NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Vlietland (recreatiegebied)

Vlietland is een recreatiegebied in Zuid-Holland. Het behoort tot het noordelijke grondgebied van de gemeente Leidschendam-Voorburg, niet ver van Stompwijk en Voorschoten en ligt tussen de Vliet en de rijksweg A4 ingeklemd. In het noordoosten vormt de Leidse Oostvlietpolder de grens. Het gebied wordt in de volksmond ten onrechte ook wel de Vlietlanden genoemd; dit geeft dusdanig vaak verwarring dat de officiële website hier in het colofon zelfs aandacht aan besteedt. Geschiedenis Het recreatiegebied is ontstaan als gevolg van zandwinning die in 1968 werd gestart en in 2001 werd beëindigd. Voor de ontzanding lagen er polders met weilanden, zoals -van west naar oost- de Meeslouwerpolder, de Rietpolder, de Spekpolder en de Hofpolder. Tijdens de ontzanding ontstonden een afwisselend milieu en een bijzondere vogelrijkdom, die weer vrijwel verdwenen bij voltooiing van het recreatiegebied. Een toevluchtsoord voor het vogelleven vormt de aan Vlietland grenzende vogelplas Starrevaart. Beschrijving Vlietland heeft een omvang van ongeveer 300 hectare, bij een lengte van drie en een breedte van een kilometer. De kern van het gebied is een zandgat van 130 hectare, waaruit een vrij diepe recreatieplas is gevormd. Het terrein omvat vaarwater, zwemplassen, bossen en beboste eilandjes, moerassen met riet en lisdodden, parkeerplaatsen, jachthavens en horeca. Westelijk van Vlietland bevinden zich de vogelplas Starrevaart en de Leidschendammerhout. Er zijn verschillende recreatiemogelijkheden, zoals zeilen, zwemmen, surfen en naaktrecreatie. In het weekend wordt de recreatieplas bewaakt door Reddingsbrigade Leidschendam. Een deel van het gebied blijkt al decennia in handen van een projectontwikkelaar, die er omstreden recreatiewoningen wil bouwen. Ontsluiting Een belangrijke fietsroute van en naar Vlietland is de Oostvlietweg. Vanaf Leidschendam is het bovendien te bereiken via een fietspad door de Leidschendammerhout. Door Vlietland loopt een net van fietspaden, te bereiken vanaf de Oostvlietweg, de Meeslouwerweg en de Kniplaan en de Nicolaes Maeskade (Voorschoten). Aan de Vliet zijn bruggetjes in de richting van Voorschoten en van de Veursestraatweg. Het water is te bereiken vanaf de Vliet. Externe links Website Recreatiegebied Vlietland Verleden & heden van Vlietland, op site Recreatiegebied Vlietland — vanaf de Romeinse tijd Website Reddingsbrigade Leidschendam
Refajahkerk

