NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Overwaard Molen No.2

Overwaard Molen No.2 is een molen in Kinderdijk, in de Nederlandse gemeente Molenlanden. De molen werd in 1740 gebouwd in opdracht van het waterschap van de Overwaard. Na veel jaren de boezem bemalen sloeg het noodlot toe. Op 12 april 1981 brak er brand uit door een lekkende gasfles. De molen werd zo zwaar beschadigd dat het achtkant omver getrokken moest worden. De molen was maar voor 75.000 gulden tegen brand verzekerd. Op 28 maart 1983 werd stichting herbouw molen te kinderdijk opgericht. Twee jaar later werd met de herbouw begonnen. Op 26 april 1985 heeft prins Claus de herbouwde molen in bedrijf gesteld. De vlucht van de molen is 29,56 m., waarmee de molen Overwaard No.2 tot aan de herbouw van boezemmolen nr. 6 in Haastrecht in 2011 de grootste vlucht van alle Nederlandse molens had. Op donderdag 2 juni 2005 brak tijdens het malen de binnenroede. Op 24 januari werd een nieuwe binnenroede gestoken. Eigenaar van de molen is Stichting Werelderfgoed Kinderdijk. De molen heeft een ijzeren scheprad met een diameter van 6,70 meter waarmee de lage boezem van de Overwaard wordt bemalen. De molen wordt bewoond en is niet te bezichtigen.
Wilhelminakerk (Utrecht)

De Wilhelminakerk is een kerkgebouw in de Nederlandse stad Utrecht. Het kerkgebouw is omstreeks 1931 gebouwd in de Schildersbuurt op de hoek van de Hobbemastraat met de Paulus Potterstraat. Het ontwerp in de stijl van de Amsterdamse School is afkomstig van de architect H.F. Mertens. Het bouwwerk is gewaardeerd als gemeentelijk monument. Externe links Website van de Wilhelminakerk Diverse foto's en tekeningen van de Wilhelminakerk - Het Utrechts Archief)
Admiraalshuis

Het Admiraalshuis is een monumentaal grachtenpand aan de Turfmarkt van de Nederlandse stad Gouda. Het huis aan de Turfmarkt werd in 1667 gekocht door admiraal Jan den Haen van de beloning van 10.000 Engelse ponden, die hij had gekregen voor zijn verovering van de Great Charity bij de Slag bij Lowestoft tijdens de Tweede Engelse Oorlog. Later woonde vice-admiraal Roemer Vlacq in deze woning. De laatste liet het pand in 1757 voorzien van rococogevel in natuursteen. Vlacq behoorde tot de rijkste inwoners van Gouda. Hij bewaarde in dit huis zijn uitgebreide verzameling van circa honderd schilderijen. Zijn wijnkelder was de grootste van de stad. Ook het interieur was volledig in rococostijl gedecoreerd, maar daar is veel van in de loop der tijd verloren gegaan. Het trappenhuis heeft nog het oorspronkelijk karakter behouden. De plafondschildering van de voorkamer bevindt zich in de collectie van het museum Het Catharinagasthuis. De symbolen onder de daklijst verwijzen naar de maritieme achtergrond van de opdrachtgever, Roemer Vlacq: een globe, vaandels, een kanon, een helm en een kijker. In 2015 heeft de Vereniging Hendrick de Keyser het pand, met buurpand op nummer 140, verworven. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Gouda Lijst van panden van Vereniging Hendrick de Keyser
Joodse begraafplaats (Deurne)

De Joodse Begraafplaats van Deurne in de Nederlandse provincie Noord-Brabant met slechts één graf bevindt zich op de protestantse begraafplaats aan de Helmondseweg. De begraafplaats kent een bijzondere ontstaansgeschiedenis. Geschiedenis Het enige graf is dat van de Joodse Erwin Michael Joseph (23 september 1925 - 16 september 1942). Het graf is gedolven tijdens de Tweede Wereldoorlog. Joseph was 16 jaar toen hij in 1942 op de vlucht voor de Jodenvervolging door mensensmokkelaars werd meegenomen naar een onderduikadres. In plaats van hem naar dit adres te brengen, sloegen de smokkelaars hem dood met een hamer en begroeven hem. Een kleine drie jaar later, op 23 juni 1945, wees een van de moordenaars het graf aan en werd het lichaam herbegraven in Deurne. Men wist niet dat het om een Joodse man ging, op de oorspronkelijke grafsteen staat dan ook vóór de overlijdensdatum een Latijns kruisje, een christelijk symbool. Toen men in 1994 ontdekte dat het om een Joodse jongen ging, kocht een rabbijn het graf en werd het officieel aangewezen als Joodse begraafplaats. Daarbij werd het religieus gescheiden van de protestantse begraafplaats, dat het aan alle kanten omgeeft. Er werd een nieuwe grafsteen geplaatst met het grafschrift: Jewish refugee from nazism murdered by men promising safety. His parents survived. Hidden by local citizens. Zie ook Lijst van Joodse begraafplaatsen in Nederland
Werk aan het Spoel

