NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
De dreye Claveren

De dreye Claveren is een woonhuis in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het pand is een rijksmonument. Het pand heeft een brede trapgevel uit het eerste kwart van de 17e eeuw met natuurstenen hoekblokken en boven de zoldervensters geblokte ontlastingsbogen. Wat het gebouw herkenbaar maakt zijn de vele muurankers. Galerij Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Delft
Agnietenbrug

De Agnietenbrug is een brug in het centrum van de Nederlandse stad Delft, provincie Zuid-Holland. De brug is een rijksmonument en stamt uit 1964. Zij overbrugt de Gasthuisgracht met haar kades Gasthuislaan bij Oosteinde. In de directe nabijheid was tot 1573 het St. Agnesklooster (Agnietenklooster) gelegen, tussen Oosteinde, Zuiderstraat en Gasthuislaan. De gemetselde boogbrug, een van de hoogste in het centrum van Delft, is naar de kloosterlingen genoemd. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 12. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 79. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Bloedbrug

De Bloedbrug is een brug in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug is een rijksmonument en stamt uit 1940 (vernieuwd). Hij overbrugt de gracht bij de Vlamingstraat. Geschiedenis en naam Over de naam van deze boogbrug bestaan twee verschillende versies. Volgens de Delftse geschiedschrijver Dirck Evertsz van Bleyswyck is de brug genoemd naar een bloedige strijd die er in 1304 tegen de Vlamingen is gestreden. Maar de brug dateert van na de uitbreiding van de stad in 1355. Ook wordt beweerd dat de naam te maken heeft met de rood geverfde lakens die de lakenververs uit de buurt er over de leuningen te drogen hingen. Dit wijst ons iets verder in de juiste richting. Waarschijnlijker is dat de rode kleurstof die hierbij gebruikt werd, ook het water van de gracht (bloed)rood kleurde. De lakenindustrie werd immers vanwege de vervuiling van het grachtenwater die zij meebracht – die de machtige bierbrouwers hun schone water zou kosten – naar het oosten van de stad verbannen. De brug is in 1940 vernieuwd, verbreed en in gewapend beton uitgevoerd. Wel is ze met metselwerk bekleed en gefundeerd op houten palen. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 14. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 33. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Boterbrug

De Boterbrug is een brug in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug is een rijksmonument en stamt uit 1558 (jaarsteen). De brug werd in 1865 vernieuwd en in 1954 verbreed. Geschiedenis en naam De Boterbrug kan gezien worden als de breedste brug van Delft. Goedbeschouwd is het geen brug maar een overkluizing van de gracht tussen de Oude Delft en de Wijnhaven. Op 9 januari 1556 besloten de burgemeesters van Delft, dat "men eerdaags het erf van mijns Heren Herberge, toebehorende de stede, sal doen doorgraven ende doen overwulphen". Na twee jaar was het bouwwerk gereed en werd de s'Heerenbrugghe genoemd. Op de overkluizing werd tot in de negentiende eeuw een botermarkt gehouden, waaraan de brug nu zijn naam dankt. In 1865 werd de gemetselde boogbrug geheel vernieuwd. Aan de westzijde zit een steen met het jaartal 1558. De oostzijde is in 1954 verbreed en gedeeltelijk vernieuwd met een betonnen boog, bekleed met metselwerk. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Bijbelbrug

De Bijbelbrug is een brug in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug is een rijksmonument en stamt uit 1938 (vernieuwd). Hij overbrugt de gracht over de Oude Langendijk ter hoogte van de Jacob Gerritstraat. Geschiedenis en naam Aan de noordoostzijde van de brug staat het huis De beslagen bijbel waarnaar de brug is genoemd. Tot in de negentiende eeuw was dit de Sint-Joostenbrug, genoemd naar de patroonheilige van het gilde van de korendragers en korenmeters. Een alternatieve naam was Fijck Luytenbrug, genoemd naar een persoon die in de buurt woonde of wellicht bijgedragen had aan de onderhoudskosten. De brug is in 1926 verbreed en in 1938 weer vernieuwd. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 14. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 33. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Catharijnebrug (Delft)

De Catharijnebrug is een brug in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug is een rijksmonument en stamt mogelijk uit de 18e eeuw (bouw), rond 1950 is de brug verbreed en verlaagd, Hij overbrugt de gracht Oosteinde. Benaming De gemetselde boogbrug is gelegen bij de Catharijnepoort (Oostpoort), waarnaar zij genoemd is. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 16. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 109. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Drapeniersbrug

