NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Oranjebrug (Utrecht)

De Oranjebrug is een basculebrug in de stad Utrecht, die de Vaartsche Rijn overspant. De brug heeft een enkele doorvaartopening voor schepen tot en met CEMT-klasse II. Ze vormt een relatief belangrijke schakel tussen de buurt Hoograven (oostelijke oever) en de Rivierenwijk (westelijke oever), en ligt tussen de Waalstraat en de Diamantweg. De Jutfaseweg (op de westelijke oever) loopt parallel aan het kanaal en kruist de Waalstraat bij de brug. De opening vond plaats in 1957. Na de ingebruikname van deze brede brug werd de ongeveer 100 meter zuidelijker gelegen Julianabrug gesloopt, omdat deze smalle ophaalbrug onvoldoende capaciteit bood aan het groeiende verkeer van het uitdijende Hoograven. Ze kreeg de naam Oranjebrug in aansluiting op diverse straten in Hoograven die naar het Koninklijk Huis zijn vernoemd. De brug is voorzien van landhoofden die zich een stuk in het kanaal bevinden. Het oostelijke landhoofd is voorzien van een brugkelder. Tot minstens 1989 bevond zich hier ook een brugwachtershuisje. De slagbomen zijn in de lichtmasten geïntegreerd. De rijbaan heeft een breedte van 10 meter en de trottoirs zijn 2×3 meter breed. De doorvaartwijdte is 9,00 meter en als het beweegbare dek in gesloten toestand is, is de doorvaarthoogte 1,82 meter ten opzichte van het kanaalpeil. De gemeente Utrecht is beheerder van de brug. In april 2024 moest de brug enige tijd worden afgesloten voor (zwaar) verkeer omdat de constructie niet meer voldeed aan de moderne eisen.
Stadsschouwburg Haarlem

De Stadsschouwburg Haarlem is een schouwburg en rijksmonument aan het Wilsonsplein in het centrum van Haarlem. De bouwstijl van het gebouw is die van de neorenaissance, maar dan in de Hollandse variant. Kenmerken ervan zijn onder andere trapgevels, speklagen, horizontale lijnen, blokken en kruiskozijnen. Het ontwerp is van architect J.A.G. van der Steur. De nieuwbouw verving de in 1849 opgerichte schouwburg aan de Jansweg. Het gebouw werd gefinancierd door een destijds anonieme geldgever, J. Krol, een rentenier die zijn vermogen dankte aan de tabaksplantages van de Deli Maatschappij die actief was in Nederlands-Indië Gebruik Op 30 september 1918 opende de Stadsschouwburg met een stuk van Frederik van Eeden dat hij speciaal voor die gelegenheid had geschreven: De Heks van Haarlem. De directie van de in 1919 opgerichte Het Schouwtooneel van Ko van Dijk sr. kreeg onderdak in de schouwburg, ze speelden er hun eerste stuk: Het wederzijds huwelijksbedrog van de Haarlemmer Pieter Langendijk. Ook Maskerade en Evenaar, de eerste en derde musicalproductie van Jos Brink en zijn partner Frank Sanders, gingen er in première. Renovatie In 2003 sloot de schouwburg voor een dringend noodzakelijk geworden renovatie. Bij de heropening in 2008 door prinses Maxima, speelde het stuk Batte, een eigenwijze musical van Ad de Bont. Erick van Egeraat is de architect van de renovatie en uitbreiding. De schilderijencollectie van de schouwburg kreeg ook weer een plaats. Het gebouw heeft sinds de vernieuwing een totale oppervlakte van 7.370 m². Educatie De schouwburg heeft een educatie-aanbod voor scholen. Er zijn schoolvoorstellingen en 'theatrale rondleidingen'. Groepen uit het voortgezet onderwijs kunnen reguliere voorstellingen bezoeken. Literatuur Ko van Leeuwen - Het Geschenk. Stadsschouwburg Haarlem 1918-2009, ISBN 9789077842331 Externe link Officiële website van de schouwburg
Sint-Agneskerk (voormalige kerk Bunde)

