NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Doopsgezinde Kerk (Utrecht)

Die Doopsgezinde Kerk (zu deutsch Taufgesinnte Kirche) ist eine mennonitische Kirche in der niederländischen Stadt Utrecht. Baugeschichte Die Kirche an der Oudegracht stammt aus dem Jahr 1773. An gleicher Stelle stand zuvor die Brauerei De Witte Leeuw (Die weiße Löwin), von der vor allem die hinteren Giebel mit in das neue Gebäude übernommen wurden. Die Fassade wurde vollkommen neu gestaltet. Das Kircheninnere ist im Stile des Louis-seize ohne Kreuz oder bildliche Ausschmückungen gestaltet. Wie andere mennonitische Kirchen ist auch die Doopsgezinde Kerk als schlichte Predigtkirche mit einer zentralen Kanzel konzipiert worden. Die von der Orgelbauerei Christian Gottlieb Friedrich Witte im Stil des spätbarocken Rokoko entworfene Orgel stammt aus dem Jahr 1870. Die vor 1870 verwendete Orgel stammte noch von einer früheren Mennonitenkirche an der Jufferstraat und befindet sich heute in der Vredeskerk in Katwijk aan Zee. Die Gemeinde in Utrecht war die erste mennonitische Gemeinde in den Niederlanden, die eine Orgel in ihrer Kirche verwendete. Im Jahr 1922 wurde die Kirche für die Gemeindearbeit erweitert. Die Doopsgezinde Kerk in Utrecht ist von außen nicht direkt als Kirche zu erkennen. Sie ist wie viele andere Kirchen der niederländischen Mennoniten, Remonstranten und Katholiken im 17. und 18. Jahrhundert als versteckte Kirche (niederländisch Schuilkerk) konzipiert worden. In den calvinistischen Niederlanden war damals die offene Ausübung des Gottesdienstes anderer Konfessionen noch verboten. Orgel Die erste Orgel wurde 1765 erbaut; es handelte sich dabei um ein einmanualiges Instrument mit 10 Registern, welches durch Johann Heinrich Hartmann Bätz erbaut worden war. Diese Orgel wurde 1869 nach Katwijk am See verkauft. Die heutige Orgel wurde 1869 bis 1870 von dem Orgelbauer Christian Gottlieb Friedrich Witte erbaut. Im Laufe der Jahre wurde das Instrument mehrfach erweitert und umgearbeitet. Es hat heute 14 Register auf zwei Manualwerken und Pedal. Koppeln: II/I, I/P, II/P. Anmerkung (N) = Register nachträglich hinzugefügt (1964) Gemeinde Die Utrechter Gemeinde gehört heute zur Algemene Doopsgezinde Sociëteit und umfasst etwa 230 getaufte Gemeindeglieder. Einzelnachweise Weblinks Doopsgezind Gemeente Utrecht Beschreibung Doopsgezind Kerk Utrecht auf der Homepage Kerken kijken (Kirchen besichtigen); eingesehen am 21. April 2010
Doopsgezinde kerk (Utrecht)

De Doopsgezinde kerk "Vermaning" in de Nederlandse stad Utrecht is gelegen aan de Oudegracht. Zij kwam in 1773 tot stand door een grondige verbouwing van een middeleeuws grachtenpand onder leiding van de Haarlemse bouwmeester Willem de Haan. Tot dan toe hadden de doopsgezinden gebruikgemaakt van een gebouw aan de Springweg. De nieuwe voorgevel aan de Oudegracht leek meer te wijzen op een statig herenhuis dan op een kerk. Dit was wenselijk omdat de doopsgezinden in die tijd slechts getolereerd werden. Evenals de gevel is het eenvoudige interieur van de kleine zaalkerk uitgevoerd in een strenge Lodewijk XVI-stijl. Een deel van het achttiende-eeuwse meubilair is bewaard gebleven. De merkwaardige gele vensters dateren uit 1922, het orgel van de firma Bätz met een kast in neo-rococostijl is in 1870 gebouwd. De voorganger van het huidige orgel bevindt zich tegenwoordig in de Vredeskerk in Katwijk aan Zee. Zie ook Lijst van doopsgezinde kerken in Nederland
Rolderstraat 30-32 (Assen)