Werk aan het Spoel is een onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het werk ligt langs de Lek op een kilometer ten oosten van Fort Everdingen, vlak bij de stad Culemborg. Het is gebouwd in de periode 1816-1824 en had tot doel om de aldaar gelegen waaiersluis te beschermen. Samen met de inundatievoorzieningen van Fort Everdingen kon hiermee de polder tussen Culemborg en de Diefdijk onder water worden gezet om Holland te beschermen tegen de vijand. Nieuwe bestemming Stichting Werk aan het Spoel heeft in opdracht van de gemeente Culemborg het fort een nieuwe bestemming gegeven voor horeca en culturele activiteiten te midden van een historisch en landschappelijk decor. Fotogalerij Zie ook Fort Everdingen Werk aan de Groeneweg Fort Honswijk Liniepont Externe links Website van de Stichting Werk aan het Spoel Website van het Hollandse Waterlinie. Kenniscentrum Waterlinies Werk aan het Spoel
Verzorgingsplaats Dekkersland

Verzorgingsplaats Dekkersland is een Nederlandse verzorgingsplaats gelegen aan de A28 Utrecht-Groningen tussen afritten 22 en 23 nabij Staphorst. Dekkersland ontleent zijn naam aan een naburig gemaal, gelegen in een gebied met dezelfde naam. Het gemaal heeft op de nominatie gestaan om te worden gesloopt, zodat het gehele gebied door gemaal Kostverlorenzijl kon worden overgenomen. Uiteindelijk heeft men besloten gemaal Dekkersland te renoveren. Dit werk was eind 2005 voltooid.
Fort Vijfhuizen

Fort Vijfhuizen is one of forty-two forts in the Defense Line of Amsterdam (Dutch: stelling van Amsterdam), a World Heritage Site. It is located in the town of Vijfhuizen on the ringvaart which surrounds the Haarlemmermeer polder. The main fort is currently maintained by a charitable foundation called Kunstfort Vijfhuizen which leases space for twelve artist studios and a restaurant. The fort is now a center for artistic experiment and a development site for scenarios for peaceful futures, focusing on the intersection of military heritage and ecology. Kunstfort Vijfhuizen hosts a contemporary art program that utilizes the fort's distinctive historical and architectural setting. Exhibitions have included solo presentations such as Rachel de Joodes Flat Nature / Surface Bodies (2017) and Daan Roosegaardes temporary light monument Levenslicht (2020), as well as Folkert de Jongs theatrical show The Hero, the Villain, and the Truth (2024). The fort's programming also includes group shows that engage with key art historical figures, such as The Prophecy of Bees (2016), which featured Joseph Beuys among others in a reflection on ecological philosophy. The group show Shame of the Shuffled Cards (2025) presented the installation Elite Exodus by the Swedish-German brothers Christoph Mügge and Sebastian Mügge, a work about an elite survival bunker that critiques the ethics of privilege and protection. The fort is situated on a hill surrounded by a moat and accessible during opening hours. It was built in 1889 and 1890 with sand taken from the excavations for a new sluice-gate complex in IJmuiden. On 3 May 1943 an American Ventura bomber crashed into the moat. South of this fort, also along the ringvaart, is the first fore position of the fort, currently part of a golf course. A bit further south is yet another fore position at fort Cruquius, just south of the Cruquius Museum. References External links Official website
Centraal Militair Hospitaal

