NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Zwiepse Molen

De Zwiepse Molen is een korenmolen aan de Zwiepseweg in Zwiep (gemeente Lochem) in de Nederlandse provincie Gelderland. De molen is in 1851 gebouwd nabij de Diepe Put op de Zwiepse Berg bij Barchem. De molen is vanwege een slechte windvang diverse malen verplaatst, de laatste keer in 1880. Sinds 1992 wordt de molen beheerd door de Stichting Behoud Zwiepse Molen. De molen heeft één maalkoppel met 16der (140 cm doorsnede) kunststenen en een elektrisch aangedreven maalstoel. Vroeger was er ook een pelkoppel aanwezig wat nog te zien is aan de slagbalken op de steenzolder. Het gevlucht heeft op de binnenroede fokwieken volgens het systeem ontwikkeld door ir. P.L. Fauël; de buitenroede is oudhollands opgehekt. Het moment van opengaan van de remklep wordt, voordat met draaien begonnen wordt, met de hand ingesteld door een veer op een bepaalde spanning te zetten. Hiervoor zit op het hekwerk een ijzeren strip met gaten. De 22,50 m lange, gelaste roeden stammen uit 1994 en zijn gemaakt door de firma Groot Wesseldijk uit Laren. De buitenroe heeft nummer 50. De molen wordt gevangen (geremd) met een Vlaamse vang bestaande uit vier vangstukken en die bediend wordt met een wipstok. De bovenas uit waarschijnlijk 1896 is van de ijzergieterij De Prins van Oranje te 's Hage en heeft het nummer 1466. De kap wordt gekruid met een kruiwiel; het kruiwerk bestaat uit een Engels kruiwerk met houten rollenwagens. De luiwerken bestaan uit een door de molen aangedreven sleepluiwerk en een elektrisch aangedreven luiwerk. Generator Op de plaats van een maalkoppel is een generator van een Deense fabrikant geplaatst, die rechtstreeks wordt aangedreven door het spoorwiel. De Zwiepse molen is de eerste molen in Nederland die met een dergelijke generator was uitgerust. Inmiddels is de generator buiten werking gesteld en zijn er drie staven uitgehaald. Overbrengingen Het bovenwiel heeft 61 kammen met een steek van 11,8 cm. De bonkelaar heeft 34 kammen De koningsspil draait hierdoor 1,794 keer sneller dan de bovenas. Het spoorwiel heeft 87 kammen met ook een steek van 11,8 cm. De steenschijfloop heeft 22 staven De steenspil draait hierdoor 3,954 keer sneller dan de koningsspil. De maalstenen draaien 7,095 keer sneller dan de bovenas. Fotogalerij Externe links Eigen website Ronald Stenvert e.a., Zwiepse Molen in: Monumenten in Nederland - Gelderland. Rijksdienst voor de Monumentenzorg/ Waanders uitgeverij, Zwolle 2000, blz. 226
Cinema Palace (Haarlem)

Cinema Palace was een bioscoop in Haarlem. Het pand waar de bioscoop in gevestigd was, bevindt zich in de Grote Houtstraat op nummer 111-113. De bioscoop werd geopend op 5 januari 1915 en was daarmee een van de oudste bioscopen van Nederland. Op 15 januari 2011 heeft Cinema Palace definitief zijn deuren gesloten na een uitverkocht slotfeest in jaren 20/30-stijl. Algemeen Cinema Palace had slechts één zaal, maar met zijn 550 plaatsen was dat wel de grootste filmzaal van de stad. Hiervan stond een deel op het balkon, dat opgedeeld was in gewone balkonplaatsen en loges. Deze loges waren voorzien van loveseats en extra beenruimte. Het beperkte zalenaantal had echter wel gevolgen voor de programmering: doorgaans draaide er één kinderfilm op woensdag-, zaterdag- en zondagmiddag, terwijl de avonden werden bezet door één avondfilm. Dit waren meestal wel de films die op dat moment de meeste bezoekers trokken. De bioscoop, die lange tijd in eigendom is geweest van Minerva Bioscopen, heeft zijn deuren op 15 januari 2011 gesloten en heeft zijn activiteiten in de Raaks voortgezet. Emmes Group, de nieuwe eigenaar van het gebouw sinds 2009, heeft het pand gerenoveerd en ontwikkeld tot een 1400 m² grote winkelruimte. Het aangezicht van het pand, een gemeentelijk monument, is teruggebracht in zijn authentieke gedaante. De bioscoopzaal is intact gebleven met een verdieping erin. Trivia De bioscoop is in de Tweede Wereldoorlog tijdens de bezetting door nazi-Duitsland gesloten geweest. In de loop der jaren zijn verschillende keren opnames gemaakt in Cinema Palace, zoals voor de verfilming van Afblijven, naar een boek van Carry Slee.
Panoramaflat

