NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Martinuskerk (Rijswijk)

De Martinuskerk is een Nederlands-hervormde dorpskerk in Rijswijk in de Nederlandse provincie Gelderland. Het is een Gelders-Nederrijns gotisch kerkje bestaande uit een toren, een middenschip met twee zijbeuken en een koor. Eigenaar is de Stichting Oude Gelderse Kerken. Rond de kerk ligt een begraafplaats met ruim driehonderd graven. Geschiedenis Het eerste kerkje zou in 713 zijn gesticht door Suïtbertus. In 866 komt op de lijst van Utrechtse kerkgoederen een aan Martinus gewijd kerkje te Riswiic voor. In 1348 werd Rijswijk een zelfstandige parochie. Het huidige kerkgebouw is een 16e-eeuwse driebeukige pseudobasiliek in Gelders-Nederrijnse gotiek. Het koor en schip hebben een netgewelf. De zijbeuken zijn later ingekort. De toren heeft nog een 14e-eeuwse onderbouw. Zowel het dak als de toren vroegen regelmatig om grondig onderhoud, en in 1860 werd een ingrijpende verbouwing uitgevoerd. De scheefgezakte toren veroorzaakte in 1870 echter problemen met het gewelf van het schip, waarna tussen toren en schip een nieuw metselwerk werd opgetrokken om de stabiliteit van het gewelf te waarborgen. In 1989 werd de Stichting Oude Gelderse Kerken de nieuwe eigenaar van de kerk. Inmiddels stond de toren 1,2 meter uit het lood. Tijdens een renovatie in 1991-1993 werd een fundatieframe onder de kerk geplaatst zodat het bouwwerk weer een stabiele ondergrond kreeg. Interieur In de kerk is de graftombe van Diederick van Brakell en zijn vrouw Justina van Borssele (1692) te vinden. De oudste grafzerk van de kerk is het exemplaar van Johan van Heteren en zijn vrouw Catharina van Wijhe uit 1526. Het orgel is in 1875 gebouwd door Johan Frederik Witte.
Golfclub Grevelingenhout

Golfclub Grevelingenhout is een Nederlandse golfclub in Bruinisse in de provincie Zeeland. De baan is officieel geopend op 1 juli 1988 en is ontworpen door de Engels/Zwitserse golfbaanarchitect Donald Harradine. De baan wordt omzoomd door een woongebied met vrijstaande villa's. De scheiding tussen de golfbaan en het woongebied wordt gevormd door waterpartijen en bosschages. Opvallend is dat de greens van hole 9 en hole 18 in elkaar overlopen. Baanrecord Tijdens de eerste maandbeker van 2013 verlaagde Job Jan Simmelink het baanrecord naar 69 (-3), spelend vanaf de backtees. Zijn handicap werd daarmee verlaagd naar +0.2, hij is het eerste lid van de club met een plus-handicap. Nadat Job Jan het baanrecord in 2013 verlaagde naar 69 slagen, zorgde Max Meuwsen ervoor dat tijdens Het Grevelingenhout Jeugd Open 2017 dat het baanrecord naar 68 slagen (-4) moest worden bijgesteld. Een jaar later haalde Bas Post hier nogmaals een slag vanaf zodat het baanrecord op dit moment 67 slagen is, goed voor 5 onder par. In 2022 werd het baanrecord van 67 geëvenaard door zowel Loran Appel (27 augustus) als Job Jan Simmelink (28 augustus). Promotie naar hoofdklasse In 2015 promoveerde het 1e team, onder aanvoering van captain Job Jan Simmelink, naar de hoofdklasse van de 36-holes competitie van de NGF. Daarmee is golfclub Grevelingenhout de eerste club in de Zeeuwse geschiedenis die promotie naar deze hoogste competitieklasse in Nederland weet te bewerkstelligen. Na degradatie naar de eerste klasse van de NGF-competitie in 2016, slaagde het 1e team er wederom in 2017 om te promoveren naar de hoofdklasse. Nu onder aanvoering van captain Bas Post.
Koepelkerk (Renswoude)

