NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Verzorgingsplaats Sandelingen

Verzorgingsplaats Sandelingen, aan de Nederlandse snelweg A16, bestaat uit Sandelingen-Oost (Breda-Rotterdam) en Sandelingen-West (Rotterdam-Breda) en is gelegen nabij Hendrik-Ido-Ambacht. De verzorgingsplaatsen zijn geïntegreerd in afrit 23 en vanuit hier te bereiken. De naam Sandelingen is ontleend aan de voormalige gemeente Sandelingen-Ambacht, die in 1855 bij de gemeente Hendrik-Ido-Schildmanskinderen-Ambacht en de Oostendam werd gevoegd, waaruit de huidige gemeente Hendrik-Ido-Ambacht (volledige naam Hendrik-Ido-Oostendam-Schildmanskinderen-Groot-en-Klein-Sandelingen-Ambacht) is ontstaan. Ter hoogte van afrit 23 en de verzorgingsplaatsen ligt een industrieterrein met de naam De Sandeling. Beide verzorgingsplaatsen beschikten over een tankstation en een restaurant. Bij Sandelingen-West ligt een McDonald's-restaurant, bij Sandelingen-Oost lag tot 2020 een restaurant van La Place (tot 2017 AC Restaurants), die sindsdien gesloten is. Via een voetgangersbrug over de A16 waren beide verzorgingsplaatsen bereikbaar, maar door de sluiting van het La Place restaurant niet langer sinds 2020.
Algemene Begraafplaats Schoonebeek

Algemene Begraafplaats Schoonebeek is een algemene begraafplaats die ligt aan de Kerkhoflaan in Schoonebeek. Het geheel is omgeven door een haag met aan de achterzijde een greppel. Er bevindt zich een baarhuisje op het terrein. Bijzondere graven Op deze begraafplaats bevinden zich 24 oorlogsgraven van gesneuvelde militairen uit de Tweede Wereldoorlog. Ook liggen hier twee burgemeesters van Schoonebeek begraven: Obbe Norbruis en W.F.P. Osse.
Zwembad De Krommerijn

Zwembad De Krommerijn is een deels overkapbaar buitenzwembad in de Nederlandse stad Utrecht, vernoemd naar de nabijgelegen rivier, de Kromme Rijn. Het zwembad wordt beheerd door Stichting Zwembad Krommerijn. Geschiedenis In de voorgeschiedenis van dit zwembad was er vanaf 1868 al een zwemgelegenheid in de vorm van een natuurbad aan de zuidoostzijde van de stad tussen Rijnsweerd en Amelisweerd. In juli 1915 werd een nieuwe zwemgelegenheid officieel geopend. In verband met de Kringenwet was de nabij Fort Vossegat gesitueerde zwemgelegenheid in hout uitgevoerd. De zwemgelegenheid kende gescheiden zwembassins voor heren en dames, een duiktoren, tribune, zonneweide en kanohaven. Het water voor het bad was afkomstig uit de Kromme Rijn, waar het in open verbinding mee stond. Het werd onder meer gebruikt voor zwemlessen en waterpolowedstrijden. Gaandeweg werd de zwemgelegenheid in de volksmond ook wel (De) Timp genoemd, een benaming ontleend aan een bekende badmeester. Rond 1925 volgde een verbouwing. In 1957 werd het natuurbad mede om reden van vervuiling van de rivier door industrie en rattenoverlast gesloten. Vanaf 1962 werd naast de oude locatie een nieuwe zwemgelegenheid aangelegd: Zwembad Krommerijn. De opening vond plaats in mei 1964. Het kent diverse baden waaronder een 50-meter bassin. Kunstenaar Johan Haanstra ontwierp een hekwerk dat de ligweide scheidt van het voorterrein. Een beeld van Eric Claus werd in 1964 geplaatst bij het zwembad. In 1991 kreeg de Utrechtse zwem- en waterpolovereniging UZSC toestemming in en rond de wintermaanden een opblaasbare hal rond het wedstrijdbad op te trekken. In de eerste helft van 2011 wordt gestart met een grootschalige verbouwing van Zwembad Krommerijn. De opblaasbare hal maakt plaats voor een vaste constructie met een verwijderbare overkapping voor de zomermaanden. In 2013 worden hier de zwemonderdelen van het Europees Jeugd Olympisch Festival (EJOF) worden gehouden. Het eigendom van het nieuwe zwembad komt in handen van de Stichting Exploitatie Zwembad Krommerijn, opgericht door zwemvereniging UZSC. In de zomermaanden wordt het zwembad door de gemeente Utrecht geëxploiteerd en krijgt men toegang via een abonnement of losse kaartjes. De rest van het jaar wordt het door de stichting geëxploiteerd en is het enkel voor abonnementhouders geopend. Het bad wordt tevens verhuurd aan particulieren en bedrijven. Op de bovenverdieping bevindt zich de kantine en verenigingsruimte van de UZSC en een sportschool. Fotogalerij Zie ook O.Z.E.B.I. Zwembad Den Hommel Externe link Stichting Zwembad De Krommerijn Bronnen Website van Het Utrechts Archief Noten
Heilig Hartkerk (Roosendaal)

