Warenhuizen La Reconquista

Het warenhuis La Reconquista is een van de mooiste voorbeelden van modernisme in Melilla . Het is gelegen aan de Plaza Menéndez Pelayo, in de wijk Modernistische Uitbreiding, en maakt deel uit van het historische en artistieke ensemble van de stad Melilla, een plek van cultureel belang . Geschiedenis Op 12 juli 1907 kreeg Isaac Benarroch Benchimol toestemming om te bouwen op perceel 160 in de wijk Reina Victoria, maar omdat hij niet binnen de vastgestelde termijn met de bouw begon, werd hij op 19 november 1907 van het perceel ontdaan. Op diezelfde dag werd een nieuwe vergunning verleend aan advocaat Luis Irisarri Pastor, die op 11 maart 1910 de benodigde toestemming verkreeg om een huis te bouwen volgens het ontwerp van 22 februari 1910 van militair ingenieur Eusebio Redondo Ballester, met een begane grond, bijgebouwen en een woonhuis, van het type gebouw dat in de omgeving gebruikelijk was, met hoeken voorzien van een prismatische koepel. Tussen 1912 en 1913 werd het gebouw gekocht door Elisa Cuchí de Pí, die het interieur eind 1913 renoveerde en besloot het uit te breiden. Daarop begonnen de onderhandelingen met architect Enrique Nieto, die op 10 januari 1914 meldde dat hij naast de fundering sleuven moest graven om de stabiliteit ervan te testen. De toestemming voor deze werkzaamheden werd verleend op 23 maart 1915 door Tomás Moreno Lázaro, ingenieur van de Raad van Arbitrators. Tussen 1915 en 1917 werd het gebouw uitgebreid, bijna tot het punt van herbouw, door aannemer José Bonet Amat . De werkzaamheden werden op 15 augustus afgerond voor een bedrag van 90. 000 peseta's. Het warenhuis La Reconquista bevond zich op de begane grond en de tussenverdieping, terwijl de bovenverdiepingen werden gebruikt voor huurappartementen. Wat toen het grootste warenhuis van Melilla was, werd op 24 juni 1917 heropend met de tentoonstelling "Bekende mensen" van de illustrator Diego Mullor Heredia . Later dat jaar zong de Catalaanse tenor Palet in de grote zaal aria's uit het Wagner-repertoire, waarmee hij de drievuldigheid van muziek, sociale klasse en stijl verkondigde. Het warenhuis sloot in de jaren zeventig en de begane grond werd verdeeld in winkels en de tussenverdieping in kantoren. Nadat de gevel in 2010 was gerestaureerd, werd het tussen 2017 en 2018 verbouwd. Beschrijving Het is een van de mooiste voorbeelden van florale modernisme in Melilla en heeft gediend als toegangspoort tot de jaarmarkt. Het is gebouwd met lokale steen en massieve baksteen voor de dragende muren, met gewelfde plafonds van dezelfde baksteen. In het buitenland Het gebouw heeft een begane grond met pilaren die de grote winkelramen scheiden, die doorlopen in de eveneens grote ramen van de mezzanine . Dezelfde pilaren, ondersteund door consoles, leiden naar de balkons met een paar kleine zuilen op de bovenste twee verdiepingen. De afgeschuinde hoeken, die uitkijken op de Avenue en de López Morenostraat, hebben drievoudige boogvensters op de eerste verdieping en dubbele boogvensters met cirkelvormige details boven de lateien en geschulpte dennenappels als bekroning. Daartussen bevinden zich balkons op de eerste verdieping met balustrades, en op de tweede verdieping zijn er ijzeren tralies met ramen met sierlijsten boven de lateien die vrouwengezichten afbeelden, alles tegen verticale lijnen op de panelen . Hoewel het onmogelijk te zien is vanwege de pergola's op het Menéndez Pelayoplein. Binnen Het pakhuis had een imposante trap. Menéndez Pelayo-plein Oorspronkelijk heette het Plaza de la Iglesia en construcción (Kerkplein in aanbouw), maar na de dood van de schrijver Marcelino Menéndez Pelayo in 1912 werd het hernoemd. In 1918 werden er enkele ficusbomen geplant, die in maart 1958 werden gesnoeid. In 1971 werd er een verlichte fontein in de vorm van een bassin geplaatst. Begin juni 1994 werd het plein gerenoveerd volgens een project van de gemeentelijke ingenieur Ramón Gavilán en een ontwerp van de tekenaar Carlos Baeza, waarbij vier pergola's en banken werden gebouwd. Het doel was om, vanuit een hedendaags perspectief, een Gaudí-achtige en Catalaanse modernistische stijl na te bootsen die nooit in Melilla had bestaan. Dit transformeerde de oude parkeerplaats met de inmiddels gekapte ficusbomen in een verouderde en chaotische, bijna labyrintische ruimte, met name voor blinden. Om dit aan te pakken, zijn een tactiele plattegrond en een informatiepaneel over het plein geplaatst, hoewel het altijd Plaza Mataciegos (Plein van de Blinde Moordenaar ) zal blijven heten. Referenties Externe links