NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Doopsgezinde kerk (Holwerd)

De doopsgezinde kerk (ook vermaning) van Holwerd is een monumentaal kerkgebouw in de Nederlandse provincie Friesland. Geschiedenis Al in 1563 was er sprake van een groep doopsgezinde inwoners van Holwerd. Leenaerd Bouwens doopte in dat jaar 67 gemeenteleden en in de periode van 1568 tot 1582 167 leden. In 1692 werd een kerkgebouw aan de Koningsstraat aldaar in gebruik genomen. Het huidige kerkgebouw dateert van 1850. De voorzijde heeft een Neoclassicistisch voorkomen met een fronton (bouwkunde)fronton op ionische zuilen en is wit gepleisterd. De achterliggende kerk is van baksteen opgetrokken en ongepleisterd. De eerste steen werd in 1850 gelegd door Hessel Jans Hesseling en Jan Gerlofs Jensma. Beide mannen overleden enkele jaren na deze gebeurtenis, respectievelijk 77 en 78 jaar oud. Het orgel uit 1906 is gemaakt door Bakker & Timmenga. In de periode voor de bouw van de kerk was Marten Martens predikant van de doopsgezinde gemeente. Hij stond meer dan 50 jaar in deze gemeente van 1798 tot 1849. Het jaar na het beëindigen van zijn functie werden er in zijn gemeente twee nieuwe vermaningen gebouwd, in Holwerd en in Ternaard. Hij overleed twee jaar later in 1852. De kerk is erkend als rijksmonument. Zie ook Lijst van doopsgezinde kerken in Nederland
Дорненбург (замък)

Замък Дорненбург е тухлен нидерландски замък от XIII век. Замъкът се намира в източната част на провинция Гелдерланд, в близост до село Дорненбург. Състои се от преден и главен замък, свързани посредством малък дървен мост. Той е един от най-големите и най-добре запазените замъци в Нидерландия. Външни препракти ((nl)) Уеб-сайт с информация за замъка
Doornenburg (hrad)

Doornenburk je nizozemský vodní hrad ze 13. století. Hrad leží na východě provincie Gelderland, poblíž vesnice Doornenburg. Sestává z předhradí a hlavního hradu, které jsou propojeny malým dřevěným mostem. Je to jeden z největších a nejlépe dochovaných hradů v Nizozemsku. Na místě hradu se již v 9. století nacházel opevněný dům, známý jako Villa Dorenburc. Z něj ve 13. století vznikl skromný hrad. V průběhu století se stále více rozšiřoval až do podoby, ve které jej můžeme dnes vidět. V 15. století bylo zbudováno předhradí. Skládá se z obytných místností, kaple a statku. Posledně jmenovaný je unikátní v tom smyslu, že na nizozemských hradech se statky nenacházely. Hrad Doornenburg byl obydlený až do 19. století. Pak nastal jeho úpadek. V roce 1937 byla zřízena Nadace pro zachování Doornenburgu, která od roku 1937 nechávala hrad zrestaurovat. V roce 1941 byla restaurace dokončena. Na konci druhé světové války byl hrad téměř celý zničen bombardováním. Předpokládalo se, že nálet provedla Luftwaffe, ale v březnu 1945 se ukázalo, že ho ve skutečnosti bombardovala RAF. Mezi lety 1947 a 1968 byl hrad znovu celý postaven. V roce 1968 se na tomto hradě mimo jiné natáčel televizní seriál Floris. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Hrad Doornenburg na Wikimedia Commons (nizozemsky) Oficiální stránky
Burg Doornenburg

