NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Verzorgingsplaats Twaalfmaat

Verzorgingsplaats Twaalfmaat is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de oostzijde van de A9 Diemen-De Kooy tussen afritten 8 en 9 nabij Heemskerk. Bij de verzorgingsplaats is een tankstation van Esso. Het restaurant Twaalfmaat, aangesloten bij Les Routiers Européens, werd op 11 november 1996 geopend. Externe link Restaurant Twaalfmaat
Lage Bergse Bos

Het Lage Bergse Bos is een recreatiegebied in de gemeente Lansingerland, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Door zijn ligging grenzend aan het Molenlaankwartier wordt het vooral bezocht door inwoners van die Rotterdamse wijk. Het werd aangelegd in 1970 en heeft een oppervlakte van 216 hectare. Ten oosten van het gebied ligt het Hoge Bergse Bos. Beide zijn onderdeel van het recreatiegebied de Rottemeren. Rond 1500 werd er in het gebied turf gestoken, waardoor na verloop van tijd waterplassen ontstonden. Met windmolens werd het gebied weer drooggelegd; in 1914 nam elektrische bemaling het over. In 1970 werd begonnen met de aanleg van het bosgebied. In oktober 2025 is de verlenging van de A16, met een half verdiepte tunnel, de Rottemerentunnel, door het bos in gebruik genomen; deze weg was bij de aanleg van het bos al voorzien. Voor het traject is een deel van het bos gekapt. Het tunneldak is voorzien van nieuwe begroeiing.
Schietbaanbos

Het Schietbaanbos (ook wel Schietbaanbosje of Landschapsbos(ch) genoemd) is een klein bos bij de plaats Emmen in de Nederlandse provincie Drenthe. Het circa 20 hectare grote bos aan de Schietbaanweg ligt tussen de woonwijk Emmermeer en het ten westen van Emmen gelegen Oranjekanaal. De naam van het bos (en de weg) verwijst naar een in 1935 aangelegde schietbaan in het bos. Deze baan wordt sinds 1968 niet meer gebruikt, daarna raakte de schietbaan langzamerhand in verval. De laatste restanten werden in 2020 opgeruimd. In de Tweede Wereldoorlog werd het bos vaak gebruikt door mannen en jongens van het nabijgelegen woonwagenkamp, als schuilplaats tegen de Duitsers en Landwachters. Aan de zuidoostelijke rand van het bos bevindt zich hunebed D42, het enige hunebed in Nederland met 3 paar poortzijstenen.
De Witten

De De Witten is een in 1861 in opdracht van Jan Vos als bovenkruier gebouwde korenmolen aan de Oldenhove in de Nederlandse plaats Etten in de gemeente Oude IJsselstreek (provincie Gelderland). In 1945 werd de molen door Duitse militairen als uitkijkpost gebruikt, waarna Canadese troepen hem beschoten. Na de bevrijding werd de molen hersteld en verder slechts gebruikt als silo. In 1972 werd de molen verkocht aan de Stichting tot Behoud van de Ettense Molen, die hem maalvaardig liet restaureren. In de molen is 1 koppel 16der kunststenen aanwezig. De Witten is maalvaardig, maar echter niet meer in gebruik om graan te malen. Het wiekenkruis is 22,50 meter en is Oudhollands. De molen wordt met een kruilier verkruid en heeft een Engels kruiwerk. De Witten is eigendom van de Stichting tot Behoud van de Ettense Molen en is op afspraak te bezoeken.
Westerkerk (Utrecht)