De Refajahkerk is een kerkgebouw aan de Galenuslaan 1 in de Groninger stadswijk Corpus den Hoorn. Het is een strakke zaalkerk met klokkentoren. De kerk werd gebouwd in opdracht van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt en is nu in gebruik bij de Nederlandse Gereformeerde Kerken waarin de vrijgemaakten in 2023 zijn opgegaan. De gemeente van de Refajahkerk telde in 2023 ongeveer 700 leden. Geschiedenis Begin jaren 1960 tussen 1963 en 1964 in opdracht van de gemeente Groningen-Zuid, die daarvoor deels samenkwam in de Zuiderkerk. Het deel van de gemeente dat woonachtig was in de Stadsparkwijk kwam echter samen in een hervormde kapel. Ter vervanging van deze kapel werd dit sobere modernistische kerkgebouw gebouwd naar ontwerp van architect Thomas Wildeboer. Het kerkgebouw werd volledig bekostigd door de gemeente. De naam Refajah betekent "De Here geneest", verwijzend naar de straatnamen in de wijk (waaronder de Galenuslaan), die naar verschillende geneesheren zijn vernoemd. Onder de naam Refajahkerk zijn de Bijbelteksten Exodus 15: 26 en Psalm 103: 3 aangebracht. In de oostwand bevindt zich een dubbel raam van glas-op-glas van kunstenaar Klaas van Dijk, waarvoor de architect zelf financiële steun verleende. Het glas bevat een gestileerde afbeelding van de Bijbel, met daaruit voortvloeiend de 'zegeningen des Heren' (in de vorm van zonnestralen) en een levenstroom (blauw) die leidt naar het Nieuwe Jeruzalem (groen). De kerk had bij de opening 469 zitplaatsen. Dit was aanzienlijk minder dan bijvoorbeeld bij de in 1920 gebouwde gereformeerde Noorderkerk, waar meer dan 1400 mensen de kerkdienst konden bijwonen. Als reden hiervoor werd genoemd dat er ten tijde van de bouw van de Refajahkerk meer predikanten beschikbaar waren dan destijds en dat er daarom een mogelijkheid was voor meer plaatsen waar erediensten gehouden werden. In oktober 1964 werd het kerkgebouw geopend. In de beginjaren werd de gemeente begeleid op een harmonium. In 1968 werd een pijporgel aangeschaft van de Zwolse firma Van den Berg & Wendt; een grote wens van de in Groningen bekende organist en dirigent Piet Valk, die aan de wieg stond van het Gereformeerd Groninger Mannenkoor. In 1968 werd in de kerk ook de Gereformeerde Huishoudschool opgericht, een voorloper van het Gomarus College. In 1978 vormde de Refajahkerk de locatie van de generale synode van de Vrijgemaakte Kerk. In 1982 werd de eerste Internationale Conferentie van Gereformeerde Kerken (ICRC) gehouden in de kerk, waaraan kerken uit 9 landen deelnamen. In 1984 was het aantal kerkgangers zover teruggelopen van de andere kerk van Groningen-Zuid (Zuiderkerk), dat besloten werd om deze kerk te sluiten, waarop de gemeenteleden daarvan voortaan ook naar de Refajahkerk kwamen. Vanaf 2007 werd vanwege teruglopende bezoekersaantallen in de Opstandingskerk (Helpman) de middagdienst samen met deze gemeente gehouden in de Refajahkerk. In 2016 werd de gemeente samengevoegd en in 2017 werd de Opstandingskerk gesloten en verkocht. Externe link Website van de kerk
Korte Havenbrug

De Korte Havenbrug is een dubbele ijzeren ophaalbrug in het centrum van de Zuid-Hollandse gemeente Schiedam. De brug is gelegen over de Korte Haven, direct langs de linkeroever van de Lange Haven. De brug is vervaardigd in 1849 door ijzergieterij Nering Bögel uit Deventer. De brug is een rijksmonument onder nummer 33148.
Sint-Michaëlkerk (Herten, 1883)

De Sint-Michaëlkerk was een rooms-katholieke kerk in het Nederlandse Herten, thans in de gemeente Roermond. De kerk werd tussen 1881 en 1883 gebouwd ter vervanging van een oude zaalkerk, waarvan de toren was ingestort. Architect Johannes Kayser ontwierp de nieuwe kerk, een driebeukige kruiskerk in neogotische stijl, met een toren met naaldspits. Op 24 juli 1883 werd de Sint-Michaëlkerk ingewijd. In 1907 werd in de kerk een altaar geplaatst voor de Onze Lieve Vrouw van Rust, die in het Belgische Heppeneert werd vereerd. De Sint-Michaëlkerk werd sindsdien als Nederlands filiaal van de Belgische bedevaartplaats gebruikt. Tussen oktober 1944 en januari 1945 werd er in Herten en omgeving zwaar gevochten tussen de Duitsers en de geallieerden. De kerk werd diverse malen geraakt door granaten en uiteindelijk op 25 januari door de Duitsers opgeblazen. Het gebouw en de inventaris werden vrijwel geheel verwoest. Het altaar met het beeldje van de Onze Lieve Vrouw bleef wel behouden en werd in de nieuwe Sint-Michaëlkerk van Hendrik Willem Valk geplaatst, die in 1954 werd ingewijd. Bronnen Meertens Instituut - Herten, O.L. Vrouw van Rust Kerkgebouwen in Limburg - Herten, Michaël Externe link Website parochie Heilige Michaël Herten
Doelenhuis (Schoonhoven)