Rolderstraat 30-32 (ook wel: brandstoffenhandel H.W. Göbel) is een voormalige brandstoffenhandel aan de Rolderstraat in Assen. Het pand dateert uit 1818 en is als zodanig het oudste nog bestaande pand aan de Rolderstraat. Locatie Het pand is aan de Rolderstraat gelegen, de oude uitvalsweg naar Rolde, ongeveer in het midden tussen de Nieuwe Huizen en de Javastraat. Geschiedenis Rond 1810 was de gehele huidige Rolderstraat nog onbebouwd. In de jaren daarna werd het begin bebouwd en de plek die ongeveer nu het midden van de straat is. Pieter Hummelen verkreeg een van de huisplaatsen die Gerrit Kniphorst toen verkocht en liet daarop een huis bouwen, het huidige pand Rolderstraat 30-32. Hij overleed echter al jong, in 1823. Zijn weduwe Annechien Keizer had er vervolgens een winkel en hertrouwde in 1835 met Evert de Gritter. Zij hebben er tot aan het overlijden van Evert in 1873 gewoond. Toen werd het verkocht aan wijnhandelaar Eerke Albert Smidt jr. die het zal hebben verhuurd. Smidt verkoopt het in 1883 weer aan Roelof Winters en die verkoopt het op zijn beurt in 1904 weer aan Hendrik Wilhelm Göbel, die er op den duur een brandstoffenhandel ging vestigen. Deze brandstoffenhandel was er gevestigd tot de jaren ’70, waarna deze verplaatst is naar het industrieterrein. Anno 2023 is het pand bestemd voor kamerverhuur en stond het wat te vervallen. Ook stond het te koop met de vermelding dat er een verdieping opgezet zou mogen worden. In 1933 verbouwde de architect J.F.A. Göbel, de zoon van H.W. Göbel, zijn ouderlijk huis naar haar huidige uiterlijk.
Tomahawk (Attractiepark Slagharen)

Tomahawk is een Troika, een type spin 'n' puke attractie, in Attractiepark Slagharen. Geschiedenis De attractie werd gebouwd door HUSS Park Attractions en werd door Ponypark Slagharen in gebruik genomen in 1977. Tomahawk is het Indiaanse woord voor bijl. De attractie werd in 2005 gerenoveerd.
Dorfkirche Biggekerke

Die Dorpskerk (deutsch Dorfkirche) ist ein Kirchengebäude der Protestantischen Kirche in den Niederlanden in Biggekerke auf Walcheren in der Gemeinde Veere. Der Turm der Kirche sowie das Kirchenschiff sind als Rijksmonumente eingestuft. Geschichte Biggekerke wurde vor 1231 vom Westmünster in Middelburg abgepfarrt. Bis zur Einführung der Reformation war die Kirche möglicherweise zu Ehren der heiligen Begga geweiht. Der Turm und der dreiseitig geschlossene Chor der gotischen Kirche wurden um 1400 errichtet, das Langhaus ist wahrscheinlich noch älter. Im Zuge des Achtzigjährigen Krieges wurde die Kirche zwischen 1572 und 1574 beschädigt und im 17. Jahrhundert wieder hergestellt. Bei einer Restaurierung 1957 wurde die Sakristei angebaut. Die Kirchengemeinde gehört heute zur unierten Protestantse Kerk in Nederland. Die Kirchengemeinde hat sich außerdem 1998 mit Meliskerke zu einer gemeinsamen Gemeinde zusammengeschlossen. Orgel Die Orgel wurde 1971 von der Firma Fama & Raadgever (Maarssen) erbaut. Es handelt sich dabei um ein reines Orgelpositiv mit 6 Manualregistern (C–f3: Holpijp 8′, Prestant 4′, Roerfluit 4′, Octaaf 2′, Mixtuur, Sesquialter II) und angehängtem Pedal (C–d1). Die Trakturen sind mechanisch. Literatur Peter Don, Kunstreisboek Zeeland, hrsg. vom Rijksdienst voor de Monumentenzorg, Zeist 1985. Carel van Gestel: Van kerk naar kerk. Band 3, Verlag Aprilis, Zaltbommel 2007, ISBN 978-90-5994-143-4. H. Janse: Kerken en torens in Zeeland. Europese Bibliotheek, Zaltbommel 1969. Weblinks Dorpskerk in Biggekerke: Website des Fremdenverkehrsvereins VVV Zeeland (niederländisch, deutsch, englisch) Einzelnachweise
Hervormde kerk (Biggekerke)