De Heilig Hartkerk is een voormalig rooms-katholieke kerk aan het Heilig Hartplein in de wijk Kalsdonk in de stad Roosendaal in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk is gebouwd in de traditionalistische stijl van de Delftse School naar ontwerp van de architect Jan van der Laan. Het is een driebeukige kerk met een terzijde staande vierkante toren met balustrade en torenspits. In de voorgevel zijn drie rechthoekige ramen. Het interieur wordt gedekt door een houten plafond. In het koor zijn schilderingen aangebracht van het Heilig Hart van Jezus en de twaalf apostelen. Bij het gebouw werd in 1969 een Heilig Hartbeeld geplaatst, dat eerder bij de Sint-Janskerk had gestaan. De kerk is eind 2006 aan de eredienst onttrokken. In 2009 en 2010 werd ze omgebouwd tot een gezondheidscentrum. De voormalige kerk is sinds 2001 een rijksmonument.
Leeuwarder Golfclub De Groene Ster

De 18-holes baan van de Leeuwarder Golfclub De Groene Ster is ontworpen door golfarchitect Gerard Jol. De baan heeft een lengte van 6188 meter (par 72) met een slope rating van 142. Leden van de Leeuwarder Golfclub De Groene Ster kunnen gratis op de banen van Golfclub De Compagnie te Veendam, Golfclub Havelte en Golfclub Zwolle spelen. Voorzieningen Naast de 18-holes baan (par 72) is er een 5-holes par-3 oefenbaan, een deels overdekte drivingrange, oefenbunker, een pitching- en chippinggreen en een puttinggreen te vinden. In het clubhuis zit de receptie, kleedkamers en Golfstore Friesland. Verder zit er een restaurant met bar en vergaderruimte, beide met terras op het zuiden en uitzicht op holes 9 en 18. Zie ook De Groene Ster Externe link Officiële website 4-sterren golf
Algemene Begraafplaats Montfoort

Algemene Begraafplaats Montfoort is een begraafplaats gelegen aan de Julianalaan in Montfoort. Geschiedenis De grond voor deze begraafplaats werd in 1829 aangekocht door het gemeentebestuur van Montfoort. Hiervoor werd f 1025,- betaald aan het burgerweeshuis. De plek was tot die tijd in gebruik als boomgaard. Kenmerken De begraafplaats is omzoomd door een gracht en is bereikbaar via een dam in dit water. Op de dam staan twee geblokte pijlers waartussen een ijzeren hek is gehangen dat uit twee delen bestaat. De looppaden zijn aangelegd in de vorm van een kruis. Aan het einde van het looppad staat een baarhuisje met daarop aangebracht een schedel met daaronder gekruiste botten. Op deze plek stond tot 1910 een houten baarhuisje. Omdat dit vervallen was, ontwierp gemeenteopzichter S. Sterkenburg uit Oudewater het huidige gebouw. Hierbij hergebruikte hij het hout en de dakpannen. Er bevinden zich enkele oorlogsgraven van het Gemenebest op de Algemene Begraafplaats Montfoort. Dit wordt ook vermeld op de toegangspoort. Afbeeldingen
De Krijgsman (molen)

