NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Стадіон Короля Віллема II

«Стадіон Короля Віллема II» (нід. Koning Willem II Stadion) — багатофункціональний стадіон у Тілбурзі, Нідерланди, домашня арена ФК «Віллем II». Стадіон відкритий 1995 року як «Стадіон Віллема II» на місці старого стадіону «Ґемеентелійк Спортпарк Тілбург», знесеного у 1992 році. У 2000 році арена була реконструйована, у результаті чого було додано бізнес-ложі, ресторани, конференц-зали, бізнес-клуб та фан-бар. У 2009 році до назви арени було додано слово «Король» (нідерландською «Koning»), після чого стадіон отримав назву «Стадіон Короля Віллема II». Окрім футбольних матчів на арені проводяться спортивні та культурні заходи. Посилання Про стадіон на офіційному сайті ФК «Віллем II» (нід.) Koning Willem II Stadion на footballtripper.com (англ.) Фотогалерея (нім.)
Petrakerk (Ede)

De Petrakerk in de Gelderse plaats Ede is een kerkgebouw van de Gereformeerde Gemeenten. Geschiedenis Reeds in 2007 was er sprake van de bouw van een nieuw kerkgebouw door de Gereformeerde Gemeente van Ede, niet ver van de huidige locatie. Door vertragingen in de aanwerving van percelen door de gemeente Ede in verband met uitbreidingen van de wijk Kernhem, kwam het bouwproces in 2008 stil te liggen. Er werd vervolgens gekeken of er gebruik kon worden gemaakt van bestaande kerkgebouwen in Ede, waaronder de Nieuwe Kerk en de Goede Herderkerk. Deze zoektocht liep om uiteenlopende redenen ook op niets uit. Uiteindelijk kwam het kerkgenootschap met de gemeente Ede een nieuwbouwlocatie van 8118 m² overeen op de hoek van de Lunterseweg en de Krommesteeg. Aangezien het bestemmingsplan agrarisch gebied was, moest dit worden aangepast. Het duurde nog tot 3 februari 2011 voordat de Edese gemeenteraad hiermee instemde. In maart 2012 werd begonnen met de bouw van de kerk. De eerste dienst in de kerk werd gehouden op Hemelvaartsdag, 9 mei 2013. De officiële opening vond plaats op 5 juni van dat jaar. Ontwerp De nabijgelegen wijk Kernhem is gebouwd in de stijl van een jaren 30 wijk. Het exterieur van de kerk is hierop afgestemd. De kerkzaal telt ca. 1.000 zitplaatsen en ligt boven het maaiveld. De ruimte is symmetrisch en gericht op het liturgisch centrum voor in de kerk. De kansel, waarboven het kerkorgel is geplaatst, vormt het centrale deel van het liturgisch centrum. Onder de kerkzaal zijn een aantal zalen gesitueerd. Deze liggen verdiept onder het maaiveld. Orgel Het orgel is oorspronkelijk afkomstig uit de rooms-katholieke Pauluskerk in Den Haag en werd in 2010 aangekocht. Het werd gebouwd door orgelbouwer B. Pels & Zn te Alkmaar, maar was al geruime tijd in onderhoud bij Adema's kerkorgelbouw. Gebruikmakend van het pijpwerk en de windladen van dit orgel werd in Ede een nieuw orgel opgebouwd met de volgende dispositie: Externe links Website van de kerk Informatiegids met betrekking tot de bouw van de kerk[dode link]
Leidseplein

Leidseplein (English: Leiden Square) is a square in central Amsterdam, Netherlands. It lies in the Weteringschans neighbourhood (Centrum borough), immediately northeast of the Singelgracht. It is located on the crossroads of the Weteringschans, Marnixstraat and Leidsestraat. Leiden Square Leidseplein is one of the busiest centres for nightlife in the city. Historically, the square was the end of the road from Leiden; it served as a parking lot for horse-drawn traffic. Today, modern traffic travels through the square and side streets are packed with restaurants and nightclubs. The Stadsschouwburg, a national-renowned theatre, is the most notable architectural landmark on the square; the American Hotel is close by. Notable events Peter R. de Vries murder It is approximately 250 m (270 yd) from where well-known crime reporter Peter R. de Vries, a key figure in the Marengo trial coverage, was murdered in July 2021. 2022 hostage crisis On 22 February 2022, a 27 year old gunman took multiple persons hostage inside of an Apple Store in Leidse Square. After a forced breach of the store by Dutch Police, all hostages were safely rescued. However, as a result of the intervention, the hostage taker was killed. The 2025 Dutch film iHostage dramatises the incident. Panorama See also List of tourist attractions in Amsterdam References
Leidseplein

