NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Deurnsche Peel & Mariapeel

Deurnsche Peel & Mariapeel is een Nederlands Natura2000-gebied (classificatie: Hoogvenen, nummer 139) in de provincies Noord-Brabant en Limburg. Het gebied ligt in de gemeenten Deurne, Horst aan de Maas, Sevenum en Venray en is onderdeel van de Verheven Peel. Het Natura2000-gebied bestaat uit drie deelgebieden: Deurnsche Peel, Mariapeel en het Grauwveen. Samen met het Nationaal Park De Groote Peel zijn het overblijfselen van wat eens een uitgestrekt oerlandschap was van levend hoogveen. De oppervlakte van het gehele Natura2000-gebied is 2736 ha en wordt beheerd door Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten en particulieren. Important Bird Area Het gebied is aangewezen als Important Bird Area door BirdLife International vanwege het belang voor significante populaties van de kraanvogel. Externe links Natura 2000 Gebiedendatabase
Deurnsche Peel & Mariapeel

Deurnsche Peel & Mariapeel este o arie protejată (arie specială de conservare — SAC, sit de importanță comunitară — SCI, arie de protecție specială avifaunistică — SPA) din Țările de Jos întinsă pe o suprafață de 2.734 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Deurnsche Peel & Mariapeel este situat la coordonatele 51.4165°N 5.8849°E﻿ ()51.4165; 5.8849. Înființare Situl Deurnsche Peel & Mariapeel a fost declarat arie de protecție specială avifaunistică în octombrie 1986 pentru a proteja 9 specii de animale. Alte tipuri de protecție: sit de importanță comunitară (în decembrie 1996) arie specială de conservare (în septembrie 2009) Biodiversitate Situată în ecoregiunea atlantică, aria protejată conține 3 habitate naturale: Pajiști uscate europene, Turbării active, Mlaștini oligotrofe degradate, capabile încă de regenerare naturală. La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate: păsări (7): gârliță mare (Anser albifrons), gâscă de semănătură (Anser fabalis), caprimulg (Caprimulgus europaeus), cocor (Grus grus), gușă albastră (Luscinia svecica), mărăcinar negru (Saxicola torquatus), corcodel mic (Tachybaptus ruficollis) pești (2): zvârluga (Cobitis taenia), boarță (Rhodeus amarus) Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Țările de Jos
Diemen-Noord

Diemen-Noord is de tegenwoordige benaming voor het noordelijke deel van Diemen. Het grenst in het Noorden aan het Amsterdam-Rijnkanaal, in het Zuiden aan Diemen-Centrum en in het Oosten en het Westen aan de Amsterdamse wijken Driemond en Watergraafsmeer. De wijk werd gebouwd eind jaren 1980, begin jaren 1990 en heeft een winkelcentrum. Van oudsher loopt de Oud-Diemerlaan dwars door de wijk. Het is een smalle oude weg met klinkerbestrating waarbij de oorspronkelijke bebouwing en straatmeubilair gehandhaafd zijn met aan weerszijden de nieuwbouw. Voorheen bestond Diemen-Noord voornamelijk uit weiland. In de wijk bevinden zich vooral appartementen en eengezinswoningen in de duurdere prijsklasse, zowel koop als huur. Ligging De wijk Diemen-Noord ligt grotendeels tussen A10, het Amsterdam Rijnkanaal, Driemond en de A1. Aan de noordzijde van het Amsterdam Rijnkanaal ligt het Diemerpark met daarachter IJburg. Hoewel de wijk een eigen postcodenummer (1113) heeft is het geen afzonderlijke woonplaats, maar deel van de woonplaats Diemen. Onderstaande tabel geeft de buurtindeling met kentallen volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek (2008): Verkeer De woonbuurten in Diemen-Noord zijn 30 km-zones. In de wijk liggen ook woonerven. GVB buslijn 44 rijdt door de wijk en verbindt de uiterste Oostelijke punt van Diemen-Noord met station Diemen, Diemen-Centrum, en Diemen-Zuid met station Amsterdam Bijlmer ArenA
Dorpskerk (Leidschendam)

