NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Willemsspoortunnel

Le Willemsspoortunnel (en français, le tunnel ferroviaire Willem) est un tunnel ferroviaire de 2 796 m de long permettant à la ligne ferroviaire Rotterdam - Bréda de traverser la Nouvelle Meuse au centre de la ville de Rotterdam. Histoire Ouvert en 1993, il remplace l'ancienne ligne de surface qui passait, de la gare Centrale par le pont ferroviaire Willemsbrug pour rejoindre l'île Noordereiland, puis par le pont ferroviaire De Hef (un pont levant) qui rejoint la rive sud de la ville. Circulation Il comporte une gare souterraine sur la rive nord de la rivière la gare de Rotterdam-Blaak. Les trains qui utilisent la HSL-Zuid et ceux qui utilisent la ligne de la Betuwe l'empruntent. Il est emprunté par les Thalys pour relier les grandes villes de Belgique (Anvers, Bruxelles) et de France (Lille, Paris) à la gare centrale de Rotterdam. Références Voir aussi Liens externes Ressource relative à l'architecture : Structurae Willemsspoortunnel sur Structurae, consulté le 23/01/2014. Portail des tunnels Portail du chemin de fer Portail de Rotterdam
Willemsspoortunnel

Willemsspoortunnel – tunel kolejowy w Rotterdamie o długości 2796 m. Posiada cztery tory, a wewnątrz tunelu znajduje się podziemna stacja Rotterdam Blaak. Rozpoczyna się w centrum Rotterdamu, w okolicy ulicy Pompenbrug, a kończy przy Burgdorfferstraat, niedaleko stacji Rotterdam Zuid. Przebiega m.in. pod rzeką Nową Mozą oraz wyspą Noordereiland. Budowa tunelu rozpoczęła się w kwietniu 1987 roku, a uroczyste oddanie do eksploatacji z udziałem królowej Beatrycze nastąpiło 15 września 1993 roku (chociaż prace trwały jeszcze przez kolejne trzy lata). Odcinek przebiegający pod Nową Mozą wybudowano metodą zanurzeniową, pozostałe fragmenty powstały metodą odkrywkową. Tunel zastąpił estakadę Luchtspoor, a także mosty Willemsspoorbrug i De Hef (estakadę oraz most Willemsspoorbrug następnie rozebrano, nietypowy most podnoszony De Hef zachowano jako zabytek). Przypisy
IJsseloog

IJsseloog (nizozemská výslovnost: [ˈɛisəlˌoːx], "Oko IJssel") je umělý ostrov na jezeře Ketelmeer (provincie Flevoland, Nizozemsko), který se používá jako depozitář pro ukládání znečištěného bahna. Nedaleko řeky IJssel bylo totiž mezi lety 1950 a 1990 uloženo velké množství kontaminovaného bahna přímo v jezeře Ketelmeer. Odstranění těchto nánosů z jezera Ketelmeer má také za cíl prohloubení kanálu, který vede do ústí řeky IJssel (alespoň do hloubky 3,5 m (11,5 ft)), s cílem zlepšit přístup k řece. Během výstavby IJsseloog bylo hlavním zájmem chránit podzemní vody a prostředí Ketelmeer. Znečištěné bahno tam má být uloženo trvale a bez rizika úniku. Aby se zabránilo komplikacím pro zemědělství, pro místní obyvatele a aby se zabránilo kontaminaci podzemních vod, byl depozitář bahna postaven v centru jezera a ne na pobřeží. Cílem projektu IJsseloog je také rekreační a ekologický rozvoj oblasti. Přímo u něj byly vytvořeny další dva umělé ostrovy: Hanzeplaat a Schokkerbank. Vybagrovaný materiál je ukládán na tomto umělém ostrově uprostřed Ketelmeer. Skladiště měří v průměru jeden kilometr, je přes padesát metrů hluboké a je navrženo tak, aby zadrželo 23 milionů krychlových metrů kalu z Ketelmeer a dalších oblastí. Výstavba IJsseloog začala v roce 1996 a byla dokončena v roce 1999. Z celkových 23 milionů krychlových metrů bahna je 15 milionů krychlových metrů určeno pro uložení bahna z Ketelmeer a zbývající kapacita je k dispozici pro bahno odjinud. , Aby se zabránilo úniku je podlaha skladu je uzavřena jílem a hráz je lemována fólií. Hladina vody je udržována níže než hladina jezera, aby se zabránilo znečištění únikem. Na vnějším okraji IJsseloog byl vybudován přístav pro dodávky bahna. Jakmile bude sklad plný, bude provedena sanace procesem zvaným dekantace. Čisté bahno bude použito na výstavbu nové ekologické zóny v ústí řeky IJssel, IJsselmonding. Zařízení začalo pracovat v roce 2000. Jeho zpracovávající stanice odděluje písek a rašelinu od nečistot. Vyčištěný písek bude použit pro výstavbu a zbývající kal je čerpán do úložiště. Když bude skladiště plné, tak bude uzavřeno vrstvami jílu a písku a samotný ostrov bude využíván pro rekreační účely. Po tomto procesu převezme IJsseloog příroda. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku IJsseloog na nizozemské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu IJsseloog na Wikimedia Commons
IJsseloog

