NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lago Aguelmame Sidi Ali

Lago Aguelmame Sidi Ali o Lago Aguelmam n' Sidi Ali​ (en árabe: بحيرة أكلمام سيدي علي) es un lago que se encuentra en la provincia de Jenifra, región de Meknès-Tafilalet, en el país africano de Marruecos. Situado a una altitud de 2.100 metros, Aguelmame Sidi Ali tiene una superficie aproximada de 400 hectáreas y una profundidad de 36 metros. Limita con la provincia de Ifrane en el Atlas Medio. Véase también Geografía de Marruecos Geografía de África Lago Aguelmame Aziza Referencias Enlaces externos Mapa de localización
Сиди-Али

Сиди-Али (араб. بحيرة أكلمام سيدي علي‎) — горное озеро в Среднем Атласе Марокко, административно относится к области Драа — Тафилалет. Озеро с площадью зеркала около 500 га расположено на высоте около 2100 м над уровнем моря. В местами болотистой долине озера (17,5 км²) и на склонах окружающих гор (высотой до 2395 м) произрастают атласские кедры. На берегах произрастает камыш, щавель и ситник. В озере много водорослей и рыбы: форель, карп, окунь, щука, линь, плотва. Зимой берега обычно покрыты снегом, летом используются как пастбище. Годовая норма осадков в долине — 1100 мм.
Aeroport de Tan Tan

L'aeroport de Tan-Tan —àrab مطار طانطان الشاطئ الأبيض, maṭār Ṭānṭān ax-Xāṭiʾ al-Abyaḍ— (codi IATA: TTA, codi OACI: GMAT), també conegut com a aeroport de Plage Blanche, és un aeroport vora Tan-Tan, una ciutat de la regió de Guelmim-Es Semara al Marroc. L'aeroport és utilitzat per l'aviació civil i la militar. Instal·lacions L'aeroport es troba en una elevació de 653 peus (199 m) per sobre del nivell mitjà del mar. Té una pista d'aterratge designada 03/21 amb una superfície d'asfalt asfalt de 2,000 per 30 metres (6,562 × 98 ft). Té les següents ajudes de radionavegació: NDB i VOR. La pista d'aterratge és adequada per als avions lleugers (privats) i avions de turbohèlix. Aerolínies i destinacions Estadístiques Accidents i incidents El 26 de juliol de 2011, un aeroplà de transport Hercules C-130 de les Forces Armades Reials Marroquines es va estavellar a sis milles de l'aeroport, on s'havia planejat una parada en un vol procedent de Dakhla cap a Kenitra. Els sis ocupants, 60 soldats i 12 civils, van morir. Referències Enllaços externs Temps actual per a GMAT a NOAA/NWS Historial d'accidents de l'Aeroport de Tan Tan a Aviation Safety Network (anglès)
Flughafen Tan-Tan

Der Flughafen Tan-Tan (arabisch مطار طانطان الشاطئ الأبيض, französisch Aéroport Tan-Tan oder auch Aéroport Plage Blanche, IATA-Code: TTA, ICAO-Code: GMAT) ist ein marokkanischer Flughafen bei der Stadt Tan-Tan an der Atlantikküste; er wird auch militärisch genutzt. Lage Der Flughafen Tan-Tan liegt nur etwa 11 km (Fahrtstrecke) westlich der Stadt Tan-Tan bzw. ca. 15 km östlich der Atlantikküste. Nur etwa 100 km (Luftlinie) trennen ihn von der Nordgrenze der seit 1975 von Marokko beanspruchten Westsahara-Gebiete. Flugverbindungen Die ursprünglich geplanten mehrmals monatlichen Flüge nach Casablanca sind vorübergehend ausgesetzt. Zwischenfälle Am 11. November 1984 verunglückte eine Douglas DC-3/C-47A-15-DK der französischen Stellair (Luftfahrzeugkennzeichen F-BYCU) bei einer Notlandung in der Nähe des Flughafens Tan-Tan. In einem Sandsturm war der Treibstoff ausgegangen. Das Flugzeug wurde irreparabel beschädigt. Über Personenschäden ist nichts bekannt. Siehe auch Liste der Flughäfen in Marokko Weblinks Flughafen Tan-Tan – Karte + div. Infos Flughafen Tan-Tan – Karte + Kurzinfos Einzelnachweise
Tan Tan Airport

