NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Deutzen Hofje

The Deutzen Hofje or Deutzenhofje is a 17th-century hofje on the Prinsengracht 857 in Amsterdam. It is the largest hofje built in the 17th century. Building Three double canal mansions on the Prinsengracht are part of the hofje, but only the richly ornamented middle gate was used by the hofje pensioners. The two outer double houses are rental homes that add to the hofje's income. The gatehouse is an unusual canal mansion because the entrance is at street level, meant for use by the pensioners. Generally Amsterdam canal mansions have a staircase leading to the bel-etage. History The hofje was built in 1692 from the proceeds of the bequest by Agneta Deutz, who had purchased the land and named the regents before her death. She intended it to be used by old servants and poor relations. On the gablestone in front is inscribed: Agneta Deutz laat hier haar liefde en godsdienst blijken Den Armen tot een troost, tot voorbeeld aan de rijken Anno 1695 On the top floor the regent's room has a view over the canal. There a portrait of Agneta can still be seen. The hofje had room originally for 19 pensioners. The garden has an old pump and is planted with flowers in the summer months. In 1964 it was expanded to 31 pensioners homes. Old women are still welcome to live there. References Het Deutzen Hofje, by Eeghen, I.H. van, Amsterdam, Deutzen Hofje, 1960
Deutzenhofje

Het Deutzenhofje is een 17e-eeuws hofje aan de Prinsengracht in Amsterdam. Het is het grootste en aanzienlijkste hofje uit de 17e eeuw. Beschrijving Aan de Prinsengracht zijn drie dubbele huizen, waarvan het middelste het rijk geornamenteerde poortgebouw is. De twee buitenste dubbele huizen zijn huurhuizen en vormen eigenlijk geen onderdeel van het hofje (maar de opbrengst komt er wel aan ten goede). Het poortgebouw wijkt af omdat het de ingang op de begane grond heeft en een bijzondere versiering. Geschiedenis Het hofje werd in 1692 gesticht uit de nalatenschap van Agneta Deutz, die de grond al gekocht had en de regenten al had benoemd, en door Pieter Adolfse de Zeeuw gebouwd in 1694 en 1695. Het voorname hofje was bestemd voor oude dienstboden en arme familieleden. De gevelsteen zegt: Agneta Deutz laat hier haar liefde en godsdienst blijken Den Armen tot een troost, tot voorbeeld aan de rijken Anno 1695 Tevens zijn boven de ingang twee putti te zien en de wapens van Agneta Deutz en haar twee echtgenoten te zien (Gerrit Meerman, raad van Delft, en Meester Zacharias van Beresteyn, burgemeester en raad van Delft). Agneta Deutz woonde haar laatste jaren in De Ster, Keizersgracht 121. In weerwil van hetgeen gezegd wordt op de gevelsteen, schijnt het dat Agneta Deutz vooral haar verkwistende zoon Jan Meerman dwars wilde zitten die zij op deze manier beroofde van een belangrijke erfenis. Op de bovenverdieping van het poortgebouw ligt de regentenkamer, waarin zich een schoorsteenstuk bevindt waarop de stichtster is afgebeeld. Het hofje bestond uit 19 woninkjes. Op het ruime binnenterrein, dat in de zomer een kleurrijke bloemenhof is, staat een fraaie waterpomp. Tegenover het poortgebouw staat een open portaal met enkele dorische zuilen, met daarboven een uurwerk omgeven door gebeeldhouwd bloem- en lofwerk en geflankeerd door twee panelen met sculpturale motieven. In 1964 werd het hofje uitgebreid met 4 pandjes in de Kerkstraat zodat het aantal woninkjes op 31 kwam. Ook werd toen een lelijk hoog pand verworven dat het uitzicht vanuit het hofje jarenlang had bedorven en dat na aankoop direct werd gesloopt. In het hofje wonen nog steeds oudere dames. In 1999 werden de ornamenten op het poortgebouw gerestaureerd. Daarvoor werden tijdelijk de beeldjes, festoenen en wapenschilden verwijderd en overgebracht naar de restaurateur, het natuursteen-bedrijf Cortlever in Diemen.
Rinsma State

