NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Adrianuskerk (Naaldwijk)

De Sint-Adrianuskerk is een rooms-katholieke kerk in de Westlandse plaats Naaldwijk, genoemd naar patroonheilige Sint-Adrianus. Het is de derde rooms-katholieke kerk die in deze plaats werd gebouwd in twee eeuwen tijd (1790, 1871 en 1931). Het is een beeldbepalend gebouw in het centrum van Naaldwijk. Voorgeschiedenis De eerste kerk uit 1790 was een schuilkerk aan de Dijkweg. Op dezelfde plek werd een nieuwe kerk gebouwd, de Sint-Adrianuskerk, 1871, toen de oude te klein was geworden. Daar bevindt zich nog steeds de katholieke begraafplaats uit 1830, alleen wordt daar sinds 1982 niet meer begraven. De reden voor de bouw van de kerk van 1931 was dat de kerk uit 1871 bouwvallig en te klein geworden was. Het benodigde geld en land voor een nieuwe kerk werd verkregen toen de rijke boer Arie Hofstede zijn gehele bezit bij zijn dood naliet aan de parochie. Gebouwomschrijving Het huidige kerkgebouw is een ontwerp van Jos Margry en werd gebouwd in expressionistische stijl. Jacobus Petrus Dessing wordt soms genoemd als mede-architect, maar hij dacht alleen mee in de rol van intermediair tussen de architect en de parochie. De toren is met 73 meter een van de hogere torens in Nederland. Het gebouw is volledig met bakstenen gebouwd, doorlopend vanuit de muren, de kolommen en het plafond. De verwerking van de bakstenen geeft een bijzondere decoratieve uitstraling. Een grote overspanning werd bereikt door bogen en schalen op te nemen in de constructie. Hierdoor is een onbelemmerd zicht richting het altaar. Het dak van de kerk is bedekt met geglazuurde dakpannen. De kerk heeft een goede akoestiek; zangkoren treden er graag en regelmatig op. De kerk is in 1971 gerestaureerd en opnieuw in 1985 en 2001. Bij de latere restauraties zijn eerder aangebrachte verstorende elementen ongedaan gemaakt. De kerk, de bijbehorende pastorie en de muur met het heilige hartbeeld zijn in 2006 ingeschreven als rijksmonument. Bronnen De Westlander en zijn moNUment: Drie nieuwe Adrianuskerken na de reformatie, uit Het Hele Westland, door Piet van der Valk, 05 december 2019 Externe link Officiële website
Verzorgingsplaats Kruisberg

Verzorgingsplaats Kruisberg is een Nederlandse verzorgingsplaats langs de A2 Maastricht-Amsterdam tussen afritten 51 en 50, in de gemeente Meerssen, nabij Maastricht Aachen Airport en het Kalverbosch. De verzorgingsplaats dankt haar naam "Kruisberg" aan de gelijknamige berg die 96 meter boven NAP ligt. Om de verzorgingsplaats Kruisberg te bereiken moeten de automobilisten eerst een nogal steile klim maken, waarna ze de afslag richting de verzorgingsplaats kunnen nemen. Wegens ruimtegebrek zowel boven aan als onder aan de berg en de steile helling hiervan, was het onmogelijk om een verzorgingsplaats te realiseren met zowel een tankstation als een parkeerplaats. Daarom besloot men het tankstation onder aan de helling aan te leggen en de parkeerplaats halverwege. Zie ook verzorgingsplaats Meerssen. Trivia De parallel aan de Kruisberg gelegen lokale weg wordt vaak verward met de Kruisberg in de plaats Wahlwiller, gemeente Gulpen-Wittem, die al een aantal jaren opgenomen is in de finale van de Amstel Gold Race. Dit geldt niet voor de Kruisberg in Meerssen, die echter wel een aantal malen opgenomen is geweest in het parcours voor het NK wielrennen.
Molen van Rolde

