NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Halte De Haar

De Haar was een halteplaats aan de spoorlijn Kesteren - Amersfoort bij wachterswoning 35, in de buurtschap De Haar bij Overberg in de gemeente Utrechtse Heuvelrug. Op deze halte stopten de treinen alleen op verzoek. In 1889 werd een abri met plaatskaartenkantoor gebouwd. Er werd ook een enkelsporige aansluiting gemaakt die de Veenendaallijn moest verbinden met de Rhijnspoorweg tussen Utrecht en Arnhem. Er werd ook een seinhuis gebouwd dat er tot 1927 heeft gestaan, maar de aftakkingswissels van de Rhijnspoorweg naar de Veenendaallijn zijn nooit aangelegd. De Haar was een halte aan de vrije baan en was niet in het blokstelsel opgenomen. De wachter en diens vrouw bedienden alleen de overwegbomen en verkochten de plaatsbewijzen. In 1927 werd de halte gesloten voor het reizigersvervoer en stopten er geen reizigerstreinen meer op De Haar. Het noordelijke spoor van de verbindingsbaan werd iets verlegd en ingericht als losspoor. Op de plaats van het zuidelijke spoor werd een losweg gemaakt. Er is daar ook een kolenloods gebouwd. Op de losweg werden jarenlang steenkolen gelost. In de loop der jaren zijn het seinhuis en de halteinrichtingen opgeruimd, nog voor 1938. Bij aanleg van de nieuwe Veenendaallijn verdween het losspoor en de losweg werd afgegraven. Ook de overweg ten westen van wachtpost 35 verdween. Wel kwam een nieuwe AHOB-spoorwegovergang net ten oosten van woning 35. Net als vele andere wachterswoningen verkocht de NS ook deze woning. Inmiddels is woning 35 nog steeds aanwezig en wordt bewoond door particulieren. Externe links Station Dehaar op Stationsweb
Sint-Antonius van Paduakerk (Hellevoetsluis)

De Sint-Antonius van Paduakerk, is een rooms-katholieke kerk aan de Opzoomerlaan in Hellevoetsluis. De Antonius van Paduakerk werd tussen 1890 en 1891 gebouwd ter vervanging van een oudere kerk uit 1835. De nieuwe kerk werd ontworpen door Evert Margry, die echter in 1891 ernstig ziek werd en overleed. De kerk werd voltooid door zijn broer Albert Margry. De kerk werd op 20 maart 1891 in gebruik genomen en gewijd aan Antonius van Padua. Het is een eenbeukige neogotische zaalkerk. Boven de entree in de westzijde staat een kleine houten toren. Aan de oostzijde is een vijfzijdige apsis uitgebouwd. Het interieur en exterieur van de kerk verkeren nog grotendeels in oorspronkelijke staat. Vanwege de cultuurhistorische en architectuurhistorische waarde is de Antonius van Paduakerk een rijksmonument. De naastgelegen pastorie is eveneens door het bureau Margry ontworpen. De kerk wordt tot op heden gebruikt door de Antonius van Paduaparochie. Referentie Reliwiki - Beschrijving monumentdienst en foto's Externe link Website parochie
Amsterdamse Poort (shopping centre)

The Amsterdamse Poort is a shopping centre in the Amsterdam borough of Zuidoost. It opened in 1987. This shopping centre is the largest in Amsterdam. It is located near the Amsterdam Bijlmer ArenA railway station and the ArenA Boulevard (Amsterdam ArenA, Heineken Music Hall, Pathé ArenA), adjacent to the Bijlmermeer neighbourhood, noted for its multicultural population. In the shopping centre there is a location for the Tickets & Service room for the railway station. There are also 225 shops. The public spaces on the Amsterdamse Poort were designed by the Dutch landscape architects Karres en Brands. Gallery References External links Official website
Amsterdamse Poort (Amsterdam)

