NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Schoeërmolen

De Schoeërmolen was een watermolen in Mamelis in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Vaals. In de 19e eeuw lagen hier twee bovenslagwatermolens tegenover elkaar op een aftakking van de Selzerbeek: de Oude Molen en de "Schoeërmolen". Water voor de molen werd 90 meter stroomopwaarts afgetapt. Geschiedenis In Mamelis stond in de middeleeuwen al een graanmolen. In de zeventiende eeuw stond hier ook een kopermolen (vermeld vanaf 1622, maar waarschijnlijk ouder). In 1803 kocht J.R. Trostorff uit Vaals de oude graanmolen. Hij bouwde er een nieuwe molen bij die werd gebruikt voor het slijpen en polijsten van naalden. De graanmolen verkocht hij aan de pachter, Matthijs Deutz. In 1844 werd er toestemming gevraagd om de slijpmolen om te bouwen tot graanmolen, en na toestemming werd het slijpen in 1847 gestopt. In 1948 werd het molencomplex verbouwd tot magazijn en kreeg als inrichting een hamermolen en mengerij voor veevoer. De molentak werd gedempt. In 1982 werd het bedrijf opgeheven en werd het pand tot woningen verbouwd.
Bakkerbrug (Utrecht)

De Bakkerbrug is een rijksmonumentale boogbrug in de Utrechtse binnenstad. De brug overspant de Oudegracht. Geschiedenis Het stuk Oudegracht tussen de Bakkerbrug en het stadhuis vormt hoogstwaarschijnlijk de oude loop van de rivier de Rijn. Het noordelijk deel van de Oudegracht vanaf de Bakkerbrug tot de Zandbrug is tegen het eind van de 10e eeuw gegraven als nieuwe verbinding tussen de Rijn en de rivier de Vecht vanwege verzanding van de Rijn verder stroomafwaarts. Het geheel aan graafwerk van de Oudegracht leverde de eigenaardige bochten op die deze maakt ter hoogte van de Bakkerbrug en de Stadhuisbrug, maar resulteerde vooral in een nieuwe vaarroute vanuit de handelswijk Stathe naar het Almere. Voorname lieden en welvarende handelaren lieten vervolgens in de middeleeuwen stadskastelen bouwen ter hoogte van de Bakkerbrug. Onder andere Drakenburg, Putruwiel en het beter bewaard gebleven Oudaen zijn hier voorbeelden van. Gaandeweg breidde het marktgebied zich uit dat vanouds in Stathe was gelegen. Met betrekking tot de Bakkerbrug was er al rond 1300 een verbinding over de gracht. In 1357 valt de naam Backerbrugh. De naam kan ontleend zijn aan een familie met de naam De Backer en/of het bakkersvak. Omstreeks 1400 werden op en om de Bakkerbrug waren verhandeld op de markt. Rond 1760 was er op de brug een markt in groenten en fruit. Onder meer de verkoop van potten en boter, en vandaag de dag bloemen, behoren ook tot deze marktgeschiedenis. De brug was daarnaast een plaats waar vroeger zakken werden gemeten, waarna zakkendragers goederen verder de stad in sjouwden. In de landhoofden van de brug bevinden zich brugkelders, aansluitend liggen werfkelders en werven. De Bakkerstraat komt vanaf de zuidzijde aan op de brug. De straat noordwaarts leidt naar de Neude. De beeldhouwer Kees Groeneveld vervaardigde een lantaarnconsole, met daarop een uitbeelding van het bakkersvak, die ter hoogte van de Bakkerbrug is geplaatst. Heulen Op Utrechtse bruggen werd destijds "geheuld". Jonge boerengeliefden reden dan op zondag met sjees over elke Utrechtse brug. Op iedere brug werd Heul-Heul geroepen, waarna ze elkaar kusten. Wegens het onstichtelijke karakter werd het gebruik verboden. Externe link Diverse foto's en tekeningen van de Bakkerbrug - Het Utrechts Archief
Algemene begraafplaats Gilzerbaan

