NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Odensehuis

Een Odensehuis is een inloophuis voor mensen met lichte dementie en hun naasten. Er zijn in Nederland Odensehuizen gevestigd in Amsterdam, Amstelveen, Delft, Groningen, Vlissingen, Wageningen, Zutphen, IJmuiden en Utrecht. De naam Odensehuis is afgeleid van de Deense stad Odense, waar het initiatief voor zo'n inloopcentrum in 2001 ontstaan is. Om deel te nemen aan de activiteiten in een Odensehuis is er geen diagnose of indicatie voor de ziekte van Alzheimer nodig. Iedereen die te maken krijgt met een beginnende vorm van dementie is welkom in een Odensehuis. De deelnemers bepalen zelf wanneer ze komen, aan welke activiteiten ze meedoen en welke ervaringen zij uitwisselen met andere bezoekers. Functie De bedoeling van een Odensehuis is het bieden van een plek voor mensen met beginnende dementie en hun naasten om ervaringen met elkaar te delen en informatie uit te wisselen. Een Odensehuis heeft het karakter van een huiskamer waarin ondersteunende en creatieve activiteiten ondernomen kunnen worden zoals piano spelen, tuinieren en een praatje maken met andere bezoekers. Aanwezigen kunnen er in een ongedwongen sfeer hun gedachten afleiden van, of juist meer inzicht krijgen in de ziekte. Organisatie Het eerste Odensehuis opende in november 2009 te Amsterdam, daarna volgde in 2012 Groningen. In 2013 kwamen huizen van de grond in Vlissingen en Wageningen. In juli 2014 is een Odensehuis in de Hoeksche Waard gestart, het eerste Odensehuis met een streekfunctie voor de 5 gemeenten. De financiering van een Odensehuis bestaat voor een groot deel uit bijdragen van sponsoren, donateurs en legaten. Doelstellingen Empowerment; Betrokkenen ertoe bewegen om zo vroeg mogelijk de situatie te herkennen en erkennen. Daarmee kan de geest rijp worden gemaakt voor een hernieuwde invulling van het leven. Mensen actief betrekken bij het inloophuis. Perspectief; Betrokkenen ondersteuning bieden, vanuit een niet-medische benadering, door de betrokkenen zelf (de groep helpt elkaar), in een sfeer waarin men zich niet hoeft te schamen voor de eigen handicap. Mogelijkheden creëren om je nuttig te maken en daaruit voldoening te putten. Inzicht; Gebruik maken van relevante informatie. De betrokkenen informatiebronnen en de sociale kaart bieden en voorbereiden op de stappen die onherroepelijk later in het proces van dementie komen gaan. Zie ook Alzheimer Nederland Externe links Kallerupvej Odensehuis Amsterdam Landelijk Platform Odensehuizen Nederland Odensehuis Amstelveen Odensehuis Andante in Utrecht
Oostpoortbrug

De Oostpoortbrug is een fiets- en voetgangersbrug over het Rijn-Schiekanaal nabij de Oostpoort in de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Voor 1998 was de smalle brug ook voor auto's berijdbaar. Het is een draaibrug. De doorvaartwijdte van het beweegbaar gedeelte bedraagt 15,70 m, de doorvaarthoogte is in gesloten toestand 1 m. De brug kan voor bediening via de marifoon worden aangeroepen via de bedieningscentrale Leidschendam op VHF-kanaal 18. De naastgelegen ophaalbrug werd ook de Oostpoortbrug genoemd. De naamgeving van de beide bruggen tussen de Oostpoort en de Kanaalweg leidde tot verwarring, vandaar dat de ophaalbrug nu de Kleine Oostpoortbrug genoemd wordt.
Plantagebrug

