NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Atrium (school)

't Atrium is een middelbare scholengemeenschap voor voortgezet onderwijs in Amersfoort met rond de 1100 leerlingen. De school biedt vmbo-t, havo, en vwo opleidingen aan. Daarnaast heeft de school speciale sportklassen en specialty klassen; "online", "explorer", "international" en "kunst", waarbij de leerlingen per week een extra uur aan hun specialty besteden. Tweetalig onderwijs 't Atrium kreeg op 10 oktober 2005 het certificaat TTO-school van het Europees Platform toegereikt. 22 van de ruim 80 scholen die in Nederland tweetalig onderwijs aanbieden, zijn tot nu toe voor de toekenning van dit kwaliteitskeurmerk in aanmerking gekomen. In het derde leerjaar kunnen leerlingen verschillende profielen kiezen. Sinds 2009-2010 is het ook mogelijk in een atheneumklas Spaans als keuzevak te nemen, wat inmiddels al niet meer kan. Vanaf schooljaar 2017-2018 was het mogelijk om het tweetalig programma te volgen bij een havo opleiding. Sinds schooljaar 2021-2022 is het niet meer mogelijk om te starten met het tweetalig programma. Externe links Website 't Atrium https://web.archive.org/web/20191017021734/https://www.t-atrium.nl/onderwijs/onderwijs
Algemene begraafplaats Ameland

De algemene begraafplaats Ameland is een gemeentelijke begraafplaats aan het Bramerduinenpad in de Nederlandse plaats Nes op Ameland. Oorlogsgraven Op de begraafplaats liggen 69 doden uit de Tweede Wereldoorlog begraven, afkomstig uit landen van het Gemenebest. De meeste doden zijn op het eiland aangespoeld, zoals soldaat Richard Carswell van de Queen's Own Cameron Highlanders of Canada, die omkwam bij de Raid op Dieppe. Oorspronkelijk waren de oorlogsgraven op Ameland verspreid over alle vier begraafplaatsen op het eiland. Aan het eind van de oorlog waren er 98 oorlogsgraven op de algemene begraafplaats. De Amerikanen zijn gerepatrieerd of overgebracht naar de militaire begraafplaats in Margraten. De Fransen en Marokkanen (gesneuveld bij de evacuatie uit Duinkerke) zijn in 1949 deels gerepatrieerd, deels overgebracht naar het Franse ereveld in Kapelle (Zeeland). Meerdere militairen in dienst van het Gemenebest en Polen zijn in 1952 om onduidelijke redenen overgebracht naar het Jonkerbos War Cemetery te Nijmegen. Alle Duitse oorlogsgraven werden in 1959 overgebracht naar de Duitse militaire begraafplaats in Ysselsteyn. Op de begraafplaats staat een herdenkingskruis (Cross of Sacrifice) naar ontwerp van Sir Reginald Blomfield. Het is uitgevoerd in natuursteen, en er is een bronzen zwaard op aangebracht. Literatuur Gerlof Molenaar & Martin Peters (2000): Erfenis van de storm : oorlogsgraven op Ameland Zie ook Lijst van militaire begraafplaatsen in Nederland Lijst van begraafplaatsen met oorlogsgraven van de Commonwealth War Graves Commission in Nederland Externe link De begraafplaats op de website van de Commonwealth War Graves Commission Noten
Broederpoort

De Broederpoort is een van de drie Kamper stadspoorten die overgebleven is. De Broederpoort bevindt zich aan de parkzijde aan het einde van de Broederweg. Aan deze zijde was geen stenen stadsmuur maar een aarden wal ter verdediging van de stad. De poort is in 1465 verplaatst naar de huidige locatie. De oorspronkelijke poort stond aan de Kampense stadsgracht de Burgel. Trouwlocatie De Broederpoort is een van de door de gemeente Kampen aangewezen trouwlocaties. Externe links De Broederpoort De poort naar de historie van Kampen
Sint-Theresia van Lisieuxkerk (Den Haag)

