NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gemeenlandshuis Swanenburg

Het Gemeenlandshuis Swanenburg (ook wel: Huis Zwanenburg) was een van de historische gemeenlandshuizen van het Hoogheemraadschap van Rijnland, aan de Haarlemmerstraatweg in het dorp Halfweg. In 1517 werd voor het eerst melding gemaakt van een stenen huis op deze locatie, het 'Huis ter Hart', naast de sluizen. Tussen 1645 en 1648 werd door de beroemde architect Pieter Post het 'Huis Swanenburg' gebouwd. De stenen zwanen bij de poort van het huis herinneren hier nog aan. Vanaf 1735 werden hier dagelijks metingen gedaan van het weer. Deze zgn. 'Zwanenburgmetingen' zijn de eerste weermetingen gedaan in Holland. De resultaten worden nog steeds gebruikt voor historische overzichten. Een van de bewoners was in de 18e en vroege 19e eeuw de waterbouwkundige Christiaan Brunings. Na de droogmaking van de Haarlemmermeer in 1852 deed het Hoogheemraadschap afstand van het huis en werd het verkocht. Het gebouw werd verbouwd, de gevel werd op linker- en rechterhoek rechtgetrokken. Het gehele interieur werd uitgebroken t.b.v. de suikerfabricage. Vanaf 1863 was hier een suikerfabriek gevestigd, sinds 1881 geheten: Suikerfabriek Holland, sinds 1919 deel van de CSM. In het oude huis Swanenburg stonden tot 1950 verdampingsketels opgesteld. De suikerfabriek werd in 1992 gesloten. Het gebouw maakt deel uit van het complex SugarCity. Het dorp dat bij Halfweg in de Haarlemmermeerpolder ontstaan was, werd in 1913 Zwanenburg genoemd, naar de naam van dit huis. Van 1842 tot 1927 was er tegenover het huis het eerste station Halfweg; het stukje Haarlemmerstraatweg daar (ter hoogte van de overweg tot de westelijke sluis van Zijkanaal F) werd toen het Stationsplein genoemd. In december 2012 werd hier een nieuw station Halfweg-Zwanenburg geopend aan de noordzijde van de Haarlemmerstraatweg (N200), dat door een loopbrug over de autoweg heen wordt verbonden met het trottoir en fietspad bij het Huis Swanenburg aan de zuidzijde van de Haarlemmerstraatweg.
Grote of Sint-Michaëlskerk (Oudewater)

De Grote of Sint-Michaëlskerk is een gotische hallenkerk in het Utrechtse stadje Oudewater. De hallenkerk kwam in de 15de eeuw tot stand door de uitbreiding van een gotische kruiskerk, die op zijn beurt in de 13de eeuw een romaanse voorganger had vervangen. De drie beuken worden overdekt door houten tongewelven. De sacristie aan de zuidzijde van het koor dateert uit de 16e eeuw en wordt overdekt door ster- en netgewelven. Vanaf 1502 was aan de kerk een zeven-getijdencollege verbonden met betaalde en professionele zangers. De kerk is sinds 1572 of 1573 in protestantse handen. De kerk heeft een 14de-eeuwse toren, de Stadstoren, met een gewolfd zadeldak — een in deze streken ongewoon type — dat bovendien haaks op de kerk staat. De toren had oorspronkelijk een verdedigende functie. In de voet bevindt zich een noord-zuiddoorgang. Het naoorlogse carillon bevindt zich in een dakkapel uit 1601 en vervangt een ouder carillon. Dit oude carillon staat tentoongesteld in de kerk. Tot de inventaris behoort een 17de-eeuwse preekstoel, die oorspronkelijk in de Grote Kerk van Dordrecht stond en tijdens de laatste restauratie (1960-1968) in Oudewater werd geplaatst. Deze preekstoel uit 1592 is een belangrijk stuk van de Hollandse-renaissance ‘Kleinarchitektur’. Vanaf deze preekstoel werden op 6 mei 1619 de Dordtse Leerregels gepresenteerd. De kerk bezit een gotisch stenen doopvont, dat eeuwenlang begraven is geweest. Tijdens de renovatie van de kerk werd het doopvont teruggevonden onder de bestrating. Het doopvont stond oorspronkelijk in de doopkapel aan de westzijde van de kerk. Deze doopkapel is na de Reformatie afgebroken. De contouren van de kapel zijn aangebracht in de bestrating. In de kerk bevindt zich een grafmonument voor de in 1613 alhier begraven wetenschapper Rudolph Snellius. De kerk beschikt over een 28-stemmig hoofdorgel van Kam en Van der Meulen uit 1840. In 2008 is een Engels 12-stemmig koororgel geplaatst, oorspronkelijk geplaatst in St. Aubin op het eiland Jersey. Vaste bespeler van de orgels is stadsorganist Gerben Mourik. De kerk is in gebruik bij de Hervormde Gemeente Oudewater-Hekendorp die gelieerd is aan de stroming van de Gereformeerde Bond. Afbeeldingen Externe link Meer over de Grote of St. Michaëlskerk - Hervormdoudewater.nl
De Banken

