NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Гронингенский университет

Гронингенский университет (Университет Гронингена, нид. Rijksuniversiteit Groningen) — один из самых престижных и в то же время крупнейших и старейших университетов в Нидерландах. Расположен в одноимённом городе. Основан в 1614 году, с тех пор выпустил более 100 000 студентов. Имеет 9 факультетов и 9 межфакультетских научно-исследовательских центров и институтов. Является членом группы Коимбра. Первым ректором университета был Уббо Эммиус. Факты и цифры Включает в свой состав Медицинский университет — больница Гронингена (UMCG). 30.041 студента 6254 студентов первого года обучения 491 профессора (включая UMCG) 1758 аспирантов (включая UMCG) 5608 сотрудников (включая UMCG) 9 факультетов, 15 аспирантур 55 бакалаврских и 111 магистрских программ обучения 642 млн евро годовой оборот Все данные по состоянию на 1 сентября 2014 года. Университет Гронингена входит в первую тройку европейских университетов в областях: экология, науки о материалах, химия, астрономия. Другие сильные исследовательские группы специализируются в области: нанотехнологий, физики, молекулярной биологии, микробиологии, медицинских наук, неврологии, социологии, философии, теологии, археологии и искусства. Каждый год более чем 5000 публикаций исследований поступают в печать, и в среднем 260 аспирантов удостаиваются докторской степени. Факультеты Факультет искусств; Факультет математики и естественных наук; Факультет медицинских наук; Факультет наук о пространстве; Факультет поведенческих и социальных наук; Факультет права; Факультет теологии и религиозных исследований; Факультет философии; Факультет экономики и бизнеса; Известные преподаватели Франклин Рудольф Анкерсмит, историк. Иоганн Бернулли, пионер в области исчисления. Бьянки-Бандинелли, Рануччо — археолог и историк культуры. Кейс Верхейл — филолог-славист, переводчик, автор исторических романов. Якобус Каптейн, первооткрыватель доказательства вращения галактик. Виллем Фредерик Херманс, писатель. Йохан Хёйзинга, историк. Фриц Цернике, лауреат Нобелевской премии по физике. Феринга, Бернард, лауреат Нобелевской премии по химии. Известные выпускники Иоганн Генрих Альтинг (1583—1644) — немецкий богослов. Антони Кристиан Винанд Старинг (1767—1840) — нидерландский писатель и поэт. Роберт Грун — гребец, призёр чемпионата Европы по академической гребле 1963 и 1964 года. Вим Дуйзенберг — первый президент Европейского центрального банка. Вюббо Оккелс — первый голландский астронавт. Эдгарс Ринкевичс — министр иностранных дел Латвии. Питер Йеллес Трульстра (1860—1930) — нидерландский политический деятель, писатель. Алетта Якобс, первая студентка университета в Нидерландах. Примечания Ссылки Сайт университета Архивная копия от 24 марта 2010 на Wayback Machine Научные исследования Практическая информация Веб-камера Аэрофотоснимки Университета Гронингена Новости Университета Гронингена на русском языке
Universitetet i Groningen

Universitetet i Groningen (nederländska: Rijksuniversiteit Groningen - RUG), som är ett av Nederländernas äldsta universitet, grundades den 23 augusti 1614 av Ubbo Emmius. Fram till 1876 var undervisningsspråket latin. Vid universitetets 10 fakulteter är cirka 20 000 studenter inskrivna vilket gör det till Nederländernas tredje största universitet efter Amsterdams och Utrecht. Sedan universitetet grundades har över 100 000 studenter tagit sin examen där. Universitetet är med i Coimbragruppen. Externa länkar Universitetets i Groningen webbplats
Borsa d'Amsterdam