IJsseloog (deutsch Ijsselauge) ist eine künstliche Insel im niederländischen Binnensee Ketelmeer, die als Deponie für Schlamm aus dem Ketelmeer angelegt wurde. Die eigentliche Deponie erscheint als kreisrunder See mit 865 bis 869 Metern Durchmesser und 59 Hektar Fläche inmitten der rund zwei Kilometer langen, eiförmigen Insel, welche etwa halb so breit wie das Ketelmeer an dieser Stelle selbst ist. Ihr Name ist von der IJssel abgeleitet, die das Ketelmeer durchfließt. Der Boden des Ketelmeeres ist stark kontaminiert, der Rhein lagerte hier über seinen Mündungsarm IJssel über Jahre Schadstoffe ab. Um diesen Schlamm aufzunehmen, wurde zwischen 1996 und 1999 die Deponie errichtet. Die fast kreisrunde Deponie hat eine Tiefe von 34 (Durchschnitt) bis 45 (Maximum) Metern und ein Fassungsvermögen von 20 Millionen Kubikmetern. Unmittelbar östlich von IJsseloog wurden noch zwei weitere Inseln als Natur- und Erholungsgebiet angelegt (Hanzeplaat mit einer Fläche von 30 Hektar, und Schokkerbank). Wasservögel wie Schwäne, Gänse, Löffler, Enten und Haubentaucher bevölkern diese Inseln. IJsseloog und die beiden Nebeninseln gehören zur Stadt Dronten, speziell zum Teilgebiet Wijk und Buurt Buitengebied Dronten.
IJsseloog

The IJsseloog (Dutch pronunciation: [ˈɛisəlˌoːx], "IJssel eye" or "IJssel island") is an artificial island in the Ketelmeer (province of Flevoland, the Netherlands) used as a depository to store polluted silt. Most of the polluted silt was deposited in the Ketelmeer by the IJssel river between 1950 and 1990. Removal of silt soil from the Ketelmeer lake also aims to deepen the channel leading to the mouth of the IJssel to at least a depth of 3.5 m (11.5 ft), thus aiming to improve access to the river for navigation. Construction of IJsseloog started in 1996 and was completed in 1999. During construction of the IJsseloog, a major concern was to preserve the water table and the environment of Ketelmeer. The polluted silt is to be stored permanently and without any risk of leakage. To avoid nuisance to agriculture, to local residents, and to prevent groundwater contamination, the silt depository was built in the centre of the lake and not on the coast. IJsseloog is also a target for recreational and ecological development. Two other artificial islands were created: Hanzeplaat and Schokkerbank. The dredgings are being stored in a man-made island depot in the middle of the Ketelmeer. One kilometer across and fifty meters deep, the depot is designed to hold 23 million cubic meters of sludge, of which 15 million cubic metres from the Ketelmeer, and the rest from elsewhere. To prevent leakage, the floor of the depot is sealed with clay and the dike is lined with foil. The water level is held below that of the lake, to prevent pollution runoff. A port was built on the outer edge of the IJsseloog for delivery of silt. Once the depot is full, remediation will be done by decantation. Clean silt will be used to construct a new ecological zone, the IJsselmonding. The clean sludge that is released will be used for the construction of a natural IJssel estuary. A treatment plant began operating in 2000. Its processing station separates sand and peat from contaminants. Purified sand will be used for construction, and the remaining sludge is pumped to storage. When storage is full, the layers of clay and sand will be sealed, and the island itself will be used for recreational purposes. After that process, nature will take over in the IJsseloog. References External links Media related to IJsseloog at Wikimedia Commons
IJsseloog

