NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Yanmar Stadion

Lo Yanmar Stadion, noto anche come Almere City Stadion, è un impianto calcistico di Almere, casa dell'Almere City noto per essere lo stadio più piccolo nel calcio professionistico olandese, infatti poteva inizialmente ospitare 3 000 spettatori, numero poi aumentato a 4 501 con la ristrutturazione del 2019-2020. Lo stadio, che è parte del Fanny Blankers-Koen Sports Park di Almere, è stato costruito nel 2005 ed inaugurato come Mitsubishi Forkliftstadion. Nella stagione 2013-2014 ha assunto il nome di Almere City Stadion, tuttavia la stagione seguente ha assunto il nome commerciale di Yanmar Stadio a seguito della cessione dei diritti di denominazione a Yanmar. Football americano Nel 2017 lo stadio ha ospitato le finali dei campionati olandesi di football americano. Tulip Bowl Runners-Up Bowl Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Yanmar Stadion
Yanmar Stadion

Het Yanmar Stadion is de thuishaven van de Nederlands profvoetbalclub Almere City FC (voorheen FC Omniworld). De bouw van het stadion werd in augustus 2005 voltooid, vlak voor de opening van het nieuwe voetbalseizoen en het debuut in het profvoetbal voor FC Omniworld. Het stadion, dat onderdeel uitmaakt van het Fanny Blankers-Koen-sportpark in Almere, was destijds het derde stadion in Nederland met het veelbesproken kunstgras. Begin 2018 kondigde Almere City aan dat het, als eerste ploeg uit de Eerste Divisie, juist weer op natuurgras ging spelen. Het stadion kon na een verbouwing in 2020 4.158 toeschouwers herbergen. Tot en met het seizoen 2012/13 heette het stadion Mitsubishi Forkliftstadion, vernoemd naar een van de hoofdsponsoren van de club. Het sponsorcontract met Mitsubishi Caterpillar liep medio 2013 af en werd vooruitlopend op de bedrijfssluiting van de heftruckfabriek niet meer verlengd. In de seizoenen 2013/14 en 2014/15 had het stadion door het ontbreken van een stadionsponsor de naam 'Almere City Stadion'. Vanaf medio 2015 is Yanmar de sponsor van het stadion. Op 22 augustus 2020 maakte Arjen Robben in het Yanmar-Stadion zijn officieuze rentree bij een Nederlandse club. Hij deed de eerste dertig minuten namens FC Groningen mee in een oefenwedstrijd tegen Almere City FC. In de zomer van 2026 zal de bezoekerscapaciteit worden uitgebreid naar 5.800 (zit)plaatsen. Dit gebeurt onder meer door een tribune achter het doel en een tribune aan de lange zijde te verhogen.
Yanmar Stadion

Yanmar Stadion – wielofunkcyjny stadion w mieście Almere w Holandii. Najczęściej używany jest jako stadion piłkarski, a swoje mecze rozgrywa na nim drużyna Almere City FC. Stadion może pomieścić 4501 widzów, a swoją pierwszą nazwę (Kras Stadion) zawdzięcza prezesowi klubu. Obiekt został wybudowany w 2005 roku. Od lipca 2015 nosi obecną nazwę. Przypisy Linki zewnętrzne The Stadium Guide. stadiumguide.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-08-14)]. (ang.)
Янмар

Стадіон Янмар (раніше Міцубісі Форкліфтстадіон (Mitsubishi Forkliftstadion) та Алмере Сіті Стадіон (Almere City Stadion)) — багатоцільовий стадіон в Алмере, Нідерланди. Стадіон в переважно приймає футбольні матчі і є домашнім стадіоном ФК «Алмере Сіті». Стадіон був побудований у 2005 році та вміщує 3 000 глядачів. У січні 2020 року клуб завершив будівництво нової трибуни, збільшивши місткість до 4 501. У січні 2020 року клуб завершив будівництво нової трибуни, збільшивши місткість до 4 501. Трибуни забезпечують криті переходи до головної будівлі клубу, а також до нових клубних офісів, будівництво яких було завершено навесні 2020 року. Колись стадіон використовувався для американського футболу. Примітки
Gebouw H (Radio Kootwijk)