De Sint-Agneskerk is een voormalig kerkgebouw in Bunde, in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Meerssen. Het gebouw ligt in het oude deel van Bunde aan de zuidzijde van een plein. Het gebouw bestaat uit een rond gesloten koor, een eenbeukig schip en een westtoren met dubbeltorenfront. Het kerkgebouw is een rijksmonument en gewijd aan Agnes. Geschiedenis In 1145 stond er in Bunde reeds een kapel die aan de H. Martinus was toegewijd en eigendom was van de proosdij van Meerssen. Onbekend is wanneer de patroonheilige gewijzigd is. In 1613 werd de kapel tot zelfstandige parochie verheven. In 1661 ging Bunde deel uitmaken van Staats gebied en werd er een simultaneum gevestigd. Onbekend is tot wanneer dit simultaneum geduurd heeft. In 1714 werd de laatmiddeleeuwse kerk vervangen door een nieuwere kerk en werd daarmee flink uitgebreid. Er werd een toren en een schip opgetrokken. In 1822 brandde de toren af na een blikseminslag. In 1842-1843 werd het koor vernieuwd naar het ontwerp van Jean Dumoulin. Tevens werden een apsis en een sacristie gebouwd. In 1904-1905 werd de kerk in westwaartse richting uitgebreid naar ontwerp van Nic Ramakers en N. Bingen en kreeg het een dubbeltorenfront met rijke neobarokke en neorenaissance details. Daarbij werd de gelede fronttoren met naaldspits vervangen en werden er twee traveeën aan de westzijde en een sacristie toegevoegd. In 1925 werd er met twee zijkapellen uitgebreid. In 1940 waren er plannen om de kerk uit te breiden vanwege de bevolkingsgroei. De torens van het gebouw waren echter dringend aan onderhoud toe, naar buiten uitweken en bijeengehouden werden door trekstangen. Er werd geadviseerd niets te doen en te denken over een nieuw kerkgebouw. Na de Tweede Wereldoorlog was de toestand van de kerk steeds slechter geworden. In 1951 besloot het kerkbestuur om een nieuwe kerk te laten bouwen. In 1960 werd de kerk gesloten, maar mocht niet worden afgebroken omdat het een rijksmonument was. Voortaan ging men te kerke in de nieuwe Sint-Agneskerk. Vanaf 1963 werd het gebouw aan een constructiebedrijf verhuurd. Het hoofdaltaar was inmiddels aan een kerk in Grevenbroich verkocht. Het bedrijf wilde het gebouw kopen maar mocht dit niet wegens het bestemmingsplan en vertrok in 1976 uit het gebouw. In 1980 trachtte het kerkbestuur van de monumentenlijst af te halen, maar dat gebeurde niet omdat de gemeente niet wilde dat de kerk uit het landschappelijk schoon verdween. Het gebouw was ondertussen aan hevig verval onderhevig. Er werden geen plannen tot restauratie gemaakt, omdat men eerst een bestemming voor het gebouw wilde hebben. In 1988 kocht de gemeente Meerssen (na herindeling) de kerk en liet het gebouw restaureren. Vervolgens werd er een cultureel centrum in gevestigd met onder andere een sociëteit en expositieruimte. In 2023 meende de gemeente Meerssen een koper voor het gebouw te hebben gevonden. De koopovereenkomst werd getekend met de intentie dat er woningen in gerealiseerd zouden worden. Interieurarchitect Niels Maier ontwierp de herinrichting. Blijkbaar werd de koopovereenkomst ontbonden want anno 2025 staat de kerk opnieuw te koop voor € 269.760.
Vreedenoord

Vreedenoord is een buitenplaats langs de rivier de Vecht bij het Nederlandse dorp Breukelen. Het 18e-eeuwse landhuis van Vreedenoord is gaandeweg de geschiedenis ingrijpend verbouwd. Daarnaast behoorden of behoren tot de buitenplaats stalgebouwen/een koetshuis, oranjerie en een uitzichtterras. Zie ook Lijst van huizen aan de Utrechtse Vecht Bronnen Dr R. van Luttervelt, De Buitenplaatsen aan de Vecht, De Tijdstroom, Lochem, 1948 Noten
Buyckxe Kuil

De Buyckxe Kuil is een meertje bij Nijhoven in de gemeente Baarle-Nassau. De Buyckxe Kuil is gegraven in 1650 toen de inwoners van Nijhoven toestemming kregen om een kuil te graven om hun vee te drinken te geven en om vissen te kweken. Tevens had men de beschikking over bluswater. De Kuil valt nooit droog. Hij ligt in een gebied waar veel kwelwater omhoog komt. In deze streek ontspringt dan ook de Lei die via Riel naar Tilburg stroomt om vanaf daar als Donge naar Geertruidenberg te stromen om daar in de Amer te stromen. Het meertje dankt de naam aan een familie Buyckx, die vroeger de eigenaar was van het stuk land waarop het meertje zich bevindt. Toen toestemming werd gegeven om deze kuil te graven behoorde de ondergrond tot een andere eigenaar.
VDL-Maassluis

