NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rakhine

Rakhaing is een staat van Myanmar. De hoofdstad is Sittwe. Rakhine telt naar schatting 3.350.000 inwoners op een oppervlakte van 36.778 km². Rakhaing stond voorheen bekend onder de naam Arakan. Het koninkrijk Arakan lag hier. Demografie De bevolking van Rakhine is etnisch zeer divers. Het merendeel van de inwoners van de staat behoort tot het Rakhine-volk, en hangt het Theravada-Boeddhisme aan. De Rakhine werden aan het begin van de jaren vijftig van de twintigste eeuw door het Birmese leger onderdrukt, maar wisten na verloop van tijd toch een beperkte erkenning te krijgen als een etnische minderheid. De staat, die aan het islamitische Bangladesh grenst, heeft echter ook een grote islamitische minderheid, zo'n 25% van de bevolking. De meesten van hen maken deel uit van het Rohingya-volk, maar er zijn ook grote aantallen islamitische vluchtelingen uit buurland Bangladesh. Volgens mensenrechtenorganisaties hebben de Rohingya met zware repressie te maken en wordt hun bestaan als nationale etnische minderheid ontkend. Zo'n 300.000 Rohingya zijn uit de staat gevlucht voor etnisch geweld en leven in vluchtelingenkampen op de grens tussen Myanmar en Bangladesh. Religie De grootste religie in Rakhine is boeddhisme, gevolgd door een grote islamitische minderheid. Rellen en etnische zuiveringen in 2012 Vanaf 10 juni 2012 is er in de staat Rakhine een etnisch conflict ontstaan tussen boeddhisten en moslims. Het conflict zou zijn ontstaan toen een drie islamitische mannen werden beschuldigd van de moord en verkrachting van een Boeddhistisch meisje. Als wraak vermoordden boeddhisten in Rakhine tien Rohingyamoslims, waarna het geheel escaleerde en er rellen uitbraken. Eind juni concludeerden enkele mensenrechtenorganisaties dat er zich direct nadat het leger op 10 juni de noodtoestand had uitgeroepen in de staat Rakhine slachtingen en verdrijvingen van Rohingya plaatsvonden door boeddhisten uit Rakhine en het Birmese leger. Volgens Amnesty International zetten de vervolgingen het vredesproces in het land op het spel. Volgens het leger van Myanmar zijn er enkele tientallen slachtoffers gevallen, maar volgens Rohingyabewegingen zijn vele duizenden doden gevallen. De Europese Unie heeft haar bezorgdheid geuit over de gebeurtenissen en heeft Myanmar opgeroepen om de mensenrechten te respecteren. Zo'n 90.000 mensen zijn het geweld al ontvlucht. Human Rights Watch documenteerde in eerste instantie moorden en brandstichtingen van beide kanten, maar heeft nu aanwijzingen dat het Birmese leger en de Nasakaburgerbrigade hun operatie om de 'schuldigen' van de onrust te straffen als dekmantel gebruiken voor de vervolging en slachting van de Rohingyaminderheid. Op 19 november sprak ook de Amerikaanse president Barack Obama zijn bezorgdheid uit over het geweld in de staat tijdens zijn bezoek aan Myanmar. Zie ook de lijst met de koningen van Arakan de lijst met de Britse Commissarissen in Arakan
Rakhine

Rakhine (Arakan) (birm. ရခိုင်ပြည်နယ် /jəkʰàiɴ pjìnɛ̀/) – jeden ze stanów w Mjanmie (Birmie), nad Zatoką Bengalską, ze stolicą w Sittwe. Populacja wynosi 3 188 963. Większość mieszkańców to wyznający buddyzm Arakanowie. Oprócz tego stan zamieszkują także Birmańczycy, muzułmańscy Rohingja oraz Czinowie. Znaczącą rolę w gospodarce stanu odgrywa ryż, który stanowi 85% wszystkich upraw. Zobacz też konflikt etniczny w Mjanmie Przypisy Bibliografia Ministry of Immigration and Population, Department of Population: The Population and Housing Census of Myanmar, 2014: Summary of the Provisional Results. sierpień 2014. [dostęp 2015-03-23]. (ang.). Donald. M. Seekins: Historical Dictionary of Burma (Myanmar). Scarecrow Press, 2006. ISBN 978-0-8108-5476-5. (ang.).
Ракајн (држава)

