NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Huis Van Eysinga

Het Huis Van Eysinga is een monumentaal pand en museum aan de Koningsstraat in Leeuwarden in de Nederlandse provincie Friesland. Geschiedenis Johan Vegelin van Claerbergen (1690-1773) liet na zijn overlijden het Vegelinhuis (16e eeuw) in de Koningsstraat na aan zijn kleinzoon Frans Julius Johan van Eysinga, grietman van Doniawerstal en lid van de Provinciale Staten van Friesland. De kelder van dit pand werd gedekt door kruisribgewelven. In 1781 werd dit pand met enkele aangrenzende panden verbouwd en samengevoegd tot een L-vormig pand. In 1797 werd het pand op de hoek van de Koningsstraat en de Turfmarkt aangekocht. In 1806 werden de twee panden verbouwd tot een blokvormig pand met kroonlijst en risaliet in Lodewijk XVI-stijl. Het gebouw is een rijksmonument. Fries Museum In 1879 werd het huis verkocht aan het Provinciaal Friesch Genootschap ter Beoefening van Friesche Geschied-, Oudheid- en Taalkunde. In 1881 werd in het Eysingahuis het Fries Museum geopend, dat in 2013 is verhuisd naar een nieuw pand aan het Wilhelminaplein. Hendrick de Keyser Monumenten Sinds 2014 is Hendrick de Keyser Monumenten eigenaar van het pand, dat opengesteld is voor bezoekers, als een van de eerste museumhuizen van de vereniging. Zie ook Lijst van panden van Vereniging Hendrick de Keyser Externe link Website Huis Van Eysinga
Marten Toonderbrug (Amsterdam)

De Marten Toonderbrug (brug 48) is een gemetselde welfbrug in Amsterdam-Centrum. De brug vormt de verbinding tussen de Wolvenstraat en Berenstraat en overspant daar de Keizersgracht. Er lag hier al eeuwen een brug. De brug die er in 1902 lag kreeg te maken met mankementen door de hoeveelheid verkeer die er overheen ging. Verrotte houten liggers werden vervangen door liggers van ijzer en ook het metselwerk moest hersteld worden. Er waren plannen gemaakt de brug te verlagen, zodat er geen sprake meer was van een “bochelbrug”. Er kwam een tegenadvies omdat met het verlagen van de brug een "kostbaar uitzicht" in Amsterdam verloren zou gaan. Dat tegenadvies werd door Burgemeester en Wethouders niet overgenomen, de brug werd verlaagd. Dat dat nodig was bleek nog in 1923, toen een paard (van paard en wagen) van de brug afgleed (toen de brug al verlaagd was) en te water raakte (ze werd met het reddingstoestel gered) en in 1925 kantelde er een vrachtauto. In 1926 kon opnieuw een paard een wagen met meelzakken niet in het gareel houden en liep met alles een pianowinkel van Goldschmeding binnen. Omdat het paard rustig enigszins trillend bleef staan kreeg het de bijnaam "Het muzikale paard". In het najaar van 1928 moest de gemeente beslissen dat zwaar vervoer niet meer over de brug mocht. In 1949/1950 moest de brug verbreed worden, waarbij Piet Kramer advies verstrekte. Begin jaren tachtig besloot de gemeente dat de oude brug in oude glorie hersteld moest worden en kreeg de brug drie gewelfde doorvaarten. De brug ging jaren officieus door het leven als Felix Meritisbrug, naar het nabijgelegen Felix Meritis. Die commerciële binding was een van de redenen dat de brug in 2016 ter sprake kwam bij het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam. Bij een controle over de brugnamen bleek dat de naam niet voldeed aan de richtlijnen, die gelden om opgenomen te kunnen worden in de Basisregistraties adressen en gebouwen. De brug kwam voor op lijst 2 van twee lijsten met aan te passen officieuze brugnamen (lijst 1 bevat officieuze brugnamen die officieel gemaakt zouden kunnen worden; lijst 2 bevat officieuze brugnamen, waarover na een inspraakronde beslist wordt of de naam officieel erkend wordt, dan wel officieel wordt afgekeurd). Vanaf juni 2016 was de brug derhalve officieel (weer) naamloos; in 2022 werd de brug vernoemd naar schrijver-tekenaar Marten Toonder.
Gadering

