NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hoofdwacht, Haarlem

Hoofdwacht är ett historiskt rijksmonument och ett tidigare fängelse på Grote Markt i Haarlem, Nederländerna. Historia Hoofdwacht byggdes på 1200-talet och anses vara den äldsta byggnaden i Haarlem. Spår inuti väggen tyder på att detta är en av de äldsta byggnaderna i staden. Från 1250 till omkring 1350 tjänade den som det första stadshuset i Haarlem. Byggnaden användes av kommunfullmäktige som samlingslokal när greven av Holland stannade i stadshusbyggnaden. Efter det bodde flera viktiga familjer i huset. Den nedre delen av huset har använts även som ett tryckeri, en lanthandel och en lagringshall för öl. Humanisten Dirck Volckertszoon Coornhert arbetade en gång i Hoofdwacht. Barockfasaden är från cirka 1650. Den 17 maj 1755 köptes byggnaden av kommunen för att tjäna som högkvarter för stadsvakterna (schutterij). Fram till dess att fängelset byggdes på den östra sidan av floden Spaarne, känd som Koepelgevangenis, år 1899 fanns det fängelserum på övervåningen. Före år 1755 hölls fångar i källaren på stadshuset tvärs över gatan, som ofta var ganska fuktiga. Fångarnas levnadsvillkor förbättrades därför avsevärt när de flyttades till övervåningen i Hoofdwacht. Sedan 1919 används byggnaden av den historiska föreningen Historische Vereniging Haerlem, som använder den för möten och mindre offentliga utställningar om Haarlems historia. Det finns även ett mindre museum i byggnaden som är öppet mellan maj och september. Referenser Wikimedia Commons har media som rör Hoofdwacht, Haarlem.
De Derde Brug

De Derde Brug is een ophaalbrug over de Angstel in het Nederlandse dorp Abcoude, gemeente De Ronde Venen. De Derde Brug te Abcoude, zoals de naam officieel is, ligt in de Meerlandenweg bij de kruising met de Amsterdamsestraatweg en de Voordijk. De brug wordt ter plekke bediend vanuit een brugwachtershuisje aan de zuidzijde. Hij maakt deel uit van de centrumring en werd op 12 mei 2010 voor het verkeer opengesteld. De pure aanleg, zonder planningskosten en dergelijke, heeft ruim 2,2 miljoen euro gekost. De naam van de brug geeft aan dat het in Abcoude de derde brug over de Angstel is. De bruggen over het Gein zijn dus niet geteld. Van de drie ligt deze het dichtst bij het Abcoudermeer, hemelsbreed op 400 meter. De andere twee zijn de Heinkuitenbrug voor fietsers en de Hulksbrug. Tot 11 december 2016 reed Connexxion-buslijn 126 over de brug. Voorgeschiedenis De Derde Brug was al in 1968 in een bestemmingsplan opgenomen en is bedoeld om het doorgaande verkeer om het centrum van Abcoude heen te laten rijden en daarmee de Hoogstraat te ontlasten. In 1974 was er een andere locatie in beeld, bij het Amsterdams koffiehuis, honderd meter verder van het Abcoudermeer. Uit vrees voor de leefbaarheid van de omliggende wijken vanwege de verkeerssituatie was er toen al verzet tegen de brugplannen; dit heeft jaren aangehouden. Kenmerken De brug is 19 meter lang, 14 meter breed en 6,5 meter hoog. De ontwerpers ipv Delft zochten een hedendaagse interpretatie van de andere Abcoudse bruggen, wat naar voren komt in de lijf-flensconstructie van de twaalf meter lange balanspriemen waar het contragewicht aan hangt. De hameitorens zijn niet verbonden; de noordelijke huisvest de machinerie, de zuidelijke is het brugwachtershuisje. Het ophaalmechaniek is zichtbaar. Bediening De bediening is vrij van bruggeld, maar de gemeente geeft een wachttijd tot een half uur aan, na druk op een rode knop. Rond de zomerperiode is er elke dag bediening verdeeld over drie perioden. In de winter is er alleen op werkdagen elke dag één langere periode bediening, maar alleen als er een dag tevoren een telefonische aanvraag is gedaan. Deze voorwaarden waren in 2017 en 2024 identiek.
Verzorgingsplaats Zaandam