De Sint-Theresia van Lisieuxkerk of Sint-Theresia van het Kind Jezuskerk is een voormalige rooms-katholieke kerk aan de Apeldoornselaan in Den Haag. De kerk werd in 1929-1931 gebouwd. De architecten S.B. van Sante (1876-1936 Zaandam) en Nicolaas Molenaar jr. ontwierpen een grote kruiskerk in traditionalistische stijl, met tegen de voorgevel een korte toren met zadeldak. De kerk heeft een Grieks kruis als grondplan. Het gebouw staat op een prominente plaats op de driesprong van de Apeldoornselaan met de Escamplaan en de Dierenselaan. Op 15 juli 1931 werd de kerk geconsacreerd door bisschop J.D.J. Aengenent. De kerk werd in 2007 gesloten, nadat de parochie was gefuseerd met de Sint-Agnesparochie. De Agneskerk werd hierbij de nieuwe parochiekerk. In 2016 zou de kerk en de bijbehorende grond door de parochie verkocht worden aan een projectontwikkelaar. De kerk heeft geen monumentale status en zou gesloopt worden om plaats te maken voor woningbouw en winkels.. Een bewonersgroep kwam echter in actie tegen de sloop van het beeldbepalende gebouw.. Het onderwerp kwam op de politieke agenda en in november 2019 stemde de gemeenteraad unaniem tegen het besluit om het bestemmingsplan te wijzigen, zodat de kerk gesloopt kon worden.. Er wordt naar een nieuwe bestemming voor het gebouw gezocht.
Verzorgingsplaats Lepelaar

Verzorgingsplaats Lepelaar is een Nederlandse verzorgingsplaats langs de A6 Muiderberg-Joure tussen afritten 8 en 9 ter hoogte van natuurreservaat Oostvaardersplassen, in de gemeente Lelystad. Deze parkeerplaats ligt langs de A6 richting Lelystad, vandaar de L van Lepelaar. De verzorgingsplaats dankt haar naam aan de lepelaar, een witte vogel met een spatelvormige verbrede snavel. Deze vogel komt steeds meer voor in de naastgelegen Oostvaardersplassen. In de omgeving van de verzorgingsplaats, in de gemeente Zeewolde, liggen veel wegen met een vogel in de naam, zoals de Reigerweg, Ooievaarsweg, Roerdompweg en ook de Lepelaarweg met een zijstraat die het Lepelaarpad wordt genoemd. Als extra service voor de vrachtwagenchauffeurs zijn een aantal strepen op de grond getrokken. Wanneer een chauffeur zijn vrachtwagen correct binnen de lijnen zet is het mogelijk om alle spiegels netjes te stellen. Aan de andere kant van de snelweg ligt verzorgingsplaats Aalscholver.
SV Geel Wit '20

SV Geel-Wit '20 is een Nederlandse amateurvoetbalvereniging uit Haarlem. Algemeen De vereniging werd op 1 mei 1920 opgericht. Thuishaven is het “Sportpark Geel-Wit '20”. Standaardelftallen Het standaardelftal in het zondagvoetbal speelt in het seizoen 2020/21 in de Vierde klasse van het KNVB-district West-I. Het standaardteam in de zaterdagafdeling speelde laatstelijk in het seizoen 2018/19 waar het uitkwam in de Vierde klasse van West I. Het werd dat seizoen door de club uit de competitie genomen na een geweldsincident. Competitieresultaten zaterdag 2016–2018 Competitieresultaten zondag 1957–2019 1987: De beslissingswedstrijd om het klassekampioenschap in 4C werd verloren van DCO Bekende (oud-)spelers Dyanne Bito Kick Smit
Theater ZIMIHC Wittevrouwen

ZIMIHC theater Wittevrouwen is een theater in de Nederlandse stad Utrecht. Het theater zit in de voormalige Nederlands Hervormde Gemeente School aan de Bouwstraat 55 te Utrecht in de wijk Wittevrouwen. Het theater biedt 80 zitplaatsen en is een kunsthuis voor en door amateurkunstenaars en organisaties uit de provincie Utrecht. ZIMIHC heeft naast de locatie in Wittenvrouwen nog twee locaties in de stad Utrecht. ZIMIHC theater Stefanus (voormalige Stefanuskerk) staat in de wijk Overvecht en ZIMIHC theater Zuilen is gevestigd in het Vorstelijk Complex te Zuilen. ZIMIHC Maatwerk organiseert projecten en evenementen. Naam ZIMIHC is een afkorting van Zat Ik Maar In Hoog Catharijne en is tevens de naam van een gerelateerde band.
Bocht fan Molkwar

