NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Houtse Heuvel

De Houtse Heuvel is een brink en van oudsher het hart van het kerkdorp Den Hout in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De Houtse Heuvel maakt deel uit van het veel grotere Rijksbeschermd dorpsgezicht Den Hout dat in 2008 definitief deze status kreeg. De Houtse Heuvel is een wigvormige brink die het centrum van een spinnenweb vormde, waarnaar alle paden en wegen voerden. In het oosten, waar tussen de Heuvel en de Achterstraat geen ruilverkaveling heeft plaatsgevonden, zijn nog twee van deze paden terug te vinden. Naar het westen liepen paden door tot in Stuivezand, dat tot 1964 bij de gemeente Oosterhout hoorde. Over de Vrachelsestraat loopt een zichtas naar het wegkruis op de zuidoosthoek. De meeste rijksmonumenten in Den Hout liggen rondom de Heuvel. Rondom de Heuvel vond men alles in het dorp, zoals de melkfabriek, cafés, kerk, kerkhof, bank, meisjes- en jongensschool, kloosters en winkels. Nog steeds vervult de Houtse Heuvel een centrale rol in het dorp. Houtse organisatoren verkiezen vaak de sfeervolle Heuvel voor hun evenement. Volgens de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed is de heuvel in de middeleeuwen – mogelijk al in de vroege middeleeuwen – ontstaan en is hij ook aangeduid als plaatse, biest, driest en laar. Na de middeleeuwen is de brink zelf nooit bebouwd geweest en de omliggende bebouwing is pas eind 19e en begin 20 eeuw verdicht en veranderd. Oorspronkelijk werd de heuvel waarschijnlijk gebruikt als verzamelplaats voor vee. Eigendom en gebruik De Heuvel heeft een oppervlakte van ongeveer 3,5 hectare en is eigendom van de "Vereniging van eigenaren van de Houtse Heuvel". Het gemeenschappelijk bezit van de zogenaamde ‘gelanders’, ‘gelandens’ of de ‘gemeynte’ is zeer oud, maar de ontstaansperiode is onbekend. De gelanders vormen een Heuvelcommissie die zorg draagt voor dagelijks bestuur en onderhoud. Externe links https://www.houtseheuvel.nl/ Wikilokaal Oosterhout over de Houtse Heuvel Galerij
Hoogte 80

Hoogte 80 is een stadspark in de Arnhemse wijk Monnikenhuizen. Het park kenmerkt zich door een uitzichtpunt (77,5 meter boven NAP) dat uitkijkt over het oostelijke gedeelte van de stad, de IJssel en de Liemers. Verder aan de horizon zijn op heldere dagen het heuvelachtige Montferland, de heuvels van het Reichswald en de steden Kleef en Nijmegen zichtbaar. Het terrein bestaat voornamelijk uit hoog gras en enkele struiken en lage bomen. Op het uitzichtpunt is een klein monument gebouwd met daarop een ronde plaat van gesteente, waarop aangegeven wordt in welke richting diverse dorpen en steden liggen. Hieromheen is een bank gemetseld. In tegenstelling tot wat wordt beweerd, is Hoogte 80 niet het hoogste punt van Arnhem. Sommige plaatsen binnen de bebouwde kom van Arnhem liggen op ongeveer 90 meter boven NAP maar zijn door het ontbreken van een panorama of steile hellingen in de buurt niet als hoogtepunt herkenbaar. Ieder jaar wordt in het park het kunst- en theaterfestival Hoogte80 Festival georganiseerd. Tijdens het hemelvaartsweekend spelen er vier dagen lang theatervoorstellingen, muziekbands en straatartiesten. Het festival werkt met een pay-what-you-can-systeem, waarbij bezoekers zelf mogen bepalen hoeveel entree zij betalen voor voorstellingen. Het festival is een van de bekendste en grootste festivals van Gelderland. Naast gevestigde makers biedt het festival ook ruimte aan jonge kunstenaars en buurtprojecten. Overdag komen gezinnen en buurtbewoners naar het park om te genieten van de picknickweide, straatartiesten en kindervoorstellingen. ’s Avonds verandert het festivalterrein in een levendig festival vol dans, liveacts en locatietheater.
Sint-Laurentiuskerk (Oudorp)

