NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
MS Galaxy

MS Galaxy – prom (MS – motorowiec) zbudowany w 2006, należący od operatora Tallink, marka Silja Line, kursujący głównie na linii Sztokholm – Mariehamn – Turku. Na pokładzie znajduje się m.in. pięć restauracji, pięć barów, trzy sklepy, dyskoteka, strefa dziecięca, sauna, sala konferencyjna na 450 osób i kilka pokoi konferencyjnych. Z uwagi na fakt, że Mariehamn znajduje się na nienależących do Unii Europejskiej Wyspach Alandzkich, jednostka oferuje w przypadku takich rejsów sklepy wolnocłowe. Dane techniczne długość – 212,10 m szerokość – 29,00 m liczba kabin – 927 liczba pokładów – 12 liczba pasażerów – 2800 liczba samochodów – 226 prędkość max – 22 węzły Bibliografia Jukka Soisalon-Soinien, Archipelago Cruise: Turku – Sztokholm, w: Bałtyckie Podróże, nr 18 – lato 2008, Wydawnictwo Tramp, Szczecin, ISSN 1734-0055 Przypisy
Galaxy (круизный паром)

Круизный паром Galaxy построен в 2006 г. на верфи Aker Finnyards (Раума, Финляндия) и в своё время являлся самым крупным судном паромного оператора Tallink. Galaxy обслуживал пассажиров на линии Таллин-Хельсинки с апреля 2006 года до 15 июля 2008 года, когда ему на смену пришли однотипные Baltic Princess и Baltic Queen. В настоящее время судно работает на линии Стокгольм — Мариехамн — Турку. Утром 31 июля 2010 г. при следовании из Турку на Аландские острова на судне загорелся автомобиль, однако пожар удалось потушить в течение 15 минут, пострадавших нет. Фотографии парома Примечания Ссылки Расписание движения парома на маршруте Турку — Аландские острова — Стокгольм Стоимость проезда на пароме на маршруте Турку — Стокгольм или обратно Официальный сайт компании Tallink Официальный WWW-сайт компании Tallink Silja Фото парома на MarineTraffic Флаг Эстонии (недоступная ссылка) Фото парома на MarineTraffic Флаг Швеции Tallink-Silja laeval põles auto
M/S Galaxy 1

M/S Galaxy 1 är en kryssningsfärja som ägs av Tallink Group och gick tidigare för Silja Line på rutten Stockholm - Åbo Historia År 2006 började hon trafikera rutten Helsingfors-Tallinn, vilket hon gjorde fram till sommaren 2008. Den 23 juli 2008 ersatte hon M/S Silja Festival på rutten Stockholm-Åbo. Den 7 september 2008 visades hon upp vid Skeppsbron i Stockholm. Under april 2016 och januari 2019 skedde renoveringar av de allmänna utrymmena. Under juli 2022 meddelade Tallink att man flaggar om Galaxy till Estland, och från september 2022 kommer att hyra ut fartyget till Nederländerna som flyktingförläggning. Däckplan Däck 10: Besättningsbrygga, diskotek, soldäck Däck 9: Sviter och deluxe-hytter samt A-hytter och B-hytter Däck 8: Sviter och deluxe-hytter samt A-hytter och B-hytter Däck 7: Restauranger, butiker, nattklubb Däck 6: Restauranger, informationsdisk, butiker, nattklubb och utedäck Däck 5: Konferensrum, standardhytter och lekland Däck 4: Bildäck Däck 3: Bildäck Däck 2: Bastu och pool Bilder Systerfartyg M/S Baltic Princess M/S Baltic Queen Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör M/S Galaxy 1. Galaxy på Tallink Silja ”Galaxy på Fakta om Fartyg”. Arkiverad från originalet den 31 juli 2012. https://archive.today/20120731074441/http://www.faktaomfartyg.nu/galaxy_2006.htm. Fartygskarta över Galaxy Källor
Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Smartenkerk (Haalderen)

