NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sint-Bonifatiuskerk (Dordrecht)

De Sint-Bonifatiuskerk is een kerkgebouw aan de Wijnstraat in de stad Dordrecht, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De hallenkerk dateert uit de periode 1823-1826 en werd ontworpen in neoclassicistische stijl door stadsarchitect P. Plukhooy. De kerk heeft een houten toren op de voorgevel. Het interieur bestaat uit zuilen met composietkapitelen en houten tongewelven. Het altaar en de preekstoel dateren uit 1827. In 1903 werd een nieuwe pastorie achter de kerk gebouwd aan de Kuipershaven. Het ontwerp is van de Dordtse architect Carel Tenenti. Het poppodium Bibelot was in de kerk gevestigd van 1981 tot maart 2013. Toen werd het pand in gebruik genomen als jongerencentrum. Zie ook Lijst van Waterstaatskerken
De Hellemolen

De Hellemolen is een voormalige korenmolen aan de Rijksweg 76 in Reek (gemeente Maashorst), Noord-Brabant. Deze witgeschilderde stenen beltmolen uit 1832 verving een uitgebrande standerdmolen. In de jaren 50 van de 20e eeuw was de molen onderdeel geworden van een café; naderhand werd er een restaurant in gevestigd. Met uitzondering van het bovenwiel is het gaande werk uit de molen verwijderd. In juli 2014 werd begonnen met de noodzakelijke restauratie van de toen niet meer draaivaardige molen. In december 2015 werd de gerestaureerde kap weer op de molen geplaatst en in juni 2016 volgden de roeden. De molen is nu weer draaivaardig.
Natuureiland Sophiapolder

Het Natuureiland Sophiapolder in de Nederlandse provincie Zuid-Holland is een eiland in de rivier de Noord en de parallelstroom de Rietbaan, een smalle aftakking van de Noord aan de kant van Hendrik-Ido-Ambacht. De Sophiapolder ontstond in 1856, toen bankier en grondbezitter H. de Kat van Alblasserwaard in Dordrecht drie zandbanken met een dijk verbond en drooglegde. Het kreeg de naam van de toenmalige koningin der Nederlanden, Sophie van Württemberg, en bestond tot 2011 grotendeels uit weilanden en akkers, met in de noordpunt enkele scheepssloperijen en arbeidershuisjes. Teruggave aan de natuur Onder het eiland door ligt de naar het eiland genoemde Sophiaspoortunnel, onderdeel van de Betuweroute, aangelegd in 1998-2001. In 1996 werd besloten dat het eiland teruggegeven werd aan de natuur, als compensatie voor de aanleg van de tunnel. Sindsdien is het eiland ontruimd, de bovenste grondlaag afgegraven en in 2011 is de dijk op twee plaatsen doorgestoken en het eiland overgelaten aan de werking van eb en vloed. Zo ontstond een moerasachtig deltagebied met zoetwatergetijden. Het verbindt de Alblasserwaard met de Hoeksche Waard, en maakt daarom deel uit van de Ecologische hoofdstructuur. Natuurgebied Toegang tot het eiland is met een voetveer dat in van maart t/m oktober op woensdag, zaterdag en zondag wandelaars overzet. In de winter is er een keer per maand een overtocht. Op het eiland is een bezoekerscentrum van het Zuid-Hollands Landschap en een wandelpad over de zuidelijke helft van de ringdijk, met een vlonderpad dat dwars door de kwelder zigzagt. Midden in de kwelder is een vogelkijkhut. De noordelijke helft van het eiland is niet voor publiek toegankelijk. Galerij Bronnen
Korenmolen (Rockanje)

De korenmolen van Rockanje is een in 1718 gebouwde korenmolen in het Zuid-Hollandse Rockanje, als opvolger van een in het jaar ervoor omgewaaide standerdmolen. Na zes standerdmolens op dezelfde plek, waarvan de oudste in 1388 was gebouwd, was dit de eerste stenen molen. Deze kon niet omwaaien, een lot dat alle standerdmolens op de dijk had getroffen. De naamloze molen met drie koppels stenen is voor het laatst in 1988 gerestaureerd; nadien is de toestand achteruitgegaan en stond de molen een aantal jaren stil. Sinds begin 2008 heeft de molen een nieuwe eigenaar, de molen in 2008 - 2009 heeft laten opknappen. De molen draait weer sinds voorjaar 2009.
Nederheide (bosgebied)

