NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lichtbos Eindhoven

Lichtbos Eindhoven (voorheen simpelweg het 'stadsbos'), is een natuurgebied in het noordwesten van de Nederlandse stad Eindhoven. Het is een uitgestrekt bos- en parklandschap dat als samenhangend stadsbos is ingericht. De naam verwijst naar de historische verbondenheid van het natuurgebied met het Philips-erfgoed en de lichtindustrie van Eindhoven. Situering Lichtbos Eindhoven ligt in het noordwesten van Eindhoven, grotendeels in de wijk Halve Maan; en is omringd door de woonbuurt Vreedeoord, het PSV-sportcomplex De Herdgang en het woongemeenschap meer & deel in het noordoosten, de buurt Strijp-S in het zuidoosten, Meerrijk en Eindhoven Airport in het zuidwesten, Mispelhoefwijk in het noordwesten, en het stafsdeel Woensel in het noorden. Beschrijving Het natuurgebied is omsloten door de Boschdijk, het Beatrixkanaal, de Anthony Fokkerweg en de Elburglaan, en is een verzameling van landgoederen, parken en buitenplaatsen, zoals De Mispelhoef, De Grote Beek, het Philips de Jongh Wandelpark, Philips van Lenneppark, Welschap en landgoed De Wielewaal. Het totale terrein is ongeveer 660 hectare groot. In de literatuur specifiek benoemde oppervlaktes en objecten zijn samengevat in onderstaande tabel. Geschiedenis In de negentiende eeuw bestond het landschap voornamelijk uit natte heide met vennen. In de loop van die eeuw werden delen ontwaterd en beplant met productiebos. In 1912 werd een belangrijk deel van het gebied aangekocht door Anton Philips, die het ontwikkelde tot een besloten landgoed met bosaanplant, lanen en tuinen. Dit werd het landgoed De Wielewaal genoemd. In de jaren daarna werden verschillende tuinen aangelegd, waaronder een pinetum, en kreeg het landgoed zijn karakteristieke landschappelijke inrichting. In 1934 werd op het terrein landhuis De Wielewaal gebouwd, dat later werd bewoond door Frits Philips. Tijdens de Tweede Wereldoorlog liep het gebied schade op door bombardementen, waarvan sporen in het landschap bewaard zijn gebleven. Na het overlijden van Frits Philips werd het landgoed in 2007 verkocht en bleef het gedurende meerdere jaren in particuliere handen. In 2022 verwierf de gemeente Eindhoven Landgoed De Wielewaal met het expliciete doel het gebied onderdeel te maken van een groter, samenhangend en publiek toegankelijk groengebied. Het geheel van parken, landgoederen en natuurgebieden die historisch en landschappelijk met elkaar verbonden zijn en samenhangen met het Philips-erfgoed kreeg de naam “Lichtbos Eindhoven”, gekozen na een openbare naamgevingsprocedure onder de inwoners. Met de uitvoering van het plan werd het gebied geleidelijk aan opengesteld en werden de deelgebieden met elkaar verbonden. Zo werd Landgoed De Wielewaal in het najaar van 2025 voor het eerst echt opengesteld voor het publiek en vond de officiële opening van het Lichtbos Eindhoven plaats.
Eusebiuskerk

Die Eusebiuskerk oder Grote Kerk (deutsch Große Kirche) ist die Hauptkirche der niederländischen Stadt Arnhem. Sie gehört zur Protestantischen Kirche in den Niederlanden. Geschichte Die Eusebiuskerk hat die Form einer dreischiffigen Kreuzbasilika. Der Bau begann 1450 und wurde nach über hundert Jahren abgeschlossen. Stilistisch orientiert sich der Bau stark an der Xantener Stiftskirche St. Viktor. In der Kirche befindet sich das Prunkgrab des geldrischen Herzogs Karl von Egmond. Der 93 Meter hohe Turm beherbergt ein großes Carillon mit der zweitgrößten Carillonglocke der Niederlande. Im Zweiten Weltkrieg wurde die Kirche mit der Stadt größtenteils zerstört. Während das Kirchenschiff originalgetreu wiederaufgebaut wurde, erhielt der Turm einen modernen Abschluss, der 1964 vollendet wurde und über einen gläsernen Aufzug als Aussichtsplattform zugänglich ist. Die Kirche wird nicht mehr ausschließlich als Sakralraum, sondern für verschiedene Zwecke genutzt. Orgel 1769/70 errichteten die Orgelbauer Gebrüder Johannes und Johann Michael Wagner eine große Orgel, die 1944 bei einem Bombenangriff auf Arnhem völlig zerstört wurde. Die heutige große Orgel wurde 1961 angekauft. Sie stand in der Evangelisch Lutherschen Kirche in Amsterdam und war 1795 von dem Orgelbauer Johannes Stephanus Strümphler errichtet worden. Das Instrument hat 50 Register auf drei Manualen und Pedal. Koppeln: I/II, III/II, I/P, II/P Weblinks Offizielle Website (deutsch, niederländisch, englisch) Die Eusebiuskerk In: holland.com (deutsch) Einzelnachweise
St Eusebius' Church, Arnhem

