NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
De Vlijt (Geffen)

De Vlijt is een molen in Geffen. Geffen heeft nog een tweede molen, de Zeldenrust. Het oorspronkelijke bouwjaar is 1685, toen de molen werd geplaatst in Boxtel. Rond 1875 is de molen verplaatst naar Geffen. In 1976 heeft hij binnen Geffen zijn huidige plaats gekregen aan de Groenstraat en hij is toen gerestaureerd. De Vlijt is een gesloten standerdmolen met een vlucht van 25,20 meter. De 5,45 m lange, gietijzeren bovenas is in 1861 gegoten door de firma H. Hartogh Heysj te Delft en in 1902 in de molen geplaatst. De kast is lichtgeel geverfd met een groen front en de kap is gedekt met dakleer. De luikap bestaat uit de doorlopende kapspits. In de luikap zit de as van het luiwerk. Het luiwerk wordt aangedreven door een op de bovenas zittend luiwiel. Ook zit er in de molen een gaffelwiel voor het handmatig opluien en afschieten (laten zakken). De molen heeft een kruibank met windkoppel voor het op de wind zetten van het gevlucht. De kruibank wordt ondersteund door een dommekracht. De molen heeft voor het vangen een vangtrommel. De vang is een scharnierende Vlaamse vang. De molen werd vroeger gebruikt voor het malen van graan. Anno 2005 is de molen niet meer in bedrijf, maar wel maalvaardig. Er is een voor- en een achtermolen. De voormolen heeft een koppel 17der (150 cm doorsnede) kunststenen en de achtermolen een koppel 16der (140 cm doorsnede) blauwe stenen. De molen heeft een grote landschappelijke waarde, doordat hij vrij in het veld staat en van veraf dus goed zichtbaar is, en zodoende ook een goede windvang heeft. Tegelijk is de molen beeldbepalend. Eigenaar van de molen is de Gemeente Oss. Overbrengingen De overbrengingsverhouding van de voormolen is 1 : 5,36. Van de achtermolen is dat 1 : 4,40. Het bovenwiel heeft voor de aandrijving van de voormolen 75 kammen en voor de achtermolen een tandkrans met 66 kammen. Het steenrondsel van de voormolen heeft 14 staven en een steek van 12 cm. Het steenrondsel van de achtermolen heeft 15 staven en een steek van 12,5 cm. Eigenaren 1685 - ... : ... - .... : Gebroeders De Kinderen ... - 2015: Gemeente Maasdonk 2015 - ...: Gemeente Oss
Sint-Bartholomeuskerk (Zevenbergen)

De Heilige Bartholomeuskerk is een rooms-katholieke neoromaanse kruiskerk gelegen aan de Markt in Zevenbergen in Noord-Brabant. Ze had een voorganger, aan de zuidhaven en wel een waterstaatskerk uit 1836, die in 1976 gesloopt werd. De bouwperiode van de huidige kerk was van 1929 tot 1930. De architect was Jan Stuyt. De gevels zijn van baksteen met decoratief witwerk onder de dakranden en de portaalomlijstingen. Het heeft rondboogramen en -ingangen. De driebeukige kerk heeft een smal en lager, rechtgesloten koor. De oorspronkelijke toren ging verloren tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1954 werd de huidige toren met uivormige spits voltooid, naar ontwerp van J. Bunnik. Externe links Parochie Sint-Bartholomeuskerk op Reliwiki
Verzorgingsplaats Bosserhof

Verzorgingsplaats Bosserhof is een Nederlandse verzorgingsplaats aan de A2 Maastricht-Amsterdam tussen afrit 45 en knooppunt Het Vonderen in de gemeente Echt-Susteren. Bij de parkeerplaats is een tankstation van Esso aanwezig. De parkeerplaats is in het voorjaar van 2007 gesloopt om plaats te maken voor knooppunt Het Vonderen in verband met de aanleg van de A73-Zuid. Rijkswaterstaat heeft de verzorgingsplaats eind 2008 enkele honderden meters zuidelijker geplaatst. De op- en afritten tussen afrit 45, de verzorgingsplaats en het knooppunt zijn vanwege de beperkte ruimte met elkaar verbonden en lopen in elkaar over door middel van een weefvak.
Maria Hemelvaartkerk (Nispen)

