NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Рокин

Роки́н (нид. Rokin) — одна из основных улиц в центре Амстердама. Улица начинается от Монетной площади и заканчивается на площади Дам. Первоначально это была часть основного русла реки Амстел под названием Rak-in (на древненидерландском — основное русло). В 1608—1609 на углу Рокин и площади Дам под руководством Хендрика де Кейзера была построена первая в Амстердаме товарная биржа, сыгравшая главную роль в экономических успехах города во время голландского Золотого Века. Здание было снесено в 1835 году. В 1913 году вдоль русла была построена набережная, в 1936 году часть русла между площадью Спёй и площадью Дам была полностью засыпана грунтом, на оставшейся части улицы и в настоящее время пришвартовываются лодки. В настоящее время[уточнить] в связи со строительством новой линии метро Север-Юг улица Рокин раскопана на глубину около 20 метров. Археологические находки там, где когда-то было русло реки Амстел, могут пролить новый свет на историю Амстердама. Одной из достопримечательностей улицы является Конная статуя королевы Вильгельмины. Примечания
Museu a l'aire lliure dels Països Baixos

Museu a l'aire lliure dels Països Baixos (neerlandès: Nederlands Openluchtmuseum) és un museu i parc a l'aire lliure ubicat a prop d'Arnhem amb cases antigues, granges i fàbriques de diferents parts dels Països Baixos. És un museu nacional dedicat a la cultura associada amb la vida popular. Història El museu va ser fundat l'any 1912 i és situat en els boscos propers a Arnhem. El parc del museu té una superfície de 44 hectàrees i inclou edificis de diversos llocs i períodes històrics. El 1987, el govern neerlandès va preparar el tancament del museu, però en una demostració de solidaritat per l'històric museu, una multitud de neerlandesos van inundar les portes del museu, esperant veure les exposicions abans de tancar. El museu va continuar obert a causa d'aquest èxit imprevist durant aquest temps i se li va donar més autonomia per la seva organització. Descripció El museu té una col·lecció de joies i roba històrica. El nou espai interior d'exposició va ser construït el 1999–2000. El museu va guanyar el premi de Museu europeu del l'Any 2005. El museu recrea la forma antiga de viure, així com la producció, amb sistemes antics, de paper, llinosa i fabricació de cervesa. Es mostren els olors, els colors i els gustos de les memòries passades. La línia de tramvia fou oberta en el museu el 1996. La línia té 1750 m de llargada, amb ample ferroviari estàndard. Té tramvies elèctrics clàssics d'Amsterdam, Arnhem, Rotterdam, i La Haia. Hi ha una recreació d'un tramvia d'Arnhem de 1929, el GETA 76, el qual va ser construït pel museu. Galeria d'imatges Referències Vegeu també Llista de museus dels Països Baixos Enllaços externs Informació en anglès Arxivat 2015-09-30 a Wayback Machine. Mecanoo Architecten Informació Arxivat 2006-05-12 a Wayback Machine.
Hollands Frilandsmuseum

