NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Antonius Abtkerk (Reek)

De Antonius Abtkerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Reek. De kerk is gewijd aan Antonius van Egypte. Reek kent in de geschiedenis een verloop van diverse kerken. Uit documenten blijkt dat Reek in 1455 reeds een kapel had, gewijd aan Donatus van Münstereifel. In de 16e eeuw is in Reek een kerk gebouwd gewijd aan zowel Donatus als Antonius van Egypte. Deze wordt eind 18e eeuw gesloopt om in 1803 vervangen te worden door een nieuwe kerk. Deze kerk blijft ruim een eeuw staan en kreeg in 1845 een Smits-orgel cadeau. Begin 20e eeuw kwam een nieuwe pastoor in Reek die de kerk wilde vervangen, omdat hij deze te klein en bouwvallig vond. Dit was tegen de zin van de burgemeester van destijds, de heer Smits, die zich ook verzet heeft. Hij kreeg steun van andere notabelen in het dorp, waaronder de orgelbouwersfamilie Smits. Eveneens werd aan monumentenzorg gevraagd naar de waarde van de kerk, welke een positief beantwoord werd. De pastoor kreeg echter toestemming van het bisdom om de oude kerk te slopen, waarop een nieuwe kerk in de jaren 1923-1925 werd gebouwd. Bij de sloop ging ook het Smits-orgel verloren. De architect van de nieuwe kerk was Caspar Franssen die zijn ontwerp van de Sint-Urbanuskerk uit 1912 in Belfeld grotendeels overnam en zo een driebeukige basiliek liet bouwen met klokkentoren. De bouwstijl is traditioneel met neoromaanse elementen. In de kerktoren is een Heilig Hartbeeld verwerkt. De kerk geldt als bedevaartplaats voor Donatus. Er zijn twee relikwieën aanwezig van het gebeente van Donatus en de Udense houtsnijder Petrus Verhoeven heeft een beeld van hem gemaakt. Er waren in het verleden diverse Donatusfeesten in Reek. De kerk is in 2002 aangewezen als rijksmonument. Galerij
Sint-Matthiaskerk (Oploo)

De Sint-Matthiaskerk is de parochiekerk van de tot de Noord-Brabantse gemeente Land van Cuijk behorende plaats Oploo, gelegen aan de Grotestraat 14. Geschiedenis In 1501 werd een aan Sint-Matthias gewijde kapel in gebruik genomen. Deze werd in 1648 gesloten en genaast door de protestanten. Aangezien er in Oploo geen protestanten waren ging de kapel op slot. Al in 1672 mochten de katholieken de kapel weer gebruiken. In 1730 werd een parochie gesticht en in 1732 werd een schuurkerk in gebruik genomen. Deze stond naast de kapel. In 1831 werd de kapel afgebroken en werd een nieuwe kerk gebouwd waarin een deel van de schuurkerk was opgenomen. Dit was een waterstaatskerk die vooral neogotische stijlelementen vertoonde. In 1890 werd een koor en een transept toegevoegd en 1929 werd de kerk vergroot naar ontwerp van Hendrik Christiaan van de Leur. Hoewel de kerk met sluiting werd bedreigd is hij (2024) nog steeds als kerk in gebruik. Gebouw Het betreft een in hoofdzaak neogotisch gebouw met twee transepten en een voorgebouwde toren.
Heilig Hart van Jezuskerk (Westerbeek)

De Heilig Hart van Jezuskerk is de parochiekerk van de tot de Noord-Brabantse gemeente Land van Cuijk behorende plaats Westerbeek, gelegen aan de Stevensstraat 68. Geschiedenis Westerbeek is een ontginningsnederzetting die pas omstreeks 1915 een dorpskern kreeg waarbij, naast een (katholieke) school, ook een kerk verrees en wel in 1922. Het was een rectorale hulpkerk van de parochie van Oploo. Pas in 1960 werd Westerbeek een zelfstandige parochie. In 2010 fuseerde deze parochie met een groot aantal andere tot de parochie Maria Moeder van de Kerk. Kerksluiting dreigde en was voorzien voor 2013. De kerk bleef echter (2024) nog in gebruik als zodanig. Gebouw Het is een eenbeukig bakstenen kerkgebouw in late neogotiek naar ontwerp van Jacques van Groenendael. Merkwaardig is de naastgebouwde bakstenen klokkentoren die rond is maar een achtkantige klokkenverdieping heeft, gedekt door een ingesnoerde naaldspits.
Johannes de Doperkerk (Nieuw-Vossemeer)

