NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Leerbroek

Leerbroek ist ein Ort in der Gemeinde Vijfheerenlanden in der Provinz Utrecht, Niederlande. Am 1. Januar 2024 zählte der Ort 1.535 Einwohner. Geschichte Das Dorf Leerbroek wurde um 1025 von Jan van Arkel gegründet. Leerbroek war in der Zeit zwischen dem 1. April 1817, als der Ort von Meerkerk abgetrennt wurde und dem 1. Januar 1986, als er mit sechs anderen Nachbardörfern zu Zederik vereint wurde, eine eigenständige Gemeinde. Weblinks Einzelnachweise
Leerbroek

Leerbroek is a village in the Dutch province of Utrecht. It is a part of the municipality of Vijfheerenlanden, and lies about 9 km (6 mi) northeast of Gorinchem. Leerbroek was a separate municipality between 1817, when it was separated from Meerkerk, and 1986, when it merged with Zederik in the province of South Holland. When Zederik merged into the new municipality Vijfheerenlanden in 2019, it became a part of the province of Utrecht. History The village was first mentioned between 1395 and 1396 as Lederbroec, and means "canal through swampy land". Leerbroek started as a cultivation project in the 12th century. The Dutch Reformed Church dated from the 16th century, but burnt down in 1935. It was rebuilt in 1936. In 1840, it was home to 214 people. Gallery References
Leerbroek

Leerbroek est un village qui fait partie de la commune de Vijfheerenlanden dans la province néerlandaise de Hollande-Méridionale. Le 1er janvier 2004, le village comptait 1 560 habitants. Leerbroek a été une commune indépendante jusqu'au 1er janvier 1986. Elle a fusionné avec Hei- en Boeicop, Ameide, Lexmond, Meerkerk, Nieuwland et Tienhoven pour former la nouvelle commune de Zederik. Portail des Pays-Bas
Leerbroek

Leerbroek is een dorp in de gemeente Vijfheerenlanden, in de Nederlandse provincie Utrecht. Dorp en ommeland telde in 2023 ongeveer 1.545 inwoners en heeft 543 woningen. Naam De naam Leerbroek betekent moeras aan de Leede. De oude waterloop is lang geleden afgedamd en geheel verland. Tussen Leerbroek en Leerdam loopt een weg genaamd 'Recht van Ter Leede'. Geschiedenis Volgens sommigen is Leerbroek omstreeks 1020 gesticht zijn door Jan I van Arkel, die ook de stichter van het naburige dorpje Nieuwland geweest zou zijn. Tussen 1143 en 1303 behoorde de streek tot de Heerlijkheid Ter Leede, daarna tot 1428 het Land van Arkel en vervolgens tot Huis Egmont tot het omstreeks 1560 tot de Nederlanden ging behoren. Bestuur Bij de vorming van de gemeentes op 1 januari 1812 werd Leerbroek onderdeel van de gemeente Meerkerk. Al op 1 april 1817 werd Leerbroek weer zelfstandig. In de decennia voor 1986 werden burgemeesters, gemeentesecretarissen en -ontvangers gedeeld met de toenmalige gemeenten Meerkerk en Nieuwland. Op 1 januari 1986 werd Leerbroek onderdeel van de gemeente Zederik, die per 1 januari 2019 opging in de gemeente Vijfheerenlanden. Door deze wijziging kwam het Zuid-Hollandse dorp in de provincie Utrecht te liggen. Politiek Traditioneel stemt bijna de helft van alle Leerbroekers SGP. Daarnaast hebben ChristenUnie en CDA ook een grote aanhang. Kerk De dorpskerk van Leerbroek is formeel eigendom van de Protestantse Kerk in Nederland. In de praktijk wordt de kerk uitsluitend gebruikt door de lokale Hersteld Hervormde gemeente. Predikant is ds. N. den Ouden. De kerkelijke gemeente heeft circa 1000 leden waarvan ongeveer de helft niet in Leerbroek woont; ze vervult een streekfunctie. De kerkdiensten staan bekend om het langzaam zingen op hele noten. De kerkgemeente is de enige in Leerbroek. Geboren Janie Lever-Brouwer (1893-1979), columnist en kinderboekenschrijver Jan Watse Fokkens (1946), voormalig procureur-generaal bij de Hoge Raad der Nederlanden Zie ook Lijst van burgemeesters van Leerbroek Lijst van rijksmonumenten in Leerbroek Lijst van gemeentelijke monumenten in Leerbroek
Leerbroek

