NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Noletmolen

De Noletmolen (ook wel De Nolet genoemd) aan de Hoofdstraat in de Nederlandse stad Schiedam is de hoogste molen ter wereld (42,5 meter, inclusief de aerodynamische wieken 55 meter) en daarmee de hoogste van de zeven Schiedamse molens. De molen is in 2005 gebouwd in opdracht van de Nolet jeneverstokerij. Hij is bedoeld als representatieve blikvanger waarin klanten ontvangen kunnen worden. Er wordt niet, zoals vroeger in de meeste Schiedamse molens het geval was, mout gemalen. De in de wind draaiende wieken wekken elektriciteit op ten behoeve van de distilleerderij. Het bouwwerk werd in mei 2006 in gebruik genomen. De molen ziet eruit als een traditionele stellingmolen met Dekkerwieken, maar de wieken zijn voorzien van een speciaal ontwikkeld stroomlijnsysteem, aangepast aan de ongewone functie. De molen werkt automatisch, de aanwezigheid van een molenaar is niet noodzakelijk. De stelling rond de molen, 25 meter boven de grond, hoeft niet betreden te worden en is hoofdzakelijk geplaatst om de molen er als een klassieke stellingmolen te doen uitzien. Ook de staart is niet functioneel: de molen is zo ingericht dat het kruien volautomatisch van binnenuit gebeurt. Externe link Energieopwekking van de Nolet
Defense Commissary Agency

Die Defense Commissary Agency (DeCA) ist eine zivile Behörde des amerikanischen Verteidigungsministeriums, die weltweit über 260 Lebensmittelgeschäfte (Commissary) für Soldaten der US-Streitkräfte und deren Angehörige unterhält. Verwaltungssitz ist Fort Gregg-Adams. Geschichte Die DeCA begann nach zweijähriger Konsolidierungsphase am 1. Oktober 1991 ihren Betrieb aufzunehmen. Hintergrund war ein über 130 Jahre alter Beschluss des Kongresses, den Soldaten und deren Familien weltweit ein angemessenes Angebot an amerikanischen Waren zu günstigen Preisen zur Verfügung zu stellen. Die Organisation ist inzwischen in drei regional zuständige Unterabteilungen aufgeteilt (DeCA East, DeCA West und DeCA Europe). Insgesamt beschäftigt die DeCA ca. 18.000 Mitarbeiter und setzte 2005 Waren im Wert von 5,36 Milliarden US-Dollar um. Commissaries Die Lebensmittelgeschäfte (genannt commissaries) sind lediglich für Angehörige der US-Streitkräfte (inkl. Pensionären), deren Angehörige, sowie in Ausnahmefällen die Angehörigen anderer Streitkräfte (NATO-Soldaten) zugänglich. In den meisten Fällen befinden sich die commissaries in unmittelbarer Nähe zu den sogenannten Exchanges, die ebenfalls dem Verteidigungsministerium unterstehen. Im Gegensatz zu diesen verkaufen die commissaries jedoch ausschließlich typische Supermarktwaren, vornehmlich aus dem Lebensmittelsektor. Diese werden zum Einkaufspreis mit 5 Prozent Aufschlag angeboten. Der Aufschlag dient der Unterhaltung und der Infrastruktur der commissaries. Die DeCA wirbt damit, dass sich dadurch für den Verbraucher Ersparnisse von über 30 Prozent gegenüber dem Einkauf in herkömmlichen Geschäften erzielen lassen. Weblinks Homepage der Commissaries Quellen
Defense Commissary Agency