Het Doelenhuis of St. Jorisdoelen is een 18e-eeuws rijksmonument in de stad Schoonhoven, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Geschiedenis Al in 1359 werd melding gemaakt van schutters in Schoonhoven. De oorspronkelijke doelen (oefenterrein) van de schutterij lag op het Hofland buiten de stad. Het schuttersgilde zelf werd in 1394 voor het eerst genoemd. In de 15e eeuw werden de Sint Jorisdoelen in de stad zelf aangelegd. De eerste vermelding dateert uit 1492, maar vermoedelijk geschiedde de aanleg al in het begin van de 15e eeuw. De doelen lagen op het terrein dat ooit de zuiderboomgaard vormde van het kasteel. Er zijn geen afbeeldingen van het oude doelengebouw bewaard gebleven. In 1618 werd op dit terrein het nieuwe Doelenhuis gebouwd, zoals afgebeeld op de kaart van Blaeu uit 1649. Het gebouw deed niet alleen dienst voor de schutterij, maar ook als representatieve accommodatie voor het stadsbestuur en het hoogheemraadschap. Ook werd het gebouw benut als verkooplokaal en gevangenis. Vanaf het midden van de 18e eeuw werd een aantal gebouwen in de stad opgeknapt: de waag werd uitgebreid (1758), het stadhuis werd gemoderniseerd (1775-1776) en in 1779 begon men met de bouw van wederom een nieuw Doelenhuis. Het gebouw Het nieuwe -nog bestaande- Doelenhuis werd gebouwd onder toezicht van stadsfabriek Willem Littel sr. en kwam in 1783 gereed. Het verrees tien meter achter de plaats van het oude 17e-eeuwse gebouw, waardoor ruimte werd geschapen voor een plein aan de voorzijde. Het rechthoekige gebouw pand uit drie lagen en is opgetrokken in de Lodewijk XVI-stijl. In het fronton boven de middenrisaliet is schutspatroon St. Joris afgebeeld. Rondom het middelste raam op de eerste verdieping werden ter versiering wapenschilden aangebracht. De wapenschilden zijn bewaard gebleven, maar de schilden zelf zijn waarschijnlijk in de Franse tijd verwijderd. Eind 18e eeuw was er onenigheid over het stadhouderlijk stelsel. Toen prinses Wilhelmina, vrouw van stadhouder Willem V, in 1787 op haar weg van Nijmegen naar Den Haag werd aangehouden bij Goejanverwellesluis, kreeg ze van de Staten van Holland geen toestemming om verder te reizen. Ze ging met haar gezelschap naar Schoonhoven, waar ze haar intrek nam in het Doelenhuis. Ze schreef er diverse brieven, onder andere een open brief aan de raadpensionaris, over haar aanhouding. Omdat antwoord uitbleef, reisde ze na twee dagen terug naar Nijmegen. Nadat de schutterij uit het gebouw vertrok, was het in gebruik als herberg, kostschool, kantongerecht en vanaf 1908 als Waarborgkantoor voor platina, goud en zilver. Het Doelenhuis werd in 1985 gerestaureerd en heeft sindsdien een woonfunctie. Afbeeldingen Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Schoonhoven
Elperstroomgebied

