NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gemaal Stadwijck

Het Gemaal Stadwijck is een poldergemaal uit 1921 aan de Amsteldijk en de Kleine Wetering in Amsterdam-Zuid. Het gemaal is vernoemd naar de boerenhofstede Stadwyck die hier stond en die in 1915-'16 in opdracht van de gemeente Amsterdam werd gesloopt. Stadwijck verving het oude stoomgemaal dat stond waar nu de Meerhuizenstraat is. Toen dat deel van de polder met zand werd opgehoogd voor de aanleg van de Rivierenbuurt, werd bemaling op die plek onmogelijk. Het gemaal is gebouwd in 1921 in opdracht van de gemeente Amsterdam, naar ontwerp van A.J. Westerman van de Dienst der Publieke Werken. In dezelfde tijd werden ook de ernaast staande machinistenwoning, de Zorgvliedbrug en de Zorgvliedsluis gebouwd. Het gemaal dient voor de afwatering van de Binnendijkse Buitenvelderse polder, die het zuidelijke deel van het Amsterdamse stadsdeel Zuid beslaat. Het is tegenwoordig eigendom van het Waterschap Amstel, Gooi en Vecht en wordt beheerd door Waternet. Er zijn twee elektrische centrifugaalpompen. De capaciteit is maximaal 126 m³/min. Het waterpeil van de Binnendijkse Buitenvelderse Polder is NAP -2,00 m, de Amstel ligt op NAP -0,40 m. Het gemaal pompt het water zo'n 1,6 meter omhoog van de polder in de Amstellands Boezem. In 2006 is het gebouw met de machinistenwoning door het toenmalige stadsdeel Zuideramstel op de gemeentelijke monumentenlijst geplaatst. In 2016 is het gemaal opgeknapt. Externe links Waterschap AGV: Gemaal Stadwijck Wendingen: Gemaalgebouw Stadwijck
Ooij (Zevenaar)

Ooij (of Ooy) is een buurtschap in de gemeente Zevenaar, in de Nederlandse provincie Gelderland. Het gebied dat tot Ooij wordt gerekend, is gelegen tussen de dorpen Groessen, Pannerden, Oud Zevenaar en de spoorlijn van Arnhem naar Duitsland. Het landelijk gelegen Ooij heeft een eigen dorpscultuur die vooral door de lokale verenigingen schutterij Eendracht Maakt Macht (EMM), Muziekvereniging Crescendo en Carnavalsvereniging de Toetenburgers in stand wordt gehouden. In Ooij ligt het natuurbad De Breuly, een openluchtzwembad dat ook als visvijver gebruikt wordt. Nabij De Breuly, aan de Panovenweg ligt het Buitengoed Panoven. De Betuweroute sluit nabij Ooij aan op de spoorlijn Arnhem-Duitsland. In 2003 is de stad Zevenaar 'over het spoor' uitgebreid doordat de nieuwe woonwijk 'Ooijse Brink' werd gebouwd.
Sporenburg (Amsterdam)

Sporenburg is een kunstmatig schiereiland dat in de 19e eeuw is aangeplempt in het Oostelijk Havengebied van Amsterdam. Het schiereiland heeft zijn naam te danken aan het gebruik als rangeerterrein voor de Nederlandse Spoorwegen. Sporenburg is een langgerecht schiereiland, dat zich min of meer in oost-westelijke richting uitstrekt. Het wordt aan drie kanten omgeven door water: aan de noordzijde de Ertshaven, aan de oostzijde de mond van het Amsterdam-Rijnkanaal en aan de zuidzijde het Spoorwegbassin. Aan de westzijde grenst het aan de Rietlanden. Sinds de jaren negentig van de twintigste eeuw is het gebied herontwikkeld tot een woonwijk, volgens een stedenbouwkundig plan van West 8. Het plan voor dit deel van het Oostelijk Havengebied, met laagbouw in dichte bebouwing en een drietal hogere gebouwen ("meteorieten"), week sterk af van dat van het eerder voltooide KNSM- en Java-eiland. Het laatste woongebouw, aanvankelijk The Fountainhead genoemd, later Steltloper, werd door allerlei omstandigheden (huizenmarkt, protesten van omwonenden) pas twee decennia na de overige bebouwing voltooid. De voetgangersbruggen over het Spoorwegbassin tussen Sporenburg en Borneo zijn op een originele wijze vormgegeven. Vanaf begin 2023 vaart een tijdelijk pontveer tussen de in ontwikkeling zijnde Sluisbuurt op het Zeeburgereiland en het Tegelbergplein, op de kop van Sporenburg. Op dit plein staat sinds 2001 het kunstwerk Fragment van een huiskamer van Mark Manders. Elders op het schiereiland bevindt zich sinds 1944 het Monument voor Keesje Brijde. Externe link Sporenburg op www.amsterdam.nl.
Selwerderhof