De Nederheide is een bosgebied van 463 hectare dat zich bevindt ten noorden van de lijn: De Mortel-Bakel-Milheeze. In het noorden sluit het gebied aan op het landgoed Stippelberg. Hoewel deze oorspronkelijk woeste grond in het begin van de 20e eeuw ontgonnen is en met Grove den beplant, is deze grond nooit door particulieren gekocht maar altijd gemeentelijk bezit gebleven. Ook tegenwoordig behoort het tot de gemeente Gemert-Bakel. Momenteel streeft men naar een meer natuurlijk bosbeheer. Heidevelden zijn niet meer aanwezig uitgezonderd enkele kleine plekjes 'klapzand' in het uiterste westen van het gebied. Wandelingen zijn uitgezet die onder meer beginnen aan de Bakelseweg, ten zuiden van De Mortel. Verder loopt er een middellange afstandswandeling van 22 km door het gebied die de Nederheide Route heet. Omgeving De Nederheide sluit nauw aan bij het zeer uitgestrekte landgoed en bosgebied de Stippelberg dat eigendom is van Natuurmonumenten. in het noorden en nog verder noordelijk het Beestenveld van Staatsbosbeheer. Samen met de Stippelberg en Het Beesteveld maakt het deel uit van een zeer uitgestrekt aaneengesloten bosgebied van circa 1700 hectare. In het zuiden liggen de kommen van Bakel en Milheeze, en een zeer grote zandafgraving die uiteindelijk tot een recreatieplas de Bakelse Plas zal leiden, en een recreatiepark met onder andere een golfbaan. Aansluitend in het zuidwesten vindt men het Grotelsche Bos.
Uitgeestermeer

Het Uitgeestermeer in de Nederlandse provincie Noord-Holland ligt ten oosten van de A9 ter hoogte van Uitgeest. Net als het zustermeer Alkmaardermeer is het onderdeel van het Alkmaarder en Uitgeestermeer. Het Uitgeestermeer is in tegenstelling tot het Alkmaardermeer ondiep; in het midden van de vaargeul is het maximaal 2,5 m diep. Daarbuiten is het ca. 1,5 m diep. Het Uitgeestermeer is geschikt voor kleine watersport. Bij het strand van Dorregeest en Zwaansmeer wordt gewindsurft en gezwommen. In tegenstelling tot het Alkmaardermeer heeft het geen passagefunctie, behalve voor kleine vaartuigen.
Visbrug (Leiden)

De Visbrug is een stenen boogbrug in de binnenstad van de Nederlandse stad Leiden. De brug verbindt beide oevers van de Nieuwe Rijn tussen de Hoogstraat en de Aalmarkt. De brug ligt net voor het punt waar de Nieuwe Rijn samenvloeit met de Oude Rijn. De laatstgenoemde rivier wordt minder dan 100 meter ten noorden van de Visbrug gekruist door de Sint Jansbrug. Geschiedenis De Visbrug is de oudste brug van Leiden; de eerste brug op deze locatie werd gebouwd in de 12e eeuw. Samen met de Sint Jansbrug vormde de Visbrug op dat moment de enige vaste oeververbinding over de Rijn tussen Utrecht en de Noordzee. Vanwege het belang van de brug moesten alle plaatsen in de omgeving van Leiden meebetalen aan het onderhoud. In 1324 werd de Kippenbrug gebouwd waardoor deze brug niet de enige brug meer was over de Rijn. In 1327 werd de brug vervangen door een stenen brug. De brug werd in 1518 verbreed en in 1532 vernieuwd. Toen werden er ook twee wapenzuilen geplaatst met de wapens van Leiden en de baljuw van Rijnland. De Visbrug dateert in zijn huidige vorm uit 1637. In het genoemde jaar bouwde men een nieuwe stenen boogbrug, die hoger was dan zijn voorganger; tegelijkertijd legde men onder Hoogstraat werfkelders aan. Zijn naam dankt de Visbrug aan de vishandel die er plaatsvond door handelaren uit Katwijk en Noordwijk. In 1652 werd de borstweringen weggebroken en vervangen door een kleine borstwering met een ijzeren leuning. In de loop der eeuwen veranderde de brug nauwelijks. In 1933 is het noordelijke gewelf grotendeels afgebroken en de gewapende betonconstructie is vernieuwd. Hierbij werd 3000 kg wapeningsijzer verwerkt. In 1986 kreeg de Visbrug een opknapbeurt en ontstond aan de oostzijde een onderdoorgang voor voetgangers. Het houten "bruggetje onder de brug" verbindt de Nieuwe Rijn met een terras voor de werfkelders. De brug staat sinds 1968 ingeschreven als rijksmonument in het monumentenregister. Witte Steen Op de brug ligt de Witte Steen. Deze steen ligt op de grens van de parochies Sint Pancras (Hooglandse Kerk) en Sint Pieter (Pieterskerk). De steen markeerde ook het rechtsgebied van de burggraaf in de Burcht. Fotogalerij Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Leiden, straat P-Z
Kasteel Rosande