De Dorpskerk, bijgenaamd De Peperbus, is een achtzijdige koepelkerk aan de Delftsekade bij het historische centrum van de Nederlandse plaats Leidschendam. Gebouw Na zeven jaar bouwen werd de kerk in 1653 in gebruik genomen. Architect was Arent van 's-Gravesande, bekend geworden in 1636 na de bouw van het huidige Haags Historisch Museum. De achtkantige kerk kreeg een halfronde koepel en een klokkenstoel met koepeltje. De hoogheemraadschappen Delfland en Rijnland en de steden Delft, Dordrecht, Gouda, Haarlem en Leiden schonken ieder een gebrandschilderd raam. In 1693 brandde de kerk af. Hij werd in dezelfde stijl door Jacob Roman herbouwd, gefinancierd door onder meer loterijgelden. In 1865 veranderde het uiterlijk van de kerk, Tijdens een restauratie werd het koepeldak van de kerk en het kleine koepeltje van de klokkenstoel vervangen door een schuine kap, waardoor de kerk aanzienlijk hoger werd. De ingang van de kerk kreeg een uitwendig portaal. Interieur Het interieur van de kerk is sober en intiem door de achtzijdige vorm. De preekstoel en de herenbank dateren uit 1893, toen de kerk na de brand herbouwd werd. Orgel Het eerste orgel was gemaakt door Louwer. Vermoedelijk was het orgel een schenking, want in de archieven van de kerk is alleen terug te vinden dat bij de in gebruikname op 30 maart 1807 een borrel werd geschonken. Voordien werd er gezongen met een voorzanger. In 1845 werd het eerste orgel vervangen door een kabinetorgel, dat de Hervormde Gemeente voor 750 gulden kocht was bij pianomaker Van Ray in de Amsterdamse Kalverstraat. Het was een orgel uit 1793. In 1865 schonk prinses Marianne de gemeente 150 gulden om de houten frontpijpen te laten vervangen door tinnen frontpijpen. In 1896 werd door Van Gelder voor 1600 gulden een nieuw orgel geplaatst.
Döttinkrade

Döttinkrade (of Döttenkrö) is een loofbos aan de Ratumse Beek ten noordoosten van Winterswijk in de Nederlandse provincie Gelderland. Het is tevens (naast negentien andere gebieden) onderdeel van het in 2005 door de Nederlandse overheid uitgeroepen Nationaal Landschap Winterswijk, een gebied van totaal bijna 22.000 hectare groot. Achtergrond Vereniging Natuurmonumenten heeft in het productiebos van fijnspar en lariks open plekken gecreëerd zodat daar licht op de bodem kan vallen waardoor een natuurrijker bos ontstaat. Ook werd in samenwerking met het waterschap Rijn en IJssel in 2003 de oorspronkelijke meanderende loop van de Ratumse Beek hersteld. De Ratumse Beek verbindt Döttinkrade met het aangrenzende Bönnink. In de 20e eeuw was de beek op een aantal plaatsen gekanaliseerd om het water versneld af te kunnen voeren. Wat gunstig was voor de landbouw, was minder gunstig voor de natuur. Het vochtige beekdal droogde daardoor uit en bijzondere planten verdwenen. Nu het beekdal weer natter is geworden en keert de oorspronkelijke vegetatie langzaam terug. Flora en fauna Onder het loof van het Döttinkrade staan veel bijzondere planten en struiken. Er is een struiklaag van zoete kers en mispel. Langs de beek staan klein heksenkruid, slanke sleutelbloem en ruig klokje. In het vogelrijke eikenbos op de hoger gelegen zandgronden groeien echte guldenroede en adelaarsvaren. In de herstelde beekloop zijn beekprik en beekschaatsenrijder weer aangetroffen.
Drents-Friese Wold & Leggelderveld

De Drents-Friese Wold & Leggelderveld is één Nederlands Natura 2000-gebied met de classificatie 'hogere zandgronden' (gebiedsnummer 27). Het gebied bestaat uit het Nationaal Park Drents-Friese Wold plus het Leggelderveld die elk op een eigen pagina zijn beschreven. De gebieden liggen in de provincies Drenthe (grotendeels) en Friesland, in de buurt van de gemeenten Midden-Drenthe, Ooststellingwerf, Westerveld. Drents-Friese Wold & Leggelderveld' hebben geen directe aangrenzende Natura 2000-gebieden. Het Drents-Friese Wold vormt een afwisselend landschap met naaldbossen, stuifzanden, heidevelden, jeneverbesstruwelen, heischrale graslanden, zwak gebufferde vennen en loofbossen. Het stuifzand komt vooral voor op het Aekingerzand. In Berkenheuvel komen uitgestrekte kraaiheidebegroeiingen voor. Het Doldersummerveld en het Wapserzand zijn twee grote heideterreinen met vochtige en natte heide met vennetjes. Het Leggelderveld bestaat uit natte heiden, pioniervegetatie met snavelbiezen en heischraal grasland. Important Bird Area Het gebied is aangewezen als Important Bird Area door BirdLife International vanwege het belang voor significante populaties van de boomleeuwerik, grauwe klauwier, wespendief en zwarte specht. Externe link Uitgebreide gebiedsbeschrijving Drents-Friese Wold & Leggelderveld: Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit[dode link] Zie ook Natura 2000 Lijst van Natura 2000-gebieden in Nederland
Drents-Friese Wold & Leggelderveld