De Maria Hemelvaartkerk is een kerkgebouw in Nispen in de gemeente Roosendaal in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk staat aan Kerkplein 1. Ten oosten van de kerk ligt het kerkhof, ten noordoosten ligt het Openluchttheater Nispen. De kerk is gewijd aan Maria Hemelvaart. Geschiedenis Rond het jaar 1000 stond er in Nispen reeds een kerkje. Waarschijnlijk rond 1427 werd dit oude kerkje vervangen door een nieuw kerkgebouw. In 1583 werd dit kerkgebouw door rondtrekkende soldaten in brand gestoken. Rond 1615 kreeg het dorp een nieuwe kerk. In 1648 ging deze katholieke kerk over aan de hervormden. Na 1797 werd de kerk van de hervormden met de katholieken gedeeld als simultaankerk met op de grens van het schip met een koor een wand. In 1828 konden de katholieken de gehele kerk weer gebruiken. In 1930 werd er een nieuw kerkgebouw gebouwd en werd de oude bouwvallige kerk gesloopt. Daarbij bleef de oude kerktoren behouden. Het ontwerp van het nieuwe kerkgebouw was van de architecten Joseph Cuypers en Pierre Cuypers jr. In de Tweede Wereldoorlog werd de kerk zwaar beschadigd en in oktober 1944 werd kerktoren van de kerk verwoest. De kerk werd hersteld en de toren werd in 1958 opnieuw opgebouwd op de plaats van de oude toren. Opbouw Het georiënteerde bakstenen kerkgebouw bestaat uit een westtoren die voor de kerk naast de lengteas staat, een driebeukig schip met vijf traveeën in basilicale opstand en een koor van een travee met smallere vijfzijdige koorsluiting. De toren is vierkant en wordt gedekt door een achtzijdige spits. Het middenschip wordt gedekt door een zadeldak, het koor onder een zadeldak met verlaagde noklijn en de zijbeuken onder lessenaarsdaken.
Sint-Willibrorduskerk (Vlierden)

De Sint-Willibrorduskerk is een kerkgebouw in Vlierden in de gemeente Deurne in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk staat aan de Pastoriestraat 22. Om de kerk bevindt zich het kerkhof met een calvarieberg. De kerk is gewijd aan Sint-Willibrord. Geschiedenis Tussen 1232 en 1246 werd er in Vlierden een Mariakapel gesticht door Maria van Brabant en droeg de naam Onze Lieve Vrouw ter Schoot. De kapel werd een bedevaartsplaats die veelvuldig door pelgrims werd bezocht. Ze stond nabij de Oude Torenweg. Aan het einde van de 17e eeuw vond de oprichting plaats van zelfstandige parochie in Vlierden en er werd een parochiekerk gebouwd. In 1648 raakten de katholieken de kapel en de kerk kwijt aan de gereformeerden. In 1672 werd op de plaats van de huidige kerk een schuurkerk gebouwd. In 1798 kregen de katholieken hun kerk weer terug na een kerknaasting. In 1846 raakte de schuurkerk buiten gebruik toen een nieuw kerkgebouw gereed kwam, de huidige kerk. In 1902 brak men de kerktoren af om het bouwmateriaal te gebruiken voor wegverharding. In 1930 werd de kerk uitgebreid, waarbij de sierlijke voorgevel verdween en het schip met twee traveeën werd verlengd. In 1957 werd de kerk hersteld en verder verbouwd. Opbouw Het kerkgebouw is zuidwest-noordoost gebouwd en bestaat uit een moderne zuidwestgevel met betonnen omlijsting, een eenbeukig schip met zeven traveeën en een smaller koor van een travee met driezijdige koorsluiting. Het schip en het koor worden gedekt door een samengesteld zadeldak en hebben steunberen.
Sint-Jozefkerk (Venhorst)

