NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rietlandpark

Het Rietlandpark in Amsterdam-Oost kreeg zijn naam in 2005 en is vernoemd naar de Stads Rietlanden. Dit was tot omstreeks 1880 een buitendijks onbebouwd, deels moerassig en met riet begroeid gebied. Eind 19e eeuw werden hier handelsterreinen en een rangeerterrein van de spoorwegen aangelegd als middelpunt van het Oostelijk Havengebied. Ook was hier tot aan de jaren veertig een locdepot van de Nederlandse Spoorwegen. In de jaren tachtig raakte het terrein buiten gebruik en werd omstreeks 1990 opgebroken. Sinds 1997 is hier de ingang van de Piet Heintunnel. Rond het kruispunt Panamalaan / Piet Heintunnel is een parkachtig terrein aangelegd. Sinds 2005 heeft de IJtram lijn 26 de laaggelegen halte Rietlandpark. In 2004 kwam er een nieuwe trambaan tussen de Czaar Peterstraat en het Azartplein boven het tracé van lijn 26. Deze kreeg een halte op straatniveau waar lijn 1 stopt. Naast het kruispunt en de tramhaltes staat Voor de bijen bestaande uit op elkaar gestapelde tafels met daarop bijenkasten.
Scholengemeenschap Augustinianum

Scholengemeenschap Augustinianum is a secondary school in the municipality of Eindhoven. It offers havo and vwo (Gymnasium). History The school first opened on October 3, 1898 by Augustinians in Eindhoven. Back then, the name was Gymnasium Augustinianum, which was changed to Roman Catholic Gymnasium in 1917. In 1928 the school moved to another convent, which broke all contacts with convent Mariënhage. The activities of the school were moved to yet another building during the Second World War while the convent was in hands of the Germans. After the war it was used as a military hospital as well as a building for victims returning from Germany. Meanwhile, the school was allowed to use a part of the building again. The school magazine was first released in 1935, when two other school magazines merged into this new one. It was given the name "Primula Veris" by Father Rector Ter Haar:. The magazine had not been released for four years until 2008. A winter edition is now put together. Because of the steady growth of pupils the school needed to expand, this was however blocked by other plans of city council and it was decided that a new building would be built. Construction began in April 1958; the same year in which the first pupil from a non-rich environment entered the school. This building is not in use anymore and was demolished in 2019. A new building was erected in 2017. Recent history The school is generally known as a small school, which for many people is a reason to go to the Augustinianum. However, the past few years have seen an increase in student numbers; the school currently counts well over 1000 pupils, whereas in 2000 it only counted around 800. Many of its students participated in the pupil strike in November 2007, ignoring lessons starting after 11:00 AM and going to city hall to protest. Notable students Former Prime Minister Dries Van Agt was educated here. Extra-Curricular activities The school offers several extracurricular activities. The best known is "Augpop", a program in which groups of pupils are guided by a professional musician to form bands. Some of these bands perform quite well locally and have gained popularity within the school. Every year a night in a local cafe (traditionally Cafe Wilhelmina) is organized in which all bands play in front of an audience. Another music oriented activity is Aug unplugged, with a focus on non-electrical instruments. This started out as a project called Aug Classical but has since become Aug Unplugged, referencing the use of only classical instruments. References External links Website of Augustinianum. information about the school's quality
Verzorgingsplaats Moerkerken

Verzorgingsplaats Moerkerken is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de A29 Rotterdam-Dinteloord tussen afritten 21 en 22 nabij Oud-Beijerland in de gemeente Hoeksche Waard. De naam van de verzorgingsplaats komt van ridder Lodewijk van Praet van Moerkerken die na de tweede Sint-Elisabethsvloed aan het begin van de vijftiende eeuw, de ingedijkte polder de naam Mijnsherenland van Moerkerken gaf. Zie ook Het dorp Mijnsheerenland
Vijfhuizerbrug