Verzorgingsplaats Zaandam is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de A8 Amsterdam-Uitgeest tussen afrit 1 en knooppunt Zaandam nabij Zaandam in de gemeente Oostzaan. De verzorgingsplaats dankt haar naam aan de gelijknamige stad die in 1974 is opgegaan in de gemeente Zaanstad. Bij de verzorgingsplaats ligt een tankstation van BP. Er is geen horeca aanwezig. Aan de andere kant van de weg ligt verzorgingsplaats De Watering.
Joodse begraafplaats (Stadskanaal)

De Joodse begraafplaats aan het Gedempte Ceresdiep in Stadskanaal is pas relatief laat gesticht. In 1848 vroeg de Joodse gemeente van Stadskanaal toestemming om een stuk land, dat eigendom was van de stad Groningen, te mogen gebruiken als begraafplaats. Bij raadsbesluit van 1 december 1849 werd het perceel tussen de eerste en tweede afdraai van het Stadskanaal afgestaan aan de Joodse gemeente. De oudste zichtbare grafsteen die nu nog aanwezig is, is die van Aron Juda de Levie (1822-1881). De eerste begrafenis is volgens de boeken echter al in 1878 geweest. Het ging om Jehoeda Levie de Vries. Deze zerk is ooit opgedolven geweest en weer begraven. Aanvankelijk viel de Joodse gemeente van Stadskanaal onder die van Veendam. Omstreeks 1850 werd Stadskanaal zelfstandig in de rang van bijkerk. Veendam had al in de 18de eeuw een eigen Joodse begraafplaats. Het is mogelijk dat vóórdat Stadskanaal een eigen begraafplaats had, zij haar doden in Veendam begroef. Na de Tweede Wereldoorlog werd de Joodse gemeente van Veendam bij Stadskanaal gevoegd. In 1988 werd Stadskanaal weer bij Groningen gevoegd. De synagoge - gelegen aan de Hoofdstraat in Stadskanaal - werd in 1958 verkocht en omstreeks 1964 gesloopt. Er werden nog enkele jaren diensten gehouden in een huis naast de synagoge, maar de gemeente was na de oorlog te klein geworden. In 1930 waren er in Stadskanaal en omgeving ongeveer 150 Joden gevestigd, na de oorlog waren dat er nog geen 30. Op de Joodse begraafplaats van Stadskanaal staan 110 grafstenen. De plaatselijke overheid beheert de begraafplaats. Zie ook Lijst van Joodse begraafplaatsen in Nederland
Leeuwerenk

Leeuwerenk is de algemene begraafplaats van de Nederlandse gemeente Wageningen. Leeuwerenk werd in 1901 aan de Oude Diedenweg aangelegd ter vervanging van de oude algemene begraafplaats aan de Generaal Foulkesweg. Bij de aanleg bestond de begraafplaats naast een algemeen gedeelte, tevens uit een katholiek, een protestants en een joods gedeelte, elk met eigen ingangen. De joodse begraafplaats werd in 1913 in gebruik genomen. Sinds 1940 is Leeuwerenk de enige nog gebruikte begraafplaats van Wageningen. Naam De naam verwijst naar de geografische ligging, namelijk op de voormalige enk van de buurtschap Leeuwen. De naam werd omstreeks 2004 officieel vastgesteld. Bekende begravenen Jan Ritzema Bos Bernard Slicher van Bath August Falise Anna de Waal Externe link Algemene Begraafplaats Wageningen
Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis

Het Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis (CWZ) is een topklinisch ziekenhuis in Nijmegen. Het huidige ziekenhuis is in 1974 voortgekomen uit het samengaan van twee kleinere ziekenhuizen, het katholieke Canisiusziekenhuis en het protestantse Wilhelminaziekenhuis, die daarna nog enige tijd elk op hun eigen locatie bleven. Sinds 1992 is het CWZ gevestigd aan de Weg door Jonkerbos in Nijmegen-Zuid. Het ziekenhuis heeft ruim 700 bedden en circa 3200 medewerkers. Geschiedenis Canisiusziekenhuis De eerste vestiging van het R.K. Ziekenhuis, later hernoemd tot Canisiusziekenhuis, opende in 1850. Het ziekenhuis werd gedurende de eerste tijd bestuurd door de uit Tilburg afkomstige Zusters van Liefde en vanaf 1857 door het Rooms Katholiek Parochiaal Armbestuur, dat zich het lot van de katholieke Nijmeegse zieken en armen aantrok. Dit ziekenhuis was in de eerste decennia daarna gevestigd op diverse locaties in de Bovenstad: allereerst op de hoek van de Houtmarkt en de Pauwelstraat, vanaf 1866 op een iets ruimere locatie aan de Doddendaal. In 1886 kwam er aan de Houtstraat een nieuw, nog groter hoofdgebouw gereed, met meer ruimte voor de patiënten. Ook dit pand bleek echter op den duur weer te klein. In 1922 kocht men voor de nieuwe locatie van het ziekenhuis een stuk grond aan de St. Annastraat. Op die plek werd een voor die tijd zeer modern en groot ziekenhuis gebouwd, dat was ontworpen door Eduard Cuypers. In 1926 ging dit nieuwe ziekenhuis open. Het zou vervolgens tot 1992 op deze plek gevestigd en operationeel blijven. Wilhelminaziekenhuis De eerste vestiging van het Wilhelminaziekenhuis opende in 1850 aan de Jodenberg. Op 7 mei 1895 werd een iets ruimere locatie geopend aan de Dr. Claas Noorduijnstraat, destijds de Spaarbankstraat. Architect van dit gebouw was Derk Semmelink. In dit gebouw is later nog het verpleeghuis Margriet gevestigd geweest. Na de fusie met het Canisiusziekenhuis is dit pand afgebroken ten behoeve van onder andere woningbouw. Hierbij verdween ook een monumentale kapel van Cuypers, ondanks protesten daartegen. De torenspits hiervan is wel bewaard gebleven, deze werd verkocht aan een particulier. Fusie (1974) In 1974 was de Stichting Nijmeegs Interconfessioneel Ziekenhuis Canisius-Wilhelmina een feit. In 1992 verhuisden beide ziekenhuizen naar de nieuwe locatie aan de Weg door Jonkerbos. Poliklinieken (vanaf 2008) Het CWZ heeft per 12 december 2008 een polikliniek in de wijk Oosterhout, een onderdeel van de Waalsprong, alsmede, per 27 juli 2012, een polikliniek in Druten. In juli 2017 namen de afdelingen voor dermatologie en plastische chirurgie hun intrek in een nieuwe polikliniek Jonkerbosch achter het ziekenhuis.
Zouteveense- en Holiërhoekse poldergemaal

Het Zouteveense- en Holiërhoekse poldergemaal is een gemaal gebouwd in 1883 aan de Nederlandse Vlaardingervaart voor het bemalen van de Zouteveense polder en Holiërhoekse polder. Naast het gemaal uit 1883 stond eerst de Schouw- of Slinkslootmolen, een van de 6 molens die de polders bemaalden. Op de fundamenten van de molen werd de machinistenwoning gebouwd. In 2008 werd een nieuwe gemaal aan de Vlaardingervaart in gebruik genomen, 40 meter ten zuiden van het oude gemaal. Dit moderne gemaal kan 140.000 liter water per minuut vanuit de polder pompen; anderhalf keer zoveel water als de capaciteit van het oude gemaal. Het gemaal is gebouwd volgens de 'nieuwe stijl' met een licht hellend dak, bedekt met sedum.
Église Saint-Dominique de Leeuwarden