Kasteel Rosande is een voormalig kasteel en heerlijkheid gelegen ten zuidoosten van het dorp Oosterbeek aan de voet van de Veluwe in de uiterwaarden, in de gemeente Renkum in de Nederlandse provincie Gelderland. Geschiedenis De oudste vermelding stamt uit 1313, als het huis eigendom is van Gosewijn van Rijsande. Het kasteel zelf is leengoed onder het Kasteel Doorwerth. Het kasteel was vaak middelpunt van strijd, maar werd altijd weer opgebouwd. In 1515 brandde het af, in 1538 werd het afgebroken en weer opgebouwd. In het rampjaar 1672, werd het kasteel door Franse troepen voor het laatst verwoest, waarna het gebouw werd gesloopt. De contouren van het kasteel zijn nog altijd herkenbaar in de Rosandepolder. Het kasteelterrein is aangewezen als rijksbeschermd (archeologisch) monument. Uit opgravingen door A.E. van Giffen in 1939 bleek dat het gebouw 34 bij 29 meter in omvang was en dat nog delen van de vloer aanwezig zijn. Een voorstel van Van Giffen om de fundamenten zichtbaar te maken in het landschap werd door de gemeente Renkum niet overgenomen. Ter herinnering aan dit verdwenen kasteel werd ter plaatse een oriëntatiepunt in de vorm van een kasteelvaandel geplaatst.
H.H. Engelbewaarderskerk (Hazerswoude-Dorp)

De H.H. Engelbewaarderskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Dorpsstraat 248 in Hazerswoude-Dorp. De kerk werd gebouwd tussen 1879 en 1881. Het oorspronkelijk ontwerp kwam van architect Theo Asseler, die echter in 1879 overleed. De bouw werd daarop voltooid door Adrianus Bleijs. De kosten voor de bouw bedroegen fl. 49.026,-. Het is een eenbeukige kerk in neoromaanse stijl, met een half ingebouwde toren met twee geledingen en spits aan de voorzijde. De pastorie werd in 1891 gebouwd naar een ontwerp van A. Goldberg. Aan het begin van de 20e eeuw werd de kerk steeds verder verfraaid. De muren en plafonds werden beschilderd en er werden gebrandschilderde ramen geplaatst. Na de liturgische veranderingen van het Tweede Vaticaans Concilie werden in de jaren 1960 de muren wit gepleisterd en verdween het oorspronkelijke kerkmeubilair. Het kerkorgel werd in 1904 voor het Sint-Elisabethgasthuis in Amsterdam gebouwd door de firma Maarschalkerweerd. In 1991 werd het orgel naar de Engelbewaarderskerk overgeplaatst. Bron Reliwiki - Hazerswoude, Engelbewaarderskerk H.H. Engelbewaarders Hazerswoude-Dorp - Historie van de parochie
Pettelaarse Schans

De Pettelaarse Schans of Fort Saint Michèl was een fort ten zuiden van de stad 's-Hertogenbosch. Bouw en sloop Het fort werd in 1623 gebouwd, nadat Maurits van Oranje in 1603 en 1622 de stad probeerde in te nemen. Bij elke aanval lieten de Bosschenaren het moeras rondom de stad onder water lopen. Bij beide aanvallen bezette Maurits een hoogte ten zuiden van de stad. De Bosschenaren zagen het belang van deze hoogte in. Nadat Maurits was verslagen, bouwden de Bosschenaren op deze hoogte in 1623 de Pettelaarse Schans. Zes jaar later, bij het Beleg van 's-Hertogenbosch door Frederik Hendrik van Oranje-Nassau werd hier gevochten, maar het Spaanse gezag van de stad voorkwam niet dat Frederik Hendrik uiteindelijk de stad innam. Uiteindelijk werd het fort in 1672 bij het begin van de Hollandse Oorlog gesloopt, om te voorkomen, dat de legers van Frankrijk het fort in bezit namen. Het fort was al in verval geraakt en had geen militaire functie meer. Na de sloop In september 1911 was De Pettelaar heel even Nederlands eerste militaire vliegveld. Er vonden oefeningen plaats van de landmacht, die bij wijze van proef zes vliegeniers had uitgenodigd om, met hun eigen vliegtuigjes, verkenningsvluchten uit te voeren. Onder hen was sergeant Marinus van Meel. Pas in 1913 kocht defensie de eerste eigen vliegtuigen aan. Die werden gestationeerd op de Vliegbasis Soesterberg, want De Pettelaar was te klein bevonden. Bij de aanleg van de Zuiderplas in 1959 werd het voormalige fort gereconstrueerd. De Pettelaarse Schans heeft de vorm van een ster met vijf punten, omringd door water van de Zuiderplas. Dit meer is via Pettelaarse Vaartgraaf verbonden met de Stadsgracht. Die komt op zijn beurt uit de Dommel. Waar vroeger het fort stond, staat een rij bomen, om te markeren waar het fort stond. Op de schans staat de voormalige boerderij De Pettelaar, uit 1880, die gebouwd is op restanten van het fort. Het gebouw wordt gebruikt als restaurant.
Monseigneur Nolenspark