The Molen van Rolde is a smock mill in Rolde, Drenthe, the Netherlands. The mill was built in 1873 and is listed as a Rijksmonument, number 32698. History A corn and barley mill which stood on this site was burnt down on 26 August 1872. The Molen van Rolde was built to replace it by millwright Hunse of Assen for Mr Smit. The mill has no formal name, taking its name from the town of Rolde. The mill passed through a number of owners and came into the ownership of the Schuiling family in 1892. The windshaft was replaced in 1911. Miller Schuiling advertised for an iron windshaft in De Molenaar of 16 April 1911. A 4.80 metres (15 ft 9 in) long windshaft cast by Zallandia of Zwolle was obtained and fitted. In October 1928 a sailstock broke in a storm. A replacement was not obtained until 1947 when a second hand pair of sails was obtained from the Krangeweersterpoldermolen at Stedum, Groningen. The mill was put into full repair at a cost of ƒ2,047. The work was financed by the Schuiling brothers, the State of the Netherlands, De Hollandsche Molen, the Algemene Nederlandse Wielrijders-Bond and the Bond Heemschut. In 1955, a further restoration at a cost of ƒ4,125 was financed in the same way, with the province of Drenthe and the Coöperatieve stoomzuivelfabriek en korenmalerij te Rolde also contributing. In 1955, a pair of sails needed replacement. This work was done by millwright Christiaan Bremer of Adorp, Groningen. The woodwork of the winding mechanism was identified as needing replacement in 1961 but the work was not done until 1963. In 1967 the cost of repairs to the mill was estimated at ƒ3,125. On 11 April 1968 the mill was sold to the Gemeente Rolde for ƒ4,900. A new pair of sails were fitted in 1974 by Christiaan Bremer. A restoration of the mill took place in 2000. In 2008, the sails were removed and the windshaft was also removed and examined for defects. A new 3.80 metres (12 ft 6 in) long windshaft cast by firm Geraedts was fitted. New sails were fitted, but retaining the sailstock made by Bremer in 1953 and fitted in 1955, one of the oldest remaining on a Dutch windmill. Description The Molen van Rolde is what the Dutch describe as an "achtkante grondzeiler". It is a three-storey smock mill on a single-storey brick base. There is no stage, the sails reaching down almost to ground level. The smock and cap are thatched. The mill is winded by a tailpole and winch. The four Common sails, which have a span of 19.10 metres (62 ft 8 in), are carried in a cast-iron windshaft. The windshaft also carries the brake wheel, which has 47 cogs. The brake wheel drives the wallower (26 cogs) at the top of the upright shaft. At the bottom of the upright shaft the great spur wheel, which has 78 cogs, drives the 1.30 metres (4 ft 3 in) diameter Cullen millstones and 1.40 metres (4 ft 7 in) diameter French Burr millstones via lantern pinion stone nuts which has 24 staves each. Millers Smit 1873 Koops Johannes Rijkens 1875-92 J Schuiling 1892-44 G and H Schuiling 1944-68 References for above:- Public access The Molen van Rolde is open to the public on saturdays and by appointment. References
Molen van Rolde

De Molen van Rolde is een korenmolen in het Drentse Rolde. De molen werd in 1873 gebouwd en is enkele malen gerestaureerd. Alhoewel de molen op een verhoging ligt is hij door het ontbreken van een inrit geen beltmolen, maar een grondzeiler op een heuveltje. De molen is gelegen aan een van de brinken van Rolde. Het wiekenkruis, waarvan de roeden een lengte van 19,10 (binnenroede) en 18,98 (buitenroede) meter hebben, is uitgerust met het Systeem van Bussel en zeilen. De molen is voorzien van twee koppels maalstenen en een kammenluiwerk. De molen heeft geen officiële naam, maar wordt doorgaans met de Molen van Rolde aangeduid. Herstel Bij herstelwerkzaamheden in 2007 bleek, dat de gietijzeren bovenas dermate veel scheuren vertoonde, dat draaien te gevaarlijk werd bevonden. In oktober 2008 is begonnen met het vervangen van deze as door een nieuw gegoten exemplaar. Het hele gevlucht is van de molen getakeld. Dit bood tevens de gelegenheid om noodzakelijk schilderwerk en andere onderhoudswerkzaamheden aan de molen te verrichten. Zie ook Lijst van windmolens in Drenthe
VV De Kieviten

