NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Canal du Ruiten-Aa

Le canal du Ruiten-Aa, (en néerlandais, Ruiten-Aa-kanaal), est un canal de Groningue. Géographie Le canal est situé dans l'est de la Groningue, dans la région de Westerwolde, proche de la frontière allemande. Le canal s'étend dans la commune de Westerwolde. Il relie le Ter Apelkanaal à Ter Apel au Canal B.L. Tijdens à Veelerveen, à partir du carrefour avec le canal du Mussel-Aa. Il sert essentiellement à l'évacuation des eaux de la région, ainsi qu'à la plaisance d'un gabarit limité. La hauteur libre maximale est de 2,5 m, la profondeur est faible. Le canal du Ruiten-Aa est situé à l'est de la rivière de Ruiten-Aa, dont il a désormais repris la fonction d'évacuation des eaux. Par endroits, comme à Vlagtwedder-Veldhuis, la rivière est interrompue et l'eau passe par un conduit d'alimentation dans le canal du Ruiten-Aa. De nos jours, un projet est à l'étude pour supprimer l'interruption permanente. On veut rétablir le courant du Ruiten-Aa, tout en maintenant la possibilité de dévier l'eau par le canal. L'agence de l'eau de Hunze et Aa's assure la gestion des eaux du canal et de la rivière. Histoire Le canal du Ruiten-Aa a été construit par l'initiative de l'Association pour la Promotion de la Canalisation de Westerwolde, fondée par Boelo Tijdens. L'objectif de cette association était de combattre les problèmes d'inondation en Westerwolde, causés par le défrichement et l'exploitation des marais et des tourbières de la région. Le projet de l'association, élaboré par l'ingénieur A.J.H. Bauer, fut publié en 1893. Le projet englobait l'aménagement de plusieurs canaux, dont le canal du Ruiten-Aa, le canal du Mussel-Aa et le canal B.L. Tijdens. Les travaux du canal du Ruiten-Aa furent achevés en 1920. Il existait également un embranchement vers Bourtange, et le canal comptait huit écluses. Utilisation du canal La navigation sur le canal servait à développer le défrichement des zones de landes et de marais. Les bateaux apportaient des engrais artificiels et du limon issu du Dollard pour la fertilisation des sols, et ramenaient les produits agricoles, comme les pommes de terre destinées à la production de farine de pomme de terre. Après la Deuxième Guerre mondiale, le canal a perdu son importance pour la navigation professionnelle ; l'embranchement vers Bourtange fut comblé. Dans les années 1990, le canal fut rouvert, pour contribuer au développement du tourisme dans l'est de la province de Groningue. Les ponts et les écluses furent équipés afin de permettre leur maniement par les plaisanciers. On a même reconstruit l'embranchement de Bourtange. Notes et références (nl) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en néerlandais intitulé « Ruiten-Aa-Kanaal » (voir la liste des auteurs). Portail des transports Portail des lacs et cours d'eau Portail des Pays-Bas Portail du bâtiment et des travaux publics
Ruiten-Aa-kanaal