Drents-Friese Wold & Leggelderveld este o arie protejată (arie de protecție specială avifaunistică — SPA) din Țările de Jos întinsă pe o suprafață de 6.806 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Drents-Friese Wold & Leggelderveld este situat la coordonatele 52.9005°N 6.2999°E﻿ ()52.9005; 6.2999. Înființare Situl Drents-Friese Wold & Leggelderveld a fost declarat arie de protecție specială avifaunistică în martie 2000 pentru a proteja 9 specii de animale. Biodiversitate Situată în ecoregiunea atlantică, aria protejată nu include niciun habitat protejat. La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate de păsări (9): ciocănitoare neagră (Dryocopus martius), capîntortură (Jynx torquilla), sfrâncioc roșiatic (Lanius collurio), ciocârlie de pădure (Lullula arborea), pietrar sur (Oenanthe oenanthe), viespar (Pernis apivorus), mărăcinar (Saxicola rubetra), mărăcinar negru (Saxicola torquatus), corcodel mic (Tachybaptus ruficollis). Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Țările de Jos
Duinen Goeree & Kwade Hoek

Das Fauna-Flora-Habitat-Gebiet Duinen Goeree & Kwade Hoek liegt im Westen der Insel Goeree-Overflakkee um die Ortschaften Ouddorp und Goedereede in der niederländischen Provinz Zuid-Holland. Das 16,2 km² große Schutzgebiet gehört zum europäischen Schutzgebietsnetz Natura 2000. Es umfasst die Dünenlandschaft an der Westküste der Insel sowie einen Teil des vorgelagerten Wattenmeeres. Vorherrschende Lebensraumtypen sind Graudünen und Braundünen mit Sanddorn. Das FFH-Gebiet überschneidet sich teilweise mit dem gleichnamigen Vogelschutzgebiet und grenzt im Norden und Westen unmittelbar an das FFH- und Vogelschutzgebiet Voordelta und im Osten an das FFH- und Vogelschutzgebiet Haringvliet. Das Gebiet wurde im Jahr 1998 FFH-Gebiet vorgeschlagen. 2004 erfolgte die Bestätigung als Gebiet gemeinschaftlicher Bedeutung (SCI) und 2008 die Ausweisung als Besonderes Erhaltungsgebiet (SAC). Schutzzweck Lebensraumtypen Folgende Lebensraumtypen nach Anhang I der FFH-Richtlinie kommen im Gebiet vor; prioritäre Lebensraumtypen sind mit * gekennzeichnet: Arteninventar Folgende Arten von gemeinschaftlichem Interesse sind für das Gebiet gemeldet (Prioritäre Arten sind mit * gekennzeichnet): Siehe auch Liste der FFH-Gebiete in den Niederlanden Weblinks Standarddatenbogen für das FFH-Gebiet Bakkeveense Duinen Goeree & Kwade Hoek
Duinen Goeree & Kwade Hoek

Duinen Goeree & Kwade Hoek is een Natura 2000-gebied (gebiedsnummer 101) in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, met de classificatie 'duinen'. Het gebied Duinen Goeree & Kwade Hoek omvat een aantal duingebieden aan de noordwestkant van Goeree en de aan de zeezijde gelegen Kwade Hoek. Important Bird Area De duinen zijn aangewezen als Important Bird Area door BirdLife International vanwege het belang voor significante populaties van de kluut, lepelaar, rosse grutto en strandplevier. Externe link Natura 2000
Duinen Goeree & Kwade Hoek

