NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Walfriduskerk (Bedum)

De Walfriduskerk in Bedum is een van de oudste kerken in de provincie Groningen. Het oudste deel van de kerk stamt uit de 11e eeuw. De kerk werd gesticht als bedevaartskerk voor de heilige Walfridus, die in Bedum zou hebben geleefd en door de Noormannen zou zijn vermoord. Oorspronkelijk was de kerk gewijd aan Maria en Paulus door de bisschop van Münster, maar al snel werd Walfridus zelf de beschermheilige van de kerk. Beschrijving Opvallend aan de kerk is de scheve 11e-eeuwse kerktoren in romaanse stijl met een rombisch dak. Deze toren staat schever dan de Toren van Pisa: hij hangt 4,18 graden uit het lood versus de 3,99 van Pisa. Het is de op een na scheefste toren van Nederland. Oorspronkelijk werd bij of boven het graf van Walfridus een houten kapel gebouwd. Het graf werd een populair bedevaartsoord, waardoor de kapel al in de elfde eeuw werd vervangen door een romaanse kruiskerk. In de vijftiende eeuw werd de kerk verder uitgebouwd tot een tweebeukige gotische hallenkerk. In het begin van de zestiende eeuw raakte de kerk zwaar beschadigd tijdens de strijd tussen Karel van Gelre en troepen van keizer Karel V. De kerk werd opnieuw opgebouwd en voorzien van een nieuw gotisch hoogkoor met kooromgang. De kooromgang diende waarschijnlijk zowel voor het kapittel. De Walfriduskerk was de enige kerk in de provincie Groningen die een kapittel kende, voor de bedevaartgangers die zo de relieken van Walfridus beter konden zien. De omvang van de toenmalige kerk was binnen Groningen alleen vergelijkbaar met de Maartenskerk en de Der Aa-kerk in de stad Groningen en de Kruiskerk van Midwolda. Na de Reformatie was het gedaan met bedevaarten. De kerk was voor het dorp Bedum nu veel te groot. De kerk werd steeds minder gebruikt en raakte deels in verval. De aanpassingen aan de kerk om de maat meer in overeenstemming te brengen met de nieuwe functie als hervormde kerk voor alleen Bedum hebben het gebouw zwaar verminkt, onder meer door sloop van het koor en verlaging van de noorderbeuk. In de Middeleeuwen had Bedum nog een tweede bedevaartskerk, gewijd aan de heilige Radfridus, de zoon van Walfridus die tegelijk met zijn vader door de Noormannen werd vermoord. Van deze kerk is boven de grond niets over. Orgel In 1805 werd een kerkorgel in gebruik genomen van de orgelbouwersfirma Lohman. Het werd in 1922 vervangen door het huidige orgel van Hendrik Vegter (1892-1967) te Usquert, leerling van Marten Eertman te Noordwolde en A.S.J. Dekker te Goes. Dit instrument, het enige nieuwbouworgel van Vegters hand, heeft in 1975 en 1997 restauraties ondergaan. Fotogalerij Zie ook Lijst van Groninger kerken
Церковь Святого Вальфрида

Церковь Святого Вальфрида (нид. Walfriduskerk) — культовое сооружение, расположенное в городе Бедюм, Нидерланды. Посвящено святому Вальфреду. Построено около 1050 года. История Когда Бедюм стал местом паломничества, из-за расположенных в нём могил христианских мучеников Вальфрида и Радфрида, были построены две церкви, первоначально деревянные. Впоследствии они были заменены на каменные и кирпичные, при этом церковь Святого Вальфрида в XVI веке подверглась значительному улучшению из-за её регионального значения как паломнической церкви. От часовни Радфрида ничего не осталось за исключением её подземной части, церковь Святого Вальфрида же не сумела сохраниться в хорошем состоянии из-за спада в количестве паломников после XVI века. Описание Примерно в 1050 году начались работы над сооружением крестообразной базилики с тремя нефами в романском стиле, которые были завершены лишь в XII веке. От этой церкви осталась только башня. Следы арок указывают на то, что эта башня первоначально была частью западной стены, с пространствами, обрамлявшими башню с обеих сторон, которые, однако, просуществовали недолго и были снесены. Башня наклоняется над поверхностью земли больше, чем любая другая башня в Нидерландах. Утверждается, что угол её наклона даже больше, чем у Пизанской башни. От первоначального нефа сохранилось лишь несколько колонн и небольшой участок стены. Примерно в 1484 году церковь была перестроена в двухнефный зальный храм. Южный боковой проход был заменён на новый в готическом стиле, который имел ту же высоту и ширину, что и неф. Южный трансепт был обновлён в том же стиле и полностью встроен в боковой проход. К северной стороне церкви был пристроен либо нижний боковой придел, либо ряд часовен. Незавершённая часть трансепта всё ещё различим. В первые десятилетия XVI века был возведён новый готический хор с деамбулаторием, пригодный для пользования церковью капитулом. Он был разрушен протестантами около 1600 года. Примерно в тот же период стены северного трансепта были частично перестроены. Впоследствии вся северная стена была перестроена. Наклон башни был проблемой в течение длительного времени. В XVII веке к ней были пристроены контрфорсы, замена которых требовалась примерно в 1800 году. Они были вновь снесены в 1850-х годах. Во время реставрации, проходившей в 1953-1958 годах, было найдено более надёжное решение проблемы наклона башни путём появления подземного противовеса. Так же в ходе этой реставрации ромбовидная крыша заменила плоскую, покрывавшую башню с тех пор, как пожар уничтожил её шпиль в 1911 году. Примечания
Zeldenrust (Budel)