De Johannes de Doperkerk is een kerkgebouw in Nieuw-Vossemeer in de gemeente Steenbergen in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk staat aan de Achterstraat 13 en achter de kerk ligt het kerkhof. De kerk is gewijd aan Johannes de Doper. Geschiedenis Rond 1795 werd er in Nieuw-Vossemeer de eerste katholieke kerk gebouwd. Dit was een schuurkerk die tot 1843 in gebruik was. Rond 1843 werd er een nieuw kerkgebouw in gebruik genomen en stond op het plein waaraan de tegenwoordige kerk ook staat. In 1873 werd de bouw begonnen van een nieuw kerkgebouw achter de bestaande kerk naar het ontwerp van architect Kees van Genk. In 1876 vond de inwijding van de nieuwe kerk plaats. In 1873 werd de oude kerk gesloopt. In 1929 werd de kerk uitgebreid waarbij onder andere het altaar naar achteren werd verplaatst. In 1953 werd de kerk getroffen door de watersnoodramp. Op 23 april 2002 werd het kerkgebouw ingeschreven in het rijksmonumentenregister. Opbouw De niet-georiënteerde neogotische kruiskerk bestaat van oost naar west uit een kerktoren met ingesnoerde torenspits, een driebeukig schip met zes traveeën in basilicale opstand, een transept van twee traveeën en een koor van twee traveeën met een driezijdige koorsluiting. De kerktoren heeft vier geledingen en wordt getopt door een naaldspits. De vierdingtoren is een dakruiter. Het middenschip en het koor worden gedekt door een samengesteld zadeldak.
Sint-Lambertuskerk (Gemonde)

De Sint-Lambertuskerk is de parochiekerk van de tot de Noord-Brabantse gemeente Sint-Michielsgestel behorende plaats Gemonde. Het gebouw is gelegen aan de Sint Lambertusweg 122. Geschiedenis In Gemonde bestond een Sint-Lambertuskapel welke uit de 15e eeuw zou stammen en in 1824 werd gesloopt. Deze kapel stond op De Hogert, bij de begraafplaats ten noordwesten van de huidige kom. In 1959 werd daar een nieuwe Sint-Lambertuskapel opgericht. In 1825 kwam een kerk in gebruik die op de plaats van de huidige kom was gesitueerd. Het was een waterstaatskerk met neogotische en neoclassicistische stijlkenmerken. De kerk bezat een Vollebregt-orgel uit 1848. De kerk had een voorgebouwde toren. In 1925 werd de kerk gesloopt omdat een nieuwe kerk gereed was gekomen. In 1923-1924 was er ondertussen een nieuwe kerk gebouwd, naar ontwerp van Wolter te Riele. Gebouw Het betreft een bakstenen basilicaal kerkgebouw in late neogotiek met ingebouwde toren. Deze toren is voorzien van een tentdak. In deze kerk werden een preekstoel en het Vollebregt-orgel uit de oude kerk opgenomen.
Heilige Michaëlkerk (Sint-Michielsgestel)