De Amsterdamse Poort is een grotendeels onoverdekt centrum in Amsterdam-Zuidoost met winkels, kantoren, restaurants, cultuur en vermaak. De Amsterdamse Poort bevindt zich naast station Amsterdam Arena en sluit aan op de ArenA Boulevard met de Johan Cruijff Arena, Ziggo Dome en AFAS live. Het centrum is ingesloten tussen de vier dreven, Bijlmerdreef, Flierbosdreef, Hoogoorddreef en Foppingadreef. De Amsterdamse Poort wordt omringd door bedrijven en hogescholen als ING, ROC, HvA, Adidas, ABN AMRO. Het stadsdeelkantoor van Zuidoost bevindt zich op het naastgelegen Anton de Komplein, waar ook het Bijlmer Parktheater aan grenst. De Amsterdamse Poort is eigendom van CBRE Investment Management. Geschiedenis De Amsterdamse Poort opende in 1986 officieel als winkelcentrum in het stadsdeel Amsterdam-Zuidoost. Het was een van de eerste winkelcentra buiten het centrum van een stad. Met de Shopperhal, het Zandkasteel en de multiculturele warenmarkt op het Anton de Komplein werd de Amsterdamse Poort een centrum voor de buurt. Sinds de opening van de Amsterdamse Poort is Amsterdam-Zuidoost veranderd. Naast de ho­ningraatflats is er ruimte voor laagbouw gekomen. Oude kleine buurtwinkel­centra zijn gesloopt en nieuwe wooncomplexen vormen het straatbeeld. Garages zijn vervangen door stu­dentencontainers en jonge ondernemingen zitten in de plinten van complexen. In 2023 werd de Amsterdamse Poort de vierde locatie in Amsterdam met een permanent regenboogpad. Herontwikkeling Eind 2021 is gestart met herontwikkeling van Amsterdamse Poort. Tijdens de herontwikkeling van de Amsterdamse Poort worden gevels opgeknapt en verduurzaamd, en daarnaast woningen en nieuwe functies toegevoegd aan het bestaande centrum. De nieuwe Amsterdamse Poort biedt 250 units met een oppervlakte van 50.000 m². Deze zal bestaan uit een mix van lokale en internationale retailers alsook culture instellingen, horecagelegenheden en markten. In de directe omgeving is veel stedelijke herontwikkeling zichtbaar met veel nieuwe woningen. De totale herontwikkeling van het gebied zal naar verwachting in 2028 afgerond zijn. Shopperhal De huidige Shopperhal is een overdekte markthal in de Amsterdamse Poort met een aanbod in kleding, accessoires, eten en een supermarkt. In 2027 wordt er een nieuwe moderne Shopperhal geopend waarin veel lokale en kleinschalige ondernemers weer te vinden zijn. Zandkasteel Het Zandkasteel is een monumentaal gebouw in de Amsterdamse Poort. Het gebouw is ontworpen door Ton Alberts & Max van Huut en gebouwd in 1987. Sinds 2017 is het een gemeentelijk monument. Sinds het vertrek van ING in 2020 is het Zandkasteel herontwikkeld tot woningen en kantoren. Daarnaast is de Amsterdam International Community School (AICS) hier gevestigd. In 2023 is het vernieuwde Zandkasteel geopend.
Joannes de Doperkerk (Hoofddorp)

De Heilige Joannes de Doperkerk is een rooms-katholiek kerkgebouw aan de Kruisweg in Hoofddorp in de Nederlandse provincie Noord-Holland. In 1856 werd de eerste katholieke kerk in Hoofddorp gebouwd, een houten noodkerk aan de Kruisweg. Hiernaast werd een stenen kerk gebouwd ontworpen door de Leidse architect Theo Molkenboer, die ook verantwoordelijk was voor de eerste katholieke stenen kerk van Haarlemmermeer: de Franciscus van Saleskerk in Lijnden (1859). De Joannes de Doperkerk werd ingewijd door bisschop F. van Vree op 24 mei 1860. Het houten gebouw uit 1856 werd vervolgens omgebouwd tot kosterswoning en paardenstal. In 1868 werd een mechanisch pijporgel van Rogier-Joseph Kerckhoff (1816-1873) in de kerk geplaatst. Omdat dit orgel in de 21e eeuw niet meer goed werkte is in 2001 een elektronisch orgel ervoor gezet. Omdat restauratie te duur werd bevonden is het oude orgel daarna gedemonteerd en zijn de onderdelen verkocht aan de Adelbertuskerk in Haarlem, voor de restauratie van het orgel aldaar. Het gebouwencomplex, Kruisweg 1067-1073, bestaande uit de kerk, de pastorie, het zusterhuis (van 1913) (voormalig klooster, nu parochiehuis) met hek en de kosterswoning met paardenstal (nu boekwinkel), staat op de gemeentelijke monumentenlijst van Haarlemmermeer. Bijbelse tuin Achter de kerk ligt de Bijbelse Tuin Hoofddorp. Er staan meer dan veertig bronzen beelden van Karel Gomes en Antoinette Otten. De tuin omvat een labyrint (doolhof) en ligt rond de begraafplaats (kerkhof). Externe link Joannes de Doper - parochie Hoofddorp
Hereweg 22-1 (Groningen)