De Hervormde kerk is een kerkgebouw te Biggekerke in de Nederlandse provincie Zeeland, gelegen aan Kerkplein 1. Geschiedenis In 1235 werd voor het eerst schriftelijk melding gemaakt van een kerk op deze plaats. Deze was vermoedelijk gewijd aan Sint-Begga. De huidige toren en enkele delen van het koor zijn van ongeveer 1400. Het schip werd begin 17e eeuw herbouwd volgens de oudere vorm, inclusief het driezijdig afgesloten koor. In 1957 werd de kerk gerestaureerd, waarbij aan de zuidzijde een nieuwe consistorie werd aangebracht. Gebouw Het betreft een bakstenen eenbeukige kerk met driezijdig afgesloten koor. De gedeeltelijk ingebouwde toren heeft twee geledingen en een achtkante spits. De benedenruimte van deze toren wordt overwelfd door een kruisribgewelf. De kerk is centraal in het dorp gelegen op een plantsoen. Interieur Het schip wordt overwelfd door een houten tongewelf en trekbalken. De kerk bezit een preekstoel van ongeveer 1630 en een wapenbord dat in 1896 werd geplaatst.
Verzorgingsplaats De Monnik

Verzorgingsplaats De Monnik was een Nederlandse snelwegparking langs de A6 Joure → Muiderberg ten zuiden van de aansluiting Urk. Aan de overzijde ligt de verzorgingsplaats De Abt. De verzorgingsplaats opende in 1970, gelijktijdig met de openstelling van de A6 tussen Urk en Lelystad-Noord. De verzorgingsplaats is vermoedelijk rond 1992 gesloten. De verharding van de afrit is daarna verwijderd. De verzorgingsplaats werd in gebruik genomen als depot.
Jumbo (Slagharen)

Jumbo, ook wel de Dombomolen of Vliegende Olifanten genoemd, is een draaimolen met armen in het Nederlandse Attractiepark Slagharen. Geschiedenis De attractie is in 1976 geopend en is gebouwd door Barbieri S.r.l.. Het thema van de attractie is gebaseerd op de Disney animatiefilm Dombo. De attractie is een draaimolen waar 12 gondels in de vorm van een olifant aan armen om de as draaien. De inzittenden kunnen door middel van een hendel zelf de hoogte van de cabine bepalen. In 2013 werd de attractie verplaatst zodat er genoeg ruimte was voor Expedition Nautilus.
Coolse Poort

