NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Molen van Risseeuw

De Molen van Risseeuw is een opvallende molenromp die zich bevindt aan de Oude Rijksweg te Breskens. Ze is vrijwel geheel met klimop begroeid. Oorspronkelijk betrof het een ronde stenen stellingmolen die gebouwd is in 1858 en in gebruik was als korenmolen. De bouwer was Johannes Cornelis Cappon maar in 1874 werd de familie Risseeuw eigenaar. In 1938 werd de molen onttakeld en werd een elektrische maalderij begonnen. De molen liep in 1944, toen Breskens zwaar werd gebombardeerd, ook enige schade op maar ze bleef intact. Er werd zelfs na de oorlog nog enige tijd in gemalen. Het bovenwiel werd gebruikt om de molen Nooit Gedacht te Cadzand te herstellen. Dit ging verloren bij de brand van 1974. De incomplete molen heeft de status rijksmonument.
Middachten Castle

Middachten Castle (Dutch: Kasteel Middachten) is a monumental manor house, located on the Middachten estate, De Steeg, Netherlands. The current building dates from 1693-1698. The castle is a rijksmonument since October 11, 2004, and is part of the Top 100 Dutch heritage sites. History The first mention of a castle on this location dates from 1190, owned by Jacobus de Mithdac. Early in the 14th century Everardus van Steenre transferred its ownership to Reinald, count of Gelre. Everardus then got the castle back as a loan in 1357. The castle would remain with this family until 1625. During this time the castle was destroyed and rebuilt several times. In 1673 Stadtholder William III conquered the city of Bonn, making the occupying French troops retreat, who destroyed the castle. Godard van Ginkel and his spouse Ursula van Raesfelt then had the castle rebuilt, based on the example of Het Loo Palace in Apeldoorn. It was designed by Jacobus Roman (1640-1716) and Steven Vennecool (1657-1719). After the castle was rebuilt in 1698 a garden was built, based on the garden in Versailles in the period 1700-1725. In the late 18th century British style gardens became fashion, and the gardens were redone in this style. In 1900 count and countess Bentinck-Van Heeckeren of Wassenaer had the gardens partially rebuilt in the original style by Hugo Poortman (a student of French garden artist Édouard André). The castle used to have an extensive estate. However these are no longer owned by the owners of the castle. Buildings that used to belong to the castle estate can be recognized by the red and white coloring, for example the Post office in De Steeg. See also List of castles in the Netherlands References External links www.middachten.nl Site about Middachten Castle
Castello di Middachten

Il castello di Middachten o castello Middachten (in olandese Kasteel Middachten) è uno storico edificio in stile neoclassico della cittadina olandese di De Steeg (comune di Rheden, Gheldria), costruito all'interno della tenuta di Middachten a partire dal 1666/1667 e tra il 1693 e il 1698 per volere della famiglia Van Raesfeld/Van Reede sulle rovine di una preesistente fortezza eretta dalla famiglia Van Middachten nel XIV secolo. L'edificio accoglie circa 60.000 visitatori l'anno. Storia Le prime notizie del casato di Middachten, in particolare di un certo Jacob van Mithdac (o Michdat), risalgono al 1190, mentre le prime notizie di una fortezza appartenuta alla famiglia Middachten si hanno nel 1315, quando Rinaldo di Gheldria affittò la tenuta e il suo edificio principale a Everhard van Middachten. In seguito, a partire dal 1354, Hendrik van Middachten fece realizzare un torrione quadrangolare con due ali ; i lavori si interruppero però nel 1357 con la morte del proprietario e furono poi ripresi nel 1371 da Evert van Steene. Nel 1627, in seguito al matrimonio di una discendente del casato di Middachten con Goossen van Raesfelt, la tenuta di Middachten e l'antica fortezza medievale (di cui si hanno una dettagliata raffigurazione in una mappa di Nicolaas van Geelkercken del 1652) cessarono di essere di proprietà del casato Van Middachten e divennero cdi proprietà della famiglia Van Raesfeld. In seguito, dopo il matrimonio con Ursula Philippota van Raesfeld, nel 1666 divenne proprietario della fortezza Godard van Reede (1644-1703). Quest'ultimo fece rimodellare l'antica fortezza in stile neoclassico olandese e rimodere gli interni. L'edificio fu poi danneggiato nel 1672 dalle truppe francesi. Successivamente, nel 1693 l'architetto Steven Vennekool, basandosi sui disegni dell'architetto Jacob Roman, diede il via alla costruzione dell'edificio definitivo, costruzione che durò cinque anni. In seguito, Reinard van Reede, divenuto signore di Middachten nel 1721, fece realizzare attorno al castello dei giardini con fontane e cascate, ispirandosi ai giardini della reggia di Versailles. Nel 1878, il castello di Middachten divenne di proprietà della contessa di Bentinck-zu Waldeck Pyrmontm, da cui fu ereditato nel 1888 dal figlio Willem Carel Philip Otto, conte di Bentinck e Waldeck-Limpurg. Quest'ultimo affidò all'architetto tedesco Eduard Petzold l'incarico di realizzare attorno al castello dei canali. Agli inizi del XX secolo, fu apportata un'opera di ammodernamento delle sale interne del castello. Tra i successivi proprietari dell'edificio, vi furono, a partire dal 1913, William Frederick Charles Henry e poi la contessa Isabelle Adriënne van Aldenburg Bentinck, che nacque nel castello di Middachten il 3 luglio 1925 e vi morì l'8 marzo 2013. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello di Middachten Collegamenti esterni (NL) Sito ufficiale, su middachten.nl.
Миддахтен