Het pand Hereweg 22-1 in de stad Groningen, soms ook het Javaanse huis genoemd, is een monumentaal woonhuis in eclectische stijl met elementen van de koloniale architectuur van Nederlands-Indië. Beschrijving Het vrijstaande pand bevindt zich aan de oostzijde van de Hereweg achter een appartementenblok aan de zuidelijke voet van het Herewegviaduct. De architect van het huis is niet bekend. Het werd rond 1879 gebouwd als "bijgebouw bestemd voor slaap- en logeerkamers" achter de woning van Maria Louisa van Schuppen, de weduwe van Johan Willem Birnie, directeur van een tapijtfabriek in Deventer. Haar huis, dat ze met twee dochters bewoonde, was te klein geworden, nadat in 1878 haar zoon Gerhard Willem Birnie (1837-1917) en diens gezin bij haar waren ingetrokken. Birnie was tabaksplanter op Java, waar hij in 1872 in Bondowoso was getrouwd met de inlandse Djemilah, met wie hij vier kinderen kreeg. Zij kon in het Nederlandse klimaat echter moeilijk aarden en al in 1880 vertrokken Birnie en zijn vrouw weer naar Nederlands-Indië. De kinderen bleven aan de Hereweg wonen. Na de dood van zijn vrouw keerde Birnie terug naar Nederland, waar hij de zomers op zijn buitenverblijf bij Midlaren doorbracht en in de winter aan de Hereweg woonde. Het Javaanse huis is gebouwd op een langgerekt rechthoekig grondplan en bestaat uit twee bouwlagen onder een zadeldak, dat is belegd met zwarte dakpannen. De op het zuiden gerichte voorgevel is vijf traveeën breed en is evenals de kopse gevels witgepleisterd en van schijnvoegen voorzien. De noordgevel, die grenst aan de tuin van de Scholtenskoepel, is uitgevoerd in grauw stucwerk. De gevels worden gesloten door daklijsten met ajourwerk, waarboven een geprofileerde houten bakgoot is aangebracht. Aan de zuid- en oostzijde van het pand lijkt het dak gedragen te worden door vierkante houten kolommen, die zich uitstrekken over beide bouwlagen. Ze zijn versierd met eenvoudige kapitelen. Tussen de kolommen bevindt zich op de verdieping een karakteristieke houten veranda, voorzien van een open houten hekwerk. De openingen in de voorgevel, waarin op beide bouwlagen dubbele openslaande houten deuren zijn geplaatst, zijn op de begane grond recht gesloten en worden op de verdieping beëindigd door rondbogen met een gepleisterde omlijsting, waarin halfronde, tweedelige bovenlichten zijn aangebracht. Op de begane grond van het pand was geruime tijd een "gymschool" gevestigd, waartoe een zaal werd bijgebouwd, die later weer is afgebroken. Het pand is aangewezen als rijksmonument "vanwege de architectonische kwaliteiten van het ontwerp alsmede vanwege zijn typologische zeldzaamheid en gaafheid".
Plein 1940 (Middelburg)

Het Plein 1940 is een plein in de binnenstad van Middelburg. Het plein is ontstaan tijdens de Wederopbouw van Middelburg nadat de binnenstad op 17 mei 1940 van waarschijnlijk Franse artilleriebeschietingen bij het Bombardement op Middelburg volledig was uitgebrand. De oorspronkelijke Markt werd toen te groot geacht. Daarom werd besloten het westelijk deel van de Markt af te scheiden door de bouw van een nieuw huizenblok, waarachter "Plein 1940" ontstond. Aan het plein zijn verschillende cafés en restaurants geopend. Zie ook Verdwenen straatnamen in Middelburg
Areven

