NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Paradiso (Amsterdam)

Das Paradiso ist ein Konzert- und Veranstaltungssaal in Amsterdam, Niederlande. Es entstand aus einer alten Kirche und liegt an der Weteringschans nahe dem Leidseplein, in unmittelbarer Nähe der Spielbank Holland Casino. Hinter dem Gebäude verläuft die Singelgracht. Das Gebäude wurde als Kirche und Gemeindezentrum der Freien Gemeinde (Vrije Gemeente) in Amsterdam 1879–1880 von den Architekten Gerlof Bartholomeus Salm (1831–1897) und dessen Sohn Abraham Salm (1857–1915) in neuromanischem Stil erbaut. Eröffnet wurde das Paradiso 1968 als öffentlich bezuschusstes Jugendzentrum. Zusammen mit dem nahe gelegenen Melkweg wurde es schnell zum Synonym für die Hippiebewegung und die Rockmusik dieser Zeit. Montags wurde zunächst Jazz präsentiert; Sun Ra trat dort mit seinem Arkestra zum ersten Mal in den Niederlanden auf (Paradiso Amsterdam 1970). Das Paradiso war einer der ersten Orte, an denen der Verkauf und die Einnahme Weicher Drogen geduldet wurden. Ab Mitte der 1970er Jahre nahmen Punk und New Wave einen größeren Raum ein. Das letzte Konzert von Glen Matlock mit den Sex Pistols fand im Paradiso statt. In den 1980er Jahren wurden häufiger Rave-Partys veranstaltet. Am 26. und 27. Mai 1995 spielten die Rolling Stones zwei halbakustische Konzerte im Paradiso. Von den dabei gespielten Songs wurde einer (Street Fighting Man) auf dem Stripped-Album veröffentlicht. In den folgenden Jahren wurde die Spannweite der Veranstaltungen im Paradiso neben den Konzerten auf Lesungen, Schauspiele, klassische Musik und Crossover-Veranstaltungen ausgedehnt. Neben Nirvana haben unter anderem auch John Cale, Soft Machine, Emilíana Torrini, Link Wray, Omar & the Howlers, Nick Cave and the Bad Seeds, Live, Beth Hart, Smoosh, Laura Mvula und Suzanne Vega, wie auch 2005 Willy DeVille mit Live In The Lowlands Konzerte im Paradiso aufgenommen oder gefilmt. Aufgetreten sind außerdem Bands und Sänger wie Tocotronic, Pink Floyd, David Bowie, Amy Winehouse, Eric Burdon, Rick Wakeman, The Police, Red Hot Chili Peppers, Prince, U2, Pearl Jam, Triggerfinger, Gregory Porter mit dem Metropole Orkest, Die Ärzte, Die Toten Hosen Metallica und Julia Zahra. Weblinks Offizielle Website Paradiso bei Discogs Einzelnachweise
Paradiso (Ámsterdam)

Paradiso es una sala de conciertos de Ámsterdam, Países Bajos. Algunos de los artistas que actuaron en esta sala: Azealia Banks 30 Seconds to Mars, Adele, Amy Winehouse, Arcade Fire, Arctic Monkeys, Death Grips, Autechre, Bad Brains, Billy Idol, Captain Beefheart, Chic, Chris Isaak, Cocteau Twins, Coldplay, Dave Matthews, David Bowie, DeWolff, Dr. John, Editors, Eels, Emilíana Torrini, Epica, Europe, Faithless, Fiction Plane, Florence and the Machine, Foo Fighters, Fugazi, Golden Earring, Guns N' Roses, Human League, Jamiroquai, Jimmy Eat World, Joe Jackson, John Cale, Joy Division, Keane, Lady Gaga, Lenny Kravitz, Loudness, Metallica, Muse, My Morning Jacket, Nick Cave and the Bad Seeds, Nightwish, Nine Inch Nails, Nirvana, Orbital, Pain of Salvation, Pearl Jam, Phish, Pink Floyd, Plaid, Primus, Prince, Radiohead, Ramones, Red Hot Chili Peppers, Riverside, Robbie Williams, Rollins Band, Rory Gallagher, Sex Pistols, Simple Minds, Soft Machine, Stereophonics, Suzanne Vega, The Cure, The Gathering, The Jam, The Police, The Velvet Underground, The Rolling Stones, Tool, Tracy Chapman, U2, UB40, "Weird Al" Yankovic, Willie Nelson Within Temptation y FKA twigs. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Paradiso. Página web oficial de Paradiso (en neerlandés y en inglés)
Paradiso (Amsterdam)

