NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Tilburg University

A Tilburg University (até 2010 Universiteit van Tilburg; em português: Universidade de Tilburgo) é uma instituição de ensino superior católica localizada no minicípio de Tilburgo, na província de Brabante Setentrional, no sul dos Países Baixos. A universidade é reconhecida nacionalmente e internacionalmente por sua pesquisa e ensino. No âmbito de publicações académicas, Research Papers in Economics classificou a sua Faculdade de Economia e Administração de Empresas como o 23° departamento de investigação mais produtivo do mundo e o 6º de Europa. Segundo o Ranking de Xangai de 2020, aTilburg University ocupa o 6° lugar no campo da Administração de Empresas e o 24° no campo das Finanças em todo mundo. No campo do direito, a Tilburg University obtém o 28° lugar do mundo e 2° nos Países Baixos de acordo à classificação académica de universidades do THE 2021. Ademais, a Faculdade de Ciências Sociais e do Comportamento oferece um programa de maestría único de dois anos em Psicologia Médica (dado em holandês), no qual os estudantes se formam como cientistas profissionais no âmbito médico. História A universidade foi fundada no ano de 1927 com a designação de Roomsch Katholieke Handelshoogeschool (Universidade Católica Romana de Comércio). No início foi exclusivamente uma escola de Administração e Direcção de Empresas. Posteriormente, foram-se incorporando faculdades como a de Direito (estabelecida em 1963), Ciências Sociais e do Comportamento (também em 1963), Teologia e Filosofia (1963|1967) e por último, a escola de Arte (1981). Apesar do crescimento das demais faculdades, Administração e Direcção de Empresas mantém-se até hoje como a maior de todas as que compõem a universidade por número de alunos. Em 2010, o conselho executivo da universidade decidiu adotar o nome em inglês Tilburg University como sua designição oficial. Referências Ligações externas Site oficial
M. Justbrug

De M. Justbrug (brug 803) is een vaste brug in Amsterdam-Zuid. De brug is gelegen in de Van Nijenrodeweg in Buitenveldert. Ze overspant een water dat parallel loopt met de Van der Boechorststraat. De ongeveer 35 meter brede verkeersbrug dateert uit 1961. Het is een zogenaamde duikerbrug, een brug over een duiker in de vorm van een betonnen koker van vier meter breed (invaart acht meter); de gracht is 25 meter breed. De brug kent in 2018 allemaal geschieden verkeersstromen. Over de brug liggen van noord naar zuid een voetpad, een fietspad, een bermpje, een rijstrook (alle westwaarts), een brede middenberm, een rijstrook, bermpje, een fietspad en voetpad (oostwaarts). Op de originele bouwtekening ontbrak de middenberm nog. Het geheel wordt gedragen door een paalfundering van voorgespannen betonpalen. De brug gaat vergezeld van een terrasje aan het water met zitbankjes op de noordwestpunt. Het terrasje heeft drie zitbankjes, die in de ontwerptekening zijn meegenomen. De brug is ontworpen door Peter Pennink, destijds in dienst dan wel werkend voor de Dienst der Publieke Werken. Hij paste als bekleding van de brede landhoofden groengrijze gneis breuksteen toe. De brug werd in april 2013 vernoemd naar de in 2010 overleden opperrabbijn Meir Just, die een standplaats had in de synagoge aan het Jacob Obrechtplein. Bij de naamgeving waren de kleinzoon van Just aanwezig en ook de ambassadeur van Israël, Haim Divon. Meir Just wandelde vaak over de brug tussen zijn huis aan Soetendaal en Van der Boechorststraat 26, alwaar sinds de jaren zeventig een Joods Cultuteel Centrum gevestigd was.
Caetshage