Gebouw H is een van de gebouwen bij het voormalige zenderpark Radio Kootwijk in de Gelderse plaats Radio Kootwijk. Gebouw H is evenals de nabijgelegen watertoren en gebouw A ontworpen door architect Julius Luthmann. Het had aanvankelijk de functie van pension en kreeg als naam 'tehuis voor ongehuwde ambtenaren'. Na uitbreiding van het park met woonhuizen werd de pensionfunctie overbodig en kreeg het gebouw een reguliere hotelfunctie onder de naam 'Hotel Radio'. Hier konden zowel ambtenaren als toeristen overnachten. In de Tweede Wereldoorlog werd aan de kant van de watertoren een aanbouw gerealiseerd, die later werd verbouwd tot drie dienstwoningen (Radioweg 3-7). In een van deze woningen woonde de schrijver/dichter Cees van der Pluijm in zijn jeugd. In de jaren 60 van de twintigste eeuw werd het hotel weer volledig in gebruik genomen door het zenderpark en kreeg het een functie als kantoorgebouw en bedrijfsrestaurant. Na de sluiting van Radio Kootwijk is er enkele jaren antikraak-bewoning geweest. In deze periode, op 19 maart 2006, is het gebouw door een brand zwaar beschadigd. Een onbeschadigd deel van het hotel heeft hierna nog dienstgedaan als dorpshuis en ook de dienstwoningen zijn nog jarenlang bewoond geweest. Initiatieven om het gebouw helemaal opnieuw op te bouwen laten al jaren op zich wachten.
Sammlung Mesdag

Die Sammlung Mesdag, ehemals Museum Mesdag, ist die Kunstsammlung und das ehemalige Künstlerwohnhaus von Hendrik Willem Mesdag (1831–1915) und seiner Frau Sientje van Houten (1834–1909) in der niederländischen Stadt Den Haag. Das Museum wurde nach einer langen Restaurierung am 14. Mai 2011 unter dem neuen Namen wieder eröffnet. Museum Mesdag war nicht nur ein bekannter Marinemaler, er war auch ein großer Kunstsammler. 1866 begann er gemeinsam mit seiner Frau Sientje (ebenfalls Künstlerin) eine erstklassige Sammlung aufzubauen. Innerhalb von nur ein paar Jahren hatte die Sammlung solche Ausmaße angenommen, dass die Mesdags direkt neben ihrem Haus ein Museum bauen ließen, das 1887 eröffnet wurde. Im Jahr 1903 schenkte das Paar Museum und Sammlung an den niederländischen Staat. Mesdag blieb bis 1911 Direktor. Seit 1991 fällt die Sammlung unter die Verantwortung des Van Gogh Museums. Die Sammlung Mesdag ist etwa einen halben Kilometer entfernt vom Panorama Mesdag, wo Mesdag berühmtestes Werk, das große Panorama von Scheveningen, ausgestellt wird. Sammlung Ausgestellt ist eine der bedeutendsten Sammlungen der französischen Schule von Barbizon mit Werken von Jean-Baptiste Camille Corot, Théodore Rousseau und Jean-François Millet, Charles-François Daubigny und Eugène Delacroix. Auch ein Gemälde des javanischen Künstlers Raden Saleh ist zu sehen. Außerdem ist die Haager Schule mit Maris, George Hendrik Breitner, Jozef Israëls und natürlich Mesdag selbst vertreten. Eine Sammlung mit Fayencen aus der Haager Manufaktur Oud-Rozenburg gilt ebenfalls als bedeutend. Seit der Restaurierung von 1996 sind auch die Wohnung und das Atelier von Hendrik Willem Mesdag der Öffentlichkeit zugänglich. Weblinks Offizielle Website (englisch, niederländisch) De Mesdag Collectie In: denhaag.com (deutsch) De Mesdag Collectie In: holland.com (deutsch)
Mesdag Collection