De Sint-Jozefkerk is een kerkgebouw in Venhorst in de gemeente Boekel in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk staat aan het Sint Josephplein 18 in het midden van het dorp. Voor de kerk staat een Heilig Hartbeeld. De kerk is opgedragen aan Jozef van Nazareth. Geschiedenis In 1934 werd de kerk in gebruik genomen naar het ontwerp van architect J. Elemans. In 1954 werd het de kerk uitgebreid naar het ontwerp van architect Jan Strik. Opbouw De bakstenen kruiskerk is opgetrokken in Delftse Schoolstijl en bestaat uit een eenbeukig schip met vijf traveeën en een transept met een verhoogde vieringstoren. De vieringtoren wordt gedekt door een tentdak met achtzijdige klokkentoren (dakruiter) die getopt wordt door een ui. De dwarsbeuken en het schip worden gedekt door zadeldaken. De gevels hebben rechthoekige vensters en de zijgevels hebben steunberen.
Kruiskerk (Roosendaal)

De Kruiskerk is een kerkgebouw in de stad Roosendaal in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kerk staat aan het Sint Lucasplein. De kerk is opgedragen aan de kruisiging van Jezus. Geschiedenis In 1963 werd het kerkgebouw gebouwd als de rooms-katholieke Heilige Kruiskerk naar het ontwerp van architectenbureau Taen en Nix. Rond 2002-2003 werd de Heilige Kruiskerk gesloten en in januari 2003 kocht de Protestantse Gemeente Roosendaal het kerkgebouw aan. Op 12 oktober 2003 werd het kerkgebouw officieel in gebruik genomen als de protestantse Kruiskerk. De eerder gebruikte Gereformeerde Christus Koningkerk werd verkocht en gesloopt en de Hervormde kerk aan de Bloemenmarkt heeft ook een andere bestemming gekregen. Opbouw Het kerkgebouw is in moderne stijl opgetrokken en bestaat uit een grote zaal met een lichtbeuk, een dagkapel en een losstaande klokkentoren. De toren is opgetrokken in beton en baksteen en staat aan de noordwestzijde van het kerkgebouw. Externe link Protestantse Gemeente Roosendaal
Kasteel Rivieren

Kasteel Rivieren is een van de vier kastelen van de gemeente Voerendaal. De andere zijn kasteel Haeren, kasteel Cortenbach, kasteel Puth. Kasteel Rivieren of kasteel Ter Vieren wordt voor het eerste vermeld in 1364, toen het waarschijnlijk werd gesticht door Catharina van Rivieren, priores van het klooster Sint-Gerlach te Houthem. De oorspronkelijke functie van het gebouw was een klooster. Kasteel Rivieren kwam door huwelijk in 1910 van Hedwig Thekla Laura Freiin von Brewer genannt von Fürth, vrouwe van Rivieren (1885-1965) met Oscar Jean Baptiste Réné Joseph Marie graaf de Marchant et d’Ansembourg (1882-1961) in het bezit van de familie De Marchant et d'Ansembourg en is dat nog steeds. Het heeft de juridische status van een landgoed. Een eerste brug over een gracht leidt naar U-vormige kasteelhoeve. Het kasteel zelf ligt wat terzijde hiervan en was vroeger slechts via een tweede ophaalbrug bereikbaar. De hoeve wordt van oudsher en nog steeds voor agrarische doeleinden gebruikt. Het agrarische bedrijf(akkerbouw en veeteelt) is volledig biologisch gecertificeerd volgens het Skal-keurmerk. Het landgoed/terrein is maar beperkt toegankelijk voor publiek. Alleen op de opengestelde wandelpaden van het landgoed kan gewandeld worden; deze zijn duidelijk gemarkeerd met bordjes. Tijdens de wandeling op het landgoed zijn onder andere gallowayrunderen te zien die de natuur rondom het kasteel begrazen. Het kasteel met enkele bijbehorende delen (zoals de hoeve maar ook het aan de andere straat zijde liggende bakhuis) op het terrein zijn ieder een rijksmonument. Alle delen zijn ook als geheel beschermd namelijk als complex historische buitenplaats. In Nederland zijn er circa 600 van zulke beschermde historische buitenplaats complexen en een hiervan is Rivieren (Ter Vieren/Terveren in het dialect).
Piet Meerburgbrug

