NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Zaisan (spomenik)

Spomenik Zaisan (mongolsko Зайсан толгой) je spomenik v Khan Uulu v Ulan Batorju v Mongoliji, ki je posvečen zavezniškim mongolskim in sovjetskim vojakom, padlim v drugi svetovni vojni. Spomenik je bil zgrajen leta 1956. Opis Spomenik, ki stoji na hribu v južnem delu mesta, ima okroglo sliko in prikazuje prizore prijateljstvo med ljudstvom ZSSR in Mongolije. Mural prikazuje prizore, kot so sovjetska podpora mongolski deklaraciji o neodvisnosti leta 1921, poraz japonske Kvantungske armade s strani Sovjetov pri Halkin Golu na mongolski meji leta 1939, zmaga nad nacistično Nemčijo in dosežki v mirnodobnem času, kot so sovjetski vesoljski poleti, vključno s poletom Sojuza 39, ki je v vesolje ponesel prvega Mongola, Jugderdemidina Guragča. Leta 2003 so spomenik tankom, ki je bil prej na križišču med Zaisanom in središčem mesta, premaknili k vznožju hriba. Na njem je sovjetski tank brigade, ki jo je financiralo mongolsko ljudstvo. Spomenik tankom vključuje zemljevid, ki prikazuje pot, ki jo je brigada prevozila od Moskve leta 1943 do sodelovanja pri padcu Berlina leta 1945. Po vožnji do najvišjega parkirišča na hribu se morajo obiskovalci povzpeti po tristo stopnicah, preden pridejo do spomenika in murala. (612 stopnic, če se začnejo pri vznožju hriba.) Tisti, ki se povzpnejo, so nagrajeni s panoramskim razgledom na celotno mesto Ulan Bator v dolini spodaj, pa tudi na reko Tuul, ki teče mimo mesta. Zaisan je priljubljeno zbirališče za šolske izlete in maturantske slovesnosti. V zadnjem času se v bližini območja Zaisan pojavlja vse več sodobnih luksuznih stanovanjskih kompleksov, zaradi česar je priljubljena kot elitno stanovanjsko okrožje. Sklici Zunanje povezave Large photo of the Zaisan Memorial
Nationales Sportstadion (Mongolei)

Das Nationale Sportstadion (mongolisch Төв цэнгэлдэх хүрээлэн) ist eine Mehrzweck-Sportarena in Ulaanbaatar, der Hauptstadt der Mongolei. Zurzeit wird es hauptsächlich für Fußball-Begegnungen genutzt und bietet Platz für 20.000 Zuschauer. Obwohl als Mehrzweckeinrichtung für Fußball, Festivals u. a. erbaut, ist das einzige obligatorische Event jeweils vom 11. bis 13. Juli Naadam zur Erinnerung an die Unabhängigkeit 1921. Das Stadion wurde 1958 von der Sowjetunion erbaut. Seitdem gab es keine Veränderungen oder Renovierungen. Nur einmal jährlich wird ein wenig angestrichen. Das Stadion ist zu 51 % in Privatbesitz und gehört zu 49 % der Regierung. Das gesamte Areal umfasst 27 ha, wovon das Stadion selbst 6 ha ausmacht. Weblinks FootballFans.eu: National Sports Stadium Mongolia Fussballtempel: Stadiums in Mongolia Stadionwelt: Naadam Stadium (altes Nationalstadion) Stadion Database: National Sports Stadium Wildstat: Mongolia, Ulan Bator, National Sports Stadium World Stadiums: National Sports Stadium (Ulaanbaatar)
Stade national des sports

Le Stade national des sports (en mongol : Төв цэнгэлдэх хүрээлэн) est un stade multi-usages situé à Oulan-Bator, en Mongolie. Il est principalement utilisé pour les matchs de football et possède une capacité de 20 000 spectateurs. La fête du Naadam, qui célèbre l'indépendance mongole, s'y tient chaque Juillet. Le Stade national des sports de Mongole est l'hôte du Championnat du monde universitaire de tir à l'arc en 2016. Histoire Le stade est construit en 1958 par des constructeurs russes. Depuis lors, il n'a jamais été rénové structurellement, mise à part les retouches de peinture annuelles. Même si le stade a été construit comme stade multi-usage, comme le football, festivals, etc., le seul événement obligatoire est la fête du Naadam tenue le 11 juillet de chaque année depuis sa construction, qui commémore le jour de l'indépendance de 1921, les autres événements étant habituellement tenus sous contrats sauf ceux qui sont organisés par le gouvernement. Propriétaires Le stade est détenu en partie par le gouvernement, et en partie par des investisseurs privées en partie contrôlés, avec un taux 49 % investisseurs et 51 % gouvernemental. La raison de ce contrôle de l’état est que ce stade est le seul stade de Mongolie à contenir plus de 12 500 spectateurs (20 000 en tout). Si le stade était entièrement privé, le gouvernement devrait financer la totalité de fête du Naadam, alors que dans la situation actuelle, 70 % des coûts sont pris en charge grâce à la vente de billets et la location de terres environnantes. Références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail de la Mongolie
Nationaal Sportstadion (Mongolië)