Leidseplein es una plaza de la ciudad de Ámsterdam. Está situada al sudoeste del centro histórico, próxima al canal Singel. Limita con las calles Marnixstraat, Kleine-Gartmanplantsoen y el Singelgracht. Historia La plaza data de 1660, época de construcción del Grachtengordel (cinturón de canales en cuarta ampliación). La Leidseplein toma su nombre de la Leidsepoort, que estuvo allí hasta 1862 y era el inicio del camino hacia Leiden. La plaza, al igual que la Haarlemmerplein y Weesperplein, fue concebida como una «plaza de carruajes», en la que los visitantes extranjeros podían aparcar sus carros antes de continuar hacia la ciudad. Entretenimiento Es uno de los centros de vida nocturna más animados de la ciudad. En sus alrededores se pueden encontrar numerosos bares, restaurantes, teatros y cines. Desde 1988, el Festival Internacional de Documentales de Ámsterdam se lleva a cabo en esta plaza. Galería Véase también Plaza Dam Enlaces externos «Leidseplein, Amsterdam» «Leidseplein, Leissedwarsstraat»
Leidseplein

La Leidseplein (« Place de Leyde » en néerlandais) est l'une des places principales de la capitale néerlandaise Amsterdam, située au sud-ouest du centre-ville et au nord-ouest du Rijksmuseum, dans l'arrondissement Centre. Elle se trouve à proximité immédiate du Singelgracht, à l'intersection du Weteringschans, dont elle est séparée par la Kleine-Gartmanplantsoen, de la Marnixstraat et de la Leidsestraat. Elle est desservie par les lignes 1, 2, 5, 7, 12 et 19 du tramway d'Amsterdam. Origine du nom La Leidsestraat et la Leidseplein tiennent leur nom de la Leidsepoort, ancienne porte médiévale de la ville située sur la route qui mène à Leyde (en néerlandais : Leiden). Quelques autres rue du quartier tirent leur nom de cette ville, comme la Leidsedwarsstraat, la Leidsekade et le Korte Leidsedwarsstraat. La place est aménagée dans le cadre du « Troisième plan d'expansion de la ville » (Derde Uitleg) au cours duquel la partie ouest de la ceinture de canaux de la Grachtengordel est creusée. Elle se trouve en outre au milieu d'une partie du Lijnbaansgracht qui est remblayée. Géographie Localisation La proximité de l'axe commerçant de la Leidsestraat, principal cheminement de piétons entre la Leidseplein et le Singel et le Spui, fait de la place l'un des endroits les plus animés de la ville en journée, mais cette dernière est également l'un des centres de vie nocturne les plus bouillonnants de la ville. L'un des plus célèbres théâtres de la ville, le Stadsschouwburg, y est situé. Le même bâtiment abrite également un office du tourisme. La place et les rues environnantes sont bordées de restaurants, de bars, de dancings, de théâtres de cinémas et autres lieux de spectacles. De nombreux artistes de rue se produisent sur la place et ses environs. Chaque année, depuis 1988, elle est le centre du Festival international du film documentaire d'Amsterdam. En hiver, une patinoire est installée à la place des terrasses des cafés et bars situés autour de la place, de même que sur la Museumplein. Transports La place constitue en outre un nœud important dans le réseau de transport de la ville, du fait de sa situation stratégique au confluent des arrondissements Centre, Ouest et Sud. Six lignes de tramway (GVB), ainsi que plusieurs lignes de bus des compagnies Arriva et Connexxion, s'arrêtent à la station Leidseplein. Voir aussi De Balie, centre culturel situé près de la Leidseplein. Melkweg et Paradiso, salles de concert situées près de la place. Notes et références Portail des Pays-Bas Portail d’Amsterdam
Leidseplein

Leidseplein är ett torg i centrala Amsterdam, Nederländerna. Leidseplein är beläget sydväst om distriktet Grachtengordel i Amsterdam, och ligger omedelbart nordöst om Singelgrachtkanalen. Det är beläget vid korsningarna vid Weteringschans, Marnixstraat, och Leidsestraat. Leidseplein är en av de mest frekventerade platserna för nattliv i staden. Historiskt sett var torget beläget på slutet av vägen från Leiden, och tjänade som en parkeringsplats för hästburen trafik. Idag trafikerar modern trafik torget och på sidogatorna finns restauranger och nattklubbar. Stadsschouwburg, en teater, är det mest anmärkningsvärda arkitektoniska landmärket på torget, och i närheten ligger American Hotel. Referenser
Prinses Margrietkazerne