De Piet Meerburgbrug (brug 234) is een vaste brug in Amsterdam-Centrum. De verkeersbrug ligt over een tweetal parallel liggende duikers. Die duikers verbinden een siervijver in de Hortus Botanicus Amsterdam met het water van de Nieuwe Keizersgracht. De brug vormt de verbinding tussen aan de westzijde het Hortusplantsoen en de noordelijke kade van de Nieuwe Keizersgracht en aan de oostzijde de Plantage Parklaan en het J.W. Overlooppad. Omdat de rijweg op de brug al een bocht noordwaarts maakt, werd de brug breder uitgevoerd, dan in het geval dat beide wegen in een rechte lijn lagen. Aan de westzijde van de brug staat aan de Nieuwe Keizersgracht een aantal rijksmonumenten, aan de overzijde staat een aantal gemeentelijke monumenten. Het idee voor de brug ontstond eind 1876. Bij de gemeente Amsterdam kwam een verzoek binnen voor een “kortere gemeenschap” tussen de gebouwen aan de noordkade van de Nieuwe Keizersgracht en de Plantage Parklaan. Het obstakel vormde destijds de Muidergracht die hier doorliep tot aan de Nieuwe Herengracht. In het voorstel werden (voor die tijd) rigoureuze maatregelen nodig geacht: Het Sint Anthoniekerkhof moest plaatsmaken voor het Hortusplantsoen, dat voor het publiek toegankelijk zou worden (de Hortus Botanicus was dat niet) de Muidergracht zou aangeplempt worden, demping van de gracht was niet mogelijk; er moest ter plaatse een mogelijkheid voor watercirculatie blijven aan de noordzijde van de versmalde gracht zou dan een wandelbrug komen (de latere brug 233); aan de zuidzijde een duiker (de latere brug 234) aanleg van wegen door het Hortusplantsoen en een doorgang over de duikers. In november 1877 lagen de bruggen er, aangevuld met een brug tussen de genoemde bruggen, de brug 232 (later omgedoopt tot Johan van Hulstbrug). Na de aanleg is er hier nauwelijks meer iets veranderd; het verkeersaanbod werd nooit groot. De brug ligt vrij onopvallend in het wegdek. De brug is alleen te herkennen aan de twee bakstenen balustrades. De zuidelijke daarvan heeft deels opengewerkte balustrades met daarop een natuurstenen leuning. De noordelijke balustrade bestaat alleen uit een dichte bakstenen muur, voor de versiering is er zowel horizontaal als verticaal metselwerk te zien. De duikers zijn te vinden onder ontspanningsbogen. De andere twee bruggen (bruggen 233 en 234) over de vijver zijn voor wat betreft uiterlijk sierlijker en werden beide tot rijksmonument bestempeld. De brug ging meer dan een eeuw zonder vernoeming door het leven. Op 12 september 2013 onthulden oud-burgemeester Ed van Thijn en toenmalige burgemeester Eberhard van der Laan een naamplaat op de brug; zij kreeg een vernoeming naar Piet Meerburg, die gedurende het Naziregime tijdens de Tweede Wereldoorlog talloze Joodse kinderen wist te redden uit de crèche tegenover de Hollandsche Schouwburg, een jonge Ed van Thijn was een van die kinderen. Na de oorlog bleef Meerburg theaterondernemer, directeur en producer van bijvoorbeeld musicals in Amsterdam.
Gemeenlandshuis van Diemen