Het Areven is een natuurgebied dat zich bevindt op 1,5 km ten westen van Stramproy. Het is 12 ha groot en in bezit van de Vereniging Natuurmonumenten. Het is een laaggelegen vochtig gebied dat zich bevindt te midden van loofbossen. Tot het gebied behoren perceeltjes weiland en hooiland. Hier leven de kleine watersalamander en de alpenwatersalamander. Het voorkomen van de waterviolier duidt op de aanwezigheid van kwel. Het gebied sluit in het westen aan op de Stramprooierheide. In het zuiden vindt men het Stramprooierbroek en in het noorden zijn er het dal van de Tungelroyse Beek en de Tungelerwallen. Het gebied maakt deel uit van het Grenspark Kempen-Broek. Externe link Areven
Scheurhaven

De Scheurhaven is een haven in de Rotterdamse Europoort aan het Calandkanaal. Deze ligt op de kop van de Noordzeeweg op de Landtong van Rozenburg tussen het Calandkanaal en de Nieuwe Waterweg. De haven wordt vooral gebruikt door sleepboten, maar ook door oliebestrijdingsvaartuigen van HEBO. Vanaf de Scheurhaven was tot eind 2021 een veerverbinding voor voetgangers en tweewielers met Hoek van Holland en de Tweede Maasvlakte.
De Bolder

De Bolder is een kantoorgebouw van de firma Mammoet dat in 2001 in Schiedam is neergezet. De term "neerzetten" klinkt voor een gebouw vreemd, maar het gebouw is in 6 maanden in Zwijndrecht in een hal "stekkerklaar" gebouwd en daarna op een ponton 25 km over water naar zijn eindbestemming in Schiedam vervoerd. Het vervoer duurde drie dagen.De Bolder is opgetrokken uit staal en opgeleverd inclusief liften, sanitair, leidingen enz. Het 10 verdiepingen hoge gebouw heeft de vorm van een bolder, symbool van standvastigheid. In 2002 heeft dit gebouw de Nationale Staalprijs (Ontwerp Staal Award) gewonnen. De bouwmethode in een loods leverde 20 weken tijdwinst op ten opzichte van een traditionele bouw. Er kon onafhankelijk van weersomstandigheden worden gewerkt, en er was er geen risico op diefstal waardoor dure installaties direct konden worden ingebouwd in plaats van na oplevering.
Sint Jansmolen (Spaubeek)

De Sint Jansmolen is een watermolen in Spaubeek (gemeente Beek). Het is een bovenslagmolen. De molen stond op de Geleenbeek. Stroomopwaarts lag de olie-watermolen, stroomafwaarts de Danikermolen. De molen ligt aan de rand van het Stammenderbos dat op de zuidwestelijke helling ligt van het Plateau van Doenrade. Geschiedenis In 1340 werd de molen al vermeld als behorende bij het kasteel Sint-Jansgeleen. Van de middeleeuwse molen is echter niets meer over. De Sint Jansmolen was, zoals de meeste molens, oorspronkelijk een banmolen, in dit geval voor Beek en Spaubeek. In de Franse tijd kwam de watermolen in andere handen. Tot 1962 was de molen in bedrijf; in 1965 zijn de waterrechten afgekocht door waterschap Geleen- en Molenbeek, dat daarna de Geleenbeek liet verleggen. Sindsdien heeft de Sint Jansmolen geen water meer om te kunnen draaien. In 1977 is de molen door de toenmalige eigenaar zonder toestemming ingrijpend verbouwd. De verbouwingen zijn naderhand op gerechtelijk bevel teruggedraaid. In de molen zijn nog steeds delen van het binnenwerk aanwezig. Van de drie maalkoppels resteren, blijkens foto's van een makelaar, slechts de liggers. Galerij Externe link Sint Jansmolen op waterradmolens.nl
Stadspark, Groningen

The Stadspark (City Park) is an urban public park in Groningen, The Netherlands. Inspired by the City Beautiful movement, in 1909 a local businessman founded an association in order to collect funds for a public park in the city. Construction of the park started in 1913 and was completed in 1926. Within the park an arboretum and a petting zoo can be found. There was a horse racing venue, but this has been closed in 2021 to allow for more concerts to be organised in the park. Concerts References
Parque de la Ciudad (Groninga)