L' Église Saint-Dominique de Leeuwarden est une église catholique située dans la ville de Leeuwarden dans le nord des Pays-Bas. Elle est dédiée à saint Dominique. L'église cruciforme à trois nefs de 1937 a été construite de 1936 à 1937 selon les plans de H. Van Beers. Elle possède une tour du côté est et une autre du côté ouest L'église est un monument national (Rijksmonumenten) depuis 2001 Dimensions Les dimensions de l'édifice sont les suivantes : Hauteur sous voûte de la nef: 23 m Hauteur sous voûte à la croisée du transept: 35 m Hauteur de la tour: 65 m Notes et références Liens externes Ressource relative à l'architecture : Rijksmonument Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail des Pays-Bas
Sint-Dominicuskerk (Leeuwarden)

De Sint-Dominicuskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw aan de Harlingerstraat in de stad Leeuwarden in de Nederlandse provincie Friesland. De kerk is een rijksmonument. Beschrijving De kerk is gewijd aan de heilige Dominicus. De driebeukige kruiskerk uit 1937 is gebouwd in de stijl van de Delftse School naar het ontwerp van H.C.M. van Beers. De Dominicuskerk heeft aan de oostzijde een vieringtoren en aan de westzijde een hoge toren. De kerk werd gebouwd als vervanger van de voormalige Sint-Dominicuskerk uit 1850 aan de Speelmansstraat. Voordat de locatie aan de Harlingerstraat werd gekozen, had de parochie tevergeefs bij het gemeentebestuur gelobbyd om een kerk op het Oldehoofsterkerkhof te mogen bouwen. Het orgel uit 1866 is gemaakt door Adema voor de oude kerk en in 1937 in een nieuwe omkasting in de huidige kerk geplaatst. Reparaties zijn uitgevoerd door Bakker & Timmenga. In de Mariakapel wordt het genadebeeld Onze Lieve Vrouwe van Leeuwarden vereerd. De kerk heeft drie luidklokken gegoten in 1948 door Klokkengieterij Petit & Fritsen met de disposities: E', Fis' en Gis'. De namen zijn Salvator, Sint-Dominicus en Sint-Maria. Zie ook Lijst van kerken in Leeuwarden (stad) Lijst van rijksmonumenten in Leeuwarden (stad) Kerken in Friesland
De Zilvermeeuw

De Zilvermeeuw is een poldermolen in de buurtschap Menkeweer ten noorden van het dorp Onderdendam in de provincie Groningen. De molen werd in 1870 gebouwd en bemaalde met een tweede soortgelijke molen in Tinallinge de polder De Vereeniging. Tegenwoordig is alleen De Zilvermeeuw nog overgebleven nadat de andere molen, De Ruimte, in 1967 afbrandde. De molen is gerestaureerd en weer voorzien van het Systeem van Bussel met zelfzwichting en kan de polder weer op vrijwillige basis bemalen. De molen is thans eigendom van de Stichting De Groninger Poldermolens.
Verzorgingsplaats De Weeren

Verzorgingsplaats De Weeren is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de A32 Meppel - Leeuwarden tussen afritten 9 en 10 ter hoogte van Ter Idzard in de richting van Leeuwarden. De verzorgingsplaats ligt in de gemeente Weststellingwerf. De parkeerplaats is voorzien van een spiegelafstelplaats. Het tankstation is van Texaco. Aan de andere kant van de snelweg ligt verzorgingsplaats Dorpshellen.
Helpoort (Maastricht)

La Porte de l'enfer (ou Helpoort en néerlandais) est une ancienne porte médiévale de la ville de Maastricht, aux Pays-Bas. Située dans le Jekerkwartier, ce qui lui vaut également le nom de Porte de Jeker, elle faisait partie du premier système de fortifications de la ville. Elle tire son nom du fait qu'elle est située dans le prolongement de l'ancienne « rue de l'enfer » (Helstraat), devenue rue Saint-Bernard (Sint Bernardusstraat). Elle date du deuxième quart du XIIIe siècle (environ 1229), ce qui en fait la plus ancienne porte médiévale des Pays-Bas. Elle est à ce titre inscrite au registre des monuments classés. Références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Maastricht
Helpoort