Elperstroomgebied is een Natura 2000-gebied (nummer 28) in de Nederlandse provincie Drenthe. Het stroomdal ligt in oorspronggebied en bovenloop van de Beilerstroom op de westflank van de Hondsrug. Kenmerkend is het typische beek- en esdorpenlandschap tussen Grolloo en Schoonloo op voormalige heidegronden. De oppervlakte van het gebied is 355 ha. Elperstroomgebied is op 23 december 2009 definitief aangewezen als Natura 2000-gebied. Externe link Elperstroomgebied
Elperstroomgebied

Elperstroomgebied este o arie protejată (arie specială de conservare — SAC, sit de importanță comunitară — SCI) din Țările de Jos întinsă pe o suprafață de 351 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Elperstroomgebied este situat la coordonatele 52.8776°N 6.668°E﻿ ()52.8776; 6.668. Înființare Situl Elperstroomgebied a fost declarat sit de importanță comunitară în august 2002 pentru a proteja . Situl a fost protejat și ca arie specială de conservare în februarie 2010. Biodiversitate Situată în ecoregiunea atlantică, aria protejată conține 7 habitate naturale: Lacuri și iazuri distrofice naturale, Pajiști umede nord-atlantice cu Erica tetralix, Formațiuni ierboase bogate în specii de Nardus, dezvoltate pe substraturi silicioase în zone montane (și în zone submontane, în Europa continentală), Pajiști cu Molinia pe soluri calcaroase, turboase sau argilos-nămoloase (Molinion caeruleae), Turbării active, Mlaștini alcaline, Păduri aluvionare cu Alnus glutinosa și Fraxinus excelsior (Alno-Padion, Alnion incanae, Salicion albae). La baza desemnării sitului se află un număr nedeclarat de specii protejate: Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Țările de Jos
Joodse begraafplaats (Oranjewoud)

De Joodse begraafplaats Oranjewoud is de tweede joodse begraafplaats die in de Nederlandse gemeente Heerenveen werd aangelegd. Ze is gelegen bij het dorp Oranjewoud. In 1883 werd de grond er voor aangekocht met geld uit een donatie van de familie Rothschild. De andere Joodse begraafplaats is gelegen in Heerenveen, aan de Veensluis. Deze was in gebruik tussen 1860 en 1880. Afbeeldingen Zie ook Lijst van Joodse begraafplaatsen in Nederland
Instituut Verbeeten

Instituut Verbeeten, tot 2009 het Dr. Bernard Verbeeten Instituut of kortweg Verbeeten Instituut, is een ziekenhuis voor medisch specialistische zorg op het gebied van radiotherapie en nucleaire geneeskunde, gevestigd in de Nederlandse stad Tilburg. In de regio is het instituut vooral bekend als centrum voor behandelingen voor kankerpatiënten. De afdeling radiotherapie behoort tot de vier grootste radiotherapieafdelingen in Nederland en behandelt voornamelijk patiënten uit Midden- en West-Brabant. Geschiedenis Instituut Verbeeten is vernoemd naar dr. Bernard Verbeeten, die als geneesheer-directeur in 1953 startte met de diagnose en behandeling van kanker vanuit het toenmalige RadioTherapeutisch Instituut Tilburg (RTIT). Deze villa stond in Tilburg bekend als ‘Het Witte Huis’. Verbeeten had een grote belangstelling voor cobaltbestralingsapparatuur en nucleaire geneeskunde. Hij zorgde ervoor dat het tweede cobaltbestralingsapparaat van Nederland in Tilburg werd geplaatst. In 1968 werd ook een van de eerste gammacamera’s van Nederland hier geplaatst. In 1971 nam Verbeeten afscheid van het instituut. In juni 1979 stak hij de eerste spade in de grond voor de nieuwbouw van het naar hem vernoemde instituut, aan de Brugstraat te Tilburg. In 2010 breidde het instituut uit met de komst van Verbeeten Breda. In 2011 volgde een locatie in Den Bosch. Sinds 2018 houden radiotherapeut-oncologen ook spreekuren in Uden en Gorinchem. Instituut Verbeeten is uitgegroeid tot een van de grootste zelfstandige centra op het gebied van radiotherapie in Nederland. Samenwerkingsverbanden Het Verbeeten Instituut heeft verregaande samenwerkingsverbanden met: Het ETZ, TweeSteden ziekenhuis in Tilburg en Waalwijk, Het St. Elisabeth Ziekenhuis in Tilburg Het Jeroen Bosch Ziekenhuis in 's-Hertogenbosch Het Amphia Ziekenhuis in Breda en Oosterhout Bernhoven in Uden Het Beatrixziekenhuis / Rivas groep in Gorinchem Externe link Dr. Bernard Verbeeten Instituut
Hervormde kerk (Baard)

