NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Nieuw-Apostolische kerk (Assen)

De Nieuw-Apostolische kerk is een Nieuw-Apostolisch kerkgebouw in de Drentse plaats Assen, gelegen aan de Prins Hendrikstraat 1-B. Geschiedenis De eerste Drentse gemeente van de toenmalige Hersteld Apostolische Zendinggemeente in de Eenheid der Apostelen werd in 1902 in Assen opgericht. In 1914 betrok men een kerkgebouw aan de Lonerstraat. In 1935 werd het gebouw aan de Prins Hendrikstraat in gebruik genomen. De gemeente had toen ongeveer 300 leden. Het kerkgebouw was een zaalkerk onder zadeldak, zonder toren. Architect was R. ter Stege G.Wzn. uit Hoogeveen. Gebruik werd gemaakt van de materialen, met name het gebint, van een te klein geworden Apostolische kerk te Hoogeveen. In 1946 vond een kerkscheuring plaats. Het merendeel van de lidmaten ging over naar het toen ontstane Apostolisch Genootschap en een dertigtal lidmaten trad toe tot de toen eveneens ontstane Nieuw-Apostolische Kerk. Zij kregen het kerkgebouw toegewezen. Dit gebouw is daarna enkele malen gerenoveerd.
Maurits Escherbrug

De Maurits Escherbrug (brug 323) is een bouwkundig kunstwerk in de Nederlandse gemeente Diemen. De brug werd in 2022 gebouwd om de verbinding te verzorgen tussen de woonwijk Holland Park en het park Thérèse Schwartzepark. Karres & Brands Landschapsarchitecten ontwierp zowel park als bruggen binnen een stedenbouwkundig plan van Sjoerd Soeters. Er liggen vijf vaste bruggen in het park, waarvan dit in 2022 de enige was die vernoemd was. Het park is vernoemd naar kunstenares Thérèse Schwartze, de brug draagt de naam van Maurits Cornelis Escher; passend binnen de vernoemingen in de buurt die alle verwijzen naar kunstenaars. De naam is gefreesd in de houten leuning; daartoe werd typografie van Janno Hahn aangehouden.
Henriette Schwarzpark

Het Henriette Schwarzpark is een klein park in Osdorp, Amsterdam-Nieuw West. Het is gelegen tussen de Baden Powellweg, Ookmeerweg en Osdorper Ban. Het wordt doorsneden door een voet- en fietspaddeel van de Osdorperweg. Het park van 311 (noord-zuid) bij 78 meter (oost-west) werd aangelegd op een al langer bestaande groenstrook en werd op 1 september 2022 vernoemd naar de 'moeder van het Humanistisch Verbond' Henriette Schwarz (1893-1974). Zij was echtgenote van filosoof, rechtsgeleerde en vrijdenker Leo Polak (1880-1941), naar wie het aan de overzijde van de Baden Powellweg gelegen Leo Polakhuis is vernoemd. Dit 'tehuis voor buitenkerkelijke bejaarden' is in 1971 in gebruik genomen. Tegenwoordig heet het Woonzorgcentrum Leo Polak. Op 12 april 2023 werden het straatnaambord en informatiepaneel onthuld door enkele nazaten van het echtpaar Polak-Schwarz. Externe links Henriette Schwarzpark zoals gedefinieerd in BAG via data.amsterdam.nl Hoe Henriette een park naast Leo Kreeg
Tijnmuidenbrug

