NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
De Machinist

De Machinist is een pand aan de zuidkant van de Coolhaven in de Rotterdamse wijk Delfshaven. Het uit 1952 daterende L-vormige gebouw is ontworpen door de architecten Cornelis Elffers en B.J.K. Cramer. Het werd eerst gebruikt als machinistenschool voor de koopvaardij en werd later het gebouw voor de Scheepvaart & Transport College. Anno 2014 is het een cluster van kennis-, kunst- en cultuurinitiatieven met een café-restaurant. Oorspronkelijk Het gebouw werd gebouwd tussen 1944 en 1949. In het oorspronkelijke gebouw bevond zich op de begane grond de machinekamer. Op de eerste verdieping was een oude lerarenkamer te vinden. Het gebouw had een zadeldak met hanenbalken. Het plakkaat aan de buitenmuur van De Machinist vertelt dat het gebouw oorspronkelijk dienstdeed als machinistenschool. Op deze plek zouden leerlingen tot 2005 hebben gestudeerd voor de opleiding tot machinist. In 2005 zou de Machinistenschool gefuseerd zijn met andere scheepvaartopleidingen tot het Scheepvaart en Transportcollege dat zich zou vestigen in het Lloydkwartier. Verbouwing De oude machinistenschool kreeg een nieuwe bestemming, net zoals vele andere oude gebouwen op het Coolhaveneiland gedurende het eerste decennium van de 21ste eeuw. Woningcorporatie Woonbron en Kristal Projectontwikkeling gaven de opdracht om het gebouw te vernieuwen, wat onder projectarchitect Theo Verstralen werd uitgevoerd. Tijdens de verbouwing behield het gebouw van zowel de binnen- als de buitenkant zo veel mogelijk haar industriële uiterlijk. De oorspronkelijke werkbalken onder het plafond en de stalen kozijnen zijn nog steeds zichtbaar. Aan de buitenkant is het gevelbeeld behouden gebleven. Wel zijn de vloeren gelijkgemaakt en is de machinekamer op de begane grond veranderd in een horecaruimte. Ook zijn de verlaagde plafonds en de scheidingswanden die in latere tijden werden aangebracht verwijderd. Naast de hoofdentree is een tweedeurslift geplaatst. Op iedere verdieping is achter de lift een nieuwe ruimte, de lifthal te vinden. De oude lerarenkamers werd omgewerkt tot een bijeenkomstruimte met wand- en plafondschilderingen door Jaap Gidding. De ruimte wordt getypeerd door de mintgroene van de oorspronkelijke plafondbalken en kolommen. Op de verdieping onder de begane grond werd in de korte vleugel een kinderdagverblijf ingericht. Het oude ketelhuis in de kelder kreeg een nieuwe functie als een kleine bioscoopzaal met ruimte voor veertig plaatsen. Op de zolder zijn op de lange vleugel werkplekken voor flexwerkers gemaakt terwijl een dansschool plaats nam in de korte vleugel. In de korte vleugel is een deel van de oude hanenbalken verwijderd en vervangen door wat hoger geplaatste spantbenen. Het zadeldak werd opnieuw gedekt en enkele leien werden vervangen. Verder werden in de uitsparingen van het dak dakramen geplaatst. Daarnaast werd het gebouw aangesloten op het Rotterdamse systeem van stadsverwarming.
Oude Gemeentelijke Begraafplaats Kerkweg-West

De Oude Gemeentelijke Begraafplaats is een algemene begraafplaats aan de Kerkweg-West in de Nederlandse plaats Waddinxveen. Op de begraafplaats zijn meerdere oorlogsgraven aanwezig. De aula werd in 2016 een Gemeentelijk monument. Afbeeldingen
Sint-Jozefkerk (Geldrop)