Helpoort, precedentemente chiamata anche Jekerpoort, Hoogbruggepoort, Alde Poort op den Ancker, Kruittorenpoort o De Twee Torens è un'antica porta cittadina della città olandese di Maastricht, Paesi Bassi. La porta fa parte della prima cinta muraria di Maastricht e si trova nel quartiere Jeker, all'estremità meridionale di Sint Bernardusstraat, di fronte al Pesthuys. Poco più a destra nella cinta muraria si trova la torre d'angolo Jekertoren. La porta risale al XIII secolo ed è la più antica porta cittadina tuttora esistente nei Paesi Bassi. La porta è nel registro dei monumenti nazionali dei Paesi Bassi (Rijksmonumentenregister) col numero 27997. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Helpoort
Halte Wilnis

Halte Wilnis is een voormalige halte in Wilnis aan de spoorlijn Aalsmeer - Nieuwersluis-Loenen. Het haltegebouw, van het Standaardtype HESM (III), daterend uit het jaar 1914, staat op de gemeentelijke monumentenlijst van De Ronde Venen en bevindt zich anno 2020 aan de Ingenieur Enschedeweg 14. De stationschef van de halte was de enige vrouwelijk stationschef van Nederland. Diverse familieleden van de stationschef werkten ook voor de spoorwegen, waaronder de Haarlemmermeerlijnen. Geschiedenis Het haltegebouw werd geopend op 1 december 1915 en gesloten op 3 september 1950. In 2006 is er een kunstwerk geplaatst langs de voormalige spoordijk ten oosten van de voormalige halte. Op het witte geraamte staan de cijfers 20 en 06 in hetzelfde lettertype als het lettertype dat gebruikt is op de wachtposten van de Haarlemmermeerspoorlijnen. In 2017 is er een wandelpad aangelegd over de voormalige spoordijk tussen station Mijdrecht en Oudkooperdijk. Het wandelpad heet het Bellopad en is vernoemd naar de locomotief NS 7742: Bello die over de spoorlijn reed. Het wandelpad passeert het station, daarom is er een infobord met betrekking tot het Bellopad bij het station geplaatst. Afbeeldingen
Aegongebouw

Het Aegongebouw is een kantoorgebouw aan het Churchillplein in Den Haag. Het gebouw is ontworpen door Ad van der Steur en gebouwd in 1951-1953. Het is het voormalige hoofdkantoor van verzekeringsmaatschappij 'De Eerste Nederlandsche te 's-Gravenhage' (een rechtsvoorganger van AEGON). Later is het kantoor betrokken door het Joegoslavië-tribunaal en tijdelijk door de OPCW. Naast het Aegongebouw staat het Congresgebouw, dat officieel toen het Nederlands Congres Centrum heette, en nu het World Forum Convention Center. In 1997 vertrok de OPCW naar een voor hen gebouwd pand aan de andere kant naast het Congresgebouw. Momenteel is het Internationaal Restmechanisme voor Straftribunalen gehuisvest in het gebouw. Externe link Beschrijving in het Rijksmonumentenregister
Mariakerk ('t Zandt)