Het Gemeenlandshuis van Diemen staat aan de Diemerzeedijk 27 in Amsterdam-Oost. Zoals de naam al doet vermoeden was het van oorsprong een gemeenlandshuis. Het gebouw staat in de slagschaduw van de Zeeburgerbrug. Gebouw Het rechthoekige vrijstaande gebouw werd aan de zeedijk opgetrokken naar ontwerp van timmermansbaas Cornelis van der Does en opgeleverd in 1727, eigenlijk als vergaderlocatie en uitvalsbasis bij dijkbewaking. Op het schilddak zijn vier schoorstenen te zien. Daaronder staat een gebouw met hoeklisenen en een voor- en achtergevel met middenrisaliet. De ingang aan de dijk wordt benadrukt door middel van een chronogram. Het vermeldt Hic de freti batavi furore arcendo agris tuendis agitur, te lezen als Hier wordt gehandeld over het beveiligen van de landerijen door het temmen van de Bataafse Zee. In de gevel is in een wapensteen een restant terug te vinden dat overgekomen is uit het toen afgedankte Herberg Daer de Jaeger Uuythangt uit 1609, dat tevens diende tot gemeenlandshuis, maar toen plaats moest maken voor dit gebouw, daar men een luxere uitstraling wilde. Het interieur wordt opgesierd met een stucgang van Christiaan Wittenbeeker en een trap en/of schouwen gebeiteld door Pieter le Normant. Het gebouw heeft in de vensters nog de oorspronkelijke roedeverdeling. De centrale hal is opgetrokken in Lodewijk XIV-stijl, met daaraan gekoppeld regentzalen met gedecoreerde schouwen. Achter het gebouw staan nog een stal en koetshuis, hetgeen het idee van een buitenplaats versterkt. Eigenaren Het was ruim 250 jaar in het bezit van het Hoogheemraadschap van den Zeeburg en Diemerzeedijk en zijn rechtsopvolgers, waaronder Waterschap Amstel, Gooi en Vecht. De waterschappen droegen zorg voor de Zuiderzeedijk tussen Amsterdam en Muiden. Sinds 2008 is het pand in eigendom van Vereniging Hendrick de Keyser. In 2013 en 2014 werd het gebouw gerestaureerd naar zijn oorspronkelijke staat; in mei 2014 volgde de oplevering. Het wordt thans verhuurd als kantoor- en evenementruimte, waaronder als trouwlocatie. Galerij Zie ook Lijst van panden van Vereniging Hendrick de Keyser Lijst van rijksmonumenten in Amsterdam-Oost
Alt-Katholische Kirche (Den Haag)