De molen Zeldenrust is een windmolen aan de Burgemeester Van Houtstraat 60 in de Nederlandse plaats Budel (gemeente Cranendonck). Het is een ronde stenen beltmolen die als korenmolen is ingericht. De Zeldenrust is in 1869 als beltmolen gebouwd in opdracht van Jan Rooijmans, nadat hij als pachter uit de molen Nooit Gedacht was gezet ten gunste van de zoon van de eigenaar. In 1898 brandde de molen uit, waarna hij meteen weer hersteld werd. De molenbelt is in de jaren 50 en 60 van de 20e eeuw geheel afgegraven en vervangen door een gemetseld pakhuis. De molen wordt vanaf het dak van het pakhuis bediend. Het gevlucht is sinds 2000 op de buitenroede uitgerust met fokken (systeem Fauël) met remkleppen. In de molen bevinden zich 2 koppel 17der kunststenen. Vroeger is de molen als schorsmolen in gebruik geweest. De molen is particulier eigendom en maalt regelmatig op windkracht. De molen is niet te bezichtigen.
De Dog

De windmolen De Dog in de Nederlandse gemeente Uitgeest is in 1896 gebouwd voor bemaling van de Castricummerpolder, ter vervanging van een eerdere molen die in 1895 tijdens een noodweer door de bliksem werd getroffen, waarbij twee molenaarsdochters om het leven kwamen. In 1893 was naast de oude molen een stoomgemaal geplaatst ter versterking van de bemaling. De Dog is uitgerust met een korte en brede vijzel, met een houten balk, en beschoeping van geklonken ijzer. Deze vijzel kan in korte tijd veel water uitmalen. Eigenaar van De Dog is het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier. De molen draait regelmatig en is op afspraak te bezichtigen. Bij de zware storm op 28 oktober 2013 werd de fok behoorlijk beschadigd. Eind november werden beide roeden gestreken aangezien dat toch al op de planning stond.
Stel's Meuln

Stel's Meuln is een korenmolen in het dorp Harkstede in de provincie Groningen. De molen werd in 1851 gebouwd als grondzeiler en werd tien jaar later tot stellingmolen verhoogd. Is tot in de jaren zestig van de twintigste eeuw door familie Stel in bedrijf gehouden, maar de molen raakte langzaamaan in verval. Na aankoop door de Slochter Molenstichting in 1971 werd de molen in 1982 geheel gerestaureerd. Volgens overlevering moet de molen ook als pelmolen ingericht zijn geweest, maar constructief zijn er geen details die op een eventueel pelwerk wijzen. De molen wordt thans regelmatig door vrijwillige molenaars in bedrijf gesteld. Het wiekenkruis, waarvan de roeden een lengte van 20,60 meter hebben is voorzien van zelfzwichting.
Kloster Loosduinen

