NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
De Hoop (Overschie)

De Hoop is een voormalige stellingmolen, oorspronkelijk in 1712 gebouwd, in de Rotterdamse deelgemeente Overschie. Van de molen resteert de romp, die als kantoorruimte is ingericht. Geschiedenis De molen De Hoop werd in 1712 als een grondzeiler gebouwd als vervanger voor een standerdmolen die al in de 16e eeuw op die plek stond. In 1860 (of 1872) werd de molen verhoogd en tot stellingmolen omgebouwd. In 1900 werd een nieuwe maalderij gebouwd, aangedreven door een stoommachine en in 1925 werd de molen niet meer gebruikt. In 1940, tijdens de invasie door Duitsland verschansten Duitse parachutisten zich in Overschie. De molen werd als uitkijkpost gebruikt door Nederlandse soldaten, waarop de Nederlandse artillerie in de veronderstelling dat er Duitse parachutisten in de molen verschanst zaten de molen onder vuur nam. Vervolgens heeft dienstplichtig sergeant A.J.F. de Bruijn (drager Bronzen Leeuw) met gevaar voor eigen leven door eigen vuur heen weten te komen om vervolgens zijn manschappen te laten ontkomen aan deze vuurzee. Hoewel de molen zwaar getroffen werd, is deze in 1941 hersteld . Tijdens de Tweede Wereldoorlog maalde De Hoop tarwe. Een nieuwe molen Begin jaren 60 van de 20e eeuw was de molen nauwelijks meer in bedrijf. Omdat de molen in de aanvliegroute van Vliegveld Zestienhoven lag, moest De Hoop verdwijnen. Een actiecomité heeft ervoor gezorgd dat de molen in 1971 herbouwd werd op een andere plek in Overschie. De naam werd veranderd in De Speelman, naar de familie Speelman die jarenlang de molen heeft beheerd en deze actie heeft gesteund. Herbestemming van de oude molenromp De restanten van de oude molen aan de Delftweg zijn nog lange tijd als kantoor gebruikt. Na de bouw van De Speelman lijken de dagen van de romp van De Hoop geteld. Eind jaren negentig komt de molen met de bijbehorende grond in eigendom van een zakenman uit Syrië, Mohammad Naman Ali-Dib. Samen met zijn in Nederland wonende zoon Azzam Ali-Dib en architect Victor Veldhuijzen Van Zanten komen zij tot een ontwerp om de molen in ere te herstellen en een nieuwe functie te geven. In 2006 wordt de molen in eigendom overgedragen aan Azzam en Ingrid Ali-Dib. Begin 2008 wordt architect Minke Oosterlaan bij het Project Delftweg 110 betrokken en wordt samen met Victor Veldhuijzen Van Zanten verder invulling gegeven aan het project. De molenromp heeft in 2009 een rieten dak gekregen en vormt nu onderdeel van een bedrijfscomplex. Hij is door middel van een doorgang verbonden met het naastliggende pand.
Montelbaanstoren

Der Montelbaanstoren ist ein historischer Turm im heutigen Amsterdamer Wohnviertel (niederländisch Buurt) Lastage. Er wurde 1516 an der Gracht Oude Schans, die gelegentlich auch Montelbaansgracht genannt wird, erbaut und erfüllte im 16. Jahrhundert als Teil der mittelalterlichen Stadtmauer zunächst die Funktion eines Wartturms über die Hafenanlagen und das damalige Industriegebiet Lastage, nachdem die Lastage wiederholt von den Geldernschen in Brand gesetzt worden war. Als der Turm für seine ursprüngliche Funktion nicht mehr gebraucht wurde, erhielt er 1606 eine von Hendrick de Keyser entworfene hölzerne Turmspitze im Renaissancestil inklusive einer Turmuhr mit Schlagwerk. Seitdem hat der Turm eine Höhe von 48 Metern. Im Volksmund trägt der Montelbaanstoren den Spitznamen Dummer Jakob (niederländisch Malle Jaap), was auf die Ungenauigkeit der Uhr und ihres Schlages im 17. Jahrhundert zurückgeht. Der Turm unterstand von 1878 bis 2006 dem Städtischen Wasseramt (niederländisch Stadswaterkantoor) und war zu der Zeit nicht öffentlich zugänglich. Von 2010 bis 2014 wurde der Turm von einer Stiftung genutzt, der Stichting Secret Garden, seitdem sitzt dort ein Betrieb für Grachtenrundfahrten. Der Maler Rembrandt van Rijn lebte eine Zeit lang in der Nähe des Turms und zeichnete ihn 1644, jedoch ohne die Spitze. Weblinks und Quellen
Montelbaanstoren