De Sint-Jozefkerk is een voormalig Rooms-Katholiek kerkgebouw, gelegen aan Sint-Jozefplein 2 te Geldrop in de wijk Braakhuizen-Zuid. Nabij de kerk vindt men nog een pastorie, een basisschool en een kleuterschool. Geschiedenis De kerk werd in 1932 gebouwd naar ontwerp van Bernardus Joannes Koldewey en Kees van Moorsel. Het gebouw is geklasseerd als Rijksmonument. In 2010 werd, vanwege teruglopend kerkbezoek, de kerk onttrokken aan de eredienst. Een projectontwikkelaar moest de kerk verbouwen ten behoeve van een maatschappelijke functie. Er werd gedacht aan een gezondheidscentrum en de vestiging van maatschappelijke organisaties. Aangezien er weinig huurders op af kwamen werd inrichting keer op keer uitgesteld, hetgeen leidde tot vandalisme en zelfs drugsoverlast in de omgeving van de kerk. In 2014 werd een minder ambitieus plan gepresenteerd en in 2015 startte men met de renovatie. Gebouw Het is een driebeukige bakstenen kruiskerk met een massieve vierkante vieringtoren. Er zijn drie portalen, naar respectievelijk het noorden, het westen en het zuiden gericht. De westgevel wordt geflankeerd door een klokkentorentje. Het koor is door een boog afgescheiden van het schip en heeft een speciale lichtval volgens het principe van een Christocentrische kerk. Albert Termote vervaardigde in 1931 een bas-reliëf van Sint-Jozef voor in de kerk. In 1938 vervaardigde hij de keramische kruiswegstaties. Ook is er een betonnen calvariegroep, vervaardigd door Van Winkel. Externe link Reliwiki Gearchiveerd 4 maart 2016
Maria- en Brigidakerk

De Maria- en Brigidakerk is de parochiekerk van Hoog Geldrop, gelegen aan Papenvoort 4 aldaar. Het kerkgebouw werd in 2000 aangewezen als rijksmonument. Het betreft een neogotisch kerkgebouw (1879-1884) dat werd ontworpen door Hendrik Jacobus van Tulder. Het betreft een driebeukige kruisbasiliek met westtoren. Deze toren heeft vijf geledingen en wordt gedekt door een ingesnoerde naaldspits. Het inwendige van de kerk is gepolychromeerd en er is nog een vrijwel complete neogotische inventaris. Enkel de preekstoel is verdwenen. Het neogotische hoogaltaar bevat een beeltenis die in kalksteen is uitgevoerd. Ook diverse andere neogotische beelden sieren de kerk. De in het gebouw aanwezige hoge gewelven vallen op. Externe link ReliWiki
Sint-Agneskerk (Egmond aan Zee)

De Sint-Agneskerk is een Nederlands oudkatholiek kerkgebouw aan de Voorstraat in Egmond aan Zee. Trivia Tot 27 november 1741 had Egmond aan Zee een kerk die ook de naam Sint-Agneskerk droeg. Deze kerk echter moest worden prijsgegeven aan de zee door het oprukkende water, en waarvan nog de restanten honderd meter voor de kust van Egmond aan Zee liggen. Externe link Oud-Katholieke parochie van St. Agnes, Egmond - Egmond.okkn.nl
Corneliuskerk (Limmen)