Het Centraal Militair Hospitaal (CMH) is een militair ziekenhuis in Utrecht. Het ziekenhuis valt onder het ministerie van Defensie, en specifiek onder de Defensie Gezondheidszorg, onderdeel van het Defensie Ondersteuningscommando (DOSCO). Het CMH is er voor de militaire patiënt die er terecht kan voor medische zorg en behandeling, zodat hij of zij weer beter inzetbaar is. De zorg is specialistisch en toegespitst op de militair. Geschiedenis Het CMH is in 1991 ontstaan uit de samenvoeging van het Marine Hospitaal Overveen in Overveen en het Militair Hospitaal Dr. A. Mathijsen (MHAM), dat van 1940 tot 1991 gevestigd was in de buurt Oog in Al in Utrecht. Dit naar Antonius Mathijsen genoemde ziekenhuis was op zijn beurt voortgekomen uit het Groot Rijks Hospitaal ter Lering, later Rijks Hospitaal ter Instructie genoemd, een groot militair ziekenhuis met 15 zalen en 500 bedden aan de Springweg in Utrecht. Het CMH werkt nauw samen met het ernaast gelegen Universitair Medisch Centrum Utrecht (UMC Utrecht). Het CMH legt de nadruk op poliklinische activiteiten, dagbehandeling en kortdurende opnames. Voor complexere zorg, zoals de hartbewaking, de intensive care, high en medium care en spoedeisende hulp gaan patiënten naar het UMC Utrecht. Zie ook Veldhospitaal
Teetlum, Tzum

Teetlum, (West Frisian: Teatlum) after a nearby terp, also known as Duivenhok 'dove coat' named after the polder it drained, is a drainage mill near the village of Tzum, Friesland, Netherlands. It is a hollow post windmill of the type called spinnenkop by the Dutch. The mill is listed as a Rijksmonument, number 15877 and can be used to drain the adjacent polder. History The mill was built around 1800 for draining the private polder Kramershoek, also known as Duivenhok. A merger of several polders around Tzum that was proposed in 1910 which would have left the mill without function and threatened its survival, however the plans were called off in 1924. Around 1960 the gearing was changed so the Archimedes' screw could be powered by a tractor. The windmill then fell into disrepair and was heavily damaged by a storm in April 1973 when the windshaft and sails were thrown to the ground. The head was repaired in 1975 and new stocks fitted in 1986, but the drainage function was not restored until later. In 2010 a stock broke. The stocks were again renewed in 2012, together with the wooden windshaft. Description Teetlum is what the Dutch describe as a "spinnenkop" (English: spiderhead mill). It is a small hollow post mill winded by a winch. The four common sails have a span of 11.25 metres (36 ft 11 in) and are carried on a wooden windshaft. The brake wheel on the windshaft drives the wallower at the top of the upright shaft in the body (called head on a spinnenkop), which passed through the main post into the substructure. At the bottom of the upright shaft is the crown wheel which drives the wooden Archimedes' screw. The body (called head on a spinnenkop) and octagonal substructure are weatherboarded. Public access The mill is not open to the public. References
Duivenhok (molen)

De spinnenkopmolen Duivenhok is een poldermolen ten zuiden van het Friese dorp Tzum, dat in de Nederlandse gemeente Waadhoeke ligt. De molen staat aan de Wommelsterweg en wordt in het Fries aangeduid als Teatlum, naar de nabije terp-buurtschap Teetlum. Een kilometer noordelijker staat aan dezelfde weg de spinnenkopmolen Fatum. Beschrijving De molen met achtkantige onderbouw bemaalde vroeger de Kramershoek, een particuliere polder van ongeveer 68 hectare die ook wel Duivenhok of Duivendak werd genoemd. Rond 1960/1961 werd een tractormotor geplaatst om de vijzel aan te drijven. De molen verloor tijdens de storm van 2 april 1973 zijn wiekenkruis en bovenas en werd enkele jaren later hersteld, maar niet maalvaardig gemaakt. Nadat de molen bij een voorjaarsstorm in 1986 een wiek verloor, werd hij in het najaar hersteld door de eigenaar, de toenmalige gemeente Franekeradeel: hij kreeg twee nieuwe wieken en is toen mogelijk maalvaardig gemaakt. Midden 2010 brak er een wiek en in februari 2012 werd de schade hersteld met een nieuw wiekenkruis en een nieuwe houten bovenas; getaxeerd werd dat de oude as hooguit nog een levensduur van enkele jaren had. Beheer en behoud De molen is op 14 december 1971 ingeschreven in het Rijksmonumentenregister. Anno 2026 maalt hij door de inzet van vrijwillige molenaars en is hij op afspraak te bezoeken. Hij is maalvaardig in circuit, zodat hij niet achteruitgaat door stilstand. Zie ook Molens in Friesland Externe link De Hollandsche Molen Google Maps in september 2010: de molen in de verte, zonder wieken; op eerdere en latere opnamen zijn de wieken te zien Kaart
Marekerk