De Koepelkerk in de plaats Renswoude in de Nederlandse provincie Utrecht is gebouwd tussen 1639 en 1641. Het kerkgebouw is eigendom van de Hervormde gemeente van Renswoude (PKN) en wordt op zondagen en christelijke feestdagen gebruikt voor kerkdiensten. De architect van de kerk is Jacob van Campen, die onder andere bekend is als architect van het Paleis Noordeinde in Den Haag en het Paleis op de Dam te Amsterdam. Opdrachtgever was Johan van Reede, de Heer van Renswoude, die later ook het naastgelegen Kasteel Renswoude liet bouwen. Het vloerontwerp is een Grieks kruis met korte armen, waardoor het een zeer compact gebouw is. Boven de kruising bevindt zich de achtzijdige koepel, die in de kerk rust op zogenaamde Ionische zuilen. In de kerk bevinden zich diverse wapenborden. Het uurwerk van de kerk is uit 1936 en vervaardigd door de firma Eijsbouts. Het is een rijksmonument. Orgel Boven de preekstoel bevindt zich een De Koff-orgel uit de 19e eeuw. Het werd geplaatst in 1936 en in 1967 gerestaureerd door de firma Koppejan uit Ederveen. Hierbij werd een nieuw orgelfront aangebracht afkomstig uit de hervormde kerk van Oud-Loosdrecht. Hieronder volgt de dispositie: Externe links Hervormde Gemeente Renswoude Koepelkerk op reliwiki
Schiehaven

De Schiehaven is een vooroorlogse haven in het Lloydkwartier in Rotterdam-Delfshaven. De Schiehaven is gegraven tussen 1904 en 1909 en ontworpen voor de overslag van stukgoed. Aan de oostkant van de Schiehaven was de Schiecentrale gevestigd. De aanvoer van steenkolen voor de Schiehavencentrale gebeurde per schip. De elektriciteitscentrale heeft tot 1990 gewerkt. Tegenwoordig is het een centrum voor audio-visuele producties. Aan de zuidkant van de Schiehaven waren een filiaal van Kühne en Nagel en de Rotterdamse Lloyd gevestigd. Bij Kühne en Nagel kwamen in mei 1945 de eerste Engelse schepen met voedsel voor de hongerende bevolking binnen. De Rotterdamse Lloyd speelde een belangrijke rol in het passagiersvervoer tussen Nederland en Nederlands-Indië. De stukgoedoverslag is sinds de jaren tachtig verdwenen uit de Schiehaven. In 2007 wordt in dit gebied druk gebouwd aan de nieuwe Rotterdamse wijk het Lloydkwartier. Aan de Schiehaven was van 2001 tot 2018 Scheepswerf De Delft gevestigd, waar een replica van het 18e-eeuwse linieschip De Delft werd gebouwd. Tevens bevinden er zich een aantal winkels, o.a. Albert Heijn, Etos etc. De naam Schiehaven werd ooit bedacht door Gerard Marius Kam, de man die zich in 1884 hevig verzette tegen de "vereeniging" van Rotterdam met Delfshaven en de plannen van G.J. de Jongh met de Coolpolder, waarover later meer. Zie voorlopig Museum Kam.
Bernadettekerk (Helmond)