VDL-Maassluis is een Nederlandse voetbalvereniging uit Maassluis. De club werd opgericht op 6 mei 1918. Sinds het seizoen 2007/08 heeft de vereniging een standaard zaterdagelftal, dat in het seizoen 2020/21 uitkomt in de Derde klasse zaterdag van het district West II. Tot en met het seizoen 2006/07 had de vereniging een standaard zondagelftal. Tibetaans voetbalelftal In 2008 speelde VDL een vriendschappelijke oefenwedstrijd tegen het Tibetaans voetbalelftal, waarbij ze een ruime overwinning behaalden. Het Tibetaanse elftal was in Nederland voor een trainingsstage en om aandacht te vragen voor de situatie in Tibet. Deze ontmoeting werd georganiseerd door Rob Hogendoorn en MVV '27-hoofdtrainer Rene van der Kooij van de Nederlandse organisatie Sports Without Frontiers Foundation. In 2011 promoveerde VDL naar de Tweede klasse na een uitwedstrijd met 1-1 tegen OSV Oud-Beijerland die uiteindelijk werd gewonnen met 10-9 na 24 strafschoppen. Competitieresultaten 2008–heden (zaterdag) = Dit seizoen werd stopgezet vanwege de uitbraak van het coronavirus. Er werd voor dit seizoen geen officiële eindstand vastgesteld. Competitieresultaten 1926–2007 (zondag) Bekende (oud-)spelers Marcel de Bruijn Aad Koudijzer Tonny Vilhena Bekende (oud-)trainers Koos Boerdam Externe link Officiële website
Broerekerk (Bolsward)

De Broerekerk is een kerkgebouw in Bolsward in de Nederlandse provincie Friesland. Geschiedenis De Broerekerk werd in de 13e eeuw gebouwd als kloosterkerk van de Minderbroeders. Na de beeldenstorm kwam de kerk in 1578 in gereformeerde handen, daarna werden de verlaten kloostergebouwen afgebroken. Als Hervormde kerk deed het dienst tot 1970. De driebeukige kerk zonder toren is een ruïne als gevolg van een brand op 8 mei 1980. In 1986 werd de kerk opengesteld. Het oudste gebouw van Bolsward kreeg in 2006 een glazen overkapping, naar ontwerp van architect Jelle de Jong. Het bouwwerk is een rijksmonument en sindsdien in gebruik als evenementenlocatie. In 1635 bouwde de Groningse orgelbouwer Anthonie Verbeeck een orgel in de Broerekerk, dat daar tot 1869 heeft dienstgedaan. In dat jaar werd het overgeplaatst naar de Martinikerk, waarbij het pijpwerk grotendeels verloren is gegaan. In 1967 verhuisde de orgelkas naar de Martinikerk (Groningen), in 1992 werden de restanten als transeptorgel in de Akerk in Groningen geplaatst. Het staat bekend onder de naam ‘Bolswardorgel’. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Bolsward Kerken in Friesland
Watertoren (Heerlen Oranje Nassaumijnen)

De Watertoren Oranje Nassaumijnen, ook wel Nieuwe Watertoren, is een watertoren gelegen nabij het Station Heerlen Woonboulevard in Heerlen. De toren werd in 1952 gebouwd op het terrein van de voormalige steenkolenmijn Oranje Nassau I en is sinds 2006 buiten bedrijf. De watertoren heeft een hoogte van 35 meter en een waterreservoir van 630 m³. Zie ook Watertoren (Heerlen Heerlerbaan) Watertoren (Heerlen Vrieheide) Externe links Foto van de Watertoren Oranje Nassaumijnen (1952)
Nieuw Leven (Oss)

