NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hoofdtoren

De Hoofdtoren is een van de laatste verdedigingswerken in het Noord-Hollandse Hoorn die bewaard zijn gebleven. De toren is vernoemd naar de nabij gelegen steiger Houten Hoofd, dat reeds in 1464 gebouwd is. Sinds 1968 wordt de toren als horeca gebruikt. Geschiedenis De toren staat aan de haven van de stad. Hij werd in 1532 opgetrokken uit Gobertanger kalksteen en baksteen. In 1614 verloor de toren zijn verdedigingsfunctie en nam de Noordse Compagnie haar intrek in de toren. Bijna 40 jaar later, in 1651, werd ook het torentje op het dak geplaatst. Het is naar voorbeeld van de toren van de Amsterdamse Zuiderkerk gebouwd. In 1632 werd de toren door de bliksem getroffen, waarna het door brand verwoest werd. De toren werd hierna volledig herbouwd. Na de opheffing van de Compagnie trokken het Lakenbereidersgilde en de Maatschappij voor de Levantse handel in de toren. Van de Noordse Compagnie zijn in 1904 de kluis en bijhorende open haard overgebracht naar het Westfries Museum. De in de toren aanwezige Veermansklokje werd tijdens de Tweede Wereldoorlog geroofd en kwam na de oorlog terug naar Hoorn vanuit Nederhorst den Berg. Naast de toren staat op de kademuur een standbeeld van de scheepsjongens van Bontekoe uit het gelijknamige boek. De toren staats sinds 1965 ingeschreven in het rijksmonumentenregister onder nummer 22411. In 2003 werd de toren door de Gemeente Hoorn overgedragen aan Vereniging Hendrick de Keyser. Deze begon in 2004 meteen met een restauratie, waarbij het torentje ook verwijderd werd, omdat deze door de boktor was aangetast. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Hoorn (plaats) Lijst van panden van Vereniging Hendrick de Keyser Externe link Informatie over rijksmonumentnummer 22411 Referentie
Poolse Kapel

Poolse Maria Kapel is een kapel in Breda. De Poolse Kapel bevindt zich op de hoek van de Wilhelminasingel en de Lovensdijkstraat in een plantsoen sinds 1954, het Mariajaar. Het is een geschenk van Breda aan de Poolse gemeenschap als dankbetuiging voor de bevrijding op 29 oktober 1944. De inwijding vond plaats op 31 oktober 1954. In de kapel staat een afbeelding van de Poolse Madonna gebaseerd op een icoon van de Zwarte Madonna van Częstochowa in Częstochowa, een bedevaartplaats in het zuiden van Polen. Het is gemaakt van mozaïektegels en ingelegd met edelstenen en bladgoud. Eromheen is een zandstenen lijst van Frans Verhaak. De Madonna is gemaakt door Jan Gladdines. De kapel is ontworpen door architectenbureau Siebers & van Dael. De perken voor het monument zijn gevuld met rode en witte bloemen, de Poolse kleuren. Externe links Poolse kapel
Lunet B

Lunet B is een lunet aan de Hoornwerkstraat in Breda. Het is het laatste restant van de vestingwerken rondom Breda. Geschiedenis In 1841 is bij Koninklijk Besluit opdracht gegeven tot de bouw van Lunet A en B te Breda. Gevreesd werd voor een inval vanuit België. De lunetten maakten dan ook onderdeel uit van het zogenaamde Antwerpse Front. De Lunet heeft de vorm van twee vleugels met drie ruimtes voor een mortier (kazemat) en met twee kanonkazematten en een kruitmagazijn. Dit type van verdedigingswerk is uniek in Nederland. 25 jaar na de aanleg van deze laatste verdedigingswerken, werd de vesting Breda bij Koninklijk Besluit opgeheven en kon de ontmanteling beginnen. Lunet A werd in 1914 ten behoeve van een nieuw te bouwen kweekschool gesloopt. Lunet B bleef als enige overblijfsel van de vesting Breda bestaan. Restauratie en herbestemming In 2005 is, door middel van de realisatie van een glazen kubusvormig kantoorgebouw over de vervallen ruïne, een weerbestendige bescherming voor het monument gebouwd. Bij het ontwerp heeft de zichtbaarheid van de ruïne als uitgangspunt gediend. Door een gebouw van glas te maken, ontstaat het idee dat er een zeer grote steen wordt geëxposeerd in een vitrine. Het contrast tussen de materialen glas en steen versterkt het verschil tussen het historische monument en de nieuwe functie als kantoorpand.
Bakelsche Beemden

