NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Goliath (Walibi Holland)

Goliath is a steel roller coaster located at the Walibi Holland theme park in Biddinghuizen, Dronten, in the Netherlands. It was previously described as "the fastest, highest, and longest coaster in the Benelux". Since 2021, both these records belong to Kondaa in Walibi Belgium. It was mainland Europe's second Intamin "Mini Hyper Rollercoaster", so named because the ride is styled on the larger (generally over 61 metres (200 ft)) ride, but with a lower maximum height of 47 metres (154 ft). The train travels at speeds of up to 107 kilometres per hour (66 mph) along 1,214 metres (3,983 ft) of track. Ride information The roller coaster is another collaboration between the Swiss manufacturer Intamin and the German engineer Werner Stengel. It employs similar lift-hill technology to Expedition GeForce, using a cable lift. The ride premiered in the 2002 season. Ride layout After climbing out of the station, the train is released from the catch car at the top of the lift hill and accelerates down the 152-foot (46 m) first drop and runs over a large hill. After dropping for the second time, it ascends a hill called a Stengel Dive, the top being overbanked to around 100° to the right, before dropping down into a 270° downward helix. After a medium-sized curved hill, it negotiates a 380° upwards helix and a bend to take the track parallel to the lift hill. Before entering the brake run, riders experience considerable air-time on three bunny hops. Trains Goliath has two trains, each with eight cars. Each car seats two across in two rows. The trains are made of steel and have stadium-style seating. Restraints are hydraulic lap bars. Gallery References External links Walibi Holland website Attraction webpage (English Translation)
Goliath (Walibi Holland)

Goliath sont des montagnes russes assises du parc Walibi Holland, localisées à Dronten, aux Pays-Bas. Le parcours est similaire à des hyper montagnes russes sauf que l'attraction fait 46 mètres de haut et non 60 mètres. Intamin désigne ces montagnes russes par le terme mega-lite, c'est-à-dire une attraction ayant l'aspect d'hyper montagnes russes. Goliath a une hauteur de 46,8 mètres, une longueur de 1 214 mètres et une vitesse maximale de 106 km/h. Ce sont les montagnes russes les plus hautes, les plus longues et les plus rapides des Pays-Bas. Le circuit Le circuit commence par un lift hill à câble de 46 mètres de hauteur. Ensuite, le train fait la première descente, puis remonte et fait une deuxième grande descente. Après ça, il remonte et fait un overbanked turn d'environ 100 degrés vers la droite, avant de descendre une hélice de 270 degrés. Après un stengel dive, le train fait une hélice montante de 380 degrés et courbe ce qui ramène le train parallèle au lift hill. Il fait encore trois bosses sur lesquelles les passagers ressentent des airtimes et un demi-tour avant d'atteindre les freins finaux. Trains Goliath a 2 trains de 8 wagons. Les passagers sont placés à 2 sur 2 rangs pour un total de 32 passagers par train. Classements Galerie Notes et références Voir aussi Liens internes Hyper montagnes russes : style dont Goliath est inspiré. Walibi Holland Intamin Liste des montagnes russes d'Intamin Liens externes (nl) Goliath sur le site de Walibi Holland (fr) Fiche de Goliath (RollerCoaster DataBase) Portail des parcs de loisirs Portail des Pays-Bas
Goliath (Walibi Holland)

