NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
De Hoop (Sint-Maartensdijk)

De Hoop is een molenrestant in het stadje Sint-Maartensdijk in de Nederlandse provincie Zeeland. De molen is gelegen aan Bleekveldweg 2. Deze ronde stenen molen van het type stellingmolen fungeerde als korenmolen. Geschiedenis De molen werd gebouwd in 1847. In 1958 werd de molen nog gerestaureerd, en tot 1968 was de molen nog regelmatig in bedrijf. Ook in latere jaren draaide hij nog incidenteel. In 1979 kreeg de molen een nieuwe eigenaar, die hem tot woonhuis wilde verbouwen maar daarvoor geen toestemming kreeg. De molen werd nogmaals verkocht en raakte in verval. In 1997 werden de roeden verwijderd; later volgde de overige uitwendige delen. Er restte nog een molenromp met kap, die echter in steeds slechtere staat verkeerde, hoewel het binnenwerk, dankzij de gesloten kap, nog redelijk goed bewaard bleef.
Sint-Barbarakapel (Thorn)

De Sint-Barbarakapel is een veldkapel in Thorn in de Nederlandse gemeente Maasgouw. De kapel staat aan de Santforterstraat ten noordoosten van het dorp en ten westen van buurtschap Baarstraat. Op ongeveer 150 meter naar het noorden staat de Sint-Rochuskapel en op ongeveer 125 meter naar het zuidoosten staat de Heilige-Familiekapel. De kapel is gewijd aan de heilige Barbara van Nicomedië. Geschiedenis De precieze ouderdom van de kapel is niet bekend. In 1867 stond de kapel reeds ingetekend op de Kuyperkaart. In de loop van de 20e eeuw werd het cultuurhistorisch belangrijke Barbarabeeld overgebracht naar de Sint-Michaëlkerk, en de kapel, die omstreeks 1950 nog in goede staat was, raakte in verval. In 1962 werd de kapel gerestaureerd en voorzien van een beeld, vervaardigd door Harry van de Boel. Dit beeld werd echter ontvreemd. In november 1979 werd de kapel ingeschreven in het rijksmonumentenregister. In 1995 werd de kapel ingrijpend gerestaureerd, werd de kapel deels uit het talud gegraven en werden er Maaskeien rond het bouwwerk gelegd als bestrating. Een klein houten beeldje uit de jaren 1970 werd door een gepolychromeerd gipsen beeld vervangen, dat Barbara - patrones van de mijnwerkers - met een mijnlamp verbeeldt. Op 10 september 1995 werd de kapel opnieuw ingezegend. Bouwwerk Rond de kapel ligt er een bestrating van Maaskeien met daarin de letter B gelegd. De gepleisterde kapel op zwarte plint is een niskapel gebouwd op een rechthoekig plattegrond en wordt gedekt door een donker verzonken zadeldak van zwart geschilderde betonplaten. De frontgevel en achtergevel zijn een puntgevel met op de top van de frontgevel een smeedijzeren kruis. Boven de nis is er een gevelsteen ingemetseld met de tekst R 1995. In de frontgevel bevindt zich de rechthoekige nis met erboven een onder een harstenen plint. De nis wordt afgesloten met een ijzeren spijlenhek en is van binnen wit gepleisterd. In de nis staat een polychroom Barbarabeeld die de heilige toont terwijl zij een mijnwerkerslamp vasthoudt en naast een toren staat. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Maasgouw Lijst van rijksmonumenten in Thorn
Kraekermolen

De Kraekermolen is een voormalige watermolen op de Thornerbeek, gelegen aan Beekstraat 13 te Thorn. Deze onderslagmolen deed dienst als korenmolen. Geschiedenis Deze molen was de bovenste van de twee molens op de Thornerbeek die Thorn rijk was. De onderste molen was de Stijffkensmolen. Hij ontleent zijn naam aan het herenhuis "De Kraek", wat de kern van een landgoed was waarin de molen lag. Reeds in de 14e eeuw bevond zich een watermolen op deze plaats. De molen werd in 1613 gekocht door Abdis Anna van der Mark en kwam in 1631 aan het kapittel van Thorn. In 1880 werd het molenhuis ingrijpend verbouwd, waarbij het waterrad en de maalsluis in het gebouw kwamen te liggen. Ook werd toen het strodak door een pannendak vervangen. Kort na 1930 werd een elektromotor geplaatst die het maalwerk kon aandrijven als er te weinig water beschikbaar was. In 1959 werd het bedrijf gestaakt en het waterrad verwijderd. In 1963 werd het gebouw verkocht aan een particulier, die in 1965 de molen ombouwde tot woonhuis en weefatelier. Hoewel het huis schilderachtig oogt, is er aan de buitenzijde van de oorspronkelijke functie nauwelijks meer iets waar te nemen. Aan de binnenzijde valt aan het authentieke balkenplafond af te leiden dat er een molenfunctie is geweest. Opmerking: Boven de toegangsdeur bevindt zich, in een nis, het beeld van Johannes van Nepomuk.
Sint-Annakapel (Thorn)