De Hervormde kerk is een kerkgebouw in Baard in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving De zaalkerk uit 1876 heeft een driezijdig gesloten koor en een toren van drie geledingen met ingezwenkte torenspits. Het mechanisch torenuurwerk uit 1876 is gemaakt door A.H. van Bergen. Het orgel uit 1888 is gemaakt door Bakker & Timmenga. De kerk is een rijksmonument vanwege twee rode Bremerstenen kinderzerken (14e eeuw) van het geslacht Dekama. Zie ook Kerken in Friesland Lijst van rijksmonumenten in Baard
Westduin

Westduin is een gemeentelijke begraafplaats aan de Ockenburghstraat aan de zuidwestrand van de Nederlandse gemeente Den Haag. Deze begraafplaats is in 1950 in gebruik genomen. De begraafplaats ligt naast crematorium Ockenburgh. De begraafplaats heeft ook een urnentuin met een urnenmuur en urnengraven. In 1994 besloot de gemeenteraad acht begraafakkers van begraafplaats Westduin beschikbaar te stellen voor het islamitisch begraven. Monument Stijkelgroep Op de begraafplaats bevindt zich een monument van de beeldhouwster Marian Gobius met daarnaast 43 graven van de Stijkelgroep. Op 1 augustus 1947 is een herdenkingsdienst in de St. Jacobuskerk in de Parkstraat in Den Haag gehouden, waarna 33 leden van de Stijkelgroep worden herbegraven op Westduin. Hun stoffelijke overschotten waren overgebracht uit Berlijn, waar ze op 4 juni 1943 waren geëxecuteerd. Ook werd er een kruis neergezet voor de tien slachtoffers van wie de stoffelijke overschotten nooit zijn teruggevonden. In 1953 onthulde burgemeester Frans Schokking een nieuw monument, bestaande uit een gemetseld monument met een kalkstenen plaat waarop alle namen staan. De houten kruisen zijn vervangen door kalkstenen kruisen. Oorlogsgraven van het Gemenebest Links van de ingang bevindt zich een ereveld met gesneuvelden uit het Gemenebest. Er zijn 87 graven, de meeste van vliegeniers. 70 graven dragen een naam, 17 graven zijn van onbekende slachtoffers. Op het ereveld staat een herdenkingskruis (Cross of Sacrifice) naar ontwerp van Sir Reginald Blomfield. Het is uitgevoerd in natuursteen, en er is een bronzen zwaard op aangebracht. De Commonwealth War Graves Commission is verantwoordelijk voor dit ereveld. Bekende personen Ko van Dijk jr. (1916-1978), acteur en regisseur Sebilla Niemans (1927-1959), bijgenaamd Blonde Dolly, Haagse madam Georgette Hagedoorn (1910-1995), actrice Kees Klop (1947-2007), socioloog en bestuurskundige Alfred Lagarde (1949-1998), dj en muziekproducer Frans Luitjes (1944-1965), atleet Victor Marijnen (1917-1975), minister-president Martinus Nijhoff (1894-1953), dichter en schrijver Annemiek Padt-Jansen (1921-2007), harpiste en politica Jozef Rulof (1898-1952), esoterisch medium, schrijver en schilder Externe links Stichting Eregraf Stijkelgroep De begraafplaats op de website van de Commonwealth War Graves Commission
Sint-Jozefkerk (Smakt, 1887)