De Heilige Michaëlkerk is een rooms-katholieke kerk aan de Nieuwstraat in Sint-Michielsgestel. Geschiedenis Bij de Oude toren aan het Petrus Dondersplein stond een waterstaatskerk uit 1839, voordat er in 1929 werd er begonnen met nieuwbouw aan de Nieuwstraat. Op 20 april 1931 werd de Heilige Michaëlkerk geconsacreerd. De waterstaatskerk werd gesloopt in 1932, maar de toren bleef behouden. Gebouw De Heilige Michaëlkerk is ontworpen door H.W. Valk. Het is een driebeukige transeptloze kerk met toren. Begin twintigste eeuw komt het kerktype de 'Christocentrische kerk' tot bloei. Hierbij is de lichtinval op het altaar belangrijk. Om dat te realiseren bij deze kerk is er boven de viering een lichttoren geplaatst. Van boven, en opzij valt het licht op het altaar. Een ander kenmerk van dit kerktype is een breed middenschip, waarbij de zijbeuken enkel fungeren als smalle loopgangen. De bouwstijl is een mengeling van Expressionistische architectuur en gotiek. Inventaris In 1980 is het orgel uit het voormalige seminarie Beekvliet geplaatst. Het betreft een uit 1876 neoromaans orgel van F.B. Loret uit Mechelen. De kerk bezit negen beelden van omstreeks 1870, en twee beelden uit 1880 van Hendrik van der Geld. Het kerkgebouw is aangemerkt als rijksmonument. Externe links Brabants Historisch Informatie Centrum Verhalen in glas in lood Gearchiveerd 28 november 2023 Reliwiki
Sint-Janskerk (Moergestel)

De Sint-Janskerk, Sint-Jan de Doperkerk of Sint-Jans Onthoofdingkerk is een kerkgebouw in Moergestel in de gemeente Oisterwijk in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk staat aan de Kerkstraat 13 en aan het Sint Jansplein. De kerk is opgedragen aan de onthoofding van Johannes de Doper en valt onder de Sint Jozefparochie. Geschiedenis In 1110 werd de kerk van Moergestel voor het eerst genoemd. In de 16e eeuw werd de nog bestaande kerktoren gebouwd. In 1648 ging de kerk over aan de hervormden en de katholieken kregen de kerk weer terug in 1811. In 1880 werd ze gerestaureerd en uitgebreid naar het ontwerp van architect Carl Weber. In 1931 werd de middeleeuwse kerk vervangen door een nieuw kerkgebouw naar het ontwerp van architect Hendrik Willem Valk. De oude toren is daarbij bewaard gebleven. Op 23 april 2002 werd het gebouw opgenomen in het rijksmonumentenregister. Opbouw De georiënteerde bakstenen kruiskerk bestaat uit een westtoren in Kempische gotiek, een eenbeukig schip met zes traveeën, een transept en een koor. De toren heeft vijf geledingen en een ingesnoerde torenspits. Het schip wordt gedekt door een zadeldak en het koor door een zadeldak met verlaagde noklijn. De transeptarmen hebben elk een steekdak in het lagere dak van het koor.
Sint-Leonarduskerk (Beek en Donk)

De Sint-Leonarduskerk of Leonardus de Noblackerk is een kerkgebouw in Beek en Donk in de gemeente Laarbeek in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk staat aan de Kapelstraat 31 in Donk met achter de kerk het kerkhof. Naast de kerk staat een Heilig Hartbeeld. Het kerkgebouw is opgedragen aan Sint-Leonardus. Geschiedenis In 1894 splitste de nieuwe parochie St. Leonardus zich af van de Sint-Michaelparochie. Voor die splitsing bediende de Sint-Michaelskerk Beek en Donk, na de splitsing bediende de Sint-Michaelskerk de gelovigen in Beek en de Sint-Leonarduskerk de gelovigen in Donk. In 1897 werd het nieuwe kerkgebouw in gebruik genomen. Het gebouw was naar het ontwerp van architect Caspar Franssen. In 1929 werd het kerkgebouw uitgebreid met twee zijbeuken naar het ontwerp van architect Cor Roffelsen. In 1980 vond er een parochiële herindeling plaats en daarbij werden de Sint-Michaelparochie en de Leonardusparochie gefuseerd tot de Parochie Beek en Donk. Op 16 augustus 2002 werd het kerkgebouw ingeschreven in het rijksmonumentenregister. In januari 2013 werd het kerkgebouw aan de eredienst onttrokken. De toren bezit nog altijd zijn luidklokken en deze worden tijdens begrafenissen (op de nog in gebruik zijnde begraafplaats) geluid. Opbouw De niet-georiënteerde bakstenen kruisbasiliek is noord-zuid in neogotische stijl opgetrokken en bestaat uit een kerktoren aan de noordzijde voorzien van ingangsportaal, een vijfbeukig schip met vijf traveeën in basilicale opstand, een eenbeukig transept en een koor met twee traveeën en driezijdige koorsluiting. De kerktoren heeft drie geledingen en een naaldspits met flankerende pinakeltorentjes.
Sint-Michaëlkerk (Beek en Donk)