Burg Doornenburg (niederländisch Kasteel Doornenburg) ist eine niederländische Burg aus dem 14. Jahrhundert. Die Burg liegt nahe bei dem gleichnamigen Dorf Doornenburg in der Gemeinde Lingewaard im Osten der Landschaft Betuwe und in der Provinz Gelderland. Sie besteht aus einer Vorburg und einer Hauptburg, die über eine schmale Holzbrücke verbunden sind. Es ist eine der größten erhaltenen Burgen in den Niederlanden. Geschichte Auf dem Platz der Burg befand sich im 9. Jahrhundert schon ein befestigtes Haus, bekannt unter dem Namen „Villa Doreburc“. Die heutige Hauptburg wurde im 14. und 15. Jahrhundert errichtet. Im 15. Jahrhundert wurde die Vorburg gebaut. Die Vorburg hatte Wohngebäude, eine Kapelle und ein Bauernhaus. Letzteres ist einzigartig für eine niederländische Burg. Burg Doornenburg wurde bis ins 19. Jahrhundert bewohnt. Danach verfiel sie. 1936 wurde eine Stiftung zum Erhalt der Doornenburg gegründet, die die Burg ab 1937 bis 1941 restaurieren ließ. Am Ende des Zweiten Weltkriegs wurde die Burg fast gänzlich zerstört. Lange Zeit hatte man gedacht, dass die Deutschen sie gesprengt hätten, aber die Burg war im März 1945 durch einen britischen Bombenangriff getroffen worden. Von 1947 bis 1968 wurde die Burg erneut aufgebaut. 1968 wurde auf ihr die niederländische Fernsehserie Floris aufgenommen. Galerie Siehe auch Liste der Backsteinbauwerke der Gotik in den Niederlanden Literatur Ronald Stenvert u. a., Monumenten in Nederland: Gelderland, S. 147, verfügbar als PDF zum kostenlosen Download von der digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren Weblinks Offizielle Website Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, monumentnummer 8942
Doornenburg Castle

The Doornenburg Castle (Dutch: Kasteel Doornenburg) is a Dutch castle from the 13th century. The castle is located in the eastern part of the province of Gelderland, near the village of Doornenburg. It is one of the biggest and most well-preserved castles in the Netherlands. It consists of the main castle and a front castle which are connected via a small wooden bridge. The castle was originally a fortified manor built in the 9th century. At this stage, it was known as the Villa Dorenburc. It wasn't until the 13th century that it was converted into a proper castle. Gradually, through the centuries, the castle was expanded further into its current form. The front castle was built in the 15th century. It contains sleeping quarters, a chapel and a farm, the latter being quite a unique feature for a Dutch castle. Castle Doornenburg was occupied until the 18th century. After that it fell into disrepair and became a ruin. In 1936 the Stichting tot Behoud van den Doornenburg (literally: Foundation for Preservation of the Doornenburg) was created and the castle was restored between 1937 and 1941. Unfortunately, by the end of the Second World War it was almost completely destroyed. The Germans were thought to have blown it up, but it had actually been hit by a British bombardment in March 1945. The castle was completely rebuilt between 1947 and 1968. In 1968, this castle, amongst others, was used as a set for the television series Floris. See also Kinkelenburg Castle List of castles in the Netherlands External links Doornenburg Castle (official website)
Castelo de Doornenburg

Castelo de Doornenburg (em neerlandês: Kasteel Doornenburg) é um castelo holandês do século XIII Ele é mencionado pela primeira vez em 1295. É um dos castelos maiores e mais bem preservados da Holanda. Consiste em um castelo principal e um castelo dianteiro que estão ligados através de uma pequena ponte de madeira. Referências
Grad Woerden