Gadering is een industriegebied in Hoogvliet. Gadering wordt begrensd door de A15 in het noorden, Bos Valckesteyn in het oosten, de Groene Kruisweg en de wijk Tussenwater in het zuiden en de wijk Oudeland in het westen. Gadering heeft een directe aansluiting op de A15. Het bedrijventerrein bestaat uit het bedrijventerrein Hoogvliet en het bedrijventerrein Gadering. Laatstgenoemde is in de jaren 90 gebouwd. Naast de vele bedrijven staat ook de stadsgevangenis in deze wijk. Tevens is er een ecologisch zone tussen de wijk en de snelweg en aan de oostkant van de wijk.
Gelre ziekenhuizen Apeldoorn

Gelre ziekenhuizen Apeldoorn is het ziekenhuis voor de gemeente Apeldoorn en (verre) omgeving. Er werken ongeveer 2200 mensen; het ziekenhuis is daarmee een van de grootste werkgevers van Apeldoorn. Begin 2009 is de huisartsenpost, die tot dan toe gevestigd was in de locatie Juliana, gevestigd in het ziekenhuis. Het verzorgingsgebied van de huisartsenpost omvat de gemeenten Apeldoorn, Epe, Brummen en Voorst. De huisartsenpost is sinds 2009 gehuisvest in het vernieuwde ziekenhuisgebouw aan de Albert Schweitzerlaan. De locatie Julianaziekenhuis maakte tot 2009 deel uit van Gelre ziekenhuizen Apeldoorn. Geschiedenis Gelre ziekenhuizen Apeldoorn is voortgekomen uit Ziekenhuiscentrum Apeldoorn, dat op haar beurt weer voortkwam uit het Lukas ziekenhuis en het Julianaziekenhuis. Tot mei 2009 waren er nog twee ziekenhuislocaties in Apeldoorn. Op 19 mei van dat jaar werd de geheel vernieuwde locatie Lukas geopend en ging het verder als Gelre ziekenhuizen Apeldoorn. De vestiging Juliana werd in 2013 gesloopt. Julianaziekenhuis Het Julianaziekenhuis is voortgekomen uit de eerste ziekenhuizen in Apeldoorn: het in 1886 opgerichte ziekenhuis aan de Sprengenweg en het Kinderziekenhuis Mary uit 1887. Lukas ziekenhuis Het Lukas ziekenhuis is in 1974 ontstaan uit het rooms-katholieke Sint Liduina Ziekenhuis, opgericht in 1928, en de Stichting Protestants Christelijk Ziekenhuis. Stichting Gelre ziekenhuizen Tot de Stichting Gelre ziekenhuizen behoort naast het ziekenhuis in Apeldoorn het ziekenhuis van Zutphen. Het ziekenhuis in Apeldoorn is in 2009 gerenoveerd en het ziekenhuis in Zutphen is in 2010 gevestigd in nieuwbouw. In samenhang met de eerste- en derdelijnsgezondheidszorg vormt de stichting een transmuraal zorgnetwerk in de regio Apeldoorn - Zutphen, waar de twee ziekenhuizen, buitenpoliklinieken in Lochem, Epe en Dieren en een Diagnostisch Centrum in Apeldoorn zich bevinden. Bij de gehele Stichting Gelre ziekenhuizen werken meer dan 3600 mensen, 180 medisch specialisten en 300 vrijwilligers. Opleidingsziekenhuis Gelre ziekenhuizen heeft in Apeldoorn een topklinisch ziekenhuis. Het werkt samen met het UMC Utrecht op het gebied van onderwijs, zowel voor de basisopleiding als voor de medische vervolgopleidingen. Gelre ziekenhuizen heeft erkenningen voor negentien medische vervolgopleidingen. Daarnaast kunnen coassistenten er in hun derde jaar alle coschappen lopen in het kader van hun SUMMA-opleiding (Selective Utrecht Medical MAster). Verder beschikt het over erkenningen voor verpleegkundige (vervolg)opleidingen en medisch ondersteunende beroepsopleidingen. Zie ook Lijst van Nederlandse ziekenhuizen Externe link Officiële website
Gelre ziekenhuizen Zutphen