Die Alt-Katholische Kirche (niederländisch Oud-Katholieke kerk) in der Juffrouw Idastraat in Den Haag wird auch Jacobus- und Augustinuskirche genannt. Die Kirche ist eine barocke Schuilkerk aus dem 18. Jahrhundert. Im Jahr 1720 stimmte der Stadtrat dem Bau einer katholischen Kirche zu, unter der Bedingung, dass die Kirche von der Straße aus nicht sichtbar wäre. Dies wurde die „Oud-katholieke kerk van ’s-Gravenhage“, die im Jahre 1722 geweiht wurde. Der Architekt war möglicherweise Nicolaas Kruysslebergen. Von der Straße aus ist die Kirche nicht zu sehen, der Eingang sieht aus wie eine normale Haustür. Durch einen kleinen Gang gelangt man in die Kirche. Ausstattung Innen gibt es viel Stuck, das an den Stil Daniel Marots denken lässt. An der Decke sind zwölf Apostel zu sehen. In der Mitte ist eine Darstellung Himmelfahrt Christi. Die Kanzel wurde von Johann Baptist Xavery geschaffen und ist 1729 fertiggestellt worden. Das barocke Altarretabel mit einer Darstellung Christi auf dem Berg Tabor wurde von Matthäus Terwesten geschaffen. Orgel Die Orgel wurde 1726 von Rudolf Garrels erbaut und hat heute den Status eines Rijksmonuments. Das Instrument hat 18 Register auf zwei Manualen und Pedal, wobei das Pedalregister Subbass 16′ erst 1995 durch die Orgelbaufirma Flentrop hinzugefügt wurde – bis dahin hatte die Orgel (nur) ein angehängtes Pedal. Die Trakturen sind mechanisch. Koppeln: Manualkoppel, Pedalkoppel Gottesdienste Sonntags findet eine Heilige Messe statt, dafür wird der Eingang an der Juffvrouw Idastraat 7 benutzt. Am Mittwochmittag wird auch in der zugehörigen Kapelle eine Heilige Messe gehalten. Weblinks Homepage der Pfarrgemeinde (niederländisch) Einzelnachweise
H.H. Jacobus- en Augustinuskerk

De H.H. Jacobus- en Augustinuskerk is een oudkatholieke kerk in de Juffrouw Idastraat in Den Haag. De kerk is een barokke schuilkerk uit de 18de eeuw. In 1720 gaf het stadsbestuur toestemming een katholieke kerk te bouwen mits die niet vanaf de straat te zien zou zijn. Dit werd de "Oud-katholieke kerk van 's-Gravenhage", die in 1722 in gebruik werd genomen. De architect was mogelijk Nicolaas Kruysselbergen. Vanaf de straat is de kerk niet te zien, de ingang ziet eruit als een gewone voordeur. Via een gang komt men in de kerk. De kerk maakte in 1991 onderdeel uit van de Lijst 'Top 100' onroerende objecten van het toenmalige ministerie van WVC in verband met aanvullende beschermende maatregelen bij buitengewone omstandigheden. Interieur Binnen is veel stucwerk dat aan Daniël Marot doet denken. Op het plafond staan de twaalf apostelen afgebeeld. In het midden is een voorstelling van de hemelvaart van Christus. De kansel werd gemaakt door Jean Baptist Xavery en is uit 1729, de bekroning is enkele jaren later gemaakt. Het Barok altaarretabel met altaarstuk van Christus op de berg Thabor werd door M. Terwesten gemaakt. Het orgel is in 1726 gemaakt door Rudolph Garrels en is nu een rijksmonument. Eucharistieviering Zondags vindt de eucharistieviering plaats en wordt de ingang aan de Juffrouw Idastraat 7 gebruikt, op andere dagen wordt de ingang aan de Juffrouw Idastraat 13 gebruikt. Op nummer 7 bevindt zich ook de Zolderkapel en de Bisschopskamer. De Zolderkapel, officieel Kapel van Maria Mater Dei, is de voorloper van de barokke schuilkerk. Op woensdagmiddag wordt hier de doordeweekse eucharistieviering gehouden. De Bisschopskamer is een oude stijlkamer die nog in dezelfde staat verkeert als toen hier in 1720 door het Utrechts Metropolitaan Kapittel de nieuwe Aartsbisschop van Utrecht gekozen werd. De kerk valt onder het Aartsbisdom Utrecht . Externe links Officiële website
Hervormde kerk (Eethen)