De Sint-Jozefkerk was een rooms-katholieke kerk bij de bedevaartplaats van Sint-Jozef in het dorp Smakt bij Venray in de Nederlandse provincie Limburg. Al in 1699 werd een aan Sint-Jozef gewijde kapel gebouwd, waarna Smakt langzaam groeide als bedevaartsplaats. In 1880 zorgde rector Franciscus Cremers dat de bedevaart naar Smakt zich sterk ontwikkelde. Cremers liet naast de in 1864 vergrote kapel een nieuwe rectoraatskerk bouwen, die zowel voor de katholieken van Smakt en Holthees diende, maar ook door de bedevaartgangers werd gebruikt. De bouw van de kerk startte in 1886 en op 19 maart (Sint-Jozefdag) 1887 was de kerk gereed en kwam de eerste grote groep pelgrims naar Smakt. Architect Johannes Kayser ontwierp een eenbeukige zaalkerk in neogotische stijl. Het schip telde drie traveeën, gevolgd door het priesterkoor. Op de kerk stond een dakruiter met naaldspits. In 1933 werd de kerk vergroot met een travee en werd een doopkapel aangebouwd. Al in de jaren 1930 ontstonden plannen om het bedevaartsoord sterk uit te breiden, waarbij de kerk vervangen zou worden, maar deze plannen zijn nooit uitgevoerd. In het najaar van 1944 werd het complex zwaar beschadigd tijdens de Slag om Overloon. De kerk kon provisorisch gerepareerd worden en werd na de oorlog nog als noodkerk gebruikt. In 1969 werd de Sint-Jozefkerk afgebroken en vervangen door een nieuw gebouw, dat was ontworpen door J.J. Fanchamps. Bron Meertens Instituut - Smakt, H. Jozef Kerkgebouwen in Limburg - Smakt, Jozef
Scheluwbrug

De Scheluwbrug is een brug over de Oude Rijn in de Nederlandse stad Leiden. De brug bevindt zich waar de Oude Rijn en de Herengracht samenkomen. De huidige Scheluwbrug is een gietijzeren draaibrug uit 1988. De eerste brug op deze locatie werd in de 14e eeuw gebouwd. Sinds 1981 is de brug als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Leiden, straat P-Z
Joodse begraafplaats (Zwartsluis)

De eerste Joodse begraafplaats van Zwartsluis was sinds 1722 gelegen aan de Kleine Schans, ze werd ook gebruikt door de Joodse gemeente Meppel. Deze begraafplaats is in de tweede helft van de twintigste eeuw geruimd. Achter de in 1853 gebouwde synagoge aan de Baanstraat werd een tweede begraafplaats ingericht. De synagoge kwam na de Tweede Wereldoorlog niet meer in gebruik en werd in 1969 gesloopt. Het gebouw van de Joodse school is bewaard gebleven en werd gerestaureerd. De begraafplaats wordt thans door de plaatselijke overheid onderhouden. In 1984 is bij de ingang van de dodenakker een herinneringsmonument geplaatst ter nagedachtenis aan de in de Tweede Wereldoorlog gedeporteerde Joodse Zwartsluizers. Van de 84 wist slechts een enkeling onder te duiken. De weggevoerden vonden op een na allen de dood. Afbeeldingen
Diezebrug

De Diezebrug is een ligger- en basculebrug over de Dieze in 's-Hertogenbosch. De brug is in 1939 gebouwd van ijzer en staal. De hoofdconstructie is van staal. De breedte van de brug bedraagt 18,9 meter en de doorvaartdwijdte bedraagt 25 meter. De bascule is vastgezet, zodat de brug niet meer open kan.
De Slokop