De Westerkerk in Utrecht is gelegen aan de Catharijnekade. Deze kerk werd in 1891 gebouwd onder toezicht van A.W. van Beeck Calkoen, maar was waarschijnlijk een ontwerp van meester-timmerman H. van Dijk. Hij werd in eerste instantie gebruikt door de Doleantiegemeente (vanaf 1892: Gereformeerde Kerk). Sinds 1966 was de kerk in het bezit van de Gereformeerde Gemeente. De kerk had 1028 zitplaatsen. De kerk is in eclectische stijl opgetrokken met neoclassicistische elementen. De Westerkerk is de enige overgebleven protestantse zaalkerk in Utrecht sinds de sloop van de Oosterkerk aan de Maliebaan. De kerkzaal heeft een houten tongewelf. In 1913 werd de voorgevel versoberd door architect P. Houtzagers. In 1955 is de kerk gerestaureerd. Bij deze restauratie werd de voorgevel aan de bovenkant uitgebreid met een trapgevel en een klok. De restauratie werd uitgevoerd door architect P.G. van Nieuwkerk. De ingang van het wijkgebouw bevond zich aan de Bergstraat. Het orgel is gebouwd door Georg Heinrich Quellhorst in 1813 voor de Sint-Plechelmusbasiliek in Oldenzaal. In 1893 werd het verkocht aan de Westerkerk. Het orgel heeft de status van rijksmonument. Omstreeks 2016 is het kerkgebouw verkocht door de Gereformeerde Gemeente aan een projectontwikkelaar. Op 6 januari 2018 is de kerk onttrokken aan de eredienst.. Na verbouwing werd de kerk op 20 juni 2019 heropend als hotel-restaurant Bunk. Zie ook Begijnekerk Noorderkerk (Utrecht) Oosterkerk (Utrecht) Zuiderkerk (Utrecht)
Malietoren

De Malietoren is een gebouw in Den Haag aan de Bezuidenhoutseweg boven de Utrechtsebaan, het einde van de A12, de voornaamste toegang tot Den Haag. Het gebouw van 70 meter hoogte werd in 1996 opgeleverd. Het is een ontwerp van Mels Crouwel van architectenbureau Benthem Crouwel uit Amsterdam en biedt ruimte aan 18.000 m² kantoor en een parkeergarage. De opening De opening werd op 12 december 1996 verricht door de toenmalige voorzitter van VNO-NCW, Hans Blankert. Dit was enkele weken voor de formele fusie van het Verbond van Nederlandse Ondernemingen (VNO) en het Nederlands Christelijk Werkgeversverbond (NCW) en werd bijgewoond door drie oud-voorzitters van het VNO (Chris van Veen, Kees van Lede en Alexander Rinnooy Kan) en drie oud-voorzitters van het NCW (Steef van Eijkelenburg, Koos Andriessen en Rien Timmer). De indeling Het gebouw bestaat uit een stapeling van functies: de entree, vijf verdiepingen parkeergarage, een vergadercentrum en bedrijfskantine en twaalf kantoorverdiepingen. Op de 8e t/m 19e verdieping is het kantoor van VNO-NCW en een aantal aan haar gelieerde organisaties, zoals 'Jong Management', de vereniging van jonge werkgevers, 'PUM Nederlandse senior-experts' op verdieping 15, Werkgeversvereniging AWVN op verdieping 14, de beleidsstaf Sociale Zaken op verdieping 16 en 17 en VNO-NCW West, een vereniging die voor een goed ondernemingsklimaat in de regio lobbyt, op verdieping 18 en 19.
Verzorgingsplaats Ellerbrug

Verzorgingsplaats Ellerbrug is een Nederlandse verzorgingsplaats langs de A2 Amsterdam-Maastricht tussen afritten 40 en 41, nabij het dorpje Ell. Verzorgingsplaats Ellerbrug dankt haar naam aan het gelijknamige viaduct (of brug) dat enkele honderden meters voor de verzorgingsplaats ligt. Dit viaduct is op zijn beurt vernoemd naar het dorpje Ell, dat niet ver van de A2 is gelegen. Bij Ellerbrug ligt een tankstation van Shell. Dit tankstation was in september 2007 het eerste tankstation met een zogeheten prijspaal. Oplaadpunt De verzorgingsplaats beschikt ook over een overdekt oplaadpunt voor elektrische auto's, geëxploiteerd door Fastned. Hiermee kunnen elektrische voertuigen binnen korte tijd worden opgeladen door middel van het snellaadstation. De overkapping voorziet in de stroomvoorziening door middel van zonnepanelen.
Nederwaard Molen No.3

