NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Concertgebouw

El Real Concertgebouw es una sala de conciertos de Ámsterdam, Países Bajos. Gracias a su excelente acústica, el Concertgebouw se considera como una de las tres mejores salas de concierto del mundo, junto al Symphony Hall de Boston​​ y el Musikverein de Viena.​​ Es la sede de la Koninklijk Concertgebouworkest, Orquesta Real del Concertgebouw. Historia El arquitecto del edificio fue Adolf Leonard van Gendt, quien se basó en el Neue Gewandhaus de Leipzig, construido dos años antes y destruido en 1943, durante la Segunda Guerra Mundial. Las obras se iniciaron en 1883 en un pastizal más allá de los límites de la ciudad. Se plantaron en un terreno arenoso, 2186 pilotes de 12 a 13 metros de longitud. El salón principal fue abierto al público el 11 de abril de 1888, con un concierto inaugural en el que la orquesta de 120 músicos y un coro de 500 cantantes, interpretaron obras de Wagner, Handel, Bach y Beethoven. La Grote Zaal (auditorio principal) tiene 44 metros de longitud, 28 de ancho, y 17 de alto; posee alrededor de 2000 asientos. El tiempo de reverberación es de 2.8 segundos sin público, 2.2 segundos con público, haciéndola una sala ideal para el repertorio romántico tardío, como el de Gustav Mahler. Esta misma característica la hace poco apta para la música amplificada. La Kleine Zaal (auditorio pequeño) tiene forma oval y se encuentra detrás del principal, tiene 20 metros de longitud y 15 de anchura. Su íntimo espacio es apropiado para música de cámara y lieder. Cuando la construcción se completó, la acústica no era perfecta, y se requirió mucho esfuerzo para afinar el ambiente sonoro. En las últimas restauraciones se tuvo esto en cuenta, cuidando de no alterar los materiales utilizados en la decoración interior. En la actualidad, en el Concertgebouw se interpretan anualmente cerca de ochocientos conciertos al año para un público de 850.000 personas, lo cual la convierte en una de las salas de concierto más visitadas del mundo. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Concertgebouw. Página oficial
Concertgebouw

Il Concertgebouw (/kɔnsɛrtɣəˈbaʊ̯/) è una sala da concerto di Amsterdam, considerato per qualità tra le prime tre sale al mondo. Il suo spazio ospita numerosi eventi concertistici, sia di musica classica sia di musica leggera ed è la sede dell'Orchestra reale del Concertgebouw. La struttura del Concertgebouw venne progettata nella seconda metà dell'Ottocento, e la sua edificazione impiegò gli operai per quasi sei anni a partire dal 1883, per venire ufficialmente inaugurato l'11 aprile 1888. La sala è celeberrima fra gli ascoltatori di musica classica e nota anche nella cultura popolare; ad esempio, è citata da Paul McCartney nel testo del brano Rock Show tratto dal suo album Venus and Mars. Note Voci correlate Monumenti di Amsterdam Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Concertgebouw Collegamenti esterni (NL) Sito ufficiale, su concertgebouw.nl. (EN) Sito ufficiale, su concertgebouw.nl. Concertgebouw, su archINFORM. (EN) Concertgebouw, su Structurae.
Concertgebouw (Amsterdam)