De molen Nieuw Leven is een windmolen aan de Nieuwe Brouwerstraat in de Nederlandse plaats Oss (gemeente Oss). Het is een ronde stenen stellingmolen die als korenmolen is ingericht. In 1938 schilderde de toenmalige eigenaar de molen wit, waarna de molen de bijnaam "De Witte Molen" kreeg. In 1959 kwam de molen in handen van de firma Philips, die in de nabijheid een vestiging heeft. Het bedrijf liet de "Philipsmolen", zoals hij al snel werd genoemd, ombouwen tot ontvangstruimte voor gasten. Overigens werd het binnenwerk hierbij grotendeels behouden en "ingepast" in de nieuwe functie. In 1975 kocht de gemeente Oss de molen om hem te laten restaureren. Dit duurde van 1984 tot 1993. Het gevlucht is oud-Hollands. In de molen bevinden zich twee koppel maalstenen. De molen is op zaterdagen geopend voor het publiek.
Grote Kerk (Schiermonnikoog)

De Grote Kerk van Schiermonnikoog (Eilanders: Got Tjark) is de voormalige hervormde kerk. Sinds mei 2005 is de kerk een van de accommodaties van de protestantse gemeente op Schiermonnikoog. Geschiedenis De kerk werd in 1866 gebouwd. De kerk verving een oudere kerk op deze plek, die in 1762 was gebouwd. De oude kerk was zo bouwvallig geworden dat ze moest worden afgebroken. Eerdere kerkgebouwen hebben op andere plaatsen in Schiermonnikoog gestaan. De oude parochiekerk uit de 15e eeuw moest rond 1715 worden afgebroken toen huizen en kerk verplaatst moesten worden vanwege de verstuiving van de duinen. De opvolger van deze kerk ging in 1760 onder in de golven. De in 1866 gebouwde zaalkerk bezat een houten klokkentoren. Deze toren werd in 1909 vervangen door een stenen toren aan de westelijke zijde van de kerk. De toren is, in tegenstelling tot de kerk, eigendom van de gemeente Schiermonnikoog. De klok (buiten gebruik gesteld) dateert uit 1649 en is gegoten door Jacob Noteman. Het orgel werd gebouwd omstreeks 1895 en werd in 1991 geheel gerestaureerd. De kerk werd in 1967 aan de binnenzijde gerestaureerd. De toren onderging een opknapbeurt in 2006. Kerkhof Op het kerkhof bij de kerk bevindt zich het grafmonument met het zelfportret van de beeldend kunstenaar Martin van Waning. Van Waning maakte als beeldhouwer het beeld de Schiere monnik aan de Willemshof in Schiermonnikoog.
Lutherse Hofje

The Lutherse Hofje is a hofje in Haarlem, Netherlands. History The hofje was founded by the Lutheran Church in 1615. Originally the people living in the hofje were members of this church, but nowadays only the board of the hofje is appointed by the Lutheran Church. The hofje adjoins the Lutheran church itself, and has an unusual addition in the garden, namely an outdoor pulpit. From this pulpit, the minister could address the women in the hofje. With five houses, it is the smallest hofje in Haarlem. Location: Witte Herenstraat 20 References Haarlemse Hofjes, Dr. G. H. Kurtz, Schuyt & Co. Haarlem 1972
Luthers Hofje (Haarlem)

Het Luthers Hofje is een Haarlems hofje, het hofje is gelegen aan de Witte Herenstraat 16, vlak bij de Lutherse kerk uit 1581 (herbouwd in 1780). Het hofje werd gesticht in 1615 bij de Lutherse Kerk. Het Luthers hofje is gesticht door de Lutherse gemeente en was nauw verbonden met de Lutherse kerk. Kerk en hofje zijn gebouwd op de grond van de Sint Antoniusboomgaard die hoorde bij het klooster van de Norbertijnen. Deze kloosterlingen droegen altijd witte kleding en werden daarom ook wel de Witte Heren genoemd, vandaar de naam van de straat. Het hofje bestond in aanvang uit vier huisjes die tegen de kerk aan waren gebouwd. In 1648 is het hof uitgebreid met vijf huisjes. Tot 1894 lag de ingang van het hofje aan de Magdalenastraat 16. De negen huisjes zijn gerestaureerd in 1982, hierbij zijn acht van de huisjes samengevoegd tot vier grotere woningen, één huisje bleef van de oorspronkelijke grootte. Het Luthers hofje omvat dus nu vijf woningen. Bijzonder aan dit hofje is dat er een buitenpreekstoel staat, deze stoel is vastgebouwd aan de Regentenkamer. Vanaf de preekstoel kon de predikant de bewoonsters toespreken. Het hofje was vroeger bedoeld voor alleenstaande vrouwen van boven de 50 jaar. Tegenwoordig zijn er geen beperkingen meer qua leeftijd of geslacht. Het hofje is geopend voor bezichtiging van 10.00 tot 17.00, op zondag is het hof gesloten. Het hofje heeft een mooie tuin en een opvallende waterpomp.
Assumburg