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Zeven-Smartenkerk is de parochiekerk van Haalderen, in de Nederlandse gemeente Lingewaard, gelegen aan de Van der Mondeweg 24. Geschiedenis De uit Friesland afkomstige Taeke Rientses van der Weij, kapelaan in Vianen, kreeg in 1929 de opdracht in Haalderen een nieuwe parochie en kerk te stichten. De parochie werd gewijd aan Maria, Onze-Lieve-Vrouw van Smarten. Van der Weij had contact met architect Hendrik Willem Valk, die een kerkgebouw ontwierp in de stijl van de Friese kruisvormige kerken, met zadeldaktoren. Van der Weij zamelde vanuit het hele land geld in en schakelde de lokale bevolking in voor het maken van de handvormstenen (moppen) voor het gebouw. De kerk kon in april 1933 door aartsbisschop Joannes Jansen worden gewijd, Van der Weij werd de eerste pastoor van de parochie. Joep Nicolas ontwierp glas-in-loodramen voor de kerk, die de Zeven Smarten van Maria tonen. In september 1944, in de nasleep van Operatie Market Garden, werd de kerk opgeblazen. Opbouw vond plaats in 1946-1947, waarna in juli 1949 de kerk officieel opnieuw in gebruik werd genomen. De toren en pastorie werden in de jaren 1950 herbouwd. In 1952 kreeg Van der Weij bij diens veertigjarig priesterjubileum van de parochianen nieuwe glas-in-loodramen aangeboden. Max Weiss maakte deze naar het oorspronkelijk ontwerp van Nicolas. Gebouw De kerk is een driebeukige kruisbasiliek met pseudotransept en zadeldaktoren. Het gebouw is opgetrokken in roodbruine steen en gedekt met rode pannen. De glas-in-loodramen in het koor en transept werden ontworpen door Joep Nicolas. In de kerk staat een Piëta (1997) van Joop Puntman. De kerk en de naastgelegen pastorie zijn beide aangewezen als gemeentelijk monument. Achter de kerk ligt het dierenpark, waarachter de roomse begraafplaats is aangelegd. Meer lezen Wismans, Joop (1993), Boekje ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan van de parochie Onze Lieve vrouw van Zeven Smarten te Haalderen, uitgegeven in Haalderen. Met illustraties van Joop Puntman. Externe links O.L. Vrouw van Zeven Smarten, ReliWiki.
Dr.-W.-Hupkes-Brücke

