NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Mariakapel (Pey)

De Mariakapel is een kapel in Pey in de Nederlandse gemeente Echt-Susteren. De kapel staat op de begraafplaats bij de Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangenkerk. Op ongegeer 420 meter naar het zuidoosten staat de Sint-Antoniuskapel. De kapel is gewijd aan de heilige Maria. Geschiedenis In 2004 stelde de beheerder van het kerkhof voor om van het schuurtje op de begraafplaats een Mariakapel te maken. In 2005 kwam de kapel gereed. Gebouw De bakstenen kapel is opgetrokken op een rechthoekig grondplan en wordt gedekt door een verzonken zadeldak met pannen. In de beide zijgevels bevinden zich elk twee spitsboogvensters met glas-in-lood van Jacques Verheyen. De frontgevel en achtergevel zijn een van ezelsrug voorziene puntgevel met schouderstukken op een verbrede aanzet met op de top van de frontgevel een smeedijzeren kruis. In de frontgevel bevindt zich de spitsboogvormige toegang van de kapel die bestaat uit een timpaan met glas-in-lood en een zware houten deur. Van binnen is de kapel wit gepleisterd met een grijze lambrisering. Op de achterwand is een grijze spitsboog geschilderd met in het midden een console met hierop het Mariabeeld. Het in Portlandsteen uitgehouwen beeld toont de Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Echt-Susteren
Mariakapel (Maria Hoop)

De Mariakapel is een kapel in Maria Hoop in de Nederlandse gemeente Echt-Susteren. De kapel staat aan de splitsing van de Annendaalderweg met de Kerkweg in het noordoosten van het dorp. De kapel is gewijd aan de heilige Maria. Gebouw De wit geschilderde bakstenen kapel staat op een rechthoekig grondplan en wordt gedekt door een zadeldak met rode pannen. De zijgevels hebben elk drie schuin uitgemetselde steunberen en twee rondboogvensters. De frontgevel is een tuitgevel met schouderstukken op een verbrede aanzet en op de top van de gevel staat een ijzeren kruis. In de frontgevel bevindt zich de ellipsboogvormige toegang van de kapel die wordt afgesloten met een dubbele houten deur met vensters en siersmeedwerk. Van binnen is de kapel wit gestuukt op een lambrisering van gele bakstenen. Ook de vernsters zijn met deze gele baksteen omlijst. Tegen de achterwand is het altaar geplaatst dat bestaat uit een altaarblad op twee klassieke zuilen. Boven het altaar is op de achterwand een afbeelding aangebracht van de heilige die Maria toont in een blauw gewaad en aureool met op haar linkerarm het kindje Jezus in een licht gewaad, met aureool en in zijn linkerhand een rijksappel. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Echt-Susteren
Spieringplaat

De Spieringplaat is een onbewoond eilandje in het Veerse Meer in de Nederlandse provincie Zeeland. Het langgerekte eiland is 1,3 hectare groot en is weidegebied met wat bebossing. Er is één aanlegsteiger aan de zuidwestelijke kant. De Spieringplaat is net als de buureilandjes Bastiaan de Langeplaat en Zandkreekplaat vrij toegankelijk voor bezoekers. De maximale tijd aan een ligplaats is 24 uur.
Leuchtturm Westerlichttoren

p4 Der Westerlichttoren ist ein Leuchtturm in der niederländischen Provinz Zeeland. Er steht in der Ortschaft Nieuw Haamstede nahe bei Burgh-Haamstede auf der ehemaligen Doppelinsel Schouwen-Duiveland. Bau Der von L. Valk entworfene steinerne Leuchtturm wurde im Jahre 1837 erbaut und zählt mit seiner Höhe von 53 Metern zu den höchsten Leuchttürmen der Niederlande. An der Basis besteht der unter Denkmalschutz stehende Turm aus 2,50 Meter dicken Mauern, die mit zunehmender Höhe immer dünner werden. Äußerlich wurde der Turm mit roten und weißen Spiralen versehen, um ihn vom nahen Flugplatz aus deutlich sichtbar zu machen. Leuchtfeuer Das Leuchtfeuer des Leuchtturms ist seit Jahren automatisch gesteuert und wird durch einen Lichtsensor geregelt. Das Licht erzeugt seit 1953 eine 2000 Watt starke Gasentladungsröhre, die eine 4200 Watt starke elektrische Glühlampe ersetzte. Die Optik erzeugt folgende Kennung: Fl(2+1) W 15s. In einem 15-Sekunden-Intervall entstehen also zwei kurz aufeinanderfolgende Lichtblitze und ein einzelner, deutlich späterer Blitz. Abbildung auf dem 250-Gulden-Schein Der Westerlichttoren ist vor allem dadurch bekannt, dass er jahrelang auf dem 250-Gulden-Geldschein abgebildet war. Umgangssprachlich erhielt diese Banknote daher den Namen De Vuurtoren (dt.: Der Leuchtturm). Zum 1. Januar 2002 wurde der niederländische Gulden durch den Euro abgelöst. Weblinks Vuurtoren Westerlicht (Nieuw-Haamstede): Website des Fremdenverkehrsvereins VVV Zeeland (niederländisch, deutsch, englisch) Einzelnachweise
Westerlichttoren

