NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Begraafplaats Vredenhof

Begraafplaats Vredenhof is sinds 1897 een begraafplaats aan de Haarlemmerweg 357 in Amsterdam-West, nabij de Korenmolen De Bloem. Deze begraafplaats was de vervanger van de vroegere Nieuwe Westerbegraafplaats, gelegen aan de (oude) Hemweg in de Amsterdammerpolder nabij de Petroleumhaven en het Noordzeekanaal. Omdat die begraafplaats erg afgelegen lag (en later werd opgeslokt door het Westelijk Havengebied) werd een nieuwe begraafplaats ingericht op een in 1896 geannexeerd stuk grond van de gemeente Sloten ten westen van de Kostverlorenvaart aan de Haarlemmerweg. De begraafplaats kwam zeventig meter ten zuiden van de Haarlemmerweg te liggen. Daarom is er nu een lang smal voorterrein. Het duinzand voor de ophoging van het terrein kwam van een voor de Hoogovens in IJmuiden uitgegraven haven. Tuinarchitect Leonard A. Springer, ook de architect van de Oosterbegraafplaats (nu Nieuwe Ooster) maakte het ontwerp, op basis van de bestaande polderverkaveling, die hier een scheve hoek maakt met de Haarlemmerweg, terwijl Abraham Salm, een bekende architect van vele villa's, het ontvangstgebouw en de dienstwoningen ontwierp. Het gebouw ziet er ook uit als een schilderachtige villa. Door vele malen overschilderen en vernieuwing van de dakpannen zijn inmiddels wel veel oorspronkelijke details verdwenen. Het is in juli 2017 benoemd tot gemeentelijk monument en kreeg in september 2019 een nieuwe bestemming, een horecazaak met serre en terras genaamd "Westervilla". Bezoekers van de begraafplaats kunnen gebruik maken van de faciliteiten. Nadat de begraafplaats in 1897 open ging werden er veel mensen uit het westelijke deel van Amsterdam begraven. Het lag dicht bij de rand van de stad en toen tram 18 in 1922 werd doorgetrokken naar Sloterdijk was het ook per tram vanuit de stad goed te bereiken. Er zijn ook veel Jordaanbewoners en schippers zonder vaste woonplaats op de wal begraven. In 1934 werden de nieuwe Centrale Markthallen ten noorden van de Jan van Galenstraat geopend. Dit complex grensde direct aan de begraafplaats, die hiervoor en deel van zijn grond afstond, in ruil voor een nieuwe strook grond aan de oostkant ervan. De begraafplaats wordt nog steeds veel gebruikt. Het terrein ligt op het niveau van NAP -1,80 m (aldus de monumentenkaart van Amsterdam), dat is ruim een meter lager dan de omringende stedelijke bebouwing. Bekende Nederlanders die hier begraven zijn Johnny Jordaan, Leo Fuld, Johnny Meijer, Cor van Hout, Gijs van Dam jr., George van Kleef, Martin Kok, Thomas van der Bijl. Externe links Informatie over Vredenhof van website PC Uitvaart Informatie over Vredenhof van website dodenakkers.nl (gearchiveerd) Protest tegen horeca en logies op de Begraafplaats. Zelfs protest over advertentie van Stadsdeelvoorzitter na eerder akkoord daarover met de Gemeente en het Stadsdeel. Website AT5.nl 30 mei 2017
Duinzichtkerk

De Duinzichtkerk is een kerkgebouw aan de Van Hogenhoucklaan in Den Haag. De kerkelijke gemeente behoort tot de Protestantse Gemeente 's-Gravenhage. In het nieuwe deel van het Benoordenhout werd in 1934 begonnen met de bouw van een nieuwe kerk. Initiatiefnemer was de familie Zanen. Het ontwerp kwam van de bekende architect Willem Verschoor. De eerste steen werd gelegd op 13 oktober en reeds op 1 maart 1935 werd de eerste dienst gehouden. Stichting Duinzichtkerk Een voorloper van de Stichting Duinzichtkerk gaf het boekje "Veertig jaar Duinzichtkerk 1935-1975" uit. Trivia De naam van de kerk werd vroeger als Duinzigtkerk geschreven, genoemd naar de buurt Duinzigt waarin de kerk ligt. Tijdens zware storm zwiepen de wijzers van de grote klok op de toren opvallend heen en weer. Externe links Duinzichtkerk.
Grote of Laurenskerk (Weesp)