The Marekerk is a Protestant church in Leiden, located at the Lange Mare and the Oude Vest canal. The church can be easily seen from the Oude Vest and the Burcht van Leiden by its round dome. History The church was designed by the city architect Arent van 's-Gravesande in 1639–1649, who also designed the Bibliotheca Thysiana on Rapenburg 25. It was one of the first churches in the Netherlands designed specifically for Protestant church services. It was opened in 1649. The main entrance was designed by Jacob van Campen in 1659. The organ was built by Pieter de Swart around 1560 for the choir of the Pieterskerk and it was moved to the Marekerk in 1733 and enlarged by Rudolph Garrels. It was restored in 1966 by Flentrop Orgelbouw. The carillon has a church bell by C. Wegewaert from 1647, with a diameter of 202.7 cm and it has a bell by Francois Hemony from 1663 with a diameter of 98.6 cm. The mechanical clock in the tower is by B. Eijsbouts in 1941, an electric winding mechanism was added later. Services are held on Sunday at 10:00 a.m. and 5:00 p.m. The church is open to visitors during Saturday afternoons in July and August and occasionally on Saturday afternoons throughout the year. See also 17th-century Western domes Other 17th century "round" churches of the Netherlands: Ronde Lutherse Kerk, round church of Amsterdam Oostkerk, round church of Middelburg References
Marekerk (Leyde)

Marekerk (en français : L'Église de Mare) est une église protestante de Leyde, construite au XVIIe siècle. Histoire La construction de l'église démarre en 1639 sous la direction de l'architecte néerlandais Jacob van Campen, maître de l'architecte Arent van 's-Gravesande qui en a assuré la conception. L'édifice religieux est achevé en 1650. L'entrée principale de l'église avec sa façade en pierre de grès est terminée plus tard en 1657. Le style architectural du bâtiment est caractéristique du classicisme hollandais. Le bâtiment est de forme octogonale surmonté d'un dôme imposant. La chaire, inspirée de la Nouvelle Église (en néerlandais : Nieuwe Kerk) d'Haarlem, occupe une position centrale et est caractéristique d'une église protestante. L'orgue date de 1560 et a été conçu par Pieter de Swart. Cet orgue était initialement installé dans l'Église Saint-Pierre de Leyde. Il est déménagé à l'Église de Mare en 1733. C'est la première église construite à Leyde après la Réforme. Liens externes Site web de Marekerk Ressource relative à l'architecture : Rijksmonument Portail du protestantisme Portail de l’architecture chrétienne Portail des Pays-Bas
Marekerk (Leiden)

De Marekerk is een kerk gelegen aan de Lange Mare in de Nederlandse stad Leiden. De bouw begon in 1639 en werd in 1649 voltooid. Het ontwerp, in de stijl van het Hollands classicisme, is van Arent van 's-Gravesande en de bouw stond onder leiding van zijn leermeester Jacob van Campen. De zandstenen gevel van de kerk met de hoofdingang, gelegen aan de Lange Mare, is van iets later datum (na 1657). De Marekerk is een van de eerste kerken die voor de protestantse eredienst zijn ontworpen. Beschrijving De Marekerk heeft een bijzondere vorm, namelijk een achthoekige centraalbouw. Dit kan verklaard worden uit het feit dat de kerk speciaal voor de protestantse dienst gebouwd is: daarbij staat de preekstoel centraal, met de stoelen en banken eromheen gegroepeerd. De bouw van de Middelburgse Oostkerk, waarbij Arent van 's-Gravesande in een later stadium bouwmeester was, toont verwantschap met de bouw van de Marekerk. De Marekerk beschikt over drie portalen: aan de oostzijde, aan de noordzijde onder het orgel en aan de westzijde. Het portaal aan de westzijde is in gebruik als hoofdingang. De preekstoel in de Marekerk is gemaakt naar het voorbeeld van die in de Nieuwe Kerk te Haarlem. Het uit circa 1560 stammende orgel is gemaakt door Pieter Jansz. de Swart voor de Pieterskerk, maar werd in 1733 naar de Marekerk overgebracht door de orgelbouwer Rudolf Garrels, die het daarbij verbouwde en uitbreidde. De meest recente restauratie van het orgel vond plaats van 2008 tot 2010 door Verschueren Orgelbouw. In dezelfde periode vonden enige aanpassingen aan het interieur plaats. Het plafond werd in de vermoedelijk oorspronkelijke kleuren teruggebracht. Daarnaast werden de kerkbanken aan weerszijden van het liturgisch centrum verwijderd en werden de vooroorlogse stoelen vervangen. Sinds een aantal jaren is de Marekerk intern verbonden met het Marehuis, een zalencentrum aan de Oude Vest. De Protestantse Marekerkgemeente, behorend tot de PKN, houdt 's zondags en op christelijke feestdagen erediensten in de Marekerk. Op zaterdagmiddagen is de Marekerk vaak toegankelijk voor het publiek, soms wordt dan ook een concert gegeven. Afbeeldingen
Marekerk