De Panoramaflat is een flatgebouw aan de Laan van Meerdervoort in Den Haag, op de hoek van de Conradkade. De flat heeft een hoogte van ca. 50 meter. Het staat aan het Afvoerkanaal, tegenover een ander markant gebouw, het Cornerhouse, dat sinds 1930 het hoogste bouwwerk uit de buurt was totdat de Panoramaflat werd gebouwd. Op de begane grond is een filiaal van Albert Heijn, daarboven is een kantooretage en daarboven zijn twaalf woonlagen met ieder drie koopappartementen. Het gebouw werd eind jaren 50 ontworpen door architect Piet Zanstra (1905-2003). Het behoort tot de naoorlogse functionalistische architectuur. Externe link Website gemaakt door bewoners Literatuur Mic Barendz, Stef Katwijk & Lucas van Zuijlen, Panoramaflat 1960-1962 Laan van Meerdervoort
Watermill at Gennep

The Watermill at Gennep (Dutch: Genneper Watermolen) is a watermill along the river Dommel, located on the Genneperweg 143 in Gestel, Eindhoven, in the province of North Brabant, Netherlands. First mentioned in the 13th century, the watermill burned down and was rebuilt in 1587. Vincent van Gogh lived nearby and made several paintings while in the area, including four paintings of the mill in 1884. The watermill was listed as a national monument in 1972. History The gristmill was first mentioned in a document in the 13th century, donating the mill to the Postel Abbey in Mol, Belgium. It was a banmolen (nl), meaning peasants in the locality were obligated to use this mill to grind their wheat. Description The Watermill at Gennep is situated along the river Dommel. Modern day The mill was listed as a national monument (nr 14639) on 15 August 1972. Notes References External links Water Mill at Gennep, Vincent van Gogh Gallery
Genneper Watermolen

De Genneper watermolen (ook wel Gennepermolen genoemd) is een watermolen in Nederland. De molen ligt aan de Genneperweg, langs de Dommel in het stadsdeel Gestel van de gemeente Eindhoven. Hij bevindt zich in de Genneper Parken. De huidige molen is een onderslagmolen met één waterrad. De functie was korenmolen, eerder was er ook een tweede rad voor een oliemolen. Het is een rijksmonument dat eigendom is van de gemeente Eindhoven. Vrijwillige molenaars malen met de molen en staan bezoekers te woord, ook worden er biologische producten en meel verkocht. Geschiedenis Er zijn veel documenten bewaard gebleven over de molen. De oudste vermelding is van 21 april 1249, het betreft de schenking van de molen door ene Lodderken en zijn vrouw uit 's-Hertogenbosch aan de Norbertijnerpriorij van Postel. Het was een dwang- of banmolen. De molen werd geheel verwoest in 1583 tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Herbouw kwam in 1587 gereed. Restauratie De molen werd in 1963 met overheidssubsidie gerestaureerd; hij is toen feitelijk voor het grootste deel herbouwd. Na een brand op 11 februari 1998 is het dak vervangen; de overkapping van het rad is daarbij ongedaan gemaakt. Van Gogh De molen is in november 1884 enkele malen vastgelegd door Vincent van Gogh, dit betreft zijn kunstwerken die geregistreerd staan als de nrs. F46, F47, F125 en F1144a. Er is een molen met twee raderen op te zien. Nabijgelegen watermolens Stroomopwaarts vindt men de Volmolen te Waalre en stroomafwaarts vond men de Stratumse Watermolen. Ook de in Eindhoven gelegen is Collse Watermolen is relatief dichtbij gelegen en eveneens geschilderd door Van Gogh. Zie ook Lijst van watermolens Externe link Website Genneper watermolen (gearchiveerd)
Beneluxhaven

De Beneluxhaven is een haven in het westen van het Europoort-gebied in Rotterdam, aan het begin van het Calandkanaal. De Beneluxhaven is in de jaren zestig gegraven. De haven heeft twee belangrijke functies: hier is de terminal voor veerdiensten op Groot-Brittannië (waaronder een van P&O Ferries) en aan het begin van de haven is een terminal van EBS (de vroegere Graan Elevator Maatschappij) gevestigd.
Norgerholt

