NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kruishaarsche Heide

De Kruishaarsche Heide is een ontgonnen heidegebied bij het gehucht Kruishaar in de gemeente Nijkerk in de Nederlandse provincie Gelderland. Kruishaarderberg Op voormalige heide ligt de Kruishaarderberg, een door bos omringde omwalde akker. Het is een voor bezoekers niet toegankelijk particulier natuurgebied van ongeveer 7,5 hectare groot. De akker beslaat ruim 100 x 100 meter. Hij is, met de wal eromheen, onder nummer 30980 opgenomen in het register van rijksmonumenten. De om het akkerland aanwezige wal ligt maximaal zes meter boven het maaiveld. Uit onderzoek is gebleken dat het waarschijnlijk oorspronkelijk gaat om een verborgen middeleeuwse veekraal. Boeren van omringende erven brachten hun dieren hier in veiligheid als er gevaar dreigde van doortrekkende legereenheden of roversbenden. Ze hadden daartoe een met ondoordringbare struiken begroeid walletje aangelegd dat daarna door opstuiving van omringend dekzand sterk is verhoogd. In de zeventiende de eeuw was de kraal reeds in gebruik als akker.
De Roosdonck, Nuenen

De Roosdonck is a windmill located at the Gerwenseweg 2 in Nuenen, in the province of North Brabant, Netherlands. Built in 1884, the windmill was initially planned to be built as a smock mill. After the structure collapsed soon after completion, the mill was rebuilt to the current "beltmolen" type, with a pile of sand put around the mill allowing it to be built higher. Vincent van Gogh, who lived in Nuenen from 1883 to 1885, painted and drew De Roosdonck a total of 7 times. The most famous painting in his Nuenen period, The Potato Eaters, was painted in the neighbouring cottage. The windmill was built by Antonius van Himbergen from nearby Bladel, who has also built the Annemie windmill in Acht, and other similar type windmills in the area. From 1887 to 1930 the windmill was also used as an oil mill, with the machinery bought from the miller of Sint Victor in Heeze. Due to industrialisation and the introduction of other sources of energy, professional production of flour stopped in 1959. The mill deteriorated. After purchase by the local government in 1970, the windmill was restored in 1972, with further restorations in 1984 and 1996. Since 1995, the windmill has been in private hands once again, with the son of the last professional miller as its owner. Also since that year the windmill has been open for visitors, selling a wide range of organic flour products. External links Website of the mill, with full list of products Bilingual Facebook page with additional info and pictures
De Roosdonck

Windmolen De Roosdonck is een ronde stenen bovenkruier in Nuenen in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Deze beltmolen was en is in gebruik als korenmolen. Deze molen werd gebouwd in 1884. Oorspronkelijk zou het een stellingmolen worden, maar tijdens de bouw in 1883 stortte een deel van de romp in, waarbij een dode viel. Bewijzen van dit eerste bouwplan zijn twee dichtgemetselde ramen in de muren van de inrijplaats in de belt en een bewaard gebleven krantenbericht uit die tijd. Daarna werden de plannen gewijzigd en is de huidige beltmolen ontstaan. Deze beltmolen is smaller dan gebruikelijk omdat na het eerdergenoemde ongeluk het geld nagenoeg op was en snel een nieuwe molen opgebouwd moest worden, waarbij door minder stenen te gebruiken, kostenbesparend te werk is gegaan. Van 1887 tot 1930 werd de molen ook als oliemolen gebruikt, maar in 1930 werd het olieslagwerk gesloopt. Dit was afkomstig uit de molen Sint-Victor te Heeze. Na de Tweede Wereldoorlog werd het kruiwerk vervangen door dat van de molen op het Hoogeind te Sint-Oedenrode die door oorlogshandelingen zwaar beschadigd was. In 1959 stopte de productie en verviel de molen, maar in 1970 kocht de gemeente de molen en er volgden restauraties in 1972, 1984 en 1996. In de jaren 90 van de 20e eeuw werd de molen weer particulier bezit, en de Stichting Vrienden van de Roosdonck staat garant voor de onderhoudskosten. Vanuit landschappelijk oogpunt is de molen zeer fraai gelegen, ten noorden van de bebouwde kom. Molen 'De Roosdonck' is zeven maal getekend door Vincent van Gogh. In Nanjing (China) is in 2011 een kopie van de Roosdonck gebouwd in het 'Van Gogh Vriendschapspark'. Technische details Type: ronde, stenen beltmolen Inrichting: 2 koppels maalstenen (1 blauw koppel en 1 met kunstoplage), windaangedreven buil, sleepluiwerk Wieksysteem: Oudhollands Vlucht: 26,00 m Bijzonderheden: uitzonderlijk smal gebouwd Externe link Website van de molen
Protestant church of Deinum