Die Dr.-W.-Hupkes-Brücke (niederländisch Dr. W. Hupkesbrug) überspannt zwischen den niederländischen Gemeinden Zaltbommel und West Betuwe die Waal, den südlichen Arm des Rheins im Rhein-Maas-Delta. Auf der 1869 errichteten sowie 1947 und 1951 nach Kriegsschäden wiederaufgebauten Fachwerkbrücke verläuft die Bahnstrecke Utrecht–Boxtel. Das Bauwerk befindet sich bei Rhein-Kilometer 933,50 und Kilometer 75,18 der niederländischen Wasserstraße 101 (Rhein–Waal–Boven-Merwede–Beneden-Merwede–Noord). Geschichte Am 18. August 1860 beschloss die niederländische Regierung den Bau von zehn sogenannten Staatslijnen (deutsch Staatslinien), darunter auch die Bahnstrecke von Utrecht nach Boxtel (Staatslijn H). Um 1865 begann man mit dem Bau der zu dieser Bahnstrecke gehörenden Waalbrücke, die am 31. Oktober 1869 eröffnet wurde und eine Gesamtlänge von 863 Metern hatte. Das Bauwerk bestand im Süden beginnend aus drei Öffnungen mit Stützweiten von jeweils 125 Metern als Strombrücke sowie acht Öffnungen mit Stützweiten von jeweils 60 Metern als Vorlandbrücke. Alle Brücken waren als Stahlfachwerk mit untenliegenden Schienen ausgeführt. Zunächst entstand eine eingleisige Überbrückung, wobei die Pfeiler bereits für eine geplante zweite Brücke ausgelegt waren. Der Bau einer weiteren Brücke für den zweigleisigen Ausbau des Streckenabschnitts folgte 1932. Diese hatte das gleiche Fachwerk wie die erste Brücke, die Ausfachungen waren aber moderner gestaltet und die Trägerenden senkrecht. Während des Zweiten Weltkriegs wurde die Eisenbahnbrücke mehrfach zerstört. Im Mai 1940 wurden beim Angriff der Wehrmacht auf die Niederlande zwei Hauptbogen vom niederländischen Militär gesprengt. Anschließend wurde eine der beiden Brücken von den deutschen Besatzern repariert, die andere wurde samt ihren acht unbeschädigten Vorbrücken demontiert und als Notbrücke an anderer Stelle genutzt. Eine von der Sprengung verschonte Hauptöffnung wurde beim Transport so stark beschädigt, dass sie nicht weiterverwendet werden konnte. Während der Operation Market Garden 1944 wurde die verbleibende Brücke von der Wehrmacht abermals gesprengt. Dabei wurden sämtliche Hauptöffnungen vernichtet. Direkt nach Kriegsende begann der Wiederaufbau der westlichen Eisenbahnbrücke, wobei man wegen des Materialmangels größtenteils auf Teile der Konstruktion von 1932 zurückgriff. Schon im Januar 1947 konnte der eingleisige Betrieb der Brücke wieder aufgenommen werden. 1951 folgte die Freigabe des östlichen Brückenzuges. Seitdem ist die Brücke offiziell nach dem Widerstandskämpfer und ehemaligen Direktor der Nederlandse Spoorwegen Willem Hupkes (1880–1965) benannt. Ab 1933 gab es einige Meter westlich der Eisenbahnbrücke die sogenannte Bommelse Brug (deutsch Brücke von Bommel), die erste Straßenbrücke auf diesem Abschnitt des Flusses. Diese wurde durch die 1993 bis 1996 erbaute Martinus-Nijhoff-Brücke ersetzt und 2007/2008 abgerissen. Siehe auch Liste der Rheinbrücken Weblinks Dr.-W.-Hupkes-Brücke. In: Structurae Eisenbahnbrücke In: brueckenweb.de
Dr. W. Hupkesbrug

De Dr. W. Hupkesbrug is een vakwerkbrug over de Waal op Rkm 933,5 in de Gelderse gemeenten West Betuwe en Zaltbommel, in het baanvak Utrecht – 's-Hertogenbosch. Deze spoorbrug is vernoemd naar Willem Hupkes, voormalig directeur van de Nederlandse Spoorwegen en verzetsstrijder. De brug is gemaakt van ijzer en staal en is geopend op 31 oktober 1869. De brug telt 10 pijlers op een lengte van 863 meter en is 15 meter breed. De drie overspanningen over het zomerbed van de rivier zijn 125 meter lang. De acht overspanningen in het winterbed staan alle aan de Waardenburgse kant en meten 61 meter. De pijlers zijn van metselwerk met een stenen bekleding. In het eerste jaar reden treinen vanuit het noorden slechts tot aan Hedel; pas na voltooiing van de Hedelse spoorbrug over de Maas was 's-Hertogenbosch rechtstreeks per trein bereikbaar vanuit Utrecht. Stond de 19e eeuw vooral in het teken van de ontwikkeling en aanleg van spoorwegen, zo kwamen in de 20e eeuw de autowegen geleidelijk tot stand. Ten westen van de spoorbrug werd in 1933 de Bommelse Brug gebouwd, eveneens een vakwerkbrug, waar het verkeer van de Rijksweg 2 overheen reed. Deze werd in 1996 vervangen door de modernere Martinus Nijhoffbrug. Pieter Oosterhuis De Amsterdamse fotopionier Pieter Oosterhuis documenteerde de aanleg van meerdere Nederlandse waterbouwkundige werken, waaronder de Hupkesbrug en ook de eerstvolgende grote spoorbrug in de richting Utrecht, de Kuilenburgse spoorbrug over de Lek bij Culemborg. De bouw van de pijlers voor de Waalbrug is vastgelegd in de zomer waarin de Kuilenburgse brug voltooid en geopend werd. Afbeeldingen Zie ook Bruggen over de Waal
Vlietsterbrug (Leeuwarden)

