NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Keukenhof

La Keukenhof (en néerlandais : [ˈkøːkə(n)ˌɦɔf] ; traduisible en français par « Cour de la cuisine ») est un parc floral néerlandais. Situé dans la commune de Lisse, en province de Hollande-Méridionale, il se trouve à équidistance entre les villes de Haarlem au nord et Leyde au sud. D'une superficie de 32 hectares, il s'agit du plus grand parc floral au monde. En 2023, il est visité par 1,4 million de personnes entre la mi-mars et la mi-mai. Histoire Le XVe siècle voit la création du parc, en tant que partie intégrante du domaine du château de Teylingen. Il sert de jardin potager à la comtesse Jacoba de Bavière : elle trouve là les ingrédients pour sa cuisine, ce qui explique l'origine de l'appellation. En 1840, le parc est redessiné par les architectes Zochter et fils, qui conçoivent également le Vondelpark d'Amsterdam. En 1949, la propriété est transformée pour accueillir les expositions de fleurs à bulbes, à l'initiative du bourgmestre de Lisse de l'époque, W. J. H. Lambooy. Géographie Sur les 32 hectares du parc, les sociétés florales de la région exposent au printemps leurs bulbes en fleur, notamment les tulipes. Connu internationalement, le jardin d'exposition attire plus d'un million de touristes venus des Pays-Bas et d'ailleurs. Il est le plus grand parc floral au monde en superficie. Les bulbes sont fournis gratuitement par les exposants. Les architectes du parc imaginent les massifs environ un an à l'avance et les jardiniers plantent les bulbes entre octobre et décembre. Près de chaque massif, une pancarte donne les coordonnées de l'exposant auprès duquel les fleurs présentées peuvent être achetées. À la fin de la saison, les bulbes sont déterrés pour pouvoir être réutilisés l'année suivante. Le parc d'exposition est entouré de champs de tulipes, jacinthes, narcisses et jonquilles. Plusieurs pavillons présentent des expositions de fleurs (notamment des orchidées dans le pavillon Beatrix). Un moulin à vent datant de 1892 (provenant de Groningue) est installé dans le parc en 1957 pour lui donner un aspect authentique. Il permet d'avoir un point de vue en hauteur sur les champs aux alentours. Les anciens jardins à la française du château sont conservés ; y sont ajoutés un labyrinthe végétal et des fontaines sculptées. Galerie Voir aussi Articles connexes Marché aux fleurs d'Aalsmeer Bloemenmarkt Butchart Gardens Liens externes (fr + nl + en + de) keukenhof.nl Photo aérienne (Google Maps) Photos du parc de Keukenhof Références Portail du jardinage et de l’horticulture Portail des Pays-Bas
Keukenhof

A Keukenhof (fordításban konyhakert) a világ legnagyobb virágoskertje. A hollandiai Lisse városka mellett található, Amszterdamtól délnyugatra, Haarlemtől délre. Méretei miatt gyakran Európa kertjének is nevezik. A hivatalos adatok szerint kb. 7 millió virághagymát ültetnek el évente a 32 hektáros parkban. A park minden évben március utolsó hetétől, május közepéig látogatható. A leglátványosabb a tulipánok virágzása idején, április közepén. A parkot egy 15. századi vadászterületen alakították ki. A keukenhofi kastély grófjai itt termesztették konyhájuk számára a különböző zöldségeket és fűszereket. A kert többször is gazdát cserélt. A 19. században Van Pallandt báró és báróné Jan David Zocher kertépítészt és fiát Louis Paul Zochert bízták meg a kastély körüli kertek rendezésével. A Keukenhof kerteket 1949-ben hívta életre a város akkori polgármestere, azzal a céllal, hogy a hollandiai és európai virágtermelők bemutathassák termékeiket illetve a holland export megsegítése céljából. Panoráma Hivatkozások Külső hivatkozások Keukenhof - A park hivatalos honlapja Keukenhof Gardens képek Keukenhof Gardens képek
Keukenhof