Das Kloster Loosduinen war ein Zisterzienserinnenkloster in Den Haag-Loosduinen in der heutigen niederländischen Provinz Südholland. Die frühere Klosterkirche und heutige evangelische Abdijkerk (Abteikirche) stellt das älteste erhaltene Bauwerk Den Haags dar und ist vor dem Rittersaal entstanden, der große bauliche Ähnlichkeiten aufweist. Das Kirchengebäude ist als Rijksmonument eingestuft. Geschichte Das Nonnenkloster wurde um 1230 durch Mathilde von Brabant, die Ehefrau Florens’ IV., gestiftet. 1233 wurde das Kloster in den Zisterzienserorden aufgenommen. Die Aufsicht über den Konvent hatte der Abt der Zisterzienserabtei Ter Doest. Mit dem Bau der Klosterkirche im Übergangsstil von der Romanik zur Gotik wurde 1238 begonnen. Die Fertigstellung erfolgte 1250. Um 1300 wurden dem Langhaus der Kirche im Westen zwei Joche sowie der reichverzierte Turm hinzugefügt. 1574 ging das Kloster im Zuge der Reformation unter. Die Klosterkirche wurde 1580 reformierte Pfarrkirche. 1791 wurde vermutlich der Chor niedergelegt, der im reformierten Gottesdienst keine Funktion mehr hatte. 1908 wurde der Kirche östlich ein neogotisches Querhaus angefügt. Dieses wurde bei einer tiefgreifenden Restaurierung der Kirche zwischen 1970 und 1975 wieder niedergelegt. In dieser Zeit erhielt das Langhaus der Kirche eine rekonstruierte gotische Erscheinung. Die Kirchengemeinde gehört zur 2004 geschaffenen unierten Protestantischen Kirche in den Niederlanden. Literatur P. A. Hendrikx: De oudste bedelordekloosters in het graafschap Holland en Zeeland. Dordrecht 1977, S. 198. Monumenten in Nederland. Zuid-Holland, Zwolle 2004, S. 343. Weblinks Website der Abdijkerk (niederländisch) Website der Kirchengemeinde (niederländisch) Einzelnachweise
Doelen Hotel

Tivoli Doelen Amsterdam Hotel is a historic hotel in the Binnenstad (historic centre) of Amsterdam, the oldest hotel in the city. It is located on the Binnen-Amstel (inner Amstel) at the southern end of the Kloveniersburgwal. The entrance is at Nieuwe Doelenstraat 24. The hotel completed in 1883, was designated in 2001 as a rijksmonument (Dutch national heritage site). The best-preserved part of the interior is the central hall with marble stairs and balustrade and artwork by artist Gerrit Hendrik Heinennl. History The tower named Swych Utrechtnl, part of the Amsterdam city walls and defence system. It was part of the Kloveniersdoelen, the gathering and shooting place for the city militia/guard known as "kloveniers". Doelen means "targets" in Dutch. The companies of kloveniers were armed with an early type of musket then sometimes called in Dutch "klover", from the French couleuvrine, hence the name "kloveniers". The Kloveniersdoelen was expanded in with a stylish new wing where the famous group portrait De Nachtwacht by Rembrandt was hung. In 1815 this part of the Kloveniersdoelen became used as Brack's Doelen Hotel. In 1870 a new owner took over, J.F. Hahn. During the International Colonial and Export Exhibition Hahn demolished the building in 1882-3 to make way for the current Doelen Hotel, a building of Neo-Renaissance architecture designed by architect J.F. van Hamersveld. Part of the walls and foundations were incorporated into the hotels. Some additional details of the hotel are reminders of the former Kloveniersdoelen. The gable-stone of the hotel, by J.H. Teixeira de Mattos, shows the former Swych Utrecht tower. The cupola on the Amstel side of the hotel is also a reference to the former tower. The "kloveniers" (city watchmen) is a reference to the former purpose of the site. In 1900 the hotel was renovated and modernized. The canal tour boats of Amsterdam have their origins at the Doelen Hotel. The city's first canal tour boat, named De Tourist, departed from the hotel in 1909. On June 5 and 6, 1964, The Beatles stayed in the hotel on a stopover in Amsterdam during a European and Australian tour. The group occupied the whole first floor (US: second floor). On the second day of their visit The Beatles toured the Amsterdam canals on the boat named Jan van Galen. In 1997 Krasnapolsky bought the hotel. The Krasnapolsky Group was bought by the Spanish chain NH Hotels in 2000 and the hotel's name was changed to the NH Doelen. In 2016, NH renovated the hotel and reopened it as the NH Collection Amsterdam Doelen. In 2023, the hotel was rebranded into the Portuguese brand Tivoli. External links Tivoli Doelen Amsterdam Hotel official website References
Hôtel Doelen