Tan Tan Airport (Arabic: مطار طانطان الشاطئ الأبيض ) (IATA: TTA, ICAO: GMAT), also known as Plage Blanche Airport, is an airport near Tan Tan, a city in the Guelmim-Oued Noun region in Morocco. The airport is used for military and civil aviation. Facilities The airport resides at an elevation of 653 feet (199 m) above mean sea level. It has one runway designate 03/21 with an asphalt surface measuring 2,000 by 30 metres (6,562 ft × 98 ft). It has the following radio-navigation aids: NDB and VOR. The runway is suitable for light (private) jets and turbo-prop aircraft. Airlines and destinations The following airlines operate regular scheduled and charter flights at Tan Tan Airport: Statistics Accidents and incidents On 26 July 2011 a Royal Moroccan Armed Forces Hercules C-130 transport plane crashed six miles from the airport, where it had planned a stop-over on a flight from Dakhla to Kenitra. All six crew, 60 soldiers, and 12 civilians on board died. References External links "Current weather for GMAT". NOAA/NWS. Accident history for TTA at Aviation Safety Network
Aeropuerto de Tan-Tan

El Aeropuerto de Tan-Tan, también conocido como Aeropuerto de Tan-Tan-Plage Blanche (IATA: TTA, OACI: GMAT) es un aeropuerto que sirve a Tan-Tan, ciudad en el sur de Marruecos. Combina la actividad militar y civil.​ Aerolíneas y destinos Destinos nacionales Accidentes e incidentes El 26 de julio de 2011, un avión de transporte Hércules C-130 de las Fuerzas Armadas del Reino de Marruecos se estrelló a unas seis millas del aeropuerto, donde tenía previsto hacer escala en un vuelo de Villa Cisneros a Kenitra. Los 60 soldados,12 civiles y otros 9 tripulantes a bordo fallecieron.​ Referencias
Aéroport de Tan Tan-Plage Blanche

L'aéroport de Tan-Tan - Plage Blanche en arabe : مطار طانطان الشاطئ الأبيض, (code IATA : TTA • code OACI : GMAT) est un petit aéroport desservant Tan-Tan, une ville portuaire du sud du Maroc. Compagnies aériennes et destinations Actualisé le 1/1/2025 Situation Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Références Portail de l’aéronautique Portail du Maroc
Tan Tan Airport

Tan Tan Airport of Plage Blanche Airport is een klein vliegveld nabij Tan-Tan in Marokko. Het is een militair vliegveld dat ook gebruikt mag worden voor commerciële luchtvaart. Statistieken Vanwege een beveiligingsprobleem met de MediaWiki Graph-software is het momenteel niet mogelijk deze grafiek weer te geven. Zodra de software is bijgewerkt zal de grafiek vanzelf weer zichtbaar worden. Maatschappijen en bestemmingen Royal Air Maroc (Casablanca, Guelmin) Navigatie Het vliegveld heeft één verharde landingsbaan: 03/24 met een lengte van 2000 meter en is daarmee geschikt voor kleinere (privé) jet-vliegtuigen en Turboprop vliegtuig. De volgende radionavigatie hulpmiddelen zijn beschikbaar: VOR – NDB. Bronnen
Aeroportul Tan Tan

Aeroportul Tan Tan (IATA: TTA, ICAO: GMAT) este un aeroport din Maroc ce deservește zona Tan-Tan. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 5.779 de pasageri. Situat la o altitudine de 199 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Tan-Tans flygplats

Tan-Tans flygplats (arabiska: مطار طانطان الشاطئ الأبيض) är en flygplats vid staden Tan-Tan i Marocko. Den ligger i regionen Guelmim-Oued Noun, 700 km sydväst om huvudstaden Rabat. Tan-Tans flygplats ligger 199 meter över havet. Källor
Académie Hassan II des sciences et techniques

L' Académie Hassan II des sciences et technologies (en arabe : أكاديمية الحسن الثاني للعلوم والتقنيات) est une société savante fondée en 1993 par le roi Hassan II du Maroc. Annexes Articles connexes Académie du royaume du Maroc Liens externes Sites officiels : (fr + ar + en) www.academie.hassan2.sciences.ma et www.academiesciences.ma Ressource relative à la recherche : CrossRef Portail du Maroc Portail des sciences
Ferrovia Tangeri-Casablanca (alta velocità)