St. Eusebius church also known as the Eusebiuskerk or the Grote Kerk, at 93 metres is the largest church, and the largest building in Arnhem, The Netherlands. Notably the building contains an elevator that was added to the church in 1994, which allows visitors to travel to the top of the spire and view the city of Arnhem from its highest point. More intriguing perhaps, visitors can also enter the crypt at the rear of the church which contains a number of full skeletons lying in state, in the darkness of the church's crypt. Initial construction On the site of the present building initially stood a church dedicated to St. Martinus but after some relics of St. Eusebius arrived in the town during the early part of the 15th century, it was decided to build a new church dedicated to the saint at the old site. This new structure gradually replaced the old building over the next century, commencing when Arnold, Duke of Egmond laid the first stone in 1452. World War II damage The church was extensively damaged during the Second World War following Operation Market Garden in 1944. When the battle over the bridge that crosses the Rhine occurred, between paratroopers under the command of British Lieutenant-Colonel John Dutton Frost and the Germans, the church was completely burnt out. Later the tower, weakened by the fire, collapsed entirely. Rebuilding Following the war the church was restored between 1946 and 1961 under the guidance of Berend Tobia Boeyinga, a Dutch architect noted for his Calvinist church buildings and as a practising member of the Amsterdam School of architecture. The church is used for occasional religious services but is mainly a tourist attraction, specifically commemorating the bravery of the paratroopers of the Allied forces who attempted to isolate the Germans by capturing the bridge across the river Nederrijn. In 1994 the municipality of Arnhem commissioned an elevator to be placed in the church tower. Visitors can pay a small fee and ride up the elevator past all of the array of bell and into the loft of the church, from where tourist binoculars or the naked eye can be used to survey a 360 degree view of the surrounding city. Visitors can also take the final few steps inside the spire to climb to the very point of the tower. The church organ is still prominent and in good working order, and the church itself contains a number of items of interest and commemorative paraphernalia. Human remains Visitors to the church are also able to enter the crypt below the building. This part of the building has only very dim light in a central part. By carefully exploring a number of darkened cavernous areas, most of which are either barred as if being a part of old gaol cells, or in some cases as clearly exhumed shallow graves, the visitor can find ancient human bones which have been left in the state of their burial or death. Gallery Observation deck Since 2018, the St Eusebius' Church has two glass observation balconies at a height of 59 and 62 meters See also List of tallest structures built before the 20th century References External links Official website
Église Saint-Eusèbe d'Arnhem

L'église Saint-Eusèbe d'Arnhem est une église protestante située dans la ville d’Arnhem aux Pays-Bas. C'est la plus grande église d'Arnhem et la deuxième plus haute structure de la ville après une tour de télécommunications. Historique La construction a commencé en 1450. L'église comme une large partie de la ville a été détruite durant la Seconde Guerre mondiale. Les autorités ont alors décidé de reconstruire l'église en plus grand et plus belle qu'elle ne l'avait été. Les travaux ont pris fin en 1964 sous l'égide de l'architecte Berend Tobia Boeyinga et de Theo Verlaan, qui lui, a conçu le dernier étage de la tour. Les dernières restaurations datent de 1991 à 1994 et de 2011 à 2019. Dimensions Les dimensions de l'édifice sont les suivantes ; Hauteur du vaisseau : 25 m Longueur : 79 m Hauteur de la tour : 93 m (il y a un observatoire ouvert au public à 80 m desservi par un ascenseur en verre, en service depuis 1994) Largeur : 29 m Notes et références Liens externes Site officiel Ressources relatives à l'architecture : Rijksmonument The Skyscraper Center Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de l’architecture chrétienne Portail du protestantisme Portail des Pays-Bas
Эусебиускерк