Nederwaard Molen 3 is een van de Kinderdijkse molens, in de Nederlandse gemeente Molenlanden. De molen die dateert uit 1738 wordt bewoond en is niet te bezoeken. Eigenaar is Stichting Werelderfgoed Kinderdijk. De molen heeft een ijzeren scheprad met een diameter van 6,50 meter waarmee de lage boezem van de Nederwaard wordt bemalen.
Musée Cobra

Le musée Cobra d'art moderne ou plus couramment musée Cobra (en néerlandais : Cobra Museum voor Moderne Kunst ou Cobra Museum) est un musée d'art moderne situé à Amstelveen, aux Pays-Bas. Le directeur du musée est J. Vrieze. Les collections du musée regroupent de nombreuses œuvres majeures du Vrij Beelden (1945), une collection exceptionnelle du groupe Cobra (1948–1951) et du mouvement Creatie (1950-1955). Ce musée, qui vise à apporter une expertise dans le domaine de l'art moderne, met en valeur l'expérimentation artistique. Il tâche d'apporter une nouvelle lumière sur les jeunes artistes, héritiers du groupe Cobra. Œuvres et artistes Notes et références Voir aussi Articles connexes Cobra (mouvement) Liste des musées aux Pays-Bas Liens externes (en + nl) Site officiel (fr) Le musée Cobra sur Holland.com Portail de la culture Portail des musées Portail des arts Portail de l’art contemporain Portail des Pays-Bas
Музей современного искусства «Cobra»

Музей современного искусства «КоБрА» (нид. Cobra Museum voor Moderne Kunst Amstelveen) — художественный музей в городе Амстердам, в Нидерландах, расположенный по адресу — Сандбергплейн 1. В постоянную экспозицию музея входят произведения современных нидерландских художников, прежде всего, членов группы «КоБрА». Музейная коллекция включает в себя картины Карела Аппеля, Гильома Корнелиса ван Беверлоо и Яна Сирхёйса. Во дворе музея находится японский сад, разбитый Шинкити Тадзири в 1995 году. Музей также организует временные выставки зарубежных художников-авангардистов. Здание музея было спроектировано архитектором Вимом Квистом. Музей начал работу 8 ноября 1995 года, в память об основании группы «КоБрА» 8 ноября 1948 года. Каждые два года музей вручает Амстелвинскую художественную премию в 10 000 евро, которая присуждается нидерландским художникам-авангардистам. В 2009 году музей был удостоен награды со стороны Общества инвалидов Нидерландов. Ссылки Официальный сайт Музея современного искусства «КоБрА»
Synagoge (Meerssen)