Defense Commissary Agency (DeCA) är en myndighet under USA:s försvarsdepartement med huvudkontor i Fort Gregg-Adams, Virginia. DeCA driver över 240 butiker - "kommissarier" - i olika länder, som tillhandahåller livsmedel och hushållsprodukter till reducerade priser till amerikansk militär personal, inklusive reservister och nationalgardister, pensionsavgången militär personal samt vissa familjemedlemmar till amerikansk militär personal. Historia DeCA etablerades 1990 och lyder under Secretary of Defense for Personnel and Readiness. Det är en efterföljare till flera olika försörjningsorganisationer inom det amerikanska försvaret som har en lång historia av att tillhandahålla varor och tjänster till militärpersonal. Försäljning av varor från förråd till militär personal började redan 1825, och genom åren har systemet utvecklats till dagens moderna kommissarier som erbjuder ett brett sortiment av produkter vid militära baser runt om i världen. Funktioner och tjänster DeCA driver nästan 240 kommissarier världen över och erbjuder livsmedel och hushållsprodukter till självkostnadspris plus en 5% avgift som täcker kostnaden för att bygga nya kommissarier och modernisera befintliga. Den genomsnittliga besparingen för kunderna har uppskattats till 30% jämfört med normala detaljhandelspriser. Partnerskap och distribution Elite Brands LLC, ett försäljnings-, marknadsförings- och distributionsföretag grundat år 2000, är ett av de företag som levererar produkter till DeCA. Cybersäkerhet och teknologi DeCA driver ett center för nätverkssäkerhetsoperationer samt har en ackreditering som Cybersecurity Service Provider (CSSP) för att säkerställa global nätverksövervakning, skydd och reaktion på kända skadliga hot och sårbarheter som kan påverka organisationens affärsverksamhet negativt. Detta inkluderar inköp av ytterligare hårdvara och programvara för att förbättra DeCA:s nätverksövervakning och säkerställa en säker och säker miljö för kommissariepatroner. Referenser
Brug 2200

Brug 2200 is een dubbele verkeersbrug in de Westpoortweg, Amsterdam Nieuw-West. Tot 2005 Op het traject van de Westpoortweg liep tot 2001 hier de Noordzeeweg dan wel nog een deel van de Basisweg. Voor een overspanning over Kanaal om de West werd in 1970 gewerkt aan een tijdelijke brug 188. Dat kanaal om de West zou er nooit komen, maar de brug vormde een essentiële verbinding in het Westelijk Havengebied over de restanten van Zijkanaal F. De brug bleek minder tijdelijk liggen dan oorspronkelijk gedacht. Het verkeer nam toe en zo werd er naast die brug een voet- en fietsbrug neergelegd, die brugnummer 1921 meekreeg. De uit 1985 stammende brug was een schepping van architect Dirk Sterenberg van de Dienst der Publieke Werken en was grotendeels van hout. De brug maakte deel uit van een fietsroute langs het Noordzeekanaal. Na 2005 Amsterdam maakte voor wat betreft de ontwikkeling van het Westelijk Havengebied in de jaren nul van de 21e eeuw weer een ruk naar het westen. Beide bruggen konden het verkeer niet aan en er kwam een nieuwe dubbele verkeersbrug met gescheiden verkeersstroken. De bouwtekeningen dateren uit 2005.
Sarphatistraat 47-55

Sarphatistraat 47-55 te Amsterdam is een relatief breed gebouw aan de Sarphatistraat in Amsterdam-Centrum. Het werd gebouwd in het deel tussen Amstel met de Hogesluis en de Weesperplein. Hier besteedde in 1928 de Amsterdamsche Bank een nieuw bankgebouw aan dat was ontworpen door Christiaan Posthumus Meyjes jr. met ondersteuning van ingenieur Jacob van de Linden. De bank had toen meerdere ijzers in het vuur. Tegelijkertijd werd verbouwd aan de Van Baerlestraat (architectenfamilie Bert Johan Ouëndag en Willem Bert Ouëndag) en nieuw gebouwd aan Jodenbreestraat (Posthumus Meyjes). Het werd de vestiging die de bij de diamantindustrie behorende geldstromen moest behandelen. In de buurt lag de diamantbeurs aan de Nieuwe Achtergracht. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hier de bank Lippmann, Rosenthal & Co. gevestigd, beter bekend als Lirobank; een zogenaamde roofbank, die de Joden van hun bezittingen moest ontdoen onder een vertrouwelijk klinkende naam. Na die oorlog kwam er de LVVS (Liquidatie van Verwaltung Sarphatistraat), de Amsterdamsche Bank kwam hier terug, fuseerde tot AMRO Bank (1964), die weer in 1990 fuseerde tot ABN AMRO Bank N.V. Vanuit dit filiaal werd even later een grootscheepse fraude gestart. Amper tien jaar later (2007) verkocht de bank het gebouw; de volgende (mede)gebruiker was het Theater Instituut Nederland. Het werd in de jaren tien van de 21e eeuw onder begeleiding van architect Manon Becking van Kentie & Partners Architekten ingrijpend verbouwd tot hotel uit de keten CitizenM met 88 kamers. Het gebouw laat een mengeling van bouwstijlen zien; er zijn tekenen van Amsterdamse School (wisseling bak- en natuursteen; steile daken, afwijkend metselverband)) en invloeden van Hendrik Petrus Berlage (strakke lijnen). Het gebouw werd op 23 mei 2006 tot gemeentelijk monument verklaard. In 2003 werd een plaquette geplaatst verwijzend naar haar geschiedenis in de oorlog.
Delftse Hout