Selwerderhof is een begraafplaats in het uiterste noorden van de stad Groningen, ten noorden van de wijk Selwerd. Van oudsher werd de benaming Selwerderhof gebruikt voor het hof van de prefect van Groningen, dat in de binnenstad lag, tussen het Martinikerkhof, de Grote Markt, de Oude Ebbingestraat en de Jacobijnerstraat. Dit complex vormde onderdeel van de bezittingen van de bisschop van Utrecht. De begraafplaats is aangelegd tussen 1940 en 1949, naar een ontwerp van L.W. Copijn en Jan Vroom jr. Vanwege onder andere de Tweede Wereldoorlog stond de aanleg jarenlang stil, onder meer vanwege schaarste aan voor ophoging van het terrein noodzakelijk zand. Om toch in noodgevallen (bijvoorbeeld bij te verwachten grote aantallen slachtoffers van oorlogsgeweld) te kunnen blijven begraven, werd tijdens de Tweede Wereldoorlog een tweetal kleine noodbegraafplaatsen aangelegd en in gebruik genomen, aan de overzijde van wat nu de Iepenlaan (en destijds de oude Winsumerstraatweg) heet, die de naam Klein Selwerderhof I en II dragen. Aan deze kant van de weg ligt ook de in 1909 geopende Joodse begraafplaats. Selwerderhof is veruit de grootste begraafplaats in de stad. Op het terrein van de begraafplaats bevinden zich onder andere een kinderbegraafplaats, een islamitische begraafplaats, een Indië-monument (sinds 2002), een (niet-commercieel) theehuis, een aula, een receptiegebouw en een vijver. De begraafplaats heeft een zeer gevarieerde flora en fauna, waaronder reeën en veel verschillende soorten vogels. De Selwerderhof wordt nog steeds geleidelijk uitgebreid, al naargelang er meer behoefte tot begraven bestaat. Vanaf eind 2019 worden stapsgewijs oude graven geruimd, om ook in de toekomst voldoende ruimte op de begraafplaats te houden. De Selwerderhof is aangewezen als gemeentelijk monument. Externe links Theehuis Selwerderhof Afbeeldingen
Brug 427

Brug 427 is een vaste brug in Amsterdam-Oost. De verkeersbrug is gelegen in de Wibautstraat en overspant de Ringvaart Watergraafsmeer (Transvaalkade/Ringdijk). De uit 1941 daterende brug is van de hand van Piet Kramer. De door hem gehanteerde bouwstijl van de Amsterdamse School is direct terug te vinden in de grote oppervlakten baksteen. De brug kent voorts de van Kramer bekende afwisseling natuursteen en baksteen. De voor hem gebruikelijke smeedijzeren balustrades ontbreken hier volledig, de balustrades zijn hier namelijk ook uitgevoerd in baksteen, afgewisseld met granieten blokjes. De brug kreeg de vorm van een duiker. De aanbesteding vond plaats op 28 april 1941. Aannemers kwamen met een prijs variërend tussen 45.500 en 60.000 gulden. Van 1942 tot 1971 lagen er tramsporen op de brug. Aanvankelijk alleen voor remiseritten maar van 1945 tot 1965 waren de sporen in gebruik voor tramlijn 5 en van 1961 tot 1971 voor tramlijn 7. Daarna werden de rails opgebroken in verband met de aanleg van de Oostlijn. Tot oktober 1977 kende de brug nog zeer intensief busverkeer met voornamelijk de Bijlmerlijnen. In 2017 liggen er over de brug een vierbaansweg, twee fietspaden en twee voetpaden. Over de brug rijdt geen regulier openbaar vervoer meer behalve nachtbuslijn 755. Tot 2016 stond de brug officieus te boek als de 'Boerenoorlogbrug', vernoemd naar de Eerste en Tweede Boerenoorlog. In juli 2016 wilde de gemeente af van officieuze benamingen en liet de bevolking kiezen tussen de officieuze naam officieel maken, een verzoek tot nieuwe vernoeming insturen dan wel de brug anoniem door het leven te laten gaan. Er werd toen voor de laatste optie gekozen.
Kapel van de Wonderdadige Medaille