The Westerlichttoren or West Schouwen is a lighthouse in Haamstede, Netherlands. Designed by L. Valk, it was built in 1837. At 47 m (154 ft) above ground and a light stand at 58 m (190 ft) above sea level it is one of the tallest lighthouses in the Netherlands. The lighthouse is built in brick and iron, the walls are 2.4 m thick at the bottom, tapering upward. It is painted in a red-and-white spiral. A stair of 226 steps, in stone and partially in iron, leads to the top. The lighthouse is unattended. Light The lighthouse is switched on and off automatically by a light sensor. A sailor can recognise the light by its characteristic: group flash 2+1. The current lenses were installed in 1953. Originally the light was an incandescent light bulb of 4200 W, which has been replaced by a 2000 W gas-discharge lamp. Notability This lighthouse was well known by the public as it was used for the former 250 Dutch guilder note designed by Ootje Oxenaar. See also List of lighthouses in the Netherlands References
Phare de Westerlichttoren

Le phare de Westerlichttoren ou West Schouwen est un phare situé à Haamstede (commune de Schouwen-Duiveland), province de Zélande aux Pays-Bas. Il est géré par le Rijkswaterstaat, l'organisation nationale de l'eau des Pays-Bas. Il est classé monument national en 1982 par l'Agence du patrimoine culturel des Pays-Bas. Histoire Conçu par L. Valk, il a été construit en 1837. Il est l’un des plus hauts phares des Pays-Bas. Son système optique actuel date de 1953. À l'origine, la lumière était une lampe à incandescence de 4.200 W, qui a été remplacée par une lampe à décharge de gaz de 2.000 W. La lanterne a été remplacée en 1979 et la vieille lanterne est maintenant exposée au bureau du maître de cloche à Burghsluis. Un escalier de 226 marches, en pierre et partiellement en fer, mène au sommet. Le phare est automatisé et n'est pas accessible au public Description Ce phare est une tour circulaire en fonte, avec une galerie et une lanterne de 50 m de haut. La tour est peinte en une spirale rouge et blanche le dôme de la lanterne est rouge. Il émet, à une hauteur focale de 58 m, trois brefs éclats blancs de 0.2 seconde par période de 15 secondes. Sa portée est de 30 milles nautiques (environ 55 km). Il porte un radar Racon. Identifiant : ARLHS : NET-029 ; NL-0324 -Amirauté : B0500 - NGA : 114-9576. Voir aussi Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « West Schouwen » (voir la liste des auteurs). Lien connexe Liste des phares des Pays-Bas Liens externes Nederlandse Vuurtorens University of North Carolina at Chapel Hill's The Lighthouse Directory: Lighthouses of the Northern Netherlands Lighthouses of the Southern Netherlands (en) Netherlands - Liste ARLHS (de) Niederlande - Online list of Light (en) West Schouwen - Site Lightphotos.net (en) West Schouwen Light - Lighthouse Explorer Portail des phares Portail de la mer du Nord Portail des Pays-Bas
Вестерлихтторен

Вестерлихтторен (нид. Westerlichttoren, дословно — «Западная световая башня») — береговой опознавательный навигационный знак в пределах посёлка Хамстед в голландской провинции Зеландия, Нидерланды. Высота башни маяка — 50 метров, фонарь расположен на высоте 58 метров. Вестерлихтторен — самый высокий маяк Нидерландов. Толщина стен у основания башни достигает двух с половиной метров, по мере увеличения высоты толщина уменьшается. Маяк окрашен в белую и красную полосы, образующие спираль. Вестерлихтторен известен прежде всего благодаря тому, что был изображён на бывшей нидерландской банкноте в 250 гульденов, из-за чего сама банкнота получила прозвище «de vuurtoren» (маяк, дословно — «огненная башня»). См. также Список маяков Нидерландов Примечания
Oranjeplaat (eiland)