De Algemene begraafplaats Gilzerbaan is een begraafplaats aan de Gilzerbaan (bij de kruising met de Baronielaan) in de Nederlandse plaats Tilburg, direct naast protestantse begraafplaats Vredehof. Op de begraafplaats ligt een Brits ereveld met 76 doden uit de Tweede Wereldoorlog, afkomstig uit landen van het Gemenebest. Bijna alle andere graven zijn in 2007 geruimd. Op de begraafplaats staat een herdenkingskruis (Cross of Sacrifice) naar ontwerp van Sir Reginald Blomfield. Het is uitgevoerd in natuursteen, en er is een bronzen zwaard op aangebracht. De Commonwealth War Graves Commission is verantwoordelijk voor de geallieerde graven; eigenaar van de begraafplaats is de gemeente Tilburg. Historie De gemeente Tilburg kocht in 1929 grond aan de Gilzerbaan die moest gaan dienen als begraafplaats, ter vervanging van die aan de Oisterwijksebaan. Een deel van de grond werd gereserveerd voor de protestantse geloofsgemeenschappen in Tilburg. In 1930 werden derhalve twee begraafplaatsen in gebruik genomen: de algemene, en de naastgelegen protestantse begraafplaats Vredehof. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden Duitse gesneuvelden op Vredehof, en geallieerden op Gilzerbaan begraven. In 1950 vroeg en kreeg de toenmalige Imperial War Graves Commission toestemming voor permanente aanleg van de graven van het Gemenebest. De benodigde grond werd door de gemeente ter beschikking gesteld. In 1954 zijn de Duitse doden overgebracht naar de Duitse militaire begraafplaats in Ysselsteyn; ook van de geallieerden (m.n. Amerikaanse) is een deel elders herbegraven, o.a. op de Amerikaanse begraafplaats in Margraten. Na de opening van de centrale begraafplaats aan de Hoflaan / Kruidenlaan hebben er op Gilzerbaan geen begravingen meer plaatsgevonden. In 2007 werden 250 burgergraven geruimd, waaronder twee slachtoffers van de pokkenepidemie uit 1951, begraven in loden kisten. De graven van de geallieerde militairen bleven, zoals dat van Jindřich Svoboda, evenals dat van vakbondsman Bart van Pelt. Zie ook Lijst van militaire begraafplaatsen in Nederland Lijst van begraafplaatsen met oorlogsgraven van de Commonwealth War Graves Commission in Nederland Externe links (en) Informatie over de begraafplaats op de website van de CWGC. Details over de geallieerde doden[dode link] Regionaal archief Tilburg
Hereweg 31 (Groningen)

Het pand Hereweg 31 in de stad Groningen is een woon-winkelpand in een rijk gedecoreerde eclectische stijl, dat is aangewezen als rijksmonument. Beschrijving Het pand, dat op de zuidelijke hoek van de Hereweg en de Rabenhauptstraat staat, werd in 1876 gebouwd. De architect is niet bekend. Het is gebouwd op een diepe, rechthoekige plattegrond en omvat twee bouwlagen onder een schilddak, dat is belegd met zwart geglazuurde verbeterde Hollandse pannen. De voor- en zijgevel zijn opgetrokken uit rode baksteen en worden beide gesloten door houten kroonlijsten, waarboven een geprofileerde bakgoot is aangebracht. Alle vensters worden gesloten door segmentbogen en hebben in stuc uitgevoerde lijsten, die zijn voorzien van uitbundig versierde kuiven. In de witgepleisterde achtergevel zijn schijnvoegen aangebracht. In de vier traveeën brede voorgevel is in 1907 een symmetrische winkelpui in art-nouveaustijl geplaatst. Deze heeft een borstwering van hardsteen, waarin de tekst Comestibles en grutterschwaren is aangebracht. De pui wordt aan beide uiteinden gesloten door houten pilasters, waarvan de linker in de top is gedecoreerd met een druiventros en de rechter met een mes en een worst. De dakkapel boven de voorgevel is aangebracht in 1972, toen ook alle dakpannen door de huidige zijn vervangen. In de zijgevel, die negen traveeën breed is, hebben de meeste ramen nog de originele zesruitsroedenverdeling. Boven de ingang van de zijgevel, waarvan de deur is vernieuwd, is een extra brede kuif geplaatst. Daarboven bevindt zich een karakteristiek blind venster, dat is voorzien van gestuct in- en uitzwenkend lijstwerk. In het zijdakschild zijn twee gestucte dakkapellen aangebracht, die daklijsten met ajourwerk hebben. Waardering Het pand is aangewezen als rijksmonument, omdat het van belang wordt geacht "vanwege zijn architectuurhistorische waarde en de architectonische gaafheid van het exterieur" en omdat het "als hoekpand een opvallend element in zijn omgeving" is.
Hereweg 87 (Groningen)