La LGV Casablanca–Tangeri, o Ligne Atlantique, è la prima linea ad alta velocità del Marocco e dell'Africa ad essere realizzata, che permette di raggiungere la velocità di 320 km/h. L'apertura della prima tratta Tangeri-Kenitra è avvenuto nel novembre 2018, mentre per la tratta Kenitra-Casablanca è previsto per il 2020. La celebrazione dell'inaugurazione della linea è avvenuto il 15 novembre 2018 dal re Mohammed VI e dal presidente francese Emmanuel Macron, seguito del protocollo d'intesa firmato il 23 ottobre 2007 tra il presidente francese Nicolas Sarkozy e i ministri competenti del Marocco per la costruzione della linea ad alta velocità, e con i cantieri cominciati dal 29 settembre 2011. Se nella linea normale si viaggia da Tangeri a Casablanca in 4h45m, con l'alta velocità in una prima fase si viaggerà in 2h10m, mentre una volta completato l'intera tratta si viaggerà solamente in 1h30m. La linea collega le città economicamente più importanti del Paese con un percorso che si svolge per la maggior parte lungo la costa atlantica seguendo la direttrice della rete autostradale. Fa parte della rete gestita dall'Office National des Chemins de Fer. Le stazioni principali servite sono Tangeri, Kenitra, Rabat e Casablanca, che sono state rinnovate e ampliate per poter raccogliere un maggior flusso di viaggiatori. Caratteristiche Percorso Note Voci correlate Rete ferroviaria del Marocco Collegamenti esterni (EN) Ferrovia Tangeri-Casablanca (alta velocità), su Structurae.
Hogesnelheidslijn Tanger - Casablanca

De hogesnelheidslijn Tanger - Casablanca of Al Boraq, is een 323 kilometer lange hogesnelheidslijn tussen Tanger en Casablanca in Marokko, geëxploiteerd door de Marokkaanse nationale spoorwegmaatschappij ONCF. De hogesnelheidsdienst, de eerste in zijn soort op het Afrikaanse continent, werd op 15 november 2018 ingehuldigd door koning Mohammed VI van Marokko, na meer dan tien jaar planning en bouw door ONCF. Aan hem wordt ook de naam van de treindienst, Al Boraq, toegeschreven, een naam die refereert naar Buraq. De lijn Tanger - Casablanca is de eerste fase van wat uiteindelijk een hogesnelheidsnet van 1500 kilometer in Marokko zal worden. Al Boraq-treinen rijden over een speciale hogesnelheidslijn met snelheden tot 320 km/h op de 186 km-sectie tussen Tanger en Kenitra. Hiervoor werd een nieuw aan te leggen traject gerealiseerd tussen september 2011 en oktober 2017 met een lengte van 200 km en een maximale snelheid van 350 km/uur. Dit deel heeft normaalspoor, 25kV 50 Hz elektrificatie en wordt voorzien van ERTMS. Vanuit Kenitra rijden treinen over een verbeterde hoofdlijn voor de laatste 137 km door de dichtstbevolkte corridor van Marokko via Rabat naar Casablanca. Van Kenitra naar Casablanca (140 km) maken de hogesnelheidstreinen gebruik van bestaand spoor met een toegestane maximumsnelheid van 160 km/uur. Dit gedeelte werd verbeterd tussen 2012 en 2018. De lijn wordt uitgebaat door de Marokkaanse nationale spoorwegmaatschappij ONCF. Financiering De kosten van het gehele project worden geschat op zo'n 20 miljard dirham (± 1,8 miljard euro). Begrote inkomsten Marokkaanse overheid: 4,8 miljard dirham (± 430 miljoen euro) Europese en Franse bilaterale subsidie: 1,9 miljard dirham (± 170 miljoen euro) Leningen: 12,3 miljard dirham (± 1,1 miljard euro) Geschatte uitgaven Infrastructuur: 10 miljard dirham (± 900 miljoen euro) Signalisatie en andere spoorwegvoorzieningen: 5,6 miljard dirham (± 500 miljoen euro) Treinen: 4,4 miljard dirham (± 400 miljoen euro) Treinen Voor de treinstellen werd op 10 december 2010 een contract ter waarde van 400 miljoen euro getekend tussen ONCF en het Franse Alstom voor de levering van 14 Alstom TGV-Duplextreinen geschikt voor een maximumsnelheid van 350 km/uur. Deze zullen op de HSL Tanger-Casablanca in commerciële dienst 320 km/h rijden. De totale reistijd wordt dan 2 uur en 10 minuten in plaats van de huidige 4 uur en 45 minuten. Na voltooiing is dit de eerste HSL op het Afrikaanse continent. Zie ook Treinvervoer in Marokko
Високошвидкісна залізниця Танжер — Касабланка

