NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Olympijský stadion (Amsterdam)

Olympijský stadion v Amsterdamu byl postaven jako hlavní stadion pro Letní olympijské hry 1928. Jeho architektem byl Jan Wils a je jedním z příkladů takzvané amsterdamské školy, doplňujíce tak okolní čtvrť navrženou H. P. Berlagem. Návrh stadionu získal zlatou medaili v architektonické soutěži LOH 1928. Olympijské hry v roce 1928 přinesly myšlenku olympijského ohně. Ten poprvé v historii zaplál na věži olympijského stadionu. Původně měl stadion kapacitu 34 000 diváků, avšak poté co byl roku 1937 v Rotterdamu postaven stadion De Kuip, rozhodla amsterdamská radnice o navýšení kapacity na 64 000 míst. Po olympijských hrách sloužil stadion různým sportovním aktivitám, jako atletice, závodům na ploché dráze, pozemnímu hokeji nebo cyklistice (v roce 1954 se odsud startovala Tour de France). Nejpopulárnějším sportem byl ovšem fotbal – stadion byl domovem dvou klubů, Blauw Wit FC a BVC Amsterdam (které se později spojily v FC Amsterdam). AFC Ajax používal stadion pro zápasy kde se očekával velký zájem diváků nebo kde bylo třeba umělého osvětlení místo svého vlastního stadionu De Meer. V zimě je příležitostně využíván k rychlobruslení, konaly se zde nizozemské šampionáty a také Mistrovství světa ve víceboji 2018. V roce 1978 uvažovalo vedení města o zbourání stadionu. Ten však byl posléze zapsán jako národní památka a k demolici nedošlo. Poté, co byla v roce 1996 postavena Amsterdam ArenA, kam se přestěhoval Ajax, prošel stadion rekonstrukcí, která mu vrátila jeho původní podobu. Znovu otevřen byl 13. května 1997 princem Willemem Alexandrem. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Olympijský stadion v Amsterdamu na Wikimedia Commons
Estadio Olímpico de Ámsterdam

El Estadio Olímpico de Ámsterdam (en neerlandés: Olympisch Stadion Amsterdam ) es un estadio multiusos ubicado en la ciudad de Ámsterdam (provincia de Holanda Septentrional), capital de los Países Bajos. Fue la sede principal de los Juegos Olímpicos de Ámsterdam 1928. Historia Diseñado por el arquitecto Jan Wils, fue construido para la celebración de los Juegos Olímpicos de 1928. Una vez completado, el estadio tenía una capacidad de hasta 34 000 espectadores. Sin embargo, tras la construcción del De Kuip en Róterdam, las autoridades neerlandesas aumentaron su capacidad hasta las 64 000 butacas. Tras los Juegos Olímpicos, el estadio fue utilizado para albergar variados eventos deportivos, como atletismo, hockey y ciclismo. Por ejemplo, el Tour de Francia de 1954 comenzó en el estadio.​ Sin embargo, el fútbol ha sido el deporte más practicado en el estadio, pues es la sede tanto del Blauw Wit FC como del BVC Amsterdam, equipos que se fusionaron posteriormente como el FC Amsterdam, mientras que el AFC Ajax utiliza el estadio cuando la concurrencia estimada supera las capacidades del Estadio De Meer o para partidos a mitad de semana. El Ajax continuó utilizando del estadio hasta 1996, cuando fue inaugurado el Amsterdam Arena. Tras la partida del equipo de fútbol, se reconstruyó el estadio, demoliendo el segundo anillo y dejándolo con su forma original. Actualmente, su uso está destinado para competencias atléticas. Debido a la coronación de la selección de Fútbol de Uruguay como vencedor de los Juegos Olímpicos en la competencia de fútbol, una de las tribunas cabeceras del Estadio Centenario en Montevideo lleva el nombre Ámsterdam. Partidos Eurocopa 1964 Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estadio Olímpico de Ámsterdam. Sitio web oficial
Stade olympique d'Amsterdam