De Vlietsterbrug is een ophaalbrug in het centrum van de Friese hoofdstad Leeuwarden. De brug overspant de Oosterstadsgracht en verbindt de Nieuwekade met de Oostersingel en Noordvliet. De Vlietsterbrug heeft een doorvaarthoogte van 1,6 meter en een doorvaartbreedte van 7 meter. Geschiedenis De oude Vlietsterbrug lag 25 meter zuidelijker. De westkant op de hoek van de Tuinen en Oosterkade en de oostkant van de brug op de Oostergrachtswal en Zuidvliet. In 1938 werd begonnen met het nieuwe bruggencomplex (Vlietsterbrug, Tuinsterbrug en Boomsbrug) bij de Tuinen en het Vliet. De Vlietsterbrug werd verlegd vanwege de drukke scheepvaart op de stadsgracht en het Vliet. De nieuwe Vlietsterbrug werd in 1939 ingebruik genomen. De bovenbouw werd vervaardigd door N.V. Machinefabriek Braat te Rotterdam, de onderbouw door S. v.d. Veer te Grouw, het machinegedeelte door Machinefabriek Jaffa te Utrecht en de electrische installatie door de Heemaf te Hengelo. De brug werd electrisch bewogen door een 5 pk motor. Het brugdek werd door de gemeente aangebracht. De 12 meter brede brug heeft een rijvlak van 7 meter met twee trottoirs van 2,5 meter. De Vlietsterbrug kreeg in juni 2000 een opknapbeurt. De 45 ton wegende brug werd weggehaald en naar Machinefabriek Hidding in Emmen gebracht. De mechanische bediening werd vervangen door een elektrische.
Eebrug

De Eebrug is een brug in de Friese hoofdstad Leeuwarden. De basculebrug in de Dammelaan (Ring Leeuwarden) overspant de Dokkumer Ee. De brug heeft een doorvaarthoogte van 1,2 meter en een doorvaartbreedte van 8 meter. Geschiedenis Op 5 november 1965 liet burgemeester Adriaan van der Meulen met een druk op de knop het beweegbare gedeelte van de Eebrug zakken om de noordelijke rondweg officieel te openen. In 1977 werd het brugdek vernieuwd. De Eebrug is een van de drie bruggen in de stad (de andere twee zijn de Verlaatsbrug en de Hermesbrug) die aan het einde van hun technische levensduur zijn. De brug zal uiteindelijk worden aangesloten op het provinciale brugbedieningscentrum It Swettehûs aan de westkant van de stad.
Hermesbrug

De Hermesbrug is een brug in de Friese hoofdstad Leeuwarden. De basculebrug in de Heliconweg, ter hoogte van de Harlingertrekweg en de Snekertrekweg, overspant de Harlingervaart. De onderbouw van de brug is van gewapend beton en rust op 216 betonnen heipalen. Het heeft een klap van 23 meter breed en een lengte 44 meter. De beweegbare bovenbouw heeft een gewicht van 300 ton en heeft een motor van 45 pk voor het openen en sluiten. Het bedieningshuisje voor de brugwachter staat op een hoge voet. De Hermesbrug heeft een doorvaarthoogte van 1,9 meter, drie doorvaartopeningen en een doorvaartbreedte van 5,7 meter. Geschiedenis In 1956 werd voor de bouw van de nieuwe brug geld beschikbaar gesteld. In 1959-1960 werd opdracht gegeven voor de boven- en onderbouw van de brug. De naam van de brug werd in 1961 vastgesteld door de commissie voor de straatnaamgeving. Door de brug naar de mythologische figuur Hermes te vernoemen werd verband gelegd met de veemarkt, de handel en de Heliconweg. Op 29 september 1961 werd de Hermesbrug ingebruik genomen. De Hermesbrug is een van de drie bruggen in de stad (de andere twee zijn de Verlaatsbrug en de Eebrug) die aan het einde van hun technische levensduur zijn. De brug zal na vervanging van de val (beweegbaar gedeelte) en technische installatie uiteindelijk worden aangesloten op het provinciale brugbedieningscentrum It Swettehûs aan de westkant van de stad.
Verlaatsbrug (Leeuwarden)