Эусебиускерк, или Гроте керк (нид. Sint-Eusebius Kerk, Eusebiuskerk — церковь св. Евсевия) — готическая церковь в нидерландском городе Арнем, крупнейшая из церквей этого города. Принадлежит Протестантской церкви Нидерландов. История Церковь св. Евсевия (мученик за веру и святой, ум. 192 году во время гонений на христиан при императоре Коммоде) в Арнеме имеет форму крестообразной базилики, состоящей из трёх нефов. Начало её строительства относится к 1450 году, и оно было завершено более, чем через сто лет. По своему стилю церковь имеет много сходного с построенным ранее собором в расположенном поблизости немецком Ксантене. В колокольне, надстроенной после восстановительных работ в послевоенные годы до высоты в 93 метра, находится стеклянный лифт, поднимающий посетителей церкви на площадку для панорамного обозрения — единственный в своём роде в церковных зданиях Нидерландов. На колокольне также можно увидеть карильон-колокол, второй по величине в стране. В церкви, в изукрашенном саркофаге, похоронен герцог Гельдерна Карл ван Эгмонд. Во время Второй мировой войны церковь св. Евстасия была практически полностью разрушена. При восстановительных работах базилике был придан прежний вид, в то время как колокольня была «модернизирована» и оснащена стеклянным лифтом. Реставрация здания была завершена в 1964 году. В настоящее время церковь не используется более в религиозных целях, а выступает местом собраний, выставок и общественных мероприятий Церковь св. Евсевия была в 1769—1770 годах оснащена большим органом работы братьев Иоганн Михаэль и Иоганнес Вагнеры. В 1944 году во время налёта англо-американской авиации этот уникальный инструмент был уничтожен. В 1961 году в церкви был установлен другой орган, находившийся ранее Евангелической Лютеранской церкви Амстердама, работы Иоганнеса Стефана Штрюмплера (1795). Этот инструмент имеет 50 регистров на трёх мануалах и педаль. Ссылки Официальный сайт
Makado (Beek)

Makado is een overdekt winkelcentrum gelegen aan de A2 in Beek. Het deels cirkelvormige complex telt ongeveer 80 winkels en is daarmee het grootste winkelcentrum van Zuid-Limburg. In de volksmond wordt het winkelcentrum (jaren na het wijzigen van de winkelformule) ook wel als Miro aangeduid. Bij de opening van het winkelcentrum was de Miro de grootste winkel in het winkelcentrum, maar werd bij het verdwijnen van de Miro winkelformule omgezet in een Albert Heijn vestiging. Ook in Alblasserdam, Schagen, Nieuwegein en Purmerend staan winkelcentra met dezelfde naam. Verbouwingen Uitbreiding 2016-2017 In 2016 en 2017 is Makado Beek uitgebreid met een aanbouw van 7.500m2 aan de noord-west kant. Daarnaast is een parkeergarage met 1500 plekken gerealiseerd. Een aantal winkels, waaronder Albert Heijn, is verplaatst. Deze is aanmerkelijk kleiner geworden en heeft Lidl naast zich gekregen. Verbouwing 2025-2026 In 2025 ging een nieuwe verbouwing van start. Deze is beslaat drie fases: in fase één wordt de ingang van Intersport (die zich bevindt op de eerste verdieping) verplaatst, waarbij de ingang niet meer gesitueerd zal zijn in het midden van het looppad maar in een winkelpand. In fase twee worden de entrees Oost en West gesloopt en volledig opnieuw opgebouwd. In fase drie wordt de centrale zone rond Hema, KPN en Action aangepakt, waarbij de openbare toiletten worden verplaatst naar de begane grond. Ook krijgen de parkeerplaatsen in fase drie een groenere uitstraling, meer fietsparkeerplaatsen en laadpalen voor elektrische auto's. Externe link Officiële website
Maria Virgo Reginakerk