Het Monseigneur Nolenspark, in de wandeling 'Nolenspark' genoemd, is een klein stadsparkje aan de noordzijde van de binnenstad van de Nederlandse plaats Venlo, aan het Monseigneur Nolensplein. In het park staan een aantal oude bomen en een grote taxus. Opvallende elementen zijn het beeld van Mgr. Nolens en het voetcarrilion. In de zomerperiode worden er in dit park kleinschalige evenementen georganiseerd, zoals: 'A Day In The Park' en de Nolensparkfeesten. Geschiedenis In 1867 verloor Venlo zijn status als vestingstad en werden de vestingwerken gesloopt. Ten noorden van de vestingwerken werd tussen 1867 en 1872 een geheel nieuwe wijk aangelegd, volgens de plannen van stedebouwkundige Frits van Gendt. Onderdeel van de plannen waren een plein en een park. In 1931 overleed de politicus Willem Hubert Nolens, die in Venlo was geboren. In 1953 besloot de gemeente hem te eren door het park naar hem te vernoemen en een standbeeld van hem te plaatsen.
De Bovenste Polder

De Bovenste Polder is een voormalige steenfabriek in Wageningen in de Nederlandse provincie Gelderland, noordelijk van de Nederrijn gelegen. De steenfabriek is in 1923 gebouwd met een zigzagringoven naar ontwerp van J.J. Wentink. De steenfabriek was tot in de jaren 60 in gebruik. Hierna heeft de steenfabriek een herbestemming als atelier, woonhuis en opslag gekregen. Geschiedenis De steenfabriek wordt opgericht in 1846 door Robert Bowles en Joannes Lans nadat deze een vergunning hadden ontvangen om een steenfabriek in de Stompe Waarden en de Essenswaarden te bouwen. Er wordt een steenfabriek met drie steenovens gebouwd. In 1875 wordt een stoommachine aangekocht om de steenpersmachine aan te drijven. In 1888 wordt de, inmiddels uitgebreide, fabriek aan H.D. Gideonse uit Brummen verkocht. Toen in 1906 besloten werd de lonen van de (veelal) seizoenarbeiders te verlagen, werd hiertegen wild protest gemaakt. Er werd zelfs gestaakt onder leiding van de vakbond "Eendracht maakt macht". Onder andere naar aanleiding van deze loonsverlaging werd in juli 1906 een nieuwe vakbond opgericht, de "Nederlandsche Bond van Steen- en Pannenbakkers", die zich in Wageningen vestigde. In 1921 komt de steenfabriek in handen van L.J. Duijs. Duijs geeft in 1923 opdracht tot de bouw van een nieuwe steenfabriek. Deze steenfabriek bevat een oven met 16 poorten en een oppervlakte van 735 m². In 1965 wordt de steenfabriek opgekocht door de gemeente Wageningen, samen met de in 1930 door Duijs gekochte fabriek de "Hooge Waard" die naast De Bovenste Polder ligt. De steenfabrieken werden opgekocht omdat de gemeente stadsuitbreiding in de uiterwaarden had gepland. Na verkoop zet Duijs zijn onderneming voort in de Gelderse Waarden, aan de Maas bij Heusden. Op het moment van de verkoop waren 55 mensen in dienst op beide fabrieken. Jaarlijks werden 11,5 miljoen metselstenen vervaardigd. Kort na het raadsbesluit tot stadsuitbreiding wordt steenfabriek de "Hooge Waard" gesloopt. Ook wordt de schoorsteenpijp van "De Bovenste polder van 48 naar 28 meter ingekort. Kort daarna komt er vertraging in de plannen. Men besluit de sloop van "De Bovenste Polder" nog even af te wachten. Nadat in 1976 echter de Raad van State besluit dat er niet meer in de uiterwaarden gebouwd mag worden blijft de steenfabriek behouden. Nadat de steenfabriek behouden is wordt in de jaren 80 de "Vereniging tot Behoud van De Bovenste Polder" opgericht. In 1986 wordt begonnen met het opknappen van de fabriek. In 1995 werd de vereniging die zich voor het behoud inzette omgedoopt tot de "Stichting De Bovenste Polder". In 2000 verkreeg de steenfabriek de status van Rijksmonument. Sinds april 2003 is de steenfabriek eigendom van erfgoedorganisatie BOEi. Gebruik In het gebouw van de steenfabriek zijn enkele woningen, er is atelierruimte voor kunstenaars en oefenruimte voor muziekgroepen. Daarnaast zijn kanovereniging 'WKV De Bovenste Polder' en Waterscouting 'Musinga-Rijn' er gevestigd. Externe link De Bovenste Polder op website Boei
Rozendaalse Bos