De Tijnmuidenbrug, aangeduid KW517 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het bouwwerk is gelegen in de Westrandweg, onderdeel van de autosnelweg A5. Ze overspant de Amsterdamse verkeersweg Dortmuiden. Het architectenbureau Zwarts & Jansma Architecten was verantwoordelijk voor het ontwerp van deze rijksweg en al haar kunstwerken. De weg werd met het oog op de landelijke gebieden als een lange sliert uitgevoerd. Over de aanleg werd jarenlang geprocedeerd tot aan de Raad van State aan toe. In 2009 werd het startsein gegeven en begon Rijkswaterstaat met het aanleggen van het gedeelte tussen de A9 en de Tweede Coentunnel. In de rijksweg werden twee opmerkelijke kunstwerken aangelegd, het viaduct Rijksweg 5 – Ringvaart Haarlemmermeer en een 3,3 kilometer lang viaduct langs en boven de Amsterdamse Basisweg. In tegenstelling tot die bouwwerken is het viaduct over Dortmuiden van veel eenvoudiger opzet, het ziet eruit als een klassiek viaduct met slechts één rij brugpijlers met juk in het midden. De overspanning wordt gevormd door betonnen liggers. Tekenend voor de kunstwerken in de A5 zijn de bruglantaarns die naar buiten wijken. De brug is vernoemd naar de weg Tijnmuiden, die het zuidelijke verlengstuk is van Dortmuiden. Tijnmuiden en Dortmuiden zijn brede verkeerswegen met gescheiden verkeersstroken die park Lange Bretten en bedrijventerrein Abberdaan ontsluiten.
De Hef

De Hef (niederländisch Hefbrug, deutsch Hubbrücke; offiziell Koningshavenbrug) ist eine ehemalige Eisenbahnbrücke in Rotterdam (Niederlande) auf der Bahnstrecke Breda–Rotterdam, der Hauptstrecke von Rotterdam nach Süden, also Breda, Roosendaal, und weiter nach Antwerpen und Brüssel. Sie führt vom Noordereiland über den Koningshaven in den Stadtbezirk Feijenoord und liegt parallel zur Koninginnebrug. Bau Die Koningshavenbrug und die heute noch vorhandenen seitlichen Fachwerk-Einfeldträger stammen aus dem Jahr 1878. Die Mitte war als Drehbrücke ausgeführt, was sich aber als Hindernis für die Schifffahrt erwies. Nachdem am 2. November 1918 das deutsche Schiff Kandelfels die Drehbrücke von ihrem Stützpfeiler gerammt hatte, wurde die Dreh- durch eine Hubbrücke ersetzt. Die Hebebrücke stammt von Pieter Joosting und wurde am 31. Oktober 1927 fertiggestellt. Ein Jahr später fertigte Joris Ivens einen avantgardistischen Film unter dem Titel De Brug über die Brücke. Oscar van Dillen schrieb 2007 mit seinem String Quartet 2 die Filmmusik für diesen Stummfilm. Unfall 1978 Einen schweren Unfall gab es 1978, als die Nedlloyd Bahrain auf ihrer ersten Fahrt von der Van der Giessen-De Noord-Werft die Brücke rammte und so den Eisenbahnverkehr für mehrere Wochen unterbrach. Ersatz durch Tunnel Seit 1993 wird der alte, oberirdische Verlauf der Bahnstrecke vom Bahnhof Rotterdam Centraal über Rotterdam Blaak bis nach Rotterdam Zuid durch einen unterirdischen Verlauf durch den Willemsspoortunnel ersetzt. Dadurch wurden das Binnenrotteviaduct (auch bekannt als Luchtspoor), die Willemspoorbrug und De Hef für den Bahnverkehr überflüssig. Die beiden erstgenannten Brücken wurden abgerissen, nur de Hef ließ man als Industriedenkmal stehen, nachdem die Rotterdamer Bevölkerung gegen einen Abriss protestierte. Sie sollte als Erinnerung an der Stelle stehen bleiben, an der einst Züge Richtung Süden das Stadtzentrum Rotterdams verließen. Seit dem Jahr 2000 ist die Brücke als Rijksmonument denkmalgeschützt. Nachbauten im Modell Es existieren mindestens zwei öffentlich zugängliche Modell-Nachbauten dieser Brücke: im Miniaturenpark Madurodam in Den Haag/Scheveningen im Maßstab 1:25 sowie im Museum Miniworld Rotterdam im Maßstab 1:87. Weblinks Koningshavenbrug De Hef Gemeente Rotterdam (niederländisch)
De Hef