Het Norgerholt is een 25 hectare groot bos tussen Norg en Westervelde in de Nederlandse gemeente Noordenveld. Het bos ligt een kilometer ten zuiden van Norg in Drenthe. Het is sinds 1962 in het bezit van Natuurmonumenten en werd in 1997 aangewezen als bosreservaat. Dit betekent dat er niet meer wordt gekapt of geplant zodat de begroeiing zijn natuurlijke levenscyclus kan volgen. Het Norgerholt maakt ook deel uit van de Nederlandse Natura 2000 gebieden. Vermoedelijk dateert het bos uit de 9e eeuw, het is daarmee een van de oudste bossen in Nederland. De vroegst bekende schriftelijke vermelding is van 1585. Sinds dat jaar werd er regelmatig hout verkocht en nieuw aangeplant. Het bos bestaat nu voornamelijk uit zomereik en hulst. De oudste van de huidige eiken werden in 1850 geplant. Bijzonder zijn de zware, tot 20 meter hoge, hulstbomen. Onder de bomen bestaat een rijke, grotendeels onverstoorde humusbodem wat in Nederland zeldzaam is. De ouderdom van het bos maakt dat er sprake is van een zeer gevarieerde bodemflora met bosmuur, lelietje-van-dalen, dalkruid, bosanemoon, gewone salomonszegel en verschillende zeldzame braamsoorten. Op sommige plaatsen komt veel adelaarsvaren voor. In het bos zijn de nesten van 72 verschillende soorten vogels geteld. Het Norgerholt was eeuwenlang eigendom van de boermarke en werd gezamenlijk gebruikt volgens de regels die het Drents landrecht met betrekking tot gebruik en beheer stelde. Tot 1790 was het bos ook de plaats van de jaarlijkse vergadering van de markegenoten. De vergaderplaats, die was aangegeven door vier oude eiken, werd 't aole Raodhoes genoemd. Referentie Norgerholt op Wur.nl Norgerholt (Encyclopedie van Drenthe in Het geheugen van Drente)
Norgerholt

Norgerholt este o arie protejată (arie specială de conservare — SAC, sit de importanță comunitară — SCI) din Țările de Jos întinsă pe o suprafață de 26 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Norgerholt este situat la coordonatele 53.057°N 6.4521°E﻿ ()53.057; 6.4521. Înființare Situl Norgerholt a fost declarat sit de importanță comunitară în august 2002 pentru a proteja . Situl a fost protejat și ca arie specială de conservare în martie 2011. Biodiversitate Situată în ecoregiunea atlantică, aria protejată conține 2 habitate naturale: Păduri de fag acidofile atlantice, cu subarboret de Ilex și, uneori, de asemenea, Taxus, la nivelul arbuștilor (Quercion robori-petraeae sau Ilici-Fagenion), Mlaștini împădurite. La baza desemnării sitului se află un număr nedeclarat de specii protejate: Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Țările de Jos
Kerkeindse Heide

De Kerkeindse Heide is een ontginnings- en natuurgebied ten zuiden van Berkel-Enschot en ten westen van Moergestel. Een deel van het gebied is eigendom van de Stichting Brabants Landschap en maakt deel uit van de beheerseenheid Oude Hondsberg, Ter Braakloop en Galgeven. Het was oorspronkelijk een heidegebied dat in het begin van de 20e eeuw werd ontgonnen. Het gebied werd beplant met naaldhout, maar enkele heidegebieden zijn bewaard gebleven. Toen werd ook de Braakloop vergraven om het gebied af te wateren en is de modelboerderij De Eendracht gesticht. Later is het gebied in tweeën gedeeld door de aanleg van een autosnelweg. In de vochtige heiderestanten treft men klokjesgentiaan en gagel aan. Ook leven daar vinpootsalamander, kamsalamander en heikikker, naast vier andere soorten amfibieën. Er is een grote populatie van levendbarende hagedis en ook het heideblauwtje komt er voor. Het beheer is gericht op het aanbrengen van kleinschalige variatie. Het gebied wordt ten noorden begrensd door Galgeven, ten westen door het landbouwgebied van Abdij Koningshoeven, ten oosten door een landbouwontginning, ten zuiden door het Wilhelminakanaal en de Beekse Bergen. Tot het gebied behoren tevens de landgoederen Dennenhoef en Zonnewende, waarvan de parkbossen exotische boomsoorten omvatten. Externe link De Kerkeindse Heide op de website Het Brabants Landschap
Verzorgingsplaats De Vonken