Caetshage was een kasteel in Culemborg, in de Nederlandse provincie Gelderland. Het kasteel lag tussen de huidige Rijksstraatweg en de Meerkade in, langs het riviertje de Meer. Geschiedenis Het oudste kasteel is waarschijnlijk in de 12e eeuw gebouwd op een motte, omgeven door een gracht. Vermoedelijk was dit kasteel van hout. Eind 13e eeuw is het vervangen door een bakstenen gebouw, omgeven door een bakstenen ringmuur. De motte is hierbij afgevlakt om meer ruimte voor bebouwing te creëren. De naam van het kasteel verwijst naar de middeleeuwse eigenaren, de familie Caets (ook Kaets gespeld). De oudste vertegenwoordiger van deze familie is Hubert van Buren, die zich in 1257 Hubertus de Catze noemt. Hij heeft zijn nieuwe achternaam waarschijnlijk ontleend aan de stadswoning die de familie had aan het Utrechtse Jansveld, niet ver van de kaatsbaan op het Janskerkhof. Gijsbert van Kaets (1290-1336?) versterkte met een huwelijk zijn band met de familie Van Beusichem. Hij was in 1318 mede-ondertekenaar van de stadsrechten die Jan van Beusichem aan Culemborg schonk. Gijsberts dochter Mabelia trouwde in 1336 met Allard IV van Buren, waardoor het kasteel Caetshage en het landgoed in bezit van de familie Van Buren kwamen. In 1429 werd Caetshage door Willem van Buren verkocht omdat hij geld nodig had voor zijn oorlogen tegen Gelre. De nieuwe eigenaar Johan heer van Gemen verkocht het in 1438 aan de hertog van Gelre, die het in 1442 weer terugverkocht aan Johan, waarmee het een Gelders leen werd. Vervolgens wisselde Caetshage nog enkele malen van eigenaar, waaronder het Culemborgse klooster Mariënkroon in 1514. Bij die laatste verkoop blijkt dat er geen kasteel meer op stond. De laatst bekende vermelding van het kasteel zelf dateert uit 1438. Gerrit – de bastaardzoon van Hubert III van Culemborg – woonde toen in het kasteel en had daar enkele Utrechtse burgers gevangengezet. In 1449 viel Gerrit de stad Culemborg aan om betalingen af te dwingen; waarschijnlijk is bij de tegenaanval vanuit Culemborg het kasteel Caetshage verwoest. Mogelijk zijn de stenen hergebruikt bij de bouw van de Sint Annakapel. Archeologisch onderzoek In 2003 en 2004 hebben er opgravingen plaatsgevonden op het terrein vanwege de plannen voor de aanleg van een stadsboerderij. Tijdens de opgravingen zijn niet alleen de restanten van het kasteel aangetroffen, maar ook de resten van een gebouw op de voorhof van het kasteel. Tevens is een steenoven gevonden. Daarnaast zijn diverse vondsten gedaan van onder andere aardewerk, vooral uit de 12e en 13e eeuw. Opvallend is de vondst van tien crematiegraven uit de Romeinse tijd. Van de 1e tot de 3e eeuw heeft hier een grafveld gelegen dat zal hebben behoord tot een nabijgelegen nederzetting. In de graven zijn diverse grafgiften gevonden, zoals kruikjes, glaswerk, munten en fibulae. Tegenwoordig ligt Caetshage in een parkje waarbij de locatie van het kasteeltje is aangegeven door beplanting, een muurtje en de gedeeltelijk gereconstrueerde motte.
OJC Rosmalen

Ontspanning Door Inspanning Juliana Combinatie Rosmalen, commonly known as OJC Rosmalen, is a Dutch football club based in Rosmalen, North Brabant. The club competes in the Vierde Divisie, the fifth tier of the Dutch football league system. OJC Rosmalen was formed in 1947 through a merger between Juliana, founded in 1917 in Hintham, and ODI (Ontspanning Door Inspanning), established in 1910 in Rosmalen. It is the largest amateur football club in the region in terms of membership. The club plays its home matches at Sportpark De Groote Wielen, located in the northern part of Rosmalen, and traditionally wears red and black. External links (in Dutch) Official website
Beemsterstraatbrug