Keukenhof è un parco botanico olandese situato nei pressi della città di Lisse, nell'Olanda Meridionale, circa 35 km a sud-ovest di Amsterdam. È una delle principali attrazioni dei Paesi Bassi. È considerato il più grande parco di fiori a bulbo del mondo, nonché uno dei luoghi più fotografati in assoluto; inoltre è stato inserito tra i giardini floreali più belli d'Europa. Vi fioriscono sette milioni di bulbi piantati a mano su una superficie di 32 ettari. Il parco è aperto al pubblico soltanto per due mesi, dall'inizio della primavera alla metà di maggio (il 21 per l'esattezza). Oltre a 4 milioni e mezzo di tulipani in 100 varietà diverse, sono presenti in gran numero, tra gli altri, narcisi, giacinti e muscari. Nel parco inoltre vi sono 2500 alberi di 87 specie diverse, un lago, canali e vasche d'acqua con fontane, un mulino a vento e numerose sculture che lo rendono in questo ambito il parco più ricco del paese. Il parco nacque nel 1949 su iniziativa dell'allora sindaco di Lisse, il quale organizzò un'esposizione floreale all'aperto. Il grande successo riscosso da tale evento, lo rese un appuntamento fisso e molto atteso, dal grande richiamo internazionale. Storia Nel XV secolo il territorio dove attualmente sorge il parco apparteneva alla contessa Jacoba Van Beierenè. Nel territorio, allora incontaminato, si praticavano esclusivamente attività come la caccia e la raccolta di prodotti della terra da destinare alle cucine del castello Teylingen della contessa. Il nome del parco "Keukenhof", che letteralmente significa "cortile della cucina", deriva proprio da questa sua primitiva usanza. Successivamente la proprietà del parco passò nelle mani di ricchi commercianti, come il barone e la baronessa Van Pallandt, i quali commissionarono agli architetti paesaggisti Jan David e Louis Paul Zocher lo sviluppo di un giardino in stile inglese, che corrisponde oggi alla struttura su cui sorge il parco. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Keukenhof Collegamenti esterni (NL, DE, FR, EN) Sito ufficiale, su keukenhof.nl. Video del parco, su fiori.tv. URL consultato il 10 febbraio 2017 (archiviato dall'url originale l'11 febbraio 2017).
Keukenhof

Keukenhof (em português: "Quintal da Chapaceira"), também conhecida como o Jardim da Europa, situada perto de Lisse, nos Países Baixos, é o maior jardim de flores do mundo. De acordo com a página oficial do parque Keukenhof, sete milhões de bolbos de flores são plantados anualmente no parque. Keukenhof esta situada na Holanda do Sul entre as cidades de Hillegom e Lisse, ao sul de Haarlem e ao sudoeste de Amsterdã(o) . É acessível por ônibus das estações de Haarlem ou Leiden. A ideia para um jardim de flores nasceu em 1949 do então prefeito de Lisse, uma pequena cidade ao sul de Amsterdã(o). O objetivo seria ter uma exposição de flores onde floricultores de todo o país e da Europa poderiam mostrar seus híbridos o que ajudaria os Países Baixos que são o maior exportador de flores do mundo. Keukenhof está aberta anualmente desde a última semana de março até meados de maio. O melhor período para ver as tulipas é em meados de abril, dependendo do tempo. Em 2010 o Parque Keukenhof esteve aberto de 18 de março até 16 de maio. Referências Ligações externas Keukenhof - Página oficial do Parque Keukenhof Keukenhof - Reservando o Parque Keukenhof Keukenhof Flower Gardens
Keukenhof

Keukenhof, situat pe la jumatatea distanței dintre Amsterdam și Haga, într-un orășel numit Lisse, Olanda, cunoscut și ca Grădina Europei, este cea mai mare grădină de flori din lume. Parcul Keukenhof este deschis în fiecare an, începând din ultima săptămână a lunii martie și până în mai. Parcul a fost ideea primarului din Lisse, din 1949, care a dorit să aibă o expoziție florală unde cultivatorii din toată Europa să poată vedea cei mai stranii hibrizi posibili. Pe o suprafață de 32 de hectare, înfloresc milioane de lalele. Istorie În secolul XV, parcul făcea parte din domeniul Castelului Teylingen și servea drept grădină de legume pentru Gravin Jacoba de Bavaria. Ea găsea aici tot ce-i trebuia pentru bucătărie, ceea ce explică originea denumirii Keukenhof, care înseamnă "domeniul bucătăriei". În 1840, s-a amenajat un parc proiectat de arhitecții Zochter și fiul, care au mai conceput și Vondelpark din Amsterdam. În 1949, proprietatea a fost transformată pentru a găzdui expozițiile cu flori de bulbi, lalelele având prioritate. În 2010, Keukenhof va fi deschis între 18 martie și 16 mai. Galerie imagini Legături externe en Site oficial Arhivat în 9 mai 2008, la Wayback Machine. en Gradina de flori Arhivat în 4 mai 2006, la Wayback Machine. en Keukenhof (imagini) Arhivat în 28 septembrie 2007, la Wayback Machine. ro Keukenhof, capitala mondială a lalelelor, 24 martie 2007, Arina Avram, Adevărul ro Parcul lalelelor Keukenhof youtube
Keukenhof