De Sint-Annakapel is een betreedbare veldkapel in Thorn in de Nederlandse gemeente Maasgouw. De kapel staat aan de Boekenderweg, nabij 26A Op ongeveer 400 meter naar het noordwesten staat de Loretokapel, op ongeveer 425 meter naar het noorden de Sint-Antoniuskapel, op ongeveer 375 meter naar het zuidoosten de Sint-Ansfriedkapel en op ongeveer 375 meter naar het zuidwesten de Sint-Nepomucenuskapel. De kapel is gewijd aan de heilige Anna. Geschiedenis Waarschijnlijk werd in de 17e eeuw de kapel gebouwd. In juli 1967 werd de kapel ingeschreven in het rijksmonumentenregister. In 1984 werd de kapel gerestaureerd en op 26 juli werd het nieuwe Annabeeld ingezegend. Het beeld toonde Anna die op haar schoot een boek had (symbool van wijsheid) met naast haar de jonge Maria die les krijgt van haar moeder. In 2001 werd de kapel opnieuw gerestaureerd, kreeg toen een nieuw altaar en kreeg daarbij ook een ander beeld. Het beeld dat eerder in de kapel stond staat er sindsdien buiten. Bouwwerk Voor de kapel ligt er een bestrating van Maaskeien. De wit geschilderde bakstenen kapel met zwarte plint heeft een driezijdige koorsluiting en wordt gedekt door een zadeldak met bitumen. Op de hoeken zijn er steunberen aangebracht en onder de daklijst bevindt zich een bloktand. De frontgevel is een topgevel met op de top een metalen kruis. In de frontgevel bevindt zich de rondboogvormige toegang die wordt afgesloten met een dubbele deur en erboven in het boogveld een timpaan met de tekst St. Anna. Van binnen is de kapel bepleisterd en crèmekleurig beschilderd onder een lichtblauwe koepel. Tegen de achterwand is een houten altaar geplaatst met aan de voorzijde het opschrift: Genitricis Filii tui Mater(Van haar die uw Zoon baart, de moeder) Op het altaar staat een polychroom beeld van Anna te Drieën die de heilige Anna toont met op haar schoot haar dochter Maria en het kindje Jezus. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Maasgouw Lijst van rijksmonumenten in Thorn
Sint-Antoniuskapel (Thorn)

De Sint-Antoniuskapel is een veldkapel in het Thorn in de Nederlandse gemeente Maasgouw. De kapel staat ten noorden van het dorp aan de Heerbaan waar de Boekenderweg hierop uitkomt. Op ongeveer 250 meter naar het oosten staat de Sint-Rochuskapel, op ongeveer 425 meter naar het zuiden staat de Sint-Annakapel en op ruim 300 meter naar het westen staat de Loretokapel (Kapel Onder de Linden). De kapel is gewijd aan de heilige Antonius van Padua. Geschiedenis In 1742 werd de kapel gebouwd. In 1923 werd het kapelletje gerestaureerd, maar in 2005 werd het kapelletje kapotgereden door een dronken automobilist. Het werd in 2006 enkele meters verderop weer opgebouwd. In november 1979 werd de kapel ingeschreven in het rijksmonumentenregister. Bouwwerk Voor de kapel ligt er een bestrating van Maaskeien waarin een kruis is gelegd en de letter A vormt. De wit geschilderde bakstenen kapel op zwarte plint is een niskapel gebouwd op een rechthoekig plattegrond en wordt gedekt door een donker verzonken zadeldak van zwart geschilderde betonplaten. De frontgevel en achtergevel zijn een puntgevel met op de top van de frontgevel een smeedijzeren kruis. Boven de nis zijn er twee gevelstenen ingemetseld, waarbij de bovenste de tekst "A.D. MDCCXLII en de onderste ST. ANTONIUS toont. In de achtergevel is een gevelsteen aangebracht die de jaren van restauraties toont: 1923 en 2006. In de frontgevel bevindt zich de rondboogvormige nis met een hardstenen omlijsting. De nis wordt afgesloten met ijzeren traliewerk en is van binnen wit geschilderd. In de nis staat een Antoniusbeeldje dat de heilige toont in een bruine monnikspij, terwijl hij op zijn linkerhand een boek draagt waarop het kindje Jezus zit. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Maasgouw Lijst van rijksmonumenten in Thorn
Sint-Rochuskapel (Thorn)