Ракајн (позната и као Аракан) је једна од држава Мјанмара. Има 3.118.963 становника (подаци из 2014. године), а главни град је Ситуе. Већину становништва у држави чини народ Ракајн. Остале етничке групе у држави су Рохинџа, Чин, Мро, Чакма, итд. Према подацима из 2011. године, 69,9% становништва ове државе су будисти, а 29% муслимани.
Rakhine

Rakhine, tidigare Arakan, är en delstat i västra Myanmar. Den ligger väster om Arakanbergen vid Bengaliska viken och gränsar i nordväst till Bangladesh. Antalet invånare 2014 var 3 118 807. Arean är 36 778 kvadratkilometer. Regionen är platsen för en etnisk konflikt angående folkgruppen rohingyer. Administrativ indelning Rakhine delas in i fem distrikt och 17 städer, där distrikten utgörs av: Sittwe District Mrauk U District Maungdaw District Kyaunkpyu District Thandwe District De större städerna återfinns längs kusten och utgörs av: Sittwe, Kyaukpyu, Sandoway och Taungup. Utöver dessa finns även följande städer: Kyaukpyu Manaung Rambye An Pauktaw Ponnagyun Rathedaung Gwa Thandwe Buthidaung Maungdaw Kyauktaw Minbya Myebon Mrauk-U Källor Anmärkningslista Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Rakhine.
Presidential Palace, Naypyidaw

The Presidential Palace (Burmese: သမ္မတအိမ်တော်) is the executive office and official residence of the Myanmar head of state and government, the President of Myanmar as well as the Vice-President of Myanmar. It is located in the capital city of Myanmar, Nay Pyi Taw. The 100-room palace is a complex of buildings, surrounded by a moat that can be crossed by bridges and is adorned with the lion throne in its principal hall, symbolizing the right to executive power and historical inheritance. The palace was constructed by Eden Construction, while the roads and bridges leading to the palace were overseen by the military's Engineering Corps. Acting President Myint Swe did not move into the Presidential Palace following the 2021 coup d'état. Instead, junta leader Min Aung Hlaing occupied the palace. Min Aung Hlaing has held diplomatic receptions and award ceremonies at the palace, for which he has worn the presidential sash, even before he assumed the presidential post in 2024. The 2025 Myanmar earthquake on 28 March significantly damaged the palace. Gallery See also Government House, Rangoon References
Президентський палац (Найп'їдо)

Президентський палац (бірм. သမ္မတအိမ်တော်) — виконавчий офіс та офіційна резиденція глави держави й уряду М'янми, президента М'янми, розташований у столиці Найп'їдо. Палац, що складається зі 100 кімнат, являє собою комплекс будівель, оточених ровом, який можна перетнути по мостах. Виконуючий обов'язки президента М'їнт Шве не переїхав до Президентського палацу після державного перевороту 2021 року. Замість нього палац зайняв лідер хунти Мін Аун Хлайн. Мін Аун Хлайн проводив дипломатичні прийоми та церемонії нагородження в палаці, за що носив президентську стрічку, ще до того, як обійняв президентську посаду у 2024 році. Галерея Див. також Будинок уряду, Рангун Список літератури
Cocokyun Township

Cocokyun Township (or Cocogyun) (Burmese: ကိုကိုးကျွန်း မြို့နယ်, Kokògyùn Myónae) is located on the islands of Coco and Preparis, in Myanmar. The township, made up of two wards, is rural and underdeveloped because of its distance from the mainland. Preparis Ward is the smaller ward, having a population of only 50 residents. Cocos Ward is the larger ward, having all the local government infrastructure, and around 1,900 villagers. The township was formerly part of the Hanthawaddy District in 1965 when it was assigned as a municipal territory of the defence forces. In 1999, the township and its two wards were created by the Myanmar Navy and Ministry of Home Affairs. Demographics Cocokyun has two schools. There are 81 females for every 100 males in the township. In 2018, 149 people left the township and 143 people moved to the township. 100% of the island's population is Buddhist. References
Phu Nam Ron