De Drapeniersbrug is een brug in het centrum van de Nederlandse stad Delft, provincie Zuid-Holland. De brug is een rijksmonument. De brug stamt mogelijk uit de 18e eeuw en overbrugt de gracht. Naam De gemetselde boogbrug is genoemd naar de drapeniers (lakenbereiders of lakenwevers) die alleen nabij deze brug, ten oosten van Vrouwjuttenland en Verwersdijk, aan de rand van de binnenstad, hun bedrijf mochten uitoefenen. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 14. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 33. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Drogerijbrug

De Drogerijbrug is een boogbrug in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug overbrugt de Vlamingstraat en is een rijksmonument. De brug is in 1950 verlaagd. Naam en geschiedenis Deze gemetselde boogbrug dankt haar naam aan de voor Delft zo belangrijke textielindustrie. Op het pleintje ten noordwesten van de brug stond in de zeventiende eeuw een houten gebouw dat diende om lakenstoffen te drogen. Op de brug staat het jaartal 1774, dit is ongetwijfeld de datum van een restauratie, aangezien de brug op al op een oudere kaart figuratief afgebeeld is. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 17. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 116. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Gasthuisbrug (Delft)

De Gasthuisbrug is een boogbrug in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug is een rijksmonument en stamt uit het jaar 1575 en hij overbrugt de Brabantse Turfmarkt. In 1252 werd vanuit het Klooster Koningsveld het Gasthuis gesticht ten noordoosten van de huidige brug. De brug, die zijn naam aan dit gasthuis ontleent, werd al in 1268 genoemd in een charter waarin Floris V de stadsrechten bevestigde en uitbreidde. De boogbrug werd in 1575 vernieuwd (volgens de sluitsteen met dat jaartal) en in 1929 vernieuwd en verbreed in beton met een bedekking van metselwerk. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 14. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 33. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Hof van Delftbrug

De Hof van Delftbrug (ook wel Hof van Delftsebrug) is een gemetselde boogbrug in het centrum van de Nederlandse stad Delft, provincie Zuid-Holland. De brug is een rijksmonument en is gebouwd in de 18e eeuw. Naamgeving De gemetselde boogbrug is genoemd naar de vierschaar van de Hof van Delft, die daar tot in de zeventiende eeuw elke tweede zondag recht sprak. Deze gewoonte eindigde toen de kerkenraad bezwaar maakte tegen deze ontheiliging van de zondag. In plaats daarvan werd deze brug de plaats waar de 'kwakzalvers' hun waren mochten slijten, nadat zij van hun vroegere standplaats, de Kaakbrug waren weggestuurd. Aan de zuidoostzijde van de brug leidt een stenen trapje naar het water, wat de 'Mosseltrap' genoemd wordt. Deze is zo genoemd naar de Scheveningse mosselen die er per schip tot in de negentiende eeuw werden aangevoerd. De brug, die blijkens de sluitstenen in 1845 is vernieuwd, is in 1991 opnieuw opgebouwd. Galerij Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 20. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 41. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Hoogbrug (Delft)

De Hoogbrug is een gemetselde stenen boogbrug in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug, gelegen bij Achterom, is een rijksmonument en is vermoedelijk gebouwd in de 16e eeuw. Naamgeving De gemetselde boogbrug dankt haar naam aan het feit dat zij omhoog liep van de Lange Geer naar de Asvest, destijds een deel van de stadswal. Dit is waarschijnlijk de destijds 'Hofbrug' genoemde brug die vermeld is in een charter van 3 mei 1355, waarin graaf Willem V van Holland Delft haar laatste (middeleeuwse) uitbreiding gunde. Vanaf hier liep een weg naar Koningsveld, een 'hof' van de graaf. De kade van de brug is in 1752 hersteld op kosten van de eigenaars van de nabijgelegen mouterij 'De Passer'. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 20. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 59. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Sint Jacobsbrug

De Sint Jacobsbrug is een gemetselde boogbrug met ijzeren balusterleuningen in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug is vermoedelijk gebouwd in de 18e eeuw en is een rijksmonument. Naamgeving Aan de Koornmarkt kwamen vroeger de graanschippers samen. De gemetselde boogbrug is genoemd naar de patroonheilige van het schippersgilde. Uit een charter van graaf Floris V uit 1268 zou kunnen worden opgemaakt dat de brug toen 'Gasthuisbrug' genoemd werd. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 21. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 57. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Sint Jansbrug (Delft)