Delftse Hout (deutsch Delfter Wald) ist ein Naherholungsgebiet und gleichzeitig ein Stadtteil im Nordosten der niederländischen Stadt Delft. Geschichte Das Naherholungsgebiet wurde in den 1970er Jahren eingerichtet. Es besteht hauptsächlich aus jungem Wald, Grünflächen und einem See. Der See (de Grote Plas, der Große Teich genannt) entstand, als in den 1960er Jahren von dem Brachland Sand zum Bau von Wohnviertel in der Umgebung abgebaut wurde. Der Strand besteht aus feinem weißen Sand; der weitläufige See wurde in verschiedene Bereiche eingeteilt, ein Planschbereich für Kinder, ein Bereich für Hunde sowie abgeteilt ein Nacktbadestrand. Weiterhin verfügt das Gebiet über diverse Naturbeobachtungsstellen, einen kleinen Wildgarten, einen Kinderbauernhof mit Streichelzoo, einen Wassergarten und einen Campingplatz. Im Süden grenzt das Gebiet teilweise an den Heempark, aber auch an das Möbelhaus Ikea, im Norden und Osten geht es nahtlos an das Nootdorper Erholungsgebiet Dobbeplas über und im Westen wird es durch die Europastraße 19 begrenzt. Weblinks Website des Ferienparks Delftse Hout (niederländisch, deutsch, englisch, französisch) Einzelnachweise
Delftse Hout

Delftse Hout is a district in the northeast of Delft, Netherlands. Delftse Hout has about 300 inhabitants. Delftse Hout is the location of the De Grote Plas, a lake with origins in the sand excavations performed to build new neighbourhoods in Delft. Swimming in the lake is usually allowed. Other destinations in the district are IKEA Delft, the Arboretum-Heempark Delft gardens, the Iepenhof Cemetery, a camping and a park. Public transport Two bus lines currently operate within the area, with most stops only being served in the summer: Line 61 and line 64, providing great access to the district during the summer and moderate access in the winter. References
Delftse Hout

De Delftse Hout is een stadsdeel in het noordoosten van Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het bestaat hoofdzakelijk uit een plas, bos en ander groen. Ook is hier Arboretum-Heempark Delft gevestigd. De circa 20 hectare grote plas is ontstaan in de jaren 60 door afgraving van zand ten behoeve van de aanleg van enkele nieuwe woonwijken in de omgeving. Bij het water ligt nu het recreatiegebied Delftse Hout met onder andere een hertenkamp, een kinderboerderij met waterspeelplaats, een strand en een camping. Het gebied grenst in het westen aan de A13, voor de Delftse Hout tussen de aansluitingen 8 en 9, en in het oosten aan de Dobbeplas, die bij Nootdorp hoort. Overblijfselen van een veengebied, de Nootdorpse Plassen, liggen ten noorden van de Delftse Hout en zijn bereikbaar door het oversteken van de Tweemolentjesvaart. De Delftse Hout is een uitloper van de provinciale ecologische hoofdstructuur van Nederland. Op 22 november 2006 werd een referendum gehouden over een gemeentelijk plan tot uitbreiding van de camping Delftse Hout. Dit zou ten koste gaan van een gedeelte van het publieke recreatiegebied en de kap van onder meer 112 kapvergunningplichtige bomen noodzakelijk maken. Het resultaat van het referendum was een afwijzing van het plan, ondanks het feit dat er evenveel nieuwe bomen zouden worden teruggeplant. Naaktrecreatie Aan de noordoostkant van de Grote Plas bevindt zich een strand. Poging tot verbod door de gemeente Met ingang van 2013 had de gemeente de naaktrecreatie verboden. Vervolgens stelde de rechter vast dat het sinds de wetswijziging van 1986 niet meer officieel was aangewezen. Het is wel geschikt volgens artikel 430a WvS. Volgens de Naturisten Federatie Nederland is het strand nog steeds geschikt voor naaktrecreatie in de zin van de wetgeving. Sinds juli 2013 werden er strafbeschikkingen uitgevaardigd. Tegen 43 daarvan is verzet aangetekend. De rechter heeft in 34 van deze 43 gevallen besloten tot vrijspraak en uiteindelijk zijn op 11 juli 2014 ook de laatste bekeuringen vernietigd in hoger beroep. In december 2015 heeft de Hoge Raad de zaak terugverwezen naar het Gerechtshof Den Haag omdat er getoetst moet worden of een locatie (on)geschikt is; niet: “evident ongeschikt”. Op 28 januari 2017 kwam de uitspraak van de rechter: het Haagse Gerechtshof sprak de laatste acht naaktrecreanten vrij, de locatie is geschikt voor naaktrecreatie. Naaktrecreatie inmiddels toegestaan in de hele Delftse Hout Inmiddels geldt: 'Naakt recreëren mag overal in de hele Delftse Hout. Hiervoor is geen apart gebied.' Bereikbaarheid met het openbaar vervoer Het hele jaar, ook 's avonds, komt de Delfthopper langs halte Delftse Hout, bij kruising Korftlaan/Olof Palmestraat onder de A13. Buslijn 60 van EBS heeft een halte op de hoek van de Tweemolentjeskade en de Van Miereveltlaan. Buslijn 63 van EBS rijdt ook het hele jaar door naar Delftse Hout.
Gebouw Delftse Poort