IJsseloog est une île artificielle dans le Ketelmeer (province de Flevoland, Pays-Bas) qui sert comme dépôt de limon pollué. Ce limon a été apporté dans le Ketelmeer par l'IJssel entre les années 1950 et 1990. Pour l'instant, l'assainissement de ce limon n'est pas encore faisable. La construction d'IJsseloog a été commencée en 1996 et achevée en 1999. Le dépôt peut accueillir 20 millions de m3 de limon. De cette capacité, 15 millions de m3 sont destinés au dépôt du limon du Ketelmeer même ; les 5 millions de m3 restants serviront à déposer du limon venu d'ailleurs. À cet effet, un port a été construit. Une fois le dépôt rempli, l'assainissement sera fait par décantation. Le limon assaini servira à l'aménagement d'une nouvelle zone écologique, l'IJsselmonding. Lors de la construction d'IJsseloog, l'un des principaux soucis était de préserver la nappe phréatique et l'environnement du Ketelmeer. Le limon doit être stocké de manière permanente et sans aucun risque de fuite. Afin d'éviter toute nuisance pour l'agriculture et pour les riverains, le dépôt a été construit au centre du lac et non sur la côte. IJsseloog a également un objectif de loisir et de développement écologique. Deux autres îles artificielles ont été créées : Hanzeplaat et Schokkerbank. L'enlèvement du limon du sol lacustre du Ketelmeer a également pour but d'approfondir le chenal menant à l'embouchure de l'IJssel. Ainsi, on vise à améliorer l'accès à cette rivière pour la navigation fluviale. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « IJsseloog » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Liens externes Photo aérienne (nl) Site officiel, photos (en) Application Stories Portail des Pays-Bas Portail des îles
IJsseloog

IJsseloog ("IJsselovo oko") je umjetni otok u graničnom jezeru Ketelmeeru (pokrajina Flevoland, Nizozemska) koji se koristi kao skladište za skladištenje zagađenog mulja. Većina zagađenog mulja taložena je u Ketelmeer rijekom IJssel između 1950. i 1990. godine. Uklanjanje mulja iz jezera Ketelmeer također ima za cilj produbiti kanal koji vodi do ušća IJssela do dubine od najmanje 3.5 m, čime se želi poboljšati pristup rijeci za plovidbu. Izgradnja IJsselooga započela je 1996. i dovršena 1999. Tijekom izgradnje IJsselooga, glavna briga bila je očuvanje podzemnih voda i okoliša Ketelmeera. Onečišćeni mulj treba trajno uskladištiti i bez opasnosti od istjecanja. Kako bi se izbjegla smetnja za poljoprivredu, lokalno stanovništvo i kako bi se spriječilo onečišćenje podzemnih voda, odlagalište mulja izgrađeno je u središtu jezera, a ne na obali. IJsseloog je također planiran za rekreacijski i ekološki razvoj. Stvorena su još dva umjetna otoka: Hanzeplaat i Schokkerbank. Iskopi se pohranjuju u otočno skladište napravljeno usred Ketelmeera. Promjera 1 km i dubine pedeset metara, odlagalište je dizajnirano za držanje 23 milijuna kubičnih metara mulja, od čega 15 milijuna kubičnih metara iz Ketelmeera, a ostatak s drugih mjesta. Da bi se spriječilo curenje, dno depoa je zabrtvljeno glinom, a nasip obložen folijom. Razina vode održava se ispod razine jezera kako bi se spriječilo otjecanje onečišćenja. Na vanjskom rubu IJsselooga izgrađena je luka za prihvat mulja. Nakon što se depo napuni, sanacija će se izvršiti dekantacijom. Čisti mulj će se koristiti za izgradnju nove ekološke zone, IJsselmonding. Čisti mulj koji se ispušta koristit će se za izgradnju prirodnog ušća IJssela. Postrojenje za pročišćavanje počelo je s radom 2000. godine. Njegova stanica za obradu odvaja pijesak i treset od zagađivača. Za izgradnju će se koristiti pročišćeni pijesak, a preostali mulj pumpa se u skladište. Kada se skladište popuni, slojevi gline i pijeska će se zatvoriti, a sam otok će se koristiti u rekreacijske svrhe. Nakon tog procesa, priroda će preuzeti IJsseloog. Izvori Vanjske poveznice
IJsseloog