De Sint-Michaëlkerk is een kerkgebouw in Beek en Donk in de gemeente Laarbeek in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk staat aan de Kerkstraat 1 in Beek en ten zuidoosten van de kerk staat de pastorie. Naast de toren staat een Heilig Hartbeeld. Elders in het dorp staat aan de Molenweg nog de toren van de voormalige Sint-Michaëlkerk met kerkhof. De kerk is opgedragen aan Sint-Michaël. Geschiedenis In de 15e eeuw werd er aan de tegenwoordige Molenweg een Sint-Michaelkerk gebouwd met kerktoren. In 1672 stortte het kerkgebouw in en werd herbouwd, waarbij de 15e-eeuwse toren behouden bleef. In de 17e eeuw ging de katholieke kerk over aan de hervormden. Vanaf rond 1685 kerkten de katholieken in een schuurkerk die stond aan het Heuvelplein / Pater Becanusstraat. In 1809 kregen de katholieken hun oude kerkgebouw aan de Molenweg terug. Deze was door zijn zeer slechte staat te gevaarlijk om weer in gebruik te nemen en moest afgebroken worden. De afbraak vond omstreeks 1813 plaats, daarbij bleef de kerktoren behouden. In 1835 werd de Sint-Michaëlkerk aan het Heuvelplein in gebruik genomen, een Waterstaatskerk. In 1894 splitste de nieuwe parochie St. Leonardus zich af van de Sint-Michaelparochie. Voor die splitsing bediende de Sint-Michaelskerk Beek en Donk, na de splitsing bediende de Sint-Michaelskerk de gelovigen in Beek en de Sint-Leonarduskerk de gelovigen in Donk. Op 27 mei 1935 werd de huidige Sint-Michaëlkerk ingezegd aan de Kerkstraat. De kerk was naar het ontwerp van architect H.W. Valk. De Waterstaatskerk werd vervolgens gesloopt. In 1980 vond er een parochiële herindeling plaats en daarbij werden de Sint-Michaelparochie en de Leonardusparochie gefuseerd tot de Parochie Beek en Donk. Op 22 juli 2002 werd het kerkgebouw ingeschreven in het rijksmonumentenregister. In 2015 vond er een nieuwe parochiële herindeling plaats waarbij alle parochies van de gemeente Laarbeek opgingen in de Zalige Pater Eustachius van Lieshout Parochie. Opbouw De georiënteerde bakstenen kruisbasiliek is een christocentrische kerk in Delftse Schoolstijl. De kerk bestaat uit een westtoren, een driebeukig schip met vijf traveeën in basilicale opstand, een driebeukig transept met verhoogde rechthoekige vierding en een lagere koortravee met driezijdige koorsluiting. De kerktoren heeft vijf geledingen en wordt gedekt door een tentdak. Het schip heeft smalle zijbeuken en een breed middenschip. De transeptarmen en het middenschip worden gedekt door zadeldaken met monniken en nonnen, de zijbeuken hebben lessenaarsdaken.
Sint-Monulphus en Gondulphuskerk (Knegsel)