De Hef (lit. 'the lift'), officially Koningshaven Bridge, is a vertical-lift bridge over the Koningshaven (Kings Harbor) channel at the port of Rotterdam, Netherlands. Built in 1927, the bridge was part of the Breda–Rotterdam railway line until it was decommissioned in 1993. Today, it is a Rijksmonument heritage site. History The predecessor bridge dated from 1878. Its configuration as a swing bridge proved an obstacle to shipping (the most notable incident occurring in 1918, when the bridge was struck by the German vessel Kandelfels), and it was replaced by a lift bridge in 1927. It was the first bridge of this kind in western Europe. The bridge was the subject of a 1928 film by Joris Ivens, titled De brug. Redevelopment Plans to demolish the railway line and bridge in 1993 were abandoned after widespread protests from local residents. The line was removed but the bridge was left in place as a Rijksmonument national heritage monument. In November 2014, the disused bridge's 55-metre-long (180 ft) lift span was temporarily removed to permit renovation. It was transported to the Merwehaven port, where it was refurbished in 2016, the work funded by the city of Rotterdam. It was reinstalled in February 2017. In February 2022, Rotterdam announced that the middle section of the bridge would be temporarily removed again, to allow Jeff Bezos's Y721 superyacht to pass through. In response to criticism of this decision, Rotterdam mayor Ahmed Aboutaleb stated in February of that year that no permit had yet been applied for. Later reports indicated that plans to temporarily dismantle De Hef have been shelved, leaving it unclear if Y721 will be finished as is, and how it will sail down the river if it remains of the same dimensions. Gallery References
Koningshavenbrug

Le Koningshavenbrug (littéralement, en néerlandais : le pont du port du Roi), communément appelé De Hef est un ancien pont levant ferroviaire, situé sur le Koningshaven à Rotterdam, entre l'île Noordereiland et l'arrondissement Feijenoord. Cet ouvrage d'art était utilisé sur la ligne de train Bréda-Rotterdam. Histoire La partie centrale du pont est mobile : elle se levait pour laisser passer les bateaux. Le pont n'est plus en service depuis une modification de la ligne Bréda-Rotterdam : les trains de cette ligne empruntent le Willemsspoortunnel entre la gare centrale et la Station Rotterdam Zuid depuis le 24 septembre 1993. Le pont, qui bénéficie du statut de monument national depuis 2000, est un bâtiment protégé. Le pont a été rénové en 2017 par la mairie de Rotterdam qui avait promis de ne plus jamais démanteler le pont. Le 2 février 2022, la mairie de Rotterdam a annoncé que le pont serait malgré tout démonté pour laisser passer le Koru, yacht du milliardaire Jeff Bezos construit à Alblasserdam qui devra passer par là pour regagner la mer Cependant, en raison de protestations, le chantier a trouvé une autre solution pour livrer le navire et le pont n’a pas été démonté. Galerie d'images Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « De Hef » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Koningshaven Koninginnebrug Pont Érasme Willemsbrug Liens externes Konigshavenbrug sur Structurae. Portail des ponts Portail de Rotterdam
De Hef