De Bocht fan Molkwar is een natuurgebied in de Nederlandse provincie Friesland. Het natuurgebied de Bocht fan Molwar is het buitendijks gelegen gebied tussen Hindeloopen en Molkwerum. Het gebied bestaat uit rietland, schraalgrasland, enkele kunstmatig aangelegde eilandjes voor de Friese kust en het omringende water. Het terrein op het land is 23 hectare groot, het reservaat voor watervogels telt 274 hectare. Het natuurterrein wordt beheerd door de Friese natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea, die in 1995 drie eilandjes aanlegde voor de kust tussen Hindeloopen en Molkwerum. Vanaf die tijd heeft het gebied zich ontwikkeld tot een rust- en broedplaats voor grote aantallen water- en weidevogels. Het gebied is niet vrij toegankelijk. Vanaf de IJsselmeerdijk en vanuit de vogelkijkhut is het mogelijk om de flora en fauna van het gebied te observeren.
Musschenberg

De Musschenberg is een natuurgebied ten zuiden van Kessel-Eik. Het gebied ligt op een zandrug die met een hoogte van ruim 26 meter ver boven de aangrenzende Maasbedding (17 meter) uitstijgt. Het is hier dat het Afwateringskanaal Meijel-Neer aan de Maas, de vroegere Gekke Graaf die de grens vormde tussen Spaans Opper-Gelre en het Prinsbisdom Luik. Op de zandrug is veel struikgewas te vinden en dit is rijk aan vogels. Het gebied is vrij toegankelijk en grenst in het oosten aan de Weerdbeemden.
Kasteel Reuversweerd

Landhuis Reuversweerd is een rijksmonument in de buurtschap Cortenoever van de gemeente Brummen in de Nederlandse provincie Gelderland. Het huis, gebouwd in empirestijl, dateert uit 1830, maar staat sinds april 1945 leeg. Het was oorspronkelijk in het bezit van de Gelderse familie Colenbrander. Na het uitsterven daarvan kwam het in 1941 in bezit van J.G.W.H. baron van Sytzama, die later door Nederlandse SS'ers gefusilleerd werd. De Duitsers namen het huis in gebruik als radiopeilstation, totdat het aan het einde van de Tweede Wereldoorlog ernstig beschadigd werd door Canadese beschietingen. Nadien is het nog in gebruik geweest als kantoorruimte en opslagplaats. Tegenwoordig heeft het huis een reputatie van spookhuis. Er zijn plannen geweest het landhuis te verbouwen tot appartementen, maar aan de wettelijke eisen voor bewoning kon niet worden voldaan, omdat het boerenbedrijf van de eigenaar op slechts 43 meter van het kasteel ligt. De bewoner van het boerenbedrijf is in 2017 vertrokken. Verbouwing landhuis In 2018 wordt er gewerkt aan het landhuis. Het landhuis staat in de steigers en wordt zover als mogelijk in oude staat hersteld. Dit project gaat naar schatting 3 jaar duren. De aangrenzende boerenschuren staan leeg en hebben de nominatie om gesloopt te worden.
Henri Dunantpark

Het Henri Dunantpark is een park in het noorden van Eindhoven. Het park ligt aan de Rode Kruislaan in het stadsdeel Woensel, in de wijk De Tempel. Met de aanleg van dit 22 hectare grote park werd gestart in 1972 en was in hetzelfde jaar gereed. Ontworpen in de jaren 1971-'72 door de hoofdontwerper van de gemeente de heer P. Ramp. Gestreefd werd naar 'een stukje natuur in de stad dat een zekere intimiteit bood en een contrast vormde met de rechtlijnige ordening van de bebouwing dat het park omgeeft'. In het park bevindt zich in het zuidwesten een grote speeltuin, namelijk De Splinter. Jaarlijks komen er gemiddeld 170.000 bezoekers naar dit speelpark. Toekomstige ontwikkelingen De bedoeling van de gemeente is om het park intensiever te (laten) gebruiken. Op dit moment ligt er een masterplan dat in deelwerkgroepen verder ontwikkeld gaat worden. Het Henri Dunantpark moet een moderne uitstraling krijgen dat aansluit op de behoeften van omwonenden en directbetrokkenen. Maar ook de komst van een Chinees theehuis behoort volgens de burgemeester Rob van Gijzel tot de mogelijkheden. In het kader van het verbinden van alle buurten rondom het Henri Dunantpark wordt er jaarlijks het evenement Wervelend Woensel georganiseerd. Dit is een buurtoverstijgend succesvol initiatief met in 2019 bijna 5000 bezoekers. Wervelend Woensel vindt plaats op de derde zondag in juni. Externe link Website Henri Dunantpark Eindhoven
Westeinderplassen