Миддахтен (нид. Middachten) — большая резиденция, замок, расположенный в селении Де Стиг, Рейден, Нидерланды. Постройка ныне существующего здания датируется 1693—1698 годами. с 11 С октября 2004 года здание является объектом исторического наследия Нидерландов и входит в Список объектов всемирного наследия ЮНЕСКО в Нидерландах. История Первое упоминание о замке на этом месте относится к 1190 году, как принадлежащему Якобу де Митдаку. В начале XIV века замок принадлежал Эверардусу ван Стерне, который передал его в собственность графа Гельре. Затем, в 1357 году Эварардус получил замок обратно. Резиденция оставалась в собственности его семьи до 1625 года. За это время здание не раз разрушали и восстанавливали. В 1673 году штатгальтер Вильгельм III Оранский завоевал город Бонн, отняв его у французов, разрушивших замок. Годар ван Реде и его супруга Урсула ван Раесфельт отстроили замок, взяв за основу дворец Хет Лоо в Апелдорне. Архитекторами дворца были Якоб Роман (1640—1716) и Стивен Веннекол (1657—1719). Дворец был в очередной раз перестроен в 1698 году и после этого, в 1700—1725 годах, появился большой сад в «версальском стиле» . В конце XVIII века в Европе распространился английский «пейзажный стиль» сада, который переняли и воплотили в Миддахтене. В 1900 году граф и графиня Бентинк ван Геккерен вместе с садовым мастером Хуго Портманом восстановили сад в его прежнем виде, хотя черты английского сада прослеживаются до настоящего времени. Дворец представляет собой квадратное здание. Вокруг него находиться небольшое озеро. Внутри сохранились старинные камины и лепные потолки, лестница и вестибюль в стиль Людовика XIVстиле Людовика XIV, есть несколько сельскохозяйственных построек. На территории сада имеется 150-летний кедр — самый старый в Нидерландах. Последними владельцами резиденции являются графы зю Ортенбург. Фотогалерея См. также Список замков Нидерландов Ссылки Kasteel en Landgoed Middachten. (нид.)
Zeezicht (molen)

De windmolen Zeezicht bij Nieuwenhoorn (gemeente Voorne aan Zee) op Voorne-Putten in Zuid-Holland dateert uit 1717. Het is een ronde stenen grondzeiler. Zijn voorganger op dezelfde plek was een houten standerdmolen die in 1717 omwaaide. De korenmolen maalde tot 1966 met drie koppels maalstenen. Na sluiting van het maalbedrijf was er onder meer een antiekhandel in gevestigd. Het wit gekalkte voorkomen dateert uit die tijd. Sinds de restauraties in de negentiger jaren is de molen weer draaivaardig. Wanneer de molen draait, is deze geopend voor publiek. Afbeeldingen Externe link Website molen
Zuiderbegraafplaats (Assen)