Het Ruiten-Aa-kanaal is een kanaal in Groningen tussen Veelerveen en Ter Apel in de streek Westerwolde. Het dient voor de afwatering en is tevens bevaarbaar voor recreatievaart met een beperkte diepgang en een maximale doorvaarthoogte van 2,5 meter. Bij Ter Apel staat het kanaal in verbinding met het Ter Apelkanaal en in Veelerveen komt het samen met Mussel-Aa kanaal in het B.L. Tijdenskanaal. Het Ruiten-Aa-kanaal ligt ten oosten van het riviertje de Ruiten-Aa, waarnaar het genoemd is waarvan het grotendeels de watervoerende functie heeft overgenomen. Ter hoogte van Vlagtwedder-Veldhuis, bijvoorbeeld, onderbreekt de voedingsleiding deze beek en voert het overgrote deel van het water van de Ruiten-Aa ter hoogte van Vlagtwedde in het Ruiten-Aa-kanaal. Anno 2006 zijn er plannen om de knip in de beek ongedaan te maken en tussen de Ruiten-Aa en de voedingsleiding een kraantje te plaatsen. Het waterschap Hunze en Aa's is beheerder van het kanaal. Het Ruiten-Aa-kanaal is ontstaan op initiatief van de Vereniging ter bevordering van de kanalisatie van Westerwolde opgericht door Boelo Luijtjens Tijdens. Deze vereniging had als doel om de wateroverlast waarmee Westerwolde kampte ten gevolge van de vervening van het Bourtangerveen te bestrijden. Deze vereniging liet ing. A.J.H Bauer een plan maken waar het Ruiten-Aa-kanaal deel van uitmaakte. Het verscheen in 1893. Dit plan werd met enige aanpassingen ten uitvoer gebracht. Het Ruiten-Aa-kanaal kwam in 1920 gereed. Het had tevens een zijtak naar Bourtange en was voorzien van acht sluizen. Veelerveenstersluis (No II) Vlagtweddersluis (No III) Bourtangersluis (No IV) Wollinghuizersluis (No V) Jipsinghuizersluis (No VI) Sellingersluis (No VII) Zuidveldsluis (No VIII) Ter Apelersluis (No IX) De scheepvaart op het kanaal ondersteunde de ontginning van de heide- en veengebieden van Westerwolde. Er werd kunstmest en Dollardslib aangevoerd en landbouwproducten zoals aardappelen konden worden afgevoerd en eventueel naar de aan het kanaal gelegen aardappelmeelfabriek Westerwolde in Veelerveen worden gebracht. Na de Tweede Wereldoorlog verloor het kanaal zijn belang voor de beroepsvaart en werd het voor de scheepvaart afgesloten en de tak naar Bourtange gedempt. In de jaren negentig van de twintigste eeuw werd in het belang van de toeristische ontwikkeling van Westerwolde het kanaal weer geopend. Het kanaal werd voorzien van zelfbedieningsluizen en -bruggen. De tak naar Bourtange werd opnieuw gegraven. De Veelerveenstersluis was naar het noorden verplaatst zodat deze aan het B.L. Tijdenskanaal kwam te liggen waardoor het kanaal na de heropenstelling zeven sluizen telde. Zie ook Lijst van oeververbindingen over het Ruiten-Aa-kanaal
De Schelp (eiland)

De Schelp is een klein, in 1981 aangelegd 'atol' in het Gooimeer, tegenover jachthaven Naarden en het Naarderbos. Twee boogvormige mini-eilandjes van ongelijke grootte omsluiten als delen van een schelp een beschutte baai met 31 aanlegplaatsen voor plezierboten. De eilandjes zijn aangelegd voor dagrecreatie van watersporters, er is wat bos en er zijn zwemstrandjes. De natuurwaarde is vrijwel nihil. De twee stroken land hebben een oppervlakte van ruim drie hectare, ze zijn onbewoond en hebben geen voorzieningen. Ze zijn in beheer bij Staatsbosbeheer.
Uiterwaarden Zwarte Water en Vecht

Uiterwaarden Zwarte Water en Vecht is een Natura 2000-gebied (gebiedsnummer 36) in de Nederlandse provincie Overijssel met de classificatie 'rivierengebied'. Het beschermde gebied heeft een oppervlakte van 15,04 km². Uiterwaarden Zwarte Water en Vecht omvat het geheel aan uiterwaarden ten noorden van Zwolle waar de Overijsselse Vecht samenstroomt met het Zwarte Water. Externe link Natura 2000
Uiterwaarden Zwarte Water en Vecht

Uiterwaarden Zwarte Water en Vecht este o arie protejată (arie specială de conservare — SAC, sit de importanță comunitară — SCI) din Țările de Jos întinsă pe o suprafață de 1.080 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Uiterwaarden Zwarte Water en Vecht este situat la coordonatele 52.5736°N 6.1043°E﻿ ()52.5736; 6.1043. Înființare Situl Uiterwaarden Zwarte Water en Vecht a fost declarat sit de importanță comunitară în decembrie 1996 pentru a proteja 5 specii de animale. Situl a fost protejat și ca arie specială de conservare în septembrie 2013. Biodiversitate Situată în ecoregiunea atlantică, aria protejată conține 7 habitate naturale: Lacuri eutrofice naturale cu vegetație de tip Magnopotamion sau Hydrocharition, Pajiști calcaroase din nisipuri xerice, Pajiști cu Molinia pe soluri calcaroase, turboase sau argilos-nămoloase (Molinion caeruleae), Liziere de ierburi înalte hidrofile de câmpie și de nivel montan până la alpin, Fânețe de joasă altitudine (Alopecurus pratensis, Sanguisorba officinalis), Păduri aluvionare cu Alnus glutinosa și Fraxinus excelsior (Alno-Padion, Alnion incanae, Salicion albae), Păduri mixte riverane de Quercus robur, Ulmus laevis și Ulmus minor, Fraxinus excelsior sau Fraxinus angustifolia, de-a lungul marilor râuri (Ulmenion minoris). La baza desemnării sitului se află mai multe specii protejate: mamifere (1): vidră de râu (Lutra lutra) pești (4): zvârluga (Cobitis taenia), zglăvoacă (Cottus gobio), țipar (Misgurnus fossilis), boarță (Rhodeus amarus) Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Țările de Jos
O.L. Vrouw van Lourdes (Doorwerth)