De Vijfhuizerbrug of Brug Vijfhuizen is een ophaalbrug bij Vijfhuizen over de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder in Noord-Holland. De brug verbindt Haarlemmermeer met de wijk Schalkwijk in de gemeente Haarlem. Voor de inpoldering van de Haarlemmermeerpolder behoorde het gebied aan beide kanten van de huidige brug tot de toenmalige gemeente Zuidschalkwijk. Zo komt het dat terwijl aan de ene kant van de brug het dorp Vijfhuizen ligt, aan de andere, Haarlemse, kant zich het wegje Vijfhuizen en de Vijfhuizer Molen bevinden. Om de Ringvaart te kunnen oversteken lagen er verspreid over de vaart een zestal rolbruggen (Lisserbroek, Bennebroek, Vijfhuizen, Sloten, Aalsmeer en Leimuiden). De plattegrond uit rond 1870 laat ook bij Vijfhuizen ook een rolbrug zien. De rolbrug bestond uit een deel dat op zes wielen over twee balken heen en weer bewogen kon worden. De brug is op een luchtfoto te zien. De brug lag dermate laag over het water, dat bij elk vaartuig de brug open moest voor de scheepvaart. De ophaalbrug is in 1931 gebouwd, grotendeels van hout. Bij een renovatie in 1972 zijn de eikenhouten liggers vervangen door stalen liggers. In 1992 ging het beheer van de brug over van Waterschap Groot Haarlemmermeer naar de gemeente Haarlemmermeer. In 1994 werden de houten leuningen naar de oude toestand hersteld. Vanaf 1994 wordt de brug aangedreven door een elektromotor. In 2000 is de brug gerenoveerd, wat te lezen is op een plaquette op de brug. In 2019 is er sprake van een houten brug en houten remmingswerk, het deel gerelateerd aan het bewegende deel (hameipoort, balans(priemen), ophangstangen en het val) zijn van ijzer of staal. Het val moet bij warm weer door uit de vaart opgepompt water gekoeld worden. In de hameipoort zijn de letters HMP zichtbaar. Omdat de Vijfhuizerbrug nog grotendeels in oorspronkelijke staat is heeft de gemeente Haarlemmermeer deze brug als enige op de gemeentelijke monumentenlijst geplaatst.
Eendenkooi Stokman

De Eendenkooi Stokman is een eendenkooi, tegenwoordig onderdeel van een klein natuurgebied, bij Vijfhuizen in Noord-Holland. Al sinds 1701 bevindt zich hier, oorspronkelijk op een landtong tussen het Spieringmeer en Haarlemmermeer, een eendenkooi. Sinds 1757 is deze onafgebroken beheerd door de familie Stokman. Bij de inpoldering van het Haarlemmermeer kwam de eendenkooi binnen de Ringvaart te liggen. In 1990 is de grond verkocht aan Landschap Noord-Holland, maar er werken nog steeds Stokmannen als kooiker en terreinbeheerder. Er komen vele soorten bomen en vogels in het gebied voor. Rondleidingen zijn op afspraak te maken tussen half april en eind mei. Externe link Eendenkooi Stokman
Noordermolen (Noorddijk)

De Noordermolen staat aan de Noorddijkerweg in Noorddijk, gemeente Groningen. Het is een achtkante molen van het type grondzeiler gebouwd als poldermolen met vijzel om de Noorderpolder te bemalen. Het bouwjaar van deze molen is 1888 en hij kwam ter vervanging van de in dat jaar afgebrande molen uit 1864. Het grenen achtkant is omringd door halfsteens veldmuren. Romp en kap zijn rietgedekt. De Noordermolen heeft een vlucht van 17,90 meter en is voorzien van zelfzwichting (kleppen). De molenbouwer was J. Lubsen afkomstig uit Oost-Friesland en woonachtig te Zuidwolde. De molen is omstreeks de jaren 30 tot en met de jaren 50 bemand door een molenaar; Eise Jan Eissens. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de molen een onderduikadres voor Joodse onderduikers. De molen is voor het laatst in 1980 gerestaureerd. Sindsdien heeft de molen geen bemalingsfunctie meer. De waterstand in de polder wordt nu geregeld via een (vlak bij de molen gelegen) stuw. De molen slaat uit op een afgesloten gedeelte van het Thesingermaar waarna het water weer terugstroomt in de Noorderpolder (circuitbemaling). De molen wordt door enkele vrijwillige molenaars bediend. In 1999 is het riet (romp en kap) vervangen. Eigenaar van de molen was jarenlang de Molenstichting Hunsingo en Omstreken, de huidige eigenaar is Stichting De Groninger Poldermolens.
Waverhoek