Grad Woerden je med leti 1407 in 1415 kot grad zgradil vojvoda Janez III. Bavarski, gospod Woerdena. Lastnosti Grad je kvadratne oblike, ima dvižni most ter tri okrogle in pravokoten stolp. Jarek je bil dolgo časa zasut, vendar je grad zdaj večinoma spet obdan z vodo na majhnem polotoku v kanalu, poleg veliko pozneje zgrajene Cerkve sv. Bonaventure. Zgodovina Prvi vir o gradnji gradu je iz leta 1415, vendar kaže, da je bila gradnja takrat že v zadnji fazi. Oskrbnik Hendrik Hermansz je namreč kupil gradbeni material in tudi veliko (sadnih) dreves. V Woerdnu je moral že prej stati grad, ker se naročilo za gradnjo nanaša na drugega "Steenen Huys". Domnevno je bil ta grad na zahodni strani Woerdna, da bi branil Utrecht pred Holandijo. Sedanji grad je bil zgrajen po ukazu holandskega grofa za obrambo pred utrechtskim škofom in se zato nahaja na vzhodni strani mesta. Med obleganjem Woerdna (1575/1576) je bila v gradu garnizija, ki je branila mesto pred Španci. V nesrečnem letu 1672 so grad zasedli in močno poškodovali Francozi. Nedaleč je potekala velika bitka pri Kruipinu plaats. Leta 1740 je grad postal del stare holandske vodne linije. V francoskem obdobju je Batavska republika na ta grad med drugim zaprla nekdanjega velikega mestnega svetnika Laurensa Pietra van de Spiegla, feministko Eto Palm, in Viljema Bentincka (1762-1835) ter Štefana Jakoba van Langena. Nato je na gradu bila bolnišnica in spet zapor, v katerem so zaprti tudi judovski jetniki, ki so jim kuhali košer. Od leta 1861 do 1872 je grad spremenjen v ženski zapor. Grad je služil različnim namenom. Tako je bil uporabljen za obrambo, (vojaški) zapor (do 1872), bolnišnico in sprejemno taborišče za Ambonce, ter nekaj časa uporabljen kot osrednje skladišče oblačil Ministrstva za obrambo. Po obnovi v poznih osemdesetih letih je bil grad uporabljen kot pisarniški prostor za podjetje Logico. Leta 2006 je občina Woerden začela načrte za preureditev gradu v stanovanjsko nastanitev. Od leta 2007 se grad delno uporablja kot gostinski lokal, kjer se lahko odvijajo poroke. Galerija slik Glej tudi Seznam gradov na Nizozemskem Seznam državnih spomenikov v Woerdnu Zgodovina Woerdna Literatura M.S. Verweij, M.J. Dolfin in N. Vroman, Grad v Woerdnu, zgradba, zgodovina in obnova, 1989, Uitg. Stichting Stichts-Hollandse Bijdragen 20 Lex Albers, Gert de Klerk, Karel Maartense, Varna četrt za spanje, grad Woerden 600 let 1410-2010, 2010, Uitg. Stichting Stichts-Hollandse Bijdragen 36, ISBN 978-90-814805-2-9 Zunanje povezave Grad Woerden Woerden op Gradovi v Utrechtu
Gemeentelijke begraafplaats Woensel (de Oude Toren)

De Gemeentelijke begraafplaats Woensel (de Oude Toren) is een begraafplaats aan de Baffinlaan in stadsdeel Woensel in de Nederlandse gemeente Eindhoven. De begraafplaats ligt bij de Oude Toren van de oude St. Petruskerk. Militaire graven Een deel van de begraafplaats is in gebruik als militaire begraafplaats van het Gemenebest. Er liggen 686 doden begraven, vrijwel allen oorlogsslachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Bijna vier/vijfde daarvan was onderdeel van de luchtmacht, en is gesneuveld bij luchtaanvallen tussen 1941 en 1944 boven dit deel van Nederland, of bij terugkeer uit Duitsland. De hier begraven slachtoffers van de landmacht sneuvelden tussen september 1944 en mei 1945; zij zijn afkomstig uit twee Britse hospitaals (79th en 86th British General Hospitals) die in die periode in Eindhoven waren gevestigd. Van de begravenen is 570 Brits, 38 Australisch, 50 Canadees, 1 Zuid-Afrikaans, 4 Nederlands, 9 Nieuw-Zeelander en 14 Pools. Op de begraafplaats staat een herdenkingskruis (Cross of Sacrifice) naar ontwerp van Sir Reginald Blomfield. Het is uitgevoerd in natuursteen, en er is een bronzen zwaard op aangebracht. De Commonwealth War Graves Commission is verantwoordelijk voor dit deel van de begraafplaats. Bekende personen Externe links Begraafplaatsen en crematoria op de website van de gemeente Eindhoven. De militaire begraafplaats op de website van de Commonwealth War Graves Commission.
Windlust (Nistelrode)

De korenmolen Windlust staat op het Molenerf te Nistelrode (gemeente Bernheze). Het is een standerdmolen met een gesloten voet, die oorspronkelijk in 1532 is gebouwd, maar in 1898 en in 1974 is verplaatst. De molen is versierd met achtpuntige sterren op de kast en op de deuren in de onderbouw. Tot begin jaren 50 van de 20e eeuw heeft de molen gemalen, maar nadien trad door stilstand snel verval op. In 1974 is Windlust verplaatst en maalvaardig gerestaureerd. Er is een maalkoppel aanwezig; het tweede is ooit verwijderd. De molen is zondagsmorgens en op afspraak te bezoeken.
Algemene Begraafplaats Leidsestraatweg