A Marekerk é uma igreja protestante em Leiden, localizada no Lange Mare e no canal Oude Vest. A cúpula redonda da igreja pode ser facilmente vista do Oude Vest e do Burcht van Leiden. História A igreja foi projetada pelo arquiteto da cidade Arent van 's-Gravesande em 1639-1649, que também projetou a Bibliotheca Thysiana em Rapenburg 25. Foi uma das primeiras igrejas na Holanda projetadas especificamente para serviços religiosos protestantes. Foi inaugurado em 1649. A entrada principal foi projetada por Jacob van Campen em 1659. O órgão foi construído por Pieter de Swart por volta de 1560 para o coro da Pieterskerk e foi transferido para a Marekerk em 1733 e ampliado por Rudolph Garrels. Foi restaurado em 1966 por Flentrop Orgelbouw. O carrilhão tem um sino de igreja de C. Wegewaert de 1647, com um diâmetro de 202,7 cm e tem um sino de Francois Hemony de 1663 com um diâmetro de 98,6 cm. O relógio mecânico na torre é de B. Eijsbouts em 1941, um mecanismo de corda elétrica foi adicionado mais tarde. Os serviços são realizados no domingo às 10:00 a.m. e 5:00 p.m. A igreja está aberta aos visitantes nas tardes de sábado em julho e agosto e ocasionalmente nas tardes de sábado ao longo do ano. Ver também Outras igrejas "redondas" do século XVII na Holanda: Ronde Lutherse Kerk, igreja redonda de Amsterdã Oostkerk, igreja redonda de Middelburg Referências
De Leemkuil (Wageningen)

De Leemkuil is een landhuis in de Nederlandse plaats Wageningen. Het is gelegen aan de Keijenbergseweg en werd in 1909 in eclectische stijl gebouwd naar een ontwerp van C.G.M. Nieraad uit Arnhem, in opdracht van Helenus Ingerman. Ingerman kwam na enkele jaren te overlijden, het landhuis werd verkocht en werd als hotel in gebruik genomen. Financieel kon het hotel echter niet rondkomen en dus werd het hotel in 1924 verkocht. Er werd een herstellingsoord onder de naam "Willen is Kunnen" gehuisvest in de Leemkuil. Het herstellingsoord was speciaal voor gemeentepersoneel uit Amsterdam. Onder andere vanwege wet- en regelgeving werd het herstellingsoord in 1988 gesloten. In 1991 werd het gebouw als asielzoekerscentrum in gebruik genomen. Het gebouw heeft de status van rijksmonument.
De Westerveer

De Westerveer is de poldermolen van de gelijknamige polder Westerveer in het buitengebied van Spanbroek. De molen staat aan de Zomerdijk, op een gedeelte dat niet altijd tot de buurtschap Zomerdijk wordt gerekend. Het gebied is heel lang gezamenlijk door het waterschap bemalen, maar omdat deze polder vrij laag was, is in 1873 alsnog besloten de polder apart te bemalen. Hiertoe werd deze vijzelmolen gebouwd. Tot aan de laatste ruilverkaveling is de polder met windkracht bemalen en daarmee de laatste polder in Noord-Holland die op windkracht werd bemalen, thans kan de molen uitwateren op de Westerkoggen. In 2001 is de molen eigendom van Stichting De Westfriese Molens. Deze bewoonde molen is niet te bezoeken.
Villa De Laak