De Bernadettekerk is een voormalig rooms-katholiek kerkgebouw aan de Margrietlaan 4a te Helmond. Reeds in 1949 werd het ontwerp voor deze kerk, van de hand van Jan Magis, gepresenteerd. Zo vlak na de oorlog mochten er echter niet zoveel kerken worden gebouwd, en daarom moest men volstaan met de bouw van een parochiehuis, dat tevens als noodkerk gebruikt kon worden. Pas in 1955 kon de definitieve kerk worden gebouwd en in gebruik genomen. In 1956 werd ze plechtig ingewijd. In 1996 werd het gebouw, wegens teruglopend kerkbezoek, onttrokken aan de eredienst en in 2000 heringericht als supermarkt. Deze profane bestemming was voor velen bevreemdend, maar betekende wel de redding van het gebouw. Het gebouw is een christocentrische kerk, uitgevoerd in baksteen, met het koor op het kruispunt van schip en dwarspand. Het bouwwerk, typerend voor de wederopbouwperiode, is uitgevoerd in baksteen en beton. In de brede voorgevel is een betonskelet verwerkt dat als klokkentoren dienstdoet. Ook is er een vieringtorentje en een in het oog springende doopkapel. Externe links ReliWiki Regionaal Historisch Centrum - Bernadettekerk Foto
't Wissel

't Wissel is een korenmolen in Elst, gemeente Rhenen, in de provincie Utrecht. De molen werd in 1855 gebouwd. De molen bleef tot het begin de jaren dertig van de twintigste eeuw op windkracht in bedrijf, een elektromotor nam de functie over. De molen raakte in verval, maar een restauratie in 1960 keerde het tij. Toch raakte de molen weer in een minder goede staat en was in 1980 andermaal een restauratie nodig. De plaatselijke huisarts kocht de molen en liet de restauratie uitvoeren. Sindsdien werd er gemalen met de molen, maar wederom raakte de molen in een vervallen toestand. De Stichting de Utrechtse Molens kocht de molen aan en nadat deze stichting onderdeel is geworden van Het Utrechts Landschap kon een uitvoerige restauratie in 2005 worden uitgevoerd. Sindsdien draait de molen bijna wekelijks op vrijwillige basis. Waarbij zelden gemalen wordt. De roeden zijn 22 meter lang en zijn voorzien van het oudhollands wieksysteem met zeilen. De molen is qua afmetingen een gemiddelde molen, maar oogt doordat het een grondzeiler is tussen de bebouwing en geboomte wat klein. Vanaf de rivier de Rijn heeft men wel een mooi vrij zicht op de molen. Naam De molen heeft zijn naam te danken aan het wissel dat hier lag in de enkelsporige tramlijn van Zeist naar Arnhem, die vlak langs de molen liep.
De Vier Werelden

De Vier Werelden is een woongebouw aan de Oude Maas in de wijk De Elementen in de Nederlandse plaats Spijkenisse. Het gebouw is ontworpen door Robert Winkel, Mei architecten en stedenbouwers. Het gebouw telt 22 verdiepingen en in totaal 253 woningen. Het gebouw is visueel opgedeeld in vier delen die verwijzen naar de buurten-structuur die kenmerkend is voor Spijkenisse: de vele wijken gevuld met rijtjeswoningen. De twee torens zijn onderling verbonden via lagere gedeelten. De lagere toren is 50 meter, de hogere 70. In december 2008 bereikte het gebouw zijn hoogste punt, om daarmee toen het hoogste gebouw in Spijkenisse te worden. Sinds 2010 is de ernaast gebouwde Rokade met 113 m veel hoger. Vier werelden De Vier Werelden is verdeeld in vier delen, of werelden. Deze werelden verschillen qua uiterlijk, zowel qua gevel als binnenkant. Iedere wereld heeft een andere naam. Coast. Deze wereld is bekleed met een witte gevel en bevat 65 appartementen. City. Deze wereld is bekleed met een lichtgrijze gevel en bevat 86 appartementen. Hiermee is deze wereld het grootst. Village. Deze wereld is bekleed met een donkergrijze gevel en bevat 66 appartementen. Metropole. Deze wereld is bekleed met glas en bevat 36 appartementen. Hiermee is deze wereld het kleinst. Kunstwerk Kunstenares Milou van Ham verzamelde honderden woorden die de identiteit van Spijkenisse vertegenwoordigen. Die woorden zijn in de gevel- en balkonelementen gegoten. Er zijn twee woordlagen. De eerste woordlaag is verticaal leesbaar op een afstand van circa 300m van het gebouw. De tweede woordlaag is te lezen vanaf de balkons van de appartementen. Ook aan de onderzijde van de balkons zijn in een grid woorden aangebracht. Externe links Officiële website Officiële website van Dura Vermeer
Watertoren (Rotterdam Mallegat)