The Montelbaanstoren is a tower on the bank of the Oudeschans – a canal in Amsterdam. The original tower was built in 1516 as part of the Walls of Amsterdam for the purpose of defending the city and the harbour. The top half, designed by Hendrick de Keyser, was extended to its current, decorative form in 1606. Since then the tower has been 48m tall. Because the 3rd Duke of Alba proposed incorporating the tower into a castle (the Monte Albano) the tower became known in Dutch as the Monte Albano Toren. Over the years this became garbled to "Montelbaanstoren." The castle was never built. Gallery See also Munttoren Schreierstoren
Montelbaanstoren

La Montelbaanstoren est une tour d'Amsterdam aux Pays-Bas, situé à l'est de la vieille ville, à l'angle de deux canaux : l'Oudeschans et le Waalseilandsgracht. L'origine de son nom reste inconnue. Il pourrait s'agir du nom d'une maison proche ayant appartenu à la famille de Montalban. Historique Cet ouvrage, construit en 1516, faisait partie du système de défense de la ville d'Amsterdam, destiné à protéger notamment le quartier industriel et portuaire environnant que constituait le Lastage. En 1606, la tour perdit sa fonction défensive, et on décida alors de la surmonter d'une couronne de pierre, dans un style Renaissance, conçue par l'architecte municipal Hendrick de Keyser. Cet ajout fit porter la hauteur de la Montelbaanstoren à 48 mètres de haut. On la dota également d'une horloge et d'un carillon. En 1610, la tour s'effondra, car ses fondations étaient construites sur un sol meuble. Lorsqu'elle fut reconstruite, ses défauts ont dû être corrigés. En 1852, la tour risqua de nouveau d'être démolie, mais en 1878 l'Office municipal des Eaux s'y installa. Jusqu'en 2006, ce service chargé des égouts et de l'adduction d'eau potable resta le seul locataire de la tour, date à laquelle il déménagea pour de nouveaux locaux. Libérée de ses occupants, la Montelbaanstoren put alors être restaurée. Jusqu'à l'été 2010, la tour Montelbaan resta inoccupée (aucun locataire ne voulant assumer les 9 000€ de loyer qui était alors réclamé), date à laquelle la Fondation Jardin Secret, un groupe d'intérêt défendant les bisexuels et transgenres originaires de pays musulmans, loua le niveau inférieur. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Montelbaanstoren » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Architecture aux Pays-Bas Liens externes (nl) Photographies historiques de la tour issues des Archives municipales Portail des Pays-Bas Portail d’Amsterdam Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Montelbaanstoren

A Montelbaanstoren az egykori amszterdami városfal megmaradt tornya, az Oude Schans csatorna partján áll. Története A torony alsó részét 1512-ben építették, egykor katonai őrposzt volt, ahonnan a kikötői forgalmat ellenőrizték. Az építmény a kihajózó tengerészek gyűlekezőpontjaként is szolgált. 1606-ban tornyot építettek a tetejére, amelyen órát helyeztek el. A szerkezet annyira megbízhatatlan volt, hogy Malle Jaapnak, Dilis Jancsinak nevezték el. Az épület ma az amszterdami víz- és csatornázási művekhez tartozik. Jegyzetek Források ↑ BP: Montelbaans Tower. A View on Cities. Hozzáférés: 2019. március 26.. : Unknown parameter |archívdátum= ignored (súgó); Unknown parameter |archívurl= ignored (súgó)
Montelbaanstoren