De Beemsterstraatbrug is een kunstwerk in de Rijksweg 10 in Amsterdam-Noord. Het is een combinatie van een brug en viaduct. Direct ten zuiden van dit kunstwerk ligt de eenvoudige brug 1786. Beemsterstraatbrug Kunstwerken in de Rijksweg 10 werden voor het merendeel ontworpen door Rijkswaterstaat, Amsterdam moest vaak zorgen voor de omringende terreinen. De Ringweg-Noord, zoals dit gedeelte van de Rijksweg 10 in de volksmond wordt genoemd, kruist ter plaatse van de Beemsterstraatbrug de Beemsterstraat een lange zuid-noord lopende straat. De brug vormt daarbij de grens tussen aan de zuidkant de stadsbebouwing en het aan de noordzijde liggende landelijke gebied van Amsterdam-Noord (landelijk Noord). De Beemsterstraat is wel een radiaalweg in Amsterdam, maar was in de jaren tachtig niet zo belangrijk dat ze een stadsroutenummer kreeg toegewezen; er is dan ook geen afslag in de rijksweg geïntegreerd tijdens de bouw van het kunstwerk. De bouwwerkzaamheden vonden plaats rond 1987; het deel ringweg werd pas in 1990 geopend. Het viaduct draagt in beide richtingen drie rijstroken met vluchtstrook. Ze overspant daarbij behalve de Beemsterstraat ook een afwateringstocht. Op een van oevers van die watergang is onder het viaduct een faunapassage aangebracht, zodat kleine zoogdieren onbelemmerd de stad in en uit kunnen. Op de landhoofden zijn afgebeelde vossen en konijnen te zien, de kunstenaar daarvan is onbekend. De brug ging vanaf de bouw zonder naam door het leven. Op 8 december 2017 gaf de Gemeente Amsterdam bijna alle kunstwerken in Rijksweg 10 een naam verwijzend naar de onderliggende straat. Brug 1786 Even ten zuiden van de betonnen constructie van de Beemsterstraatbrug overspant een brug van hout en staal dezelfde afwateringstocht. Zij vormt sinds ongeveer 2000 voor voetgangers en fietsers de verbinding tussen twee delen van een langlopende groenstrook ten zuiden langs de Ringweg, gelegen aan beide zijden van de Beemsterstraat. Afbeeldingen
Leeghwaterbrug (Den Haag)

De Leeghwaterbrug is een brug in Den Haag, in het zuidelijke stadsdeel Laak. De brug kreeg deze naam in 1956 en was daarvoor bekend als de "Slachthuisbrug". Het wegdek van de brug maakt deel uit van het Leeghwaterplein. Over het plein en de brug rijden de Haagse tramlijnen 1, 16 en 17. De brug overspant de Laakhaven, een kanaal.
Ger van Zanenbrug

Ger van Zanenbrug (brug 2372) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West, ze dient als opvolger van brug 700. Brug 2372 Ze vormt voor voetgangers en fietsers de verbinding tussen het Sloterpark en een groenstrook langs de Geleyn Bouwenszstraat, gelegen in een woonwijk direct ten noordwesten van het park. De brug wordt gedragen door betonnen brugpijlers. Het rijdek bestaat uit houten balken die op de houten overspanning liggen. De houten leuningen zijn gemonteerd in metalen kokers, bevestigd aan die overspanning. De brugleuning zijn wit beschilderd, maar kleuren steeds groener vanwege biologische aanslag. Brug 2372 stamt uit 2008. Wat opmerkelijk is dat de brug kruislings over twee watergangen ligt en dat midden op de brug een lantaarnpaal is geplaatst. Het is onbekend wie de ontwerper van de brug is, een particuliere onderneming of het Ingenieursbedrijf Amsterdam. Brug 700 De brug had sinds 1974 een voorganger. Deze brug lag tussen hetzelfde noordwestelijk punt van het park en het apart van het park liggende Geuzeneiland ook wel 'kindereiland'. Zij was ook van hout, liggend op een betonnen fundament. Deze brug, die met een hek kon worden afgesloten, was van belang voor de paarden die niet over het trekpontje konden lopen. Wanneer deze brug gesloopt is, is niet bekend. Het Geuzeneiland is sinds lange tijd alleen nog door middel van brug 643 met het vaste land verbonden. Brug 700 kwam van de tekentafels van de Dienst der Publieke Werken. Tenaamstelling De brug kreeg in februari 2022 de naam Ger van Zanenbrug, naar bioloog Ger van Zanen, die menig natuuruitstapje begeleidde in het Ruige Riet, natuurgebiedje van het Sloterpark direct aansluitend op de brug. Het is een plek waar veel paddenstoelen groeien, specialisme van Van Zanen.
Up:Town

Up:Town is een 107 meter hoog gebouw op het Wijnhaveneiland te Rotterdam. Op 29 november 2018 werd het hoogste punt bereikt. Het gebouw heeft 34 verdiepingen met 178 woningen verdeeld over laagbouw en een toren. De appartementen op de bovenste acht verdiepingen zijn koopappartementen. De overige appartementen zijn bestemd voor de verhuur. Zie ook Lijst van hoogste gebouwen van Rotterdam
Schloss Bleijenbeek