De (voormalige) synagoge van Meerssen bevindt zich in de Kuileneindestraat. Het gebouw werd voor de eredienst gebruikt van 1853 tot 1947. Het gebouw is een rijksmonument. Geschiedenis Aan het einde van de zeventiende eeuw vestigden zich de eerste Joden in Meerssen. Aanvankelijk hielden zij hun diensten in een huissynagoge aan de Beekstraat. Dit pand was eigendom van ene Levie Soesman. Na zijn overlijden, wilde Levies zoon Bernard de diensten niet meer in zijn huis hebben en moesten de Meerssener Joden op zoek naar een nieuwe locatie. Tijdelijk kon men gebruikmaken van een huissynagoge aan de Gasthuisstraat, maar dit pand was ongeschikt. Men wilde een echte synagoge. De plannen waren er, en voor het benodigde geld werd hard gespaard. Wekelijks legden mensen centen, dubbeltjes en zelfs kwartjes bij (in die tijd een enorm bedrag) voor de bouw van een eigen synagoge. De beloning voor de spaarders was het vooruitzicht op een eigen zitplaats in de synagoge. Ofschoon er recht was op subsidie, was de overheid niet erg makkelijk met het geven van geld. Pas in 1852 kwam de gemeente, onder zware druk van de provincie, over de brug. Eindelijk kon met de bouw worden begonnen. Architect Johannes Lemmens is de ontwerper van het gebouw, dat op 17 juni 1853 werd ingewijd. Aan het begin van de twintigste eeuw was de Joodse gemeenschap van Meerssen eigenlijk al te klein geworden voor een eigen synagoge. Het gebouw was erg duur in onderhoud, maar de Meerssener Joden hadden hard moeten werken voor hun sjoel en ze bleef in gebruik. De Tweede Wereldoorlog maakte echter een bruut einde aan de Joodse gemeente van Meerssen: slechts een enkeling overleefde de oorlog. In 1947 werd de synagoge aan de eredienst onttrokken. De inventaris ging naar de synagoge van Maastricht. Na de oorlog kreeg de voormalige synagoge verschillende bestemmingen. In 1977 brandde het gebouw voor een groot deel af. Men wilde het gebouw niet verloren laten gaan, zoals de andere synagogen in Limburg en er werd een stichting in het leven geroepen die de synagoge moest redden van de definitieve ondergang. Op 12 maart 1989 werd de synagoge van Meerssen feestelijk heropend. Bij deze heropening kreeg het gebouw de beroemde bronzen deuren van kunstenaar Appie Drielsma. In deze deuren zijn de namen verwerkt van de stichters van de synagoge en van de joodse bewoners van Meerssen die tijdens de oorlog zijn omgekomen. Vandaag de dag huist in de voormalige synagoge van Meerssen de Stichting Leerhuis Limburg. Synagogen in Limburg De synagoge van Meerssen is een van de vier overgebleven synagogegebouwen in Limburg. In Heerlen is een voormalige synagoge aan de Stationsstraat in particulier bezit, net zoals de synagoge aan de Hamstraat in Roermond. De synagoge aan de Bogaardenstraat in Maastricht is de enige synagoge in Limburg die nog voor de eredienst wordt gebruikt. Zie ook Joodse begraafplaats (Meerssen)
Blaeuwe Huus

Het Blaeuwe Huus is een oude duinboerderij in Ouddorp, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, die tot rijksmonument is verklaard. Volgens opschrift op de boerderij is deze gebouwd in 1650 op het toenmalige eiland Westvoorn. De schuur van de boerderij is gebouwd tussen 1752 en 1825. In 1963 werd de boerderij onbewoonbaar verklaard. In 1990 werd ze door de familie Hameeteman verkocht aan de gemeente Goedereede. Nog in datzelfde jaar werd de boerderij tot rijksmonument verklaard en vervolgens gerestaureerd. Tijdens de restauratie werd met behulp van dendrologisch onderzoek aan de hand van de jaarringen de ouderdom van het houtskelet vastgesteld. Hierbij bleek dat dit veel ouder is dan de datum op de gevel aangeeft. Ofwel zou het Blaeuwe Huus al rond 1454 gebouwd zijn, of er zijn toen balken van een ouder gebouw gebruikt. Als men uitgaat van het bouwjaar 1454 zou het Blaeuwe Huus de oudste boerderij van Holland zijn. C. van der Bok gaf als mogelijke verklaring dat het Blaeuwe Huus in de middeleeuwen een houten boerderij is geweest en dat de stenen muren er later omheen gebouwd zijn. Afbeeldingen Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Ouddorp Externe link RM381880, Het Blaeuwe Huus
SV RDM

SV RDM (Sportvereniging Rotterdamsche Droogdok Maatschappij) is een op 2 mei 1915 opgerichte amateurvoetbalvereniging uit Rotterdam, Zuid-Holland, Nederland. De thuiswedstrijden worden op het eigen sportpark (RDM-terrein) in de wijk Heijplaat (deelgemeente Charlois) gespeeld. In het seizoen 2019/20 heeft de club een seniorenelftal, uitkomend in de Reserve 6e klasse, een JO-12, een JO-11 en twee JO-08 teams ingeschreven voor competitievoetbal. Standaardelftal Tot en met het seizoen 2012/13 kwam de club met een standaardelftal uit in het zondagvoetbal. In de seizoenen 2016/17 en 2017/18 werd deelgenomen met een standaardelftal in het zaterdagvoetbal, waar het uitkwam in de Vierde klasse van het KNVB-district West-II. In het seizoen 2012/13, spelend in de Derde klasse zondag (3D), trok het zich in februari voortijdig terug. Competitieresultaten zaterdag 2016–2018 Competitieresultaten zondag 1931–2012
Nemerlaer Castle

