NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Poldertoren

The Poldertoren is a water tower at the town center of Emmeloord, Netherlands. The Dutch name Poldertoren could be translated as Polder Tower. The 65-meter tower was built in 1959 and has a large carillon. The tower is no longer in use as a water tower. The owner of the tower was the water company, Vitens, but since 2005 the municipality of Noordoostpolder has owned the tower. A replica of this watertower exists in Japan. Details The tower measures 65.3 meters in height with a weather vane on top bringing the total height to 70.5 meters. Visitors can climb the 243 steps up to a height of 43.4 meters. The Poldertoren has a 13.4 meter diameter. The water storage capacity is 1.850 m3. Building materials for the tower included 1,220 m3 of concrete, 185 metric tons of steel, 600,000 bricks, 624 metric tons of cement and 7,200 drainpipes. Architects J.W.H.C. Pot (Architectenbureau Pot en Pot-Keegstra) (1955–1959) H. van Gent (1950–1959) History In an early design of Emmeloord it was decided to build a tower at the central square of the town. The tower in the heart of the Noordoostpolder symbolizes unity of the Noordoostpolder and can be seen from all locations in the Noordoostpolder. The tower is not related to any church, because churches could dominate the others with this tower. The idea to build a tower originates in the need of a water tower in the Noordoostpolder. The water company of Overijssel decided to offer a prize for the best design of a new water tower in December 1950. The tower had to include a carillon and a visitor platform. The tower had to symbolize unity of the new Noordoostpolder and it had to emphasize Emmeloord as the central town. The design Utillis of the Amsterdam architect H. van Gent was chosen. J.W.H.C. Pot helped him to develop the detailed design. The carillon A.D. van Eck had dedicated himself to placing a carillon in the new tower. The result of a fundraising campaign among the Noordoostpolder population was a ring of 48 bells. Every village offered its own bell. The heaviest bell is 2382 kilograms, the lightest weighs 9.9 kilograms. All bells have inscriptions: Juliana Regina (Juliana of the Netherlands) (the heaviest bell) Lely; Fait ce que dois, advienne que pourra A.D. van Eck, bouwmeester NOP; Facta non Verba De Arbeid; Ora et Labora De Vrede; Post Secundum Anno Tertio Decimo Concordia Res Parvae Crescunt Ratio Omnia Vincit References External links Media related to Poldertoren at Wikimedia Commons Official website Emmeloord.info The Poldertoren on Twitter
Torre Polder

La Torre Polder​ (en neerlandés: Poldertoren) es una torre de agua en el centro de la ciudad de Emmeloord, en los Países Bajos. La torre de 65 metros fue construida en 1959 y tiene un gran carillón. La torre ya no está en uso como una torre de agua. El propietario de la torre era la compañía de agua, Vitens, pero desde el año 2005 el municipio de Noordoostpolder es el dueño de la torre. Existe una réplica de esta torre de agua en Japón. La torre mide 65,3 metros de altura con una veleta en la parte superior con lo que la altura total alcanza los 70,5 metros. Los visitantes pueden subir los 243 escalones para llegar a una altura de 43,4 metros. Véase también Torre Edificio Arquitectura Referencias
Poldertoren

Le Poldertoren est un château d'eau situé au centre-ville d'Emmeloord, aux Pays-Bas. Le mot néerlandais Poldertoren peut être traduit par « tour des polders ». Cet édifice fut construit en 1959 ; il dispose d'un imposant carillon. Aujourd'hui, la tour ne sert plus de château d'eau. Originellement propriété de Vitens, la compagnie des eaux, le bâtiment appartient à la commune de Noordoostpolder depuis 2005. Détails La tour mesure 65,3 mètres de haut ; la girouette est située à 70,5 mètres du sol. Les touristes peuvent monter un escalier de 243 marches, jusqu'à la hauteur de 43,4 mètres. Le diamètre du Poldertoren est de 13,4 mètres, cependant que sa capacité de stockage d'eau est de 1 850 m3. Architectes J.W.H.C. Pot (Architectenbureau Pot en Pot-Keegstra) (1955–1959) H. van Gent (1950–1959) Voir aussi Liens externes Poldertoren Emmeloord.info Portail des Pays-Bas
Vondelpark Openluchttheater