Goliath is een stalen achtbaan in het Nederlandse attractiepark Walibi Holland te Biddinghuizen. Met een hoogte van 46,8 meter is de Goliath de op een na hoogste achtbaan in de Benelux, na de megacoaster Kondaa in het zusterpark Walibi Belgium, die 50 meter hoog is. Van 2002 tot 2007 was De Goliath de hoogste en snelste achtbaan van de Benelux. In 2007 werd de titel van hoogste achtbaan tijdelijk overgenomen door Vertigo in Walibi Belgium met een hoogte van 55 meter. Met de sloop van Vertigo in 2008 is het hoogterecord van de Benelux weer terug bij Goliath. Van 2019 tot 2021 werd de titel van snelste achtbaan in de Benelux van de Goliath met 106 km/h overgenomen door Fury in Bobbejaanland met een snelheid van 106,6 km/h. De twee records zijn sinds 8 mei 2021 in handen van Kondaa. Algemene informatie De achtbaan is ontworpen door het Duitse ingenieursbureau Büro Stengel GmbH en werd gebouwd door Intamin AG. De eerste rondjes werden gereden in 2002, destijds behoorde Walibi Holland tot de pretparkenketen van Six Flags, die al in twee andere parken achtbanen soortgelijk aan de Goliath had staan. De Goliath is vanaf het eerste moment een enorm populaire achtbaan binnen Walibi Holland. Bij de treinen valt ook iets op: de eerste trein heeft de groene kleur van het spoor en de tweede trein heeft de oorspronkelijk paarse kleur van de ondersteuningen. Kleur Walibi Holland heeft in 2013 de ondersteuningen zwart geverfd. Ook de paarse trein kreeg een zwarte neus en zijkanten. Wel bleven in beide treinen de zetels de oorspronkelijke paarse kleur behouden. Ook de hekken beneden naast de track zijn paars gebleven. Eind november 2016 plaatste Walibi Holland een foto op haar Twitteraccount waarop te zien is dat de groene baan in een fel donkerblauwe kleur wordt geschilderd. Dit ter gelegenheid van het vijftienjarig bestaan van de achtbaan. De groene trein wordt ook zwart zodat beide treinen dezelfde kleur hebben. Incident Op 31 oktober 2009 raakte een 16-jarig meisje uit Apeldoorn gewond, nadat een stalen buis van drie meter hoogte op haar viel. Dit gebeurde tijdens het wachten bij de attractie. Achterstallig onderhoud was waarschijnlijk de oorzaak. Walibi heeft de attractie later gecontroleerd op meer loszittend materiaal. Dit bleek niet het geval te zijn. Met het meisje is het uiteindelijk goed afgelopen. Records bij opening Hoogste achtbaan van de Benelux (46,8 meter, 2002-2020) Snelste achtbaan van de Benelux (106 km/h, 2002-2019) Langste achtbaan van de Benelux (1214 meter, 2002) Internationale waardering Goliath wordt internationaal gezien als een van de beste achtbanen ter wereld. Hieronder een tabel met de jaarlijkse stemming van Mitch Hawker's Internet Poll. Galerij Externe link Goliath op de officiële website (gearchiveerd)
Goliath (Walibi Holland)

Goliath – stalowa kolejka górska firmy Intamin otwarta 29 marca 2002 roku w holenderskim parku Walibi Holland. Historia Plany budowy nowej atrakcji wiążą się z rozpoczętą w 1998 roku procedurą remontu parku (ówcześnie jeszcze pod nazwą Walibi Flevo), w celu przejęcia go w 2000 roku przez sieć amerykańską sieć parków rozrywki Six Flags. Kolejka została otwarta w 2002 roku, już po przejęciu parku przez Six Flags (pod nazwą Six Flags Holland). Jej konstrukcja ma stanowić niższy odpowiednik kolejek typu hyper coaster budowanych w tym czasie w parkach Six Flags przy udziale szwajcarskiej firmy Intamin i niemieckiego biura projektowego Ingenieur-Büro Stengel. W sezonie 2017, z okazji 15-lecia budowy, kolejka została przemalowana na kolor granatowy i czarny. Opis przejazdu Po opuszczeniu stacji pociąg natychmiast rozpoczyna wjazd na główne wzniesienie o wysokości 46,8 m, na które wciągany jest przy pomocy wyciągu linowego. Pociąg zjeżdża ze wzniesienia pod kątem 70° o 46 m w dół, po czym pokonuje strome wzniesienie o silnych przeciążeniach ujemnych (airtime), wykonuje lekki skręt w lewo, pokonuje element Stengel Dive, na którym pochyla się o 121° w prawo, przejeżdża przez lewoskrętną 270° spiralę, prawoskrętne wzniesienie w kształcie litery S, kolejną prawoskrętną 360° spiralę, która przechodzi w następne wzniesienie w kształcie litery S oraz z rzędu trzy niewielkie wzniesienia z przeciążeniami ujemnymi (bunny hops). Następnie pociąg pokonuje slalom, zawraca o 180° w prawo, zostaje wyhamowany i powraca na stację. Tematyzacja Kolejka nie posiada motywu przewodniego. Jedynym elementem dekoracyjnym jest wielkoformatowy napis z nazwą kolejki. Pierwotnie tor kolejki był zielony, a podpory fioletowe. Kolejka została przemalowana – od sezonu 2017 tor jest granatowy, a podpory czarne. Incydent z 31 października 2009 roku W dniu 31 października 2009 roku ok. godziny 13:30 czasu miejscowego 16-letnia dziewczyna została ranna w wyniku uderzenia w głowę elementem dekoracji podczas oczekiwania w kolejce na przejazd roller coasterem. Przeprowadzony przez park przegląd wykazał, że pozostałe elementy dekoracji nie zagrażają gościom parku, a kolejka może być ponownie oddana do użytku. Zobacz też Expedition GeForce – podobnych rozmiarów mini Mega Coaster w parku Holiday Park (Niemcy). Przypisy Linki zewnętrzne POV – film z przejazdu z punktu widzenia pasażera.
Sint-Agneskerk (huidige kerk Bunde)