Leerbroek (51° 55′ N, 5° 03′ L) é uma cidade dos Países Baixos, na província de Utrecht. Leerbroek pertence ao município de Vijfheerenlanden, e está situada a 9 km, a nordeste de Gorinchem. Em 2004, a cidade de Leerbroek tinha 1560 habitantes. A área urbana da cidade é de 0.096 km², e tem 197 residências. A área de Leerbroek, que também inclui as partes periféricas da cidade, bem como a zona rural circundante, tem uma população estimada em 980 habitantes. Referências
Лербрук

Лербрук (нід. Leerbroek) — село в нідерландській провінції Утрехт. Входить до муніципалітету Вейфгеренланден. Його площа становить 3,59 км², а населення станом на 2021 рік складало 1 085 осіб. До 1986 року мало статус окремого муніципалітету. Галерея Примітки Посилання Офіційний сайт муніципалітету Вейфгеренланден (нід.)
Nehalennia Stedelijke Scholengemeenschap

Nehalennia Stedelijke Scholengemeenschap, afgekort als Nehalenia SSG, is een openbare scholengemeenschap gevestigd in Middelburg. De gemeenschap bestaat uit twee locaties: de Breeweg (Havo en Vwo) en de Kruisweg (Vmbo en Mavo). Geschiedenis In 1365 begon Nehalennia als de Latijnse School in Middelburg. In 1879 werd deze hernoemd naar Stedelijk Gymnasium Middelburg, als gevolg van een reorganisatieplan. De school gaat in 1972 op in de Stedelijke Scholengemeenschap Middelburg. Na een andere fusie in 1996 kreeg de school de naam "Nehalennia Stedelijke Scholengemeenschap". In 2012 fuseerde het bestuur van Nehalennia en Scheldemond College tot Mondia Scholengroep. Na de fusie hebben de scholen één bestuursraad en toezichtsraad en twee locatiedirecteuren. De fusie was ingang gezet om kosten te besparen, naar aanleiding van een verwachte daling van het aantal leerlingen.
De Baarsjes

De Baarsjes (Dutch pronunciation: [də ˈbaːrɕəs]) is a district (Dutch: wijk) in Amsterdam-West situated west of the city center of Amsterdam, Netherlands. Named after a former hamlet, urban development started in the 1920s. It contains the neighbourhoods Admiralenbuurt, Chassébuurt, Postjesbuurt, and Trompbuurt. Etymology The name comes from the former hamlet De Baarsjes (The Little Perches) that was formed in the 17th century, which in turn derived its name from an inn called De Drie Baarsjes (The Three Little Perches) situated on the eastern border of the present-day district. History Built during the first half of the 20th century along a tram line that brought commuters to the city centre, De Baarsjes was formulated by the architect Hendrik Petrus Berlage who designed the main square Mercatorplein. In 1990, De Baarsjes became a borough (Dutch: stadsdeel) of Amsterdam. As it was mostly built before World War II, it was all built to last so when it came to urban renewal in the 1990s, most buildings were renovated and not razed to the ground. Facades were cleaned, suspicious bars and bordellos were closed and ambitious plans to deal with crime and safety were undertaken. In 2010, the borough of De Baarsjes was merged with Bos en Lommer, Oud-West, and Westerpark into the new borough of Amsterdam-West. Geography The boundaries of De Baarsjes are Jan van Galenstraat in the north, Westerlijk Marktkanaal and Kostverlorenvaart in the east, Surinamestraat and Surinameplein in the south, and Rembrandtpark, Jan Evertsenstraat, and the A10 motorway in the west. The area contains the four neighbourhoods (Dutch: buurten): Trompbuurt in the north, Admiralenbuurt or Mercatorbuurt in the west, Chassébuurt in the east, and Postjesbuurt or Westindische buurt in the south. Heritage sites The district contains seven buildings and on the district boundary is a bridge that have been designated as rijksmonument (national heritage site), all in the architectural style of the Amsterdam School: 4th Crafts School, 1923 Corantijn School, 1923 Jan Maijen School, 1926 Mercatorplein Complex (1), houses and shops, 1927 Mercatorplein Complex (2), houses, 1927 Mercatorplein Complex (3), houses and shops, 1927 Jerusalem Church, 1929 Bridge 382, 1935 References External links De Baarsjes at the municipal website
De Baarsjes