De Sint-Rochuskapel is een veldkapel in Thorn in de Nederlandse gemeente Maasgouw. De kapel staat aan de Heerbaan ten noordoosten van het dorp en ten noordwesten van buurtschap Baarstraat. Op ongeveer 550 meter naar het oosten staat de Sint-Catharinakapel, op ongeveer 150 meter naar het zuiden de Sint-Barbarakapel en 250 meter naar het westen de Sint-Antoniuskapel. De kapel is gewijd aan de heilige Rochus van Montpellier. Geschiedenis In 1776 werd de kapel gesticht. In 1962 restaureerde men de kapel. In november 1979 werd de kapel ingeschreven in het rijksmonumentenregister. In 1980 werd de kapel geramd door een automobilist die te snel reed, waarbij het beeld in tweeën was gebroken. De kapel werd in 1989 hersteld. Bouwwerk Voor de kapel ligt er een bestrating van Maaskeien en kinderkopjes waarin een kruis gelegd is. De gepleisterde kapel is een niskapel gebouwd op een rechthoekig plattegrond en wordt gedekt door een donker verzonken zadeldak van zwart geschilderde betonplaten. De frontgevel en achtergevel zijn een puntgevel met op de top van de frontgevel een smeedijzeren kruis. Boven de nis zijn er twee gevelstenen ingemetseld, waarbij de bovenste de tekst ANNO 1776 1989 toont en de onderste ST.ROCHUS. In de frontgevel bevindt zich de rechthoekige nis met een zware zwarte boven- en onderdorpel die in de wand doorlopen en links en rechts van de nis zware zwarte balken. De nis wordt afgesloten met een zwart spijlenhek. In de nis staat een gepolychromeerd beeldje van de heilige Rochus uit 1996 die afgebeeld wordt met een hoed, een pelgrimsstaf, een hond links naast hem en een ontbloot linkerbeen met wonden. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Maasgouw Lijst van rijksmonumenten in Thorn
Sint-Hubertuskapel (Thorn)

De Sint-Hubertuskapel is een wegkapel te Thorn in de Nederlandse gemeente Maasgouw. De kapel staat ten noordwesten van het dorp nabij Ittervoort vlak voor de gemeentegrens aan de splitsing van de Heerbaan met de Ittervoorterweg. Op ongeveer 725 meter naar het oosten staat de Loretokapel (Kapel Onder de Linden) en op ongeveer 850 meter naar het zuidoosten staat de Sint-Nepomucenuskapel. De kapel is gewijd aan de heilige Hubertus van Luik. Geschiedenis In 1769 werd de kapel gebouwd. In 1823 en 1989 vonden er restauraties plaats. In november 1979 werd de kapel ingeschreven in het rijksmonumentenregister. Bouwwerk Voor de kapel ligt er een bestrating van Maaskeien en kinderkopjes waarin een kruis gelegd is. De wit geschilderde bakstenen kapel op zwarte plint is een niskapel van amper 150 centimeter hoog, gebouwd op een rechthoekig plattegrond en gedekt door een donker verzonken zadeldak van zwart geschilderde betonplaten. De frontgevel en achtergevel zijn een puntgevel met op de top van de frontgevel een smeedijzeren kruis. Boven de nis zijn er gevelstenen ingemetseld met daarin onder elkaar 1769, 1989 en ST. HUBERTUS.. Aan de achterzijde bevindt zich een hardstenen plaat met de tekst: Hier offert men ter eeren van S Hubertus I 1769 M. In de frontgevel bevindt zich de segmentboogvormige nis deels omgeven door hardsteen. De nis wordt afgesloten met een hekje van gevluchten ijzer en is aan de binnenkant wit gepleisterd. In de nis staat een beeldje van Sint-Hubertus die de heilige toont gekleed als bisschop terwijl die met zijn linkerhand een kruishoorn vasthoudt en bij zijn rechtervoet een hert ligt. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Maasgouw Lijst van rijksmonumenten in Thorn
Loretokapel (Thorn)