Le stade olympique d'Amsterdam (en néerlandais : Olympisch Stadion Amsterdam) est un stade olympique d'Amsterdam construit par l'architecte Jan Wils à l'occasion des Jeux olympiques de 1928. Histoire Il avait une capacité de 34 000 places lors de son inauguration, mais celle-ci fut portée à 64 000 places en 1937 grâce à l'ajout d'un second étage de tribunes. Après les jeux il a accueilli de nombreuses épreuves sportives, y compris le départ du Tour de France cycliste 1954. À partir de 1995 le stade olympique abrita l'équipe de football américain des Amsterdam Admirals. Le World Bowl s'y déroula la même année, et à cette occasion les Allemands de Frankfurt Galaxy prirent le meilleur sur les Admirals sous les yeux de 23 000 spectateurs. Le football demeura malgré tout l'activité principale et le stade olympique abrita deux clubs, FC Blauw-Wit Amsterdam et le BVC Amsterdam (ensuite FC Amsterdam). Jusqu'à la construction de sa nouvelle enceinte, l'Amsterdam Arena (aujourd’hui la Johan Cruyff Arena), en 1996, l'Ajax Amsterdam joua ses matchs les plus importants au stade olympique, en raison de la faible capacité du Stadion De Meer, qui en outre ne disposa pas immédiatement d'un système d'éclairage permettant l'organisation de matches en nocturne. Après le départ de l'Ajax, le vélodrome et le second étage de tribune furent démolis et le stade retrouva sa configuration d'origine. Il fut restauré et a ouvert à nouveau ses portes en mai 2000. Événements Jeux d'Amsterdam Grand Départ Tour de France 1954 Finale de la Coupe des clubs champions européens 1961-1962 Championnats d'Europe d'athlétisme 2016 Championnats du Monde Toutes Épreuves de Patinage de Vitesse 2018 Notes et références Voir aussi Liens externes Ressources relatives au sport : StadiumDB World Stadium Database (nl) olympischstadion.nl (nl + en + fr) Amsterdam Tourist Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail du cyclisme Portail des Jeux olympiques Portail d’Amsterdam
Olimpijski stadion u Amsterdamu

Olympisch Stadion (olimpijski stadion) je bivši nogometni stadion u Amsterdamu, danas je sportski muzej. Stadion je sagrađen 1928. godine, za potrebe Olimpijskih igara; tadašnji mu je kapacitet bio 31.600 sjedala. Nakon izgradnje stadiona De Kuip u Rotterdamu, 1937. godine, amsterdamske su vlasti odlučile povećati Olympisch Stadiona na 64.000. AFC Ajax je stadion koristio za međunarodne utakmice sve do 1996. godine, kad je sagrađena Amsterdam ArenA. 2005. godine, stadion je pretvoren u sportski muzej, zvan Olympic Experience Amsterdam. Stadion se više ne koristi za nogometnne susrete. Poznate utakmice Poznate utakmice igrane na Olympisch Stadionu, osim Olimpijskih igara 1928., bile su: Finale Kupa prvaka 1962. između Benfice i Real Madrida (5:3) Ajax protiv Liverpoola, u povijesnoj pobjedi 7. prosinca 1966. (5:1) Izvori Vanjske poveznice Službena stranica (nizoz.) Izgled stadiona od 1937. godine Arhivirana inačica izvorne stranice od 23. listopada 2007. (Wayback Machine) 3D model Arhivirana inačica izvorne stranice od 14. ožujka 2012. (Wayback Machine)
Stadio Olimpico (Amsterdam)

Lo stadio Olimpico (in olandese Olympisch Stadion) è uno stadio di Amsterdam costruito nel 1927 per ospitare i Giochi della IX Olimpiade del 1928. Fu usato anche a livello calcistico: infatti la squadra dell'Ajax vi ha giocato le gare interne durante le Coppe europee fino al 1996, prima di trasferirsi all'Amsterdam Arena. Sempre a livello calcistico l'impianto ospitò la finale di Coppa dei Campioni 1961-1962, vinta dal Benfica contro il Real Madrid, e la finale di Coppa delle Coppe 1976-1977. Nel 1986 ospitò il primo Eurobowl, finale della European Football League, e nel 1995 il III World Bowl della World League of American Football. Nel 2016 ha ospitato i campionati europei di atletica leggera. Calcio Coppa dei Campioni UEFA Benfica - Real Madrid 5-3 (Finale, 2 maggio 1962) Coppa delle Coppe UEFA Amburgo - Anderlecht 2-0 (Finale, 11 maggio 1977) Football americano European Football League Vantaan TAFT - Doves Bologna 20-16 (Eurobowl, 16 agosto 1986) WLAF Frankfurt Galaxy - Amsterdam Admirals 26-22 (World Bowl, 17 giugno 1995) Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stadio Olimpico Collegamenti esterni (NL) Sito ufficiale, su olympischstadion.nl. Stadio Olimpico, su archINFORM.
Olympisch Stadion (Amsterdam)