De Sint-Agneskerk is een kerkgebouw in Bunde, in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Meerssen. De kerk is gewijd aan Agnes. Geschiedenis Het kerkgebouw is de opvolger van de oude Sint-Agneskerk die elders in Bunde gesitueerd is. In 1951 besloot het kerkbestuur om een nieuwe kerk te laten bouwen, omdat de toestand van de oude Sint-Agneskerk steeds slechter geworden was. De gemeente maakte onderwijl plannen voor de modernisering van de dorpskern van Bunde. In dat plan werd er ruimte gereserveerd voor een nieuw gemeentehuis, een nieuw patronaatsgebouw en een nieuw kerkgebouw. De nieuwe kerk kwam hiermee midden in de kern van het dorp te staan. Tussen 1959-1960 vond de nieuwbouw van de kerk plaats naar het ontwerp van Jos van der Pluijm. De kerk werd zeer functioneel en sober zonder allerlei Roomse opsmuk. Het kreeg een grote ruimte met overal goed zicht op het altaar samen met twee gangen voor het biechten, privé-devotie en een doopkapel. In 1960 werd de oude Sint-Agneskerk gesloten en ging men te kerke in de nieuwe Sint-Agneskerk.
Algemene Begraafplaats Workum

De Algemene Begraafplaats van Workum (gemeente Súdwest-Fryslân) ligt naast de Spoordijk (Spoardyk) en de provinciale weg 359. De begraafplaats werd in 1822 in gebruik genomen. Monument Douwe de Boer werd geboren in Gaast en was postbode. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zat hij in het verzet. Hij overleed op 54-jarige leeftijd in Kamp Vught. Op de begraafplaats is een monument met een zwarte gedenksteen, waarop de volgende tekst staat: In MemoriamDouwe de Boer4-4-1890 - 2-6-1944te Vughtman en vader van A. de Boer-v.d. Laan en kinderen Oorlogsgraven Op de begraafplaats bevinden zich twaalf oorlogsgraven: negen vliegeniers van de RAF en drie vliegeniers van de Canadian Air Force. De grafzerken zijn van Portlandstone gemaakt. Op iedere zerk staat de spreuk 'Per Ardua Ad Astra' (door volharding bereikt men het hoogste doel), het devies van de Royal (Canadian) Air Force. De Lancaster W4888 van het 101 Squadron kwam in de nacht van 5 mei 1943 terug van Dortmund, waar ze een bombardement hadden uitgevoerd. Om 00:40 uur werd het toestel door de Duitser Lothar Linke neergeschoten, waarna het in brand vloog en in het Warkumer Nijlån ten zuiden van Workum neerstortte. Aan boord waren: Sergeant Arthur Harold Clark, RAFVR; Sergeant John Milner Hadfield, RAFVR; Pilot Officer William Thomas Lewis, RCAF, Distinguished Flying Medal; Sergeant Anthony Jules Lawson Lyon, RAFVR; Pilot Officer Ralph Duncan Paterson, RAFVR, Distinguished Flying Cross; Sergeant George William Francis Reynolds, RCAF; Flying Officer Nicholas James Stanford, RAFVR (Volunteer Reserve). Alleen Pilot Officer Paterson kon zichzelf redden maar hij werd later gevangengenomen. Hij zat in krijgsgevangenkampen in Barth, Stalag Luft III in Sagan en overleefde de oorlog. De anderen kwamen om het leven. Ze werden opgebaard in het weeshuis aan de Noard en op 7 mei begraven. Toen ze langs de gereformeerde school aan de Stationsweg kwamen, sloten kinderen zich bij de stoet aan. John Hadfield werd enkele dagen later teruggevonden en begraven. Pathfinder Lancaster ED603 van 83 Squadron vloog op 12 juni 1943 over het IJsselmeer en werd daar neergeschoten. In Workum werden begraven: Flying Officer Leonard Sprackling; Pilot Officer Arthur Gordon Fletcher; Pilot Officer Harold Howsam. Piloot Eric Arthur Tilbury spoelde bij Stavoren aan en werd aldaar begraven, Gordon Robert Sugar werd in Hindeloopen begraven. Flight sergeant Edward Moore en de pilot officers Arthur Smart en Charles Sprack werden pas in 2023 teruggevonden, toen hun vliegtuig werd geborgen. Het was hun eerste missie. In 2025 werden zij op de Algemene Begraafplaats Workum begraven. Zie ook Lijst van begraafplaatsen met oorlogsgraven van de Commonwealth War Graves Commission in Nederland
Bourtangerkanaal