De Hef lub Koningshavenbrug – wyłączony z eksploatacji stalowy, kolejowy most podnoszony nad basenem portowym Koningshaven w Rotterdamie, w Holandii. Został otwarty w 1877 roku jako most obrotowy, w latach 1925–1927 został przebudowany na most podnoszony. Od 1993 roku, po otwarciu tunelu Willemsspoortunnel, jest wyłączony z eksploatacji. Most zachowano jako zabytek (wpisany do rejestru w 2000 roku). Most został otwarty w 1877 roku jako most obrotowy. Takie rozwiązanie techniczne sprawiało jednak duże problemy w żegludze. Po kolizji 2 listopada 1918 roku niemieckiego statku z mostem podniosły się głosy wzywające do zmiany jego konfiguracji. Przebudowę przeprawy na most podnoszony ostatecznie zatwierdzono w roku 1924. Prace rozpoczęły się w marcu 1925 roku, a oddanie do użytku nastąpiło 31 października 1927 roku. Autorem projektu był Pieter Joosting. Most przebiega nad basenem portowym Koningshaven, łącząc wyspę Noordereiland z południowym brzegiem. Składa się z trzech przęseł oraz dwóch wież wysokich na 70 m. Środkowe, ruchome przęsło (długie na 52 m) mogło być podnoszone na wysokość 45 m. W 1928 roku powstał krótkometrażowy, niemy film dokumentalny Most, jeden z pierwszych reżyserii Jorisa Ivensa, który przyczynił się do międzynarodowej sławy tego filmowca. 15 września 1993 roku oddano do użytku tunel kolejowy Willemsspoortunnel, w związku z czym most De Hef stał się zbędny. Rozważana była rozbiórka mostu, ale ostatecznie zdecydowano się pozostawić go jako zabytek. Ruchome przęsło na stałe podniesiono w górę, wyłączając go całkowicie z eksploatacji. 10 października 2000 roku most został wpisany do rejestru holenderskich zabytków (nr 513922). De Hef jest największym i najbardziej znanym mostem podnoszonym w Holandii, a także jednym z symboli Rotterdamu. W pobliżu mostu znajduje się również most drogowy, Koninginnebrug. Przypisy
De Hef

Де-Геф (нід. Hefbrug, De Hef, офіційно Koningshavenbrug) — колишній залізничний міст у Роттердамі (Нідерланди) на залізниці Бреда-Роттердам, головній лінії з Роттердама на південь, тобто Бреда, Розендал, і далі до Антверпена та Брюсселя. Пролягає від острова Нордерейланда через Конінгсхавен до району Феєнорда. Будівництво Опори мосту датуються 1878 роком. Середній проліт спочатку був розроблений як поворотний міст, але це виявилося завадою для транспорту. Після того, як 2 листопада 1918 року німецький корабель «Кандельфельс» протаранив та збив поворотний міст зі свого стовпа, поворотний міст замінено на підйомний. Підйомний міст від П. Йостінга і був побудований у жовтні 1927 р. Через рік Йоріс Івенс зняв про нього авангардний фільм під назвою «Де Брюг» (укр. Міст). У 2007 році Оскар ван Діллен написав музику до цього німого фільму разом зі своїм Струнним квартетом 2. Аварія 1978 року У 1978 році сталася серйозна аварія, коли Nedlloyd Bahrain урізався в міст під час свого першого рейсу з верфі Van der Giessen-De Noord, порушивши залізничний рух на кілька тижнів. Заміна тунелем З 1993 року старе наземне полотно залізничної лінії від вокзалу Роттердам-Сентрал через Роттердам-Блак до Роттердама-Зейд замінено підземною дорогою через тунель Віллемспор. Це зробило мости Binnenrotteviaduct (знаний ще як Luchtspoor), Willemspoorbrug і De Hef зайвими для залізничного руху. Перші два мости знесли. Тільки Де-Геф зостався як промисловий пам'ятник після протесту роттердамців проти знесення. З 2000 року міст занесено до списку пам'яток Rijksmonument. Розгляд демонтажу задля проходу яхти У лютому 2022 року було оголошено, що підйомний елемент мосту буде на час демонтований для проходу новозбудованої 127 м яхти «Y721», що належить засновнику Amazon Джеффу Безосу та прямує до Північного моря. Галерея Посилання Koningshavenbrug De Hef [Архівовано 8 лютого 2022 у Wayback Machine.] Gemeente Rotterdam (голландська) Примітки
De Krijtberg