Gebouw Delftse Poort je dvojice mrakodrapů v nizozemském městě Rotterdam. Mrakodrapy byly postaveny v letech 1988–1991 a podle návrhu architekta Abe Bonnemy. Nižší z obou věží má výšku 93 metrů a 25 pater. Vyšší pak dosahuje výšky 151,35 metrů a má 41 pater. Byla nejvyšší budovou Nizozemska do roku 2009, kdy byl dokončen Maastoren (rovněž v Rotterdamu). Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Gebouw Delftse Poort na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Delftse Poort na Wikimedia Commons
Delftse Poort

Der Delftse Poort (auch Gebouw Delftse Poort) ist ein Hochhaus in Rotterdam. Das vom niederländischen Architekten Abe Bonnema konzipierte Gebäude wurde in den Jahren 1988 bis 1991 errichtet. Die Eröffnung fand im Mai 1992 statt. Bis Mai 2009 war es mit 151 Metern das höchste Gebäude von Rotterdam und das höchste der Niederlande. Hauptmieter ist die niederländische Versicherung Nationale-Nederlanden. Der gesamte Komplex besteht aus zwei Teilen: Delftse Poort 1 und Delftse Poort 2. Delftse Poort 2 hat eine Höhe von 93 Meter und 25 Stockwerke. Weblinks Gebouw Delftse Poort bei SkyscraperPage.com Delftse Poort. In: Structurae
Delftse Poort

Delftse Poort (English: Delft Gate Building) is a twin-tower skyscraper complex at Weena 505 next to the Rotterdam Centraal railway station in Rotterdam, Netherlands. Tower I is 151.35 m (496.6 ft) tall and has 41 stories, while Tower II is 93 m (305 ft) tall and has 25 stories. Until May 2009, Tower I was the tallest office tower in the Netherlands. Both towers are built over a four-storey multifunctional podium which adjoins the Rotterdam central station. The entire complex is equipped with 28 elevators. The gross floor area in the complex is 106,000 m2 (1,140,000 sq ft), and the offices occupy 66,000 m2 (710,000 sq ft). It was constructed between 1988 and 1991. The cost of the construction was 240 million Dutch guilders, or about €110 million. Due to a metro tunnel running underneath the complex, advanced construction methods were required, allowing only a single underground floor to be built. The building is also known as Nationale-Nederlanden building, because until 2015 the Dutch Company 'Nationale-Nederlanden' (National-Netherlands) was the main user of the building. Nationale-Nederlanden was the local insurance branch of ING Insurance until 2014. In April 2015, the building was officially reopened by owner CBRE Global Investors as a general-purpose office building with 65,000 m2 (700,000 sq ft) of office space. Nationale-Nederlanden became a tenant renting only a third of the building complex, and hence their logo on Tower I was removed. Since then the building has established its own identity, displaying its own logo on Tower I. Until 2004, an annual race up the building's stairs took place in this building. References External links http://www.delftsepoort.nl/ Media related to Gebouw Delftse Poort at Wikimedia Commons
Delftse Poort