De Banken is een duingebied gelegen aan de Westlandse duinenkust tussen Monster en Hoek van Holland. De Banken kennen een lange geschiedenis. Op de kaart van Nicolaus Cruquius uit 1712 is 'De Banck' al te zien als een ongeveer 500 meter brede polder, gelegen tussen een relatief breed duingebied en de Noordlandse dijk. Door landaanwinning aan de landkant en afslag aan de zeekant is de huidige vorm ontstaan. Natuur Het duingebied bestaat grotendeels uit een dubbele duinregel. Het is het smalste deel van de duinen van het Hoogheemraadschap van Delfland. Twee laaggelegen natte duinvalleien bij 's-Gravenzande geven dit duingebied zijn naam: De Banken. Het waterschap heeft in 2019 beheer van het ca. 90 ha grote natuurgebied overgedragen aan het Zuid-Hollands Landschap dat ook de omringende gebieden beheert. De Banken maken deel uit van het Natura 2000-gebied Solleveld & Kapittelduinen. Het is het noordelijkste deel van de Kapittelduinen. Vooral de natte laagten van duinvalleien zijn van grote betekenis voor planten en vogels. Het Hoogheemraadschap van Delfland heeft De Banken daarom benoemd tot 'waterparel': wateren met een bijzondere actuele of potentiële natuurwaarde. Ook de duinen zijn echter van grote waarde, zowel voor flora en fauna als landschappelijk. De Banken kennen een rijk broedvogelbestand, maar zijn ook belangrijk voor planten, paddenstoelen (waaronder wasplaten), insecten en amfibieën. Zo kent De Banken een grote populatie rugstreeppadden en zandhagedissen. In de winter zijn De Banken van belang voor overwinterende en langstrekkende vogels. Waterkering Een monument bij Slag Beukel herinnert aan de Watersnood van 1953, toen ongeveer honderd vrijwilligers de duinen ter plekke met zandzakken versterkten om het Westland voor overstroming te behoeden. Het duingebied was nog steeds een zwakke schakel in de zeewering, daarom is de duinenrij ter plaatse tussen 2008 en 2011 aan de zeezijde verbreed door middel van zandopspuiting uit zee. Strand en recreatie In De Banken zijn twee strandslagen: Beukel en Arendsduin. Bij Slag Beukel bevindt zich sinds 2017 op het strand een permanente strandtent waar in de zomermaanden kan worden gestrandzeild en die ook in de wintermaanden in de weekends geopend is voor recreanten. Aan de landzijde is bij Slag Beukel een grote parkeerplaats en een open fietsenstalling voor strandbezoekers. Slag Arendsduin bevindt zich op wandelafstand van themapark De Westlandse druif.
Lambertuskerk (Arum)

De Lambertuskerk is een kerkgebouw in Arum, in de Friese gemeente Súdwest-Fryslân. Beschrijving De kerk ligt op een ruim kerkhof in het midden van Arum en bestaat uit een gotiserend schip met een half ingebouwde toren met een open koepel. De toren is gemaakt naar plannen van architect Thomas Adrianus Romein. In de toren hangen twee luidklokken gegoten in 1949 door de gieterij Van Bergen (klokkengieterij) Het kerkgebouw is mogelijk oorspronkelijk gebouwd in 1200, maar in 1664 grotendeels verbouwd. Grote restauranties zijn geweest in 1837 na de brand op 12 februari 1836 en in 2008. Het is een rijksmonument. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Arum Kerken in Friesland Externe link Lambertuskerk op reliwiki.nl
DevelsteinCollege