Le NH Collection Amsterdam Doelen est un hôtel historique situé dans le Binnenstad (centre historique) d'Amsterdam. Fondé en 1815 sur l'emplacement de l'ancien Kloveniersdoelen, il est le plus ancien hôtel de la ville. Il est situé sur le canal Binnen-Amstel à l'extrémité sud du Kloveniersburgwal. L'hôtel, achevé en 1883, a été désigné en 2001 comme rijksmonument (monument national néerlandais). La partie la mieux conservée de l'intérieur est le hall au centre, avec des escaliers et une balustrade en marbre et des œuvres d'art de l'artiste Gerrit Hendrik Heinen (nl). Histoire Doelen signifie « Cibles » en néerlandais, du nom d'une tour faisant partie des murs de défense d'Amsterdam. En 1815, cette partie du Kloveniersdoelen devint l'hôtel Brack's Doelen. Au cours de l'Exposition internationale coloniale et d'exportation, l'ancien bâtiment a été démoli en 1882-83 pour faire place à l'actuel hôtel Doelen, un bâtiment d'architecture néo-Renaissance conçu par l'architecte JF van Hamersveld. Une partie des murs et des fondations a été intégrée à l'édifice. Quelques détails de l'hôtel rappellent l'ancien Kloveniersdoelen. Le pignon de l'hôtel et la coupole du côté Amstel de l'hôtel font référence à l'ancienne tour. Les sculptures des Gardes de la ville font référence à l'ancienne vocation du site. En 1900, l'hôtel a été rénové et modernisé. Les bateaux d'excursion sur les canaux d'Amsterdam ont leurs origines à l'hôtel Doelen. Le premier bateau d'excursion sur le canal de la ville, nommé De Tourist, a quitté l'hôtel en 1909. Les 5 et 6 juin 1964, les Beatles séjournent à l'hôtel lors d'une tournée européenne et australienne. Le groupe occupait tout le premier étage. En 1997, le groupe Krasnapolsky a acheté l'hôtel. Krasnapolsky a été acheté par la chaîne espagnole NH Hotels en 2000 et le nom de l'hôtel a été changé en NH Doelen. En 2016, le groupe NH a rénové l'hôtel et l'a rouvert sous le nom de « NH Collection Amsterdam Doelen ». Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Doelen Hotel » (voir la liste des auteurs). Liens externes Site officiel Ressource relative à l'architecture : Rijksmonument Portail de l’hôtellerie Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail d’Amsterdam
Doelen Hotel

Het Doelen Hotel', sinds 2023 Tivoli Doelen Amsterdam Hotel genoemd en daarvoor bekend als NH Collection Doelen Hotel, is een vijfsterrenhotel in de binnenstad van Amsterdam. Het hotel ligt aan de Binnen-Amstel, bij het zuidelijke einde van de Kloveniersburgwal. De ingang bevindt zich aan de Nieuwe Doelenstraat 24. Het gebouw uit 1882/'83 werd in 2001 aangewezen als rijksmonument. Het best bewaarde onderdeel van het 19e-eeuwse hotelinterieur is de centrale hal met marmeren trappen, balustrade en schilderwerk dat ontworpen werd door G.H. Heinen. Geschiedenis Op de plek van het hotel stond oorspronkelijk een middeleeuwse stadsmuurtoren, Swych Utrecht, deze toren moest Amsterdam verdedigen tegen mogelijke aanvallen onder leiding van de bisschoppen van Utrecht. Deze deed ook dienst als Kloveniersdoelen. De doelen werd in 1638 uitgebreid met een chique nieuwe vleugel, waar het beroemde groepsportret De Nachtwacht van Rembrandt kwam te hangen. Het doelencomplex werd in 1815 een, in die tijd zeer gerenommeerd, hotel met de naam Brack's Doelen Hotel. In 1870 kreeg het complex een nieuwe eigenaar, J.F. Hahn. Met het oog op de verwachte bezoekerstoestroom tijdens de Internationale Koloniale en Uitvoerhandel Tentoonstelling liet Hahn het complex in 1882/'83 afbreken en vervangen door het huidige Doelen Hotel, een gebouw in neo-renaissancestijl naar ontwerp van J.F. van Hamersveld. Een deel van het muurwerk en de funderingen van de Kloveniersdoelen werden in het hotel verwerkt. Ook herinneren verschillende details van het hotel nog aan de vroegere Kloveniersdoelen. De gevelsteen van dit hotel, van de hand van J.H. Teixeira de Mattos, toont de voormalige toren Swych Utrecht. Ook het koepeltorentje van het hotel aan Amstelzijde is een verwijzing naar de vroegere toren. De kloveniers, afgebeeld op de wijzerplaat van het uurwerk op het koepeltorentje, zijn tevens een verwijzing naar de voormalige bestemming. In 1900 werd het hotel verbouwd en gemoderniseerd. De rondvaartboten van Amsterdam, nu een van de grootste toeristische trekpleisters van Nederland, vonden hun oorsprong bij het Doelen Hotel. De eerste rondvaartboot van de stad, De Tourist, voer vanaf 1909 vanaf het hotel. In 1884 en in 1885 verbleef keizerin Elisabeth (Sisi) van Oostenrijk-Hongarije in het hotel toen zij behandeld werd door de Nederlandse arts en masseur dr. Johann Georg Mezger. Op 5 en 6 juni 1964 verbleven The Beatles in het hotel toen ze Nederland aandeden tijdens een tournee in Europa en Australië. De groep had de beschikking over de hele eerste verdieping. Het hotel werd in 1997 opgekocht door het Krasnapolsky. Toen de Krasnapolsky Group in 2000 werd overgenomen werd door de Spaanse hotelketen NH Hotels werd het Doelen Hotel onderdeel van deze groep, onder de naam NH Doelen. In 2016 werd het hotel geheel gerenoveerd en heropend onder de naam NH Collection Doelen. Sinds 2023 valt het onder het Portugese Tivoli Hotels & Resorts, een onderdeel van Minor Hotels.
Leonardusmolen