De Verlaatsbrug is een basculebrug in het centrum van de Friese hoofdstad Leeuwarden. De brug overspant de Harlingervaart en verbindt de Lange Marktstraat met de Tesselschadestraat. De Verlaatsbrug heeft een doorvaarthoogte van 1,3 meter en een doorvaartbreedte van 7,98 meter. Geschiedenis De oude Verlaatsbrug overspande de Harlingertrekvaart en lag ongeveer 50 meter noordelijker tussen de Westersingel en de Willemskade zuidzijde in de zuidwesthoek van de Stadsgracht. Op de hoek van de Westersingel en Elizabethstraat stond een brugwachterswoning. In 1962 vond de aanbesteding plaats voor het maken van een onderbouw voor de nieuwe Verlaatsbrug en het slopen van de oude brug. In 1963 werden voor de nieuwe Verlaatsbrug twee brugdelen, gebouwd door Werkspoor in Utrecht, naar Leeuwarden getransporteerd. De Verlaatsbrug is een van de drie bruggen in de stad (de andere twee zijn de Eebrug en de Hermesbrug) die aan het einde van hun technische levensduur zijn. Na vervanging van de val (beweegbaar gedeelte) en technische installatie zal de brug uiteindelijk worden aangesloten op het provinciale brugbedieningscentrum It Swettehûs aan de westkant van de stad. Aan de zuidwestzijde van de brug kwam in 1975 Het Verlaat, een kantoorgebouw naar ontwerp van architect Abe Bonnema.
Hollandtunnel

De Hollandtunnel, lange tijd ook gepland als de Aalkeettunnel, is een landtunnel in Nederland, gelegen in de A24. De tunnel ligt tussen knooppunt Vlaardingen en de Maasdeltatunnel en is geopend op 7 december 2024. Kenmerken De Hollandtunnel is een landtunnel met een lengte van 510 meter. De tunnel ligt op ongeveer 1,1 km afstand van de Maasdeltatunnel en ongeveer 550 meter voor knooppunt Vlaardingen. Hoewel er wordt gesproken over een landtunnel, wordt deze tunnel aangelegd op een diepte van ongeveer 6 meter onder NAP. Er wordt hier gesproken van een 'verdiepte ligging met overkapping'. In de eindsituatie zal ter hoogte van de tunnel een verhoging in het landschap ontstaan van 1 à 2 meter boven het maaiveld. Naamgeving De Hollandtunnel was oorspronkelijk gepland als de Aalkeettunnel, verwijzend naar de Aalkeetpolder waarin het gelegen is. Op 31 oktober 2017 stelde de gemeente Vlaardingen echter de naam 'Hollandtunnel' voor de tunnel vast. De naam Hollandtunnel verwijst naar het ontstaan van het graafschap Holland dat mede dankzij de gewonnen slag bij Vlaardingen in 1018 door graaf Dirk III tot stand kwam. Dit wordt gezien als een belangrijke mijlpaal op weg naar een zelfstandig graafschap Holland. De betreffende graaf Dirk III is zelf naamgever van het Dirkviaduct, een viaduct van de Maassluissedijk over de A24 heen tussen de Hollandtunnel en de Maasdeltatunnel in. Geschiedenis De A24 is samen met de Maasdeltatunnel het resultaat van het onderzoek naar de Nieuwe Westelijke Oeververbinding ten westen van de Beneluxtunnel. Op 7 december 2011 is door minister Schultz voor het Blankenburgtracé gekozen. In de oorspronkelijke plannen kwam de Hollandtunnel niet voor. Op de plek van de Hollandtunnel zou de snelweg namelijk verdiept komen te liggen, maar niet overdekt. Op 5 en 19 april 2012 is tijdens het Algemeen Overleg in de Tweede Kamer met een meerderheid ingestemd met de Maasdeltatunnel. Bij dit overleg is besloten dat de verdiepte ligging in de Aalkeetpolder volledig overdekt moet worden voor een meerprijs van 80 miljoen euro. Doordat het overdekte stuk een lengte krijgt van ongeveer 600 meter is er sprake van een tunnel. In december 2012 is bij het instemmen van de Maasdeltatunnel variant Krabbeplas West ook de Hollandtunnel meegenomen in de aangepaste plannen. Op 10 oktober 2019 werd de symbolische eerste paal geslagen voor de Hollandtunnel. De feitelijke bouw van de fundering begon in juni 2020 en in oktober 2023 was de tunnel in civieltechnisch opzicht gereed. De tunnel werd op 7 december 2024 geopend. Verkeersintensiteiten De verwachte intensiteit in de Ontwerp-Rijksstructuurvisie voor het jaar 2030 is 74.000 tot 97.000 voertuigen per etmaal zonder tolheffing, afhankelijk van het economische scenario. Met de geplande tolheffing liggen de verwachte intensiteiten zo'n 40% lager, circa 56.000 voertuigen. Externe links www.blankenburgverbinding.nl[dode link]
Dreamflight

