NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Griend

Griend (Dutch pronunciation: [ɣrint] ; West Frisian: Gryn) is a small uninhabited Dutch islet in the Wadden Sea, lying around 12 kilometres south of Terschelling. It is one of the West Frisian Islands, and belongs to the municipality of Terschelling. The island currently has an area of around 0.1 km2. History In the Middle Ages, the island was inhabited, and on it a walled settlement and a monastery could be found. As a result of continuous erosion of the coast, Griend became smaller over time. In 1287, the settlement was almost completely destroyed as a consequence of St. Lucia's flood. The city was thereafter abandoned and from that time until the eighteenth century, Griend was inhabited by a few farmers, who built their houses on artificial hills. Around 1800, Griend still had an area of 0.25 km2, but the island was moving to the southeast at a speed of 7 metres a year. By that time, all of its inhabitants had abandoned the island, and from then on it was used by inhabitants of Terschelling as a grazing area for sheep, and for the making of hay. The eggs of gulls and terns were also gathered there for consumption. In 1916, the grazing rights on the island were bought by the Vereniging Natuurmonumenten, a union devoted to the protection of nature, which also tried to prevent the gathering of eggs by guarding the bird colonies on the island. After the Afsluitdijk was completed in 1933, the rate of erosion increased even more. However, the island has survived to the present day, though it is smaller than before, and its current location is to the southeast of what its location was in the Middle Ages. Griend now Nowadays, the island is uninhabited, with the exception of a cabin used in summer by birdwatchers and biologists. Griend is not accessible to the general public. Because Griend is unprotected by dykes, the island is slowly moving eastward. To protect the island and prevent it from vanishing altogether, some measures have been taken: along its southern edge, a few dams have been built, and, around 1990, the island was strengthened by building a low sand dyke along its north side. Since then, the process of erosion has changed into a process of gradual growth. Fauna The largest colony of Sandwich terns in Western Europe can be found on Griend: every year, around 10,000 pairs breed on the island. Among others, the common tern, Arctic tern, common eider, common shelduck, Eurasian oystercatcher, common redshank, and occasionally the short-eared owl also breed on the island. During the building of the sand dike, the island was colonized by the wood mouse. Griend is currently managed by the Vereniging Natuurmonumenten. References External links Media related to Griend at Wikimedia Commons
Griend

Griend (It Gryn en frisón) es un islote arenoso del mar de Frisia. Está situado entre la costa occidental de la provincia de Frisia y la cadena de islas Frisias, de las cuales se considera asimismo que forma parte. Administrativamente, pertenece al municipio de Terschelling, situado unos kilómetros al norte. Se cree que Griend es lo que queda de una isla que, en la Edad Media era habitada y acogía hasta una pequeña ciudad. Actualmente, está deshabitado y es un área natural de especial interés ornitológico. Tiene una pequeña casita utilizada durante el verano por los biólogos. El islote no cuenta con diques que la protejan (a diferencia de la mayoría de otras islas frisias) o fijen su posición, de manera que se desplaza lentamente hacia el este (por efecto de la erosión en un lado y acreción en el otro). Enlaces externos [1] (en holandés)
Griend