Het pand Hereweg 87 in de Nederlandse stad Groningen is een woonhuis in een sobere eclectische stijl, dat is aangewezen als rijksmonument. Beschrijving Het vrijstaande pand, dat in 1864 in opdracht van de gemeente direct naast de ingang van de Zuiderbegraafplaats aan de Hereweg als opzichterswoning werd gebouwd, is ontworpen door de toenmalige stadsarchitect J.G. van Beusekom (1825-1881). Het huis is gebouwd op een rechthoekig grondplan en bestaat uit één bouwlaag onder een evenwijdig aan de straat geplaatst zadeldak, dat is belegd met grijze golfpannen. De gevels zijn opgetrokken in rode baksteen boven een gepleisterde plint. De vijf traveeën brede voorgevel is symmetrisch ingedeeld, met in het midden de ingangspartij. Deze bestaat uit een houten paneeldeur en een bovenlicht waarin een gietijzeren levensboom is geplaatst, gevat in een gestucte omlijsting die aan de bovenzijde wordt beëindigd door een kroonlijst met een architraaf. Aan beide zijden hiervan zijn twee segmentboogvormig gesloten vensters geplaatst. Ze zijn voorzien van een zesruitsroedenverdeling en worden gedeeltelijk omkaderd met in stucwerk uitgevoerde "wenkbrauwen", die rusten op kleine consoles. Daarboven bevinden zich acht gietijzeren ankers in de vorm van rozetten. De voorgevel wordt aan de bovenzijde afgesloten door een houten kroonlijst, waarop een houten bakgoot met profielwerk rust. In de zuidelijke zijgevel van het pand is een dubbele houten paneeldeur met bovenlicht aangebracht, met daarboven een tweedelig venster. Ze worden omlijst op dezelfde wijze als de vensters in de voorgevel. Beide zijgevels worden beëindigd door een afdekking, die rust op trapsgewijs uitgemetselde bakstenen. Waardering Het woonhuis, dat nog altijd in gebruik is als opzichterswoning, is aangewezen als rijksmonument vanwege "de opmerkelijke architectonische gaafheid van het exterieur" en vanwege "zijn ruimtelijk-historische relatie met het complex van de [...] Zuiderbegraafplaats".
Oude Kerk (Oosterbeek)

De Oude Kerk aan de Benedendorpseweg in Oosterbeek in de Nederlandse provincie Gelderland is sinds de Reformatie een protestantse kerk waar de Hervormde gemeente gebruik van maakte. Sinds 2007 maakt de kerk deel uit van de PKN. De kerk, die niet meer in gebruik is voor de wekelijkse eredienst, is zo'n duizend jaar oud. Na de Tweede Wereldoorlog is het tevens een pelgrimsoord geworden voor veteranen, nabestaanden en andere belangstellenden aangaande de Slag om Arnhem. Bouw Het eenbeukige rechthoekige schip van tufsteen is gebouwd in de Karolingische periode (8e tot 10e eeuw) in preromaanse stijl. Delen van de kerk uit die tijd zijn in het huidige gebouw bewaard gebleven. Het is daarmee een van de oudste nog bestaande kerken in Nederland. Het schip heeft kleine rondbogige vensters. Aan de noordzijde bevindt zich een romaans portaal met archivolten op imposten, boven de deur in het portaal zit een fronton. In de noord- en de zuidgevel zitten dichtgemaakte boogopeningen die vroeger naar, inmiddels afgebroken, zijkapellen leidden. De toren van de kerk is 14e-eeuws en is met tufsteen bekleed. Het romaanse koor werd in de 15e eeuw vervangen door een gotisch koor. De kerk was van oorsprong een zaalkerk maar werd in 1856 uitgebreid met dwarsbeuken. Kerk en toren zijn in 1949-1950 hersteld en gerestaureerd nadat ze in de Tweede Wereldoorlog ernstig waren beschadigd. De toren kreeg een nieuwe, korte spits in de vorm van een tentdak. Toen heeft ook een belangrijke reconstructie naar de oorspronkelijke bouwvorm plaatsgevonden. Het gebouw heeft de status van rijksmonument. Geschiedenis In de kroniek van Johannes de Beke uit de 14e eeuw wordt beschreven hoe in het jaar 1027 de toenmalige keizerin Gisela (de vrouw van Keizer Koenraad II van het Heilige Roomse Rijk) in de kerk bevallen zou zijn. Als dank hiervoor werd de pastoor van de kerk, Bernulphus, beloond met de positie van Bisschop van Utrecht. Bernulphus heeft daadwerkelijk bestaan, hij is heilig verklaard en is de patroonheilige van Oosterbeek. Het verhaal over de bevalling wordt echter in twijfel getrokken. Slag om Arnhem Tijdens Operatie Market Garden in 1944 lukte het de Britten niet om de brug over de Nederrijn, die later John Frostbrug zou worden genoemd, in Arnhem in handen te krijgen. Na zware verliezen trokken zij zich op 19 september, de derde dag van de operatie, terug op Oosterbeek. Zo'n 3.000 militairen verzamelden zich daar. In de omgeving van de kerk vonden acht dagen lang zware gevechten plaats. In de oude pastorie ernaast werden door onder andere Kate ter Horst circa 250 gewonde Britse soldaten verzorgd. Het godshuis diende als een van de verzamelpunten van de geallieerden voordat zij zich terugtrokken over de Rijn die zich er vlakbij bevindt. De kerk werd bij de oorlogshandelingen deels verwoest. Externe link Site over de kerk Referenties
Aengwirder Tsjerke