De Sint-Laurentiuskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Herenweg 77 in Oudorp. De kerk werd gebouwd door architect Evert Margry. Hij ontwierp een driebeukige pseudobasiliek in neogotische stijl. Het schip heeft acht traveeën. Aan de voorzijde staat een toren boven de ingang. De eerste steen werd gelegd op 3 juli 1879, op 12 september 1880 werd de kerk in gebruik genomen. De kerk werd gewijd aan de heilige Laurentius van Rome. De Laurentiuskerk is een rijksmonument, evenals de tuin, een priestergraf en de pastorie. Sinds 2002 is de kerk als rijksmonument opgenomen op de monumentenlijst.
Eekhout (Zwolle)

Eekhout is een park in de stad Zwolle. Het park was oorspronkelijk de tuin van de villa Eekhout. Het park is in 1910 gekocht door de gemeente Zwolle. Het park is in 2002 geheel aangepast, waardoor het park 'groter' lijkt. Het park wordt nu gebruikt voor verschillende activiteiten, door de Stichting van Freule Eekhout. Het park ligt vlak buiten het oude centrum, aan de andere kant van de stadsgracht. Het wordt voornamelijk gebruikt om te wandelen en is daarom ook populair, het vier-na-drukst-bezochte park in de stad Zwolle. Het park is 2,3 ha groot. In het park zijn verscheidene faciliteiten aanwezig, zoals een dierenweide, een fontein en verscheidene kunstwerken. Ook is het Indiëmonument gevestigd in dit park. Zie ook Lijst van parken in Zwolle
De Tuinen van Appeltern

De Tuinen van Appeltern (Appelternské zahrady) je zahradní komplex v nizozemské provincii Gelderland nedaleko měst Nijmegen a Tiel. Tvoří je 22 hektarů s 200 zahradami z části navržených iniciátorem a zahradníkem Benem van Ooijen a částečně navržených dalšími zahradními architekty a autory zahradnických publikací. Zahrady slouží také jako prodejní výstava zahradnických doplňků a rostlin. Historie Původně půlhektarové zahrady byly založeny v roce 1988 jako součást sousedního hotelu provozovaného Benem van Ooijen. Brzy je však kromě hotelových hostů začala navštěvovat i veřejnost a po několika letech byl jejich provoz od hotelu oddělen a spravuje je společnost Informatietuinen Appeltern B.V. Od roku 2001 jsou známé pod názvem De Tuinen van Appeltern. Od roku 2000 se v zahradách nachází prodejní výstava terénních a zahradnických úprav pořádaná ve spolupráci s dalšími významnými ukázkovými zahradami jako Hortus Haren, Kasteeltuinen Arcen, Jan Boomkamp Gardens, Botanische Vijvertuinen Ada Hofman en de Rhulenhof Tuinen. Informace Zahrady v Appeltern se nachází ve venkovské oblasti mezi řekami Maas a Waal, na východ od vesnice Tuut a nedaleko od Tielu, Nijmegenu a Oss. Komplex se nachází na severní straně Nieuwe Wetering, ale v roce 2013 bylo výstaviště rozšířeno i na jižní břeh. V průběhu roku je ve dvou stech modelových zahradách pěstováno 2000 různých rostlin. U různých prvků, jako jsou doplňky, dlažby a omítky, jsou uvedeny informace o produktu a prodejci, takže zahrada slouží také jako katalog a výkladní skříň pro dodavatele. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Die Gärten von Appeltern na německé Wikipedii. Externí odkazy (nizozemsky) exclusiefgeselecteerd.nl (nizozemsky) tuinen.nl magazín o zahradách, web (nizozemsky) dagjeweg.nl
Appeltern Adventure Gardens

