NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ringsteken

Ringsteken of ringrijden is een folkloristische traditie waarbij men, gezeten te paard of vanaf een aanspanning, een lans door een ring probeert te steken. Deze traditie, die in sommige streken als sport beoefend wordt, komt voor in delen van Nederland, Duitsland en Denemarken. Sommige ringsteekwedstrijden (bijvoorbeeld de Middelburgse) slagen erin veel toeristische belangstelling te wekken. Varianten Het ringrijden kan op meerdere manieren beoefend worden. Zeeuwse variant In de Zeeuwse variant zijn de ringrijders gezeten op een Zeeuws paard. Sinds het oprichten van een vereniging in 1950 en het afspreken van spelregels wordt het ringrijden als een serieuze sport beoefend. De deelnemers zijn traditioneel boeren uit de streek waar het evenement gehouden wordt. Het is een spel waarbij de deelnemer, gezeten op een ongezadeld paard (bij voorkeur een boerenwerkpaard) in galop door de ringbaan rijdt en probeert een lans die hij in de hand heeft door een ring te steken die is opgehangen halverwege de ringbaan, hangend aan een ijzeren bus. De wedstrijdring heeft een doorsnede van 38 mm. Wanneer op het einde van de dag meerdere deelnemers een even groot aantal ringen gestoken heeft start een volgende fase van de wedstrijd; het zogenaamde kampen. Hierbij wordt de wedstrijdring telkens een stap verkleind, tot minimaal 10 mm, en wie de ring mist, valt af. De Zeeuwse versie voor paren, gezeten in een boerenwagen, heet sjezenrijden, en wordt in wedstrijdverband beoefend. West-Friese variant In West-Friesland zijn de deelnemers gezeten in een met een Fries paard aangespannen sjees. Naast de bestuurder van de sjees zit degene die de ringsteeklans vasthoudt en de ringen steekt. Deze vorm van ringsteken is meer gericht op het folkloristische aspect. Het ringsteken is enige eeuwen geleden ontstaan als spel op jaarmarkten, waar alle boeren zich verzamelden. Tegenwoordig worden er vaak speciale evenementen voor georganiseerd of wordt het ringsteken op Koningsdag uitgevoerd. Vaak gaat het gepaard met ander folkloristisch vertoon, zoals een optocht met historische boerenwagens of een markt met oude ambachten en klederdrachten. Overige varianten In Zuid Beveland beoefent Ringrijders Vereniging Ons Genoegen uit Wemeldinge het ringrijden nog met de traditionele korte stok. Ook stoeltje-rijden is daar een vast onderdeel van het programma. In Ouderkerk aan de Amstel wordt ring gestoken vanaf trekkers en motoren en vanuit auto's. In Ouderkerk aan de IJssel en Lekkerkerk vindt met Koningsdag een wedstrijd plaats waarbij de deelnemers ringsteken vanaf allerlei voertuigen. Een variant van ringsteken is tonnetje steken. Afbeeldingen
Oude Kerk (Ede)

Die Oude Kerk ist eine evangelische Kirche in der niederländischen Stadt Ede. Geschichte Um 1200 stand in Ede eine steinerne Hallenkirche, die vielleicht schon einen hölzernen Vorgängerbau hatte. Patron der Kirche war Johannes der Täufer. Im 14. Jahrhundert wurden ein neues Kirchenschiff und der erhaltene Turm gebaut. Nach Kriegszerstörungen 1421 wurde der Chor in seiner heutigen Form errichtet, Teile der Kirche wurden um 1470 neu gebaut. Nach einem Blitzschlag 1635 brannte die Kirche aus. Mit den anschließenden Wiederaufbauarbeiten gingen Umbauten einher. 1963 bis 1967 wurde die Kirche saniert und ein nördliches Seitenschiff errichtet. Orgel Die Orgel wurde 1877 durch die Orgelbaufirma Van Dam (Leeuwarden) für eine Kirche in Nieuwe Niedorp errichtet, und erst 1967 in der Oude Kerk in Ede aufgestellt. Das Instrument verfügt über: Koppeln: II/I, I/P, II/P Literatur H.A. Faas: Oude kerk Ede. Hervormde Gemeente, Kerkvoogdij Verlag, Ede 1988 Weblinks Website der reformierten Kirche Ede (niederländisch) Einzelnachweise
Kernkraftwerk Dodewaard