De Waverhoek is een 60 hectare groot moerasgebied in de Polder Groot-Mijdrecht in de provincie Utrecht tussen Botshol en Waverveen. Het natuurgebied is op 30 juni 2007 officieel geopend en bestaat uit een gedeeltelijk afgegraven polder die voor een groot deel onder water staat. Ondanks het korte bestaan zijn er veel vogels te vinden, waaronder de lepelaar. Het gebied wordt beheerd door Natuurmonumenten en grenst aan het natuurgebied Botshol en Fort in de Botshol. Fort Ten noorden van het gebied was een terrein gereserveerd voor de bouw van een fort als onderdeel van de Stelling van Amsterdam. Het fort werd echter nooit gebouwd. Het terrein is nog goed in het landschap zichtbaar. Foto Zie ook Vinkeveense Plassen Botshol Externe links Site Natuurmonumenten, polder Groot Mijdrecht
Sintermeertencollege

Sintermeertencollege is a comprehensive school in Heerlen, the Netherlands, established in 1967. The school was founded by the Bernardinuscollege as a dependence school for the Bernardinuscollege in Heerlen-west (Welten) Netherlands. The school expanded in the 1980s with the Clara Mavo (vocational education) and merged with Coriovallum College in 1990. The school offers a bilingual education. In 1993, Sintermeertencollege moved to a new premises at Valkenburgerweg 219 in Heerlen, a modern 3 storey building. Sintermeertencolege specialises in ICT, Arts, Sports, and is part of the ELOS network Sintermeertencollege is part of SVO│PL together with College Rolduc, Eijkhagencollege, Herlecollege, Praktijkonderwijs Parkstad Limburg, and Bernardinuscollege References External links Website from the Sintermeertencollege (in Dutch) English information page on the website from the Sintermeertencollege Stichting Voortgezet Onderwijs|Parkstad Limburg (SVO│PL)
Sintermeertencollege

Sintermeertencollege (SMC) is een katholieke scholengemeenschap voor het middelbaar onderwijs in Welten (Heerlen). Het Sintermeertencollege maakt deel uit van de "Stichting Voortgezet Onderwijs|Parkstad Limburg (SVO|PL)". Het is een school voor mavo, havo en vwo (gymnasium en atheneum). Sinds augustus 2012 biedt het Sintermeertencollege TTO in de Engelse taal aan. In 2016 verkreeg het Sintermeertencollege het TTO Junior School Certificate van EP-Nuffic. Geschiedenis Het Sintermeertencollege is opgericht in 1967 als dependance in Heerlen West van het Bernardinuscollege. De school is gestart in een aantal noodgebouwen aan de John F. Kennedylaan in Welten. Op 1 januari 1971 werd het Sintermeertencollege een zelfstandige scholengemeenschap atheneum-havo onder het bestuur van de Onderwijsstichting Sint Bernardinus (nu: SVO|PL) in Heerlen. Eind jaren '80 werd de scholengemeenschap uitgebreid met de Clara-mavo. Aanvankelijk bleef de locatie Diepenbrockstraat nog in gebruik. Op 1 januari 1990 fuseerden het Sintermeertencollege en het Coriovallum College met elkaar. Een afdeling gymnasium werd daardoor aan de school toegevoegd. Voor de noodgebouwen aan de John F. Kennedylaan was de school te klein geworden. Aan de Valkenburgerweg werd een nieuw modern schoolgebouw gebouwd, dat op 8 oktober 1993 in gebruik genomen werd. De Open Universiteit nam bezit van de locatie John F. Kennedylaan. Door de snelle groei van de school was het nieuwe schoolgebouw na een zestal jaren alweer te klein. Boven op de bestaande twee verdiepingen werd in 2000 een derde verdieping gebouwd. In 2012 startte het Sintermeertencollege met TTO in de Engelse taal op de afdeling gymnasium en atheneum. In 2015 werd het aanbod uitgebreid met Tweetalig onderwijs op havo, in 2019 ook voor de afdeling mavo. Naamgeving De school is vernoemd naar Sint Maarten. Dit is in lijn met de, in Welten staande, kerk H. Martinus en de basisschool St. Martinus. Literatuur M. van Geffen-Nuyens, J. Mosmuller, N. Zijlstra (red). 15 Jaar Sintermeerten, 1971-1986. Heerlen 1986 J.C.G.M. Jansen. Het voortgezet onderwijs in Heerlen in de 20ste eeuw. Heerlen 2005 Externe links Website Sintermeertencollege Stichting Voortgezet Onderwijs|Parkstad Limburg (SVO|PL) Informatie over het Sintermeertencollege
Willem-Alexander Centrale