Concertgebouw – sala koncertowa w Amsterdamie uznawana za jedną z trzech na świecie z najlepszą akustyką. Historia Pomysł budowy sali powstał po liście G.C.C.W. Haywarda, który w 1881 roku napisał do pisma De Amsterdammer o tym, że władze miasta nie dbają o życie muzyczne miasta, które nie ma odpowiedniej sali koncertowej. Kilka miesięcy po tym liście powstał komitet w skład którego weszło sześciu wpływowych obywateli miasta. O opracowanie projektu poprosili holenderskiego architekta P.J.H. Cuypersa. Zaproponował on budowę sali w Nieuwer-Amstel na ówczesnych przedmieściach Amsterdamu. Jego projekt powstał we wrześniu 1881 roku, a inspiracją była Kaisersaal w Düsseldorfie. Po prezentacji projektu inwestorom i w prasie został on skrytykowany przez holenderskiego kompozytora W.F. Thoofta, który kilka lat mieszkał w Düsseldorfie i stwierdził, że tamta sala ma złą akustykę. Dlatego w czerwcu 1882 roku komitet podjął decyzję o ogłoszeniu konkursu na salę z widownią na 2000 osób oraz sceną mieszczącą 120 orkiestrę i 500-osobowy chór. Głównym kryterium wyboru zwycięskiej pracy była akustyka. Komitet podjął decyzję 6 kwietnia 1883 roku wybierając projekt Adolfa Leonarda van Gendta. Sala została otwarta 11 kwietnia 1888 roku. W latach 1985–1988 z powodu osiadania budynku został przeprowadzony generalny remont. W ziemię wbito 400 metalowych rur na których umieszczono konstrukcję o wadze 10 000 ton. Dobudowano również południowe skrzydło według planu Pi de Bruijna. Sala jest siedzibą Koninklijk Concertgebouworkest, która pierwszy koncert dała tu 3 listopada 1888 roku. W 1988 roku królowa Beatrix nadała jej tytuł Koninklijk (Królewska). Architektura Z powodu podmokłego gruntu budynek został zbudowany na 2186 palach mających około 13 metrów. Znalazły się w nim dwie sale w stylu neoklasycystycznym: mała o powierzchni 20 na 15 m i widownią na 437 osób. sala główna ma wymiary 44 na 28 metrów. Widownia, która może pomieścić 2000 osób jest podzielona na dwie części. Pośrodku znajduje się scena dla orkiestry. Pod małą salą znajduje się Sala Lustrzana (Spiegelzaal) z widownią na 255 osób, a w podziemiach Sala Chóru (Koorzaal) z widownią na 150 osób. Ta ostatnia powstała po remoncie w 1985 roku. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona Concertgebouw
Concertgebouw (Amsterdam)

Koninklijk Concertgebouw (în traducere literală Clădirea de concerte regală) este un edificiu din Amsterdam care găzduiește numeroase evenimente concertistice, de muzică clasică sau muzică ușoară, în patru săli de concerte: Grote Zaal, Kleine Zaal, Koorzaal și Spiegelzaal. Grote Zaal este renumită pentru acustica sa excelentă, considerată una dintre cele mai bune din lume. Ea este sediul Orchestrei Regale Concertgebouw. Note Materiale media legate de Concertgebouw la Wikimedia Commons
Консертгебау

«Консе́ртгеба́у» (нид. Concertgebouw букв. «здание для концертов», МФА: [kɔnˈsɛrtxəˌbʌu]) — концертный зал в Амстердаме, одна из лучших концертных площадок Нидерландов. Здание «Консертгебау» построено в 1883—1888 годах по проекту архитектора Адольфа Леонарда ван Гендта. Большой зал открылся 11 апреля 1888 года концертом из произведений Баха, Генделя, Бетховена и Вагнера. Спустя полгода в «Консертгебау» дебютировал одноимённый оркестр, для которого «Консертгебау» стал постоянным домом. Большой зал «Консертгебау» вмещает 2037 слушателей, малый рассчитан на 478 мест. На балконах Большого зала выбиты имена 45 композиторов, в числе которых 12 «местных» (начиная с Орландо ди Лассо) и крупнейшие авторы разных стран, вплоть до Р. Штрауса и И. Ф. Стравинского. Примечания Ссылки сайт Консертгебау (англ.) (нид.)
Concertgebouw

Concertgebouw je koncertna dvorana v Amsterdamu na Nizozemskem. Nizozemski izraz »concertgebouw« dejansko pomeni »koncertna stavba«. Zaradi svoje akustike šteje dvorana Concertgebouw za eno najboljših koncertnih dvoran v svetovnem merilu, kot sta npr. Boston Symphony Hall in dvorana Musikverein na Dunaju. Viri
Concertgebouw

