NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lutherse kerk (Groede)

De Lutherse kerk is een voormalig kerkgebouw in Groede, gelegen aan Molenstraat 28. Geschiedenis Er vallen twee gebeurtenissen samen: In 1727 trad te Salzburg de bisschop Leopold Anton von Firmian aan, die streng tegen de protestanten aldaar optrad. Deze persoon was namelijk tevens wereldlijk heer. Een aantal Lutheranen vluchtte op voorhand, en al een aantal maanden eerder was op initiatief van de Lutherse gemeente te Middelburg een groep van 59 Lutheranen naar Walcheren overgebracht. In het Vrije van Sluis was een gebrek aan arbeidskrachten, en de autoriteiten wilden van de gelegenheid gebruik maken om daarin te voorzien en tevens deze uithoek van de Republiek der Nederlanden van protestanten te voorzien als buffer tegen de (katholieke) Oostenrijkse Nederlanden. Daarom werd de toekomst van de protestanten somberder afgeschilderd dan ze in werkelijkheid zou worden. Op 29 november 1732 vertrok een groep van 784 Lutheranen uit het bij Salzburg gelegen stadje Dürrnberg, onder leiding van de predikant Johannes Gottlob Fischer, in een 18-tal scheepjes naar West-Zeeuws-Vlaanderen, om daar pas op 9 maart aan te komen. Ze werden met enig vlagvertoon binnengehaald, en vervolgens over de diverse dorpen en buurtschappen verspreid. Het werd geen succes. Ziekten, waaronder de Zeeuwse koorts, eisten hun tol onder de Lutheranen, die een geheel ander klimaat gewend waren. Ook het werk in de landbouw bleek minder geschikt voor deze mensen, die gewend waren in de zoutmijnen te werken. De huisvesting van vele nieuwkomers liet evenzeer te wensen over. Al na een half jaar trokken de eersten weer terug, en in 1734 waren er nog maar 224 over, en in 1741 nog 171. De meesten (102) woonden in Groede, enkelen in Nieuwvliet (15) en Schoondijke (29). Daarom werd Groede het centrum van de Lutherse gemeente. Zij mochten aanvankelijk gebruik maken van de Hervormde kerk aldaar, maar richtten in 1742 een eigen kerkgebouw op, dat in 1743 werd ingewijd door dominee Fischer. Naast een kerk werd ook een Lutherse school gesticht. In de 2e helft van de 18e eeuw nam het aantal Lutheranen weer toe, en wel tot ruim 200, mede omdat er soldaten uit Duitse landen gelegerd waren. Na deze tijd daalde het aantal Lutheranen van de Evangelische Kerk weer, omdat velen toetraden tot de Hervormde Kerk. In 1989 fuseerde de Lutherse gemeente Groede met die van Vlissingen en Middelburg tot de Evangelisch-Lutherse gemeente Middelburg. Het kerkgebouw werd in 1991 verkocht aan de Stichting Monumentenbehoud Groede, die het gebouw van 1998-1999 restaureerde en in gebruik nam voor sociaal-culturele doelstellingen. Jaarlijks worden nog een zestal Lutherse diensten in het kerkje gehouden. In 2013 werd ook de Lutherse kerk in Middelburg gesloten. Gebouw Het betreft een eenvoudige bakstenen zaalkerk onder schilddak. De preekstoel is van omstreeks 1800.
Hervormde Kerk (Oostzaan)

De Hervormde Kerk (ook wel Grote Kerk) is een kerk gelegen aan de Kerkbuurt 12 in het Noord-Hollandse Oostzaan. De kruiskerk met houten toren boven de met rococo-aanzetkrullen versierde façade werd gebouwd in 1760. De kerk is gebouwd op een terp, omdat zij in vroegere tijden gebruikt moest kunnen worden als vluchthaven. In 1916 is deze kerk gebruikt bij de watersnoodramp in 1916. In 2004 is tegen de linker zijmuur van de kerk een modern multifunctioneel centrum gebouwd, genaamd "Bartel Jacobsz Centrum". Sinds 2010 is de kerk in handen van een stichting die actie voert voor behoud en restauratie. Interieur In de kerk bevindt zich een orgel dat is gemaakt door Hermanus Knipscheer in 1858. Het orgel werd in 1916 en 2008 schoongemaakt en in 1981 gerestaureerd. Het mechanisch torenuurwerk is gemaakt door Eijsbouts. Verder staan er twee lezenaars (1717), twee wandborden (17e/18e eeuw), doopbekkenhouder (18e eeuw) en zes lichtkronen (17e eeuw). Galerij
Sint-Catharinakerk (Ledeacker)