Griend est une petite île néerlandaise de la mer des Wadden appartenant aux Îles de la Frise. L'île est située à 12 km au sud-ouest de l'île de Terschelling et n'est plus habitée. Administrativement, Griend fait partie de la commune de Terschelling. Histoire Au Moyen Âge, l'île de Griend était habitée. La petite ville de Stedeke Grint ou Gryn (en frison) était ceinte de murs et dotée d'un monastère. Petit à petit à la suite d'une érosion permanente du littoral, l'île se rétrécit. À partir de 1287, la ville disparaît. Jusqu'au XVIIIe siècle, quelques fermiers restent tout de même sur l'île. Leurs fermes se trouvent sur des collines artificielles. Vers 1800, la superficie de Griend est encore de 25 hectares, mais l'île se déplace vers le sud-est à une vitesse de 7 mètres par an. Elle n'est plus habitée, mais seulement exploitée par les habitants de Terschelling qui y exercent un droit de pacage et de fauchage. Ils ramassent les œufs de mouette et de sterne pour leur consommation. En 1916 l'association de préservation de la nature Natuurmonumenten acquiert le droit de fauchage et essaie d'éviter le pillage des œufs en surveillant les colonies d'oiseaux. L'érosion de l'île s'est encore accrue depuis la fermeture de l'Afsluitdijk, qui a modifié les courants de la mer des Wadden. L'emplacement actuel de Griend n'est donc plus celui du Moyen Âge, mais s'est déplacé au sud-est. Griend aujourd'hui Aujourd'hui, l'île est inhabitée à l'exception d'une cabine utilisée en été par des ornithologues et biologistes. Griend n'est pas accessible au grand public. Parce que Griend n'était pas protégée par des digues, elle aurait pu disparaître. Aussi, certaines mesures ont été prises : au Sud, quelques barrages ont été construits, et vers 1990 l'île fut renforcée, au Nord, une petite digue de sable a été érigée. Depuis l'érosion s'est transformée en accrétion. En 2004, un projet visant à transformer l'île en zone d'observation pour les amoureux de la nature a été lancé. Nature La plus grande colonie de sternes caugek en Europe occidentale peut être observée sur Griend : chaque année, environ 10 000 couples se reproduisent sur l'île. La sterne pierregarin, sterne arctique, l'eider à duvet, Tadorne de Belon, Huîtrier pie, Chevalier gambette, et occasionnellement le hibou des marais se reproduisent également sur l'île. Pendant la construction de la digue de sable, l'île a été colonisée par les souris. Depuis 2008, Griend est utilisée par les phoques gris comme lieu de reproduction. Il n'y a pas d'arbres sur Griend. Sur les parties les plus élevées de l'île poussent des graminées comme Leymus arenarius. Dans les parties inférieures poussent, entre autres, la lavande de mer et l'absinthe de mer. Griend est actuellement géré par la société Natuurmonumenten. Source (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Griend » (voir la liste des auteurs). Références Portail des Pays-Bas Portail des îles Portail de la mer du Nord
Griend

Griend è un'isola dei Paesi Bassi situata nel Mare dei Wadden. Geografia Fa parte della municipalità di Terschelling nella provincia della Frisia. Geograficamente l'isola fa parte dell'Arcipelago delle Isole Frisone Occidentali situata a nord del paese. L'isola è situata a 12 km a sud dell'isola di Terschelling. Storia Nel medioevo, l'isola era abitata e su di essa vi si trovavano un villaggio fortificato e un monastero. A causa della continua erosione delle coste Griend divenne sempre più piccola fino a che, nel 1287, il villaggio fu quasi completamente distrutto quale conseguenza dell'inondazione di Santa Lucia. Il villaggio fu abbandonato e da allora fino al diciottesimo secolo, Griend era abitata da alcuni contadini che costruirono le proprie case su colline artificiali. Intorno al 1800, Griend aveva ancora un'area di 0.25 km², ma l'isola si muoveva in direzione sud-est alla velocità di 7 metri l'anno. L'isola, all'epoca, era completamente abbandonata ma era utilizzata dagli abitanti di Terschelling come zona di pascolo per le pecore e di raccolta del fieno e di uova di gabbiano e sterna destinate al consumo alimentare. Nel 1916, il diritto di pascolo sull'isola fu acquistato dalla Vereniging Natuurmonumenten, un'associazione dedita alla protezione della natura, la quale cercò anche di prevenire la raccolta di uova a difesa delle colonie di uccelli. Dopo la costruzione dell'Afsluitdijk, completata nel 1933, si ebbe un'accelerazione dell'erosione delle coste. Comunque l'isola sopravvive a giorni d'oggi, sebbene più piccola e spostata più a sud-ovest rispetto alla localizzazione del medioevo. Nel 1990 sono state create alcune dighe di protezione delle coste e, da allora, la superficie dell'isola ha iniziato ad aumentare. Fauna Nell'isola di Griend, con 10 000 coppie di uccelli che vi nidificano, è presente la più grande colonia di beccapesci dell'Europa occidentale. Sull'isola si trovano anche la sterna comune, la sterna artica, l'eredone comune, la volpoca, la beccaccia di mare, la pettegola e, occasionalmente, il gufo di palude. Con la costruzione della diga è stato accidentalmente introdotto sull'isola il topo selvatico. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Griend Collegamenti esterni (NL) Griend -Over dit gebied, su natuurmonumenten.nl, /www.natuurmonumenten.nl. URL consultato il 26 dicembre 2014 (archiviato dall'url originale il 26 dicembre 2014).
Griend