De Coolse Poort is een groot kantoorgebouw in het centrum van de stad Rotterdam op de hoek van de Coolsingel en de Westblaak. Aan de noordzijde sluit het gebouw aan op het winkelgebied van de Lijnbaan. In de plint zijn dan ook diverse winkels en horecazaken gevestigd. Geschiedenis Het gebouw is vernoemd naar de Coolsche Poort (of Binnenwegsche Poort) die vanaf 1624 op deze locatie stond. Deze werd aan het begin van de 19de eeuw na het afbreken van de vestingmuren gesloopt. Na het bombardement van 1940 werd op de plek van de vooroorlogse bebouwing aan de toenmalige Schiedamse Vest het gebouw van het Rotterdamsch Nieuwsblad van architect Frits Eschauzier gerealiseerd. In 1974 werd dit wederopbouwpand gesloopt om plaats te maken voor de moderne Coolse Poort. De bouw Na de sloop van het pand van het Rotterdamsch Nieuwsblad in 1974 weigerde het nieuw aangetreden Rotterdamse college de bouwvergunning voor de nieuwbouw. Het college en dan met name de PvdA-fractie vreesde mobiliteitsproblemen die een dergelijk groot kantoorpand op de bewuste locatie met zich mee zou brengen, ook vond men het ontwerp te hoog. De Britse beleggingsmaatschappij Northborough die het pand en de grond van uitgeverij Sijthoff had gekocht kwam door de onzekerheden over de bouwvergunning in financiële problemen. De aannemer was al begonnen met voorbereidende werkzaamheden zoals het aanleggen van damwanden en legde de gemaakte kosten neer bij de ontwikkelaar. Verzekeringsmaatschappij Nationale-Nederlanden kocht ten slotte in 1975 de grond voor 12,5 miljoen gulden over van Northborough. De gemeente Rotterdam had inmiddels advies ingewonnen bij diverse deskundigen waaronder rechtswetenschapper Wiek Slagter. Deze wees op de schadeclaims die de gemeente tegemoet zou kunnen zien als het vasthield aan de oorspronkelijke bezwaren. Omdat ook de toenmalige rijksbouwmeester geen belemmeringen zag voor hoogbouw op de locatie en daarom een positief advies gaf bracht het college van B&W de plannen schoorvoetend in stemming in de gemeenteraad. Deze ging op 7 augustus 1975 akkoord, al was het niet van harte . De Coolse Poort werd in het voorjaar van 1979 opgeleverd. Het was een van de laatste hoogbouwprojecten van de jaren zeventig voor de kantoren- en hoogbouwstop in het centrum. Ontwerp De Coolse Poort bestaat uit drie rechthoekige bouwdelen rond een centrale kern. Aan het Binnenwegplein is een laagbouwdeel met winkels toegevoegd als overgang naar de lagere bestaande winkelbebouwing. De vleugels zijn vrij indeelbaar met kantoorvertrekken aan weerszijden van een middengang. Het gebouw valt op vanwege zijn vliesgevel die uitgevoerd is in donkerpaars aluminium en purper glas. Daardoor kreeg het gebouw bij oplevering de bijnaam "De Aubergine." Fotogalerij Zie ook Lijst van hoogste gebouwen van Rotterdam
Fontein Kolenkit

De Fontein Kolenkit is een fontein in Amsterdam Nieuw-West. De fontein werd geplaatst in het teken van de continue wijzigingen in dit deel van Amsterdam in de 21 eeuw. Daarbij werd en wordt er in de Kolenkitbuurt veel bebouwing gerenoveerd dan wel gesloopt en vervangen door nieuwbouw. Met name de omgeving rondom de kruising Bos en Lommerplein/Bos en Lommerweg en Rijksweg 10 (ringweg) onderging een metamorfose. Als gevolg daarvan werd ook de openbare ruimte rondom de Opstandingskerk aangepast. Het was in de ogen van buurtbewoners een rommelige plek, die niet uitnodigde tot gezellig samenzijn. In overleg met die buurtbewoners werd die open ruimte aangepast en overzichtelijker gemaakt. Er kwamen banken en speelgelegenheden en ook een fontein. Op 31 mei 2023 werd het nieuwe naamloze pleintje geopend. Voor het fontein werd ontwerper Drazen Bokan ingeschakeld; hij was in Amsterdam bekend vanwege de Fontein Haarlemmerplein. Die heeft talloze met wisselende intervallen werkende bedriegertjes. De fontein bij de Kolenkit (bijnaam van de kerk) heeft het karakter van stromend water uit spuiters over steen.
Nettelhorsterbrug