Duinen Goeree & Kwade Hoek este o arie protejată (arie de protecție specială avifaunistică — SPA) din Țările de Jos întinsă pe o suprafață de 826 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Duinen Goeree & Kwade Hoek este situat la coordonatele 51.8407°N 3.9932°E﻿ ()51.8407; 3.9932. Înființare Situl Duinen Goeree & Kwade Hoek a fost declarat arie de protecție specială avifaunistică în noiembrie 1994 pentru a proteja 19 specii de animale. Biodiversitate Situată în ecoregiunea atlantică, aria protejată nu include niciun habitat protejat. La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate de păsări (19): rață sulițar (Anas acuta), rață lingurar (Anas clypeata), rață pitică (Anas crecca), gâscă cenușie (Anser anser), Branta leucopsis, Calidris alba, fugaci de țărm (Calidris alpina), prundăraș de sărătură (Charadrius alexandrinus), prundaș gulerat mare (Charadrius hiaticula), scoicar (Haematopus ostralegus), sitar de mal nordic (Limosa lapponica), culic mare (Numenius arquata), cormoran mare (Phalacrocorax carbo), lopătar (Platalea leucorodia), ploier argintiu (Pluvialis squatarola), corcodel mare (Podiceps cristatus), ciocântors (Recurvirostra avosetta), călifar alb (Tadorna tadorna), fluierarul cu picioare roșii (Tringa totanus). Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Țările de Jos
Dunnenbos

Het Dunnenbos, ook geschreven als Dunnenbosch, is een bosgebied in de gemeente Gulpen-Wittem in de Nederlandse provincie Limburg. Het hellingbos ligt ten noordwesten van Mechelen, ten zuidwesten van Partij-Wittem, ten zuidoosten van Gulpen en ten oosten van Berghem. Het ligt op een noordelijke uitloper van het Plateau van Crapoel dat in het noordwesten nog een uitloper heeft met de Gulperberg. Tussen beide uitlopers ligt een droogdal. Het Dunnenbos ligt op de oostelijke helling van het dal, op de westelijke helling van de uitloper. Het bos is aangewezen als Natura 2000-gebied en maakt als zodanig deel uit van het grotere Natura 2000-gebied Geuldal. Ten zuidwesten ligt aan de overzijde van een smalle akker het Wagelerbos. Het Dunnenbos is deel van een nagenoeg aaneengesloten bosgebied dat van noord naar zuid doorloopt tot in België. Aan de zuidzijde gaat het bos achtereenvolgens over in het Schweibergerbos, het Kruisbosch, De Molt, het Onderste Bosch, het Bovenste Bosch, het Bois de Beusdael en het Bois de Laschet. Het bosgebied is niet geheel aaneengesloten door golfbanen bij de buurtschap Landsrade, de weg tussen de dorpen Slenaken en Epen en de weg tussen de dorpen Teuven en Sippenaeken. Het bosgebied eindigt ten noordwesten van de Belgische plaats Hombourg. Moordkruis In het Dunnenbos, waar het al overgaat in het Schweibergerbos, staat tussen de bomen een moordkruis. Het gietijzeren kruis met corpus ligt verscholen in het bos op 10 meter van het oostelijke pad waar een smal paadje heen voert, op de coördinaten . De tekst op het kruis luidt: Ter nagedachtenis aan de Eerw Pater F.P. Capucijner, te Hoogcruts Hier vermoord in het * Jaar 1753. * Mens bid niet alleen tot God in nood, Maar dank Hem voor uw dagelijks brood. Het Klooster van Hoogcruts was in die tijd geen Capucijner klooster, maar een Sepulchrijnen klooster. Waarschijnlijk was F.P. onderweg naar huis, het Capucijner Klooster te Wittem, na een bezoek aan de kanunniken te Hoogcruts.
Ecopark Waalwijk

Het Ecopark gelegen in Waalwijk is een installatie voor opwekking van duurzame energie. De drie verschillende onderdelen zijn een windmolenpark (van vijf keer 1,5 MW = 7,5 MW), een zonnecentrale (673 kWp) en een stortgasinstallatie (234 kW). Externe links Eneco Ecopark Waalwijk Polder PV
Eemmeer & Gooimeer Zuidoever