De Maria Virgo Reginakerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de Gelderse plaats Bennekom. Geschiedenis Sinds de Reformatie was er geen rooms-katholieke kerk meer geweest in Bennekom. Na de Tweede Wereldoorlog maakte Bennekom een groei door waardoor ook het aantal rooms-katholieken van buitenaf toenam. In 1947 werd door pastoor Eppink van de parochie Ede-Zuid besloten tot de oprichting van een bijstatie in Bennekom. In 1954 werd kapelaan Lutz van de Eusebiusparochie in Arnhem benoemd tot bouwpastoor. Deze vond de parochie in Elst bereid om het belangrijkste deel van de bouwkosten voor haar rekening te nemen. Op een aangekocht perceel aan de Heelsumseweg werd vervolgens op 10 maart 1957 de eerste steen gelegd voor de nieuwe kerk. De totale bouwkosten werden geraamd op 224.600 gulden. De kerk werd op 3 november 1957 als eerste kerk in Nederland gewijd aan Maria Virgo Regina. Dit naar aanleiding van de in 1954 door paus Pius XII uitgevaardigde encycliek Ad Caeli Reginam, waarin de liturgische gedachtenis van Maria Koningin werd ingesteld. Sinds 1 januari 2010 is de Maria Virgo Reginakerk een geloofsgemeenschap binnen de parochie Z. Titus Brandsma. Gebouw Het ontwerp voor de kerk en de naastgelegen pastorie was van architect ir. Petrus Starmans uit Utrecht. Het gebouw heeft een verlenge voorgevel met aan de linkerzijde de doopkapel, waarbovenop de klokkentoren is geplaatst. Aan de rechterzijde is een ontmoetingsruimte. De architect beoogde met de kerk een buitenverblijf voor God te creëren met een kerkzaal waarbij kon worden gedacht aan de feestzaal waar Christus en de apostelen het Laatste Avondmaal vierden. Het priesterkoor wordt omringd door een zuilengalerij met achter in het midden een verhoging die de "troon van de Heer" symboliseert. De vloer van het koor bestaat uit grijze tegels waarin gekleurde stukken glas in 11 verschillende tinten zijn verwerkt. Hierbij moet worden gedacht aan teksten uit de Openbaring van Johannes. Daar wordt beschreven dat voor de troon een glazen zee als kristal zal zijn en dat de grondvesten van de muur van het nieuwe Jeruzalem met kostbare stenen zijn versierd. Mariabeeld Aan de linkerzijde van het koor staat een houtgesneden Mariabeeld van de hand van Piet Jungblut. Het beeld kreeg al snel de bijnaam "Maria op de stoel". Het beeld laat Maria in zittende houding zien als jonge vrouw met koninklijke, maar eenvoudige uitstraling. Met de linkerhand wijst ze naar de troon van de Heer. Doopkapel De doopkapel was versierd met (inmiddels niet meer aanwezige) glasfiguren in de vorm van sterren, vogels en bloemen naar ontwerp van Lex Ernste. De kapel bestond uit een voorruimte vanwaaruit werd afgedaald in de daadwerkelijke kapel. Tegenwoordig is de doopvont verplaatst naar de kerkzaal en is de kapel omgebouwd tot vergaderzaal annex opslagruimte. Orgel In de kerk bevindt zich een orgel uit 1972 van de firma Pels & Van Leeuwen. Hieronder volgt de dispositie: Speelhulp: pedaalkoppel Externe links Officiële website De kerk op reliwiki (meer foto's)
Mariakerk (Apeldoorn)

De Mariakerk, officieel de Onze Lieve Vrouwe ten Hemelopnemingkerk, is een rooms-katholieke kerk aan de Hoofdstraat in de Nederlandse stad Apeldoorn. De bouw van de neogotische kerk begon in 1895 onder architect J.W. Boerbooms, maar werd wegens zijn overlijden in 1899 voltooid door Jos Cuypers en Jan Stuyt. Het kerkgebouw verving een oudere kerk uit 1846 van de hand van Gerard te Riele. De kerk is sinds januari 2010 de hoofdkerk van de toen opgerichte Emmaüsparochie waar ook de Teresiakerk, de Emmanuelkerk en de Victorkerk onder vielen. Sinds 1 januari 2013 zijn alle andere kerken gesloten, zodat de Mariakerk nu de enige kerk is die gebruikt wordt door de parochie.
Mariakerk (Elsloo)