Het Nationaal Sportstadion is een multifunctioneel stadion in Ulaanbaatar, de hoofdstad van Mongolië. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden. De voetbalclub Deren FC maakt gebruik van dit stadion. Ook worden hier wedstrijden gehouden voor Naadam, het jaarlijkse festival in Mongolië. In het stadion is plaats voor 20.000 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 1958.
Narodowy Stadion Sportowy (Mongolia)

Narodowy Stadion Sportowy (mong. Төв цэнгэлдэх хүрээлэн) – wielofunkcyjny stadion w Ułan Bator w Mongolii. Jest obecnie używany głównie dla meczów piłki nożnej i ma pojemność 20 000 osób. Wybudowany w 1958. Festiwal Naadam, który świętuje niepodległość Mongolii, odbywa się tu co roku w lipcu. Bibliografia Informacje o stadionie na World Stadiums (ang.) National Sports Stadium Mongolia, [w:] baza Soccerway (stadiony) [dostęp 2021-01-02] . Informacje o stadionie na wikimapia
Estádio Nacional de Esportes (Mongólia)

O Estádio Nacional de Esportes (em mongol: Үндэсний спортын цэнгэлдэх хүрээлэн; romaniz.: Ündesnii sportyn tsengeldekh khüreelen) é um estádio multiuso no distrito de Khan Uul, em Ulã Bator, capital da Mongólia. É reservado principalmente para jogos de futebol e tem capacidade para acomodar 20 000 pessoas. O festival Naadam, que celebra a independência do país, é realizado lá todo mês de julho. O terreno de propriedade da empresa do estádio tem de cerca de 27 hectares, dos quais o estádio ocupa cerca de 8 hectares. O estádio na Mongólia já foi sede do Campeonato Mundial Universitário de Tiro com Arco de 2016. História O estádio foi construído em 1958, e desde então, não sofreu grandes reformas, embora tenha recebido algumas pinturas e retoques uma vez por ano. Embora o estádio tenha sido construído para eventos em geral, como futebol e festivais, a única cerimônia de importância é o festival Naadam, realizado em 11 de julho de cada ano, que comemora o Dia da Bandeira do Estado da Mongólia e a Revolução Popular de 1921. Em 1996, um desfile militar no Estádio Nacional de Esportes comemorou o 790º aniversário do Império Mongol e o 75.º aniversário da Revolução Popular. Outros eventos são geralmente realizados sob contrato, exceto aqueles organizados pelo governo. Em 2014, a empresa que está construindo o arranha-céu Morin Khuur, próximo ao estádio, propôs um projeto para sua reconstrução completa, aumentando a capacidade e construindo uma cobertura até 2017. Na primavera e no verão do mesmo ano, o estádio foi reconstruído para o festival Naadam. De acordo com o plano diretor de construção da cidade, está prevista a construção de uma cobertura próxima ao estádio. Eventos Os artistas da MBK Entertainment, incluindo T-ara, Davichi, Speed e The SeeYa, realizaram um show no estádio em 21 de setembro de 2013. Referências
Aeroport Internacional de Genguis Khan

L'Aeroport Internacional de Genguis Khan (en mongol: Чингис хаан олон улсын нисэх онгоцны буудал, Chingis haan olon ulsiin niseh ongotsny buudal) (codi IATA: UBN, codi OACI: ZMCK), també conegut com a Nou Aeroport Internacional d'Ulan Bator, és l'únic aeroport internacional de Mongòlia, que dona servei a la seva capital Ulan Bator. Es va obrir el 4 de juliol de 2021, substituint l'aeroport internacional Buyant-Ukhaa. És la instal·lació aèria més gran del país, que serveix com a aeroport de connexió per a totes les principals companyies aèries mongoles, i es troba a la vall de Khöshig de Sergelen, província de Töv, a 52 km al sud d'Ulan Bator i 20 km al sud-oest de Zuunmod. L'aeroport està connectat per carretera amb Ulaanbaatar, amb rutes d'autobús llançadora que operen cap a i des de diversos punts de la ciutat. Compta amb vols directes a 11 destinacions nacionals i destinacions a Àsia i Europa. L'aeroport va ser dissenyat amb una capacitat de transport de fins a 1.100 passatgers per hora i tres milions de passatgers per any, amb una capacitat de càrrega fixada en 11.900 tones. En el seu primer any complet de funcionament, el 2022, va donar servei a poc menys d'un milió de passatgers nacionals i internacionals. Galeria Referències Enllaços externs Web oficial de l'aeroport Lloc web de Nubia LLC (Operador principal) L'aeroport de Khoshig Valley State Owned LLC Historial d'accidents de l'Aeroport Internacional de Genguis Khan a Aviation Safety Network (anglès)
Aéroport international d'Oulan-Bator