De Plantagebrug is een fiets- en voetgangersbrug in de stad Delft in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug ligt over het Rijn-Schiekanaal in het verlengde van de Tweemolentjeskade. De doorvaarthoogte van deze basculebrug is 2,78 in gesloten toestand. Doorvaartwijdte van het vaste gedeelte bedraagt 8,00 m, het beweegbare deel 10,50 m. De brug kan voor bediening via de marifoon worden aangeroepen via de bedieningscentrale Leidschendam op VHF-kanaal 18.
Reineveldbrug

De Reineveldbrug, in de volksmond ook wel de Trambrug genoemd, is een brug in de Nederlandse stad Delft, provincie Zuid-Holland. Het is een basculebrug voor de wegverbinding voor het verkeer tussen enerzijds woonwijk Ypenburg en de afslag Delft-Noord (A13) en anderzijds het centrum van Delft. Tevens maken de tramlijnen 1 en 19 gebruik van de brug. De Reineveldbrug ligt over het Rijn-Schiekanaal. De doorvaartwijdte van het vaste gedeelte en van het beweegbare deel bedragen 10 m. De doorvaarthoogte is in gesloten toestand 4,25 m. De huidige Reineveldbrug is in 1931 gebouwd naar een ontwerp van architect Kramers, en werd in 2001 gerenoveerd. De basculebrug is in 2004 volledig vervangen. Het brugwachtershuisje is een gemeentelijk monument. De brug is een vast onderdeel in de route van koninklijke bijzettingen. De vorige Reineveldbrug was een lage en smalle draaibrug uit 1891 en lag ongeveer 200 meter westelijker dan de huidige ligging, in het verlengde van de Delftweg. Hij was zo smal dat er maar één paardentram, koets of auto tegelijk overheen kon. De paardentram kwam in 1866, de stoomtram in 1887, en in 1923 de elektrische tram. Toen de nieuwe brug gereed was ging de tram voortaan daarover heen rijden. Waar sindsdien de helling naar de nieuwe brug is, stond de remise van de stoomtram. Die was echter in 1907 al gesloten. Zie ook Lijst van bruggen in Delft over het Rijn-Schiekanaal
Sint-Jozefkerk (Almelo)

De Sint-Jozefkerk in de Nederlandse stad Almelo is een voormalige rooms-katholieke kerk, gebouwd in de stijl van de Delftse School. Het kerkgebouw staat in de wijk Sluitersveld en is in 1953 gebouwd naar ontwerp van Antonius Vosman. Het kerkgebouw en de geloofsgemeenschap maken deel uit van de parochie SInt-Joris in Almelo. Onttrekking aan de eredienst In het weekend van 25 en 26 oktober 2025 heeft het parochiebestuur bekend gemaakt dat het de procedure gaat opstarten om de Jozefkerk aan de eredienst te onttrekken. Op 5 april 2026 vond de laatste mis plaats, hierna werd de kerk gesloten. Externe link Sint-Jozefkerk (Almelo) bij reliwiki.nl
Spoorbrug over de Vliet

De Spoorbrug over de Vliet (ook wel Hoge Brug) is een spoorbrug over de Vliet, gelegen tussen de Nederlandse plaatsen Leidschendam en Voorburg. Historie De brug is aan het begin van de 20e eeuw aangelegd in het kader van de bouw van de Hofpleinlijn in 1907/1908. Deze spoorlijn was vanaf 1908 geëlektrificeerd, waarbij de bovenleiding ter hoogte van de spoorbrug onderbroken was. Naast de spoorbrug was een voetgangersbrug waarmee reizigers vanuit Leidschendam het station Leidschendam-Voorburg konden bereiken. Nieuwe brug In 2006 is de brug vervangen door een nieuwe vaste brug, eveneens met een voetgangersbrug, in het kader van de ombouw van de Hofpleinlijn naar een lijn van Randstadrail.
Ulu Mosque (Utrecht)