De Aengwirder Tsjerke is een kerkgebouw in Tjalleberd in de Nederlandse provincie Friesland. Geschiedenis De hervormde kerk is volgens een gevelsteen boven de ingang aan de westzijde in 1742 gebouwd in opdracht van grietman van Aengwirden, Martinus van Bouricius (1708-1755). Op de plaats stond een kerkgebouw uit 1626. De zaalkerk heeft een driezijdig gesloten koor en houten geveltoren met ingesnoerde spits aan de westzijde. In de toren hangt een luidklok (1670) van klokkengieter Petrus Overney. In 1825 werd aan de noordzijde een dwarspand gebouwd met een neoclassicistisch toscaanse ingangspoort. De preekstoel is uit de 17e eeuw. Het orgel uit 1869 werd gebouwd door L. van Dam en Zonen. De in 2011 gerestaureerde kerk is een rijksmonument. De Protestantse Gemeente Tjalleberd-De Knipe kerkt afwisselend in deze kerk en de Nij Brongergea Tsjerke. Zie ook Kerken in Friesland Lijst van rijksmonumenten in Tjalleberd
Algemene Begraafplaats Krimpen aan de Lek

De Algemene Begraafplaats Krimpen aan de Lek is een Algemene begraafplaats aan de Molenweg in de Zuid-Hollandse plaats Krimpen aan de Lek. Verschillende grafkelders uit het begin van de 20e eeuw zijn aangewezen als rijksmonument. Zie de lijst van rijksmonumenten in Krimpen aan de Lek. Bij de hoofdingang staat het monument Het Offer, onthuld op 4 mei 1950 door burgemeester G.J. van Oordt en ontworpen door Martin Bakker. Het is een gedenksteen met twee ingemetselde plaquettes van terracotta. Op de bovenste plaat is een reliëf aangebracht van een vlammend hart, dat wordt opgeheven door twee handen die zijn omringd door een ketting.
Hervormde kerk (Lollum)

De Hervormde kerk is een kerkgebouw in Lollum in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving De eenbeukige kerk uit de 13e eeuw heeft een halfronde koorsluiting. In de 19e eeuw werd de kerk gepleisterd en voorzien van een bakstenen boogfries. In 1883 kreeg de kerk een nieuwe westgevel en een half ingebouwde toren met houten opbouw en ingesnoerde spits. De luidklok (1550) is gegoten door Geert van Wou II. De preekstoel (1718) is gemaakt door Cornelis Cornelisz en het orgel uit 1914 is gebouwd door Bakker & Timmenga. De kerk is een rijksmonument. Zie ook Gereformeerde kerk van Lollum Lijst van rijksmonumenten in Lollum
Hervormde kerk (Schalkwijk)