Gelre ziekenhuizen Zutphen is een middelgroot ziekenhuis in de gemeente Zutphen. In 2010 is een nieuw gebouw in gebruik genomen en sindsdien heet het Gelre ziekenhuis, locatie Zutphen. De vorige naam van het ziekenhuis was Het Spittaal. Het verzorgingsgebied omvat de gemeenten Zutphen, Voorst, Lochem, Bronckhorst en Berkelland. Geschiedenis De geschiedenis van Gelre ziekenhuis, locatie Zutphen gaat terug tot in de middeleeuwen. In 1886 werd een nieuw Algemeen Ziekenhuis geopend aan de Coehoornsingel. Naast het Algemeen Ziekenhuis werd in 1927 het rooms-katholieke Sint Walburgis ziekenhuis gesticht. De Zutphense ziekenhuizen fuseerden in 1967 en namen in 1974 een nieuw gebouw in gebruik onder de naam Streekziekenhuis Het Nieuwe Spittaal. In 1996 verzelfstandigde Het Nieuwe Spittaal en kreeg het de naam Het Spittaal. Sinds 1999 maakt Het Spittaal deel uit van Gelre ziekenhuizen en sinds 2009 heet het ziekenhuis Gelre ziekenhuizen, locatie Zutphen. In 2006 is besloten tot nieuwbouw van Gelre ziekenhuizen Zutphen. In het derde kwartaal van 2010 is het nieuwe ziekenhuis in gebruik genomen. Stichting Gelre ziekenhuizen De Stichting Gelre ziekenhuizen bestaat uit twee ziekenhuizen, een in Apeldoorn en een in Zutphen. Het ziekenhuis in Apeldoorn is in 2009 gerenoveerd. In Zutphen is in 2010 een nieuw ziekenhuis geopend. Vanuit de doelstelling van deze stichting is voor de eerste- en derdelijnsgezondheidszorg in de regio Apeldoorn - Zutphen het transmurale zorgnetwerk gevormd, waarin de twee genoemde ziekenhuizen samen met de buitenpoliklinieken in Lochem, Epe en Dieren en met een diagnostisch centrum in Apeldoorn participeren. Het verzorgingsgebied van Gelre ziekenhuizen omvat ongeveer 300.000 inwoners. Bij de gehele Stichting Gelre ziekenhuizen werken ongeveer 3700 mensen, 1060 verpleegkundigen, 260 medisch specialisten, 160 co-assistenten, 130 artsen in opleidingen, 20 physician assistants en 300 vrijwilligers, verdeeld over 27 specialismen. In Gelre Zutphen werken ongeveer 1500 mensen; het is daarmee een van de grootste werkgevers van Zutphen en omstreken. Zie ook Lijst van Nederlandse ziekenhuizen Gelre ziekenhuizen Apeldoorn Externe link Officiële website
Gemaal Johan Veurink

Gemaal Johan Veurink is een elektrisch gemaal bij Krimpen aan den IJssel in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het gemaal bevindt zich in de buurtschap Boveneind en is een van de drie hoofdgemalen in de Krimpenerwaard. De andere zijn Gemaal Verdoold en het Gemaal De Krimpenerwaard. Geschiedenis Het gemaal is sinds 2003 werkzaam en pompt water vanuit het westelijk deel van de Krimpenerwaard in de Hollandse IJssel. Sinds 2013 zorgt het ook voor de bemaling van de polder Kromme, Geer en Zijde. Het is de vervanger van het gemaal Reinier Blok. Deze vervanging was nodig omdat het waterpeil in de polder te ver gezakt was. Het water wordt via persleidingen vanuit binnendijkse pompen naar een buitendijks uitstroomhoofd getransporteerd. Het gemaal is vernoemd naar Johan Veurink, de laatste dijkgraaf van de Krimpenerwaard.
Gerardus Majellakerk (Eindhoven)