De Baarsjes est l'un des quinze anciens arrondissements de la ville d'Amsterdam, aux Pays-Bas. Depuis 2010, il a été incorporé au nouvellement créé arrondissent d'Amsterdam-West, avec les quartiers d'Oud-West (« Vieil Ouest »), Westerpark et Bos en Lommer. Liens externes Portail d’Amsterdam
SportQube

De SportQube is een sporthal aan de Nijmeegse Rosa de Limastraat. De hal werd geopend in oktober 2018 en herbergt de regionale trainingscentra van de sporten turnen, judo en rugby. De topsporthal was een initiatief van turnclub GTV De Hazenkamp en Top Judo Nijmegen, maar ook diverse amateursportverenigingen hebben zich aangemeld. Externe links Website SportQube
Antoniebrug

De Antoniebrug, vroeger ook wel Anthoniebrug genoemd, is een brug in de Noord-Hollandse stad Haarlem. De brug ligt overspant de Burgwal en ligt in de Antoniestraat. De eerste vermelding van de brug dateert uit 1543, toen nog als Sint Anthonisbrugge. De meest recente brug dateert uit 1905 en is, net zoals de straat waarin hij ligt, vernoemd naar het nabijgelegen Sint Antoniegasthuis.
Zandersbrug

De Zandersbrug is een vaste brug in het centrum van Haarlem. De brug is aangelegd omstreeks 1924 en overspant de Nieuwe Gracht, daar waar deze gracht uitmondt op het Spaarne vlak bij het politiebureau aan de Koudenhorn. De brug verbindt dan ook deze straat met de Hooimarkt. Al eerder lag er op deze plek een brug die de twee zijdes van de Nieuwe Gracht met elkaar verbond. Foto's
Goyerbrug

De Goyerbrug, ook wel de Brug Beusichemseweg genoemd, is een vaste verkeersbrug over het Amsterdam-Rijnkanaal in de Nederlandse provincie Utrecht. De brug ligt ter hoogte van de buurtschap Goyerbrug, op de grens van de gemeenten Houten en Wijk bij Duurstede. De naam van de locatie is ontleend aan het nabijgelegen dorp 't Goy. De brug wordt beheerd door Rijkswaterstaat. Ligging De brug bevindt zich bij kanaalkilometer 48,8 van het Amsterdam-Rijnkanaal. Zij ligt in de Beusichemseweg, die hier het kanaal kruist. De brug vormt een verbinding voor lokaal verkeer tussen de veerpont Culemborg–Schalkwijk over de Lek en de plaatsen Schalkwijk, 't Goy, Werkhoven en Cothen. De brug vervult daarmee een functie in de lokale en regionale bereikbaarheid van het gebied. De fietsstrook aan de oostzijde van de brug is door een vangrail van de rijbaan gescheiden. Geschiedenis De huidige brug is aangelegd tijdens de verbreding en modernisering van het Amsterdam-Rijnkanaal tussen Utrecht en Wijk bij Duurstede, uitgevoerd in de periode 1951–1954. In deze fase werden bestaande kanaaloverspanningen vervangen door vaste liggerbruggen met grotere doorvaarthoogte en -breedte, passend bij de invoering van vaarwegklasse VIb. Op basis van historische luchtfoto’s en projectdocumentatie wordt de bouwperiode van de brug gedateerd op 1952–1954, met 1953 als vermoedelijk opleveringsjaar. Constructie De brug is uitgevoerd als een vaste stalen liggerbrug met betonnen landhoofden en pijlers. De constructie bestaat uit meerdere overspanningen, waarvan de hoofdoverspanning het kanaallichaam kruist. Afmetingen De maatvoering van de brug is vastgelegd in de Legger Rijkswaterstaatswerken. De belangrijkste waarden zijn: Doorvaarthoogte: 9,10 m (normatief boven kanaalpeil) Doorvaartbreedte: 100 m (vrije breedte tussen de pijlers) Totale lengte: ca. 140–160 m Hoofdoverspanning: ca. 70–80 m Wegbreedte: ca. 12–14 m Deze waarden voldoen aan de eisen voor vaarwegklasse VIb. Beheer De brug staat geregistreerd onder de Rijkswaterstaat-kunstwerkcode KWA01553. Het beheer en onderhoud worden uitgevoerd door Rijkswaterstaat Midden-Nederland. Buurtschap Goyerbrug De brug ligt in de buurtschap Goyerbrug, een kleine nederzetting die is ontstaan rond de kruising van de Beusichemseweg met het Amsterdam-Rijnkanaal. De naam verwijst naar het nabijgelegen dorp ''t Goy, dat historisch het centrum vormde van het omliggende agrarische gebied. Voor de aanleg van het Amsterdam-Rijnkanaal (1931–1952) lag op deze locatie een oudere verbinding tussen 't Goy en de oevergebieden langs de Lek. De aanleg en latere verbreding van het kanaal leidden tot de bouw van opeenvolgende bruggen en tot het ontstaan van een kleine cluster van woningen, boerderijen en infrastructuur rond de kanaalkruising. De naam Goyerbrug werd in de loop van de 20e eeuw een vaste topografische aanduiding voor het gebied.
Zorro (gebouw)