IJsseloog è una piccola isola artificiale del Ketelmeer, nei Paesi Bassi di forma circolare di circa un chilometro di diametro, costruita per ospitare i fanghi tossici dragati dal letto del Ketelmeer stesso. Questi fanghi, contenenti anche mercurio e zinco, trasportati dal fiume IJssel, si sono depositati tra il 1950 e il 1990. La costruzione dell'isola è stata parte di un più ampio progetto di bonifica del Ketelmeer. Il suo bacino interno è capace di ospitare più di 20 milioni di metri cubi di fanghi. Il bacino interno di IJsseloog è costituito da un pozzo a forma di anello di 45 metri di profondità e diametro di un chilometro. La fossa è stata scavata nel mezzo del Ketelmeer e durante la sua costruzione sono emersi alcuni enormi massi erratici di origine glaciale e due ossa di mammut di 25.000 anni. Il livello dell'acqua nel bacino interno viene mantenuto a 4 metri sotto il livello del mare, più basso del livello del fondo del Ketelmeer, impedendo così fuoriuscite di agenti inquinanti. L'isola ha un porto per l'attracco delle navi che vi trasportano i fanghi. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su IJsseloog Collegamenti esterni (NL) Sanering waterbodem Ketelmeer direct ten westen IJsseloog, su rijkswaterstaat.nl, Ministerie van Infrastuctuur en Milieu (Ministero delle Infrastrutture e dell'Ambiente dei Paesi Bassi). URL consultato il 17 giugno 2016.
Эйсселог

Эйсселог (нид. IJsseloog) — искусственный остров в центре озера Кетелмер в Нидерландах. Создан в качестве хранилища токсичного шлама, полученного в процессе очистки дна озера и дноуглубительных работ. Строительство хранилища Эйсселог началось в 1996 и было завершено в 1999 году. Остров представляет собой круговую дамбу диаметром 1 км, возвышающуюся на высоту 10 м над поверхностью озера. Дамба огораживает водоём глубиной 45 м и состоит из материалов, извлечённых при выкапывании этого водоёма. Внутренняя сторона стен дамбы покрыта плёнкой, которая предотвращает утечки загрязнённого шлама в озеро или грунтовые воды. Загрязнения, толстым слоем осевшие на дне Кетелмере, попали в него по Эйсселу и другим рукавам Рейна, в которые заводы сливали свои отработанные воды, особенно в период с 1950 по 1990-е годы. Размещение хранилища загрязнённых материалов на озере имеет ряд преимуществ — оно не доставляет неудобств местным жителям, а также сводит контакты с окружением к минимуму. Объём отходов, хранимый на острове составляет 23 млн м³. Очистные работы начались в 2000 году. На острове расположены станции обработки, разделяющие загрязнители и песок с торфом. Очищенный песок используется для строительства, торф переводится в расположенную рядом болотистую местность, а оставшийся шлам перекачивается в хранилище. Когда хранилище заполнится, его запечатают слоями глины и песка, а сам остров будет затем использоваться в рекреационных целях. Ссылки Dams in the Netherlands — IJsseloog Ring Dyke DGSI — Ketelmeer Современный вид Эйсселога — Google Satellite Maps
Prof. Dr. Leo Kannercollege

Het Prof. Dr. Leo Kannercollege is een onderwijsinstelling voor voortgezet speciaal onderwijs in de Nederlandse stad Leiden. De instelling, van de Leo Kanner Onderwijsgroep, is bedoeld voor mensen met een diagnose binnen het autistisch spectrum met een cluster-IV-indicatie: mensen met een vorm van ASS (autismespectrumstoornis), PDD-NOS of McDD. De school is vernoemd naar de Oostenrijks-Amerikaanse kinderpsychiater Leo Kanner. Zie ook Prof. Dr. Leo Kannerschool Externe link Officiële website
Ruwaard van Putten Ziekenhuis