Das stillgelegte Kernkraftwerk Dodewaard liegt in der Provinz Gelderland und war von 1968 bis zu seiner endgültigen Abschaltung im Jahr 1997 in Betrieb. Es war das erste kommerzielle Kernkraftwerk der Niederlande, das elektrischen Strom in das öffentliche Netz einspeiste. Es war wesentlich als Forschungsreaktor konzipiert, mit dem Erfahrungen zur kommerziellen Nutzung der Kernenergie gewonnen werden sollten. Gegen den Reaktor hatte es seit Beginn der 1980er Jahre Proteste und Blockaden von Seiten der niederländischen Anti-Atomkraftbewegung gegeben, an denen sich im Oktober 1980 etwa 10.000 Menschen beteiligten. Im September 1981 protestierten rund 15.000 Menschen, wogegen die Polizei massiv einschritt und 130 Menschen verletzt wurden. Technisch besitzt das Kraftwerk einen Siedewasserreaktor mit 60 MW elektrischer Leistung. Die Abschaltung erfolgte aus Rentabilitätsgründen. Die letzten Brennstäbe wurden 2003 zur Wiederaufarbeitung aus dem Kernkraftwerk entfernt. Bis zum Rückbau zur „grünen Wiese“ wird es aber noch 40 Jahre dauern. Diese Zeit ist die notwendige Abklingzeit, um die radioaktiven Teile des Kernkraftwerks danach abbauen zu können. Seit der Abschaltung des Kernkraftwerks Dodewaard ist das Kernkraftwerk Borssele der einzige verbliebene kommerzielle Kernreaktor der Niederlande. Daten der Kraftwerks Das Kernkraftwerk Dodewaard hat einen Block: Reaktordruckbehälter Der Reaktordruckbehälter wurde von Rotterdamsche Droogdok Maatschappij (RDM, Rotterdam) gefertigt. Im Jahre 2012 wurden in den Reaktordruckbehältern der belgischen Kernkraftwerke Tihange (Reaktor 2) und Doel (Reaktor 3) jeweils tausende Risse gefunden, die deren Druckfestigkeit verringern. Nachforschungen ergaben, dass RDM auch den Reaktordruckbehälter für das Kernkraftwerk Borssele lieferte. Siehe auch Liste von Kraftwerken in den Niederlanden Kernenergie in den Niederlanden Weblinks Quellen
Dodewaard nuclear power plant

Dodewaard nuclear power plant was a nuclear power plant with a 55 MWe boiling water reactor (BWR) of General Electric in the Dutch town of Dodewaard. The plant halted energy production in 1997. Its final decommissioning has been postponed for a period of 40 years, and the plant was placed into a safe enclosure configuration in 2005. History The plant in Dodewaard was the Netherlands' first nuclear power plant. It was built by the Dutch government, mainly to acquire know-how in the construction and operation of a nuclear power plant. The plant was therefore relatively small with a net output of only 58 MW. Construction was started in 1965 and the facility opened on 26 March 1969, in the presence of Queen Juliana. After the Chernobyl disaster in 1986, the political tide turned against nuclear energy, which was already a heavily debated issue in Dutch politics. With no prospect of new nuclear power plants being built in the Netherlands, Dodewaard's role as a research centre became superfluous. The ownership decided to halt electricity production at the relatively small and expensive plant in 1997. Closure and decommissioning On 26 March 1997, the complex was shut down, seven years earlier than initially planned. After a period of forty years, the plant will be demolished and the site will become available for other purposes. In May 2002, a decommissioning license was granted to Gemeenschappelijke Kernenergiecentrale Nederland (GKN), the operator of the nuclear power plant. In July 2005, the safe enclosure was achieved. Dismantling is planned to start in 2045. The spent nuclear fuel was reprocessed at Sellafield and returned to the interim storage facility Central Organisation for Radioactive Waste (COVRA), where all Dutch radioactive waste will be stored for 100 years or longer. The remaining costs for decommissioning were, as of 2016, estimated 180 million euro, while some costs could be reduced and other costs increase in the future., p. 174 On 21 May 2020, a fire broke out on the roof of the outer containment building, which took several hours to bring under control. According to the authorities, no radioactive material was released into the environment during the incident. See also Borssele Nuclear Power Station Petten nuclear reactor List of commercial nuclear reactors § Netherlands References External links Media related to Dodewaard Nuclear Power Plant at Wikimedia Commons New Dutch Nuclear Power Station (1969) on YouTube
Central nuclear de Dodewaard