Das Vondelpark Openluchttheater ist eine Freilichtbühne in der Mitte des Vondelparks in Amsterdam. Hier werden seit 1974 jeden Sommer kostenfreie Veranstaltungen und Konzerte gegeben. Veranstaltungen An jedem Wochenende in den Monaten Juni, Juli und August finden am Freitagabend Tanzveranstaltungen statt, am Samstagnachmittag Jugendvorstellungen und Jazzdarbietungen, am Samstagabend Kabarett und am Sonntag Konzerte, deren Bandbreite von Pop, Rock, über niederländischsprachige Musik bis hin zu Weltmusik und Klassik reicht. Jeder Open-Air-Samstag besteht aus einem Hauptprogramm mit professionellen Künstlern und Ensembles, dem ein Rahmenprogramm mit jungen und neuen Talenten vorausgeht. In jedem Jahr finden so etwa 150 Veranstaltungen mit zusammen 100.000 Besuchern statt. Struktur Die Finanzierung erfolgt zu einem Teil durch die Gemeinde Amsterdams aber auch durch Spendenaufrufe, die durch Spendensammler vor Ort und der Website offensiv kommuniziert werden. Die Leitung liegt in der Stiftung VOLT (Stichting Vondelpark Openluchttheater). Das Vondelpark Openluchttheater besitzt den ANBI-status (Algemeen nut beogende instelling) und gilt damit als gemeinnützige Einrichtung. Ausmaße Die Bühne misst zum Publikum hin eine Breite von 12,60 Meter und verengt sich nach hinten auf eine Breite von 6,70 m. Sie hat eine Tiefe von 8 m. Die Bühne ist mit einem etwa 7 m hohen Dach vor Witterungseinflüssen geschützt. Vor der Bühne ist Platz für bis zu 3.500 Besucher. Weblinks Vondelpark Openluchttheater Einzelnachweise
Vondelpark Openluchttheater

Het Vondelpark Openluchttheater in Amsterdam organiseert sinds 1974 iedere zomer concerten en optredens door amateurs en professionele uitvoerenden op het gebied van cabaret, dans, kindervoorstellingen en muziek in het hart van het Vondelpark. De voorstellingen zijn gratis toegankelijk, wel wordt een vrije gift gevraagd. Elk weekend in de maanden juni, juli en augustus zijn er op vrijdagavond dans, op zaterdagmiddag jeugdvoorstellingen en jazz optredens, op zaterdagavond cabaret. De zondag is de dag van de muziek, variërend van onder andere pop, rock, tot Nederlandstalige-, wereld- en klassieke muziek Elke Openluchttheaterdag bestaat uit een hoofdprogramma van professionele artiesten en gezelschappen voorafgegaan door een voorprogramma van jong en nieuw talent. Jonge dansers, (klassieke) musici, cabaretiers en muzikanten krijgen 'In de Voorhoede' de ruimte om zich te introduceren aan het publiek. Externe link Vondelpark Openluchttheater
Menningweermolen

De Menningweermolen in Grootschermer is een in 1888 gebouwde poldermolen, die is gebouwd als vervanging van een in dat jaar door blikseminslag getroffen en afgebrande molen op dezelfde plaats. De molen is een rietgedekte achtkantige molen van het type grondzeiler. De kap van de molen is voorzien van een kruiwerk dat van binnen gekruid wordt. De molen is, zoals meer Noord-Hollandse poldermolens, een binnenkruier. De Menningweermolen is voorzien van een Vlaamse vang. De molen bemaalt samen met een elektrisch gemaal de polder Menningweer. De molen is eigendom van het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier en is niet te bezoeken.
Huize Vreewijk