De Corneliuskerk te Limmen (Noord-Holland) is een aan Sint-Cornelius gewijde rooms-katholieke kerk. Het ontwerp kwam van de architect Petrus Snel (1860-1934), toen uit Schagen, die in april 1901 de aanbesteding uitschreef. De kerk werd ingewijd op 15 april 1902, de kerk was toen al enige tijd klaar, maar de ruimte voor ontvangst en de pastorie moesten nog afgebouwd worden. Door een uitslaande brand in het dak van de kerk, op 3 mei 2018, werd grote schade aangericht. De wederopbouw is in 2019 ter hand genomen. Op 20 september 2020 is de herbouwde kerk weer in gebruik genomen tijdens een eucharistieviering waarbij mgr. Jan Hendriks, bisschop van Haarlem-Amsterdam, de altaartafel heeft ingewijd. Beschrijving Het kerkgebouw is in neoromaanse trant opgetrokken. De Maasbode omschreef het als “kloek opgetrokken en sober van lijnen, geflankeerd door eenen massalen toren, 48 meter lang en 19 meter breed in het schip en 22 meter breed bij het kruis". Delen van het interieur en de kerkinventaris zijn afkomstig van de in 1855-'56 gesloopte voorganger van de kerk, waaronder de preekstoel, de kroonluchter, de tafel van het hoofdaltaar, en de deuren). De vijf gebrandschilderde koorramen zijn in 1903 vervaardigd door de gebroeders Van Rooyen in Roermond. In de toren hangen drie klokken uit 1949 waarvan de grootste gewijd is aan de patroonheilige Sint-Cornelius en de andere twee aan Maria en Sint-Martinus. Orgels Hoofdorgel Het tweeklaviers hoofdorgel is in 1920 gebouwd door B. Pels & Zn en onderging in 2011-2012 een restauratie. Het hoofdorgel bleef behouden bij de brand in mei 2018 en werd voorlopig gedemonteerd en opgeslagen. Koororgel Het koororgel, ook met twee klavieren, is in 1963 gebouwd door Fonteijn & Gaal voor de Andreaskapel in Amersfoort en in 2002 overgeplaatst naar de Corneliuskerk. Bij de brand van 3 mei 2018 ging het verloren. Als vervanger is er een Vermeulen-orgel uit 1900 aangekocht dat na twee verhuizingen sinds 1986 stond in de in 2016 gesloten Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstandkerk in Valkenburg (Limburg). In 2021 werd het orgel door Adema Kerkorgelbouw in de Corneliuskerk geplaatst. In de dienst van 16 januari 2022 werd het orgel in gebruik genomen. Externe link www.corneliuskerk-limmen.nl
Hervormde Kerk (Middenmeer)

Hervormde Kerk is een kerk gelegen aan de Kerkring 1A in het Noord-Hollandse Middenmeer. De kerk is in 1934 gebouwd naar ontwerp van Amersfoortse architect G. van Hoogevest. De architectuur is verwant aan de Delftse School. Na de Tweede Wereldoorlog voerde de architect ook herstelwerkzaamheden uit. Het orgel is gebouwd door Firma J. de Koff uit Utrecht en stamt uit 1934, maar wordt niet meer gebruikt tijdens kerkdiensten. Foto's
Nieuw Zomerzorg

Nieuw Zomerzorg is een woonhuis met een aangebouwde bollenschuur op de hoek van de Heereweg en de Zwanendreef in de Nederlandse plaats Lisse. Sinds 2000 staat het gebouw ingeschreven in het rijksmonumentenregister. Historie Het pand werd in 1891 gebouwd in opdracht van de bloembollenkweker S.P. ten Kate. In 1899 vond een vergroting van de voorzijde van het huis plaats, naar een ontwerp van Antoon J. Salm, Haarlems architect. Zevenendertig jaar later werd de straat Zwanendreef aangelegd, die evenwijdig aan de linker lansgevel liep. De werkmanswoning die bij het bedrijf hoorde werd gesloopt. Kenmerkend van Nieuw Zomerzorg is de eclecticisme verwante bouwstijl. De bollenschuur, die aan het woonhuis is gebouwd, heeft sinds 1980 geen bedrijfsfunctie meer. Rondom de voortuin bevindt zich een erfscheiding met ijzeren spijlenhekken op een gemetselde voet. In de tuin zijn twee rode beuken geplant. Aan het woonhuis is een bollenschuur gebouwd. De bollenschuur ligt onder een met bouletpannen gedekte zadeldak en is minder hoog dan het woonhuis. Het gebouw is opgetrokken vanuit een rechthoekige plattegrond. Het bestaat uit een woonhuis met verdieping en bollenschuur met twee bouwlagen. De bollenschuur is minder hoog dan het woonhuis. De voorgevel van het pand bestaat uit vijf vensterassen. Het middendeel boven de kap is uitgebouwd en drie assen breed. Door de hoeklisenen met lichte accenten wordt er nadruk gelegd op het middendeel. Afbeeldingen
Hoeve Wassergeest