La Central nuclear de Dodewaard ​ (en neerlandés: Kerncentrale Dodewaard) era una planta de energía nuclear con un reactor de agua en ebullición (BWR) en la localidad de Dodewaard en los Países Bajos. La planta detuvo la producción de energía en 1997. Dodewaard fue la primera planta de energía nuclear establecida en los Países Bajos. Fue construida por el gobierno holandés, principalmente como un medio para obtener conocimientos sobre la construcción y explotación de una planta de energía nuclear. Por tanto, la planta era relativamente pequeña con una salida neta de sólo 58 MW. La construcción se inició en 1965 y la instalación abrió sus puertas el 26 de marzo de 1969, en presencia de la reina Juliana. El 26 de marzo de 1997, el complejo fue cerrado, 7 años antes de lo previsto originalmente. Véase también Energía nuclear Combustible nuclear Reactor nuclear Referencias
Centrale nucléaire de Dodewaard

La centrale nucléaire de Dodewaard qui est située près de Dodewaard aux Pays-Bas a été arrêtée en 1997. Description Cette centrale a été la première centrale nucléaire construite par le gouvernement des Pays-Bas. Elle est équipée d'un réacteur à eau bouillante (REB), développé par General Electric. Son objectif principal était d'acquérir une connaissance sur les centrales nucléaires et elle était d'une puissance modeste. Dodewaard : 58 MWe, mise en service en 1969. Après l'accident de Tchernobyl en 1986, le gouvernement néerlandais s'est retourné contre le nucléaire, il n'y a pas eu de nouveau projet de centrale nucléaire, ce qui fait que le centre de recherche de la centrale de Dodewaard est devenu inutile. Le réacteur a été définitivement arrêté en 1997 (sept ans avant l'échéance initiale) et il est en cours de démantèlement. Le 21 mai 2020, un incendie s’est déclaré dans la centrale sans risques radioactifs d'après les autorités. Liens externes Le site du propriétaire "N.V.GKN" Voir aussi Notes et références Portail de l'industrie Portail de l’énergie Portail du nucléaire Portail des Pays-Bas
Centrale nucleare di Dodewaard

La centrale nucleare di Dodewaard è stata la prima centrale elettronucleare dei Paesi Bassi, situata presso la città di Dodewaard. L'impianto era composto da un reattore BWR da 55 MW di potenza netta. L'impianto servì al tempo per l'istruzione dei tecnici per il successivo reattore a Borssele, e venne chiuso nel 1997. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su centrale nucleare di Dodewaard Collegamenti esterni (EN) IAEA - Nuclear Power Reactors in the World, 2018 edition (PDF), su www-pub.iaea.org. (EN) IAEA - PRIS database - Nuclear Power Reactor Details - Dodewaard, su iaea.org.
АЭС Додевард

АЭС Додевард (нид. Kerncentrale Dodewaard) — первая атомная электростанция на востоке Нидерландов, закрытая в 1997 году. АЭС Додевард расположена близ одноименного города общины Недер-Бетюве в провинции Гелдерланд, недалеко от границы с Германией. Ближайший крупный город — немецкий Эссен. Строительство АЭС Додевард началось в 1963 году, а 26 марта 1969 года станция дала первый ток. Всю важность запуска первой атомной электростанции страны подчеркивало то, что на открытии присутствовала сама Королева Юлиана. Всего на АЭС был построен один энергоблок с реактором типа BWR, мощностью 60 МВт, что и составляло мощность АЭС Додевард. Атомная электростанция, ввиду малой мощности строилась больше в научных и исследовательских целях. Именно работы ученых на ней позволили в дальнейшем голландцам построить свою вторую и крупнейшую в стране АЭС — Борселе. Тем не менее, Чернобыльская авария сделала жителей страны ярыми противниками мирного атома. В результате в 1997 году, на семь лет раньше положенного срока, АЭС Додевард была остановлена, так как без перспективы строительства новых станций, такой исследовательский центр был уже не нужен. Весь расщепляющийся материал с АЭС был удалён к 2005 году, а спустя сорок лет в 2045 году все здания также будут демонтированы. Информация об энергоблоках Примечания
Dodewaard kärnkraftverk