Olympisch Stadion – wielofunkcyjny stadion sportowy, położony w Amsterdamie w Holandii. Został oddany do użytku w 1928 roku na Igrzyska Olimpijskie 1928, w niedużej odległości od Het Nederlandsch Sportpark. Stadion początkowo miał pojemność 34 000 widzów. Po oddaniu do użytku stadionu De Kuip w Rotterdamie, władze miejskie Amsterdamu zdecydowały 27 marca 1937 roku o zwiększeniu pojemności widowni do 64 000 miejsc. Historia Po Igrzyskach Olimpijskich stadion był używany do rozgrywania zawodów lekkoatletycznych, żużlowych, kolarskich oraz hokeja na trawie. Najczęściej jednak obiekt był wykorzystywany do rozgrywania meczów piłkarskich. Swoje mecze na Olympisch Stadion rozgrywały zespoły: Blauw Wit FC i BVC Amsterdam (z ich fuzji powstał FC Amsterdam). W późniejszym czasie również AFC Ajax rozgrywał część swoich meczów na tym obiekcie (były to głównie pojedynki w europejskich pucharach, jak również prestiżowe mecze w lidze). Spowodowane było to niską pojemnością stadionu De Mer, który nie mógł pomieścić wszystkich chętnych do obejrzenia meczu fanów. AFC Ajax swoje mecze na Olympisch Stadion rozgrywał do 1996 roku, kiedy to przeniósł się na nowoczesny obiekt – Amsterdam ArenA. W 1978 władze miasta planowały wyburzyć stadion, który został uratowany poprzez wpisanie go na listę zabytków. W 1996 rozpoczęła się gruntowna renowacja stadionu, zakończona w 2000 roku ponownym otwarciem przez następcę tronu Wilhelma Aleksandra. Od 2005 roku na Olympisch Stadion ulokowane zostało muzeum sportu – Olympic Experience Amsterdam. Ważniejsze zawody sportowe 1928 – IX Letnie Igrzyska Olimpijskie 1938 – Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Torowym 1954 – Start Tour de France 1962 – Finał Pucharu Europy w Piłce Nożnej 1972 – Mecz o Puchar Interkontynentalny w piłce nożnej 1979 – Mistrzostwa Świata w Kolarstwie Torowym 1981 – Finał Pucharu UEFA 1980/1981 1992 – Finał Pucharu UEFA 1991/1992 1995 – Mecz o Super Puchar Europy UEFA 2016 – Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce Reprezentacja Holandii w piłce nożnej Olympisch Stadion był miejscem rozgrywanie wielu spotkań reprezentacji Holandii. Pierwszy mecz odbył się 30 maja 1928 roku podczas Igrzysk Olimpijskich. Holandia uległa 0:2 reprezentacji Urugwaju. Ostatni mecz międzypaństwowy rozegrany na Olympisch Stadion odbył się 6 września 1989 roku. W towarzyskim spotkaniu Holandia uległa reprezentacji Danii 0:2. Galeria 1928 Galeria 2018 Linki zewnętrzne The Stadium Guide (ang.)
Estádio Olímpico de Amsterdã

O Estádio Olímpico de Amsterdã (em holandês: Olympisch Stadion Amsterdam) é um estádio multiuso localizado na cidade de Amsterdã, capital dos Países Baixos, situada na província da Holanda do Norte. História Desenhado pelo arquiteto Jan Wils, foi construído para a realização dos Jogos Olímpicos de 1928. Uma vez completo, o estádio tinha uma capacidade de até 34 000 espectadores. Contudo, depois da construção do estádio De Kuip em Roterdã, as autoridades holandesas aumentaram sua capacidade até os 64 000 lugares. Após os Jogos Olímpicos, o estádio foi usado para sediar variados eventos esportivos, como atletismo, hóquei e ciclismo. Em 1954, marcou o início do Tour da França. Mas, o futebol foi o esporte mais realizado no estádio, sendo o estádio tanto do Blauw Wit FC como do BVC Amsterdam, que se fundiram posteriormente como FC Amsterdam, embora que o AFC Ajax usasse o estádio quando o público estimado superasse a capacidade do Estadio De Meer ou para partidas de meio de semana. O Ajax continuou usando o estádio até 1996, quando foi inaugurado o Amsterdam ArenA. Após a saída da equipe de futebol, a demolição do estádio estava planejada, porém pouco antes de isto acontecer, o estádio recebeu o título de monumento nacional neerlandês (Rijksmonument). Então o estádio foi reconstruído, demolindo-se o segundo anel e deixando-o em sua forma original, sendo reinaugurado no ano 2000, sendo administrado em parceria pela Stichting Olympisch Stadion Amsterdam e pela Bouwinvest, empresa do ramo imobiliário. Atualmente, seu uso está destinado para competições de atletismo assim como escolas de futebol, estando também aberto para a visitação do público, como uma atração turística. Além dos vários eventos esportivos, o estádio também dispões de salas de conferência para serem alugadas, bem como festivais de música. Referências Ligações externas Website do Estádio Olímpico de Amsterdã
Олимпийский стадион (Амстердам)