De Willem-Alexander Centrale te Buggenum (gemeente Leudal, Limburg) was een stoom- en gascentrale die werkte op kolenvergassing. De centrale is gebouwd door Demkolec BV, en is nu eigendom van NUON. In 1989 begon Demkolec met het ontwerp van de kolenvergassingsinstallatie. De bouw startte in 1990 vlak naast de voormalige Maascentrale en sinds eind 1993 was de centrale in gebruik. De centrale was commercieel productief sinds 1998, en is daarmee een van de eerste commerciële kolenvergassingcentrales ter wereld. Sinds 2002 werd ook biomassa mee vergast. De centrale had een Shell kolenvergasser en Siemens gas- en stoomturbines met een vermogen van 253 MW. Bij volle productie verbruikte de centrale ongeveer 2.000 ton steenkool per dag. Bij kolenvergassing wordt de steenkool onder hoge temperatuur eerst omgezet in synthesegas voornamelijk bestaande uit waterstof en koolmonoxide. Dit gas wordt gereinigd en van zwavel ontdaan en wordt daardoor net zo schoon als aardgas. Dit gas wordt gebruikt voor verbranding in de STEG waarmee de elektriciteit wordt opgewekt. Deze bewerking van de steenkool heeft als belangrijke voordelen dat er minder luchtvervuiling is in vergelijking tot gewone kolengestookte centrales en een aanzienlijk hoger rendement. De reststoffen in de vorm van slak en vliegas worden bewerkt tot bouwmaterialen. Het zwavel dat uit de steenkool wordt gehaald wordt verkocht aan de chemische industrie. Nuon heeft in 2010 een proef gehouden bij de Willem-Alexander Centrale om kooldioxide (CO2) af te vangen met een vergassingstechnologie die het mogelijk maakt om de CO2 af te vangen voordat de fossiele brandstoffen verbrand worden, het zogenaamde pre-combustie. Het project betrof een investering van 40 miljoen euro. Het ministerie van Economische Zaken heeft een subsidie van 10 miljoen euro toegezegd in het kader van de Unieke Kansen Regeling. Bij een succes zal deze technologie ook toegepast gaan worden bij de nieuwe Magnum energiecentrale in de Eemshaven. In december 2012 maakte Nuon bekend de centrale te gaan sluiten. Na consultatie van diverse bestuursorganen werd een definitief besluit genomen. Op 1 april 2013 werd de centrale buiten gebruik genomen en verloren 140 medewerkers hun baan. Op 25 februari 2014 maakte Vattenfall bekend de centrale te ontmantelen. Zie ook Kolencentrales in Nederland Lijst van elektriciteitscentrales in Nederland
Odebrug

De Odebrug of ODE-brug (afkorting voor Oosterdokseiland) is een vaste brug in het centrum van Amsterdam die het Oosterdokseiland met de Prins Hendrikkade verbindt. De brug is bestaat van prefab betonelementen, staal en aluminium en bestaat uit drie delen. Het dek voor voetgangers is bekleed met fijngemalen basaltkorrels, refererend aan de kademuren rondom die zijn bekleed met basaltblokken. Opvallend aan de brug zijn de enigszins diagonaal staande lantaarns. De naam van de brug is een verwijzing naar Oosterdokseiland en tevens een verwijzing naar de dichtvorm ode. Een ode van Simon Carmiggelt aan de stad staat op plaquettes aan beide zijden van de brug: "Amsterdam is een heerlijke stad om te verlaten en ààn te komen". De rest van de nieuw aangelegde tussenstraten op het Oosterdokseiland zijn ook vernoemd naar bekende Nederlandse 20e eeuwse dichters. Geschiedenis De brug kwam er ter vervanging van de Oosterdoksdam die sinds de metrobouw eind jaren 70 van de 20e eeuw deze verbinding bood, maar zou worden afgegraven. De bouw van de brug begon op 1 september 2009. Het ontwerp kwam van architect Simon Wilkinson, die werd geconfronteerd met specifieke eisen. De brug moest geschikt zijn voor voetgangers, fietsers, auto-, bus- en vrachtverkeer. Bovendien moest onder de brug nog scheepvaart kunnen plaatsvinden van bijvoorbeeld rondvaartboten. Dat laatste had tot gevolg dat de doorvaartbreedte ruim moest zijn, aangezien de boten hier een draaipunt vanuit het Oosterdok hebben. Dit zorgde ervoor dat er slechts een enkele brugpijler kon worden gebruikt, waardoor de overspanning bijna twee meter dik moest zijn. Die liggers werd gefabriceerd door Haitsma Beton en op hun plaats gehesen door Sarens. Daarbij waren er twee afmetingen liggers; die voor de noordelijke overspanning zijn 40 meter lang en wegen 120 ton, eb die voor de zuidelijke 45 meter lang en 130 ton zwaar. De brug werd geopend op 23 juni 2011. Afbeeldingen
Maria Boodschapkerk (Zegge)