Phu Nam Ron (Thai: พุน้ำร้อน) is a pass across the Tenasserim Hills on the border between Thailand and Myanmar, at an elevation of 350 metres (1,150 ft). The border checkpoint on the Thai side is in Ban Kao subdistrict, Mueang Kanchanaburi district, Kanchanaburi province. Border posts Htee Khee is the name of the new town in the Tanintharyi Region on the Myanmar side of the border which is currently being developed. The Phu Nam Ron pass is expected to gain in importance if the planned Dawei deepwater port project goes ahead, which includes a highway and a railway line between Bangkok and that harbor. The road on the Burmese side leads to Dawei via Sinbyudaing and Myitta; it has undergone upgrades. References External links Karen News - Border crossing goes legal
Pakokku University

Pakokku University is a public university located in Pakokku, Magway Region, central Myanmar. The university offers bachelor's degree programs in common liberal arts and sciences disciplines. The university has one main building, where graduation ceremonies are held. Degrees Bachelor of Arts (BA) Bachelor of Science (Bsc) Master of Arts (MA) Master of Science (M.Sc) Departments Department of Myanmar Department of English Department of Physics Department of History and Myanmar Culture Department of Philosophy Department of Law Department of Geography and Environmental Studies Department of Oriental Studies Department of Mathematics Department of Chemistry Department of Biochemistry Department of Zoology Department of Botany Department of Geology Department of Literary Writing Department of Economics References External links Wikimapia Facebook [1] [2] [3] [4]
Waldpark Tham Luang – Khun Nam Nang Non

i3i6 Der Waldpark Tham Luang – Khun Nam Nang Non (Tham Luang – Khun Nam Nang Non Forest Park) (Thai: วนอุทยานถ้ำหลวง-ขุนน้ำนางนอน, wörtlich etwa: Große Höhle – Gebirgsbach der schlafenden Frau) ist ein Waldschutzgebiet im Norden von Thailand. Geschichte Der Tham Luang – Khun Nam Nang Non wurde am 1. Oktober 1986 offiziell zu einem Schutzgebiet Thailands erklärt. Höhlenunglück 2018 In der (sich im Waldpark befindenden, nach innen ansteigenden) etwa 10 km langen Höhle Tham Luang wurden am 23. Juni 2018 eine zwölfköpfige Gruppe junger Fußballer im Alter zwischen 11 und 16 Jahren und der sie begleitende 25-jährige Trainer nach Starkregen durch Anstieg des Wasserstands eingeschlossen. Nach neun Tagen, am Montag, 2. Juli 2018 wurden sie entdeckt und konnten versorgt werden. Am 5. Juli starb ein thailändischer Taucher. Am 8., 9. und 10. Juli 2018 wurden alle Jungen und der Trainer aus der Höhle evakuiert. Geographie Der Tham Luang – Khun Nam Nang Non erstreckt sich im Kalksteinmassiv Doi Nang Non im Landkreis Amphoe Mae Sai in der Provinz Chiang Rai. Er ist ein Teil des Pha Doi Nang Non National Reserve Forest. Der Waldpark umfasst eine Gesamtfläche von 5000 Rai, das sind 8 km². Der Waldpark liegt in einer durchschnittlichen Höhe von 779 m und besteht aus einer Reihe größerer Hügel. Flora und Fauna In dem Waldkomplex, der ein tropischer Mischwald ist, lebt eine Reihe von wilden Tierarten, unter anderem auch Leoparden. Weblinks Waldpark Tham Luang – Khun Nam Nang Non (thailändisch). Einzelnachweise
Kungyangon Township

Kungyangon Township (Burmese: ကွမ်းခြံကုန်း မြို့နယ် [kʊ́ɰ̃dʑàɰ̃ɡòʊɰ̃ mjo̰nɛ̀]) is a township of the Twante District, Yangon Region, Myanmar. It is located by the Andaman Sea in the southwestern part of the region. References
Pa'O Self-Administered Zone