De Sint-Monulphus en Gondulphuskerk is een voormalige parochiekerk in de tot de Noord-Brabantse gemeente Eersel behorende plaats Knegsel, gelegen aan de Steenselseweg 2. Geschiedenis Al in de 14e eeuw was Knegsel een zelfstandige parochie waarvan de kerk, aan de huidige Pastoor Eykenweg, in 1648 in protestantse handen kwam. Er waren echter nauwelijks protestanten in Knegsel zodat de kerk niet werd onderhouden. Knegsel werd door Franse troepen verwoest in 1688. Ook de kerk werd ernstig beschadigd. Een volgende plundering vond plaats in 1702. In 1790 stortte de kerk in en de restanten werden in de loop van de 19e eeuw verder gesloopt. Op deze plaats, het oude kerkhof genaamd. staat tegenwoordig een Heilig Hartbeeld en werden de fundamenten opnieuw zichtbaar gemaakt. De katholieken ondertussen betrokken een schuurkerk die in 1789 afbrandde. De kerk stond meer naar het oosten, waar de dorpelingen, na de verwoestingen, een nieuw dorpscentrum stichtten De schuurkerk werd herbouwd omstreeks 1800 en in 1822 voorzien van een toren. In 1857 en 1895 werd de kerk nog vergroot. In 1926 werd een nieuwe kerk gebouwd, gelegen naast de oude schuurkerk. Deze werd ontworpen door Hendrik Willem Valk. In 2019 werd het voornemen tot sluiting concreet en werd de kerk verkocht aan ontwikkelingsmaatschappij Schipvast. De kerk werd in 2024 onttrokken aan de eredienst. De kerk gaat fungeren als gemeenschapshuis en op het terrein worden ook woningen gebouwd. Gebouw Het betreft een bakstenen driebeukige pseudobasilicale kruiskerk met voorgebouwde zware toren op vierkante plattegrond. De kerk bezit neogotische stijlelementen. De kerk wordt omgeven door een kerkhof.
Antonius van Paduakerk (Nijnsel)

De Antonius van Paduakerk is de Rooms-katholieke parochiekerk van Nijnsel, gelegen aan Lieshoutseweg 9. Het betreft een rustieke bakstenen kerk die werd ingewijd in 1911 en ontworpen is door de Eindhovense architect L.P.J. Kooken. De keuze voor Antonius van Padua als patroonheilige van de kerk is voortgekomen uit het feit dat de bouwpastoor, Johannes Panken, op de naamdag van deze heilige geboren werd. Dezelfde pastoor organiseerde een jaarlijkse bedevaart, die wel de 'Meierijsche Bedevaart' werd genoemd en waar duizenden mensen aan deelnamen. Deze bedevaart begon na 1960 weg te kwijnen en is nu verdwenen. Wel wordt elk jaar druk bezochte een openluchtmis gehouden ter ere van Antonius van Padua, waarbij gebruik wordt gemaakt van een fraaie stenen nis met baldakijn die zich achter de kerk en de begraafplaats in een klein processiepark bevindt. Dit wordt wel de groene kathedraal genoemd. Naast de kerk staat een Heilig Hartbeeld. Gebouw Het is een sobere, bakstenen gebouw onder zadeldak, met een wat smaller koor. Links van de toegangsdeur bevindt zich de vierkante toren, welke gedekt is met een overhoekse spits. De versieringen in gele baksteen, welke de geledingen van de toren markeren, lopen door over de voorgevel, waar zich in de top nog een stralend kruis bevindt, eveneens ingelegd met gele baksteen. Boven de toegangsdeur is een reliëf aangebracht waarop een episode uit het leven van Antonius van Padua is uitgebeeld. In 1970 werd het interieur van de kerk gemoderniseerd, waarbij de kruiswegstaties werden verwijderd. .
Kasteel Schöndelen