De Krijgsman is een stellingmolen in Oosterblokker. Geschiedenis Voordat De Krijgsman werd gebouwd, stond er op deze plaats een andere molen tot 1862. Deze werd tijdens een storm verwoest. Hierna werd er een nieuwe molen gebouwd, die in 1896 verbrandde als gevolg van blikseminslag. In 1925 werd de huidige molen buiten werking gesteld tot 1934. Tot 1950 maakte de molen gebruik van een elektromotor. In 1997 werd de molen gekocht door Stichting Molen De Krijgsman. Externe links Website van De Krijgsman Molendatabase over De Krijgsman website
Sportcomplex Varkenoord

Sportcomplex Varkenoord is a sports facility located in Rotterdam, Netherlands. Varkenoord is the home base of Feyenoord Academy, the women's team and the amateur football club SC Feyenoord. The fields are also being used as training ground by Feyenoord's first team squad. References External links Varkenoord at FeyenoordAcademy.com (in Dutch)
Sportcomplex Varkenoord

Sportcomplex Varkenoord is een groot sportpark naast De Kuip in het Zuid-Hollandse Rotterdam. Op Sportcomplex Varkenoord worden de wedstrijden gespeeld van het tweede elftal, de jeugd, de vrouwen en de amateurvoetbalafdeling van Feyenoord. In de periode 2009–2018 trainde de selectie van het eerste elftal ook op Varkenoord. In de zomer van 2018 werd voor de selectie echter een eigen trainingscomplex geopend op het voormalige terrein van RVV Hillesluis, op de zuidkant van Varkenoord. Na oplevering van dat complex werd er begonnen met de realisatie van het nieuwe trainingscomplex voor de jeugd en amateurs van Feyenoord. Op 12 mei 2019 werd bekend dat de tribune van het vernieuwde Varkenoord vernoemd zou worden naar oud-speler en -trainer Giovanni van Bronckhorst. Op 23 augustus 2019, 70 jaar na de initiële ingebruikname van Varkenoord, werd het vernieuwde complex officieel geopend door Giovanni van Bronckhorst en Robin van Persie. De eerste wedstrijd op het nieuwe hoofdveld werd de volgende dag gespeeld door Feyenoord Onder 17 dat het opnam tegen AEK Athene Onder 17. Die wedstrijd werd met 2-0 gewonnen door de Rotterdammers. Ruim een jaar na zijn overlijden werd het voorplein van het sportcomplex vernoemd naar Wim Jansen. Na zijn carrière als speler en trainer functioneerde hij als adviseur voor de jeugdtrainers en werd hij een vertrouwd gezicht op Varkenoord. Voorheen waren ook clubs als Maasstad Tediro, Lombardijen en R.V. & A.V. Overmaas gevestigd op Sportcomplex Varkenoord. Inmiddels zijn FC IJsselmonde – de fusieclub met daarin onder andere Lombardijen en Maasstad Tediro – en R.V. & A.V. Overmaas gevestigd op Sportcomplex Olympia, dat aan Varkenoord grenst. Hier zijn ook HC Feijenoord en 010 Trojans gehuisvest.
Маурицхойс

Кралската галерия „Маурицхойс“ е малък художествен музей в Хага, Нидерландия. Съдържа малка бляскава колекция от големите холандски майстори на 18 век. Отдавна е признат за един от най-хубавите малки музеи в света. Колекцията се състои от 854 картини, предимно на холандски и фламандски художници като Питер Брьогел Стария, Петер Паул Рубенс, Рембранд ван Рейн, Якоб ван Ройсдал, Йоханес Вермер и Ханс Холбайн Младия. В него са изложени „Изглед от Делфт“ и „Момичето с перлената обица“ на Йоханес Вермеер, както и „Урок по анатомия на д-р Николас Тюлп“ на Рембранд – едно от първите платна, които му носят признание. Галерия Източници
Mauritshuis