De Grote of Laurenskerk is een kerkgebouw aan de Kerkstraat/Nieuwstraat in het centrum van de Noord-Hollandse plaats Weesp. De kerk werd tussen 1429 en 1462 als laatgotische kruiskerk gebouwd, op de plek waar eerder een romaanse kerk had gestaan. Vanaf 1489 was aan de kerk een zeven-getijdencollege verbonden met betaalde en professionele zangers. . In 1577 ging de kerk over in protestantse handen. Daarbij ging een groot deel van het kerkmeubilair verloren, maar het gotische koorhek bleef behouden. Boven in de romaanse toren, een restant van de eerdere kerk, bevindt zich een carillon, dat in 1671 werd gegoten door de beroemde klokkengieter Pieter Hemony uit Amsterdam. Het kerkgebouw is een rijksmonument. Het wordt gebruikt door de Protestantse Gemeente Weesp en Driemond. Orgel In de kerk bevinden zich twee orgels. De vaste organist is sinds 1996 Christine Kamp. Bätz Het grote orgel is gebouwd door de gebroeders Jonathan en Johan Martin Willem Bätz (1823). Hieronder volgt de dispositie: Axsen Er bevindt zich in de kerk ook een kabinetorgel uit circa 1800 van de firma Axsen. Hieronder volgt de dipositie van dit orgeltje:
Evoluon

The Evoluon is a UFO-shaped building located in Eindhoven, the Netherlands. It was built in 1966 as a science museum by the electronics and electrical company Philips. It quickly became a landmark in Eindhoven, where Philips was headquartered at the time. The museum closed in 1989 and the building became a conference centre and exhibition venue in 1998. In 2022 it reopened for the general public again as the Next Nature Museum. The building is unique due to its very futuristic design, resembling a landed flying saucer. It was designed by architects Leo de Bever and Louis Christiaan Kalff, while the exhibition it housed was conceived by James Gardner. De Bever and Kalff only got two demands for the design of the building, it had to be "spectacular" and it had to be possible to hold exhibitions in the building. Its concrete dome is 77 metres (253 ft) in diameter and is held in place by 169 kilometres (105 mi) of reinforcing steel bars. In the 1960s and 1970s the Evoluon attracted large numbers of visitors due to its innovative interactive exhibitions. When competing science museums opened in other cities, the number of visitors declined and the original museum closed down in 1989. The building was converted into a conference centre which opened in 1998. In the UK the Evoluon is chiefly remembered from Bert Haanstra's wordless short film entitled simply Evoluon, commissioned by Philips to publicise the museum, and shown as a trade test colour film on BBC television from 1968 to 1972. In October 2013 the Evoluon was used to stage four 3D-concerts by the German electronic band Kraftwerk, each before an audience of 1,200 spectators. Key band member Ralf Hütter handpicked the venue for its retro-futuristic look. Bespoke 3D-visuals of the saucer section of the building descending from space were used in the live rendition of their track Spacelab. On September 24, 2022, the Evoluon reopened to the public with the RetroFuture exhibition. See also List of convention centres in the Netherlands References External links Media related to Evoluon at Wikimedia Commons Official website Extensive site about the history of the Evoluon Philips Technical Review 1970 5/6 -- article on The Evoluon at page 186
Evoluon

