NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Berg (molen)

De koren- en pelmolen Berg aan de Grintweg 63 in Winschoten is de meest westelijke van de drie molens in deze 'Molenstad'. De molen werd in 1854 gebouwd en is in de twintigste eeuw langdurig in bezit geweest van de familie Berg, hetgeen de naam van de molen verklaart. De molen heeft in 2000 een omvangrijke restauratie ondergaan en is sindsdien weer bedrijfsvaardig en wordt regelmatig door een vrijwillig molenaar in bedrijf gesteld. De molen is vanaf 1953 eigendom van de gemeente Winschoten (thans de gemeente Oldambt waarin Winschoten in 2010 is opgegaan) en deze molen is, in tegenstelling tot de andere twee molens Dijkstra en Edens, nog steeds voorzien van het zelfzwichtingssysteem op het wiekenkruis. Zie ook Molens in Winschoten
Martinuskerk ('s Gravenmoer)

De Martinuskerk is de Hervormde kerk van 's Gravenmoer. Gebouw Het oudste deel hiervan is de toren die uit de 14e eeuw stamt en steunberen aan de westzijde heeft. De toren is ingebouwd in het schip. Dit stamt uit de 15e eeuw, en omstreeks 1500 werd het uitgebreid met een noordbeuk. Aan de zuidzijde kwam een transeptachtige dwarskapel. Ook het driezijdig afgesloten koor stamt uit de 15e eeuw. De kerk kwam omstreeks 1610 definitief in Hervormde handen. Ze werd echter in 1672 in brand gestoken tijdens de Franse bezetting, waarbij het dak en de gewelven werden vernield. In 1680 werd ze herbouwd. Ook werden toen tongewelven aangebracht. Mogelijk werd het schip verhoogd, waar de betrekkelijk lage triomfboog op kan duiden. De dwarskapel aan de noordzijde werd in 1900 afgebroken. In 1963 werd de kerk gerestaureerd. Interieur De kerk bezit een eikenhouten preekstoel uit 1680. Uit dezelfde tijd stammen een doophek en enig koperwerk. Voorts bevinden zich enige grafzerken uit de 17e en 18e eeuw in de kerk. Het orgel werd in 1715 gebouwd door Matthijs Verhofstadt en in 1821 verbouwd door Cornelis van Oeckelen. Op het orgel bevindt zich met potlood de tekst van een gedichtje dat vermoedelijk door Van Oeckelen is gemaakt: Uw kunst vind prijzers en betwisters De nette schikking der Registers Het Orgelwerk is inderdaad Het fraaiste waar in uw Konst bestaat En is een speelder wel bedreven Om Eisch en klank en maat te geven Zo zet hij door Muziek konst blij Uw werk een schoone luister bij Maar zou dikwerf zelfs in Kerken Gen onderscheid in 't speelen merken Wanneer een Lomper of een Mensch Die kunst verstaat werkt na hun Wensch Nu dan wat zegt gij? Orgelmaker! Zoud fij een Westphaalse noot te kraken Eer boven eenen Man Die het Eelst muziek behandelen kan den 7 mey 1821 Externe links Informatie over rijksmonumentnummer 18148 ReliWiki Hervormde gemeente
Raadhuis (Brunssum)

Het Raadhuis van Brunssum werd in 1919 gebouwd in opdracht van het gemeentebestuur en werd opgetrokken in een door de 19e-eeuwse bouwtraditie beïnvloede stijl van de hand van architect J. Bemelmans te Meerssen. Het gebouw is beeldbepalend gesitueerd aan de noordkant van het Lindeplein (met ernaast het Vijverpark) waar de twee uit het noorden komende wegen zich samenkomen op het plein: de Raadhuisstraat en de Kerkstraat. Het gebouw heeft drie bouwlagen en op het dak bevindt zich een vierzijdige lantaarn. De plint is in Kunrader steen met daarboven opgetrokken in witgekalkt baksteen. De voorgevel bevindt zich aan de zuidzijde, gericht op het plein. Het gebouw is een rijksmonument. Aanpassingen Naast het gemeentepersoneel, werkte in de beginjaren ook de politie vanuit dit gebouw. Hierdoor werd het pas opgeleverde gebouw al snel te klein. In 1920 werd aangebouwd en kreeg het gebouw de huidige afmetingen. Het torentje en het uurwerk werd in 1949 aangebracht. In 1952 werd, ter ere van het 50-jarig jubileum van de Staatsmijnen, de gevel wit geverfd.
De Hoop (Abbenbroek)