Hoeve Wassergeest is een boerderij aan de Achterweg-Zuid 35 in de plaats Lisse, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Sinds 2000 staat de boerderij ingeschreven in het rijksmonumentenregister. Historie De hoeve dateert uit de eerste helft van de zeventiende eeuw en was oorspronkelijk bekend onder de naam Westergeest. In 1660 werd door Jonkheer Adriaan van der Laen een buitenhuis met aangebouwde bollenschuur op de plaats van de boerderij gebouwd. De naam van het landgoed werd daarna officieel gewijzigd in Wassergeest. In de jaren die volgden was het landgoed in bezit van verscheidene adellijke families. In 1783 verkocht Carel George van Wassenaer Obdam het landgoed aan Apollonius Jan Cornelis Lampsins. De baron was een jaar eerder eigenaar geworden van de nabije buitenplaats Grotenhof. Beide landgoederen werden door Lampsins beheerd tot hij in de schulden kwam en gedwongen was zowel Grotenhof als Wassergeest te verkopen. In 1790 werd de Leidenaar Izaak van Buren de nieuwe eigenaar van Wassergeest. Datzelfde jaar werden er zijvleugels toegevoegd aan het huis, waarmee een Ambachtelijk-traditionele bouwstijl werd verkregen. Van Buren was tientallen jaren woonachtig in het huis maar zag zich in 1804 door schulden gedwongen de buitenplaats te verkopen aan D.P.J. van der Staal van Piershil. In 1852 werd Wassergeest opnieuw verkocht. Nieuwe eigenaar werd Johan Frederik Steengracht van Duyvenvoorde die het huis een jaar later verhuurde aan Cecilia M. Steengracht. In 1855 volgde er nog een verbouwing, waarbij het huis verbouwd en vergroot werd. Het complex kreeg weer de functie van een boerderij. In dezelfde periode werd de middenpartij van de voorgevel bewerkt. Het werd verhoogd met een karakteristieke trapgevel. Vanwege de vestiging van een bollenbedrijf destijds, werd de boerenschuur een jaar later verbouwd tot bollenschuur. Na het overlijden van eigenaar Johan Frederik werd Cecilia M. Steengracht eigenaar van het landgoed. Na haar dood in 1899 werd het landgoed door haar dochter Comelia Johanna van Lynden-van Pallandt geërfd. In 1909 vond nog een interne verbouwing plaats, waarbij het huis werd verdeeld in vier werkmanswoningen. In 1930 werd een staande schuur gemaakt van handvormsteen dwars op de bollenschuur geplaatst. Later werd het landgoed verkocht aan de familie van Rechteren Limpurg. De laatste eigenares uit deze familie heeft Wassergeest tussen 1970 en 1997 in gedeelten verkocht. Sinds 1996 bevat het woonhuisgedeelte twee woningen en een kantoorruimte. De bollenschuur heeft nog wel een agrarische functie, maar wordt niet meer gebruikt als bollenschuur.
Transformatorhuisje (Losdorp)

Het transformatorhuisje Losdorp is een monumentaal transformatorhuisje dat opvallend is gelegen, midden op de driesprong Westendorpweg - Krommeweg in Losdorp. Beschrijving Het transformatorhuisje is gebouwd rond 1925, het wordt aangeduid als "Losdorp 2907", heeft een rechthoekige plattegrond en is vormgegeven in Interbellum-architectuur. Het is een voorbeeld van een type transformatorhuisje met zadeldak. Het gebouw is zeer opvallend gelegen, midden op de driesprong Westendorpweg - Krommeweg.
Sint-Lambertuskerk (Lith)