Dodewaard kärnkraftverk är ett kärnkraftverk i Dodewaard, Nederländerna. Kärnkraftverket har en reaktor Kraftverkets reaktor är av BWR-typ och började byggas 1965. Den togs i drift 1968. Kraftverket stängdes 1997. Reaktorer Se även Borssele kärnkraftverk Referenser
Bahnhof Utrecht Centraal

Der Bahnhof Utrecht Centraal, umgangssprachlich Utrecht CS (Centraal Station), ist der Hauptbahnhof der niederländischen Stadt Utrecht. Er ist der größte Bahnhof der Niederlande mit 16 Gleisen an 8 Bahnsteigen sowie der am meisten frequentierte Bahnhof der Niederlande mit rund 1.500 Zügen und 241.730 (2025) Fahrgästen pro Tag. Utrecht CS ist mittels ICE International zweistündlich mit Deutschland verbunden. Es gibt Direktzüge nach Oberhausen, Duisburg, Düsseldorf, Köln, Frankfurt am Main und München. Der Bahnhof ist ein wichtiger Umsteigeknoten im Herzen der Niederlande. Fast jede Großstadt der Niederlande hat eine Zugverbindung mit Utrecht. Der Bahnhof liegt an den Bahnstrecken Centraalspoorweg (Utrecht–Kampen), Rhijnspoorweg (Amsterdam–Arnheim), Staatslijn H (Utrecht–Boxtel) und Goudselijn (Utrecht–Rotterdam). Geschichte Der erste Bahnhof im heutigen Gebiet des Bahnhofs wurde 1843 eröffnet, als die Nederlandsche Rhijnspoorweg-Maatschappij ihren allerersten Bahnhof in Utrecht eröffnete. 1938 wurde der ursprüngliche Regionalbahnhof in einen Hauptbahnhof umgebaut. Damals schloss der damalige Bahnhof Maliebaan östlich der Innenstadt und die Strecke von Hilversum wurde in den Hauptbahnhof geleitet. Bis 1973 behielt die Stadt das alte Bahnhofsgebäude von 1865, nachdem es 1936 grundlegend renoviert wurde. Dieses Bahnhofsgebäude wurde in den 1970er Jahren abgerissen und teils vom Einkaufszentrum „Hoog Catharijne“ ersetzt. Seitdem hatte die Bahnhofshalle keinen eigenen Eingang, sondern die Gänge des Einkaufszentrums führen unmittelbar in die Bahnhofshalle. 1989 wurde der Bahnhof um einen Bahnsteig erweitert. Seit 2008 wird der Bahnhof und bis 2020 weite Teile seiner Umgebung vollständig umgebaut. Die Halle wurde durch eine Glas-Konstruktion des Architektenbüros Benthem Crouwel ersetzt, außerdem wurden Bahnsteigdächer erneuert. Die Busstation, die sich zuvor auf der Ostseite des Bahnhofs befand, wurde auf zwei Haltestellen verteilt. Der für 420 Millionen Euro umgebaute Bahnhof wurde am 7. Dezember 2016 eröffnet. Die Fläche der Bahnsteighalle wurde von 8.000 auf 25.000 m² vergrößert und eine Fahrradstation für 12.500 Fietsen errichtet. Die Zahl der Weichen reduzierte sich von 186 auf 60, die zulässige Geschwindigkeit von 40 auf bis zu 80 km/h angehoben. Zukünftig sollen stündlich 150 Züge (bislang 100 Züge) abgefertigt werden können. Ein Modell des neuen Bahnhofs ist im Miniaturpark Madurodam zu besichtigen. Streckenverbindungen Im Jahresfahrplan 2022 bedienen folgende Linien den Bahnhof Utrecht Centraal: Literatur Ton Burgers, Jan Vredenberg, Herbert Boland: Verjongd stadshart. Een nieuw Utrecht Centraal, Uitgeverij Matrijs, Utrecht 2016, ISBN 978-90-5345-509-8. Ed van Eeden: Twintig jaar bouwen aan het stationsgebied Utrecht. Operatie open hart, Uitgeverij Matrijs, Utrecht 2018, ISBN 978-90-5345-540-1. Jos Zijlstra, Victor Lansink: Utrecht Centraal, WBooks, Zwolle 2016, ISBN 978-94-6258-159-3. Weblinks Utrecht Centraal. In: treinstationinfo.nl (niederländisch) Station Utrecht Centraal. In: stationsweb.nl (niederländisch) Einzelnachweise
Estación Central de Utrecht

