NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
De Hoop (Culemborg)

De molen De Hoop is een stellingmolen en is in 1854 gebouwd. De molen bevindt zich aan 't Jach 3 in Culemborg. Aan het begin van de 20e eeuw is de molen onttakeld zodat alleen de molenromp overbleef omdat een stoommachine het werk had overgenomen. Jarenlang is deze romp gebruikt als opslagplaats van Aart Uittenbogert, een handelaar in tweedehands goederen, bijgenaamd Aart de Jood. Omstreeks 1980 heeft de gemeente Culemborg de molenromp aangekocht om hem te laten restaureren. In 1993 is de molen weer maalvaardig gemaakt met behulp van delen van het binnenwerk van Oranjemolen te Lewedorp. Het gevlucht is voorzien van een schrikdraadinstallatie voor het weren van vogels, in het bijzonder van aalscholvers. De gelaste roeden zijn in 1993 gemaakt door de firma Buurma uit Oudeschans. De binnenroede is 26 meter lang en heeft nummer 283. De buitenroede is 26,10 meter lang en heeft nummer 282. Op de baard staat: De initialen HE en NvK zijn van het molenmakerbedrijf Henk Endendijk en de molenmaker Nico van Koerten uit Zwartebroek, die de restauratie in 1993 uitvoerde. De 6,15 meter lange, gietijzeren bovenas is in 1993 gegoten door de Gieterij Hardingxveld en heeft nummer 51. De Hoop is uitgerust met twee maalkoppels. Aan de noordzijde een maalkoppel met 16er blauwe stenen en aan de zuidzijde een maalkoppel 16er kunststenen. Alleen het maalkoppel met blauwe stenen is maalvaardig en heeft een regulateur. De kap heeft een engels kruiwerk dat wordt bediend met een kruiwiel. De vang, waarmee de molen wordt stilgezet, is een vlaamse vang die wordt bediend met een vangtouw en vangtrommel. Voor het luien, ophijsen, is er een sleepluiwerk. Overbrengingen De overbrengingsverhoudingen zijn 1 : 7,22 en 1 : 9. Het bovenwiel heeft 65 kammen en de bovenschijfloop heeft 30 staven. De koningsspil draait hierdoor 2,17 keer sneller dan de bovenas. De steek, de afstand tussen de staven, is 13,2 cm. Het spoorwiel heeft 100 kammen. Het steenrondsel van het maalkoppel met blauwe stenen heeft 24 staven en dat met de kunststenen 30 staven. Het steenrondsel van het maalkoppel met blauwe stenen draait hierdoor 4,17 keer sneller dan de koningsspil en 9 keer sneller dan de bovenas. Het steenrondsel van het maalkoppel met kunststenen draait hierdoor 3,57 keer sneller dan de koningsspil en 7,22 keer sneller dan de bovenas. De steek is 8,9 cm. De molen is zaterdags van 10:00 tot 16:00 uur te bezoeken en wordt in bedrijf gehouden door vrijwilligers. Afbeeldingsgalerij van het binnenwerk Externe link Oranjemolen te Lewedorp
Het Hurkske