Le Paradiso est une salle de concert et un centre culturel néerlandais ouvert en mars 1968 à Amsterdam. Il est situé dans une ancienne église, bâtie entre 1879 et 1880. Il se trouve au sud-est de la Leidseplein, l'un des centres touristiques et culturels de la ville, près de la Max Euweplein, au no 6 du Weteringschans, devant le Stadhouderskade. Installations Dans les années 1970, la municipalité souhaite fermer la nouvelle salle de concert pour faire édifier un hôtel et des appartements. Ce projet est annulé après des manifestations dans le quartier. Le Paradiso est rénové en 1993. Le Paradiso comprend une salle de concert avec des balcons sur deux étages d'une capacité de 1 500 personnes. Une petite salle au premier étage peut accueillir 250 personnes. En 2022, un plan d'extension est annoncé afin d'améliorer la capacité d'accueil dans les zones annexes sur le modèle de l'entrée souterraine de la Mauritshuis à La Haye. Un nouveau bâtiment adjacent est également prévu dans le but de libérer le troisième étage de l'ancienne église des installations techniques qu'il comprend. Le nouveau bâtiment permettra aussi aux artistes en résidence d'enregistrer en studio et de faire bénéficier de cours les étudiants en partenariat avec le conservatoire d'Amsterdam. Programmation Le club reçoit le surnom de « Poptemple » après être devenu la principale boîte de nuit à Amsterdam diffusant de la pop et en recevant les plus grands groupes depuis plus de quarante ans. Gert van Veen y est en résidence à partir de la fin des années 1990, après une première soirée donnée par son groupe Quazar lors de leur tournée « Atmosphere », effectuée conjointement avec Surkus et Eton Crop en 1991. Lorsqu'il ne propose pas d'événements en lien avec la musique électronique, le Paradiso accueille de petits concerts d'artistes locaux ou internationaux choisissant de ne pas se produire dans des salles plus grandes, telles la Johan Cruyff Arena ou le Ziggo Dome. Notes et références Annexes Articles connexes Melkweg Liens externes (nl) Site officiel Ressource relative à l'architecture : Rijksmonument Ressource relative au spectacle : Kunstenpunt Ressource relative à la musique : MusicBrainz (nl) Site officiel du Paradiso Portail des arts du spectacle Portail d’Amsterdam
Paradiso (Amsterdam)

Paradiso è un centro musicale e culturale di Amsterdam, Paesi Bassi. Storia L'edificio, che nel XIX secolo ospitava una chiesa, fino al 1965 era usato da un gruppo di liberi religiosi olandesi, la Vrije Gemeente ("Libera Congregazione"). Sorge nel de Weteringschans, vicino al Leidseplein, uno dei centri della vita notturna e del turismo della capitale olandese. Nel 1968, su sollecitazione degli hippie, il Paradiso fu riaperto e convertito in un luogo di ritrovo per i giovani, sala per concerti e laboratorio teatrale. Divenne ben presto il simbolo della controcultura hippie ad Amsterdam e della musica rock dell'epoca. Fu uno dei primi luoghi di Amsterdam dove si tollerava il consumo di droghe leggere. Dalla metà degli anni '70 Paradiso divenne uno dei centri di riferimento per la musica punk rock e new wave, mentre dagli anni '80 divenne importante per i rave party e la musica dance. Esibizioni notevoli Tra gli artisti esibitisi al Paradiso di Amsterdam vi sono Pink Floyd, The Ramones,Adele, Anastacia, Rolling Stones, Joy Division, New Order, Johnny Thunders, Chic, Joe Jackson, Chris Isaak, Kaizers Orchestra, Duran Duran, Willie Nelson, Phish, Beady Eye, Arcade Fire, Nightwish, Bad Brains, Kayak, Loudness, Nirvana, John Cale, The Cure, Soft Machine, Emilíana Torrini, Jalebee Cartel, Link Wray, Lenny Kravitz, Omar & the Howlers, The Only Ones, Nick Cave and the Bad Seeds, Electrosexual, Beth Hart, Dayna Kurtz, Dave Matthews, Smoosh, Suzanne Vega, Amy Winehouse, Milow, Fiction Plane, Epica, Editors, Motorpsycho, Pain of Salvation, Deftones, Riverside, Lamb, Live, NITS, Jamiroquai, Afterhours, Matia Bazar, Live, The Roots e Headhunterz. Glen Matlock si esibì per l'ultima volta con i Sex Pistols al Paradiso. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Paradiso Collegamenti esterni Sito ufficiale, su paradiso.nl.
Paradiso (Amsterdam)