De Rinsma State is een landhuis in de Friese gemeente Dantumadeel. Het ligt tussen Driesum en Oostwoud in. Geschiedenis De Rinsma State is sinds de 19e eeuw een landhuis, maar in vroeger tijden hebben verschillende bouwwerken op dezelfde plaats gestaan die bekend stonden als de Rinsma State. Het eerste gebouw, een echte stins, wordt genoemd in 1511 als "Riensma gued", eigenaar was Taco Buwinga. In 1664 werd de state op een kaart vermeld als "Buwinga". In 1745 kocht Fecco Dominus baron van Sytzama (1693-1755) de state met bijbehorend landgoed. Hij liet het huis in 1747 afbreken en op dezelfde plaats een nieuw huis bouwen. Het huidige huis met de naam Rinsma State ontstond na een nieuwe herbouw in 1843, uitgevoerd in opdracht van Douwe Jan Vincent baron van Sytzama. Wilhelmina Christina barones van Sytzama was de laatste bewoonster van het huis; ze woonde in Haarlem en gebruikte het huis als zomerhuis. Zij overleed in 1931 en liet het huis per testament na aan de Van Sytzama Stichting. In 1941 werd er een bejaardentehuis in gevestigd. In 1944 werd het middendeel van de state door meerdere bommen getroffen. Hierdoor brandde het hoofdgebouw uit. In 1947 werd dit deel van het pand herbouwd en werd het weer een bejaardentehuis. Van 1971 tot 1999 was de Rinsma State het gemeentehuis van Dantumadeel. Daarna werd Dirk Scheringa eigenaar. Hij heeft het gebouw en de tuin volledig laten restaureren en renoveren. Zo is de tuin weer ingericht naar het originele ontwerp van Lucas Pieters Roodbaard uit 1843. In 2013 is de state verkocht aan een nieuwe, Russische eigenaar. Literatuur Lammert L. de Hoop, Rinsma State van Sytzama tot Scheringa. Penn, 2008, ISBN 9789077948156
Lijst van rijksmonumenten in Ommen (gemeente)

De gemeente Ommen telt 105 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Hieronder een overzicht. Archem De plaats Archem telt 12 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Zie Lijst van rijksmonumenten in Archem voor een overzicht. Arriën De plaats Arriën telt 5 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Beerze De plaats Beerze telt 9 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Zie Lijst van rijksmonumenten in Beerze voor een overzicht. Eerde De plaats Eerde telt 24 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister.Zie Lijst van rijksmonumenten in Eerde (Overijssel) voor een overzicht. Junne De plaats Junne telt 2 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Lemele De plaats Lemele telt 1 inschrijving in het rijksmonumentenregister. Ommen De plaats Ommen telt 20 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Zie Lijst van rijksmonumenten in Ommen (plaats) voor een overzicht. Ommerschans De plaats Ommerschans telt 3 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Stegeren De plaats Stegeren telt 1 inschrijving in het rijksmonumentenregister. Varsen De plaats Varsen telt 2 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Vilsteren De plaats Vilsteren telt 20 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Zie Lijst van rijksmonumenten in Vilsteren voor een overzicht. Witharen De plaats Witharen telt 3 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister. Zeesse De plaats Zeesse telt 3 inschrijvingen in het rijksmonumentenregister.
OSG Willem Blaeu

Het OSG Willem Blaeu is een Nederlandse school voor voortgezet onderwijs in Alkmaar met één vestiging aan de Robonsbosweg. Verder participeert het Willem Blaeu in het Van der Meij College. Het heeft openbaar onderwijs in de richtingen vmbo, havo en vwo. Het is een zogenaamde Lootschool en heeft Sportklassen. Ook heeft het een Tweetalig onderwijs en tweetalig havo. De school is vernoemd naar Willem Blaeu, een in Alkmaar geboren cartograaf en uitgever. Het OSG Willem Blaeu is lid van de Stichting Openbaar Voortgezet Onderwijs Noord-Holland-Noord (SOVON). Bron
Botanic Garden Zuidas