The Nettelhorsterbrug is a bridge being built by the Royal BAM Group over the Twentekanaal as part of provincial road N346 in Lochem, the Netherlands. The bridge's name pays homage to the nearby hamlet Nettelhorst, chosen through an electoral process. On 21 February 2024 at 11:00 am Central European Time (UTC+1), a segment of the Nettelhorsterbrug under construction collapsed, resulting in two fatalities and two to five injuries. Bridge Upon completion, the bridge will span 136 meters in length, 25 meters in height, and 12.5 meters in width, with a total weight of 1.3 million kilograms (2.9 million pounds). Bridges of such dimensions are uncommon in the Netherlands. Manufactured by Aelterman in Ghent, Belgium, the bridge components were transported to Lochem for assembly due to the unsuitability of the current infrastructure around the Twentekanaal for shipping entire bridge constructions on pontoons. Collapse Part of the bridge collapsed shortly after 11:00 AM local time (UTC+1) on 21 February 2024, while workmen were hoisting arches. The rescue operation commenced at 11:11 AM, involving three trauma teams by helicopters and numerous emergency vehicles. Initial assessments by experts suggest that the cranes used were adequate for the task, and the disaster was attributed to a broken lifting point. The victims of the collapse included two individuals not affiliated with the Royal BAM Group, one employed by Belgian construction company Aertssen and the other of Polish nationality. Additionally, two Belgian individuals sustained injuries and were hospitalized, with one discharged from the hospital on 23 February. An investigation into the cause of the collapse is being conducted by the Nederlandse Arbeidsinspectie, and no work on the bridge will resume for at least a week pending the investigation. Prime Minister of the Netherlands, Mark Rutte, expressed condolences, describing the accident as "tragic" and extending wishes for strength to the victims and their families. References
Nettelhorsterbrug

De Nettelhorsterbrug is een brug bij de Nederlandse plaats Lochem. De brug maakt deel uit van de N346, voert over het Twentekanaal en is vernoemd naar buurtschap Nettelhorst ten oosten van Lochem. De brug is onderdeel van de vernieuwing van de N346 in Lochem en vervangt daarin de oude en verouderde brug in de Stationsweg die ook een sterke lokale functie heeft. Naast de Nettelhorsterbrug blijft de oude brug in gebruik voor lokaal verkeer, fietsers en voetgangers. De nieuwe aansluitingen voor lokaal verkeer en de N346 zijn gerealiseerd rond rotonde de Ampsense Knoop westelijk van de brug tussen Stationsweg, spoorlijn en Twentekanaal. Inleiding Vanaf 2021 waren er werkzaamheden in deze omgeving van het Twentekanaal. Er vond een algemene herinrichting plaats aan beide oevers van het kanaal, onder andere voor inrichting van een stadspark. Voor de aan te leggen nieuwe deel van de N346 kwamen de werkzaamheden neer op de bouw van een ca. 140 meter lange boogbrug voor motorverkeer, met een massa van 1.300 ton. De opening van de brug en provinciale weg werden verwacht in 2025. De brug werd gefabriceerd in door Aelterman in Gent en in delen verscheept naar Lochem. Op het bijbehorend werkterrein werden de delen in elkaar gezet, waarna 22-23 augustus 2025 de brug middels invaart is geplaatst waarme deze gereed was voor de afbouw en ingebruikname. Dit is omdat de huidige infrastructuur rond het Twentekanaal niet geschikt is om een hele brugconstructie te verschepen op pontons. Het totale pakket werd ontworpen door Wurck uit Rotterdam. De namen van de brug en de bijbehorende rotonde werden bepaald door een verkiezing. Ongeval Tijdens de bouw van de brug viel op 21 februari 2024 een boog uit een takel op een bouwsteiger. Bij dit ongeval kwamen een Belgische en Poolse bouwvakker om het leven en twee anderen raakten gewond. Tijdens het inhijsen van een boog naar een andere plek, ging de boog bewegen, waarna deze neerstortte. Opening Op zaterdag 11 april 2026 werd de brug officieel geopend. Op maandag 13 april 2026 ging de brug open voor het verkeer. Externe link N346 - Schakel Achterhoek A1 website Provincie Gelderland.
The Curve (Amsterdam)

