NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Dassenveld

Dassenveld is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat bij Hollandse Rading ten zuiden van Hilversum. Het gebied ligt op de grens van het Gooi en de lage landbouwgebieden richting Utrecht. Het gebied wordt omsloten door de Weg van 's Graveland naar De Vuursche aan de noordzijde, de Utrechtseweg (N417) aan de westzijde en de spoorlijn Hilversum-Hollandse Rading aan de oostzijde. Dit landbouwgebied met houtwallen is ingericht om de meest westelijke dassenpopulatie van Nederland te versterken. Het landschap met houtwallen en bosjes, hoog (zand)gebied en wei- en bouwlandgebieden is ideaal voor dassen. Om deze meest westelijke populatie van de das in Nederland te beschermen zijn er onder de Utrechtseweg en de Rijksweg A27 dassentunnels aangelegd. Het gebied is beperkt toegankelijk ook al doordat wegen ontbreken in dit stiltegebied. In het Dassenveld ligt De Zwaluwenberg. In 2013 werden twee ecoducten aangelegd op landgoed De Zwaluwenberg. Een over de A27 en de spoorlijn en een ecoduct over de Utrechtseweg. Deze "Natuurverbinding Zwaluwenberg" verbindt de Utrechtse Heuvelrug met 't Gooi.
Fransche Kampheide

Fransche Kampheide is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat nabij Het Spiegel in Bussum. Het ligt tussen de Fransche Kampweg (N236), Nieuwe 's-Gravelandseweg, Struikheiweg en Bussumergrintweg. Het gebied maakt deel uit van een stuwwallengebied en bestaat deels uit een heidecomplex met struikheide en veel dopheide. Verspreid liggen hierin kleinere stukjes stuifzand. Het middengedeelte is uitgegroeid tot een bos met berken en grove dennen. In het gebied liggen twee dagrecreatieterreinen, in het noorden 'Zandzee' en in het zuidwesten 'Fransche kampheide'. In het gebied groeien niet algemene plantensoorten als stekelbrem, kruipbrem, blauwe knoop, stijve ogentroost, gaspeldoorn en heidespurrie. Zie ook Voormalig militair kamp De Fransche Kamp
Huydecopersbos

Het Huydecopersbos is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat bij Hilversum. Het gebied wordt half omringd door een lus van de snelweg A27 bij de afslag Hilversum. Het vormt een groene buffer in de verbindingszone tussen landgoed Monnikenberg en de Laapersheide. De kleine bosgebieden liggen aan de Huydecopersweg. De weg verbond het zomerverblijf Goudestein van de familie Huydecoper aan de Utrechtse Vecht met het winterverblijf, kasteel Groeneveld. Door het ontbreken van paden zijn de bosjes nauwelijks toegankelijk.
De Olijftak (Amsterdam)

De Olijftak werd in 1956 gebouwd als Doopsgezinde kerk aan de Arthur van Schendelstraat in tuinstad Slotermeer in Amsterdam Nieuw-West. Het gebouw uit de wederopbouwperiode is kenmerkend voor het oeuvre van de architect Karel Sijmons. Als Doopsgezinde kerk kwam het bouwwerk buiten gebruik in 1969, het werd toen verkocht aan de Gereformeerde Kerk en werd door dit kerkgenootschap benut tot 1993. Na jaren van leegstand is de Marokkaanse moskee El-Hijra er gevestigd. Het in 1957 door Willem van Leeuwen gebouwde en in deze kerk geplaatste orgel is in 1996 overgenomen door de hervormde kerk in Sirjansland. Een door Wessel Couzijn in 1955 gemaakte sculptuur, Vliegende vogel, die sinds 1956 buiten aan de linker zijmuur van deze kerk hing, is hier verwijderd en herplaatst naar boven de ingang aan de Herengracht van de Doopsgezinde Singelkerk in het centrum van Amsterdam. Sinds 2011 staat het gebouw op de gemeentelijke monumentenlijst. Het moskeebestuur maakt sinds 2015 plannen voor uitbreiding waarbij de grote zaal behouden zal blijven. Externe link Website El-Hijra moskee[dode link]
Laapersbos