El parque de la Ciudad (en neerlandés: Stadspark) en Groninga es un parque urbano localizado en el lado suroeste en el Distrito de Parque de la Ciudad. Descripción El parque se construyó a finales de siglo XIX y principios del XX . La construcción del parque fue una iniciativa del industrial nacido en Groninga, Jan Evert Scholten. En 1931 un monumento en homenaje fue colocado en un lugar destacado del parque, en la Avenida de Concours. El parque fue diseñado por el arquitecto paisajista Leonard Springer, junto con el director de obras municipales de Groninga, Jan Anthony Mulock Houwer. El 19 de mayo de 1926 tuvo lugar la inauguración oficial del Pabellón central del Parque de la Ciudad, que marcó el término de la construcción del parque, que había durado trece años. El parque consta de varios componentes. En la entrada del parque, la Paterswoldseweg es un Arboreto. La construcción de la carretera de circunvalación occidental (Westelijke ringweg, en holandés), separa esta sección de la parte principal del Parque. Una parte principal para la ciudad de Groningaes el hipódromo, donde se celebran carreras de caballos periódicamente. El espacio también es utilizado para diversos eventos, incluidas las celebraciones para conmemorar el Sitio de Groningen (Gronings Ontzet, en holandés). También ha servido por su gran extensión, para celebrar eventos populares como las actuaciones de los Rolling Stones y de Tina Turner. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Parque de la Ciudad. .
Stadspark (Groningue)

Le Stadspark de Groningue (en néerlandais : Stadspark Groningen), littéralement parc municipal de Groningue, est un parc urbain situé au sein de la ville de Groningue, capitale de la province de Groningue aux Pays-Bas. Il est classé monument communal (nl) de la commune de Groningue. Histoire Le parc municipal de Groningue est un parc urbain au sein de Groningue, dans le woonwijk (voisinage) du Stadsparkwijk. Il a été créé au début du XXe siècle par un industriel groningois, Jan Evert Scholten (nl) (1849-1918) ; un monument en son hommage lui a été érigé en 1931 sur l'une des hauteurs du parc municipal, le long de Concourslaan. Le parc a été dessiné par le paysagiste Leonard Springer (nl), sous les ordres du directeur des services techniques de l'époque, J.A. Mulock Houwer (nl). Le parc ouvre officiellement le 19 mai 1926, son inauguration a lieu au Stadsparkpaviljoen, littéralement le pavillon du parc municipal, en plein cœur du parc. Cette inauguration vient achever les treize qu'il aura fallu pour aménager le parc. Description Le parc fait environ 140 hectares, et est composé de plusieurs zones. Près de l'entrée du parc, le long de la Paterswoldseweg (nl), se trouve un arboretum ; après la construction de la rocade ouest de Groningue, cette partie du parc s'est trouvée détachée du reste de la composition. Dans le reste du parc se trouve l'hippodrome de Groningue où se déroulent régulièrement des réunions hippiques. L'esplanade à proximité est régulièrement utilisée pour des événements en plein-air, qu'il s'agisse des commémorations du siège de Groningue, du concert des Rolling Stones ou de Tina Turner ou encore de l'événement de musique électronique Dominator en 2007. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Stadspark (Groningen) » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail des espaces verts Portail du sport Portail du monde équestre Portail des Pays-Bas
VV RVU

VV RVU is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Rothem in Limburg, opgericht in 1945. Het eerste elftal speelt in de Tweede klasse zondag (2021/22). De club speelt op het eigen sportpark aan de Molenweg in Rothem. Geschiedenis De huidige vv R.V.U. werd op 2 november 1945 officieel opgericht. Voor die tijd werd reeds gevoetbald door Willem III en RIA. Willem III had haar terrein in Weert, terwijl RIA speelde op het terrein aan de Kruishoeve. De oprichtingsvergadering werd gehouden in de school. Tijdens deze vergadering werd een bestuur gekozen, evenals de naam voor de voetbalvereniging. Men werd het eens over "Rothem Voor Uit", afgekort R.V.U. Taalkundig heeft de Rothemse voetbalclub 60 jaar een verkeerde naam gevoerd. Competitieresultaten 1954–2018 Externe link Officiële website
Waag (Delft)