De Kapel van de Wonderdadige Medaille of Kapel op de Molenberg is een kapel te Beek in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Beek. De kapel staat nabij De Coenelaan 6 in het noordelijk deel van het Kelmonderbos. De kapel is gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van de Wonderdadige Medaille. Geschiedenis In 1954 werd het initiatief tot de bouw van de kapel genomen naar aanleiding van het Mariajaar 1954. In 1955 werd de kapel ingezegend. Architect was Jean Huysmans. De devotie aan Onze-Lieve-Vrouw van de Wonderdadige Medaille werd reeds in 1951 in Beek geïntroduceerd. Gebouw Het is een merkwaardige kapel, namelijk een twaalfhoekige open betonnen constructie, die lijkt op een paviljoen, en gedekt wordt door een tentdak. Er zitten grote, hoge vensters in dit gebouw, en elke pilaar wordt getooid met een stenen zeshoek, bevattende een voorstelling in grof reliëf, voorstellende de sacramenten, en voorstellingen van Maria en van het ideale gezin. Deze voorstellingen werden vervaardigd door Louis Bröls. Achter de kapel bevindt zich een uit breuksteen opgetrokken, massief torentje. Er is in de kapel een gestileerd Mariabeeld. Men kan de kapel binnengaan via een trap. Zie ook Lijst van weg- en veldkapellen in Beek
De Bongerd (Amsterdam)

De Bongerd is een buurt in het Amsterdamse stadsdeel Noord en maakt deel uit van Tuindorp Oostzaan. Het gebied wordt begrensd door Zijkanaal I, de Noordelijke Singel, de Scheepsbouwweg en de Vlakkerweg. Geschiedenis en ligging De buurt is aangelegd op een industrieterrein (met onder andere een betonfabriek) en een volkstuinencomplex. Door de aanleg heeft stadsverdichting ook hier toegeslagen. Plannen voor de wijk dateren van 1997; die zouden moeten resulteren in een tuinstad, zoals er hier meer te vinden zijn. Aan stedenbouwkundige en architect Rudy Uytenhaak werd gevraagd de wijk in te richten. De wijk werd in fasen volgebouwd, waarbij verschillende architecten zoals Paul de Ruiter en Hans Been werden ingeschakeld; ook Uytenhaak ontwierp mee. Er verschenen stadsvilla’s maar ook luxe rijtjeshuizen. Tijdens de bebouwing woekerde de kredietcrisis, waardoor delen tijdelijk uitgesteld werden. Bongerd is een afgeleide van boomgaard. De straten hebben dus vooral namen van in Nederland geteelde fruitboom-soorten (rassen/cultivars). Daarnaast zijn er de ontsluitingswegen Boomgaardlaan, Kwekerijlaan en Moestuinlaan. Paard van noord Blikvanger in de buurt is een oude hijskraan uit de tijd van de betonfabriek, het Paard van Noord. Deze uit 1956-1959 stammende en in Koog aan de Zaan gebouwde hijskraan deed eerst dienst voor een betonfabriek in Velsen. De kraan werd daar ook voorzien van een onderstel; hij werd van vast opgesteld naar beweegbaar. Vanaf circa 1969 werd hij opgesteld bij een filiaal van de betonfabriek aan Zijkanaal I om daar zand en grind van schepen te hijsen, maar hij werd ook ingeschakeld om diezelfde materialen voor de huizenbouw in de buurt aan wal te krijgen. Bij de inrichting van de wijk verdween de betonfabriek van Mebin en de kraan werd een wees, die onttakeld aan de walkant kwam te liggen. De nieuwe buurtbewoners gingen in een vereniging met de restanten aan de slag om de kraam opnieuw op te richten. Gehoor bij ex-werknemers leverde de naam op Paard van noord. Bruggen Om de wijk te kunnen ontsluiten werd een aantal kunstwerken gebouwd: Druivenbrug Kadoelenbrug Bongerdbrug Afbeeldingen
Wijkpark Molenvliet