The Pa'O Self-Administered Zone (Burmese: ပအိုဝ်းကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ; paaow kopine aotehkyaote hkwng r days) also abbreviated as Pa'O SAZ, as stipulated by the 2008 Constitution of Myanmar, is a self-administered zone consisting of three townships in Shan State. History Pa'O SAZ's official name was announced by decree on 20 August 2010. In the wake of the 2021 Myanmar coup d'état and ensuing civil war, Pa'O youths, like many throughout the country, formed and joined resistance forces like the Pa-O National Defence Force, in opposition to military rule. On 24 February 2023, fighting began in Pinlaung Township, forcing more than 5,000 villagers to flee, including most villagers from Namneng. On 11 March 2023, the village of Namneng became the site of the Pinlaung massacre, during which Myanmar Army troops killed at least 30 civilians, including 3 Buddhist monks. Government and politics The zone is currently under the de facto control of the Pa-O National Organisation. Administrative divisions The Zone is divided into three townships- Hopong Township, Hsi Hseng Township and Pinlaung Township. References
Zona auto-amministrata Pa'O

La zona auto-amministrata Pa'O (in lingua birmana: ပအိုဝ့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသ, trascrizione IPA: pəʔo̰ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰) è una suddivisione amministrativa di primo livello della Birmania, come gli Stati e le Regioni del paese. Il territorio di tale zona è situato nel sud-ovest dello Stato Shan e si suddivide nelle tre township di Hopong, di Pinlaung e Hsi Hseng, ed il capoluogo è la Città di Hopong. La creazione delle zone auto-amministrate del paese era prevista nella nuova Costituzione del 2008, ed è stata ufficializzata con un decreto del 20 agosto 2010. La zona viene auto-amministrata da membri dell'etnia pa'o. Note Voci correlate Entità statuali autonome nel mondo
Пао (самоуправляемая зона)

Пао (бирм. ပအိုဝ့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသ pəʔo̰ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰) — самоуправляемая зона в штате Шан (национальный округ) Мьянмы, где проживают одноимённая народность пао. Самоуправляемая зона делится на 3 уезда с центрами в городках Намлонг, Хопон и Hsi Hseng. Создана в 2008 году. Административный центр — Намсан. Примечания
Пао (самоврядна зона)

Пао (бірм. ပအိုဝ့် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသ pəʔo̰ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰) — самоврядна зона в штаті Шан (національний округ) М'янми, де проживає однойменна народність пао. Самокерована зона ділиться на 3 повіти з центрами в містечках Намлонг, Хопон і Hsi Hseng. Створена в 2008 році. Примітки တိုင်း ခုနစ် တိုင်း ကို တိုင်းဒေသကြီးများ အဖြစ် လည်းကောင်း, ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ် ခွင့် ရ တိုင်း နှင့် ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ် ခွင့် ရ ဒေသများ ရုံးစိုက်ရာ မြို့များ ကို လည်းကောင်း ပြည်ထောင်စု နယ်မြေတွင် ခရိုင် နှင့် မြို့နယ်များ ကို လည်းကောင်း သတ်မှတ် ကြေ ညာ. Weekly Eleven News. 20 серпня 2010. Процитовано 23 серпня 2010.
Palacio de Mandalay

El Palacio de Mandalay​ ubicado en Mandalay, Birmania, es el último palacio real de la última monarquía de Birmania. El palacio fue construido entre 1857 y 1859 como parte de la fundación de la nueva ciudad real capital de Mandalay, por parte del Rey Mindon. El plan del Palacio de Mandalay siguió en gran medida el diseño tradicional del palacio birmano, con un interior que incluye una fortaleza amurallada rodeada por un foso. El palacio se encuentra en el centro de la ciudadela. Todos los edificios del palacio son de un piso de altura. El número de agujas por encima de un edificio pone de manifiesto la importancia de la zona de abajo.​ Véase también Palacio Arquitectura Referencias
Palais de Mandalay