De Zuiderbegraafplaats (1892) is een algemene begraafplaats in de Nederlandse stad Assen. De in 1822 aangelegde Noorderbegraafplaats raakte al snel vol. Het gemeentebestuur ging daarom op zoek naar een plek voor een nieuwe begraafplaats. Naar verluidt vond men grond aankopen te duur, men besloot daarom een deel van het Asserbos langs de Beilerstraat te kappen. De begraafplaats werd in tussen 1887 en 1892 aangelegd in de Engelse landschapsstijl naar een ontwerp van tuinarchitect Jan Vroom sr. Op de begraafplaats aan de Beilerstraat staat een baarhuisje uit 1891. De begraafplaats werd in 1925 en 1941 uitgebreid. Op de begraafplaats kan tegenwoordig alleen nog worden bijgezet. Hier begraven Taeke Boonstra (1850-1932), stadsbouwmeester Louis Krans (1875-1932), kunstschilder Jan Smallenbroek (1852-1932), architect Louis Somer (1901-1966), componist In het noordwestelijke gedeelte bevinden zich graven van zeven Britse vliegeniers die tijdens de Tweede Wereldoorlog op 20 oktober 1943 met hun Lancaster even buiten Assen zijn neergestort. Op de begraafplaats staat ook een monument, met in een halve cirkel daarachter de graven van tien mensen die omkwamen in het verzet. Waardering De begraafplaats is een gemeentelijk monument en provinciaal monument, het smeedijzeren toegangshek is een rijksmonument. Zie ook Lijst van provinciale monumenten in Drenthe
Westerhornermolen

De Westerhornermolen of kortweg Westerhorner is een poldermolen tussen het dorp Grijpskerk en het gehucht Gaarkeuken. De molen bemaalde het gebied van het waterschap de Westerhornermolenpolder onder Grijpskerk. De molen werd in 1829 gebouwd en bleef tot in de jaren vijftig van de twintigste eeuw op windkracht in bedrijf. Na de plaatsing van een dieselmotor werd de aandrijving door middel van windkracht niet meer gebruikt en raakte de molen ernstig vervallen. In 1988 keerde het tij en werd de molen in oude luister hersteld. De vijzel kan zowel elektrisch als door windkracht worden aangedreven en de molen is als zodanig nog steeds een werkend gemaal. Door enkele vrijwillige molenaars wordt er zeer regelmatig op windkracht met de molen gemalen. De Westerhorner, die voorzien is van het zelfzwichtingssysteem was eigendom van de Molenstichting Westerkwartier, thans de Stichting De Groninger Poldermolens. In het dorp Grijpskerk bevindt zich verder de korenmolen De Kievit. Aan het Van Starkenborghkanaal bevindt zich verder de in 2003 opnieuw opgebouwde poldermolen de Zwakkenburgermolen.
Walenpleintje

Walenpleintje (« Petite Place des Wallons » en néerlandais) est une petite place du centre d'Amsterdam aux Pays-Bas, nommée en référence à l'église wallonne qui se situe sur la place. La place fut pendant des siècles connue communément comme la Walenpleintje. C'est pour cette raison qu'en 1976, la municipalité a décidé de l'appeler officiellement la Walenpleintje (la petite Place des Wallons), à l'occasion du 400e anniversaire du «changement d'Amsterdam». Notes et références Portail d’Amsterdam
Walenpleintje