VV De Kieviten is een amateurvoetbalvereniging uit Voorthuizen, gemeente Barneveld, Gelderland, Nederland. Algemeen De club werd opgericht op 26 februari 1932. In 2022 bestaat de club 90 jaar en is de oudste voetbalvereniging uit Gemeente Barneveld. De vereniging beschikt over een hoofdveld en een trainingsveld. De clubkleuren zijn groen en wit. Vanaf het seizoen 2013/14 heeft de club geen standaardelftal meer en wordt er nog slechts recreatief (reserve klasse) gevoetbald. In het het seizoen 2023/ 2024 zijn er 3 zaterdagteams, 1 zondagteam en 3 jeugdteams. Ook is er 18+ voetbal op vrijdagavond voor zowel mannen als vrouwen. Standaardelftal Het standaardelftal van de club kwam in het seizoen 2012/13 voor het laatst in competitieverband uit, het speelde dat seizoen in de Vierde klasse zaterdag van het KNVB-district Oost, waaruit de club zich voortijdig terugtrok. Competitieresultaten Zaterdag 2008-2013
Haagse Beemdenbos

Het Haagse Beemdenbos ligt naast de Asterdplas in de wijk de Asterd in Breda Noord. Het meet 84 ha en het grenst aan de rivier de Mark en het dorp Terheijden. Het wordt beheerd door Staatsbosbeheer. Het ligt in de Vierde Bergboezem. Het is in het begin van de jaren negentig aangeplant in het kader van een landinrichtingsproject. De bomen zijn daarom ongeveer even oud. De hoogte en de dikte is niet allemaal hetzelfde. Het is een jong gemengd loofbos, waarvan de essen, beuken en elzen dicht bij elkaar zijn geplant en lang en dun zijn. De populieren staan op grotere afstand van elkaar, maar groeien erg snel en vormen al een echt bos. Vanaf de Asterdplas gaat de hoge zandbodem over naar veengrond in de graslanden. Eiken en beuken groeien goed op zandgrond terwijl de essen en elzen zich prettiger voelen op natte veengrond. De structuur van de oorspronkelijke lange graslanden is nog duidelijk te herkennen. Door de variatie aan bos en graslanden is het een ideaal leefgebied voor allerlei diersoorten zoals hazen en reeēn. Daarom mogen er ook geen honden los lopen. Er worden regelmatig wandelingen georganiseerd door Staatsbosbeheer. Externe link Haagse Beemdenbos en Asterdplas[dode link]
De Hoop (Hellendoorn)

De Hoop is een korenmolen in Hellendoorn in de Nederlandse provincie Overijssel. De molen werd in 1854 gebouwd. Tot 1937 bleef de molen op windkracht in bedrijf, daarna werd er met een elektromotor verder gemalen in een naastgelegen maalderij. De molen diende slechts als opslagruimte. De molen werd in 1973 eigendom van de gemeente Hellendoorn en in 1978 was de restauratie van de molen voltooid. Sinds 1985 wordt de molen weer door een beroepsmolenaar gebruikt. De molen is thans ingericht met twee koppels maalstenen waarvan er een op windkracht wordt aangedreven, het andere exemplaar heeft motoraandrijving. Daarnaast bezit de molen diverse andere werktuigen voor het maalbedrijf. De roeden van de molen zijn 22,50 meter lang en zijn voorzien van het Oudhollands hekwerk met zeilen
Watertoren (Den Haag)