De O.L. Vrouw van Lourdes is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse plaats Doorwerth die vernoemd is naar Maria, middels de naam Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes. De kerk is een zaalkerk met een dakruiter. Architect was J.E. Wilke die de kerk in zakelijk-expressionistische stijl heeft ontworpen. De kerk is in 1933 geopend. In januari 2017 werd bekend dat de kerk door de Parochie Z. Titus Brandsma is verkocht. In 2019 is de kerk door de aartsbisschop van Utrecht aan de eredienst onttrokken. Het gebouw heeft een andere bestemming gekregen.
Buizengat (Rotterdam)

Het Buizengat in het oosten van Rotterdam is een uit 1699 stammende binnenhaven. Het Buizengat ligt ten oosten van het Boerengat (gegraven in 1591) en is ook via een spuikanaal met de Nieuwe Maas verbonden. De naam verwijst naar de haringbuizen die hier ooit hun thuishaven hadden. Vóór 1699 verwees de naam Buysse Gat naar de oostelijke toegang tot het Haringvliet. Er zijn twee kleine insteekhavens, waar vroeger de vuilniswagens het vuil stortten in vuilnisscheepjes, die aan de andere kant van de Nieuwe Maas naar de vuilverbranding op Charlois voeren.
Amphia (ziekenhuis)

Amphia is een Nederlands ziekenhuis met vestigingen in Breda, Oosterhout en Etten-Leur. Op de hoofdlocatie Molengracht (Breda) werd in 2019 een nieuw gebouw in gebruik genomen, als uitbreiding op het reeds bestaande ziekenhuis. Op 11 juni 2021 verhuisde de laatste polikliniek Oogheelkunde van locatie Langendijk (Breda) naar locatie Molengracht (Breda). Hiermee kwam een einde aan het tijdperk van de vestiging Langendijk. Alle zorg was vanaf dat moment geconcentreerd op één locatie in Breda en één locatie in Oosterhout. De locatie in Etten-Leur is een kleine locatie waar spreekuren van enkele specialismen plaatsvinden. Gegevens Amphia is een van de grootste algemene ziekenhuizen van Nederland en heeft een verzorgingsgebied van circa 400.000 mensen. In 2022 had het ziekenhuis 300 specialisten, 4000 medewerkers en ruim 200 vrijwilligers in dienst, werden er bijna 27.000 operaties uitgevoerd, vonden er meer dan 32.000 opnames plaats en werden de poliklinieken ruim 490.000 keer bezocht. Nieuw ziekenhuis Het nieuwe gebouw heeft vier torens waar de zorg is gebundeld rond: hart en vaten, interventie, oncologie en vrouw, moeder en kind. Het gebouw dat er al stond is deels vernieuwd. Hier zijn poliklinieken en een behandelcentrum met operatiekamers te vinden. Twee etages van dit gebouw zijn verbouwd voor de verhuur aan De MARQ en Thebe. Hier zijn na de verbouwing 108 plaatsen voor ouderen die revalideren of herstellen na een ingreep of na ziekte. Amphia heeft in totaal 572 eenpersoonskamers met eigen douche en toilet voor mensen die meerdere dagen opgenomen worden. Ook zijn er gezinssuites, waar ouders met hun kind kunnen verblijven als dat direct na de geboorte zorg nodig heeft. Er zijn 20 hybride operatiekamers. Op het gebied van robotchirurgie loopt Amphia voorop. Geschiedenis Amphia heeft een lange geschiedenis. Het is ontstaan uit elf gasthuizen, gestichten en klinieken in verschillende plaatsen: Breda, Oosterhout, Geertruidenberg, Raamsdonksveer, Etten-Leur en Dongen. Het huidige Amphia is in 2001 ontstaan uit een fusie tussen het Bredase Sint Ignatiusziekenhuis, het Interconfessioneel Ziekenhuis De Baronie en het Oosterhoutse Pasteurziekenhuis. Het heette toen nog Amphia Ziekenhuis, dat is later veranderd naar Stichting Amphia. Het Interconfessioneel Ziekenhuis De Baronie was op zijn beurt een fusie van het Diaconessenhuis en het Laurensziekenhuis in 1986. Het Sint-Ignatius Ziekenhuis (1922) kwam voort uit het RK Burger Gasthuis (1819, het eerste ziekenhuis van Breda). Dit fuseerde later nog met Moederheil (Ginneken), Stedelijk Ziekenhuis (Breda), Kliniek dr. Struycken (1890) en Sint-Luciagesticht (Princenhage) tot Stichting Ignatius Ziekenhuis. In 1997 ging dat samen met De Klokkenberg. Het Pasteurziekenhuis werd begin jaren 90 geopend na een fusie van twee ziekenhuizen. Het pand van het voormalige Oosterhoutse St. Joseph Ziekenhuis werd toen uitgebreid met een nieuwe vleugel. Daarmee was er plek gemaakt om de zorg van het Dongemond St. Theresia Ziekenhuis uit Raamsdonksveer over te nemen. Externe link Officiële website
Verzorgingsplaats Drielander