De Sint-Lambertuskerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Lith. De kerk is gewijd aan de heilige Lambertus van Maastricht. Geschiedenis De heerlijkheid Lith viel tot 1671 onder het bisdom Luik, maar werd in dat jaar overgedragen aan de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Door de overdracht kwam de bestaande kerk, gelegen tussen Lith en Lithoijen, in handen van de protestanten. De katholieken waren de eerste tijd gewezen op een schuurkerk. Pas na de Franse tijd kwam de bestaande kerk weer in handen van de katholieken, maar het restant was niet veel meer waard en te klein. Als oplossing kwam er dat de protestanten de kerk weer terug huurden van de katholieken. Om de schuurkerk te vervangen werd een waterstaatskerk gebouwd die in 1843 gereed kwam. Deze kerk werd dusdanig beschadigd door overstromingen van de Maas, dat in waterstaatskerk werd vervangen door een neogotische kerk ontworpen door Caspar Franssen. Deze kerk kwam in 1900 gereed, vlak voor de nieuwbouw van de Sint-Remigiuskerk in het naburige Lithoijen, eveneens naar ontwerp van Franssen. De kerk is in 2000 aangewezen als rijksmonument. Architectuur Franssen had de kerk als driebeukige kruiskerk ontworpen met lage zijbeuken. De entree, voorzien van een frontaal, is in de kerktoren verwerkt. De toren heeft een groot gedeelte met galmgaten en wordt bekroond met een achtkantige spits tussen vier topgevels. Waar het schip het transept kruist, is het dak voorzien van een dakruiter. In de zijgevels zijn spitsboogvensters aangebracht met glas-in-loodramen. In het priesterkoor zijn gebrandschilderde ramen aangebracht, afkomstig van atelier F. Nicolas en Zonen. Diverse beelden in de kerk zijn afkomstig van Hendrik van der Geld. Galerij
Sint-Remigiuskerk (Lithoijen)

De Sint-Remigiuskerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Lithoijen. De kerk is gewijd aan de heilige Remigius van Reims. Lithoijen behoorde in de middeleeuwen toe aan het Klooster van Saint-Remi in Reims. Dit was de reden dat de tufstenen kerk uit de 12e eeuw Remigius van Reims als patronaat had. In 1613 gaat het patronaatsrecht over op de Abdij van Berne in Heeswijk en na de reformatie valt de kerk in protestantse handen. De katholieken waren gewezen op de kerken in het vrije graafschap Megen, zoals de Sint-Benedictuskerk in Teeffelen. Later werd er toegestaan om een eigen schuurkerk te bouwen en na de Franse tijd in Nederland volgde de bouw van een waterstaatskerk. De waterstaatskerk heeft het enkele decennia volgehouden, waarop deze werd vervangen door een neogotische kerk van Caspar Franssen. Voor de bouw werd grond naast de pastorie aangekocht en bouwrijp gemaakt. De eerste steen werd gelegd op 3 mei 1900, een jaar later werd de kerk ingezegend door pastoor Van den Berg en op 5 augustus 1901 geconsacreerd door bisschop Wilhelmus van de Ven. De kerk is in bakstenen opgetrokken als pseudobasiliek. De apsis is driezijdig gesloten en het schip heeft gemetselde gewelven. De zijgevel en apsis zijn voorzien van spitsboogvensters met glas-in-loodramen. De kerktoren staat aan de westzijde en wordt bekroond door een achtkantige spits tussen vier topgevels. Elementen van het interieur van de kerk zijn grotendeels afkomstig van Franssen en Hendrik van der Geld. Franssen is verantwoordelijk voor het ontwerp van de preekstoel die door Van der Geld is uitgevoerd. Diverse altaren zijn gemaakt door Van der Geld. Daarnaast zijn in de kerk enkele beelden aanwezig van Jan Custers. Tegenover de kerktoren is het kerkhof gelegen. Het kerkhof wordt omringd door een bakstenen muur voorzien van diverse beelden en een smeedijzeren toegangspoort. Bij de twee entrees staan twee zandstenen beelden. Bij de ingang bij de kerktoren zijn het twee beelden van bebaarde heiligen met mijter. Bij de zuidelijk ingang staan beelden van Maria met kind en een beeld van Jozef. De kerk en kerkhofmuur met beelden zijn in 2000 apart van elkaar aangewezen als rijksmonument. Galerij
Eerste klas van begraafplaats Eikenboomgaard