Het Hurkske is een natuurgebied van 170 ha in eigendom van de gemeente Meierijstad, ten noorden van Boerdonk. Het gebied ligt ten westen van de Aa en bestaat uit naaldbos en gemengd loofbos. Daarnaast vindt men er het Rauwven, terwijl de Hurkse Loop er ontspringt. Het Hurkske was oorspronkelijk een heidegebied en het is tussen 1900 en 1928 ingeplant met diverse naaldboomsoorten: Zeeden, Zwarte den, Weymouthden, Hemlockspar, Fijnspar, en Douglasspar. Ook werd er Amerikaanse eik geplant. In het gebied ligt een ontginningsenclave, waar zich twee gemeentehoeven bevinden, waaronder de Sint-Adrianushoeve. Beide hoeven, opgericht in de jaren 30 van de 20e eeuw, hebben een grote herinneringssteen waarin, naast de naam van de pastoors van Erp resp. Keldonk, een beeltenis is uitgebeiteld van de heilige waarnaar de hoeve is vernoemd. In de vochtige delen komt onder meer moerashertshooi en veelstengelige waterbies voor. Ook leven er in het Rauwven zeven soorten amfibieën, waaronder de alpenwatersalamander. Verder vindt men er de zonnebaars, wat een exotische vissoort is. Daarnaast bevindt er zich een van de vier Noord-Brabantse populaties van de knoflookpad. De laatste knoflookpad is in 2001 waargenomen. Beheer Men maakt het gebied aantrekkelijker door de aanleg van poelen (2003), het creëren van meer natuurlijke bosranden en het uitbreiden van vochtige en voedselarme gebieden. Voor de mens zijn er voorzieningen aangebracht in de vorm van afwisselende wandelpaden. Er is ook een route die speciaal voor rolstoelgebruikers is ingericht. Ook vanaf de Sint-Corneliuskapel te Boerdonk zijn wandelroutes door het gebied uitgezet. Externe link Rolstoelpad
Wilhelminapark (Rijswijk)

Het Wilhelminapark in de Zuid-Hollandse plaats Rijswijk is een groot openbaar wandel- en recreatiepark dat eind 20e eeuw is aangelegd. De heuvels in het park zijn gecreëerd uit voormalige puinstorten. Er zijn waterpartijen, een ondiepe voor zwemrecreatie met een strand, en diepe voor duik- en hengelsport. De diepe waterpartijen zijn ontstaan door zandwinning, waarbij het zand aan gemeente Den Haag werd verkocht. Het park ligt ingeklemd tussen de A4, de Prinses Beatrixlaan en de spoorlijn Amsterdam - Rotterdam. Ten oosten van de spoorlijn ligt het Elsenburgerbos. Het park heeft een parkeervoorziening, een natuurtuin, een kruidentuin, verschillende waterplassen. Van 2003 tot 2009 werd jaarlijks het gratis toegankelijke popfestival Herfstpop op het terrein gehouden. De laatste keer was in 2011. In 2010 is het gehele park heringericht. Hierbij is onder andere een grotere waterberging gerealiseerd. Het naaktrecreatiestrandje is daarbij opgeheven, evenals een carpoolvoorziening, die daarna als gewone parkeerplaats is ingericht. Ook is de uitzichttoren verwijderd. In de periode 2018-2024 is en wordt het stadspark opnieuw ingericht met meer voorzieningen, zoals meer sportmogelijkheden en een horecagelegenheid. Het park is afgesloten voor doorgaand gemotoriseerd verkeer, terwijl fietsers en voetgangers een onbelemmerde doorgang hebben.De dichtstbijzijnde bushalte is Terras van Sion. (ongeveer 10 minuten lopen) Foto's
Watertoren (Zwolle)

De voormalige watertoren aan de Turfmarkt in Zwolle is gebouwd in 1892 naar een ontwerp van architect Jan Schotel. Sinds 2018 is het een appartementencomplex. De toren heeft een hoogte van 36,00 meter en had een waterreservoir van 500 m3. In 1935 is deze gerenoveerd en in 1959 is de originele toren omgeven door een stenen muur. Sinds 1996 was de toren niet meer als watertoren in gebruik. Tussen juli 2017 en november 2018 is de watertoren omgevormd tot appartementencomplex met 21 woningen. Het onderste deel werd in zijn oorspronkelijke staat hersteld en het bovenste deel werd voorzien van nieuwbouw. Vanaf de eerste tot en met de zesde verdieping bevindt zich één appartement per bouwlaag. Daarbovenop bevindt zich de opbouw met drie appartementen per bouwlaag. De verbouwde watertoren won de Erfgoedprijs 2019 van de gemeente Zwolle en Kampen.
RSG Broklede