Het Laapersbos is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat ten zuiden van Hilversum. Het gebied ligt ten zuiden van de Diependaalselaan, tussen de Utrechtseweg (N417) en de spoorlijn Hilversum - Utrecht. Laapersbos sluit aan bij het meer noordelijk gelegen Laapersveld. Aan de overkant van de spoorlijn pal naast de A27 bevindt zich de Laapersheide. Het is een bos geworden heideveld met daarin nog restantjes heide. Het bos is dichtbegroeid met vliegden en diverse soorten loofhout. Er bevinden zich nog enkele oude beukenlanen en restanten van eikenhakhoutbos, ook liggen er stukjes eikenspaartelgenbos. In het vogelrijk gebied leeft ook de zwarte specht. De oude beuken bieden plaats aan holenbroedende vogels en aan vleermuizen. Ook de das bezoekt regelmatig dit gebied. Charolais-runderen zorgen ervoor dat het gebied zijn diversiteit behoudt.
Laapersveld

Het Laapersveld is een park met een siervijver inclusief een gemaal te Hilversum, ontworpen door Willem Dudok. Tevens is het de benaming voor een stuk natuurgebied ten zuiden van dat park. In de jaren zeventig en tachtig is een stuk natuur opgeofferd voor de bouw van diverse bedrijven en scholen, zoals nieuwbouw voor het Alberdingk Thijm College, zodat het gebied in feite in tweeën is gedeeld. Park Het park ligt tussen de spoorlijn Hilversum - Utrecht en de Hilversumse wegen Laapersweg en Laapersveld. Het Laapersveld sluit aan de zuidzijde aan bij het Laapersbos. Het park is geliefd door zijn fraaie vijverpartijen met twee kleine eilanden en wordt ook wel gebruikt als hangplek door scholieren van de vele scholen uit de omgeving. Natuurgebied Het natuurgebied Laapersveld ligt eveneens naast de spoorlijn Hilversum Utrecht tegenover de Laapersheide. Het gebied bestaat uit stukken heide, afgewisseld met kleine dennenbosjes. Ten zuiden van het gebied gaat het over in het Laapersbos. Het Laapersveld is vernoemd naar de veldnaam Lapersveld. De naam komt voor op de kaart van Gooiland na de heideverdeling van 1843. Het Laapersveld werd reeds genoemd in het jaar 1348, een tijd van strijd tussen de graaf van Holland en de bisschop van Utrecht. Het leger van de graaf en de bisschop Jan van Arkel hielden stand op een groen veld Lapaers. Dat veld lag ongeveer op de plaats waar later herberg "de Roskam" stond (verlengde van de Soestdijkerstraatweg).
De Snip (natuurgebied)

De Snip is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat ten noordoosten van Hilversum. Het gebied ligt direct ten westen van de ongeveer acht meter lager liggende Zanderij Crailo. De Snip is een heideveld en voormalig kampeerterrein dat grotendeels verbost raakte. De meeste bomen zijn bij de aanleg van de nabijgelegen Natuurbrug Zanderij Crailoo verwijderd om een geleidelijke overgang te krijgen van de hei aan de ene kant van de natuurbrug en het Spanderswoud aan de andere kant. Schotse Hooglanders zorgen door begrazing dat het gebied open blijft en daardoor aantrekkelijk blijft voor bijvoorbeeld de levendbarende hagedis.
Zonneheide

Zonneheide is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat ten zuiden van het Loosdrechtsebos met landgoed Zonnestraal bij Hilversum. In het heidegebied ligt een uitgegraven vennetje. Het heidegebied ligt ten zuiden van het Loosdrechtsebos met landgoed Zonnestraal, het wordt in het westen begrensd door de Noodweg en in het oosten door de Hoorneboegse Heide. Aan de zuidzijde ligt vliegveld Hilversum. Bij de heideverdeling verkocht Domeinen die het in 1837 aan Michael Anton Sinkel. Deze was tevens eigenaar van Hoorneboeg. In 1919 werd de grond gekocht door het Koperen Stelenfonds en in 1927 van de Vereeniging Zonnestraal. In de jaren voor de Tweede Wereldoorlog stond er een theehuis naar ontwerp van J. Duiker. Sinds 1978 is Zonneheide eigendom van Gooisch Natuurreservaat. Het was bij aankoop volkomen vernield door motorcrossers. In het gebied groeien haarmos en vleesetende plantjes als kleine zonnedauw. Ook komen er kamsalamanders voor.
Laarder Eng

De Laarder Eng is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat. De eng ligt tussen Laren en de Rijksweg A1 aan de noordoostzijde van de Naarderstraat. De Laarder Eng is een restant van een groot akkergebied dat het brinkdorp Laren geheel omsloot. Deel van de Eng beheerd door Stichting Oude Landbouwgewassen Laren (SOLL). Op de akkers staan traditionele landbouwgewassen zoals boekweit en rogge met daartussen klaproos, korenbloem en kamille.
Lage Gouwespoorbrug