Droomvlucht ("Dreamflight" in English) is a dark ride in Efteling amusement park in the Netherlands. It was designed by Ton van de Ven, built by Translift and opened in 1993. History In Droomvlucht, the visitors fly through a dream world of forests, castles, fairies, trolls and other fairy-tale-like creatures and scenes. The visitors are seated in small open cabins hanging from the ceiling. The ride takes them past five different scenes in about six minutes: the Castle Realm, the Wondrous Forest, the Fairy Garden, Heavenly Strongholds and the Squelch Forest. The speed and height of the individual cabins vary throughout the ride, with a climax in the troll marshes at the end, where the cabins come to a seeming free-fall in a spiral downwards from 13 meters of height. Efteling wanted to present Droomvlucht in 1992, for the 40-year anniversary of the park, which coincided with the opening of Disneyland Park (Paris). However, due to problems with the seating cabins it was not ready until 1993. Due to this problem, the ride cost €4.5 million more than was estimated, bringing the total costs up to €12.5 million. The ride Due to the ride's popularity, the original entry was moved from the thematic hall to a standard queue line. The original entry hall is still in use for special events. The ride starts with some animatronics. Integration between the scenes consists of scarcely lit tunnels with ambient music. The ride contains 48 fairies, 10 trolls, 38 animals, 1 million flowers, 1.5 million plants and 3.8 million leaves. The Castle Realm The dream begins upon entering the Castle Realm. Four lighted castles float against the evening glow. The hazy realm also has a waterfall and a smell of moist vegetation. The Wondrous Forest The forest is filled with fairies and creatures that look like fauns, but because of the lack of goat-like legs they appear to be satyrs. Another one is a troll-like creature, the Squelch, here playing a harp. Behind a magic fairy a satyr can be seen bathing in the nude, and above him is a unicorn. The Fairy Garden In this garden fairies can be seen paddling and swinging, while others watch the visitor from branches on all sides. A deer is quenching her thirst. The troll king Oberon is waving the guests out, into a long tunnel with stars. Heavenly Strongholds In this scene there are several moons and strongholds circling each other against a starlit sky. The moons are urbanized with magical cities. Several giant lighted strongholds are floating in the latter part of the scene. Squelch Forest The last scene spirals 13 meters down into a rain forest, populated by trolls and squelches who are enjoying themselves in the rain. A troll comes at the car when at ground level. Some elves, trolls and squelches conclude the ride. Music The music for Dreamflight – for each scene a different theme - was composed by Ruud Bos, who also wrote the musical themes for (among other attractions) Fata Morgana, Vogel Rok and Villa Volta. References External links Official ride website Fansite Company information
Crommenije

