NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
The Red Apple

The Red Apple je výšková budova na ostrově Wijnhaven v Rotterdamu v Nizozemí. Se svou výškou 124 metrů se řadí mezi nejvyšší budovy města. Budova byla postavena v letech 2005 – 2009 podle návrhů společnosti KCAP a nizozemského architekta Jana des Bouvrieho. V roce 2008 dosáhla plné výšky 124 metrů. V budově se nachází 38 pater, 6 výtahů a 200 bytů. Její součástí je ještě tzv. Kopblok, vysoký 53 m, který disponuje řadou dalších bytů a kanceláří. Součástí komplexu budov je také kryté parkoviště, která má 338 parkovacích míst. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku The Red Apple na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu The Red Apple na Wikimedia Commons
The Red Apple

The Red Apple ist ein Hochhaus in Rotterdam in den Niederlanden. Lage Das Gebäude befindet sich im Stadtzentrum Rotterdams an der nordwestlichen Spitze der Insel Wijnhaven an der Adresse Wijnbrugstraat 140. Architektur und Geschichte Der Red Apple wurde ab 2002 geplant und von 2006 bis 2009 für das Wohnungsunternehmen Havensteder Rotterdam errichtet. Als Architekt war das Architekturbüro KCAP in Zusammenarbeit mit dem für die Innenarchitektur verantwortlichen Jan des Bouvrie tätig. Der Gebäudekomplex ist vielfältig gegliedert und erhebt sich bis auf eine Höhe von 124 Metern. Andere Angaben nennen eine architektonische Höhe von 128 Metern. Beim Bau wurde vorhandene Bestandsbebauung in den bis zu 21 Metern hohen Unterbau integriert. An der nordwestlichen Seite erhebt sich auf dem Unterbau ein fünfeckig ausgeführter Aufbau, der eine Höhe von 53 Metern erreicht. Der Aufbau folgt in seinem Umriss der Uferlinie der Nordwestspitze der Insel. Die Gesamtbruttogeschossfläche beträgt 35.000 m². Es entstanden 231 Wohnungen sowie auf 3800 m² Büros und auf 1500 m² Einzelhandel und Gastronomie. Außerdem wurden 340 Parkplätze erstellt. Der Betonbau verfügt über eine Vorhangfassade. Der markante Wohnturm des Komplexes steht an der südwestlichen Ecke. In den Stockwerken 8 bis 40 befinden sich unterschiedlich große, diagonal ausgerichtete Wohnungen. Die Fenster sind bodentief, so dass eine hohe Transparenz besteht. Um sich von weiß gestalteten Gebäuden der Umgebung abzusetzen, wurde eine rote Farbgebung gewählt. Eine ursprünglich angedachte rosa Gestaltung wurde nicht umgesetzt. Der rote Farbeffekt entsteht nicht durch eine Farbe, sondern durch den Einsatz von eloxierten Aluminiumblechen der vertikalen und horizontalen Verkleidungen an den Fenstern. Der Name The Red Apple ist englischsprachig und bedeutet im deutschen Der rote Apfel. 2009 wurde The Red Apple mit dem niederländischen Architekturpreis ausgezeichnet. Für mehrere weitere Preise bestanden Nominierungen. Weblinks THE RED APPLE, ROTTERDAM auf www.kcap.eu (englisch) The Red Apple auf www.emporis.de Red Apple auf architectuul.com (englisch) Einzelnachweise
The Red Apple

The Red Apple is a 40-storey, 124-metre (407 ft) residential skyscraper on Wijnhaven Island in Rotterdam, Netherlands, designed by KCAP Architects & Planners and Jan des Bouvrie. The building was topped out in 2008, completed in 2009, and features 121 units, and a 338-space multi-storey car park. It is the tenth-tallest building in Rotterdam. The Kopblok is a 53-metre-tall (174 ft) building that has an additional 79 apartment units and offices. The ground floor is designed for shops and restaurants. The entire complex has an open fiber network. Gallery See also List of tallest buildings in Rotterdam List of tallest buildings in the Netherlands List of tallest structures in the Netherlands References External links The Red Apple official website KCAP Architects & Planners
The Red Apple