Le palais de Mandalay (birman : မန္တလေး နန်းတော်, prononcé [máɰ̃dəlé náɰ̃dɔ̀]), situé à Mandalay, au Myanmar, est le dernier palais royal de la dernière monarchie birmane. Histoire Le palais a été construit entre 1857 et 1859 dans le cadre de la fondation par le roi Mindon de la nouvelle capitale royale de Mandalay. Le plan du palais de Mandalay suit en grande partie la conception traditionnelle du palais birman, à l'intérieur d'un fort fortifié entouré de douves. Le palais lui-même est au centre de la citadelle et fait face à l'est. Tous les bâtiments du palais ont une hauteur d'un étage. Le nombre de flèches au-dessus d'un bâtiment a indiqué l'importance de la zone ci-dessous. Le palais de Mandalay était la résidence royale principale du roi Mindon et du roi Thibaw, les deux derniers rois du pays. Le complexe cessa d'être une résidence royale et un siège du gouvernement le 28 novembre 1885 lorsque, pendant la troisième guerre anglo-birmane, les troupes de la force de campagne birmane entrèrent dans le palais et capturèrent la famille royale. Les Britanniques ont transformé l'enceinte du palais en Fort Dufferin, du nom du vice-roi de l'Inde de l'époque. Tout au long de l'ère coloniale britannique, le palais était considéré par les Birmans comme le principal symbole de souveraineté et d'identité. Une grande partie de l'enceinte du palais a été détruite par les bombardements alliés pendant la bataille de Mandalay, lors de Seconde Guerre mondiale ; seules la Monnaie royale et la tour de guet ont survécu. Une réplique du palais a été reconstruite dans les années 1990 avec des matériaux modernes. Aujourd'hui, le palais de Mandalay est un symbole principal de Mandalay et une destination touristique majeure. Le 28 mars 2025, le palais est partiellement détruit par un séisme de magnitude 7,7. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Mandalay Palace » (voir la liste des auteurs). Liens externes Wanderings in Burma by George W Bird, 1897 F J Bright & Son, London Recent photos of Mandalay Palace Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail des religions et des croyances Portail de la Birmanie
Paleis van Mandalay

Het paleis van Mandalay in Myanmar werd gebouwd in de periode van 1857 tot 1859, in opdracht van koning Mindon Min. Het paleis was onderdeel van de nieuwe hoofdstad Mandalay die hij liet bouwen. Zijn opvolger, koning Thibaw Min, bleef wonen totdat hij in 1885, tijdens de Derde Engels-Birmese Oorlog, gevangen werd genomen. Het paleis bestaat uit verschillende gebouwen die elk slechts één verdieping hoog zijn. Deze liggen binnen een ommuring. Oorspronkelijk waren de daken boven de bastions met bladgoud bedekt. Het paleis werd tijdens de Tweede Wereldoorlog bijna volledig weggevaagd. Slechts enkele gebouwen hebben de bombardementen overleefd. De gebouwen zijn in de jaren negentig van de 20e eeuw herbouwd op de oude fundamenten. De enige originele gebouwen zijn het muntgebouw en een van de wachttorens. Het Shwenandawklooster, op de Mandalayheuvel net buiten de stad, is het derde overgebleven originele gebouw. Dit gebouw werd na de dood van koning Mindon gedemonteerd en op de huidige plaats herbouwd.
Naga Self-Administered Zone