El Delftse Poort (en inglés: Delft Gate Building) es un complejo de rascacielos de dos torres junto a la Estación Central en Róterdam, en los Países Bajos. Hasta mayo de 2009, la Torre I era la torre de oficinas más alta de los Países Bajos.​ Características La Torre I mide 151,35 m y tiene 41 pisos y en el momento de su construcción se convirtió en la más alta del Benelux tras superar a la Tour du Midi de Bruselas.​ La Torre II mide 93 m y tiene 25 pisos.​ Ambas están construidas sobre un podio multifuncional de 4 pisos que linda con la estación central de Róterdam.​ Todo el complejo cuenta con 28 ascensores. El área bruta del piso en el complejo es de 106.000 m², y las oficinas ocupan 66.000 m². El complejo fue diseñado entre 1987 y 1989 por Bonnema Architecten​ y fue construido entre 1988 y 1991.​ Costó 240 millones de florines​ (unos 110 millones de euros). Debido a un túnel subterráneo excavado debajo del complejo, se requirieron métodos de construcción avanzados, lo que permitió la construcción de un solo piso subterráneo.​ Véase también Anexo:Edificios más altos de los Países Bajos Referencias
Gebouw Delftse Poort

Gebouw Delftse Poort (en français le bâtiment Porte de Delft) est un complexe de gratte-ciel à double tour situé au 505 de l'avenue Weena à Rotterdam aux Pays-Bas. Description Situé à côté de la gare Rotterdam-Central. La Tour I est haute de 151,53 m et comporte 41 étages. La Tour II fait 93 m et 25 étages. Jusqu'en mai 2009, la Tour I était la plus haute tour à bureaux des Pays-Bas. Les deux tours sont construites sur un podium multifonctionnel de 4 étages. L'ensemble du complexe a 28 ascenseurs. La surface au plancher dans le complexe est de 106 000 m2 et les bureaux occupent 660 000 m2. Le bâtiment est ouvert au public. Outre des bureaux, il comporte un restaurant et des magasins. Le restaurant The World est le plus grand restaurant de la ville avec ses 500 places. Histoire Le complexe est construit entre 1988 et 1991, conçu par Abe Bonnema (en). Le coût de la construction est de 240 millions de florins néerlandais, soit environ 110 millions d'euros. En raison d'un tunnel de métro passant sous le complexe, des méthodes de construction sophistiquées sont nécessaires, ne permettant qu'un seul sous-sol. Le bâtiment est également connu sous le nom de bâtiment Nationale-Nederlanden ou NN, car jusqu'en 2015, la société néerlandaise 'Nationale-Nederlanden"(National-Pays-Bas) était le principal utilisateur du bâtiment. Nationale-Nederlanden était la branche local d'assurance de la compagnie ING Assurance jusqu'en 2014. En avril 2015, le bâtiment a été officiellement ouvert au public par son propriétaire CBRE Global Investors. L'immeuble offre 65 000 m2 d'espace de bureaux. Un restaurant et des magasins y sont installés, ainsi que des toilettes ouvertes au public qui sont nécessaires dans le centre-ville, soulignera le maire de la ville lors de cette nouvelle inauguration. Nationale-Nederlanden est devenu un locataire et loue seulement un tiers du complexe, et par conséquent, leur logo qui dominait la Tour I a été retiré. Depuis lors, le bâtiment a établi sa propre identité en affichant son propre logo sur la Tour I. Événements Jusqu'en 2004, une compétition annuelle de course d'escaliers prenait place dans ce bâtiment. Galerie d'images Notes et références (En) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Gebouw Delftse Poort » (voir la liste des auteurs). Articles connexes Liste des plus hauts gratte-ciel de Rotterdam Liste de gratte-ciel européens Liste des plus hauts gratte-ciel de l'Union européenne Liens externes http://www.delftsepoort.nl/ Restaurant The World Portail des gratte-ciel Portail de Rotterdam
Gebouw Delftse Poort

Il Gebouw Delftse Poort è un complesso costituito da due grattacieli di Rotterdam, nei Paesi Bassi, l'edificio più alto (Torre I) misura 151,35 metri (164 al tetto). Il complesso è stato costruito tra il 1988 e il 1991. Il costo delle costruzioni fu di 240 milioni fiorini olandesi (circa €100 milioni). A causa di una galleria della metropolitana situata al di sotto del complesso, furono richiesti metodi di costruzione avanzati, permettendo la costruzione di un solo piano interrato. Fino al 2015 l'edificio era principalmente usato dal gruppo assicurativo Nationale-Nederlanden (ramo del gruppo ING fino al 2014). Nell'aprile del 2015 il complesso è stato ufficialmente riaperto sotto proprietà della società CBRE Global Investors come complesso per uffici. Nationale-Nederlanden è divenuto locatario, affittando un terzo dell'edificio, di conseguenza il loro logo fu sostituito con un logo proprio del complesso. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Delftse Poort Collegamenti esterni Sito ufficiale, su delftsepoort.nl. (EN) Gebouw Delftse Poort, su Structurae. (EN) Gebouw Delftse Poort 1 / Gebouw Delftse Poort 2, su Skyscraper Center.
Delftse Poort (gebouw)