De Hervormde kerk is een kerkgebouw in het Nederlandse dorp Schalkwijk (gemeente Houten) aan de Brink 10. De kerk bestaat uit een eenbeukig schip, een romaanse toren en een gotisch koor. Daarvan is het benedendeel laatromaans en het bovendeel laatgotisch. In 1804 werd het koor verlaagd en het schip vervangen door het huidige. De naast de kerk gelegen pastorie is een monumentaal herenhuis uit 1835. Op het kerkhof is een oorlogsgraf van het Gemenebest (Commonwealth War Grave) te vinden. Begraven ligt soldaat Private E.D. Meredith (King's Own Scottish Borders Airborne). Hij is een slachtoffer van de Slag om Arnhem in 1944. Geschiedenis Deze kerk was oorspronkelijk gewijd aan St.-Michaël. De kerktoren is waarschijnlijk uit de eerste helft van de 13e eeuw en bestaat uit baksteen en is vermoedelijk in de 16e eeuw verhoogd. De gemeente Houten is eigenaar van deze toren.
Mariakerk (Winsum)

De Mariakerk van Winsum is een kerkgebouw in de gemeente Waadhoeke in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving De kerk, oorspronkelijk gewijd aan Maria, staat op een terp. De zaalkerk met driezijdige koorsluiting heeft een kern uit de 16e eeuw en een noordgevel uit de 18e eeuw. In circa 1880 werd de kerk ommetseld en de zadeldaktoren vervangen door een vlakopgaande toren met ingesnoerde torenspits. Het hekwerk om het kerkhof uit de 19e eeuw is een rijksmonument. Het kerkorgel uit 1875 is gemaakt door Willem Hardorff. Tijdens een renovatie in 1977 zijn diverse oude elementen uit de kerk vervangen. Zie ook Kerken in Friesland Lijst van rijksmonumenten in Winsum (Friesland)
Onze Lieve Vrouw in 't Zandkapel (Zandoerle)

De Kapel van Onze Lieve Vrouw in 't Zand is een kapel in Zandoerle in de gemeente Veldhoven in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kapel is aan Maria gewijd en is een rijksmonument. Locatie en gemeente De kapel ligt aan de oostzijde van de brink van het dorp. De kadastrale eigenaar van de kapel is de Roomsche Gemeente van Zandoerle. Kerkrechtelijk valt Zandoerle onder de Parochie Sint Jan de Doper Oerle, waardoor het parochiebestuur als wettelijke vertegenwoordiger kan optreden voor de katholieke gemeente van Zandoerle. Geschiedenis In de 12e en 13e eeuw stond er op het plein in Zandoerle al een houten kerk. Deze eerste kerk werd omstreeks 1250 vervangen door een kapel. Na de reformatie, van 1672 tot 1798 was de kapel in gebruik als schuurkerk. Hier werden de Rooms Katholieke diensten gehouden. De huidige kapel is in 1807 in gebruik genomen en werd omstreeks 1960 gerestaureerd. Sinds 1817 is het gebruikelijk om in de kapel de rozenkrans te bidden. Opbouw De kapel is een eenvoudig rechthoekig gebouwtje met topgevels onder een zadeldak. De buitenkant is gebosseerd gepleisterd. De binnenzijde heeft een vlakke houten zoldering tussen de trekbalken.
Mariakerk (Mantgum)

De Mariakerk van Mantgum is een kerkgebouw in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving De kerk uit circa 1500, oorspronkelijk gewijd aan Maria, werd gebouwd ter vervanging van een middeleeuwse voorganger uit circa 1200. In 1865-1867 is de eenbeukige kerk met vijfzijdig gesloten koor naar plannen van J.I. Douma verhoogd, gepleisterd en van spitsboogvensters voorzien. In 1868 is de oude zadeldaktoren afgebroken en vervangen door een nieuwe toren van drie geledingen met ingesnoerde spits. Er hangt een door Geert van Wou gegoten klok (1499) en een klok (1896) van de firma Van Bergen. Het interieur wordt gedekt door een tongewelf. Het gebrandschilderd glas (1939) met afbeeldingen van kerken en torens is afkomstig uit het voormalige gemeentehuis van Baarderadeel en werd vervaardigd door J.H. Wijkmans. Het eikenhouten meubilair (1779-1781) is vervaardigd door Hermannus Berkebijl. Het snijwerk is in Lodewijk XVI-stijl. De ronde preekstoel in de dooptuin is uniek voor Friesland. Er liggen zerken van de bewoners van Hoxwier. Het orgel uit 1879 is gemaakt door L. van Dam en Zonen ter vervanging van een gebrekkig orgel (1831) van J.A. Hillebrand. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Mantgum Kerken in Friesland
Kerktoren van Nijemirdum