RSG Broklede, opgericht in 1964, is een scholengemeenschap voor havo, havo-vwo, vwo, tweetalig vwo en tweetalig havo in Breukelen, Utrecht. De school vervult een streekfunctie. De leerlingen zijn afkomstig uit onder meer Maarssen, Maarssenbroek, Nieuwer Ter Aa, Nieuwersluis, Tienhoven, Kockengen, Loenen aan de Vecht, Vreeland, Loenersloot, Baambrugge en Abcoude. Bij de inrichting van het dag- en weekrooster wordt daarmee rekening gehouden. Broklede heeft een ruim gebouw met een aantal nieuwe lokalen, een grote aula, een overdekte fietsenstalling en studieruimtes. De school heeft een verbinding met de gemeenschappelijke bibliotheek, de muziekschool, het kinderdagverblijf en het regionaal historisch archief. Bekende leerlingen Sunny Bergman (documentairemaker) Michiel Zonneveld (journalist) Rick Brandsteder (presentator & model) Externe link RSG Broklede
Kasteel Millen

Kasteel Millen of Huis Millen is een ruïne bij Sittard in Nederlands-Limburg, net over de grens van het Duitse dorp Millen, bestaande uit een donjon uit de veertiende eeuw, een stuk ringmuur en een zwaarder muurdeel. Geschiedenis Van het eerste kasteel, dat in 1287 afbrandde, is niets meer terug te vinden op de motteheuvel, evenmin als van de herbouw. Het opnieuw gebouwde kasteel was in 1365 zo vervallen, dat men de opdracht gaf het wederom te verbouwen. Waarschijnlijk stamt de huidige ruïne nog van die tweede herbouw. De laatste herbouw is waarschijnlijk in fases verlopen. In de strijd tussen Gelre en Karel V zou het kasteel verwoest zijn door zowel Maarten van Rossum, als door René van Chalon. Wat hier echter werkelijk gebeurde is niet bekend. Op de landsdag van Gulik-Kleef-Berg werd afgesproken de kastelen Born en Millen af te breken. Alleen Born werd echter in die tijd afgebroken; Millen werd pas in de achttiende eeuw afgebroken. In de zeventiende eeuw werd zo'n 100 meter van het oude kasteel een nieuw gebouw opgetrokken, dat rond 1700 uitgebreid werd met lage dienstgebouwen. Het nieuwe kasteel is niet te bezichtigen, maar vanaf de weg te zien. De ruïne van het oude kasteel is vooral 's winters gedeeltelijk te zien. Vlak naast het landgoed, aan de rand van het industrieterrein, is in 1999 door de bewoner het Parkbos Millen ontwikkeld. Na de aanleg van de provinciale weg N297, waarbij de rechtstreekse verbinding met Nieuwstadt werd opgeheven, werd het gehele gebied ten zuiden van deze nieuwe weg, inclusief het landgoed volledig bij de gemeente Sittard-Geleen gevoegd. Relatie met Nassau In het jaar 1462 was de drossaard van Millen voogd van de minderjarige graaf Engelbrecht II van Nassau-Breda uit het geslacht Nassau-Dillenburg, heer van Breda, graaf van Vianden, en later ook van Diest, die al op zeer jonge leeftijd heer van Millen was. Deze Engelbrecht II, de zoon van Maria van Loon-Heinsberg, werd in latere jaren de eerste landvoogd van de Habsburgse Nederlanden (1485-1486) met Brussel als bestuurscentrum. Maria van Loon-Heinsberg verruilde de residentie van Millen, door Dirk II van Heinsberg in het jaar 1282 aangekocht, in 1499 voor het Brabantse Diest. Het wapen van Maria (de overgrootmoeder van Willem van Oranje), de witte Leeuw van Limburg, is terug te vinden in het wapen van de Nederlandse gemeente Roerdalen. Externe links Fotogalerij Rijksmonument Kasteel van Millen
Protestant church of Bears

The Protestant church of Bears or Saint Mary church is a religious building in Bears, Netherlands, one of the medieval churches in Friesland. The early Gothic nave was built in the 13th century and the quintuple closed choir dates from the 14th century; both are built out of yellow and red brick. In 1857, the original tower was replaced by a new one. The church is located on the Tsjerkepaed 3 and was once a Roman Catholic church dedicated to Saint Mary but became a Protestant church after the Protestant Reformation. It is listed as a Rijksmonument, number 8470 and is in the care of Stichting Alde Fryske Tsjerken (Old Frisian Churches Foundation). References
Mariakerk (Beers)