De Prinses Margrietkazerne is gevestigd te Wezep in de gemeente Oldebroek aan de noordrand van de Veluwe. Het complex werd na de bezetting in 1940 gebouwd naar Duits ontwerp. De kazerne grenst aan de Oldebroekse Heide, een van de grootste militaire oefenterreinen van Nederland. Op de Prinses Margrietkazerne zijn voornamelijk onderdelen van 101 Geniebataljon gelegerd. Verder huist de staf van 11 Pantsergeniebataljon er met twee pantsergeniecompagnieën en is er een deel van het Opleidings- en Trainingscentrum Genie gevestigd. Incident in 2007 In 2007 werden de open landmachtdagen op de kazerne gehouden. Bij een demonstratie in het kader daarvan kwam door een fout een sergeant van de luchtmobiele brigade om het leven.
Willemsbrücke

Die Willemsbrücke (niederländisch Willemsbrug) ist neben der Erasmusbrug und der Van Brienenoordbrug eine der drei großen Brücken Rotterdams, die über die Nieuwe Maas führen. Es handelt sich um eine auf zwei großen Pylonen stehende, 356 Meter lange Schrägseilbrücke. Sie verbindet das Zentrum der Stadt mit der Insel Noordereiland, während auf der anderen Seite die kleine Koninginnebrug die Insel mit den Stadtteilen Kop van Zuid und Feijenoord verbindet. Lange Zeit galt sie als „Golden Gate Bridge von Rotterdam“, was sowohl an ihrer roten Farbe lag als auch an der Tatsache, dass sie bis zum Bau der Erasmusbrug die letzte Brücke vor der Mündung war. Das Bauwerk befindet sich bei Rhein-Kilometer 999,75 und Kilometer 10,40 der niederländischen Wasserstraße 102 (Nieuwe Maas–Nieuwe Waterweg–Maasmond), die bei Kilometer 46,17 in der Nordsee endet. Die ursprüngliche Willemsbrug wurde bereits im Jahr 1878 fertiggestellt und nach dem damals amtierenden König Willem III. benannt. Reste dieser Brücke sind immer noch in der Nieuwe Maas zu sehen. Die zweite Willemsbrug war im Zweiten Weltkrieg Schauplatz erbitterter Kämpfe zwischen Deutschen und Niederländern, welche die Willemsbrug und die nahe gelegene Eisenbahnbrücke De Hef (heute stillgelegt) mit aller Macht zu verteidigen versuchten. Diese Brücke wurde im Jahr 1983, kurz nach der Einweihung der heutigen Version, stillgelegt und später abgerissen. Die heutige zweite Version von C. Veerling wurde im Jahr 1981 eingeweiht. Sie wird auch „Nieuwe Willemsbrug“ genannt. Heutzutage spielt die Willemsbrug nicht mehr die dominierende Rolle wie in ihren Anfangszeiten, nachdem sie durch den Maastunnel (1942), den Beneluxtunnel (1967) und die Erasmusbrücke (1996) entlastet wurde; trotzdem ist sie immer noch eines der wichtigsten Elemente im Rotterdamer Straßenverkehr. Am 1. Juli 2020 wurde die Brücke beschädigt, als das deutsche Containerschiff Rhenus mit der Brücke kollidierte. Im März 2024 wurde sie vom deutschen Binnenschiff Monika Deymann gerammt. Siehe auch Liste der Rheinbrücken Weblinks Willemsbrücke. In: Structurae Alte Willemsbrücke In: brueckenweb.de (deutsch, englisch) Neue Willemsbrücke In: brueckenweb.de (deutsch, englisch) Belege
Willemsbrug

The Willemsbrug (English: "William Bridge") is a bridge next to the Erasmusbrug in the centre of Rotterdam, Netherlands, spanning the Nieuwe Maas. It links the northern part of the city with the Noordereiland and (in combination with the Koninginnebrug) the district of Feijenoord. The bridge was completed in 1981, designed by C. Veerling and named after King Willem III of the Netherlands. It replaced an older bridge that had been opened in 1879 but was severely outdated by the time the decision was made to build a new one. Because of the intensity of the traffic using the old bridge, it was decided to build the new one 150 metres upstream to avoid upsetting the daily flow of traffic across the river. After the completion of the new bridge, the old one was demolished. The Willemsbrug is a cable-stayed bridge with a total span of about 318 meters. It is painted in a red color which puts it in sharp contrast with the light blue painted Erasmus Bridge. See also Maasbeeld References External links Media related to Willemsbrug (Rotterdam) at Wikimedia Commons
Willemsbrug (Rotterdam)