The Naga Self-Administered Zone (Burmese: နာဂကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသ [nàɡa̰ kòbàɪɰ̃ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɰ̃ja̰ dèθa̰]), is a self-administered zone in the Naga Hills area of Sagaing Region of Myanmar. Its administrative seat is the town of Lahe. History The Naga Self-Administered Zone was created under the terms of the 2008 Constitution of Myanmar. Its official name was announced by decree on 20 August 2010. In August 2016, an outbreak of measles caused the deaths of 44 children. The outbreak may have been caused by a lack of measles vaccinations due to poor health infrastructure. Government and politics The Naga Self-Administered Zone is administered by a Leading Body, which consists of at least ten members and includes Regional Hluttaw (Assembly) members elected from the Zone and members nominated by the Armed Forces. The Leading Body performs both executive and legislative functions and is led by a Chairperson, currently Kay Hsai. The Leading Body has competence in ten areas of policy, including urban and rural development, road construction and maintenance, and public health. Though the region does not lack medical infrastructure, it only had two medical doctors for around 130,000 residents as of May 2020. Administrative divisions The zone of 13,329 km2 (5,146 sq mi) is made up of the three townships: Lahe 3,941 km2 (1,522 sq mi) Leshi 2,783 km2 (1,075 sq mi) Nanyun 6,605 km2 (2,550 sq mi) Subtownship Donhee Htanparkway Mobaingluk Pansaung Sonemara The three townships were previously part of the Hkamti District prior to the creation of the Naga Self-Administered Zone. In 2015, it was proposed that Hkamti and Homalin townships be added to the Naga Self-Administered zone. This was welcomed by ethnic Nagas but came against opposition from other ethnic groups in the townships. Demographics The zone was created to be self-administered by the Naga people. Two-thirds of the Naga people in Myanmar are Christian and one-third practice Theravada Buddhism. In total, nearly one million Nagas divided into 10 tribes live in Burma. But the majority of them live outside the Naga Self-Administered Zone (mostly in Western Sagaing Division). Naga Self-Administered Zone is consisted of a total of 270 villages. According to the Census of 2014, the total population within the Zone is 62,766. However, according to the administration of SAZ, the total population as of 2018 is 127,439. In terms of ethnicity, out of a total population of 127,439, the majority are Naga (122,239 or 95.9%). Chin (2,893) and Bamar (2,156) are also present in Naga SAZ. As far as religion is concerned, there are 93,188 Christians (73.1%) and 31,969 Buddhists (25.1%). There is a small population of 2,070 (1.6%) who follow traditional religion, mostly in Lahe. See also Naga people Naga Hills Nagaland, a Naga majority state in India References External links Naga Self-Administered Zone
Zona auto-amministrata Naga

La zona auto-amministrata Naga (in lingua birmana: နာဂ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသ, trascrizione IPA: nàɡa̰ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰) è una suddivisione amministrativa di primo livello della Birmania, come gli Stati e le Regioni del paese. Il territorio di tale zona è situato a nord-ovest della Regione di Sagaing, nell'estremo nord della Birmania ed ai confini con lo Stato indiano del Nagaland. Il capoluogo è Lahe e la zona si suddivide nelle tre township di Leshi, Lahe e Namyun. La creazione delle zone auto-amministrate del paese era prevista nella nuova Costituzione del 2008, ed è stata ufficializzata con un decreto del 20 agosto 2010. La zona viene auto-amministrata da membri dell'etnia naga. Note Voci correlate Entità statuali autonome nel mondo Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Zona auto-amministrata Naga
Нага (самоуправляемая зона)

Нага (бирм. နာဂ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဒေသ nàɡa̰ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰) — самоуправляемая зона в области Сикайн Мьянмы, где проживают одноимённая народность нага. Самоуправляемая зона делится на 3 уезда. Создана в 2008 году. Примечания
Нага (самоврядна зона)

Нага (бірм. နာဂ ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ် ခွင့် ရ ဒေသ nàɡa̰ kòbàɪɴ ʔoʊʔtɕʰoʊʔ kʰwɪ̰ɴja̰ dèθa̰) — самоврядна зона в області Сікайн М'янми, де проживає однойменна народність нага. Самоврядна зона ділиться на 3 повіти. Створена в 2008 році. Примітки တိုင်း ခုနစ် တိုင်း ကို တိုင်းဒေသကြီးများ အဖြစ် လည်းကောင်း, ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ် ခွင့် ရ တိုင်း နှင့် ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ် ခွင့် ရ ဒေသများ ရုံးစိုက်ရာ မြို့များ ကို လည်းကောင်း ပြည်ထောင်စု နယ်မြေတွင် ခရိုင် နှင့် မြို့နယ်များ ကို လည်းကောင်း သတ်မှတ် ကြေ ညာ. Weekly Eleven News. 20 серпня 2010. Архів оригіналу за 8 березня 2012. Процитовано 23 серпня 2010.