De Bakelsche Beemden (ook: Bakelse Beemd) is een natuurgebied van 76 ha gelegen aan weerszijden van de Bakelse Aa. Het gebied bevindt zich in de gemeente Helmond, ten noorden van de nieuwbouwwijk Dierdonk. Het gebied bestaat grotendeels uit populierenbos, dat met naaldhout (fijnspar) is onderplant terwijl plaatselijk ook natuurlijker gedeelten zijn te vinden. Plaatselijk groeien onder meer Dalkruid, Brede wespenorchis en Grote keverorchis. Dit gebied is eigendom geweest van AMEV, een verzekeringsmaatschappij. Het gebied gaat in de toekomst deel uitmaken van de geprojecteerde 'waterberging Dierdonk' dat door waterschap Aa en Maas wordt ontwikkeld in samenwerking met de eigenaar. Dit is noodzakelijk omdat de laaggelegen Dierdonkse Beemden in de jaren 80 van de 20e eeuw zijn volgebouwd. Tegelijkertijd vindt een stuk natuurontwikkeling plaats. De Bakelsche Beemden zijn nu een buffergebied tussen de stad Helmond en het omringende buitengebied. Een plan van de provincie Brabant om de Provinciale weg 279 te verleggen naar de Bakelsche beemden, is in december 2021 door de Raad van State geblokkeerd. De provincie moet nut en noodzaak van de plannen beter onderbouwen.
Adventskerk (Zoetermeer)

De Adventskerk is een relatief nieuwe kerk in het oude dorp van Zoetermeer in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Op 10 april 1954 werd door de ledenvergadering het besluit genomen de grond te kopen. De kerk is ontworpen door architect A. van Eck Wzn. uit Voorburg. Het ontwerp sluit aan bij de Delftse School. Het werd in de periode van begin augustus tot begin december 1955 gebouwd door aannemer Bontebal uit Zoetermeer. De kerk werd op 20 december 1955 ingewijd. In 2006 is het gebouw door de gemeente Zoetermeer op de lijst van gemeentelijke monumenten geplaatst. Het pijporgel werd in 1967 overgenomen van de afdeling Leiden. Om het te kunnen plaatsen werd eerst over de volle breedte van de kerk een galerij op stalen poten gebouwd. De houten preekstoel en het houten voetstuk van de doopvont zijn tijdens de bouw vervaardigd door "een timmerman van het oude stempel", de heer E. van Leeuwe. De kerkbanken en de avondmaalstafel zijn overgenomen van de voormalige remonstrants-gereformeerde kerk in Arnhem. Het glas-in-loodraam boven de preekstoel is van Carel Bruens uit 2004 en stelt de duif als symbool van de Heilige Geest voor. Naast de voordeur hangt een bord met de tekst "Ora-et-Spera. Deze kerk werd gebouwd door de Vereniging van Vrijzinnig Hervormden, december 1955". De kerk is in gebruik bij de Vrijzinnig Christelijke Geloofsgemeenschap te Zoetermeer, die ontstaan is door het samengaan van drie kerkgenootschappen: de Vereniging van Vrijzinnig Hervormden, de Remonstrantse Broederschap en de Doopsgezinde Broederschap. Externe link Vrijzinnig Christelijke Geloofsgemeenschap Zoetermeer
Het Strijkijzer