De Hoop is een in 1843 gebouwde korenmolen in het Nederlandse dorp Abbenbroek (provincie Zuid-Holland). De ronde stenen molen is flesvormig gebouwd: de romp heeft een uitgesproken insnoering. De molen is tot 1947 als zodanig in gebruik geweest, daarna werd in de molen elektrisch gemalen. In 1974 heeft de toenmalige gemeente Abbenbroek de molen gekocht. In 1979 is de molen gerestaureerd en maalvaardig gemaakt. Sinds 1980 is de gemeente Nissewaard eigenaar van de molen. De Hoop is, evenals de bijbehorende graanschuur en molenaarswoning, een Rijksmonument en valt tegenwoordig onder het beheer van de stichting Molenbehoud Nissewaard. De molen is op afspraak en wanneer de molen draait, te bezichtigen. Externe links Korenmolen De Hoop Abbenbroek Stichting Molenbehoud Nissewaard
Waterlandplein (Amsterdam)

Het Waterlandplein is het centrale plein en wijkwinkelcentrum van de in Amsterdam-Noord gelegen wijk Waterlandpleinbuurt. Het plein ligt ten noorden van de Werengouw, ten zuiden van de IJdoornlaan, ten westen van de Volendammerweg en ten oosten van de Beverwijkstraat. Het plein is eind jaren zestig opgeleverd en bestond uit hoogbouw met daaronder winkels en ertussenin lage losse winkelpaviljoens. Het plein is op 30 oktober 1963 door een raadsbesluit vernoemd naar het Waterland ten noorden van Amsterdam. Tussen het plein en de Beverwijkstraat had tot de verbouwing onder meer buslijn 33 zijn eindlus. In het metroplan 1968 was het hooggelegen eindstation van de oostelijke tak van de Noord-Zuidlijn op het plein voorzien. Het geplande tracé in westelijke richting is nog steeds herkenbaar en onbebouwd. Tussen 2000 en 2013 is het winkelcentrum gerenoveerd waarbij een groot deel werd vervangen door nieuwbouw. Op het nieuwe Waterlandplein werden zes woontorens gebouwd. In de zes woontorens kwamen in totaal 319 woningen (koop, vrije sector en sociale huur) en 300 overdekte parkeerplaatsen. De woontorens dragen de namen van vuurtorens: Noordertoren, IJdoorn, Brandaris, Bornrif, Vuurduin en Stenen Baak. Een aantal flats van Ymere met sociale woningbouw, De Kijkduin, De Leeuw en De Admiraal zijn gerenoveerd. Tijdens de bouw van het nieuwe Waterlandplein was er een noodwinkelcentrum op de plek van de voormalige eindlus van buslijn 33 bij de Beverwijkstraat. De bus kreeg toen een eindpunt op de IJdoornlaan. De eindlus keerde na de vernieuwing van het Waterlandplein niet terug en lijn 33 bleef tot 22 juli 2018 zijn standplaats houden op de IJdoornlaan. Bij het Waterlandplein bevindt zich een buurtmoestuin "De Waterlandjes" waar twintig buurtbewoners een stukje tuin hebben geadopteerd. De tuin is in 2019 opgezet met toestemming van de gemeente onder project Buurtgroen 020. Naast het plein is in 2024 de gestart met de bouw van in totaal 293 sociale huur- en 105 koopwoningen op de plek van het bejaardenhuis aan de Katrijpstraat en op de voormalige locatie van de IJdoornschool.
ABN AMRO-hoofdkantoor