Het gebouw Delftse Poort aan het Weena in het centrum van Rotterdam was tot mei 2009 het hoogste gebouw van Nederland. Het is in 1991 opgeleverd, is 151 m hoog en heeft 41 verdiepingen. Het is ontworpen door Abe Bonnema. Het gebouw staat aan het Weena, naast het centraal station. Dit stationsgebouw uit 2014 kwam in plaats van het stationsgebouw van 1957 dat op zijn beurt weer station Delftsche Poort verving. De eerste paal werd geslagen op 19 november 1988 door toenmalig burgemeester Bram Peper. In totaal rust het gebouw op 957 heipalen. Het hoogste punt werd bereikt op 22 januari 1990, de feestelijke opening door prinses Margriet en haar man Pieter van Vollenhoven volgde 22 mei 1992. Inclusief de opbouw reikte de totale hoogte tot 164,0 meter, maar deze opbouw in de vorm van een radio-zendmast is in de loop van 2012 verwijderd. De laagste van de twee torens komt tot 93 meter. Het gehele complex wordt bediend door 28 liften. Oorspronkelijk was verzekeringsmaatschappij Nationale-Nederlanden enig gebruiker van het gebouw. In 2005 werd het door eigenaar ING verkocht onder de conditie dat de verzekeringsdochter het pand nog ten minste tien jaar zou blijven huren. In april 2015 werd het gebouw heropend door de nieuwe eigenaar CBRE Global Investors met 65 000 m² kantoorruimte. Nationale-Nederlanden huurt nu nog een derde van het gebouw, het opvallende logo is van het gebouw verdwenen. In 2017 volgde een nieuwe verbouwing omdat het CBRE niet lukte huurders te vinden voor de rest van Delftse Poort. Tot en met 2004 werd in dit gebouw elk jaar een trappenloop georganiseerd. Ondanks de simpele blokvormen is het gebouw door de hoogte van het hoogste deel en de combinatie van een hoog en een lager deel toch wel goed herkenbaar in de skyline van Rotterdam. Externe link delftsepoort.nl
Gebouw Delftse Poort 1

Gebouw Delftse Poort (ang. Gate of Delft Building) – kompleks biurowy składający się z dwóch wieżowców zlokalizowanych w okolicy dworca kolejowego Rotterdam Centraal w Rotterdamie. Wyższa wieża kompleksu posiada 41 kondygnacji i mierzy 151 metrów, natomiast niższa ma 25 kondygnacji i 93 metry wysokości. Budowa budynków trwała 4 lata od 1988 do 1992 roku. Całkowity koszt budowy kompleksu wyceniono wtedy na 240 milionów guldenów holenderskich (około 130 milionów $). Obecnie cały budynek należy do holenderskiej firmy ubezpieczeniowej Nationale-Nederlanden. Zobacz też lista najwyższych budynków w Europie Linki zewnętrzne Wieżowiec na stronie skyscraperpage.com Wieżowiec na stronie skyscrapercity.info. skyscrapercity.info. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-25)].
Kunstlinie

Kunstlinie is een theater en expositiecentrum in de Nederlandse plaats Almere. Het heette oorspronkelijk Schouwburg Almere. In 2016 werd het na een verbouwing omgedoopt tot Kunstlinie Almere Flevoland (KAF) en heet nu kortweg Kunstlinie. Het gebouw is ontworpen door de Japanse architecten Kazuyo Sejima en Ryue Nishizawa van architectenbureau SANAA en werd in 2007 door koningin Beatrix geopend. Het gebouw ligt aan en gedeeltelijk in het Weerwater in het centrum van Almere Stad, op korte afstand van de Citymall Almere. De schouwburg beschikt over drie zalen; een grote zaal met 987 plaatsen, een middenzaal met 331 plaatsen en een kleine zaal met 147 plaatsen. Ook is er een expositieruimte. Bij het ontwerp is gekozen voor een gestileerde eenvoud waarbij transparantie en licht voorop staan. Alle buitengevels bestaan uit glas. De ligging van het gebouw zorgt voor veel lichtinval en uitzichten over het Weerwater. Externe link Kunstlinie - kunstlinie.nl