Zorro is een gebouw in Amsterdam Nieuw-West. De torenflat ook wel Ecutoren genoemd, is in de periode 1995 tot 1999 gebouwd naar een ontwerp van Tangram Architecten (Bart Mispelblom Beyer en Charlotte ten Dijke). Het Ecuplein waar ze haar naam aan ontleend is een open ruimte in de wijk Middelveldsche Akerpolder. Die open ruimte wordt naar het noorden afgesloten met een 54 meter hoge torenflat met achttien verdiepingen aan woningen. Het geheel is gebouwd op een parkeergarage die zowel onder als half onder en boven het maaiveld is geplaatst, een soort sokkel. In het gebouw bevindt zich tevens een waterkrachtcentrale. Het architectenbureau noemde het gebouw Zorro. Zij zagen een overeenkomst in rechte rug en zwierige mantel. De rechte rug vormt de noordelijke wand, rechthoekig ingedeeld met een bakstenen ruggensteun. De zwierige mantel wordt gevormd door de raampartijen die in een opgaande spiraal van onder naar boven verspringen. Deze toepassing verhult de scheiding tussen verdiepingen, die bij talloze andere flats duidelijk zichtbaar is. Gezien het uiterlijk noemen de architecten het zelf een sculptuur. Tangram ontwierp in dezelfde tijd ook de waterwoningen aan de Schillingdijk eveneens in de Akerpolder.
Bozenmeertje

Het Bozenmeertje is een meer in het veengebied ten zuiden van Zuiderwoude in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het is een van de diepste meren van Waterland. Het meer is via een nauw in het noorden verbonden met de Kerk Ae, en ligt aan het zuiden vast aan de ringvaart van de Belmermeerpolder. Op de zuidoostelijke oever staat er nog een restant van de molen die gebruikt is bij het droogmaken van deze polder, de Belmermeermolen. De ringvaart geeft de mogelijkheid om westelijk naar Broek in Waterland te varen, en oostelijk onder de Aandammerbrug naar de Holysloter Die. Een sloot in het oosten geeft via het water van de Molengouw een andere vaarroute naar Broek in Waterland.
Offshore-Windpark Hollandse Kust Noord

Der Windpark Hollandse Kust Noord ist ein Offshore-Windpark (52° 37′ N, 4° 12′ O) 18,5 km westlich der Küstenstadt Egmond (Nordholland). Der Park umschließt den 2008 gebauten Offshore-Windpark Prinses Amalia und grenzt an den 2007 errichteten Offshore-Windpark Egmond aan Zee. Im Jahr 2020 erhielt CrossWind, ein Konsortium aus Shell und Eneco, die Genehmigung zum Bau des Parks (ohne Subventionen). 69 Windräder vom Typ Siemens Gamesa SG 11.0-200 DD mit je 11 MW Nennleistung und 200 m Rotordurchmesser wurden aufgestellt, insgesamt also eine installierte Leistung von 759 MW. Die Gründungen bestehen aus Monopiles. Die erste wurde am 17. Oktober 2022 in den Meeresboden gerammt, die letzte am 9. Februar 2023. Die erste Windkraftanlage wurde am 15. April 2023 auf seiner Gründung befestigt. Am 19. Juni lieferte der Windpark seine erste Megawattstunde an elektrischer Energie ins Netz. Am 19. Oktober 2023 wurde die letzte Windkraftanlage montiert. Zusätzlich zu den Windkraftanlagen soll noch eine schwimmende Photovoltaikanlage für Strom sorgen. Die Inbetriebnahme erfolgte am 20. Dezember 2023, wie Ende 2022 und Oktober 2023 geplant. Crosswind rechnet mit einer jährlich produzierten Strommenge von mindestens 3,3 TWh. Diese kann rechnerisch den Bedarf von 1 Million Haushalten decken, was 2,8 % des niederländischen Strombedarfs entspräche.[veraltet] Siehe auch Liste der Offshore-Windparks Liste der Offshore-Windparks in den Niederlanden Weblinks www.crosswindhkn.nl – Homepage (englisch, niederländisch) Einzelnachweise
Hollandse Kust Noord Offshore Wind Farm