De Mariakerk of Onze-Lieve-Vrouw Vrede des Hartenkerk is een kerkgebouw in Elsloo in de gemeente Stein in de Nederlandse provincie Limburg. De kerk staat aan het Dorine Verschureplein in het zuidoostelijk deel van het dorp. De kerk is gewijd aan Maria. Geschiedenis In de periode 1921-1935 werd het Julianakanaal gegraven waarvoor vijftig huizen moesten wijken bij de oude Sint-Augustinuskerk die daarmee aan de westelijke rand van het dorp kwam te liggen. Ook breidde Elsloo na de Tweede Wereldoorlog sterk uit naar het oosten, waardoor er de behoefte ontstond om een tweede kerk in het dorp te bouw die meer centraal gelegen zou zijn in het dorp. Daarbij zou de Sint-Augustinuskerk de bijkerk worden van de nieuwe kerk: de Mariakerk. Op 22 juni 1958 begon de bouw van de nieuwe kerk naar het ontwerp van architect Stefan Dings. Op 25 oktober 1959 werd de kerk gewijd. Opbouw De niet-georiënteerde bakstenen kerk bestaat uit een inpandige narthex, een driebeukig schip met vijf traveeën in pseudobasilicale opstand en een koor met één travee met als koorsluiting een lagere halfronde apsis. Het koor is gericht op het noorden en de voorgevel van de narthex is gericht op het plein. De kerk heeft geen toren, maar wel een dakruiter. De narthex heeft toegang in de vorm van een arcade van drie korfbogen. De vensters van de kerk hebben ook alle korfbogen. Het koor heeft aan beide zeiden een laag transept. Het middenschip en het koor worden door een samengesteld zadeldak gedekt. De zijbeuken hebben ieder een eigen lessenaarsdak. Tegen de westelijke transeptarm staat de sacristie.
Mariakerk (Groningen)

De Mariakerk (tegenwoordig Magnalia Deïkerk) is een kerkgebouw in het zuiden van de stad Groningen in de wijk Corpus den Hoorn. Beschrijving De kerk, die aan de Landsteinerlaan staat, werd gebouwd in 1959-1960 naar een ontwerp van de Groninger architect Coen Bekink (1922-1996). Het gebouw heeft een aantal gebrandschilderde ramen ontworpen door de kunstenaar Max Reneman (1923-1978), het glas in de doopkapel is van Hubert Estourgie. De kerk heeft tot 1985 dienstgedaan voor de katholieke Mariaparochie, die haar naam ontleende aan het vroegere Klooster Maria Ten Hoorn. De kerk werd daarom ook wel Maria ten Hoornkerk genoemd. Nadat de gemeente fuseerde met de Salvatorparochie kwam het gebouw leeg te staan. De kerk stond lang op de nominatie om gesloopt te worden, maar het gebouw werd uiteindelijk gered doordat het verkocht kon worden aan de Gereformeerde Gemeente in Groningen. De kerk werd daarbij herdoopt tot Magnalia Deïkerk, de naam van een ander kerkgebouw van de Gereformeerde Gemeente. Een tekst op de gevel daarvan werd meeverhuisd en op de westgevel aangebracht. Deze is afkomstig uit het Bijbelboek Handelingen en luidt: Wij horen hen in onze eigen taal van de grote daden Gods spreken. Zie ook Lijst van gemeentelijke monumenten in Groningen
Markt (Sittard)

