NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Franciscanessenklooster (Valkenburg)

Het Franciscanessenklooster, ook wel Sint Joseph Instituut genoemd, is een voormalig klooster in het Nederlands-Limburgse stadje Valkenburg, gelegen aan de Oosterweg nr. 1. De neogotische kloosterkapel wordt ook wel aangeduid als Kloosterkerk. Ten westen van het klooster staat in de groenstrook de Dikke Kei van Valkenburg. Geschiedenis Het klooster werd opgericht voor de van oorsprong Duitse congregatie van de Zusters Franciscanessen van Sint-Jozef. De zusters waren in 1877 vanwege de Kulturkampf naar Nederland verhuisd, eerst naar Beek en van daaruit naar Valkenburg, waar ze een nieuw klooster betrokken met onder andere een verzorgingshuis voor weeskinderen, het Sint Joseph Instituut. Het kloostergebouw kwam tot stand van 1883 tot 1890. De kloosterkapel kwam in 1886 gereed. In 1890 werd de noordvleugel toegevoegd, die dienst deed als zusterhuis. Het klooster werd ontworpen in neogotische stijl door de van oorsprong Duitse, in Meerssen woonachtige architect Lambert von Fisenne (1852-1903). Als materiaal werd voornamelijk mergelsteen gebruikt. In 1961 vertrokken de zusters naar het al jaren leegstaande Jezuïetenklooster, eveneens in Valkenburg. Ze verkochten het gebouw aan de Oosterweg aan de gemeente, die de bouwvallige delen liet slopen en de kapel liet renoveren. De noordvleugel kreeg een sociaal-culturele bestemming en werd als 'Pradoegebouw' gebruikt door verschillende Valkenburgse verenigingen. De kloosterkapel werd verkocht aan de Nederlands Hervormde gemeente, die deze in 1967 als kerkgebouw in gebruik nam. Het interieur van deze 'Kloosterkerk' of 'Toeristenkerk' werd volledig gemoderniseerd. Sinds 2019 is in het voormalige kloostergebouw Hotel Kint gevestigd.
Мэрия Тилбурга

Мэрия Тилбурга (нид. Paleis-Raadhuis) — бывший королевский дворец, в настоящее время используется в качестве места, где проходят свадьбы, лекции и другие общественные мероприятия города Тилбурга в Нидерландах. Территория будущего дворца была куплена принцем Оранским Виллемом в 1835 году. Строительство дворца он начал уже будучи королём Нидерландов Виллемом II, заложив первый камень в основание дворца 13 августа 1847 года. Согласно легенде, король сам сделал наброски дворца в готическом стиле. Виллем II хотел иметь загородную резиденцию в городе Тилбурге. Он никогда не жил в этом дворца, так как умер через 2 года в 1849 году, не дожив 22 дней до окончания строительства. Дворец был построен по проекту местного архитектора Адриана Гойертса, участие в строительстве принимали также учителя короля Фредерик Лодевейк и Ян Бун. 7 июля 1847 года архитектор получил из казны 57 000 голландских гульденов на строительство нового дворца. 7 апреля 1849 года строительство было завершено. Дворец полностью перестраивался два раза: в 1865 году и в 1934—1936 годах, чтобы использовать его в других целях. Здание стало служить в качестве школы, позже в нем стала размещаться мэрия города. Голландский художник Винсент ван Гог был самым известным учеником этой школы. В 1931 году дворец окончательно был продан королевской семьей мэрии Тилбурга. В годы Второй мировой войны дворец использовали в качестве наблюдательного пункта для обнаружения вражеских самолетов. В 1971 году мэрия города переехала в более современное здание. В настоящее время в бывшем королевском дворце проходят свадьбы, читаются лекции, организуются различные симпозиумы. Ссылки Архивы города Тилбург (нид.) Колледж Короля Виллема II (нид.) Муниципалитет Тилбург (нид.) Городской музей Тилбурга (нид.)
Heinis (Noord-Brabant)