De eerste klas van begraafplaats Eikenboomgaard is een deel van een 19e-eeuwse, rooms-katholieke begraafplaats in de Nederlandse stad Oss. Geschiedenis In 1871 werd het kerkhof rond de Grote Kerk door de Gedeputeerde Staten van Noord-Brabant afgekeurd. In opdracht van het kerkbestuur werd ten noordoosten van de toenmalige bebouwde kom van Oss een nieuwe begraafplaats aangelegd. Het is een van de zes begraafplaatsen in de stad. De begraafplaats werd op 1 mei 1872 gewijd en omvat ruim 2000 graven. Omschrijving De eerste klas van de begraafplaats omvat een kavel van ongeveer 25 bij 25 meter aan de linkerzijde van het centrale pad vanaf de entree. Aan het pad staat een grenspaal met het opschrift "BEGRAAFPLAATS 1STE KLAS". In de eerste klas zijn drie grafmonumenten van de familie Jurgens te vinden, die elk zijn aangewezen als rijksmonument: het grafmonument van het echtpaar Jurgens-Lemmens, het grafmonument van het echtpaar Jurgens-Feijen en het neogotisch grafmonument van het echtpaar Jurgens-van Waardenburg. Aan de zuidwestelijke kant van de kavel is een gedeelte met circa 15 kindergraven. Fotogalerij Waardering De eerste klas werd in 2001 in het Monumentenregister opgenomen, met als motivatie: "Het complex Eikenboomgaard is van algemeen cultuurhistorisch belang als bijzondere uitdrukking van culturele, sociaal-economische en geestelijke ontwikkelingen. De op het complex Eikenboomgaard gelegen grafmonumenten hebben architectuurhistorisch/kunsthistorisch belang vanwege de hoogwaardige esthetische kwaliteiten en het bijzondere materiaalgebruik en de ornamentiek. Het complex Eikenboomgaard heeft ensemblewaarde wegens de bijzondere wijze van verkaveling en inrichting en de gaafheid daarvan. Belangrijk aan het te beschermen kavel zijn verder de zeer gaaf bewaarde aanleg en grafschikking die op een enkele verstoring na nog authentiek is. Het complex Eikenboomgaard is van belang wegens de hoogwaardige kwaliteit van de samenstellende onderdelen. Het complex Eikenboomgaard is van belang wegens de zeldzaamheid van de zeer gaaf bewaarde oorspronkelijke aanleg." Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Oss (plaats) Calvarieberg (Oss) Grafmonument van het echtpaar Jurgens-Jansen Literatuur J. van Zuijlen, P. Hagenaars en H. Buijks (1982) Kerkelijk leven rondom de Grote Kerk van Oss in de 19e en 20e eeuw.
Heilig Hart van Jezuskerk (Boxtel)

De Heilig Hart van Jezuskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de Nederlandse plaats Boxtel (provincie Noord-Brabant), gelegen aan Baroniestraat 26. Geschiedenis In de Stationswijk werd een nieuwe parochie gesticht, aangezien hier steeds meer mensen kwamen te wonen. De parochie splitste zich daartoe af van de Sint-Petrusparochie en er werd een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van Caspar Franssen, die in 1901 gereed kwam. In 2014 werd de laatste mis in het gebouw opgedragen, waarna de kerk werd onttrokken aan de eredienst. In 2017 werd het gebouw definitief verkocht. Het interieur werd grotendeels verwijderd en is naar het bisdom gegaan. Anno 2021 werd begonnen met de verbouw van de kerk, waarin appartementen worden gebouwd. Het uiterlijk van de kerk blijft behouden. Gebouw Het is een grote neogotische kruisbasiliek zonder toren. Wel is er een vieringtoren en bovendien wordt de voorgevel geflankeerd door twee slanke achtkante traptorentjes met spits. Er zijn drie ingangsportalen en daarboven vijf lancetramen. Het rijke meubilair is neogotisch en is afkomstig uit ateliers als van der Geld en Custers.
Sint-Jans Onthoofdingkerk (Liempde)