Het Strijkijzer (en holandésː La Plancha) es un rascacielos residencial y de oficinas en La Haya, Países Bajos. Tiene 42 pisos y mide 132 metros, lo que lo convierte en el quinto edificio más alto de la ciudad.​ Tiene 300 estudios para estudiantes y 51 apartamentos de lujo.​ También hay amoblados para alquilar semanal o mensual. Desde 2011, hay una terraza panorámica en el piso 42, a la que se puede acceder desde la planta baja a través de un ascensor.​ Desde esta se ve el Mar del Norte. Construcción La construcción de Het Strijkijzer comenzó en 2005.​ El terreno medía solo 30 por 35 m,​ en el borde de Rijswijkseplein, un importante cruce de infraestructura de La Haya, rodeado de vehículos pesados y tráfico de tranvía. Los pisos inferiores estaban hechos de concreto vertido en el sitio y los pisos superiores estaban completamente construidos con concreto prefabricado. La construcción se completó en 2007.​ Está inspirado en el edificio Flatiron en la ciudad de Nueva York.​ Su planta de tiene forma de L, con el ala ligeramente más larga apuntando hacia el norte, y el ala más corta apuntando hacia el este. La esquina entre ellas apunta hacia el suroeste, en dirección a la estación de ferrocarril Hollands Spoor. Las esquinas del triángulo son redondeadas, y cada una tiene su propio vestíbulo, un par de ascensores y una escalera. La entrada sur, al final del ala más larga, es para los residentes de los pisos de estudio. La entrada oeste, al final del ala más corta, es para los residentes de los apartamentos de lujo, y la tercera entrada es para los visitantes de la terraza panorámica; Los ascensores van directamente desde el vestíbulo hasta el piso 42. Tanto en la base del edificio como en seis pisos más arriba, las dos alas están conectadas, creando un triángulo completo. En el pequeño lado noreste de estos seis pisos, se colocó una pantalla en 2011. Con una medida de 19x14 metros, esta pantalla LED presenta mensajes de Twitter, fotos de eventos locales, anuncios y, regularmente, la hora. Véase también Anexo:Edificios más altos de los Países Bajos Referencias
Het Strijkijzer

Le Het Strijkijzer est un gratte-ciel résidentiel de 132 mètres de hauteur construit à La Haye aux Pays-Bas de 2005 à 2007. L'immeuble comprend 351 logements dont 300 studios pour jeunes gens et 51 appartements de luxe. Il y a un étage d'observation à 121 mètres de hauteur au 41e étage desservi par un ascenseur panoramique. Le design de la tour a été inspiré par le Flatiron Building de New York et a été récompensé en février 2008 par l'Emporis Skyscraper Award récompensant le gratte-ciel le plus remarquable de l'année 2007. Les membres du jury ont choisi l'immeuble notamment pour son « élégante ré interprétation de l'architecture classique et son utilisation efficace d'un site limité ». Le site qu'occupe l'immeuble est de 35 mètres sur 30 mètres. Début 2024, c'était le cinquième plus haut gratte-ciel de La Haye. Articles connexes Liste de gratte-ciel européens Liste des plus hauts gratte-ciel de l'Union européenne Liens externes Ressource relative à l'architecture : The Skyscraper Center Notes et références Portail des gratte-ciel Portail des Pays-Bas
Het Strijkijzer

L'Het Strijkijzer, conosciuto anche come the Hague Tower o New Hague Tower (in olandese Haagse Toren), è un grattacielo residenziale dell'Aia, nei Paesi Bassi. Inaugurato nel 2007 è alto 132 metri, ha un ristorante panoramico con 40 finestre che danno sulla città con 100 posti a sedere. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Het Strijkijzer Collegamenti esterni (EN) Het Strijkijzer, su Skyscraper Center.
Het Strijkijzer