Le Willemsbrug (en français, pont Guillaume), est un pont routier sur la nouvelle Meuse situé au nord du pont Érasme, dans le centre de Rotterdam aux Pays-Bas. Ce pont est nommé en l'honneur de Guillaume III, roi des Pays-Bas à l'époque de l'inauguration du premier pont portant le même nom. Histoire Les ponts du XIXe siècle Le premier pont (détruit ensuite pour être remplacé par le nouveau pont et le tunnel ferroviaire qui porte le même nom) était un ensemble de deux ponts : un pont ferroviaire et un pont pour la circulation des voitures et piétons, mis en service en 1878. Le réseau ferroviaire passait sur l'avenue Binnenrotte pour rejoindre la gare Delfstepoort (ancienne gare remplacée par la Gare centrale), au nord. Au sud, la voie ferroviaire poursuivait sa route en passant sur le pont levant Koningshavenbrug, appelle familièrement De Hef. Des pylônes de l'ancien pont ferroviaire restent visibles sur les berges. Bataille de Rotterdam Durant l'invasion de l'armée allemande, le pont Willemsbrug est le théâtre d'une importante bataille qui se termine par la capitulation de l'armée néerlandaise et par le bombardement de la ville. Nouveau pont La construction du pont actuel est achevée en 1981. Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste de ponts des Pays-Bas Pont Érasme Liens externes Ressources relatives à l'architecture : The Skyscraper Center Structurae Pont Guillaume sur Structurae. Portail des ponts Portail de Rotterdam
Willemsbrug

Il Willemsbrug (ponte di Guglielmo) è un ponte situato nel centro di Rotterdam in prossimità dell'Erasmusbrug. Il ponte attraversa il Nieuwe Maas e collega il nord della città con il Noordereiland e (assieme al Koninginnebrug) il distretto di Feijenoord. Insieme al già menzionato Erasmusbrug e al Maastunnel il Willemsbrug è un funzionale collegamento tra le due parti della città. Il ponte fu completato nel 1981, su progetto di C. Veerling. Il nome è in onore del re Guglielmo III dei Paesi Bassi. Rimpiazzò un vecchio ponte aperto nel 1878, che non era in grado di gestire l'aumentato traffico cittadino. Dopo la costruzione del nuovo ponte quello vecchio fu demolito. Il Willemsbrug è un ponte sospeso lungo 318 metri. È dipinto di rosso per metterlo in contrasto con l'Erasmusbrug, di colore azzurro. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Willemsbrug Collegamenti esterni (EN) Willemsbrug, su Structurae. (EN) Willemsbrug, su Skyscraper Center.
Willemsbrug

Willemsbrug – drogowy most wantowy nad Nową Mozą w Rotterdamie, w Holandii. Został wybudowany w latach 1975–1981. Zawiera po dwa pasy ruchu w każdą stronę oraz dodatkowy pas dla transportu publicznego, po obu stronach mostu znajdują się również ścieżki dla pieszych oraz rowerzystów. Nowy most miał zastąpić stary Willemsbrug, który funkcjonował od 1878 roku. Przed rozpoczęciem budowy rozważano także budowę tunelu, jednak ostatecznie zdecydowano się na przeprawę mostową. Most powstał ok. 100 m na wschód od poprzedniego mostu Willemsbrug. Budowa rozpoczęła się w 1975 roku, a oficjalne otwarcie z udziałem królowej Beatrycze i księcia Wilhelma Aleksandra nastąpiło 1 lipca 1981 roku. Architektem mostu był Cor Veerling. Równocześnie z oddaniem go do użytku stary most zamknięto, a następnie, w grudniu tego samego roku rozebrano. Most nie łączy bezpośrednio obydwu brzegów rzeki, tylko północny brzeg z wyspą Noordereiland (skąd na południowy brzeg można dostać się przez most Koninginnebrug). Jest to most wantowy wsparty na dwóch pylonach, jego całkowita długość wynosi 318 m, szerokość – 33 m, a długość przęsła to 270 m. Prześwit mostu wynosi 11,5 m. Przypisy
Podul Willem din Rotterdam