Il Montelbaanstoren è una torre campanaria del quartiere di Nieuwmarktbuurt nello stadsdeel di Amsterdam-Centrum, nella città di Amsterdam, Paesi Bassi, eretta nel 1516 ed ampliata nel 1606 su progetto di Hendrick de Keyser il Vecchio. È situata ad est del centro storico della città. In origine una torre difensiva usata a protezione delle darsene e dei cantieri navali, è oggi la sede del Waterkantoor, l'ufficio municipale che controlla il livello delle acque ed ospita le pompe utilizzate per la pulizia dei canali. La Montelbaanstoren è uno dei soggetti preferiti nelle acqueforti di Rembrandt. Attorno a questa torre si radunavano un tempo in marinai della Compagnia delle Indie Orientali in procinto di imbarcarsi. Origini del nome L'origine del nome della torre è incerta: secondo lo storico Johann Wagenaar si rifarebbe al Castello di Montauban (Francia); secondo altre interpretazioni, deriverebbe da una casa chiamata "Montalban", forse da ricollegare a Renaut de Montalban, un cavaliere che combatté contro Carlo Magno. Caratteristiche La torre presenta una struttura ottagonale ed un campanile in legno lavorato a traforo. Storia Questa torre, costruita nel 1516, faceva parte del sistema difensivo della città di Amsterdam, per proteggere la zona circostante, in particolare i moli della Sint Antoniesdijk (ora Oude Schans) e il porto di Lastage da eventuali attacchi da parte dei vicini Gelderlanders. Nel 1606 la torre perse la sua funzione difensiva. Hendrick de Keyser progettò una corona di pietra in stile rinascimentale, che fece aumentare l'altezza della torreai 48 metri. La torre è anche dotata di un orologio e di un carillon. Nel 1610 la torre crollò poiché le sue fondamenta erano state costruite su terreni morbidi. Quando fu ricostruita furono adottate delle soluzioni per correggere i suoi difetti strutturali. Fino all'estate 2010, la torre è rimasta vuota (nessun inquilino era disposto ad assumersi l'affitto di 9000 €), ma la "Fondazione Giardino Segreto" (Stichting Secret Garden in olandese), un gruppo di difensori di omosessuali, bisessuali e transessuali, arrivati dai paesi musulmani, ha affittato il piano più basso della torre. Galleria d'immagini Note Voci correlate Monumenti di Amsterdam Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Montelbaanstoren Collegamenti esterni (NL) Montelbaanstoren su Jordaanweb
Montelbaanstoren

De Montelbaanstoren is een toren uit 1516 aan de Oudeschans in Amsterdam. De Montelbaanstoren staat op de hoek met de Oude Waal, bij Brug 280 over de Waalseilandsgracht. De toren werd in 1970 aangewezen als rijksmonument. Naam De naam is ontstaan toen de Hertog van Alva (Alba) bij deze toren een kasteel wilde bouwen, en dit kasteel de naam Monte Albano wilde geven. De toren ging Monte-Albaens-tooren heten, dat in de volksmond verbasterd werd tot Montelbaanstoren. De toren kreeg de bijnaam Malle Jaap omdat de klokken van de toren ooit op onregelmatige tijden spontaan begonnen te spelen. Geschiedenis De Montelbaanstoren is gebouwd na een aanval van de hertog van Gelre op de Lastage, waarbij deze volledig werd platgebrand. Hierna werd een nieuwe gracht gegraven (de huidige Oude Schans) en in 1515 de Montelbaanstoren gebouwd als uitkijktoren bij het IJ. In de 17e eeuw was de dreiging geweken en verloor de toren zijn functie als uitkijktoren. In 1606 werd een sierbekroning in renaissancestijl op de toren geplaatst, ontworpen door stadsbouwmeester Hendrick de Keyser. De Montelbaanstoren werd daarmee 48 meter hoog. In de toren kwamen een uurwerk en enkele luidklokken. In 1610 zakte de toren, die gefundeerd was op plaggen (huiden genaamd), scheef. Hij moest worden rechtgetrokken en kreeg een nieuw (stenen) fundament. In 1852 dreigde de toren te worden gesloopt, maar in 1878 werd het Stadswaterkantoor in de toren gevestigd. Tot 2006 was hier de afdeling Uitvoering van de sector Waterbeheer van de dienst Riolering en Waterhuishouding gehuisvest. In 2006 vertrok het Stadswaterkantoor naar een nieuwe locatie en werd de toren grondig gerestaureerd. Vanaf 2007 stond de toren leeg omdat de gemeente geen huurder kon vinden die bereid was 9000 euro per maand te betalen. Van 2010 tot 2013 werd hij voor een veel lager bedrag verhuurd aan Stichting Secret Garden, een belangenorganisatie die opkomt voor homoseksuele, biseksuele en transgendermoslims. Sinds 2014 zit het kantoor van Private Boat Tours in de toren. In kunst Rembrandt, die in de buurt van de Montelbaanstoren woonde, tekende de toren in 1644, maar zonder de opbouw van De Keyser. In 1874 schilderde de Franse impressionist Claude Monet de toren in zijn schilderij Vue de la tour Montalban, Amsterdam. De toren is tevens afgebeeld door Abraham van Beerstraten, Jan de Beijer, Jan Bulthuis, Simon Fokke, Reinier Nooms, Abraham Rademaker, Abraham Storck, Reinier Vinkeles en een reeks andere kunstenaars. Afbeeldingen Externe links Montelbaanstoren, Stadsarchief Foto's van de Montelbaanstoren in de Beeldbank van het Stadsarchief Amsterdam Montelbaanstoren, ARCAM
Montelbaanstoren