The Mesdag Collection is an art museum in The Hague, Netherlands. It is managed by the Van Gogh Museum. The museum is housed next to the former house of the Dutch painter Hendrik Willem Mesdag and shows the art Mesdag and his wife Sina van Houten collected from 1866 to 1903. It features work of the painters of the Hague School like Willem Roelofs and Anton Mauve and work of the French Barbizon School (Jean-Baptiste Camille Corot, Théodore Rousseau, Jean-François Millet, Charles-François Daubigny and Eugène Delacroix and paintings of Lawrence Alma-Tadema. There is also a large collection of Japanese art and Japanese craftwork (pottery) on show. This all is shown in a typical 19th-century setting. The museum was closed for renovation for roughtly two years until Spring 2011. On 14 May 2011 it was re-opened and renamed from "Museum Mesdag" to "The Mesdag Collection". The Panorama Mesdag is housed in different premises within walking distance from The Mesdag Collection. History In 1887, Hendrik Willem Mesdag and Sina Van Houten finished construction on a building next to their house to serve as a museum for their art collection. In 1903, Hendrik Mesdag donated the museum to the Netherlands. After Henrik Mesdag's death in 1915, parts of his private collection were sold. In 1990, the museum came under the management of the Van Gogh Museum. From 2011 to 2015, the Van Gogh Museum and the Netherlands Institute for Art History researched and digitized the Mesdags' original art collection, the current Mesdag collection, and Henrik Mesdag's letters. Visitor Numbers In 2023, the Mesdag Collections received 9,389 visitors. See also Panorama Mesdag References External links Digital collection
Collezione Mesdag

La Collezione Mesdag è un museo olandese d'arte varia situato a L'Aia. Si trova in prossimità di quella che in passato è stata la casa del pittore olandese Hendrik Willem Mesdag ed espone oggetti d'arte che l'artista e sua moglie Sina van Houten hanno collezionato negli anni dal 1866 al 1903. Il museo contiene dipinti della Scuola dell'Aia (Willem Roelofs e Anton Mauve, Alma Tadema e della Scuola di Barbizon (Théodore Rousseau, Jean-François Millet). Altri artisti francesi del XIX secolo sono Corot, Delacroix. Della Scuola veristica italiana vi sono molti dipinti di Antonio Mancini. La collezione ospita anche una raccolta di oggetti, bronzi e ceramiche di varia provenienza. Galleria d'immagini Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Collezione Mesdag Collegamenti esterni Offizielle Website der Sammlung Mesdag (englische Version)
De Mesdag Collectie

De Mesdag Collectie, voorheen het Museum H.W. Mesdag, is een museum voor beeldende kunst in de Nederlandse stad Den Haag. Het museum werd na een langdurige restauratie op 14 mei 2011 heropend onder de nieuwe naam. Geschiedenis Aan de Laan van Meerdervoort staat het voormalige woonhuis van Hendrik Willem Mesdag (1831-1915), schilder van onder meer zeegezichten, en zijn vrouw Sientje van Houten (1834-1909). Naast schilder was Mesdag een groot kunstverzamelaar. Hij liet een museum bouwen voor zijn uitzonderlijke collectie. Hij bouwde dit museum pal naast zijn woonhuis en stelde het in 1887 open voor kunstliefhebbers. In 1903 schonk Mesdag het museum en de collectie aan de Staat der Nederlanden. Hij bleef nog tot 1911 directeur. Sinds 1991 valt het onder de verantwoordelijkheid van het Van Gogh Museum. De Mesdag Collectie bevindt zich op ongeveer een halve kilometer afstand van het Panorama Mesdag aan de Zeestraat, waar Mesdags bekendste werk, het grote panorama van Scheveningen, is tentoongesteld. De Mesdag Collectie bestaat uit het woonhuis - en tevens atelier - van het echtpaar Mesdag en het museum. De muren zijn rijkelijk gedecoreerd met authentieke motieven en overal zijn grote ramen met uitzicht op de museumtuin en op de toren van het Vredespaleis. Door de presentatie van de schilderijen en het interieur heeft het museum een negentiende-eeuwse sfeer. Collectie Hendrik Willem Mesdag was een vooraanstaand zeeschilder van de Haagse School. Zijn vrouw Sientje Mesdag-van Houten schilderde ook. Zij maakte vooral landschappen en stillevens. Daarnaast waren zij grote kunstverzamelaars, gebruikmakend van het geërfde familiefortuin van de Groninger zakenfamilies Mesdag en Van Houten. Het zwaartepunt in de collectie van het museum is de schilderijencollectie van kunstenaars van de Franse School van Barbizon. Deze verzameling in Den Haag is de grootste en belangrijkste in haar soort buiten Frankrijk en toont meesterwerken van kunstenaars als Camille Corot, Charles-François Daubigny en Théodore Rousseau. De collectie bevat ook kunst van de Haagse School, de kring waartoe Mesdag zelf behoorde. De verzameling van de Haagse School bevat werken van onder anderen Mesdags jeugdvriend Jozef Israëls en van Anton Mauve. Naast werk van genoemde schildersgroepen bevat de verzameling schilderijen van kunstenaars als Antonio Mancini, die door Mesdag financieel werd ondersteund. Mesdag had een voorkeur voor losse en schetsmatige werken, waarin het maakproces van een schilderij of tekening nog te zien is. In het museum zijn ook tekeningen, keramiek en Japanse kunst te zien. Zie ook Lijst van musea in Den Haag Externe links Website van De Mesdag Collectie De Mesdag Collectie bij het Van Gogh Museum
Gasunie Building