Verzorgingsplaats Drielander is een Nederlandse verzorgingsplaats gelegen aan de A28 Groningen-Utrecht in de gemeente Harderwijk. In 2006 verkreeg Texaco Nederland BV het huurrecht voor de komende vijftien jaar door het hoogste bod uit te brengen op de veiling voor benzinestations, namelijk € 2.645.513. De nabijgelegen wijk van Harderwijk heet Drielanden. In 2021 is het tankstation op de verzorgingsplaats Drielander wederom geveild. Voor een bedrag van € 5.212.000 heeft de hoogste bieder, EG Retail, de huurrechten wederom voor een periode van vijftien jaar verkregen. De Texaco-formule werd voortgezet.
Valge 2

De rentenierswoning aan de Valge 2 is een monumentaal pand in Leens in de Nederlandse provincie Groningen. Het pand werd rond 1910 gebouwd naar een ontwerp van de architecten vader en zoon K. en G. Hoekzema in een historiserende vormgeving. Opdrachtgever was de landbouwer J.L. Toringa uit Zuurdijk. In het ontwerp van de woning zijn Jugendstilelementen verwerkt. Aan de voorzijde aan de zuidzijde bevindt zich de hoofdingang in een portiek met ter weerszijden pilaren verbonden door een boog met bladmotieven. In het midden van de boog bevindt zich een cartouche met de hoofdletter T, de beginletter van de naam van de opdrachtgever. Het pand ligt op de hoek van de Valge en de toenmalige Stationsstraat, thans R. Ritsemastraat. Aan de overzijde van deze straat ligt op de hoek van de Hoofdstraat een andere monumentale rentenierswoning, ontworpen door de architect W. Reitsema Tzn.. De woning is vanwege onder meer de opvallende vormgeving, de historiserende stijl, de hoge mate van gaafheid van zowel het exterieur en delen van het interieur en de Jugendstilornamenten erkend als een rijksmonument. De rentenierswoning is een goede representant van het werk van de architecten vader en zoon Hoekzema.
Verzorgingsplaats De Knoest

Verzorgingsplaats De Knoest is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de oostzijde van A27 Breda-Almere ter hoogte van afrit 28 in de gemeente Nieuwegein. Via een voetgangersviaduct is verzorgingsplaats De Kroon bereikbaar en aldaar vindt men de Burger King (en tot en met 2020 La Place).
Crabbehof (wijk)

Crabbehof is een stadswijk in het zuiden van de stad Dordrecht, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De wijk is gebouwd in de jaren zestig van de twintigste eeuw en vernoemd naar het in de wijk liggende kasteeltje Crabbehoff, dat thans als conferentieoord fungeert. Kenmerkend voor de wijk Crabbehof zijn de vierkante plantsoenen die, althans in Dordrecht en in deze vorm, alleen in deze wijk voorkomen en die geïnspireerd zouden zijn door de middeleeuwse hofjes, zoals die ook in de binnenstad van Dordrecht te vinden zijn. De straten in Crabbehof zijn vernoemd naar vooral negentiende- en twintigste-eeuwse bekende Nederlandse politici: Thorbecke, Domela Nieuwenhuis, Troelstra, Colijn etc. De meest in het oog springende uitzondering is echter het winkelcentrum, dat is vernoemd naar een beroemd zestiende-eeuws Nederlands staatsman: Johan van Oldenbarnevelt. Bij Crabbehof bevindt zich station Dordrecht Zuid. Vanaf hier zijn er verbindingen naar de stations Dordrecht, Breda en Roosendaal. Zie ook Vogelaarwijk
Station de pompage de Parksluizen