Griend – bezludna wyspa w Holandii położona na Morzu Wattowym. Administracyjnie znajduje się w gminie Terschelling. Należy do zachodniej części archipelagu Wysp Fryzyjskich. Historia Griend była zamieszkana w średniowieczu. Znajdowała się tutaj osada otoczona murem oraz klasztor. W wyniku ciągłej erozji wybrzeża wyspa stawała się coraz mniejsza. W 1287 roku osada została zniszczona w wyniku powodzi św. Łucji. Od ok. 1800 roku wyspa jest niezamieszkana. W 1990 roku na północnym wybrzeżu wybudowano groblę w celu spowolnienia erozji. Fauna Wyspa jest lęgowiskiem dla rybitwy czubatej oraz rzecznej, edredona zwyczajnego, ohara, ostrygojada zwyczajnego i krwawodzioba. Przypisy
Гринд (остров)

Гринд (нид. Griend, з.-фриз. Gryn) — остров в Нидерландах в составе Западных Фризских островов, относится к общине Терсхеллинг. Расположен в 12 км к югу от острова Терсхеллинг. Управление Гриндом осуществляет организация «Natuurmonumenten». Площадь — 0,1 км². История В Средние века остров был заселён, о чём свидетельствуют окружённое стеной поселение и монастырь. В результате непрерывной эрозии почвы, Гринд стал уменьшаться в размерах. В 1287 году поселение было почти полностью уничтожено в результате наводнения в день Святой Люсии. До XVIII века на острове жили несколько фермеров, которые построили свои дома на искусственных холмах. К 1800 году площадь Гринда сократилась до 0,25 км², и он перемещался на юго-восток со скоростью 7 метров в год. К этому времени все жители покинули остров, и с тех пор он использовался как пастбище для овец. Яйца чаек и крачек собирались для потребления. В 1916 году право выпаса овец было выкуплено организацией Natuurmonumenten, которая пыталась помешать сбору яиц и сохранить колонии птиц. После строительства Афслёйтдейка эрозия возросла ещё больше. На сегодняшний день остров значительно меньше по размерам, нежели в Средние века, и сильно сместился на юго-восток. В настоящее время Гринд необитаем, за исключением орнитологов и биологов, которые поселяются на нём в летнее время. Для предотвращения полного исчезновения острова было предпринято строительство нескольких плотин, а также построена низкая дамба вдоль северной стороны в 1990 году. Фауна Гринд является местом обитания крупнейшей колонии пестроносых крачек (Thalasseus sandvicensis). Каждый год на острове гнездятся около 10 тысяч пар. На нём также обитают речная крачка (Sterna hirundo), полярная крачка (Sterna paradisaea), обыкновенная гага (Somateria mollissima), пеганка (Tadorna tadorna), кулик-сорока (Haematopus ostralegus), травник (Tringa totanus), иногда прилетают болотные совы (Asio flammeus). Во время строительства дамбы остров был заселён европейской мышью (Apodemus sylvaticus). Ссылки Гринд (англ.). SeaOnScreen. Дата обращения: 29 марта 2011. Архивировано 13 мая 2012 года.
Université de Twente

L'université de Twente (en néerlandais : Universiteit Twente) est une université à Enschede, aux Pays-Bas. Comptant plus de 9 000 étudiants toutes filières confondues, l'université est réputée comme étant une des meilleures universités des Pays-Bas, et figure en très bonne place dans les classements mondiaux, notamment pour son cursus en informatique (62e selon QS Ranking) et ingénierie (82e). Histoire L'université a été créée en 1961 en tant que Technische Hogeschool Twente (THT), école supérieure technique de Twente, renommée en 1986 sous son nom actuel Universiteit Twente. Le développement de l'université a permis de revitaliser la région touchée par la crise de l'industrie textile. Le campus a été bâti sur le domaine de Drienerlo, proche de Hengelo. Facultés Behavioural, Management and Social Sciences (BMS) Engineering Technology (ET) Electrical Engineering, Mathematics and Computer Science (EEMCS) Technische Natuurwetenschappen (TNW) : faculté de sciences appliquées de la Nature Geo-Informatie Wetenschappen en Aardobservatie (ITC), en anglais : Faculty of Geo-Information Science and Earth Observation : faculté de science de la géo-information et de l'observation de la Terre, faculté sui generis de l'Université de Twente. Il est à noter que la grande ouverture à l'international de l'Université de Twente fait que les intitulés de plusieurs de ses facultés sont donnés en langue anglaise. Personnalités liées à l'université Professeurs Étudiants Jaap Haartsen Lien externe (nl + en) Site officiel Portail des Pays-Bas Portail de l’éducation Portail des universités
Università di Twente