Keukenhof är en blomsterpark som ligger utanför Lisse i Nederländerna. Parken etablerades 1949 och är känd för sina vackra tulpaner. Parken är en stor turistattraktion som drar många besökare under de två månader som den har öppet varje år. Keukenhofparken täcker ett område på 32 hektar. Cirka 7 miljoner blomlökar planteras årligen. Keukenhof har förutom tulpaner också många andra blommor; hyacinter, påskliljor, liljor, rosor, nejlikor och iris. I genomsnitt lockar Rijksmuseum 8000 personer om dagen och Efteling 14000. Men under två månader om året är Keukenhof den största turistattraktionen med 26000 besökare om dagen. Antalet besökare 2023 uppgick till 1,1 miljon. Källor Externa länkar Keukenhofs webbplats Wikimedia Commons har media som rör Keukenhof.
Кекенгоф

Кекенгоф (нід. Keukenhof [køːkə (n) ˌɦɔf] — кухонний парк) — королівський парк квітів у Нідерландах. Також відомий під назвою Сад Європи (англ. Garden of Europe). Розташований майже на самому узбережжі між Амстердамом і Гаагою в невеликому містечку Ліссе (нід. Lisse), при під'їзді до якого повсюди є покажчики маршруту на Кекенгоф. Сад Кекенгоф, розташований на 32 гектарах землі, знаменитий своїми квітами і великими тюльпановими галявинами. У парку посаджено 4,5 мільйона тюльпанів 100 різних різновидів. Тут три оранжереї: з тюльпанами, золотими нарцисами і пишним бузком в одній, червоними трояндами в інший і орхідеями в третій. Парк щорічно відкривається для відвідувачів приблизно з 20-х чисел березня до 20-х чисел травня. Наприкінці квітня там проходить парад квітів «Bloemencorso Bollenstreek» — процесія різних композицій, складених з квітів. 1840 року парк спроєктували ландшафтні архітектори Зохери, які свого часу спроєктували розбивку Вонделпарка в Амстердамі. Вперше виставка квітів у Кекенгофі пройшла в 1949 році з ініціативи бургомістра міста Ліссе пана Ламбоя. Тепер Кекенгоф щорічно відвідують понад 800 тисяч туристів з різних країн. Доходи Кекенгоф не отримує державних субсидій. Доходи отримують від продажу квитків та ліцензій на харчові продукти і напої. 2019 року було 1.5 млн відвідувачів і дохід Кекенгофа склав 25 мільйонів євро. 2020 року через пандемію коронавірусу 2019—2020 років і закриття для її стримування парк був закритий із 21 березня по 10 травня, що обійшлося йому приблизно в 25 мільйонів доларів втрат в доходах. Галерея Див. також Майнау Примітки Посилання Офіційний сайт [Архівовано 6 лютого 2019 у Wayback Machine.] На карті
Beukenhorst (Vught)