The Assumburg, also known as Het Huis Assenburg (English: The House Assenburg), is a windmill located on the Veerweg 1 in Nieuw-Vossemeer, Steenbergen, in the province of North Brabant, Netherlands. Built in 1780 in The Zaan district, the windmill functioned as oil mill, until it was moved to its current location in 1897, when it became a gristmill. The mill was built as a tower mill with a bottom support of 5.20 meters high, and its sails have a span of 22.20 meters. The mill is a national monument (nr 30611) since 15 May 1973. Gallery of images References
Assumburg (molen)

Assumburg is een voormalige korenmolen in Nieuw-Vossemeer. De stellingmolen is in 1780 als oliemolen gebouwd en heeft in de Zaanstreek gestaan, totdat in 1897 de molen naar de huidige locatie is verplaatst en is verbouwd tot stellingkorenmolen. De naam De Assumburg verwijst naar slot Assumburg, een kasteel bij Heemskerk. Tijdens de watersnoodramp van 1953 kwamen de molenaar, zijn vrouw en drie kinderen om. Daarbij werd de molen door het zoute water aangetast. Hierna is de Assumburg diverse malen gerestaureerd. De molen is eigendom van de gemeente Steenbergen en is in gebruik als molenmuseum. De staat van onderhoud is matig. De Assumburg is op afspraak te bezoeken.
Porthos (building)

Porthos, with its height of 101 metres (331 feet), is the fifth tallest building in the Dutch city of Eindhoven. At the time of construction, it was the second tallest. The building is used as an apartment building and has a total of 108 units. Porthos has 32 floors. Porthos was built between the springs of 2004 and 2006. ING Real Estate Development was the developer of the apartment building. That company was given the task to renovate and expand a shopping center called Woensel. The municipality of Eindhoven asked ING to add residential use to the shopping center. The company added three residential buildings to Woensel, collectively called "De Drie Musketiers" (Dutch for The Three Musketeers), of which Porthos is the tallest. Porthos was built on top of the shopping center. Also an underground parking garage was built underneath the apartment building. The firm Engelman designed Porthos with the help of the engineering firm Zonneveld. The costs of the construction amounted to €24.5 million. Porthos consists of prefab concrete parts and because of that the building was topped out within one hundred days. When the prefab elements were placed on their locations, they already had been equipped with glass and pipes. The exterior of Porthos is made of ceramic bricks and aluminium. The chambranles consist of aluminium as well. A rooftop terrace, that is only accessible to the inhabitants of the penthouses, is situated on top of the apartment building. All apartment units are owner-occupied and according to Gerard van de Ven, manager real estate at Hurks, seventeen units had been sold previous to the start of the construction. Almost all units had been sold by the time the building was finished, according to Van de Ven. On November 14, 2007, it was announced that Porthos won the 2007 Betonprijs in the category "execution". The judge said the construction of Porthos didn't cause much disturbance because of the short duration of the construction and because of the relatively small space the construction required. According to the judge, this was the result of the extensive prefabrication. See also List of tallest buildings in Eindhoven References
Porthos (gebouw)