La Borsa d'Amsterdam o Borsa de Berlage (Beurs van Berlage) és un dels grans monuments de l'arquitectura neerlandesa del segle xx. És un edifici en maons construït de 1898 a 1903. És el primer gran encàrrec d'un arquitecte desconegut fins a aquell moment, Hendrik Petrus Berlage: aquest projecte que el va fer cèlebre al món sencer. Amb una longitud de 141 metres, l'edifici s'erigeix sobre una riba del riu Amstel que anteriorment va acollir els vaixells de comerç i que s'acabava d'assecar, aquest edifici era destinat a albergar tot les operacions de borsa. El Museu de la Borsa de Berlage va obrir les portes el 2003 i permet que una part d'aquest edifici sigui permanentment obert al públic. És també la seu de l'orquestra filarmònica neerlandesa. Història Establerta fa quatre segles, la borsa d'Amsterdam és considerada com la borsa més antiga del món. La negociació de les accions va començar gràcies a la societat Verenigde Oostindische Compagnie, una gran companyia de navegació a la recerca permanent de fons per finançar el negoci de mercaderies amb l'Extrême-Orient. Les accions eren activament intercanviades a el Damrak, un carrer d'Amsterdam prop dels locals actuals d'Euronext al 5, Beursplein. Al començament, només es negociaven les accions a lliurament immediat, però ràpidament es va la negociació d'opcions i contractes a termini. El 1607, el consell municipal va confiar a l'arquitecte Hendrick de Keyser la construcció d'una borsa de matèries primeres, que s'obrí el 1611. Des d'aquell moment i per primera vegada, les transaccions es produïen en un lloc específic per a aquesta funció. Al segle xvii, la importància de la borsa va créixer de forma important amb la negociació d'un nombre creixent d'accions de la Companyia Neerlandesa de les Indies Orientales (fundada el 1602), en una proporció deu vegades superior a la Companyia Britànica de les Indies Orientales i l'aparició de la negociació d'obligacions. El primer edifici construït va caure i es va abandonar el 1835, després del qual la borsa es va traslladar diverses vegades per establir-se el 1913 a l'emplaçament actual. Enllaços externs Advfn - Pati de la Borsa d'Amsterdam Arxivat 2006-11-24 a Wayback Machine.
Beurs van Berlage

La Beurs van Berlage (Bolsa de Berlage), es un edificio situado en la avenida Damrak, en el centro de la ciudad de Ámsterdam. Fue diseñado como sede de la Bolsa de Valores y de materias primas, por el arquitecto holandés Hendrik Petrus Berlage y construido entre 1896 y 1903. Desde el año 1988 es utilizado como centro cultural de exposiciones y conferencias. El edificio está construido de ladrillo rojo, con tejado de hierro y cristal, su exterior es sólido, y totalmente austero, con frisos de cerámica, dominado por una alta torre. Su entrada se encuentra bajo la gran torre del reloj, en el interior se abren tres amplias salas dedicadas primitivamente a lugar de las transacciones de cereales, materias primas y los valores, con oficinas e instalaciones comunales agrupadas en torno a ellas, destacan sus grandes muros continuos de ladrillo sin ningún revestimiento, solo enriquecidas con dinteles de cerámica de vivos colores, y unos grandes arcos semicirculares, que recuerdan el trabajo de los arquitectos Henry Hobson Richardson y Frank Lloyd Wright, contemporáneos norteamericanos de Berlage. Este edificio fue un precedente de los trabajos de la Escuela de Ámsterdam. En 1990, fue incluido entre los 100 mejores sitios del patrimonio neerlandés. Véase también Anexo:100 mejores sitios del patrimonio neerlandés Referencias Glancey, Jonathan. Siglo XX, arquitectura. Lisma ediciones. ISBN 84-95677-38-5. Gravagnuolo, Benedetto. Historia del urbanismo en Europa 1750-1960. Ediciones Akal. ISBN 978-84-460-0627-5. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Beurs van Berlage.
Veroneseplantsoen

Het Veroneseplantsoen is een parkje in Amsterdam-Zuid, Oud-Zuid, Apollobuurt. Het parkje kreeg per raadsbesluit van 31 oktober 2017 haar naam; een vernoeming naar kunstschilder Paolo Veronese. Het ligt in geklemd tussen de Veronesestraat (noord), Raphaëlstraat (west), Gerrit van der Veenstraat (zuid) en Michelangelostraat (oost), die al in de jaren twintig hun naam kregen. Het vormt ten opzichte van de Minervalaan in de symmetrische opzet van de buurt de tegenhanger van het Adama van Scheltemaplein. Het plantsoen kent geen huisnummers en bebouwing, behalve een gasregelruimte uit 1972. Er staat geen kunst in de openbare ruimte in of aan het plantsoen. Wel bevat het plantsoen het werk van twee bekende architecten. Pieter Lucas Marnette ontwierp een elektriciteitskast, die aan de noordzijde staat; uitvoering past binnen de stijl van de Amsterdamse School. Aan de oostkant van het plantsoen staat een klimrek van het type Iglo van Aldo van Eyck. De omschreven objecten werden ontworpen voor de Dienst der Publieke Werken. In 2017 kreeg het plantsoen een opknapbeurt.
Circa Amsterdam