Evoluon est un bâtiment situé à Eindhoven aux Pays-Bas. Construit en 1966 comme musée des sciences par l'entreprise d'électronique et d'électricité Philips, à l'instigation de son directeur Frits Philips, il devient rapidement un monument emblématique d'Eindhoven, où Philips avait alors son siège social. Son design futuriste évoque une soucoupe volante atterrissante. Il a été conçu par les architectes Leo de Bever et Louis Christiaan Kalff, et l'exposition intérieure par James Gardner. Son dôme en béton mesure 77 mètres (252,62 pi) de diamètre et est maintenu en place par 169 kilomètres (105,01 mi) de barres d'acier d'armature. Dans les années 1960 et 1970, Evoluon attire un grand nombre de visiteurs grâce à ses expositions interactives. L'ouverture de musées scientifiques concurrents dans d'autres villes entraîne cependant une baisse de fréquentation et le musée d'origine ferme ses portes en 1989. Le bâtiment est alors transformé en palais des congrès, inauguré en 1998. En 2022, il rouvre ses portes au grand public sous le nom de Next Nature Museum. Le 24 septembre 2022, Evoluon présente l'exposition RetroFuture. Galerie Références Liens externes (nl + en) Site officiel Ressources relatives à l'architecture : Rijksmonument The Skyscraper Center Structurae Portail des musées Portail des Pays-Bas
Эволюон

Эволюон (нид. Evoluon) — конференц-центр и бывший музей науки и техники в Эйндховене, Нидерланды. Здание было построено в 1966 году компанией Philips, в качестве музея современной науки и техники. Идея создания принадлежала Фрицу Филипсу, который хотел сделать красивый и образовательный подарок жителям Эйндховена к 75-летию корпорации Philips. Эскиз и проект здания разработал архитектор Луи Кристиан Калф (нид. Louis Christiaan Kalff), а идеи выставок и экспозиций принадлежат Джеймсу Гарднеру. Здание выполнено в футуристичном стиле и представляет собой купол, с диаметром 77 метров, в форме летающей тарелки. Купол стоит на 12 V-образных колоннах, а общая площадь его внутренних помещений составляет 2700 м2. В 1960-х и 1970-х годах музей пользовался большой популярностью из-за своей уникальности и интерактивных выставок, которые были новшеством для Нидерландов. В 1970 году музей посетило 527,000 человек. Но из-за открытия научных музеев в других городах, популярность музея стала падать, он стал убыточным и был закрыт в 1989 году. А в 1998 году здание было преобразовано в конференц-центр. Компания Philips в период с 1968 по 1972 годы даже запустила рекламный ролик музея под названием Evoluon. Ролик, отснятый режиссёром Бертом Хаанстрой, показывали несколько раз на канале BBC. Примечания Ссылки evoluon.com (нид.)​ (англ.) — официальный сайт Эволюон
Den Burch