De Oranjeplaat is een onbewoond eiland in het Veerse Meer in de Nederlandse provincie Zeeland. Te vinden aan de zuidkant van het Veerse Meer noordoost van het stadje Arnemuiden. Het eilandje is 9 hectare groot en is voor ongeveer de helft bebost en het andere deel is weidegebied. Er is maar één aanlegsteiger. De Oranjeplaat is net als de eilandjes in de buurt zoals de Bastiaan de Langeplaat en de Arneplaat toegankelijk voor bezoekers. De maximale tijd aan een ligplaats is 24 uur. Ten zuiden van het eiland ligt aan de overzijde van het water de buurtschap Oranjeplaat.
Covra

Covra NV (Centrale organisatie voor radioactief afval) ist ein 1982 gegründetes niederländisches Unternehmen mit Sitz in Vlissingen, das radioaktive Abfälle lagert. Die Aktiengesellschaft befindet sich vollständig in Besitz des niederländischen Finanzministeriums. Der Betrieb steht auf dem Gelände des Kernkraftwerks Borssele. Bis die niederländische Regierung beschlossen hat, wo eine dauerhafte Endlagerung eingerichtet werden soll, wird Covra als Zwischenlager für den niederländischen radioaktiven Abfall genutzt. Gelagert werden abgebrannte Brennelemente aus dem Kernkraftwerk Borssele und dem (stillgelegten) Kernkraftwerk Dodewaard. Auch radioaktiver Müll aus Krankenhäusern wird hier verarbeitet. COVRA hat eine Lizenz für eine Lagerung von hundert Jahren. Weblink Der niederländische Weg. GEO.de, abgerufen am 17. Mai 2012.
COVRA

COVRA (Centrale Organisatie Voor Radioactief Afval) is the only Dutch nuclear waste processing and storage company. Located in Nieuwdorp, it stores waste produced at the Borssele nuclear power plant after it is reprocessed by Areva NC in La Hague, France. The company also stores radioactive waste from hospitals and laboratories. COVRA currently has a license to operate for one hundred years. References External links Media related to COVRA at Wikimedia Commons Official website
COVRA

COVRA (нид. Centrale Organisatie Voor Radioactief Afval — Центральная организация по радиоактивным отходам) — нидерландская компания по хранению и переработке радиоактивных отходов. Согласно нидерландскому законодательству, является единственной в стране организацией уполномоченной заниматься подобной деятельностью, все учреждения и предприятия имеющие лицензию на работу с радиоактивными материалами обязаны сдавать COVRA радиоактивные отходы. Главным поставщиков отходов является единственная действующая в стране АЭС «Борселе». COVRA является акционерным обществом, 100 % акций находятся во владении государства. Компания является самоокупаемой, её деятельность не финансируется из госбюджета. Хранилище низкоактивных отходов используется также для хранения произведений искусства из фондов нидерландских музеев. Это стало возможным благодаря наличию свободного пространства необходимого в соответствии с технологией хранения радиоактивных отходов и контролируемых климатических условий благоприятных для хранения произведений искусства. Хранилище доступно для посетителей и в нем организуются выставки из хранящихся там экспонатов. Здания хранилищ высоко- и низкоактивных отходов являются архитектурными достопримечательностями. Хранилище высокоактивных отходов представляет собой здание оранжевого цвета на стенах которого зеленой краской выведены уравнения эквивалентности массы и энергии Эйнштейна в двух видах E = m c 2 {\displaystyle E=mc^{2}} и E = m c 2 {\displaystyle E=mc^{2}} и m = E / c 2 {\displaystyle m=E/c^{2}} , а также уравнение Планка E = h v {\displaystyle E=hv} . Каждые 20 лет, начиная с 2023 года здание будет перекрашиваться во все более светлый оттенок оранжевого, и в 2103 году будет покрашено в белый цвет, символизируя уменьшение радиоактивности складированных расходов их постепенное превращение в безопасный материал. Концепция разработана голландским художником Вильямом Верстратеном (нид. William Verstraeten). Ссылки Официальный сайт COVRA в официальном реестре МАГАТЭ Искусство и радиоактивные отходы, МАГАТЭ World Nuclear News Примечания
Plompe Toren