The Ulu Mosque in Utrecht is located at the Mosque square; the first square or street in the Netherlands named after an Islamic religious building. Besides the Islamic prayer hall, the building also host a room for contemplation for people from any other denomination. The board of the mosque decided to create such a room, unique in the world, since the neighborhood surrounding the mosque has also a substantial Christian and Jewish population. There are some shops at ground floor level. The mosque is maintained by the Islamitische Stichting Nederland (a branch of the Sunni-Turkish directorate Diyanet). Funding is however based on donations from the Turkish communities in the Netherlands, Belgium and Germany. The main prayer room is at the second floor, and has two large balconies for women. The glass brick minarets are lighted with light after sunset. The mosque was formally opened in October 2015. References External links Official website
Ulu-moskee (Utrecht)

De Ulu-moskee is een moskee in de Utrechtse wijk Lombok aan het Moskeeplein, het eerste plein in Nederland dat naar een islamitisch gebedshuis is vernoemd. Het gebouw heeft naast een islamitische gebedszaal ook een stilteruimte voor mensen van overige overtuigingen, hierin is het uniek in de wereld. Het moskeebestuur heeft hiervoor gekozen omdat in de wijk ook relatief veel christenen en joden wonen. Op de begane grond heeft het tevens winkelruimte. De moskee wordt beheerd door de Islamitische Stichting Nederland (een tak van het soennitisch-Turkse directoraat Diyanet), maar is gefinancierd door giften uit de Turkse gemeenschap in Nederland, België en Duitsland. De moskee heeft een ruime gebedsruimte op de tweede etage, met twee grote balkons voor vrouwen. De minaretten worden na zonsondergang van binnenuit verlicht. Vanaf 1983 heeft de Turkse gemeenschap in Lombok gebruikgemaakt van het naastgelegen Badhuis Kanaalstraat. In oktober 2015 opende de nieuwe moskee haar deuren en de officiële opening vond in mei 2016 plaats. Externe link Officiële website Bronnen
Villa Sanoer

Villa Sanoer, ook bekend als De Burlenburgh, is een villa en een landgoed aan de Geertjesweg in de Nederlandse stad Wageningen. Het is ontstaan aan het einde van de negentiende eeuw. De familie de Vries die zijn geld had verdiend met de handel in Nederlands-Indië kocht negen hectare land in de Wageningse Eng. In 1887 gaf de familie opdracht aan Johan Lombard om een tuinontwerp te maken dat werd gerealiseerd van 1889 tot 1891. Het landhuis zelf werd in 1906 en 1907 gebouwd en was een pension. De villa werd vernoemd naar het dorp Sanur op Bali. Na jaren van leegstand werd de villa in 1937 verkocht aan J.E. van de Westeringh. Het bleef een pension en er werden kamers verhuurd aan studenten. In de Tweede Wereldoorlog zijn het huis en het landgoed zwaar beschadigd. Na de oorlog is het in de loop der jaren opgeknapt. Een van de studenten die op Sanoer woonden, was Robert Best (1927-2019), die tropische landbouw studeerde. Vanaf 1953 tot zijn overlijden heeft hij zijn kamer altijd aangehouden, ook in tijden dat hij in het buitenland werkte. In 1980 kocht hij het huis. Hij woonde er te midden van studenten die allen behoren tot de W.S.V. Ceres. Voorjaar 2015 is Villa Sanoer als gemeentelijk monument aangewezen. Externe link Villa Sanoer website.
Wijkerbrug

De Wijkerbrug in de Nederlandse plaats Voorburg is een ophaalbrug over de Vliet uit het jaar 1891. Bij de bouw was de brug uitgevoerd als vaste brug. In 1919 is de brug omgebouwd tot ophaalbrug. De brug is een rijksmonument. De brug ligt aan het einde van de Wijkerlaan in Voorburg en wordt intensief gebruikt door fietsforensen naar de Haagse wijk Leidschenveen. Reeds in de 13e eeuw lag op deze plaats een brug over de Vliet nabij de oude buurtschap Wiic of Wike. De oudste vermelding van de naam Wijkerbrug komt uit 1556, waar de brug als Wijcki brugghe vermeld staat op een kaart van Coenraet Oelensz.
Theater Ins Blau