De watertoren in het Mallegatpark in de Nederlandse stad Rotterdam maakte deel uit van de gasfabriek Feijenoord en diende als schoorsteen, waarbij water werd gebruikt als koeling. Anderzijds werd het water door de schoorsteen verwarmd. De Nederlandse Watertoren Stichting heeft een verzoek ingediend deze combinatie-watertoren, de laatste in zijn soort in Nederland, als rijksmonument aan te wijzen. Dit verzoek is afgewezen. De toren is wel een gemeentelijk monument en is gerestaureerd. Het park en de toren zijn genoemd naar het Mallegat, een water dat onder andere toegang gaf tot de Spoorweghaven. In de twintigste eeuw is het grotendeels gedempt en bleef enkel nog een verbreding aan de linkeroever van de Nieuwe Maas over. Die werd gebruikt om de kolenschepen voor de gasfabriek te lossen. Andere watertorens in Rotterdam Watertoren (Rotterdam De Esch) Watertoren (Rotterdam Delfshaven) (voormalig) Watertoren (Rotterdam Europoort) Watertoren (Rotterdam IJsselmonde) (voormalig) Andere combinatie-watertoren Schoorsteen met waterreservoir (Maastricht)
Anne Frankplantsoen

Het Anne Frankplantsoen is een plantsoen gelegen in Eindhoven, stadsdeel Eindhoven Centrum. Het plantsoen is vernoemd naar Anne Frank. Het Anne Frank plantsoen ligt in het centrum van Eindhoven. Het is een plantsoen met exotische bomen langs de Dommel. Het plantsoen ligt naast het Lex en Edo Hornemannplantsoen, waar het Gebroeders Hornemannmonument staat. De gebroeders Hornemann waren net als Anne Frank Joodse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Anne Frankmonument Het Anne Frank monument is ontworpen door Theo van Brunschot in 1990. Het monument is van Vanga-graniet en brons gemaakt. Het is in opdracht van de gemeente Eindhoven gemaakt en werd op 4 mei 1990 onthuld. Het monument heeft een bronzen plaquette met de afbeelding van Anne Frank en draagt de tekst: “Anne Frank Plantsoen ter nagedachtenis aan de 304 joodse mannen, vrouwen en kinderen uit Eindhoven die zijn vervolgd en omgebracht in de jaren 1940 - 1945.” Volgens joods gebruik kan men in het kommetje van de kleine zuil een steen achterlaten. Affaire Fons Spooren Het Anne Frankplantsoen heeft landelijk bekendheid verworven toen in 2003 toenmalig commercieel directeur van PSV, Fons Spooren, werd opgepakt vanwege onzedelijke handelingen met minderjarige jongens. De strafbare feiten hadden zich voornamelijk in het Anne Frankplantsoen afgespeeld. Foto's
Tuinwijck (Groningen)

Tuinwijck je oblast s většinou okrasnými zahradami se nachází na ploše více než šesti akrů na jihovýchodním okraji okresu Coendersborg, mezi Helperzoom a železniční tratí Meppel – Groningen v Nizozemsku. Byla založena průmyslníkem Jan Evert Scholten v roce 1913 a je jednou z nejstarších veřejných zahrad v Nizozemí. Jejím cílem je udržitelný vývoj a šetrnost k životnímu prostředí v zahradnictví. To vedlo k tomu, že se jedná o první zahradu, která byla oceněna národní Značkou kvality pro přírodní zahradnictví. Na pozemku je dnes žabí bazén, motýlí zahrada, dětské hřiště, komunitní centrum a obchod. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Tuinwijck (Groningen) na nizozemské Wikipedii. Externí odkazy (nizozemsky) oficiální stránky (nizozemsky) oocities.org (nizozemsky) Oslava 100 let Archivováno 3. 9. 2014 na Wayback Machine.
De Bazel