The Gasunie Building is one of the most famous buildings in Groningen, Netherlands. It was built as a headquarters for Gasunie and was officially opened on 22 April 1994 by Queen Beatrix of the Netherlands. The building has 18 floors and is 89 metres (292 ft) high, which makes it the third tallest building in Groningen, the first being the Martinitoren. It is in the south of the city, on the edge of the Stadspark and right next to the main highways. History The old Gasunie building facilities could not meet the needs of growing number of the employees. After evaluation of economic and practical issues, it was decided to build a new building. The project started in 1989 with selecting a suitable site and creating a list of requirements, which architects should have implemented in their proposals. Architecture The design of the building was developed by Alberts and Van Huut architects bureau and is considered to be a great example of ‘organic building’. There are two distinct parts in the building: high-rise section with offices and low-rise section with meeting rooms and service facilities. One of the main features of the building is its unique stairwell with glass ‘waterfall’ which is 60 metres (200 ft) high and 40 metres (130 ft) wide. The floors of the building are visually linked by this glass wall, which creates a sense of unity and space. References External links Media related to Gasunie building at Wikimedia Commons Gasunie-gebouw - Newspaper ″Trouw″ 2007 -Most beautiful building in Groningen-
Park Valkenberg

Park Valkenberg, van oudsher "Het Valkenberg" genoemd, ligt in de binnenstad van de Nederlandse stad Breda in de wijk Valkenberg. Het ligt op de doorgangsroute naar het Centraal Station Breda, achter het Kasteel van Breda. Vroeger was het park de tuin van het kasteel. Bij de ingang van het park aan de Willemstraat bevindt zich het Baroniemonument uit 1905, ontworpen door architect P.J.H. Cuypers. In het park bevinden zich twee belangrijke oorlogsmonumenten: "De Vlucht" en het Molukse KNIL-militairen monument. Een andere ingang is gelegen naast het Begijnhof. In het stadspark is een vijver met een grote fontein en er staan een aantal kunstwerken. Ook zijn er restanten van verdedigingstorens te zien die deel uit maakten van de vroegere stadsmuur. Er is een speelvoorziening voor kinderen. In het noorden van het park staat sinds 2002 't T Huis, ontworpen door architect/kunstenaar John Körmeling. Op de gevel van het vrijwel transparante gebouw staat slagroom, spaghetti, koffie, worst, ijs, kauwgom, soep, friet, snoep, salade, pepermunt, bier, taart, thee. Weinig daarvan is er daadwerkelijk te koop. Hier staat op de rand van het park ook het openbaar toilet, aan de buitenzijde een roestig metalen kunstwerk. De heuvel in het park is al vele jaren een ontmoetingsplaats voor jongeren uit Breda. Ook de 'zitranden' van de rozentuin trekken de nodige jongeren. Evenementen Op Koningsdag wordt in het park de kindervrijmarkt gehouden. Er worden door het jaar heen activiteiten in het park georganiseerd zoals Breda Barst en de Valkenbergconcerten. Ook wordt er de traditionele groepsfoto met Roodharigendag gemaakt. Literatuur Peter de Jaeger, Het Valkenberg; van hoftuin tot stadspark. Breda: De Geus, 1998. Galerij
Visbrug (Dordrecht)

De Visbrug is een brug over de Voorstraatshaven in de stad Dordrecht, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Ter hoogte van de Visbrug sloot deze haven aan op de oude Thuredricht. De brug verbindt de Visstraat met de Groenmarkt. Op de Visbrug staat het standbeeld van de gebroeders De Witt (1918). Diverse monumentale gebouwen zijn rond de brug te bezichtigen, zoals de De Gulden Os.
Gerrit Rietveld College