De Heinis is een straat en natuurgebied in 's-Hertogenbosch. De naam komt terug in een straatnaam in Rosmalen. De Heinis is een van de weinig overgebleven stukjes winterdijk van de Maas. Ook bij Bruggen, Rosmalen, zijn er stukjes winterdijk te zien. De oude dijk liep helemaal door naar Orthen. Door de komst van de A2 is de dijk doorsneden. De dijk is in de 14e eeuw aangelegd en was de zuidzijde van de Polder van der Eigen en het stroomgebied van de Beerse Maas. Het gebied is ongeveer 28 hectare groot en is eigendom van de gemeente 's-Hertogenbosch en Brabants Landschap. Projectontwikkelaar Jacques Stienstra had delen van het gebied aangekocht om er een bedrijvenpark van te maken omstreeks 1980. Na protesten is de ontwikkeling naar een bedrijvenpark niet doorgegaan. Het gebied heeft in het verleden overstromingen gehad. De wielen die er nu nog zijn, zijn er de stille getuigen van. De dijk was onderdeel van de linie gedurende het Beleg van 's-Hertogenbosch in 1629. De Heinis is ingeklemd door bedrijventerreinen en de verschillende wijken van 's-Hertogenbosch. Dit maakt de Heinis een stukje natuur midden in de stad. Trivia In Bosch dialect wordt het gebied Den Hennist genoemd. Zie ook Sporen van het Beleg van 's-Hertogenbosch Externe link De Heinis op de website van IVN 's-Hertogenbosch De Heinis op de website van het Brabants Landschap
Sint Jan de Doperkerk (Schiedam Nieuwland)

De Sint -Jan de Doperkerk was een rooms-katholieke parochiekerk in Schiedam, gebouwd in 1965 en ontworpen door J.A. Lelieveldt. De kerk was ook bekend als de Nolenskerk omdat deze gelegen was aan de Mgr. Nolenslaan. De parochie is de voortzetting van de Sint-Jan de Doperkerk of Havenkerk in de binnenstad. Geschiedenis Vanaf 1961 is er een parochie in de naoorlogse wijk Nieuwland. In 1965 werden het nieuw gebouwde klooster en de kerk in gebruik genomen. Paters dominicanen namen er hun intrek. Vanwege het teruglopend aantal kerkgangers fuseerde de Nolenskerk met de O.L.V. Visitatiekerk. Er werd besloten om een nieuw kleiner kerkgebouw te bouwen naast de bestaande kerk. Dit gebouw werd in 1999 in gebruik genomen. Kort nadat de oude kerk aan de eredienst was onttrokken brak er brand uit. In 2000 werd de kerk afgebroken. Ook de O.L.V. Visitatiekerk is afgebroken. Op die plaats is een moskee gebouwd. Trivia De kerktoren is nog steeds aanwezig en herinnert aan de kerk die er stond. Op de plaats van het kerkgebouw is kort na de sloop een appartementencomplex gebouwd. Externe link Website van de parochie.
Huize Holtum

Huize Holtum is gelegen aan de noordkant van het gelijknamige dorp Holtum bij Born, in de Nederlandse gemeente Sittard-Geleen. Beschrijving van het kasteel Het huidige kasteel is een eenvoudig rechthoekig bakstenen herenhuis onder een, met een dakruiter voorziene zadeldak tussen twee topgevels. Het is geheel door grachten omgeven. De onderbouw is mogelijk uit de 16e eeuw en is voorzien van tongewelven en heeft schietgaten in de verbrede voet. Verder zijn er nog enkele muurresten uit de 14e eeuw. Op de linkervleugel en het linkerdeel van de achtergevel zijn de jaartalankers 1633 aangebracht, het bouwjaar van het huidige pand. De voorgevel heeft in het midden boven de voordeur een fronton uit omstreeks 1800 en is voorzien van vensters met een hardstenen omlijsting. Uit die periode dateert ook het dakruitertje op het zadeldak. Het kasteel heeft een voorplein met aan weerszijden oorspronkelijk bij het kasteel behorende bebouwing uit de 19e eeuw. Het linker gebouw is een woonhuis met schuur, het rechter gebouw is een stal met een open voorhal met ronde bakstenen pijlers waar het dak op is afgesteund. Tussen het kasteel en de bijgebouwen heeft vroeger ooit een gracht gelopen. Het interieur heeft een 17e-eeuwse schouw met kariatiden. De binnendeuren zijn, net als de voordeur, uit 1777. Geschiedenis en bewoners De eerste vermelding dateert uit 1354 als er sprake is van een edelmanshuis waaraan riddermatigheid was verbonden. Eerste bewoner en vermoedelijk bouwer van het huis is Johannes Voss die zich Voss van Houtheim gaat noemen. De familie Voss blijft eigenaar tot 1566 als Anna Voss huwt met Thierry van Westrum zu Gutaker. Een eeuw later gaat het huis door vererving over naar Willem Renerus van Brempt zu Itsenraedt (Etzenrade) die was gehuwd met Barones Anna Elisabeth Westrums en dat gebeurt nogmaals in 1681 als het in bezit komt van Jean van Horrich die trouwt met Anna De Brempt. Wederom door vererving komt het dan in 1785 in handen van baron Philip Jozef Saint-Remy die trouwt met Anna van Hove, erfgename van Marie-Therèse van Hove. In de Franse Tijd wordt het huis van de familie Saint-Remy geconfisqueerd en wordt na enkele jaren aangekocht door de familie Quix, die eigenaar blijft tot 1921. Het wordt dan aangekocht door de familie Janssen die er blijft wonen tot de jaren 1980. Sinds 1986 is het eigendom van de familie Keulen-Gerads die het vanaf dan uitgebreid heeft gerestaureerd. Marie-José Gerads is beeldend kunstenaar en gebruikt een deel van het huis als atelier en houdt regelmatig exposities in de bijgebouwen. Trivia De weilanden die het kasteel nog steeds omringen, horen sinds 2001 weer bij het kasteel. Het is de bedoeling om het totale gebied van ongeveer 16 ha rondom het kasteel in te richten als landgoed. Zo wordt het landgoed ondergebracht onder de Natuurschoonwet en de continuïteit van Huize Holtum veiliggesteld voor de toekomst.
De Driesprong (Rosmalen)