De Krijtberg Kerk is a Roman Catholic church in Amsterdam, located at the Singel. The church was designed by Alfred Tepe and was opened in 1883. The exuberant interior was made by Friedrich Wilhelm Mengelberg. History The church is dedicated to St Francis Xavier and is one of the rectorates within the Roman Catholic parish of St Nicholas, and is recognised by its two pointed towers. Since 1654 there has been a Jesuit church at this location. The original clandestine church was replaced by another one in 1677. The current Neo-Gothic church was built on the same space in 1881. Space limitations urged architect Alfred Tepe to design an unusually tall church with a monumental front. The interior was provided by members of the Guild of St. Bernulphus, most notable the Mengelberg firm. Most of interior has survived. Services there are in a variety of styles. Ignatius House Next to the church is Ignatius House (Dutch, "Ignatiushuis"). It is a spirituality and cultural centre also of the Society of Jesus. It was founded in 1985 as a non-residential spirituality centre with Paul Begheyn as director. It moved to its present location in 2000. It is dedicated to Ignatius of Loyola the founder of the Jesuits. It primarily runs courses and retreats on Ignatian spirituality for Dutch speakers. Although, it has Jesuits on the staff, it is run by a team of lay people, members of other Catholic religious orders and other Christian denominations. The building consists of three large rooms, the Great Hall that can fit 50 people in theatre-style seating, an upper room for meetings, lectures, courses and workshops and a meditation room for reflective activities. Services Sunday 1030 High Mass in Latin 1230 Eucharist 1715 Eucharist with cantor Monday-Friday 1230 Eucharist Saturday 1230 Eucharist 1600-1700 Sacrament of Reconciliation 1715 Vigil Eucharist in English Interior See also Society of Jesus Ignatian spirituality List of Jesuit sites in the Netherlands List of Catholic churches in the Netherlands References External links De Krijtberg
De Krijtberg

La iglesia de San Francisco Javier (en neerlandés: Sint-Franciscus Xaveriuskerk), o De Krijtberg​ es una iglesia católica​ en Ámsterdam, Países Bajos​ situada en el sector de Singel. La iglesia fue diseñada por Alfred Tepe y fue inaugurada en 1883. La iglesia está dedicada a San Francisco Javier​ y es una de las rectorías dentro de la parroquia católica de San Nicolás. Es reconocida por sus dos torres de aguja. Desde 1654 ha habido una iglesia de la Compañía en este lugar. La iglesia clandestina original fue sustituida por otra en 1677. La iglesia neogótica actual fue construida en el mismo espacio en 1881. Las limitaciones de espacio convencieron al arquitecto Alfred Tepe para diseñar una iglesia inusualmente alta con un frente monumental. El interior fue proporcionado por los miembros de la Cofradía de San Ernulphus, destacando la firma Mengelberg. Referencias
Krijtberg