De watertoren staat in de Oostduinen bij Scheveningen, ter hoogte van de Pompstationsweg. De toren heeft de status van rijksmonument. De watertoren is ontworpen in eclectische stijl door architect Bert Brouwer en civiel ingenieur Theodor Stang en werd in 1874 gebouwd door het Haagse Duinwaterleidingbedrijf (tegenwoordig Dunea genaamd). Door zijn twee reservoirs van respectievelijk 1000 en 1200 m³, kan deze toren van alle watertorens in Zuid-Holland het meeste water opslaan. Hij is gebouwd omdat men begon met water te winnen in de duinen en heeft een hoogte van 48,74 meter. Aan het eind van de 20e eeuw is de toren gerestaureerd. Hij is nog steeds in gebruik en staat op de monumentenlijst. Het ontwerp van de achthoekige toren is een voorbeeld van het eclecticisme: de architect maakte gebruik van motieven die zijn ontleend aan romaanse architectuur en de renaissance. De uit baksteen en deels hardsteen opgebouwde gevels met verticale nissen en geblokte rondboogfriesen heeft onder meer in baksteen gebosseerde hoekpilasters met gebeeldhouwde Korinstische kapitelen. De toren is het eerste voorbeeld in Nederland waar het waterreservoir werd 'ingepakt' met een bakstenen muur. Boven op de toren rust een koperen koepeldak. Watertoren gasfabriek Tot 1968 stond op het terrein van de gemeentelijke gasfabriek ook een watertoren. Externe link Enkele detail foto's van de toren - historie.hdpnet.nl
Grote Kerk (Apeldoorn)

De Grote Kerk of Koninginnekerk is een kerkgebouw aan de rand van De Parken in de stad Apeldoorn in de Nederlandse provincie Gelderland. De kerk is eigendom van de PKN en wordt iedere zondag gebruikt voor kerkdiensten. Geschiedenis Op de plaats van de Grote Kerk werd in 1839-1842 na een in 1836 uitgeschreven prijsvraag naar ontwerp van de Amsterdamse architect Hendrik Springer (1805-1867) een zogenaamde Waterstaatskerk gebouwd. Deze werd in 1890 door een brand compleet verwoest. Twee jaar later werd door de firma Chris Wegerif op de fundamenten een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp in neorenaissancestijl van de Rotterdamse architect Jan Verheul. Op 16 april 1891 legde de toen 10-jarige prinses Wilhelmina de eerste steen. Zij woonde met haar moeder Koningin Emma ook de eerste kerkdienst bij op zondag 25 september 1892. Tot aan haar dood kerkte koningin Wilhelmina regelmatig in de Grote Kerk. In 1960 werd de kerk gerenoveerd en aangepast aan de stijl van die tijd. In 1970 werd, in verband met de erbarmelijke staat van het gebouw, overwogen om de kerk te slopen. Als reactie hierop werd de Stichting Vrienden van de Grote Kerk opgericht. Het doel van deze stichting was het gebouw en het orgel terug te brengen in haar oorspronkelijke staat. Van sloop werd uiteindelijk afgezien en bovendien kreeg de kerk de status van rijksmonument. Interieur In de kerk bevindt zich de zogenaamde Koninginnebank, die ook wel Wilhelminabank, of Hofbank wordt genoemd. Een speciale ingang van de kerk (onder de toren) verschaft toegang tot deze ereplaats. Tot 1985 waren deze ingang en de bank voorbehouden aan leden van de Koninklijke familie. De kerk wordt van tijd tot tijd nog steeds door de koninklijke familie bezocht. De gerestaureerde preekstoel is van de grond tot aan het hoogste punt ruim 10 meter hoog. Links en rechts van de preekstoel bevinden zich twee opmerkelijke gebrandschilderde ramen. Het zogenaamde Wilhelminaraam, rechts van de preekstoel is een geschenk aan Wilhelmina van diverse universiteiten, hogescholen en studentencorpora ter gelegenheid van haar 40-jarig regeringsjubileum. Het linkerraam heet het Beatrixraam en is in 2005 geschonken aan Koningin Beatrix ter gelegenheid van haar 25-jarig regeringsjubileum. Orgel Het kerkorgel werd gebouwd tussen 1894 en 1896 door Johan Frederik Witte, die op dat moment bedrijfsleider was bij Bätz & Co. Op eerste kerstdag 1896 werd het in gebruik genomen. De stijl van de orgelkas is dezelfde neorenaissancestijl als die van het kerkgebouw. Het oorspronkelijk 30 stemmen tellende orgel werd in 1977 uitgebreid met een derde manuaal en een extra 12 stemmen. Literatuur Thomas H.von der Dunk, ' 's Konings eigen kerk in Apeldoorn. De problemen rond een prijsvraag in het Nederland van Willem I', in: Bijdragen en Mededelingen Gelre 83 (1992), p. 111-134. Externe links Officiële website Website stichting Vrienden van de Grote Kerk
Binnenhoftoren