The Botanic Garden Zuidas (Dutch: Botanische tuin Zuidas) is a botanical garden belonging to Vrije Universiteit in Amsterdam, Netherlands. It was established in 1967 for the purpose of education and research for the Biology faculty. It is situated behind the University Medical Centre, and includes a garden area of about 1 hectare (2.5 acres) of which about 1,000 square metres (11,000 sq ft) is occupied by glass-houses. Since 1988, the garden no longer has an educational function, but the property is still owned and supported by the university. The collection includes about 10,000 species, such as varieties of hardy ferns, cacti and succulents. There is also a collection of carnivorous plants and orchids. The garden also accommodates a collection of trees, shrubs and tub plants, among other things. There is international collaboration with over 500 botanical gardens and numerous Biblical gardens worldwide. The garden's existence was threatened in 2009, when plans for an expansion of the university hospital called for it to be removed. In 2010, after widespread popular protest, the VU announced the garden could remain. Since then, the hospital has changed its building plans and will now construct its new buildings around the garden, with the garden itself acting as a courtyard. The garden's accessibility will be improved so that hospital patients will be able to enjoy it. In 2016 the garden changed its name from Hortus Botanicus Vrije Universiteit Amsterdam (which was often abbreviated to VU-Hortus) to its current name, after the better known Zuidas development area it is in. References External links Official website
Hortus Botanicus Vrije Universiteit Amsterdam

L'Hortus Botanicus Vrije Universiteit Amsterdam, conosciuto anche con il nome di Botanische tuin Zuidas, è un orto botanico della Vrije Universiteit, ad Amsterdam. Storia e descrizione L'orto botanico venne istituito nel 1967, progettato da Chris Broerse, per scopi educativi e di ricerca della facoltà di biologia della Vrije Universiteit. Nel 1988 il giardino perse la sua funzione educativa, pur rimanendo di proprietà dell'università. Nel 2009, a causa dell'ampliamento del vicino ospedale universitario, ne venne paventata la rimozione: tuttavia, a seguito di una protesta popolare, nel 2010, fu salvato. Nel 2016 venne restaurato. Il giardino è situato alle spalle del VU Medisch Centrum, l'accesso è consentito tramite un cancello realizzato dall'artista Ruud-Jan Kokke e si estende su una superficie di circa un ettaro, di cui circa mille metri quadrati occupati da serre. Comprende oltre 10 000 varietà di piante come felci, piante grasse, come cactus, piante carnivore e orchidee, oltre ad alberi, piante acquatiche e una collezione di bonsai. Esiste inoltre una collaborazione con oltre 500 orti botanici nel mondo. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Hortus Botanicus Vrije Universiteit Amsterdam Collegamenti esterni Sito ufficiale, su vu.nl.
Botanische tuin Zuidas

Botanische tuin Zuidas, voor augustus 2016 bekend als Hortus Botanicus Vrije Universiteit Amsterdam, is een botanische tuin in Amsterdam-Zuid. De tuin ligt tussen het VU medisch centrum (VUmc) en de universiteitscampus, in de verder veelal zakelijke omgeving van de Zuidas. Hij bevat in 2016 ruim 6000 soorten bijzondere planten, die onderdeel zijn van de Nationale Plantencollectie. Bovendien heeft de tuin de grootste collectie cactussen en succulenten van Nederland met meer dan 30.000 planten. Aan de Van der Boechorststraat vormt het hek, gemaakt door kunstenaar Ruud-Jan Kokke, de entree tot de tuin. De achterzijde van de Botanische tuin Zuidas sluit aan op de tuin van VUmc en vormt hiermee de verbinding met het ziekenhuis. De tuin wordt onderhouden door de vaste medewerkers met de hulp van vrijwilligers. De tuin is lid van de Nederlandse Vereniging van Botanische Tuinen en de stichting Nationale Plantencollectie. Geschiedenis De tuin werd oorspronkelijk in 1967 ingericht als een systeemtuin, waarin de planten waren geordend naar verwantschap, en maakt deel uit van de Vrije Universiteit Amsterdam. Hij werd ontworpen door de vermaarde Amstelveense parkenbeheerder C.P. Broerse en bestaat uit een buitenterrein en een kassencomplex. Op het buitenterrein zijn een varentuin en een Chinese tuin in penjing-stijl te vinden. Het kassencomplex omvat onder andere een tropische kas, thans verbouwd tot wintertuin, en een succulentenkas. In de succulentenkas bevindt zich de uitgebreidste cactussen- en vetplantencollectie van Nederland. In 2014 is er een convenant getekend door Stichting VU/VUmc en het Stadsdeel Zuid, waarmee de toekomst van de Botanische tuin Zuidas gewaarborgd wordt. De tuin heeft in 2016 een grondige verbouwing ondergaan, waarbij een deel van de kassen plaatsgemaakt heeft voor een nieuwe groene bestemming als publieke tuin.
Dierenpark de Oliemeulen