Het Strijkijzer – wieżowiec o charakterze mieszkalnym w Hadze, w Holandii o wysokości 132 metrów. Budynek składa się z 43 kondygnacji i jest położony na niewielkiej działce o wymiarach 30 na 35 metrów. Został zaprojektowany przez architekta Paula Bontenbala i wybudowany przez firmę Vestia. Bryła budynku była inspirowana wieżowcem Flatiron Building z Nowego Jorku, pochodzącym z 1902 roku. Budowa Het Strijkijzer rozpoczęła się w 2005 roku, a w 2007 budynek został oddany do użytku. Jest drugim pod względem wysokości wieżowcem w Hadze po wieżowcu Hoftoren. W 2007 roku budynek został wyróżniony złotą nagrodą w konkursie Emporis Skyscraper Award oraz nagrodą Nieuwe Stad Prijs, która jest przyznawana dla inwestycji w Hadze. W budynku znajduje się 351 mieszkań o powierzchni od 36 m² do 144 m², w tym 51 luksusowych apartamentów pod wynajem, które są obsługiwane przez osobną windę oraz 300 mieszkań. Oprócz pomieszczeń mieszkalnych na parterze znajduje się kawiarnia Grand Café, studio fitness oraz garaż dla rowerów. Na 41. piętrze Het Strijkijzer znajduje się taras widokowy, na który bezpośrednio dociera przeszklona panoramiczna winda. Z tarasu widokowego oprócz widoku na miasto, można także dostrzec statki pływające na Morzu Północnym. W wieżowcu znajduje się w sumie 5 wind, w tym 2 techniczne. Bibliografia Oficjalna strona budynku. hetstrijkijzer.nl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-16)].
Planetron

Het Planetron Cinedome in Dwingeloo herbergde een van de beide Zeiss-planetariums van Nederland. Het Planetron werd medio 1989 door astronaut Jerry Ross geopend. Met de opening was Planetron meteen een van de grootste voorlichtingscentra over astronomie en ruimtevaart in Nederland. Teruglopende belangstelling, in combinatie met snelle technische en peperdure ontwikkelingen in de grootbeeldprojectie, deden Planetron besluiten de projectie van deze films per januari 2015 te beëindigen. Nadien was Planetron uitsluitend nog te bezoeken tijdens sterrenkijkavonden. In verband met de coronacrisis moesten de sterrenkijkavonden na 13 maart 2020 worden geannuleerd. Omdat het Planetron ten tijde van het coronavirus werd verkocht, was de sterrenkijkavond op 13 maart 2020 tegelijkertijd de allerlaatste in de geschiedenis van het Planetron. Het Planetrongebouw heet sinds 2024 'Huis van Drenthe' en herbergt een aantal ondernemingen. Planetarium met sterrenwacht Het Zeiss-planetarium was geplaatst in een koepel met een diameter van 15 meter. In deze zaal was plaats voor 123 bezoekers. Als het donker werd in de zaal, werd er voor de bezoekers een realistische sterrenhemel zichtbaar. Naast een planetarium herbergde het ook een sterrenwacht, met de grootste optische telescoop (60 cm diameter) van Nederland die beschikbaar was voor een breed publiek. De telescoop was afkomstig van de voormalige Kapteyn Sterrewacht in Roden. Tijdens een sterrenkijkavond konden bezoekers onder begeleiding door dit instrument kijken naar bijvoorbeeld de kraters op de maan of de ringen van de planeet Saturnus. In 2023 is de telescoop teruggebracht naar Roden. Daarnaast bezat het Planetron Cinedome een radiotelescoop. Rondomtheater Hiernaast werd het planetarium ook gebruikt als ruimtetheater met rondomfilmvoorstellingen. Deze grootbeeldfilms op het grote koepelvormige projectiescherm omgaven de bezoekers met overweldigend beeld en geluid. Dit was vergelijkbaar met het Omniversum in Den Haag. Externe link Website
Van Goghkerk (Etten-Leur)