Het Walenpleintje is een klein plein aan de Oudezijds Achterburgwal in Amsterdam. Het is vernoemd naar de Waalse Kerk die aan het plein staat. Het plein werd al eeuwenlang in de volksmond Walenpleintje genoemd. In 1978 besloot de gemeente het plein ook officieel zo te noemen, ter gelegenheid van het 400-jarig jubileum van de Alteratie van Amsterdam. Tot de Alteratie was de Walenkerk de kapel van het rooms-katholieke Sint-Paulusbroederklooster. De huisnummering van het plein volgt nog steeds die van de Oudezijds Achterburgwal, waarvan het eigenlijk een inham is. Het adres van de Waalse Kerk is Walenpleintje 159. Alle panden aan het plein, met de adressen Walenpleintje 155, 157, 159, 161, 163, 165 en 167, zijn beschermd als rijksmonument. Behalve de kerk (159) en haar bijgebouw op nummer 157 (uit het begin van de 19e eeuw), zijn ze alle gebouwd in de jaren 1640-1650 als woonhuis. Het plein bereikte de finale in de verkiezing van de mooiste straat van Amsterdam door lezers van Het Parool in 2007. De krant citeerde de filmmaker Albertien Pareau Dumont die het pleintje "De parel van de Wallen" noemde. "Vanaf de Oudezijds zie je de Waalse Kerk, aan weerszijden van dit minipleintje staan ongeschonden middeleeuwse huisjes. Maagden tussen de meeste Wallenpanden", volgens de filmmaakster. Afbeeldingen Zie ook Lijst van rijksmonumenten in Burgwallen-Oude Zijde
Stadhuis Middelburg

Das Stadhuis Middelburg, das ehemalige Rathaus von Middelburg, wurde im Juni 2007 von den Lesern der überregionalen niederländischen Tageszeitung Trouw zum zweitschönsten Gebäude der Niederlande gewählt. Das Bauwerk ist als Rijksmonument eingestuft. Geschichte Die Grundsteinlegung zu diesem flämisch-spätgotischen Gebäude erfolgte 1452. Mehrere Generationen der Familie des flämischen Baumeisters Rombout Keldermans waren an dem Bau dieses für damalige Zeiten sehr kostspieligen Unternehmens beteiligt. Im 19. Jahrhundert veränderte der Architekt Pierre Cuypers, wie viele vor ihm, Verschiedenes an diesem Bau. Im Zweiten Weltkrieg wurde es im Mai 1940 durch einen Brand im Hochzeitssaal beschädigt, in den Nachkriegsjahren aber wieder in seinen ursprünglichen Stand versetzt. In früheren Zeiten war dieser Saal der ordinaire vierschaar vorbehalten, den heutigen Amts- oder Bezirksrichtern (kantonrechter). Als Rathaus diente das Stadhuis bis 2004, dann zog die Gemeindeverwaltung in einen Neubau um. Das Stadhuis wurde Sitz der Roosevelt-Academy (seit 2013 University College Roosevelt). Weblinks Stadhuis. In: vvvzeeland.nl. Vereniging voor Vreemdelingenverkeer (niederländisch). Einzelnachweise
Middelburg Town Hall

Middelburg Town Hall is situated at the market of Middelburg, Zeeland. It is considered one of the finest Gothic buildings in the Netherlands. Construction began in 1452 and was supervised by several generations of the Flemish family of architects Keldermans. It was completed in 1520, the town hall included a facade with Gothic windows, red-white shutters, smaller turrets and twenty-five statues of Zeeland's counts and countesses. The building has one main tower, which the Middelburgers call 'Malle Betje'. This mocking name comes from the fact it used to run behind the town's other clock tower, the 'lange Jan'. A meat-auction or 'meathall' used to be situated in the building, which had a separate entrance. Whereas the town hall itself is still used for weddings, since 2004 its spaces are in use by the University College Roosevelt, the local university. The former meat hall has been in use as an exhibition space for the SBKM since 1980. Statues The statues on the facades represented counts and countesses of the province of Zeeland. They were painted in bright colors, especially in red and blue, the crowns being partially goldened. The series of statues starts at the left with Count Dirk V, who ruled from 1061 to 1091. The series ends with Emperor Charles V (1506-1555). The ruler at the date of completion, Philip II (1555-1598) is not included, even though a pedestal in reserved for him. This is most likely due to the war he waged with the Netherlands from 1569 onwards. Reconstruction The town hall's interiors burnt down entirely on May 17, 1940 during the bombardments in the Second World War. Like most of the old town center of Middelburg, the town hall suffered the German bombardments. Old paintings and documents were lost, only the exterior remained. A large restorative campaign started, which lasted till late in the 20th century. It was decided to restore the Gothic facades, and to add a new building into the interiors, in a style fitting with the traditional Gothic building. The architects H. van Heeswijk from The Hague and M. J. J. van Beveren supervised this reconstruction. See also 16th-century Western domes References http://www.zeeuwseankers.nl/nl-NL/verhaal/504/het-stadhuis-van-middelburg External links https://web.archive.org/web/20150928174509/http://www.ucr.nl/Pages/default.aspx https://web.archive.org/web/20161021070907/https://bruiloft.nl/trouwen-in-middelburg#.VGX7pr4hHbI
Ayuntamiento de Midelburgo