Verzorgingsplaats De Vonken is een Nederlandse verzorgingsplaats langs de A7 Bad Nieuweschans-Zaandam in het gedeelte tussen Beetsterzwaag en Tijnje ter hoogte van Terwispel in de gemeente Opsterland. Het station ligt tegenover verzorgingsplaats De Wâlden. Het parkeerterrein beschikt over een spiegelafstelplaats.
Ontmoetingskerk (Nieuwveen)

De Ontmoetingskerk in de Nieuwveense Kerkstraat is een in 1832 voltooide hervormde kerk. Het gebouw staat op de plaats van de 16e-eeuwse rooms-katholieke parochiekerk. Oude kerk De in 1559 gebouwde rooms-katholieke parochiekerk van Nieuwveen kwam tijdens de Reformatie omstreeks 1578 in handen van de protestanten. De kerk was gewijd aan de heilige Nicolaas en was, volgens een prent van Anna Brouwer, voorzien van een vrij hoge achtkantige toren, gedekt met een spits. Het gebouw werd vanwege de slechte staat waarin het verkeerde in 1831 afgebroken. Het is niet onmogelijk dat de droogmaking van de zogenaamde Nieuwkoopse poel 20 jaar daarvoor een van de oorzaken van de afbraak geweest is. De kerk stond immers aan de rand van de drooggemaakte polder, waardoor de fundamenten van het gebouw verzakten. Nieuwe kerk De eerste steen van het nieuwe gebouw werd gelegd op 14 juli 1831, waarna op 22 april 1832 de ingebruikname volgde. De kerk was ontworpen door architect Elsmeyer uit Nieuwkoop. Ook de oude toren werd gesloopt en vervangen door een nieuwe. Omdat de toren op grond van de additionele artikelen van de Staatsregeling van 1798 eigendom van de burgerlijke gemeente was geworden, werd de nieuwe toren in opdracht van de gemeente gebouwd. De architect was Theo Molkenboer uit Leiden. De kosten van de herbouw van de toren werden begroot op 2.100 gulden. De kerkvoogden boden aan de helft van dit bedrag voor hun rekening te nemen. De toren werd in 1929 gerestaureerd, waarbij de open klokkenstoel verdween. Nadat al in de jaren 1887 en 1888 herstellingen aan het gebouw hadden plaatsgevonden, volgde in 1932 een grote restauratie van het kerkgebouw. Het orgel Het kerkorgel werd gebouwd door Hermanus Knipscheer en is in 1965 gewijzigd door Jac. van der Linden uit Leiden. In 1979 is het orgel verder uitgebreid door Jac. van Heijningen uit Leiden met een trompet op het hoofdwerk en een vrij pedaal. Het orgel zelf is monumentaal. Het instrument heeft de volgende dispositie: Hoofdwerk: Prestant 8, Roerfluit 8, Octaaf 4, Nasard 3 (van der Linden), Octaaf 2, Mixtuur 3 sterk (gewijzigd door van der Linden), Trompet 8 (Jac. van Heijningen)- Bovenwerk: Hopijp 8 (bas en discant) Viola 8 discant, Dwarsfluit 4, Woudfluit 2 Tremulant - Pedaal: Subbas 16, Gedekt 8 - Manuaalkoppel, Pedaal-Hoofdwerk, Pedaal-Bovenwerk—Manuaalomvang C-f3 Pedaalomvang C-d1 De toren De toren is gerestaureerd in 2011. Er zijn ankers bijgeplaatst en het houtwerk is vernieuwd en geverfd. Er zijn op verschillende plekken kapotgevroren stenen vervangen. De hangsels van de deuren en de trappen zijn ook aangepakt. Externe link Website van de Protestantse Gemeente te Nieuwveen
Passiflorahoeve