Porthos is een 101 meter hoog gebouw in Eindhoven, gelegen nabij Winkelcentrum Woensel. Het gebouw is een appartementencomplex en telt 108 appartementen. Het aantal verdiepingen bedraagt 32. Porthos werd gebouwd tussen de lente van 2004 en 2006. ING Real Estate Development was de ontwikkelaar van het flatgebouw. Dat bedrijf had de opdracht gekregen om Winkelcentrum Woensel te renoveren en uit te breiden. Van de gemeente Eindhoven moest ING woongelegenheid aan het winkelcentrum toevoegen. ING liet onder de naam "De Drie Musketiers" drie woonflats bouwen, waarvan Porthos de hoogste was. Het gebouw rijst ver uit boven het winkelcentrum. Ook werd onder Porthos een parkeergarage gebouwd. Engelman Architecten werd als architect ingeschakeld en daarnaast was Zonneveld Ingenieurs bij de realisatie betrokken. De bouw werd uitgevoerd door Hurks en kostte €24,5 miljoen. Porthos bestaat uit geprefabriceerde betonnen onderdelen, waardoor het gebouw binnen honderd dagen opgebouwd kon worden. Voordat de geprefabriceerde elementen op hun plaats werden gezet, waren ze voorzien van beglazing en van de leidingen. De buitenlaag van Porthos bestaat uit keramische bakstenen en aluminium. Ook de kozijnen zijn van aluminium. Bovenop Porthos bevindt zich een dakterras dat uitsluitend toegankelijk is voor de bewoners van een van de penthouses. Alle appartementen zijn koopwoningen die bij oplevering van de woontoren bijna allemaal waren verkocht. In 2007 won Porthos de Betonprijs in de categorie 'uitvoering'. De jury constateerde: Bouwen in binnenstedelijke gebieden veroorzaakt overlast. Door het ruimtebeslag en de bouwtijd te minimaliseren kan deze uitdaging voor een groot deel worden ingevuld. Door middel van vergaande prefabricage, waarbij leidingen voor riolering, water, elektra en luchtbehandeling zijn opgenomen, kunnen verdiepingen voor woontorens snel wind- en waterdicht worden opgeleverd.
Het Vlietland College

Het Vlietland College is een interconfessionele school voor voortgezet onderwijs in de Nederlandse stad Leiden. Geschiedenis Oorsprong Het Vlietland College is in 1990 ontstaan door een fusie van het Lucas College in Voorschoten en de Vlietschans in Leiden, die vroeger bekendstond als de Christelijke Scholengemeenschap Leiden Zuid-West. Nog enige jaren na de fusie waren er twee lesgebouwen. Het hoofdgebouw, het A-gebouw, staat nog altijd aan de Apollolaan in Leiden, terwijl de dependance, bekend als het B-gebouw, gevestigd was aan de Beethovenlaan te Voorschoten. Scholieren uit de onderbouw (met uitzondering van de brugklas) moesten regelmatig in de pauzes pendelen tussen de twee gebouwen die op ongeveer 10 minuten afstand fietsen van elkaar verwijderd liggen. Na de bouw van een nieuwe vleugel aan het hoofdgebouw is de dependance verkocht. Naamgeving De term Vliet wordt veel gebruikt in Leiden Zuid-West. In dit stadsdeel bevinden zich onder meer het kanaal de Vliet (ook bekend als Rijn-Schiekanaal), de Korte Vliet en op kleine afstand recreatiegebied Vlietland. De huidige school Momenteel telt de school ongeveer 1000 leerlingen en 90 leerkrachten en personeel. Externe link Het Vlietland College
Nieuwe watertoren (Oostburg)

De nieuwe watertoren in de Nederlandse plaats Oostburg is een (voormalige) watertoren die tussen 1948 en 1950 gebouwd werd naar ontwerp van architect A.J. van Eck. De toren bevindt zich aan de Bredestraat 67/69 en heeft een hoogte van 55 meter. Er waren vijf waterreservoirs aanwezig (320, 715, 425, 325 en 375 m³) van in totaal 2160 m³. In 1993 nam kunstenaar Johnny Beerens het initiatief zijn ontwerp voor de beschildering van de watertoren in te dienen bij de gemeente Oostburg. Deze gaf in 1995 deze kunstenaar opdracht de watertoren te voorzien van zijn kunstwerk. Het kunstwerk bestaat uit een geschilderde scheur en waterdruppels op de buitenkant van de toren, waardoor het lijkt alsof er water uit de toren stroomt. Het kunstwerk kreeg de naam De Bron. Momenteel is de toren opgesplitst in twee woningen. Zie ook Oude watertoren (Oostburg) Externe links Pagina op zeeland.com over de watertoren Website over de watertoren [dead link]
Vlotbrug (Voorne aan Zee)

Vlotbrug is een voormalige buurtschap in de gemeente Voorne aan Zee in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De naam verwijst naar een vlotbrug die hier lag over het Kanaal door Voorne; er zijn er meerdere geplaatst toen het kanaal tussen 1827 en 1830 aangelegd werd. Sinds de jaren 80 is de buurtschap opgegaan in de wijk De Kooistee van Hellevoetsluis en vormt het geen aparte kern meer. De voetbalvereniging FC Vlotbrug ontleent zijn naam aan de vlotbrug of de buurtschap. Op 1 januari 2023 telde Vlotbrug 300 inwoners, op een oppervlakte van 0,12 km².