De Binnenhoftoren is een woontoren in de wijk Ommoord, in de buurt Binnenhof-Zuid, in de Nederlandse gemeente Rotterdam. De bouw van de toren begon in 2006 en is voltooid in 2010. De oplevering was in datzelfde jaar op 15 maart 2010. In de woontoren bevinden 101 appartementen en 104 parkeerplaatsen. De parkeergarage bevindt zich op de onderste verdiepingen die voor auto's alleen via een autolift te bereiken is. Het geven van de vergunning duurde lang en waren er problemen met de bouwtekeningen. Hierdoor liepen de bouw en oplevering vertraging op. De toren is ontworpen door AGS architecten en de eigenaar en opdrachtgever is de Stichting Ouderenzorg Rotterdam (SOR). Bouwfoto's
Het Bossche Broek

Het Bossche Broek is een natuurgebied van 202 ha ten zuidoosten van 's-Hertogenbosch in het dal van de Dommel, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Bijzonder is dat het natuurgebied dicht bij het centrum van de stad ligt. Geschiedenis Tot 1629 was het Bossche Broek een moeras, dat in tijden van oorlog een natuurlijke verdediging vormde voor de stad 's-Hertogenbosch. Hierdoor slaagden verschillende belegeraars er niet in om de stad in te nemen en verkreeg de stad de bijnaam "de onoverwinnelijke moerasdraak". In opdracht van prins Frederik Hendrik van Oranje werd het moeras voor het beleg van 1629 met behulp van dijkenstelsels en rosmolens leeggepompt zodat de Staatse soldaten de Bossche zuidwal konden bestormen en de stad innemen. In de jaren 40 van de twintigste eeuw was de gemeente van plan om het gebied te bebouwen. Na de Tweede Wereldoorlog was er een plan om hier een nieuwe stadsschouwburg te bouwen. Het bestaande theater was namelijk in de oorlog flink beschadigd en restauratie was net zo moeilijk en kostbaar als nieuwbouw. Natuurbeschermers, verenigd in de Contact-Commissie voor Natuur- en Landschapsbescherming, in het bijzonder Roel J. Benthem ijverden echter voor het behoud van dit gebied. In 1954 heeft het gemeentebestuur, mede op aandringen van het gemeentebestuur van Vught, besloten om het gebied te laten zoals het was. Flora en Fauna Het Bossche Broek wordt vooral gekenmerkt door vochtige, matig voedselrijke graslanden, deels in gebruik als weiland, deels in gebruik als hooiland. Daarnaast zijn er veel sloten en is er een klein wiel. De plantensoorten zijn typisch voor dit milieu, zoals de echte koekoeksbloem, grote ratelaar, kale jonker en watergentiaan. De avifauna is ook kenmerkend voor dit soort drassige milieus met naast weide- ook moeras- en watervogels. In het gebied komen onder meer voor kievit, grutto en watersnip, naast rietgors, sprinkhaanrietzanger en nonnetje. Bijzonder soorten zijn verder het pimpernelblauwtje en de grote modderkruiper. Beheer Nadat in 1995 de dijk van de Dommel was doorgebroken stroomde er een grote hoeveelheid water Het Bossche Broek in. Om dit in de toekomst te voorkomen is besloten om van het gebied een overloopgebied te maken. In 2006 was het gebied heringericht met onder meer verhoogde en versterkte dijken en een zogenaamd 'inlaatwerk' waarmee water gecontroleerd in het gebied kan stromen indien dat nodig is. Het gebied is beschermd als Natura 2000 gebied. Een deel van het beheer is op verschraling gericht. Daarnaast zijn in 2015 verschillende projecten gestart in het kader van natuurherstel. Dat betekent onder meer dat sloten verdiept en verbreed worden en dat het waterpeil wordt verhoogd. Dit moet onder meer het pimpernelblauwtje en de grote modderkruiper ten goede komen. Externe links Bossche Encyclopedie - Bossche Broek IVN over Bossche Broek
Beukelsbrug