La station de pompage de Parksluizen est une station de pompage à Rotterdam. La station de pompage a été construite en 1967 sur ordre de l'office des eaux de Delfland (Hoogheemraadschap van Delfland). Elle a été conçue et construite par Van der Grinten. À l'achèvement sa capacité était de 573 m3/min. L'eau est pompée du Coolhaven et évacuée par un tuyau de décharge vers le Parkhaven. La station de pompage est en béton armé. La pompe est une pompe centrifuge entraînée par un moteur diesel. En 2007, il est remplacé par un moteur électrique. Le rotor de la pompe a également été remplacé, de sorte que la capacité a été augmentée à 1 200 m3/min. La station de pompage peut être commandée à distance. En cas de panne de courant un moteur diesel se met automatiquement en marche. La station de pompage se situe au nord-ouest du Parksluizen, d'où son nom. Le bâtiment se compose d'une pièce cylindrique avec une lucarne, avec annexes de service rectangulaires. Liens externes Ressource relative à l'architecture : Nederlandse Gemalen Stichting Portail de l’eau Portail du bâtiment et des travaux publics Portail de Rotterdam
Gemaal Parksluizen

Het Gemaal Parksluizen is een gemaal in Rotterdam, dat als boezemgemaal wordt gebruikt. Het gemaal werd in 1967 in opdracht van het Hoogheemraadschap van Delfland gebouwd en is ontworpen door Van der Grinten Ingenieursbureau D.H.V, architect Joost van der Grinten, in brutalistische stijl. De capaciteit bedroeg bij oplevering 573 m³/min. Het boezemwater wordt vanuit de Coolhaven aangevoerd, waarna het middels een persleiding wordt geloosd op de Parkhaven. Het gemaal, inclusief het slakkenhuis voor de centrifugaalpomp, is geheel vervaardigd uit beton. Aanvankelijk werd de pomp aangedreven door een dieselmotor. In 2007 is deze vervangen door een elektromotor. Tevens is de waaier van de pomp vervangen, waardoor de capaciteit is vergroot tot 1200 m³/min. Het gemaal is na de verbouwing op afstand te bedienen. In geval van stroomuitval schakelt een dieselmotor automatisch in. Het gemaal staat langs de Parksluizen, aan de noordwestelijke kant. Het bestaat uit een cilindrisch deel met lichtkoepel, waaronder zich het eigenlijke gemaal bevindt, verbonden met twee rechthoekige dienstwoningen. Het is voorzien van een gevelreliëf met het wapen van Delfland, ontworpen door Nico Witteman. Sinds 19 januari 2021 is het een gemeentelijk monument.
De Korenbloem (Mill)

De Korenbloem is een in 1857 gebouwde windmolen in Mill in de Noord-Brabantse gemeente Land van Cuijk. De korenmolen is uitgerust met 1 koppel 17der kunststenen. De Korenbloem is particulier bezit. In 2014 is de molen geheel gerestaureerd en sindsdien weer aan draaien en malen. De molen is elke dinsdag en zaterdag toegankelijk voor publiek of op afspraak Externe links website
Martin-Luther-Kingpark