Beukenhorst is een landgoed en natuurgebied dat zich bevindt tussen Vught en Esch. Het landgoed is in particulier bezit en meet 207 ha. Geschiedenis Dit landgoed is aangelegd op de voormalige Vughtse Heide door Theodoor François van Santvoort, die in 1780 dit gebied kocht en er een landhuis liet bouwen. Het gebied grensde aan zijn bezittingen. Toen hij in 1818 overleed werd het goed verkocht aan Johanna van Lanschot. Naast het huis was er een koetshuis, een duiventil, boomgaarden en dergelijke. Na haar overlijden in 1859 werd haar neef Henricus van Lanschot de eigenaar. Uit zijn huwelijk met Paulina van der Kun kwamen geen kinderen voort. Toen beiden overleden waren kwam het goed in bezit van Victor Tilman om in 1915 te worden verkocht aan Frederik Hendrik Fentener van Vlissingen. Deze leefde van 1882-1962 en trouwde in 1905 met Sophia Velthuijs. In 1925 werd het oude landhuis gesloopt en een nieuw landhuis gebouwd in de trant van het voorgaande. Veel bijgebouwen bleven gespaard. Het landgoed had tijdens de Tweede Wereldoorlog veel te lijden van beschietingen en op 8 maart 1945 werd het landhuis getroffen door een neerstortende V2-raket. Het werd echter in 1950 gerestaureerd. Vanaf 1976 werd het landgoed door de erfgenamen Fentener van Vlissingen verhuurd. Van 1983-1987 werd het bewoond door Dries van Agt, die toen Commissaris van de Koningin in Noord-Brabant was. Natuur Het landgoed is aangelegd in Engelse landschapsstijl. Er zijn eiken-beukenbossen, waterpartijen en landbouwgronden te vinden. Dalkruid en lelietje-van-dalen behoren tot de flora. Als broedvogels zijn wespendief, boomklever, zwarte specht, kleine bonte specht, grote bonte specht, appelvink, goudvink te noemen. Het landgoed is niet toegankelijk. Externe link Buitenplaats Beukenhorst
Vroedvrouwenschool

De Vroedvrouwenschool was een onderwijsinstelling in het Heerlense stadsdeel Heerlerbaan, gelegen aan Zandweg 180. Geschiedenis De school, voluit Katholieke Kweekschool voor Vroedvrouwen genaamd, begon in 1913 aan de Akerstraat. Ze werd gesticht vanwege de toenmalige hoge kindersterfte in Limburg. Eén der initiatiefnemers was Peter Joseph Savelberg. De school grensde direct aan het toenmalige Sint-Jozefziekenhuis. De school werd spoedig te klein, temeer omdat ook een doorgangshuis voor ongehuwde moeders aan het gebouw werd gevestigd. Jan Stuyt ontwierp nieuwbouw aan de Zandweg, nabij het Sint-Elisabethgesticht. Dit gebouw werd in 1923 geopend door Koningin Wilhelmina. Het complex, in neoclassicistisce stijl, omvatte een langwerpig verblijfsgebouw met poortgebouw, en in 1934 werd een kapel in dezelfde stijl aangebouwd. In 1993 verhuisde de Vroedvrouwenschool naar Kerkrade en tegenwoordig is de opleiding ondergebracht bij het Academisch Ziekenhuis Maastricht. Het gebouw, dat geklasseerd is als Rijksmonument, is sinds 1998 in gebruik als appartementencomplex voor ouderen en heet Parc Imstenrade. Aan het gebouw bevindt zich een plaquette die herinnert aan de Oostenrijkse literator Thomas Bernhard, die er in 1931 geboren werd.
Kromhoutkazerne (Utrecht)

De Kromhoutkazerne of Kromhout Kazerne is een kazerne van de Nederlandse krijgsmacht in Utrecht. De kazerne is vernoemd naar luitenant-generaal Joachim Hendrik Kromhout. Oude kazerne De oude Kromhoutkazerne werd gebouwd tussen 1910 en 1913 naar een ontwerp van Kapitein der Genie P.J. Post van der Steur (1871 - 1960). In september 1913 werd de kazerne in gebruik genomen door de genie. De voormalige kazerne is tegenwoordig onderdeel van de Universiteit Utrecht. Hier is de international campus met het Engelstalige University College Utrecht en de Utrecht University School of Economics gevestigd, waar studeren en wonen gecombineerd wordt. De commandantsvilla aan de Prins Hendriklaan is een rijksmonument, diverse andere delen van de kazerne zijn dat eveneens. Nieuwe kazerne Naast deze voormalige kazerne is een nieuwe kazerne verrezen, die oktober 2010 in gebruik is genomen als onder meer hoofdkwartier van de Koninklijke Landmacht. De nieuwe, in 2008-2010 gebouwde kazerne omvat een gebied van in totaal bijna 19 hectare. Het bestaat uit kantoren waarin onder meer het hoofdkwartier van de Koninklijke Landmacht, het Commando Materieel en IT (COMMIT) en het Defensie Ondersteuningscommando zijn ondergebracht. Er zijn in totaal 3.300 werkplekken. Daarnaast zijn op het kazerneterrein sport-, vergader-, restaurant- en legeringsfaciliteiten gerealiseerd. Dit PPS contract wordt gerealiseerd door het consortium Komfort, een samenwerkingsverband tussen Strukton, Ballast Nedam en John Laing. Op de kazerne is een grote groenzone met gazons en veel bomen en een ondergrondse parkeergarage. De nieuwe kazerne staat op het terrein van het voormalige Fort Vossegat. Er bevinden zich nog de volgende overblijfselen van Fort Vossegat: Het bomvrij wachthuis Een doorlaatsluis (genoemd "de Brug met de twaalf gaten") De Tamboershut Op het terrein van de kazerne staan ook de kunstwerken Bullet en Grow gemaakt door Ram Katzir. Certificering Zes kazernegebouwen van de Kromhout Kazerne in Utrecht vielen in de prijzen m.b.t. duurzame werk- en leefomgevingen. Het kazernecomplex heeft op 21 februari 2017 de BREEAM-certificering Excellent gekregen. Afbeeldingen Zie ook Forten bij Utrecht Hojelkazerne Van Sypesteynkazerne Willemskazerne
Fort De Gagel