Het DevelsteinCollege is een christelijke scholengemeenschap voor voortgezet onderwijs in de Nederlandse plaats Zwijndrecht en is een van de grootste middelbare scholen in de Zwijndrechtse waard. De school is vernoemd naar het voormalig kasteel Develstein. Het is ontstaan als een dependance van het Christelijk Lyceum (dat later is opgegaan in de fusieschool het Insula College) aan het Halmaheiraplein te Dordrecht. Niveaus en locatie Op het DevelsteinCollege wordt lesgegeven op het niveau van leerwegondersteunend onderwijs tot en met gymnasium. Het gymnasiumniveau wordt sinds het schooljaar 2005/2006 onderwezen; in het schooljaar 2011/2012 deed de eerste lichting gymnasium eindexamen. Op de hoofdvestiging aan de Develsingel zijn de afdelingen vmbo-t, havo en vwo. Op het Loket aan de Laurensvliet zijn de afdelingen vmbo-b en vmbo-k gevestigd. Vestigingen Het DevelsteinCollege heeft twee vestigingen: de hoofdvestiging aan de Develsingel in Zwijndrecht en de nevenvestiging het Loket aan de Burgemeester Jansenlaan. De hoofdvestiging bestaat sinds 2006 uit een Juniorcollege dat toen is gebouwd voor de eerste en tweede klassen, zodat zij aan de middelbare school kunnen wennen. Ook werd het oude gedeelte van de hoofdvestiging grondig verbouwd met een verbouwde vleugel voor de bètavakken. Voor de bètavakken werd een bètalab op het dak van de school gebouwd. Het Loket is een locatie waar beroepsonderwijs wordt gegeven; het gebouw is in 2008 gebouwd en daarvoor stond er een locatie van het DevelsteinCollege. Het Loket is ontstaan uit een samenwerking tussen de twee mbo-onderwijsinstellingen van Zwijndrecht, te weten het Walburg College en het DevelsteinCollege. Gymnasium Het Develsteincollege geeft leerlingen de mogelijkheid om vanaf de brugklas de brede vwo-opleiding, het gymnasium, te volgen. Leerlingen krijgen hierbij de extra vakken Latijn en klassieke culturele vorming vanaf de brugklas. In het tweede leerjaar krijgen de gymnasiasten ook het vak Grieks. De leerlingen hebben minder lesuren voor andere vakken om de uren van de klassieke vakken in het rooster te kunnen verwerken. Dit betekent dat de gymnasiasten zelfstandig moeten kunnen werken om met minder lesuren evenveel stof te kunnen verwerken. De gymnasiasten bezoeken verschillende klassieke musea om zo ook meer over de oudheid te leren. Het gymnasiumonderwijs heeft een bijzondere positie binnen het vwo met een eigen plaats en sfeer. Het Lokaal 213 op de tweede verdieping is dan ook gereserveerd voor de klassieke vakken. Dit lokaal is uitgerust met een podium en verschillende klassieke beelden. Eens per schooljaar geven tijdens de gymnasiumdag leerkrachten workshops over de Grieks-Romeinse wereld. De dag wordt afgesloten met een quiz en de gymnasiasten met de hoogste score worden geselecteerd om het DevelsteinCollege te vertegenwoordigen op de Ken-Je-Klassiekenquiz. In de bovenbouw gaan de gymnasiasten op werkweek naar Rome of Griekenland. Prijzen Bekende oud-leerlingen Peter van Dalen (1958), ambtenaar en politicus Monica Geuze (1995), vlogster en diskjockey Michiel Grauss (1970), ambtenaar en politicus Externe link DevelsteinCollege
Circustheater

The AFAS Circustheater is a musical theatre in The Hague, owned and operated by Stage Entertainment. History The theatre dates back to 1904, when it was designed by Wilhelmus Barnardus van Liefland and was built to house Circus Schumann during the summer season. When the publics interest in the circus declined, the theatre was transformed in 1964 to a regular theater to house concerts among others. Over the following decades the theatre started to deteriorate. Joop van den Ende, Stardust B.V. and Xelat Recrea B.V. acquired the theatre from the municipality of The Hague for the symbolic amount of ƒ 1,-. The consortium invested ƒ 25 million and transformed the site into the first open-end musical theatre of The Netherlands, the new theatre was designed by architect Meijs. The theatre is currently owned and operated by Stage Entertainment, the international live-entertainment company founded by Joop van den Ende. Sponsorship The theatre has had a sponsor since the re-opening in 1991. This started with VSB from 1991 till 2004, when VSB merged with Fortis changing the name into Fortis Circustheater. When the bank failed during the 2008 financial crisis the sponsorship stopped in 2010. In 2011 a new sponsor was found in AFAS, resulting in the current name of the complex. Productions Trivia In honour of its 100-year anniversary, Madurodam unveiled a replica of the building on 5 October 2004. References External links AFAS Circustheater Stage Entertainment Corporate
Циркус (театр)