Het Rozendaalse Bos is een bosgebied op de Veluwe ten noorden van de Gelderse plaats Rozendaal. Het gebied is westelijk begrensd door de A50 bij Arnhem, het Rozendaalsche veld in het noorden, en noordoosten, Landgoed Beekhuizen in het oosten en de plaatsen Rozendaal en Velp in het zuiden. Het zuidelijke deel grenst aan het dorp Rozendaal waar rond Kasteel Rosendael een park ligt, waar twee sprengen ontspringen die veel waterpartijen van dit park voeden, waarvan de Bedriegertjes, een fonteinensculptuur, deel uitmaken. Het park gaat vervolgens over in een voedselrijk bos met voornamelijk eiken en beuken, verder naar het noorden is de grond schraler met overwegend berk en naaldbomen. In het westelijke deel, tegen de A50 ligt de Rosendaelsche Golfclub (grondgebied gemeente Arnhem). In het noordoosten lag vroeger een paardenrenbaan.
VV Tollebeek

VV Tollebeek is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Tollebeek, opgericht in 1962. Het eerste elftal speelt in de Vierde klasse zaterdag (2023/24). De club speelt op sportterrein Tollebeek. In de zomer van 2011 is het MFC De pionier geopend. Dit was een vervanging van de oudere kantine die op het voormalige trainingsveld stond. Competitieresultaten 1997–2023 seizoen 2019/20 in maart 2020 stilgelegd vanwege de uitbraak van het coronavirus. Er werd voor dit seizoen geen officiële eindstand vastgesteld. seizoen 2020/21 in oktober 2021 stilgelegd vanwege de uitbraak van het coronavirus. Er werd voor dit seizoen geen officiële eindstand vastgesteld. Externe link Officiële website
Asschuur (Gouda)

De Asschuur is een voormalige opslagplaats voor haardas aan de Vest in de Nederlandse stad Gouda. Door de ligging aan het water van de Turfsingel kon het opgeslagen materiaal direct per schip over het water worden vervoerd. Het gebouw is een rijksmonument. De Asschuur is een ontwerp van de Goudse timmerman Anthonie Oudijk, stichter van een bedrijf, dat later het aannemersbedrijf Nederhorst zou worden. De Asschuur werd gebouwd in 1844 en diende voor opslag van haardas. In de tijd dat haarden met turf werden gestookt werd de potas hieruit gebruikt bij de productie van zeep en glas. Toen overgeschakeld werd op steenkool verloor de as haar economische waarde. Ook werd steeds meer gebruikgemaakt van soda in plaats van potas. Het gebouw werd vervolgens onderdeel van de gemeentelijke reinigingsdienst. Rond 1900 werd de bovenverdieping bewoond door de directeur van deze dienst. Het pand is in de 20e eeuw ook nog als paardenstal in gebruik geweest. In 1970 kreeg het Goudse poppodium So What! de beschikking over het gebouw. Verbouwingen in de jaren erna hebben het gebouw geschikt gemaakt voor de gewijzigde bestemming als poppodium. Tijdens werkzaamheden aan het gebouw in 1991 werden resten van de fundering van de vroegere stadsmuur van Gouda gevonden.
Nieuwe Hezelpoort