The Red Apple es un rascacielos residencial de 40 plantas y 124 metros de altura situado en Róterdam. El edificio fue coronado en 2008 e inaugurado al año siguiente. La torre cuenta con 121 apartamentos y 338 plazas de aparcamiento, mientras que The Kopblok, edificio complementario a la torre de 53 metros de altura, cuenta con 79 apartamentos y oficinas. Los bajos del edificio cuentan con locales comerciales. Galería Véase también Lista de edificios más altos de Países Bajos Referencias Enlaces externos Sitio web oficial de The Red Apple Archivado el 29 de diciembre de 2018 en Wayback Machine. KCAP Architects & Planners
The Red Apple

The Red Apple è un grattacielo residenziale di 40 piani e alto 124 metri situato sull'isola Wijnhaven a Rotterdam, nei Paesi Bassi. Descrizione Progettato da KCAP Architects & Planners e da Jan des Bouvrie, presenta 121 unità abitative e un parcheggio multipiano da 338 posti. È l'ottavo edificio più alto di Rotterdam. Il Kopblok è un edificio alto 53 metri con 79 appartamenti e uffici supplementari, che è costruito adiacente al grattacielo. Il piano terra ospitaper negozi e ristoranti. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su The Red Apple Collegamenti esterni (EN) The Red Apple, su Skyscraper Center. https://web.archive.org/web/20181229072736/http://theredapple.nl/ https://www.kcap.eu/ https://www.emporis.com/buildings/102973
The Red Apple

The Red Apple is een multifunctioneel gebouw met een opvallend hoge woontoren in het centrum van Rotterdam, op het Wijnhaveneiland in het Maritiem District. Het gebouw bereikte in 2008 zijn hoogste punt en is voltooid in 2009. The Red Apple bestaat uit een woontoren, het 'Kopblok' en een parkeergarage. De woontoren is 128 meter hoog en telt 40 verdiepingen en 152 appartementen. Daarmee is het gebouw het op negen na hoogste gebouw in Rotterdam. Het Kopblok is 53 meter hoog en is opgedeeld in kantoren en 79 appartementen. De begane grond is ingericht voor winkels en horeca. Het hele complex is voorzien van een glasvezelnetwerk. The Red Apple is ontworpen door KCAP Architects & Planners en Jan des Bouvrie. Des Bouvrie richtte zich met name op het lifestyle concept. Bijzonder aan het ontwerp is de rode verspringende aluminium gevel. Wijnhaveneiland De Harbour Village Rotterdam was het eerste multifunctionele gebouwencomplex van de ontwikkelingsfase van het in Rotterdam centrum gelegen Wijnhaveneiland, gevolgd door de Waterstadtoren, Scheepmakerstoren, The Red Apple, 100Hoog, The Muse en Up:Town. Fotogalerij Referenties Zie ook Lijst van hoogste gebouwen van Rotterdam Externe links Officiële website The Red Apple KCAP Architects & Planners Red Apple korte film over het ontwerp door Marieke van der Lippe, 2009.
De Walmolen