De van Goghkerk (ook Raadhuiskerk en Nederlands Hervormde Kerk) was de historische hervormde kerk van Etten. Het gebouw bevindt zich aan Raadhuisplein 2 van deze plaats. Geschiedenis Voor het eerst werd te Etten een kapel vermeld in 1261 die dochterkerk van de parochie Gilze was. Ze was gewijd aan de Heilige Maagd Maria en St. Lambertus. In 1316 werd ze tot parochiekerk verheven en vervangen door een kleine, driebeukige kerk. De oude toren bleef daarbij gehandhaafd. Tussen 1440 en 1500 werd dit gebouw door een grotere driebeukige hallenkerk vervangen, waarbij opnieuw de toren gehandhaafd bleef. In 1584 werd de kerk, als gevolg van oorlogsgeweld tijdens de Tachtigjarige Oorlog, verwoest, waarop van 1593-1606 slechts het middenschip, het koor en de twee zijkoren werden hersteld. De patroonheilige verandert dan in St Lambertus en mogelijk St Catharina. De zijkoren moesten door gevels worden afgesloten, daar de zijbeuken niet meer werden herbouwd. Ondertussen was het gebouw, in 1648, in handen gekomen van de Hervormden. In 1732 stortte de romaanse toren in, welke tevens een deel van het middenschip verwoestte. De zijbeuken bleven als ruïne bestaan tot 1771. Toen werd, naar een ontwerp van Philip Willem Schonck, een nieuwe toren gebouwd die gotische en classicistische kenmerken vertoonde. Deze toren is nog steeds eigendom van de burgerlijke gemeente en werd daarom ook wel Gemeentetoren genoemd. In 1821 werden de zijkoren gesloopt en ontstond het uiterlijk van het huidige gebouw. In 1970 kwam de nieuwe hervormde kerk De Baai gereed en sindsdien werd de Nederlands Hervormde kerk, na een verbouwing, tot 2023 gebruikt als vergaderzaal voor de Gemeenteraad van Etten-Leur. Sinds 2014 heet de kerk de Van Gogh Kerk en biedt het onder meer via informatiepanelen bezoekers informatie over het leven van Van Gogh in Etten. Naast de kerk bevindt zich het Vincent van Gogh Informatiecentrum waar bezoekers door een film een introductie krijgen. Interieur De pilaren van de oude kerk, met lijstkapitelen, zijn nog herkenbaar. Een orgelgalerij met twee Dorische zuilen stamt uit 1650, er is een eikenhouten preekstoel van kort na 1584, waarop het Geloof en de Tijd allegorisch zijn uitgebeeld, met een midden-17e-eeuws klankbord. Voorts is er een 17e-eeuwse koperen doopbekkenhouder. Daarnaast zijn de orgelkast en enig pijpwerk overgebleven van het in 1699 door Jacobus Zeemans gebouwde orgel. In 1994 is de laatste reconstructie gereedgekomen met gebruikmaking van deze oude onderdelen. In de toren bevinden zich drie luidklokken en een uit 1965 daterend carillon, bestaande uit 48 klokken. Vincent van Gogh Theo van Gogh, de vader van Vincent van Gogh, was van 1875-1882 predikant in de Catharinakerk te Etten. Externe link ReliWiki
Yunus Emre-moskee (Almelo)