Wijkpark Molenvliet is een park dat in de wijk Molenvliet in de Utrechtse stad Woerden Het is aangelegd in de jaren 1980 ten tijde van de bouw van de wijk. Het park bestaat uit twee delen, gescheiden door een doorgaande weg. Het zuidelijk deel bevat sportvelden met onder andere voetbal, atletiek, hockey en tennis. Het westelijke deel bestaat onder meer uit een heuvel waaronder zich de oude vuilstort van Woerden bevindt die in de jaren 1970 werd gesloten. Iedere herfst vindt er een groot muziekevenement plaats. Door het park slingeren meerdere asfaltwegen, waarvan een deel het circuit van de Woerdense wielrenclub is, gelegen in het zuidwestelijk parkdeel. Wanneer er wedstrijden op worden gereden, wordt een deel van het park afgesloten. In de winter is er een cyclocrosswedstrijd die onderdeel is van de competitie om de wereldbeker. Ook het Nederlands Kampioenschap Veldrijden wordt er soms verreden. In het park staat het kunstwerk Zonnebloemen, ook wel: De Vuilnisroos, uit 1993 gemaakt door Jaap van Bemmel, oprichter van het afvalverwerkingsbedrijf Jac. van Bemmel uit Woerden. De metalen bloemen zijn gemaakt van onderdelen van de machines die op de vuilstort werden gebruikt.
Naturschutzgebiet Schneeberg

Das Naturschutzgebiet Schneeberg liegt auf dem gleichnamigen Schneeberg am Westrand der Stadt Aachen in der Gemarkung Laurensberg. Beschreibung Das Gebiet besteht aus einem schmalen, sehr lang gestreckten Gelände mit Aufforstungen im Südwesten sowie Gebüschstreifen und abschnittsweise kleinen Trockenrasenflächen. Der Boden besteht aus einem Kalk-Mergel-Gestein und wärmt sich schnell auf. Der wertvolle Trockenrasen ist an den meisten Stellen fast ganz verschwunden. Nach Norden verengt sich das Gebiet stark auf 30 bis 100 Meter auf einem Streifen von 1600 Metern mit typischem Gebüsch wie Hunds-Rose und Schlehe, unterbrochen von Kalkrasenflächen. Schutzzweck Schutzziel ist die Erhaltung der Lebensgemeinschaft Halbtrockenrasen und der Feldraine mit einer reichhaltigen Fauna wegen der Seltenheit und besonderen Eigenart der Landschaftsbestandteile. Siehe auch Liste der Naturschutzgebiete in der Städteregion Aachen Weblinks Biotopverbund Westwall am Schneeberg in Aachen. Eintrag in der Datenbank „KuLaDig“ des Landschaftsverbands Rheinland Naturschutzgebiet „Schneeberg“ im Fachinformationssystem des Landesamtes für Natur, Umwelt und Klima Nordrhein-Westfalen
Rijsterbos

Het Rijsterbos (Fries: Rysterbosk) is een bos bij Rijs in Gaasterland, in het zuidwesten van de Nederlandse provincie Friesland. Het door It Fryske Gea beheerde loofbos is 172 hectare groot en ligt tussen het IJsselmeer en het dorp Rijs. Het bos is in de 17e eeuw aangelegd als hakhoutbos door een Amsterdamse regentenfamilie De Wildt. Zij bewoonden het door hen gebouwde Huize Rijs, in de volksmond ook wel slot genoemd. Ook de rond het slot aangelegde tuin, maakte deel uit van het Rijsterbos. Aan de zuidoostzijde van het bos ligt de Séfonsterpolder. In het bos is een steenkist, de zogenaamde Steenkist van Rijs, gevonden van de trechterbekercultuur (de makers van de hunebedden). Het Vredestempeltje werd oorspronkelijk in 1814 gebouwd als herinnering aan de periode van de Franse overheersing. In de Tweede Wereldoorlog werden in het najaar van 1944 door de Duitsers ruim 70 V2-raketten vanuit het Rijsterbos gelanceerd, met als doelwit Norwich (VK) en de haven van Antwerpen. Enkele van die lanceringen mislukten waardoor in het bos onder andere het vredestempeltje werd verwoest. In 1945 werd het tempeltje met gebruikmaking van het oude materiaal hersteld. In 1969 werd het gesloopt, maar in 1977 werd dit monument voor de vrede opnieuw gebouwd door een groep bewoners. Het gebouwtje draagt de tekst: "Vrede groot geschenk van God, Blijft bestendig Neerlands lot; Laat het dankbaar op u zien. Altijd twist en wraakzucht vlien" In het Rijsterbos bevindt zich een zogenaamde Snippenflouw, een installatie om houtsnippen te vangen. Op 3 juni 2026 werd bij het Vredestempeltje, het eerste Belgische vredesmonument van Nederland onthuld. Het is een aandenken aan de Eerste Wereldoorlog, toen ca 3.000 Belgische militairen vluchtten naar Gaasterland in het neutrale Nederland. De Belgische geïnterneerden werden verspreid over de regio in boerderijen, tenten, barakken en bij mensen thuis ondergebracht. Het monument bestaat uit een zwerfkei met plaquette en een Vredesduif.
Etty Hillesumbrug