Hollands Frilandsmuseum (nederlandsk: Nederlands Openluchtmuseum) er et nationalt frilandsmuseum beliggende i Arnhem. Museet fokuserer på den kultur, der er knyttet til almindelige menneskers hverdagsliv, og viser tidligere tiders levevis i Nederlandene. Museumsparken blev grundlagt den 24. april 1912 og åbnede for offentligheden i juli 1918. Museet Parken dækker et areal på omkring 44 hektar og omfatter cirka 40 bygninger såsom gamle huse, gårde og fabrikker fra forskellige dele af Nederlandene og fra forskellige historiske perioder. Museet rummer desuden en samling af historisk beklædning og smykker og demonstrerer papirfremstilling, hørfrøproduktion og ølbrygning. I 1996 åbnede en historisk sporvognslinje i museet. Linjen er 1.750 meter lang, i normalspor, og benytter elektriske sporvogne fra Amsterdam, Arnhem, Rotterdam og Haag, herunder en replika af en sporvogn fra Arnhem fra 1929, GETA 76. I 1999–2000 blev der opført et nyt indendørs udstillingsområde. Museet vandt prisen som Årets museum i Europa i 2005. Årligt har museet mere end 550.000 besøgende, og det er blandt de mest besøgte museer i Holland. Historie Etablering Frilandsmuseet blev skabt efter et forslag fra Frederic Adolph Hoefer i april 1912 om at anlægge en park svarende til de parker og museer, han havde besøgt i Skandinavien. Ifølge Hoefer medførte fremkomsten af industrialisering og urbanisering, at regionale forskelle forsvandt, og at traditioner og håndværk var truet af udslettelse. Ved at flytte historiske bygninger til museet og lade personer med kendskab til historien formidle deres brug, kunne besøgende få indblik i, hvordan folk tidligere levede i Nederlandene. På denne måde kunne de gamle traditioner bevares. Foreningen for Folklore Det Nederlandske Frilandsmuseum (hollandsk: Vereniging voor Volkskunde Het Nederlands Openluchtmuseum) blev oprettet samme måned. Museet åbnede for offentligheden den 13. juli 1918. Ved åbningen rummede museet seks bygninger, som var blevet flyttet dertil fra andre steder i landet. Anden Verdenskrig Under anden verdenskrig blev museet ramt af brandbomber, hvilket medførte, at en bygning i Zaanse-bydelen brændte ned. I 1941 blev museet omdøbt til Rijksmuseum Voor Volkskunde (Nationalt museum for folklore). Under slaget om Arnhem fungerede museet midlertidigt som tilflugtssted for et par hundrede evakuerede. Tre børn blev født på museet – Nora Olga Marijke (15. november 1944), Franneke van der Kallen (17. november 1944) samt et barn, der døde to uger efter fødslen. I 1945 gik samlingen af dragter og malede møbler tabt under et angreb med et V1-missil. Forskning Der udføres forskning på stedet på frilandsmuseet med henblik på datering og konservering af indsamlede materialer. Museets multimediebibliotek indeholder billeder, dias, diagrammer, videoer og lydoptagelser, der dokumenterer nederlandsk folkekultur. Museet samarbejder desuden med Foundation for Historical Farm Research (SHBO), Working Party for Farmyards Foundation (SWB) og Centre for Documentation and Information on Regional Dress (SDI) i deres forskning i folkekultur. Galleri Referencer Eksterne henvisninger Officiel hjemmeside
Nederlands Openluchtmuseum

Das Nederlands Openluchtmuseum ist ein Freilichtmuseum bei Arnhem (Niederlande). Es bietet einen Überblick über das Leben in den Niederlanden in den vergangenen 350 Jahren. Das Museum hat also nur teilweise einen regionalen Bezug. Es liegt im Norden von Arnheim gleich neben Burgers’ Zoo. Geschichte 1912 taten sich einige Arnheimer zusammen, um die von der fortschreitenden Industrialisierung bedrohte Vielfalt der ländlichen Traditionen der Niederlande zu bewahren. Sie begannen mit dem Wiederaufbau des Landgutes de Waterberg. 1918 wurde das Museum mit den ersten sechs Häusern eröffnet. Im Zweiten Weltkrieg dienten einige Häuser Widerstandskämpfern und Evakuierten als Obdach. Im Laufe der Kampfhandlungen wurden mehrere Häuser zerstört und wertvolle Sammlungen alter Trachten und Möbel wurden zerstört. 1987 drohte dem Museum wegen Besuchermangels die Schließung. Seitdem bemüht man sich erfolgreich um lebendige Präsentation. Ein Höhepunkt dieser Entwicklung war 1996 die Einweihung der Straßenbahn. Daneben gibt es Ausstellungen zum Beispiel über die Molukken. 2005 wurde das Nederlands Openluchtmuseum zum europäischen Museum des Jahres ernannt. Gebäude Im größten und ältesten niederländischen Freilichtmuseum sind etwa 80 Häuser zu besichtigen. Neben mehreren Bauernhöfen und Katen aus allen Teilen des Landes sind verschiedene Werkstätten und Betriebe (unter anderen eine Dampfmolkerei, eine Werft und eine Brauerei), eine Kirche von Zeeland und eine kleine Stadt mit Kaufmannshäusern, Tante-Emma-Laden und Grachten zu besichtigen. Zwischen den einzelnen Häusergruppen fährt eine Straßenbahn, wie sie vor dem Zweiten Weltkrieg in Arnheim verkehrte. In der Hauptsaison sind viele Häuser bewohnt und die Betriebe werden bewirtschaftet. Mehrere Gaststätten sind geöffnet. Auf einem Kinderbauernhof können Kinder das Landleben vor hundert Jahren nachvollziehen. Im so genannten im Juni 1999 eröffneten HollandRama gab es die Geschichte der Niederlande interaktiv nachzuerleben. Dabei wird der Zuschauerraum in Richtung verschiedener Einrichtungsräume gedreht. Der Betrieb wurde am 1. November 2015 eingestellt und die Einrichtung abgebaut. Siehe auch Liste von Freilichtmuseen Einzelnachweise Weblinks Offizielle Website (niederländisch, deutsch, englisch) Museumtrams in Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem (niederländisch) Film über den Park, (deutsch)
Écomusée des Pays-Bas