De Walmolen is een in 1851 gebouwde wal- en stellingmolen ter vervanging van de afgebrande standerdmolen en staat aan de IJsselkade 30 in Doetinchem. Er is 1 koppel maalstenen. De stenen zijn van kunststeen met een doorsnede van 130 cm. Het gevlucht is 23 m en heeft gelaste, ijzeren roeden, die gestroomlijnd zijn met Van Busselneuzen en voorzien van remkleppen. De kap van de molen is gedekt met riet en voorzien van een Engels kruiwerk, hetgeen een kruiwerk met ijzeren rails en rollen is. Het kruiwerk wordt bediend met een kruihaspel. De bovenas is een uit 1879 stammende gietijzeren as van de firma Prins van Oranje. De as wordt gesmeerd met reuzel en de kammen (tanden) op de tandwielen met bijenwas. De vang, waarmee het wiekenkruis wordt afgeremd, is een met een wipstok bediende Vlaamse vang. Het luiwerk voor het opluien (ophijsen) van de zakken graan en het afschieten (laten zakken) van het maalgoed is een sleepluiwerk. In 1910 werden de kap, het gevlucht en de stelling gesloopt, maar in 1965 werd de molen gerestaureerd met onderdelen uit de molen De Hoop in Lienden. Bij de restauratie in 1965 werden de roeden gestroomlijnd met Van Busselneuzen. In 1986 zijn er nieuwe roeden gestoken en in 1992 zijn nog enkele reparaties uitgevoerd. De voorafgaande houten standerdmolen deed dienst als runmolen. De stenen molen werd gebruikt tot 1908, toen de komst van stoomkracht het gebruik van windkracht overbodig maakte. In de jaren 50 was er een besluit van het gemeentebestuur de molen te slopen maar door protest van enkele burgers, die in hoger beroep gingen en een actiegroep oprichtten werd de molen ternauwernood gered. Na de restauraties aan het einde van de 20e eeuw werd de molen jarenlang gebruikt als onderkomen voor de VVV. Overbrengingen De overbrengingsverhouding is 1 : 6,2. Het bovenwiel heeft 55 kammen en het bovenrondsel heeft 27 staven. De koningsspil draait hierdoor 2,04 keer sneller dan de bovenas. De steek, de afstand tussen de staven, is 13 cm. Het spoorwiel heeft 73 kammen en het steenrondsel 24 staven. Het steenrondsel draait hierdoor 3,04 keer sneller dan de koningsspil en 6,2 keer sneller dan de bovenas. De steek is 10 cm. Eigenaren 1851 - 1862: H. van Eyck 1862 - 1886: J.A. Becking 1886 - 1891: H. Roelofs 1891 - 1899: A.H. Becking 1899 - heden: Gemeente Doetinchem Externe link Ronald Stenvert e.a., De Walmolen in: Monumenten in Nederland - Gelderland. Rijksdienst voor de Monumentenzorg/ Waanders uitgeverij, Zwolle 2000, blz. 146
Doelenplein (Delft)

Het Doelenplein is een plein gelegen in de binnenstad van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het plein was oorspronkelijk het voorplein van de doelen, het oefenterrein van de lokale schutterij. De doelen transformeerden in de loop der tijd tot een theater. In 1904 werd het gebouw vervangen, en rond 1926 verbouwd tot doelenbioscoop. Eind jaren 1980 woedde er een brand in het gebouw en werd het geheel gesloopt. Op de locatie werd tussen 1994 en 1996 woningbouw gerealiseerd, en een nieuwe locatie voor Filmhuis Lumen, een bioscoop die vooral kunstfilms uitzendt. Het nieuwe pand voor filmhuis Lumen werd op 1 februari 1996 officieel in gebruik genomen. In de zomer wordt het plein, dat vol staat met platanen, behalve als verblijfsruimte ook voor een deel gebruikt als terras voor de aangelegen eetgelegenheden. In het voormalige kantoorpand van de PTT is een hotel gevestigd. In het voormalige Doelencafe is nu een restaurant gevestigd en ook zijn er diverse andere eetgelegenheden en cafés.
Sloterdijk Centrum