Високошвидкісна залізниця Танжер — Касабланка LGV (фр. Ligne à Grande Vitesse, «Високошвидкісна залізниця») — перша швидкісна залізнична лінія в Марокко, а також перша в своєму роді в Африці. Будівництво було розпочато в листопаді 2007 року, перша черга Кентіра — Танжер, завдовжки 200 км, була введена в експлуатацію 15 листопада 2018 року. Проект Ця високошвидкісна лінія є частиною мережі, яка моделюється з французької мережі TGV, і, як очікується, має досягти довжини 1500 км в 2035 році. Планується будівництво двох основних ліній: Атлантична лінія завдовжки приблизно 900 км (Танжер — Рабат — Касабланка — Марракеш — Агадір) та Магрибська лінія завдовжки 600 км (Рабат — Мекнес — Фес — Уджда). Дільниця Танжер — Кенітра — перша черга Атлантичної лінії. Сенс будівництва нової лінії полягає в тому, щоб звільнити вельми завантажені маршрути між економічними центрами Касабланка, Рабат і Танжер. З перенесенням пасажирських перевезень на великі відстані до швидкісних ліній, вільні потужності вантажообігу на Атлантичній лінії будуть використовуватися для вантажного транспорту до порту Касабланка та контейнерного терміналу Танжер-Мед. Ці заходи мають допомогти збільшити економічне зростання Марокко. У довгостроковій перспективі Магрибська лінія буде прямувати через кордон до Алжиру та Тунісу. Також існують плани щодо Гібралтарського тунелю під Гібралтарською протокою від Танжера до Таріфи в іспанському регіоні Андалусія. Це дозволить LGV Танжер — Касабланка бути сполученим з європейською високошвидкісною мережею. Час проїзду між столицями Рабатом та Мадридом тоді має становити чотири години Фінансування Кошторисна вартість черги LGV Танжер-Кенітра оцінюються приблизно в 1,8 мільярда євро (або 20 мільярдів дирхамів). З них 900 мільйонів витрачено на залізничну інфраструктуру, 500 мільйонів на обладнання та 400 мільйонів на транспортні засоби. Понад половину (920 мільйонів євро) виділяють французькі та європейські партнери (частково у формі допомоги у сфері розвитку), Марокканська держава та Фонд Хасана II — 500 мільйонів євро. Різноманітні арабські суверенні фонди внесли в цілому 380 мільйонів євро. Рухомий склад 10 грудня 2010 р. ONCF підписав контракт на суму майже 400 млн. Євро з Alstom за для покупки 14 потягів TGV 2N2, кожен з яких здатен перевозити 533 пасажири. Примітки Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Високошвидкісна залізниця Танжер — Касабланка
Office national des hydrocarbures et des mines

L'Office national des hydrocarbures et des mines (ONHYM) est un organisme marocain chargé de la promotion, de l’exploration et de la valorisation des ressources en hydrocarbures et en minéraux au Maroc. Il joue un rôle central dans la mise en œuvre de la politique nationale en matière de recherche et de développement des ressources énergétiques et minières. Créé en 2005 sous la forme d’un établissement public, il est transformé en société anonyme en 2026. L’ONHYM agit en partenariat avec des opérateurs nationaux et internationaux dans le cadre de projets d’exploration et de production, et contribue à la connaissance du potentiel géologique du pays. Histoire L’ONHYM est créé en 2005 à la suite de la fusion entre l’Office national de recherches et d’exploitations pétrolières (ONAREP) et le Bureau de recherches et de participations minières (BRPM). Cette réorganisation s’inscrit dans une volonté de rationalisation des structures publiques intervenant dans les domaines des hydrocarbures et des mines. Depuis sa création, l’établissement accompagne les politiques publiques visant à attirer les investissements dans l’exploration des ressources naturelles et à renforcer la souveraineté énergétique du pays. En 2026, l’ONHYM est transformé en société anonyme, marquant un changement de statut juridique dans l’organisation de ses activités. Missions Les missions de l’ONHYM comprennent : la promotion du potentiel en hydrocarbures et en ressources minières du Maroc ; la réalisation de travaux de recherche géologique, géophysique et géochimique ; la participation à des projets d’exploration et d’exploitation en partenariat avec des entreprises nationales et internationales ; la gestion et la valorisation des données géoscientifiques ; le développement de la coopération internationale dans les domaines de l’énergie et des mines. Activités L’ONHYM conduit des programmes d’exploration pétrolière et gazière onshore et offshore, ainsi que des travaux de recherche minière sur l’ensemble du territoire marocain. Il intervient également dans l’évaluation des ressources et dans le développement de projets industriels liés à la valorisation des matières premières. L’établissement dispose d’un portefeuille de permis d’exploration et participe à des partenariats avec des compagnies internationales opérant dans le secteur de l’énergie. Voir aussi Énergie au Maroc Ministère de la Transition énergétique et du Développement durable Références Portail des énergies fossiles Portail du Maroc
Ben Guerir

