NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Oude Sint-Salviuskerk (Limbricht)

De oude Sint-Salviuskerk, ook wel Salviuskerkje genoemd, is een kerkgebouw in Limbricht in de Nederlandse gemeente Sittard-Geleen. Het deels preromaanse kerkje ligt vlak bij kasteel Limbricht. De kerk is sinds de bouw van de nieuwe Sint-Salviuskerk in 1922 niet langer in gebruik als parochiekerk. De kerk is een rijksmonument en behoort sinds 1990 tot de Top 100 van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg. Geschiedenis De geschiedenis van de oude Salviuskerk gaat terug tot het einde van de 10e eeuw of het begin van de 11e eeuw. Van het toen gebouwde zaalkerkje resteert de noordmuur van maaskeien. In de 15e eeuw werd de oorspronkelijke zaalkerk uitgebreid met de huidige zuidbeuk in gotische stijl. Voor deze zuidbeuk werd mergel gebruikt. De toren, die voor de zuidbeuk staat, is ouder en dateert van ca. 1458. Het 13e-eeuwse koor in laat-romaanse stijl sluit aan op de noordbeuk en heeft nog steeds de oorspronkelijke kapconstructie. Nadat in 1922 de nieuwe kerk gereed kwam werd de oude kerk aan de eredienst onttrokken. Bij een restauratie door architect F.P.J. Peutz in de jaren '50 van de 20e eeuw werden een aantal aanbouwen verwijderd, waardoor de middeleeuwse kerk vrij kwam te liggen. Tijdens de volgende restauratie tussen 1977 en 1984 werden in het koor muur- en gewelfschilderingen blootgelegd, de oudste die in een Nederlandse dorpskerk zijn aangetroffen. Deze schilderingen van rond 1300 zijn door E. Schoonekamp gerestaureerd. Ook is in dit kerkje een geelkoperen doosje gevonden met stukjes bot van de heilige Salvius, waarnaar deze kerkgemeenschap is vernoemd. Deze botjes zouden door twee nonnen uit Frankrijk zijn meegenomen naar Limbricht. Beschrijving Exterieur De Salviuskerk is een tweebeukige kerk met een vijfzijdig gesloten koor, dat op de noordbeuk aansluit. Delen van de noordelijke muur van de noordbeuk dateren uit de 11e eeuw, andere delen zijn laatromaans. De zuidbeuk is gotisch. De noord- en zuidbeuk hebben beide aan de oostzijde een trapgevel in Maaslandse renaissancestijl uit 1651. In de gevels zijn diverse gevelstenen in gemetseld. De kerktoren sluit aan op de zuidbeuk en bestaat uit drie geledingen, bekroond met een ingesnoerde torenspits. Interieur Het schip bestaat uit een noordbeuk en een zuidbeuk en wordt gedekt door vlakke houten zolderingen. Het koor heeft een kruisribgewelf en straalgewelf, voorzien van gebeeldhouwde kraag- en sluitstenen. De gewelfschilderingen in het koor dateren van rond 1300. Afgebeeld zijn een Mariacyclus (o.a. de Annunciatie en de Kroning van Maria) en een Verlossingscyclus (o.a. de Hemelvaart van Jezus en het Laatste Oordeel). Het uit 1715 daterende kerkorgel is afkomstig uit het klooster Sint Agnetenberg in Sittard. Na de opheffing van dit klooster in 1801 werd het door Joseph Binvignat aangepast voor de kerk van Limbricht. In 1989 werd het oorspronkelijke orgel min of meer gereconstrueerd door Verschueren Orgelbouw. In de doopkapel bevindt zich een stucreliëf uit ca. 1800 met een voorstelling van de doop van Jezus in de Jordaan.
Rie Beisenherzbrug