De Lage Gouwespoorbrug (ook wel Vierde Gouwespoorbrug) bij Gouda, overspant de rivier de Gouwe en maakt deel uit van de Spoorlijn Gouda - Alphen aan den Rijn. De draaibrug is gebalanceerd, hij bestaat uit twee gelijke delen van 28 meter. In 2018 raakte de brug beschadigd door een aanvaring. In 2022 is de schade die hierdoor ontstond aan de onderligger en verstijvingsschotten weer hersteld, en is de brug opnieuw geverfd. Zie ook Gouwespoorbruggen Hoge Gouwespoorbrug
Spoorbrug Oosterbeek

De Spoorbrug Oosterbeek over de Nederrijn bij Arnhem maakt deel uit van de Spoorlijn Arnhem - Nijmegen. De brug bestaat uit vijf aanbruggen aan de noordzijde, een boogbrug over de rivier en een aanbrug aan de zuidzijde. De aanbruggen zijn allemaal 56 meter lang en de hoofdoverspanning bedraagt 132 meter. Aan de noordzijde van de rivier loopt de spoorlijn langs de gemeentegrens door de Rosandepolder, aan de zuidzijde vormt deze de scheiding tussen de wijken Elderveld en De Laar aan de oostkant en Schuytgraaf aan de westkant. Historie De huidige brug is de vijfde versie. De eerste spoorbrug werd gebouwd in 1879 naar een ontwerp van ir. J.G. van den Bergh en had meerdere bogen en een extra pijler in de rivier. Op 10 mei 1940 werd de brug tijdens de Duitse aanval opgeblazen, en op 19 november werd de verwoeste brug door de Duitse bezetters vervangen door een brug uit Zaltbommel. Omdat deze maar uit één baan bestond verrezen aan beide kanten van de brug seinhokjes van waaruit het treinverkeer werd geregeld. Tijdens de Slag om Arnhem werd de brug echter weer verwoest, en daarna vervangen door een tijdelijke brug uit Dordrecht. In 1952 werd die vervangen door de definitieve brug zoals deze er nu nog staat. Renovatie / verlenging In 2004 is het brugdek vervangen door onder andere hogere belasting en vermoeiingsscheurtjes. De nieuwe rijvloer is stiller dan de oude, waardoor de geluidsproductie 7 dBA lager werd. Ook werden de aanbruggen langer gemaakt, een gedeelte van de aardebanen werd vervangen door bruggen zodat de rivier breder kon stromen bij hoog water. De nieuwe aanbruggen, aan de noordzijde van de brug, bestaan uit zeven staalbetonbruggen bestaande uit een stalen vakwerk (met gegoten knopen) en een betonnen dek, naar ontwerp van architect Jos van den Hende (Movares). Ook de nieuwe aanbruggen zorgen niet voor meer geluidsproductie dan het spoor dat er daarvoor lag. Afbeeldingen
Huizer Eng

De Huizer Eng is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat ten zuiden van Huizen. Het gebied met haar kleine akkers (engen) wordt omzoomd door bos en vormt zo een overgang tussen Huizen en de Tafelbergheide. In 1848 liep de Eng helemaal door tot de Naarderstraat in Huizen en bood destijds vrij zicht op het dorp en de Meent, de gemeenschappelijke weidegronden, langs de Zuiderzee. Op de eng werd veelal boekweit en rogge verbouwd. Tegenwoordig groeien, naast deze historische rassen, op enkele akkers ook asperges. In de trektijd zijn hier groepen vinken, sijzen, putters en andere zangvogels te zien.
Ontmoetingskerk ('s-Gravendeel)

De Ontmoetingskerk is het kerkgebouw van de gereformeerde kerk van 's-Gravendeel, Zuid-Holland, die sinds 2004 onderdeel is van de Protestantse Kerk in Nederland. Deze kerk is gebouwd in 1979. Voor die tijd zat het kerkgenootschap in het gebouw aan de Rijkestraat, dat nu van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland is.
Five55