The Protestant church of Deinum or Saint John the Baptist church is a religious building in Deinum, Netherlands, one of the medieval churches in Friesland. It is an early 13th-century building with a tower that dates from 1550-1567. The historic pipe organ was built in 1865 by Willem Hardorff from Leeuwarden. The church was originally a Roman Catholic church dedicated to Saint John the Baptist but became a Protestant church after the Protestant Reformation. It is listed as a Rijksmonument, number 28586. References
Sint-Janskerk (Deinum)

De Sint-Janskerk is een middeleeuwse kerk in het Friese dorp Deinum. De bouwgeschiedenis van de huidige kerk begint in de dertiende eeuw. Het oudste deel van de huidige kerk is de noordmuur van het schip. Een deel van deze muur is opgetrokken uit tufsteen, waarschijnlijk hergebruik van stenen van een eerdere kerk. Het schip wordt afgesloten door een vijfzijdig koor met steunberen op de hoeken. Opvallend is de toren, gebouwd tussen 1550 en 1567. De toren wordt bekroond door een ui-vormige spits, met op de vier hoeken pinakels. De kerk is gewijd aan Johannes de Doper en is erkend als een rijksmonument. Het orgel uit 1865 is gebouwd door Willem Hardorff. Het kerkgebouw is een rijksmonument.
Niemans Molen

Niemans Molen (Gronings: Niemans Meuln) is een kleine korenmolen in het dorp Veelerveen in de provincie Groningen. De molen stond aanvankelijk als poldermolen in de buurt van Midwolda. In 1916 werd de molen als korenmolen met stelling herbouwd. De molen is decennialang eigendom geweest van de familie Nieman, hetgeen de naam van de molen verklaart. Nog steeds woont een telg uit dit molenaarsgeslacht naast de molen. Tegenwoordig is de molen eigendom van de gemeente Westerwolde. De molen is in 2002 geheel gerestaureerd en wordt sindsdien regelmatig door een vrijwillig molenaar in bedrijf gesteld. De molen geldt als een van de kleinste korenmolens van Nederland.
Laaktheater

Het Laaktheater is een lijsttheater gelegen aan de Ferrandweg in de wijk Spoorwijk in Den Haag. Het theater heeft een theaterzaal met 135 zitplaatsen op een halfronde tribune, een grote studio voor o.a. danslessen en een kleine studio. Vaste gebruikers zijn het Laaks Jeugdtheater, Medea-theater en Filmclub Laak. Geschiedenis In het kader van het onderwijsvoorrangsbeleid werd het Spoorwijks Kinder Theater (SKIT) opgericht dat speciale voorstellingen voor en door Spoorwijk maakte. Deze kreeg later een eigen ruimte op de Ferrandweg en ging toen verder als "Theater Pierrot". Na mismanagement werd het Theater Pierrot ontbonden en ging in 2012 door als "Laaktheater". Externe link Officiële website
Achilles 1894

Achilles 1894 is a football club from Assen in Drenthe, Netherlands. Achilles 1894 plays in the Tweede Klasse. Achilles won the championship of North Netherlands in 1939 and qualified for the National championship play off competition where they finished 5th. Achilles was the first club from Drenthe who played in the National championship play off competition. FC Emmen became the second club of Drenthe to do so in the season 2018–2019. External links Official site
Boetelerveld

Boetelerveld este o arie protejată (arie specială de conservare — SAC, sit de importanță comunitară — SCI) din Țările de Jos întinsă pe o suprafață de 171 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Boetelerveld este situat la coordonatele 52.3634°N 6.3252°E﻿ ()52.3634; 6.3252. Înființare Situl Boetelerveld a fost declarat sit de importanță comunitară în august 2002 pentru a proteja 1 specie de plante și 1 specie de animale. Situl a fost protejat și ca arie specială de conservare în mai 2013. Biodiversitate Situată în ecoregiunea atlantică, aria protejată conține 6 habitate naturale: Ape stătătoare oligotrofe până la mezotrofe, cu vegetație de Littorelletea uniflorae și/sau de Isoëto-Nanojuncetea, Pajiști umede nord-atlantice cu Erica tetralix, Formațiuni de Juniperus communis pe lande sau pajiști calcaroase, Formațiuni ierboase bogate în specii de Nardus, dezvoltate pe substraturi silicioase în zone montane (și în zone submontane, în Europa continentală), Pajiști cu Molinia pe soluri calcaroase, turboase sau argilos-nămoloase (Molinion caeruleae), Depresiuni pe substraturi de turbă de Rhynchosporion. La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate: plante (1): Luronium natans amfibieni (1): triton cu creastă (Triturus cristatus) Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Țările de Jos
Vulcaanhaven