Den Burch of Den Burgh is waarschijnlijk een van de oudste burchten van de Nederlandse plaats Rijswijk (provincie Zuid-Holland). Den Burch was tevens de naam van een woning of hofstede die tegen de burcht was aangebouwd. De oudste vermelding van Den Burch is van 1307. Simon Simonsz van der Burch erfde 15 morgen land, dat zijn vader in onderpand had gegeven aan Dirk, heer van Wassenaar. Wanneer het kasteel er gebouwd werd, is niet duidelijk. In 1484 verkocht Jan van der Burch het slot aan Pieter Suys, die was getrouwd met Johanna van den Burch. In 1522 ging het door vererving over op Cornelis Suys, Heer van Rijswijk. Een kaart uit 1580 van Jan Potter toont een bakstenen donjon van drie verdiepingen hoog, omgeven door een gracht, van het type dat gangbaar was aan het eind van de 13e of het begin van de 14e eeuw. Het kasteel stond op de westelijke rand van een motte; de motte is nog steeds zichtbaar. Buiten de gracht stonden twee aparte gebouwen en hooibergen. De familie Van der Duijn erfde Den Burch in 1624. Er zijn geen gegevens over het uiterlijk van Den Burch in deze periode, totdat Nicolaes van der Duijn het in 1694 verkocht aan Jacob van Leeuwen. Het wordt dan omschreven als een hofstede met boerderij van 40 ha. Op de kaart van Delfland van Nicolaus Cruquius uit 1712 bestond de bebouwing uit een hofstede met een symmetrisch aangelegde tuin. Een prent uit 1729 toont eveneens een hofstede, "het overblijfsel van het huis Den Burch" genaamd. Pieter Loquet van der Burgh voegde in 1763 een deel van het belendende Gruisbeek bij Den Burch. Toen in 1788 de Rotterdamse wijnhandelaar Petrus Mattheus van der Kun het goed kocht, werd het omschreven als kapitaal herenhuis. Kaarten uit die tijd tonen een U-vormig gebouw. In de tussentijd moet het dus opnieuw gebouwd zijn. Tuinarchitect Johan David Zocher Sr. legde voor 1800 een Engelse landschapstuin aan. Den Burch ging door het huwelijk van Emilie van der Kun in 1834 over naar het geslacht Von Fisenne. Het gebouw werd in 1894 ingrijpend veranderd. De omvang van het bezit werd vanaf het midden van de 19e eeuw stapsgewijs verkleind. De familie Von Fisenne heeft Den Burch tot aan de Tweede Wereldoorlog in bezit gehad, waarna het door de Duitsers werd geconfisqueerd. In 1951 verkocht de eigenaar het goed aan de paters Salesianen van Don Bosco, die het als jongerencentrum gebruikten. Zie ook Landgoederenzone Rijswijk Pieter von Fisenne Geslacht Von Fisenne in Nederland
Triavium

Triavium is een ijsbaan en evenementencomplex in het stadsdeel Dukenburg in Nijmegen. Het Triavium is geopend in oktober 1996. Het heeft een schaatsbaan, een ijshockeybaan en een funbaan voor kinderen. In het complex zitten ook meerdere faciliteiten en een restaurant. Vooral in het begin werden in het Triavium houseparty's gehouden met hardcore cq. gabberhouse. Het eerste feest, Speedrazor genaamd, werd gehouden op 12 april 1997. IJsbaan Triavium is de enige schaatsbaan van de provincie Gelderland en heeft een schaatsbaan (ringbaan), een ijshockeybaan en een funbaan voor kinderen. Triavium is de opvolger van de kunstijsbaan Heyendaal, die in 1969 werd geopend. Deze baan aan de Heyendaalseweg had enkel een ijshockeybaan met een tribunecapaciteit van 850 toeschouwers. De ringbaan van Triavium is 333 meter lang en daarmee 67 meter korter dan de standaard van 400 meter voor officiële schaatswedstrijden. De afmeting van 333m is wel een officiële afmeting erkend door de ISU en er kunnen officiële langebaanwedstrijden worden gehouden. In de beginperiode was Triavium een van de weinige ijsbanen in Europa die al in september open ging. Ook was Nijmegen pas de 3e volledig overkapte ijsbaan van Nederland (na Heerenveen en Dronten). De trainingsomstandigheden en het ijs waren goed en veel commerciële schaatsploegen en de Nederlandse juniorenselectie Jong Oranje trainden de eerste weken van het schaatsseizoen daarom in Nijmegen De baan is de 13e snelste ijsbaan in Nederland en de nummer 41 op de lijst van snelste ijsbanen ter wereld bij de mannen. Daarmee is het de snelste 333meter baan van de wereld. In Triavium wordt jaarlijks de wedstrijd Dutch Classics verreden. Op de ijshockeybaan speelt de meervoudig landskampioen Nijmegen haar thuiswedstrijden. Hiervoor bedraagt de capaciteit ruim 1500 zitplaatsen. Bij het uitvoeren van onderhoud aan de ijsbaan op 3 juli 2006 ontstond er door zelfontbranding van het isolatiemateriaal blijvende schade aan alle techniek waardoor de ringbaan en funbaan het hele schaatsseizoen 2006-2007 gesloten waren. Op 24 januari 2007 werd door de eigenaar besloten de baan te vernieuwen en op tijd klaar te maken voor het seizoen 2007-2008. In schaatsseizoen 2022-2023 kon de ringbaan pas in januari 2023 open vanwege een defecte ijsmachine. Baanrecords Externe links Triavium Baanrecords Triavium[dode link] (en) Travium Nijmegen speedskatingnews.info
Verzorgingsplaats Glimmermade