De Beukelsbrug is een stalen basculebrug over de Delfshavense Schie in Delfshaven, een deelgemeente van de Nederlandse gemeente Rotterdam. Vóór de opening van deze brug was er een veerverbinding. De Beukelsbrug is in 1966 geopend en vormt de verbinding tussen de Beukelsweg en de Aelbrechtskade in het Nieuwe Westen en de Horvathweg naar Schiedam. De Beukelsbrug kruist behalve de Delfshavense Schie ook de Abraham van Stolkweg en de Spangesekade ongelijkvloers. De Beukelsbrug heeft 2x2 rijstroken voor het autoverkeer en een voetpad, dat aan beide zijden van de brug eindigt in een trap. Bij de aanleg van de brug zijn fietsers vergeten. De brug heeft een brede middenberm die ooit voor een tramverbinding is bedacht. Deze verbinding is echter nooit aangelegd. De brug heeft een groot brugwachtershuis, maar wordt tegenwoordig op afstand bediend.
Grote Kerk (Groede)

Die Grote Kerk (deutsch Große Kirche) ist ein Kirchengebäude der Protestantischen Kirche in den Niederlanden in Groede (Gemeinde Sluis, Provinz Zeeland). Das Kirchengebäude ist als Rijksmonument eingestuft. Geschichte Die Grote Kerk war bis zur Reformation dem heiligen Bavo geweiht. Sie geht im Kern auf das 13. Jahrhundert zurück. Der Turm stammt aus dem 14. Jahrhundert, seine Spitze aus dem 17. Jahrhundert. Langhaus und nördliches Seitenschiff entstanden im Verlauf des 15. Jahrhunderts, das südliche Seitenschiff wurde um 1500 hinzugefügt. 1579 hielt die Reformation in Groede Einzug. Im Achtzigjährigen Krieg (1568–1648) wurde Groede unter Wasser gesetzt, was der Kirche sehr schadete. Erst während des Zwölfjährigen Waffenstillstands (1609–1621) konnten die zerstörten Deiche wieder repariert und auch die Kirche saniert werden. 1618 bis 1808 diente das südliche Seitenschiff als wallonische Kirche, war also Gottesdienstraum der Französisch sprechenden Gemeinde. Dazu wurde es 1685 baulich vom Rest der Kirche abgetrennt. Die Grote Kerk von Groede gehört heute zu einer reformierten Gemeinde innerhalb der unierten Protestantischen Kirche in den Niederlanden. Sie wird auch für Ausstellungen und Konzerte genutzt. Beschreibung Die Grote Kerk ist eine geostete dreischiffige Hallenkirche. Der Kirchturm auf der Westseite mit Strebepfeilern im unteren Teil mit quadratischem Grundriss hat einen achtkantigen Aufbau, der oben mit einem Spitzhelm abgeschlossen wird. Der Chor ist dreiseitig geschlossen, die Seitenschiffe weisen einen geraden Abschluss auf. Im Innern entspricht die Kirche nicht dem äußeren Anschein. Sie wird als Querkirche genutzt – Altar und Kanzel befinden sich an der Längsseite des nördlichen Seitenschiffs. Die Gläubigen halten sich im Mittelschiff auf, der Chor hat überhaupt keine Funktion. Lediglich die gegenüber liegende Empore über dem Eingangsbereich hat ihre klassische Funktion behalten: hier befindet sich die Orgel mit neun Registern auf einem Manual mit angehängten Pedal, die 1903 von Johan Frederik Kruse gebaut und zum letzten Mal 2016 restauriert wurde. Literatur Peter Don, Kunstreisboek Zeeland, hrsg. vom Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Zeist 1985, S. 72. H. Janse: Kerken en torens in Zeeland, Zaltbommel 1969, S. 106f. Weblinks Website über die Kirche der Stiftung „Freunde der Grote Kerk“ Grote Kerk Groede: Website des Fremdenverkehrsvereins VVV Zeeland (niederländisch, deutsch, englisch) Nachweise
Grote Kerk (Groede)