De Rie Beisenherzbrug (brug 2160) is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De wijk Laan van Spartaan, waarin deze brug ligt, werd ingericht in de jaren nul van de 21e eeuw. Sportvelden, ooit gelegen aan de rand van de stad, kwamen steeds meer in bebouwing te liggen en Amsterdam had ruimte nodig voor woningen. Er kwam een nieuwe wijk en nieuwe afwateringsgeulen. Een doorsnijdt daarbij de nieuwe wijk. Het stadsdeel Nieuw-West verzocht aan ipv Delft een drietal bruggen te ontwerpen, die paste in het straatontwerp van de gehele wijk. De bruggen liggen parallel aan elkaar. Twee ervan zijn verkeersbruggen, daartussen ligt een voetbrug. In 2011 werden het drietal opgeleverd. De overspanning is daarbij van beton, net als de paalfundering. Enige luxe uitstraling is te vinden in de randliggers. De drie vrijwel identieke bruggen worden afgesloten met metalen hekwerken; verschil zit in de hekwerken van verkeersbruggen en voetbrug, maar is nauwelijks zichtbaar. De voetbrug is daarbij net iets korter. Brug 2160 kwam te liggen in de Wim van Estlaan over de gracht lopend langs de Fanny Blankers-Koenlaan. Straten en pleinen etc. kregen namen van sporters mee. De brug ging sinds oplevering naamloos door het leven. De gemeente Amsterdam vroeg in 2016 aan de Amsterdamse bevolking om mogelijke namen voor dergelijke bruggen. Een voorstel deze brug te vernoemen naar zwemster Rie Beisenherz werd in april 2020 goedgekeurd en als zodanig opgenomen in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen (BAG).
Rotterdamsche Droogdok Maatschappij

Rotterdamsche Droogdok Maatschappij NV (RDM) — колишня велика суднобудівна та судноремонтна компанія в Роттердамі, Нідерланди, яка існувала з 1902 по 1996 рік. Вона побудувала 355 кораблів, 18 з яких були підводними човнами. За час свого існування верф експлуатувала 12 плавучих доків і на піку свого розвитку працевлаштовувала 7000 осіб. Історія «Rotterdamsche Droogdok Maatschappij» була наступником суднобудівної компанії «De Maas», заснованої в Дельфсгавені в 1856 році Дунканом Крісті. «De Maas» розташовувалася в районі, який зараз є Сінт-Йобсхавеном у Роттердамі. Верф була змушена переїхати в 1905 році, оскільки того ж року закінчувався термін оренди землі. 14 лютого 1899 року компанія придбала 4,5 гектара землі в Гейплааті, на південь від Маасу, за 44 000 гульденів. 20 грудня 1991 року уряд продав компанію Royal Begemann Group Йопа ван ден Нівенгойзена та перейменував її на RDM Technology Holding BV. Через брак замовлень кількість працівників скоротилася з майже 1200 до менш ніж 500 під час реорганізації у 1993 та 1994 роках, а відділи були розділені на RDM Technology BV та RDM Submarines BV. У 1996 році ці компанії були приватно придбані ван дер Ніувенгойзеном. Вони використовувалися для кількох видів діяльності та фінансових операцій у збройовій промисловості, але більше не пов'язані з початковою суднобудівною діяльністю компанії. Саму верф згодом придбало місто Роттердам. Колишню верф було здано в безстрокову оренду порту Роттердама у 2004 році. Відтоді це місце було переобладнано під кампус RDM. Продукти Основним бізнесом RDM завжди був ремонт суден у сухому доку, хоча протягом багатьох років компанія також побудувала кілька нових суден. До середини 1960-х років компанія також стала сильним конкурентом у будівництві обладнання для морського буріння. Посилання RDM (1977), 14e jaargang, nummer 7 (PDF), Nieuws van de RDM Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Rotterdamsche Droogdok Maatschappij Documents and clippings about Rotterdamsche Droogdok Maatschappij in the 20th Century Press Archives of the ZBW
Peter Postbrug

De Peter Postbrug (brug 2162) is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De wijk Laan van Spartaan, waarin deze brug ligt, werd ingericht in de jaren nul van de 21e eeuw. Sportvelden, ooit gelegen aan de rand van de stad, kwamen steeds meer in bebouwing te liggen en Amsterdam had ruimte nodig voor woningen. Er kwam een nieuwe wijk en nieuwe afwateringsgeulen. Een doorsnijdt daarbij de nieuwe wijk. Het stadsdeel Nieuw-West verzocht aan ipv Delft een drietal bruggen te ontwerpen, die paste in het straatontwerp van de gehele wijk. De bruggen liggen parallel aan elkaar. Twee ervan zijn verkeersbruggen, daartussen ligt een voetbrug. In 2011 werden het drietal opgeleverd. De overspanning is daarbij van beton, net als de paalfundering. Enige luxe uitstraling is te vinden in de randliggers. De drie vrijwel identieke bruggen worden afgesloten met metalen hekwerken; verschil zit in de hekwerken van verkeersbruggen en voetbrug, maar is nauwelijks zichtbaar. De voetbrug is daarbij net iets korter. Brug 2162 kwam te liggen in de Gerrie Knetemannlaan over de gracht lopend langs de Fanny Blankers-Koenlaan. Straten en pleinen etc. kregen namen van sporters mee. De brug ging sinds oplevering naamloos door het leven. De gemeente Amsterdam vroeg in 2016 aan de Amsterdamse bevolking om mogelijke namen voor dergelijke bruggen. Een voorstel deze brug te vernoemen naar wielrenner en ploegleider Peter Post werd in april 2020 goedgekeurd en als zodanig opgenomen in de Basisregistraties Adressen en Gebouwen (BAG). Bijkomend verhaal: Gerrie Knetemann fietste van 1975 tot 1983 in de ploeg(-en) onder leiding van Peter Post. In een ander deel (Geuzenveld) van de stad kent Amsterdam een Pieter Postpad en Pieter Postsingel, vernoemd naar de architect Pieter Post.
Weesperzijde