Podul Willem (în neerlandeză Willemsbrug) este un pod peste brațul Rinului Meusa Nouă situat în centrul orașului neerlandez Rotterdam. Podul conectează cartierele Centrum și Feijenoord. Inaugurat în 1981, Willemsbrug este o operă a Dienst Gemeentewerken Rotterdam (în română Serviciul Lucrărilor Publice Rotterdam), condus de arhitectul Cor Veerling și este al doilea pod care poartă acest nume. Primul pod Willem, conceput de arhitectul C.B. van der Tak, a fost inaugurat în 1878 și a fost denumit în onoarea regelui Willem al III-lea. Istorie În 1927, ornamentele care împodobeau primul pod Willems au fost furate pe o distanță de câțiva metri. Ulterior, trotuarele și pista pentru bicicliști au fost mutate în exteriorul podului, datorită situațiilor periculoase care se creau din cauza creșterii traficului auto. Până la deschiderea Tunelului Maas, în 1942, Podul Willem a rămas cea mai vestică legătură fixă de traversare a Meusei, astfel că și traficul internațional care traversa centrul Rotterdamului utilizând podul a sporit în mod semnificativ. Podul Willemsbrug a jucat un rol important în mai 1940, în timpul celui de-al Doilea Război Mondial. Infanteriștii marini încartiruiți în cazarma din Oostplein au oprit invazia germană pe 10 mai 1940, apărând Podul Willem, podul feroviar adiacent și debarcaderul Boompjes din apropiere. Podurile rutiere și feroviare din centrul orașului Rotterdam au fost principalele ținte ale parașutiștilor germani în dimineața zilei de 10 mai, pentru că ar fi permis deplasarea Diviziei 9 Panzer către centrul Olandei. Rezistența opusă de militarii olandezi a fost peste așteptările germanilor, care, pe 14 mai 1940, au supus întregul oraș unui masiv bombardament de aviație. Podul nou Traficul devenise foarte intens pe vechiul pod Willem, iar planurile pentru construcția unuia nou datează dinaintea celui de-al Doilea Război Mondial. Lipsa fondurilor a făcut ca Serviciul Lucrărilor Publice să poată aborda abia în anii 1970 realizarea unui nou pod. Construcția a început în 1975 și s-a încheiat în 1981, an în care noul pod hobanat peste Meusa Nouă a și fost inaugurat. Hobanele sunt susținute de două pile metalice de circa 50 de metri înălțime, vopsite în culoarea roșie. Rampele de urcare pe pod nu sunt drepte, ca o extensie directă a acestuia, ci fac fiecare câte o curbă strânsă la un unghi de 90o Inițial, podul trebuia să lege direct Bulevardul Maas din partea de nord cu strada Oranjeboom din partea de sud. Această soluție a întâlnit opoziția locuitorilor, care nu au fost de acord ca Vechiul Port să fie afectat, iar strada Oranjeboom să fie transformată în drum expres. În 1983 noul Pod Willem a primit Nationale Staalprijs (în română Premiul Național al Oțelului). Note
Poortgebouw

Das Poortgebouw (deutsch Torgebäude) ist ein im Süden der Stadt Rotterdam in den Niederlanden an der Maas gelegenes Gebäude. Es ist ein niederländisches Rijksmonument. Beschreibung Das eklektizistische Gebäude mit romanischen Anklängen besteht aus zwei viergeschossigen Flügeln mit flachen Walmdächern, die durch einen zurückgesetzten zweigeschossigen Querbau verbunden werden. Unter dem beidseitig mit Mittelrisaliten versehenen Querbau, dem eigentlichen Torgebäude, verläuft die Hafenzufahrt. Das Gebäude ist in rotem Backstein ausgeführt, die Schmuckelemente wie Fensterbrüstungen, Risalite und Friese sind in weißem Putz abgesetzt. Geschichte Das Haus wurde 1879 errichtet. Bauherr war Lodewijk Pincoffs, Architekt J.S.C. van de Wall. Der Bau war der Beginn der Hafenentwicklung am linken Maasufer. Es diente zunächst als Zentrale der Rotterdamer Handelsvereinigung (Rotterdamsche Handelsvereiniging, RHV). Noch 1879 musste die Rotterdamer Handelsvereinigung Insolvenz anmelden, worauf Pincoffs nach Amerika flüchtete. Die Insolvenz war auch der Grund dafür, dass das zweite gleichartige Gebäude auf dem rechten Maasufer nicht errichtet wurde. Zwischen 1880 und 1901 war das Poortgebouw die Zentrale der Holland-America Line. Bis 1978 war es dann als Zentrale der Hafengesellschaft Rotterdam. 1980 wurde überlegt, ein Eroscenter in dem Gebäude einzurichten. Diese Pläne zerschlugen sich dann aber. Zwischen 1980 und 1982 wurde es von Hausbesetzern genutzt, anschließend wurde ein Mietvertrag mit ihnen ausgehandelt. 2005 kaufte ein Bauunternehmer das Gebäude mit dem Ziel, es zu einem Bürogebäude umzunutzen. Am 30. März 2010 urteilte der Gerichtshof in Den Haag, dass der Bauunternehmer die Mieter nicht zur Räumung zwingen darf. Weblinks Homepage des Poortgebouw (englisch) Einzelnachweise
Poortgebouw (Rotterdam)