Dierenpark De Oliemeulen (Zoo The Oliemeulen) is a small zoo in Tilburg, Netherlands that describes itself as "the strangest zoo in the Netherlands". The zoo opened in an old farmhouse in 1987. It was initially just a reptile house, but was expanded in 1992 to include mammals such as monkeys and raccoons, and birds including parrots and birds of prey. Notes External links Official website (Dutch)
Dierenpark De Oliemeulen

Dierenpark De Oliemeulen is een kleine dierentuin in Tilburg. Het bevindt zich in en rond een 17e-eeuwse boerderij. De dierentuin dankt zijn naam aan de olierosmolen in de boerderij. De dierhouderij wordt erkend door het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Geschiedenis Boerderij en oliemolen Boerderij 'De Oliemolen' was in de 17e eeuw een boerderij met een rosmolen als oliemolen. De oudst bewaard gebleven vermelding dateert uit 1648. Deze spreekt over een "oliemeulen aan de Cleyn Hoeven". Het register van de Heilige Geesttafel van Tilburg uit 1773 spreekt over een stuk land "gelegen aan d'n oliemoolen aan d'Hoeve". Rond 1880 werd de rosmolen vervangen door een windmolen. In 1925 werd deze door een storm verwoest. Het oostelijk deel van de boerderij werd in 1930 herbouwd. Het westelijk deel is in originele staat gebleven. In 1975 werd de boerderij opgenomen in het register van rijksmonumenten. Het pand werd in 1979 in de oorspronkelijke stijl gerestaureerd. De molenstenen van de verwoeste molen zijn te zien bij de ingangen. Dierenpark In 1987 werd "Reptielenhuis De Oliemeulen" opgericht. In het begin van de jaren 1990 werden ook andere voor het publiek aantrekkelijke dieren gehuisvest, waaronder papegaaien, roofvogels, wasberen en apen. In 1992 werd op het aanliggende perceel het zoogdier- en vogelpark geopend. Dieren In het park worden meer dan 150 diersoorten gehouden. In de boerderij staan tientallen terraria en halfopen verblijven met reptielen, amfibieën, geleedpotigen en enkele kleine zoogdieren. Slangen, hagedissen, pijlgifkikkers en vogelspinnen maken het grootste deel van de verzameling uit. Op het terrein achter de boerderij staan diverse buitenverblijven. Hierin zijn diverse primaten ondergebracht, waaronder ringstaartmaki's, doodshoofdaapjes en pinchéaapjes, alsook gestreepte skunks, dwergmangoesten, diverse katachtigen, papegaaien, roofvogels, uilen, alpacas en andere zoogdieren en vogels. Het dierenpark heeft zowel een recreatieve als een educatieve functie. Naast shows met roofvogels en demonstraties met levende slangen en vogelspinnen is er een educatief programma voor scholen. Het dient ook als (tijdelijk) opvangcentrum voor exotische dieren. De Oliemeulen is aangesloten bij Dier en Park, een organisatie voor kleinschalige dierentuinen.
Watertoren (Hoorn Terschelling)

De watertoren in Hoorn op het eiland Terschelling is gebouwd in 1958. De watertoren heeft een hoogte van 10 meter en staat aan de Duinweg op een duin in het Hoornse Bos. De toren heeft één waterreservoir van 200 m3. Externe link Foto van de watertoren op Terschelling
Begraafplaats Graafseweg

De Begraafplaats Graafseweg is een algemene begraafplaats in Nijmegen. De begraafplaats werd in 1881 aangelegd ter vervanging van de drie bestaande kerkhoven in de buitenwijken Hatert, Hees en Neerbosch. De begraafplaats ligt tussen de Hatertseveldweg en de Graafseweg in de wijk Heseveld. De hoofdingang ligt aan de Graafseweg 419. Geschiedenis De in expressionistische stijl ontworpen aula van de begraafplaats, is bij de uitbreiding in 1920-1921 ontworpen door de Nijmeegse stadsarchitect J.J. Weve. De hekwerken rondom de begraafplaats zijn ook van zijn hand. Aan de zijde van de Graafseweg staat een monument voor de slachtoffers van het bombardement op de Nijmeegse binnenstad van 22 februari 1944.
Rosmolen (Oostrum)