De Vulcaanhaven is een particuliere zeehaven aan de oostkant van Vlaardingen aan de Nieuwe Maas, tussen de Koningin Wilhelminahaven en Schiedam. De haven werd in 1911 aangelegd en was gedurende langere tijd de grootste particuliere zeehaven van Europa. Het havenbasin was vooral van belang vanwege de doorvoer van steenkool naar Duitsland (ijzerindustrie in het Ruhrgebied). In de Vulcaanhaven werden kolen en ook wel ijzererts overgeladen van zeeschepen op rijnaken. Mede daardoor kon de voormalige vissersplaats Vlaardingen in de eerste decennia na de Tweede Wereldoorlog uitgroeien tot de derde zeehaven en tweede Rijnhaven van Nederland; een positie die de stad verloor door de groei van de havens van IJmuiden en Delfzijl. Behalve voor overslag - naast steenkool en ijzererts ook plantaardige en dierlijke oliën - was de haven ook in gebruik bij de scheepswerf en anker- en kettingfabriek Vlaardingen Oost. Het terrein van dat laatste bedrijf wordt gebruikt door de DFDS Seaways en Rotterdam Bulk Terminal (R.B.T.) B.V.
Farel College (Amersfoort)

Het Farel College is een protestants-christelijke scholengemeenschap voor vmbo, havo, vwo en Tweetalig onderwijs in Amersfoort. Deze school maakt deel uit van de scholengemeenschap Meerscholen. Er zitten zo'n 800 leerlingen op het Farel. Van 1972 tot 1975 stond de school onder leiding van Klaas de Jong Ozn, die daarna staatssecretaris werd in het kabinet-Den Uyl. Het Farel College had van 2013 - 2023 ook een nevenlocatie aan de J. P. Sweelinckstraat 4, zogenaamd 'Farel academy'. Deze locatie werd gebruikt omdat er te weinig lokalen waren op hun hoofdgebouw op de Paladijnenweg 101. Deze locatie wordt niet meer gebruikt in verband met het leerlingtekort. Geschiedenis De school werd in 1971 opgericht als afsplitsing van het Corderius College, en ging in 1972 van start voor leerlingen in het noordelijk deel van Amersfoort en de omliggende plaatsen als Hoogland, Bunschoten-Spakenburg en Nijkerk. Naamgever was de kerkhervormer Guillaume Farel. Bekende oud-leerlingen Edwin Koelewijn (producer) Sidney Samson (diskjockey) Femke Bol (atleet) Bekende oud-medewerkers Klaas de Jong Ozn, rector (staatssecretaris kabinet-Den Uyl) Externe links Schoolgids schooljaar 2023 - 2024 Schoolgids schooljaar 2015 - 2016 Website van het Farel college
Admiraliteitsbrug

De Admiraliteitsbrug is een ophaalbrug over het Buizengat in de Nederlandse stad Rotterdam. De brug ligt in de Willem Ruyslaan en verbindt daarmee de Oostzeedijk met de Maasboulevard. De brug heeft een doorvaartbreedte van 9,20 meter en een doorvaarthoogte van 2,75 meter. De brug is onbemand, bediening moet worden aangevraagd bij de Boerengatbrug. De brug wordt niet bediend wanneer de Boerengatbrug of de Oostbrug is geopend of wanneer de waterkering is gesloten.
Podul Amiralității din Rotterdam