Het ABN AMRO-hoofdkantoor is te vinden in Amsterdam aan de Zuidas. Het behoort met een hoogte van 105 meter en 24 verdiepingen tot de 10 hoogste gebouwen van de hoofdstad. Het is, zoals de naam al doet vermoeden, het hoofdkantoor van de Nederlandse bank ABN AMRO. Geschiedenis De eerste paal is op 26 juni 1996 de grond ingegaan. In september 1998 werd het hoogste punt bereikt. Het gebouw werd in 1999 opgeleverd en in gebruik genomen. In 2007 werd ABN AMRO overgenomen door een consortium van drie buitenlandse banken, waarna het Belgische Fortis Bank het Nederlandse deel van ABN AMRO in handen kreeg en ook het hoofdkantoor. Dit zat in de boedel van Fortis. De bekende groen-gele logo's verdwenen van het pand. Anderhalf jaar later bleken de overnamebanken in grote problemen te verkeren en nam de Nederlandse Staat ABN AMRO over. De logo's werden direct weer teruggeplaatst aan de bovenzijde van het gebouw. Eind november 2020 kondigde ABN-AMRO aan, dat de bank in 2024 grotendeels zal vertrekken uit het gebouw. De meeste afdelingen zullen worden verplaatst naar het oude ABN-hoofdkantoor aan de Foppingadreef in Amsterdamse Poort. Het gebouw aan de Zuidas zal worden verkocht, waarna een gedeelte wordt teruggehuurd om de hoofddirectie te huisvesten. Op 7 december 2021 werd bekendgemaakt dat het gebouw is verkocht voor € 765 miljoen aan de Victory Group. Afbeeldingen
Zuiderbegraafplaats (Rotterdam)

De Zuiderbegraafplaats is een Nederlandse begraafplaats, gelegen aan de zuidrand van Rotterdam, tussen Zuidwijk en Lombardijen. De Zuiderbegraafplaats grenst aan het eerste Rotterdamse crematorium. Er zijn ook speciale gedeeltes voor soennieten, Chinezen, Javaanse oost- en westbidders en Pakistaanse hindoes. Geschiedenis Vanaf 1927 is het polderland opgespoten en vanaf 1938 is begonnen met de aanleg van de begraafplaats naar een ontwerp van tuinarchitect F. Theeuwis van Gemeentewerken Rotterdam. Na de Duitse inval van mei 1940 werd de begraafplaats vervroegd geopend. Op 14 mei 1940 vond de eerste begrafenis plaats. In 1971 werd een speciaal gedeelte voor moslims ingericht, waarbij begraven wordt met het hoofd in de richting van Mekka. In 2014 werd een vak voor supporters van voetbalclub Feyenoord geopend. Het gras van de graven en het strooiveld komt uit Stadion Feijenoord (De Kuip). Externe link Zuiderbegraafplaats op rotterdam.nl
Батавия (верфь)

Верфь Батавия (нид. Bataviawerf) — судостроительная верфь в Лелистаде (Нидерланды), предназначенная для строительства копий-реплик кораблей XVII века с использованием, насколько это возможно, технологий соответствующей эпохи. Расположена на берегу озера Маркермер (бывший морской залив Зёйдерзе). Открыта для посетителей и является одной из популярных достопримечательностей Лелистада. Основана в 1985 году с целью строительства копии галеона «Батавия» (1628 год) Голландской Ост-Индийской компании. После завершения строительства «Батавии» в 1995 году на верфи началось строительство копии военного корабля «Семь провинций» (1665 год). Примечания Ссылки bataviawerf.nl — официальный сайт верфи
Батавія (верф)