Fort De Gagel is een fort in Utrecht. Het fort werd tussen 1819 en 1821 aangelegd als onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het fort bestaat uit verschillende rijksmonumenten. Functie en ligging De functies van het fort bestonden in hoofdzaak uit het afsluiten en verdedigen van de Gageldijk, de Kerkeindsche Dijk en het flankeren van de Klopdijk. Het werk ligt op ongeveer 1,5 kilometer ten noordoosten van het Fort aan de Klop en verdedigde verder onder meer het inundatiekanaal met sluiswerken van de Klopvaart. Ten oosten van het fort ligt Fort Ruigenhoek dat in de derde bouwfase van de Nieuwe Hollandse Waterlinie is gerealiseerd Geschiedenis Het Fort De Gagel werd als aarden werk aangelegd in de jaren 1819-1821. Er was geen bebouwing en op de wallen waren opstelplaatsen voor het geschut. Het geheel was omgeven door een gracht. Tussen 1850 en 1852 werd een vierkant, bomvrij wachthuis gebouwd. Het wachthuis is 16 meter lang en breed en werd destijds ook omringd door een gracht. De gemetselde muren zijn 1,5 meter dik en zijn afgerond op de hoeken. De keelzijde van het fort is naar het zuidwesten gericht en de frontzijde naar het noordoosten. Op het wachthuis was plaats voor twee vuurmonden, terwijl rondom schietgaten voor kanon- en geweervuur in de muren zitten. Het fort is rond 1880 nogmaals verbeterd. Het wachthuis werd verbouwd en de borstwering van het dak verwijderd. Verder is de gracht om het wachthuis gedeeltelijk gedempt en zijn een bomvrije kazerne van twee verdiepingen en een remise aan het fort toegevoegd. Vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog zijn in 1939/1940 ten noorden van de kazerne, naast elkaar drie Groepsschuilplaatsen Type P gebouwd. Het fort is drie keer in staat van verdediging gebracht. De eerste keer bij de Frans-Duitse Oorlog in 1870. De tweede keer bij de mobilisatie in 1914 en voor de derde en laatste keer in 1939/1940. Op de open binnenruimte en in de wallen werden loopgraven aangelegd met de drie groepsschuilplaatsen van gewapend beton. Bij de aanleg van de wijk Overvecht is Fort de Gagel in 1971 door de gemeente Utrecht overgenomen van het Rijk. Sinds 2022 heeft het fort een publieksfunctie en is het in gebruik als restaurant en evenementen locatie. Beschermd als rijksmonument Het fort kent een beschermde status als rijksmonument. Om precies te zijn, zijn er 10 onderdelen op het fort zelf die een inschrijving in het rijksmonumentenregister hebben. Deze, en nog eens 3 onderdelen van de Nieuwe Hollandse Waterlinie in de directe omgeving van het fort die eveneens rijksmonument zijn, zijn te vinden in de Lijst van rijksmonumenten op Fort de Gagel. Zie ook Forten bij Utrecht Externe links Officiële website van Fort de Gagel Hollandse Waterlinie-Kenniscentrum Fort De Gagel Stelling van Utrecht Fort De Gagel.
Jan Schaeferbrug