De Sint-Catharinakerk is de voormalige parochiekerk van de tot de Noord-Brabantse gemeente Land van Cuijk behorende plaats Ledeacker, gelegen aan de Dorpsstraat 36. Geschiedenis Oorspronkelijk stond hier de kapel van Sint Kathrijnen in den Broecke die in 1427 voor het eerst werd vermeld. Tussen 1520 en 1550 werd de kapel vergroot met een koor aan de oostzijde. In 1648 werd deze door de protestanten onteigend maar in 1798 kreeg het Roomsch Catholyk Kerkgenootschap hem weer terug. In hetzelfde jaar werd Ledeacker tot eene parochie verheven. Kort na 1800 zou de -sterk verwaarloosde- kapel zijn opgeknapt tot een kerkje met 150 zitplaatsen. In 1896 werd het kerkje getroffen door de bliksem, die insloeg in het torentje, waarbij veel schade werd aangericht aan zowel exterieur als interieur. Daarna werd het kerkje hersteld en vergroot, waarbij ook een nieuwe toren en voorgevel werd gebouwd. In 1917 kwam een nieuwe pastorie tot stand. In 1925 respectievelijk 1930 werden twee zijbeuken aangebouwd. In 1931 werd een Heilig Hartbeeld geplaatst. In 2016 werd de kerk onttrokken aan de eredienst en in 2022 te koop gezet teneinde tot woning(-en) te worden verbouwd. Gebouw Het betreft een kerk met een eenbeukig schip van twee traveeën, waarachter zich een koor bevindt van één travee met 5/8 sluiting. Een travee en het torentje is uit 1837, toen ook het schip een stucgewelf kreeg. Het koor heeft een stenen kruisribgewelf. De later toegevoegde zijbeuken zijn in de vorm van zijkapellen. De kerk heeft een halfingebouwde toren. In de kerk bevindt zich een Calvariegroep, bestaande uit een 18e-eeuws kruisbeeld en 19e-eeuwse beelden van Johannes en Maria. Op de houten credenstafel is de symbolische afbeelding van de pelikaan aangebracht. Voorts zijn er in het priesterkoor 18e-eeuwse beelden van de heilige Donatius en Catharina te vinden. In de toren hangen twee klokken. De klok uit 1695 is gegoten door Alexis Jullien en die uit 1791 door Henricus Petit. De kerk is een rijksmonument (31776) sinds 26 juni 1968.
't Kerkhuys

't Kerkhuys is een kerk gelegen aan de Spanbroekerweg 37 in het Noord-Hollandse Spanbroek. De laatgotische kerk kwam in twee periodes tot stand, namelijk in de 15e en 16e eeuw. Het gebouw is eenscheppig en telt zeven traveeën. Later werd de kerk ook gebruikt als cultureel centrum. De Nederlands politicus en schrijver Bernardus Bosch (1746-1803) was een bekend predikant in de kerk. Interieur In de kerk staat een eenklaviers orgel uit 1779 dat is vervaardigd door Johannes Stephanus Strümphler (Amsterdam). In 1857 restaureerde de firma L. Ypma (Alkmaar) het instrument en wijzigde de dispositie. In 2006 werd het orgel gereconstrueerd en de in 1857 verdwenen cornet teruggeplaatst. De preekstoel stamt uit het tweede kwart van de 17e eeuw. Verder staat er een 17e-eeuwse herenbank, voorzangerslezenaar uit 1694 en doophek met twee koperen doopbogen uit het eerste kwart van de 18e eeuw. In de kerk is een grafmonument uit 1668 van beeldhouwer Rombout Verhulst zien. Foto's Externe link Actuele en historische informatie over 't Kerkhuys
Raadhuis (Spanbroek)