De Heilige Maria Boodschapkerk is de parochiekerk van Zegge. Ze is gelegen aan de Onze-Lieve-Vrouwestraat 107. Tegenover de kerk ligt de kapel Onze-Lieve-Vrouw van de Zeg. Geschiedenis Reeds in de 15e eeuw bestond in Zegge de Mariakapel. Nadat Zegge in 1833 tot zelfstandige parochie werd verheven, werd de eredienst aanvankelijk in deze kapel uitgeoefend, die daartoe vergroot werd. In 1848 werd een parochiekerk tegenover de kapel gebouwd. Deze kerk werd in 1912 vervangen door de huidige, neogotische, kerk. Architect was Jacques van Groenendael. Bij de kerk werd in 1924 een Heilig Hartbeeld geplaatst. In 1944 leed de kerk ernstige schade, waarbij de toren werd verwoest en de gewelven instortten. Herstel vond plaats en werd in 1958 afgerond, waarbij de oorspronkelijke situatie gehandhaafd werd op wijzigingen in de toren na. Gebouw Het betreft een driebeukige neogotische bakstenen kruiskerk met dakruiter en westtoren. Het koor heeft twee zijkapellen, gewijd aan respectievelijk Sint-Jozef en Maria. Het kalkstenen neogotische hoogaltaar en de zijaltaren uit de tijd van de bouw zijn belangwekkend. Ook bevat de kerk een aantal, deels gepolychromeerde, heiligenbeelden. Muurschilderingen geven episoden uit de legenden omtrent de Mariakapel en de bijbehorende Mariadevotie weer. Externe links Meertens Instituut ReliWiki
Kopje van Bloemendaal

Het Kopje van Bloemendaal is een 43 meter hoge duintop in Bloemendaal. Bovenop bevindt zich een uitzichtpunt met een stenen tableau waarop 51 meter als hoogte staat gegraveerd. Haarlem is vanuit de uitzichttoren goed te zien en de zee ook, maar anno 2015 benemen bomen het uitzicht op IJmuiden en Amsterdam bijna volledig. Het Kopje grenst aan de Kennemerduinen en wandelpark Caprera. Op het duin zijn een restaurant, een pannenkoekenhuis en een wandelpark met openluchttheater. Sportpark 't Kopje is de accommodatie van HC Bloemendaal dat is gelegen aan de voet ervan. Geschiedenis Het uitzichtduin werd eind negentiende eeuw aangelegd. Na een bezoek in 1894 van de toenmalige koningin Wilhelmina kreeg het de naam Wilhelminaduin. In 1908 werd het duin verhoogd en er kwam ook een oriëntatietafel geschonken door 'Bloemendaal's bloei.' In de volksmond kreeg het duin de naam 'Kopje van Bloemendaal'. Dit refereerde aan de kopjes (heuvels) in Zuid-Afrika die een grote rol speelden in de strijd van de Boeren daar. In Nederland was voor die oorlog tegen de Engelsen veel belangstelling. Het wandelgedeelte bij het Kopje bleef Wilhelminapark heten. In de Tweede Wereldoorlog is door de Duitsers van het uitzichtpunt een in een betonnen toren ondergebrachte waarnemingspost gemaakt. In 1946 werd die bunker in gebruik genomen als uitkijktoren voor het publiek. Het bouwwerk is in 2008 volledig gerestaureerd. Het object staat op de gemeentelijke monumentenlijst. Brievenbus De weg naar het uitzichtpunt is vanwege de klim een populaire route voor wielrenners. De hoogte van het duin wordt sinds 2018 aangegeven op een door de Gemeente Bloemendaal aangebrachte verwijzing. Traditioneel gebruikten wielrenners de aanwezige brievenbus als markering. Tim Krabbé beschreef dat in zijn bundel 43 wielerverhalen. De bus werd echter in 2018 weggehaald. In 2019 zorgden de gemeente Bloemendaal en PostNL voor een nieuwe markering. Deze bestaat uit de afbeelding van een brievenbus op ware grootte met daarop een eerbetoon aan Gerrie Knetemann, de 'Koning van 't Kopje'. De onthulling geschiedde door zijn weduwe Gré Knetemann en wielerjournalist Thijs Zonneveld.
Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk (Hoogerheide)

De Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk van Hoogerheide stamt uit 1888 en is in neogotische stijl gebouwd op de plek waar eerst een oudere kerk uit 1769 stond. Boven de ingang is een beeld van Maria te zien. Voor de kerk staat een Heilig Hartbeeld (1931) van Jan Custers. De tuin van de voormalige pastorie is heden ten dage in gebruik als parkeerplaats. De pastorie zelf is inmiddels verbouwd tot hotel-restaurant. Trivia Op 7 december 2006 vond in deze kerk de uitvaart van Jesse Dingemans plaats. Externe links Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk op Reliwiki
Sint Adriaanskerk (Dreischor)

Die Sint Adriaanskerk ist die evangelische Pfarrkirche von Dreischor, einem Ortsteil der Gemeinde Schouwen-Duiveland in der niederländischen Provinz Zeeland. Die Kirche gehört einer reformierten Gemeinde innerhalb der Protestantischen Kirche in den Niederlanden und ist Rijksmonument unter der Nummer 11162. Geschichte Der fünfseitig geschlossene Chor der bis zur Einführung der Reformation dem heiligen Adrian von Nikomedien geweihten Kirche entstand zum Ende des 14. Jahrhunderts. Im Verlauf des 15. Jahrhunderts entstanden der Turm, das Langhaus und das südliche Seitenschiff. Das Seitenschiff schließt dreiseitig, in der südwestlichen Ecke befindet sich eine gewölbte Taufkapelle. Um 1550 entstand im Winkel von Seitenschiff und Chor eine Sakristei, deren ungewöhnliche Bauform im Süden einen dreiseitigen Schluss aufweist. Im Norden wurde dem Hauptschiff eine Seitenkapelle hinzugefügt. Außerdem findet sich hier eine moderne Sakristei. Literatur Peter Don: Kunstreisboek Zeeland. Hrsg.: Rijksdienst voor de Monumentenzorg. Zeist 1985, S. 62. H. Janse: Kerken en torens in Zeeland. Europese Bibliotheek, Zaltbommel 1969, S. 95 f. Weblinks Einzelnachweise
Harinxmabrug

De Harinxmabrug, voorheen: Elektrische Brug, in de volksmond: Sperkhembrug, Wouda's meelbrug, is een ophaalbrug in Sneek in de provincie Friesland. Hij voert over de stadsgracht (Sneek) die de hoofdvaarroute van de stad vormt. De brug is gebouwd in 1920 en in 1985 gerestaureerd. Bij de restauratie zijn delen van de ijzeren constructie hergebruikt, andere bijzondere mechanische componenten zijn volledig vervangen waarbij de nieuwe delen in het beeld van de brug zijn ingepast zodat het aangezicht van de brug nauwelijks veranderd is. De brug is deel van het rijksmonument Stadsgracht Sneek. Daardoor mochten onmiddellijk aan de brug geen camera's, spiegels e.d. geplaatst worden. Externe link Bruggenstichting over de brug
Algemene Begraafplaats Schoorl

De Algemene Begraafplaats aan de Molenweg in de voormalige Nederlandse gemeente Schoorl dateert uit 1923 en behoort nu tot de gemeente Bergen. Nadat koning Willem I in een Koninklijk Besluit in 1829 had vastgelegd dat gemeenten met meer dan 1000 inwoners hun doden niet meer in de bebouwde kom mochten begraven, besloten Schoorl en Groet samen een algemene begraafplaats aan te leggen. De weg erheen werd de Doodweg genoemd maar heet nu de Molenweg. Bijzondere graven Van 1951-1958 heeft een groep van 16 Russische vluchtelingen in Schoorl gewoond. Daarna verhuisde de groep naar het Russenhuis in Den Haag. Al deze Russen werden hier in Schoorl begraven. Op hun grafstenen staat een orthodox Russisch kruis. Er zijn ook graven van militairen die aan het begin van de Tweede Wereldoorlog aanspoelden. Hier legt de gemeente Bergen ieder jaar op 4 mei een krans. Daarnaast staat er sinds 2013 een herdenkingsmonument voor de drie omgekomen joodse ingezetenen van Schoorl. Bekende Nederlanders Marie Joseph Brusse (1873-1941), schrijver Piet Wiegman (1885-1963), kunstenaar Galerij