De Driesprong is een plein in het Centrum van Rosmalen. Het plein heeft zijn naam te danken aan de gelijkvloerse kruising van 3 wegen die iets ten oosten van het plein bijeen kwamen. Afgezien van laad- en losverkeer zijn deze wegen autovrij. In de jaren 90 van de twintigste eeuw heeft het plein een metamorfose ondergaan. Oude gebouwen zijn gesloopt en vervangen door gebouwen zoals de Marktstaete aan de Markt. Dit gebouw werd vanwege zijn aparte architectuur ook wel Station 's-Hertogenbosch genoemd, als verwijzing naar het Station 's-Hertogenbosch van architect Rob Steenhuis uit Rosmalen. Toch is er een opvallend gebouw aan De Driesprong bewaard gebleven: Villa De Driesprong, wat voorheen werd gebruikt als gemeentehuis van de voormalige gemeente Rosmalen en als politiebureau. Het is in gebruik als het een brasserie. Op donderdag wordt op De Driesprong de weekmarkt gehouden.
Dijkzigt metro station

Dijkzigt is an underground subway station in the city of Rotterdam, and is served by Rotterdam Metro lines A, B, and C. The station is located next to the Erasmus MC (the biggest hospital in the Netherlands) and the Erasmus University. Dijkzigt station was opened on 10 May 1982 as a station of the East-West Line (or Caland line). The station is located underneath the Rochussenstraat and there is interchange with buslines 44 and 46. The station hall houses a small RET office and a few shops. Public Art In 2015, artist Peter Jansen and PolyVision were commissioned to create the "Flat Earth" mural for the Dijkzigt Metro Station. "Flat Earth" consists of 1,250 digital prints of photographs taken by Jansen during the 20 years he spent traveling around the world. The images are arranged in a panorama-like manner. The mural was unveiled in April 2016. References External links Media related to Dijkzigt (Rotterdam metro) at Wikimedia Commons
Dijkzigt (métro de Rotterdam)