Theater Ins Blau is een Nederlands vlakkevloertheater aan de Haagweg in Leiden. De huidige locatie opende in september 2012. Tot die tijd was Theater ins Blau gevestigd aan de Leidse Rijnsburgerweg in een voormalig asielzoekerscentrum (oorspronkelijk de zusterflat 'Nieuweroord'). Vanwege de komende sloop van dat gebouw, in combinatie met de sluiting van het LAKtheater, bleek de gemeente Leiden bereid de nieuwe ruimte als casco beschikbaar te stellen, waarna de 'Stichting Ins Blau' zorgde voor de verdere invulling als theater. De stoelen zijn door Herman Hertzberger ontworpen voor theater Markant in Uden, waar ze na een verbouwing beschikbaar kwamen voor Ins Blau. Naast de theaterzaal is er een drietal repetitiestudio's. Het theater biedt ruimte aan 200 toeschouwers.
Groot Spriel

Groot Spriel is een landgoed met kasteel in neorenaissancestijl aan de Garderenseweg 150 in Putten in de Nederlandse provincie Gelderland. Op het landgoed is sinds 2021 Zorglandgoed Groot Spriel gevestigd, waarbij het huis wordt bewoond door mensen met geheugenproblematiek/dementie en op het land tevens dagbesteding voor mensen van elders wordt georganiseerd. Geschiedenis Het rijksmonument werd door architect Joannes Pannevis in 1882 gebouwd voor Wouter Blokhuis, een teruggekeerde administrateur uit Indië. Voorheen stond hier boerderij Veltwijck. Na zijn overlijden in 1895 wordt het huis verkocht aan Georg Baud die het in 1900 weer verkoopt aan het echtpaar Meijer-van Loghem uit Den Haag. In 1906 werd een 25 meter hoge toren gebouwd naar ontwerp van architect L.A. van Essen. Boven in deze zware hoektoren bevindt zich een groot uurwerk. Op de begane grond bevinden zich verschillende kelderruimtes. Het monument heeft marmeren schouwen in jugendstil, hoge plafonds, glas in lood en is voorzien van bijzonder houtsnijwerk. In 1913 kwam het beheer in handen van landheer Johan Willem van Doorninck (1887-1968), een neef van mevrouw Meijer-van Loghem. Na het overlijden van zijn tante Van Loghem in 1929 erft Van Doornick het landgoed dat hij liet uitbreiden en tot zijn overlijden in 1968 bewoonde. Na een brand tijdens filmopnamen in 1988 raakte het landhuis in verval. In 1996 volgde een grote renovatie. In 2016 volgde een verkoop met opnieuw een renovatie. In 2020 werd bekend dat het in 2021 geopend zou gaan worden als verzorgingshuis voor dementerende mensen. Landgoed De buitenplaats van ongeveer 3,5 hectare heeft een park met wandelpaden, prieeltjes en een oude forellenvijver. In het sterrenbos van landschapsarchitect Dirk Wattez (1833-1906) zijn zichtassen aangelegd vanuit het landhuis. De hoofdingang bestaat uit een statige poort bij de oprijlaan naar het landhuis. Bij het landhuis horen een koetshuis en een theehuis bij een watervalletje. In het Speulderbos op het landgoed staat ook de Veluwse boerderij Klein Spriel.
Schipholdraaibrug