Het Raadhuis van Spanbroek ligt aan de Spanbroekerweg 39 in het Noord-Hollandse Spanbroek. Het huisje werd gebouwd in 1598 en is hiermee een van de oudste raadhuizen van West-Friesland. Gebouw Het is een klein rechthoekig gebouw van rode baksteen en aan beide kanten voorzien van trapgevels. Het gebouw heeft een verdieping en wordt afgedekt met een zadeldak. De toegangsdeur op het bordes is omstreeks 1790 voorzien van een omlijsting in Lodewijk XVI-stijl. Tussen de vensters aan de zijkant zijn jaartalankers aangebracht met 1598. Aan de westzijde hangt het wapen van Spanbroek, met kroon en het jaartal 1598. In het souterrain bevindt zich een cachot met een dubbele deur dat is voorzien van een doorgeefluik. Het halletje komt uit op een ruimte waar van oorsprong de cellen waren. Geschiedenis In 1462 kreeg Spanbroek van hertog Philips van Bourgondië, die ook graaf van Holland was, het voorrecht tot het bouwen van een stadhuis. De reden is dat de schout, die tevens herbergier was, te vaak en/of te veel bier schonk hetgeen de kwaliteit van de rechtspraak niet ten goede kwam. In 1537 bepaalde keizer Karel V opnieuw dat de rechtspraak niet ten huize van de schout diende plaats te vinden, maar elke woensdag, 8 uur vóór de middag in een speciaal daartoe te bestemmen gebouw nabij de kerk. Het huidige raadhuis werd gerealiseerd in 1598 en was in gebruik tot 1884. In ca. 1920 deed het dienst als hulpmagazijn van het Witte Kruis. In latere jaren werd het gebruikt als gemeentelijke trouwlocatie. Sinds 1971 is het gebouw als rijksmonument opgenomen op de monumentenlijst. Rond het jaar 2000 werd het raadhuis gerestaureerd en in de oorspronkelijke staat gebracht. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Spanbroek
Theaterkerk Wadway

Theaterkerk Wadway is een theaterkerk in het Noord-Hollandse dorp Wadway. Het gebouw betreft het kerkgebouw van de voormalige hervormde kerk van Wadway, die de 'Magdalenakerk' werd genoemd. De toren en de rest van het kerkgebouw hebben allebei een (afzonderlijke) status als rijksmonument. Geschiedenis Het kerkgebouw werd gebouwd in de 15e eeuw en was voor de Reformatie gewijd aan Maria Magdalena. Het oudste deel van het gebouw is de kerktoren; deze dateert uit 1450. De oostelijke helft van het huidige kerkgebouw werd echter gebouwd in het eerste kwartaal van de 16e eeuw; de westelijke helft werd rond het jaar 1500 gebouwd. De kerk bestaat uit een thans rechtgesloten koor van drie smalle traveeën en een schip van drie traveeën waarvan het muurwerk oorspronkelijk niet door steunberen geschoord werd. In de kerk bevindt zich een rijkbewerkte eiken preekstoel uit 1656 en een gebeeldhouwde hardstenen zerk die werd vervaardigd in de periode 1615–1620. In de klokkenstoel hangt een klok van A. en T. Eggairts uit 1466 met een diameter van 86 cm. In 1966 verwierft Stichting Wadway het kerkgebouw, dat na een renovatie in 1969 werd herbestemd tot een theaterkerk met als naam 'Theaterkerk Wadway'. In eerste instantie ontving Theaterkerk Wadway veel negatieve kritiek; velen vonden het ongepast dat er van een kerk een theatergebouw werd gemaakt. Toch werd de theaterkerk na enkele jaren succesvol en geliefd bij publiek en artiesten. De cabaretgroep Neerlands Hoop in Bange Dagen hielden rond 1970 hier hun try-outs. Zowel de kerktoren als de rest van het kerkgebouw staan sinds 1971 ingeschreven als rijksmonument in het monumentenregister. Fotogalerij Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Wadway Theaterkerk Hemels Buurtjeskerk Externe links Officiële website Kerk van Wadway op ReliWiki
Grote Kerk (Oss)

De Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen Kerk is beter bekend als de Grote Kerk van Oss, en is gelegen aan de kerkstraat. De kerk is gewijd aan het dogma De Onbevlekte Ontvangenis van Maria. Het is een in neogotische stijl gebouwde kerk, welke ontworpen is door H.J. van Tulder. De kerk, met een opvallend spitsloze toren werd gebouwd in 1857-1859. Het grondpatroon is een kruisbasiliek met een driebeukig transept, en kooromgang. De kerk verving de middeleeuwse Willibrorduskerk, welke gelegen was op dezelfde locatie. Bij de kerk staat het gedenkteken Triomferende Maria geflankeerd door twee engelen dat in 1894 werd opgericht door pastoor-deken Arnoldus van de Laar. In 1976 werd de kerk als rijksmonument opgenomen in het Monumentenregister. De kerk maakt deel uit van de parochie H. Willibrordus. Interieur Het interieur is geïnspireerd op de Sint-Janskathedraal in 's-Hertogenbosch. De gebrandschilderde ramen, datering eind 19e eeuw, zijn gemaakt door de Belgische glazenier Jean-Baptiste Capronnier. De apostelbeelden zijn van Hendrik van der Geld. Deze kunstenaars zijn ook voor een groot deel verantwoordelijk voor het interieur in de Sint-Janskathedraal. Er zijn twee orgels. Het hoofdorgel dateert van 1950. De monumentale orgelkas van dit instrument dateert echter van 1880. (Gemaakt door de Gebroeders Goossens uit Den Bosch naar een ontwerp van Hezenmans.) Daarnaast beschikt de kerk over een orgel uit 1891 van Michaël Maarschalkerweerd. Dit instrument is afkomstig uit een klooster te Zwolle en in 1989 in de Grote Kerk van Oss geplaatst als koororgel.
Hervormde kerk (Ossendrecht)

De Hervormde kerk is een protestantse kerk, oorspronkelijk van de Nederlandse Hervormde Kerk, in Ossendrecht in de provincie Noord-Brabant. Geschiedenis De eerstesteenlegging van het kerkgebouw gebeurde in 1798. De kerk werd gebouwd omdat de protestanten tijdens de Franse tijd de oude katholieke kerk, die ze zich tijdens de reformatie hadden toegeëigend, moesten teruggeven aan de katholieken. De neoclassicistische zaalkerk heeft in hetzelfde pand een pastorie. De klok daterend uit 1945 werd later bijgeplaatst in een vrijstaande klokkenstoel naast de kerk. In 1965-1966 vond een grote restauratie plaats waarbij de neogotische ingangspartij verdween. In 1971 kreeg de kerk de status van rijksmonument. Het van oorsprong Nederlandse Hervormd kerkgebouw werd in 1981 in gebruik genomen door de Protestantse Kerkgemeenschap Ossendrecht-Hoogerheide. In 2005-2006 volgde een tweede restauratie onder leiding van architect Jan Weijts uit Bergen op Zoom. Interieur Het kabinetorgel werd ingewijd op 19 augustus 1821 en werd enkele malen gerestaureerd waaronder een laatste maal in 1973 door de firma Fama & Raadgever uit Utrecht. Fotogalerij Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Woensdrecht (gemeente) Externe link Hervormde kerk (Ossendrecht)
Hervormde kerk (Oud Gastel)