Five55 (voorheen Blaak Office Tower) is een kantoorgebouw gelegen aan de Blaak in het centrum van Rotterdam. De hoogte bedraagt 107 meter, en het gebouw heeft 30 verdiepingen. Het gebouw is ontworpen door Helmut Jahn van architectenbureau Murphy/Jahn uit Chicago. Bij de uitwerking en uitvoering zijn het Nederlandse architectenbureau Inbo en het Nederlandse constructiebureau D3BN ingeschakeld. De kantoortoren is in 1995 opgeleverd en werd in gebruik genomen door Fortis. Het pand is 106,92 meter hoog en heeft een oppervlakte van ongeveer 38.000 vierkante meter. Het pand heeft door zijn asymmetrische opzet, wisselende gevels en typische omlijsting vanuit elk standpunt een wisselend aanzicht. Onder het gebouw bevindt zich een parkeergarage van drie lagen. Het gebouw heeft een gebogen gevel aan de kant van Blaak en Rotte. Aan de kant van de Korte Hoogstraat staat een schuin omhooglopend lager gedeelte van elf verdiepingen. Door het onderste gedeelte hiervan van een open constructie te voorzien blijft het Schielandshuis zichtbaar. Aan de zijde van de Soetensteeg loopt het gebouw trapsgewijs op, zodat de woningen hier voldoende daglicht krijgen. De bovenste verdiepingen van de hoogbouw zijn voorzien van een soort stalen kroon. Het pand staat op de plek waar eerder, sinds 1934, het warenhuis Gerzon was gevestigd. Na het vertrek van Gerzon was het gebouw in gebruik bij de Nederlandse Credietbank. Het gebouw is in 1992 gesloopt om plaats te maken voor de Blaak Office Tower. Het pand is sinds 2019 en na een grondige renovatie in gebruik als bedrijfsverzamelgebouw. Bekende huurders zijn Hogeschool Rotterdam, IRIS Corporate Finance, Blockrise Capital, Unigas, Mediterranean Shipping Company (MSC), Hunter Douglas en Luxaflex Nederland BV. In december 2024 werd het gebouw gekocht door Edge (voormalig OVG Real Estate). Fotogalerij Zie ook Lijst van hoogste gebouwen van Rotterdam
De kerk op de rotonde

De kerk op de rotonde is een kunstwerk in de Nederlandse plaats Hoogeveen. Het is een werk van de kunstenaar Filip Jonker en werd geplaatst in 2008 op de rotonde waar de A.G. Bellstraat en Middenveldweg bij elkaar komen. Oorsprong Bedrijventerrein De Wieken wilde een duidelijke markering of oriëntatiepunt aanbrengen zodat het gebied herkenbaar wordt. De kunstopdracht om dit te realiseren werd gedaan in opdracht van de gemeente en bedrijven. Jonker heeft zich bij het kunstwerk laten inspireren door het landschap in de jaren 50, waarin kerktorens nog heel duidelijke markeringen of oriëntatiepunten vormden. Zie ook Rotondekunst
Kasteel Goudenstein

Kasteel Goudenstein is een kasteelruïne in Haaften, een dorp in de gemeente West Betuwe in de Nederlandse provincie Gelderland. Geschiedenis Vanaf de 13e eeuw is er sprake van het kasteel, haar bouwers en bewoners, het geslacht Van Haeften. In het rampjaar 1672 werd het kasteel door de Franse troepen van koning Lodewijk XIV verwoest, waarbij slechts een hoektoren gespaard bleef. De toren is circa 19 meter hoog en 3,5 meter doorsnede. Halverwege zijn in het muurwerk sporen van kantelen zichtbaar. De weergang was oorspronkelijk op deze hoogte, de muur eronder heeft een dikte van 1,10 meter, terwijl daarboven de muur slechts 25 centimeter is. De muur werd vermoedelijk in de 16e eeuw verhoogd. Het geslacht Dutry van Haeften, verwanten maar geen directe nakomelingen van de bouwers, hield de overgebleven toren in bezit tot 1975. De Stichting Vrienden der Geldersche Kasteelen verwierf de toren en heeft deze onder haar hoede genomen. De toren staat in de achtertuin van twee woningen in de Dreef en is niet toegankelijk voor het publiek, maar kan bezichtigd worden vanaf de Dreef en ook, maar minder goed vanaf de Koningsstraat en de Goudensteinstraat die naar de ruïne vernoemd is. Samen met de Protestantse kerk en korenmolen De Blauwe Reiger bepaalt Goudenstein de horizon van Haaften. Doordat Haaften in een uitstulping van de Waalbandijk ligt, zijn deze drie vanuit allerlei richtingen op verscheidene kilometers afstand te zien, bijvoorbeeld vanaf de dijken in Waardenburg en Herwijnen en vanaf de overkant van de Waal van Zaltbommel tot Nieuwaal en bij helder weer zelfs vanaf de dijk tussen Zuilichem en Brakel. Afbeeldingen Externe link 'Stichting Vrienden der Geldersche Kasteelen'
Sneekermeergebied