Verzorgingsplaats Glimmermade is een Nederlandse verzorgingsplaats gelegen aan de A28 Utrecht-Groningen tussen aansluitingen 37 en 38 nabij Glimmen. De verzorgingsplaats ligt tegen het natuurgebied De Glimmermade aan. Glimmermade was lange tijd bekend als homo-ontmoetingsplaats. Aan de andere kant van de snelweg ligt even verderop verzorgingsplaats Witte Molen. De verzorgingsplaats ligt op de grens van de provincies Groningen en Drenthe en de gemeenten Groningen en Tynaarlo. Renovatie in 2007 In maart 2007 waren er werkzaamheden aan deze verzorgingsplaats, in verband met de renovatie van de A28. Hierbij werden ook toiletten en speeltoestellen geïnstalleerd. Daarnaast kwamen er ook lage heuvels, waarachter vrachtwagenchauffeurs kunnen slapen uit het licht van het verkeer. Bovendien is er een hek geplaatst dat de toegang tot de homo-ontmoetingsplaats afsluit met als reden om de verzorgingsplaats van het natuurgebied af te schermen,
Van Heemskerckstraat 75 (Groningen)

Het pand Van Heemskerckstraat 75 in Groningen is een monumentale villa aan de westrand van de Zeeheldenbuurt in deze stad. Beschrijving De vrijstaande villa werd in 1915 gebouwd als directeurswoning in opdracht van de Coöperatieve Friesch-Groningsche Beetwortelsuikerfabriek, een voorloper van de Suiker Unie. Het ontwerp was van de hand van de Groninger architect Gerrit Nijhuis (1860-1940). Het pand, dat is gebouwd in een traditionele stijl met Um 1800-elementen, werd later verbouwd tot school en is inmiddels in gebruik als opvangtehuis. De ten dele onderkelderde villa, die is gebouwd op een in essentie vierkante grondvorm, bestaat uit twee bouwlagen onder een afgeknot schilddak, dat is belegd met rood geglazuurde dakpannen. Op de nokken zijn rode pironnen geplaatst. In de dakschilden bevinden zich karakteristieke dakkapellen met gebogen frontons. De gevels zijn op de begane grond uitgevoerd in roodbruine baksteen en op de bovenverdieping gepleisterd. Ze worden afgesloten door een houten bakgoot, die op klossen rust. Het rechterdeel van de op het zuidoosten gelegen voorgevel bestaat uit een uitspringend risaliet. De vensters op de begane grond zijn afgesloten door segmentbogen met rollagen en hebben natuurstenen aanzet- en sluitstenen. De bovenlichten zijn uitgevoerd in fijnmazig en gekleurd glas in lood. Op de bovenverdieping zijn de vensters rechtgesloten. De onderste helften van alle vensters zijn voorzien van rood-wit-groen geschilderde houten luiken. In de noordoostelijke zijgevel bevindt zich de ingang van de villa. Deze bestaat uit een portiek met een trap en een glazen afdak, dat rust op houten kolommen. Aan de zuidwestelijke gevel is een vijfzijdige serre aangebouwd met daarboven een balkon. De villa is aangewezen als rijksmonument, mede vanwege "zijn oorspronkelijke bestemming als fabrikantenvilla bij de suikerfabriek" en daarmee zijn "betekenis voor de sociaal-economische geschiedenis van de stad Groningen".
Verzorgingsplaats Hoge Kwel