Олимпийский стадион в Амстердаме (нид. Olympisch Stadion) — мультиспортивный стадион в городе Амстердам, Нидерланды, в настоящее время является Олимпийским музеем. Построен по проекту архитектора Яна Вилса как главная арена Летних Олимпийских игр 1928 года, является первым Олимпийским стадионом, на котором была возведена специальная башня с чашей для зажжения Олимпийского огня. Вмещает 31 600 зрителей. До 1996 года являлся второй домашней ареной футбольного клуба «Аякс», проводившего на Олимпийском стадионе некоторые важные, сопровождаемые повышенным зрительским интересом матчи (основной ареной клуба являлся стадион «Де Мер»). Однако после открытия в 1996 году стадиона «Амстердам Арена» (с 2018 года «Йохан Кройф Арена»), рассчитанного на 51 000 зрителей, необходимость в использовании стадиона для футбольных матчей у клуба отпала. В период с 1972 по 1980 годы являлся домашней ареной футбольного клуба Амстердам. Иногда стадион являлся местом проведения матчей национальной сборной по футболу. Первый матч сборная Нидерландов провела на стадионе 30 мая 1928 года против сборной Уругвая в рамках Олимпийского футбольного турнира, матч завершился со счетом 0:2. Последняя международная игра на стадионе состоялась 6 сентября 1989 года, товарищеский поединок против сборной Дании завершился со счетом 0:2. Дважды стадион являлся местом проведения финальных турниров европейских футбольных кубков. В 1962 году в финале Кубка чемпионов «Бенфика» переиграла «Реал Мадрид» со счетом 5:3. В 1977 году в финале Кубка обладателей Кубков «Гамбург» переиграл «Андерлехт» со счетом 2:0. В 1987 году власти Амстердама выступили с предложением снести стадион, однако в итоге было принято решение сохранить стадион как архитектурный и исторический памятник. В период с 1996 года по 2000 год на стадионе были проведены реставрационные работы, в результате которых стадиону был возвращен оригинальный вид 1928 года. Муниципалитетом Амстердама и Королевским союзом лёгкой атлетики Нидерландов рассматривался вариант подачи заявки на проведения в 2014 году чемпионата Европы по легкой атлетике, Олимпийский стадион должен был стать главной ареной чемпионата, однако позже в качестве города проведения на 2014 год был выбран Цюрих, а в Амстердаме прошёл чемпионат Европы 2016 года. С 1975 года стадион традиционно используется как финишная площадка Амстердамского марафона. Стартовая площадка устраивается на перегораживаемой на время мероприятия части городской магистрали s108 (Stadionweg) непосредственно перед входом на стадион. С 28 февраля по 2 марта 2014 года на стадионе прошёл совмещенный чемпионат Нидерландов по конькобежному спорту в классическом и спринтерском многоборьях, для которого стадион на время переоборудуют в 400-метровый каток.. Примечания Ссылки Официальный сайт стадиона Архивная копия от 20 ноября 2007 на Wayback Machine (нид.)
Amsterdams Olympiastadion

Amsterdams Olympiastadion, är en sportanläggning i Amsterdam, Nederländerna. Det byggdes inför de olympiska sommarspelen i Amsterdam 1928. Arenan var tidigare hemmaplan för fotbollsklubben AFC Ajax. 1995 spelades World Bowl-finalen i amerikansk fotboll här. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Amsterdams Olympiastadion. Official website (nederländska) The stadium with the concrete second ring of 1937 3d model
Олімпійський стадіон (Амстердам)