De Schipholdraaibrug is een draaibrug over de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder in de Oude Schipholweg, tussen de buurtschap Nieuwe Meer en Schiphol-Oost, en verbindt de gemeentes Haarlemmermeer en Amstelveen ter hoogte van het Amsterdamse Bos. De in juli 1936 geopende brug ligt op de plaats van het afgebroken Fort aan het Schiphol. Toen de groei van de in 1920 geopende luchthaven Schiphol een toenemende verkeersdrukte tot gevolg had, was de capaciteit van de Sloterbrug onvoldoende. Er was al eerder, in 1926, in het kader van het Primaire Wegenplan van de Provincie Noord-Holland besloten de Spaarnwouderweg (de huidige Oude Schipholweg) uit te bouwen tot autoweg. Het verlengen daarvan naar Amstelveen via de Burgemeester Colijnweg door het gelijktijdig aangelegde Amsterdamse Bos maakte ook deel uit van deze plannen. Dat bij Koninklijk Besluit in 1926 de defensieve betekenis van het fort Schiphol kwam te vervallen betekende dat het fort aan de provincie kon worden overgedragen. Deze ging over tot sloop van het fort en de bouw van de brug. Het brugwachtershuis en de landhoofden zijn in typische Amsterdamse School baksteenarchitectuur uitgevoerd. Tijdens de bouw heeft er op deze plek tussen 1 januari 1932 en de opening in 1936 een pont gevaren. Huidige situatie Door wijzigingen aan de Burgemeester Colijnweg is de betekenis van de brug verminderd; het is in 2013 voor auto's een eenrichtingbrug geworden in oostelijke richting, vanaf Schiphol in de richting van Amstelveen, en vormt een deel van de oprit naar de A9. Verkeer van het Amsterdamse Bos naar Badhoevedorp en Schiphol moet voortaan omrijden via de Bosrandbrug. Tussen 17 februari 2014 en 6 oktober 2016 was de brug afgesloten voor autoverkeer. Na een onverwachte verzakking is in deze periode een landhoofd vervangen. Al eerder werd aan de oostzijde van de brug een onderdoorgang aangelegd voor de fiets- en voetgangersroute tussen de Burgemeester Colijnweg en het Amsterdamse Bos. Hiertoe waren twee bruggen nodig tussen de oever van de ringvaart en de onderdoorgang in het talud van de brug. Overige De Schipholdraaibrug maakt deel uit van de Staande Mastroute. Sedert 1970 wordt de brug aan de noordkant overschaduwd door de Schipholbrug in de A9. Die brug gaat alleen open als een Staande Mastrouteconvooi langskomt. Afbeeldingen
Antoniuskerk (Rekken)

De Antoniuskerk is een protestantse kerk in de Nederlandse plaats Rekken. De huidige kerk is gebouwd in 1889, nadat de oorspronkelijke kapel na een blikseminslag afgebrand was. De oorspronkelijke kapel is in de 14e eeuw gebouwd en rond 1655 uitgebreid met een bakstenen toren. De bakstenen toren brandde niet af in 1889 en vormt tegenwoordig een geheel met de nieuwbouw uit 1889. De kerk is een zaalkerk met een eenbeukig schip. De raampartijen bestaan uit gietijzeren rondboogvensters. De ingang bevindt zich in de toren, die wordt bekroond met een tentdak. In de kerk is een orgel van Van Dam aanwezig. De kerk en toren zijn beide een afzonderlijk rijksmonument. De toren is hiertoe in 1966 aangewezen (nummer: 14620) en de kerk in 1998 (nummer 509419).
Du Moulinkazerne

De Du Moulinkazerne is een kazerne en gemeentelijk monument aan de Amersfoortsestraat 80/Zeisterspoor 19 tussen Soesterberg en Amersfoort in de provincie Utrecht. De Du Moulinkazerne werd in 1938-1939 gebouwd naar een ontwerp van genie-ingenieur J.C. Stumphius. De naam van de kazerne werd ontleend aan de genieofficier uit het Staatse leger, Carel Diederik du Moulin (1727-1793). De bouw was noodzakelijk als gevolg van de gewijzigde Dienstplichtwet. Daarvoor moesten vijftien bestaande militaire kazernes worden gerenoveerd en 24 moesten nieuw worden gebouwd. De nieuwe kazernes werden door Kapitein der Genie A.G. Boost gebouwd in een nieuw type. De paviljoenachtige kazernes hadden een centrale appelplaats met daaromheen gebouwd de manschappenverblijven en lokalen. Het poortgebouw was U-vormig met een in- en uitgang. In het poortgebouw bevonden zich ook de manschappenkantine, het gymnastieklokaal en officiersmess, het wachtlokaal, cellen voor gestraften en een ziekenzaal. Het rechthoekige exercitieterrein ligt evenwijdig aan de Amersfoortsestraat. De ingang aan de Amersfoortsestraat (foto) is afgesloten. Bezoekers dienen zich te melden aan Het Zeisterspoor 19. Zie ook Lijst van gemeentelijke monumenten in Soest
Emmakerk (Soest)