Der Plompe Toren ist ein spätgotischer, 23 Meter hoher Turm („Toren“, niederländisch für Turm), gelegen direkt auf dem Süddeich nahe Burgh-Haamstede auf der niederländischen Insel Schouwen-Duiveland (Provinz Zeeland). Der Turm gehörte ursprünglich zur Pfarrkirche des untergegangenen Dorfes Koudekerke (nicht zu verwechseln mit dem gleichnamigen Koudekerke auf Walcheren). Mit Koudekerke verschwanden in der Zeit zwischen 1475 und 1650 noch weitere dreizehn Dörfer; etwa 3500 Hektar Land ging durch immer neue Deichbrüche verloren. Der Turm ist als Rijksmonument eingestuft. Geschichte Nach 1311 wurde in Koudekerke eine erste Pfarrkirche gebaut, die wahrscheinlich dem heiligen Martin von Tours geweiht war. Dieser erste Kirchbau wurde zwischen dem 8. und 10. Oktober 1375 Opfer einer schweren Sturmflut. Nach 1468 wurde durch Ludwig von Brügge der Neubau der Kirche veranlasst. Dieser hatte jedoch keine lange Dauer seiner gottesdienstliche Bestimmung. Da Koudekerke den noch nicht gebändigten Kräften der Oosterschelde ausgesetzt war, wurde das Dorf aufgegeben, die Pfarrkirche schließlich 1583 bis auf den Turm abgebrochen. Da Baumaterial in dieser Zeit knapp war, wurden die Steine und brauchbare Bretter für Neubauten wiederverwendet. Der alte Kirchturm aber wurde zur Landmarke für die Schifffahrt aus und in Richtung Antwerpen bestimmt. 1935 erfolgte eine erste grundlegende Restaurierung des Turmes, 1974 wurde die Außenseite wiederhergestellt. Der Turm ist seit 1997 im Besitz der niederländischen Vereniging Natuurmonumenten, die dort ein Besucherzentrum eingerichtet hat, das ganzjährig geöffnet hat. Der Turm kann kostenlos bestiegen werden und auf der Plattform auf der Turmspitze befindet sich ein Fernglas auf einer umlaufenden Schiene, welches ebenfalls kostenlos benutzt werden kann. Literatur Jan J.B. Kuipers, Sluimerend in slik. Verdronken dorpen en verdronken land in zuidwest Nederland, De Ruiter 2004. Weblinks natuurmonumenten.nl, abgerufen am 29. April 2011 Einzelnachweise
Plompe Toren (Koudekerke)

De Plompe Toren (ook wel Plompetoren) is een kerktoren aan de Oosterschelde, een paar kilometer ten zuiden van Burgh-Haamstede. De toren (23 meter hoog) is het enige restant van Koudekerke, een inmiddels in de Oosterschelde verdwenen dorp op Schouwen-Duiveland. De toren staat net binnendijks en in het dijklichaam: in de binnen glooiing van de Oosterscheldedijk is een uitholling rond de voet gemaakt. De Plompe Toren trekt vanwege de bijzondere plek die hij in het landschap inneemt veel bezoekers. Geschiedenis In 1468 kocht Lodewijk van Gruuthu(u)se het ambacht "Coudekerk". Hij bouwde een nieuwe kerk, omdat de oude rond 1400 in verval was geraakt. De Schelde verlegde zijn loop noordwaarts ten koste van het zuidelijk deel van Schouwen. In 1581 werd de dijk langs de Plompe Toren als inlaagdijk dwars door het dorp aangelegd. Mensen verlieten het dorp en in 1583 sloopte men de kerk, maar de toren bleef staan. Deze diende als baken voor de scheepvaart op de rivier. Alle schepen die naar Antwerpen voeren, zeilden hier langs. De Westerschelde was nog niet bevaarbaar. Instandhouding In het begin van de 20e eeuw stonden er nog een paar woningen rond de toren, die toen tot ruïne vervallen was. Het verhaal gaat dat er kauwen (of kraaien) in de toren nestelden, waar men overlast van had. Er kwam dan ook een voorstel om de toren maar te slopen, zodat deze overlast van de vogels verleden tijd zou zijn. Echter, op initiatief van jonkheer C. A. van Citters, burgemeester van het dorp Noordgouwe, vond er in 1935 een restauratie plaats. Deels met giften van burgers en zelfs van het Koningshuis (totaal iets meer dan 1.400 gulden), maar vooral door de 5.000 gulden bijdrage van het Rijk. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden op last van de Duitse bezetter bijna alle woningen rond de toren gesloopt en liep de toren nogal wat schade op. In 1962 volgde restauratie. In 1974 liet de stad Zierikzee de buitenkant van de toren herstellen. Later kwam de toren in beheer van de stichting Het Zeeuwse Landschap. De Stichting Renesse, die op Schouwen-Duiveland meerdere monumenten bezit, werd eigenaar. Sinds 1997 is de Vereniging Natuurmonumenten de exploitant. Eind 2019, begin 2020 is de buitenzijde van de toren gerestaureerd. De voegen zijn vernieuwd met kalk metselmortel en verweerde stenen zijn vervangen. Externe link Plompe Toren op website Natuurmonumenten
Piet Blombrug