Schloss Bleijenbeek, im Deutschen oft auch Blyenbeck geschrieben, ist eine Schlossruine im Ortsteil Afferden von Bergen in der niederländischen Provinz Limburg. Geschichte 1405 ist Wijnand Schenck van Nijdeggen als Besitzer der Burg Bleijenbeek überliefert. Sie blieb auch in den beiden folgenden Jahrhunderten im Besitz der Adelsfamilie Nideggen. Dort residierte Martin Schenk von Nideggen, der es zum Heerführer in spanischen und niederländischen Diensten gebracht hatte. Im Jahre 1589, während des Achtzigjährigen Kriegs, wurde das Schloss von den Spaniern besetzt. 1708 gelangte das inzwischen zur Wasserschloss ausgebaute Anwesen durch Erbgang in den Besitz der Grafen von Hoensbroech. Als ab 1872 im Rahmen des Kulturkampfes die Jesuiten kraft der Jesuitengesetze aus Deutschland ausgewiesen wurden, stellte der Eigentümer, Graf Franz Egon von Hoensbroech (1805–1874), der Vater des späteren Ex-Jesuiten und Jesuitenkritikers Paul Graf von Hoensbroech, das Landschloss diesem Orden als Asyl zur Verfügung. Es lebte dort unter anderem der berühmte Priesterschriftsteller Joseph Spillmann, der die Geschichte von Bleijenbeek und seiner früheren Bewohner, der Schenken von Nideggen, in der Erzählung Das Paradieszimmer verarbeitete. Zur Anlage gehörte das Teehäuschen (theehuisje) an einem Teich. Das Schloss wurde durch einen britischen Bomberangriff im Februar 1945 zerstört. Die Ruinen der Außenmauern blieben erhalten. Der Burggraben rund um Schloss Bleijenbeek ist vom ansässigen Angelverein HSV de voorn Afferden gepachtet und beherbergt einen reichen Bestand an Süßwasserfischen. Bleijenbeek in der Literatur Joseph Spillmann beschreibt Bleijenbeek 1885 in der Einleitung zu seiner Erzählung Das Paradieszimmer folgendermaßen: Literatur Joseph Spillmann: Das Paradieszimmer, Erzählung im Sammelband Wolken und Sonnenschein, Herder Verlag, Freiburg, 1925; Neuauflage durch Pater Engelbert Recktenwald, Abtsteinach 2010 (ohne ISBN). Weblinks Ruïne Bleijenbeek In: afferden-limburg.nl (niederländisch) Einzelnachweise
Bleijenbeek Castle

Bleijenbeek Castle (Dutch: Kasteel Bleijenbeek) is situated in the small hamlet of Bleijenbeek in the Dutch province of Limburg. According to the 19th-century historian A.J. van der Aa, the castle is known for its numerous sieges by the armies of Guelders and Spain. In 1580, the castle was besieged by the forces of Guelders, but it was defended bravely by the lord of the castle, Marten Schenk. When the Duke of Parma sent cavalry, the besieging army had to retreat. In 1589, Schenk changed sides, and the castle was besieged by Marcus van Rije, the stadtholder of Guelders appointed by the Spanish king; this time, the castle was conquered. The castle has lain in ruins since the bombardment by the British RAF on 21 and 22 February 1945, during Operation Veritable. It was defended by only 15 Fallschirmjäger who held out against three separate assaults until it was bombed with nine 1,000 pound bombs. Their fierce determination to hold out was reflected by a slogan found in the castle's interior when it was taken. It reads "Sieg oder Sibirien" (Victory or Siberia). In 2009, the property was purchased by the Bleijenbeek Foundation, which intends to restore the remaining structure, moat, and surrounding gardens and provide public access after work is complete. Construction began in the summer of 2012. See also List of Jesuit sites List of castles in the Netherlands References External links Kasteelbleijenbeek.nl (in Dutch) — Website of the Bleijenbeek Foundation, which currently owns and is restoring Bleijenbeek Castle.
Castillo de Bleijenbeek