Dijkzigt est une station de la section commune aux lignes A, la B et la C du métro de Rotterdam. (Burgemeester s'Jacobplein) dans la ville de Rotterdam aux Pays-Bas. Mise en service en 1982, elle est desservie depuis 2009 par les rames des lignes A, B et C du métro. Situation sur le réseau Établie en souterrain, Dijkzigt, est une station de passage de la section commune entre la ligne A, la ligne B et la ligne C du métro de Rotterdam. Elle est située : entre la station Eendrachtsplein, sur la section commune (A+B+C), en direction du terminus nord de la ligne A Binnenhof, ou du terminus nord de la ligne B Nesselande ou du terminus nord de la ligne C De Terp; et la station de la section commune A+B+C Coolhaven, en direction : du terminus sud-ouest de la ligne A Vlaardingen-West, ou terminus sud-ouest de la ligne B Hoek van Holland-Haven, ou du terminus sud de la ligne C De Akkers. Elle comporte deux voies encadrées par deux quais latéraux. Histoire La station Dijkzigt est mise en service le 10 mai 1982, lors de l'ouverture à l'exploitation de la section de Coolhaven à Capelsebrug, d'une ligne que l'on dénomme alors la ligne Est-Ouest (nl). Elle est nommée en référence au quartier Dijkzigt où se situe cette situation. Les lignes du métro sont renommées, en décembre 2009, selon la dénomination toujours en vigueur : A, B et C. Services aux voyageurs Accès et accueil Le hall de la station situé au-dessus des quais compte deux sorties, une sur la Saftlevenstraat et l'autre sur la place Bourgmestre s'Jacob (nl), entre les deux sorties se situe la rue Rochussenstraat (nl). Dans le hall de la gare, sous la Rochussenstraat, se trouve un bureau de la RET et deux magasins. Par ailleurs la station est équipée d'automates pour l'achat ou la recharge de titres de transport et elle dispose d'un ascenseur pour l'accessibilité des personnes à la mobilité réduite. Desserte Dijkzigt est desservie par les rames des lignes A, B et C du métro. Intermodalité La station est desservie par un arrêt de la ligne de bus 44. À proximité À proximité de la station se trouve le centre médical Érasme et l'hôpital pour enfants Sophia. La station est également à distance de marche de l'Université des sciences appliquées de Rotterdam et le gymnase érasmien (nl). Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des stations du métro de Rotterdam Métro de Rotterdam Ligne A du métro de Rotterdam Ligne B du métro de Rotterdam Ligne C du métro de Rotterdam Liens externes (nl) « Dijkzigt », sur ret.nl. (nl) « Metro A : Binnenhof - Schiedam Centrum », sur RET. (nl) « Metro B : Nesselande - Hoek van Holland Haven », sur RET. (nl) « Metro C : De Terp - De Akkers », sur RET. (en) « Rotterdam (metro) », sur urbanrail.net. Portail du métro Portail de Rotterdam
Dijkzigt (metrostation)

Dijkzigt is een ondergronds station van de Rotterdamse metro. Het station werd geopend op 10 mei 1982 en is genoemd naar de wijk Dijkzigt waar dit station in ligt. Het nabije academisch ziekenhuis had oorspronkelijk dezelfde naam, maar heet inmiddels Erasmus MC. Station Dijkzigt wordt bediend door de metrolijnen A, B en C. De boven de perrons gelegen stationshal telt twee uitgangen: een naar de Saftlevenstraat en een naar het Burgemeester s'Jacobplein. Op dit plein komen ook de twee liften uit. Tussen beide uitgangen bevindt zich de Rochussenstraat. In de hal van het station, onder de Rochussenstraat, bevinden zich een kantoortje van de RET en een tweetal winkels. De kantoortjes van RET zijn in de meeste stations geplaatst zodat de stations steeds bemand zijn en dit, zeker in de avonduren, voor de reiziger een veiliger gevoel geeft. In de nabijheid van het Erasmus MC bevindt zich het Sophia Kinderziekenhuis. Beide ziekenhuizen worden bij aankomst op het metrostation omgeroepen. Tevens ligt het station op loopafstand van de Hogeschool Rotterdam en van het Erasmiaans Gymnasium. Tot begin 2016 werd in het station verwezen naar het nabijgelegen ziekenhuis door middel van een kunstwerk, waarin beslapen bedden te herkennen waren. Na een renovatie heeft dit plaatsgemaakt van een panoramabeeld van een aantal wereldsteden. Tevens zijn er bij deze renovatie ruiten geplaatst voor de balustrade boven de sporen. Gedurende de jaren groeide het aantal reizigers op het perron en met name studenten van de naastgelegen Hogeschool Rotterdam zorgden voor veel drukte. Zo stonden er op piekmomenten wachtrijen voor de roltrappen en de uitgang. Medio 2016 werd daarom begonnen met het realiseren van een extra uitgang, aan de overkant van de Zimmermanweg. De werkzaamheden liepen tegelijk met het opknappen van de kruising Rochussenstraat-Zimmermanweg. Op 30 oktober 2017 werd de nieuwe uitgang feestelijk geopend. De nieuwe looproute is voorzien van glastegels, hetgeen erg veel licht geeft. Ook in deze staan net als in de andere gang poortjes.
Dijkzigt (stacja metra)