Concertgebouw är ett konserthus i Amsterdam i Nederländerna. Det holländska ordet "concertgebouw" betyder på svenska "konsertbyggnad". I fråga om akustik, anses Concertgebouw vara ett av de tre bästa konserthusen i världen jämte Bostons Symphony Hall och Musikverein i Wien. Historia Arkitekt för byggnaden var Adolf Leonard van Gendt, som bl.a. var inspirerad av Neue Gewandhaus i Leipzig, som byggdes två år tidigare (och ödelades 1943). Bygget började 1883 på en plats som på den tiden låg utanför Amsterdam, i Amstelveen. 2 186 pålar som var 12–13 meter långa slogs ned i marken för att ge stöd åt byggnaden. Huset öppnades den 11 april 1888, med en öppningskonsert där 120 musiker och en kör med 500 sångare framförde verk av Wagner, Händel, Bach och Beethoven. Concertgebouw är hemvist för Koninklijk Concertgebouworkest, som gav sin första konsert i byggnaden den 3 november 1888. Grote Zaal ("Stora salen") rymmer 2037 åskådare, och är 44 m lång, 28 m bred och 17 m hög. Salens efterklang är 2,8 sekunder utan publik, 2,2 sekunder med publik vilket gör den idealisk för musik från den sena romantiska perioden, exempelvis verk av Mahler. Denna karakteristik gör den dock mindre lämplig för modern musik, men grupper som The Who och Pink Floyd uppträdde där på 1960-talet. Förutom stora salen finns också Kleine Zaal ("Lilla salen"), med 478 platser. Kleine Zaal är 20 m lång och 15 m bred, och lämpar sig väl för kammarmusik och lieder. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Concertgebouw. Concertgebouw Bilder från Concertgebouw
Консертгебау

Консе́ртґебау (нід. Concertgebouw, МФА: [kɔnˈsɛrtxəˌbʌu], Консертхебав) — концертна зала в столиці Нідерландів місті Амстердам; значний культурний осередок і одна з найвідоміших споруд міста. Назва з нідерландської перекладається дослівно — «концертна зала». Заклад розташований в середмісті за адресою: Concertgebouwplein 10 1071 LN Amsterdam. Опис будівлі Архітектори схиляються до думки, що при ретельному дослідженні, амстердамський Консертгебау по суті є практично реплікою лейпцизького Гевандгауса (другого), побудованого ще 1781 року. Адже форма зали (щоправда, вдвічі більшої), сцена в оточенні глядацьких місць, здійняття сцени у вигляді амфітеатру, її акустична лінза, кесони стелі і параболічні ніші віконниць другого яруса є дуже подібними на такі ж у Гевандгаусі. Велика зала Консертгебау вміщає 2037 слухачів, мала зала розрахована на 478 місць. Велика зала має деякі проблеми з акустикою в ряді зон — біля галерей та в їхніх закутках, однак завдяки розподіленню звуку, зумовленому об'ємами зали і співвідношенням поглинання та розсіювання, зала є доволі комфортною для прослуховування романтичної музики. На балконах великої зали Консертгебау викарбувані імена 45 композиторів, з-поміж яких 12 голландських авторів (починаючи від Орландо ді Лассо) та видатні творці музики інших країн — від Штрауса, Дебюссі, Дворжака та Шопена до Чайковського та Стравінського. Історія Консертгебау був закладений 6-ма нащадками засновників Нью-Йорка, які в 1883 році придбали ділянку землі — власне пасовище, розташоване перед Рейксмузеєм, що в той час тільки будувався. Ця будівля задумувалась як центр майбутнього району Амстердама, який мали звести на цьому місці. Будівельні роботи тривали 5 років — у період 1883—88 років за проектом нідерландського архітектора Адольфа Леонарда ван Гендта. Офіційне відкриття концертної зали відбулося 11 квітня 1888 року — на сцені Консертгебау давали концерт, складений з творів Баха, Генделя, Бетховена та Вагнера. Через півроку в Консертгебау дебютував однойменний оркестр, для якого концертна зала стала постійною домівкою. Попри те, що за задумом будівничих Консертгебау був побудований з урахуванням вологості ґрунтів — його звели на 2 186 дерев'яних палях, це однак не гарантувало непросідання споруди. Відтак, аби протистояти непевному ґрунту, будівлю концертної зали декілька разів ретельно реконструювали і реставрували. Востаннє відновлювальні роботи проводились у 1980 і 1990 роках. Прикметно, що докорінних змін у первинному плануванні будівлі під час подальших реставрацій ніколи не було допущено. За час свого існування амстердамський Консертгебау став одним з найпопулярніших і найвідвідуваніших концертних майданчиків світу — тут виступали перші зірки, національні і світові, найрізніших видів виконавського мистецтва — від віртуозів класичної музики до представників неформальних відгалужень сучасної мас-культури. Примітки Див. також Heineken Music Hall Джерела та посилання www.concertgebouw.nl — офіційний сайт «Консертгебау». (нід.) Крамер О. Ю., Концертна зала як спеціалізована будівля. Історія появи та загальні шляхи еволюції (до середини ХХ ст.) (рос.)
Гронингенски университет