Das Nieuwe Hezelpoort (im Volksmund Hezelpoort genannt) ist eine denkmalgeschützte Eisenbahnbrücke an der Westseite des Stadtzentrums von Nijmegen in der niederländischen Provinz Gelderland, die 1879 in Betrieb genommen worden ist und die Bahnstrecke Arnhem–Nijmegen überführt. Geschichte Für die Errichtung einer Bahnstrecke zwischen Arnhem und Nijmegen musste, von der Waal ausgehend, ein Bahndamm bis zum Bahnhof Nijmegen angelegt werden. Daher begann im Jahre 1876 der Bau der Brücke als Bestandteil des Damms, sodass der Autoverkehr über die Voorstadslaan weiterhin bestehen bliebe. Mit der Inbetriebnahme der Bahnstrecke am 15. Juni 1879 wurde zugleich auch das Hezelpoort, dessen Durchfahrt über eine Breite von 12 Metern und eine Höhe von 9,2 Metern verfügt, eröffnet. Im Jahre 1931 wurde ein zusätzlicher Fahrrad- und Fußgängertunnel südlich der Brücke mit dem Namen gaper (deutsch „Gähnender“) erbaut. Während des Zweiten Weltkrieges wurden in der Fahrbahndecke sogenannte „Rommelspargel“ angebracht. Die Eisenbahnbrücke wurde am 22. April 2002 als Rijksmonument ins Verzeichnis des Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed aufgenommen. An der Ostseite befestigte man 2003 zudem die Fahrradbrücke Snelbinder, die vom Bahnhof Nijmegen zum Bahnhof Nijmegen Lent verläuft und das Stadtzentrum mit dem VINEX-Gebiet Waalsprong verbinden soll. Deren Eröffnung erfolgte am 15. Mai 2004. Einzelnachweise Weblinks Nieuwe Hezelpoort. In: db.bruggenstichting.nl. Nederlandse Bruggenstichting (niederländisch)
Hezelpoort (Nijmegen)

De Nieuwe Hezelpoort, of kortweg Hezelpoort, is een rijksmonument in de Nederlandse stad Nijmegen. Over het viaduct loopt de spoorlijn Arnhem - Nijmegen, eronderdoor worden de Lange Hezelstraat en de Voorstadslaan met elkaar verbonden. Tot en met de 19e eeuw stond er op een iets andere plek een veel oudere, nog middeleeuwse poort met dezelfde naam. Geschiedenis De oorspronkelijke Hezelpoort is naar alle waarschijnlijkheid in de loop van de 13e eeuw gebouwd. Deze stadspoort maakte deel uit van de eerste stadswallen, net als de Burchtpoort en Windmolenpoort die in dezelfde tijd zijn gebouwd. Deze eerste Hezelpoort wordt voor het eerst vermeld in 1334. Deze poort lag iets verder stadinwaarts, ter hoogte van het huidige Kronenburgerpark. In 1876 is deze oude poort gesloopt, toen het stadsbestuur van het rijk toestemming had gekregen om de oude stadswallen definitief af te breken. De Hezelpoort ging daarbij als eerste onder de sloophamer. Nieuwe Hezelpoort De huidige Hezelpoort is tussen 1876 en 1879 aangelegd. Deze poort wordt, ter onderscheiding van de oude, vaak de Nieuwe Hezelpoort genoemd. De poort verbond Nijmegen aanvankelijk met het naburige dorp Hees (waar de poort ook naar is vernoemd), waartussen met de aanleg van de spoordijk een hoge barrière gelegd werd. De poort werd uitgevoerd als een vaste welfbrug gebouwd van baksteen. Het viaduct heeft een doorgang van 12 meter en een hoogte van 9,2 meter en dient voor gemotoriseerd verkeer en fietsers. Aan de stationszijde is in 1931 een kleine voetgangerstunnel aangelegd, de zogenoemde gaper. In 2003 werd aan de stadszijde de "Snelbinder", een fiets- en voetgangersbrug over de Waal, bevestigd aan de spoorbrug. Ook kwam er bij de poort aan de Nieuwe Marktstraat een roltrap naar de nieuwe brug. Vanwege de Tweede Wereldoorlog werd er een tankversperring in het wegdek onder de poort aangebracht, een zogenaamde aspergeversperring. Zie ook Geschiedenis van Nijmegen#Hoge en late middeleeuwen Lijst van bruggen in Nijmegen Externe links Nieuwe Hezelpoort, Bruggenstichting.nl De Nieuwe Hezelpoort, Noviomagus.nl