Die Gärten von Appeltern sind ein Komplex von Beispielgärten östlich des Dorfes Appeltern, das zur Gemeinde West Maas en Waal gehört und in der Nähe von Nijmegen und Tiel in der Provinz Gelderland in den Niederlanden liegt. In der 1988 gegründeten Anlage gibt es rund 200 Beispielgärten, die teilweise vom Initiator und Gärtner Ben van Ooijen, teilweise von Gartenarchitekten, Landschaftsgärtnern und Autoren von Gartenbüchern entworfen und geplant wurden. Die Gesamtfläche betrug ursprünglich 0,5 Hektar und wurde in mehreren Schritten auf heute 22 Hektar erweitert. Der Besuch kostet ein Eintrittsgeld. Auf dem Gelände gibt es verschiedene Informationsveranstaltungen, die teilweise aber Werbeveranstaltungen des Betreibers sind. Geschichte Den Beginn der Anlage stellte ein etwa 5.000 Quadratmeter großer Modellgarten des Hoteliers Ben van Ooijen dar. Dieser Garten wurde auch gerne von Menschen besucht, die nicht Gäste des Hotels waren, und nach ein paar Jahren wurde die Gartenanlage vom Hotelbetrieb abgekoppelt. Der offizielle Name der Anlage lautete zunächst Informatietuinen Appeltern B.V. (Informationsgarten Appeltern B.V. (B.V. = geschlossene/private Gesellschaft mit beschränkter Haftung)), aber seit 2001 ist die Bezeichnung De Tuinen van Appeltern gebräuchlich. Ab Juli 1999 begann man, Schaugärten nach Entwürfen von Landschaftsarchitekten und Buchautoren anzulegen, die ab dem 1. März 2000 eröffnet wurden. Im gleichen Jahr kam es auch zu einer Zusammenarbeit mit anderen Besuchergärten, darunter Hortus Haren, Kastellgarten Arcen, Jan Boomkamp Garten, Botanischer Teichgarten Ada Hofman und dem Rhulenhof-Garten. Beschreibung Im Laufe des Jahres wachsen und blühen hier über 2.000 verschiedene Pflanzen in den zweihundert Mustergärten. Einige Beispiele für die Gärten sind Balkongärten, Loungegärten und Teichgärten. Die Anlage liegt in einem ländlichen Gebiet zwischen Maas und Waal östlich der Ortschaft De Tuut. Der Komplex lag anfangs nur am Nordufer des 'Nieuwe Wetering', einem Entwässerungskanal, dehnte sich aber 2013 auf dessen Südseite aus. Städte in der Nähe sind Tiel, Nijmegen und Oss. An einigen Ausstellungsstücken gibt es Informationen über die Hersteller und Händler dieser Sachen, so dient die Anlage auch als Ausstellung und Schaufenster der Partner des Gartens. Die Partner sind in die Kategorien Allgemeines (9), (Garten-)Architekten (12), Aussteller/Händler (116), Gärtner (53) und Züchter (20) unterteilt. Die Besucher können zu bezahlende aber auch kostenfreie Beratungen zur Pflege von Pflanzen und Gartenzubehör und zur Einrichtung des privaten Gartens bekommen. Diese Werbung wird offen gekennzeichnet. Besucherzahlen Im Jahr 2013 besuchten etwa 150.000 Menschen die Gärten von Appeltern. Die Besucher sind in der Mehrzahl Frauen. Weblinks Homepage der Gärten von Appeltern (niederländisch, deutsch, englisch, französisch) Belege
Bloemenpark Appeltern