Huize Vreewijk (Vreewijkstraat 8, Leiden) werd ca. 1775 gebouwd als buitenplaats. Het is naamgever van de buurt Vreewijk in Leiden. Geschiedenis De buitenplaats (toen nog Spawijck geheten) is tussen 1712 en 1728 ontstaan uit samenvoeging van diverse stukken grond door een zekere Pieter Marcus om zo een grote speeltuin te vormen. J.J. de Martines, de volgende eigenaar, vergrootte het terrein aanzienlijk door aankoop van een kleerblekerij. Rond 1775 liet Mr. H. van Buuren het herenhuis bouwen. In 1800 wordt Spawijck omschreven als een aanzienlijk buiten met herenhuis, koepel, tuinmanswoning, menagerie in een 'Engelse tuin' met waterpartijen. In 1848 wordt het gekocht door Prof. J.M. Schrant en wordt Spawijck omgedoopt tot Vreewijk. Rond 1860 werd het huis ingrijpend verbouwd en kreeg het zijn huidige neoclassicistische uiterlijk. In 1881 werd de buitenplaats Vreewijk verkocht aan projectontwikkelaar Hendrik Swaan, waarna de aanleg van de woonwijk Vreewijk begon als de eerste planmatige uitbreiding van Leiden buiten de singels. Het herenhuis bleef gespaard en werd tot 1949 particulier bewoond. Bewoners / Eigenaren 1712 - 1744 Pieter Marcus x Catharina van Hoogenhouck 1744 - 1761 Catharina van Hoogenhouck 1761 - 1767 Jacques Imbert de Martines 1767 - 1789 Hendrik van Buuren x Anthonia Marcus 1790 - 1800 Catharina van Buuren 1800 - 1827 Aegidius Willekens Gilissen (tevens eigenaar van de buitenplaats Groenhoven) 1827 - 1827 Abraham Machielse 1827 - 1829 Jacobus Hirschig x Hendrica W.P. Schellinck 1829 - 1833 Hendrica W.P. Schellinck 1833 - 1866 Johannes Matthias Schrant 1866 - 1867 Anna Maria Schrant 1867 - 1881 Johannes Adriaan Boogaard x Adriana Johanna Rijshouwer 1881 - 1898 Hendrik W.J.C. Swaan 1898 - 1907 Hendrik Paulus Wijsman 1907 - 1946 Hendrik Marius van Nes x Sophia Adriana Catharina van der Pol 1946 - 1949 Adriana Catharina van Nes Gebruik na 1949 In 1949 werd "Huize Vreewijk" verkocht aan de diaconie van de Hervormde Gemeente. Na diverse aanpassingen werd het op 26 september 1950 als Nederlands Hervormd tehuis voor ouden van dagen geopend. In 1983 werd huize Vreewijk opnieuw grondig verbouwd, waarbij het oorspronkelijke interieur grotendeels verloren ging. Gelijktijdig met de verbouwing werd op de plaats van de aangrenzende panden een appartementengebouw neergezet (adres Vreewijkstraat 4). Het complex werd in gebruik genomen als instelling voor geestelijke gezondheidszorg. Het oudste (witte) deel van pand heeft nu de status van gemeentelijk monument. Anno 2005 werden huis en belendende percelen opnieuw verbouwd. Sindsdien is Huize Vreewijk (Vreewijkstraat 8) onderdeel van GGZ Rivierduinen als woonvoorziening. Vreewijkstraat 4 (verbouwd in 2007, gerenoveerd in 2022) is in gebruik als woonvoorziening voor mensen met een verstandelijke beperking, als onderdeel van de stichting Gemiva. Fotogalerij
De Hoop, Arnhem

De Hoop (English: The Hope) is a tower mill in Arnhem, Gelderland, Netherlands which was built in 1846 and is in working order. The mill is listed as a Rijksmonument. History De Hoop[Note 1] was built in 1846. In 1900, a steam engine was installed. This was replaced by a petrol engine in 1910. The mill ceased working by wind in 1931, after which its condition deteriorated. The mill was restored in 1951 by Beyk of Afferden, Gelderland, but not to working order. The mill was bought by the Gemeente Arnhem in 1975. In 1977, the mill was restored to working order, and officially opened on National Mills Day, 1978. In January 1999, the mill was registered as a place where weddings may take place. The Molen van Sloten, Sloten, North Holland is the only other windmill in the Netherlands to be so registered. De Hoop is listed as a Rijksmonument, № 8387. Description De Hoop is what the Dutch describe as a "Beltmolen". It is a tower mill built into a mound. The cap is thatched. The mill is winded by tailpole and winch. The sails are Common sails. They have a span of 23.00 metres (75 ft 6 in). The sails are carried on a cast-iron windshaft, which was cast by Metaalpletterij L.I. Enthoven & Compagnie, The Hague, South Holland. The windshaft also carries the brake wheel which has 62 teeth. This drives a wallower which has 29 teeth located at the top of the upright shaft At the bottom of the upright shaft is the great spur wheel, which has 73 teeth. This drives two pairs of 1.50 metres (4 ft 11 in) French Burr millstones via lantern pinion stone nuts which have 14 staves each. Public access De Hoop is open on Thursdays from 12:00 to 14:00 and Saturdays from 10:00 to 15:00, or by appointment. See also Windmills in Arnhem De Kroon Windmills in the Netherlands Open Air Museum Boktjasjker Het Fortuyn Huizermolen Mijn Genoegen Spinnenkop Arnhem post mill (1946) Arnhem post mill (1989) Arnhem smock mill (1960) Notes ^ Not to be confused with the mill built in 1849 and also known as De Hoop. References External links mill website (in Dutch)
De Hoop (Elden)