The Westeinderplassen ("West End Lakes") are a complex of lakes belonging mostly to the territory of Aalsmeer, Netherlands. Their total area is about 10 square kilometres (2,500 acres)2, making it the largest freshwater body of water in the Randstad area. Geography Towns situated on the lakefront include Aalsmeer, Kudelstaart, Burgerveen, Leimuiden, and Rijsenhout. The northern part in particular contains hundreds of small islands. Many of these are privately owned and can only be reached by boat. Economy The northwestern part of the lakes connect directly to the Ringvaart, which sees significant commercial shipping. The bulk of the lakes, though, are used mostly for recreational boating.
Westeinderplassen

Le Westeinderplassen (« lacs de la limite Ouest ») est un complexe de lacs et d’îlots situé sur la commune d'Aalsmeer dans la province néerlandaise de Hollande-Septentrionale. Avec environ 10 km2, le Westeinderplassen représente le tiers de la superficie de la commune, et forme la plus grande étendue d'eau douce de la Randstad Holland. Généralités Les rives du Westeinderplassen sont bordées par les villes de d'Aalsmeer, de Kudelstaart, de Leimuiden et de Rijsenhout. Sa partie nord contient en particulier des centaines de petites îles séparées entre elles par des canaux. Beaucoup d'entre elles sont privés et ne sont accessibles que par bateau. Du commerce se fait avec le Ringvaart relié au nord du lac principal. Portail des lacs et cours d'eau Portail des Pays-Bas
De Plaets

De Plaets is een neoclassicistisch bouwwerk uit 1845 in de Noord-Brabantse plaats Berlicum, gemeente Sint-Michielsgestel. Het heeft gefunctioneerd als raadhuis ofwel het gemeentehuis van de voormalige gemeente Berlicum. Het staat in het oudste deel van het dorp 'De Plaets' en is daarnaar genoemd. In 1944, ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, raakte het gebouw beschadigd. Na de oorlog is het hersteld en in 1948 opnieuw in gebruik genomen. Opname in het Rijksmonumentenregister vond plaats in 1970. In 1983 verkocht de gemeente het pand, waarna het in gebruik werd genomen als bedrijfslocatie. Tot 2016 bleef het een trouwlocatie.
Oude Kerk (Veenendaal)

De Oude of Sint-Salvatorkerk in Veenendaal werd in gebruik genomen in 1566. De 'nijeuwe Veenkercke' werd als eenbeukige laatgotische kerk gebouwd. Jaren later werd de kerk uitgebreid met zijbeuken. Met Sint-Salvator, naar wie de kerk genoemd is, wordt waarschijnlijk de heiligennaam Sint-Salvator, aanduiding voor Jezus Christus als Verlosser bedoeld. Tegenwoordig wordt de kerk meestal aangeduid als 'Oude Kerk'. Geschiedenis De hervormde kerk werd in gebruik genomen in 1566. In eerste instantie was het een eenbeukig bakstenen gebouw met koor aan de noord- en zuidzijde. In 1683 is het dak vervangen. In 1753, 1835 en 1906 is het gebouw vergroot. In 1961-62 is de kerk gerestaureerd, waarbij veel details aan het gebouw veranderd zijn. Zo verdwenen onder andere de dubbele toegangsdeuren in het koor, aan de marktzijde. Het koor is met steen overwelfd. De rest van de kerk met hout. Op het dak is een dakruiter aangebracht, met een mechanisch torenuurwerk van Van Bergen uit Heiligerlee. Orgels 1866 Het eerste orgel in deze kerk werd in 1866 geleverd door de firma P. van Oeckelen & Zonen te Haren (Gn). Dit was een 18de-eeuws instrument dat afkomstig was uit een tot dusver onbekende andere kerk en bij plaatsing in Veenendaal werd uitgebreid met een nieuw zelfstandig pedaal. Dekker-orgel In 1922 levert de firma A.S.J. Dekker (Goes) een nieuw orgel. Dispositie: Speelhulpen: Vaste combinaties - 2 vrije combinaties - Rolzweller, enz. Pneumatische kegelladen. Na de kerkrestauratie van 1962 werd het door Vierdag gerepareerd en werd een nieuwe mixtuur geplaatst. Interim-orgel van Vierdag Rond 1970 functioneerde dit orgel dusdanig slecht, dat besloten werd een nieuw orgel aan te schaffen. Tot de komst daarvan werd gebruikgemaakt van een in het koor geplaatst positief met vijf stemmen, dat door H.J. Vierdag te Enschede werd gemaakt. Vierdag-orgel In 1974 kwam het nieuwe, door Vierdag gebouwde, orgel gereed. Een groot deel van het pijpwerk daarvan is afkomstig uit het Steenkuijl-orgel (1900) van de voormalige Wilhelminakerk te Rotterdam-Feijenoord. Dispositie: Mechanische sleepladen Externe links Website van de Oude Kerk
Sint-Laurentiuskerk (Spaubeek)