Bloemenpark Appeltern, tot 2023 De Tuinen van Appeltern, is een bedrijf met een complex van modeltuinen dat zich sinds 1988 bevindt in de Gelderse plaats Appeltern, tussen Wijchen en Tiel in het Nederlandse Land van Maas en Waal. Het complex bestaat uit tweehonderd voorbeeldtuinen die deels zijn ontworpen door hovenier Ben van Ooijen en deels door tuinontwerpers, schrijvers van tuinboeken en tuinarchitecten. De tuinen zijn tegen betaling toegankelijk. Bezoekers krijgen allerlei adviesdiensten aangeboden, mede door de commerciële partners van het bedrijf. Geschiedenis De geschiedenis van Bloemenpark Appeltern begint met de aanleg van een halve hectare aan voorbeeldtuinen bij hoveniersbedrijf Van Ooijen. In 2000 werden de eerste door architecten en auteur ontworpen tuinen geopend. In dat jaar kwam ook een samenwerkingsverband tot stand met andere grote bezoekerstuinen. Het hoveniersbedrijf werd later bedrijfsmatig losgekoppeld van de voorbeeldtuinen. Van 2001 tot 2023 werd voor het publiek de naam 'De Tuinen van Appeltern' gebruikt. In 2023 verkocht Van Ooijen de tuinen aan het bedrijf Explora en werd de naam gewijzigd in 'Appeltern Adventure Gardens'. De overname was geen succes en de tuinen kwamen weer onder leiding van Van Ooijen. De naam werd in 2024 gewijzigd in 'Bloemenpark Appeltern'. Kenmerken Bloemenpark Appeltern ligt in een landelijk gebied tussen de rivieren de Maas en de Waal, net ten oosten van buurtschap De Tuut en het monumentale stoomgemaal De Tuut. Het complex lag oorspronkelijk aan de noordkant van de Nieuwe Wetering, het is in 2013 op de zuidoever daarvan uitgebreid van 15 naar 22 hectare. In het park is een natuurspeeltuin voor kinderen opgenomen. Door het jaar heen groeien er 1660 verschillende soorten planten in tweehonderd compleet aangelegde modeltuinen. Er zijn onder meer balkontuinen, beeldentuinen, loungetuinen en vijvertuinen. Allerlei elementen, zoals accessoires, bestrating en pleisterwerk zijn voorzien van informatie over het product en verkopers, zodat de tuin ook fungeert als etalage voor leveranciers. Daartoe werkt het bloemenpark samen met architecten, hoveniers, kwekers en andere exposanten. Bezoekers Per jaar bezoeken circa 100.000 mensen Bloemenpark Appeltern. De bezoekers, in meerderheid vrouwen, kunnen zich betaald en onbetaald laten adviseren over aanschaf en onderhoud van planten en tuinbenodigdheden en over inrichting van de eigen tuin. Vaste bezoekers kunnen een abonnement aanschaffen. Zie ook Wilde Weelde Externe link Bloemenpark Appeltern
De Windhondt

De Windhondt, Winthondt, is een monumentaal grachtenpand aan de Hoge Gouwe 47 in de Nederlandse stad Gouda. Geschiedenis Het pand heeft een vrij recente gevelsteen met als datum 1948 en de afbeelding van een windhond. De steen is gemaakt door de Goudse beeldend kunstenaar Maarten Witte van Leeuwen. De woning was het geboortehuis van zijn echtgenote, de Goudse stadsdichteres Inez Meter (1925-2022). Het huis was in 1756 ook het geboortehuis van de stadsarts, hoogleraar en rector magnificus van de universiteiten van Harderwijk en Utrecht, Jan Bleuland. Zijn vader de metselaar Jasper Bleuland had de woning, toen ook al De Windhondt genoemd, een jaar voor de geboorte van zijn zoon Jan gekocht. In 1787 was het huis doelwit van de orangisten en werd geplunderd. Het pand is erkend als rijksmonument. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Gouda
Nieuwe Kerk (Katwijk)