L’aéroport international d'Oulan-Bator (mongol : Хөшигийн хөндийн нисэх буудал) (ou Aéroport de la vallée du Khöshig) (code IATA : UBN • code OACI : ZMCK), est un aéroport construit en 2021 qui dessert la ville d'Oulan-Bator, capitale de la Mongolie. Il se situe à 60 kilomètres au sud de la ville d'Oulan Bator. Il remplace largement l'ancien Aéroport international de Buyant-Ukhaa, qui était l'ancien aéroport international. Situation Compagnies et destinations Édité le 27/05/2022 Photo Notes et références Liens externes Site officiel Site de l’aviation civile de Mongolie Portail de l’aéronautique Portail de la Mongolie
Port lotniczy Ułan Bator-Chöszig

Nowy Międzynarodowy Port Lotniczy Ułan Bator-Chöszig – międzynarodowe lotnisko oddalone o 52 km od centrum Ułan Bator, w dolinie Chöszig. Zastąpił on port lotniczy im. Czyngis-Chana i obsługuje obszar metropolitalny Ułan Bator. Projekt Lotnisko zostało zaprojektowane z założeniem, że początkowo obsługiwać będzie trzy miliony pasażerów rocznie. Projekt uwzględnia również miejsce pod rozbudowę lotniska, po której można będzie obsłużyć dwanaście milionów pasażerów rocznie. Port zostanie wyposażony w czynną 24 godziny na dobę wieżę kontroli lotów. Projektanci spodziewają się, że w początkowej fazie działalności nowy port lotniczy będzie odprawiać średnio 2,5 miliona pasażerów rocznie. Dla porównania, Port lotniczy im. Czyngis-Chana – obecny port obsługujący rejon Ułan Bator i największe lotnisko Mongolii odprawia około 900 tysięcy podróżnych rocznie (2011). Liczba operacji frachtowych (cargo) ma wzrosnąć dziesięciokrotnie w porównaniu z operacjami z poprzedniego portu. Na lotnisku planowane są dwie drogi startowe, droga oraz stacja kolejowa. Budowa W maju 2008 Japoński Bank Międzynarodowej Współpracy udzielił mongolskiemu rządowi czterdziestoletniej pożyczki w wysokości 28,8 miliarda jenów (385 milionów dolarów USA), oprocentowanej na 0,2% – na cel budowy nowego lotniska międzynarodowego. Warunkiem tak korzystnej pożyczki jest, by projekt portu lotniczego opracowany został przez japońskich projektantów i zrealizowany przez japońskich budowniczych – jednakże sprzęt i materiały w 70% mogą pochodzić z innych krajów. Między 2009 i 2011 rokiem – spółka Azusa Sekkei and Oriental Consultants Joint Venture opracowała projekt i dokumentację przyszłego lotniska. W 2011 roku ogłoszony został przetarg na wykonawcę projektu – wygrała go spółka Mitsubishi-Chiyoda Joint Venture. 10 maja 2013 roku podpisana została umowa między wykonawcą a inwestorem (Civil Aviation Authority of Mongolia). Prace budowlane rozpoczęto w maju 2013 roku. Budowa betonowej konstrukcji wieży kontroli lotów rozpoczęła się 13 września 2013 roku. 29 stycznia 2014 roku lotniskowa podstacja elektryczna została zbudowana i podłączona do mongolskiej sieci przesyłowej. Zdjęcie Zobacz też port lotniczy Ułan Bator Przypisy Linki zewnętrzne http://www.nubia.mn/
Aeroportul Internațional New Ulaanbaatar