Гронингенският университет (на английски: University of Groningen; на нидерландски: Rijksuniversiteit Groningen (RUG)) е създаден през 1614 година и е сред най-старите висши учебни заведения в страната. Той е сред 100-те най-добри университета в света във всички най-престижни световни класации. Университетът е дом на първата жена студент, първата жена професор в страната, първия холандски астронавт и първия президент на Европейската Централна Банка. University of Groningen е на 2-рото място в страната и на 59-о вThe Academic Ranking of World Universities (ShanghaiRanking). Той е един от елитните изследователски университети в Европа, а сферите, в които се е специализирал, са психология, медицина, бизнес администрация, екология и социология. Обучението в университета става на малки групи и окуражава студентите да взимат дейно участие в дискусии, генерирането на идеи и изграждането на знания. Университетът предлага баланс между теория и практика, като помага на всеки да развие индивидуалните си таланти. Грьонингенският университет предлага 45 бакалавърски и 146 магистърски програми. Факултетът по право на университета е един от най-добрите в страната. Към днешна дата в Грьонингенския университет учат 30 000 студенти – почти 5000 от тях са чуждестранни. През последните три години печели престижната награда за удовлетвореност на международните студенти.
Universitat de Groningen

La Universitat de Groningen (neerlandès: Rijksuniversiteit Groningen, abreujat RuG) és una universitat pública neerlandesa situada a Groningen, al nord dels Països Baixos. Fou creada el 1614 i és la segona universitat més antiga del país (després de la Universitat de Leiden) i una de les més grans, amb més o menys 30.000 estudiants i 6.000 empleats. Des de la seva creació, s'hi han graduat més de 100.000 estudiants. La Universitat de Groningen té 10 facultats que es troben a parts diferents de la ciutat: Facultat d'Economia i Administració d'Empreses, al complex de Zernike, al nord de la ciutat Facultat de Teologia, al centre de la ciutat dins d'una antiga presó Facultat de Ciències del Comportament i Socials, al nord del centre de la ciutat Facultat d'Arts, al complex de Harmonie al centre de la ciutat Facultat de Medicina, part de l'UMCG (Centre Mèdic Universitari de Groningen) Facultat de Dret, al complex de Harmonie al centre de la ciutat Facultat d'Organística, al complex de Zernike, al nord de la ciutat Facultat de Filosofia, al centre de la ciutat dins d'una antiga presó Facultat de Matemàtiques i Ciències Naturals, al complex de Zernike, al nord de la ciutat University College Groningen Alumnes destacats Johann Heinrich Alting, teòleg Gerbrand Bakker, mèdic de principis del segle xix Johan van Benthem, informàtic Johann Bernoulli, matemàtic Bart Bok, astrònom Clemens von Bönninghausen, advocat, botànic, mèdic homeòpata James Burnett Job Cohen, exalcalde d'Amsterdam Wim Duisenberg, el primer president del Banc Central Europeu de Frankfurt Ubbo Emmius, fundador de la universitat Pim Fortuyn, professor, després polític Willem Frederik Hermans, professor i escriptor Gerardus Heymans, filòsof i psicòleg Pieter Hofstede Crull, jurista, fiscal general i governador interí de Surinam Johan Huizinga, historiador Aletta Jacobs, la primera dona als Països Baixos que va rebre un títol en Medicina Jaap Kunst George Malliaras, professor de Ciència de Materials, Universitat de Cornell Evangelos Manias, professor de Ciència dels Materials i Enginyeria, Universitat Estatal de Pennsilvània Wubbo Ockels, primer astronauta neerlandès, va rebre un doctorat en física i matemàtica, 1973 Heike Kamerlingh Onnes, va rebre el Premi Nobel de Física Jan Oort, astrònom Maurits van Oranje Nassau Joost Platje, Professor d'Economia, Universitat de Oxford Johannes Jacobus Poortman, filòsof, psicòleg Willem de Sitter, astrònom Henk G. Sol, professor d'enginyeria d'empresa i les TIC Dirk Stikker, secretari general de l'OTAN Pieter Jelles Troelstra, advocat, polític Henk te Velde, professor d'història dels Països Baixos a la Universitat de Leiden Hans van Abeelen, primer genetista neerlandès Wietse Venema, programador i físic Jacques Wallage, exalcalde de Groninga Paramanga Ernest Yonli, primer ministre de Burkina Faso (2000-2007) Frits Zernike, professor de física teòrica, guanyador del Premi Nobel de Física en 1953 Peter Hofstee, professor de física teòrica Epke Zonderland, gimnasta i medalla d'or en la prova de barra fixa en els Jocs Olímpics d'Estiu de 2012 Referències Vegeu també Museu Universitari
Rijksuniversiteit Groningen