Sloterdijk Centrum, alter Name: Teleport, ist ein Stadtviertel und Gewerbegebiet (niederländisch Bedrijventerrein) in Amsterdam, Provinz Nordholland, und gehört zum Gewerbegebiet Westpoort und zum Stadtbezirk Amsterdam Nieuw-West. Geschichte In den 1980er Jahren wurde Teleport angelegt für den Bau von Bürogebäuden, mit dem Augenmerk für Telematik. Das Stadtviertel gehört zum zweitgrößten Gewerbegebiet der Niederlande, dem Westpoort. Dieses ist unterteilt in Sloterdijk I, II und III, in De Heining, dem Hafengebiet und Teleport. 2008 gab es in Westpoort rund 2000 Unternehmen mit circa 50.000 Arbeitnehmern und etwa 370 Einwohner, wovon 30 Einwohner im Jahr 2009 in Teleport und rund 20.000 Arbeitnehmern. Viele Straßen in Teleport erhielten den Namen von internationalen Flughäfen, unter anderem: Arlandaweg (Flughafen von Stockholm), Barajasweg (Flughafen von Madrid), Heathrowstraat (Flughafen von London), Naritaweg (Flughafen von Tokio), Kingsfordweg (Flughafen von Sydney). Da die Anzahl der Einwohner ständig steigt sind 600 Mietwohnungen geplant. Die Gemeinde Amsterdam, Nederlandse Spoorwegen (NS) und ProRail (ähnlich der deutschen Eisenbahninfrastrukturunternehmen (niederländisch: spoorinfrastructuurbeheerder)) unterzeichneten im Oktober 2009 ein Abkommen für 60 Millionen Euro. Mit dieser Investierung sollen außerdem Geschäfte, Restaurants, Sportgelegenheiten und Hotels realisiert werden. Teleport liegt am Verkehrsknotenpunkt Bahnhof Amsterdam Sloterdijk, der zehntgrößte Bahnhof der Niederlande, mit Bus- und Straßenbahnhaltestellen. Die Lage des Gewerbegebietes wurde an die Naturlandschaft De Brettenzone angepasst. Das Naturgebied streckt sich vom Westerpark bis nach Spaarnwoude und zieht sich teilweise durch Teleport. 2004 wurde die Stiftung „Stichting Parkmanagement Amsterdam Teleport“ (SPAT) gegründet. Durch eine „öffentlich-private Zusammenarbeit“ (publiek-private samenwerking) von dem Hafen Amsterdam, der Polizei Amsterdam-Amstelland, der NS, von Unternehmern und Mietern sollen die Interessen aller Beteiligten berücksichtigt werden. Durch die steigende Anzahl der Bewohner in Teleport wurde von SPAT ein Kindergarten mit dem Namen Tele-Kits eingerichtet. Der Kindergarten liegt ganz in der Nähe des Bahnhofes Sloterdijk und bietet Kindern bis zu vier Jahren verschiedene Aktivitäten. Von den zehn größten Bürogebäuden von Amsterdam stehen zwei in Teleport: der Millenium Tower und die Crystal Toren. Am 27. August 2009 erhielt Teleport einen Preis für das beste gepflegte Gewerbegebiet (het best onderhouden bedrijventerrein) in Amsterdam. Einzelnachweise
Teleport, Amsterdam

Teleport is a neighborhood of Amsterdam, Netherlands in the urban district of Westpoort. Teleport was founded in the 1980s as an office location with the designation of "Telematics." Therefore, it has specific facilities in that area. The neighborhood has connections by road through the A10 motorway, railway lines, buses and underground (the Amsterdam Sloterdijk railway station). The borders of the neighborhood are to the West the Seineweg, to the North The Basisweg, to the East the A10 motorway and to the South the N200 highway (the Haarlemmerweg). At this moment around 20,000 are working in the area; in the future it would be around 35,000. The city of Amsterdam has made plans to realize this by designing a new tram and bus station at the Carrascoplein. Other plans include a large plaza around the train station and the development of other types of centers such as schools, cultural and sports facilities, hotels and shops. The street names in the area are derived mostly from international airports around the world: Orlyplein, Naritaweg, Kimpoweg. The office buildings Millennium Tower, Crystal Tower, La Guardia Plaza and the building of the Belastingdienst (Tax and Customs Administration) are among the highest buildings in the city of Amsterdam. External links http://www.teleport.nl (in Dutch)
Teleport