Die Nieuwe Kerk (deutsch: Neue Kirche) ist ein Kirchengebäude der Protestantischen Kirche in den Niederlanden in Katwijk aan Zee, einem Ortsteil von Katwijk (Provinz Südholland). Die Kirche ist als Rijksmonument eingestuft. Beschreibung Der Bau der neuen Kirche war notwendig geworden, nachdem die alte Kirche für die gewachsene Gemeinde nicht mehr ausreichte. Die Nieuwe Kerk entstand 1886/87 als Kreuzkirche im Stil der Neorenaissance nach einem Entwurf des Leidener Architekten H.J. Jesse. Das Äußere zeigt eine Backsteinfassade mit dem Einsatz von Natursteinzierelementen, unter anderem an den Giebeln der Stirnfassaden, den Portalen und den karierten Eckpilastern. Der eingebaute Turm ist gestaltet mit einer Balustrade mit Obelisken an den vier Ecken. Darüber erhebt sich ein schlanker Achteckaufbau mit Kuppel. Der weiß verputzte Innenraum hat eine sichtbare Kragholzverkleidung und ein vollständig erhaltenes Inventar in geschnitzten Neorenaissance-Formen, Kanzel mit Einfassung, Stühlen, Bänken und schmiedeeisernen Kronleuchtern. Der Glockenstuhl enthält eine Glocke von 1594, Durchmesser 120,3 cm und eine Glocke von 1857, Durchmesser 45,5 cm. Orgel Die erste Orgel der Kirche ging auf ein Instrument aus dem Jahr 1822 zurück, welches Johann Daniël Nolting für die Broerenkerk in Nijmegen erbaut hatte. 1887 gelangte es an den heutigen Standort. Das Instrument wurde mehrfach stark verändert und war zuletzt ein dreimanualiges Werk mit elektrischer Traktur; somit blieben von der ursprünglichen Nolting-Orgel nur wenige Register und der Prospekt erhalten. Das heutige Werk wurde 1979–1983 von Jan van den Heuvel im historischen Gehäuse erbaut. Das Schleifladeninstrument verfügt über 80 Register auf vier Manualen und Pedal. Das Récit Expressif wurde im Turmraum über dem Gehäuse eingebaut. Technisches und klangliches Vorbild waren die Orgeln von Aristide Cavaillé-Coll. Das Instrument ist die drittgrößte Orgel der Niederlande und weist folgende Disposition auf: Koppeln: Normalkoppeln: I/II, III/II, IV/II, IV/III Suboktavkoppel: III/II Literatur Monumenten in Nederland. Zuid-Holland, Zwolle 2004, S. 282f. Einzelnachweise Weblinks
Nieuwe Kerk (Katwijk aan Zee)

The Nieuwe Kerk ("New Church") in Katwijk, the Netherlands, is the oldest and best known work of the architect H.J. Jesse (1860–1943). It was built to replace the nearby Andreaskerk, which had become too small. Construction of the church Plans for building a new church were first considered in 1850. The search for a suitable location for the church began in 1883. The church authorities held a design contest, and about 53 designs were sent in. They chose the design of H.J. Jesse. Construction started in 1885, with the first stone being laid by the Baroness Van Wassenaer van Catwijck. The construction took two years, and the new church was opened in 1887. It is now a state monument. Jesse designed a broad cross-shaped church with 1500 seats. The capacity was later extended to 2000 seats. The building consists of two wide, short aisles and a long transept. The church tower is approximately 51 meters high. Gallery External links Pipe Organ Details About the church organ The church choir
Schutterstoren (Amsterdam)