De Hervormde kerk is een historisch kerkgebouw aan de Cornelis Branderhorststraat 7 te Eethen. Het kerkje heeft een tufstenen romaans schip uit de 12e eeuw. Dit schip heeft kleine vensters in door muurdammen gescheiden rondboogvelden. In de 13e eeuw werd deze kerk naar het westen toe vergroot met één travee en een vlakopgaande toren. In de 15e eeuw werd deze nog met een geleding verhoogd. In de 2e helft van de 15e eeuw werd de kerk verder vergroot met een gotisch koor, dat hoger is dan het schip. De muren zijn uit baksteen, met speklagen van tufsteen. In de oostmuur van het schip vinden we altaarnissen ter weerszijden van de triomfboog. Ook is daar een vierpasvenster aan te treffen. De kerk, oorspronkelijk voor de katholieke eredienst gebouwd, werd in de tijd van de Reformatie genaast door de Protestanten. In 1596 werd de eerste predikant beroepen. In 1944, toen Eethen in de frontlinie lag, werd de kerk zwaar verwoest. Van 1948-1951 werd ze weer hersteld in de oorspronkelijke staat. Enkel de verwoeste 15e-eeuwse geleding van de kerktoren werd niet meer herbouwd. Het orgel stamt uit 1967 en is gebouwd door de Alkmaarse firma Pels & Van Leeuwen. Externe links ReliWiki De kerk op Brabantserfgoed.nl
Great Synagogue of Deventer

The Great Synagogue of Deventer (Dutch: Grote Synagoge van Deventer) is a former Jewish congregation and synagogue, located at Golstraat 23, in the city of Deventer, in the Overijssel region of The Netherlands. Designed by J. A. Mulock Houwer in a mix of the Renaissance Revival and Moorish Revival styles, the synagogue was completed in 1892. History This temple was built in 1892 by J. A. Mulock Houwer. It is a Renaissance Revival building with Moorish Revival influences. The structure includes minaret-like turrets, with crescents on either side. On the summit, just above the stone tablets with the Ten Commandments directly, was a large copper Star of David. The oriental style is a reference to the Taifa of Toledo, where, before 1492, peaceful and prosperous coexistence of Judaism with Islam and Christianity prevailed. The combination of crescents and a Star of David explicitly refers to the peaceful co-existence with Islam in Toledo. During World War II, the interior was destroyed by Dutch Nazis (members of the Dutch Nazi-party NSB). Between 1951 and 2010 it was used as a place of worship by the Christian Reformed Church in the Netherlands. From 2010 to 2018 the building was used as a synagogue by the Jewish community Beth Shoshanna. In February 2018 the Christian Reformed Church in the Netherlands sold the building, while rented out Congregation Beth Shoshanna, to Lenferink Groep Zwolle, the real estate firm of investors Carlus Lenferink and Geert-Harm van der Maat. A restaurant entrepreneur working with the firm, Ayhan Sahin, circulated plans to change the synagogue into a food hall. These food hall plans were met with strong objections. Gallery See also History of the Jews in the Netherlands List of synagogues in the Netherlands References External links Media related to Synagogue, Deventer at Wikimedia Commons
Gran Sinagoga de Deventer

La Gran Sinagoga de Deventern (en neerlandés: Grote Synagoge van Deventer) es un lugar de culto judío en Deventer, Overijssel, en los Países Bajos. Este templo fue construido en 1892 por J. A. Mulock Houwer. Es un edificio neorrenacentista con influencias moriscas. Entre 1951 y 2010 fue utilizado como un lugar de culto de la Iglesia Cristiana Reformada de los Países Bajos. Entre 2010 y 2018 el edificio volvió a ser utilizado una vez más como una sinagoga por la comunidad masortí local Bet Shoshanna,​ aunque todavía en posesión de la iglesia reformada neerlandesa. En 2018, debido a escasez de recursos de la iglesia reformada y la incapacidad de la comunidad judía local, diezmada durante el holocausto y nunca recuperada desde entonces, a hacer frente a los costes de mantenimiento del edificio, este fue vendido en una subasta a un empresario turco-holandés.​ La historia se hizo conocer internacionalmente debido a la salida forzosa de la comunidad judía del edificio por primera vez desde la II guerra mundial, y por el plan de convertir el edificio en un restaurante de lujo. El ayuntamiento rehusó aprobar el plan y el asunto está todavía en proceso litigioso.​ Referencias