De molen De Hoop is een in 1846 gebouwde windmolen. De molen staat aan de Molenweg 1 in Elden, dat tegenwoordig een van de wijken in Arnhem-Zuid is. Het is een witgeschilderde, ronde bakstenen korenmolen van het type beltmolen met twee koppel maalstenen. De maalstenen bestaan uit kunststeen met een doorsnede van 140 cm. De kunststeen scherpt zichzelf doordat de groeven (uitslag) van een iets zachter materiaal gemaakt zijn dan de kerven. De wiekenvorm is Oudhollands en de vlucht 23 meter. De houten, rietgedekte kap van de molen is voorzien van een zogenaamd Engels kruiwerk. Het kruiwerk wordt bediend met een kruilier. De Vlaamse vang is voorzien van een vangtrommel, waardoor deze lichter te bedienen is. Het luiwerk is een kammenluiwerk. De bovenas uit 1860 is van gietijzer. De as wordt gesmeerd met reuzel. De molen is gerestaureerd in 1951, 1978 en 2006. In 1978 zijn de roeden vervangen en in 2006 is de windpeluw, de balk waar de hals van de bovenas oprust, vervangen. De molen maalt tarwe op vrijwillige basis en is open voor bezoek. Overbrengingen De overbrengingsverhouding is 1 : 6,79. Het bovenwiel heeft 62 kammen en de bonkelaar heeft 29 kammen. De koningsspil draait hierdoor 2,14 keer sneller dan de bovenas. De steek, de afstand tussen de staven, is 11,7 cm. Het spoorwiel heeft 73 kammen en het steenrondsel 23 staven. Het steenrondsel draait hierdoor 3,17 keer sneller dan de koningsspil en 6,79 keer sneller dan de bovenas. De steek is 11,2 cm. Eigenaren 1846 - ?: Roebert Mulder ? - 1888): Van Est 1888 - 1924: Gerrit van de Weerdt 1924 - 1973: Art van de Weerdt 1973 - 1975: erven A. van de Weerdt 1975 - heden: Gemeente Arnhem Externe links live webcam van de molen (gearchiveerd) Website van de molen
Tequila Taxi's

Tequila Taxi's is een attractie van het type botsauto's in het attractiepark Walibi Holland in Biddinghuizen. Geschiedenis De attractie is in het jaar 2000 gebouwd op de plek waar voorheen de Tequila Ride stond. Deze attractie was in 1999 ernstig beschadigd tijdens een hagelbui. Het bestuur van Six Flags Holland vond het niet nodig de attractie te herstellen. Er is toen besloten botsauto's bestemd voor volwassenen en grotere kinderen te plaatsen naast de reeds bestaande botsauto's, Mini Taxi's, die voor kleine kinderen bestemd is. Tequila Taxi's is vernoemd naar de Tequila Ride om toch nog een affectie met deze attractie te houden.
Petrus en Pauluskerk (Maassluis)

De Petrus en Pauluskerk is het kerkgebouw van de Andreas, Petrus en Paulusparochie in de Nederlandse stad Maassluis, dicht bij de Nieuwe Waterweg. Het futuristische gebouw wordt ook wel schertsend Sydney aan de Waterweg genoemd omdat het ontwerp doet denken aan het operagebouw van Sydney. Het ontwerp is voortgekomen uit een prijsvraag die in 1996 door het Bisdom Rotterdam was uitgeschreven. Het winnende ontwerp was afkomstig van de architecten Mari Baauw en René Olivier van het bureau Royal Haskoning. Op 29 april 2007 vond in het gebouw de eerste eucharistieviering plaats; op 1 juli 2007 werd de kerk door bisschop van Luyn ingewijd. Het oude kerkgebouw aan de P.C. Hooftlaan werd in hetzelfde jaar gesloopt; het in 1880 gebouwde Maarschalkerweerd-orgel uit de oude kerk werd na een grondige restauratie in 2015 opnieuw in gebruik genomen in het nieuwe kerkgebouw. Het gebouw heeft een stalen skelet, dat is overtrokken met een doek van PVDF-folie. Met dit materiaal is eerder ervaring opgedaan bij onder andere de bouw van de aankomst- en vertrekhal van het vliegveld Zaventem. Aan de binnenzijde is eveneens een doek gespannen. Tussen binnen- en buitendoek bevindt zich isolatiemateriaal. Door de gekleurde kunststoframen aan de bovenzijde valt een warm licht naar binnen. De matte, glazen wand aan de westzijde bevat de openingstekst van het evangelie volgens Johannes in transparante letters. Dit is ontworpen door Stef Hagemeier. Het gebouw biedt plaats aan 297 kerkgangers, die in een ellipsvormige opstelling in de ruimte zitten. De toren met daarop het kruis staat los van het eigenlijke kerkgebouw. Bouw van de kerk Externe link Website van de parochie
Zandpoort (ecoduct)