De Passiflorahoeve was een botanische tuin en zorgboerderij in Harskamp. Het park opende de deuren in 2006. Vanaf 1 oktober 2022 is het park definitief gesloten, wegens gebrek aan een nieuwe locatie en een overnamekandidaat. De Passiflorahoeve had grote collecties soorten en hybriden uit de geslachten Passiflora en Aristolochia. Deze collecties werden door de Stichting Nationale Plantencollectie erkend als de Nederlandse Nationale Plantencollectie Passiflora en Aristolochia. Door contacten met landen waar soorten uit deze geslachten voorkomen, kon de collectie worden uitgebreid. Er waren tevens tropische en subtropische kuipplanten te zien. Medewerkers van de Botanische Tuinen Wageningen namen de Passiflora- en Aristolochia-collecties op in het digitale Atlantis-bestand, wat een verplichting is om deel uit te blijven maken van de Stichting Nationale Plantencollectie. Er was een tropische vlindertuin, waarin tropische vlinders en planten naast elkaar leefden. Ook waren hier een poppenkast en een visvijver gevestigd. In juli 2007 kwam de in buitenlucht gevestigde vlindertuin gereed. Dit was een door gaas overspannen tuin waarin inheemse en uitheemse vlindersoorten uit gematigde streken (onder andere uit China) en hun waardplanten en nectarplanten werden gehuisvest. De Passiflorahoeve had een eigen vlinderkwekerij die te bezichtigen is. In 2018 werd de passiflorahoeve uitgebreid met een Vlindermuseum. Op de zorgboerderij werden paarden, schapen, pauwen, kippen, duiven en tropische vogels gehouden. De Passiflorahoeve werd op 31 mei 2006 officieel geopend door burgemeester Roel Robbertsen van de gemeente Ede. Namens de Stichting Nationale Plantencollectie was voorzitter Pieter Baas aanwezig. De Passiflorahoeve was in de maanden juni tot en met september van maandag tot en met zaterdag voor het publiek geopend. Externe links Website van de Passiflorahoeve Passiflorahoeve op de website van de NVBT
Bonifatiuskerk (Oldeberkoop)

De Bonifatiuskerk is een kerkgebouw in Oldeberkoop in de Nederlandse provincie Friesland. De kerk met kerkhof en ommuring is een rijksmonument. Beschrijving De kerk was oorspronkelijk gewijd aan Bonifatius. In een document uit 1553 wordt gesproken over de kerk van Sint-Vitus te Antiqua Bercoop. Sinds 2004 heet de kerk Bonifatiuskerk. De eenbeukige kerk heeft een romaans schip (12e eeuw) van tufsteen en is voorzien van rondboogvensters. Het is in de 14e eeuw verlengd in gotische bouwstijl. Begin 16e eeuw werd het koor vernieuwd. In 1585, tijdens de Tachtigjarige Oorlog, stortte de toren in. De zadeldaktoren werd rond 1608 met Friese geeltjes herbouwd. In de jaren 1926-'32 vond een restauratie plaats naar plannen van H.M. Hulsbergen. Hierbij zijn wijzigingen (o.a. bepleistering) uit 1845 verwijderd. Het orgel uit 1919 van L. van Dam en Zonen verving een door J.C. Scheuer gebouwd orgel uit 1858. De orgelgalerij werd in 1964 vernieuwd. In de kerk staat een overhuifde herenbank uit de 17e eeuw en een doopvont van zandsteen uit de 14e eeuw dat door Chris Fokma van een nieuwe rand werd voorzien. Het kerkhof is ommuurd. Het had oorspronkelijk vier toegangspoorten blijkens een tekening (1732) van Cornelis Pronk. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Oldeberkoop Kerken in Friesland
De Doortocht (Zoetermeer)