La Estación Central de Utrecht (en neerlandés: Utrecht Centraal) es la principal estación ferroviaria de la ciudad neerlandesa de Utrecht. Historia La primera estación en Utrecht fue abierta en 1843, cuando la compañía Nederlandsche Rhijnspoorweg-Maatschappij procedió a extender el ferrocarril hasta esta ciudad. En 1938 se convirtió en la principal estación ferroviaria de la ciudad de Utrecht. Servicios ferroviarios Desde la estación operan diferentes servicios de ámbito nacional o internacional, prestados por la operadora NS. Servicios internacionales ICE Ámsterdam - Utrecht - Arnhem - Colonia - Fráncfort del Meno-Aeropuerto - Basilea SBB. Un tren diario. ICE Ámsterdam - Utrecht - Arnhem - Colonia - Fráncfort del Meno. 6 servicios diarios. CityNightLine Ámsterdam - Utrecht - Arnhem - Colonia - Múnich. Un tren diario. CityNightLine Ámsterdam - Utrecht - Arnhem - Colonia - Basilea SBB - Zúrich. Un tren diario. Servicios nacionales InterCity Róterdam - Utrecht - Amersfoort - Zwolle - Leeuwarden. Un tren cada hora. InterCity Róterdam - Utrecht - Amersfoort - Zwolle - Groningen. Un tren cada hora. InterCity (Schagen) - Alkmaar - Ámsterdam - Utrecht - Eindhoven - Maastricht. Dos trenes cada hora. InterCity Schiphol - Utrecht - Eindhoven - Heerlen. Dos trenes cada hora. Tren nocturno (nachtnet) Róterdam - La Haya - Ámsterdam - Utrecht. Un tren cada hora. InterCity La Haya/Róterdam - Utrecht - Amersfoort - Almelo - Enschede. Dos trenes cada hora. InterCity La Haya - Utrecht. Dos trenes cada hora. InterCity La Haya - Utrecht - Amersfoort - Amersfoort Schothorst. Dos trenes cada hora. InterCity Den Helder - Ámsterdam - Utrecht - Nijmegen. Dos trenes cada hora. InterCity Schiphol - Utrecht - Nijmegen. Dos trenes cada hora. InterCity Utrecht - Hilversum - Almere. Dos trenes cada hora. InterCity Leiden - Alphen aan den Rijn - Utrecht. Dos trenes cada hora. Tren nocturno (nachtnet) Utrecht - 's-Hertogenbosch - Eindhoven. Un tren cada hora durante los fines de semana. Regional (sprinter) Utrecht - Baarn. Dos trenes cada hora. Regional (stoptrein) Utrecht - Amersfoort - Zwolle. Dos trenes cada hora. Regional (stoptrein) Utrecht - Hilversum - Schiphol - Leiden. Dos trenes cada hora. Regional (stoptrein) Utrecht - Geldermalsen - Tiel. Dos trenes cada hora. Regional (sprinter) Breukelen - Utrecht - Rhenen. Dos trenes cada hora. Regional (sprinter) The Hague - Gouda - Utrecht. Dos trenes cada hora. Regional (sprinter) Utrecht - Geldermalsen - 's-Hertogenbosch - Tilburg - Breda. Dos trenes cada hora. Regional (sprinter) (Ámsterdam-) Breukelen - Utrecht (- Veenendaal Centrum). Dos trenes cada hora. Regional (stoptrein) Utrecht - Utrecht Maliebaan (Museo del Ferrocarril) - Utrecht . Un tren cada hora. Regional (sprinter) Woerden - Utrecht. Dos trenes cada hora. Enlaces externos Información sobre la estación en el sitio de NS
Utrecht Centraal