Circa Amsterdam, tussen 2018 en 2023 Amsterdome geheten, is een congrescentrum, met plek voor 2.500 bezoekers aan de Seineweg, bij de Basisweg in Amsterdam-Westpoort. De oude naam was een samentrekking van Amsterdam en Aviodome, de vroegere functie van het gebouw van 1971 tot 2003, het Nederlandse museum voor lucht- en ruimtevaart, gehuisvest op Schiphol. Aviodome In 1971 werd onder de naam 'Aviodome' een nieuw museum voor lucht- en ruimtevaart op Schiphol geopend. Het hoofdgebouw was een geodetische koepel van aluminium en was ontworpen door de Amerikaan Richard Buckminster Fuller. Het was destijds de eerste geodetische koepel in Europa en de grootste geodetische koepel ter wereld. Het grootste gedeelte van de vliegtuigen in de collectie was hierin te bezichtigen. De geodetische koepel geldt als de sterkst mogelijke, ruimtelijke constructievorm. Hoe groter je de bol maakt, hoe sterker die wordt. De grote kracht van de koepel is dat die tegelijkertijd licht van gewicht is én zelfdragend. Er zijn dus geen pilaren op steunen nodig in de koepel. De grote doorbraak van Buckminster Fuller volgde tijdens de Wereldexpo van Montreal in 1967, waar hij zijn concept presenteerde. Daarna werden tienduizenden van zulke koepels gebouwd over de hele wereld. De hele constructie werd gemaakt in de Verenigde Staten en daarna verscheept naar Amsterdam. De meer dan 1.100 ruitvormige aluminium platen werden daar een voor een in elkaar gezet. De koepel heeft een hoogte van 24 meter en een spanwijdte van maar liefst 60 meter. In 1971 opende het museum zijn deuren. Met de bouw was zo'n 3,8 miljoen gulden gemoeid, voornamelijk bekostigd door KLM, Fokker en de Nederlandse overheid. De collectie van Aviodome bleef groeien, waardoor na verloop van tijd de koepel op Schiphol te klein werd. Ook had de luchthaven de grond nodig voor een andere bestemming. In 2003 verhuisde het museum daarom naar Lelystad Airport, waarbij de naam werd gewijzigd in Aviodrome. Het gebouw stond hierna leeg. Sloop dreigde, tot zich op het laatste moment een koper aandiende. Daarmee werd het iconische gebouw gered. In 2004 werd de koepel gedemonteerd. De onderdelen werden opgeslagen in 29 zeecontainers. Amsterdome en Circa In 2018 werd de koepel weer in elkaar gezet op een nieuwe locatie aan de Basisweg, bij de Seineweg in Amsterdam-Westpoort. Het gebouw biedt sinds november 2018 onder de naam Amsterdome onderdak aan een congrescentrum, met plek voor 2.500 bezoekers. Voor de herbouw en inrichting werd op grote schaal gebruikgemaakt van gerecyclede materialen. Het congrescentrum werd op 1 april 2023 onder een nieuwe eigenaar heropend als Circa Amsterdam. Foto's Externe link www.circa.nl
Jubileumbank Vondelpark