L’église Saint-François-Xavier, mieux connue sous le nom de Krijtberg, est une église paroissiale catholique sise au bord du Singel, un des grands canaux du centre de la ville d’Amsterdam. Origine clandestine Le Krijtberg tient son nom d’une des églises catholiques clandestines qui depuis 1654 fonctionnait dans la maison qui s’appelait elle-même Krijtberg. Durant l’époque de la république des Provinces-Unies, aux Pays-Bas, le calvinisme dominant n’autorisait pas la présence des autres cultes. Ceux-ci étaient cependant tolérés si aucun signe extérieur n’en était apparent. C’est ainsi que se développèrent des églises catholiques clandestines (les Schuilkerken) à Amsterdam et ailleurs qui étaient faites de greniers de deux ou plusieurs maisons reliés pour donner ensemble un espace suffisant pour des congrégations relativement larges. Présence jésuite Dès l’origine l’église clandestine du Krijtberg fut desservie par les jésuites. Même lorsque la Compagnie de Jésus fut supprimée par le pape Clément XIV (1773) les jésuites restèrent sur place pour assurer les services pastoraux du Krijtberg comme curé et vicaires. Le jeune Jean-Philippe Roothaan, amstellodamois et futur Supérieur Général de la Compagnie de Jésus (de 1829 à 1853), y était acolyte. Lorsqu’il exprima le désir de devenir jésuite c’est du Krijtberg qu’il partit faire son noviciat en Russie (1804) où la présence des jésuites était reconnue. Église moderne Avec la construction de l’église néo-gothique que l’on voit aujourd’hui au bord du Singel l’ancienne maison et son église « au grenier » disparurent, mais le nom de « Krijtberg » survécut, même si la nouvelle église est officiellement dédiée à Saint François Xavier. Le nouvel édifice religieux fut construit de 1881 à 1883 par l’architecte Alfred Tepe. Les pères jésuites sont toujours responsables de l’église. À côté de l’église, un petit musée Roothaan a été ouvert. Notes et références Voir aussi Articles connexes Architecture aux Pays-Bas Liens externes Site officiel Ressource relative à l'architecture : Rijksmonument Notre-Seigneur au Grenier Portail de l’architecture chrétienne Portail d’Amsterdam Portail de la Compagnie de Jésus
De Krijtberg

De Krijtberg of Sint-Franciscus Xaveriuskerk is een rooms-katholieke rectoraatskerk in het centrum van Amsterdam, gewijd aan de heilige Franciscus Xaverius. Zij wordt bediend door priesters van de Sociëteit van Jezus, beter bekend als de jezuïeten. De kerk staat aan de Singel en maakt deel uit van binnenstadsparochie van de Heilige Nicolaas. Ze staat in de volksmond ook wel bekend als De Rijtjeskerk. Geschiedenis De Krijtberg is de opvolger van een schuilkerk die sinds 1654 was gevestigd in een huis met de naam Crijtberg en werd bediend door jezuïeten. Met de bouw van de huidige kerk werd in 1881 begonnen. De neogotische kerk werd ontworpen door architect Alfred Tepe. Net als eerder bij de Sint-Willibrorduskerk in Utrecht moest Tepe een grote kerk bouwen op een relatief klein oppervlak, dit keer tussen de bestaande grachtenpanden in. Omdat de beschikbare grond alleen aan de oostkant aan een straat grensde werd de kerk niet georiënteerd. Om de ruimte optimaal te benutten werd de breedte van de zijbeuken beperkt en werd de kerk voorzien van galerijen. In plaats van een transept kreeg de kerk een pseudotransept ter breedte van de zijbeuken. Voor een optimale lichtinval kwamen de meeste ramen zo hoog mogelijk. De inwendige hoogte van het gewelf bedraagt 31 meter. Omdat de kerk verder aan alle kanten was ingebouwd gaf Tepe de kerk een monumentale voorgevel met twee traptorens. In 1883 werd de kerk gewijd. De inrichting werd verzorgd door kunstenaars van het St. Bernulphusgilde onder wie Friedrich Wilhelm Mengelberg. Jezuïeten Vanaf de oprichting in 1654 tot op heden wordt de Krijtberg bediend door de paters en broeders van de Sociëteit van Jezus. In de pastorie van de kerk was ooit het Roothaan-museum gevestigd rond de 19e-eeuwse generaal-overste van de jezuïeten, Jan Philip Roothaan. Thans bevindt zich in de Krijtberg een buste waarin het hart van pater Roothaan bewaard wordt. De Krijtberg werkt ook samen met het om de hoek gelegen Ignatiushuis dat eveneens door de jezuïeten gedragen wordt. Rector van de kerk is pater Marc Lindeijer sj. Trivia Godfried Bomans was in zijn studententijd (1933-1939) vriend aan huis bij de Krijtberg. Hij sprak er vaak met studentenmoderator pater Jan van Heugten sj Op 20 juni 2008 werd de literatuurcriticus Kees Fens (1929-2008) vanuit de Krijtberg begraven. Sefa speelt geregeld na sluitingstijd op het orgel van de kerk. Externe links Officiële website van de Krijtberg Officiële website van de jezuïeten
De Nolet

