutphen est inaugurée en 2009 par le bourgmestre Job Cohen. Notes et références Portail d’Amsterdam Portail des universités Portail des sciences
Het Wakend Oog

Het Wakend Oog is een wachthuisje aan de haven van West-Terschelling. Het diende om de vissers van het eiland bescherming te bieden als zij bij zuidelijke stormen hun drooggevallen schepen moesten bewaken. Het oorspronkelijke gebouw was opgetrokken uit wrakhout, In 1882 werd het door de zoon van burgemeester Pierre Eschauzier van Terschelling herbouwd en opgetrokken uit steen. Het gebouw is mogelijk herbouwd om als vrijmetselaarstempel te kunnen dienen. In en op het gebouw bevinden zich diverse vrijmetselaarssymbolen, zoals het Alziend oog, passer en winkelhaak en als hoogste punt op het dak geplaatste piramides. Het gebouw is thans in gebruik als koffiehuis . Plaquettes
Brug 292

Brug 292 is een vaste brug in Amsterdam-Centrum. Ze vormt de verbinding tussen de Koningsstraat en Korte Koningsstraat en voert daarbij over de Krom Boomssloot. Rondom de brug is een aantal gemeentelijke en rijksmonumenten gelegen. Twee van die rijksmonumenten Krom Boomssloot 18-20 dragen de naam Schottenburch, tot april 2016 naamgevers van de officieuze benaming van de brug (Schottenburgbrug). In die maand trok de gemeente Amsterdam alle officieuze benamingen van bruggen in en sindsdien gaat de brug weer alleen onder haar nummer door het leven. Er ligt hier al eeuwen een brug. Op de kaart van Pieter Bast uit 1599 is hier al een enkele ophaalbrug ingetekend. Opvallend is daarbij dat stadinwaarts er grote gaten zitten in de bebouwing, terwijl staduitwaarts alles lijkt volgebouwd. De plattegrond van Balthasar Florisz. van Berckenrode uit 1625 laat hier ook al een ophaalbrug zien, al leidt die dan over de Boom Dwarssloot tussen de Coninck Straet en Korte Coninck Straat. Op de kaart van Gerrit de Broen uit 1737 laat ook een ophaalburg zien. De moderne geschiedenis van de brug begint in 1847. Toen schreef de gemeente Amsterdam een aanbesteding uit voor het vernieuwen van deze brug. Die brug was al in 1889 aan vervanging toe, samen met brug 290. De beide bruggen lijken dan ook sterk op elkaar. Een aannemer zag kans de twee bruggen voor nog geen 9000 gulden (samen) te bouwen volgens een ontwerp van de Dienst der Publieke Werken, vermoedelijk Bastiaan de Greef en/of Willem Springer. Het rijdek bestond toen nog uit houten planken, hetgeen tot diep in de 20e eeuw het geval bleef. De brug is na de jaren zestig van de 20e eeuw een keer vernieuwd; zij heeft sindsdien een wegdek van klinkers. Aan de landhoofden en walkanten is zoutschade te zien.