El Ayuntamiento de Midelburgo (en neerlandés: Stadhuis van Middelburg) es un edificio tardomedieval situado en la plaza del Mercado de la ciudad de Midelburgo (provincia de Zelanda, Países Bajos). De estilo gótico brabantino, es considerado uno de los mejores edificios góticos en los Países Bajos, aunque ha sido totalmente reconstruido después de la Segunda Guerra Mundial. Historia La construcción comenzó en 1452 y fue supervisada por varias generaciones de la familia flamenca de arquitectos Keldermans. La construcción fue terminada en 1520, habiendo recibido el ayuntamiento una fachada con ventanas góticas, persianas de color rojo-blanco, torretas y veinticinco estatuas de condes y condesas de Zelanda. El edificio tiene una torre principal, que los midelburgenses burlonamente llaman Malle Betje, debido a que sus campanas sonaban siempre después de las horas de otra torrede la ciudad, la Lange Jan, el campanario de la abadía de Midelburgo. En el edificio había una sala de subastas de carne o meathall, que tenía una entrada separada. Mientras que el propio Ayuntamiento todavía se utiliza para bodas, desde 2004 sus espacios son usados por la Academia Roosevelt, la universidad local. La antigua sala de la carne ha estado en uso como un espacio de exposición para el SBKM desde 1980. Color de las estatuas Las estatuas de las fachadas representan los condes y condesas de la provincia de Zelanda. Estaba en origen pintadas en colores brillantes, especialmente en rojo y azul, con las coronas parcialmente doradas. Curiosamente, estos colores brillantes parecerían hoy un poco extraños y fuera de contexto, aunque la realidad histórica era mucho más colorida. La serie de estatuas se inicia en la izquierda, con Dirk V de Holanda y Zelanda, que gobernó de 1061 a 1091, y termina con el emperador Karel V (1596-1555). El último titular Filips II (1555-1598) no está incluido, a pesar de que hay un podestal reservado para él. Lo más probable es que fuese debido a la guerra que entabló entre él y los Países Bajos en 1569-1648. Reconstrucción Los interiores del Ayuntamiento se quemaron por completo el 17 de mayo de 1940 durante los bombardeos en la Segunda Guerra Mundial. Al igual que la mayor parte del centro histórico de Midelburgo, el Ayuntamiento sufrió los bombardeos alemanes de la Luftwaffe. Se perdieron todos las pinturas y documentos antiguos, y solo se mantuvo en pie el exterior. Acabada la guerra comenzó una gran campaña de restauración, que duró hasta casi finales del siglo XX. Se decidió restaurar las fachadas góticas, y agregar un nuevo edificio en el interior, en un estilo apropiado con el edificio gótico tradicional. Los arquitectos H. van Heeswijk, de La Haya, y M. J. J. van Beveren supervisaron esta reconstrucción. Referencias http://www.zeeuwseankers.nl/nl-NL/verhaal/504/het-stadhuis-van-middelburg Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Ayuntamiento de Midelburgo. https://web.archive.org/web/20150928174509/http://www.ucr.nl/Pages/default.aspx https://web.archive.org/web/20161021070907/https://bruiloft.nl/trouwen-in-middelburg#.VGX7pr4hHbI
Hôtel de ville de Middelbourg