De Crommenije is een watergang in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Tot 1357 was de Crommenije een open verbinding tussen het Wijkermeer en het Langmeer (Alkmaardermeer). De naam is afkomstig van het Kromme Y. Van het oorspronkelijke riviertje zijn nu nog over de Crommenije, Noorderham en Zuiderham. Het water maakt nu deel uit van natuurgebied 'Ham en Crommenije' en wordt beheerd door Landschap Noord-Holland. Het zuidelijke deel is sinds de aanleg van het Noordzeekanaal ingepolderd.
Adelbertuskerk (Haarlem)

De Adelbertuskerk in de Noord-Hollandse stad Haarlem is een rooms-katholieke kerk met een aangebouwde pastorie. De kerk ligt op de hoek van de Zaanenstraat en de Rijksstraatweg. Ze ligt ook in de Indischewijk binnen het stadsdeel Haarlem-Noord. De kerk is een ontwerp van architect Jos Margry en is gebouwd in sobere neogotische stijl tussen 1920 en 1929. De kerk is gewijd aan de heilige Adelbert van Egmond. De kerk heeft een brouwersgilde, dat sinds 2011 bier produceert in een eigen brouwerij binnen de kerk. Deze bieren hebben een beperkte oplage. De kerk en bijbehorende pastorie zijn een gemeentelijk monument. Externe link Officiële website
Dubbeldam (Dordrecht)

Dubbeldam ist ein Stadtteil der niederländischen Stadt Dordrecht (Provinz Südholland). Bis 1970 war es eine eigenständige Gemeinde. Geschichte und Werdegang Der Name Dubbeldam lässt sich einfach erklären als «Damm im Dubbel», ein heute verschwundener Fluss. 1282 wurde das Dorf erstmals erwähnt. Es verschwand aber völlig bei der Elisabethenflut, die im November 1421 die Existenz des Dordrechter Waards beendete. Allerdings übten die Herren von Dubbeldam weiterhin die Rechte über das Dorf aus. Nach einem Jahrhundert fielen die Platten um Dordrecht langsam wieder trocken, und 1554 fasste der damalige Herr die Idee auf, das Gebiet wieder einzudeichen. Im Laufe des 16. und 17. Jahrhunderts wurde Dubbeldam wiedergeboren aus verschiedenen Poldern. Seit 1630 hatte das Dorf eine Kirche. Im Königreich der Niederlande wurde Dubbeldam eine Gemeinde. 1856 wurde diese wesentlich vergrößert, als man die Gemeinden De Mijl und Wieldrecht aufgrund ihrer winzigen Einwohnerzahl aufhub und Dubbeldam hinzufügte. Inzwischen hatte die Stadtbevölkerung Dordrechts aber stark zugenommen, was Neubau außerhalb ihrer ehemaligen Stadtmauern notwendig machte. Für diesen Zweck musste die Stadt immer wieder Dubbeldamer Gebiet annexieren. In der Nachkriegszeit baute man auch Dubbeldam zu einem Vorort Dordrechts aus, was sein Angesicht stark änderte. Viele alte Bauernhöfe mussten verschwinden, wie auch die alte Dorfkirche. Deswegen gibt es im ehemaligen Dorf nur wenige Monumente. 1970 wurde die Gemeinde aufgelöst und nach Dordrecht eingemeindet. Persönlichkeiten Arie van Gemert (1929–2024), Fußballschiedsrichter Gerrit de Wit (1941–2020), Radrennfahrer Weblinks Karte der Gemeinte Dubbeldam in den 1860er Jahren (niederländisch) Einzelnachweise