Hollandse Kust Noord Wind Farm (officially Hollandse Kust (Noord) Wind Farm Zone) is an offshore wind farm in the Dutch part of the North sea. The wind farm zone consists of a single site. The farm will consist of 69 wind turbines with a capacity of 11 MW each and will have a total output of 759 MW. Construction on the farm started in October 2022. The last of the monopile foundation was installed in February 2023 and the first wind turbine was installed in April 2023. The farm was originally expected to be fully operational by the end of 2023. The final turbine was installed in October 2023, and final operational notification was granted in June 2024. See also List of Offshore Wind Farms List of offshore wind farms in the North Sea List of offshore wind farms in the Netherlands Wind power in the Netherlands Renewable energy in the Netherlands References
Windpark Hollandse Kust Noord

Windpark Hollandse Kust Noord is een windmolenpark 18,5 kilometer uit de kust van Noord-Holland. Het park ligt ten noorden van het al bestaande Prinses Amaliawindpark (operationeel in 2008) en ten westen van het Windpark Egmond aan Zee (2007). In 2020 won CrossWind, een consortium van Shell en Eneco, de vergunning om het park (zonder subsidie) aan te leggen. Het park op 18,5 kilometer uit de kust ter hoogte van Egmond aan Zee is gevormd door 69 windturbines van elk 11 megawatt (MW), goed voor een totaal vermogen van 759 MW. De turbines werden geleverd door Siemens Gamesa en zijn van het type SG 11.0-200 DD, met een rotordiameter van 200 meter. Een productie van minstens 3,3 TWh per jaar is gepland. Aannemer Van Oord legde het park aan. In april 2023 werd de eerste van de 69 windturbines geplaatst. De aansluiting van het windpark op het hoogspanningsnet werd verzorgd door netbeheerder TenneT. Het park begon in de zomer 2023 de eerste stroom te leveren aan het Nederlandse net. Op 20 december 2023 werd het park officieel in gebruik genomen.
Winkelcentrum De Mheen

De Mheen is een grotendeels overdekt wijkwinkelcentrum in Apeldoorn. De straatnaam heet 'Korianderplein'. Het winkelcentrum werd gebouwd in de jaren 1970. Het is gelegen vlak naast het Mheenpark in de buurt De Mheen in de wijk Zevenhuizen. In 2002 en 2010 is het winkelcentrum gerenoveerd.
Cuypershuisje

Het Cuypershuisje is een gebouw in de Nederlandse gemeente Valkenburg aan de Geul in Zuid-Limburg. Het bouwwerk staat in het Polferbos bovenop de helling van de Cauberg in de overgang van het Plateau van Margraten naar het Geuldal aan de westkant van Valkenburg in Plenkert. Ter plaatse duikt het plateau een aantal meter steil naar beneden. Binnen 50 meter naar het noorden liggen onderaan de helling de Vuursteenmijnen van Valkenburg, naar het noordwesten liggen de ingangen van de Romeinse Katakomben en naar het zuidwesten bevinden zich vijf bunkers uit de Tweede Wereldoorlog. Geschiedenis Rond 1908 vatte Jan Diepen, woonachtig in de Villa Alpha, het plan op om in de Heidegroeve onder zijn landgoed een kopie aan te leggen van een aantal Catacomben van Rome. Na in 1909 een reis naar Rome gemaakt te hebben, ging men in Valkenburg aan de slag met de aanleg van de ondergrondse catacomben met ondersteuning van Pierre Cuypers. Naast de aanleg van de ondergrondse werken, werden er ook enkele bovengrondse werken opgetrokken. Een daarvan is het Cuypershuisje, dat niet door Cuypers werd ontworpen, maar wel exact nagetekend zoals het er in Rome uit zag. In juli 1910 werd het eerste deel van het Romeinse Katakomben geopend voor het publiek. Met deze opening werd het Cuypershuisje in gebruik genomen als toegangsgebouw. Het gebouw stond toen in het landgoedpark van de familie Diepen. In die tijd liep er vanaf de Plenkertstraat een pad omhoog naar het Cuypershuisje. Na een restauratie werd op 24 oktober 2012 het Cuypershuisje heropend. De restauratie werd financieel mogelijk gemaakt door de provincie Limburg en de gemeente Valkenburg aan de Geul. Op 11 juni 2016 raakte het dak van het Cuypershuisje zwaar beschadigd doordat drie jongens zware stenen op het dak van het Cuypershuisje gooiden die door het dak heen gingen. Een medewerker van het museum raakte hierdoor gewond. Gebouw Het gebouw is een exacte kopie van het toegangsgebouw dat toegang gaf tot de Catacombe van Marcus en Marcellianus in Rome. Het gebouw is opgetrokken in Limburgse mergel op een rechthoekig grondplan en wordt gedekt door een zadeldak. Onder het dak bevindt zich in de voorgevel een fronton. Boven de ingang is een rechthoekig kader aangebracht met daarin de tekst: SELECTA E COEMETERIIS ROMANIS(Een selectie uit de Romeinse catacomben) Vanuit het Cuypershuisje daalt men via een trap van 80 treden af in het rotsmassief, uitkomende in het catacombecomplex. Zie ook Lijst van projecten van Pierre Cuypers
Vierkant eiland in de plas