L'Università di Twente (in inglese University of Twente, in olandese Universiteit Twente, abbreviata in UT), è un'università olandese che si trova nella città di Enschede. L'università è specializzata in Scienze sociali, Scienze naturali e Ingegneria. Oltre il 30% della popolazione studentesca proviene dall'estero, con 85 nazionalità rappresentate. Dal 2020, la lingua ufficiale dell'università è l'inglese. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sull'Università di Twente Collegamenti esterni (NL) Sito ufficiale, su utwente.nl. (EN) Sito ufficiale, su utwente.nl. (DE) Sito ufficiale, su utwente.nl. Sito ufficiale, su utwente.nl. (ES) Sito ufficiale, su utwente.nl. (EN) Opere di Università di Twente, su Open Library, Internet Archive. (EN) Opere riguardanti Università di Twente, su Open Library, Internet Archive. (EN) Università di Twente, su setlist.fm.
Университет Твенте

Университет Твенте (нид. Universiteit Twente) — нидерландский университет, расположенный в городе Энсхеде (провинция Оверэйсел). Штат университета составляет более 3800 преподавателей, исследователей и прочих сотрудников, в нём обучаются более 12 900 студентов, треть из которых родом из других стран. История Решение об основании Высшей технической школы Твенте, третьего вуза Нидерландов после Делфтского (1842) и Эйндховенского (1956), специализирующегося на современных технологиях, было принято в 1961 году. Первым ректором стал химик Геррит Беркхофф. В 1964 году первые четыре факультета вуза приняли первых 200 студентов. С 1986 года вуз официально носит название «Университет Твенте». В рейтинге университетов мира на 2023 год, подготовленном компанией QS, университет Твенте занимает общее 212 место из более чем 1400 вузов, включённых в обзор. В области инженерно-технических наук университет Твенте занимает в рейтинге 96-е место. Университет Твенте неоднократно включался в список самых инновационных университетов Европы по версии Reuters, занимая 88 место в 2019, 75 в 2018, 65 в 2017, 63 в 2016. Факультеты и институты Университет Твенте предлагает 20 учебных программ для студентов на первой учёной степени и 37 программ для магистров. Эти программы предлагаются в рамках следующих факультетов: Факультет поведенческих, управленческих и социальных наук (BMS) Факультет инженерной технологии (ET) Факультет электротехники, математики и компьютерных наук (EEMCS) Факультет науки и технологии (TNW) Факультет геоинформационной науки и наблюдения за Землёй (ITC) Исследовательские центры Исследовательские центры университета Твенте занимаются новейшими технологиями: информационными, био- и нанотехнологиями, изучением взаимодействия общества и технологии. Разработки университета используются в сферах здравоохранения, жизнеспособности и жизнеобеспечения, безопасности и педагогики. Центры и лаборатории университета включают: MESA+, институт нанотехнологии TechMed Centre, Институт биомедицинских технологий и технической медицины Институт цифрового общества Вместе с другими ведущими техническими университетами Нидерландов — Делфтским, Эйндховенским и Вагенингенским — университет Твенте образует так называемую Федерацию 4TU (англ. 4TU.Federation), в рамках которой осуществляется сотрудничество в исследованиях и технологических разработках. Студенческий городок При университете создан большой кампус, в котором постоянно проживает свыше 2500 студентов. На территории кампуса действует более 100 предприятий, часть из которых объединены в рамках индустриального парка высоких технологий Twente Kennispark. Примечания Ссылки utwente.nl (нид.) (англ.) (нем.) (итал.) (исп.) — официальный сайт Университета Твенте
Університет Твенте

Університет Твенте (нідерландська: Universiteit Twente [ynivɛrsiˌtɛi(t) ˈtʋɛntə]; аббр. UT) — державний технічний університет, розташований в Енсхеде, Нідерланди. Університет був поміщений в 170 найкращих університетів світу за кількома центральними таблицями рейтингу. Крім того, UT був визнаний найкращим технічним університетом Нідерландів за версією Keuzegids Universiteiten, найзначнішого рейтингу національних університетів. UT співпрацює з Технологічним університетом Делфта, Технологічним університетом Ейндховена та Університетом і дослідницьким центром Вагенінгена під егідою 4TU, а також є партнером Європейського консорціуму інноваційних університетів (ECIU). Примітки
Paleis voor Volksvlijtbrug