Algemene Begraafplaats Leidsestraatweg is een begraafplaats in de Nederlandse plaats Harmelen in de provincie Utrecht. De begraafplaats is in verval geraakt en zal in 2014 worden opgeknapt. Het meest in het oog springende graf is dat van jonkheer Caan van Maurik uit 1888. De begraafplaats heeft een monumentaal karakter, maar is geen erkend monument. De graven dateren van 1930 tot 1975. Bijna alle graven zijn uitgegeven, slechts enkele kunnen nog gebruikt worden voor een bijzetting. Nieuwe graven worden niet meer uitgegeven.
Koepelgevangenis (Haarlem)

The Koepelgevangenis is a former prison in Haarlem, Netherlands. It is one of three Panopticon-style buildings situated in the country. One of three designed by Willem Metzelaar, the building was completed in 1901. A Rijksmonument, the prison closed in 2016. After the prison's closure, the building, along with the one at Arnhem, was used to house asylum seekers to the Netherlands. The building has now been redeveloped for multifunctional use, it includes co-working and education spaces, a cinema and a hotel. See also Koepelgevangenis (Breda) Koepelgevangenis (Arnhem) References External links Koepelgevangenis: cellengebouw in Haarlem at rijksmonumenten.nl (in Dutch)
Koepelgevangenis van Haarlem

De Koepelgevangenis van Haarlem, meestal De Koepel genoemd, is een voormalige strafgevangenis in de stad Haarlem. Het gebouw is een van de drie koepelgevangenissen die Nederland kent. De andere twee bevinden zich in Arnhem en Breda. Alle drie zijn opgenomen in het Rijksmonumentenregister. De Koepelgevangenis in Haarlem werd van 1899 tot 1901 gebouwd door justitiearchitect W.C. Metzelaar. Hij baseerde zich op het ontwerp van zijn vader Johan Frederik Metzelaar, die in Breda en Arnhem reeds koepelgevangenissen had gerealiseerd. Net als die andere koepelgevangenissen is ook de gevangenis in Haarlem een rijksmonument. Tot 2016 was het gebouw rijkseigendom. In dat jaar sloot de gevangenis vanwege het teruggelopen aantal gedetineerden en bezuinigingen. Het monumentale gebouw en het omliggende terrein werden door de gemeente Haarlem aangekocht en in 2019 doorverkocht aan de Stichting Panopticon. Deze zorgde voor de herontwikkeling van gebouw en omgeving. De Koepel bevat vier gestapelde cellenringen met in totaal 240 cellen. Herontwikkeling Koepelgevangenis De Haarlemse gevangenis werd in 2016 gesloten. Daarna is het terrein tijdelijk gebruikt als opvangcentrum voor Syrische vluchtelingen. Anno 2017 ontstonden de plannen om in het gebouw onder andere een university college onder te brengen. In 2019 sloten gemeente Haarlem, stichting Panopticon, SRH Grupe en de Global School for Entrepreneurship een samenwerkingsovereenkomst ter realisering van onderwijs- en woonvoorzieningen in de voormalige gevangenis. Stichting Panopticon vroeg een ontwerp-omgevingsvergunning aan voor het monument. Deze ontwerp-omgevingsvergunning voorzag in de restauratie en het gedeeltelijk veranderen van het ronde cellengebouw en het administratiegebouw van het complex. Panopticon wilde onder andere het dak van De Koepel isoleren, de cellen leeghalen en de ramen in de gevel vergroten. Het bureau van architect André van Stigt maakte een ontwerp voor de renovatie van het complex. De verbouwingswerkzaamheden begonnen in 2020. In 2022 trokken de eerste bedrijven er in, waaronder de regionale ontwikkelingsmaatschappij ROM InWest. Dat jaar werd ook begonnen met het gebruik van de Koepel als onderwijslocatie. Bioscoop Tijdens de verbouwing is een kelder uitgegraven. In deze kelder is de bioscoop gerealiseerd. Deze bioscoop met zes zalen is de FilmKoepel gaan heten. Galerij Externe link Open de Koepel (gearchiveerd)
Joodse begraafplaats (Oirschot)