L’écomusée des Pays-Bas (Nederlands Openluchtmuseum) est un musée néerlandais de plein air situé à Arnhem. Il offre un aperçu des conditions de vie aux Pays-Bas sur les 350 dernières années. Histoire En 1912, quelques citoyens d'Arnhem se proposèrent de préserver certaines facettes de la vie traditionnelle des Pays-Bas, menacées par les progrès d'une industrialisation galopante. Ils entreprirent tout d’abord la reconstitution du domaine de Waterberg. Dès 1918, le musée, regroupant six maisons traditionnelles reconstituées, ouvrait ses portes. Pendant la Seconde Guerre mondiale, certaines de ces maisons factices ont hébergé des résistants et évacués. D'autres ont été détruites dans les combats, causant la perte irréparable d'habits et de meubles anciens. Faute de visiteurs, le musée a été menacé de fermeture en 1987 ; un effort a été entrepris depuis pour proposer des animations. La renaissance du musée a bénéficié de l'inauguration de l'autoroute en 1996. Certaines expositions concernent l'Outre-mer, comme celle des Moluques. En 2005, cet écomusée a été consacré « Musée européen de l'année. » Architecture Cet écomusée, le plus vaste et le plus ancien des Pays-Bas, propose 80 maisons reconstituées à visiter. Outre des fermes et des cottages de toutes les provinces, on peut y voir quelques ateliers et manufactures (entre autres une laiterie, un chantier naval et une brasserie), une église typique de la Zélande et une petite ville avec ses marchands, des jardins. Les groupes de maisons sont séparés par une autoroute, qui rappelle celle qui desservait Arnhem jusqu'à la deuxième guerre mondiale. Un spectacle interactif, Hollandrama, retrace l'histoire des Pays-Bas. En été, certaines de ces maisons sont habitées et les ateliers sont actifs et l'on peut aller dans des auberges. Une ferme est réservée aux enfants pour qu'ils découvrent la vie paysanne d'autrefois. Voir également (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Nederlands Openluchtmuseum » (voir la liste des auteurs). (nl) Les tramways du musée d'Arnhem Notes Portail des Pays-Bas Portail des musées
Nederlands Openluchtmuseum

Il Nederlands Openluchtmuseum ("Museo all'aperto dei Paesi Bassi") è un museo all'aperto di Arnhem, nei Paesi Bassi, istituito nel 1918 e classificato come rijksmuseum e rijksmonument. Il museo conta una media di circa 500.000 visitatori l'anno. Descrizione Il museo illustra la vita e gli aspetti culturali ed economici (tra cui l'agricoltura e l'industria) dei Paesi Bassi nel XIX secolo, attraverso l'esposizione di edifici tradizionali provenienti da varie province del Paese. Vi sono esposti, tra l'altro, mulini a vento, caseifici, carrozze e vecchi tram. La visita è accompagnata da figuranti in costume tradizionale.. Storia La storia del museo ebbe inizio con la fondazione ad Arnhem nel 1912 dell'associazione denominata Vereeniging Nederlandsch Openluchtmuseum, che si proponeva, in un periodo di crescente industrializzazione, di recuperare le genuine tradizioni dei Paesi Bassi. Il nuovo museo aprì quindi al pubblico il 13 luglio 1918. Nel 1941 il museo fu nominato Rijksmuseum voor Volkskunde. In quel periodo, segnato dalla seconda guerra mondiale, il museo offrì anche un tetto alle persone evacuate dalle proprie case e a dei membri della resistenza olandese nel corso della battaglia di Arnhem. La battaglia danneggiò anche seriamente alcuni edifici del museo, in particolare i loro interni. Nel 1970, alcuni edifici esposti nel museo furono distrutti da un incendio, che ne rese impossibile il recupero. Nel 1987, l'allora ministro Elco Brinkman accennò alla proposta di chiusura del museo, chiusura in seguito scongiurata dalla fondazione Het Nederlands Openluchtmuseum, che nel 1991 si accollò tutti i costi della struttura. Note Voci correlate Lista di musei all'aperto Zaanse Schans Zuiderzeemuseum Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Nederlands Openluchtmuseum Collegamenti esterni (NL) Nederlands Openluchtmuseum - Sito ufficiale, su openluchtmuseum.nl.
Nederländernas friluftsmuseum