De Gerardus Majellakerk is een rooms-katholieke parochiekerk die zich bevindt aan het Sint-Gerardusplein 25 in het Eindhovense stadsdeel Stratum. Geschiedenis Deze kerk werd ingewijd in 1925. Architecten waren Louis Kooken en F.J. Wolters. In 1929 werd de toren toegevoegd onder architectuur van Louis Kooken en Kees de Bever. In de kerk werden muurschilderingen aangebracht door Albert Troost. In 1980 werden de wijzerplaten van het uurwerk gemoderniseerd, om vervolgens in 2023 weer voorzien te worden van nieuwe verlichting. En vanaf 2000 werd de kerk gerestaureerd. Eind 2011 werd echter bekendgemaakt dat de kerk zou worden afgestoten, wat op 10 februari 2013 geschiedde. De kerk is een gemeentelijk monument. Tegenwoordig is in het gebouw een sportschool gevestigd. Gebouw De kerk is een bakstenen zaalkerk onder zadeldak, met een dakruiter boven het koor. Links en rechts zijn lagere zijkapellen en de ingangspartij vertoont een bogengalerij en drie zadeldaken in dezelfde vorm als de zijkapellen. Rechts staat de vierkante toren, gedekt met een tentdak. Orgels Het hoofdorgel is een Verschueren-orgel uit 1956. Het is afkomstig uit de Eindhovense Onze-Lieve-Vrouw-van-Fatimakerk, die in 2004 werd gesloten. Het transeptorgel is een historisch orgel van een onbekende maker. De orgelkast en een deel van het pijpwerk stamt uit 1667 en heeft tot 1895 dienstgedaan in de parochiekerk van Gits. In 1873 werd door de firma Fr. Uzeel een nieuw orgel in deze kast werd gebouwd, waarbij een deel van het oude materiaal werd gebruikt. Vanaf 1954 stond het in de Don Boscokerk, die in 2007 sloot, waarna het orgel naar de Gerardus Majellakerk werd overgebracht. Externe links ReliWiki Brabantorgel
Helperkerk

De Helperkerk is een kerkgebouw in laat-eclectische stijl in de stad Groningen. Beschrijving De Helperkerk, die aan de Coendersweg in de zuidelijke wijk Helpman staat, werd in 1900 gebouwd in opdracht van de toenmalige Nederduitsch Hervormde Gemeente. Het gebouw diende als vervanging van een in 1875 gesticht kerkje aan de Helperkerkstraat, waarvan de stichtingssteen in de Helperkerk is ingemetseld. De inwijding vond plaats op 23 december 1900. In 1938 werd de kerk uitgebreid naar een ontwerp van het Groninger architectenbureau Nijhuis & Reker, waarbij het gebouw werd verlengd en verbreed en waarbij tevens aan de achterzijde verenigingslokalen en twee bovenwoningen werden aangebouwd. Ook werd daarbij het orgel van de westzijde naar de oostzijde verplaatst en kreeg de kerk glas-in-loodramen. In 1961 werd de kelder omgebouwd tot hobbyruimte en een jaar later werden de verenigingslokalen uitgebreid en verbouwd tot wijkcentrum. Sinds 1991 is de kerk eigendom van en in gebruik bij de Evangelische Gemeente Groningen. Het gebouw is een gemeentelijk monument. Zie ook Lijst van gemeentelijke monumenten in Groningen (stad) Lijst van Groninger kerken Externe link Website Helperkerk
Hoekelumse Eng

Hoekelumse Eng is een sportpark in de Gelderse plaats Ede. Het sportpark is aangelegd in het midden van de jaren 80 van de 20ste eeuw. Het wordt begrensd door de rijksweg A12 in het zuiden, de wijk Maandereng in het westen, de wijk Ede-Zuid in het noorden en het landgoed Hoekelum met het gelijknamige kasteel in het oosten. Er zijn zes voetbalvelden, een honkbalveld en een atletiekbaan. Clubs Op het park zijn de volgende sportverenigingen gevestigd: Voetbalvereniging FC Jeugd '90 Voetbalvereniging KSV Fortissimo Voetbalvereniging VV Ede/Victoria Atletiekvereniging CAV Climax Honk- en softbalbalvereniging BSV Moorfielders Jeu de boulesvereniging Maboule
Hoornbeeck College

Het Hoornbeeck College is een reformatorische school die onderwijs aanbiedt op mbo-niveau. De hoofdvestiging staat in Amersfoort en er zijn nevenvestigingen in Apeldoorn, Goes, Gouda, Kampen en Rotterdam. De naam van de school is ontleend aan de reformatorische hoogleraar Johannes Hoornbeeck. In 2020 werd het Hoornbeeck College voor de elfde keer tot beste mbo-school van Nederland uitgeroepen. Het Hoornbeeck College biedt meer dan 90 opleidingen aan in de sectoren Economie & Handel, Gezondheidszorg & Welzijn, Technologie en Dienstverlening. Identiteit Samen met het Van Lodenstein College maakt de school deel uit van de Stichting voor Onderwijs op Reformatorische Grondslag. Voor de dagelijkse praktijk in de school geldt de Bijbel als grondslag en richtsnoer. Van de ouders wordt verwacht dat ze de principiële uitgangspunten van de school onderschrijven. De school geeft aan dat voor de leerlingen in lijn met de religieuze achtergrond gepast is zich terughoudend op te stellen ten opzichte van 'de wereld', het zogenoemde 'Bijbels vreemdelingschap'. Mede daarom voert het college een toelatingsbeleid. Zo moet een leerling naar een reformatorische kerk gaan en geloven in de Drie-eenheid van God. Ook moet een leerling gedoopt zijn. Bestuur Elke vestiging van het Hoornbeeck College heeft een eigen lokaal bestuur. Daarnaast is er een overkoepelend bestuur, dat tegelijk het bestuur vormt van het eveneens in Amersfoort gevestigde Van Lodenstein College.
Huis van Zessen (Alblasserdam)