De Sint-Laurentiuskerk is een kerkgebouw in Spaubeek in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Beek. De kerk is de parochiekerk van het dorp en staat in de vroegere buurtschap Hoeve. Ze ligt aan de Bongerd in de nabijheid van de Kerkstraat en ligt aan de noordzijde van een plein. Het kerkgebouw is een rijksmonument en gewijd aan de heilige Laurentius. Geschiedenis In 1148 wordt de kerk van Spaubeek voor het eerst genoemd. Ze was gewijd aan Sint-Laurentius. Ze stond echter niet in de dorpskern, maar bevond zich langs een oude Romeinse heerbaan ver buiten het dorp, thans de buurtschap Oude Kerk. In 1837 werd er in het dorp Spaubeek een kerk gebouwd en werd de kerk in de buurtschap Oude Kerk gesloopt. In 1865 werd op de plaats van de oude kerk in de buurtschap Oude Kerk de Sint-Annakapel gebouwd. In de periode 1924-1926 werd de huidige Sint-Laurentiuskerk gebouwd op de plaats van de vorige kerk naar het ontwerp van architect J. Schoenmaekers uit Sittard. Het gebouw is opgetrokken in traditionalistische stijl. In 1969-1970 werd het koor uitgebreid tot in de viering en het altaar achter het kruispunt van het schip en de kruisarmen geplaatst. Opbouw Het gebouw bestaat uit een westtoren met middeningang, uitgebouwd trappenhuis en ingesnoerde torenspits, een driebeukig schip met vijf traveeën, een transept, een koor en tegen de tuitvormige kopgevel van het koor bevindt zich de lage, afgeschuinde apsis met rondboogvensters. De kerk heeft houten spitsbooggewelven die rood en wit geschilderd zijn. Het gebouw is opgetrokken in nivelsteiner zandsteen. Kruisen In de gevel van het koor bevinden zich meerdere oude kruisen die op zichzelf ook rijksmonument zijn.
Grootgoor

Het Grootgoor is een Nederlands natuurgebied van 55 ha, waarvan een groot deel zich ten oosten van Steensel bevindt en bij de gemeente Eersel behoort. Een klein deel ervan behoort bij de gemeente Veldhoven. Naast het Grootgoor (goor = 'geurend' dus verwijst naar een slibrijk, moerassig gebied) bestond vroeger ook nog het Kleingoor. Dit broekbosje lag ten zuidwesten van Veldhoven Dorp in het dal van de Gender, maar het is nu in gebruik genomen door golfclub Gendersteyn nadat het in de jaren 60 van de 20e eeuw als vuilstortplaats heeft dienstgedaan. Het gebied Grootgoor bevindt zich op de linkeroever van het riviertje de Run en wordt gekenmerkt door kwel, waardoor een moerassige plas ontstond die geleidelijk ging verlanden. Vanaf de 15e eeuw werd er ook klot gewonnen. Daarnaast was een deel in gebruik als hooiland, hoewel het er daar eigenlijk te nat voor was. Uiteindelijk staakte de mens de exploitatie en werd het Grootgoor een broekbos. Naast reeën komen er ook veel vogels voor, zoals de wielewaal en de houtsnip. Externe links Veldhoven Natuurlijk: Het Groot Goor, ligging en bereikbaarheid IVN Veldhoven Vessem - Grootgoor
Weerdbeemden

Weerdbeemden is de naam van een natuurgebied aan de Maas, ten zuiden van Kessel-Eik. Hier werd vroeger klei afgegraven ten behoeve van de steenfabriek die hier vanaf eind 19e eeuw functioneerde. Dit afgraven geschiedde met menskracht en de klei werd per kruiwagen naar de fabriek gebracht. Zo ontstond een afwisselingsrijk moerassig gebied dat aantrekkelijk is voor onder meer watervogels. Het gebied wordt begraasd door Gallowayrunderen en is vrij toegankelijk. De steenfabriek, Bylandt genaamd, bestaat nog steeds (2016). In de nabijheid ligt een landgoed dat eveneens de naam Weerdbeemden draagt.
Belgische erebegraafplaats Willemstad