De Etty Hillesumbrug (brug 409) is een vaste brug in Amsterdam-Zuid. Brug De verkeersbrug vormt de verbinding tussen de Emmastraat en de Willem Witsenstraat. Ze overspant het Noorder Amstelkanaal en haar noordelijke oever Jan van Goyenkade. In verband met een toenmalig stedelijk uitbreidingsplan werd hier in 1921 een houten noodbrug neergezet naar een ontwerp van Piet Kramer. In 1928 werd voorgesteld te brug te vervangen, maar in 1931 had de gemeente de indeling van de woonwijk ten zuiden van het kanaal nog niet op orde. Van dat uitstel kwam voorlopig afstel. In 1958 verrees op de zuidoever het Hilton Amsterdam Hotel en de gemeente verwachtte een veranderende verkeersstroom. In de zomer van 1961 werd ter plaatse een 15 meter brede betonnen brug gebouwd naar een ontwerp van Dick Slebos. De bouw kon rekenen op protesten aangezien ook de nabijgelegen brug 408 gelijktijdig werd vervangen en men dus moest omrijden/lopen. Een voorstel om de in 1928 te bouwen brug te vernoemen naar Willem Witsen (er zou ook een standbeeld van hem ter plaatse worden neergezet) vond wel de goedkeuring van de gemeente, maar de brug zou dus niet gebouwd worden. Later kreeg de brug de officieuze naam 'Muziekbrug', omdat in de buurt enkele straten naar componisten (Cornelis Schuyt, Johannes Verhulst en Joannes Josephus Viotta) werden genoemd. Echter nou net de straten die de brug verbindt verwijzen niet naar musici maar naar respectievelijk regentes Emma en kunstenaar Willem Witsen. In juli 2016 wilde de gemeente af van officieuze benamingen en liet de bevolking kiezen tussen de officieuze naam officieel maken, een verzoek tot nieuwe vernoeming insturen dan wel de brug anoniem door het leven te laten gaan. Er werd toen voor de laatste optie gekozen. Op 29 maart 2022 maakte de gemeente Amsterdam bekend dat de brug vernoemd wordt naar Etty Hillesum. Het bijpassende naambord werd op 23 januari 2023 geplaatst en door burgemeester Femke Halsema onthuld. In haar dagboek beschrijft Hillesum de fietsroute van haar woning in de Gabriël Metsustraat naar haar geliefde, over deze brug. Afbeeldingen
Nieuwendammersluis