Teleport is een buurt in Amsterdam Nieuw-West in de wijk Bedrijventerrein Sloterdijk. De buurt werd vanaf omstreeks 1984 ingericht als kantorenpark voor bedrijven die zich bezig hielden met telematica en dankt daaraan haar naam. De Teleportboulevard loopt dwars door de buurt. Het in 1983 geopende eerste gedeelte van het nieuwe station Sloterdijk vormt het middelpunt van de buurt. In 2007 werkten er zo'n 20.000 mensen, in de jaren daarna zouden dat er 35.000 kunnen worden. De gemeente Amsterdam ontwikkelde plannen om hierop te anticiperen. In 2010 werd ter vervanging van het hooggelegen tram en busstation op het Orlyplein aan de westzijde een nieuw laaggelegen tram- en busstation aan het Carrascoplein aan de oostzijde in gebruik genomen. Tot 2015 behoorde Teleport tot het stadsdeel Westpoort, bij een herindeling werd het daarna bestuurlijk ingedeeld bij Amsterdam Nieuw-West. In 2021 is de buurt als volgt begrensd: de noordgrens wordt gevormd door de splitsing tussen Westrandweg en A10, dan de spoorlijn volgend tot de Seineweg; de westgrens is de Seineweg tot aan de Naritaweg; de zuidgrens is de Naritaweg tot aan de oostelijke begrenzing van Sportpark Spieringhorn, verder langs de Haarlemmerweg tot aan de A10. Het sportpark ligt buiten de buurt; de oostelijke grens wordt gevormd door de A10. Straatnamen De openbare ruimten werden vernoemd naar internationale luchthavens, zoals Arlandaweg, Barajasweg, Carrascoplein, Changiweg, Gatwickstraat, Hatostraat, Heathrowstraat, Kastrupstraat, Kingsfordweg, La Guardiaweg, Lutonhof, Naritaweg, Orlyplein, Tempelhofstraat en Zaventemweg. Een aantal andere straatnamen dateert uit de jaren zestig, zoals Basisweg en zeventig zoals Radarweg. Bij de inrichting tot kantorenpark werd veel hoogbouw toegepast. De kantoorgebouwen Millennium Tower, Crystal Toren, La Guardia Plaza, het gebouw van de Belastingdienst en Teleport Tower behoorden bij oplevering tot de hoogste gebouwen in Amsterdam. Sloterdijk-Centrum In de loop der jaren kreeg de buurt te maken met toenemende leegstand van kantoren, terwijl Amsterdam meer behoefte had aan woningen. Er werden plannen gemaakt voor herbestemming van debuurt tot woon- en werkgebied. Hiervoor werd de naam Sloterdijk-Centrum gekozen. Dit gebied bestaat uit de rechthoek tussen Basisweg (noorden), Seineweg (westen), Haarlemmerweg (zuiden) en Rijksweg 10 (oosten), inclusief Sportpark Spieringhorn. Vanaf midden jaren tien van de 21e eeuw werden kavels voor nieuwe bebouwing vrijgegeven en werden kantoortorens verbouwd tot woningen en hotels. Ook worden nieuwe woongebouwen gerealiseerd. De voltooiing wordt verwacht omstreeks 2035. Sloterdijk-Centrum maakt deel uit van een veel groter project: Haven-Stad. Externe link Westpoort
Jacoba van Tongerenbrug