Олімпійський стадіон в Амстердамі (нід. Olympisch Stadion) — багатофункціональний стадіон у місті Амстердам, Нідерланди, в наш час[коли?] є Олімпійським музеєм. Побудований в 1928 році як головна арена Літніх Олімпійських ігор 1928 року, є першим Олімпійським стадіоном, на якому була зведена спеціальна вежа з чашею для запалювання Олімпійського вогню. Вміщує 31 600 глядачів. До 1996 року був другою домашньою ареною футбольного клубу Аякс, що проводило на Олімпійському стадіоні деякі важливі, супроводжувані підвищеним глядацьким інтересом матчі (основною ареною клубу був стадіон Де Мер). Однак після відкриття в 1996 році стадіону Амстердам-Арена, розрахованого на 51 000 глядачів, необхідність у використанні стадіону для футбольних матчів у клубу відпала. У період з 1972 по 1980 роки був домашньою ареною футбольного клубу Амстердам. Іноді стадіон був місцем проведення матчів національної збірної з футболу. Перший матч збірна Голландії провела на стадіоні 30 травня 1928 проти збірної Уругваю в рамках Олімпійського футбольного турніру, матч завершився з рахунком 0:2. Остання міжнародна гра на стадіоні відбулася 6 вересня 1989 року, товариський поєдинок проти збірної Данії завершився з рахунком 0:2. Двічі стадіон був місцем проведення фінальних турнірів європейських футбольних кубків. 1962 року у фіналі Кубка Чемпіонів Бенфіка переграла Реал Мадрид з рахунком 5:3. 1977 року у фіналі Кубка володарів Кубків Гамбург переграв Андерлехт з рахунком 2:0. 1987 року влада Амстердама виступила з пропозицією знести стадіон, однак у підсумку було ухвалено рішення зберегти стадіон як архітектурний та історичний пам'ятник. У період з 1996 року по 2000 рік на стадіоні були проведені реставраційні роботи, в результаті яких стадіону повернули оригінальний вигляд 1928 року. Протягом багатьох років стадіон традиційно використовується як стартовий і фінішний майданчик Амстердамського марафону. У липні 2016 року Олімпійський приймав Чемпіонату Європи з легкої атлетики , Примітки Посилання Українка Наталія Прищепа виборола золоту нагороду на чемпіонаті Європи з легкої атлетики! на YouTube. Фінальний забіг на 800 метрів у жінок 9 липня 2016 року на Олімпійському стадіоні в Амстердамі.
Brug 344

Brug 344 is een houten ophaalbrug in Amsterdam-Noord. De brug is gelegen over de Kerkelandersloot in het gehucht Ransdorp. Het is een verkleinde uitvoering van andere ophaalbruggen in het dorp, zie bijvoorbeeld brug 380 bij de toegang tot het plaatsje. Volgens zeggen is het de kleinste ophaalbrug in Amsterdam. Ze overspant "slechts" 2,40 meter en is "slechts" 2 meter breed. Toch hing het leven van de brug in 1930 aan een zijden draadje. Bewoners van Ransdorp wilden in verband met de toename van het verkeer de Kerkelandersloot dempen. Enkele andere dorpsbewoners namen het initiatief de sloot en dus de brug te behouden; zij wezen erop dat het verdwijnen van de sloot en brug nadelig zou zijn voor het typisch dorps karakter van Ransdorp. Burgemeester en wethouders van gemeente Amsterdam, die het gebied in 1921 hadden overgenomen stelden een onderzoek in, waarbij bleek dat demping het doorgaande verkeer nauwelijks zou versnellen en waren het tevens eens met degenen die de sloot en brug wilden behouden. De gemeente Amsterdam nam het onderhoud etc. over, mits de bewoners afstand deden van hun rechten op weggetje, bijbehorende berm en brug, alzo geschiedde. In 1939 herhaalde de kwestie zich, waarbij ook nog werd voorgesteld de sloot twee meter naar het westen te verleggen. De situatie bleef ongewijzigd. Vanaf die tijd werd een aantal werkzaamheden aan de brug verricht. In 1957 werd geconstateerd dat alle lapmiddelen hun werk goed hadden gedaan, maar dat het tijd was de brug te vervangen. Met name de bovenbouw was op. Het herstel was in dit geval eenvoudig. In de herstelwerkplaats van de Dienst der Publieke Werken aan de Nieuwe Uilenburgerstraat werden onderdelen voor die bovenbouw vervaardigd en vervolgens per vrachtwagen naar de plaats van bestemming gebracht. Ondertussen was de onderbouw geheel vernieuw, waarbij de bouwvakkers restanten aantroffen van funderingen van voormalige bruggen hier.
Brug 387