The Curve is een kantoorgebouw in de Noord-Hollandse stad Amsterdam, in het stadsdeel Amsterdam-Noord. Het gebouw wijkt af van alle andere gebouwen in de omgeving, deze was voorheen bepalend door de gebouwen van de Nederlandsche Dok en Scheepsbouw Maatschappij. Nadat die firma de terreinen had verlaten was het gebied onderhevig aan verloedering, maar aan het eind van de jaren negentig kwam sanering en herontwikkeling op gang. Deze ontwikkeling duurde tot minstens het eerste kwart van de 21e eeuw. In het kader van de stedelijk vernieuwing ontwikkelden ontwerper Ed Veenendaal en architect OeverZaaijer (OZ Architect) dit zeer opvallende gebouw. Daar waar de omgeving vanuit de geschiedenis vooral rechthoekige gebouwen bestaand uit baksteen en beton kent, lijkt dit gebouw aan de buitenkant slechts uit glas te bestaan. Rondom een betonnen kern werd een gebouw opgetrokken dat van boven naar beneden uitdijt en de vorm heeft van een ellips. De betonnen tussenvloeren worden daarbij gebruikt als bevestigingsplaats van de ovaalvormige roeden die de glasplaten op hun plek houden. Door de gekozen vorm van het gebouw zijn de ruiten alle van verschillende vorm. Om zowel temperatuur- als geluidsisolatie te verkrijgen is drielaags glas toegepast. De ontwerpers haalden hun inspiratie uit de maritieme schoorstenen van schepen. Het gebouw heeft zes verdiepingen verdeeld over 26 meter hoogte, een vloeroppervlak van 5000 m² en de plattegrond meet 54 bij 26 meter.
H.H. Engelbewaarderskerk (Badhoevedorp)

De H.H. Engelbewaarderskerk is een rooms-katholieke kerk aan de Pa Verkuijllaan te Badhoevedorp. De Engelbewaarderskerk werd gebouwd tussen 1937-1939 in Badhoevedorp naar ontwerp van Jan van Hardeveld. De bouwpastoor was F.H.J.M. Cornet uit Lijnden. De kerk is gewijd aan de heilige Engelbewaarders. De kerk is een driebeukige basilicale kerk met zadeldaktoren. De kerk werd gebouwd op de hoek van de Adelaarstraat en de Schuilhoevelaan, de laatste is na de Tweede Wereldoorlog hernoemd in Pa Verkuijllaan, naar de verzetsstrijder Matthijs Verkuijl uit Badhoevedorp. De kerk is in de jaren 1941-1944 voorzien van schilderingen van Lambert Simon. In de schilderingen wordt verbeeld dat Badhoevedorp door beschermengelen is behoed tegen bombardementen. Externe link Website van de H.H. Engelbewaarderskerk
Hofbogenpark

Het Hofbogenpark is een nieuw stadspark in ontwikkeling op het voormalige spoorviaduct van de Hofpleinlijn. Dit viaduct, dat sinds 1908 de verbinding vormde tussen Rotterdam en Den Haag, verloor zijn functie in 2010 toen de spoorlijn werd opgeheven. Het monumentale viaduct, dat zich over een lengte van ongeveer 2 kilometer uitstrekt door Rotterdam-Noord, wordt nu getransformeerd tot een groen park, geïnspireerd door internationale voorbeelden zoals de High Line in New York. Het Hofbogenpark zal een langgerekte groene zone bieden met wandelpaden, zitplekken, speelvoorzieningen en ruimte voor biodiversiteit. Het project draagt bij aan klimaatadaptatie, vergroening van de stad en het creëren van een aantrekkelijke openbare ruimte in een dichtbebouwd gebied. De ontwikkeling is een samenwerking tussen de Gemeente Rotterdam, Stichting Hofbogen en landschaparchitectenbureau De Urbanisten. De aanleg zou in 2025 aanvangen, maar het contract met de bouwers werd ontbonden waardoor het zeker een jaar vertraging opliep.
Leidsche Rijn College