Eemmeer & Gooimeer Zuidoever is een Natura 2000-gebied (gebiedsnummer 77, classificatie Meren en Moerassen). Er zijn twee stukken, te weten oostelijk het Eemmeer in het Eemmeer en westelijk het Gooimeer Zuidoever in het Gooimeer. Het gebied met een oppervlakte van 1584 ha is verdeeld over de gemeenten Almere, Blaricum, Bunschoten, Eemnes, Gooise Meren en Zeewolde. Het Eemmeer en Gooimeer ontstonden als overblijfselen van de voormalige Zuiderzee toen het zuidelijke deel van Flevoland werd drooggelegd in 1968. Externe links Uitgebreide gebiedsbeschrijving: Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit Actuele informatie Eemmeer - Rijkswaterstaat Actuele informatie Gooimeer - Rijkswaterstaat Zie ook Natura 2000 Lijst van Natura 2000-gebieden in Nederland Eemmeer Gooimeer
Eemmeer & Gooimeer Zuidoever

Eemmeer & Gooimeer Zuidoever este o arie protejată (arie de protecție specială avifaunistică — SPA) din Țările de Jos întinsă pe o suprafață de 1.584 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Eemmeer & Gooimeer Zuidoever este situat la coordonatele 52.2846°N 5.3263°E﻿ ()52.2846; 5.3263. Înființare Situl Eemmeer & Gooimeer Zuidoever a fost declarat arie de protecție specială avifaunistică în noiembrie 1994 pentru a proteja 12 specii de animale. Biodiversitate Situată în ecoregiunea atlantică, aria protejată nu include niciun habitat protejat. La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate de păsări (12): rață lingurar (Anas clypeata), rață fluierătoare (Anas penelope), rață pestriță (Anas strepera), gâscă cenușie (Anser anser), rață-cu-cap-castaniu (Aythya ferina), rața moțată (Aythya fuligula), Cygnus columbianus bewickii, lișiță (Fulica atra), ferestraș mic (Mergus albellus), cormoran mare (Phalacrocorax carbo), corcodel mare (Podiceps cristatus), chiră de baltă (Sterna hirundo). Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Țările de Jos
Elektriciteitscentrale Veenhuizen

De Elektriciteitscentrale Veenhuizen is in 1909 gebouwd in opdracht van het Ministerie van Justitie naar een ontwerp van architect W.C. Metzelaar. De sinds 1912 opgewekte elektriciteit diende in de eerste plaats voor de verschillende werkplaatsen die deel uitmaakten van het Tweede Gesticht van het gevangeniscomplex te Veenhuizen. De centrale werd vanaf november 1927 alleen nog gebruikt als noodstroomvoorziening. Vanaf 1953 werd de centrale buiten werking gesteld, maar doordat de machines regelmatig 'getornd', dat wil zeggen handmatig werden rondgedraaid, bleven ze in redelijke staat bewaard. Na een uitgebreide renovatie van gebouw en motoren worden sinds 2011 weer demonstraties van de werkende centrale gegeven. De elektriciteitscentrale met bijbehorende inrichting is aangemerkt als rijksmonument en maakt nu deel uit van het Gevangenismuseum. Gebouw Het sobere en functionele gebouw werd in 1909 gerealiseerd naar een ontwerp van architect W.C. Metzelaar, die ook verantwoordelijk is voor veel andere gebouwen in Veenhuizen. Het gebouw sluit aan bij de bebouwingsschaal van 'De Werf', met een zestal werkplaatsen: de smederij, de kuiperij, de klompenmakerij, de mandenmakerij, de houtzagerij, de timmermanswerkplaats en de wagenmakerij / meubelmakerij. Oorspronkelijk was de elektriciteitscentrale maar half zo groot als tegenwoordig, maar al in 1919 werd een tweede machinehal toegevoegd. Het gebouw is opgetrokken uit baksteen op een rechthoekige plattegrond onder twee parallelle zadeldaken. Het rechter gedeelte is in 1919 in identieke stijl aangebouwd. Opvallend zijn de in marmer vervatte controlepanelen met aan de achterzijde (in een apart vertrek) geplaatste zekeringkasten met toebehoren. Bij de renovatie van de machinelokalen zijn sporen van de oude muurschilderingen teruggevonden. Die zijn opnieuw aangebracht. Motoren In de centrale stond een turfgasgenerator waarin turf en houtafval werd vergast. 'Verpleegden' zorgden - eerst alleen overdag, later ook 's avonds en 's nachts - voor de aanvoer van de honderden kilo's turf die nodig waren om de motoren te laten draaien. Ze gebruikten rieten manden om de turf op te halen uit de dekschuiten die naast de elektriciteitscentrale konden aanleggen. De eerste motor was een 50 PK zuiggasmotor van het merk Crossley. In 1919 volgde de uitbreiding met een tweede turfgasgenerator en een 100 PK Crossley zuiggasmotor. In 1934 werd de 50 PK Crossley vervangen door een van de Zuiderzeewerken afkomstige tweedehands 150 PK Kromhout dieselmotor. Deze was gekoppeld aan een 100 kW Smit Slikkerveer generator. Afbeeldingen
Entrepothaven (Rotterdam)