Montelbaanstoren („wieża Montelbaan”) zbudowana została w 1516 roku i początkowo była jedną z licznych wież w średniowiecznych murach obronnych Amsterdamu. W 1606 roku wieża zmieniła swoją funkcję. Henryk de Keyser zaprojektował górne partie, które wzniesiono do roku 1610. W efekcie tego Montelbaanstoren osiągnęła 48 metrów wysokości. Nadbudowa wieży nawiązuje do wzniesionej czterdzieści lat wcześniej wieży Oude Kerk. W 1644 roku namalował ją Rembrandt (jednak bez struktury nadbudowanej przez De Keyser) i odtąd stała się jednym z ulubionych motywów malarzy. W 1852 roku zamierzano go rozebrać, w roku 1878 w środku wieży ulokowane zostały biura zarządu wód (Stadswaterkantoor). W roku 2006 zarząd wód został przeniesiony do innego miejsca, a wieża została całkowicie odrestaurowana. W roku 2007 obiekt nie był użytkowany, ponieważ miasto nie mogło znaleźć nikogo, kto byłby gotów płacić 9000 euro miesięcznie. Latem 2010 niższy poziom wynajęty został przez Stichting Secret Garden, organizację która skupia muzułmańskich homoseksualistów, biseksualistów i transseksualistów. Montelbaanstoren od lat cieszy się dużym zainteresowaniem turystów, jako jedna z atrakcji Amsterdamu. Zobacz też Munttoren Linki zewnętrzne Webpagina van het Amsterdams bureau Monumenten & Archeologie. bma.amsterdam.nl. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-10-15)].
Torre Montelbaan

ATorre Montelbaan (em neerlandês: Montelbaanstoren) é uma torre-campanário no quarteirão de Nieuwmarktbuurt, no bairro Centro de Amesterdão, Países Baixos. Construída em 1516 e ampliada em 1606 sob projeto de Hendrick de Keyser o Velho. Originalmente era uma torre defensiva usada para proteção das docas e dos estaleiros. Hoje é sede do Waterkantoor, o escritório municipal que controla o nível de águas e hospeda a bomba utilizada pela polícia do canal. A Montelbaanstoren é um dos objetos preferidos nas águas-fortes de Rembrandt. Próximo a esta torre encontrava-se a marina da Companhia Holandesa das Índias Orientais onde as embarcações atracavam. Galeria Referências Ligações externas (em neerlandês) Montelbaanstoren
Монтелбансторен

Башня Монтелбансторен (нид. Montelbaanstoren) — башня в Амстердаме на канале Аудесханс. Построена в 1512 году как крепостная башня для защиты города. В 1606 году было закончено строительство верхней деревянной части башенки в ренессансном стиле. С 1878 по 2006 год в башне было расположено управление водного хозяйства Амстердама. С лета 2010 года помещения башни арендует Фонд Secret Garden (защита прав мусульманских геев, би- и транссексуалов).
Verzorgingsplaats Wouwse Tol