De Paleis voor Volksvlijtbrug (brug nr. 248) is een vaste brug op de grens van Amsterdam-Centrum en Amsterdam Oud-Zuid. De brug verbindt het Westeinde aan noordkant met de Stadhouderskade (de zuidkade van de Singelgracht) en Van Woustraat (de doorgaande weg). Ze overspant daarbij de Singelgracht in Amsterdam. Tramlijn 4 rijdt over deze brug. Geschiedenis Er lag hier al eeuwen een oeververbinding, maar die lag volgens de plattegronden van Daniël Stalpaert (ontwerptekening) en Frederik de Wit recht voor de Utrechtsestraat. De tekening van de tweede liet een gedetailleerde weergave zien van een poort met brug, de Utrechtse Poort. Gerrit de Broen bevestigde dat op zijn kaart van circa 1744, waarop de Utrechsche Poort te zien is tussen de "Molen de Groen" en de "Molen de Roo Haan" aan de stadskant. Van 1859 tot 1864 werd op dwars tussen de Utrechtsestraat en de brug het Paleis voor Volksvlijt gebouwd, wat tevens resulteerde in een westwaartse verplaatsing van de brug. De nieuwe poort met Utrechtse Barrière werd in de periode 1858 tot 1860 gebouwd naar een ontwerp van Willem Springer en Bastiaan de Greef, beiden stadsarchitecten bij de voorloper van de Publieke Werken. Zij lieten hier een ijzeren dubbele basculebrug plaatsen met twee aanbruggen. Aan noordoostzijde van de brug werd vervolgens een galerij van Dolf van Gendt gebouwd die aansloot op de brug en het Paleis. Daartoe werden al de twee wachthuisjes van de Utrechtse Poort gesloopt. De brug hield het tot begin 20e eeuw vol. De brug werd met haar 2,6 meter brede beweegbare deel te smal. Er kwam een ijzeren liggerbrug met een breedte van 20,6 meter, de toename was deels te wijten aan de tram die hier kwam te rijden. In 1929 brandde het Paleis af, de galerij verdween in 1961 door sloop. Na flink wat gesteggel verrees hier pas in 1967/1968 het hoofdgebouw van De Nederlandsche Bank naar een ontwerp van Marius Duintjer. Ongeveer gelijktijdig werd er gebouwd aan een nieuwe brug van nieuw materiaal en alweer verbreed. De ontwerper van de brug was Dick Slebos (ook van Publieke Werken), het was samen met zijn ontwerp voor de verderop gelegen brug 247 zijn laatste brugontwerp. Het werd een betonnen overspanning op twee betonnen pijlers, waarbij de ruimte tussen de landhoofden en de pijlers is dichtgemetseld; er is dus maar één doorvaart. Ook werken van andere bekende architecten zijn in de nabijheid van de brug te vinden. Dirk Sterenberg (Publieke Werken) kwam met de houten banken tussen betonnen staanders (noordoosten van de brug, Jo van der Mey (Publieke Werken) is terug te vinden in de peperbus uit 1911 (zuidwesten van de brug); enkele gebouwen aan het Westeinde zijn van Cornelis Outshoorn. Tussen 1989 en 1991 verscheen vervolgens de ronde toren van De Nederlandsche Bank (ook wel koffiezetautomaat) van Jelle Abma. Afbeeldingen
De Groenling

De Groenling is een woontoren in de Nederlandse stad Groningen. Het gebouw is voltooid in 2012. Beschrijving De Groenling staat aan het Wielewaalplein in de Oosterparkwijk. Het gebouw, dat werd ontworpen door het Groningse architectenkantoor Bureau Noordeloos, staat met 19 verdiepingen en een hoogte van 62 meter op de elfde plaats in de lijst van hoogste gebouwen van Groningen. De Groenling is onderdeel van de reconstructie van het winkelcentrum aan het Wielewaalplein, dat sterk verouderd was. Op 27 augustus 2010 gaven wethouder Frank de Vries en Yvonne Geerdink, directrice van woningstichting Lefier het officiële startsein voor de bouw van de toren. In De Groenling bevinden zich 150 appartementen bedoeld voor jongeren. Voor studenten zijn er huurwoningen beschikbaar op de onderste vijftien verdiepingen. Op de bovenste vier verdiepingen bevinden zich telkens één of twee koopappartementen bedoeld voor starters op de woningmarkt. De Groenling kenmerkt zich door de uitgesproken groene kleur van de gebruikte bakstenen. In het nieuws Op 25 november 2012 kwam De Groenling, kort na de ingebruikname in het nieuws doordat er een stuk van de gevel waaide na een storm. Het gedeelte van het Wielewaalplein langs de toren werd voor enige weken afgesloten voor al het verkeer. Op 11 juli 2019 gooide een verwarde vrouw woonkamerspullen naar beneden vanaf de 13e verdieping. Een gedeelte van het wielewaalplein langs de toren werd tijdelijk afgezet om te voorkomen dat het vallende puin iemand zou raken. [1] Zie ook Lijst van hoogste gebouwen van Groningen