De Loretokapel of Kapel Onder de Linden is een kapel in Thorn, gelegen aan Kapel 4, in de Nederlandse gemeente Maasgouw. Op ongeveer 300 meter naar het oosten staat de Sint-Antoniuskapel, op ongeveer 400 meter naar het zuidoosten de Sint-Annakapel, op ongeveer 600 meter naar het zuiden de Sint-Nepomucenuskapel en op ongeveer 725 meter naar het westen staat de Sint-Hubertuskapel. De kapel is gewijd aan Maria, specifiek aan Onze-Lieve-Vrouw van Loreto. Geschiedenis De kapel werd gebouwd in 1673 in opdracht van Clara Elisabeth van Manderscheidt Blankenheim, die kanunnikes was in de Abdij van Thorn. Het is een zogenaamde Loretokapel, gemodelleerd naar het huis van Maria, zoals dat volgens de legende in 1291 door engelen naar het stadje Loreto zou zijn overgebracht. In 1796 werd door de Fransen beslag op de kerkelijke goederen gelegd, maar in 1803 werd de kapel teruggekocht door kanunnik Broeckmeulen. Na diens dood in 1822 kwam de kapel aan de parochie. In 1811 werd de kapel naar het westen toe uitgebreid met een hoger deel. In 1898 werd een biechtkapel aangebouwd. Gebouw Het geheel lijkt uit twee aan elkaar vastgebouwde kapellen te bestaan, elk gedekt met een zadeldak en voorzien van een dakruiter. Deuren en vensters zijn met hardsteen omlijst. Het gebouw is witgeschilderd. Het 17e-eeuwse deel van de kapel heeft stucplafonds uit 1773, ontworpen door Balthazar van Drogenbroeck. De daar aangebrachte medaillons geven episoden uit de legende van Loreto weer, en ook de heiligen Franciscus en Clara. In het deel van 1811 werden in 1813 eveneens medaillons aangebracht, nu in empirestijl en door V. Dambacher ontworpen. Op de zangtribune werd een chronogram aangebracht, dat luidt: CresCente aCCUrsU CresCebat forMa saCeLLI, wat het jaartal 1811 oplevert. In het oudste deel bevindt zich een altaar uit 1673, rijk versierd met houtsnijwerk. Naast de kapel staat het kapelhoes, de rectorswoning uit 1676, later onder meer ook in gebruik als café voor de bedevaartgangers. De kapel is geklasseerd als Rijksmonument. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Maasgouw Lijst van rijksmonumenten in Thorn
Grote Hegge

Grote Hegge (también: Hof van Thorn ) es una mansión monumental ubicada en 9 Waterstraat en Thorn . Historia La historia de esta finca se remonta a 1389, cuando existía una finca que probablemente pertenecía a la familia caballeresca Haeck . En 1451, la finca fue cedida a Gerrit Haeck, meier de Thorn, por la abadesa de Thorn. Gerrit murió sin hijos, y la propiedad pasó a manos de Gerard van den Hoeve, quien la vendió a Hendrik van Balderick en 1506.​ Edificio La parte más antigua data del siglo XV y comprendía una mansión en forma de L con foso construida originalmente en piedra marga. El edificio principal tiene sótano. En los siglos XVII y XVIII se añadieron al conjunto establos y graneros. Del siglo XVIII es el granero de diezmos separado en el lado sur. El granero en la parte oeste contiene los restos de un mojón del siglo XVI con un escudo de armas. El complejo, situado en las afueras de Thorn ( Hegge significa: prado ) se encuentra hoy en día al borde de un lago obtenido por extracción de grava, que también se llama Grote Hegge. El complejo está catalogado como monumento nacional.​ Los establos y graneros se utilizan como restaurante y centro de conferencias. Referencias Enlaces externos La masía Grote Hegge
Grote Hegge