La Galeria Reial de Pintures Mauritshuis és un museu d'art a la Haia als Països Baixos. Edifici L'edifici va ser construït el 1640 entre la riba de l'estany de la cort, el Hofvijver, i el Binnenhof, el pati de l'antic castell dels comtes d'Holanda i actualment seu del parlament neerlandès, pel comte Joan Maurici de Nassau-Siegen (1604-1679), el que explica el nom del museu que significa Casa de Maurici, (Maurits i huis, casa en neerlandès) que era llavors governador del Brasil neerlandès, efímera possessió neerlandesa a Pernambuco. Els arquitectes van ser Jacob Van Campen i el seu assistent Pieter Post. Es convertí en museu estatal el 1822 fins que va ser privatitzat el 1995. L'Estat va llogar l'edifici a una fundació creada ad hoc que es fa càrrec de la col·lecció, entregada en un préstec a llarg termini. El Mauritshuis és un dels museus més prominents dels Països Baixos. Col·labora regularment amb museus destacats d'altres països. Col·lecció Actualment conté una gran col·lecció d'art, especialment de pintura del segle xvii, l'Edat d'Or neerlandesa), presentades en petites sales intimistes. Compta amb obres de pintors famosos, com: Rembrandt van Rijn: Andrómeda (h. 1629), Lliçó d'anatomia del Dr. Nicolaes Tulp (1632) Johannes Vermeer: Diana i les nimfes (h. 1655), Vista de Delft (h. 1660), La jove de la perla (h. 1665). Jan Steen Paulus Potter: El brau Frans Hals També hi ha obres dels pintors Hans Holbein el Jove i de Peter Paul Rubens (El pecat original, h. 1617). Referències Vegeu també Llista de museus dels Països Baixos Enllaços externs A Wikimedia Commons hi ha contingut multimèdia relatiu a: Mauritshuis Web oficial del Mauritshuis (anglès)(neerlandès)
Mauritshuis

Mauritshuis (česky Mořicův dům) je obrazárna nizozemského národního muzea v Haagu, nacházející se na Korte Vijverberg 8 v klasicistním paláci z roku 1640. Oficiální název obrazárny je Koninklijk Kabinet van Schilderijen Mauritshuis (česky Královská malířská galerie Mořicův dům). Historie Palác postavil Pieter Post podle projektu architekta Jacoba van Campena jako rezidenci hraběte Jana Mořice Nasavsko-Siegenského (1604–1679), který byl v té době guvernérem holandské Brazílie, dočasné nizozemské državy v Pernambucu. Jde o přísně symetrickou dvoupatrovou budovu se čtyřmi apartmány a velkou halou. Každý apartmán sestává z předsíně, pokoje, kabinetu a šatny. Původně měla budova kopuli, která byla zničena při požáru v roce 1704. V roce 1685 byla přejmenována na Hotel van staat; ubytovávali se zde členové nizozemského parlamentu (Staten-Generaal van het Koninkrijk der Nederlanden). V roce 1704 palác vyhořel a následně byl renovován – tato renovace skončila v roce 1720. Stavba, k níž přiléhá vodní nádrž, je jedním z nejkrásnějších příkladů nizozemského klasicismu s vlivy italské renesance a byla prohlášena za národní památku. V letech 2012 až 2014 prošla obrazárna Mauritshuis rozsáhlou rekonstrukcí a přístavbou. Slavnostní znovuotevření se konalo 27. června 2014 za účasti krále Willema-Alexandera. Galerie V roce 1820 koupil budovu nizozemský stát jako sídlo Královské malířské galerie. Dnes světoznámá obrazárna byla otevřena v roce 1822 jako Královský kabinet malířství a Královský kabinet kuriozit. V roce 1875 celé muzeum bylo přeměněno na galerii. Její základ tvořila kolekce asi 200 obrazů – sbírka místodržitele Viléma V., prince oranžského, kterou předal Nizozemskému státu jeho syn, král Vilém I. V současnosti sbírka obsahuje na 800 obrazů, mezi nimiž jsou díla nejvýznamnějších nizozemských a vlámských malířů především 17. století (zlatý věk nizozemského malířství), mezi jiným Rembrandta, Vermeera (Diana s nymfami, Dívka s perlou, Pohled na Delft), Jana Steena, Franse Halse, Carela Fabritia, Gerarda ter Borcha, Antoona van Dycka nebo Paula Pottera; významnou součástí sbírky jsou i díla Hanse Holbeina mladšího. Mauritshuis byl státní institucí do roku 1995, kdy byla zprivatizována. Nadace zřízená v té době se zavázala spravovat jak budovu (která je ve vlastnictví státu, od něhož ji má muzeum pronajatu), tak sbírky, které má od státu dlouhodobě zapůjčeny. Muzeum spolupracuje pravidelně s muzei a galeriemi v jiných zemích, pořádá pravidelně i tematické krátkodobé výstavy. V roce 2007 muzeum zhlédlo téměř 250.000 návštěvníků. Odkazy Reference V tomto článku byly použity překlady textů z článků Mauritshuis na polské Wikipedii a Mauritshuis na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mauritshuis na Wikimedia Commons
Mauritshuis