Zandpoort is een natuurbrug over de Zandvoortselaan, onderdeel van de N201, in de duinen tussen de bebouwde kom van Zandvoort en Bentveld in de provincie Noord-Holland. Het ecoduct verbindt sinds de opening in 2013 het 3800 hectare grote Nationaal Park Zuid-Kennemerland met het 3400 hectare grote Amsterdamse Waterleidingduinen. Sinds 2003 bestonden er plannen om deze gebieden met elkaar te verbinden. De Zandpoort is een van de natuurbruggen die werden gerealiseerd. De andere zijn Zeepoort en Duinpoort. Ontwerp De Natuurbrug Zandpoort bestaat uit twee in serie liggende ecopassages met beide een noord-zuidoriëntatie. De noordelijke passage overbrugt de Voormalige Trambaan, voorheen het tracé van de Tramlijn Amsterdam - Haarlem - Zandvoort, dat in gebruik is als fietspad. De zuidelijke passage overbrugt de Zandvoortselaan en twee parallelle fietspaden. Tussen de twee ecoducten zit een afstand van zo’n 60 meter. De noordelijk passage heeft een breedte van 50 meter en een overspanning van 15,8 meter. Het zuidelijke ecoduct heeft een breedte van 60 meter en een overspanning van 33,5 meter. Bij deze passage is recreatief medegebruik mogelijk. Voor de recreatieve functie van de passage is een strook van 10 meter breed gereserveerd en voor de ecologische functie van het ecoduct is een strook van 50 meter breed gereserveerd. Geschiedenis De met elkaar te verbinden gebieden werden van elkaar gescheiden door de Zandvoortselaan en de lintbebouwing langs deze weg. Tussen de kernen van Zandvoort en Bentveld was er maar over een korte lengte bebouwing aan één zijde van de weg waar de natuurbrug het best kon worden geplaatst. Er werd gekozen voor een locatie ter hoogte van het voormalig partycentrum ‘De Manege’. Daar was de onderlinge afstand tussen bebouwing ook het grootst. Zodoende kon er zo min mogelijk bebouwing gesloopt worden voor de passage. In 2003 heeft de Provincie het voormalig partycentrum De Manege opgekocht om er de passage te realiseren. De financiering van de natuurbrug kwam door bijdragen van de verschillende gebiedsbeheerders, door subsidiëring van de Provincie en door een subsidie uit het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling nagenoeg rond. Verwacht werd dat men eind 2011 kon beginnen met de bouw. In december 2013 werd de natuurbrug opgeleverd. Controverse Het recreatieve medegebruik heeft bij de planningsfase van dit ecoduct voor de nodige controverses gezorgd. In eerste instantie was er een nieuw fietspad gepland van het ecoduct naar het zuiden door de Amsterdamse Waterleidingduinen grotendeels over een bestaande dienstweg van Waternet. De Amsterdamse Waterleidingduinen zijn nu nog uitsluitend een wandelgebied. Onder gebruikers van de Amsterdamse Waterleidingduinen bestond de angst dat zo'n fietspad door het gebied ervoor zou zorgen dat fietsers ook de andere paden zouden gaan gebruiken om te fietsen en zodoende de rust verstoren. Ook werd er getwijfeld over de noodzaak van de natuurbrug.
De Eersteling (korenmolen)