De Schutterstoren is een torenflat in Amsterdam Nieuw-West. De Schutterstoren maakt deel uit van het nieuwbouwproject 'Meer en Oever' samen met 't Waterfort en Het Bastion. Dit project is geïnitieerd door Projectbureau Vernieuwing Osdorp. Gebouw Deze flat is gesitueerd aan Oeverlanden in tuinstad nabij de Sloterplas. Vanaf de jaren 50 werd hier snel gebouwd met allerlei hoekige laag- en hoogbouwflats. Deze voldeden begin 21e eeuw niet meer aan de toenmalige eisen. Bovendien wilde de gemeente Amsterdam de weg Meer en Vaart meer prioriteit geven ten opzichte van Geer Ban, zodat een doorgaande route ontstond in plaats van een knik in de weg, die er tot dan toe was. Er vond stadsvernieuwing plaats waarbij gebouwen met/uit de wederopbouwarchitectuur werden gesloopt. Men gaf de voorkeur aan een woontoren op deze plaats aan het water, het zou met haar ronde vorm een accent vormen binnen de wijk. DKV Architecten met Paul de Vroom kwam met een ronde torenflat; hij noemde het zelf de "spil van de buurt". De toren is gebouwd met een stalen dragende constructie in overstek rondom een betonnen kern, met in die laatste ook trappenhuis en liftschachten. Deze wijze had tot voordeel dat de basis van het gebouw veel kleiner uitgevoerd kon worden dan de bovenbouw. Het gebouw herbergt dertien verdiepingen en staat 6,5 meter boven het maaiveld op een soort terp, waarin ook de parkeergelegenheid is ingebouwd. In verband met de omliggende gebouwen mocht de toren niet hoger worden dan circa 43 meter. Om de kern lopen de gangpaden waarop de woningen uitkomen. Door deze wijze van bouwen konden de bewoners hun flats grotendeels zelf indelen, zodat de flats ten opzichte van elkaar allemaal uniek zijn. De toren wordt afgesloten met een dakterras. De oostkant van de flat kijkt uit over het Sloterpark. Prijzen De woontoren heeft op 29 oktober 2008 de Amsterdamse Nieuwbouwprijs 2008 gewonnen, een prijs van o.a. AT5, Het Parool en Bouwend Nederland voor de beste en meest opvallende nieuwbouw in Amsterdam in de periode van 2006 tot 2007. De nominatie, jurering werd bepaald aan de hand van internetstemmen en een juryrapport van mede-Amsterdammers. De prijsuitreiking door de toenmalige burgemeester van Amsterdam Job Cohen werd live uitgezonden op AT5.
Immanuëlkerk (Delft)

De Immanuëlkerk was tot oktober 2013 een protestantse wijkgemeente gelegen aan de Schoemakerstraat in de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Sindsdien is het gebouw in handen van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt die in 2023 zijn opgegaan in de Nederlandse Gereformeerde Kerken. Samen met de Vredeskerk en de inmiddels afgebroken Maranatha vormde deze kerk de kerkendriehoek. Externe link Website van de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt, Delft Website van de Protestantse wijkgemeente Immanuël, die tot oktober 2013 in dit gebouw zat Geschiedenis, architectuur en orgel op Reliwiki
Abstederbrug

De Abstederbrug is een rijksmonumentale brug in de Nederlandse stad Utrecht. De stenen boogbrug is gelegen aan de zuidoostzijde van de Utrechtse binnenstad en overspant de Tolsteeg-/Maliesingel. De uit 1901 daterende brug heeft twee overspanningen en is ontworpen door de Dienst Gemeentewerken onder directie van F.J. Nieuwenhuis. In jugendstil vormgegeven staan op de brug smeedijzeren lantaarns en hekwerken met leuningen. De naam van de brug verwijst naar het buitengrachtse Abstede. In de directe omgeving van de brug bevinden zich het Hiëronymushuis en een bronzen beeld getiteld Biru van Joop Hekman. Grenzend aan deze brug ligt over de Nieuwegracht de Servaasbrug. Zie ook Herenbrug
Begraafplaats Het Heilige Kruis