Het Huis van Zessen staat aan de West-Kinderdijk te Alblasserdam en werd gebouwd in 1923. Het huis is ontworpen door Cornelis van Eesteren voor de weduwe A. van Zessen (Burgerina van Zessen-Stout, Alblasserdam, 1862-1936). Het is het enige door Van Eesteren ontworpen woonhuis dat is gebouwd en ook nu nog bestaat. Het huis staat in Alblasserdam, de geboorteplaats van Cornelis van Eesteren, zoon van de aannemer Balten van Eesteren, die de bouwopdracht uitvoerde. Met het Huis van Zessen wilde Cornelis van Eesteren een moderne uitvoering maken van een dijkhuis. Het is een vroeg voorbeeld van moderne functionalistische architectuur. In 1923 werkte Van Eesteren in Parijs samen met de schilder Theo van Doesburg aan de voorbereiding van de later beroemd geworden Stijl-tentoonstelling. In die periode werd ook het Huis van Zessen ontworpen. Van Doesburg bedacht hiervoor het kleurenschema, voor de buiten- en binnenzijde: kozijnen, ramen, deuren en luiken. De tekeningen werden naar Alblasserdam gezonden, met instructies voor de schilder. Tegenwoordig is het Huis van Zessen eigendom van de Van Eesteren-Fluck & Van Lohuizen Stichting die de nalatenschap van Van Eesteren en zijn compagnon Theodoor Karel van Lohuizen beheert. Het werd in 1990 gerestaureerd door Bertus Mulder waarbij de kleuren werden teruggebracht. Om de restauratie te betalen liet de Van Eesteren-Fluck & Van Lohuizen Stichting op 26 juni 1989 een schilderij van Piet Mondriaan uit de nalatenschap van Van Eesteren veilen bij Christie's in Londen. In oktober 2013 werd in het huis een permanente tentoonstelling over de jonge Van Eesteren en De Stijl in Alblasserdam voor publiek geopend. De tentoonstelling concentreert zich rond de korte, maar zeer vruchtbare samenwerking tussen Cornelis van Eesteren en Theo van Doesburg in de periode 1922-1923. Literatuur Cornelis van Eesteren - Ontmoeting met de avant-garde. 1914-1929. Sandra Guarda. Uitgeverij THOTH, Bussum; 2013. ISBN 978-90-6868-624-1.
Huize Oosterveld

Huize Oosterveld is een 19e-eeuws landhuis in het voormalige Nederlandse dorp Elden. Geschiedenis Huize Oosterveld werd gebouwd in opdracht van Ignatius Wolterus Josephus Vos de Wael (1840-1904), de eerste steen werd in 1886 gelegd door zijn tienjarige zoon Frans. Tot 1919 werd het bewoond door zijn weduwe, Valentine barones van Voorst tot Voorst (1853-1926), die zelf was geboren op het voormalige Huize Westerveld in Elden. Zij schonk het huis met de omliggende grond aan de Congregatie van Onze Lieve Vrouwe van Amersfoort. Zij gebruikten het als klooster en verbouwden in 1920 een van de grote kamers tot huiskapel. De laatste vijf nonnen verlieten het pand in 2009. In 2012 werd het geheel verbouwd tot zorgvilla voor ouderen met dementie. Villa Oosterveld, van de zorgorganisatie Stepping Stones.
Jubileumpark