Het Bourtangerkanaal is een zijtak van het Ruiten-Aa-kanaal in Groningen. Beschrijving Het 1,79 km lange kanaal loopt vanaf het Ruiten-Aa-kanaal (ter hoogte van de Bourtangersluis) tot in de jachthaven in Bourtange. Via een vaarweg staat het in verbinding met het Stobbenkanaal dat rond de vesting loopt. De twee voetbruggen (op km 0,08 en 1,33) die het kanaal overspannen hebben een doorvaartbreedte van elk 7,80 en een hoogte van 3,45 meter. Geschiedenis Het kanaal werd rond 1917, als onderdeel van een initiatief van de Vereniging ter bevordering van de kanalisatie van Westerwolde, gegraven op de plaats van de toenmalige scheidsloot tussen de veenontginningsgebieden van Stakenborg en Wollingboermarke. Tot in de jaren vijftig van de twintigste eeuw mondde het Moddermansdiep uit in het kanaal. In de jaren zeventig, bij de reconstructie van de vesting Bourtange, werd het kanaal gedempt, maar in de jaren tachtig werd het weer opengegooid om het voor boottoeristen mogelijk te maken de vestingstad te bereiken.
De Rijnschans

De Rijnschans is een aan de Grebbedijk in Wageningen gelegen rijksmonument. Het pand is rond 1837 gebouwd als woonhuis. Het pand telt twee verdiepingen en ligt naast de Wageningse Afweg, een schuine weg de dijk op. De voorgevel bevindt zich aan de Grebbedijk. Evenals Nudenoord is de Rijnschans gebouwd door de Joodse koopman Jacob Marcus Rosenik (1775-1853). In de periode van ongeveer 1900 tot 1940 heette het huis 'Rijnzicht'.
Halvemaansbrug (Amsterdam)

De Halvemaansbrug (brug 221) is een vaste brug in Amsterdam-Centrum. Hij vormt de verbinding tussen de twee kaden van de Amstel (hier Binnen Amstel genoemd) in de binnenstad van Amsterdam. Aan de noordzijde ligt nog een kade van de Kloveniersburgwal en 's-Gravelandseveer (kade van de Amstel). Aan de zuidkant heet de kade van de Amstel gewoon naar de rivier. Hier leidt de brug rechtstreeks in de Halvemaansteeg. Ten zuidoosten van de brug ligt het theater De Kleine Komedie. De oorspronkelijke brug werd gebouwd in de 17e eeuw, vermoedelijk 1626. De brug werd in 1863 (met een noodbrug naast de bouwput) vernieuwd naar een ontwerp van toen stadsarchitect Bastiaan de Greef. De brug bestond uit vier vaste overspanningen. De vijfde, middelste, overspanning was een dubbele basculebrug. De brug overleefde toen een wijziging in tenaamstelling aangevraagd door koning Willem III der Nederlanden naar Oranjebrug (de naam werd niet overgenomen). Ook in 1904 werd de brug vernieuwd. De laatste grote aanpassing volgde in 1939/1940, toen er een vaste plaatbrug naar ontwerp van architect Piet Kramer werd neergelegd. Ook deze brug was nodig in verband met het toenemende en zwaarder wordende verkeer. Kramer had te maken met het feit dat de brug ingekort moest worden. De zuidelijke kade van de Amstel werd onderdeel van de binnenring en werd ter plaatse aanmerkelijk verbreed, hetgeen de brug deed “krimpen” tot circa 50 meter. Kramers brug heeft vier overspanningen. Hoewel ze gebouwd werd met geld uit het werkfonds, is ze toch nog enigszins versierd. Er zijn zeediervormige granieten sluitstenen, het jaartal 1939 is uit een van de sluitstenen gebeiteld, zijn granieten blokjes ontbreken niet. Ook zijn de balustrades versierd (een serie aan elkaar gesmede metalen staven). De naam van de brug is anders dan bij andere Amsterdamse bruggen niet aangebracht op de leuningen, maar uit twee van de sluitstenen gebeiteld. Tijdens de aanleg voer een pontje (voetveer) heen en weer. De verklaring van de naam is niet eenduidig, er zijn een aantal verklaringen in omloop: Stadatlas van Amsterdam: een vroege versie van de brug had de vorm van een halve maan, de brug is in deze versie dus tevens de naamgever van de straat; Sebas Baggelaar en Simon van Schaik: "de vorm van het halfront aan den Aemstel", waarop nu Hotel de l'Europe staat heeft de vorm van een halve maan; in de Halvemaansteeg was einde 19e begin 20e een slijterij, tapperij, waarbij op een raam boven de deur vermeld zou zijn Van ouds "De halve (maan)"; hetgeen versterkt wordt door de tekening van Bep Bijtelaar. Afbeeldingen
Huis Hoosden