Le Jan Schaeferbrug (qui apparaît parfois sous le nom de parfois Javabrug) est un pont de l'arrondissement Oost d'Amsterdam, aux Pays-Bas. Situé dans le Oostelijk Havengebied, il relie le Piet Heinkade à l'île de Java-eiland. Il a été conçu par l'architecte néerlandais Ton Venhoeven, et baptisé en l'honneur du politicien Jan Schaefer (1940-1994). Le premier pilier du pont, qui fut inauguré en 2001, fut installé en 1999. L'une des particularités du pont tient au fait que sa partie centrale est amovible. Le pont n'est donc pas un pont mobile à proprement parler, mais peut être temporairement démonté dans le cas d'événements spéciaux comme la course de voile Sail Amsterdam au cours de laquelle des voiliers de grande taille ont besoin de passer dessous. Cela se produisit pour la première fois en août 2005. L'une des autres spécificités du pont est qu'il passe au travers du Pakhuis De Zwijger au sud. Cela s'explique par le fait que le pont a été construit dans le plongement de la Kattenburgerstraat et que la Pakhuis ne pouvait pas être démolie. Une ouverture y fut ainsi ajoutée pour aménager l'immeuble, et permettre aux vélos et personnes d'y circuler. Le Pakhuis rouvrit ses portes en 2006 à la suite de travaux de restauration, et accueille de nouveau des expositions et événements culturels. Liens externes Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail d’Amsterdam Portail des ponts
Koningin Juliana Toren

Julianatoren (English: Juliana Tower) is an amusement park located in the municipality of Apeldoorn, in the Netherlands. The park is built around the Queen Juliana Tower, which was built in 1910, and is currently a rijksmonument (listed building). The tower was built next to Het Loo Palace, to celebrate the birth of Queen Juliana of the Netherlands at the palace in 1909. Originally the tower was called Prinses Juliana Toren (Princess Juliana Tower) between 1910 and 1948, with an interval during the Second World War between 1940 and 1945 when it was called Juliana Toren (Juliana Tower). The park received 450,000 visitors in 2009. References External links Media related to Julianatoren at Wikimedia Commons
Koningin Juliana Toren

Koningin Juliana Toren (« la tour de la reine Juliana ») est un parc d'attractions situé à Apeldoorn, aux Pays-Bas ouvert en 1910. Il rend hommage par son nom à la reine Juliana des Pays-Bas. En 2010, Koningin Juliana Toren est le cinquième parc néerlandais quant à la fréquentation. Il reçoit 500 000 visiteurs, Efteling et ses 4 millions de visiteurs étant en tête. Attractions Brandweerspel - Fire Brigade Carrousel - Carrousel à vapeur de 1887 Disneymolen - Manège Glijbanen - Toboggan Helivlucht Jul's Ballonvaart Jul's Bat Mouse Vlucht - Manège Jul's Cabrioland - Parcours de voitures Jul's Dino Toer - Parcours de voitures Jul's Duikvlucht Jul's Grote Disco Bots - Autos tamponneuses junior Jul's Helikopterbaan - Parcours d'hélicoptères pour enfants Jul's Piratennest - Cinéma interactif Jul's Stones Baan - Parcours de voitures Jul's Treintje - Train Jumbodans - Manège Kabouterwonderland - Parcours scénique Mega Muizenschommel - Bateau à bascule Mini Botsauto's - Autos tamponneuses junior Moby Dick - Rockin' Tug de Zamperla Motorboten / Piratenbootjes - Bouées tamponneuses Muizenfietsbaan - Monorail à pédales Muizenval Paardenbaan - Chevaux Galopants Razende Raceauto's Reuzenrad - Grande roue Simulator - Simulateur de mouvements Spookslot - Parcours scénique Super Achtbaan - Montagnes russes junior de Vekoma (1993) Tollende Hoed - Sombreros Tollende Muis Trampolines - trampolines Tuimelende Theekopjes - Tasses Uitkijktoren - Tour d'observation Vlinder - Butterfly de Heege Freizeittechnik (2000) Vliegende Bus - Crazy Bus de Zamperla Vuurtoren - Tour de Heege Waterfietsen - Pédalos Galerie Références Lien externe (nl) Site officiel Portail des parcs de loisirs Portail des Pays-Bas