De Emmakerk is een kerkgebouw aan het Park Vredehof 2 in Soest-Noord in de provincie Utrecht. De protestante wijkgemeente behoort sinds 1995 tot de SoW-gemeente. De kerk werd eerst samen met de Julianakerk aan de Julianalaan gebruikt. Toen de Julianakerk in 1991 werd verkocht, werden aan de Regentesselaan bijgebouwen en nevenruimten gebouwd. De catechesatiekamer werd later verbouwd tot consistorie. De Emmakerk werd in zakelijk expressionistische stijl ontworpen door architect P. Beekman en uitgevoerd door aannemer Hornsveld. Het grondplan is in de vorm van een gelijkarmig, Grieks kruis. De asymmetrische voorgevel heeft in de topgevels grote driehoekige en ruitvormig gelede glas in lood vensters, waaronder een drietal kleinere soortgelijke vensters. De kleuren van het interieur waren bij de bouw zwart-groen. Het huidige klokkenspel uit 1976 werd ontworpen door J. Valk. Geschiedenis In 1922 was een motie van dominee Foeken een motie aangenomen om in het westelijke deel van Soest een tweede kerk van de hervormde kerk te stichten 'In de Nieuwerhoek' te Soestdijk. Tot 1930 werd nog gepreekt in de Rembrandtkerk. De kerk werd rond 1930 gebouwd aan de Regentesselaan, de koningin moeder verleende toestemming om de kerk naar haar te noemen. Koningin Emma was aanwezig bij de eerste dienst op 16 september 1931. Voorganger daarbij was dominee Groeneveld. Zij zou regelmatig kerken in de Emmakerk, soms in aanwezigheid van koningin Wilhelmina. (Ook prins Bernhard en koningin Juliana kerkten er soms, er was voor hen een koninklijke kerkbank). De grond behoorde tot het landgoed Vredehof en werd aan de kerkvoogdij van de Nederlandse hervormde gemeente van Soest geschonken door de douairière Lothe van Doelen Grothe van Weede. Zij woonde op Klein Vredehof, op de hoek van de Regentesselaan en Vredehofstraat. Bijzondere voorwaarden hierbij waren dat de grond nooit aan een rooms-katholieke instelling mocht vervallen en dat er geen klokken in de kerk mochten komen. De schenkster woonde namelijk vlak bij Mariënburg, waardoor zij vaak gestoord werd door het roomse klokgelui. Haar aversie tegen het katholieke geloof ging zelfs zo ver dat zij niet bij het huwelijk van haat zoon was toen die met een katholiek meisje trouwde. Toen mevrouw Loten van Doelen Grothe in 1935 stierf liet ze haar huis Klein Vredehof na aan de hervormde gemeente. Dit huis werd vervolgens als pastorie gebruikt. De huidige pastorie staat aan de Regentesselaan. Orgel Het orgel uit 1933 werd gebouwd door de Firma J. de Koff uit Utrecht en in 2002 gerestaureerd door de firma Kaat en Tijhuis Orgelbouw uit Kampen.
Arendsburg

Arendsburg, een appartementengebouw aan de Wassenaarseweg 108 in Den Haag, is een in 1925 door architect Willem Verschoor (1880-1968) gebouwd rijksmonument. Het ligt in de wijk Benoordenhout. In het gebouw is het "woonhotel Arendsburg" gevestigd. Onder de bewoners waren eertijds veel oud-Indiëgangers, onder wie Elisabeth Couperus-Baud (1867-1960), die hier in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog woonde. Zij was de weduwe van de schrijver Louis Couperus. Externe link Arendsburg, Monumentenzorg Den Haag
BedrijvenStad Fortuna

