Koninklijke en Pauselijke Kerk van de Onbevlekte Ontvangenis

De Koninklijke en Pauselijke Kerk van de Onbevlekte Ontvangenis is de oudste kerk in Melilla. De kerk is gelegen aan de Calle Miguel Acosta in Melilla la Vieja en herbergt het beeld van de beschermheilige van de stad, Onze-Lieve-Vrouw van de Overwinning. De kerk maakt deel uit van het Historisch-Artistieke Ensemble van de Stad Melilla, een Cultureel Erfgoed. Geschiedenis Het werd gebouwd tussen 1556 en 1575 en in 1578 onder het patronaat van Sint-Michaël de Aartsengel geplaatst, ter vervanging van de Hermitage van de Overwinning, die in 1549 werd afgebroken en zich op de Plaza de Armas van de tweede versterkte omheining bevond. Deze nieuwe kerk werd in 1579 door een aardbeving verwoest en Juan Bautista Antonelli werd belast met de reparaties, hoewel Filips III Jorge Fratin opdracht gaf de kerk te herbouwen. De herbouw werd in 1604 voltooid met een zuidoost-noordwestelijke oriëntatie. Terwijl de werkzaamheden gaande waren, werd de Kapel van het Prieel gebouwd. In 1660 veroorzaakte een aardbeving enige schade en in februari van het daaropvolgende jaar nam de Orde van de Kapucijnen de leiding over. Op 4 oktober 1663 werd de kerk gewijd aan de Onbevlekte Ontvangenis van de Maagd Maria, terwijl Franciscus van Assisi werd benoemd tot beschermheilige van Melilla. In 1667 ondernam Vélez y Ángulo verbeteringswerkzaamheden, maar in 1677 meldde gouverneur José Frías dat de hoofdkapel ontdaan was van het dak. In 1680 beschadigde een nieuwe aardbeving de koepel van de hoofdkapel, die werd hersteld door Toscano Brito en ingezegend door Marcelo Antonio del Valle op 6 december 1682, nadat de Kapucijnen op 20 december van het voorgaande jaar van hun taken waren ontheven door de seculiere geestelijkheid. In 1682 bouwde Toscano ook de Kapel van de Incarnatie, met een crypte voor de gouverneurs, omdat de crypte van het presbyterium niet geschikt was en werd gebruikt door soldaten en officieren, met de bedoeling het te gebruiken als begraafplaats voor hemzelf en zijn vrouw, Leonor de Santander en Valcácer. Tussen 1751 en 1757, na een storm en de aardbeving van Lissabon in 1755, werd het gerestaureerd door Antonio de Villalba y Aangulo, waarbij hij de gewelven herbouwde met een nieuwe decoratieve stijl en het bovenste koor, de klokkengevel, de doopkapel en de kleedkamer van de Maagd van de Overwinning in de hoofdkapel bouwde, ingehuldigd op 8 juli 1757, dus was het nodig om de hoofdsacristie te verplaatsen, wat werd bereikt door enkele gebouwen te slopen en een doorgang aan de Epistelzijde te creëren. In 1763 werd de kapel van San Francisco gebouwd, in 1770 werd de kleedkamer van de Maagd van de Eenzaamheid gebouwd, na de dood van Pedro González na het Beleg van Melilla werden reparaties uitgevoerd en tussen december 1779 en december 1780 werd de kapel van de Rozenkrans gebouwd, waarvoor de doorgang werd verwijderd en een huis dat diende als omheining voor het Franciscaner klooster werd gesloopt. In 1831 werden de dakbalken vervangen, in 1859 waren de daken van de sacristieën in slechte staat, in 1877 werd het atrium ontworpen met een stenen muur met een hekwerk, voltooid in 1883. en in 1893 werd een deel van de daken opnieuw bedekt. Het werd gerestaureerd in 1918, 1921, 1926, 1935, 1936, 1938, 1941 en 1960. Bij deze laatste twee restauraties werd het ontdaan van zijn barokke ornamenten en werd er in 1944 een bel geïnstalleerd. Het werd opnieuw gerestaureerd in 1985 en volledig in 1991 en 1996. Nadat het gebouw beschadigd raakte door de aardbeving van 25 januari 2015, waren de daken, gewelven en koepels in slechte staat. Daarom werd het tussen mei 2016 en 18 april 2017 gerestaureerd en onthuld, hoewel het nog niet is geopend. Beschrijving Het is gebouwd met lokale steen en massieve baksteen voor de muren en bogen, houten balken, planken en tegels voor het dak, en kleine stukken hout, takken en pleisterwerk voor de gewelven en de koepels met cassetten. In het buitenland De voorgevel is eenvoudig, met een portaal van gehouwen steen, met een halfronde boogopening voor vierkante deuren, geflankeerd door Toscaanse pilasters, met daarboven een nis waarin een afbeelding van de Onbevlekte Ontvangenis van de Maagd Maria is ondergebracht, waarboven een venster met latei eindigt in een driehoekig fronton, en aan de linkerzijde een klokkengevel met twee niveaus en drie klokken. Binnen Het heeft drie beuken, waarvan de centrale hoger en breder is dan de zijkanten, ondersteund door pilaren met Toscaanse zuilen, beginnend met een narthex en eindigend in een plat presbyterium, verhoogd ten opzichte van de rest van de tempel, die toegankelijk is via een triomfboog met het wapen van paus Alexander VII, waar zich de hoofdkapel bevindt, die achter het altaarstuk van het hoofdaltaar in de zeshoekige nis het beeld van Onze- Lieve-Vrouw van de Overwinning uit de XVI eeuw herbergt, gekroonde beschermheilige van de stad. Deze kapel heeft naast de kleedkamer ook een sacristie, net als de Kapel van Sint Franciscus en de Kapel van de Rozenkrans . Bijzonder opmerkelijk zijn de barokke altaren en altaarstukken, zowel in deze kapellen als die aan de wanden van de zijbeuken, evenals het doopvont uit de XVI eeuw bij de ingang en de Christus van het Ware Kruis (uit de late XV eeuw). Zie ook Onze Lieve Vrouw van de Overwinning (Melilla) Externe links