Mauritshuis er et kunstmuseum i Haag i Holland, som huser det kongelige billedgalleri. Grev Johan Moritz af Nassau-Siegen (1604–1679) residerede der. I dag er der en anseelig malerisamling, specielt med flamske og nederlandske malermestre fra det 17. århundrede. Samlingens højdepunkt er Pige med perleørering af den nederlandske maler Johannes Vermeer. I 2016 havde museet 410.000 besøgende, hvilket gør det til et af landets mest besøgte museer. Bygning Mauritshuis blev opført af Johan Moritz i 1636-1641, mens han var guvernør i den nederlandske koloni i Brasilien. Bygningen er i hollandsk klassicistisk stil. Den blev tegnet af en af tidens mest værdsatte arkitekter, den hollandske Jacob van Campen, og hans assistent Pieter Post. Den toetagers bygning er strengt symmetrisk med fire lejligheder samlet om en central sal. Hver lejlighed var opbygget efter samme plan. Oprindeligt havde bygningen en kuppel. Den gik tabt ved en brand i 1704. I 1820 købte den hollandske stat Mauritshuis som sæde for det kongelige billedgalleri. Museet blev åbnet for offentligheden i 1822. Samling Samlingen er opbygget omkring statholder Vilhelm af Orange kunstsamling, som blev overdraget til den hollandske stat af hans søn kong Vilhelm. Samlingen bestod af omkring 200 malerier. Den nuværende samling består af hen ved 800 malerier. Fokusområdet er flamske og nederlandske malere fra den nederlandske guldalder, heriblandt værker af Pieter Brueghel, Paulus Potter, Peter Paul Rubens, Rembrandt van Rijn, Jacob van Ruisdael, Johannes Vermeer, og Rogier van der Weyden. Og værker af den tyske Hans Holbein. Værker i udvalg Referencer Eksterne henvisninger Mauritshuis
Mauritshuis