Verzorgingsplaats Hoge Kwel is een Nederlandse verzorgingsplaats langs de A7 Zaandam-Bad Nieuweschans tussen afritten 13 en 14 nabij Wieringerwerf in de gemeente Hollands Kroon. De verzorgingsplaats is vernoemd naar de Hooge Kwelvaart en Hooge Kwelsloot die parallel aan elkaar tussen de verzorgingsplaats en het IJsselmeer stromen. Bij de verzorgingsplaats is een tankstation van Shell aanwezig. Verder ligt hier hotel/restaurant Wieringermeer van Van der Valk. De verzorgingsplaats is via een voetgangerstunnel bereikbaar vanaf de aan de andere kant van de snelweg gelegen verzorgingsplaats De Wierde. Zie ook Kwel
Koorkerk

De Koorkerk is een deel van de vroegere abdij van Middelburg. De kerk wordt zo genoemd omdat ze bestaat uit het koor van de abdijkerk; de rest van de kerk vormt de Nieuwe Kerk. Tot de Reformatie was de kerk gereserveerd voor de monniken en de Nieuwe Kerk voor parochianen. De eenbeukige kerk dateert uit het begin van de veertiende eeuw, maar de noordmuur bevat nog resten uit de dertiende eeuw. Het is een eenvoudige kerk die gebouwd is in de stijl van de Vlaamse baksteengotiek. Het interieur van de kerk is opmerkelijk sober, maar bijzonder licht door de hoge vensters. In een van de muurnissen ligt waarschijnlijk de Rooms-koning Willem II (gestorven in 1256) begraven. Na een brand in 1568 werd het toenmalig houten gewelf vervangen door een stenen netgewelf. Tijdens het bombardement van 17 mei 1940 werd de Koorkerk gedeeltelijk verwoest, maar na de Tweede Wereldoorlog werd hij gerestaureerd. De zeventiende-eeuwse preekstoel is bij de restauratie geschonken afkomstig uit de Zuiderkerk in Amsterdam. In de kerk staat sinds 1952 tegen de noordwand het kastwerk van Nederlands oudste orgel, het Peter Gerritsz-orgel afkomstig uit de Nicolaïkerk te Utrecht. Het hoofdwerk (1478–1481) is van meester Pieter Gerritzoon. De herkomst van het rugwerk (1560) is onbekend. De orgelkast is aan de kerk uitgeleend door het Rijksmuseum Amsterdam en in 2011 is er een poging gedaan de kast weer naar Utrecht terug te brengen. Aanvankelijk was het de bedoeling het Peter Gerritsz-orgel te restaureren. Dit bleek niet mogelijk en in 1969 is tegen de westmuur een orgel geplaatst gebouwd door de firma Van Vulpen. In de Koorkerk kerkt anno 2018 de Vrijzinnige (hervormde) Protestantse gemeente Middelburg samen met de Remonstrantse Gemeente Midden-Zeeland.
Hugterheide

De Hugterheide is een natuurgebied van 233 ha bij Maarheeze en Hugten in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Dit was vanouds een heidegebied met arme grond, die de neiging had stuifzanden te vormen. Vanaf 1900 begon men het gebied te bebossen, voornamelijk met naaldbos. Sinds 1979 is het in het bezit van het Brabants Landschap, dat dunningswerkzaamheden uitvoert met behoud van oude bomen. De bedoeling is om geleidelijk een meer natuurlijk berken-eikenbos te bereiken, met hier en daar grove den. Het gebied is rijk aan vogels: havik, kuifmees, zwarte mees, geelgors en boompieper. De Hugterheide sluit aan bij het Weerterbos in de gemeenten Weert en Nederweert. Ten noorden bevindt zich de landbouwontginning van de buurtschap Hugten en ten westen vinden we een villabos dat tot Maarheeze behoort. Naar het zuiden toe gaat het gebied over in de Budelerbergen. De Hugterheide vormt, samen met het Weerterbos, het meest noordelijke deel van het Belgisch-Nederlandse grenspark: Kempen-Broek. In het gebied is een aantal wandelingen uitgezet. Externe link Hugterheide op brabantslandschap.nl
Grotelsche Bos