Kasteel Schöndelen is een kasteelachtig herenhuis in de Nederlands-Limburgse stad Roermond, gelegen aan Heinsbergerweg 174. Het bouwwerk werd gebouwd in 1893 voor Jonkheer C.A.M.E. van Afferden. Het is in traditionalistische eclectische stijl met een achtkant hoektorentje, kantelen en topgeveltjes. Op het trapgeveltje boven de ingang prijkt het wapenschild en een monogram van het geslacht Van Afferden. Het gebouw ligt in een park. Het is gebouwd in baksteen met speklagen van pleisterwerk. In 1960 werd een ingangspartij aangebouwd. In 1990 werden vensters en dakkapellen aangebracht. Camillianen De Camillianen, die in 1884 vanuit Verona naar Nederland waren gekomen, vestigden zich te Roermond en betrokken een klooster aan de Willem II singel, waar ze ook een kliniek inrichtten. In 1920 werd het klooster opgeheven, maar in 1926 kwamen de Camillianen terug, waar ze op Kasteel Schöndelen een sanatorium (ontwenningskliniek) voor drankzuchtigen begonnen. Begin jaren '60 van de 20e eeuw werd de ontwenningskliniek gesloten en kwam er een verpleeghuis dat in 1962 de eerste cliënten ontving. Er werd een nieuw gebouw naast het kasteel opgericht wat in 1972 werd betrokken. Een groot deel van het klooster kwam leeg te staan. Er kwamen onder meer kantoren, een opvanghuis, een pension en een kinderdagverblijf in het gebouw. Het aantal Camillianen nam ondertussen sterk af.
Heilig Hart van Jezuskerk (Roermond)

De Heilig Hart van Jezuskerk is een parochiekerk, gelegen aan de Monseigneur Driessenstraat 2 in de Nederlandse stad Roermond. De kerk werd ontworpen door Caspar Franssen en Joseph Franssen en gebouwd in 1923. Ze is gelegen in de woonwijk Roermondse Veld, gelegen tussen het centrum van de stad en Maasniel, en gebouwd voor de bewoners van één der eerste planmatige uitbreidingswijken. Gebouw Het betreft een bakstenen bouwwerk in traditionalistische stijl, sterk naar de neogotiek neigend. Het is een complex bouwwerk. De centrale ruimte wordt gedekt door een achtkante koepel met daarop een lantaren. Deze wordt geflankeerd door vier vierkante torentjes met daarbovenop nog een achtkante geleding. Ook de voorgevel wordt door twee achtkante traptorentjes geflankeerd. De voorgevel heeft een drietal spitsbogige toegangsdeuren. Interieur De kerk bevat een aantal muurschilderingen door K. Baard (1936-1939). Het altaar is een werk van Jean Geelen, terwijl Atelier Thissen verantwoordelijk was voor het zandstenen Raphaëlaltaar van 1927 en de preekstoel van 1932. Het Jozefaltaar is van Eugène Laudy (1952) en de kruiswegstaties zijn van Wijnand Geraedts (1929-1932). Het Verschueren-orgel is van 1937.
Villa Nova (Breukelen)

Villa Nova is een buitenplaats langs de rivier de Vecht in het Nederlandse dorp Breukelen. Het is gebouwd in de derde kwart van de 19e eeuw en een goed voorbeeld van een herenhuis in de eclectische stijl. Het is momenteel in gebruik als woonhuis. Zie ook Lijst van huizen aan de Utrechtse Vecht
Onze-Lieve-Vrouw-van-Goede-Raadkerk (Mariaheide)

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Goede-Raadkerk is de parochiekerk van de tot de Noord-Brabantse gemeente Meierijstad behorende plaats Mariaheide. De kerk is gelegen aan de Pastoor van Haarenstraat 42. Geschiedenis Mariaheide is een betrekkelijk nieuw dorp dat is gegroeid uit enkele ontginningsnederzettingen en vooral rond de kerk, welke in 1909 gereed kwam. Daarna kwam er ook een school en in 1912 een klooster. Het kerkgebouw werd ontworpen door Hubert van Groenendael in late neogotische stijl. De toren werd in 1937 toegevoegd. De kerk is geklasseerd als Rijksmonument. De parochie fuseerde in 2013 tot de Franciscusparochie, bestaande uit parochies in Veghel en omgeving. De kerk is vooralsnog in gebruik. Gebouw Het betreft een bakstenen basilicale kruiskerk met naastgebouwde toren en een vieringtorentje. De kerk heeft een rijk neogotisch interieur. Achter de kerk bevindt zich een kerkhof.
Sint-Jan de Doperkerk (Hoeven)