Het Jubileumpark is een park in het zuiden van de Nederlandse stad Arnhem. Het ligt tussen de wijk De Laar Oost en de A325. Het park is een geschenk van de burgerij van Arnhem bij het 750-jarig bestaan van de stad in 1983. Het Jubileumpark ligt op een gedeelte van de defensiedijk die deel uitmaakte van de IJssellinie. Door deze dijk en het blokkeren van de Rijn bij Arnhem en de Waal bij Nijmegen door middel van pontons, kon de Over-Betuwe ten oosten van de dijk worden geïnundeerd. In het zuiden van het park, op de grens tussen Arnhem en Elst, staat een beeld van kunstenaar Gerard Walraeven. Naar aanleiding van een ongeval eind 2013 waarbij een kleuter om het leven kwam zijn er bosschages aangeplant tussen het park en de snelweg.
Katterug

De Katterug (brug nr. 1935) is een brug over de Hugo de Grootgracht in Amsterdam-West. De brug verbindt het voet- en fietspad in aansluiting op de Van Reigersbergenstraat en de Hugo de Grootkade met het Bilderdijkpark, en ligt in het verlengde van de Bilderdijkkade. De brug heeft haar naam te danken aan haar nogal steile helling en profiel, die een beetje aan de rug van een boze kat doen denken. Daar de brug voor de spellinghervorming van 1996 is gebouwd, heeft de naam geen tussen-n gekregen. De huidige brug is de tweede met deze naam. De eerste brug was zo hoog dat deze moeilijk te gebruiken was voor fietsers of mensen in een rolstoel. De toen nog verschillende stadsdelen Oud-West en Westerpark hebben dit probleem opgelost met de vervanging door een nieuwe, beter toegankelijke brug. Door de portefeuillehouders van de toenmalige stadsdelen is de brug samen met leerlingen van een basisschool en bewoners van een verzorgingshuis in gebruik genomen. Ten behoeve van de woonboten die in dit stuk van de Hugo de Grootgracht liggen is het middenstuk van deze brug uitneembaar; er bevinden zich vier hijsogen die aan het brugdek vastgelast zijn, mocht er noodzaak zijn een boot te verplaatsen kan dit deel met een kraan eenvoudig opgetild worden. De eerstvolgende brug, Brug 7, is vast uitgevoerd. Vanaf de brug gezien is er naar het westen een uitzicht in de richting van de punt van de Kop van Jut op een viersprong van waterwegen, de Hugo de Grootgracht, Bilderdijkgracht, Kostverlorenvaart en het Westelijk Marktkanaal. Zie ook Bruggen van Amsterdam
Koningin Beatrixkazerne

De Koningin Beatrixkazerne is een kazerne aan de Van Alkemadelaan 85 in Den Haag die in 1998 in gebruik werd genomen door de Koninklijke Marechaussee. Eind augustus 2011 kondigde de minister van Defensie, Hans Hillen, aan dat diverse kazernes wegens bezuinigingen gesloten zouden worden. De Koningin Beatrixkazerne viel daaronder. Verwacht werd dat het pand in 2015 door de Rijksgebouwendienst zou worden verkocht. In december 2015 werd bekend dat Defensie de kazerne in gebruik houdt, in verband met de sterk toegenomen beveiligingsactiviteiten van de Marechaussee. Tegenwoordig is het Defensie Cyber Commando (DCC) in de Koningin Beatrixkazerne gehuisvest. Zie ook Alexanderkazerne Frederikkazerne
Krommerijnbrug

De Krommerijnbrug is een vaste brug in de Nederlandse stad Utrecht. Ze overspant de Kromme Rijn die eronder uitmondt in de Stadsbuitengracht. Het Ledig Erf gaat op de brug over in de Tolsteegsingel en de Abstederdijk. De brug heeft twee overspanningen en is vormgegeven in steen met balustrades uitgevoerd in ijzer. In haar huidige vorm is ze in 1905 aangelegd op of bij de locatie van een houten voorganger. In die periode zijn meerdere bruggen in de omgeving gebouwd/vernieuwd zoals de Herenbrug. Gaandeweg is de Krommerijnbrug aanzienlijk verbouwd; zo verdwenen omstreeks 1999 de smeedijzeren balustrades. Tramlijn 1 liep in de jaren 1930 over de brug. De Krommerijnbrug wordt vandaag de dag fors gebruikt over land door verschillende verkeersdeelnemers in beide richtingen. Over water vindt er nauwelijks scheepvaartverkeer plaats. Externe link Diverse foto's van de Krommerijnbrug - Het Utrechts Archief