«Ци́ркус» (нид. AFAS Circustheater) — театр в районе Схевенинген города Гааги, Нидерланды. История Цирк «Циркус Шуманн» (нид. Circus Schumann) был построен по проекту архитектора Вана Вифлянда. Для первых посетителей здание открыло двери 16 июля 1904 года. В летние сезоны до 1960-х годов здесь проходили различные цирковые представления. В последующие годы здание цирка использовалось в качестве концертной площадки. Здесь состоялся и сольный концерт известного пианиста Артура Рубинштейна в рамках его последнего турне в 1968 году. А в 1982 году в «Циркусе» состоялся финал «Национального фестиваля песен», из-за чего театр был переименован в «Курхаус». Ведущей фестиваля выступила Ленни Кюр. В 1991 году здание цирка за символическую плату 1 гульден приобретает голландский бизнесмен и продюсер Йоп ван ден Энде. Муниципалитет Гааги пошёл на такую сделку с условием, что ван ден Энде сделает из здания цирка полноценный театр. Уже в конце года на сцене предстал мюзикл «Отверженные», переехавший сюда из «Королевского театра „Карре“». По окончании его проката, театр закрылся на реконструкцию, которой руководил архитектор Арно Мэйджс. Обновлённый «Циркус» открылся мюзиклом «Призрак Оперы» 15 августа 1993 года. В 1998 году Йоп ван ден Энде создаёт театральную компанию «Stage Entertainment», которой сейчас и принадлежит театр «Циркус». 5 октября 2004 года в честь столетнего юбилея театра в парке миниатюр «Мадюродам» была установлена копия здания театра. В самом «Циркусе» прошли торжественные мероприятия. С февраля по март 2010 года «Циркус» становился площадкой для театральных раундов третьего сезона голландской версии проекта «X Factor» Постановки в театре Спонсорские названия За время своего существования театр «Циркус» несколько раз менял своё предназначение и название. Однако в названии всегда присутствовало слово „Циркус“. В последние несколько лет к нему добавляется приставка из названия компании-спонсора. Например, с августа 2011 года спонсором театра выступает компания «AFAS Software», поэтому театр носит официальное имя как «AFAS Циркус» (нид. AFAS Circustheater). До середины 2010 года назывался «Fortis Circustheater», а до середины 2004 года — «VSB Circustheater». Ссылки Официальный сайт театра (нид.)
Venemansmolen

De Venemansmolen of de Oude Molen is een korenmolen die in 1898 werd gebouwd aan de Venemansweg 7 te Winterswijk met onderdelen van de in Zaandam-Oost gesloopte houtzaagmolen De Goede Hoop. In 1997 heeft de molen de naam Venemansmolen gekregen. De Venemansmolen is een stellingmolen, ingericht voor het malen van graan en met een met dakleer gedekte houten achtkant. De stelling rust op zogenaamde kraaienpoten en zit op 7,40 m boven de grond. De molen heeft 1 koppel maalstenen met 16der blauwe stenen van 140 cm in doorsnede en een regulateur. Daarnaast is er een door een dieselmotor aangedreven maalstoel en een vervoerbare maalstoel met een aparte motor voor het ter plaatse malen bij de boer. In de molen staat een mengketel. De uit 1997 stammende, gelaste roeden zijn 22,86 m lang. Ze zijn gemaakt door het molenmakersbedrijf Vaags. De binnenroede heeft nummer 15 en de buitenroede nummer 14. De wieken van de binnenroede zijn voorzien van Ten Have-kleppen en de buitenroede is oudhollands opgehekt. Alle vier de wieken zijn voorzien van van Busselneuzen. De molen heeft een stutvang, bestaande uit vier stukken populierenhout en wordt bediend met een vangtrommel. Voor het luien (ophijsen) is er een sleepluiwerk. Om het bovenwiel zit voor het vangen een ijzeren band. De doorboorde bovenas dateert uit 1875, heeft het nummer 955 en is gemaakt door de ijzergieterij de Prins van Oranje. De as is later doorboord, omdat dat nodig was voor de bediening van de Ten Have-kleppen. De bediening van de Ten Have-kleppen gebeurt met de ketting van het kettingwiel bij de staart en loopt via een tandheugel. De kap wordt gekruid met een Engels kruiwerk. De molen werd van 1994 tot 1997 gerestaureerd. Hierbij werd de stenen onderbouw van boven enkele meters opgehoogd. Het opgehoogde deel loopt niet even schuin als het onderste gedeelte, maar is recht omhoog gemetseld, omdat anders de houten achtkant niet meer zou passen. Dieselmotor Naast de molen is in een apart gebouw een dieselmotor geplaatst van het merk Ruston & Hornsby, die verschillende werktuigen aandrijft, zoals een monarch bloemmolen, hamermolen, buil, wanmolen, schoningsmachine, trieur, koekenbreker en een haverpitter voor het pellen van haver. Overbrengingen De overbrengingsverhouding is 1 : 6,88. Het bovenwiel heeft 60 kammen en de bovenbonkelaar 27. De koningsspil draait hierdoor 2,03 keer sneller dan de bovenas. De steek, de afstand tussen de staven, is 14 cm. Het spoorwiel heeft 99 kammen en het steenspilrondsel 32 staven. Het steenspilrondsel draait hierdoor 3,09 keer sneller dan de koningsspil en 6,88 keer sneller dan de bovenas. De steek is 8 cm. Eigenaren 1898 - 1924: J.D. Venemans 1924 - 1952: G. Venemans 1952 - 1992: firma G. Venemans 1992 tot heden: Stichting Venemansmolen Externe link Ronald Stenvert e.a., Venemansmolen in: Monumenten in Nederland - Gelderland. Rijksdienst voor de Monumentenzorg/ Waanders uitgeverij, Zwolle 2000, blz. 337 Fotogalerij Externe link Eigen website
Arnhem post mill (1946)