De Markt is een plein in de oude binnenstad van Sittard. Geschiedenis Het oorspronkelijke marktplein van Sittard was gelegen op de huidige Oude Markt in het oudste gedeelte van de binnenstad. Toen de stad zich omstreeks het jaar 1300 fors uitbreidde werd het huidige, grotere marktplein aangelegd. De huidige Nieuwstraat maakte toen ook nog deel uit van het plein; het blok tussen deze straat en de Markt is pas later gebouwd. Het stadhuis is meerdere keren geheel vervangen. Het oorspronkelijke stadhuis, het Gewandthuis, moet er al in de 13e eeuw zijn geweest. Het stond op de plek waar nu een lunchroom is. Dit eerste stadhuis ging verloren bij het beleg van 1542. Er kwam een nieuw stadhuis midden op de markt, naar een ontwerp van de Italiaan Maximiliaan Pasqualini. Tijdens de Frans-Nederlandse Oorlog van 1677 werd Sittard grotendeels verwoest, inclusief dit stadhuis, waarvan de restanten uiteindelijk in 1775 zijn geruimd. Daarna was er lange tijd geen geld voor de bouw van een derde stadhuis; vanaf begin 19e eeuw deed het Dominicanenklooster enige tijd als zodanig dienst, en vanaf 1866 werd een lokaal van de stadsschool gebruikt. Uiteindelijk werd in 1871 alsnog begonnen met de bouw van een nieuw stadhuis aan de rand van de markt, op de hoek met de Rosmolenstraat. Het betreffende terrein was aangekocht voor 3500 gulden. Het ontwerp hiervoor was van Carl Weber. Dit neogotische stadhuis kwam drie jaar later gereed. Het stadhuis van Weber in 1962 weer afgebroken. Ervoor in de plaats kwam nu een vestiging van V&D. Dit pand kwam leeg te staan en raakte in verval na het faillissement van V&D eind 2015. Het is in 2024 overgenomen door modebedrijf Berden. Sinds 2018 zijn er ook plannen om hier het oude stadhuis te herbouwen. Beschrijving De Markt is centraal gelegen binnen de voormalige vestingwerken van Sittard en de meeste historische belangrijke wegen van de stad komen hier uit. Het plein is onderdeel van het beschermd stadsgezicht en telt in totaal vijftien rijksmonumenten, waaronder het hoekhuis op de hoek met De Gats, en de 17e-eeuwse Sint-Michielskerk. Tevens zijn vanaf de Markt meerdere andere monumenten zoals de Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart zichtbaar. Er bevinden zich hier tal van horecagelegenheden en de voormalige V&D-vestiging. Tot 2011 stond er in het midden van het plein een kiosk. Al sinds eeuwen vinden er warenmarkten plaats. Elke donderdag wordt hier de weekmarkt gehouden. Op zaterdag is er een kleinere (vers)markt. Daarnaast wordt het marktplein gebruikt voor uiteenlopende evenementen, waaronder het jaarlijkse carnaval. Iedere winter is hier een schaatsbaan aanwezig. Ook tijdens de kermis en de jaarlijkse Sint-Joepmarkt is de Markt het belangrijkste plein. De Markt vormt het begin- en eindpunt van meerdere straten, waaronder de belangrijkste winkelstraat de Limbrichterstraat en de Putstraat. De overkluisde Molenbeek loopt onder de westkant van de markt, maakt dan een haakse hoek en loopt vervolgens langs de noordkant en maakt wederom een hoek naar de Paardestraat. Aan de Markt zijn meerdere rijksmonumenten gelegen. Fotogalerij Externe links marktsittard.nl, homepage
Jaderná elektrárna Borssele

Jaderná elektrárna Borssele (nizozemsky Kerncentrale Borssele) je jediná jaderná elektrárna, která se nachází ve Nizozemsku, v provincii Zeeland. Nachází se v nejjižnější části Nizozemska, u hranic s Belgií. Elektřinu v ní produkuje jeden reaktor. Historie a technické informace Výstavba stanice započala v roce 1969 společností Siemens a blok elektrárny byl dokončen a spuštěn již v roce 1973. Disponuje jedním tlakovodním reaktorem o hrubém elektrickém výkonu 515 MW. Původní výkon byl 449 MW, ale po několikanásobné modernizaci turbíny byl jeho výkon zvýšen. Po odstavení jaderné elektrárny Dodewaard v provincii Gelderland v roce 1997 je to jediná nizozemská jaderná elektrárnu v provozu. Uran používaný v elektrárně pochází z Kazachstánu. V blízkosti této elektrárny je také uhelná elektrárna. Obě elektrárny vlastní společnost Elektriciteits Produktiemaatschappij Zuid-Nederland (EPZ), v překladu elektřinu produkující jihonizozemská společnost. Informace o reaktorech Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Borssele Nuclear Power Station na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Jaderná elektrárna Borssele na Wikimedia Commons