Paradiso – klub muzyczny mieszczący się w Amsterdamie w Holandii. Historia Obiekt mieści się w przebudowanym budynku dawnego kościoła, pochodzącego z XIX wieku, który funkcjonował do 1965 roku. Służył jako sala konferencyjna dla liberalnej holenderskiej grupy religijnej Vrije Gemeente. Klub znajduje się przy Weteringschans, graniczącej z główną ulicą miasta Leidseplein, znanej jako jeden z głównych i centralnych punktów odwiedzanych przez turystów. Główna sala koncertowa posiada wysokie sufity, oraz dwa pierścienie wyposażone w balkony z widokiem na scenę. Ponadto obiekt wyposażony jest w kawiarnię, która znajduje się w piwnicy oraz na piętrze. Klub w obecnej formie został otwarty 30 marca 1968 roku, jako centrum rozrywki dla młodzieży. Wraz z pobliskim klubem Melkweg, szybko stał się popularnym miejscem kontrkultury hippisowskiej. Paradiso było jednym z pierwszych miejsc, gdzie legalna była sprzedaż tzw. miękkich narkotyków. W połowie lat 70. w klubie dużą popularnością cieszyły się takie gatunki muzyczne jak punk oraz nowa fala. Od końca lat 80., klub organizuje częste imprezy taneczne. W ostatnich latach, klub został wyposażony w elektronikę w zakresie programowania, dzięki czemu prócz koncertów, może organizować również wykłady, sztukę itp. W klubie na przestrzeni lat, swoje koncerty dawali tu między innymi Pink Floyd, Deep Purple, Black Sabbath, Genesis, Thin Lizzy, Blue Öyster Cult, AC/DC, Sex Pistols, Scorpions, UFO, The Clash, Blondie, Van Halen, Ramones, The Police, Dr. Feelgood, U2, Accept, Duran Duran, Depeche Mode, Dead Kennedys, Def Leppard, The Sisters of Mercy, Mercyful Fate, INXS, R.E.M., Marillion, Metallica, Killing Joke, Nick Cave, Slayer, Exodus, Megadeth, Suicidal Tendencies, Death Angel, Guns N’ Roses, Red Hot Chili Peppers, Faith No More, Iggy Pop, Manowar, Lenny Kravitz, Roxette, Soundgarden, The Black Crowes, Bruce Dickinson, Ian Gillan, Primus, Danzig, New Model Army, Sepultura, Nirvana, Ozzy Osbourne, Bad Religion, The Smashing Pumpkins, Ministry, Biohazard, Pantera, Alice in Chains, Tool, The Velvet Underground, Pearl Jam, Robert Plant, Paradise Lost, Björk, Tori Amos, Nine Inch Nails, Beastie Boys, Extreme, Oasis, Machine Head, Soul Asylum, The Rolling Stones, Korn, Jeff Buckley, Radiohead, Foo Fighters, Placebo, Willie Nelson, Sting, Type O Negative, Sheryl Crow, Dio, The Offspring, David Bowie, Aerosmith, Richie Sambora, Black Label Society, Fish, Chris Cornell, Muse, Coldplay, Deftones, Nightwish, Queens of the Stone Age, Kings of Leon, Maroon 5, Steve Vai, Slipknot, Gov’t Mule, Alter Bridge, Justin Timberlake, Disturbed, Evanescence, Amy Winehouse, Joe Satriani, Riverside, Children of Bodom, PJ Harvey, Lady Gaga, Slash, Prince, Robbie Williams, Lana Del Rey, Pain of Salvation, Delain, Beth Hart. Zobacz też Melkweg Przypisy Bibliografia Converted Churches. Tectum Publishers, Antwerp, 2007. ISBN 978-90-76886-44-2. Linki zewnętrzne Strona oficjalna (niem.)
Hooglandse Kerk