La Weesperzijde est un quartier de l'arrondissement d'Oost à Amsterdam. Géographie La Weesperzijde tire son nom de la rue éponyme, longeant le fleuve Amstel sur sa rive droite. Le quartier est délimité par le fleuve à l'ouest, le Mauritskade au nord et le quartier d'Omval au sud. La Wibautstraat, sous laquelle passe le métro, qui traverse le quartier selon un axe allant du nord au sud, constitue l'un des principaux axes de circulation du centre-ville d'Amsterdam. Le Berlagebrug et le Nieuwe Amstelbrug, qui enjambent l'Amstel, constituent les deux principales liaisons avec l'arrondissement de Zuid. Références Portail d’Amsterdam
Weesperzijde (wijk)

De Weesperzijde is een woonwijk in Amsterdam-Oost. In de volksmond wordt ze wel Weesperzijdestrook genoemd. De wijk is genoemd naar haar westelijke grens, de Weesperzijde; de plaatselijke oostelijke kade van de Amstel. Daar waar de kade loopt vanaf de Mauritskade tot aan Duivendrecht, is de buurt nauwer gedefinieerd. Ze wordt gevormd door een landstrook tussen de Amstel (west), de Wibautstraat (oost), tussen de Mauritskade (noord) en de uitgang van de Ringvaart Watergraafsmeer naar de Amstel (zuid). Ze heeft een naar het oosten gerichte punt in de Parooldriehoek, daar waar de Wibautstraat met een knik onder de spoorlijn heen gaat. De wijk is administratief ingedeeld in drie buurten: Swammerdambuurt (van Mauritskade tot aan Eerste Oosterparkstraat) met als belangrijkste verkeersader de Ruyschstraat Weesperzijde Midden/Zuid en (vanaf Eerste Oosterparkstraat tot de ringvaart) eerder genoemde Parooldriehoek. Een deel van de wijk is aangelegd op het grondgebied van de voormalige gemeente Nieuwer-Amstel. Dit is nog terug te vinden in de straatnamen Grensstraat (de voormalige grens) en Marcusstraat, vernoemd naar Balthasar Marcus, een van de laatste burgemeesters van die gemeente. Dit deel van die gemeente werd in 1896 door Amsterdam geannexeerd. De geschiedenis van de buurt trekt gelijk op met die van de kade Weesperzijde. In het zuiden grenst de wijk aan de Van der Kunbuurt, die gebouwd is op het grondgebied van de voormalige gemeente Watergraafsmeer, in 1921 geannexeerd door Amsterdam. Door de verschillende geschiedenissen van de twee wijken is er een aanmerkelijk verschil in bouwstijlen; in de Van der Kunbuurt staan (oorspronkelijk) arbeiderswoninkjes.
Kalkoven bij ingang Curfsgroeve

De Kalkoven bij ingang Curfsgroeve is een kalkbranderij in het Geuldal in de Nederlandse gemeente Valkenburg aan de Geul in Zuid-Limburg. De kalkovenruïne staat ten noordwesten van Geulhem aan de ingang van de tunnel naar de Curfsgroeve. De kalkoven staat nabij de Geulweg en aan de overzijde van de weg stroomt de Geul. Hoger op de helling liggen twee ingangen van de Vlaberggroeve. Op ongeveer 150 meter naar het noordwesten staat de Kalkoven bij Curfsgroeve naast de Groeve achter de Kalkbranderij en hoger op de helling gelegen Groeve in de Dolekamer. Geschiedenis In de Eerste Wereldoorlog bevonden zich op het grondgebied van de gemeente Berg en Terblijt, waaronder Geulhem destijds viel, zeven kalkbranderijen. Door de oorlog kon men niet eenvoudig kalk uit het buitenland betrekken en ontstond er een gebrek aan gebrande kalk. Na afloop van de oorlog werd rond 1920 het branden van kalk in de kalkoven gestaakt. Zie ook Lijst van kalkovens in Zuid-Limburg
Turm des Sint-Lievens-Münsters (Zierikzee)