Rijksuniversiteit Groningen (latinsky Academia Groningana, anglicky University of Groningen; zkratka RUG) je univerzita v Groningenu v Nizozemsku. Byla založena v roce 1614. Patří mezi nejstarší a největší univerzity v Nizozemsku. Rijksuniversiteit Groningen má 10 fakult, 27 výzkumných center a nabízí více než 175 studijních programů. V současnosti ji navštěvuje okolo 27 tisíc studentů. V akademickém roce 2012–2013 se umístila na 89. místě v žebříčku nejlepších světových univerzit (Times Higher Education World University Rankings) a jako 29. v Evropě. Historie Groningenská univerzita byla založena 23. srpna 1614. Prvním rektorem byl teolog, historik a pedagog Ubbo Emmius. Do roku 1876 byla vyučovacím jazykem latina. Významní zaměstnanci V roce 2016 obdržel molekulární chemik Ben Feringa Nobelovu cenu za chemii. Významní absolventi Hans van Abeelen, behaviorální genetik Johann Bernoulli, švýcarský matematik, fyzik a lékař Pim Fortuyn, politik Willem Frederik Hermans, spisovatel fotograf a scenárista Johan Huizinga, historik, jeden ze zakladatelů historie kultury Aletta Jacobsová, feministka, lékařka – první žena, která získala v Nizozemsku univerzitní vzdělání Wubbo Ockels, fyzik a astronaut Heike Kamerlingh Onnes, fyzik, objevitel supravodivosti Jan Oort, astronom Willem de Sitter, matematik, fyzik a astronom Frits Zernike, fyzik, nositel Nobelovy ceny za fyziku Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Rijksuniversiteit Groningen na Wikimedia Commons Oficiální webové stránky Archivováno 24. 3. 2010 na Wayback Machine.
Rijksuniversiteit Groningen

Rijksuniversiteit Groningen er et universitet beliggende i Groningen, Nederlandene. Universtetet har ca. 5.000 ansatte og 26.500 studerende (2009). Universitetet blev grundlagt i 1614 og er således det næstældste i Nederlandene. Det består i dag af ti fakulteter, ni kandidatskoler og 27 forskningscentre. Universitetet er med i Coimbragruppen. Eksterne henvisninger Universitetets hjemmeside
Università di Groninga

L'Università di Groninga (in olandese: Rijksuniversiteit Groningen) è un'università olandese situata nella città di Groninga. Storia L'Università di Groninga fu fondata nel 1614 nell'allora Repubblica delle Sette Province Unite. La facoltà offriva quattro corsi: filosofia, legge, medicina e teologia. Il primo rettore fu Ubbo Emmius. Durante l'occupazione francese (1795-1814) l'università fu amministrata dall'Università imperiale di Parigi e rinominata Università imperiale di Groninga concedendole, diversamente da quella di Leida, di rimanere aperta. Nel 1815, l'Università di Groninga congiuntamente a quelle di Leida e Utrecht furono dichiarate rijkshogescholen (una sorta di college statale) da parte del Regno unito dei Paesi Bassi. Nel corso dell'Ottocento, dopo le guerre napoleoniche, l'università riprese a crescere e furono introdotte nuove facoltà quali matematica e fisica. Nel 1877 l'istituto fu ufficialmente rinominato università reale (rijksuniversiteit). Struttura L'università è organizzata nelle seguenti facoltà: Discipline umanistiche Economia e commercio Filosofia Giurisprudenza Scienze mediche Scienze e ingegneria Scienze sociali e comportamentali Scienze del territorio Teologia e studi religiosi Le sedi universitarie sono dislocate nella città di Groningen e dintorni con l'eccezione delle sedi minori di L'Aia, Leeuwarden e Schiermonnikoog. Le sedi storiche sorgono in centro città, nel quartiere Binnenstad, ospitano la biblioteca universitaria e le facoltà di economia, filosofia e giurisprudenza; nella zona est del centro, nel quartiere Noorddijk, si trova la facoltà di scienze mediche. Le rimanenti facoltà sono collocate nel campus universitario Zernike, il quale è condiviso con la Hanze University of Applied Sciences, l'altra università cittadina. Rettori Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sull'Università di Groninga Collegamenti esterni Sito ufficiale, su rug.nl. Opere di Università di Groninga / Università di Groninga (altra versione), su MLOL, Horizons Unlimited. (EN) Opere di Università di Groninga, su Open Library, Internet Archive. (EN) Opere riguardanti Università di Groninga, su Open Library, Internet Archive.
Uniwersytet w Groningen