Nederländernas friluftsmuseum (nederländska: Nederlands openluchtmuseum), är ett friluftsmuseum vid staden Arnhem i Nederländerna. Museet visar hus, gårdar och fabriksbyggnader från olika delar av Nederländerna. Museihistoria Museet grundades 1912 och ligger i ett parklandskap nära Arnhem. Museiparken är 44 hektar stor och har byggnader från olika platser och från flera historiska perioder. År 1987 föreslog Nederländernas regering att man skulle lägga ner friluftsmuseet, men i solidaritet med museet strömmade besökare till för att se utställningarna innan de stängdes för gott. Museet fick, efter den oväntade framgången, tillåtelse att fortsätta att vara öppet, och fick en högre grad av självstyre. Museet har en samling av dräkter och dräkttillbehör. Nya utställningar anordnades 1999 - 2000. År 2005 vann museet priset Årets museum i Europa. Aktiviteter På museets område pågår demonstrationer av traditionella hantverk m.m., bl.a. pappersproduktion, linodling och ölbryggning. Produkterna säljs i museets butik. Gamla spårvagnar I museet anlades ett spårvagnsspår 1996. Det är 1750 meter långt, och trafikeras av spårvagnar från Amsterdam, Arnhem, Rotterdam och Haag. Museets stolthet är en rekonstruktion av en spårvagn från Arnhem, tillverkad 1929, en GETA 76. Rekonstruktionen gjordes nära museet. Forskning Museet gör hela tiden nya undersökningar om sina byggnader, och har ett stort arkiv som i många olika medier dokumenterar folklivet i Nederländerna. Bilder Litteratur Wagemakers, Ton. Nederlands Openluchtmuseum, Arnhem. Trans. WTS, World Translation Services, Zeist. Nederlands Openluchtmuseum, 2000. Webbkällor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från bokmålsnorska Wikipedia. Referenser Externa länkar Museets webbplats (engelska) Wikimedia Commons har media som rör Nederländernas friluftsmuseum.﻿
Meer van Te Werve

Het Meer van Te Werve, het Meer van Labouchere of De Put is een natuurgebied, recreatieplas en voormalig zandgat dat na 1910 is ontstaan ten gevolge van zandafgraving, gelegen in de Nederlandse plaats Rijswijk (provincie Zuid-Holland). Geschiedenis Voor het bouwrijp maken van de weilanden voor de Haagse wijk Laakkwartier en Spoorwijk moesten enorme hoeveelheden zand worden aangevoerd. Dat was nodig want het niveau van de Noordpolder was bijzonder laag. De eigenaar van Landgoed te Werve in Rijswijk, Abel Labouchere, was tevens eigenaar van een stuk onbebouwde grond te zuiden van het beboste deel van het landgoed. Aangezien het landgoed gelegen was op een zandrug, kon het zand ervan worden verkocht. Op 4 maart 1909 werd een vergunning afgegeven voor het afgraven van het zand tot een diepte van 7 meter. Er werd gedurende de periode 1909-1910 een gat gegraven, waarbij het zand met een treintje werd vervoerd naar de spoorlijn van de H.IJ.S.M. en zo verder naar de nieuw aan te leggen Haagse wijk Laakkwartier en Spoorwijk. Hierna liet men het gat langzaam vollopen, waarna het huidige meer, dat de vormen in landschapstijl volgt, ontstond. Al snel werden recreatieve doelen ontdekt, zoals zwemmen en de hengelsport, waartoe Labouchère veel vissen had uitgezet en ook regelmatig voor aanvulling zorgde. In 1922 ging het landgoed over in handen van de B.P.M.(Shell). Op 7 januari 1954 werd de eerder verleende vergunning gewijzigd, waardoor het mogelijk werd ten behoeve van de uitbreiding van de bebouwing van Rijswijk met de wijk Te Werve-West II, grond (zand met klei) te winnen tot op een diepte van 13 meter. Dit gebeurde in 1956 met behulp van twee zandzuigers van de Leidse firma Schouts. Doordat te dicht langs de kanten was gezogen, werden de oevers instabiel. Door afkalving en instorting van de te steile wanden, moesten de oevers van het meer door middel van puin en beplanting worden verstevigd. In 1923 werd in een klein deel van het meer het zwembad De Put geopend. Ten behoeve van het personeel van Shell was het meer opgesteld voor watersport, zoals kanoën en zeilen. Na openstelling van het landgoed voor het publiek is rondom het meer een wandelroute uitgezet. Het huidige beheer van het meer valt, net als de andere delen van het landgoed, onder de Vrienden van Te Werve, samen met een groep van vrijwilligers. Regulering van een te hoog waterpeil geschiedt door een afvoer naar een nabij gelegen watergang.
Biber