De Jubileumbank Vondelpark of Oprichtersbank is een gedenkbank in het Vondelpark in Amsterdam-Zuid. Versie 1 Op 14 april 1939 onthulde Chr. P van Eeghen de "eerste jubileumbank". Deze bank was een schenking van het personeel aan het bestuur van het Vondelpark. De reden was het vijfenzeventigjarig bestaan van een park tussen de Stadhouderskade en de Amstelveenseweg; het park ging in 1865 open met als naam Nieuwe Park. Vijfenzeventig jaar later was de Vereniging tot oprichting van een rij- en wandelpark te Amsterdam nog steeds eigenaar van het park, dat in 1897 Vondelpark was gaan heten en pas in 1953 aan de gemeente Amsterdam werd overgedragen. De in 1939 onthulde bank stond voor het Rosarium en had een sluitsteen in het midden met de tekst: Op den 14den april 1939werd deze steen door het personeel aangeboden aan het bestuurby het 75 jarig bestaan van het park. Het straatmeubel liep in een halve cirkel en bestond uit zeven zitelementen met vijf bollen op de rugleuningen. In drie van die leuningen waren de namen van 32 van de 34 oprichters gegraveerd. Versie 2 In 1960 kwam een tweede versie van de bank, een replica: zeven zittingen op een gemetselde voet. Hierin werden dezelfde 32 namen van oprichters steenvast vereeuwigd. De letters vervaagden in de loop der tijd door verwering en schoonmaak, ook de bank zelf raakte in verval. Versie 3 In het kader van een langdurige renovatie van het park, die duurde van 1999 tot 2010 werd er op 14 april 2010 een derde versie onthuld. Het ontwerp van beeldend vormgever Geert Lebbing ging uit van het hergebruik van de zeven “zittingen” uit de vervallen 1960-versie. Hij plaatste deze stenen zittingen opnieuw een halve cirkel en vatte ze in een halfronde cortenstalen achterwand. In die stalen band zijn de namen van de oprichters overeenkomstig de vervaagde namen en middentekst uitgefreesd, met in het midden nu de tekst: Op april 1939bij het 75-jarig bestaanwerd een jubileumbank onthuld met de namen van de oprichters van het Vondelpark.Deze zogeheten Oprichtersbank werd in 1960 geheel vernieuwd.Met de zittingen daarvan is deze bank in 2010 uitgevoerd. Onder de bank is te lezen: Vondelpark 1864 Deze jubileumbank eert de oprichters van het rij- en wandelpark te Amsterdam 2010 Vondelpark. De onthulling vond plaats op 14 april 2010.
De spreeuwen

De spreeuwen is een gebouw en artistiek kunstwerk in Amsterdam-West, wijk Houthavens. Gebouw Bij de nieuwe bebouwing van de wijk Houthavens liet woningcorporatie Ymere een woningcomplex op het kunstmatig aangelegde Wiborgeiland bouwen. Het betrof een complex van 69 woningen met parkeergarage naar ontwerp van Stefanova Architecten in een stedenbouwkundig plan van Sjoerd Soeters. Het complex kreeg de titel De spreeuwen mee. Een spreeuw was rond 1900 een term binnen de havenarbeid voor jonge knullen die goederen uit de schepen laadden, sorteerden, wogen en opsloegen in de pakhuizen op de kades en als een vlucht samenwerkende spreeuwen neerstreken bij een aangemeerd schip. Het pand moet bij afronding van de totale bebouwing hier als een soort pakhuis aan het water staan. Origineel zou de naam De spreeuwen op de voorgevel op de kuif prijken, maar daar werd van afgezien. Kunstwerk Ymere gaf een opdracht aan kunstenaar Piet Parra om het complex te voorzien van een kunstwerk. Parra kwam met een opvallend grote blauwe appel met rood/groen kroontje op rode benen en blauw/witte hogehaklaarsjes. Die appel van polyester werd hoog zittend aan de gevel geplaatst. De appel lijkt er betekenisloos te zitten. Het maakt echter deel uit van een tweedelig kunstwerk dat begint aan een ander eind van de gevel. In een betonnen paneel naast de ingang zijn spreeuwen afgebeeld, die achter dezelfde appel aanzitten; de appel op het dak stelt de aan de spreeuwen ontsnapte appel voor. Tussen beide kunstwerken is boven een ingang nog een lithografisch betonnen tableau te vinden met de naam van het complex.
Jamia Taibah Mosque Amsterdam