De Hervormde kerk is een protestants kerkgebouw aan de Dorpsstraat 13 in Oud Gastel in de Nederlandse gemeente Halderberge. Geschiedenis In 1646 werd de eerste protestantse kerkdienst te Gastel gehouden. De gemeente bestond al wat langer en men had zelfs te maken met de groote insolentie ende gewelt der paepisten aldaer in ’t dreygen en quetsen van sommige persoonen. Vanaf 1649 beschikte men over een eigen predikant. Het betrof niettemin een kleine gemeente in een overwegend katholieke omgeving. Uiteraard had men sinds 1648 de Sint-Laurentiuskerk tot zijn beschikking. In 1678 werd de gemeente nog aangevuld met enkele Vlamingen die omme den dwang der consciëntie in het pausdom t’ontgaen naar de Republiek vluchtten. In 1798 zou de grootste geloofsgemeenschap (2113 katholieken en 67 protestanten) de Laurentiuskerk toegewezen krijgen, hetgeen in 1799 geschiedde. Uiteindelijk werd in 1809 een nieuwe hervormde kerk gebouwd. In 1997 fuseerde de hervormde gemeente van Gastel met die van Kruisland tot Gastel en Kruisland en in 2005 werd het een protestantse PKN-gemeente. Gebouw Het kerkje werd in 1809-1810 gebouwd en is aldus een Napoleonskerk. Het is een zaalkerkje onder schilddak en voorzien van een dakruiter. De stijl is neoclassicistisch. De ingangspartij is voorzien van een Dorische omlijsting. Op de gevelsteen staat de tekst: D,O,M, sacrum primum postuit lapidem E:I:I: Rcoma V:D:M Ao 1809 12D SEPT. De kerk werd gerestaureerd in 1960 en 2000. Het gebouw is geklasseerd als rijksmonument.
Amstelkerk (Ouderkerk aan de Amstel)

De Amstelkerk is een protestantse kerk in Ouderkerk aan de Amstel in de Nederlandse provincie Noord-Holland. De kerk ligt aan de westkant van Ouderkerk, aan de rivier de Amstel, bij de Kerkbrug over de Bullewijk. De kerk is in de periode 1773-1775 gebouwd als Hervormde kerk, naar ontwerp van de Amsterdamse stadsbouwmeester Jacob Eduard de Witte (1738-1809); diens voorganger Cornelis Rauws had al in 1771 enkele ontwerpen gemaakt. Aannemer was de Amsterdamse timmerbaas Jan Smit. Ouderkerk viel als deel van Ouder-Amstel indertijd onder Amsterdam. In de klokkentoren hangt een kerkklok uit 1603 van Cornelis Ammeroy. Het huidige orgel van de Amsterdamse orgelbouwers Flaes & Brünjes dateert uit 1865. Het werd in 2013 door Flentrop gerestaureerd. De kerk, de pastorie, de theekoepel in de tuin, de hekwerken van de kerk, de wagenschuur en de "diaconiewoningen" bij de kerk staan op de rijksmonumentenlijst en maken deel uit van het beschermd dorpsgezicht van Ouderkerk aan de Amstel. De bijgebouwen dateren van omstreeks 1880. In de binnenmuren van de kerk zitten twee kogels vast, volgens de overlevering toen de Pruisen op 1 oktober 1787 Ouderkerk aanvielen. Tussen 1810 en 1813, toen Nederland was ingelijfd bij Frankrijk, stond op de toren een optische telegraaf, onderdeel van de telegraafverbinding Antwerpen - Amsterdam. De seinwachter op de toren van Ouderkerk moest berichten uit Vreeland doorseinen naar de Weesperpoort in Amsterdam en vice versa. Externe links Amstelkerk (Ouderkerk) M.D.Ozinga, Protestantsche kerken hier te lande gesticht 1596-1793. Onderzoek naar hun bouw- en ontwikkelingsgeschiedenis, Amsterdam 1929, p.133-134. T.H.von der Dunk,‘Vier ingenieurs als stadsbouwmeester. Gerard Frederik Maybaum (1746-’68), Cornelis Rauws (1768-'72),Jacob Eduard de Witte (1772-'77) en Johan Samuel Creutz (1777-’87) aan het hoofd van het Amsterdams stadsfabriek’, Bulletin van de K.N.O.B. 94 (1995), p.99-100.
Nederlands Hervormde kerk (Puttershoek)