De Bazel is a listed/protected historic building on the west side of the Vijzelstraat in Amsterdam (at number 32), and stretches from the Herengracht to the Keizersgracht. It stands as an example of Brick Expressionism. History The building was the most important work of the Dutch architect Karel de Bazel and was built from 1919 to 1926 as the head office of the Nederlandsche Handel-Maatschappij (NHM). The architect died in 1923, three years before completion. Construction was continued by his chef de bureau C. van de Linde, together with designer Adolf Leonard van Gendt. Sculptures on the outside of the building are by Joseph Mendes da Costa, Lambertus Zijl and Hendrik A. van den Eijnde. The stained glass windows were made by Joep Nicolas after designs by Antoon Derkinderen. The building was titled De Spekkoek, after the Dutch-Indonesian delicacy spekkoek, but is now named after the architect. Colonial History The building commemorates the history of the NHM and specifically the heroic deeds of the three colonial generals J. P. Coen, Daendels, and J. B. van Heutsz. De Bazel served as main office of the NHM, then the Algemene Bank Nederland and the Dutch bank ABN AMRO. In 1999 the city of Amsterdam bought the building. After renovation, the building re-opened on 7 August 2007 to house the Amsterdam City Archives (Stadsarchief Amsterdam). It is open to the public. The building also houses the Bureau Monumenten & Archeologie (bMA). It was officially opened on 12 September 2007 by Queen Beatrix. The building The building has a concrete framing (designed by A.D.N. van Gendt) covered by interchanged layers of brick and granite, which gave rise to its nickname De Spekkoek ("Layer Cake"). In the base, syenite was used. To visually temper these horizontal elements, vertical elements were added to the building's facade. The building is centered on two light-courts, and its inner details bear some resemblance to works of American architects Frank Lloyd Wright and Louis Sullivan. Almost all interior parts of the building, such as floor mosaics, frames of the airducts, telephone booths, room decorations, as well as its furniture, were also designed by de Bazel. The materials, massing, scale, interior details and exterior sculptures all mark this building as a good, although late, example of the Dutch variety of Brick Expressionism. Though many changes were made to the building much of the interior has remained in its original state, among which the large meeting room on the third floor. The building was declared a monument in 1991. References Hannah Schoch, Erik Mattie, Koopmansgeest. Open Monumentendag Amsterdam 2002. Uitgeverij Bas Lubberhuizen. External links (in Dutch) De Bazel, gebouw met een ziel wordt Gemeentearchief; op amsterdam.nl (in Dutch) Nederlandsche Handel-Maatschappij (1919/26); op bma.amsterdam.nl Amsterdam City Archives
De Bazel