The Taibah Mosque is a (Indo-Surinamese) mosque in Amsterdam, the Netherlands. It is affiliated with World Islamic Mission and subscribe to Sunni Barelvi ideology of Islam. It has Jamia Madinatul Islam as center of Islamic learning. In state of Noord-Holland, it is located on Karspeldreef south of Kraaiennest metro station. There is a name which also mentioned in this mosque that is H.E Shah Ahmad Noorani Siddiqi, a prominent figure and leader of World Islamic Mission who help spread Islamic teachings in several parts of Europe and in south Asia. mission. The mosque was founded by Surinam born Muhammad Yunus Gaffar (1940-2020) and designed by architect Paul Haffmans. The mosque is mainly attended by people of Surinamese, Indian and Pakistani descent. The building is adorned with round domes and high minarets. The building is a combination of foreign Islamic features and modern materials and forms. The mosque was designed by the Dutch architect Paul Haffmans and was completed in 1985. Many visitors and residents are proud to call the building and therefore 'the pearl of the Bijlmer‟. Haffmanns combined a traditional mosque building (with minarets, dome and mihrab) with modern building materials. Hazrat Allama Mufti Shafiq-ur-Rehman Mishabi Noorani, a Barelvi graduate from Jamia Ashrafia, Mubarakpur is prayer leader (Imam) of the mosque. See also World Islamic Mission References External links Official website
Moskee Taibah

De Moskee Taibah of Djame Masjid Taibah is een (Surinaams-Hindostaanse) moskee in Amsterdam-Zuidoost. Ze is gelegen aan de Karspeldreef ten zuiden van metrostation Kraaiennest. De moskee is na grote wens van pionier Mohammed Radja Imamdi, beter bekend als Mustafa en met steun van Imam Shah Ahmed Noorani Siddiqui gerealiseerd door de in Suriname geboren Mohamed Idris Luqman (1950-1999) en de gemeenschap van Amsterdam Zuidoost. De moskee Taibah is een moskee die voornamelijk bijgewoond wordt door moslims, uit Suriname, India en Pakistan. Het gebouw wordt gesierd met ronde koepels en grote minaretten. De bouwkunst is geïnspireerd door de moskeeën uit Pakistan en India. Het gebouw is dan ook een combinatie van uitheemse islamitische kenmerken en moderne materialen en vormen. De moskee is ontworpen door de Nederlandse architect Paul Haffmans en kwam in 1985 gereed. Veel bezoekers en bewoners zijn trots en noemen het gebouw dan ook de witte parel van de Bijlmer. Later bleek echter de huidige ruimte, waar ongeveer 500 bezoekers in konden, te klein te zijn. Het aantal bezoekers nam in de jaren negentig flink toe. In 1998 vond daarom met veel dank aan Mohammed Joenoes Abdul-Gaffar een grootscheepse verbouwing plaats. Daarbij werden drie extra koepels geplaatst en de minaretten verbouwd. De extra koepels zorgen voor een betere akoestiek in het gebouw, waardoor de imam een grotere menigte zonder stemverheffing kan toespreken. Na de verbouwing biedt de moskee plaats aan zo’n duizend bezoekers. Op een gemiddelde dag ligt het aantal bezoekers voor het middaggebed op de zevenhonderd, met feestdagen zijn dat er altijd meer. De moskeeruimte is naar Mekka gericht. Het gebouw is opgetrokken in een betonskelet. Haffmanns combineerde een traditioneel moskeegebouw (met minaretten, koepel en mihrab) met moderne bouwmaterialen. Externe link Officiële website Zie ook Lijst van moskeeën in Nederland
Kandelaarkerk (Groningen)

De Kandelaarkerk is een voormalige kerk aan de Hamburgerstraat in de Nederlandse stad Groningen. Het gebouw werd gebouwd in opdracht van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt en was een ontwerp van de architecten Pit van Loo en Sikke van der Mei. De vrijgemaakten vertrokken in 1999 naar de Oosterkerk. Nadat het gebouw nog kortstondig was gebruikt door een Antilliaans kerkgenootschap werd het in 2000 verkocht. Het is sindsdien in gebruik als kinderdagverblijf. Het gebouw is een gemeentelijk monument. Zie ook Lijst van gemeentelijke monumenten in Groningen
Trintelzand