De Doortocht is een rooms-katholiek kerkgebouw in de wijk De Leyens in de Nederlandse stad Zoetermeer, een wijk waar aanvankelijk geen katholieke kerk gepland was maar die er toch gekomen is vanwege de groei van Zoetermeer waarmee ook later in andere wijken kleinschalige kerkgebouwen zijn gebouwd. De kerk met 250-300 zitplaatsen is ontworpen door de architecten J.F. van Vliet en Ph. Herpertz. Zij ontwierpen in 1973 een soortgelijk kerkgebouw in Leidschendam, de Gedachteniskerk Paus Johannes XXIII. De Doortocht werd in een weiland gebouwd als een van de eerste gebouwen in de wijk. De ingebruikname was op 14 december 1975 toen de kerk werd ingewijd door de bisschop van Rotterdam, mgr. dr. A.J. Simonis. Luidklok De luidklok van de kerk dateert van rond 1768 en is afkomstig van een schuurkerk (ook wel ‘kerckhuysinge’ genoemd) uit die tijd; de kerk van Crooneveen aan de Voorweg 190 (tussen Zoetermeer en Leidschendam/Wilsveen alwaar nu de N469 de Voorweg kruist). Omdat katholieken destijds hun godsdienst niet in het openbaar mochten belijden weken ze uit naar dergelijke schuilkerken. Oorkonde In de in augustus 1975 gelegde eerste steen van De Doortocht is een oorkonde verwerkt met de tekst: In het jaar des Heren 1975 op zondag 10 augustus, werd de eerste steen gelegd van dit kerkgebouw, de "Doortocht". De parochie van de H. Nicolaas heeft haar geloof in de toekomst willen belijden door de bouw van deze sobere ruimte. Als deze oorkonde wordt gelezen zullen de namen vergeten zijn van hen die hier ondertekenen. Mogen er dan anderen zijn om onze Doortocht voort te zetten. De koperen plaat op de eerste steen bevat het opschrift: want wij hebben hier geen blijvende stad, maar zijn op zoek naar de stad van de toekomst (Heb.13,14). Naam De naam van de kerk refereert aan het Tweede Vaticaans Concilie waar de kerk beschreven werd als Gods volk onderweg. Bovendien ligt de kerk aan een oude, al eeuwen bestaande en in de wijk gehandhaafde, poldersloot of 'tocht'. Pastores met een specifieke zending voor De Doortocht waren father Chr. Cook, pater J.P. Hoogma s.j., dr. C.T.M. van Vliet en Huub L.J. Spaan. Daarnaast waren en zijn de pastores van de Zoetermeerse H. Nicolaasparochie verantwoordelijk voor de pastoraal in De Doortocht. Broekweg = Kerkenweg De Doortocht ligt aan de eeuwenoude Broekweg. Aan deze weg die het stadshart van Zoetermeer verbindt met het recreatiegebied rond de Zoetermeerse Plas en de Noord Aa staan meerdere kerkgebouwen. Dit zijn de Vredekerk van de Gereformeerde gemeente, de Olijftak van de PKN (inmiddels gesloten), De Lichtzijde van de samenwerkingsgemeente De Lichtzijde, een samenvoeging van de Christelijke Gereformeerde en de Nederlands Gereformeerde Kerken van Zoetermeer, in het Wijkgebouw De Leyens de Menorah van de Evangelie gemeente en dan nog De Silo van de Christengemeente Harvest regio Zoetermeer. Externe link Homepage van De Doortocht
Verzorgingsplaats Veenborg

Verzorgingsplaats Veenborg is een Nederlandse verzorgingsplaats langs de A7 Bad Nieuweschans-Zaandam tussen afritten 40 en 39 bij Scharmer in de gemeente Midden-Groningen. De naam komt van de gelijknamige borg in de buurt van de verzorgingsplaats. Een borg is een groot versterkt huis of kasteel, dat men voornamelijk in de provincie Groningen vindt. Bij de verzorgingsplaats is een tankstation van TotalEnergies aanwezig. In september 2011 zijn middels een veiling de huurrechten van het pompstation verkocht. TotalEnergies (destijds Total) heeft in dat jaar voor 3,8 miljoen euro de rechten gekocht om voor de komende 15 jaar hier brandstof te verkopen. In 2024 is er een Fastned-laadstation voor elektrische auto's in gebruik genomen. Aan de andere kant van de snelweg ligt even verderop verzorgingsplaats Dikke Linde. Referenties
Station Vogelenzang-Bennebroek

Station Vogelenzang-Bennebroek is een voormalig spoorwegstation in Vogelenzang, gelegen aan de Oude Lijn, de spoorlijn Haarlem - Leiden Centraal. Het station ligt tussen Heemstede-Aerdenhout en Hillegom. Geschiedenis Station Vogelenzang-Bennebroek werd geopend in 1842. Het huidige stationsgebouw is ontworpen door Dirk Margadant en stamt uit 1880-1881. Bij de Spoorwegstaking van 1944 werd het station ovoor reizigersvervoer gesloten. Toen de dienstregeling na de oorlog werd hervat, ging het station niet meer open. Het stationsgebouw bleef wel bestaan. Hierin werd een winkel gevestigd. In de gemeenteraad van Bloemendaal werd op 7 november 2019 een motie aangenomen waarin werd gevraagd heropening van het station te onderzoeken. Externe link Station Vogelenzang-Bennebroek op Stationsweb