Podul Amiralității (în neerlandeză Admiraliteitsbrug) este un pod retractabil peste portul interior Buizengat din Rotterdam, Țările de Jos. Podul este situat pe bulevardul Willem Ruyslaan și conectează Oostzeedijk și Bulevardul Maas. Caracteristici Inaugurat în 1964, podul are o deschidere de 9,20 m și o înălțime liberă sub pod de 2,75 m față de referința europeană, nivelul normal al mării măsurat la Amsterdam (+NAP). Adâncimea apei în zona podului este de 4 m sub nivelul normal al mării măsurat la Amsterdam (–NAP). Podul nu este deservit de personal și orice cerere de basculare a tablierului pentru a permite trecerea vaselor trebuie înaintată personalului care operează podul vecin, Boerengat. Cabina personalului acestui pod este încă în uz și încadrată de bariere. Podul Amiralității nu va fi deschis dacă Podul Boerengat sau Podul de Est sunt deschise sau când stăvilarul este închis. Note Legături externe Materiale media legate de Podul Amiralității la Wikimedia Commons
Bovenste Molen (Mechelen)

De Bovenste Molen (voorheen ook Wolfsmolen genoemd) is gelegen op de Geul in de buurtschap Höfke bij het Limburgse dorp Mechelen in de Nederlandse gemeente Gulpen-Wittem. Het is een middenslagmolen. Stroomafwaarts in dezelfde plaats ligt nog een molen, die logischerwijs met de naam Onderste Molen wordt aangeduid. Ongeveer 400 meter naar het zuidoosten staat er aan de Geul het kasteel Hurpesch. Geschiedenis Op de plaats van de Bovenste Molen bevond zich reeds in de 13e eeuw een molen, die de banmolen van heerlijkheid van de Heren van Wittem was. In de Franse Tijd werd de molen in beslag genomen en openbaar verkocht. In 1807 kocht Willem Jacob Watrin de molen. Hij gebruikte zelf de korenmolen en de woning op de linkeroever. De stallen en de schuren op de rechteroever verpachtte hij. In 1828 werden deze opstallen afgebroken en vervangen door één groot gebouw, waarin Carl Joseph Hollmann, eigenaar van de Onderste Molen, zijn tweede papiermolen vestigde. Hij overleed echter in hetzelfde jaar. In 1847 verkocht W.F. Watrin, erfgenaam van de inmiddels overleden Willem Jacob Watrin, de korenmolen met huis en verdere aanhorigheden aan de molenaar-pachter Michiel Claessens. In 1856 werd de voormalige papiermolen verbouwd tot kunstwolmolen. De kunstwol werd vervaardigd uit uiteengerafelde lompen, vermengd met schapenwol. Het bedrijf dat de kunstwol produceerde ging in 1882 failliet. In 1914 werd de graanmolen verplaatst naar het gebouw van de voormalige papiermolen op de rechteroever en voorzien van een Francisturbine. De ruimten op de linkeroever, waarin eerst de korenmolen was ondergebracht, werden na de verplaatsing van de molen bij het woonhuis getrokken. De korenmolen werd uitgebreid met een door een dieselmotor aangedreven hamermolen. Het maalbedrijf duurde tot in de jaren 50. Restauratie Op initiatief van de oud-burgemeester van Wittem J.J.M. Ficq, molenaar Joseph Douven en de Molenstichting Limburg werden plannen ontwikkeld om de molen te restaureren en weer een maalfunctie te geven. In 1975 werd begonnen met de restauratie. De turbine was niet meer bruikbaar en werd vervangen door een scheprad. Het ijzeren gangwerk dat in de molen werd geplaatst, is afkomstig uit de Moulin Vilvorder Forges, een industriële molen in Baelen bij Verviers. Het scheprad en de watertoevoer werden nieuw voor de molen ontworpen, waarbij werd gekozen voor een rad met een middellijn van 6,50 m., van het type van Zuppinger. In het voorjaar van 1978 was de restauratie van de Bovenste Molen voltooid. Helaas overleed molenaar Joseph Douven drie maanden eerder, op 21 januari 1978. Door zijn plotselinge overlijden moesten de plannen worden gewijzigd. Eind 1979 werd de molen verkocht aan de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten in Nederland. Voor de exploitatie werd de Stichting De Bovenste Molen opgericht. Begin 1981 werd met de verdere inrichting van de molen begonnen, gebaseerd op het malen van biologische tarwe en de bewerking van een aantal graanproducten voor natuurvoedingswinkels.
Verzorgingsplaats Paardeweide

Verzorgingsplaats Paardeweide is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de A32 Meppel - Leeuwarden tussen afritten 4 en 5 ter hoogte van Havelte in de richting van Leeuwarden. De verzorgingsplaats is gelegen in de gemeente Westerveld. Het tankstation is van Esso. Vóór de veiling in 2012 was dit van Q8. Aan de andere kant van de snelweg ligt verzorgingsplaats Bovenboer.
ТЕС Diemen