Hooglandse Kerk est une église gothique datant du XVe siècle, qui se situe au cœur de la ville de Leyde, aux Pays-Bas. Cette église dédiée à saint Pancrace est aujourd'hui le lieu de culte des paroissiens de l'Église protestante des Pays-Bas. Histoire Le 20 décembre 1314, l'évêque d'Utrecht ordonne la construction d'une chapelle en bois. La croissance démographique et la prospérité économique de Leyde à la fin du XIVe siècle rendent inévitables les travaux d'agrandissement de l'église. Ces travaux démarrent en 1377 sur la structure actuelle de l'église. Le sanctuaire est achevé en 1391 et le déambulatoire en 1415. Liens externes (nl) Hooglandse Kerk Portail des Pays-Bas
Pieterskerk (Leiden)

Die Pieterskerk ist eine spätgotische Kirche in der niederländischen Stadt Leiden. Geschichte An der Stelle der heutigen Pieterskerk stand um 1100 eine Kapelle der Grafen von Holland, die 1121 durch einen Neubau ersetzt wurde. Seit 1268 war die Pfarrkirche unter dem Patrozinium der Heiligen Petrus und Paulus. 1300 wurde mit einem gotischen Neubau begonnen, der um 1350 vollendet war und einen 110 Meter hohen Turm hatte. 1390 setzte mit der Berufung des Baumeisters Rutger van Kampen der Bau der heutigen Kirche ein; die Arbeiten begannen am Chorraum, der 1412 vollendet wurde. Es folgten die Arbeiten am Mittelschiff und an den Seitenschiffen. 1512 stürzte der hohe Turm ein. In der Folgezeit wurde die Kirche nach Westen verlängert und das Querhaus erhöht. 1572 ging die Kirche an die Protestanten über. Im 17. Jahrhundert wurden kleine Häuser an die Kirche angebaut, von denen im Osten einige erhalten blieben. Die Universität Leiden nutzt die Kirche bei besonderen Anlässen als Aula. Seit 1975 wird sie nur vereinzelt für gottesdienstliche Anlässe genutzt und steht für diverse Zwecke zur Verfügung. Orgel Eine Orgel wurde um 1446 möglicherweise von Jacob van Bilsteyn an der Westwand errichtet. Nach dem Einsturz des Turms im Jahr 1512 stellte Jan van Covelen das Instrument in den Jahren 1518/1519 wieder her und erweiterte es auf drei Manuale. Jan Kerstantszoon schuf 1541 ein neues Rückpositiv und passte die Verzierungen an den Stil der Renaissance an. Jan Jacobszoon van Lin fertigte 1628/1629 ein neues Gehäuse für das Rückpositiv an. Der Orgelbauer Galtus Germer van Hagerbeer erbaute die Orgel 1643 neu einschließlich eines neuen Hauptgehäuses, wobei Pfeifenmaterial aus dem 15. und 16. Jahrhundert wiederverwendet wurde. Die Flügeltüren wurden 1807 verkauft. Die Brüder Lohman bauten die Orgel 1843–1846 in ein romantisches Werk mit neuen Windladen und zusätzlichen Registern um. 1943–1946 folgte eine Restaurierung durch Gerrit van Leeuwen und 1960 eine weitere. Die Firma Verschueren Orgelbouw rekonstruierte 1994–1998 den Zustand von 1643 ohne Kompromisse. Das bedeutende Instrument verfügt über 36 Register auf drei Manualen und Pedal. Die Prestant- und Oktavregister sind in den höheren Lagen alle doppelchörig, ebenso Quintanus, Nasard und beide Sifflet, ausgenommen Octaaf 8′ und 4′ im Pedal. Einige Manualregister sind geteilt in Bass und Diskant (h0/c1 für Rückpositiv, Oberwerk und Koppel; d0/es0 im Hauptwerk), die Stimmung ist mitteltönig bei a1 = 417 Hz. Die Disposition lautet wie folgt: Koppeln: I/II (in B/D geteilt) Anmerkungen Literatur Bianca van den Berg: De Pieterskerk in Leiden. Uitgeverij Matrijs, Utrecht 1992, ISBN 90-5345-012-2. Weblinks Website der Kirche (niederländisch, englisch) Fotos am Het Geheugen van Nederland In: geheugenvannederland.nl (niederländisch) Pieterskerk Leiden YouTube 1. Teil: 1400 - 1950; 2. Teil 1994 tot heden. Kurze Geschichte (niederländisch) vom Van Hagerbeer-orgel in Beurteilung der letzten Restauration 1996 - 1998 in De orgelvriend. Einzelnachweise und Anmerkungen
Pieterskerk, Leiden