Het Poortgebouw is een gebouw in Rotterdam-Zuid, dat over de Stieltjesstraat heen is gebouwd. Het ligt aan de brug over de Binnenhaven. Sinds 1986 is het opgenomen in het register van rijksmonumenten. Geschiedenis Het Poortgebouw werd in 1879 opgeleverd als hoofdkantoor van de Rotterdamsche Handelsvereeniging (RHV) van Lodewijk Pincoffs. De architect was J.S.C. van de Wall. In 1882 kwam het onroerend goed van de Rotterdamsche Handelsvereeniging, waaronder het Poortgebouw, in handen van de gemeente Rotterdam. Het havencomplex aan de Binnenhaven en de Spoorweghaven werd toen de Gemeentelijke Handelsinrichtingen. De directie ervan werd in het Poortgebouw gevestigd. De ruimte die over bleef, werd aan derden verhuurd. Onder meer aan de Nederlandsch-Amerikaansche Stoomvaart-Maatschappij, nu de Holland-Amerika Lijn, die er tussen 1889 en 1901 onderdak voor de directie en het vrachtbureau vond. In 1932 werd het na zijn oprichting het hoofdkantoor van het Havenbedrijf der Gemeente Rotterdam, waarin de Gemeentelijke Handelsinrichtingen opgingen. Oorspronkelijk stond er aan de andere zijde van de brug over de Binnenhaven nog een tweede, veel kleiner poortgebouw, dat uitsluitend als poort diende. Deze poort heeft echter een relatief kort bestaan gehad. Het Havenbedrijf der Gemeente Rotterdam, sinds 2004 het Havenbedrijf Rotterdam N.V., bleef er tot 1977 gevestigd. Plannen In 1980 is overwogen een eroscentrum in te richten in het Poortgebouw. Dit plan is echter niet tot uitvoering gekomen. Tussen 1980 en 1982 werd het gebouw gekraakt, waarna er met de krakers een huurovereenkomst werd afgesloten. In 2005 is het slecht onderhouden gebouw aangekocht door een projectontwikkelaar, die het wilde renoveren en omvormen tot kantoorruimte. Op 30 maart 2010 oordeelde de gerechtshof in Den Haag dat de eigenaar de huidige bewoners niet mocht uitzetten. In 2016 kwam het Poortgebouw in bezit van een groep vastgoedbeleggers, in 2021 werd het tenslotte gerenoveerd. Externe link Officiële website
Protestantse kerk (Engelen)

De protestantse kerk of Oude Lambertuskerk te Engelen (gemeente 's-Hertogenbosch) is een overblijfsel van een 15e-eeuwse laatgotische kruiskerk die gebouwd was op de plaats waar voordien al een tufstenen romaanse kerk had gestaan. Deze laatgotische kerk werd in 1587 verwoest door oorlogshandelingen tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Aangezien Engelen tot het Graafschap Holland behoorde, kreeg de hervormde religie al snel aanhang. Reeds op 21 juli 1566 hield Cornelis van Diest een hagenpreek. De hervormden herstelden het priesterkoor van het verwoeste kerkje en richtten het in als hun eigen kerk. In 1641 kwam er een eigen predikant. Dit is zo gebleven en tegenwoordig is het een PKN-kerk. Elke zondag om 10.30 vindt er een kerkdienst plaats. Tot 2016 werden er ook diensten van de samenwerkende Remonstranten en Doopsgezinden in het gebouw gehouden. De kerk bezit een gotische grafzerk voor frater Thomas de Borheij. Externe link Website Protestantse kerk Engelen Reliwiki