Trintelzand (Sable Trintel en néerlandais) est une réserve naturelle faisant partie du Parc national de Nieuw Land aux Pays-Bas. Trintezand est situé au nord-est du Markermeer, il est adjacent et à l'ouest de l'Houtribdijk, là où la profondeur du lac est faible, environ 2 m. Cette réserve naturelle se compose de marais, de bancs de sable, de barrages, de vasières et de bancs de roseaux, d'une superficie totale de 532 ha. Elle a été construite par le Rijkswaterstaat en 2019 et 2020 dans le cadre du projet de renforcement de l'Houtribdijk, dans le cadre du programme national de protection contre les inondations, dans lequel les digues du Markermeer et de l'IJsselmeer ont été renforcées. Fonction Ce projet allie sécurité aquatique, nature et qualité de l'eau. Une grande partie de cette nouvelle réserve n'est pas immédiatement visible, car elle est sous-marine. Grâce à son apport au milieu marin, de nouvelles espèces végétales et animales pourront se développer dans le markermeer et la qualité de l'eau sera améliorée . Réalisation Historiquement, il avait d'abord été prévu de réaliser ces travaux dans la baie de Hoorn. Ce projet a été réalisé en deux phases appelées Trintelzand A et Trintelzand B. Trintelzand A, de 270 ha a été terminé en 2020. C'est une zone marécageuse composée de boues résiduelles extraites à proximité immédiate. Cette zone se compose de bancs de sable, de marécages et d'eaux peu profondes sous le vent des berges sablonneuses. Ensemble, ces habitats formeront une baie peu profonde, avec de nombreux champs de plantes aquatiques et des roselières. Ils deviendront des frayères et un habitat pour les poissons et autres animaux aquatiques, qui à leur tour devraient fournir de la nourriture pour les oiseaux, tels que les canards morillons, les sternes pierregarin et les grèbes. Fin 2019, la deuxième phase de Trintelzand a été lancée. Cette extension de 155 ha, plus au nord, a un caractère plus sec et sera principalement constituée de bancs de sable, qui pourront librement changer de forme au fil du temps. Les berges sablonneuses étaient déjà vertes à partir d'avril 2020. Références Voir aussi Articles connexes Marker Wadden Portail des Pays-Bas Portail des lacs et cours d'eau Portail des îles
Internationaler Naturpark Bourtanger Moor-Bargerveen

The Internationaler Naturpark Bourtanger Moor-Bargerveen (engl. Bourtanger Moor-Bargerveen International Nature Park) is a nature reserve in the west of the German state Lower Saxony as well as in the North-East of the Netherlands. Mostly this nature reserve is spread out over the German counties Emsland, Grafschaft Bentheim and the Dutch province Drenthe. The landscape within the nature park is characterised by big peat areas, heather, small lakes and a very low human population density. The Bourtanger Moor-Bargerveen International Nature Park was founded on June 1, 2006. Bourtanger Moor Bourtanger Moor, the German part of the reserve, has a size of around 140 km2 (54 mi2). Originally Bourtanger Moor had a size of 3,000 km2 (1,200 mi2) which shows that nowadays the remaining part covers just a small area of its former dimension. The nature reserve is the home of several special plants like common cottongrass and drosera and endangered animals like the viviparous lizard, grass snake, short-eared owl and European nightjar can be found in this reserve. Bargerveen The Dutch part of the reserve was designated a protected area in 1992 as Natuurreservaat Bargerveen (Bargerveen Nature Reserve). It has a size of 2,600 ha (6,400 acres) and consists mainly of bog. References External links http://www.naturpark-moor.eu (German) http://www.umwelt.niedersachsen.de/master/C24290611_N24290672_L20_D0_I598.html (German) http://www.umwelt.niedersachsen.de (German) http://www.erdoel-erdgas-museum-twist.de (German) http://www.moormuseum.de (German) https://web.archive.org/web/20100415215906/http://www.bentheimer-landschaf.de/schutzgebiete.html (German) https://web.archive.org/web/20070928044323/http://www.staatsbosbeheer.nl/ontdek/bijzonderenatuurgebieden/details.asp?LOC_ID=36 (Dutch)