A hollow post mill at the Netherlands Open Air Museum, Arnhem, Gelderland, Netherlands was originally built at Gouda, South Holland, Netherlands. It was dismantled in 1946 and re-erected at the museum. The mill has been restored to working order. History The mill was originally built to drain the Oude en Nieuwe Goudse Polder at Gouda, South Holland. It was dismantled in 1946 and re-erected at the Netherlands Open Air Museum, Arnhem, Gelderland. The mill was restored to working order in 2009. Description The mill is what the Dutch describe as a Weidemolen (English: Meadow mill). It is a small hollow post mill on a roundhouse. The mill is winded by tail vane. The buck and roundhouse are covered in boards. The sails are Common sails. They have a span of 5.90 metres (19 ft 4 in). The sails are carried on a wooden windshaft. The windshaft carries the brake wheel which has 32 cogs. This drives the wallower (9 cogs) at the top of the upright shaft. At the bottom of the upright shaft a centrifugal pump is driven. Public access The mill can be viewed externally during museum opening hours. See also Windmills in Arnhem De Hoop De Kroon Windmills in the Netherlands Open Air Museum Boktjasjker Het Fortuyn Huizermolen Mijn Genoegen Spinnenkop Arnhem post mill (1989) Arnhem smock mill (1960) References External links Openluchtmuseum webpage about the mill (in Dutch)
Weidemolen Arnhem I

De weidemolen (I) is een van de twee weidemolens in het Nederlands Openluchtmuseum te Arnhem. Van oorsprong stond dit molentje bij Gouda. In 1946 werd het herbouwd in het Nederlands Openluchtmuseum. Het molentje kan in principe malen in een circuit. De kleine roeden van de molen zijn daartoe voorzien van houten borden in plaats van de zeilen die men bij grotere molens ziet.
Joodse begraafplaats (Bergen op Zoom)