El Castillo de Bleijenbeek​ (en neerlandés: Kasteel Bleijenbeek) se encuentra en la pequeña localidad de Bleijenbeek en la provincia de Limburgo en los Países Bajos. El castillo ha sido una ruina desde el bombardeo de los aliados el 21 y el 22 de febrero de 1945. Según el historiador del siglo XIX Abraham Jacob van der Aa, el castillo fue conocido por sus numerosos asedios realizados por los ejércitos de Güeldres y España. En 1580, el castillo fue sitiado por los rebeldes neerlandeses, pero fue defendido por el señor del castillo, Marten Schenk. Cuando el duque de Parma envió la caballería, el ejército sitiador tuvo que retirarse. En 1585, Schenk cambió de bando pasando a servir a las Provincias Unidas de los Países Bajos, y el castillo fue asediado y tomado por Marcus van Rije, el estatúder de Güeldres nombrado por el rey español en 1589. Permaneciendo en poder de los Países Bajos Españoles hasta 1708, cuando pasa al conde de Hoensbroech. Véase también Ruinas Arqueología Referencias
Space Expo Noordwijk

Die Space Expo Noordwijk ist eine Ausstellung zum Thema Raumfahrt und das Besucherzentrum der Europäischen Weltraumorganisation (ESA) in Noordwijk (an der Stadtgrenze zu Katwijk) in den Niederlanden. Dort kann man den simulierten Start einer Ariane-Rakete miterleben. Gezeigt wird auch eine kugelförmige sowjetische Original-Landekapsel für die bemannte Raumfahrt. Die Space Expo Noordwijk gibt Antworten auf Fragen wie: Was sind die Effekte der Schwerkraft? Was ist ein Schwarzes Loch? Welche Aufgaben haben Satelliten? An welchen Weltraummissionen wird zurzeit gearbeitet? Die Ausstellung befindet sich auf dem Gelände des Europäischen Weltraumforschungs- und Technologiezentrums und wurde 1990 von Königin Beatrix und Prinz Johan Friso eröffnet. Weblinks Offizielle Website der Space Expo Noordwijk (deutsch, niederländisch, englisch, französisch)
Space Expo Noordwijk

Space Expo Noordwijk je izložba na temu svemirskih letova i centar za posjetitelje europske svemirske agencije (ESA) u Nizozemkom gradu Noordwijku. Najveća je tehnička podružnica ESE u Europi. Izložba se bavi pitanjima kao što su: koji su učinci gravitacije? što je crna rupa? čemu služe sateliti? koje su svemirske misije u tijeku? Izložba se nalazi prostoru Europskog svemirskog istraživačkog i tehnološkog centra (ESTEC). i otvorena je za posjetitelje 1990. Vanje poveznice Webstranica Space Expo Noordwijk
Space Expo

Space Expo is een permanente ruimtevaarttentoonstelling in de Nederlandse plaats Noordwijk, provincie Zuid-Holland, tegen Katwijk aan. Tevens is de Space Expo het officiële bezoekerscentrum van de ESTEC. Ook de debriefing van een groot aantal ruimtevaarders vindt hier plaats. De tentoonstelling werd in 1990 door koningin Beatrix en prins Friso geopend. In oktober 2004 ontving de Space Expo haar miljoenste bezoeker. De tentoonstelling omvat realia en (schaal)modellen, is deels interactief en geeft antwoord op vragen als: Hoe werkt zwaartekracht? Wat is een zwart gat? Welke functie hebben satellieten? Aan welke ruimtemissies werd en wordt nu gewerkt? De tentoonstellingsruimte omvat anno 2018 onder andere een sectie over de historische hoogtepunten van de ruimtevaart, een sectie over de Nederlandse ruimtevaarder André Kuipers, ESA-astronaut, een satellietenplein, aandacht voor de Ariane-raket, een nagebouwd ISS, een Sojoez-simulator en een levensgrote maquette van de maanlanding. In het weekend en tijdens vakanties kan tegen een meerprijs gebruik worden gemaakt van de 'Space Shuttle', een tour voorheen bekend als de 'Space Train'. Dit is een rondleiding door ontwikkelings- en testruimtes in enkele gebouwen van de ESTEC, het technische 'hart' van de Europese ruimtevaartorganisatie ESA. Overige De Nederlandse popgroep Pioneers of Love heeft in Space Expo een videoclip bij de single Arrest me now opgenomen. Externe link Officiële website
Derkje Hazewinkel-Suringabrug