De Mariakerk is een kerkgebouw in Beers in de Nederlandse provincie Friesland. De kerk is eigendom van de Stichting Alde Fryske Tsjerken. De kerk en het smeedijzeren hekwerk om het kerkhof zijn rijksmonumenten. Geschiedenis De kerk staat op een terp en was oorspronkelijk gewijd aan Maria. Het schip van de eenbeukige kerk met spitsboogvensters dateert de 13e eeuw. In de 14e eeuw werd de kerk uitgebreid met een vijfzijdig gesloten koor. In 1857/1858 werd de zadeldaktoren vervangen door een nieuwe toren met ingesnoerde spits. In de toren, met een mechanisch torenuurwerk (1904) van G. de Looze, hangen twee klokken (1569) van Thomas Both en Willem van Aelten. Het interieur wordt gedekt door een tongewelf. De preekstoel (1759) is gemaakt door Jacob Fransen en Heerke Broers met snijwerk van Eylardus Swalue met allegorische afbeeldingen van de zeven hoofddeugden (gerechtigheid, waarheid, geloof, liefde, hoop, standvastigheid en voorzichtigheid). De overhuifde herenbank (1761) behoorde toe aan de familie Van Aylva. Het kerkorgel uit 1880 is gemaakt door L. van Dam en Zn met gebruik van delen van het Schwartzburg-orgel uit 1750. In de kerk is een bezoekerscentrum gevestigd. Bij de kerk stond de voormalige Uniastate. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Beers Kerken in Friesland
Iepenhof (Delft)

Algemene begraafplaats Iepenhof is een begraafplaats in Delft sinds 1969. De begraafplaats is gelegen aan de Hoflaan, direct ten oosten van de A13 en ten noorden van Delfgauw. Rond de begraafplaats zijn volkstuinen. In 2008 is de bouw gestart van een crematorium. In 2011 is dit in gebruik genomen. Begraven Hans Dorjee, voetballer en trainer Aad Eland, gitarist Nico Haak en de Paniekzaaiers Aafje Looijenga-Vos, kristalloloog, hoogleraar Zie ook Begraafplaatsen stad Delft
Brug 21

Brug 21 is een vaste brug in Amsterdam-Centrum. De brug is gelegen in de westelijke kade van de Herengracht en overspant de Leliegracht. De brug vormt een geheel met de Anton Jolingbrug (brug 20), die in een hoek van 90 graden juist over de Herengracht voert. Er ligt hier al eeuwen een brug. Balthasar Florisz. van Berckenrode tekende op zijn kaart uit 1625 de brug als welfbrug met drie doorvaarten in de Heere Graft over de Lely Graft. Die brug werd later in verband met de hoogte en de verschuiving van scheeps- naar autoverkeer niet meer toereikend geacht. De verlaging en verbreding werd in gang gezet en in juli 1886 lagen er noodbruggen en is men bezig de bovenbouw te slopen. Tegelijk werd ook brug 20 verlaagd en verbreed. Begin 1887 is het project klaar. Het is dan wel een liggerbrug. Alhoewel van dezelfde structuur als de Anton Jolingbrug is die laatste wel een gemeentelijk monument, maar brug 21 niet. Opvallend aan de brug zijn de versieringen aangebracht op de stenen jukken van de brug om de verbreding te dragen.
De Luifelbaan