De Slokop is een rietgedekte houten buitenkruier op gemetselde voet aan de Lagedijk in Spaarndam-Oost. De molen dateert uit 1877. Hij bemaalde samen met de Liedemolen de Vereenigde Binnenpolder. Toen de laatste in 1927 een roede brak werd deze in 1928 vervangen door een vijzelgemaal, en werd de Slokop een hulpgemaal. In 1950 werd de molen stilgezet, en een jaar later verhuurd als woning. Bij een uitwendige restauratie in 1964 werd bijna al het binnenwerk verwijderd, zodat de molen totaal niet meer maalvaardig is. De buitenwaterloop was al in 1953, na de watersnoodsramp in Zeeland dichtgegooid. Tot 2003 draaide de Slokop regelmatig, daarna waren de roeden te slecht. Bij de restauratie van 2007/08 is de molen voorzien van nieuwe roeden. Sinds 1973 is de molen eigendom van Vereniging De Hollandsche Molen. Hij is bewoond en niet te bezoeken.
Grote or Jacobijnerkerk

Grote Kerk or Jacobijnerkerk (transl. Great, or Jacobin Church) is a Protestant church in the city of Leeuwarden, Netherlands. The square surrounding the church is the Jacobijnerkerkhof. History The church was built in the 13th century. The building was originally part of the Dominican (Jacobin) monastery founded in 1245. It is Leeuwarden's oldest building. In 1256 the famous theologian Albertus Magnus visited the monastery and preached in the church. In 1392 the building was damaged by a fire. It was restored in 1394. An aisle was added in 1504. The church was extended to the west with a bay that was completed in 1521. There was a major restoration in the years 1971-1976. In 1972 remnants of murals appeared. These murals were completed in 1575 and over-painted in 1578 during the Reformation. The Diet in the church on 17 April 1581 was requested by William the Silent. A memorial was unveiled by Arno Brok on 17 April 2018. It is a bronze relief by sculptor Eric Claus. Interior Organs The main organ (three manuals, 37 stops) of the Grote Kerk is one of the most beautiful sounding baroque organs of the Netherlands. It was built by the Amsterdam organ builder Christian Müller in 1727. The choir organ was built in 1977 by Vermeulen and a third organ was built by Metzler Orgelbau. There were concerts in the church by the famous organists Camille Saint-Saëns in 1897 and Albert Schweitzer in 1932. People buried in the royal crypt Members of the Frisian Nassaus were entombed in the royal crypt in the choir of the church. With Delft and Breda, Leeuwarden is one of the three cities in the Netherlands with a royal crypt. Countess Anna of Nassau (1588) William Louis, Count of Nassau-Dillenburg (1620) Ernest Casimir I, Count of Nassau-Dietz (1632) Henry Casimir I of Nassau-Dietz (1640) Sophia Hedwig of Brunswick-Lüneburg (1642) William Frederick, Prince of Nassau-Dietz (1664) Countess Albertine Agnes of Nassau (1696) Henry Casimir II, Prince of Nassau-Dietz (1696) Landgravine Marie Louise of Hesse-Kassel (1765) In 1795, during the Batavian Revolution, the graves were destroyed. The fiftieth anniversary of Queen Wilhelmina's reign in 1948 prompted the rehabilitation of the stadtholder's burial space. Stained glass windows A number of stained glass windows were installed in the choir. Three of them refer to the period of the Frisian Nassaus and were made by Cor Reisma in 1957. The rightmost window was designed by artist Dick Osinga and made by Willem Bogtman in 1963. This is the "Wilhelmina window" and represents the resurrection of the Dutch people from World War II and the reconstruction. Under this window a plaque was placed in 2005 in memory of Queen Juliana. During the restoration in the period 1972-1978 two more windows were added. These were made by Jos de Ridder. The window on the left is the "William Louis window". The "Marie Louise window" is placed on the right. References Sources Bernhard van Haersma Buma (2008), Grote of Jacobijnerkerk te Leeuwarden, Leeuwarden, Friese Pers Boekerij, ISBN 9789033006487 External links (in Dutch) Grote Kerk Leeuwarden, official website