De Eersteling is een ronde stenen korenmolen, die zich aan de Hoofdweg Westzijde in Hoofddorp (gemeente Haarlemmermeer) bevindt. De molen, van het type grondzeiler, is geheel uit steen opgetrokken en heeft een met riet gedekte kap. De wieken hebben een vlucht van 24,80 meter. Geschiedenis Het oorspronkelijke bouwjaar is 1856. De molenmaker destijds was de heer Dirk David van Dijk uit Piershil. De molen stond in het centrum van het toen nog kleine Hoofddorp, dat net een jaar of drie bestond. Het was de eerste molen van de recent (1852) ingepolderde Haarlemmermeer; vandaar ook de naam. Er zouden nog vijf molens volgen, die thans geen van alle meer bestaan. De molen is tot circa 1930 in gebruik geweest voor het malen van graan. In de hongerwinter (1944-45) werd hij opnieuw ingezet, en tot in de jaren vijftig werd er nog wel graan op gemalen. De windvang werd echter door de toegenomen omliggende bebouwing steeds slechter. Tot 1977 was de molen eigendom van de familie De Koning, die hem in dat jaar voor een gulden verkocht aan de gemeente Haarlemmermeer. Locatie In 1977 was de molen inmiddels geheel door andere bouwsels ingesloten, hetgeen de molenbiotoop (met name het landschappelijk effect en de windvang) zeer negatief beïnvloedde. Daarom is in dat jaar de eerst gedeeltelijk ontmantelde (lees:ontkapte) molen verplaatst en gerestaureerd door de firma Verbij uit Hoogmade. Het unieke hierbij was dat de Eersteling opnieuw zijn naam eer aandeed, doordat dit de eerste stenen molenromp was die in zijn geheel verplaatst is, en wel over een afstand van bijna twee kilometer. Het gevaarte woog ruim 100.000 kilogram en werd 1,8 km gesleept. De molen staat op een verhoging van ongeveer zeven meter in het landschap en heeft daardoor toch een redelijke landschappelijke waarde, ondanks de diverse bebouwingen eromheen. Het heuveltje maakt deel uit van de Stelling van Amsterdam. In de jaren zeventig was er veel belangstelling voor molens, en deze in het oog lopende plaats leek geschikt voor het bouwwerk. De oude molen staat nu bijna zij aan zij staat met het Fort bij Hoofddorp, een tientallen jaren jonger monument dat een heel andere functie had. Juist de Stelling van Amsterdam heeft de laatste jaren sterk aan belangstelling gewonnen. Gebruik In 2006 droeg molenaar Dick Prins die enkele jaren tevoren de pensioengerechtigde leeftijd bereikt had, zijn ambachtelijke taak over aan zijn leerling Sander van Rijn. De Eersteling is in gebruik als korenmolen op professionele basis en er worden diverse meelsoorten verkocht. Openingstijden: donderdag: 13:00 - 17:00, vrijdag 10:00 - 17:00 en zaterdag 10:00 - 17:00. Externe links Korenmolen De Eersteling Foto's van de verplaatsing, Nationaal Archief, gahetna.nl De Eersteling, Molendatabase
De Noordstar

De Noordstar is een koren- en pelmolen in het dorp Noordbroek in de provincie Groningen. De molen werd in 1849 gebouwd en is tot in de jaren tachtig van de twintigste eeuw door molenaar Begeman in bedrijf gehouden. Rond 1990 was de onderhoudstoestand echter zo slecht dat een grootscheepse restauratie nodig was. De molen, die thans eigendom is van de Molenstichting Oldambt, wordt na de restauratie regelmatig door vrijwillige molenaars in bedrijf gesteld. Het wiekenkruis, waarvan de roeden een lengte van ruim 19 meter hebben is voorzien van zelfzwichting. In 2023-24 is de molen gerenoveerd; met name de roeden en de bekleding moesten worden vervangen. Het benodigde geld werd door acties bijeengebracht. Prinses Beatrix, beschermvrouw van De Hollandsche Molen, heropende op 13 september 2024 De Noordstar. De stad Groningen had vroeger een molen met dezelfde naam, deze is in 1904 door brand verwoest.
Verzorgingsplaats Roevenpeel

Verzorgingsplaats Roevenpeel is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de A2 Amsterdam-Maastricht tussen afritten 39 en 40, nabij Nederweert in de gemeente Weert. Roevenpeel dankt haar naam aan het 21 hectare grote Peelven Roeventerpeel, gelegen tussen de A2 en de spoorlijn Roermond-Weert. In het noorden van dit gebied, tussen Weert en Nederweert, ligt het plaatsje Roeven. Bij Roevenpeel ligt een restaurant van La Place (tot 2017 AC Restaurants). Via een voetgangerstunnel onder de A2 is verzorgingsplaats Meiberg te bereiken waar ook een restaurant van La Place en een Burger King ligt. Brandstof is te verkrijgen bij verzorgingsplaats Ellerbrug die 4 kilometer verder ligt richting Maastricht.