De Luifelbaan is een onoverdekt winkelcentrum in de Gasthuiswijk, een buurt in het Bos- en Gasthuisdistrict in het zuidwesten van de Nederlandse stad Leiden. Het winkelcentrum bevindt zich op de hoek van de Churchilllaan en de Vijf Meilaan. Er zijn 65 winkels, waaronder een Albert Heijn XL, een Lidl, een Poolse supermarkt, en vestigingen van verscheidene grote Nederlandse winkelketens. Verder zijn er geldautomaten, een huisarts en apotheek, een praktijk voor fysiotherapie, kappers en verschillende eetgelegenheden. Bezoekers van het winkelcentrum kunnen maximaal twee uur gratis parkeren in een ondergrondse parkeergarage en in een parkeergarage van twee verdiepingen boven AH-XL. Naast het winkelcentrum staat een woontoren van 72,5 meter hoog, het hoogste gebouw van Leiden, De Stadswachter. Het winkelcentrum bestaat uit twee aaneengesloten gedeeltes: Het Bevrijdingsplein is een winkelplein dat vanaf drie kanten toegankelijk is. Vanaf dit plein zijn onder andere de parkeergarage, de huisarts, de Poolse supermarkt, en de Albert Heijn XL toegankelijk. In het midden van het plein is een horecagelegenheid met terras. Het Vijf Meiplein. Dit is geen echt plein, maar een winkelstraat. De meeste winkels liggen aan deze winkelstraat.
Gansoordbrug

De Gansoordbrug is een brug over de Nieuwe Rijn bij de Watersteeg in de Nederlandse stad Leiden. De brug ontleent zijn naam aan Gansoord, de naam van de straat aan de Nieuwe Rijn tussen de Hooigracht en de Herengracht. Eerder stond de brug echter bekend als de Watersteegbrug. Al rond 1300 werd op deze plaats een brug gebouwd, die in latere eeuwen werd vervangen. In 1681 werd een nieuwe brug gebouwd, waarbij gebruik werd gemaakt van de houten valbrug van een afgebroken brug die buiten de Hogewoerdspoort lag. Rond 1960 bleek de oude ophaalbrug niet meer geschikt voor het toegenomen verkeersaanbod. De brug werd afgebroken, als onderdeel van een plan van de gemeente Leiden om het verkeer via een nieuwe stadsring rond de oude binnenstad te leiden. De nieuwe brug is een vaste plaatbrug. Twee sierstenen, een met een afbeelding van een gans en de ander met een korf, zijn in 1960 op initiatief van de vereniging Oud Leiden van de oude brug verwijderd en vervolgens op de nieuwe brug weer aangebracht. De Gansoordbrug werd in 1961 heropend, waarbij de wethouder met twee aangelijnde ganzen over de brug liep. Bron Erfgoed Leiden - Verhaal: Gansoordbrug Leidse Courant - 05-01-1961, pagina 3
Hendrick Jacobsz. Staetsbrug

De Hendrick Jacobsz. Staetsbrug (brug 35) is een vaste brug in Amsterdam-Centrum. De brug is gelegen in de westelijk oever van de Amstel en overspant de Herengracht, die hier haar eind heeft. Aan de overkant gaat de gracht wel verder, maar dan onder de naam Nieuwe Herengracht, te beginnen bij de Walter Süskindbrug. Er ligt hier al eeuwen een bouwwerk. Op de kaart van Jacob Bosch met de Vierde uitleg van circa 1679 is hier al een brug ingetekend. Deze brug moest relatief hoog zijn, want achter de brug lag de kade van de Weesperveer. Stadsarchitect Daniël Stalpaert had de brug ook al ingetekend in het ontwerpgedeelte van zijn kaart van 1662, maar het was toen nog voornamelijk leeg gebied hier. De huidige brug heeft aan de Amstelzijde nog steeds twee stenen met de aanduiding "Anno" en "1728" aan weerszijden van de middelste doorvaart. De brug speelde nog een rol in de verhoging van brug 34 in de Utrechtsestraat, want schippers vonden het vreemd dat ze wel onder deze brug doorkonden, maar vervolgens gestuit werden door de lage brug 34. De brug ziet er uiterlijk oud uit, maar is van binnen in 1972 met gewapend licht beton verstevigd, de fundamenten werden in 1977 verstevigd. De brug is sinds 1995 een gemeentelijk monument. De brug is vernoemd naar stadstimmerman Hendrick Jacobsz. Staets (1558/9-1630/1). Een andere naam uit het verleden was de Caspar Philipsbrug, naar Caspar Philips, een Amsterdamse plaatsnijder, bekend van zijn Grachtenboek uit 1771.
Kaasmarktsluis