De Entrepothaven is een jachthaven in Rotterdam. Van oorsprong was het een overslaghaven. Eind negentiende eeuw werd op Feijenoord een aantal nieuwe havens gegraven wegens de sterke toename van de handel. De Entrepothaven en de Binnenhaven werden samen met het Entrepotgebouw en het Poortgebouw gerealiseerd door de handelmaatschappij van Lodewijk Pincoffs: de Rotterdamsche Handelsvereeniging (RHV). Het Entrepotgebouw 'De Vijf Werelddelen' dateert uit 1879 en huisvestte pakhuizen die werden gebruikt voor de opslag van koffie, thee, suiker en specerijen. Het bestaat nu uit luxe appartementen, restaurants, winkels en een wereldsupermarkt, de havens zijn jachthaven geworden, City Marina Rotterdam. De handel is naar het westen, de Botlek en Maasvlakte verschoven.
Luchtmeetstation Nieuwendammerdijk

Het Luchtmeetstation Nieuwendammerdijk in Amsterdam is een meetstation aan de Nieuwendammerdijk in Amsterdam-Noord. Die Nieuwendammerdijk is al eeuwenoud de waterkering die het dorp Nieuwendam beschermt tegen het water van het IJ. De dijk is volgebouwd met dijkwoninkjes, waarvan een aantal gemeentelijk dan wel rijksmonument is. Ter hoogte van rijksmonument Nieuwendijk 421 ligt een grasveld en voormalig haventje. In dat grasveld stond in de 21e eeuw een onbestemd gebouwtje, aan de buitenzijde met trespa afgewerkt, waarvan bijna niemand (meer) wist waartoe het diende. Buurtbewoner en architect Christopher de Vries ging op onderzoek uit en kwam er achter dat het een meetstation voor luchtkwaliteit was van de GGD Amsterdam. Zijn onderzoek vond plaats in de tijd dat er een discussie plaatsvond over uitbreiding van het elektriciteitsnet met nieuwe transformatorhuisje(s) als gevolg. Maar niemand wil een dergelijk gebouwtje voor zijn of haar deur hebben. Ook de Vereniging Vrienden van de Amsterdamse Binnenstad roerde zich in die discussie. Zelf zei hij dat je van mensen niet kunt verlangen interesse te hebben in dat soort stations als diezelfde stations het blikveld van de kijker verpesten. De Vries kwam daarom met een voorstel een station onder architectuur te plaatsen. Het ontwerp kwam van "Bureau Rademacher de Vries Architecten”. Er werd een budget van 100.000 euro vrijgemaakt uit de regeling Prijsvraag Cultuurfonds Parels in de openbare ruimte. De Vries kwam met een ontwerp dat hij naar eigen zeggen baseerde op de antieke windwijzer Toren van de winden in Athene; beide gebouwen zijn achthoekig. Hij gaf het, wellicht hopend op vervolgopdrachten, de titel Anemoi (geesten van hevige winden) mee. De Vries, GGD en gemeente vonden bovendien dat via dit nieuwe station de omwonenden meer betrokken raakten bij de metingen en resultaten; de resultaten zijn vrijwel direct afleesbaar en toegankelijk. De Vries liet het gebouwtje ook als signaalhouder inrichten. Bij het testen van de luchtkwaliteit straalt het licht uit in kleuren die die kwaliteit weergeven (van paars voor zeer slecht tot blauw voor uitstekend). De meting wordt hier beïnvloed door de vele houtkachels die nog dienstdoen aan de Nieuwendammerdijk. Amsterdam wil net als andere gemeenten daarvan af, maar kan niet afdwingen. De omgeving van de Nieuwendammerdijk is op zichzelf zelden windvrij, maar kachels en ook de industrie in het gebied zorgen bij windstilte toch voor een aanmerkelijke vervuiling. Plaatsing van het nieuwe huisje zwengelde de plaatselijke discussie aan of één zo’n station wel voldoende is voor de wijken in Amsterdam-Noord waar nog industrie is gevestigd.