De Yunus Emre-moskee in Almelo is een van de oudste moskeeën van Nederland. In 1974 werd hij geopend. In 1983 werd de moskee lid van de Diyanet en de moskee kreeg op dat moment haar naam, vernoemd naar de Turks soefi-dichter en mysticus Yunus Emre uit de late middeleeuwen. Het wordt 'de Witte Moskee' genoemd door plaatselijke inwoners. De moskee is de eerst als moskee gebouwde gebedshuis van Nederland. De moskee staat sinds september 2025 op de monumentenlijst. De bouw werd medegefinancierd door de overheid, met steun van de inmiddels afgeschafte Wet Premie Kerkenbouw. Ook de textielfabrikant Ten Cate betaalde mee. Zij hadden eerst op hun eigen terrein een lokaal aangewezen als gebedsruimte maar dit werd al snel te klein. Om genoeg geld te verzamelen gingen de Turkse kinderen de deuren in Almelo langs en haalden zo duizenden guldens op voor de bouw van de moskee. Ook vanuit de gemeenteraad was er geen enkele protest tegen de komst en zij wezen een prominente plek in het centrum aan voor de bouw. Gerrit Pelgrum wordt in 1974 de architect van het gebouw. Dit gebouw heeft een beklimbare minaret, de eerste in Nederland, en de eerste met een koepel. Sinds de verbouwing in 1989 is er plek voor duizend gelovigen. Nieuwe Moskee Almelo heeft de grootste gemeenschap Turken van heel Nederland, 10 procent van de bevolking is Turks. Daardoor was de oude Moskee te klein geworden. In april 2014 verleende de gemeente de vergunning voor de verkoop van een perceel grond van ruim 5.800 vierkante meter verderop in de Bellavistastraat waar het bestuur graag nieuwbouw wilde. In juni 2015 legde de gemeente het bestemmingsplan ter inzage. In 2023 werd het oude gebouw benoemd tot museum en treed het als eerste moskee toe tot het initiatief Grootste museum van Nederland. In dezelfde straat als de oude moskee is een nieuwe moskee gebouwd die vlak langs het spoor staat en erg goed zichtbaar is vanuit de trein. De architect voor dit gebouw is Sedat Yilbirt,die ook de blauwe moskee in Istanboel restaureerde. Deze moskee werd in november 2024 feestelijk geopend. In de nieuwe moskee van zo'n 2800 vierkante meter zit een bibliotheek, lokalen die ruimte bieden voor huiswerkbegeleiding en cursussen. Ook is er een café en een multifunctionele zaal die afgehuurd kan worden.
Wilhelminabrücke

Die Wilhelminabrücke ist eine Brücke in Deventer in der Provinz Overijssel. Sie überspannt die IJssel und war ein Drehort für den Film Die Brücke von Arnheim (1977). Weblinks Wilhelminabrug. In: Structurae Wilhelminabrug. In: db.bruggenstichting.nl. Nederlandse Bruggenstichting (niederländisch)
Wilhelminabrug (Deventer)

De Wilhelminabrug, genoemd naar Wilhelmina der Nederlanden, verbindt de provincies Gelderland en Overijssel ter hoogte van Deventer. De brug over de IJssel werd gebouwd tussen 1939 en 1943, maar bij de aftocht in april 1945 door het Duitse bezettingsleger opgeblazen. Na de bevrijding werd ze volgens het oorspronkelijke ontwerp herbouwd en in 1948 opnieuw in gebruik genomen. De stalen boogbrug heeft met natuursteen afgewerkte betonnen landhoofden en rivierpijlers, maar de toerit aan de stadskant rust deels op modern vormgegeven betonnen pijlers. Voor deze toerit werd de uit de middeleeuwen stammende Deventer rivierhaven gedempt. Op deze locatie is in 2005 onder de brug een als tijdelijk bedoelde kooiconstructie geplaatst die een parkeergarage herbergt. De Wilhelminabrug verving de schipbrug die vanaf 1600 een voorname verbinding vormde tussen West- en Oost-Nederland en verder. In de eerste 25 jaar van haar bestaan was de brug een belangrijke schakel in de E8, de huidige E30, de autoroute van Hoek van Holland naar Berlijn. In 1972 kwam ten zuiden van Deventer de brug in de A1 in gebruik, sindsdien is de Wilhelminabrug nog slechts van regionale betekenis. De brug figureert in de succesfilm A Bridge Too Far waarin ze de Arnhemse Rijnbrug verbeeldt die zelf door de nabijgelegen naoorlogse bebouwing geen dienst kon doen voor de filmopnamen. De Wilhelminabrug geeft toegang tot het centrum van de stad, terwijl de brug van de A1 aan de zuidkant ligt; stroomafwaarts, in het noorden, ligt bij Deventer nog de IJsselspoorbrug. Foto's Zie ook Lijst van bruggen over de (Gelderse) IJssel
Kasteelpark Born