De Nieuwendammersluis is een historische schutsluis in de Nieuwendammerdijk in Amsterdam-Noord. Het was oorspronkelijk een zeesluis in de Nieuwendammerdijk, die deel uitmaakte van de Waterlandse Zeedijk en de Noorder IJ- en Zeedijk. De toestand is veranderd: eerst werd de zeetak het IJ omstreeks 1870 in verband met de aanleg van Noordzeekanaal en Amsterdam-Rijnkanaal afgesloten van de Zuiderzee, de Zuiderzee is nu het IJsselmeer en het buitendijkse gebied ten zuiden van de dijk is grotendeels ingepolderd en vormt nu de wijk Nieuwendammerham. De sluis is nu wel nog, via de "Grote Haven" van het voormalige dorp Nieuwendam en het Zijkanaal K, verbonden met het (afgesloten) IJ. Ten noorden van de sluis is geen doorgaand vaarwater, maar zijn het Kleine Die, het Grote Die en (een deel van) de Ringsloot van de Buikslotermeerpolder bevaarbaar. De sluis heeft houten puntdeuren en wordt met de hand bediend. In beginsel is zelfbediening niet mogelijk: een van de stuwkleppen (rinketten) is op slot en wordt op aanvraag geopend door de vrijwillige sluiswacht. De sluis wordt beheerd door het waterschap Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (HHNK). In de zomermaanden is er op zondag een bootverbinding, het IJ-buurtveer, ook bekend als het Nieuwendammerbootje, met een halte bij de sluis. Rond de sluis staan vier gebouwen: een houten huis op Nieuwendammerdijk 297, rijksmonument, sinds 1904 is hier het café 't Sluisje gevestigd; een stenen huis op 301, waarin tot 1974 een bakkerij was gevestigd van de familie Kroese, gespecialiseerd in duivekater, een traditioneel soort zoet brood uit de regio; een houten huis op 303, rijksmonument; het stenen sluiswachtershuis op 270, aan de "Grote Haven". Duivekaterbrug Onderdeel van de sluis is een vaste brug in de Nieuwendammerdijk. Deze brug heeft van de gemeente Amsterdam het brugnummer 368 gekregen. Nadat in 2016 het gemeentebestuur een brede oproep had gedaan namen voor te stellen voor bruggen die nog geen naam hadden, kwam de suggestie om deze "Anton Kroesebrug" te noemen, naar de bakker die naast de sluis gevestigd was. Op voorstel van de Amsterdamse Commissie naamgeving openbare ruimten (vroeger de straatnamencommissie) is echter gekozen voor "Duivekaterbrug". Afbeeldingen Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Amsterdam-Noord
Betlembrug

De Betlembrug is de naam voor een brug in de autosnelweg A9 over het Amsterdam-Rijnkanaal tussen Muiden en Amsterdam-Zuidoost. De brug is gebouwd in het kader van het wegenbouwproject Project Schiphol-Amsterdam-Almere, dat dient om de capaciteit op o.a. de autosnelwegen A1 en A9 te verbeteren. Sinds de ingebruikname van de verbindingen in september 2016 en maart 2017, zijn de naastgelegen Muiderbrug en de bestaande infrastructuur van Knooppunt Diemen ontlast. Deze verbinding ligt ongeveer 200 meter ten zuiden van de Muiderbrug. Bouw De aanleg van de verbinding over het kanaal begon in april 2014; er is gekozen voor de bouw van drie afzonderlijke bruggen, omdat de brug in een bocht ligt. Door de verkanting zou het hoogteverschil tussen de beide zijden te hoog worden bij de bouw van één brug met de volledige breedte. De bruggen hebben de volgende afmetingen: een zuidelijke brug van 17 meter breed (3 rijstroken + vluchtstrook) voor de rijbaan vanuit Amsterdam-Zuidoost naar de A1 richting Amersfoort en Amere; een middenbrug van 11 meter breed voor de wisselbaan met 2 rijstroken; een noordelijke brug van 21 meter breed (4 rijstroken + vluchtstrook) voor de rijbaan van de A1 vanuit Amersfoort en Almere richting Amsterdam-Zuidoost. De bruggen zijn gebouwd volgens de uitbouwmethode vanuit hamerstukken op de pijlers. Naamgeving De naam is ontleend aan de naam van de uitspanning Betlem, Venetië van het Noorden met park, theetuin en natuurzwembad van Hermanus Betlem dat van 1927 tot 1934 op de westelijke oever van het gebied lag. In 1936 verkocht Betlem de grond aan de staat. De Duitse bezetters vestigden er vervolgens van februari tot oktober 1942 een werkkamp voor Joodse dwangarbeiders. Deze werden ingezet om de dijk langs het kanaal te verhogen. Gefaseerde ingebruikname Op 22 augustus 2016 is het zuidelijk deel in gebruik genomen voor het verkeer vanaf de Gaasperdammerweg naar de A1 in de richting Amersfoort en Almere . Op 13 maart 2017 is de rijbaan richting Amsterdam Zuidoost op het noordelijk deel in gebruik genomen. Later in het voorjaar van 2017 wordt de wisselbaan op het middendeel in gebruik genomen. Bodemvervorming Begin 2018 bleek dat het westelijke landhoofd van de brug zich langzaam verplaatste door vervorming van de bodem. Volgens de minister van Infrastructuur en Waterstaat zou dat kunnen leiden tot "een lager niveau van constructieve veiligheid". De aannemer probeert nu het grondlichaam te verstevigen en de landhoofden te verankeren, waarmee de brug weer als nieuw zou moeten gelden.