A Mauritshuis (Maurits-ház) királyi képgaléria egy művészeti múzeum a hollandiai Hágában. A ház nevét korábbi tulajdonosáról, János Móric nassau-siegeni grófról kapta. A múzeum tulajdonában számos híres németalföldi festő műve található, többek között Jan Vermeer van Delft, Rembrandt van Rijn, Jan Steen, Paulus Potter, Frans Hals és ifjabb Hans Holbein képei. Az épület 1631-ben János Móric nassau-siegeni gróf és katonatiszt (1604–1679), Frigyes Henrik orániai herceg unokatestvére Hága belvárosában, a Hofvijver („Udvari tavacska”) mellett vett telket. Ekkor Hága volt a holland köztársaság (1581–1795) központja. A nevét viselő ház 1636–1641 között épült, amikor ő volt Holland-Brazília kormányzója. a holland klasszicista épületet Jacob van Campen és Pieter Post holland építészek tervezték. A kétemeletes épület szimmetrikusan négy lakrészt és egy hatalmas termet tartalmaz. Az épületnek eredetileg kupolája volt is, de az 1704-es tűzvészben elpusztult. János Móric herceg halála, 1679 után az épület a Maes család tulajdonába került, ők pedig 1704-ben a holland kormányra ruházták át a házat. Ebben az évben szinte a ház egész belső része leégett. 1708 és 1718 között renoválták. 1820-ban a házat a holland állam megvette a házat a Királyi képtár számára. A múzeum valósághű, kicsinyített mása a Hága melletti Madurodam makettparkban is látható. A múzeum A múzeum 1822-ben nyílt meg, a Királyi képtár és a Királyi ritkaságok gyűjteménye található benne. 1875 óta csak festmények találhatók benne. A Mauritshuis 1995-ig állami tulajdonban volt, azután privatizálták, így került egy alapítvány tulajdonába. 2007-ben a múzeum látogatottsága majdnem 250 000 látogatót tett ki. Galéria Hivatkozások www.mauritshuis.nl (hivatalos honlap)
Mauritshuis

La Mauritshuis (AFI: /ˈmɑʊ̯rɪtsˌhœʏ̯s/, lett. "Casa di Maurizio") è un museo dell'Aia, nei Paesi Bassi, che si trova al civico 8 di Korte Vijverberg, adiacente al complesso del Binnenhof. Storia e descrizione Il palazzo, che precedentemente era la residenza del conte Johan Maurits van Nassau-Siegen, ora ospita una vasta collezione d'arte che comprende dipinti dei più famosi pittori olandesi come Johannes Vermeer, Rembrandt van Rijn, Jan Steen, Paulus Potter e Frans Hals, dei fiamminghi Peter Paul Rubens e Pieter Bruegel il Vecchio, oltre a opere del pittore tedesco Hans Holbein il Giovane. Il palazzo è stato progettato dagli architetti Jacob van Campen e Pieter Post nel XVII secolo per la famiglia reale dei Paesi Bassi. Il Mauritshuis è stato un museo statale fino al 1995, quando è stato privatizzato. La fondazione da quel momento realizzata si prende cura sia del palazzo sia della collezione in esso contenuta, che le è stata affidata con la formula del prestito a lunga scadenza. Anche il palazzo, che resta di proprietà statale, è stato preso in affitto dalla fondazione museale. La Mauritshuis è uno dei più importanti musei olandesi e si propone di mantenere intatta la propria fama. Il museo collabora regolarmente con i più importanti musei di altri paesi. Il 27 giugno 2014, dopo due anni di restauro e ampliamento, col recupero edilizio dei sotterranei realizzato dallo studio d'architettura di Hans van Heeswijk, il Royal Picture Gallery Mauritshuis riapre al pubblico con un'estensione raddoppiata. Le opere maggiori esposte al museo Rembrandt Harmenszoon Van Rijn Andromeda (1629 circa) Lezione di anatomia del dottor Tulp (1632) Pieter Paul Rubens Peccato originale (1617 circa) Jan Vermeer Diana e le ninfe (1655 circa) Veduta di Delft (1660 circa) Ragazza col turbante (1665 circa) Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Mauritshuis Den Haag Collegamenti esterni (NL) Sito ufficiale, su mauritshuis.nl. (EN) Sito ufficiale, su mauritshuis.nl. Het Mauritshuis (canale), su YouTube. (EN) Mauritshuis, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. Mauritshuis, su archINFORM. Mauritshuis, su ISIL. (NL) Mauritshuis, su DenHaag.nl. URL consultato il 18 giugno 2014 (archiviato dall'url originale l'8 novembre 2013).
Mauritshuis