De Derkje Hazewinkel-Suringabrug (brug 2522) is een voetbrug in Amsterdam-Centrum. Ze is gelegen over de Nieuwe Achtergracht op het terrein van de Roeterscampus van de Universiteit van Amsterdam, vernoemd naar het Roeterseiland. Die universiteit verbond met plaatsing van deze brug twee delen van de Roeterscampus die doorsneden werd door de Nieuwe Achtergracht. Om studenten en professoren in de gelegenheid te stellen sneller van het ene naar het andere eiland te kunnen komen, werd deze voetbrug aangelegd. Voor het studieseizoen 2017/2018 moest gebruik gemaakt worden van de Halverstadbrug. Het ontwerp van de brug is afkomstig van de Londense architectengroep AHMM (Allford Hall Monaghan & Morris). Zij ontwierpen ook het nieuwe gebouw van de Rechtenfaculteit op het terrein. Zij kwamen met een brug van 60.000 kilo staal, die als een welfbrug over het water ligt, zonder dat de landhoofden opgemetseld zijn. De brug is 26,5 meter lang en heeft een breedte die van noord naar zuid oploopt van 6,5 (noord) tot 17 meter (zuid). Tegelijkertijd werden ook de kades vernieuwd naar de inzichten van de gemeente Amsterdam; rode klinkers afgebakend met natuurstenen sluitstenen. De universiteit gaf het de aanduiding “slanke brug” mee, maar het had behoorlijk wat voeten in aarde op de brug op haar plek te krijgen. De plek van de brug ligt midden op de campus, waar het moeilijk manoeuvreren is met welk voer- of vaartuig ook. Daarom werd de brug eerst in de staalfabriek in Schijndel geheel in elkaar gezet om vervolgens weer gedemonteerd te worden. Daarna werden tijdens de nachtelijke uren de onderdelen per vrachtauto naar Amsterdam, het vervoer kon alleen plaatsvinden op lange opleggers, waardoor de transporteur allerlei vergunningen nodig had. Eenmaal ter plaatse vond afwerking van de brug binnen in een maand plaats. Oplevering geschiedde vlak voor het nieuwe studiejaar. Overigens was er hier al eerder een mogelijkheid van gebouw tot gebouw te komen, ook over de gracht. Het gebouwencomplex zelf heeft namelijk ook een brugconstructie over het water. Enkele jaren lang dreef er bovendien in de gracht een ponton waarop een fietsenstalling was geplaatst; die fietsenstalling verdween bij herinrichting van de terreinen in een kelder, zodat er na oplevering van de brug weer een doorvaart mogelijk was. In maart 2019 vernoemde de gemeente Amsterdam de brug naar Derkje Hazewinkel-Suringa. Ze werd in 1932 hoogleraar strafrecht aan de UvA en ze was de eerste vrouwelijke jurist die hoogleraar werd. In 1939 werd ze ook de eerste vrouwelijke decaan van de rechtenfaculteit van de UvA.
Weespertrekvaartbuurt

De Weespertrekvaartbuurt is een buurt in ontwikkeling in de wijk Overamstel in Amsterdam-Oost. De buurt omvat het gebied tussen de Weespertrekvaart, de spoorlijn Amsterdam - Utrecht en de Ringweg A10. In 2018 is het gebied door Burgemeester en Wethouders aangewezen om versneld ontwikkeld te worden tot een stedelijk woon- en werkgebied. Tot dan zijn er vooral bedrijven en industrie gevestigd onder de naam Amstel Business Park oost. Het eerste gedeelte van de woonbuurt is gereedgekomen onder de naam Kop Weespertrekvaart, als onderdeel van het project Amstelkwartier, dat gelegen is aan de andere kant van het spoor. Langs de Solitudolaan staan hier woontoren State met een zelfbouwwoningblok, en stadsvilla's aan het Solitudopad. Ook de voormalige Bijlmerbajes en het gebied eromheen behoren tot de Weespertrekvaartbuurt. Hier komt het Bajes Kwartier met circa 1.350 woningen, waarvan dertig procent woningen met sociale huur, een substantieel deel valt in het segment middeldure huur, voorts ook exclusieve huizen en zorgwoningen. Naast het Bajes Kwartier in het gebied 'Weespertrekvaart Midden' komen ongeveer 200 woningen, verdeeld over 40% sociale huur, 40% middensegment en 20% voor de hogere prijsklassen. Voorts komen er sportgelegenheden en een basisschool, lichte bedrijvigheid en kantoren. De in het gebied liggende H.J.E. Wenckebachweg zal in de toekomst een onderdoorgang onder de spoorbaan door naar de Amstelstroomlaan krijgen ten bhoeve van een betere ontsluiting van de buurt. De buurt is met de metro bereikbaar via metrostation Spaklerweg. Externe link Projectpagina