The Gerrit Rietveld College is a high school in Utrecht, The Netherlands. Around 1.250 students are educated at the school. The school is named after the Dutch architect Gerrit Rietveld. The following Dutch education levels are offered at the school: Gymnasium, atheneum, havo and mavo. History The Gerrit Rietveld College is the product of a merge between College De Klop and College Blaucapel in 2005. The school building from College De Klop was demolished and a new neighbourhood was built on the area. The new merged school was housed in the building of College Blaucapel for 10 years. A new school building was constructed in the backyard of the old building. The school moved to the new building during the Christmas holidays in 2014/2015. Education The students in the building have their own classroom spaces, so called 'domains'. As opposed to most schooling in the Netherlands, the teacher comes to the students instead of the other way around. This way the students have their own place in the school building. The school is the only school in Utrecht offering Technasium education. In this education trajectory students get an additional subject called Research & Development (R&D). The goal is to introduce students to technical professions. Architecture and Art The old building that the school left in the end of 2014 has been built in 1964–1965 to a design of the architect Kees Elffers.
Gerrit Rietveld College

Het Gerrit Rietveld College is een middelbare school in Utrecht in de wijk Tuindorp. De school telt ongeveer 1.250 leerlingen en ligt aan de Eykmanlaan. De school is vernoemd naar de architect Gerrit Rietveld. De school biedt onderwijs aan op de niveaus gymnasium, atheneum, havo en mavo. Geschiedenis Het Gerrit Rietveld College is ontstaan door een fusie van College De Klop en College Blaucapel in 2005. Het schoolgebouw van College De Klop werd gesloopt voor nieuwbouw van huizen. Er is een uitbreiding geweest aan het voormalige gebouw voor de brugklassen van havo/vwo het 2de jaar van deze leerrichtingen is ook op deze afdeling gevestigd. Eind 2010 is door de gemeenteraad van Utrecht besloten dat er nieuwbouw komt op het achterterrein van de huidige school. Tijdens de kerstvakantie van het schooljaar 2014-2015 is het Gerrit Rietveld College verhuisd van het oude naar het nieuwe gebouw. Onderwijs De leerlingen in de onderbouw (en in mavo) hebben eigen ruimtes, ook wel domeinen genoemd. De leraar of lerares komt hier naar de leerling toe, dus de leerling verblijft op een vaste vertrouwde plek in de school. Voor de leerlingen in de bovenbouw van havo en vwo wordt gewerkt met zogenaamde 'expertisecentra' of 'vakdomeinen', waarin vakken gegroepeerd zijn die een onderling verband hebben: Talen, Exact, Kunst & Cultuur, Mens & Samenleving en Bewegen & Sport. De school beschikt als enige school in Utrecht over een Technasium. Dit is een leertraject waarin een leerling het vak Onderzoek & Ontwerpen (O&O) krijgt. Het doel is leerlingen kennis te laten maken met bèta-beroepen. Er is verder een aparte theaterkunstklas waar leerlingen zich kunnen oriënteren op het gebied van de uitvoerende kunsten. Het Gerrit Rietveld College biedt aan sommige leerlingen extra mogelijkheden. Dit kan zijn op het gebied van sport, maar ook op het gebied van muziek of kunst. Een leerling die op het Gerrit Rietveld College zit, krijgt een zogenaamd rietveld-uur. Bij dit uur kan de leerling zijn talenten uitbreiden, steun krijgen bij vakken waarmee hij/zij moeite heeft én een vak verrijken waar hij goed in is. Ook biedt het Gerrit Rietveld College TKK, wat staat voor Theater Kunst Klas. Leerlingen die dit vak volgen krijgen een keer per week twee uren extra les in drama, muziek, beeldend en dans. De leerlingen werken dan naar een optreden toe die wordt vertoond aan publiek. Voor leerlingen van de bovenbouw is er ook TKK, de leerlingen werken dan een heel jaar aan een theaterstuk. Dit kan gaan van Shakespeare tot een zelf geschreven stuk. Architectuur en kunst Het eind 2014 verlaten schoolgebouw werd in 1964-1965 gebouwd naar een ontwerp van de Rotterdamse architect Kees Elffers. De fietsenstalling werd voorzien van een tegeltableau door Dick Elffers, broer van de architect. In het gebouw bevonden zich glas-in-loodramen gemaakt door J. Overbeeke en G. Kristensen. Twee conciërgewoningen en een sportveld maakten deel uit van het schoolcomplex. Ondertussen is het gebouw gesloopt. Erfgoedverenigingen betreurden de sloopplannen.
Janskerk, Haarlem