Der Turm des Sint-Lievens-Münsters (auch Dicker Turm genannt) ist der weithin sichtbare monumentale Kirchturm („Monstertoren“, so viel wie: Münsterturm) des ehemaligen Münsters zu Zierikzee in den Niederlanden (Provinz Zeeland). Der repräsentative gotische Bau, von dem der Turm ein Überrest ist, entstand nach 1378 als Stiftskirche. Das Kirchenschiff wurde nach einem Brand 1832 abgerissen. Der Turm ist das bekannteste Bauwerk von Zierikzee, er ist als Rijksmonument eingestuft. Geschichte Durch archäologische Grabungen konnte die Baugeschichte des Sakralbaus geklärt werden. Die erste St.-Livinus-Kirche aus dem 12. Jahrhundert war eine romanische Basilika aus Tuffstein mit Querhaus. Der Chor und die Querhausarme schlossen jeweils mit einer Apsis. Nach der Gründung des Kollegiatstifts St. Livinus im Jahr 1378 wurde ein neuer Chorraum aus Backstein mit Strebepfeilern und 5/8-Schluss angebaut. Schließlich folgte die Hallenkirche des 15. Jahrhunderts. Das ambitionierte spätgotische Bauprogramm von Turm und neuer Kirche wurde vom Stiftskapitel 1454 begonnen. Baumeister war wahrscheinlich Andries Keldermans aus Mechelen. Die Fundamentarbeiten dauerten ca. 25 Jahre und wurden durch den großen Stadtbrand von 1466 behindert. Der Umfang des Turmes beträgt am Fuß 16 × 16 m (24,5 × 24,5 m mit Strebepfeiler) (zum Vergleich: Der Turm des Domes von Utrecht hat einen Basisumfang von 19,5 × 19,5 m). Nach ca. 30 Jahren weiterer Bauzeit hatte der Turm die heutige Höhe von 61 m erreicht, als die Blütezeit der Stadt vorbei und damit das notwendige Kapital für den Weiterbau aufgebraucht war. Nach neueren Schätzungen hätte der Turm nach den ursprünglichen Plänen wohl eine Höhe von ca. 130 m erreichen sollen. Im Zuge der Reformation wurde das Kollegiatstift 1573 aufgehoben, die Altäre und Bilder wurden entfernt. Die Kirche wurde reformierte Gemeindekirche. Nach dem Brand der Kirche 1832, bei dem der Turm unbeschädigt blieb, wurde die spätgotische Kirche abgerissen und an ihrer Stelle ein schlichter klassizistischer Saal erbaut, die 1848 vollendete Nieuwe Kerk, die keine Verbindung mehr mit dem nun freistehenden Turm hat. In den Jahren 1839/1840, 1883–1887 und 1957–1972 fanden Restaurierungsarbeiten statt. Sonstiges Der Turm ist zur Besichtigung geöffnet und kann bis zur obersten Plattform bestiegen werden. Im Erdgeschoss befindet sich ein kleines Museum zur Geschichte von Kirche und Turm und eine Anlaufstelle der Kirchengemeinde. Literatur H. Uil, Zierikzee. Monumentenstad aan de Schelde, Goes 1995, ISBN 90-72138-45-7 Weblinks Einzelnachweise
Sint-Lievensmonstertoren

The Sint-Lievensmonstertoren (English: Saint-Livinus Monster Tower), also known as the Dikke Toren (or Fat Tower) is a 62 metre tall, unfinished, free standing church tower in Zierikzee, Netherlands. The accompanying church was destroyed by a fire in 1832. In 1454 work started on a church tower, designed by Andries I Keldermans in the Brabantine Gothic style. It was planned to be, according to different sources, either 130 metres or 204 metres tall (the latter would have made it the tallest church tower in the world by far). The work was continued by his relatives Antoon I Keldermans and Rombout II Keldermans. Work on the tower halted in 1530, when the city went through a financial crisis. The tower is now 62 metres tall, on a base of 24.5 metres by 24.5 metres. Since 1881, it is a property of the state, and it has been designated a Rijksmonument. The name doesn't refer to monsters, but to a minster. References Further reading Joost Berman (1834) Geschiedkundige beschrijving der door den hevigen brand van 6 op 7 October 1832 geheel verwoeste St. Lievens Monster of Groote Kerk te Zierikzee External links Information from the Zierikzee tourist site (Dutch)
Kras Stadion