ТЕС Diemen — теплова електростанція у Нідерландах у провінції Північна Голландія. Перші два енергоблоки станції, розташованої на східній околиці Амстердама, на узбережжі колишньої затоки Зейдерзее, ввели в експлуатацію у 1970 році. Потужність цих класичних конденсаційних об'єктів, що мали номери 31 та 32, становила по 190 МВт, а як паливо передбачались нафта та природний газ. В середині 1990-х спорудили енергоблок № 33, виконаний за технологією комбінованого парогазового циклу. В його складі встановили газову турбіну компанії АВВ GT13E2 та парову турбіну, які при роботі лише на виробництво електроенергії видавали сукупну потужність у 253 МВт при паливній ефективності 54,7 %. Втім, станція розраховувалась як теплоелектроцентраль із функцією постачання споживачів на сході голландської столиці. При роботі в теплофікаційному режимі електрична потужність знижувалась до 228 МВт при тепловій потужності 193 МВт та загальній паливній ефективності у 88 %. Поява нового енергоблоку дозволила демобілізувати блоки № 31 та № 32. В 2013 році на станції ввели ще один парогазовий енергоблок № 34, обладнаний турбінами компанії Siemens: газовою SGT5-4000F та паровою, які разом видають потужність у 435 МВт. Крім того, блок може постачати споживачам 260 МВт теплової енергії. Примітки
Vischpoort (Elburg)

De Vischpoort werd gebouwd in de eerste helft van de 15e eeuw. Het is een stadspoort van het type poorttoren. De poort ligt nabij de haven van de Gelderse stad Elburg. Beschrijving Omstreeks 1233 kreeg Elburg stadrechten en daarbij ook de mogelijkheid verdedigingswerken te bouwen. De stad werd ommuurd en er kwamen vier muurtorens. Oorspronkelijk was de Vischpoort een dichte verdedigingstoren van de stad. In 1592, toen de vestingwerken werden uitgebreid, werd er een doorgang in de poort aangebracht. In de 19e eeuw was er sprake van de sloop van diverse delen van de vesting Elburg, maar de Vischpoort bleef gehandhaafd. Wel werden de deuren uit de poort verwijderd. In 1992 vond er een hersteloperatie plaats waarbij de poort weer voorzien werd van deuren. Boven de doorgang bevindt zich het wachtlokaal. Aan de stadszijde heeft de poort enkele vensters, aan de zeezijde is de poort vensterloos. Aan de bovenzijde van de poort is een uurwerk aangebracht. Op de vier hoekpunten van de poort zijn vier zogenaamde Arkeltorentjes aangebracht. De poort wordt bekroond met een achtkantige, ingesnoerde naaldspits. Deze torenspits is gedekt met leien. Aan de buitenzijde, de zeezijde, is de toren voorzien van een kustlicht. Aan de binnenzijde zit een luidklok, deze werd in 1683 aangebracht en gaf het signaal dat de beurtschipper ging vertrekken. Ter weerszijden van de toren loopt de stadsmuur van de vesting Elburg. Van de poorten die vroeger aan de stadsmuren waren gebouwd, is de Vischpoort de enige in Elburg die nog is overgebleven. Zie ook Vestingwerken van Elburg Lijst van stadspoorten in Nederland Lijst van vuurtorens in Nederland
Leppa Akwadukt

Het Leppa Akwadukt is een aquaduct in het riviertje de Boorne bij Akkrum. In 1993 werd met de bouw begonnen. De loop van de Boorne werd 300 meter naar het noorden verplaatst. Het aquaduct werd op 1 oktober 1996 opengesteld voor verkeer op de A32 tussen Heerenveen en Leeuwarden. Op 3 mei 1997 vond de officiële opening door de minister van Verkeer en Waterstaat Annemarie Jorritsma plaats. De weg bestaat uit twee keer twee rijstroken voor de A32, twee vluchtstroken en de Bokkumer Omwei, een parallelweg voor langzaam verkeer. De doorrijhoogte is 4,60 meter.
Леппа Акведук