«Батавія» (нід. Bataviawerf) — верф і музей, присвячений історичному суднобудуванню, у нідерландському місті Лелістад, провінція Флеволанд. Верф розташована на березі озера Маркермер (колишня морська затока Зьойдерзее). Опис Корабельня «Батавія» у місті Лелістад з'явилася у 1985 році, за ініціативи Віллема Фоса, будівника дерев'яних кораблів, який вирішив збудувати точну репліку корабля «Батавія». Згодом верф стала центром історичного суднобудування. Основним експонатом верфі є репліка старовинного корабля «Батавія». Оригінальний корабель був збудований у 1628 році і належав Голландській Ост-Індійській компанії. Його відтворення почалося у 1985 році і закінчилося у 1995 році. Урочистий спуск на воду і хрещення корабля відбулися 7 квітня 1995 року за участі королеви Нідерландів Беатрікс. При реконструкції суднобудівники намагалися якомога більше використовувати автентичні, старовинні методи і технології суднобудування. У 1995 році почалося будівництво нового експонату — репліки військового галеону «Сім Провінцій» (нід. «De Zeven Provinciën») 1665 року. Завершення будівництва заплановане на літо 2015 року. Реконструкція суден XVII століття привернула значну увагу публіки. Верф стала популярним туристичним місцем і згодом перетворилася на своєрідний музей просто неба. Окрім корабля «Батавія», який відкритий для відвідування, на території верфі діють кузня, де виробляють металеві елементи кораблів, майстерня з виготовлення такелажу, майстерня з різьблення по дереву, сувенірний магазин і ресторан. Відвідувачі можуть оглянути будівельний майданчик галеону «Сім провінцій», пройти майстер-класи і тренінги у майстернях, узяти участь у костюмованих шоу. Цікаві факти У 2014 році, з 25 червня по 4 липня, на території верфі «Батавія» проходили зйомки нідерландського пригодницького фільму «Michiel de Ruyter», який розповідає про життя видатного голландського флотоводця Михайла де Рюйтера. У 2006 році на верфі знімали фільм «Sinterklaas en het Uur van de Waarheid», а в 2007 році — «De Scheepsjongens van Bontekoe». Галерея Джерела www.bataviawerf.nl — офіційний сайт верфі «Батавія» (нід.)
't Beest

't Beest is een gebouw te Goes, in de Nederlandse provincie Zeeland, gelegen aan Beestenmarkt 3. Geschiedenis In Goes bestond een Latijnse school, welke vanouds verbonden was aan het klooster der Kruisbroeders, dat in 1429 was gesticht. In 1554 werd het gedeeltelijk verwoest ten gevolge van een stadsbrand, waarna herbouw volgde. In 1614 was de Latijnse school gevestigd aan de Kreukelmarkt 9, waarvan een poortje aldaar nog getuigt. Van 1630-1788 was de Latijnse school gevestigd in het huidige pand 't Beest. Sedert 1980 is in het pand een cultuurcentrum gevestigd. Cultuurcentrum Podium 't Beest is een concertzaal, theater- en filmhuis dat vooral geschikt is voor kleinschaliger producties. 't Beest ontstond in 1980 als jongerencentrum met een concertzaal. In 1996 werd bij een verbouwing de zaal uitgebreid en vinden er ook theatervoorstellingen plaats met nadruk op jeugdtheater. Het filmhuis heeft een eigen zaal met 65 zitplaatsen. Tussen 2009 en 2011 is 't Beest gefuseerd geweest met het grotere theater de Mythe in Goes. Dit laatste kwam in juli 2011 echter bij een nieuwe exploitant terecht, waar 't Beest niet goed bij paste, waarop 't Beest weer werd verzelfstandigd. In 2016-2017 werd 't Beest verbouwd, kreeg het poppodium een vast podium, een balkon en een uitgebreide bar en werd de filmzaal vergroot tot 79 plaatsen.
Wilhelmina (molen)