Nemerlaer Castle is a 14th-century castle, located in Haaren, Netherlands. The castle is named after the river Nemer and after Laer which means clearing in the forest. It was first mentioned in 1303, as home of Knight Geerlinck van den Bossche. Currently the castle is still inhabited. In the basement is a café. In addition there are cultural and public activities, such as exhibitions and concerts. The castle is also used for weddings. External links official website
Kasteel Nemerlaer

Kasteel Nemerlaer is een 14e-eeuws kasteel, gelegen in Haaren, in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het kasteel is vernoemd naar het riviertje de Amer (later Nemer) en Laer (open plek in het bos). Het wordt voor het eerst genoemd in 1303, als woning van ridder Geerlinck van den Bossche. Kasteel Nemerlaer werd in 1718 gerestaureerd en gedeeltelijk verbouwd. In 1751 overleed hier de baron Isaac Cronström, deze was tussen 1744-47 generaal der infanterie over de Nederlanden. In 1852 werd het kasteel eigendom van jonkheer Donat Théodore Alberic van den Bogaerde van Terbrugge (1829-1895). In 1880 volgde een verbouwing van het kasteel met een uitbreiding aan de achterzijde met serres en een middenpaviljoen. De rest van het gebouw werd van een beklamping voorzien. In een berucht geworden testament bepaalde de jonkheer wegens onmin met zijn familie dat het huis bijna 70 jaar onbewoond moest blijven, dit lot trof ook kasteel Heeswijk. Toen deze termijn was verstreken kocht stichting Het Brabants Landschap in januari 1964 het landgoed. Het vervallen kasteel kreeg men er voor één gulden bij.Aanvankelijk wilde Het Brabants Landschap het kasteel laten vervallen tot 'vogeltjesruïne'. Op initiatief van de echtgenote van de toenmalige voorzitter van Brabants Landschap werd op 16 februari 1967 de Stichting Kasteel Nemerlaer opgericht met als doel de wederopbouw en het behoud van het kasteel. Medeoprichter Anton van Oirschot (journalist, historicus, Brabant- en kastelenkenner) trok met zijn gezin in het vervallen gebouw en knapte het helemaal op. Hij besteedde hier onder andere een erfenis aan. In 1969 ontstond brand op een zolderverdieping waarna het kasteel grotendeels uitbrandde. Hierna werd het stukje bij beetje weer gerestaureerd door de inzet van vrijwilligers, en Van Oirschot en zijn vrouw, de kinderboekenschrijfster Carole Vos (pseudoniem voor Truusje van Oirschot-Sparla). Velen droegen door giften aan de restauratie bij. Het kasteel wordt nog steeds bewoond. Daarnaast vinden er culturele en publieke activiteiten plaats, zoals exposities en concerten. Literatuur Anton van Oirschot en Carole Vos, Kasteel Nemerlaer sinds 1303. Externe links Officiële website Jacobus Craandijk, Wandelingen door Nederland (Oisterwijk en Nemelaer), 1884
Blikkenburg

Blikkenburg is een kasteel in de wijk Zeist-West in Zeist, in de Nederlandse provincie Utrecht. Geschiedenis Blikkenburg was een ridderhofstad in de provincie Utrecht in het Overkwartier, onder Zeist. Vermoedelijk is het huis in het midden der 14e eeuw door een heer uit het oude geslacht der Wulven gesticht. De wapens komen ook overeen, alleen is dat van het geslacht van goud en rood. Een der dochters van de stichter zou met een Frederik van Zuilen gehuwd zijn, waarna diens kinderen zich Van Zuilen van Blikkenburg noemden. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Zeist (plaats)
De Kluut (eiland)