Uniwersytet w Groningen (Rijksuniversiteit Groningen, RUG) – holenderska uczelnia publiczna z siedzibą w Groningen. Historia Uczelnia została założona w 1614 roku z inicjatywy władz Groningen i okolicznego regionu Ommelanden. Początkowo składał się z czterech wydziałów: Teologii, Prawa, Medycyny i Filozofii. Pod koniec XVII i w XVIII wieku rozwój uczelni został spowolniony przez trudną sytuację polityczną i liczne wojny w regionie (włączając w to oblężenie Groningen przez wojska Christopha Bernharda von Galena, zwanego Bommen Berend (1672)). W tym czasie na uniwersytecie działał m.in. Petrus Camper. Pomimo uznania jakie zyskała uczelnia, na początku XIX wieku rozważano jej zamknięcie. Nie doszło do niego, w 1815 roku, wraz z Uniwersytetem w Lejdzie i Uniwersytetem w Utrechcie, uzyskała rangę narodowej szkoły wyższej. W 1876 roku w ramach reformy szkolnictwa wyższego, ranga uczelni wzrosła, zyskała ona nazwę Uniwersytetu Królewskiego (Rijksuniversiteit). Nauczano wówczas po łacinie oraz w języku holenderskim. W 1871 roku Aletta Jacobs, jako pierwsza kobieta w Holandii, rozpoczęła studia medyczne na uniwersytecie. W 1850 roku wybudowano nową siedzibę uniwersytetu, Academiegebouw, sfinansowaną w znacznej mierze przez społeczność Groningen. Uległa ona zniszczeniu w pożarze w 1906 roku. Nowy budynek wybudowano w 1909 roku. W 2016 roku Ben Feringa, profesor Uniwersytetu w Groningen, został uhonorowany Nagrodą Nobla w dziedzinie chemii. Struktura organizacyjna W skład uniwersytetu wchodzą następujące jednostki: Wydział Ekonomii i Biznesu Wydział Sztuk Wydział Prawa Wydział Teologii i Studiów Religijnych Wydział Nauk Społecznych i Behawioralnych Wydział Nauk Medycznych Wydział Nauk Ścisłych i Inżynieryjnych Wydział Studiów Przestrzennych Bibliografia Historia na stronie uczelni
Universidade de Groningen

A Universidade de Groningen, ou, na sua forma portuguesa, de Groninga, localizada na cidade de Groningen, foi fundada em 1614. É a segunda universidade mais antiga e a terceira maior dos Países Baixos. Alunos famosos Johann Bernoulli Pim Fortuyn Johan Huizinga Heike Kamerlingh Onnes Jan Hendrik Oort Willem de Sitter Frits Zernike Epke Zonderland Princesa Laurentien dos Países Baixos Príncipe Maurício van Vollenhoven, Príncipe de Orange-Nassau Princesa Marilene van Vollenhoven-van den Broek, Princesa de Orange-Nassau Príncipe Bernardo van Vollenhoven, Príncipe de Orange-Nassau Princesa Annette van Vollenhoven-Sekrève, Princesa de Orange-Nassau Ver também Países Baixos Universiteitskrant Ligações externas Universidade de Groningen, sítio oficial.