De Joodse begraafplaats van Oirschot in de Nederlandse provincie Noord-Brabant is gelegen aan De Kemmer en dateert uit ongeveer 1800. De oudste nog aanwezige grafsteen van de in totaal 8, stamt uit 1845. De grafschriften op drie van de acht grafstenen zijn volledig in het Hebreeuws geschreven. Deze drie grafstenen zijn tevens de oudste grafstenen op deze begraafplaats. Overigens wordt aangenomen dat er nog meer mensen op deze begraafplaats te ruste zijn gelegd. In het groene toegangshek naar de begraafplaats zijn een davidster en de twee stenen tafelen verwerkt. Op het hek zit een bordje met de tekst: OUDE JOODSE BEGRAAFPLAATS IN GEBRUIK SEDERT ±1800 De eerste Joden kwamen omstreeks het midden van de 18e eeuw naar Oirschot, te beginnen met de vestiging van een Joodse slager. Spoedig kwamen er meer en werd er een joodse gemeente gesticht. De godsdienstoefeningen vonden oorspronkelijk in een woning plaats en in 1842 kwam er een synagoge aan de Rijkesluisstraat. Deze werd in 1905 voor het laatst gebruikt en in 1912 opgeheven, omdat het aantal Joden weer was afgenomen. Meer dan 30 zijn er overigens nooit geweest. De joodse gemeente werd bij die van Eindhoven gevoegd. De synagoge werd verkocht en van de opbrengst werd een fonds gevormd dat werd gebruikt om de begraafplaats te onderhouden. Een gedenksteen geeft aan waar de synagoge heeft gestaan. De Joodse begraafplaats van Oirschot is vrij toegankelijk. Zie ook Lijst van Joodse begraafplaatsen in Nederland
Амстердамские дюны водоснабжения

Амстердамские дюны водоснабжения (нид. Amsterdamse Waterleidingduinen) — охраняемая природная территория между городами Зандворт и Нордвейк в Нидерландах. Она обеспечивает питьевой водой жителей Амстердама. Дождевая вода фильтруется через песчаные дюны, откуда она может быть выкачана и использоваться для водоснабжения. Первая компания для добычи воды из дюн, Amsterdamsche Duinwater-Maatschappij, была основана в 1851 году. Это была самая первая водопроводная компания Нидерландов. Добыча воды в дюнах началась в 1853 году, две трети питьевой воды для водоснабжения Амстердама добывается в этом районе дюн. Ежегодно через них проходит около семидесяти миллионов кубометров питьевой воды. Территория дюн занимает 3400 гектаров. Там живут лани, в 2011 их популяция составляла около 2000 особей и являлась самой крупной в Нидерландах. Также там живут лисы. Вход на данную охраняемую природную территорию платный. Билеты можно приобрести онлайн на официальном сайте или в автоматах у входов. Примечания
De Hoop (Loenen aan de Vecht)

De Hoop is een in 1901 in het Nederlandse dorp Loenen aan de Vecht gebouwde korenmolen. Deze stellingmolen verving een in 1900 afgebrande voorganger. Waarschijnlijk was de brand veroorzaakt door een stoommachine waarmee werd gemalen. De Hoop was tot 1949 in bedrijf en maalde tarwe voor het bakken van brood. Daarna is de molen nog lange tijd in gebruik geweest als graansilo. In 1963 is hij in bezit gekomen van de voormalige gemeente Loenen. In 2005 is de molen, waar het binnenwerk uit verwijderd was, weer maalvaardig gerestaureerd. Sinds 1975 is De Hoop eigendom van de Stichting De Utrechtse Molens. Sinds de molens van deze stichting geëxploiteerd worden door Het Utrechts Landschap heeft deze in de molenwinkel een informatiepunt over De Hoop en andere monumenten in de molen ingericht. De Hoop is doorgaans te bezichtigen op zaterdagen tussen 11:00 en 17.00 uur en/of als de molen draait en de blauwe wimpel uithangt. Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Loenen aan de Vecht Externe link Officiële website
Sint-Hippolytuskerk (Kamerik)

De Sint-Hippolytuskerk is een Nederlands Hervormde kerk in Kamerik, gelegen aan de Burgemeester Talsmaweg 18. Geschiedenis Er zijn aanwijzingen dat de huidige kerk, die rond 1500 werd gebouwd, de vervanging is van een ouder gebouw uit de 10e eeuw. Er zijn houten lijkkisten in de kerk gevonden, die uit die tijd dateren. De huidige kerk werd in de jaren 1833-34 gebouwd, in plaats van de oorspronkelijke vijftiende-eeuwse kerk, die bouwvallig was geworden. Alleen de gotische toren van deze aan Sint-Hippolytus gewijde kerk bleef bestaan. Deze toren is een rijksmonument. Gemeente Deze gemeente rekent zich qua modaliteit tot de Gereformeerde Bond. Referenties
Odulphuskerk (Yerseke)