Het Huis Hoosden of Hoosten is een herenhuis met omliggend landgoed in Sint Odiliënberg in de gemeente Roerdalen in de Nederlandse provincie Limburg. Het complex ligt in het Roerdal met ten noorden ervan de kerkberg Sint-Petrusberg met daarop de basiliek en Onze-Lieve-Vrouwekapel en ten oosten ervan de oude dorpskern. Geschiedenis Vanaf de 16e eeuw was het goed Hoosden een herenboerderij die werd verpacht. In 1637 kwam Hoosden in handen van de jezuïeten in Roermond. Door landverbetering en ontginning werden de opbrengsten van het landgoed verhoogd. Waarschijnlijk omstreeks 1662 werd de vervallen hoeve gesloopt en kwam er een nieuw gebouw. De jezuïeten bouwden in 1737 Hoosden om tot buitenverblijf, waarvoor men een steenoven bouwde. In 1743 bestond Hoosden volgens een plattegrond uit een vierkant plein waar omheen de gebouwen stonden, waaronder de bouwhoeve. In het oosten stond ook nog een langgerekt gebouw, dat in de 19e eeuw op de Tranchotkaart niet meer te vinden is. In 1772 bouwde men weer een steenoven met als doel om uitbreidingen of verbouwingen te plegen, maar die plannen kwamen te vervallen toen in 1773 de jezuïetenorde opgeheven werd. Het complex werd in de loop van de 19e eeuw gewijzigd door de kopers van het geconfisqueerde goed, waarbij de vleugel aan de oostzijde en de gebouwen in het westen tegenover het hoofdgebouw af te breken. In de 19e eeuw woonden er telgen uit de Roermondse magistratenfamilie Geradts. Vlak voor het einde van de Tweede Wereldoorlog werd de oude pachthoeve verwoest en werd niet meer opgebouwd. In plaats daarvan bouwde men een muur met toegangshek. Na het overlijden van de 100-jarige Suzanne Geradts-Regout (kleindochter van de Maastrichtse fabrikant Jules Regout) in 2004, werd het familiebezit verkocht. Beschrijving Het huis Hoosden bestaat uit een hoofdgebouw met aan de westzijde ervan een vierkant plein, aan de noordzijde daarvan aansluitend op het hoofdgebouw een dienstgebouw en aan de zuidzijde een dienstgebouw los van het hoofdgebouw. Tussen het noordelijke en het zuidelijke dienstgebouw staat aan de westkant van het plein een muur met toegangshek en tussen het zuidelijke dienstgebouw en het hoofdgebouw bevindt zich een toegangshek. Op het landgoed bevindt zich een hagelkruis. Zie ook Hagelkruis Sint Odiliënberg Grafkapel Geradts-Regout
Huize Sint Cunera

Huize Sint Cunera is een aan de Markt in Wageningen gelegen rijksmonument. Sint Cunera bestaat uit een 18e-eeuwse gevel voor twee oudere (mogelijk 16e-eeuwse) diepe panden met een steegje ertussen. Voor de huizen werd in 1710 een nieuwe gezamenlijke gevel gezet in opdracht van Jacob van Lawick. Omstreeks 1740 werden een tussenvloer en stukken aan de achterkant toegevoegd. In 1934 werd het pand stevig verbouwd. Literatuur Bouwhistorische verkenning van het Cunera-huis aan de Markt te Wageningen. door Drs. F.A.C. Haans en J.H. Soentgerath. Nijmegen, Monumenten Advies Bureau, 1997.
Julianabrug (Geldermalsen)