De Bazel est un bâtiment historique classé du côté ouest de la Vijzelstraat à Amsterdam. Construit en briques, il s'étend du Herengracht au Keizersgracht. C'est un exemple de l'expressionnisme de brique. Histoire Le bâtiment était l'œuvre la plus importante de l'architecte néerlandais Karel de Bazel et a été construit de 1919 à 1926 en tant que siège social de la Nederlandsche Handel-Maatschappij (NHM). L'architecte mourut en 1923, trois ans avant l'achèvement. Les sculptures à l'extérieur du bâtiment sont de Joseph Mendes da Costa, Lambertus Zijl et Hendrik A. van den Eijnde. Les vitraux ont été réalisés par Joep Nicolas d'après les dessins d'Antoon Derkinderen. Le bâtiment s'intitulait De Spekkoek, d'après le spekkoek, une délicatesse néerlando-indonésienne, mais porte désormais le nom de l'architecte. Histoire coloniale Le bâtiment commémore l'histoire du NHM et plus particulièrement les actes héroïques des trois généraux coloniaux Jan Coen, Herman Daendels et Jan van Heutsz. De Bazel a servi de bureau principal du NHM, puis de l'Algemene Bank Nederland et de la banque néerlandaise ABN AMRO. En 1999, la ville d'Amsterdam a acheté le bâtiment. Après rénovation, le bâtiment a rouvert le 7 août 2007 pour abriter les Archives de la ville d'Amsterdam. Le bâtiment abrite également le Bureau Monumenten & Archéologie. Il a été officiellement inauguré le 12 septembre 2007 par la reine Beatrix. Le bâtiment Le bâtiment est centré sur deux cours de lumière et ses détails intérieurs ressemblent quelque peu aux œuvres des architectes américains Frank Lloyd Wright et Louis Sullivan. Presque toutes les parties intérieures du bâtiment, telles que les mosaïques au sol, les cadres des conduits d'aération, les cabines téléphoniques, les décorations des chambres, ainsi que son mobilier, ont également été conçues par de Bazel. Les matériaux, la volumétrie, l'échelle, les détails intérieurs et les sculptures extérieures font de ce bâtiment un bon exemple, bien que tardif, de la variété hollandaise de l'expressionnisme de brique. Bien que de nombreuses modifications aient été apportées au bâtiment, une grande partie de l'intérieur est restée dans son état d'origine, dont la grande salle de réunion au troisième étage. Le bâtiment a été déclaré monument classé en 1991. Références Hannah Schoch, Erik Mattie, Koopmansgeest. Ouvrez Monumentendag Amsterdam 2002 . Uitgeverij Bas Lubberhuizen. Liens externes (in Dutch) De Bazel, gebouw met een ziel wordt Gemeentearchief; op amsterdam.nl (in Dutch) Nederlandsche Handel-Maatschappij (1919/26); op bma.amsterdam.nl Amsterdam City Archives Source de traduction (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « De Bazel » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail d’Amsterdam
VV Dwingeloo

VV Dwingeloo is een op 29 augustus 1946 opgerichte amateurvoetbalvereniging uit Dwingeloo, Drenthe, Nederland. De thuiswedstrijden worden op sportpark Hulsebosch gespeeld. Standaardelftal Het standaardelftal speelt in het seizoen 2020/21 in de Derde klasse zondag van het KNVB-district Noord. Competitieresultaten 1961–2018
Tullekensmolen (zuid)

De Tullekensmolen is een watermolen met de status van gemeentelijk monument aan de Oude Beek in de Nederlandse plaats Beekbergen (gemeente Apeldoorn, provincie Gelderland). De molen werd rond het jaar 1535 gebouwd door het Sint Pietersgasthuis, nadat zij toestemming van Karel van Gelre hadden verkregen, en diende als korenmolen. In 1601 werd Marten Orges pachter van de molen en bouwde de molen om tot een papiermolen. Hij bleef de molen opereren tot 1625. Toen de molen in 1872 in bezit was van Dijkgraaf brandde die af samen met de gelijknamige molen op de noordelijke oever. De Tullekensmolen werd herbouwd, maar brandde in 1890 nogmaals af en werd vervolgens nogmaals herbouwd. In 1904 werd de watermolen omgebouwd tot een wasserij door G.A. Geurts. De Tullekensmolen bleef dienstdoen als wasserij tot 1968. In 1971 werd het rad van de watermolen verwijderd en het complex viel in verval. Het complex stond een periode leeg, maar werd op 25 juni 2011 na een drie jaar durende restauratie door een wethouder heropend. De nieuwe functie van de Tullekensmolen is een museum, waar vijftien auto's van het type Ford Model A uit de periode tussen 1928 en 1932 worden tentoongesteld. Tijdens de restauratie werd ook het rad hersteld en is er een vistrap aangelegd. De molen is vernoemd naar de familie Tulleken, die de molen in 1679 of 1680 erfde. Toen Marten Orges de molen in bezit had stond de molen bekend onder de naam "Grote Molen". Externe link ford-museum.nl
De Vriendschap (Winsum)