De Mariakerk is een middeleeuwse kerk in het Groninger dorp 't Zandt. Beschrijving Het oudste deel van de kerk is het romanogotische schip uit de dertiende eeuw. Het gotischekoor dateert uit de vijftiende eeuw, door deze aanbouw ging de oorspronkelijke sluitgevel uit de romanogotische periode verloren. Aan de oostzijde van het koor staat een losstaande toren uit de dertiende eeuw. Gebruikelijk is dat de toren zich aan de westzijde van een kerk bevindt. De toren in 't Zandt vormt hierop een uitzondering. De toren werd tweemaal gerestaureerd in 1714 en in 1762, zoals blijkt uit twee gedenkstenen in de toren. De klokken in de toren dateren uit 1501 en uit 1693. De oudste klok is afkomstig van de Der Aa-kerk uit Groningen en kwam via Leermens in 't Zandt terecht. In de kerk is een deel van de oorspronkelijke schilderingen bewaard gebleven. Zo zijn er afbeeldingen te zien van het Laatste Oordeel, van de evangelisten, van diverse heiligen en van de Jezus als Man van Smarten. De preekstoel dateert uit 1823. De kerk werd in de periode 1962 tot 1967 gerestaureerd. Het plan daarvoor werd gemaakt door de architect Rienk Offringa. In 2023 vonden herstel- en restauratiewerkzaamheden plaats na schade veroorzaakt door bodemdaling en aardschokken als gevolg van de aardgaswinning in dit deel van Groningen. Orgel Het pijpwerk van het kerkorgel dateert uit 1662. Verondersteld wordt dat het gebouwd is door Hendricus Huisz. Orgelbouwers als Albertus Antoni Hinsz, Heinrich Hermann Freytag en Frans Casper Snitger hebben het orgel in de 18e eeuw verder vormgegeven. Rond 1900 heeft Jan Doornbos (de orgelmaker met de bijnaam "Jan Avontuur") een aantal wijzigingen aangebracht die het orgel zijn karakteristieke kenmerken ontnamen. Tijdens de restauratie van de kerk vanaf 1962 was het orgel tijdelijk verwijderd en in 1966 werd alleen het rugpositief teruggeplaatst. Wegens geldgebrek duurde het tot 1990 voordat een restauratie van het volledige instrument door de firma Bakker & Timmenga gereed was. Daarbij werd het zoveel mogelijk hersteld in de staat waarin H.H. Freytag het in 1792 had gebracht. Het orgel heeft twee manualen, zestien registers (waarvan acht uit 1662 en drie uit 1792) en een aangehangen pedaal.
Freddy Heinekenbrug

De Freddy Heinekenbrug (brug nr. 84) is een vaste brug op de grens van Amsterdam-Centrum en De Pijp in Amsterdam Oud-Zuid. Ligging Ze vormt de verbinding tussen de Weteringschans, Nieuwe Vijzelstraat en Weteringplantsoen enerzijds en de Ferdinand Bolstraat en Stadhouderkade anderzijds. De brug overspant de Singelgracht. Over de brug loopt een van de onbekendste straten in Amsterdam: de Weteringlaan. Rondom de brug zijn te vinden de voormalige Heineken Brouwerij, een aanlegsteiger voor rondvaartboten en de oorlogsmonumenten het Van Randwijkmonument en De Gevallen Hoornblazer. Geschiedenis De geschiedenis van de brug is bijna gelijk aan die van brug 86 over de Lijnbaansgracht. Een eerste brug kwam hier in 1875 met steun van de AOM. Vanaf 1883 reed hier een paardentram, vanaf 1904 een elektrische tram. De brug moest toen regelmatig versterkt worden. Een grote ingreep vond plaats in 1915 toen de brug door de Dienst der Publieke Werken aanzienlijk verbreed werd. Vermoedelijk was de ontwerper daarbij Jo van der Mey, het is een brug van "het bureau van". Van der Mey’s hand was te zien in de uitkragingen van de brugpijlers. In 1925 en 1949 moest de brug opnieuw aangepast worden. Vanaf 1989 werd er in de gemeenteraad gediscussieerd over de autostromen binnen het gebied van het centrum en de woonwijken uit de 19e eeuw. Belangrijkste punten waren dat de fiets voorrang kreeg aan de binnenzijde van de stad (zie bijvoorbeeld ruimte fietspaden en eenrichtingsverkeer voor auto’s op de Weteringschans). De auto werd verbannen naar net buiten de Singelgracht, de Stadhouderskade. Er moest echter wel nog wel ruimte voor verbinding blijven. In 2003 was de gemeente eruit. Aan architect Henk Meijer van Kerste-Meijer werd gevraagd een nieuw ontwerp te maken. In 2004 en 2005 werd de brug van Van der Mey gesloopt en vervangen door een nieuwe. Daarbij werden de ijzeren steunen van de oorspronkelijke brug (zie de foto van Jacob Olie) eindelijk verwijderd. Daarbij ging de gehele omgeving op de schop, zo werden de aanlegplaatsen voor de rondvaartboten verplaatst en werden parkeerplaatsen geschapen voor de bussen met toeristen voor die boten. Die bussen parkeerden eerst op de brug, maar dat werd niet langer toegestaan. Op 16 december 2005 opende Charlene de Carvalho-Heineken de nieuwe brug die toen ook haar nieuwe officiële naam kreeg, een vernoeming naar haar vader Freddy Heineken. Voorheen stond de brug plaatselijk bekend onder de naam Weteringbrug. Over de brug reden jarenlang de tramlijnen 16, 24 en 25. Die laatste werd op 14 december 2013 uit dienst genomen en de eerstgenoemde op 22 juli 2018. Onder de brug rijdt metrolijn 52 in een diep gelegen tunnel. Door werkzaamheden aan deze lijn was dit na 2013 van invloed op het tramverkeer. Door noodzakelijke herinrichting van de Ferdinand Bolstraat konden wisselend de tram 16 en 24 niet door de straat rijden en reden dus ook niet over de brug. Gedenksteen Aan de Stadhouderskadezijde van de brug ligt een gedenksteen in het trottoir. Nabij deze plek tegenover de Heinekenbrouwerij kwam de 18-jarige Heleen Franzzen op 17 september 2007 om bij een Dode-hoeksongeluk. Afbeeldingen
Verzorgingsplaats Bijleveld