The Pieterskerk is a late-Gothic Dutch Protestant church in Leiden dedicated to Saint Peter. It is known today as the church of the Pilgrim Fathers, where the pastor John Robinson was buried. It is also the burial place of the scientist Willebrord Snellius. History In around 1100 the site held the county chapel of the counts of Holland, rebuilt in 1121. The present building took approximately 180 years to build, starting in 1390. Famous Leiden dignitaries are buried there, including the painter Jan Steen and the Leiden professor Herman Boerhaave. The beautiful stained-glass windows already took a terrible blow during the Beeldenstorm, but were completely destroyed a couple of centuries later, in the gunpowder explosion of 12 January 1807. The windows were boarded up, and it wasn't until 1880 that a large-scale restoration took place. The Pieterskerk used to have a church tower, the Westtoren (west tower) from 1290 on. It was nicknamed "Coningh der Zee" (king of the sea), and was completed in stages, eventually reaching 110 metres (including the 35-metre-tall wooden spire). It collapsed in the night of 5 March 1512. The tower was not restored and the church remains towerless. Not only the stained glass windows were vandalised during the Beeldenstorm, many other beautiful statues and paintings were made victim of the Reformation. The internationally renowned painting Het Laatste Oordeel by Lucas van Leyden was barely saved by mayor Van Swanenburg. On 7 July 1572 the church was closed for services. It reopened on 5 October of the same year for the first Protestant service. After this date the building of the church can be considered completed. In following centuries small homes were built against the sides of the church. They are still there today. The building was deconsecrated in 1971 and since 1975 has been managed by a foundation and rented for a wide variety of events. Since 2001, with 50% government funding, a long-term restoration project started that ran until 2010. Discoveries made during this and earlier restorations were put on permanent display in the church. A mummy is also on display, that the foundation has chosen not to subject to scientific scrutiny. Though the windows have been lost, the various grave monuments by prominent Leiden sculptors can still be seen. The building is open to the public. Among many musical performances in the church every year, there was a concert by the choral group Libera in 2007. Burials Before 1811 many prominent people were buried in the Pieterskerk, such as the Dutch theologian Jacobus Arminius (known for Arminianism), Herman Boerhaave, Jan Steen, the botanist Rembert Dodoens, Johannes de Laet, and John Robinson, pastor of the "Pilgrim Fathers". For a listing, see the category Burials at the Pieterskerk, Leiden. Gallery References External links Church website
Iglesia de San Pedro (Leiden)

La iglesia de San Pedro o Pieterskerk es una iglesia de estilo gótico tardío en Leiden dedicada a san Pedro. Es más conocida hoy en día como la iglesia de los Padres Peregrinos donde fue enterrado John Robinson. Historia Hacia 1100 en el mismo lugar había una capilla condal de los condes de Holanda, luego reconstruida en 1121. La construcción del edificio actual tomó aproximadamente 180 años, a partir de 1390. Muchos dignatarios famosos de Leiden están enterrados aquí, como el pintor Jan Steen y el profesor Herman Boerhaave. Las hermosas vidrieras ya sufrieron un duro golpe durante la Beeldenstorm, pero fueron destruidas por completo un par de siglos más tarde, en la explosión de pólvora de 12 de enero de 1807. Las ventanas fueron entonces cerradas con tablas, y hasta 1880 no se llevóo a cabo una gran restauración. La iglesia Pieterskerk tuvo una gran torre, la Westtoren (torre oeste) a partir de 1290 en adelante. Fue apodada «Coningh der Zee» (rey del mar), y se terminó en etapas, hasta alcanzar los 110 metros (incluyendo los 35 metros de altura de la aguja de madera). Se derrumbó en la noche del 5 de marzo de 1512.​ La torre no fue restaurada y la iglesia permaneció sin ella. El edificio fue desacralizado en 1971 y desde 1975 está gestionado por una fundación y es alquilado para una amplia variedad de eventos. Desde el año 2001, con una financiación del gobierno del 50%, se inició un proyecto de restauración a largo plazo que duró hasta el 2010. Los descubrimientos hechos durante esa restauración, y otras anteriores, están en exposición permanente en la iglesia. Aunque las ventanas se han perdido, las diversos tumbas monumentales de destacados escultores de Leiden aún se pueden ver. El edificio está abierto al público. En 2007 en Pieterskerk tuvo lugar un conocido concierto del grupo coral Libera retransmitido por televisión.​ Enterramientos Antes de 1811 muchas personas prominentes fueron enterrados en la Pieterskerk, como el teólogo holandés Jacobus Arminius (conocido por el arminianismo), Herman Boerhaave, Jan Steen, Joannes de Laet y John Robinson, pastor de los Padres Peregrinos. Para un listado, véase la categoría en la Wikipedia en inglés: «Category:Burials at Pieterskerk, Leiden» Galería de imágenes Véase también Anexo:Iglesias más altas del mundo Notas Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Iglesia de San Pedro. Church website
Église Saint-Pierre de Leyde