Verzorgingsplaats Wouwse Tol is een verzorgingsplaats in Nederland, gelegen aan de A58 Eindhoven-Vlissingen tussen afrit 26 en knooppunt Zoomland, ten zuidwesten van Wouw, in de gemeente Bergen op Zoom. De verzorgingsplaats bestaat uit Wouwse Tol-Noord en Wouwse Tol-Zuid. De "Wouwse Tol" deelt haar naam met de dorpen Wouw en Wouwse Plantage, het landgoed Wouwse Plantage en het bos Wouwsche Plantage, allen gelegen in de gemeente Roosendaal. Wouwse Tol-Noord heette eerst Bolusberg. Wouwse Tol-Zuid heette Zeezuiper naar een gelijknamig natuurgebied. Bij Wouwse Tol-Zuid zijn diverse restaurants te vinden. Deze restaurants zijn vanuit Wouwse Tol-Noord via een tunnel te bereiken. Aan de Ruytershoveweg (parallelweg) ligt ter hoogte van de Wouwse Tol-Noord een bushalte, waarmee de Wouwse Tol met openbaar vervoer te bereiken is.
Mierlo War Cemetery

Mierlo War Cemetery is a Second World War Commonwealth war grave cemetery, located in the village of Mierlo, 12 km (7.5 mi) east of Eindhoven in The Netherlands. History The cemetery was created in the spring of 1945. The majority of those buried here had fallen in battles between September and November 1944 in the region south and west of the River Meuse and during the fighting for the Scheldt estuary. The Commonwealth War Graves Commission is responsible for the cemetery. Of the fallen personnel buried here, 664 are Commonwealth soldiers (seven of whom are unidentified) and one Dutch grave (of G.M. Stönner of the Princess Irene Brigade). In 1982, an employee of the Commonwealth War Graves Commission was also buried in the cemetery. The graves are arranged in eight sections (numbered 1 to 8), with six or seven rows in each section (A to F or G). The Cross of Sacrifice at the cemetery was designed by Sir Reginald Blomfield. In September 2019 the cemetery was vandalized with graffiti. The damage included letters on the gravestones, a swastika in the chapel and graffiti on the Cross of Sacrifice. There was also the graffiti "MH17 lie" in reference to the shooting down of flight MH17. Photographs Notes References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Description of the monument on the website of the Dutch Nationaal Comité 4 en 5 mei Mierlo War Cemetery, Noord-Brabant at Find a Grave
Mierlo War Cemetery

Mierlo War Cemetery is een Brits ereveld op adres Geldropseweg 68 in de Nederlandse plaats Mierlo. De begraafplaats is gesticht in het voorjaar van 1945, rond het einde van de Tweede Wereldoorlog. De meeste slachtoffers die er begraven liggen sneuvelden in de omliggende regio in de periode van september tot november 1944, meest ten zuiden en westen van de Maas en, verder westelijk, bij gevechten om de monding van de Schelde. De graven zijn verdeeld over 8 vakken (genummerd 1 t/m 8) met in elk vak 6 of 7 rijen (A t/m F of G). Er is bij de ingang een register en een gastenboek aanwezig, Op de begraafplaats staat een herdenkingskruis (Cross of Sacrifice) naar ontwerp van Sir Reginald Blomfield. Het is uitgevoerd in natuursteen, en er is een bronzen zwaard op aangebracht. De Commonwealth War Graves Commission is verantwoordelijk voor de begraafplaats. De doden Er liggen totaal 665 gesneuvelden, waarvan 664 soldaten van het Britse Gemenebest. Van zeven daarvan is de identiteit onbekend. Er is één Nederlands oorlogsgraf. Daar ligt soldaat G.M. Stönner van de Koninklijke Nederlandse Brigade 'Prinses Irene' . Verder is in 1982 op deze begraafplaats een medewerker van de Commonwealth War Graves Commission begraven. Adoptieprogramma Op 24 juni 2025 werd de Stichting Adoptiegraven Mierlo CWGC War Cemetery opgericht. Deze stichting biedt geïnteresseerden onder andere de mogelijkheid om een graf te adopteren op de begraafplaats om zodoende de militairen en hun verhalen niet te vergeten. Foto's Externe link Mierlo War Cemetery op de website van de Commonwealth War Graves Commission Adoptiegraven Mierlo CWGC War Cemetery informatie en aanvraag adoptie graf. Zie ook Lijst van begraafplaatsen met oorlogsgraven van de Commonwealth War Graves Commission in Nederland Lijst van oorlogsmonumenten in Geldrop-Mierlo Bronnen Mierlo War Cemetery op de website van de Commonwealth War Graves Commission Beschrijving van het monument op de website van het Nationaal Comité 4 en 5 mei Commonwealth War Graves Commission (2004): Register, Mierlo War Cemetery Plattegrond op de website van de Commonwealth War Graves Commission
Ripperdapark