De Julianabrug in Geldermalsen is een brug die deze plaats met Buren en Erichem verbindt. De brug overspant de Linge. Aan Burense zijde gaat de Prinses Julianaweg, die over de brug loopt, over in Erichemsekade. Onder de brug bevindt zich een stuw, waardoor het gevaarlijk is om in de buurt van de brug te zwemmen. Door de stuw is de Linge stroomopwaarts van de brug niet meer bevaarbaar (er is geen sluizencomplex aanwezig). In 2016 is een vispassage langs de stuw aangelegd. In 1933 werd de brug geopend door Prinses Juliana als betere verbinding tussen Geldermalsen en Buren. De brug werd naar de prinses vernoemd, alsmede de weg die vanaf de Lingedijk naar de brug loopt. In de Tweede Wereldoorlog werd de brug vernield, maar later vernieuwd.
Schloss Engelenburg

Das Schloss Engelenburg ist der Name eines ehemaligen Wasserschlosses, das bei der geldrischen Ortschaft Herwijnen lag. Geschichte 1468 wurde die Engelenburg erstmals urkundlich erwähnt. Der erste Besitzer war Johan Johansz van Herwijnen, der durch den Herzog von Geldern, Adolf von Egmond, mit een huys ende voorgeborcht, met sijnen cingel, gheiten Engelborch und diversen anderen Gütern bei Herwijnen belehnt wurde. In weiterer Folge gelangte Schloss und Herrlichkeit Engelenburg in den Besitz des Gijsbert van Herwijnen, welcher es 1522 an Reinier van Bern und Merel van Rossum verkaufte. Hernach wurde das Lehen aufgesplittert: Reinier vererbte seinen Anteil an Dirk von Plettenberg, der andere Teil ging in die Hände von Merel van Rossums Sohn Walraven van Gent über. Walvarens Sohn Johan van Gent erbte den Besitz von seiner Mutter Elisabet van Raesfeld. Johans Sohn Wilhelm van Gent verkaufte den Gesamtbesitz im Jahre 1620 an Pieter Dircksz Graeff. Dieser vererbte die Engelenburg 1643 an seinen Neffen Jacob Bicker. 1647 beerbte ihn dessen Bruder Andries Bicker, in dessen Familie die Anlage verblieben ist. 1677 kam sie an Ernest Jacob de Petersen. 1700 gelangte das Schloss in die Hände von Friedrich Adolf zur Lippe-Detmold, der es an Adriaen Bout weitergab. 1723 wurde Petrus Bierman neuer Besitzer. Seine Familie waren die letzten Besitzer der Engelenburg die 1817 abgerissen wurde. Weblinks Schloss Engelenburg in der wissenschaftlichen Datenbank „EBIDAT“ des Europäischen Burgeninstituts (niederländisch)
Lingebrug

De Lingebrug in Geldermalsen (Gelderland) is een brug over de rivier de Linge. De Lingebrug is de middelste en belangrijkste brug over de Linge in Geldermalsen. Ten westen ligt de spoorbrug tussen Tricht en Geldermalsen en ten oosten ligt de Julianabrug, die Buren met Geldermalsen verbindt. Over de brug loopt de Rijksstraatweg (N833). Deze weg verbindt Culemborg en Buurmalsen met Geldermalsen en is gebouwd in 1940, als vervanging van een oudere ophaalbrug. Omdat in deze periode de Rijksstraatweg de belangrijkste verbindingsroute tussen Utrecht en 's-Hertogenbosch was en de oude ophaalbrug te smal was voor het toenemende verkeer, moest er een nieuwe brug komen. Dit werd een vaste brug, die dus hoger moest worden dan de oude ophaalbrug. De oprit naar de brug werd verlengd. Daarnaast werd de Linge verlegd en kwam de brug een stuk te noorden van de oude brug te liggen. De oude Lingeloop werd omgevormd tot jachthaven. In 2015, tijdens werkzaamheden direct ten zuiden van de brug, werd een deel van de oude ophaalbrug teruggevonden. Deze brugpijlers zijn gerestaureerd en hebben nu een plaats gekregen in het naastgelegen Lingepark. In 2016 en 2017 is de brug grondig gerestaureerd. Hierbij heeft de brug zijn oorspronkelijke witte kleur weer teruggekregen. De brug was daarvoor namelijk lange tijd vervaald en had een onverzorgde uitstraling. Als 1-aprilgrap werd in april 2016 levensgroot de tekst 1 april op de brug geschilderd.