De Wilhelmina is een korenmolen in het dorpje Noorderhoogebrug, vlak bij de stad Groningen. De voorganger van deze molen, de koren- en pelmolen 'De Hoogebrug' is in 1906 afgebrand. Het jaar daarop werd met gebruikmaking van molen 'De Leeuw' uit Sappemeer de huidige, hoge molen, gebouwd als koren- en pelmolen. De pelstenen zijn al relatief snel verwijderd, de molen bleef daarna als korenmolen met drie koppels maalstenen in bedrijf. In 1947 kwam er door een storm een einde aan het malen op windkracht. Het jaar daarop veranderde de molen van eigenaar. De nieuw eigenaar kreeg uiteindelijk in 1963 een restauratie van de grond. Bij deze gelegenheid veranderde de naam van de molen, De Leeuw, in de naam van de molenaarsvrouw, Wilhelmina. In 1972 werd de molen andermaal slachtoffer van een storm. Na een uitvoerige restauratie is de molen vanaf 1982 geregeld op vrijwillige basis in bedrijf. In de jaren negentig is het wiekenkruis na storm vervangen door een nieuw wiekenkruis met zelfzwichting. Onder in de molen is een winkeltje waarin producten worden verkocht die zijn gemalen door het vrijwillig molenaarsechtpaar. De molen was jarenlang eigendom van de Molenstichting Hunsingo en Omstreken, de huidige eigenaar is Stichting De Groninger Poldermolens. De bedoeling is dat deze korenmolen door een andere eigenaar wordt overgenomen. Tot de verhoging van korenmolen Edens in Winschoten was deze molen de hoogste molen van de provincie Groningen. Externe links Officiële website Film over de molen - YouTube
Hervormde kerk (Dinteloord)

De Hervormde Kerk is een kerkgebouw te Dinteloord. Het bevindt zich aan de Westvoorstraat 28. Geschiedenis De kerk werd gebouwd in 1693. Architect was Johan van Swieten. In 1944 werd de kerk door oorlogshandelingen verwoest. Daarna is ze in de oorspronkelijke stijl weer opgebouwd. Architectuur Het betreft een vierkant gebouw met een koepeltoren, die oorspronkelijk een zogenaamde glazen lantaarn bezat van hout. Later is deze verbouwd tot klokken zolder. Bij de herbouw is deze in baksteen uitgevoerd. Boven de ingang bevindt zich een wapensteen in Bentheimer zandsteen, vervaardigd door Johan van Blommendael. Het wapenschild van stadhouder Willem III, die heer was van Dinteloord, is vervangen door een geschilderde versie. Hervormde gemeente De Hervormde Gemeente te Dinteloord staat in de hervormd-gereformeerde traditie binnen de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). Externe bron ReliWiki Hervormde Gemeente Dinteloord
Varkensmarkt (Amersfoort)

De Varkensmarkt is een plein in de binnenstad van de Nederlandse stad Amersfoort. In 1661 sloot de dichter en jonkheer Everard Meyster een weddenschap af dat hij de Amersfoorters zo ver zou kunnen krijgen om een grote granieten zwerfkei vanaf de Utrechtse Heuvelrug naar de stad te slepen. Meyster wist de Amersfoorters te overtuigen en met een slee en trekkracht werd de kei de stad in gesleept, naar de Varkensmarkt, waar de kei op een sokkel werd gezet. In 1672 besloot de bevolking, die toen al tijden spottend werden uitgemaakt voor keitrekkers, dat ze de steen zouden begraven op het plein. In 1903 is de steen weer opgegraven en kreeg het een plek aan de Utrechtsestraat. Uit historische bronnen is bekend dat het plein tot 1552 het St. Joostenplein heeft geheten. Het plein kreeg pas zijn huidige naam toen de varkensmarkt verhuisde van de Appelmarkt naar dit plein. Sinds 1984 staat op het plein ook een beeld van de kunstenaar Marius van Beek, genaamd de Baadster en Torser.
Verzorgingsplaats Aalburgen