Verzorgingsplaats Bijleveld is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de A12 Den Haag-Beek ter hoogte van afrit 14a nabij Harmelen in de gemeente Woerden. Aan de andere kant van de snelweg ligt verzorgingsplaats Hellevliet. Normaal Amsterdams Peil Deze verzorgingsplaats ligt precies op de NAP-nullijn. In 2005 zijn alle verzorgingsplaatsen die op deze nullijn liggen van overheidswege voorzien van een informatiebord om op deze manier de lijn inzichtelijk te maken voor het publiek. Herkomst naam De naam Bijleveld komt van de Polder Bijleveld waar deze verzorgingsplaats in ligt, net als die van het riviertje dat er door stroomt. Er zijn verschillende verklaringen voor de herkomst: het zou kunnen wijzen op de vroegere legerplaats, die Harmelen ooit was. Soldaten werden vroeger ook bilemannen genoemd, een bile of bille is een kort zwaard. Bijleveld betekent dan zwaardveld of soldatenveld. de vorm van de polder zou lijken op een bijl. de naam is pas ontstaan toen de polder werd gegraven. De noodzaak om water op de Amstel te lozen vergde het graven van een watergang van de Rijn tot aan de Amstel. Voor deze investering heeft de polder als onderpand gediend, vastgelegd in een zogenaamde Beile of Bijlbrief, vergelijkbaar met het Engelse Bail. Deze investering moet voor die tijd tezamen met het gestelde onderpand uitzonderlijk geweest zijn, reden waarom het onderpandige veld de naam Beileveld kreeg.
AVV (voetbalclub)

AVV (Aester Voetbalvereniging) is een op 1 september 1975 opgerichte amateurvoetbalvereniging uit Hoorn op Terschelling. De club speelt op sportveld Ousedôbe. Sinds 2022 geven de oud-eredivisievoetballers Gertjan Verbeek en Jan de Jonge regelmatig trainingen bij de club. Zij kwamen vaak op Terschelling en hebben een hechte band met de club. Standaardelftal Het standaardelftal speelt in het seizoen 2020/21 in de Vijfde klasse zondag van het KNVB-district Noord. Competitieresultaten 1981–2024 Bekende (oud-)AVV'ers Trainers Jan de Jonge Jan Schulting Gertjan Verbeek Externe link Officiële website