Леппа-Акведук — акведук у річці Борн поблизу Аккрума. Будівництво розпочато в 1993 році. Русло Борна змістилося на 300 метрів на північ. Акведук був відкритий для руху по трасі A32 між Херенвеном і Леуварденом 1 жовтня 1996 року. Офіційне відкриття відбулося 3 травня 1997 року міністром транспорту, громадських робіт і водного господарства Аннемарі Йорріцма. Дорога складається з двох смуг для A32, двох аварійних смуг і Боккумер Омвей, паралельної дороги для повільного руху. Висота над головою 4,60 метра. Зображення Примітки van der Schot, Jos, J. van Beek, N.M. Ceton-O'Prinsen, G.L. Tan (2003). Bouwdienst Rijkswaterstaat, Utrecht. ISBN 90-77379-01-0.
HVV ODB

HVV ODB is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Den Haag in de provincie Zuid-Holland, opgericht in 1935. Het eerste elftal van de club speelt in de Vierde klasse zaterdag (2022/23). De club heeft sinds 1935 op diverse sportparken in Den Haag gespeeld. Momenteel speelt de club op Sportpark Albarda aan de Albardastraat. Competitieresultaten 2022-heden (zaterdag) Competitieresultaten 1965–2022 (zondag) = Dit seizoen werd stopgezet vanwege de uitbraak van het coronavirus. Er werd voor dit seizoen geen officiële eindstand vastgesteld. Bekende (oud-)trainers Henk den Boer Externe link Officiële website
Purmerplein

Het Purmerplein in Amsterdam-Noord is een plein in het dorp Nieuwendam, dat sinds 1921 tot de gemeente Amsterdam behoort. Het Purmerplein vormt het centrum van Tuindorp Nieuwendam, een uitbreidingswijk met voornamelijk arbeiderswoningen die tussen 1924 en 1934 werd gebouwd onder regie van de Gemeentelijke Woningdienst Amsterdam. Oost-westroute Het Purmerplein maakt deel uit van een doorgaande oost-westroute tussen de Nieuwe Leeuwarderweg en de IJdoornlaan. De Purmerweg en het Purmerplein (dat een onderbreking is van de Purmerweg) kwamen gereed aan het begin van de aanleg van Tuindorp Nieuwendam. De Volendammerweg volgde in de jaren 30, waarmee een alternatieve route ontstond voor de smalle en overbelaste Nieuwendammerdijk richting Zunderdorp, Schellingwoude en andere dorpen in Waterland. Voordat de half hoog gelegen Nieuwe Purmerweg werd geopend in 1970, sloot de Purmerweg bij de Buikslotermeerdijk aan op de Waddendijk. Stedenbouwkundig plan Het stedenbouwkundig plan werd gemaakt door de architect Berend Boeyinga, destijds nog in dienst bij de Gemeentelijke Woningdienst. Het plein is ovaalvormig met knikken. In het midden van het plein bevindt zich een plantsoen waar vroeger een prieel stond. Aan weerszijden van het plein bevinden zich kenmerkende winkels met luifels en poortwoningen. Berend Boeyinga zelf was hiervan ook de architect. De bebouwing is uitgevoerd in de stijl van de Amsterdamse School als laagbouw in een tuindorp. Bijna alle panden rondom het plein zijn nu rijksmonument en worden verhuurd door woningcorporatie Ymere. Kunstwerk Op 13 juni 2015 onthulde Erna Berends namens de bestuurscommissie Stadsdeel Noord een speciaal voor het Purmerplein ontworpen bronzen kunstwerk van Karin Beek, voorstellende een Visvrouw. Het beeld herinnert aan de tijd dat Amsterdam-Noord aan het water lag en er veel draaide om de visvangst, die dan in open manden werd verhandeld. Het is geschonken aan de bewoners van Tuindorp Nieuwendam. Openbaar vervoer Buslijn 35, tot 1966 lijn C en tot 2018 lijn 32, rijdt al sinds 1947 over het plein. Naamgeving De naam van het plein en de weg zijn bij een raadsbesluit van 4 november 1925 vastgesteld en vernoemd naar de droogmakerij de Purmer. Purmerhof Naast het Purmerplein bestaat ook nog het Purmerhof ten noorden van het plein.
Verzorgingsplaats Overbroek

Verzorgingsplaats Overbroek is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de zuidzijde van de A15 Europoort-Bemmel tussen afritten 35 en 36 in de gemeente Neder-Betuwe. Op de verzorgingsplaats is het restaurant De Kers gevestigd. Aan de andere kant van de snelweg ligt verzorgingsplaats Varakker.