Utrecht Centraal vasútállomás Hollandiában, Utrecht városában. Vasútvonalak Az állomást az alábbi vasútvonalak érintik: Amsterdam–Arnhem-vasútvonal Utrecht–Kampen-vasútvonal Utrecht–Boxtel-vasútvonal Utrecht–Rotterdam-vasútvonal Kapcsolódó állomások A vasútállomáshoz az alábbi állomások vannak a legközelebb: Utrecht Leidsche Rijn vasútállomás Utrecht Zuilen vasútállomás Utrecht Overvecht vasútállomás Utrecht Vaartsche Rijn Amsterdam Centraal Arnhem vasútállomás Utrecht Maliebaan vasútállomás Forgalom Kapcsolódó közlekedési módok Az Utrecht Centraal vasútállomásnál jelenleg 12 000 parkolóhely áll rendelkezésre, ezt 2020-ra 33 000-re tervezik növelni. Ennek keretében jelenleg építés alatt áll a világ legnagyobb, 12 500 férőhelyes kerékpárparkolója. Jegyzetek Kapcsolódó szócikkek Holland vasútállomások listája További információk Az NS hivatalos weboldala (angolul) Dutch Public Transport journey planner Archiválva 2022. október 20-i dátummal a Wayback Machine-ben (angolul)
Stazione di Utrecht Centrale

La stazione di Utrecht Centrale è una stazione ferroviaria di Utrecht, nei Paesi Bassi. È la più grande stazione ferroviaria nei Paesi Bassi in termini di dimensioni con 21 binari ed è la più frequentata con più di 285.000 passeggeri al giorno. Con oltre 1000 treni che lasciano la stazione ogni giorno è anche la più grande stazione di congiunzione dei Paesi Bassi e l'interruzione dei servizi può influire facilmente su tutta la rete ferroviaria del paese. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stazione di Utrecht Centrale Collegamenti esterni (NL) Sito ufficiale, su ns.nl.
Utrecht Centraal

Utrecht Centraal – główna stacja i dworzec kolejowy w Utrechcie, w Holandii. Dworzec połączony zarówno z dworcem autobusowym, jak i z dworcem kolei podmiejskiej. W budynku znajduje się centrum handlowo-usługowe, a w niedalekiej okolicy starówka i wiele sklepów. W pobliżu znajdują się piętrowe parkingi rowerowe. Znaczenie Utrecht Centraal, zwany też Utrecht CS (Centraal Station) jest największym i najczęściej uczęszczanym (dziennie ok. 285 tys. pasażerów) dworcem w Holandii. Obsługuje połączenia regionalne i międzynarodowe (do Frankfurtu nad Menem, Bazylei, Monachium, a dawniej także do Warszawy i Pragi). Jest ważnym punktem do przesiadania się – prawie każde miasto holenderskie ma bezpośrednie połączenie z tą stacją. Przypisy Linki zewnętrzne Modernizacja dzielnicy. utrecht.nl. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-10-02)]. Serwer ProRail. prorail.nl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-13)].
Gereformeerde kerk (Nieuw-Vennep)

De Gereformeerde kerk is een protestantse kerk in de tot de Noord-Hollandse gemeente Haarlemmermeer behorende plaats Nieuw-Vennep, gelegen aan de Eugénie Previnaireweg 14. Geschiedenis De gereformeerden organiseerden zich vermoedelijk in 1857 onder de naam: Christelijk Afgescheiden gemeente te Venneperdorp. Dit geschiedde enige jaren na de drooglegging van de Haarlemmermeer. vanaf 1869 werd het Christelijk Gereformeerde kerk en in 1892 sloten zij zich aan bij de Gereformeerde Kerken in Nederland en sprak men van de Gereformeerde kerk. In 1876 betrokken deze Gereformeerden een kerkgebouw aan de Kerkstraat dat in 1954 werd ingeruild voor een nieuw gebouw. Het oorspronkelijke kerkje vervulde tot omstreeks 1970 nog een functie, waarna het werd gesloopt. De nieuwe kerk aan de Eugénie Previnaireweg werd in 1954 betrokken. Het is een bakstenen zaalkerk, behorend tot de wederopbouwarchitectuur, gebouwd naar ontwerp van B.W. Plooij. De kerk bestaat uit een sober gebouw onder zadeldak, met een naastgebouwde vierkante bakstenen toren, voorzien van een in open betonwerk uitgevoerde lantaarn. In 2015 werd deze gereformeerde gemeente, als onderdeel van de Protestantse Kerk in Nederland, omgedoopt in: Protestantse Gemeente De Rank, die naast de voormalige hervormde gemeente, die kerkt in de Witte Kerk, blijft bestaan. Het interieur is enkele malen gemoderniseerd en het huidige orgel is van 1969, vervaardigd door de plaatselijke orgelmaker S. de Wit & Zn.. Zie ook Lijst van kerken in Haarlemmermeer Externe link Protestantse Gemeente De Rank