De Rosmolen is een watermolen op de Oostrumse Beek in de Nederlands-Limburgse plaats Oostrum, gelegen in het Landgoed Geijsteren. Ze is eigendom van de familie De Weichs de Wenne, die ook het landgoed bezit. De molen was de onderste molen op de Oostrumse Beek, de bovenste molen was de Oostrumse watermolen. Naam De Rosmolen is, al doet de naam anders vermoeden, geen rosmolen en is dat ook nooit geweest. Wel heeft het vierkantige molengebouw met tentdak het uiterlijk van een rosmolen. Naast de molen staat een fraaie boerderij. Het gebied waar de huidige Rosmolen staat werd "Aan de Rosmolen" genoemd, aangezien zich in de nabijheid een boerderij bevond die een rosmolen bezat, die in 1863 door brand werd verwoest. Deze naam is op de watermolen overgegaan. Geschiedenis Het is mogelijk dat reeds in de 13e eeuw een watermolen op deze plaats was, maar pas in 1628 werd een schriftelijke vermelding van deze molen gemaakt. Het huidige gebouw stamt uit 1667. De molen was een zogenaamde wintermolen, wat zeggen wil dat ze slechts in de wintermaanden, van oktober tot april, voldoende water ontving om te kunnen malen. Ze werd voornamelijk gebruikt voor het malen van rogge. In 1928 werd de molen stilgelegd nadat de gemeente Venray het waterrecht van baron De Weichs de Wenne had afgekocht. De sluizen werden afgebroken en de onderste schoepen werden afgezaagd, opdat de molen nimmer meer zou draaien. Doel was om de afwatering van de beek te verbeteren. In november 1944 werd het brugje over de beek door de bezetter opgeblazen. Ook het molenhuis werd daarbij beschadigd. Na de bevrijding werden het brugje en het molenhuis hersteld. Een vernieuwd rad werd in 1975 aangebracht. In het jaar 2000 was de molen weer maalvaardig en ze wordt sindsdien regelmatig gebruikt. Externe links Foto's
Cerkev sv. Martina, Dokkum

Velika ali cerkev Svetega Martina je Nizozemska reformirana cerkev v Dokkumu. Ima dvojno gotsko ladjo s peterostrano zaprtim korom. Pod lesenim podom številni nagrobniki. Orgelska vitrina in galerija 1668, prižnica 1751 in dve govornici. Zgodovina Prva cerkev, ki je bila zgrajena na tem mestu, je bila cerkev iz 10. stoletja. Kasneje so našli ostanke cerkve iz 11. stoletja, tretja pa je bila zgrajena v 13. stoletju. Sedanja cerkev je bila zgrajena okoli leta 1590. Leta 1580 je Filip Hohenlohe-Langenburški osvojil mesto Dokkum za Viljema Oranskega. To je za Dokkum pomenilo konec španske okupacije, a tudi, da se lahko uvede reformirana verska služba. Dve cerkvi Takrat sta bili dve cerkvi. Samostanska cerkev je bila v lasti samostana, ki je stal na Trgu. Prišel je v roke province. Tam je bila tudi cerkvica. Obe cerkvi sta bili v slabem stanju in dotrajani. Dokkum je provinco prosil za denar za obnovo. Po dolgih pogajanjih je bilo sklenjeno, da se opatijska cerkev poruši in da se majhna cerkev takoj obnovi. Kamni, ki so bili uporabljeni pri tej obnovi, so večinoma prihajali iz opatijske cerkve. Ime Mala cerkev se je spremenilo v De Grutte ali cerkev svetega Martina. Prenova je bila med leti 1588-1593. Nagrobni spomeniki Nekaj grobov v cerkvi je bilo verjetno postavljenih med prenovo. To je znano po izračunu grobov, ki izvirajo iz leta 1591. V cerkvi je še veliko nagrobnikov. Videti je na primer grobove Luitiena Cornelisa, ki je umrl leta 1636. Po umoru Viljema Oranskega je republika zaprosila Anglijo za pomoč. Leta 1584 je poslala Roberta Dudleya, prvega grofa Leicestrskega s 5000 vojaki. Njegov prihod ni bil uspešen. Obtožili so ga goljufije in leta 1587 je bil prisiljen zapustiti Nizozemsko. V cerkvi so grobovi angleških in škotskih vojakov, ki so prišli na Nizozemsko z grofom Leicesterskim. Obnova in prezidava Med francosko okupacijo je prišlo do ločitve cerkve od države. To je leta 1799 imelo posledice za cerkev. Župnišče in cerkvena stavba, ki sta bila državna last, sta postala last cerkve. Cerkvena občina je težko skrbela za te objekte, ker je bilo veliko vzdrževanja. V letih 1856-1857 je bila izvedena velika obnova. Med leti 1964-1968 je bila zadnja večja prenova. Takrat je nastala današnja podoba. Med prenovo so v cerkvi opravili tudi arheološke raziskave. Najdena so bila čudovita mozaična tla. Takrat so našli tudi temelje stare opatijske cerkve in opatijskega stolpa. Notranjost Prižnico je leta 1590 izdelal Jan Claessoan Kistemaker. Leta 1750 so se odločili za gradnjo nove prižnice. To prižnico je zasnoval arhitekt Sjouke Nooteboom. V uporabo je bila predana 30. maja 1751. Orgle iz leta 1688 je zgradil izdelovalec orgel Helman iz Groningena. Orgelska omara je še vedno original tistega časa. Leta 1979 je bilo staro glasbilo zamenjano z novim, ki ga je izdelal izdelovalec orgel Flentrop iz Zaandama. Helmanov slog je ohranjen, kolikor je le mogoče. Zanimivost Na vrtu na južni strani cerkve raste stoletna črna murva (Morus nigra). Drevo je bilo posajeno leta 1750. Podprta je z železnimi palicami. Viri W.T. Keune: Kleine geschiedenis van de Grotte kerk van Dokkum. Offsetdrukkerij Van der Helm, Dokkum 1968. Sklici
De Kievit, Menaam