De Nederlands Hervormde kerk is een kerkgebouw in Puttershoek, Nederland. De pastorie ligt naast de kerk. Geschiedenis Voor de Sint-Elisabethsvloed van 1421 bestond er in het plaatsje Hoecke (nu Puttershoek) al een kerkgebouw, in de vorm van een kleine kapel. Kort na de kerk, in 1442 werd de rooms-katholieke kerk in Puttershoek gebouwd. Vanaf de stichting van de kerk was het al bezit van de kadastrale gemeente en onderdeel van het bisdom Utrecht, toentertijd onder leiding van Rudolf van Diepholt en Walraven van Meurs. Omstreeks 1575 ging de Hoeksche Waard mee met de Reformatie en kreeg het een gereformeerde predikant uit Ruigenhil. De kerk werd te klein en werd uitgebouwd met twee pilaren. In 1800 bleek het gebouw in een enorm slechte staat, waarna het in 1840 volledig herbouwd werd. Tussen 1982 en 1983 werd de kerk opnieuw gerenoveerd, waarbij het dak – dat door boktorren was weggevreten – werd vervangen. De toren, eveneens in 1442 gebouwd, brandde in 1889 volledig af na een blikseminslag en werd in het jaar daarna herbouwd. In 1943, tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd de klok door de Duitsers gestolen om er munitie van te maken. Een kerk uit Goes was ook een van haar klokken uit het beiaard kwijtgeraakt in de oorlog, maar vond die terug na de bevrijding; hij werd aan de Hervormde kerk van Puttershoek geschonken. De inscriptie in de klok luidt hedendaags: Luctor et EmergoIk zong te Goes in ’t carillonIk werd geveld door krijgsgeweldOntkwam en werd in eer hersteldTe Puttershoek, op 3 sept. 1948 Orgel Het orgel van de kerk is gemaakt door Christian Gottlieb Friedrich Witte in opdracht van de firma Orgelmakers van Z. M. den Koning. Trivia Sinds 1665 worden de klokken driemaal per dag – om 8:00, 12:00 en 20:00 uur – geluid.
Garnizoenskerk (Ravenstein)

De Garnizoenskerk, ook wel de Nederlands Hervormde kerk, is een protestantse kerk in de Nederlandse plaats Ravenstein. Land van Ravenstein was na de Tachtigjarige oorlog een katholieke enclave alwaar het geloof actief beleden mocht worden. Er was echter wel een overeenkomst met de Staten-Generaal van de Nederlanden dat zij een garnizoen in de stad mocht houden. Dit garnizoen, bestaande uit mensen met het protestantse geloof, had behoefte aan een eigen kerk, waarop de garnizoenskerk werd gebouwd. Dit was na de hervormde kerken in Willemstad (Koepelkerk) en Hooge Zwaluwe (Protestantse kerk) de derde hervormde kerk in Brabant. De eenbeukige zaalkerk met zichtbare steunberen aan de zijkanten is archaïserend-gotisch, ze werd gebouwd in een tijd dat de gotische-bouwstijl al tot het verleden behoorde. De ramen zijn voorzien van vorktracering en gedrukte rondbogen. De oorspronkelijk in de voorgevel aangebrachte ramen zijn in 1732 dichtgemetseld omdat ze geregeld werden ingegooid. De midden op het dak van de kerk staande koepel is herbouwd aan de hand van oude afbeeldingen. De kansel in de kerk stamt uit 1644 met een lessenaar uit 1652. Het stucwerk en portaal zijn opgetrokken in Lodewijk XVI-stijl. Bij een restauratie in 1971 is het in de achttiende eeuw aangebrachte stucplafond weer verwijderd. Het kabinetorgel in de kerk stamt uit 1781 en is afkomstig van A.F.G. Heineman. De kerk is in 1965 aangewezen als rijksmonument. Galerij
Sint-Laurentiuskerk (Dieden)

De Sint-Laurentiuskerk, ook wel de Hervormde kerk, is een protestantse kerk in de Nederlandse plaats Dieden. De kerk is gewijd aan Laurentius van Rome. De gedeeltelijke tufstenen kerk stamt uit de 13e eeuw en is op een zandrug langs de Maas gebouwd. Het dak is voorzien van een zadeldak. De zijwanden zijn voorzien van twee spitsboogvensters die afgewisseld worden met steunberen die in de 15e eeuw zijn toegevoegd toen het schip verhoogd werd. De aangebouwde toren stamt van later, uit de tweede helft van de 15e eeuw. Voor de bouw daarvan is tufsteen van de kerk hergebruikt in de onderste geledingen, maar meer naar boven zit baksteen. De toren bestaat totaal uit drie geledingen met daarop een ingesnoerde torenspits en wordt geflankeerd door een traptoren. De oorspronkelijk rooms-katholieke kerk viel in 1614 in protestantse handen. Katholieken waren vanaf 1648 dan ook welkom in de Sint-Willibrorduskerk in Demen. De kerk en toren zijn in 1965 apart van elkaar aangewezen als rijksmonument. Nadien is het gerestaureerd (1970-1971) en weer voorzien van een dak, torenspits en traptoren. Het kerkje doet tegenwoordig dienst als kunstatelier van Marjo Smits. Galerij
Sint-Sebastianuskerk (Herpen)