De Kaasmarktsluis (brug 32) is een vaste brug in Amsterdam-Centrum. De brug ligt in de oostelijke kade van de Reguliersgracht naar het Thorbeckeplein. Ze overspant daarbij de Herengracht. De zuidoostelijke walkant loopt in een hoek van 90 graden naadloos over in die van de Tante Saarbrug (brug 31). In die gezamenlijke kademuur is een steen geplaatst met daarop "Anno 1734". Opvallend is dat de brug maar één doorvaart heeft, de meeste bruggen over de "grote" grachten hebben meerdere doorvaarten. Een bredere doorvaart was niet nodig want de verderop gelegen brug 34 is ook al zo smal. De brug, zelf geen monument, wordt omringd door rijksmonumenten waaronder het Standbeeld van Johan Rudolph Thorbecke. Er ligt hier al eeuwen een brug. Stadsarchitect Daniël Stalpaert tekende op het ontwerpgedeelte van zijn kaart uit 1662 al een brug hier, maar de omgeving moest nog grotendeels bebouwd worden, getuige een kaart voor de gronduitgifte van mei 1664. Jacob Bosch tekende de brug in op zijn plattegrond van die Vierde uitleg. Frederick de Wit liet op zijn plattegrond uit 1688 een ingerichte wijk zien met opnieuw een brug hier. De brug was er bijna niet meer geweest. In 1907 was er een plan om een directe verbinding tussen het Rembrandtplein en de Ferdinand Bolstraat te maken. Daarbij zou de Reguliersgracht gedempt worden. Men koos echter een variant (verbreding van de Vijzelstraat etc.). Die keus kwam mede tot stand doordat het leggen van een nieuwe brug hier kostbaar zou zijn, vanwege juist de schoonheid van het stuk Herengracht hier. In 1935 was de hoge brug weer onderwerp van gesprek bij een paardentragedie. Een koetsier met bespannen kar met koffie en thee wilde van de brug de kade van de Herengracht op, het paard verloor haar grip op de weg en gleed met kar de bloemenkelder van Reguliersgracht 1 in. Het paard viel daarbij dermate ongelukkig dat ze ondanks diverse reddingspogingen overleed. Van verlaging van de brug om dit soort ongelukken vermijden was geen sprake. In 2017 ligt hier nog steeds een relatief hoge boogbrug. De brug is vernoemd naar de kaasmarkt die werd gehouden op het Reguliersplein, later Thorbeckeplein, denk daarbij ook aan de vroegere functie en naam van het Rembrandtplein, de botermarkt.
Vier Heemskinderenbrug

De Vier Heemskinderenbrug, ook wel Vier Heemskinderensluis is een vaste brug in Amsterdam-Centrum. Ze is gelegen in de westelijke kade van de Herengracht en voert over de Leidsegracht. Ze is sinds 1995 een gemeentelijk monument en wordt omringd door rijksmonumenten. Een van die monumenten Herengracht 394 heeft een gevelsteen onder het middelste raam op de eerste verdieping met daarop de Vier Heemskinderen te paard, de naamgevers van deze brug. Hier ligt al eeuwen een brug. Daniël Stalpaert tekende op zijn kaart van 1662 hier een brug in over de Leydesche graft in de kade van de Heere graft. Of de brug er toen al lag is de vraag, het gebied ten zuiden van de Leidsegracht was toen nog onbebouwd en staat meer als idee op de kaart dan daadwerkelijk ingevuld. Als Frederik de Wit met zijn kaart komt rond 1688 is de nieuwe uitleg al ingetekend en is ook de brug zichtbaar. De brug zelf heeft twee stenen met daarop "Anno" en "1722" erop vermeld Heden ten dage (gegevens 2017) ligt hier een drievoudige boogbrug, die brug is ook al zichtbaar op een foto van Andries Jager uit circa 1870. Ze bestaat uit metselwerk, natuursteen (boog- en dekwerk) en gewapend beton met smeedijzeren balustrades. In 1910 is de brug enige tijd uit dienst vanwege herstelwerkzaamheden. Ook in het jaar daarop ligt het verkeer hier stil in verband met werkzaamheden. De brug werd in 1968 flink onder handen genomen, ze moest (opnieuw) verstevigd worden. Vanaf 19 februari 1968 was zij drie maanden lang alleen te gebruiken door voetgangers en fietsers. De brug hield daarbij hetzelfde uiterlijk. Opvallend aan de brug is de overgang of juist het ontbreken daarvan van de beide walkanten naar de brug zelf.
Jansbrug (Utrecht)