Villa De Laak is een woonhuis in het Eindhovense stadsdeel Tongelre aan Parklaan 99. Het is in 1907 in opdracht van Anton Philips gebouwd naar ontwerp van Johan Wilhelm Hanrath. De villa is in Um 1800-stijl gebouwd en omvat ook een koetshuis, oranjerie, koetsierswoning, tuinmanswoning, huisknecht/chauffeurswoning, en een tuin die is aangelegd door Leonard Springer. Het is een rijksmonument. De tuin is gelegen in een landgoed aan de Dommel en het huis is omgracht. De naam is afkomstig van een beekje en zijriviertje van de Dommel, de Laak, dat vroeger door het gebied liep. De diverse gebouwen vormen een architectonisch geheel in een sobere naar neoclassicisme zwemende trant. Ze zijn uitgevoerd in baksteen. Het hoofdgebouw wordt gekenmerkt door een strenge symmetrie, een hoog met leien bedekt schilddak, gemetselde pilasters, enkele guirlandes en andere natuurstenen versieringen. Onder meer Anton Philips en Henriëtte Anna Philips hebben hier gewoond. De villa werd ook gebruikt als verblijf voor hoge gasten van Philips, en voor hoge buitenlandse bezoekers aan de gemeente Eindhoven. In 1980 is het complex gerenoveerd. Het gebouw is niet toegankelijk, maar goed vanuit de Parklaan en de Nachtegaallaan te zien. Toen in de jaren 1967-1970 sprake was van het voornemen om Cityplan Eindhoven uit te voeren, was ook het landgoed De Laak bedreigd, daar dit opgeofferd zou worden aan een stadsautoweg. Wegens protesten is dit plan nimmer uitgevoerd. In augustus 2015 werd bekend dat in maart 2014 uit de villa een schilderij van een leerling van Rembrandt was gestolen. Het ging om een portret van Rembrandts zoon Titus. Galerij Externe links Beschrijving van de villa en van het geheel van villa, tuin, koetshuis, oranjerie, dienstwoningen, en paardenstallen op de website van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed Werk van Hanrath in Eindhoven
Sint-Annakapel (Molenschot)

De Sint Annakapel is een kapel in Molenschot in de gemeente Gilze-Rijen in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Molenschot is bekend om de Sint Annakapel gewijd aan de Heilige Anna. De kapel wordt voor het eerst genoemd in 1549, in een register van de rentmeester van de prins van Oranje. Deze vermeldt dat de grond waarop onder andere de kapel stond werd gekocht door bewoners uit de buurt. De kapel was in de loop der eeuwen beschadigd en verwaarloosd geraakt en daarom besloot men in 1842 een ingrijpende renovatie door te voeren. Zo kreeg onder meer het torentje van de kapel zijn huidige plaats. Op 1 juni 1879 werd de Broederschap van de Heilige Anna opgericht waarna er jaarlijkse pelgrimages uit de omgeving ontstonden. Bij de kapel werd rond 1890 een beeld geplaatst van de Heilige Anna en Maria. Ieder jaar vindt op 26 juli in het dorp nog de Sint Anna-verering plaats, waar onder meer een markt en een kermis een plaats hebben. De kapel wordt traditioneel bezocht door vrouwen die bidden om een man of een kind: "Anneke, Anneke, geef me toch een manneke." Literatuur F.A. Brekelmans, 'Molenschot, St. Annakapel', in: F.A. Brekelmans, C.Th. Lohmann en H. Luyten, Kapellen in de Baronie van Breda II. Amstelveen: Boekmakerij/Uitgeverij Luyten, 1983, pp. 42–57. Externe links St. Annakapel Heilige Anna Reliwiki[dode link]
De Stofmolen

De Stofmolen is een korenmolen in Wijdenes in de Nederlandse gemeente Drechterland. Op de plek van de huidige molen stond eerst een kleine grondzeiler. Volgens overlevering is de bouw van deze molen betaald met stuivertjes, hetgeen via stuifmolen uiteindelijk is verbasterd tot stofmolen. De huidige molen is in 1911 gebouwd met gebruikmaking van Het Vette Schaap uit Zaandijk. De molen is vlak bij de oude molen gebouwd, zodat deze in gebruik kon blijven. In 1924 is een extra aanbouw tegen het onderachtkant gebouwd ten behoeve van een mechanische maalderij. De molen en maalderij bleven tot 1951 in gebruik, daarna is het maalbedrijf gestopt, en kocht de gemeente de molen als vergaderruimte. Vanaf 1970 wordt er weer af en toe met de molen gedraaid, en later is de molen ook maalvaardig gemaakt. In 2001 werd de molen wegens de slechte staat stilgezet. In 2004/5 is de molen weer geheel gerestaureerd en maalt sindsdien weer. De molen is eigendom van de gemeente Drechterland.