Der Martin-Luther-Kingpark (Eigenname: Martin Luther Kingpark) ist eine Parkanlage im Stadtbezirk Amsterdam-Zuid in der Provinz Nordholland. Der Park liegt in der Nähe der Rivierenbuurt an dem Fluss Amstel und an der President Kennedylaan. Durch die Nieuwe Utrechtsebrug (deutsch Neue Utrechtse Brücke) wird der Park geteilt. Er bietet viele Möglichkeiten zur Erholung, zum Spazieren gehen und ist mit zahlreichen Sitz- und Liegegelegenheiten ausgestattet. Geschichte Ende des 19. Jahrhunderts wurde von der Gemeinde Amsterdam der Vorschlag unterbreitet, bei den neuen Erweiterungsplänen (niederländisch Uitbreidungsplan; später: Algemeen Uitbreidungsplan, kurz AUP) der Stadt auch Parkanlagen und Grünflächen mit einzubeziehen. Der niederländische Architekt H.P. Berlage (1856–1934), der damit beauftragt wurde, bezog diesen Vorschlag in seinem Plan Zuid (deutsch Plan Süd) mit ein. Ende der 1920er, Anfang der 1930er Jahre ließ die Gemeinde den Park durch Arbeitslose anlegen im Rahmen einer Arbeitsbeschaffungsmaßnahme (niederländisch Werkverschaffingsprojekt). Offiziell wurde der Park 1936 fertiggestellt und geöffnet. 1949 bekam die Parkanlage den Namen „Amstelpark“. 1968 wurde der Park nach dem US-amerikanischen Bürgerrechtler Martin Luther King (1929–1968) genannt. Der andere, ebenfalls in Amsterdam Süd liegende Park mit dem damaligen Namen Park Zuid, auf dem die damalige Garten- und Landbauausstellung Floriade stattfand, erhielt dann den Namen Amstelpark. Seit 1990 findet im Martin Luther Kingpark jährlich das Theaterfestival De Parade (auch kurz Parade genannt) statt mit rund 48 Musik-, Tanz-, Theater- und etwa 13 Kindervorstellungen. In den ersten zwei Tagen 2012 kamen bereits 17.000 Besucher zur Parade im Martin Luther Kingpark. Das rundreisende Theater gibt auch Vorstellungen in Rotterdam, Den Haag und Utrecht. Verkehrsverbindung Die Amsterdamer Straßenbahn (Tram, Tramlijn) Nr. 25 fährt vom Hauptbahnhof zur Haltestelle President Kennedylaan (Stand: Februar 2013). Dort liegt an der südlichen Seite der Martin Luther Kingpark. Literatur Vincent van Rossem: Het Algemeen Uitbreidingsplan van Amsterdam, Geschiedenis en ontwerp. NAi Uitgevers, Rotterdam und EFL Stichting, Den Haag 1993. ISBN 90-72469-44-5. Weblinks Website des Theaterfestivals Parade (niederländisch) Karte vom Martin-Luther-Kingpark Google Maps Einzelnachweise
Martin Luther Kingpark

Het Martin Luther Kingpark is een stadspark in Amsterdam-Zuid. Geschiedenis en ligging Het park ligt tussen de Amstel en de Rivierenbuurt. Het park werd in 1968 vernoemd naar de dat jaar vermoorde Amerikaanse predikant Martin Luther King. Vanaf 1949 heette het Amstelpark, een naam die in 1971 werd gegeven aan het huidige Amstelpark in Buitenveldert. Het park werd in 1990 ingedeeld bij stadsdeel Rivierenbuurt, tussen 1998 en 2010 was dit ZuiderAmstel. Sinds 2010 behoort het tot stadsdeel Zuid. In het park wordt sinds 1990 jaarlijks de Parade gehouden. Vanaf 2005 onderging het park een grote opknapbeurt, net als in 2018/2019. Kunst In het park is in de loop der jaren een aantal uitingen van kunst in de openbare ruimte verschenen: De Engel van Willem Reijers; een beeld uit 1949, dat eerst in het Amstelpark stond en vanaf 2005 in het Martin Luther Kingpark Een titelloos werk van Dirk Müller uit 1976, ten westen van de Utrechtsebrug zitelementen dan wel sierstenen, datering onbekend een freerunningtoestel uit 2014 en ongedateerde muurschildering in de onderdoorgang van de Utrechtsebrug in januari 2020 werd er door kunstenaar Airco Caravan een standbeeldje van Martin Luther King illegaal geplaatst en nadien gedoogd. Afbeeldingen Externe link Martin Luther Kingpark[dode link]
Lambooijbrug

De Lambooijbrug in 's-Hertogenbosch is een liggerbrug die vernoemd is naar Robert J.J. Lambooij, de burgemeester van 's-Hertogenbosch van 1961 tot 1969. De brug ligt in het stadsdeel met Zuidoost en verbindt Bedrijventerrein-Zuid en Bazeldonk met Aawijk-Zuid. Onder de brug bevindt zich de Zuid-Willemsvaart. Op deze plek heeft vroeger een sluis gelegen. Dit is nog in het landschap te herkennen. Het kanaal is hier iets smaller dan elders. Deze sluis is tegenwoordig iets verder naar het westen verplaatst, het huidige Sluis 0.