De Grote Hegge (ook: Hof van Thorn) is een monumentale herenhoeve gelegen aan Waterstraat 9 te Thorn. Geschiedenis De geschiedenis van dit landgoed is terug te voeren tot 1389, toen er sprake was van een goed dat waarschijnlijk in bezit was van het ridderlijk geslacht Haeck. In 1451 werd Gerrit Haeck, meier van Thorn, door de Abdis van Thorn beleend met de Alde Hegge met den sloot, laethoff, manschap, hoeven, bemden ende toebehoerten. Gerrit stierf kinderloos, waarna het goed in handen kwam van Gerard van den Hoeve, die het in 1506 verkocht aan Hendrik van Balderick. Gebouw Het oudste deel is 15e-eeuws en omvatte een, oorspronkelijk omgracht, L-vormig herenhuis, gebouwd in mergelsteen. Het hoofdgebouw is onderkelderd. In de 17e en 18e eeuw zijn stallen en schuren aan het geheel toegevoegd. Uit de 18e eeuw is de vrijstaande tiendschuur aan de zuidzijde. De westelijke schuur bevat een overblijfsel van een 16e-eeuwse grenspaal waarop een wapenschild te zien is. Het complex, buiten het stadje gelegen (Hegge betekent: weiland) ligt tegenwoordig aan de rand van een door grindwinning verkregen plas die eveneens Grote Hegge heet. Het complex is geklasseerd als Rijksmonument. De stallen en schuren zijn in gebruik als restaurant en zalencentrum. Sesamstraat In 1975 werden de binnenplaats en tiendschuur omgebouwd tot Sesamstraat. Een NOS-televisieploeg van twintig man, onder leiding van regisseur Ton Hasebos, begon met de opnames voor het eerste seizoen van de Nederlandstalige versie van het kinderprogramma. De Grote Hegge werd gekozen vanwege de rust. Er kon vrijwel ongestoord worden gewerkt.
Hervormde kerk (Uitgeest)

De Protestantse kerk is een kerk gelegen aan de Castricummerweg 2 in het Noord-Hollandse Uitgeest. De kerk heeft een 14e-eeuwse toren waarvan de gemetselde spits in 1726 is vernieuwd. Zowel de toren als de kerk zijn sinds 1967 als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister. Het schip stamt uit de 15e eeuw en bevat resten van een ouder dwarspand. De vloer van de kerk bevat een aantal zerken. De kerk onderging in 1926 en 1979 een restauratie. In 2010 zijn de kerkmuren aan de binnenzijde opnieuw geschilderd. Inventaris Het orgel met hoofdwerk en bovenwerk en voorzien van mechanische sleepladen is in 1869 gemaakt door P. Flaes. Het instrument werd hierna driemaal door Flentrop gerestaureerd (1916/1928, 1959/1962, 1981). Verder bevinden zich in de kerk een: preekstoel en doophek (laatste kwart 17e eeuw) wijzerplaat (1619) eikenhouten klokkenstoel (1650) van François en Pieter Hemony Mechanisch smeedijzeren torenuurwerk (1869) van A. Batstra Foto's
Hervormde kerk (Markenbinnen)

Hervormde Kerk is een kerk gelegen aan de Dorpsstraat 43 in het Noord-Hollandse Markenbinnen. De driezijdig gesloten zaalkerk met een met houten torentje boven de gepleisterde façade werd gebouwd in 1704. Geschiedenis De kerk stamt uit 1704. Voordat deze kerk werd gesticht maakten de bewoners van Markenbinnen gebruik van een kapel die al in de middeleeuwen was opgericht. De katholieken richtten toen namelijk een gewoon woonhuis, met rieten dak, in als kapel. De kapel werd in 1820 afgebroken, omdat ze bouwvallig was en het aantal katholieken sterk was afgenomen. De klokkenstoel heeft een klok van Arent van der Put uit 1620. Tussen 1984-1985 werd de kerk gerestaureerd. Het orgel is in 1958 gebouwd door de firma D.A. Flentrop uit Zaandam. Het orgel was eerst in gebruik als huisorgel. Sinds 1985 staat het in de kerk van Markenbinnen. Sinds 1967 is het gebouw opgenomen als rijksmonument in het monumentenregister. De kerk is tegenwoordig niet meer in gebruik voor kerkdiensten, maar als cultureel centrum en trouwlocatie van de Gemeente Graft - De Rijp. Foto's
Hoeve Bellet