De Kluut is een onbewoond Nederlands eiland dat net ten noorden van Harderwijk midden in het Veluwemeer ligt. Rond 1960 is De Kluut ontstaan door een zandopspuiting na de aanleg van Flevoland. Het vier hectare grote eiland is deels bebost. Aan de westzijde bevindt zich een tentenkamp met nomadententen die verhuurd worden. Het haventje aan de kop van het eiland is afgesloten voor boten, en kan worden gebruikt om in te zwemmen. Campinggasten worden met een voetpontje naar het eiland gehaald en gebracht vanaf de Flevolandse meeroever.
St.-Calixtus-Basilika

Die St.-Calixtus-Basilika (niederländisch Sint-Calixtusbasiliek) ist eine römisch-katholische Kirche in Groenlo in den Niederlanden. Die zum Erzbistum Utrecht gehörende Pfarrkirche ist dem heiligen Calixt I. geweiht und trägt seit 2014 den Titel einer Basilica minor und ist seit 1976 als Rijksmonument geschützt. Geschichte Nach 1406 gehörte Groenlo zum Bistum Münster. Der Bischof von Münster ließ mehrere Kirchen errichten, so auch in Groenlo die heutige Oude Calixtuskerk. Das Pfarrgebiet dieser Kirche war der heutigen Gemeinde Oost Gelre sehr ähnlich. Während des Achtzigjährigen Krieges wechselte das vorherrschende Bekenntnis, ab 1674 fiel die Calixtuskirche dauerhaft den Reformierten zu. Nach einer Betreuung der ansässigen Katholiken von der deutschen Seite aus wurde die Gemeinde 1823 vom Bistum Münster getrennt. Nach verschiedene Not- und Scheunenkirchen wurde 1842 im Rahmen des Religionsausgleichs mit staatlicher Unterstützung eine Waterstaatskirche für die Groenloer Katholiken gebaut. Anfang des 20. Jahrhunderts wurde diese baufällig. Basilika Eine wachsende Gemeinde konnte am 16. Juli 1908 die nieuwe Calixtus kerk fertigstellen. Die Kirche wurde zwischen 1906 und 1908 als Kreuzbasilika durch die Architekten Jos Cuypers und Jan Stuyt erbaut, die viele katholische Gebäude, meist im niederrheinischen Stil des neugotischen Backsteinbaus entwarfen. Am 25. Juli 1908 wurde die Kirche eingeweiht und in Gebrauch genommen. Das Gebäude des Kirchengebäudes kostete damals 128.000 Gulden. Der Altar der Kirche mit Altarschränken wurde wegen der hohen Kosten stufenweise von 1909 bis 1911 aufgebaut. Bis Ende der 1930er Jahre wurde die Kirche weiter ausgestattet. Das Kirchenschiff ist geprägt von profilierten Backsteinsäulen, tief sitzendes Bogennetz und Sterngewölben. Der hohe Kirchturm ist mit Nischen geschmückt und besitzt eine Dach, das als achteckigen Nadelspitze ausgeführt ist. Im Chor finden sich fünf Glasmalereien von Otto Maria Maximiliaan Mengelberg von 1910. Im Februar 1943 wurden die beiden Kirchenglocken aus der Gießerei Petit & Gebr. Edelbrock von den deutschen Besatzern requiriert und eingeschmolzen. Am Tag der Befreiung von Groenlo, dem 31. März 1945, wurde der Kirchturm noch von Granatenfeuer der englischen Truppen durchbohrt, die glaubten, dass sich Deutsche versteckten. Im Jahr 1947 wurden wieder drei neue Glocken installiert. Im Jahr 2014 erhob Papst Franziskus die Kirche zur Basilica minor. Der Erzbischof von Utrecht, Kardinal Willem Jacobus Eijk, feierte am 11. Januar 2015 die Proklamation. Die Orgel wurde 1926 von der Orgelbaufirma Sybrand P.H. Adema erbaut. Das Kegelladen-Instrument hat 36 Register auf zwei Manualwerken und Pedal. Die Trakturen sind elektro-pneumatisch. Koppeln: II/I, I/P, II/P, Diverse Super- und Suboktavkoppeln Weblinks Website der Pfarrgemeinde (niederländisch) Einzelnachweise
Oude Buisse Heide