Das Kras Stadion (Eigenschreibweise: KRAS Stadion) ist ein Fußballstadion im Stadtteil Volendam der niederländischen Gemeinde Edam-Volendam, Provinz Nordholland. Es liegt unweit des Ufers des Markermeeres. Im Stadion trägt der Fußballverein FC Volendam seine Heimspiele aus. Geschichte Das 1975 eröffnete Stadion besteht aus vier einzeln stehenden, überdachten Zuschauerrängen (Dr. Duin-Tribüne; Jaap Jonk-Tribüne; Jaap Bond-Tribüne; Pé Mühren-Tribüne), die den Besuchern 6.984 Plätze bieten. Neben dem Stadion liegen noch acht weitere Fußballfelder. Anfang der 1990er Jahre wurde die größte Renovierung im Stadion durchgeführt. Seit 2006 ist in der Spielstätte ein Kunstrasen verlegt. Seinen jetzigen Namen hat es von der in Volendam ansässigen Recyclingfirma Kras Recycling B.V., dessen Vorstandsvorsitzender Henk Kras auch der Präsident des FC Volendam war. Am 7. Juli 2012 fand zum vierten Mal im Kras Stadion ein Konzert unter dem Namen Votown AllStars statt, dass jährlich veranstaltet wird. Weblinks fcvolendam.nl: Stadion auf der offiziellen Website des Vereins (niederländisch) stadiumdb.com: Kras Stadion (englisch) groundhopping.de: Besucherbericht von 2001 euro.stades.ch: Bilderserie vom Dezember 2006 (französisch) FC Volendam (Memento vom 23. Dezember 2010 im Internet Archive) (englisch) Kras Stadion als 3D-Modell im 3D Warehouse von SketchUp Einzelnachweise
Kras Stadion

El Kras Stadion es un estadio de usos múltiples ubicado en la ciudad de Volendam, Países Bajos. El estadio inaugurado en 1975 posee una capacidad de 6.984 personas y es utilizado por el club de fútbol FC Volendam para sus partidos en casa.​ Inaugurado en 1975, el estadio consta de cuatro tribunas cubiertas para espectadores (Dr. Duin-Tribune, Jaap Jonk-Tribune, Jaap Bond-Tribune y Pé Mühren-Tribune), que ofrecen 6.984 asientos para los visitantes. A principios de la década de 1990, el estadio se sometió a su mayor renovación. Desde 2006 se ha instalado Césped artificial en el recinto. Toma su nombre actual de la empresa de reciclaje Kras Recycling BV, con sede en Volendam, cuyo director ejecutivo, Henk Kras, también fue presidente del FC Volendam. El 7 de julio de 2012, el estadio Kras acogió por cuarta vez un concierto llamado Votown AllStars, que se celebra anualmente.​ Véase también Anexo:Estadios de fútbol de los Países Bajos Referencias Enlaces externos fcvolendam.nl: Estadio en la página web oficial de la asociación en neerlándes) groundhopping.de: Informe de la visita 2001 (en alemán) euro.stades.ch: Serie de imágenes de diciembre 2006 (en francés) albionroad.com: Datos sobre el club y el estadio (en inglés)
Kras Stadion

Il Kras Stadion è uno stadio di calcio, che viene utilizzato principalmente per le partite dell'FC Volendam. Lo stadio è stato costruito nel 1975. È costituito da quattro tribune separate, vale a dire il Duin, la Jaap Jonk e la Pe Mühren, che hanno totalmente una capienza di 8.500 spettatori. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kras Stadion
Kras Stadion