De Vriendschap is een korenmolen in het dorp Winsum in het noorden van de Nederlandse provincie Groningen. De molen werd in 1801 als pelmolen gebouwd, waarschijnlijk met gebruikmaking van een molen uit Mensingeweer. Constructief gezien is de molen puur als pelmolen gebouwd. In de Tweede Wereldoorlog echter werden beide pelstenen verwijderd en naderhand werd een koppel maalstenen geplaatst. De maalstenen bevinden zich vanwege het ontbreken van een steenzolder onder het stellingniveau waardoor de aandrijving door middel van een extra overbrenging geschiedt, hetgeen vrij uniek is. De molen was voorzien van het zelfzwichtingssysteem. In 2006 is de molen vanwege de slechte staat stilgezet, tussen 2008 en 2011 is de molen stukje bij beetje gerestaureerd en is inmiddels weer geheel maalvaardig. De molen, die thans in eigendom is van de Molenstichting Winsum, wordt zeer regelmatig door vrijwilligers in werking gezet.
VV Nicator

VV Nicator is een op 11 september 1932 opgerichte amateurvoetbalvereniging uit Leeuwarden, Friesland, Nederland. De thuisbasis van de club is Sportpark Kalverdijkje. Standaardelftal Het standaardelftal speelt in het seizoen 2020/21 in de Vierde klasse zondag van het KNVB-district Noord. Nicator speelde twee seizoenen in de Eerste klasse, de hoogst bereikte klasse. Dit waren de eerste twee seizoenen dat deze klasse het tweede amateurniveau was na de invoering van Hoofdklasse in het seizoen 1974/75. In het seizoen 2009/10 was het afgedaald tot de Zesde klasse, dit was ook het laatste seizoen dat deze klasse in district Noord bestond. Erelijst kampioen Derde klasse: 1942, 1943, 1960, 1964, 1972, 1998 kampioen Vierde klasse: 1994, 1997 kampioen Vijfde klasse: 2013 kampioen Zesde klasse: 2010 winnaar Noordelijke districtsbeker: 1979 Competitieresultaten 1936–2018 1985: de beslissingswedstrijd om het klassekampioenschap in 3A werd op 16 mei bij VV Dronrijp met 0-1 verloren van RES.
Hortus Haren

Hortus Haren er en botanisk have i Haren, Groningen i Holland. Den blev grundlagt i 1626 af apotekeren Henricus Munting, og lå oprindeligt mellem Grote Rozenstraat og Grote Kruisstraat i Groningen. Grundet pladsproblemer blev haven flyttet til Haren i 1967 og det blev den største botaniske have i landet. Galleri Referencer
Hortus Haren

Der Hortus botanicus Haren ist ein botanischer Garten im Groninger Stadtteil Haren in den Niederlanden. Mit einer Fläche von über 20 ha ist er der größte botanische Garten des Landes, nach anderen Quellen zumindest einer der größten. Geschichte Der Garten geht zurück auf einen Garten des Apothekers Henricus Munting, den dieser im Jahr 1626 in Groningen anlegte. Im Jahr 1691 ging der Garten von der Familie Munting an die Provinz Groningen über, wo er von der Universität Groningen geführt wurde. Im Jahr 1917 wurde ein Anwesen in dem Groninger Vorort Haren hinzugekauft und schließlich im Jahr 1967 der Garten komplett nach Haren verlegt. Nachdem der Garten im Jahr 1988 zunächst aus finanziellen Gründen von der Schließung bedroht war, wurde dann doch investiert und 1995 der Chinesische Garten und 1999 die Gärten von Ogham (Celtic Garden) eröffnet. Weblinks Offizielle Website des botanischen Gartens Hortus Haren. In: toerisme.groningen.nl Einzelnachweise