De Jacoba van Tongerenbrug (brugnummer 602) is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West, Slotermeer. De verkeersbrug is gelegen in de Burgemeester Fockstraat en is gelegen over de Afwateringstocht. Ze voert naar het zuidelijk gelegen Gerbrandypark. De brug is aangelegd in 1953 naar een ontwerp van Piet Kramer uit 1950 (de jaarstenen vermelden 1951). De brug is aangelegd in de Amsterdamse Schoolstijl en laat de kenmerken van Kramer zien. Baksteen afgewisseld met graniet en de siersmeedijzeren balustrades zijn van zijn hand. Opvallend aan de brug waren een aantal granieten blokken, waar kunstwerken van Hildo Krop gepland waren, maar die zijn er niet in het tijdperk Kramer gekomen. In 1987 werden de blokken bewerkt en gerangschikt door beeldhouwer Ton Kalle. Het is een van de zes bruggen die Kramer voor de westelijke stadsuitbreiding ontwierp, nog geen twintig meter zuidwaarts ligt de door hem ontworpen Brug 609. De brug is op verzoek van ex-burgemeester Job Cohen (vergadering 26 mei 2015, publicatie 27 mei 2015) vernoemd naar verzetsstrijdster Jacoba van Tongeren en dochter van Hermannus van Tongeren sr.. Het naambord werd in 2016 op de brug bevestigd in het bijzijn van haar biograaf Paul van Tongeren, neef van Jacoba en kleinzoon van Hermannus van Tongeren sr. Zie ook Bruggen van Amsterdam
Sint-Lambertuskerk (Engelen)

De Sint-Lambertuskerk in Engelen (gemeente 's-Hertogenbosch) is een rooms-katholieke kerk aan de Graaf van Solmsweg. De kerk heeft als patroonheilige Sint-Lambertus. De eerste vermelding van een kerkje in Engelen dateert van omstreeks 1147. In 1285 verkreeg de Abdij van Berne het patronaatsrecht, waarmee de Norbertijnen de bediening van de parochie in Engelen. Dit kerkje was een tufstenen gebouw. Aan het einde van de vijftiende eeuw wordt er een kruiskerk gebouwd. Deze kerk is in 1587 verwoest. Het priesterkoor is sindsdien in handen van de hervormde kerkgemeenschap. Omstreeks 1610 is de parochie in Engelen opgeheven. De katholieken gingen eerst in Bokhoven naar de kerk. Later ging men naar Orthen. Pas in 1797 werd de parochie in Engelen opnieuw opgericht en is sindsdien altijd een zelfstandige parochie gebleven. In 1830 werd er een waterstaatskerk gebouwd, maar deze werd na 100 jaar intensief gebruik afgebroken, omdat het gebouw bouwvallig was geworden. De huidige kerk is gebouwd in 1933 in expressionistische stijl, waarbij het interieur door baksteen wordt gedomineerd en een vrij uitzicht op het altaar werd gecreëerd. Architect was H. de Graaf.
Slufter

Le Slufter de Rotterdam est une zone du Maasvlakte destiné à stocker des boues contaminées du port. Le Slufter a été construit en 1985 et a une superficie de 260 ha. Origine du nom Le mot Slufter désigne en néerlandais un bras de mer que temporairement la mer ne pénètre plus. Description Le port de Rotterdam est pollué en boues à cause de son alimentation par le Rhin et de ses affluents. Le Ministère des Travaux publics et le port de Rotterdam doivent faire draguer les voies navigables et le port pour conserver sa profondeur. Auparavant, les boues contaminés était déversées dans la mer du Nord. Au début des années 1980, il a été décidé de construire une zone de dépôt. La digue circulaire autour du dépôt est de 24 m de haut. La profondeur du dépôt est de 28 m sous le niveau de la mer. Il y est prévu que ces boues soient stockées jusqu'à 2025 dans le Slufter. La ville de Rotterdam a restreint l'accès aux cargo trop pollueurs sur le Rhin, ce qui réduit de moitié la quantité de boues polluées devant être collectées chaque année. Une zone de loisirs, le Maasvlaktestrand, a été aménagée à la pointe sud-ouest du Slufter, elle est populaire auprès des plaisanciers. Entre ce dépôt du Maasvlakte et la côte de Voorne, un bras de mer peu profond, l'ancien estuaire de la Meuse de Brielle, est laissé libre aux jeux des marées. Portail des lacs et cours d'eau Portail du bâtiment et des travaux publics Portail de Rotterdam Portail des Pays-Bas
Hannie Schaftbrug