L'hôtel de ville de Middelbourg est un édifice situé sur le Markt (place du marché) à Middelbourg, une ville de Zélande, aux Pays-Bas. Le bâtiment actuel, reconstruit au XVIe siècle après un incendie, est le plus bel édifice de la ville. Son beffroi et sa façade principale, véritables dentelles de pierre, en font l'un des exemples les plus achevés du gothique brabançon flamboyant. Historique La construction de l'hôtel de ville de Middelbourg commence en 1452 sous la direction de plusieurs générations d'architectes flamands appartenant à la famille Keldermans et s'achève en 1520. Description L'hôtel de ville, de style gothique tardif ou flamboyant, a une façade agrémentée de fenêtres aux volets rouge et blanc, de tourelles et de vingt-cinq statues représentant les comtes et comtesses de Zélande. Sa tour, ou beffroi, abrite une cloche et un carillon ainsi qu'un mécanisme faisant fonctionner son horloge monumentale. Les habitants de la ville surnomment la tour « Malle Betje », parce que sa cloche sonne toujours en retard par rapport à celle du « Lange Jan », le clocher (nl) de l'abbaye. Autrefois, une halle à la viande était établie dans l'hôtel de ville. Son espace est maintenant utilisé comme espace d'exposition en accès libre présentant une collection d'art contemporain. L'intérieur de l'hôtel de ville a complètement brûlé en 1940, entraînant la perte de peintures et parchemins anciens. Depuis 2004, l'Académie Roosevelt est située dans l'hôtel de Ville. Liens externes (nl) Stadhuis van Middelburg (Hôtel de ville) Portail des Pays-Bas
Municipio di Middelburg

Il Municipio, o in neerlandese Stadhuis, è il palazzo comunale della cittadina zelandese di Middelburg, nei Paesi Bassi. Sorge sul Markt, la centrale piazza del Mercato, ed è un notevole esempio dell'Architettura gotica civile secondo lo stile gotico brabantino; ritenuto il più pel municipio d'Olanda. Storia e descrizione La costruzione iniziò nel 1452 guidata da diverse generazioni della celebre famiglia fiamminga di architetti Keldermans. Jan III lo cominciò, Antoon I lo ampliò a partire dal 1492 e Rombout lo terminò nel 1520. La ricca facciata gotica, con frontone a pinnacoli sulla parte sinistra e snella torricina sull'angolo destro, è aperta da due ordini di belle finestre gotiche dalle caratteristiche persiane bianco-rosse ed è ornata dalle venticinque statue dei Conti d'Olanda. Dal retro domina il beffroi di 55 metri, soprannominato simpaticamente dagli abitanti Malle Betje dal fatto che suona sempre in ritardo rispetto al Lange Jan. La facciata e la torre, vennero disegnati da Antoon I fra il 1507 e il 1512. Anticamente nel Municipio vi era anche il Mercato delle Carni, i cui spazi oggi sono gestiti dalla SBKM De Vleeshal, fondazione che vi organizza mostre e progetti di arte contemporanea dal 1991. Nel 1940, durante la Seconda guerra mondiale, il municipio bruciò gravemente. Tutto andò perduto, solo l'esterno sopravvisse al disastro. Restaurato fedelmente, anche con l'aggiunta del carillon alla torre, dal 2004 ospita la Roosevelt Academy. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su municipio di Middelburg
Zijlpoort (Leiden)

Zijlpoort is a city gate in Leiden, The Netherlands. The gate was built in 1667 in the classical style according to a design by the Leiden architect Willem van der Helm and with sculpture by Rombout Verhulst. Because the gates have to connect with the city wall as well as with a bridge, the building is in the form of a parallelogram. The Zijlpoort, together with the Morspoort (1669) and Doelenpoort (1645), are the only of the original eight gates that survived. The name refers to the nearby river, the Zijl. The predecessor of the Zijlpoort stood at the end of the Haarlemmerstraat that is now called the Havenplein. In the course of time, the Zijlpoort has, together with the hall above the passage, fulfilled different purposes over time: for example, at the beginning of the 18th century, a society of amateur poets and playwrights (a so-called guild of "rederijkers") was based there, and from 1736 there was a school for poor children. Afterwards in the late 19th century, the city had a storage room above the gate. In the last quarter of the 20th century, the Zijlpoort was renovated twice on a large scale. During the last renovation, in the 1990s, supporting constructions were put up on both sides of the gate. Since 1999, a catering shop has been established in one of them. References