Verzorgingsplaats Aalburgen is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de A12 Beek-Den Haag tussen afritten 29 en 28 nabij Zevenaar. Het is een erg eenvoudige parkeerplaats met twee parkeerstroken en als enige voorziening een aantal picknicktafels. Deze verzorgingsplaats ligt in het poldergebied, het Duivense Broek, een komkleigebied dat pas na de bedijking van 1328 geleidelijk aan in cultuur is gebracht. In de loop van de zeventiende eeuw is dit gebied stukje bij beetje ingepolderd. Momenteel dient dit poldergebied als overloopgebied, wanneer de gemalen en watergangen bij extreem hoog water de situatie niet meer zouden aankunnen. De naam heeft deze verzorgingsplaats te danken aan een van de polders in dit gebied: Aalburgen. Je komt de naam nog tegen in de plaats Lage Aalburgen. Dit gehucht is onderdeel van de gemeente Duiven. De weg net ten noorden van de A12 heet ook Lage Aalburgerweg. Aan de andere kant van de snelweg ligt even verderop verzorgingsplaats Oudbroeken.
Hervormde kerk (Uitwijk)

De Hervormde kerk is het historische kerkje van Uitwijk, gelegen aan Kerkplein 2. Omstreeks 1100 begon men met de bouw van deze aan Onze-Lieve-Vrouw gewijde kerk, terwijl er mogelijk ook al een houten voorganger heeft gestaan. Deze kerk was oorspronkelijk een eenvoudig zaalkerkje. Omstreeks 1280 werd aan de oostzijde het driezijdig gesloten koor gebouwd en omstreeks 1300 kwam de zware vlakopgaande bakstenen toren gereed. Deze bestaat uit drie geledingen die gescheiden zijn door bakstenen waterlijsten welke zijn uitgevoerd met muizentanden. De bovenste geleding moet hoger zijn geweest. Naar wordt aangenomen is de toren omstreeks 1400 door de bliksem getroffen, waarna de bovenste geleding maar half is opgebouwd. Het schip van de kerk is tegenwoordig gepleisterd. In het portaal bevindt zich een koepelgewelf. In 1607 trad de eerste Hervormde predikant in het kerkje aan. Dit was Cornelius Pollets. Op een fraai bord is een lijst van alle predikanten weergegeven. In de kerk bevindt zich een grafsteen uit 1639. De orgelkast stamt uit 1842 en is vervaardigd door Carl Friedrich August Naber. Hierin is een orgel geplaatst dat vervaardigd is door Jacobus Armbrost in 1841 voor de kerk van Geesteren en in 1971 in de kerk van Uitwijk geplaatst. Externe links ReliWiki Gereformeerd-Hervormde gemeente Uitwijk en Waardhuizen
DZOH

DZOH is een in 1985 opgerichte Nederlandse amateurvoetbalclub uit Emmen. De thuisbasis van DZOH is sportpark Zwanenveld in de wijk Rietlanden. De clubkleuren zijn geel en groen. De club werd opgericht nadat een groeiend aantal leden van de zondagclub VV Bargeres op zaterdag wilden voetballen. Bij Bargeres was dit niet mogelijkheid omdat daar de regel bleef dat de senioren enkel op zondag voetballen. DZOH heeft een groot aantal jeugdleden en regelmatig worden die door FC Emmen gescout. Zo maakten onder andere Kevin Görtz, Rick ten Voorde en Björn Zwikker de overstap van DZOH naar FC Emmen en debuteerden in de hoofdmacht. Tijdens het WK onder 20 in 2005 maakten de ploegen van Argentinië, Nigeria en Zuid-Korea gebruik van de faciliteiten van DZOH om hun trainingen er af te werken; zodoende hebben topspelers als Lionel Messi, Sergio Agüero en Taye Taiwo er getraind. Standaardelftal Het standaardelftal van de club speelt sinds het seizoen 2022/23 weer in de 1e klasse. Erelijst Overige prijzen Sportploeg van het jaar 2014 in de gemeente Emmen. Competitieresultaten 1986–heden 1997: de beslissingswedstrijd om het kampioenschap in 3D werd verloren van SC Rouveen. Bekende (oud-)spelers
Krijtbergsluis