Begraafplaats Het Heilige Kruis (ook: Ten Hilligen Cruce of Begraafplaats Buitengasthuis) is een begraafplaats aan de Buitengasthuisstraat in Zwolle. Het is de oudste buitenkerkelijke begraafplaats van de stad. Oorspronkelijk stond op deze plek een gasthuis (het Buitengasthuis) met een kapel en een kerkhof. Hier werden melaatsen verpleegd en begraven. Het gasthuis lag ver buiten de stad om zodoende besmetting te voorkomen. De kapel is op 8 december 1703 tijdens een hevige storm grotendeels ingestort en daarna afgebroken. De eerste begraafplaats stamt uit 1377, maar de grafstenen die er nu staan dateren uit de 19e en 20e eeuw. Waarschijnlijk zijn de oudste graven nooit geruimd en is er telkens een nieuwe laag op de begraafplaats aangebracht. Het Heilige Kruis is omgeven door een hek en is niet toegankelijk voor bezoekers. Heden In september 2007 is de begraafplaats voorgedragen om op de monumentenlijst te worden geplaatst. In 2009 is de begraafplaats van Stichting de Gasthuizen verkocht aan de gemeente Zwolle voor het symbolische bedrag van 1 euro. De administratie van de begraafplaats is toen overgebracht naar het Historisch Centrum Overijssel. Sindsdien is de plek ook een gemeentelijk monument vanwege de monumentale kastanjebomen, de nog aanwezige gedenktekens en het fundament van de kapel. In mei 2019 wordt gestart met een opknapbeurt van de begraafplaats. De grafstenen worden schoongemaakt en waar nodig hersteld en de grafschriften opgehaald door de letters opnieuw zwart te maken. Dit gebeurt door een gespecialiseerd bedrijf. Daarnaast wordt het aanwezige standaardhekwerk vervangen door een hekwerk in authentieke stijl. Verder worden de leuningen op de tuinmuur hersteld en opnieuw geschilderd en het voegwerk van de gemetselde tuinmuur aangepakt. Externe link Begraafplaats Het Heilige Kruis Zwolle Personen- en gravenlijst op online-begraafplaatsen.nl.
Krosewicker Grenzwald

Der Krosewicker Grenzwald ist ein gut 7 ha großes Naturschutzgebiet auf dem Stadtgebiet von Vreden im Kreis Borken in Nordrhein-Westfalen. Lage, Ökologie Der Krosewicker Grenzwald liegt nordwestlich von Vreden in der Nähe des Dorfes Ellewick-Crosewick im münsterländischen Kreis Borken, direkt an der Grenze zu den Niederlanden. Er ist ein Wald, der in einer Ackerlandschaft eingebettet ist. Hier wachsen Birken und Pfeifengräser. Im Zentrum des Naturschutzgebiets liegt ein kleines Gewässer, das Mitte der 1980er Jahre künstlich angelegt wurde. Tourismus Am Krosewicker Grenzwald führt ein gekennzeichneter Wanderweg direkt an der Grenze entlang. Im Wald befindet sich ein Hügelgrab. Das Naturschutzgebiet ist an das Radverkehrsnetzes NRW angebunden (Wabe 56) und liegt an der grenzüberschreitenden Radroute 8-er de grens. Auch die Flamingoroute führt hier vorbei, eine Themenroute der Radregion Münsterland. Der Knotenpunkt 20 und damit der Anschluss an das niederländische Knotenpunktsystem liegt östlich direkt auf der niederländisch-deutschen Grenze. Siehe auch Liste der Naturschutzgebiete im Kreis Borken Liste der FFH-Gebiete in Nordrhein-Westfalen Weblinks Naturschutzgebiet „Krosewicker Grenzwald“ (BOR-046) im Fachinformationssystem des Landesamtes für Natur, Umwelt und Klima Nordrhein-Westfalen Natura-2000-Gebiet: „Witte Venn, Krosewicker Grenzwald“ im Fachinformationssystem des Landesamtes für Natur, Umwelt und Klima Nordrhein-Westfalen Einzelnachweise
Krosewicker Grenzwald

Het Krosewicker Grenzwald is een natuurgebied van ruim 7 hectare, grotendeels gelegen in de Duitse gemeente Vreden aan de grens met Nederland. Een klein gedeelte van het natuurgebied ligt aan de Nederlandse zijde van de grens in de gemeente Berkelland. Het Krosewicker Grenzwald, gelegen ten zuiden van Rekken, is voorgedragen door de deelstaat Noordrijn-Westfalen voor de Habitatrichtlijn, als onderdeel van de Natura 2000 gebieden. Opmerkelijk in het gebied zijn voedselarme, stilstaande waters, die in Duitsland zeldzaam en bedreigd zijn. In het midden van het gebied ligt een nat heidegebied en een ven met een kwetsbare flora en fauna. Ten zuiden van het gebied ligt het Crosewicker Feld van 50 hectare, dat beheerd wordt door het biologisch station in het nabijgelegen Zwillbrock. Zowel amfibieën, eenden en weidevogels vinden er voedsel en een plek om te rusten en te broeden.