Biber (alemão para "castor") foi um minissubmarino alemão da Segunda Guerra Mundial. Armado com dois torpedos ou minas de 53 centímetros, montadas externamente, elas pretendiam atacar a navegação costeira. Eles eram os menores submarinos da Kriegsmarine. O Biber foi desenvolvido às pressas para ajudar a enfrentar a ameaça de uma invasão aliada da Europa. Isso resultou em falhas técnicas básicas que, combinadas com o treinamento inadequado de seus operadores, resultou que eles nunca representaram uma ameaça real ao transporte aliado, apesar de 324 submarinos terem sido entregues. Um dos poucos sucessos da classe foi o naufrágio do cargueiro Alan A. Dale. Alguns sobreviveram em museus, incluindo um exemplar que foi restaurado à condição operacional. Desenvolvimento A construção do primeiro protótipo começou em fevereiro de 1944 e foi concluída em menos de 6 semanas. O protótipo inicial, oficialmente intitulado Bunteboot (mas mais conhecido como Adam), foi fortemente influenciado pelo submarino britânico Welman. Ele diferia do projeto final em vários aspectos, como ser quase 2 metros mais curto. Após os testes no rio Trave, em 29 de maio, vinte e quatro Bibers foram encomendados. Referências Bibliografia Kemp, Paul (1996). Underwater warriors. Londres: Arms and Armour Press. ISBN 1-85409-228-6 Tarrant, V. E. (1994). The Last Year of the Kriegsmarine: May 1944 - May 1945. Londres: Arms and Armour Press. ISBN 1-85409-176-X Paterson, Lawrence (2006). Weapons of desperation: German frogmen and midget submarines of the Second World War. Londres: Chatham Publishing. ISBN 978-1-86176-279-5 Ligações externas Extended Biber informationsite. Salvage Squad - A Biber-class submarine (No.105) was fully restored by the UKChannel 4 television program Salvage Squad.
Fabula (Efteling)