De Hannie Schaftbrug (brug nr. 601) is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West, wijk Slotermeer. Brug De vaste brug vormt sinds 1951 de verbinding tussen de Bos en Lommerweg en de Burgemeester de Vlugtlaan, die gescheiden werden door de Ringspoordijk en bijbehorende afwateringssystemen. De brug overspant een naamloze waterloop, die loopt van de noordzijde van het Gerbrandypark naar de zuidzijde van de Haarlemmerweg bij het circuit. Direct ten oosten van de brug ligt het Metrostation De Vlugtlaan. Ten noordwesten van de brug bevindt zich een schooltuincomplex (Ridderbos). Architect Piet Kramer van de Dienst der Publieke Werken ontwierp voor deze plek een duikerbrug met uitgebreid leuningwerk met in het midden opkomende balustrade. De brug werd echter soberder uitgevoerd. Van het uitgebreide leuningwerk bleef alleen het middenstuk over. De verhoogde balustrade werd juist verlaagd. Het is een van de zes bruggen die Kramer ontwierp voor de stadsuitbreiding en ook de soberste binnen die groep. Ze werd samen met de Frieda Belinfantebrug (brug 600) en Jacoba van Tongerenbrug (brug 602) aanbesteed op 16 oktober 1950. Ze voldoet deels aan de stijl Amsterdamse School met haar afwisseling van baksteen, natuursteen en de ijzeren leuningen. Daar waar andere bruggen van Kramer in die stijl tot gemeentelijk monument zijn verklaard, geldt dat niet voor deze brug (is ingeschat in Orde 3). Het jaar van oplevering is terug te lezen in een de sluitstenen. Plaquette Koningin Juliana der Nederlanden kwam onder begeleiding van onder meer burgemeester Arnold d'Ailly op 7 oktober 1952 bij deze brug de eerste van de westelijke tuinsteden openen. Op of nabij de brug stond een door mensen gevormde deur (zes jongens en zes meisjes) die figuurlijk door de koningin werd geopend onder het uitbrengen van In naam van Oranje open de poort. Zij trok vervolgens de wijk in en bezocht ook de woning Walraven van Hallweg 5. De bewoners waren net in de woning getrokken, nadat ze jaren hadden ingewoond in de Jan Pieter Heijestraat. De plaquette aangebracht op de noordelijke leuning herinnert aan de opening van de wijk. Naamgeving De brug werd in mei 2016 officieel vernoemd naar de verzetsstrijdster Hannie Schaft, "het meisje met het rode haar". De brug grenst aan een wijk in Slotermeer, waarvan straten en bruggen vernoemd zijn naar verzetsstrijders. Initiatiefnemer daarbij was burgemeester Job Cohen. Nabij de brug staat een plaquette annex informatiebord.
De Snep

De Snep is een natuurgebied ten zuidwesten van Beringe. Het gebied werd bij de aanleg van de Noordervaart in tweeën gedeeld. Het zuidelijk deel, tegenwoordig beheerd door Staatsbosbeheer, is een Peelrestant. Omdat het veen voor turfwinning werd afgegraven, is er een waterrijk gebied ontstaan. Het waterrijke gebied is niet toegankelijk. Het bos ten oosten ervan wel. Het noordelijk deel van het gebied werd omgevormd tot bedrijventerrein. In 2011 werd ter hoogte van het vroegere moerasgebied aldaar een natuurcompensatieproject uitgevoerd en werd een ven van 100 bij 180 meter en een bos aangelegd.
De Korenbloem (Oude-Tonge)

De korenmolen De Korenbloem is een opvallende korenmolen, gelegen aan de Molendijk in Oude-Tonge, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De molen dateert uit 1748 en verving een eerdere molen op dezelfde plaats. De molen was tot 1952 in bedrijf. Na jarenlang verval is de Korenbloem gerestaureerd en maalvaardig gemaakt. De molen is sinds 1988 eigendom van de Molenstichting Goeree-Overflakkee. In de molen bevindt zich tegenwoordig 1 koppel stenen; oorspronkelijk waren er twee geplaatst. Afbeeldingen