Vierkant eiland in de plas is een groot monumentaal kunstwerk gemaakt door kunstenaar Frans de Wit (Leiden, 1942-2004). Het kunstwerk staat in de Nederlandse stad Rotterdam, in de wijk Prinsenland. Het markeert het historisch laagste punt van Nederland, wat ruim 7 meter onder NAP ligt. Het kunstwerk is onthuld op 2 oktober 1996. Beschrijving Het is een kunstmatig eiland van 52 × 52 meter, bestaande uit een diepe betonnen schaal met een diameter van 28,5 meter op een vierkante basis, met rondom oplopende balken die 7,15 meter boven de waterspiegel uitsteken en op ongeveer gelijke hoogte uitkomen van het NAP. Het eiland is met twee brugdelen verbonden met de oevers. Binnen de architectuur vertegenwoordigt het vierkante eiland het klassieke vraagstuk om te komen van vierkant naar cirkel. Zie ook Laagste punt van Nederland Fotogalerij
Hengst (zandplaat)

De Hengst is een geheel bestaande uit drie zandplaten dat gelegen is ten noordoosten van Texel en ten zuiden van Vlieland, twee Nederlandse Waddeneilanden die in het westelijke deel van de Waddenzee liggen. De Hengst bestaat uit de zandplaat Hengst zelf, die het grootste deel van het gebied beslaat, de Steenplaat, die een langwerpige zandplaat in het noordwesten van het gebied vormt, en de Ballastplaat, die in het zuiden ervan ligt. Locatie De Hengst ligt pal ten oosten van het Eierlandse Gat, het zeegat dat Texel en Vlieland scheidt. De Hengst wordt van de kust gescheiden door twee diepe vaargeulen en is dus niet met wadlopen vanaf Texel of Vlieland te betreden. In het noorden ligt de Kolk, die onder Vlieland stroomt, en in het zuiden ligt de Vogelzwin. De Hengst grenst in het oosten aan de Waardgronden, waar de vaargeulen naartoe stromen. Dit is het wantij van Vlieland, dat net zoals de Hengst bij laag water grotendeels boven het wateroppervlakte ligt. Bestuurlijk gezien valt het gebied zowel onder de gemeente Vlieland (provincie Friesland) alsook onder de gemeente Texel (provincie Noord-Holland). Natuur Anno 1992 werd de oppervlaktegrootte van het gebied geschat op ongeveer 1.650 hectare (16,5 km2). In 2020 was dit 19,65 km2. Een gedeelte van de noordelijke kust van de Hengst is aangewezen als zeehondenreservaat. Tussen 15 mei en 1 september is het daarom verboden om het gebied te betreden. De grijze zeehond komt sinds ongeveer het jaar 2000 op Hengst voor. Daarnaast is de Hengst in z'n geheel een stiltegebied. De Hengst is behalve voor zeehonden ook een belangrijk gebied voor verschillende vogelsoorten, waaronder bonte strandlopers, wulpen, kanoetstrandlopers, en zilvermeeuwen. Omdat de Hengst zoals veel andere wadplaten ook bij hoog water onderloopt, wordt hier onder andere naar kokkels gevist. Een smalle strook land tussen Vlieland en Texel blijft bij gemiddeld hoogwater droog.