Het Leidsche Rijn College (kort gezegd LRC) is een openbare school voor gymnasium, atheneum en havo in de wijk Leidsche Rijn in Utrecht. De school is een Topsport Talentschool. Het LRC valt onder de Stichting voor openbaar voortgezet onderwijs in de gemeente Utrecht en omgeving (Nuovo Scholen). De school heeft ruim 1400 leerlingen. Geschiedenis De school startte in september 1998 met 35 leerlingen op een tijdelijke locatie aan de Croeselaan in Utrecht. Na nog enkele andere tijdelijke locaties kon de school in 2007 verhuizen naar het huidige schoolgebouw. Op 25 september 2007 werd het nieuwe schoolgebouw officieel geopend. Onderwijs Naast klassikaal onderwijs (de Kernlessen) krijgen de leerlingen keuzelessen aangeboden (LRC lessen). LRC staat in dit verband voor Lef/Leven, Richting en Coaching. Sinds het schooljaar 2021-2022 biedt het Leidsche Rijn College tevens Tweetalig Onderwijs (TTO) aan. In de TTO-klassen wordt de CLIL-methode gebruikt. Gebouw De school is gehuisvest in de Sportcampus Leidsche Rijn, een gebouw dat werd ontworpen door architect Wiel Arets. Het gebouw heeft een centraal deel met vier uitwaaierende vleugels. De buitenkant met de van textuur voorziene zwarte beplatingen is een typisch stijlkenmerk van Arets. Arets ontwierp tevens meubilair voor de school, waaronder de LRC Chair. Het gebouw is sinds 2022 volledig aardgasvrij en energieneutraal door het gebruik van waterbuffers. In 2023 kreeg het Leidsche Rijn College als eerste school in Nederland een inlevermachine voor statiegeld van blikjes en flesjes. In de aula van de school bevindt zich het kunstwerk Bron en gletsjer van Marijke van Warmerdam, uit 2006. Activiteiten Jaarlijks wordt Pomutocadaza! georganiseerd, waar leerlingen en leraren hun podiumkunsten laten zien. Bekende (oud-)leerlingen Sarah Buis, waterpolospeelster Lisa Bunschoten, snowboardster Keet Oldenbeuving, skateboarder Dafne Schippers, voormalig atlete Thelma Schoon, theologe en Oudkatholiek priester Sebastiaan Verschuren, voormalig zwemmer Xan de Waard, hockeyspeelster Lindsey Weerdenburg, karateka Boek De hoofdpersonen uit het jeugdboek Superhelden.nl (2011) van Marcel van Driel zitten op het Leidsche Rijn College. Externe link Leidsche Rijn College
Galaxy I

Die Galaxy I ist ein Fährschiff, das zuletzt von Silja Line als Galaxy im Verkehr zwischen Stockholm und Åbo/Turku eingesetzt wurde. Geschichte Das unter der Baunummer 435 auf der Aker Finnyards in Rauma als Galaxy gebaute Schiff wurde am 28. Oktober 2004 von Tallink bestellt. Die Kiellegung erfolgte am 21. April 2005. Am 1. Dezember wurde das Schiff ausgedockt und von Johanna-lisebel Järvelill getauft. Am 18. April 2006 wurde die Galaxy an Tallink Sea Line abgeliefert. Das Schiff kam unter estnische Flagge mit Heimathafen Tallinn in Fahrt. Zunächst wurde es zwischen Tallinn und Helsinki eingesetzt. Ab dem 21. Juli 2008 fuhr es unter schwedischer Flagge. Ab dem 23. Juli 2008 wurde das Schiff auf der Strecke Stockholm – Mariehamn/Långnäs – Åbo/Turku eingesetzt. 2022 wurde das Schiff an das niederländische Unternehmen Slaapschepen Public verchartert, das es für das Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA), die niederländische Agentur für die Aufnahme von Asylbewerbern, als Unterkunftsschiff für Flüchtlinge betreibt. Es war zunächst für sieben Monate mit Option zur Verlängerung um drei Monate verchartert und wird seit Ende September 2022 im Coenhaven in Amsterdam betrieben. Die Charter wurde später bis Oktober 2023 verlängert. 2023 wurde das Schiff unter die Flagge Lettlands gebracht und in Galaxy I umbenannt. Am 29. November 2012 brach an Bord des Schiffes ein Feuer aus, das jedoch schnell von der Besatzung gelöscht werden konnte. Schwesterschiffe Das Schiff hat mit der Baltic Princess und Baltic Queen zwei Schwesterschiffe. Weblinks Die Galaxy bei Fakta om Fartyg (schwedisch) Einzelnachweise