Mauritshuis, Koninklijk Kabinet van Schilderijen (pol. Dom Maurycego, Królewska Galeria Malarstwa) – holenderskie muzeum narodowe znajdujące się w Hadze, mieszczące się przy Korte Vijverberg 8, w pałacu z lat 1633–1644 zbudowanym w stylu niderlandzkiego palladianizmu. Pałac został zaprojektowany przez Jacoba van Campena, a zbudowany przez Pietera Posta. Po zakończeniu budowy służył jako rezydencja hrabiego Jana Maurycego van Nassau-Siegen. W 1685 został przemianowany na Hotel van staat, w którym zatrzymywali się goście przybywający do Stanów Generalnych. W 1704 uległ zniszczeniu na skutek pożaru, a renowacja trwała do roku 1720. Zbiory muzeum W 1822 w pałacu zostało otwarte muzeum, w którym można podziwiać dzieła najwybitniejszych niderlandzkich i flamandzkich malarzy, m.in.: Rembrandta (Lekcja anatomii doktora Tulpa, Starzec Symeon i Dzieciątko Jezus w świątyni, Zuzanna i starcy, Homer) Johannesa Vermeera (Toaleta Diany, Dziewczyna z perłą, Widok Delftu), Jana Steena (Jedząca ostrygi) Fransa Halsa (Roześmiany chłopiec), Carela Fabritiusa (Szczygieł), Gerarda ter Borcha, Antoona van Dycka Paulusa Pottera (Młody byk)
Mauritshuis

Galeria regală de pictură Mauritshuis este un muzeu în Haga, Olanda. Fostă reședință a contelui Johan Maurits van Nassau-Siegen, guvernator (1636-1644) al Braziliei olandeze, astăzi cuprinde o mare colecție de artă, incluzând lucrări de pictori olandezi celebri cum ar fi Jan Vermeer van Delft, Rembrandt van Rijn, Jan Steen, Paulus Potter și Frans Hals precum și lucrări ale pictorului german Hans Holbein cel Tânăr. Arhitecții clădirii au fost Jacob van Campen și Pieter Post. Mauritshuis a fost muzeu de stat până la trecerea în proprietate particulară, în anul 1995. Fundația înființată atunci a preluat atât responsabilitatea îngrijirii clădirii cât și pe cea a conservării colecției, care este închiriată pe termen lung. Această clădire, care este proprietatea statului, a fost și ea închiriată muzeului. Mauritshuis este unul din cele mai celebre muzee din Olanda și are ca scop menținerea acestui statut dobândit. Muzeul colaborează în mod regulat cu alte muzee celebre din alte țări. Lucrări celebre Note Bibliografie Istoria ilustrată a picturii de la arta rupestră la arta abstractă, ediția a III-a, Editura Meridiane, București, 1973 Legături externe Sit oficial, în limbile engleză și olandeză
Маурицхёйс

Королевская галерея Маурицхёйс (нид. Mauritshuis, дословно дом Морица) — художественный музей в Гааге, Нидерланды, где представлена живопись старых мастеров. История и описание Небольшой дворец возле Бинненхофа был выстроен в 1634–1641 годах по заказу наместника Голландской Бразилии, Иоганна-Морица Нассау-Зигенского по проекту архитекторов Якоба ван Кампена и Питера Поста. В 1704 году дворец сгорел и впоследствии был восстановлен, но уже без купола. В 1820 году королевство Нидерланды выкупило дом Морица с целью размещения в нём королевского собрания искусства и древностей. Музей распахнул свои двери два года спустя. С 1875 года в здании размещается знаменитая картинная галерея с небольшим, но значительным по качеству собранием картин голландских художников «золотого века» — Яна Вермеера, Рембрандта ван Рейна, Яна Стена, Паулюса Поттера и Франса Халса. Также в галерее выставлено несколько работ Гольбейна Младшего. С 1889 по 1909 год директором галереи был выдающийся голландский историк искусства и мастер атрибуции картин Абрахам Бредиус. Маурицхёйс оставался государственным музеем до тех пор, пока не был передан в распоряжение специализированного фонда в 1995 году. Ныне это один из наиболее посещаемых музеев в Нидерландах. Некоторые картины из музейного собрания Примечания Ссылки Официальный сайт музея