Brug 387 is een vaste brug in Amsterdam-Centrum. De brug overspant het Open Havenfront aan de westzijde. Het stelt voetgangers en fietsers in de gelegenheid in één keer vanaf de westzijde van het Stationsplein en de oostelijke kade van de Westertoegang over te steken naar de Prins Hendrikkade. Aan de zuidkant landt ze op het voet- en fietspad van de Prins Hendrikkade. De voetgangers en fietsers kunnen hier kiezen tussen de verkeersstroom noord-zuid, die onder de Haringpakkersbrug door gaat. Verkeer naar oost gaat eveneens via die onderdoorgang. Verkeer naar west moet hier linksaf en dan via een scherpe bocht alsnog de Haringpakkersbrug beklimmen. De scheiding tussen voet- en fietspad op de brug is alleen door een verflint aangegeven. De brug staat bekend als kuitenbijter voor fietsers, omdat ze behoorlijke stijgingspercentages (over korte afstand) kent. De brug is door die hellingen nauwelijks geschikt voor minder validen. Het esthetisch ontwerp (ook van het kantoor en hotel) kwam van Benthem Crouwel Architekten, het technisch gedeelte is ontworpen door ing. P.B. Kraan van Ingenieurs Bureau Amsterdam (IBA). Benthem Crouwel kwam met een dubbele metalen boogconstructie, waarvan de pijlers flink uiteenstaan, bijna direct tegen de walkanten. Die pijlers dragen tevens de lantaarns die zowel brug als constructie als de omgeving verlichten. De pijlers en de lage constructies zijn tegen aanvaring beschermd door een soort dukdalven. De balustraden staan enigszins naar binnen. Geschiedenis De brug, waarvan de plannen teruggaan tot 1989/1990, werd aangelegd in één pakket met de bouw van het hoofdkantoor en hotel van Wagons-Lits. Er werden wel wat eisen gesteld. De fundamenten mochten niet in de weg komen te liggen van toekomstige ontwikkelingen in het Amsterdamse metrostelsel. Bovendien moest de overspanning aan de brede kant zijn, want rondvaartboten moesten de Westertoegang in kunnen draaien (dit werd bereikt door over de doorvaart van 15 meter een hoogte hebben van 2,18+ NAP). De brug werd eind 1992 geopend en verkreeg in 1994 de Nationale Staalprijs. Voorts zette de brug een trant van bruggenbouw in gang, die de stad kon toepassen in de nieuwe wijken die gebouwd werden zoals De Aker en IJburg. Het ontwerp van hotel wees juist de andere richting op, men vond het niet passen in deze omgeving, maar de weerstand verdween in de loop der jaren ook. Het gebouw staat bekend als Zilveren Toren. Direct ten oosten van de brug lag de fietsflat, die eind 2025, begin 2026 werd verwijderd. Afbeeldingen
Nassaubrug (Rotterdam)

De Nassaubrug is een ophaalbrug in het stadsdeel Feijenoord van de Nederlandse gemeente Rotterdam. De brug verbindt de Roentgenstraat met de Nijverheidstraat. De Nassaubrug verbindt beide zijden van de Nassauhaven. De originele brug dateert van rond 1892 en had twee vallen. Deze werd in 1892 hernoemd naar het Nassau, tegelijkertijd werd de fabriekshaven omgedoopt tot Nassauhaven. Die brug kwam in 1935/1936 in de gemeenteraad van Rotterdam ter sprake. De bovenbouw zou versleten zijn, de vernieuwing daarvan werd echter weggestemd. In 1938 was de slijtage dermate dat er een aanbesteding kwam voor het "maken en bedrijfsvaardige opstellen van den bovenbouw en van de mechanische en electrische bediening". Tijdens die vernieuwing werd goed gekeken naar de Grote Wijnbrug, ze kregen hetzelfde sobere uiterlijk. Ook die Grote Wijnbrug verving een oudere brug met twee vallen. De Nassaubrug werd een enkelvoudige ijzeren ophaalbrug. Ze is gebouwd op landhoofden van bak- en natuursteen. De hameipoort bestaat hier alleen uit pijlers. De verbinding daartussen dient tevens als verbinding tussen de balanspriemen. De aandrijving bestaat uit twee heugels. Tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog werd de naam 'gecorrigeerd' naar "Philips Willemsbrug". Deze naamswijziging werd vrijwel direct na de bevrijding teruggedraaid. In 1970 viel het ophaalmechanisme uit, waarbij de brug werd opengehouden voor de scheepvaart naar de toen nog drukke Nassauhaven, dat tegen de wens in van de bewoners van Feijenoord, die flink moesten omlopen dan wel omrijden. In 1990 werd het wegdek, dat nog van hout was, vervangen door aluminium.