De Leonardusmolen in het Limburgse plaatsje Maasbracht is een beltmolen die tussen 1864 en 1867 gebouwd werd en tot 1947 als windaangedreven korenmolen dienstdeed. Na in 1946 wat oorlogsschade te hebben opgelopen door granaatinslagen dicht bij de romp die echter hersteld werd, raakte de molen in 1947 nogmaals zwaar beschadigd toen het ashuis van de bovenas afbrak nadat de buitenroede was vastgeslagen op de molenberg (vermoedelijk waren door de zeer warme zomer enkele roewiggen uitdroogd en losgeraakt, waarna de buitenroede kon doorschuiven en vastlopen). Vanwege de kosten werd van reparatie afgezien en werd het maalbedrijf tot 1973 elektrisch voortgezet. Rond 1987 begon men zich in te zetten om de ondertussen danig onttakelde molen, die door stadsuitbreiding inmiddels ruimschoots binnen de bebouwde kom was komen te liggen, weer in oude glorie te herstellen. In 1997 werd de uitwendige restauratie afgerond en op 17 juni 2000 werd de nu weer maalvaardige korenmolen officieel hernieuwd in gebruik genomen. De molen heeft nu 1 koppel maalstenen. De molen heeft een ronde, uit baksteen opgetrokken romp met houten kap die is gedekt met dakleer en heeft een vlucht van 26,30 meter. De wieken zijn in oudhollandse vorm in 1992 vervaardigd door "Derckx" en de gietijzeren bovenas met een lengte van 5,53 meter werd in 1877 door "De Prins van Oranje" gemaakt voor de voormalige Oranjemolen in Lewedorp die in 1973 werd onttakeld. De molen is voorzien van een Engels kruiwerk met 30 rollen en kruilier en een Vlaamse vang (vangtrommel). De hoogte van de belt is 2,90 meter. Externe links Molendatabase.nl - meer info en foto's Film over de molen
Frans Loenenhofje