Die Odulphuskerk (deutsch Odulphuskirche; auch Hervormde Kerk, deutsch Reformierte Kirche genannt) ist das Kirchengebäude einer reformierten Kirchengemeinde innerhalb der Protestantischen Kirche in den Niederlanden in Yerseke, einem Ortsteil der niederländischen Gemeinde Reimerswaal (Provinz Zeeland). Das Gebäude ist als Rijksmonument eingestuft. Geschichte Die bis zur Reformation zu Ehren des heiligen Odulf von Utrecht geweihte spätgotische Kirche wurde in der zweiten Hälfte des 15. Jahrhunderts an Stelle einer älteren einschiffigen Kirche aus dem frühen 13. Jahrhundert als große dreischiffige Kirche von sechs Jochen mit Querhaus und anschließendem Langchor mit fünfseitigem Chorschluss errichtet. Im Jahr 1532 brannte das Langhaus nieder und wurde nicht wieder aufgebaut. Der seitdem freistehende Westturm wurde 1821 abgerissen. An die Vierung wurde 1887 ein großer neogotischer Kirchturm angefügt. Kirche und Turm brannten 1940 nieder. Von Querhaus und Chor standen lediglich noch die Umfassungsmauern. Das Gotteshaus wurde 1948 wieder aufgebaut. 1976 baute man an die Vierung ein Joch des Langhauses in basilikalen Formen mit Portal neu an. Die reformierte Gemeinde gehört zur 2004 entstandenen unierten Protestantischen Kirche in den Niederlanden. Orgel Die Orgel wurde 1952 von der Orgelbaufirma Flentrop erbaut. Das Instrument hat 21 Register auf zwei Manualen und Pedal. Die Trakturen sind mechanisch. Koppeln: II/I, I/P Literatur Peter Don: Kunstreisboek Zeeland. Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Zeist 1985, ISBN 90-6091-248-9. H. Janse: Kerken en torens in Zeeland. Europese Bibliotheek, Zaltbommel 1969. Weblinks Einzelnachweise
Sint-Odulphuskerk (Yerseke)

De Sint-Odulphuskerk is een protestantse kerk van de Nederlandse Hervormde Kerk in Yerseke in de provincie Zeeland. Geschiedenis De parochie werd gesticht in de 12e eeuw met als patroonheilige Sint Odulphus. Van 1355 tot 1413 werd een nieuwe kerk gebouwd. De kerk was tot 1413 kapittelkerk waarna in dat jaar het kapittel naar Goes verhuisde. In de periode 1450-1500 kwamen er een driebeukig schip, een dwarsbeuk, een met ledesteen bekleed koor en transept en een overwelfde sacristie bij. In 1532 brandde het schip uit. In 1603 werden herstelwerken aan het koor en dwarsschip gedaan. De bouwvallige losstaande toren werd gesloopt in 1821 en in 1824 werd ter vervanging een kleine klokkentoren op het kerkdak geplaatst. In 1887 werd een nieuwe 51 meter hoge neogotische toren opgetrokken tegen de westwand van het transept. Deze toren werd echter tijdens beschietingen vanaf Franse oorlogsschepen in het begin van de Tweede Wereldoorlog bij de strijd in Zeeland op 16 mei 1940 verwoest waarbij veel fraai gesneden beelden en het houten tongewelf verloren ging. Het kerkkoor en transept werden in 1948 herbouwd naar oude gegevens en in 1974-1976 werd de verwoeste toren herbouwd. Het kerkgebouw kreeg in 1966 de status van rijksmonument en het huidige driebeukig schip met ingangsportaal kwam er na verbouwingen in 1967-1977. Fotogalerij Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Reimerswaal
Kerkbrug (Leiden)

De Kerkbrug is een dubbele gietijzeren ophaalbrug in de binnenstad van de Nederlandse stad Leiden. Deze brug bevindt zich tussen de Hooglandse Kerkgracht en de Hooglandse Kerksteeg. De Kerkbrug werd gemaakt door de Leidse ijzergieter D.A. Schretlen & Co. Een embleem van het bedrijf is nog zichtbaar in de opbouw. De ophaalbrug over de Oude Rijn werd gebouwd in 1867. De eerste brug op de locatie werd rond 1350 gebouwd. De brug is een van de weinige bruggen die nog handmatig worden geopend. De brug staat sinds 1968 als rijksmonument ingeschreven in het monumentenregister. Foto's