De Krijtbergsluis (brug nr. 3) is een vaste brug in Amsterdam-Centrum. De brug is gelegen in de zuidwestelijke kade van de Singel en overspant de Beulingsloot in de Amsterdamse grachtengordel. Er ligt hier al eeuwen een brug, want op de kaart uit circa 1649 van Joan Blaeu is de brug al te zien, net als de direct aan het water staande gebouwen aan de Beulingsloot. De brug was er echter bijna niet meer geweest, want in de plannen van de gemeente Amsterdam voor een radiaalweg naar het zuidwesten was de "sloot" bijna gedempt en zou de brug overbodig zijn geworden. Men koos echter voor de Leidsestraat als uitvalsweg. In 1920 dreigde de brug opnieuw te verdwijnen: de gemeente wilde hier het hoofdkantoor van De Nederlandsche Bank vestigen, maar opnieuw bleef het bij plannen. De brug, die ligt tussen Singel 424 en Singel 426 (beide gemeentelijke monumenten) is vernoemd naar een eerdere versie van de Krijtbergkerk, een rijksmonument. Een andere naam voor de brug is de Rijtjesbrug, naar Rijtjeskerk, de bijnaam van De Krijtberg. De Beulingsloot is niet toegankelijk voor gemotoriseerd scheepsverkeer, dit wordt aangegeven door het bord A.12 van het Binnenvaartpolitiereglement op de brug. Aan de andere kant van de Beulingsloot, in de Herengracht, ligt de Beulingsluis. Zie ook Bruggen van Amsterdam
Kerktoren van Tjalhuizum

De kerktoren van Tjalhuizum is een kerktoren in Tjalhuizum in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving De middeleeuwse kerk werd in 1823 afgebroken. De toren werd in 1871 afgebroken en vervangen door de huidige toren van drie geledingen met spaarvelden en een ingesnoerde spits. De eerste steen werd gelegd op 27 mei 1871 door jonkheer Jan Frederik van Welderen baron Rengers namens zijn mede-kerkvoogden Simen Pieters Poelstra en Auke Sjoerds Rusticus. De in 1992 gerestaureerde toren heeft een mechanisch torenuurwerk. De kerktoren is een rijksmonument. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Tjalhuizum Externe link Tekening van de kerk in 1723
Rembrandtpark

Rembrandtpark (Dutch pronunciation: [ˈrɛmbrɑntˌpɑr(ə)k]) is an urban park in Nieuw-West, Amsterdam, Netherlands. The park is named after the 17th-century painter Rembrandt. The park was completed in 1973 and has a surface area of 45 hectares (110 acres) which includes a petting zoo and playgrounds. In the park, 37 bird species including the common buzzard (Buteo buteo), 35 bee species including the orange-horned nomad bee (Nomada fulvicornis), and 6 bat species including the pond bat (Myotis dasycneme) have been observed. The park has been the site of several local festivals. Development In 1929, Cornelis van Eesteren made a provisional plan for the expansion of Amsterdam, which contained a park between the existing and planned neighbourhoods. In 1935, Van Eesteren made the General Expansion Plan which determined the current size and location of the park based on guidelines of 5.3 m2 (57 sq ft) of park area and 11.2 m2 (121 sq ft) of recreational area per inhabitant. In the 1960s, the ground was elevated. In 1961, Egbert Mos of the municipality made a design for the park, but this was not realized because of insufficient budget. In 1970, F. G. Breman of the municipality and landscape architect Janneke Willemsen made a design for the park with an area for active recreation containing a wild garden, a school garden, a petting zoo, and a rough playground and an area for passive recreation. The construction costed ƒ 15,400,000 and was funded by selling ground in the western area of the park to build nine apartment buildings and two office buildings. In 1973, the park was completed. Geography The park is situated in the neighbourhood of Overtoomse Veld in Amsterdam Nieuw-West on the eastern border with the neighbourhood of De Baarsjes in Amsterdam-West. The elongated park is crossed from east to west by the streets Jan van Galenstraat, Postjesweg, and Cornelis Lelylaan, which divides the park into four sections. References External links Media related to Rembrandtpark at Wikimedia Commons