The Frans Loenenhofje is a hofje in Haarlem, Netherlands, on the Witte Heren straat. It was named the "Five room" or Vijfkamer hofje in 1607 after the five new rooms that were built from the proceeds of the will and testament of Frans Loenen (1543–1605). Frans Loenen was a Catholic who fled to Haarlem from Amsterdam in 1578 for their milder disposition toward people of the Old Catholic faith. He left all of his goods to the poor in an extraordinary will drawn up 3 days before he died. His friends gave up trying to sort out his legacy, because most of his property was still located in the Spanish Netherlands, then enemy territory, and some of his money was tied up in outstanding bets. For example, he had bet a small fortune of 16,000 guilders that the siege of Sluis would not last two years. It was decided that a hofje would be the best option, in case any of the bets paid out, which they did. The garden of this hofje used to be part of a famed garden from the St Anthony's monastery, which was founded in 1414. The St. Anthony order was later associated with the Vrouwe- en Antonie Gasthuys and the monastery was inhabited by Norbertine monks in 1484. The Norbertines who tended the garden wore white scapulars. Thus the name of the street; "White gentlemen street". They remained there until 1543, when the monastery lands came under the control of the St. Elisabeth Gasthuis. Their lands were officially confiscated and secularized in 1581 by the city council after the Protestant Reformation, just as all other Catholic buildings and lands in Haarlem after the iconoclasm. For some reason the actual moment of transferral of the deeds only took place fifteen years later in 1596, and the Catholic associations with this property was probably the reason it was selected by the executors of the Frans Loenen will. Two years later, in 1607, the provost Jacobus Zaffius sponsored an additional 5 rooms, thereafter known as the "provost rooms" of the Frans Loenen Hofje. Jacobus Zaffius had been abbot in the St. Anthony's monastery in Heiloo from 1578 to 1571, when he became provost of the Sint-Bavokerk. He witnessed the iconoclasm and 3 years later went to jail for refusal to turn over Catholic property to the city council. William of Orange granted him amnesty, and it was on this occasion that he made his donation to the hofje and in 1611 he had his painting made as a memorial to this fact. The hofje currently has 10 rooms for women, who must have a minimum age of 60 years and who must have lived in Haarlem for five years or longer. External links description of Frans Loenenhofje References Deugd boven geweld, Een geschiedenis van Haarlem, 1245–1995, edited by Gineke van der Ree-Scholtens, 1995, ISBN 90-6550-504-0 Haarlems hofjes, Dr. G. H. Kurtz, Schuyt & Co C.V., Haarlem, 1972, ISBN 90-6097-027-6 Door gangen en poorten naar de hofjes van Haarlem, L. Peetorn and L. van der Hoek, Stichting Uitgeverij Barabinsk Leiden, 2001, ISBN 90-73983-17-7 Meer dan Steen, De Haarlemse kerken en andere gebedshuizen, vroeger en nu, Haarlem Historical Society, 2007
Frans Loenenhofje

Het Frans Loenenhofje is een Haarlems hofje, het hofje is te vinden aan de Witte Herenstraat nummer 24. Het hofje werd gesticht in 1607 uit de nalatenschap van de op 24 oktober 1605 overleden garentwijnder en koopman in lijnwaden Frans Klaeszoon Loenen. Loenen was een verwoede gokker en had - naast zijn gewone verdiensten - zoveel gewonnen met gokken dat hij zeer vermogend was. Voor de stichting van het hofje werd aan de Witte Herenstraat een stuk grond aangekocht dat vroeger toebehoorde aan Norbertijnenklooster. Dit klooster was in 1581 in beslag genomen door de stad Haarlem. De kloosterlingen van het Norbertijnenklooster gingen altijd gekleed in het wit, vandaar de 'Witte Herenstraat'. Het hofje werd gebouwd in de voormalige boomgaard van het klooster. Deze Sint Anthonieboomgaard stamde uit 1414 en was in die tijd beroemd. Bij de bouw van het hofje werd de oude boomgaard zo veel mogelijk intact gelaten en omgevormd tot hoftuin. In de loop der eeuwen is de tuin wel veranderd, maar nog steeds heeft het Frans Loenen een opvallende tuin met fruitbomen. Het Frans Loenenhofje bestond in 1607 uit elf kamers voor elf arme alleenstaande vrouwen. Het hofje werd al vrij snel (in 1609) met nog eens vijf kamers uitgebreid door de proost Jacobus Zaffius. Door samenvoeging van huisjes bestaat het hofje sinds 1986 uit tien woningen die rond de ruime tuin liggen. Het hofje wordt bewoond door wat oudere dames, alleen het poorthuis is geschikt voor bewoning door meer mensen. Het Frans Loenenhofje heeft een bijzondere gevelsteen, er staat een onthoofde leeuw op. Het hofje heeft de status rijksmonument in is ingeschreven onder 19835 in het monumentenregister.
Dintelhaven

De Dintelhaven is een binnenvaarthaven in Rotterdam-Europoort. De Dintelhaven is gereed gekomen in 1970. Het belangrijkste bedrijf aan de Dintelhaven is het Ertsoverslagbedrijf Europoort, waar duwbakken geladen worden met ertsen en kolen. Ter hoogte van de plaats waar het Dintelkanaal uitmondt in het Hartelkanaal ligt de Dintelhavenbrug die bestaat uit een spoorbrug en een brug voor autoverkeer.