De Sint Jansbrug is een gerestaureerde trappetjesbrug met metselboog aan de Oude Delft, bij de Nickersteeg in de Nederlandse stad Delft. Blijkens de sluitsteen is deze brug uit 1773. Deze brug is een rijksmonument en een discreet oriëntatiepunt waar met name De Delftse Studenten Vereniging Sint Jansbrug naar vernoemd is. Deze zat oorspronkelijk in het pand langs de brug dat heden onder de naam Studentenheerenhuisch de Engelenbak doorgaat.
Oudemanhuisbrug

De Oudemanhuisbrug is een gemetselde boogbrug in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug, die de Voldersgracht overspant, is een rijksmonument. Het is niet bekend uit welk jaar de brug komt. Naam Tegenover deze brug lag sinds 1411 het 'Oude Man(nen)huis'. In de zeventiende eeuw vestigde zich hier het Sint-Lucasgilde. Steeg en brug zijn naar het bejaardenhuis genoemd. De gemetselde stenen boogbrug is in 1885 verbreed toen het geboortehuis van Johannes Vermeer aan de zuidwestzijde afgebroken werd. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 29. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 25. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Poelbrug

De Poelbrug, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, is een gemetselde boogbrug in het centrum van Delft vlak bij de Oude Kerk. De brug is een rijksmonument en stamt uit de 18e eeuw en overbrugt het water van de Voorstraat. Naamgeving De brug is genoemd naar de vogel- of poelenmarkt die vroeger vanaf de Choorstraat tot aan en op de brug gehouden werd. Daarvoor heette zij 'Huidenbrug', vanwege de handel in huiden die daar plaatsvond. Tot in de zestiende eeuw stond op de brug een nisje waarin een beeldje van Onze-lieve-vrouw was geplaatst. Op de toen nog gemetselde balustraden stonden twee leeuwtjes, in 1570 gemaakt door Adriaan Vincentsz, tegelijk met de leeuwtjes op de Leeuwenbrug. Op de sluitsteen staat het jaartal 1853. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 29. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 40. Fotogalerij Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Schout van der Meerbrug

De Schout van der Meerbrug is een betonnen boogbrug in Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug verbindt het water van het Vrouwenregt en het Oosteinde en de straten Oude Langendijk en Nieuwe Langendijk. De brug is een rijksmonument Naamgeving De brug is genoemd naar Arent Vranckensz van der Meer, die van ca. 1458 tot 1497 schout van Delft was en van 1461 tot zijn dood in 1503 waard van ’s Graven Herberg. Deze schout is vooral bekend om de strijd die hij met de abdij van Rijnsburg voerde om de rechtspraak over de grond die eigendom van de abdij was. Vroeger lagen hier twee bruggen (de naam van de tweede brug is onbekend). Die zijn in 1924 vervangen door één betonnen brug. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Schreibrug