Aeroportul Internațional New Ulaanbaatar (în mongolă Чингис хаан олон улсын нисэх буудал; în mongolă ᠴᠢᠩᠭᠢᠰ ᠬᠠᠭᠠᠨ ᠣᠯᠠᠨ ᠤᠯᠤᠰ ᠤᠨ ᠨᠢᠰᠬᠦ ᠪᠠᠭᠤᠳᠠᠯ) (IATA: UBN, ICAO: ZMCK) este un aeroport din Töw-Aimag, Mongolia. A fost deschis în 2021. Situat la o altitudine de 1.366 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Mandschir Chiid

Mandschir Chiid (mongolisch Манзуширын Хийд) ist ein buddhistisches Kloster in der Stadt Dsuunmod, dem Hauptort des Zentralaimags der Mongolei. Lage Das Kloster Mandschir Chiid befindet sich 6 km nordöstlich der Stadt Dsuunmod, die 1529 m. ü. d. M. und 43 km südlich der Hauptstadt Ulaanbaatar liegt. Es wurde auf einem ansteigenden Gelände angelegt, das zur Südseite des bis zu 2256 m hohen Gebirges Bogd Khan Uul gehört. Geschichte Das Kloster Mandschir Chiid wurde 1733 gegründet. Seit 1750 war es dem Bogd Gegen persönlich unterstellt. Bis zu seiner Zerstörung war es eines der größten Klöster der gesamten Mongolei – an den religiösen Zeremonien nahmen nicht selten über 1000 Mönche teil. 1937 wurde die Anlage während des stalinistischen Terrors in der Mongolei zerstört; nur Reste der aus Lehm errichteten Grundmauern sowie die heute noch sichtbaren steinernen Sockel der Gebäude blieben erhalten. 1990 begann der Wiederaufbau einzelner Gebäude. Anlage und Gebäude In den 1990er Jahren wurde das Hauptgebäude wieder errichtet und dient heute als Museum. Daneben erhebt sich der auch als Ruine eindrucksvolle 1749 erbaute Togchin Tempel, dessen Baustil an die Tempel Tibets erinnert. In dem ausgedehnten Klosterareal sind die Ruinen von insgesamt 17 Gebäuden auszumachen, die über ein ansteigendes Gelände verteilt sind. In der Felswand oberhalb der Klosteranlage sind mehrere buddhistische Felsmalereien und Reliefs aus dem 18. Jahrhundert sehenswert, die 1937 von der Zerstörung verschont blieben. An einigen Felsen befinden sich erhaltene buddhistische Inschriften in tibetischer Sprache. Am Eingang des Klosterareals ist ein kleines Museum eingerichtet, in dem u. a. ein Gemälde zu sehen ist, das die Klosteranlage vor der Zerstörung von 1937 darstellt. Unweit des Museums ist ein großer, 2 Tonnen schwerer Bronzekessel aus dem Jahre 1726 mit einer tibetischen Inschrift beachtenswert, in dem zur Verpflegung von Pilgern gleichzeitig 10 Schafe oder 2 Rinder zubereitet werden konnten. Ebenfalls in Nähe des Museums befinden sich Hirschsteine mit menschlichen Gesichtern auf dem Gelände. In Zuunmod ist etwas außerhalb des Stadtzentrums auch das kleine Kloster Daschtschoinchorlon Chiid mit seinem Tempel, in dem regelmäßig buddhistische Zeremonien und Andachten stattfinden, sehenswert. Siehe auch Buddhismus in der Mongolei Weblinks Einzelnachweise
Manzushir Khiid

Le monastère de Manzushir (mongol cyrillique : Манзушир хийд, translittération MNS : Manzushir khiid) est un monastère bouddhiste de Mongolie de l'école gelug du bouddhisme tibétain. Le monastère de Manzushir se trouve près de Zuunmod, la capitale de l'aïmag de Töv en Mongolie, dans l'Aire strictement protégée de Bogd-Khan-Uul, près de Bogd Khan Uul. Il a été fondé en 1733 et abritait 20 temples et 300 moines. La plupart du site a été détruit par les communistes. Le dernier temple a été restauré avec l'arrivée de la démocratie[réf. nécessaire] en Mongolie. Un petit musée a été aménagé.[réf. nécessaire] Galerie Annexes Liens internes Liste de temples bouddhistes de Mongolie Portail du monachisme Portail de la Mongolie Portail du bouddhisme Portail des musées
Mandzuszir chijd