L'église Saint-Pierre (en néerlandais : Pieterskerk) est une église gothique datant du XIVe siècle, qui se situe au cœur de la ville de Leyde, aux Pays-Bas. Cette église a été dédiée à saint Pierre. Histoire Vers 1100, une chapelle est érigée comme étant la chapelle du comté des comtes de Hollande. Elle est reconstruite et consacrée en 1121. Il a fallu 180 ans pour achever la construction du bâtiment actuel, dont les travaux ont commencé en 1390. L'église est connue pour abriter les tombeaux de John Robinson, un des pères pèlerins, mais aussi du peintre Jan Steen, du professeur Herman Boerhaave ainsi que des parents de Rembrandt. Événements En 2007, il y avait un concert célèbre du groupe choral Libera. Références Liens externes (nl) Pieterskerk Portail des Pays-Bas
Церква Святого Петра (Лейден)

Церква Святого Петра, церква пілігримів — найбільша готична церква XV століття у місті Лейден у Південній Голландії. Історія 1609 року у місто Лейден прибули англійські пуритани разом зі своїм наставником Джоном Робінсоном. Через 11 років, 1620 року на кораблі «Мейфлавер», англійські пілігрими відпливли до Америки, де, у Плімуті, заснували свою першу колонію. Про цей історичний факт розповідається на меморіальній табличці, розташованій на південному фасаді храму. Сама ж історія церкви починається набагато раніше, 1100 року. Тоді Лейден був маленьким містом, великий храм йому не потрібний, і на місці Церкви Святого Петра стояла невелика каплиця. Але селище розросталося, збільшувалася кількість парафіян, і в XV столітті в Лейден з'явилася готична церква, у тому вигляді, в якому ми її бачимо зараз. Шпилі, дивовижні прикраси, вітражі — все це створювали найкращі архітектори того часу. А вартість їхніх робіт оцінювалась у цілий стан. У період Реформації, коли активно боролися з релігійним мистецтвом, було знищено майже всі вітражі. Те, що від них залишилося, зруйнував вибух, який пролунав у 1807 році — у центрі Лейдена вибухнули кілька бочок із порохом. Була біля церкви і велика дзвіниця, про яку можна судити лише з історичних записів. Декілька сотень років мешканці Лейдена зводили високу вежу, яка досягла 110 метрів. Її називали Морський цар, оскільки вона служила маяком для моряків. Але, в 1512 році під час сильного пориву вітру вежа впала. Відновлювати її не стали, вважаючи це знаком згори. У 2000—2010 роках у храмі було проведено масштабну реставрацію, в тому числі, відтворили більшу частину вітражів. Сьогодні Церква Святого Петра — це не тільки храм, а творчий простір, де проводяться виставки та концерти. Її головна гордість — орган Ван Хагербера, створений у XV столітті. Особливості церкви Церква має пам'ятник Вурхаа, зроблений з білого та чорного мармуру; зображують особи у чотирьох віках людського життя: дитинство, юність, зрілість і старість. Примітки
Schouwburg Hengelo

Schouwburg Hengelo is een theater in het Overijsselse Hengelo. Architect Jan Hoogstad ontwierp dit gebouw en het werd geopend op 21 april 2001 met een voorstelling van de Nationale Reisopera. De Schouwburg heeft drie zalen: een grote zaal (Rabozaal) met 880 stoelen, een vlakke vloer zaal (Middenzaal) met 300 stoelen en een filmzaal (Asitozaal) met 88 stoelen. Ieder seizoen staan er professionele voorstellingen, schoolvoorstellingen, amateurvoorstellingen en filmvertoningen geprogrammeerd. Daarnaast wordt het gebouw intensief gebruikt voor maatschappelijke en commerciële activiteiten als congressen, productpresentaties, debatten, tentoonstellingen en personeelsbijeenkomsten. In augustus 2017 is de naam gewijzigd van Rabotheater naar de nieuwe naam Schouwburg Hengelo. Externe links Officiële website