De Belgische Erebegraafplaats Willemstad is een militaire begraafplaats gelegen aan het Hollandsch Diep in de Nederlandse plaats Willemstad. Op de begraafplaats liggen 159 doden uit de Tweede Wereldoorlog begraven, afkomstig uit België. De meesten, 134, waren krijgsgevangenen van de Duitsers en werden per schip naar gevangenkampen vervoerd. Zij kwamen om toen hun schip, de Rhenus 127, op 30 mei 1940 op een mijn liep. Een deel van de slachtoffers was eerder begraven op het kerkhof achter de Hervormde kerk van Willemstad; dat kerkhof raakte vol en mede om redenen van volksgezondheid werd besloten tot ingebruikname van een nieuw massagraf aan het Hollandsch Diep. Later werden nog 25 andere Belgen hier begraven die elders in Nederland waren gesneuveld. Van één daarvan is de naam niet bekend. Hun namen zijn in 1963 toegevoegd aan het monument. De begraafplaats is officieel geopend op 29 mei 1950. Er staat een gedenksteen van kalksteen (let op de verschillende kleuren van de stenen) van drie bij drie meter, een meter hoog, met daarop de namen van de 159 militairen. Het is voorzien van de tekst HIER RUSTEN 134 BELGEN Gevallen voor hun vaderland en het onze 30 mei 1940 en dezelfde tekst in het Frans. In 1963 zijn twee gedenkstenen toegevoegd. De begraafplaats is in beheer bij de Nederlandse Oorlogsgravenstichting en wordt onderhouden door de gemeente. Er is jaarlijks een herdenkingsplechtigheid op Tweede Pinksterdag, georganiseerd door de Belgische Nationale Strijdersbond. Zie ook Lijst van militaire begraafplaatsen in Nederland Noten
Klarenbeek (landgoed)

Landgoed Klarenbeek is een buitenplaats in Doornspijk in de Nederlandse provincie Gelderland. Het complex is erkend als rijksmonument. Geschiedenis De buitenplaats werd waarschijnlijk in de 18e eeuw gesticht. Het hoofdgebouw en het omringende park dateren uit de eerste helft van de 19e eeuw. Bij het complex horen het hoofdgebouw, een tweetal dienstgebouwen, het voormalige koetshuis, de parkachtige tuin, een brug en pijlers bij de inrit. De dienstgebouwen maken weliswaar geen deel meer uit van Klarenbeek, maar worden wel met de andere onderdelen van het complex als een monumentale eenheid beschouwd. Het huis Het landhuis werd gebouwd in 1842 in opdracht van H.F. van Meurs. In 1919 werden er ter weerszijden van het gebouw zijvleugels bijgebouwd. Het ontwerp van deze uitbreiding was van de hand van de architect Ahazverus Hendrikus Wegerif. Hij ontwierp, eveneens in 1919, het bordes aan de achterzijde en de beide dienstwoningen ter weerszijden van het hoofdgebouw aan de Zuiderzeestraatweg. Ook het interieur werd door Wegerif ontworpen. De tuin De tuin is aangelegd in de zogenaamde Engelse landschapsstijl. Volgens de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed is de tuin een ontwerp geweest van de tuinarchitect Zocher. In 1919 werd het park enigszins aangepast door de tuinarchitect Dirk Tersteeg. Hij handhaafde echter zo veel mogelijk het oorspronkelijk ontwerp van de parkachtig aangelegde tuin. De bijgebouwen Het rechts van het hoofdgebouw gelegen koetshuis werd in 1841 gebouwd. Hoewel de oorspronkelijk bestemming gewijzigd is zijn de inrijdeuren intact gelaten. In 1919 werd het complex uitgebreid met twee witgepleisterde dienstgebouwen. Beide gebouwen waren oorspronkelijk vrijwel identiek, maar zijn later door allerlei verbouwingen enigszins gewijzigd. Bij de linkerwoning werd tevens een garage annex koetshuis gebouwd. De bestemming van de panden is in de loop der tijd gewijzigd. Zij zijn niet meer in gebruik als dienstwoning voor het landgoed. Rijksmonument Het totale complex — met het landhuis, enkele bij het landgoed behorende boerderijen, de tuin en de grafkelder — is in 2005 erkend als een rijksmonument. Ook de afzonderlijke delen zijn aangewezen als rijksmonument. Het complex wordt als representatief gezien van een buitenplaats met bijbehorend park in de Engelse landschapsstijl. De renovatie van het complex werd bekroond met de Pieter van Vollenhovenprijs.