Het Sneekermeergebied is een Natura 2000-gebied (gebiedsnummer 12) met de classificatie 'meren en moerassen'. Het gebied omvat het Sneekermeer, Goengarijpsterpoelen, Terkaplesterpoelen en Akmarijp. De waterdiepte varieert overwegend tussen de 1 en 2 meter. In het gebied komen diverse eilandpolders voor. De kleine rietgans is een van de drie ganzensoorten waarvoor het Sneekermeergebied kwalificeert onder de Vogelrichtlijn. Het Sneekermeergebied werd op 30 december 2010 door het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie definitief aangewezen als Natura 2000-gebied. Externe link natura2000
Sneekermeergebied

Sneekermeergebied este o arie protejată (arie de protecție specială avifaunistică — SPA) din Țările de Jos întinsă pe o suprafață de 2.279 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Sneekermeergebied este situat la coordonatele 53.0239°N 5.766°E﻿ ()53.0239; 5.766. Înființare Situl Sneekermeergebied a fost declarat arie de protecție specială avifaunistică în martie 2000 pentru a proteja 17 specii de animale. Biodiversitate Situată în ecoregiunea atlantică, aria protejată nu include niciun habitat protejat. La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate de păsări (17): lăcar-de-rogoz (Acrocephalus schoenobaenus), rață lingurar (Anas clypeata), rață pitică (Anas crecca), rață fluierătoare (Anas penelope), rață mare (Anas platyrhynchos), rață pestriță (Anas strepera), gârliță mare (Anser albifrons), gâscă cu cioc scurt (Anser brachyrhynchus), Branta leucopsis, cristeiul de câmp (Crex crex), lișiță (Fulica atra), sitar de mâl (Limosa limosa), culic mare (Numenius arquata), bătăuș (Philomachus pugnax), ploier auriu (Pluvialis apricaria), cresteț pestriț (Porzana porzana), nagâț (Vanellus vanellus) Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Țările de Jos
Nieuw Bussummerheide

De Nieuw Bussummerheide is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat tussen Huizen en Naarden op het grondgebied van de gemeente Huizen. Het gebied tussen de Nieuwe Bussummerweg en de Naarderstraat grenst aan de Limitische Heide. In het oosten grenst het aan het bosgebied het Ericaterrein. De heide vormde in het verleden met de Limitische Heide en de Vliegheide een aansluitende band van heide van de Naarder Eng tot de Tafelberg- en Blaricummerheide. De hei ligt in een stuwwallengebied met een heidecomplex met daarin kleinere stukjes stuifzand en verspreid opslag van houtgewas met aan de randen loof- en naaldbos. Het gebied wordt doorsneden door wandelpaden. Charolais runderen zorgen door begrazing dat het gebied open blijft. 'Nieuw Bussumerheide' is een dagcamping aan de Langerhuizenweg, tussen de Naarderstraat en Nieuw Bussummerweg ten westen van Huizen.
Crailose Bos

Het Crailose Bos is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat ten oosten van Bussum op grondgebied van de gemeente Huizen. Het licht geaccidenteerde terrein ligt ten westen van de N527, de Crailose weg, en ten zuiden van de Oud Blaricummerweg. De naam Crailo betekent letterlijk kraaienbos. In het gebied ligt de Trapjesberg.
't Harde (Blaricum)

't Harde is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat aan de noordzijde van Blaricum. 't Harde en Groeve Oostermeent zijn samen bijna 33 hectare groot. Het natuurgebied wordt in grote lijnen begrensd door Meentzoom, Bergweg, fietspad richting Randweg en Blaricummerweg. 't Harde werd in 2008 door de gemeente overgedragen aan het Goois Natuurreservaat onder de voorwaarden dat het gebruik als overloop naar het natuurgebied in stand wordt gehouden. Tevens dient het beschikbaar te blijven voor het uitlaten van honden en voor festiviteiten. Zo worden op het Ziekenweitje aan de Meentzoom paardenevenementen gehouden. Ten behoeve van zandwinning werd tussen Blaricum en Huizen het deel ten noorden van 't Harde en de Warandebergen afgegraven tot vlak boven het grondwaterpeil. Het gebied ten noorden van de dorpskom waterde vroeger gedeeltelijk af op de Gooiersgracht, maar ook op het beekje de Viersloot. Deze Vieren Sloot ontsprong in 't Harde en was het enige natuurlijke beekje in Gooiland dat in de Zuiderzee uitmondde.
Oostdijk (Naarden)