Dijkzigt – stacja metra w Rotterdamie, położona na linii A (zielonej), B (żółtej) i C (czerwonej). Została otwarta 10 maja 1982. Stacja znajduje się na terenie obszaru Dijkzigt, w pobliżu szpitala klinicznego Erasmus MC. Przypisy
Windesheim University of Applied Sciences

The Windesheim University of Applied Sciences is a public vocational university in Zwolle and Almere The Netherlands. It was founded in 1986 and its buildings are an example of modern architecture, among others the X-building. History Windesheim University, as it exists today, was established in 1986 through the merger of several educational providers. This merger occurred gradually over several years. It brought together the Academy for Journalism, the Academy for Social Studies from Kampen, and the School of Physical Exercise from Arnhem, to form the new institution. Most of the participating educational providers were based in Zwolle and included Higher Education in Economics and Administration (HEAO), Higher Education in Engineering and Technology (HTS), College of Education, School of Nursing, Academy of Journalism, and Higher Education in Information Technology. Campuses Windesheim has two campuses: one in Zwolle, also including the English taught bachelor and exchange programmes for international students, and one in Almere for Dutch students. Study Programmes Windesheim offers approx. 75 bachelor's degree programmes, approx. 15 associate degree programmes, a few masters and approx 250 part-time study programmes and courses. Two of the bachelor's degree programmes are taught in English: International Business and Global Project and Change Management. Approx. 20 exchange programmes are taught in English, namely in the areas of business, IT, engineering, health, sports, education and media. References External links Official website
Christelijke Hogeschool Windesheim

Christelijke Hogeschool Windesheim – politechnika w Zwolle w Holandii. Razem z Vrije Universiteit Amsterdam tworzy związek Vereniging VU-Windesheim, który powstał w 1880. Linki zewnętrzne Hogeschool Windesheim Portal Hogeschool Windesheim. portaal.windesheim.nl. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-09-03)]. Mediacentrum Hogeschool Windesheim. mediacentrum.windesheim.nl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-09)]. Vereniging VU-Windesheim. verenigingvuwindesheim.nl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-09)].
Draaiend Huis (kunstwerk)

Draaiend Huis is een kunstwerk in Tilburg op de Hasseltrotonde. Het wordt gezien als een van de meest opmerkelijke realisaties van rotondekunst in Nederland. Het kunstwerk van John Körmeling bestaat uit een draaiend huis in het midden van de rotonde. Het huis draait langzaam rond (in bijna één uur eenmaal rond de rotonde). Het huis is 5 meter breed, 8,5 meter diep en 10 meter hoog. De rotonde dateert uit 1959 en was vanaf de jaren tachtig aangewezen als kunstlocatie. In 2008 werd het Draaiend Huis in gebruik genomen als kunstobject, wat de gemeente Tilburg 500.000 euro kostte. Het onderhoud kost 10.000 euro per jaar. In februari 2015 brak een van de vier aandrijfassen wat resulteerde in een wekenlange stilstand. In 2009 werd het huis gekraakt door een aantal actievoerders. Een van de krakers genaamd "Keesje Kraak", pseudoniem van Kees Verhoeven, verwierf regionale en enigszins landelijke bekendheid. Verhoeven was het niet eens met het in zijn ogen geldverslindende beleid van de gemeente Tilburg. Met deze ludieke actie vroeg hij aandacht voor de minderbedeelden in Tilburg. Externe link Stilstaand draaiend huis in Tilburg moet gesloopt of voor 1 euro verkocht vindt Hans Smolders Tilburg Tijdschrift voor geschiedenis, monumenten en cultuur, Jaargang 25, december 2007 nummer 3
Hollands Welvaart