Het Ruwaard van Putten Ziekenhuis was een ziekenhuis in de Nederlandse plaats Spijkenisse. Het ziekenhuis werd in juni 1990 geopend en kwam voort uit drie Rotterdamse ziekenhuizen; het Van Dam Bethesda Ziekenhuis, het Bergwegziekenhuis en het Eudokiaziekenhuis. In 2010 kwam het ziekenhuis in opspraak nadat de afdeling cardiologie een relatief hoog sterftecijfer had. De Inspectie voor de Gezondheidszorg sloot vervolgens de afdeling cardiologie in november 2012, in eerste instantie voor een week, maar met een latere verlenging. Het ziekenhuis kampte een jaar later met financiële problemen en werd op 24 juni 2013 failliet verklaard. Op 28 oktober 2014 ontvingen drie cardiologen een berisping van het Medisch Tuchtcollege. Zij waren toen al niet meer werkzaam in het ziekenhuis. Op 29 oktober 2014 kondigde IGZ op haar website aan hoger beroep in te stellen. Het ziekenhuis is door drie andere ziekenhuizen, namelijk het Maastad, Ikazia en het Van Weel Bethesda, overgenomen. Het nieuwe ziekenhuis heet Spijkenisse Medisch Centrum. Externe link Spijkenissemc.nl – website van het nieuwe ziekenhuis
Sint-Blasiuskerk (Beckum)

De Sint-Blasiuskerk in de Overijsselse plaats Beckum werd in de jaren 1936/1938 gebouwd voor de rooms-katholieke Blasiusparochie van Beckum en omstreken. Beschrijving De Blasiusparochie in Beckum bestaat sinds 1854. De huidige kerk werd in de jaren 1936-1938 gebouwd naar een ontwerp van de architect Johannes Sluijmer, die eerder ook de Sint-Marcellinuskerk in het nabijgelegen Boekelo had ontworpen. De bouw begon in oktober 1936. Op 5 juni 1938 werd de kerk ingewijd. De driebeukige kerk verving een oudere kerk die op deze plaats stond. De aan de rechterzijde van de kerk gelegen pastorie werd enkele jaren later - in 1943 - in dezelfde traditionalistische stijl gebouwd. Het orgel uit 1887 is overgeplaatst vanuit de oude kerk. Onderzoek in 2009 wees uit dat het niet door Maarschalkerweerd, maar door de orgelbouwers Gradussen te Winssen moet zijn vervaardigd. De entree bevindt zich aan de westzijde in de toren. Boven de entree staat in een nis het beeld van de heilige Blasius van Sebaste. De bakstenen toren is spaarzaam gedecoreerd. Slechts een nis aan de voorzijde, smalle vensters aan de zuid- en noordzijde, vier galmgaten en vier uurwerken onderbreken het strakke gevelpatroon. De toren heeft een vierkantige spits. Het dwarsschip is zowel aan de zuid- als aan de noordzijde voorzien van een groot rond venster. Het koor aan de oostzijde heeft kleine vensters aan de onderzijde van de gevel en ronde vensters aan de bovenzijde. In de zijbeuken zijn lange spitsbogige vensters aangebracht. Op het geknikte zadeldak staat een vieringtorentje. De bouw van de kerk werd gerealiseerd door pastoor Chrisjaan Osse. De straat tegenover de kerk is naar hem genoemd.
Werk bij Krachtwijk