De Sint-Sebastianuskerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Herpen. De kerk is gewijd aan de heilige Sebastiaan. Als tweede beschermheilige heeft de kerk Hubertus van Luik. Het oudste gedeelte van de kerk is de toren. Deze komt uit de 14e eeuw. Het gotische priesterkoor, aan de andere zijde van de kerk gelegen, stamt uit de 15e eeuw. Het tussenliggende driebeukige schip, ontworpen door Caspar Franssen, is in 1907 toegevoegd. Hierbij werd het bestaande schip vervangen door een schip dat even hoog is als het priesterkoor, dat daarvoor een verhoogd gedeelte was. In dit schip is gebruik gemaakt van bundelpijlers en een triforium. De toren bestaat uit drie geledingen en wordt bekroond met een ingesnoerde torenspits. De toren wordt geflankeerd door een traptoren. In de toren is een eikenhouten klokkenstoel aanwezig met een klok gegoten door G. de Hintum in 1432. Het aanwezige uurwerk is afkomstig van klokkengieterij Eijsbouts. In 1907 zijn ook andere onderdelen aan de kerk toegevoegd, zoals de sacristie, mariakapel, doopkapel en bidkapel. In de kerk zijn gewelfschilderingen aanwezig die bij de renovatie in 1907 zijn teruggevonden. In deze schilderingen zijn heiligen opgenomen en het wapen van Filips van Kleef, de opdrachtgever van de schilderingen. Daarnaast is er een 13e-eeuws hardstenen doopvont aanwezig. De kerk is in 1965 aangewezen als rijksmonument. Galerij
Sint-Victorkerk (Neerloon)

De Sint-Victorkerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Neerloon. De kerk is gewijd aan de heilige Victor van Xanten. Het gebied rondom Neerloon was lange tijd eigendom van de Dom van Xanten, die aldaar een hoeve bezat. Neerloon diende kerkelijke belasting te betalen aan Xanten en toen dit een keer niet gebeurde in de 13e eeuw, werd het gehele dorp geëxcommuniceerd. In 1405 liet het kapittel een kerk bouwen in Neerloon en gaf het dezelfde beschermheilige als de eigen dom. Na de Tachtigjarige oorlog komt de kerk in handen van de protestanten en waren katholieken gewezen op een schuurkerk. Doordat er amper protestanten in de omgeving woonden, raakte de kerk in verval. Dit werd verergerd toen de kerk beschadigd raakte door oorlogshandelingen in 1784. In de Franse tijd kregen de katholieken de kerk weer terug. Door een overstroming in 1820 stort de kerk in, op de toren na. Tegen deze toren wordt het jaar erop een nieuwe waterstaatskerk gebouwd die in 1824 in gebruik werd genomen. Echter duurde het nog tot 1848 dat de kerk ingewijd werd door bisschop Joannes Zwijsen. De kerk is opgezet als eenbeukige kerk met zadeldak. De 14e-eeuwse toren heeft in de onderste lagen tufsteen en is rond 1820 verhoogd. Bij deze verhoging zijn de bestaande galmgaten dichtgemetseld en nieuwe galmgaten aangebracht voorzien van rondbogen. Het uurwerk is afkomstig van klokkengieterij Eijsbouts. De toren is voorzien van een tentdak. In de kerk is een orgel aanwezig, in 1845 gemaakt door Franciscus Cornelius Smits. Daarnaast is er een verlaagd altaar aanwezig van circa 1700. De kerk is in 1965 aangewezen als rijksmonument. Galerij