De Joodse begraafplaats ligt aan de Bergsebaan in Bergen op Zoom. Er staan 77 grafstenen. Vanaf 1783 werd de grond gepacht, nadat er in het begin van de 18de eeuw zich weer Joden vestigden in Bergen op Zoom. Geschiedenis Sinds de Middeleeuwen kende Bergen op Zoom al Joodse inwoners, maar deze werden, zoals op veel plaatsen, allemaal verdreven. Voordat Bergen op Zoom een eigen begraafplaats kreeg, werd de Joodse begraafplaats van Oudenbosch gebruikt. In 1809 werd op de begraafplaats een beheerderswoning gebouwd. De begraafplaats viel nogal eens ten prooi aan grafschenners. Om het moeilijker te maken de begraafplaats te betreden, werd in 1836 een sloot aangelegd. Het beheerdershuis verkeerde in 1839 in een vervallen staat en in 1841 werd daarom een nieuw huis gebouwd. Dit huis, alsmede de synagoge, kregen in 1896 een grote renovatie. Halverwege de Tweede Wereldoorlog werd de begraafplaats verplicht verkocht aan de bezetter. Ze kwam ongeschonden de oorlog door en kon in 1947 worden teruggekocht. De Joodse gemeenschap was echter te klein geworden. In 1958 werd de Joodse gemeente van Bergen op Zoom opgeheven en bij Tilburg gevoegd. Negen jaar later volgde een herindeling, waarna Bergen op Zoom onder Breda viel. De begraafplaats is nog in gebruik voor Belgische Joden, met name uit de provincie Antwerpen. Omdat er in België geen garantie kan worden gegeven tot een eeuwige grafrust (wat voor de Joden een absolute eis is), kiezen zij er voor om zich in Nederland te laten begraven. Vaak wordt gekozen voor de begraafplaats in Bergen op Zoom, de Joodse begraafplaatsen van het naburige Putte en de Joodse begraafplaats van het Limburgse Eijsden. De registers noemen meer dan 195 begravenen, terwijl er slechts 77 grafstenen bewaard zijn gebleven. Zoals de meeste Joodse begraafplaatsen in Nederland is de Joodse begraafplaats van Bergen op Zoom eigendom van het NIK, maar is het beheer in handen van de plaatselijke overheid. Zie ook Lijst van Joodse begraafplaatsen in Nederland
Beltbrug

De Beltbrug (brug 324) is een brug in Amsterdam-West De verkeersbrug verbindt de Tweede Hugo de Grootstraat met de Jan van Galenstraat in de s105 en overspant de Kostverlorenvaart. Vanaf de brug is houtzaagmolen De Otter goed zichtbaar. Vlak ten noordwesten van de brug ligt de Buysbrug, een voetgangers- en fietsersbrug. De brug is genoemd naar de gemeentelijke Centrale Asch- en Vuilnisbelt die in 1888 werd geopend op grondgebied van de gemeente Sloten. In 1896 werd dit gebied door Amsterdam geannexeerd. Geschiedenis De Beltbrug werd in 1932/1933 gebouwd als een basculebrug, hij verving een smalle dubbele ophaalbrug uit 1888. Er was ter plekke ook een kabelpontje dat voer tussen de Buyskade en de overkant van de Kostverlorenvaart. De nieuwe verkeersbrug werd opgeleverd met tramrails voor een geplande gemeentelijke tramlijn die hier echter nooit zou rijden. De rails zijn weer verwijderd. Ontwerper van de brug was de Amsterdamse School architect Piet Kramer. De gemetselde delen zijn opgetrokken uit gele baksteen en blokken natuursteen. Er is enig decoratief beeldhouwwerk, maar geen beelden of siersmeedijzeren balustrades. Opmerkelijk is het brugwachtershuisje. Dit is, net als het andere metselwerk, uitgevoerd in lichtgele baksteen en de vorm is hoekig. Het zou daardoor beter aansluiten bij de woningen in de nabije wijk Landlust die omstreeks dezelfde tijd werd gebouwd. De brug werd opgeleverd met zeer zware plaatijzeren deuren en houten planken als rijdek. Beide verdwenen in de loop der jaren, de deuren in de jaren 1970. Toen de houten rijdekken werden vervangen moest het contragewicht verzwaard worden. De brug had vaak reparatie nodig, in de zomer van 2007 werd hij ten slotte grondig gerenoveerd. De rijweg werd enige tijd afgesloten voor gemotoriseerd verkeer terwijl voor voetgangers en fietsers een noodbrug werd aangelegd. Op 30 oktober 2007 werd de brug aangevaren door het motorvrachtschip 'Vincent' dat daarbij de stuurhut verloor. De brug liep alleen verfschade op. Bediening Tot 2017 werd de brug door een brugwachter bediend. In dat jaar is electronica aangelegd om bediening op afstand mogelijk te maken. Het brugwachtershuis werd verkocht aan een hotelketen. De automatisering bleek niet te werken, de Beltbrug wordt sindsdien bediend door een medewerker van Waternet die zich ter plekke begeeft om de brug te openen. Openbaar vervoer Jarenlang reden de buslijnen 14/33 en 21 over de brug evenals een aantal streeklijnen van Centraal Nederland, Enhabo en NZH. In 2024 rijden hier bus 18 en bus 80 van Connexxion. Afbeeldingen Zie ook Bruggen van Amsterdam Oude Kleine Beltbrug, Nieuwe Kleine Beltbrug en Grote Beltbrug, bruggen in Denemarken