Ben Guerir (en àrab بن گرير, Ban Garīr; en amazic ⴱⴰⵏⴳⵔⵉⵔ) és un municipi de la província de Rehamna, a la regió de Marràqueix-Safi, al Marroc. Segons el cens de 2014 tenia una població total de 88.626 persones. Es troba a 72 kilòmetres de Marràqueix i és una ciutat coneguda per la seva producció de fosfats i per la presència de la base militar marroquina més gran. Demografia Referències Enllaços externs (àrab) موقع ابن جرير Arxivat 2007-05-04 a Wayback Machine. (francès) La tribu Rhamna
Ben Guerir

Ben Guerir (arabisch ابن جرير, Zentralatlas-Tamazight ⴱⴰⵏⴳⵔⵉⵔ Bangrir) ist die etwa 90.000 Einwohner zählende Hauptstadt der Provinz Rehamna in der Region Marrakesch-Safi im Westen Marokkos. Lage und Klima Ben Guerir liegt in einer Höhe von ca. 470 m etwa 140 km (Fahrtstrecke) östlich von Safi bzw. 70 km nördlich von Marrakesch. Die Küstenmetropole Casablanca ist etwa 170 km in nördlicher Richtung entfernt. Das Klima ist gemäßigt bis warm; der eher spärliche Regen (ca. 200–300 mm/Jahr) fällt hauptsächlich im Winterhalbjahr. Bevölkerung Der Großteil der in der Landwirtschaft sowie als Kleinhändler, Taxifahrer etc. tätigen Bevölkerung ist berberischer Abstammung. Führende Positionen in Wirtschaft, Handel und Verwaltung sowie im Bank-, Gesundheits- und Bildungswesen liegen in den Händen der arabisch-stämmigen Bevölkerungsminderheit. Untereinander wird meist Marokkanisch-Arabisch gesprochen. Wirtschaft Die Einwohner der Stadt leben im Wesentlichen vom Kleinhandel und vom Handwerk. Die beiden wichtigsten Arbeitgeber sind die Phosphatindustrie und der etwa 10 km südlich der Stadt gelegene Luftwaffenstützpunkt Ben Guerir Airbase. Viele Männer arbeiten überdies in den Küstenstädten im Westen und Norden Marokkos oder aber in Europa. Durch ihren im Jahre 2009 erhaltenen Status als Provinzhauptstadt wurden auch Arbeitsplätze in der Verwaltung geschaffen; darüber hinaus existieren mehrere staatliche und private Bildungseinrichtungen, darunter auch der Hauptsitz der Université Mohammed VI Polytechnique (UM6P). Geschichte Im Mittelalter und später dürfte es sich – wenn überhaupt – nur um einen kleinen Marktflecken gehandelt haben, der sich während der französischen Kolonialzeit und nach der Unabhängigkeit Marokkos (1956) zu einer Kleinstadt fortentwickelte. Einen enormen Bevölkerungsanstieg erfuhr die Stadt seit den 1970er Jahren durch Zuwanderung von Berberfamilien aus den umliegenden Dörfern. Nach der Neuschaffung der Provinz Rehamna im Jahr 2009 wurde Ben Guerir Provinzhauptstadt. Sehenswürdigkeiten In der weitgehend neuen Stadt gibt es keinerlei historisch oder kulturell bedeutsame Sehenswürdigkeiten. Umgebung In der Umgebung finden sich noch von Stampflehmmauern umschlossene Berberdörfer. Persönlichkeiten Sofia Ennaoui (* 1995), polnische Mittelstreckenläuferin Weblinks Einzelnachweise
Ben Guerir