De Piet Blombrug (Brug B322) is een bouwkundig kunstwerk in de Nederlandse gemeente Diemen. De brug is gelegen over een ringgracht in/van de wijk Holland Park. Deze wijk werd door Sjoerd Soeters ingericht conform de structuur van wijken in Amsterdam en Kopenhagen. Dit had onder meer tot gevolg dat er allerlei kanalen en grachten werden aangelegd. De brug maakt onderdeel uit van een serie bruggen voor deze wijk. De meeste daarvan hebben daarom een standaard ontwerp. Het composieten dek is gemonteerd op een enigszins gebogen stalen frame. Het stalen frame draagt ook de stalen balusters en balustrades. De brug werd afgewerkt middels houten leuningen. De brug is ontworpen door Karres en Brands (Landschapsarchitecten) in samenwerking met ingenieursbureau ABT (techniek) en Janno Hahn (belettering). De infrastructuur van de wijk is vernoemd naar Nederlandse kunstenaars. Zo ligt de Piet Blombrug, vernoemd naar architect Piet Blom in de kade langs de Charley Tooropgracht vernoemd naar kunstschilder Charley Toorop. Over dezelfde gracht ligt de Michel de Klerkbrug, vernoemd naar architect Michel de Klerk.
Mariakapel (Montfort)

De Mariakapel is een kapel in Montfort in de Nederlandse gemeente Roerdalen. De kapel staat aan de Diergaarderweg bij nummer 6 ten zuidoosten van het dorp. Op ongeveer 960 meter naar het noordoosten staat de Sint-Antoniuskapel. De kapel is gewijd aan de heilige Maria. Gebouw De bakstenen kapel is een niskapel en staat op een rechthoekig grondplan en wordt gedekt door een zadeldak met pannen. De zijmuren hebben hoekpilasters en de kapel heeft een laag Maaskeien als plint en als rand onder de dakpannen. In de frontgevel bevindt zich de segmentboogvormige toegang van de kapel die wordt afgesloten met een spijlenhek. In de kapel staan verschillende heiligenbeelden en aan de achterwand hangt een icoon van Onze-Lieve-Vrouw. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Roerdalen
Hendrik Werkmanbrug

De Hendrik Werkmanbrug (Brug B321) is een bouwkundig kunstwerk in Diemen. De brug is gelegen over een gracht in/van de wijk Holland Park. Deze wijk werd door Sjoerd Soeters ingericht conform de structuur van wijken in Amsterdam en Kopenhagen. Dit had onder meer tot gevolg dat er allerlei kanalen en grachten werden aangelegd. De brug maakt onderdeel uit van een serie bruggen voor deze wijk. De meeste daarvan hebben daarom een standaard ontwerp. Het composieten dek is gemonteerd op een enigszins gebogen stalen frame. Het stalen frame draagt ook de stalen balusters en balustrades. De brug werd afgewerkt middels houten leuningen. De brug is ontworpen door Karres en Brands (Landschapsarchitecten) in samenwerking met ingenieursbureau ABT (techniek) en Janno Hahn (belettering). De infrastructuur van de wijk is vernoemd naar Nederlandse kunstenaars. Zo ligt de Henderik Werkman, vernoemd naar kunstenaar Hendrik Werkman in de kade langs de Charley Tooropgracht, vernoemd naar kunstschilder Charley Toorop. Ook Groningen heeft een brug naar Werkman vernoemd: H.N. Werkmanbrug.
Simeon ten Holtbrug