Het Kras Stadion (ook wel geschreven als KRAS Stadion) is een voetbalstadion dat vooral wordt gebruikt voor de thuiswedstrijden van FC Volendam. Geschiedenis Nadat het oude terrein naast de St. Vincentiuskerk werd aangemerkt als woningbouw kreeg de club van de gemeente Edam een terrein aan de Julianaweg ter beschikking. Het terrein bestond toen uit een speelveld dat werd afgeschermd door middel van betonnen palen met ijzerdraad. In het eerste jaar werd de oude zittribune uit De Meer overgekocht. Achter beide doelen werd een talud opgeworpen om toeschouwers te herbergen. Pas in 1953 werd er een overdekte tribune gebouwd dat plaats bood aan 900 toeschouwers inclusief lokalen voor het omkleden, een kantine en een bestuurskamer. In 1959 werd een Expo-tribune van de Wereldtentoonstelling in Brussel overgekocht. Deze werd aan de lange zijde tegenover de hoofdtribune geplaatst. Halverwege en eind jaren 70 werden aan beide zijdes van de oude zittribune overdekte staantribunes bijgebouwd. Tussen 1992 en 1995 werden 3 van de 4 zijdes vervangen door nieuwe tribunes. De Expo-tribune aan de zuid-westzijde werd pas in 2002 vervangen. Het stadion bestaat sindsdien uit vier losstaande tribunes. Met de klok mee, vanaf de hoofdtribune gezien, hebben de tribunes de volgende namen: Henk Kras-tribune, de Jaap Jonk-tribune, de Jaap Bond-tribune en de Pé Mühren-tribune, tezamen goed voor een capaciteit van 6.800 toeschouwers (inclusief uitvak). In het uitvak is plaats voor 400 toeschouwers. Op de Pé Mühren-tribune zit de Hekside, een sfeergroep. Na de bouw is het stadion nog verschillende keren verbouwd. In de zomer van 2010 werd de oude Jaap Jonk-tribune gesloopt en vervangen door een nieuwe, grotere tribune. Een paar jaar later werden de twee hoeken naast de Henk Kras-tribune dichtgebouwd; hier zitten nu onder andere skyboxen. In de zomer van 2016 werden de skyboxen op de hoofdtribune volledig verbouwd. Op 18 februari 2023 werd het Kras Stadion eenmalig omgedoopt tot "Wim Kras Stadion" om de kort daarvoor overleden oud-speler Wim Kras te eren. Toekomst In 2021 werd bekend dat FC Volendam de mogelijkheid onderzoekt tot de bouw van een nieuw stadion aan de rand van Volendam die het huidige zou moeten vervangen. De voorlopige werknaam van dit nieuwe stadion is '"t Skip". Het stadion zou een capaciteit moeten krijgen van minimaal 10.000 toeschouwers. Externe link (nl) Historie van het stadion van FC Volendam op volendamvoetbalhistorie.nl
Kras Stadion

Kras Stadion – wielofunkcyjny stadion w mieście Volendam w Holandii. Najczęściej używany jest jako stadion piłkarski, a swoje mecze rozgrywa na nim drużyna FC Volendam. Stadion może pomieścić 8 500 widzów, a swoją nazwę zawdzięcza prezesowi klubu. Obiekt został wybudowany w 1975 roku.
Крас (стадіон)

Крас Стадіон (також пишеться як КРАС Стадіон) — футбольний стадіон у районі Волендам муніципалітету Едам-Волендам, провінція Північна Голландія. Він розташований неподалік від берега Маркермер. Стадіон є домашньою ареною футбольного клубу «ФК Волендам». Історія Відкритий у 1975 році, стадіон складається з чотирьох однорівневих критих глядацьких трибун (трибуна Доктора Дуйна, трибуна Яапа Йонка, трибуна Яапа Бонда, трибуна Пе Мюрена), які пропонують 6984 місця для відвідувачів. Поруч зі стадіоном є ще вісім футбольних полів. На початку 1990-х років на стадіоні була проведена найбільша реконструкція. З 2006 року на майданчику було покладено штучне покриття. Стадіон Волендама кілька років називався Стадіон Вероніка. Свою нинішню назву він отримав від компанії з перероблювання сміття у Волендамі Kras Recycling BV, генеральний директор якої Генк Крас також був президентом ФК «Волендам». 7 липня 2012 року на стадіоні «Крас» відбувся четвертий щорічний концерт Votown AllStars. Майбутнє У 2021 році було оголошено, що ФК «Волендам» вивчає можливість будівництва нового стадіону на околиці Волендама, який замінить нинішній. Попередня робоча назва нового стадіону — «t Skip». Стадіон має вміщати щонайменше 10 000 глядачів. Галерея Примітки Посилання fcvolendam.nl: Стадіон на офіційному сайті клубу (голландська) stadiumdb.com: стадіон Крас groundhopping.de: звіт відвідувачів за 2001 рік euro.stades.ch: серія фотографій з грудня 2006 року (французька) FC Volendam (Англійська) Kras Stadion 3D Warehouse