Ben Guerir (Arabic: بن ڭرير) is a city in central Morocco and the administrative center of the Rehamna province, within the Marrakesh-Safi region. It is recognized as a hub for higher education and a key military location. The city is situated in the historical territory of the Rahamna tribe and is notable for its educational, industrial, and military significance. Geography Ben Guerir lies in a semi-arid zone in central Morocco, north of Marrakesh. Its geographical location has historically made it a strategic center within the Rehamna tribal territory and later a key node in national development strategies. Demographics According to the 2014 Moroccan census, Ben Guerir had a population of 88,626 inhabitants, up from 62,693 in the 2004 census. By 2024, the population had increased to 114,872, reflecting continued growth over the previous two decades. Education Ben Guerir is home to University Mohammed VI Polytechnic (UM6P), a major institution focusing on research, innovation, and sustainable development. The university played a central role in the city’s transformation into a knowledge and technology hub. Additionally, the city hosts the Lycée Mohammed VI d'Excellence, a selective high school that also offers post-secondary preparatory classes for admission to elite universities, with a strong focus on science and engineering. In December 2024, Ben Guerir was officially recognized as a UNESCO Learning City for its efforts in promoting inclusive education, lifelong learning, and sustainable urban development. Economy The city is a major center for the extraction and processing of phosphate rock, primarily operated by the OCP Group, one of the world's largest phosphate exporters. In recent years, OCP has spearheaded efforts to develop Ben Guerir into a model green city, integrating sustainable urban planning and environmental practices. Military Ben Guerir hosts the Ben Guerir Air Base, which has strategic importance and contributes to the city’s military character. See also OCP Group University Mohammed VI Polytechnic Ben Guerir Air Base References
Ben Guerir

Ben Guerir o Benguerir (en árabe: ابن جرير), es una ciudad de Marruecos, capital de la provincia de Rehamna, en la región de Marrakech-Safí. A 72 km de Marrakech, Ben Guerir es conocido por su producción de fosfato, su universidad y la presencia de la base militar más grande de Marruecos, la Base Aérea de Ben Guerir. Se encuentra en un eje principal que une las ciudades de El Kelaa des Sraghna y Safí de este a oeste de Marruecos, y de norte a sur las ciudades de Casablanca y Marrakech. La región de Benguerir ha experimentado un importante dinamismo en los últimos años, gracias a varios proyectos puestos en marcha coronados por visitas reales en 2012 y 2017. El grupo OCP ha puesto en marcha un gran proyecto para la primera ciudad verde de África,​ la ciudad verde Mohammed VI, cuyo corazón es la Universidad Mohammed VI Politécnica, que pretende convertirse en un hub mundial y continental de investigación y formación en todas las disciplinas que interesan a Marruecos y África en general. Referencias Enlaces externos
Ben Guerir

Ben Guerir (in arabo بن جرير‎?) è una città del Marocco, capoluogo della provincia di Rehamna, nella regione di Marrakech-Safi. La città è anche conosciuta come Bin Jarīr, Bin Garir, Benguérir e Ben Guérir. Ben Guerir è posta a 72 km a nord di Marrakech ed è nota per la produzione di fosfati e per essere sede della più grande base militare del Paese. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ben Guerir Collegamenti esterni (EN) La città su World Gazetteer, su world-gazetteer.com (archiviato dall'url originale il 12 aprile 2013). (EN) La città su Falling Rain Genomics, Inc., su fallingrain.com.
Ben Guerir

Ben Guerir is de hoofdplaats van de provincie Rehamna in de regio Marrakech-Safi. In 2014 telde Ben Guerir 88.626 inwoners. Bij de stad ligt de gelijknamige luchtmachtbasis van de Koninklijke Marokkaanse luchtmacht. Sport De Club Jeunesse Ben Guerir is de voetbalclub van de stad en komt uit in de GNF 2, de op een na hoogste divisie in Marokko.
Ibn Dżarir

Ibn Dżarir (arab. ‏ابن جرير‎, Ibn Ǧarīr; fr. Ben Guerir) – miasto w zachodnim Maroku, w regionie Marrakesz-Safi, siedziba administracyjna prowincji Ar-Rahamina. W 2024 roku liczyło ok. 114,9 tys. mieszkańców. Ważny ośrodek eksploatacji fosforytów. Na południe od miasta znajduje się baza lotnicza Marokańskich Królewskich Sił Powietrznych. W Ibn Dżarir urodziła się lekkoatletka Sofia Ennaoui. Przypisy