De Jansbrug is een rijksmonumentale boogbrug in de Utrechtse binnenstad die de Oudegracht overspant. De brug telt een overspanning en in de landhoofden van de brug bevinden zich een of meer brugkelders. Aan de Jansbrug grenzen aansluitend werfkelders en werven. Rond 1300 kon men hier al de Oudegracht oversteken. Omstreeks 1400 strekte het marktgebied in het noorden zich uit tot de Jansbrug.
Klokkentoren van Ballum

De klokkentoren van Ballum is een klokkentoren in Ballum op Ameland in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving De klokkentoren van Ballum werd gebouwd in 1755 in opdracht van de familie Schwartzenberg thoe Hohenlansberg. De vrijstaande vlakopgaande zadeldaktoren verving een houten toren en diende als luidtoren voor tijd en alarm. In de Franse tijd werd het wapen van de heer van Ameland boven de toegangsdeur weggekapt. In 1870 werd de klokkentoren met 2,5 meter verhoogd. De toren is een rijksmonument. Bij de toren staat de hervormde kerk van Ballum. Zie ook Klokkentoren van Nes Lijst van rijksmonumenten in Ballum
Stadhuis Gouda

Das Stadhuis ist das ehemalige Rathaus von Gouda in der niederländischen Provinz Südholland. Es befindet sich zentral auf der Mitte des Marktplatzes und ist als Rijksmonument eingestuft. Beschreibung Das Rathaus wurde zwischen 1448 und 1459 in der Mitte des Marktes unter der Leitung des Stadtmaurers Wouter Vroesen erbaut. Der langgestreckte spätgotische Bau aus Natursteinen hat an den kurzen Seiten hohe Treppengiebel. Die Steinmetzarbeiten wurden durch Jan Keldermans ausgeführt. Die Vorderfassade ist reich mit Türmchen und Zinnen verziert und wird von einem durchbrochenen Giebelturm gekrönt, der wie die Erkertürmchen eine hohe Spitze hat. Im Turm hängt eine von Peter Waghevens 1509 gegossene Uhr. Die Naturstein-Kreuzfenster in der Vorderfassade und die Holz-Kreuzfenster in den Rück- und Seitenfassaden sind in Korbbogennischen eingelassen. Die manieristische Plattform vor dem Haupteingang wurde 1603 von Gregorius Cool entworfen. Die beiden Dachjoche stammen von 1626, das westlich erneuert 1748. Das Sandsteingerüst von 1697 an der hinteren Fassade mit Bögen und dorischen Halbsäulen ist Teil einer umfassenden Renovierung in den Jahren 1690/97, die unter der Leitung von Hendrik Gerritsz Schut mit Skulpturen von Jan Gijselingh de Jonge durchgeführt wurde. 1880 führte L. Burgersdijk eine größere Restaurierung durch, bei der die Fassade in französischem Kalkstein erneuert wurde. Während einer großen Restaurierung in den Jahren 1947–1952 unter der Leitung von A. van der Steur und W.A.C. Herman de Groot wurde der Bauzustand von 1517 rekonstruiert, wobei die Schiebefenster aus dem 18. Jahrhundert durch Querfenster ersetzt wurden. In den Jahren 1961–62 wurden sechs Statuen historischer Persönlichkeiten und zwei trompetenblasende Engel, ausgeführt von Ph. ten Klooster, hinzugefügt. 1990/95 wurden weitere Wartungs- und Reparaturarbeiten durchgeführt. Literatur Monumenten in Nederland. Zuid-Holland, Zwolle 2004, S. 191f. Weblinks Einzelnachweise