Het Grotelsche Bos is een bosgebied van ongeveer 200 ha in de gemeente Gemert-Bakel, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant, dat wordt beheerd door Staatsbosbeheer. Het bevindt zich ten noorden van de Heikantse Weg, die van Bakel naar Aarle-Rixtel voert. Het is een gebied dat voornamelijk uit naaldhout bestaat en dat in de jaren 30 van de 20e eeuw is aangeplant. In het zuiden van dit gebied bevindt zich de Aarlesche Vijver, dat een door zandwinning ontstane waterplas is. Meer naar het noorden vinden we het beekdal van de Esperloop. De beek heeft hier nog haar kronkelende loop en in het voorjaar staan er veel dotterbloemen langs. Verderop loopt deze door een deels kleinschalig landschap met een aantal graslandjes er langs. Het water van de Esperloop is ijzerrijk, wat mede komt door de aanwezigheid van de Peelrandbreuk. Nog verder naar het noorden ligt de Snelle Loop, die echter gekanaliseerd is en waar de Esperloop in uitmondt. Een aantal landbouwpercelen in het noordwesten van dit gebied is omstreeks 2005 tot natuurgebied omgevormd en wordt begraasd door Schotse hooglanders. Opvallend is de 175 meter hoge zendtoren van de KPN die zich in het noorden van dit gebied bevindt. Hier broedt soms de slechtvalk. Het gebied is vrij toegankelijk en er is een 8 km lange wandelroute in uitgezet.
Lichttoren (Eindhoven)

De Lichttoren is een bouwwerk in de binnenstad van de Nederlandse stad Eindhoven. Het is een zevenhoekige, witte toren, ontworpen in de functionalistische stijl met kubische expressionistische details. De toren werd gebouwd door architectenbureau TABROS, Technisch Advies Bureau Roosenburg, Op ten Noort, Scheffer. De bouwtekeningen werden gesigneerd door ir. L.S.P. Scheffer. Aan de Lichttoren zijn de fabrieken van Philips Lighting gebouwd. Deze werden, in delen, tussen 1909 en 1921 gebouwd. In de jaren 1909 - 1911 werd het westelijke L-vormige deel van het huidige Lichttoren complex gebouwd. Vanaf 1911 werd de Lichttoren gebruikt als fabriek. In de periode 1919 - 1921 werd de fabriek langs het spoor verlengd, met een ombuiging naar de huidige Emmasingel. Gebruik Op de bovenste etage werden duurproeven voor de lampenfabriek gedaan. Tot ver in de omtrek waren de brandende lampen ’s avonds te zien. In de volksmond werd het gebouw daarom de 'Lichttoren' genoemd. Later is het hoofdkantoor van de lichtdivisie van Philips in het gebouw gevestigd. De gebouwcode, zoals bij Philips in gebruik, was ED voor het oostelijk deel (incl. de eigenlijke Lichttoren) en EC voor het westelijk deel. Het gebouw is herontwikkeld tot een woon-, werk- en ontspanningscomplex. Het gebouw is een rijksmonument. De Lichttoren staat naast de later gebouwde Witte Dame. Sinds augustus 2009 wordt de toren verlicht met ledlicht. Op de begane grond van De Lichttoren zijn sinds ongeveer 2009 café-restaurants gevestigd. Galerij Zie ook Bezienswaardigheden van Eindhoven Externe link Kennis- en projectenbank herbestemming Informatie over het transformatieproces van gloeilampenfabriek naar woon-, werk- en ontspanningscomplex