De Waag in Delft, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, is een gebouw achter het stadhuis aan de westkant van de Markt. De Waag diende als officiële weegplaats voor handelsgoederen in Delft. De Waag werd vermoedelijk pas na de stadsbrand van 1536 gebouwd. Vanaf 1554–1555 maakte de Delftse rederijkerskamer De Rapenbloem gebruik van de zolder van de Waag. Rond 1644 onderging het pand een aanzienlijke uitbreiding, waarbij de constructie werd versterkt en aangepast aan de groeiende handelsactiviteiten. In latere eeuwen fungeerde de bovenverdieping als ontmoetingsplaats voor diverse gilden, zoals goud- en zilversmeden, en het Collegium Medico Pharmaceuticum. Een gevelsteen herinnert nog aan deze functies. In de achttiende eeuw werd het bovenste gedeelte van het gebouw gemoderniseerd in neoclassicistische stijl volgens het ontwerp van de stadsbouwmeester Nicolaas Terburgh. De voorzijde werd bekroond door een bakstenen lijstgevel. Op de gevel staat het jaartal 1770. Tot 1960 bleef de waag in gebruik. Daarna deed het pand onder meer dienst als theater. Externe link Officiële website
Hervormde kerk (Meerkerk)

De Hervormde Kerk aan de Kerkstraat te Meerkerk in de Nederlandse gemeente Vijfheerenlanden is voor een deel een laatmiddeleeuws bouwwerk van rond 1400, want na een grote brand in 1828 bleef alleen het koor, waarin tegenwoordig het orgel staat, behouden. De rest is aanmerkelijk kleiner weer nieuw opgebouwd. De kerk is in gebruik bij de hervormde gemeente Meerkerk, die tot de classis Gorinchem (GK) behoort. Gebouw Na de brand zijn in 1832 het schip met de zijbeuken, de toren en de consistorie herbouwd. De ramen zijn van een restauratie in 1953 en daarbij werd ook de zijingang verplaatst, waar een apart portaal voor werd gebouwd. Van 1991 tot 1993 werd er opnieuw gerestaureerd. De kerk heeft 365 zitplaatsen, op kerkbanken van Slavonisch eiken. Er wordt nu ook aan verbouwd. De gemeenschap vond dat de kerk te klein werd. Het was erg opmerkelijk want ze hadden erop gerekend dat ze een aantal skeletten vonden, maar het bleken er wel 200 te zijn. Daardoor stopten ze dan ook heel snel met graven wegens afvoeringskosten. Preekstoel Van de preekstoel wordt aangenomen dat hij stamt uit de tweede helft van de 17e eeuw. De trap eraan is nieuwer, die werd in 1988 geplaatst. De lezenaar van de kansel is duidelijk verwant aan die van de avondmaaltafel. Orgel Het tweeklaviers kerkorgel met vrij pedaal is een combinatie van een orgel van J.W.F. Snethlage, dat in 1876 werd overgenomen van Beesd, met uitbreidingen van orgelbouwer K.M. van Puffelen uit Zaltbommel. Het werd in 1969-1970 gerestaureerd door Pels & Van Leeuwen en daarbij werd het aantal stemmen uitgebreid van 20 naar 22. Er werd een aantal orgelpijpen verwerkt uit het in 1965 gesloopte Kamorgel uit de Willemskerk in Den Haag. In 1993 is een Bourdon 16' aan het hoofdwerk toegevoegd. In 2003 heeft de firma Pels & Van Leeuwen het instrument opnieuw gerestaureerd. Tekstborden De tekstborden dateren uit 1994. Ze geven de tijden van de kerkdiensten aan. Evenementen De Hervormde kerk Meerkerk en de Gereformeerde kerk Meerkerk organiseren elk jaar in december de Kerstlichtjestocht. De Kerstlichtjestocht is het verhaal van de geboorte van Christus, afgebeeld in een wandelroute. Tijdens deze wandelroute komt de bezoeker tegen: De poort waar de bezoeker zich moet inschrijven, de wijzen uit het oosten, Herodes met zijn soldaten, de herders in het weiland, het engelenkoor en de stal met Christus. Wat ook opvallend is dat de kerken er voor gezorgd hebben dat ze een ster aan de Watertoren laten hangen rond de tijd van de Kerstlichtjestocht. Deze ster symboliseert de ster van Christus, die de wijzen de weg wijst. Foto's Externe link Officiële website