De kerktoren van Nijemirdum is een kerktoren in Nijemirdum in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving De kerktoren (tweede helft 14e eeuw) werd rond 1500 verhoogd. De middeleeuwse kerk werd in de 18e eeuw gesloopt. In de laatgotische toren van drie geledingen met tentdak hangt een door Petit & Fritsen gegoten klok (1960). Dit is een replica van een klok (1541) van klokkengieter Jacob Waghevens. De in 1974 gerestaureerde toren is een rijksmonument. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Nijemirdum
Evangelisch-Lutherse kerk (Leeuwarden)

De Evangelisch-Lutherse kerk is een kerkgebouw in Leeuwarden in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving Het kerkgebouw uit 1681 werd in 1774 grotendeels herbouwd tot een ruime zaalkerk. In de in 1888 vernieuwde voorgevel, een tuitgevel, bevinden zich grote rondboogvensters en een gedenksteen uit 1774 met rococo-omlijsting. Het opschrift luidt: "Door den zegen van God, de gunst van 's lands vaderlijke overheden en de christelijke mildaadigheid van de gezamenlijke ingezeetenen deezer stad en de leden der Evangelisch-Luthersche Gemeente te Amsterdam is dit huis gebouwt MDCCLXXIV". Het interieur wordt gedekt door een stucgewelf. De preekstoel werd in 1774 vervaardigd door Willem Groeneveld. Er is een rouwbord voor de in 1690 overleden jonkheer Andreas Möller. Het orgel is het derde dat voor deze kerk gebouwd is. In 1712 bouwde Arp Schnitger een orgel, dat in 1800 werd vervangen door een nieuw instrument van Albertus van Gruisen. In 1869 maakte de orgelbouwersfirma L. van Dam en Zonen opnieuw een orgel. Het gebruikte pijpwerk is grotendeels afkomstig van het Van Gruisen-orgel. In 1969 vond een restauratie plaats door Bakker & Timmenga. Het orgel heeft twee manualen, veertien registers en een aangehangen pedaal. De naastgelegen pastorie uit 1843 werd in 1894 verbouwd naar ontwerp van W.C. de Groot. Zie ook Lijst van kerken in Leeuwarden (stad) Lijst van rijksmonumenten in Leeuwarden (stad) Externe link Website Lutherse kerk Leeuwarden
Gereformeerde kerk (Beetgumermolen)

De gereformeerde kerk van Beetgumermolen is een kerkgebouw in Beetgumermolen in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving De gereformeerde kerk en de naastgelegen pastorie dateren uit 1925. De kruiskerk werd in expressionistische stijl gebouwd naar ontwerp van Ane Nauta. Voor decoratieve elementen werd er gebruikgemaakt van gekleurd glas. Aan de zuidoostzijde bevindt zich een toren met wimbergen en een tentdak. Het orgel uit 1899 is gemaakt door Bakker & Timmenga. Het kerkgebouw is een rijksmonument. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Beetgumermolen
Dionysiuskerk (Slappeterp)

De Dionysiuskerk is een kerkgebouw in Slappeterp in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving De recht gesloten zaalkerk in expressionistische vormen werd in 1926 gebouwd naar plannen van Hendrik Hendriks Kramer. Het kerkgebouw is een rijksmonument. De hervormde kerk verving een oudere kerk. De kerk van Slappeterp was oorspronkelijk gewijd aan de heilige Dionysius. Het schip en pseudotransept zijn voorzien van smalle getrapte vensters. De ongelede zadeldaktoren heeft een torenuurwerk met keramische wijzerplaten. De gewelfribben op consoles zijn versierd met afbeeldingen van de vier evangelisten. Deze zijn mogelijk vervaardigd door W.C. Brouwer. Het orgel uit 1927 is gemaakt door Bakker & Timmenga. De kerk is eigendom van de Protestantse Gemeente Ried-Skingen. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Slappeterp