De Oostdijk is een natuurgebied van het Goois Natuurreservaat ten oosten van Naarden. De Oostdijk loopt vanaf de vesting richting A1 en wordt gekruist door de Valkenveenselaan en de Oud-Huizerweg. De dijk was onderdeel van de zeewering langs de Zuiderzee. Het gebied ligt op hogere zandgronden en is grotendeels begroeid met loofbomen. De begroeiing bestaat verder uit planten varensoorten en schaduwgras. Op de dijk leven ook ringslangen. In de tunnel onder de A1 liggen aan weerszijden stobbenwallen om ervoor te zorgen dat reptielen, amfibieën en kleine dieren gemakkelijker naar de andere kant van de snelweg kunnen komen.
De Hoop, Ouddorp

De Hoop ("Hope") is a flour windmill in Ouddorp built in 1845 and fully renovated in 1984. It is one of the few windmills in the Netherlands that is still privately owned, and is still in full commercial operation. History Ouddorp is a village on the northwestern tip of the island of Goeree-Overflakkee in Zeeland, with a 14th-century church in the marketplace. The precursor of the mill was built around 1600. The old mill most likely had two pairs of millstone. In 1844 the Voogd family decided to close the old mill and replace it with a round stone mill with three pairs of stones. The mill was built in 1845 for J. Zoeter and D. Voogd, on the site of an existing mill. Until 1952 it had three pairs of millstones for grinding grain for the local farmers. It was then out of service for some time. Between 1982 and 1984 there was a major renovation in which the sails were overhauled and given automatic speed controls. The machinery was entirely replaced. Significant repairs and upgrades were again made in 2008, 2011 and 2012. Operations The mill now operates every day except Sunday, powered by electricity on weekdays and using wind power on Saturdays. The mill may be visited by appointment. The mill is still owned by the Voogd family. As of 2013 the owner was Piet Voogd. There is a store beside the mill where flour products are sold. Gallery References Citations Sources External links "De Hoop website". Retrieved 2013-05-12.
De Hoop (Ouddorp)

De molen De Hoop is een korenmolen in Ouddorp, provincie Zuid-Holland. Het is een van de weinige windmolens in Nederland die nog in particulier bezit is. De voorloper van de molen werd rond 1600 gebouwd. De oude molen was zeer waarschijnlijk voorzien van één koppel maalstenen. In 1844 besloot de familie Voogd de molen te doen afbreken en te vervangen door een ronde stenen stellingmolen met drie koppels stenen. In 1845 was de molen klaar. Rond 1952 is het derde koppel verwijderd. In 1981 bleek langer draaien met de molen onverantwoord. Na elke draaidag lag er in de directe omgeving wel een paar stukjes hout. Men begon aan een grote restauratie. De wieken werden verwijderd en de kap ging eraf. De kap was zo ongeveer het slechtst van alles. Deze is toen bijna geheel vervangen. Tijdens de restauratie is de molen voorzien van fokwieken met Regelborden (remkleppen) en uitneembare windborden. Vanaf 1982 was hij weer maalvaardig. Van de twee koppels maalstenen in De Hoop is er één windgedreven; de ander wordt door een elektromotor aangedreven. Op de foto van het spoorwiel is ernaast op de plek waar zich vroeger een steenrondsel bevond, een koppeling te zien naar een elektromotor die op een hogere zolder ligt. De onderkant van de motor is ook op de foto te zien. De riem onder het spoorwiel is verbonden met een regulateur, die dus altijd draait wanneer de wieken draaien. De molen draait veel door onder meer vier jonge molenaars. De molen is nog steeds eigendom van de familie Voogd. De huidige eigenaar (2012) is Piet Voogd. Aangrenzend aan de molen is een dierenwinkel waar ook meelproducten worden verkocht (o.a. voor mensen die zelf brood bakken met een broodmachine). In Ouddorp bevindt zich nog een korenmolen, deze is gelegen aan de Dorpsweg en genaamd De Zwaan. Externe links http://www.voogdmeelhandel.nl https://web.archive.org/web/20090816175546/http://www.everyoneweb.com/molenhoop/