Het Ripperdapark is een park in de Noord-Hollandse stad Haarlem. Het park met omliggende bebouwing is gelegen in het stadsdeel Haarlem-Centrum in de Stationsbuurt. Het park ligt vlak bij het Station Haarlem en ligt ten oosten van de Jansweg en ten noorden van de Parklaan. Het park is aangelegd in de periode 1870 - 1871. De bebouwing die naar de hand is van de architecten P. Jung, F.J. Pannekoek en J.E. Vernout dateert uit de periode 1871 - 1875. Het park is net zoals de Ripperdakazerne in Haarlem-Noord vernoemd naar Wigbolt Ripperda. Op 2 september 1993 werd van hem een borstbeeld in het park geplaatst. Het Ripperdapark is de sobere tegenhanger van het westelijker gelegen Kenaupark. Aanvankelijk was het park net zoals het Kenaupark bestemd voor de bouw van vrijstaande villa’s. Maar er was destijds meer of ook behoefte aan goedkopere herenhuizen. Zodoende werden er drie huizenblokken aangelegd rond een centraal driehoekig plantsoen.
Grote Sluis (Spaarndam)

De Grote Sluis in Spaarndam is een schutsluis tussen het Spaarne (Noorder Buiten Spaarne) en het IJ. De eerste Grote of Haarlemmer Sluis werd in 1569 gebouwd als alternatief voor de Kleine Haarlemmersluis. De sluis werd verschillende malen vervangen en gemoderniseerd. In de periode 2009-2011 is de sluis geheel vernieuwd en langer en smaller geworden. De Grote Sluis vervangt sinds 1927 de westelijker gelegen Kolksluis. Voor de renovatie van de Grote Sluis werd de monumentale oude sluis in 2009 weer in gebruik genomen voor de pleziervaart. Sindsdien is deze sluis van belang omdat door het kleinere volume van de sluiskolk er minder brak water per schutting op het Spaarne komt. Tussen de Kolksluis en de Grote Sluis ligt een oude spuisluis die niet meer in gebruik is, de Woerdersluis. De Grote Sluis vormt de grens tussen Spaarndam-West en Spaarndam-Oost en tussen de gemeenten Haarlem en Haarlemmermeer. De sluis zelf valt inclusief de kades onder Haarlem. Het Spaarne staat, via de Mooie Nel en de Liede in open verbinding met de Ringvaart van de Haarlemmermeer. Het IJ staat via Zijkanaal C in open verbinding met het (zilte) Noordzeekanaal. Maximale schutmaat voor schepen in de sluis is 105m lang, 9,5m breed en een diepgang van 3m.
Bronbeek

Bronbeek is a former royal palace in Arnhem, Netherlands. It is now a museum and a home for elderly soldiers. Bronbeek was built early in the 19th century. In 1845 William III of the Netherlands bought it. He donated it to the Dutch state in 1859 and it became a home for disabled KNIL soldier three years later. The inhabitants took their collections of 'souvenirs' with them. This turned into a museum about the Dutch East Indies. In 2004, 50 former soldiers had their home in Bronbeek. References External links Museum site (in Dutch)
Bronbeek

Bronbeek est un ancien palais royal situé à Arnhem, aux Pays-Bas. Il est surtout connu comme ancien palais royal et aujourd'hui comme maison de retraite et musée consacré à l'histoire coloniale néerlandaise. Histoire Bronbeek a été fondé en 1863. Références Portail des musées Portail de l’histoire Portail des Pays-Bas