De Sint-Jans Onthoofdingkerk is de parochiekerk van de Nederlandse plaats Liempde (gemeente Boxtel, provincie Noord-Brabant), gelegen aan de Dorpsstraat 36. Geschiedenis Reeds in 1440 was er sprake van een Sint-Janskapel te Liempde. Deze bevond zich op de hoek van de Pastoor Dobbeleijnstraat en Kerkakkers. De contouren ervan werden in 1982 als Archeologisch monument geklasseerd. In 1603 werd de kerk door bisschop Masius tot parochiekerk verheven. In 1648 (Vrede van Münster) werd deze genaast door de hervormden, die echter het onderhoud niet konden opbrengen, zodat verval intrad. In 1827 werd de kapel gesloopt, en in 2003 is deze plek weer heringericht. Vanaf 1672 konden de katholieken een schuurkerk betrekken, achteraf gelegen in de huidige Dorpsstraat. In 1864 werd de schuurkerk, evenals een aantal omringende gebouwen, door brand verwoest. In 1867 werd de huidige kerk gebouwd, naar ontwerp van Hendrik Jacobus van Tulder. In 1893 werd begonnen met de bouw van de toren, die in 1899 werd voltooid. Gebouw Het is een driebeukige neogotische kruiskerk. Als materiaal werd baksteen gebruikt, met hardstenen sierelementen. De hoge kerktoren heeft een achtkante naaldspits, terwijl er ook een vieringtoren is. Het interieur wordt overwelfd door een kruisribgewelf. Het interieur is neogotisch. De glas-in-loodramen werden vervaardigd door atelier Nicolas.
Apeldoornse Poort

De Apeldoornse Poort is een spoorbrug in Arnhem in de Spoorlijn Arnhem - Leeuwarden. De spoorbrug is in 1851 aangelegd, bij de oplevering van de spoordijk waarover de spoorlijn loopt. De spoordijk scheidt het centrum van Arnhem van de Veluwe en de bij Arnhem gelegen landgoederen. In de dijk waren nabij Arnhem vier doorgangen aangebracht, waaronder de Apeldoornse Poort. De andere poorten zijn de Zijpsche Poort, de poort in de Hommelseweg en de poort in de Velperweg. De Apeldoornse Poort vormt de scheiding tussen de Apeldoornsestraat (aan centrumzijde) en de Apeldoornseweg (aan Sonsbeekzijde). De Apeldoornse Poort is in de jaren 1910-1912 verbreed naar ontwerp van Haitsma Mulier. Dit gebeurde in art-nouveaustijl. De balkbrug werd opgebouwd uit stalen I-balken, waarbij de ruimte ertussen is opgevuld met gele verblendstenen in boogvorm. Deze stenen komen ook terug in de twee steunmuren en twee landhoofden, waarbij eveneens natuursteen in is aangebracht. Op de landhoofden is een gemetselde borstwering aangebracht, waartussen boven de brug een smeedijzeren hek is aangebracht. De brug is in 2000 aangewezen als rijksmonument.
Sint-Annakerk (Molenschot)

Sint-Annakerk is een neogotische kruiskerk uit 1887 gelegen aan de Kapelstraat 1 in Noord-Brabantse Molenschot. Geschiedenis De kerk is in 1887 ontworpen door J.J. van Langelaar. Opmerkelijk is dat deze kerk, in tegenstelling tot andere kerken, niet op het oosten, maar op het zuiden, is georiënteerd. De vierkante toren bevat de ingang en is gericht op de weg. In 1879 werd Molenschot een zelfstandige parochie, voor die tijd was het een rectoraat. De kerk werd tijdens de Tweede Wereldoorlog beschadigd en daarna hersteld, doch met verlaagde torenspits. In 1953-1958 werd de kerk door de aanbouw van zijbeuken uitgebreid tot een pseudobasiliek. De kerk bezit eind-19e-eeuwse glas-in-loodramen die episoden uit het leven van de Heilige Anna voorstellen. Sinds 2003 is de kerk als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister. De kerk werd in 2010 gerestaureerd. Voor de kerk staat een Heilig Hartbeeld uit 1929. De kerk staat tegenover de Sint-Annakapel. Foto's