De Simeon ten Holtbrug (Brug B320) is een bouwkundig kunstwerk in Diemen. De brug is gelegen over een gracht in/van de wijk Holland Park. Deze wijk werd door Sjoerd Soeters ingericht conform de structuur van wijken in Amsterdam en Kopenhagen. Dit had onder meer tot gevolg dat er allerlei kanalen en grachten werden aangelegd. De brug maakt onderdeel uit van een serie bruggen voor deze wijk. De meeste daarvan hebben daarom een standaard ontwerp. Het composieten dek is gemonteerd op een enigszins gebogen stalen frame. Het stalen frame draagt ook de stalen balusters en balustrades. De brug werd afgewerkt middels houten leuningen. De brug is ontworpen door Karres en Brands (Landschapsarchitecten) in samenwerking met ingenieursbureau ABT (techniek) en Janno Hahn (belettering). De infrastructuur van de wijk is vernoemd naar Nederlandse kunstenaars. Zo ligt de Simeon ten Holtbrug, vernoemd naar componist Simeon ten Holt in de kade langs de Charley Tooropgracht, vernoemd naar kunstschilder Charley Toorop.
Corneillebrug

De Corneillebrug (Brug B319) is een bouwkundig kunstwerk in Diemen. De brug is gelegen over een gracht in/van de wijk Holland Park. Deze wijk werd door Sjoerd Soeters ingericht conform de structuur van wijken in Amsterdam en Kopenhagen. Dit had onder meer tot gevolg dat er allerlei kanalen en grachten werden aangelegd. De brug maakt onderdeel uit van een serie bruggen voor deze wijk. De meeste daarvan hebben daarom een standaard ontwerp. Het composieten dek is gemonteerd op een enigszins gebogen stalen frame. Het stalen frame draagt ook de stalen balusters en balustrades. De brug werd afgewerkt middels houten leuningen. De brug is ontworpen door Karres en Brands (Landschapsarchitecten) in samenwerking met ingenieursbureau ABT (techniek) en Janno Hahn (belettering). De infrastructuur van de wijk is vernoemd naar Nederlandse kunstenaars. Zo ligt de Corneillebrug, vernoemd naar kunstenaar Corneille in de kade langs de Charley Tooropgracht, vernoemd naar kunstschilder Charley Toorop en over de Gerrit Rietveldsingel, vernoemd naar kunstenaar Gerrit Rietveld.
Sint-Annakapel (Sint Odiliënberg)

De Sint-Annakapel of Mariakapel is een kapel in Sint Odiliënberg in de Nederlandse gemeente Roerdalen. De kapel staat onder twee lindebomen aan de kruising van de Pastoor Siebenstraat met de Hoofdstraat en de Raadhuisstraat in het noorden van het dorp. De kapel staat ook bekend als Mariakapel, maar is gewijd aan de heilige Anna, specifiek aan Anna te Drieën. Geschiedenis Vermoedelijk aan het eind van de 19e eeuw werd hier midden op het plein de eerste kapel gebouwd en dit bouwwerk was wit gepleisterd. In 1915 werd de tramlijn Roermond - Vlodrop aangelegd en moest de kapel ervoor worden afgebroken. Kort na de afbraak werd aan de rand van het plein een nieuwe kapel gebouwd. Deze werd in de Tweede Wereldoorlog verwoest. In 1949 werd de kapel gebouwd naar het ontwerp van architect Alphons Boosten. In 1950 werd de kapel ingewijd. Gebouw De rode bakstenen kapel is opgetrokken op een vierkant grondplan en wordt gedekt door een uitkragend zadeldak met platte dakpannen dat dwars op de kapel geplaatst is en rust op betonnen consoles. Midden op de nok van het dak staat een metalen kruis. In de zijgevels en in de frontgevel bevindt zich een grote rondboogvormige toegang die elk wordt afgesloten met een metalen hek. In de rechter zijgevel bevindt zich een gevelsteen met de tekst S.S.A.M.J. juni 1950, verwijzend naar de inwijding van de kapel en de heiligen Anna, Maria en Jezus. Van binnen is de kapel uitgevoerd in baksteen. Tegen de achterwand is een bakstenen altaar gemetseld dat bestaat uit twee bakstenen kolommen met hierop een altaarblad. Op het altaar is een natuurstenen opzet geplaatst met hierop twee smeedijzeren kandelaars. Boven de opzet is in de achterwand een rondboogvormige nis uitgespaard die van binnen wit geschilderd is en afgesloten wordt door een wit hekje. In de nis staat het keramische heiligenbeeld van Anna te Drieën dat moeder Anna toont met haar dochter Maria die op haar schoot het kindje Jezus draagt. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Roerdalen