The Janskerk or St. John's Church is a former church in the Dutch city of Haarlem. Today it houses the North Holland Archives (Noord-Hollands archief). History Gerard van Tetrode donated land in 1310 in the centre of Haarlem to build St. John's monastery. Later the St. Barbara gasthuis was founded in 1435 by the Hugo van Assendelft, priest of the St. John's monastery, on the south side of this area. The monastery's church and the old Gasthuis doorway are the only parts of the large complex that still exist today. It was a commandry of the Knights of Saint John and is the oldest church in Haarlem after the St. Bavochurch. The order of St. John was disbanded after the Protestant Reformation and the church reverted to the state in 1625. The Haarlem council sold most of the monastery's land, and much of the art during the following years, which added considerably to the wealth of the city. In 1936 it became the location of the Haarlem Archives, and it is now the location for the North Holland Archives. Though many objects from the church were removed from the city by the Order of St. John before the iconoclasm, many have also survived and are in the collection of the Frans Hals Museum or the Museum Catharijneconvent in Utrecht (which contains the former collection of the Haarlem Bishop museum). References External links (in Dutch) website of the North Holland Archives
Fort Moerschans

Fort Moerschans was een fort ten noordoosten van de Nederlandse stad Hulst. Het was een onderdeel van de Linie van Communicatie ten Oosten van Hulst en behoorde tot de Staats-Spaanse Linies. Het fort en de linie werd door de Staatsen aangelegd kort na 1591 in opdracht van prins Maurits, die toen de stad Hulst in bezit had. In 1596 raakten de Staatsen de stad en de linie weer kwijt aan de Spaansgezinden; pas in 1645 werden het fort, de linie en de stad weer heroverd. Het fort deed nog dienst tijdens de Spaanse Successieoorlog (1701-1714), en het werd toen uitgebreid met vier bastions. De bastions en de gracht zijn nog in het landschap aanwezig en bevinden zich ongeveer halverwege de Liniedijk.
VV Roden

VV Roden is een amateurvoetbalvereniging uit Roden, gemeente Noordenveld, Drenthe, Nederland. Algemeen De vereniging werd op 1 augustus 1929 opgericht. De thuiswedstrijden worden op het eigen sportterrein aan de Norgerweg gespeeld. Standaardelftallen Zaterdag Van 2006/07-2010/11 kwam de club vijf seizoen met een standaardelftal uit in de zaterdagafdeling van het amateurvoetbal. De eerste twee seizoen behaalde dit team het klassekampioenschap, respectievelijk in de Zevende- en Zesde klasse. Erelijst kampioen: Zesde klasse: 2008 kampioen: Zevende klasse: 2007 Competitieresultaten 2007–2011 Algemeen Het standaardelftal kwam in het seizoen 2023/24 voor het laatst uit in het zondagvoetbal. Erelijst kampioen Tweede klasse: 2019 kampioen Derde klasse: 1970, 1975, 1983, 1993, 2007 kampioen Vierde klasse: 1959*, 1960* 1961, 1989 * geen promotie Competitieresultaten 1937–heden 1962: de beslissingswedstrijd op 3 juni om het klassekampioenschap in 3B werd met 1-0 verloren van VV Drachten. 1975: de beslissingswedstrijd op 19 mei bij VV Peize om het klassekampioenschap in 3B werd met 1-0 gewonnen van GOMOS. 2006: de beslissingswedstrijd op 10 mei bij GOMOS om het klassekampioenschap in 3C werd met 3-2 verloren van Velocitas 1897. Vrouwen Het eerste vrouwenvoetbalelftal behaalde in het seizoen 2018/19 het klassekampioenschap in zaterdag 4G. Bekende (oud-)spelers Mustafe Ahmed Jan van Dijk Tieme Klompe