BedrijvenStad Fortuna is een bedrijventerrein en kantoorlocatie aan de rand van Sittard, gemeente Sittard-Geleen, in de Nederlandse provincie Limburg. Het terrein heeft een oppervlakte van 47 hectare en werd in 1999 geopend nabij het destijds nieuwe stadion van Fortuna Sittard, het huidige Fortuna Sittard Stadion. Ligging Het bedrijventerrein ligt in het westen van Sittard, aan de kruising van de provinciale wegen N276 en N294 en langs de spoorlijn Maastricht - Venlo. In het noorden grenst het terrein aan Handelscentrum Bergerweg en Kantorenpark Sittard. Naar het oosten bevindt zich de binnenstad van Sittard en in het zuiden de wijk Sanderbout. Ten zuidwesten ligt Sportzone Limburg. Beschrijving BedrijvenStad Fortuna omvat voornamelijk vestigingen en magazijnen van handelsondernemingen, maar ook kantoren. Het zuidelijk gebied bestaat uit compactere kavels dan de meeste bedrijventerrein en bebouwing bestaat hoofdzakelijk uit twee bouwlagen met als doel de ruimte optimaal te benutten. Het noordelijk gebied vormt de kantoorlocatie waar zich hoogbouw bevindt. In 2006 opende het Saoedische petrochemisch bedrijf SABIC hier zijn Europese hoofdkantoor. Men had aanvankelijk gepland dat het gehele gebied binnen enkele jaren zou zijn volgebouwd, echter door onder andere de economische crisis bleken de plannen te ambitieus en is het nog onduidelijk wanneer het gebied daadwerkelijk volgebouwd zal zijn. De opzet van het gebied is inmiddels in enige mate aangepast en is het gebied rond het stadion nu opgenomen in Sportzone Limburg, een gebied waarin verschillende sportcomplexen worden gevestigd. Ook wordt het gebied langs de spoorlijn omgevormd tot parkachtige omgeving.
De Bosschen

De Bosschen is een bedrijventerrein en buurt (buurt 1) in het noordoosten van het dorp Oud-Beijerland, gemeente Hoeksche Waard, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het terrein heeft een oppervlakte van 208 ha en is daarmee het grootste bedrijventerrein in de Hoeksche Waard. Het bedrijventerrein raakt in het noordoosten het dorp Goidschalxoord, in het noorden het Spui, in het westen de Oosterse Gorzenwijk en in het zuiden de Poortwijk.
Sultan Ahmet Moskee (Zaandam)

De Sultan Ahmet Moskee is een moskee in de wijk Poelenburg in Zaandam. De moskee is ontworpen door Bedri Sevinçsoy van Mabeg Architecten in Utrecht. Het ontwerp voor de Sultan Ahmet moskee lag al sinds 1992 op tafel. De opdrachtgever was de Islamitische Stichting Nederland die gevestigd is in Den Haag. De moskee heeft een vloeroppervlak van 1.500 vierkante meter en was in 1994 de grootste moskee in West-Europa van de Turks-islamitische gemeenschap. Fontein De fontein die voor de moskee staat, is symbolisch voor de reinheid van de moslim. De fontein die gemaakt is van keramiek is in 1997 ontworpen door de kunstenaar Esma Yiğitoğlu. De gefacetteerde cilindervorm, het materiaal en de mediterrane kleurstelling sluiten aan bij de toegepaste kunsttraditie van de Islam, zo past de fontein goed in de directe omgeving van de Sultan Ahmet-moskee in Zaandam. De vierkante waterbak staat voor de vier windrichtingen en voor de wereld. De driehoek erboven representeert het goddelijke en de eenheid van geboorte, leven en dood. Externe links Officiële website van Islamitische Stichting Nederland Officiële website van het Sultan Ahmet Moskee