Kasteelpark Born is een middelgroot dierenpark dat gelegen is in de tuinen van voormalig Kasteel Born. Er zijn vele verschillende soorten dieren gehuisvest, onder andere inheemse dieren als herten, schapen en geiten, maar ook uitheemse diersoorten als nandoes, alpaca's, stekelvarkens, roofdieren en apen. Daarnaast is er een doorloopvolière met papegaaiachtigen. Geschiedenis Kasteel Born is in het jaar 1930 door een brand verwoest. Het huidige kasteelpark is hier rondom heen gebouwd. Sinds 29 juli 2003 beschikt het park over een dierentuinvergunning. Galerij Externe link Officiële website
Kerk van Uitwierde

De kerk van Uitwierde is een Nederlands-hervormde kerk op de wierde van het dorp Uitwierde in de Groninger gemeente Eemsdelta. De kerk werd gebouwd in 1839, terwijl de losstaande kerktoren uit omstreeks 1200 stamt. Kerk De kerk van Uitwierde was belangrijk en rijk. De kerk bezat circa 35 hectare land dat verhuurd werd aan de hoogste bieder. Tot 1613 behoorde Delfzijl tot de parochie van Uitwierde. De kerk had oorspronkelijk een gracht, net als de kerk van Spijk. Deze werd in de 20e eeuw gedempt, waarna er een wandelpad rondom de kerk werd aangelegd. Tijdens het beleg van Delfzijl (1813-1814) liep het oorspronkelijke kerkgebouw door de plunderende Franse troepen aanzienlijke schade op. Het werd in 1839 vervangen door het huidige neoclassicistische bouwwerk. Tijdens de bevrijding van Delfzijl in de Tweede Wereldoorlog kwam Uitwierde - en daarmee de kerk - hevig onder vuur te liggen. De kerk liep weer zware schade op, maar werd in 1948 hersteld. De preekstoel is na de vernielingen rond 1814 nieuw gemaakt door Jacob Meyer. Later is er een soort podium van gemaakt. Het orgel van Luitjen Jacob van Dam & Zonen, geplaatst in 1975, komt oorspronkelijk uit de kerk van Heveskes en dateert uit 1888. Naast de ingang van de kerk zijn twee grafstenen van de familie Wincken ingemetseld. Pathuis vermeld dat deze grafstenen begin 20e eeuw 'barbaars' gerestaureerd werden. De grafzerk van Haro Wincken to Ringeheim (gestorven in 1563) bevindt zich sinds een restauratie in 2005 in de kerk. Deze grafzerk stond tot de vondst van de grafzerken in de kerk van Farmsum bekend als het oudste monument van de vroegere gemeente Delfzijl. Toren De toren staat los van de kerk. Deze behoorde tot de vorige kerk en dateert uit de 13e eeuw. De toren werd in 1275 verhoogd. Toen de kerk in 1813-1814 onherstelbaar beschadigd werd, bleef de toren gespaard. Na het gereedkomen van de nieuwe kerk werd de toren in de periode 1840-'44 met één geleding verlaagd en afgedekt door een tentdak. De torenmuren hebben een dikte van 1,15 meter. Op de torenspits staat een windvaan in de vorm van een ruiter te paard. In de toren hangt een klok die mogelijk uit de 13e eeuw stamt. De toren (niet de kerk) is thans bezit van de Stichting Oude Groninger Kerken. Zie ook Lijst van kerken in Groningen Lijst van Waterstaatskerken