Fabula is een attractie in de Efteling. Het is een 4D-film die de opvolger is van de attractie PandaDroom. Verbouwing Fabula vervangt de gedateerde film PandaDroom uit 2002. In november 2019 was PandaDroom voor het laatst te zien. De film en de techniek werden vervangen. Ook de voorshow werd vernieuwd. In de post-show, de Dierenwereld, werd de animatronic van een panda vervangen door de beer en eekhoorn uit de film. Ook het restaurant werd vernieuwd en bij de souvenirwinkel werd een bar geplaatst. Aanpassingen rondom de attractie werden al eerder gemaakt in 2019. Zo werden het restaurant en de ingang reeds aangepast. Ondanks de verbouwing bleef de omstreden buitenkant, de hamburgerdoos, hetzelfde. Verhaal Een jonge, knorrige beer kan niet goed overweg met andere dieren. In de voorshow worden de hoofdpersonen kort geïntroduceerd, een jonge beer en een eekhoorn. De beer is bezig met zijn winterslaap en reageert knorrig op de aanwezigheid van de eekhoorn. Sociaal is de beer niet, hij kan niet goed overweg met andere dieren. Het mythische figuur, Klaas Vaak, kan dromen manipuleren. Hij toont de beer in een droom dat hij meer respect mag tonen voor zijn omgeving en andere dieren. Hierbij wordt hij in verschillende leefwerelden van dieren geplaatst en telkens in een dier uit die leefwereld veranderd. Klaas Vaak De Zandman, of Klaas Vaak is een wereldberoemd sprookjesfiguur, mede bekend door de vertelling van Hans Christian Andersen uit 1842. Klaas Vaak is een bekend gezicht in de Efteling, met name in het vakantiepark Bosrijk, waar het verhaal van Klaas Vaak is uitgewerkt. Het Zandkasteel van Klaas Vaak is gebouwd op het centrale punt van het vakantiepark, midden in een meer, het Meer van Dromen. Volgens het verhaal is het de woonplaats van Klaas Vaak, de Zandkabouters en de uil Oehoe Houdoe. De achternaam 'Houdoe' is een verwijzing naar de Brabantse afscheidsgroet 'Houdoe' ('Houd je goed'). Klaas Vaak en zijn vrienden zijn geregeld te zien als entertainers in Bosrijk en tijdens evenementen in het park. De karakters zijn in Nederland en België tevens bekend van de televisieseries Sprookjes van Klaas Vaak en Marjolein en het geheim van het Slaapzand en de Sprookjesmusical Klaas Vaak. Effecten De 3D-film werkt met extra effecten, waardoor het als 4D-ervaring wordt aangeduid. Tijdens de film wordt er onder andere gebruik gemaakt van water, geur en wind, waardoor de film meer tot leven komt. Deze effecten waren overigens ook al verwerkt in de voorganger PandaDroom, maar zijn gemoderniseerd. Geschiedenis en Wijzingen PandaDroom werd oorspronkelijk gebouwd in het Anderrijk in 2002. Bij de opening van Fabula behoorde de attractie nog tot Anderrijk. Begin september 2024 werd beslist de attractie bij Fantasierijk te voegen. Voorheen bevond de ingang zich bij het plein voor Spookslot. Met de bouw van Danse Macabre is Fabula enkel nog via de Pardoes Promenade te bereiken. In december 2025 werd een nieuwe ingang gerealiseerd.
Església nova de Delft

L'església nova de Delft (en neerlandès Nieuwe Kerk) és una església gòtica de Delft, als Països Baixos. L'església que es va aixecar al mercat era la segona església parroquial i per això porta aquest nom. Al principi, l'església consistia en un edifici provisional de fusta, entorn del qual es va construir la basílica com la coneixem ara. L'església de fusta, que va romandre fins al 1420, va ser consagrada a Maria. Durant la construcció de la basílica de pedra, santa Úrsula de Colònia va esdevenir la segona santa patrona de la Nieuwe Kerk. Història El disseny de la basílica cruciforme del gòtic flamíger, que es va edificar a partir de 1396 al mercat, respon a les regles exactes i dictades pel simbolisme. El plànol en forma de creu refereix a Crist, les dotze columnes del cor als dotze apòstols, els quatre pilars del creuer representen els quatre evangelistes i la setze columnes a la nau central representen els setze profetes. La construcció es va realitzar literalment al voltant de l'església provisional de fusta. L'estranya inclinació de les parets del creuer est, s'atribueix a un petit error de càlcul. Els fonaments es van apropar més a l'església de fusta del que s'havia previst. A l'interior hi ha un mausoleu dedicat a Guillem I d'Orange-Nassau. El 1584, Guillem I d'Orange-Nassau va ser sepultat aquí en un mausoleu dissenyat per Hendrick i Pieter de Keyser. Des de llavors, els membres de la Casa d'Orange-Nassau han estat enterrats a la cripta reial. Els últims en ser enterrats han estat la reina Juliana i el seu marit, el príncep Bernhard, el 2004. La cripta privada de la família reial no està oberta al públic. La torre de l'església, amb la recreació més recent de l'agulla que va ser dissenyada per Pierre Cuypers i acabada el 1872, és la segona més alta dels Països Baixos, després del Domtoren d'Utrecht. Referències