De Hoeve Bellet of Bellethoeve is een monumentale vierkantshoeve in Cottessen in Nederlands Zuid-Limburg in de gemeente Vaals. De hoeve staat in het Geuldal in de overgang naar het Plateau van Vijlen dat in het noordoosten omhoog rijst. De hoeve ligt op een uitloper van het plateau, met op ongeveer 130 meter ten noorden van de hoeve de Belleterbeek, op ongeveer 400 meter naar het westen de Geul en op ongeveer 250 meter naar het zuiden de Berversbergbeek. Op ongeveer 425 meter naar het westen ligt de Heimansgroeve. Op ongeveer 350 meter naar het zuidoosten ligt de Hoeve Termoere en op ongeveer 375 meter naar het zuidwesten ligt de Hoeve Bervesj. De hoeve is een rijksmonument en ligt in het gebied van Rijksbeschermd gezicht Camerig-Cottessen. Geschiedenis In de 13e en 14e eeuw werd het gebied ontgonnen waarbij de hoeve een centrale rol speelde. De naam Bellet is afgeleid van betuletum, hetgeen berkenbos betekent, verwijzende naar de vegetatie van het gebied waarnaar de ontginners vaak hun ontginning vernoemden. In de eerste helft van de 18e eeuw werd een deel van de nog bestaande gebouwen van de hoeve gebouwd. De eigenaar was toen Anna Carolina Margaretha van Renesse van Elderen. Zij was de abdis van Burtscheid en was de grondvrouwe van Vijlen. Bouwwerk De hoeve is opgetrokken op een vierkant plattegrond met binnenplaats en deels uitgevoerd in breuksteen die gewonnen werd in de Heimansgroeve. Een deel is opgetrokken in leisteenblokken. Het wapen van Anna Carolina Margaretha van Renesse van Elderen is boven de inrijpoort aangebracht met de tekst: Dominus Providebit(De Heer zal voorzien) Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Cottessen
Hervormde kerk (Zetten)

De Hervormde kerk is een kerkgebouw aan de Kerkstraat 11 in het Nederlandse dorp Zetten, provincie Gelderland. De kerk wordt gebruikt door de Hervormde Gemeente Zetten-Andelst, die deel uitmaakt van de Protestantse Kerk in Nederland. Geschiedenis De oudste vermelding van een kerk in Zetten is een oorkonde die dateert van 1005. Daarin worden, door tussenkomst van bisschop Heribert van Keulen, de kerk en alle tienden en toebehoren geschonken aan het klooster te Deutz. De kerk wordt ook genoemd in het Utrechtse kerkenregister van 1395. Op 15 november 1809 was er een watersnood in de regio. De kerk diende als vluchtplaats voor 99 mensen. In 1911-1912 werd de kerk uitgebreid, omdat ze te klein was gebleken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog liep de toren schade op. Beschrijving De toren is het oudste gedeelte van de kerk en dateert uit de 14e eeuw. De toren heeft twee bakstenen geledingen, waartussen zich een band van tufsteen bevindt. De benedenverdieping heeft een gemetseld koepelgewelf. Het dak heeft een achtzijdige spits, bekleed met leisteen. In 1948 werd de toren gerestaureerd. Hierbij werd de oorlogsschade hersteld en de pleisterlaag verwijderd. Het torenuurwerk is mechanisch, met elektrische opwinding. Het oorspronkelijke schip is in 1911-1912 vervangen door grotere nieuwbouw. Het 15e-eeuwse koor is toen behouden gebleven, maar aan de buitenzijde voorzien van een nieuwe laag baksteen. Het orgel wrd gebouwd in 1871-1872, door de firma Van Puffelen. In 1976 werd het gerestaureerd, waarbij tevens enkele wijzigingen werden aangebracht. Aan de noordzijde van de kerk ligt een begraafplaats met ruim 400 graven (stand van 2012).
Spaans Leenhof

Het Spaans Leenhof is een voormalig leenhof in het stadje Valkenburg, gemeente Valkenburg aan de Geul, in de Nederlandse provincie Limburg. Het gebouw ligt aan de oostzijde van het Theo Dorrenplein op het Geuleiland. Ten zuiden van het gebouw aan de overzijde van de straat stroomt de Geul. Het is een in mergelstenen opgetrokken haakvormig gebouw met ionische pilasters, consolefriezen en een in- en uitgezwenkte topgevel. Het gebouw is een rijksmonument. Geschiedenis In 1661 of 1667 werd het gebouw gebouwd. Het werd toen gebruikt voor grondregistratie en pachtovereenkomsten van boeren. Sinds 1964 wordt het pand gebruikt door de VVV. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Valkenburg