De Oude Buisse Heide is een natuurgebied en landgoed in de gemeente Zundert in het dorp Achtmaal van ruim 200 ha. In 1945 werd het door Henriette Roland Holst geschonken aan de Vereniging Natuurmonumenten Het gebied bestaat uit bos, heide en vennen. Op natte plekken vindt men planten als zonnedauw en gagel. De Buisse Hoeve, een langgevelboerderij uit 1809, is een Rijksmonument. Aan de oostkant sluit de Oude Buisse heide aan bij het ruim 100 ha grote natuurgebied Wallsteijn, eveneens in bezit van Natuurmonumenten. Er is een blauwe wandelroute van 12 km en een rode van 5 km. In 1945 schonk schrijfster en politica Henriette Roland Holst (1869-1952) dit bijzondere natuurgebied aan Natuurmonumenten. De eigenares bracht hier met haar man, beeldend kunstenaar Rik Roland Holst, vele zomers door in de Angora Hoeve (Buisse Hoeve). In de Herenkamer van de naastgelegen boerderij ontvingen ze beroemdheden als architect Hendrik Berlage, schilder Charley Toorop en dichter Herman Gorter. De Oude Buisse Heide is voor het echtpaar Roland Holst een bron van inspiratie geweest. Externe links Wallsteijn Oude Buisse Heide Galerij
Ballonzuilbossen

De Ballonzuilbossen is een bosgebied tussen Merselo en Overloon. Het is 266 ha groot en is eigendom van de gemeente Venray. Het gebied bestaat uit gemengd naald- en loofbos en wordt aan de noordzijde begrensd en doorsneden door het Afleidingskanaal. Deze bossen komen aan hun merkwaardige naam door de aanwezigheid van de zogenaamde Ballonzuil. Deze werd onthuld op 18 januari 1896 naar aanleiding van het feit dat 25 jaar daarvoor een Franse luchtballon in Merselo was geland. Dit oudste luchtvaartmonument van Nederland werd in 2008 en 2009 gerestaureerd. In het bos bevindt zich ook een visvijver.
Spinning Vibe

Spinning Vibe (eerder Il Gladiatore) is een attractie in het familiepretpark Walibi Holland in Biddinghuizen. Algemeen De attractie werd gebouwd door HUSS Park Attractions en is van het type Huss Magic. De opening vond plaats in 2000. Bijzonder aan deze attractie is dat, in tegenstelling tot de meeste attracties in Walibi, het ritverloop van tevoren niet vast staat. De operator bepaalt dit ritverloop. Hierdoor kan deze rit op het ene moment als zeer tam worden ervaren, terwijl deze in handen van een andere operator als zeer ruw ervaren wordt. In 2011 kreeg de attractie een nieuw uiterlijk. Ook werden er lichteffecten en muziek toegevoegd. In 2024 is deze flatride opnieuw geschilderd (van oranje naar blauw) en heeft deze nieuwe muziek gekregen.
Waalse kerk (Leeuwarden)

De Waalse kerk is een kerkgebouw in de stad Leeuwarden in de Nederlandse provincie Friesland. Beschrijving De eenbeukige kerk uit 1530 in de Grote Kerkstraat is een rijksmonument. In de dakruiter boven de voorgevel hangt een klok uit 1661 van Jurjen Balthasar. Het kerkorgel uit 1740 is gemaakt door de orgelbouwer Johann Michael Schwartzburg en werd bekostigd door Anna van Hannover, de vrouw van erfstadhouder Willem IV van Oranje-Nassau. Het orgel werd in 1854 verbouwd door L. van Dam en Zn. en in 1950 nogmaals door de firma Flentrop. Aan het eind van de twintigste eeuw was het instrument zo in verval dat het niet meer kon worden bespeeld. Het is in 2001 gerestaureerd door Bakker & Timmenga en daarbij teruggebracht in de staat van 1854. Zie ook Lijst van kerken in Leeuwarden (stad) Lijst van rijksmonumenten in de Grote Kerkstraat (Leeuwarden) Kerken in Friesland