De Sint-Jan de Doperkerk is een kerkgebouw in Hoeven in de gemeente Halderberge in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk staat aan de Sint Janstraat 40 en voor de kerk bevindt zich een plein. ten noorden van het plein ligt het kerkhof. De kerk is opgedragen aan Sint-Jan de Doper. Bij de kerk worden van tijd tot tijd auto's gezegend door de pastoor. Geschiedenis In 1279 werd er op de Halderberg (daar waar tegenwoordig Bovendonk ligt) een kapel gesticht. In 1310 werd Hoeven een zelfstandige parochie. In 1648 ging de katholieke kerk aan de Bovenstraat over aan de hervormden. In 1800 kwam de kerk weer terug in het bezit van de katholieken. Het schip van het kerk was in dermate slechte toestand dat het herbouwd moest worden. Pas in 1821 kon de kerk weer in gebruik genomen worden. In 1884 herbouwde men het koor van de kerk naar het ontwerp van architect Pierre Cuypers. In 1886 werd Bosschenhoofd een zelfstandige parochie en splitste zich daarmee van de parochie Hoeven af. Sinds 1927 worden bij de kerk auto's gezegend voor veiliger rijgedrag en ter ere van Sint-Christoffel. In 1929 werd er in Hoeven een nieuw kerkgebouw in gebruik genomen aan de Sint Janstraat, de huidige kerk. Deze kerk was het ontwerp van architect Johan Berben. In 1944 raakte de oude kerk aan de Bovenstraat, na jaren van verval, door oorlogshandelingen nog verder beschadigd en werd in 1953 volledig afgebroken. De Sint Jan de Doperkerk in Hoeven wordt eind november 2021 aan de eredienst onttrokken en verbouwd tot Dorpshuis. Opbouw Het niet-georiënteerde kerkgebouw is een kruiskerk met als plattegrond de vorm van een Grieks kruis en bestaat van zuid naar noord uit een ingangsportaal en een narthex, een klokkentoren in de frontgevel opzij van de lengteas op de hoek van de travee, een driebeukig schip van twee traveeën, een transept met boven de viering een hoge vieringstoren en een verlaagd koor van een travee met een vijfzijdige koorsluiting. De flankerende klokkentoren wordt gedekt door een tentdak en de vieringtoren heeft een lichtjes ingesnoerde torenspits.
Heilig Hart van Jezuskerk (Sittard)

De Heilig Hart van Jezuskerk is een kerkgebouw te Sittard, gelegen in de wijk Overhoven aan de Geldersestraat 37 en 39. Geschiedenis Deze kerk werd in 1929-1930 gebouwd in een sobere expressionistische stijl. Architect was Jos Wielders, welke ook het nabijgelegen klooster Mariahof aan Geldersestraat 26 ontwierp. Daar woonden de zusters Dominicanessen. Nabij de kerk bevindt zich een Heilig Hartbeeld van 1943. Ook zijn er enkele andere gebouwen zoals een patronaatsgebouw en een voormalige meisjesschool. Het kerkgebouw was jarenlang rectoraatskerk van de Missionarissen van het Heilig Hart en werd bediend door paters van deze orde. Gebouw Het betreft een driebeukige bakstenen kruiskerk met halfrond gesloten apsis en een naastgelegen vierkante bakstenen toren, gedekt door een tentdak en voorzien van een asymmetrisch geplaatste wijzerplaat. Het interieur van de kerk is in schoon metselwerk en wordt overwelfd door een spitsbooggewelf met scheidingsribben. Het orgel is van 1941 en werd vervaardigd door Vermeulen. Trivia Op 3 februari 1966 vond vanuit deze kerk de uitvaart plaats van de op 31 januari 1966 overleden priester-dichter Jacques Schreurs.