Die Noletmühle (niederländisch Noletmolen; kurz De Nolet, deutsch Die Nolet) ist eine Windkraftanlage in Schiedam in den Niederlanden, die im Stil einer Holländerwindmühle errichtet wurde. Sie ist seit ihrer Fertigstellung im Jahre 2006 die höchste „klassisch“ gebaute Windmühle der Welt. Geschichte Hintergrund Bereits seit dem 18. Jahrhundert prägte eine Gruppe von besonders hohen Galerieholländerwindmühlen das Ortsbild von Schiedam. Diese Mühlen dienten ehemals vor allem zum Mahlen von Malz für die zahlreichen ortsansässigen Brennereien. Von den ehemals mehr als 20 Schiedam-Mühlen sind heute nur noch fünf erhalten. Von diesen ist die Mühle De Noord (Baujahr 1803) mit einer Kappenhöhe (ohne Flügel) von 33,3 m die höchste. Seit die Kappe der ehemals 38 m hohen Mühle De Hoop in Breda 1927 demontiert wurde, war De Noord die höchste historische Windmühle der Welt. Neubau Im Jahre 2005 ließ die Schiedamer Brennerei Nolet Distillery zu Werbezwecken neben ihrem Betriebsgelände eine neue Windmühle im alten Stil aufbauen, welche im Mai 2006 in Betrieb ging. Beim Bau übertraf man mit einer Kappenhöhe von 42,5 m die vorherige Rekordhalterin De Noord um fast 10 m. Beim Flügelraddurchmesser liegt De Nolet allerdings mit 29,85 m hinter der Murphy-Mühle (35 m), einer 1905 im Golden Gate Park in San Francisco (USA) zur Bewässerung errichteten Windpumpe mit holländischer Optik. Technik Anders als ihre historischen Vorbilder dient die Noletmühle nicht zum Mahlen von Getreide oder Malz, sondern zur Erzeugung von Strom für den Eigenbedarf der Nolet-Brennerei. Anders als bei Wassermühlen, wo eine Umnutzung als Kleinwasserkraftwerk häufig vorkam, ist eine Nutzung als Windkraftwerk bei klassischen Windmühlen eine Seltenheit. Für die Stromerzeugung wurde die Mühle in der Kappe mit einem Generator mit 150 Kilowatt Auslegungskapazität ausgerüstet. Die Mühle erzeugt jährlich etwa 250 MWh an elektrischer Energie. Die Flügel, die optisch als Segelgatterflügel erscheinen, brauchen nicht mit Segeltuch bespannt zu werden, sondern drehen sich allein durch das aerodynamisch geformte Profil der Ruten. Das innenliegende, elektrisch angetriebene Krühwerk für die Windrichtungsnachführung des Flügelrades arbeitet automatisch; das außenliegende Schwertbalkensystem („Sterz“) ist nur Attrappe ohne echte Funktion. Auch die Galerie ist für die Bedienung der Flügel eigentlich nicht notwendig. Siehe auch Windkraftanlage Laasow, ehemals höchste Windkraftanlage der Welt Weblinks Einzelnachweise
De Nolet

Dutch: De Nolet (also known as Noletmolen) is a wind turbine in Schiedam, Netherlands that is disguised as a traditional Schiedam windmill. De Nolet has a tower height of 43 metres (141 ft) and a gross height of 55 metres (180 ft) including its rotor tips. The turbine's rated capacity is 150 kW. It is 9 metres (30 ft) higher than De Noord which is the tallest windmill in the world. De Nolet was built in 2005 by the Nolet Distillery to power their brewing factory which produces the Ketel One vodkas and gins. See also List of windmills in Schiedam Fuhrländer Wind Turbine Laasow, tallest wind turbine in the world References External links Nolet Distillery official site