De Grote Kerk (of Hervormde kerk) is de protestantse kerk van Groede, die zich bevindt aan Markt 1. Geschiedenis De Grote Kerk is een driebeukige hallenkerk met driezijdig gesloten koor en een noordkoor. De toren heeft een achtkante bovenbouw en naaldspits uit de 17e eeuw. De oudste delen van deze kerk dateren uit de 13e eeuw. De toren met haakse steunberen dateert uit de 14e eeuw. Het schip en de noordbeuk zijn 15e-eeuws. De rechtgesloten zuidbeuk werd omstreeks 1500 gebouwd. Doordat Groede van 1583-1613 onder water stond, had de kerk veel te lijden. In 1619 werd het koorgedeelte hersteld en verder herstel volgde van 1632-1634. Van 1618-1808 diende de zuidbeuk als Waalse kerk, en deze werd omstreeks 1685 van de rest van de kerk gescheiden. In 1868 werd de kerk ingrijpend verbouwd en aan de buitenkant geheel gepleisterd. Aan de binnenzijde werd een vlak stucplafond aangebracht. Nadat een blikseminslag in de toren plaatsvond, werd deze in 1950 gerestaureerd en ontpleisterd. In 1970 volgde een restauratie waarbij de rest van de kerk eveneens ontpleisterd werd, terwijl in 2010 de kerk opnieuw een restauratie onderging. Sindsdien is de naam in Grote Kerk veranderd. Interieur Het interieur omvat een preekstoel met doophek uit 1794 in Lodewijk XVI-stijl, alsmede een herenbank (de Catsbank) uit hetzelfde jaar. Beide zijn geschonken door de nazaten van Jacob Cats, de persoon die de indijkingen heeft gefinancierd. Het orgel is in 1903 gebouwd door Johan Frederik Kruse en heeft tot 1920 gestaan in de Lutherse kerk te Veere. In de kerk is een grafzerk uit 1471 te vinden, welke afkomstig is van het in 1583 verdwenen dorp Nieuwerkerke. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Groede Externe link ReliWiki Informatie over rijksmonumentnummer 31516
Martinus (molen)

De Martinus is een windmolen in Beugen in de Noord-Brabantse gemeente Land van Cuijk. Deze ronde stenen korenmolen is in van 1866 tot 1868 gebouwd. De Martinus bleef in bedrijf tot 1955 en raakte daarna in verval, totdat de gemeente Boxmeer de molen in 1974 kocht om hem in 1978 te laten restaureren. In 1996 is de molen opnieuw gerestaureerd; bij deze restauratie zijn balken die afkomstig zijn van een oude wipmolen en die bij de bouw waren hergebruikt, ontdaan van larven van de bonte knaagkever. Technische gegevens De wieken zijn op beide roeden uitgerust met het Systeem van Bussel. De vang (rem) is een Vlaamse blokvang met vangtrommel. Voor het malen van graan zijn twee koppel 16der (140 cm diameter) kunststenen aanwezig. De zakken graan worden gehesen met behulp van een sleepluiwerk. De Martinus is op woensdag- en zaterdagochtend en op afspraak te bezichtigen.