De Hollands Welvaart is een koren- en pelmolen in Mensingeweer in de gemeente Het Hogeland in de Nederlandse provincie Groningen. De molen werd in 1855 door molenmaker Henderikus ten Have in/aan het pand Eenrummerweg 5/hoek Molenweg te Mensingeweer gebouwd voor eigen gebruik. Al snel verkocht hij echter de molen en tot in de jaren zeventig van de twintigste eeuw is de molen professioneel in gebruik geweest. Na enkele restauraties dient de molen als koffie- en theeschenkerij, van Pasen tot en met oktober geopend. De molen ligt direct aan het Pieterpad, Het interieur van de molen is echter in de oorspronkelijke staat aanwezig en de molen is regelmatig op vrijwillige basis in bedrijf. Het monument was eigendom van de gemeente De Marne, sinds juni 2013 is de molen eigendom van Het Groninger Landschap.
Hippolytuskapel (Delft)

Die Hippolytuskapel ist eine römisch-katholische Kapelle in Delft in der niederländischen Provinz Südholland. Die Kapelle ist als Rijksmonument eingestuft. Beschreibung Das Gotteshaus entstand kurz nach 1400 als einschiffige spätgotische Kirche mit sechsseitigem Giebelturm mit Natursteinspitze als Kapelle eines Frauenkonvents, des Heilig Geestzusterhuis (deutsch: Heilig-Geist-Schwesternhaus) für alleinstehende Frauen. Das Patrozinium war ursprünglich der Heilige Geist. Nach dem Stadtbrand von 1536 wurde die Kapelle mit einem neuen Tonnengewölbe wieder aufgebaut. 1623 erfolgte der Umbau des Bauwerks zu einem Kriegslager. Die Fassade wurde 1910 grundlegend restauriert und 1924 nach Plänen von W. Scheepens nochmals umgebaut, als das Gebäude Aula der Technischen Hochschule wurde. Diese Nutzung endete 1966. 1972 wurde die Kapelle durch die römisch-katholische Gemeinde übernommen und dem Patrozinium des heiligen Hippolyt von Rom unterstellt. Dabei wurde das Patrozinium der Delfter Sint-Hippolytuskerk übernommen, die 1971 aufgegeben und 1974 niedergelegt wurde. Das Orgelgehäuse aus dem 18. Jahrhundert stammt aus der katholischen Kirche in Roelofarendsveen, einem Ortsteil von Kaag en Braassem. Literatur Monumenten in Nederland. Zuid-Holland. Zwolle 2004, S. 118. Weblinks Einzelnachweise
Saint Hippolytus Chapel, Delft

The Saint Hippolytus Chapel (Dutch: Sint-Hippolytuskapel) is a chapel in the Dutch city of Delft. It is one of its oldest buildings, and since 1967 it has been designated as a rijksmonument. The church was built around 1400 in the Gothic style and is located on the east side of the Oude Delft. Until the Reformation, the Oude Kerk was consecrated to Saint Hippolytus, and the name of the chapel comes from the city quarter. At the time of foundation, it was a part of the already existent female religious community, similar to a monastery: Holy Spirit Sisters House (Dutch: Heilige Geestzusterhuis). It was built on the foundations of the older chapel and was consecrated in 1412. In 1536, it was badly damaged by a fire and subsequently restored. In 1572, during the Reformation, the interior of the chapel was emptied, and the clock and the cross were taken from the tower. After 1581, it was used as a depot, but a part of the chapel was still used for service by Protestants. In 1910, the chapel was restored, and the design of the facade was altered, making it look more like the original design. Since 1924 and until the construction of the new campus of Delft University of Technology in 1966, the doctorate ceremonies of the university were held in the chapel. In 1972, it was transferred to the Roman Catholic Church and since 30 July 1972 is used for service. References External links Official website
Capilla de San Hipólito (Delft)

La capilla de San Hipólito (en neerlandés: Sint-Hippolytuskapel) es una capilla en la ciudad vieja de Delft. Es uno de los edificios más antiguos de la ciudad y en 1967 fue designado como Rijksmonument.​ La iglesia fue construida alrededor del año 1400 en estilo gótico y se encuentra en el lado este del Oude Hábil. Hasta la Reforma protestante, el Oude Kerk estuvo consagrado a San Hipólito; el nombre de la capilla proviene del barrio de la ciudad. En el momento de su fundación formaba parte del monasterio femenino ya existente.​ Desde 1924 y hasta la construcción del campus nuevo de la Universidad Técnica de Delft, las ceremonias de doctorado de la universidad se celebraban en la capilla. En 1972 fue transferida a la Iglesia católica y es usada para servicios religiosos.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Capilla de San Hipólito. Sitio web oficial