De Schreibrug is een brug in het centrum van Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug is een rijksmonument. Historie De Schreibrug ligt over het Vrouwjuttenland, een gracht die dateert van rond 1432. Het exacte bouwjaar van de brug is niet bekend. Het Vrouwjuttenland gaat in het noordwesten over in de Verwersdijk en in het zuidoosten in het Vrouwenregt. Aan beide zijden van het Vrouwjuttenland ligt een straat, de zuidwestelijke straat ligt tussen de Choorstraat en de Voldersgracht en de noordoostelijke loopt vanaf de brug bij de Verwersdijk tot aan de Vlamingstraat. Op het Vrouwjuttenland komt de gracht Rietveld uit. Rond 1432 was de naam "Verjutten lant" vernoemd naar vrouw Jutte die bewoonster of eigenaar van het stuk land langs de gracht. Begin 1961 is de gemetselde boog vanwege de slechte staat vernieuwd. Bij het vernieuwen van het gewelf werd van de gelegenheid gebruikgemaakt om de tonronde vorm aan te passen naar een vloeiender aansluiting op de naastgelegen Bloedbrug. Het gewelf is bij de vernieuwing in beton uitgevoerd, waarbij de onderzijde geheel met Belvedère metselstenen is bekleed. Naamgeving De oorsprong van de naam van de Schreibrug is niet eenduidig vast te stellen. De 17-eeuwse stadshistoricus Van Bleyswijck stelt dat de brug is vernoemd naar het schreien der vrouwen na de slag tegen de Vlamingen in 1304. De naastgelegen Bloedbrug zou haar naam ontleend hebben aan dezelfde gebeurtenis. Dit kan echter niet juist zijn, want in 1304 lag de stadsgrens nog niet tot aan het Vrouwjuttenland. De vroegere gemeentelijke archivaris Bouricius (archivaris van 1907 tot 1929) meende dat de brug zo heette, omdat zij schrijlings over het water ligt. Echter, 'schrijlings' (van 'schrijden') en 'schrei' hebben geen relatie met elkaar. Het is mogelijk dat de naam een verwijzing is naar het woord 'schreie' (schreivis), dat 'gedroogde vis' betekent. Op die plek zou dan vroeger deze gedroogde vis verkocht kunnen zijn. Veel bruggen waren ook een plek waar handel gedreven werd. Een alternatieve naam voor de Schreibrug is ‘Brilbrug , dit verwijst naar het huis dat bekend was onder de naam ‘Inden Brill’ of ‘Inden Vergulden Brill’. Dit huis heeft tussen 1600 tot 1900 op de hoek van de Voldersgracht gestaan (destijds Appelmarkt, Verwersdijk, Oude Kleedermarkt of ook wel Luizenmarkt genoemd). Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 32. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 30. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
St. Stevensbrug

De St. Stevensbrug is een brug in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug ligt aan het einde van de Voorstraat bij de Kolk, en is een rijksmonument. Hij overbrugt het water van de Voorstraat. Naamgeving De gemetselde boogbrug is volgens P.C. Visser genoemd naar de patroonheilige van het bierbrouwersgilde: St. Stephanus. Wat deze brug met het gilde te maken had, is niet bekend. Het is de vraag of Visser gelijk had; het heiligenboek van Stijn van der Linden noemt vele Stephanussen, maar geen enkele is patroonheilige van bierbrouwers. Wel vervullen veel andere heiligen deze functie. Het dichtst in de buurt komt St. Stefanus, de eerste martelaar, die patroonheilige is van o.a. de kuipers. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 33. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 51. Stijn van der Linden, De heiligen. Amsterdam/Antwerpen: Uitgeverij Contact, 1999, p. 823–824. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Teemsbrug

De Teemsbrug is een gemetselde boogbrug in het centrum van Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug bevindt zich aan het begin van de Oude Langendijk bij de Markt, en is een rijksmonument. De brug stamt uit het jaar 1760 en overbrugt de Oude Langendijk Naamgeving Een teems is een fijne zeef van paardenhaar of fijn koperdraad waarmee verse melk gezeefd wordt en van onzuiverheden gezuiverd. Op deze brug werd lange tijd gehandeld in deze zeven, in ieder geval sinds in 1657 Jan de Vlieger daar toestemming voor kreeg. De brug ligt vlak bij het Boterhuis. In 1938 werd de Oude Langendijk verbreed en de boogbrug vernieuwd en uitgevoerd in gewapend beton. De brug heeft een sluitsteen met het jaartal 1760. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 34. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 21. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Touwbrug (Delft)

De Touwbrug is een brug over de Wijnhaven in het centrum van de Zuid-Hollandse stad Delft. De brug bevindt zich bij de Oude Langendijk en is een rijksmonument. Naamgeving Tegenover de brug, aan de Koornmarkt, was vroeger een winkel in scheepsartikelen gevestigd. De handelaar stalde onderaan de brug waren uit, onder andere touw. Daaraan dankt de brug haar naam. Een alternatieve namen is Korenmetersbrug, genoemd naar een huisje (ter hoogte van Koornmarkt 84) waar de korenmeters hun gereedschap bewaarden. Nog een andere naam is Boksbrug, naar het voormalige huis De Bok op de Wijnhaven. De boogbrug van gewapend beton met een bekleding van metselwerk is in 1933 verlaagd en in 1954 verbreed. Fotogalerij Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 14. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 33. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Visbrug (Delft)