De Kievit (English: The Lapwing) is a smock mill in Menaam, Friesland, Netherlands which was built in 1802. The mill has been restored to working order. It is listed as a Rijksmonument. History De Kievit was built in 1802 to drain or pump water into the 265-hectare (650-acre) Berikumerpolder as required. In 1986 it was sold to the Stichting Molens in Menaldumadeel. The mill was restored to working order between 1992 and 1995. It no longer drains the polder, but pumps water in a circuit for demonstration purposes. The mill is listed as a Rijksmonument, number 28578. Description De Kievit is what the Dutch describe as a Grondzeiler. It is a two-storey smock mill on a single-storey base. There is no stage, the sails reaching almost to ground level. The mill is winded by tailpole and winch. The smock and cap are thatched. The sails are Common sails. They have a span of 14.70 metres (48 ft 3 in). The sails are carried on a cast-iron windshaft, which was cast by Gieterij Hardinxveld-Giessendam in 1987. The windshaft is 3.10 metres (10 ft 2 in) long. It also carries the brake wheel which has 44 cogs. This drives the wallower (25 cogs) at the top of the upright shaft. At the bottom of the upright shaft there are two crown wheels The upper crown wheel, which has 35 cogs drives an Archimedes' screw via a crown wheel. This screw was used to pump water into the polder. The lower crown wheel, which has 35 cogs, drives a gearwheel with 32 cogs on the axle of an Archimedes' screw, which was used to drain the polder. The axle of the screw is 29 centimetres (11 in) diameter and 5.25 metres (17 ft 3 in) long. The screw is 1.25 metres (4 ft 1 in) diameter. It is inclined at 10°. Each revolution of the screw lifts 610 litres (130 imp gal) of water. Public access De Kievit is open to the public at any time it is working. References
De Kievit (Menaldum)

De Kievit (Fries: De Ljip) is een poldermolen nabij het Friese dorp Menaldum. Beschrijving De Kievit werd in 1802 gebouwd voor de bemaling van de 265 ha grote Berlikumerpolder, waarbij hij zowel kon inmalen als uitmalen. De molen, die ongeveer een kilometer ten noorden van Menaldum aan de Berlikumervaart staat, werd in 1986 eigendom van de Stichting Molens in Menaldumadeel. In 1995 werd hij voor het laatst gerestaureerd. De wipstok van de molen is versierd met een eenhoorn. De Kievit maalt tegenwoordig in circuit. De molen staat op particulier terrein en is alleen te bezichtigen wanneer hij draait. Zie ook Molens in Friesland