Werk bij Krachtwijk is een deel van de Grebbelinie in het buitengebied van Hoogland aan de Eem. Het Werk bij Krachtwijk werd in 1799 aangelegd. Aan de Eem staan zo'n twintig kazematten, waarvan drie bij Krachtwijk. Geschiedenis Aanleg Dit aarden werk, ook wel de Post aan de Vuydijk genoemd is aangelegd in 1799. Nederland was bezet door Frankrijk en zij vreesden een aanval van de Pruisen uit het oosten. De post bestaat uit twee bastions, met twee natte grachten aan de voorkant. De wallen van het werk maken deel uit van de liniedijk, die vanaf dit punt zuidwaarts loopt, via Amersfoort richting Veenendaal. De Vuydijk moest voorkomen dat het inundatiewater naar de Zuiderzee zou stromen. De post bestaat uit een wal in de vorm van een M, op de plaats waar de Vuydijk aansluit op de Grebbelinie. Aan de noordkant ligt de 'Slaagse Dijk' die noordelijker als 'Eemdijk' doorloopt tot het Eemmeer. Volgens een rapport uit 1807 bestond de bezetting in tijd van oorlog uit 350 infanteristen, 5 cavaleristen en tot slot 45 artilleristen. Het werk werd maar kort tijd onderhouden en in 1809 verloor het werk zijn militair nut. De gebouwen werden afgebroken en er zijn geen fundamenten of andere restanten teruggevonden tijdens dijkverzwaringswerkzaamheden in de periode van 2007 tot 2018. Tweede Wereldoorlog Tijdens de mobilisatie in 1939 werden er kazematten op het Werk gebouwd, zogenaamde 'Stekelvarkens'. Deze scherfvrije betonnen kazematten hebben drie schietgaten en zijn nog zichtbaar op beide bastions. Er zijn twee typen stekelvarkens op de wal; een S3 kazemat en twee vergrote stekelvarkens voor een zware mitrailleur. Restanten van een koepelkazemat en een tweede zware kazemat markeren de plaats waar de Grebbelinie over gaat op de Eemdijk/Slaagse Dijk. Op de kruising met de Vuydijk liggen stenen en betonnen voorzieningen. Het Waterschap kan hier in geval van extreem hoog water schotbalken tussen plaatsen. Het gebied ten noorden van het werk werd met succes geïnundeerd. Het 18e Regiment Infanterie kreeg de opdracht het gebied te verdedigen en groeven loopgraven. Direct na de inval werden boerderijen afgebroken die het schootsveld belemmerden en een tweede mijnenveld aangelegd op hoger gelegen terrein. De zware gevechten met de Duitse troepen werden ten zuiden van Amersfoort geleverd. Na drie dagen vechten werden de Nederlanders gedwongen op 13 mei zich terug te trekken achter de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Huidige situatie Het zuidelijk deel tussen de Hoogerhorsterweg en het gemaal Malesluis is voor wandelaars opengesteld. Op iets meer dan drie kilometer ten zuidoosten ligt het Werk aan de Glashut, ook aan de Eem en eveneens onderdeel van de Grebbelinie. Fotogalerij
Zweminrichting Baarn

De zweminrichting van Baarn is een oud zwembad aan de August Jansenweg 36-38, en ligt aan de Eem in Baarn provincie Utrecht. Bij een januaristorm in 1916 sloeg een overstroming het eerste zwembad aan de Eem weg. De Baarnse filantroop August Janssen liet toen een nieuwe zweminrichting bouwen. Het gebouw is ontworpen door G. Koelewijn en wordt nu gebruikt voor bewoning. Men zwom in die tijd afgescheiden in de Eem. In het linkerdeel van de zwembaden kon het 'gewone volk' gratis baden. De badmeester woonde op het terrein in wat later het bootsmanhuis van de roeivereniging zou worden. Het andere bad lag voor het huidige gebouw, dit was alleen toegankelijk tegen betaling. De zweminrichtingen werden in 1936 verkocht aan de heer T. de Ruig, die de zwembaden exploiteerde tot aan de opening van het huidige Baarnse zwembad. Door de vervuiling van de Eem werd later het zwemmen in de Eem onmogelijk. De badhokjes zijn al lang verdwenen. Links was het woongedeelte met een breedte van drie assen. De ingang zit in het midden. Boven de ingang is een tegeltableau aangebracht met het opschrift: 19 ZWEMINRICHTING 16. Vanaf 20 mei 1936 mocht hier na een handtekeningenactie ook gemengd worden gezwommen. Zie ook Lijst van gemeentelijke monumenten in Baarn
Goliath (Walibi Holland)

Goliath in Walibi Holland (Biddinghuizen, Provinz Flevoland, Niederlande) ist eine Stahlachterbahn vom Modell Mega Coaster des Herstellers Intamin, die am 29. März 2002 im damaligen Six Flags Holland eröffnet wurde. Als Besonderheit bei dieser Bahn gilt vor allem der zweite Hügel, der 121° zur Seite geneigt ist. Dieser Hügel wird auch als Stengel-Dive bezeichnet. Die ursprüngliche Farbe der Schienen (Grün) und Stützen (Violett) blich mit der Zeit stark aus. 2013 wurden die Schienen Blau und die Stützen Schwarz lackiert. Züge Goliath besitzt zwei Züge mit jeweils acht Wagen. In jedem Wagen können vier Personen (zwei Reihen à zwei Personen) Platz nehmen. Als Rückhaltesystem kommen Sicherheitsgurte und Schoßbügel zum Einsatz. Fotos Weblinks Thomas Frank: Walibi Holland spendiert Achterbahn „Goliath“ neuen Anstrich zum 15. Jubiläum. In: parkerlebnis.de Goliath auf der Website des Freizeitparks. (deutsch) Goliath in der Roller Coaster DataBase Goliath auf der Herstellerwebsite (englisch)