De Visbrug is een ijzeren voetbrug uit de late 19e eeuw, in Venetiaans aandoende neo-renaissancevormen, in het centrum van de Nederlandse stad Delft, provincie Zuid-Holland. De brug bevindt zich bij de Voorstraat, en is een rijksmonument. Geschiedenis Aan het eind van de zestiende eeuw werd de voorloper van deze brug aangelegd. Die diende ter vervanging van twee houten bruggetjes: de een iets ten zuiden van de Hoefijzersteeg en de ander tegenover de Drie Akersstraat. De brug is genoemd naar brouwerij 'De Vis', die op de zuidwesthoek van de Visstraat gevestigd was. De brug is enige malen vernieuwd. Momenteel is het een ijzeren brug met stenen dek uit 1869, denkelijk een ontwerp van de stadsarchitect C.J. de Bruyn Kops, die ook verantwoordelijk lijkt voor de Hopbrug, de Rapenbloembrug en de Kleine Oostpoortbrug. Galerij Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 36. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 95. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Vrouwe van Rijnsburgerbrug

De Vrouwe van Rijnsburgerbrug is een gemetselde boogbrug in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug bevindt zich vlak naast de Nieuwe Kerk en is een rijksmonument. De brug stamt uit de 16e eeuw en is hiermee een van de oudste bruggen van Delft. In 2012 is brug geheel gerenoveerd. Het werk bestond onder andere uit het herstellen van het metsel- en voegwerk, het verwijderen, herstellen en aanbrengen van het metselwerk van de boog en het herstellen en lijmen van natuurstenen elementen. Ook het verwijderen, herstellen en aanbrengen van de gietijzeren brugleuningen en uiteindelijk het aanbrengen van authentieke bestratingen. Naamgeving De brug is genoemd naar de abdis van Rijnsburg, een abdij met rechtsheerlijkheid van gebieden in en om Delft. Het is een gemetselde boogbrug met trapjes aan de zijde van het Vrouwenregt. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 14. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 33. Galerij Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft
Warmoesbrug (Delft)

De Warmoesbrug is een gemetselde stenen boogbrug met balusterleuningen in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug is een rijksmonument en is vermoedelijk gebouwd in de 18e eeuw. Naamgeving Deze gecompliceerde brug vormt een geheel met de Kaakbrug. Samen vormen ze een T-vormige (eigenlijk L-vormige) overkluizing. De brug is genoemd naar de waren die er verhandeld werden, groenten en fruit ('warmoes' in het Middelnederlands). De brug was in vakken verdeeld waar iedere handelaar zijn eigen standplaats had. Het zuidelijk einde van de brug, een soort verlenging aan de Wijnhaven, was vroeger van hout en werd in 1575 vervangen door een stenen overwelving. Dit was de plaats waar potten en pannen verkocht werden. De brug is in 1973–1974 samen met de Kaakbrug gereconstrueerd. Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 37. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 13. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft Warmoesbrug (Amsterdam)
Haverbrug

De Haverbrug is een gemetselde boogbrug met ijzeren frontplaten in het centrum van de stad Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De brug is een rijksmonument en is vermoedelijk gebouwd in het jaar 1872. De brug behoort tot een complex van twee vaste boogbruggen, die over de Binnenwatersloot en de Oude Delft liggen, daar waar deze grachten op elkaar aansluiten. Geschiedenis Van 1775 tot 1872 diende de brug als toegang tot de korenbeurs, die over de Binnenwatersloot was gebouwd. De beurs werd in 1872 verplaatst naar de toen functieloos geworden vleeshal. Het bouwwerk werd in datzelfde jaar afgebroken. De brug bleef en behield de naam, die aan de korenhandel herinnert. Cultuurhistorische waarde De brug is gebouwd in de stijl van het Eclecticisme, en is van algemeen belang vanwege de cultuur- en architectuurhistorische waarde, als uitdrukking van een specifieke functie en van verkeerskundige ontwikkelingen, vanwege de karakteristieke vormgeving, materiaalgebruik en detaillering en de hoge mate van gaafheid. De brug heeft een stedenbouwkundige waarde vanwege de ensemblewaarde met de brug over de Oude Delft en vanwege de beeldbepalende ligging over de Binnenwatersloot en als onderdeel van de gegroeide stedelijke en waterstaatkundige structuur binnen het beschermde stadsgezicht van Delft. Galerij Literatuur P.C. Visser, Delfts bruggen, Delft: Waltman, z.j., p. 19. Delft over bruggen, Delft: Deltech uitgevers, 1997, p. 67. Zie ook Lijst van bruggen in het centrum van Delft Lijst van rijksmonumenten in Delft