Mandzuszir chijd (mong. Манзушир хийд) – klasztor buddyjski w Mongolii, położony w ajmaku Töw (centralnym). Założony w 1733, rozbudowywany był przez dwa stulecia. Na początku XX wieku w obrębie klasztoru znajdowało się 21 świątyń, wystawiano w nim taniec cam. Klasztor zniszczyli komuniści w latach trzydziestych XX wieku. Dopiero w 1989 odbudowano jedną ze świątyń – Pałac Lawiran – w której prezentowana jest ekspozycja muzealna; pozostałe obiekty znajdują się w stanie ruiny. W okolicy klasztoru znajdują się płaskorzeźby z przedstawieniami o tematyce religijnej, duże miedziane zbiorniki wykorzystywane niegdyś przez mnichów oraz zrekonstruowana w ostatnich latach stupa.
Манджушрі (монастир)

Манджушрі — буддійський монастир в Монголії, у 46 кілометрах від Улан-Батора, на північ від міста Зуунмод. Монастир розташований на південному схилі священної гори Богд-Хан на висоті 1800 метрів над рівнем моря. Історія Перші буддійські монастирі за своїм статусом та розмірами були неоднаковими, найбільші зводились за вказівкою хана. Великим впливом користувались монастирі, присвячені святим переродженцям, хубілганам. Таким був Манзушрі хийд, або скит, який збудували на місці одинокої обителі монаха-самітника. Колись, сидячи на горі, монах з'єднався в медитації з богом замежної мудрості, яка пізнається в осяянні Манзушрі. Це один з трьох бодгісаттв, які не пішли в нірвану, а намагались знайти людям шлях до спасіння. Монастир було збудовано у 1733 році, на початку ХІХ століття у ньому на богослужіння збиралось понад 300 лам. У 19 столітті він нараховував понад 20 храмів. Монастир лами-самітника згадує Микола Реріх, який відвідав Монголію у 1926 році. Однак вже у 1932 році монастир було зруйновано. У 1990-х роках вдалось відновити лише один храм, решта залишаються в руїнах. У 1998 році район монастиря монгольський уряд взяв під охорону. Цікаві факти У монастирі є музей, в якому можна побачити фотографії, зроблені німецьким мандрівником на початку ХХ століттяХХ століття. Також музей має деякі предмети буддійського мистецтва, колекцію масок Цам. У подвір'ї музею розташовано великий казан. На ньому старомонгольською написано, що його виготовив коваль Жол-буу разом з родичами в останній місяць літа Червоного коня, тобто у 1728 році. У цьому казані готували їжу для понад тисячі лам. Довжина осі казана складає 6,7 м, поперечний розріз — 2,15 м, глибина — 1,4 метра, місткість — 1800 літрів, маса близько 7 тонн. Для приготування їжі у казані йшло м'ясо 20 баранів або 2 волів. Порядок відвідин монастиря Монастир розташовано на території національного парку Богдо-хан-Уул. Відвідування, а також проїзд на територію парку є платними. Водночас монастир є бажаним місцем паломництва для буддистів з Монголії, Росії, Китаю, Кореї, Японії. До монастиря можна зробити і пішу прогулянку з Улан-Батора через гірський масив Богдо Хаан Уул, що займе 4 години. Примітки Галерея
Blue Sky Tower

Der Blue Sky Tower (mongolisch Хөх тэнгэр цамхаг) ist ein 2009 eröffnetes und 105 Meter hohes Gebäude in der mongolischen Hauptstadt Ulaanbaatar und war bei seiner Fertigstellung das höchste Bauwerk der Stadt. Er befindet sich an der Friedens-Avenue (Энхтайвны өргөн чөлөө) in der Nähe des zentralen Süchbaatar-Platzes. Das Hochhaus besteht aus einer Stahl-Glas-Konstruktion mit einer Vorhängefassade aus blaugefärbtem Glas. Genutzt wird es als Hotel und für Wohnungen. Das Hotel hat 200 Zimmer, 12 Suiten, Räume für Kongresse und andere Veranstaltungen, mehrere Restaurants, sowie Garagen. Weblinks Einzelnachweise
Blue Sky Tower

The Blue Sky Tower (Mongolian: Хөх тэнгэр цамхаг) is a 25-story, 105 m (344 ft) mixed-use skyscraper located directly south of Sükhbaatar Square in Ulaanbaatar, the capital of Mongolia. The skyscraper serves as a prominent landmark and contains a 200-room hotel, luxury apartments, various restaurants, and multiple office and conference spaces. History Construction on the skyscraper, designed in cooperation with a South Korean company, began in 2007 but was temporarily suspended during the political tensions that followed Mongolia's legislative election in June 2008. Upon its completion in 2010, the Blue Sky Tower became the first modern glass skyscraper in Mongolia and stood as the second-tallest building in the country, ranking immediately behind the Central Tower, a 107.5 m (353 ft) skyscraper completed in 2009. Architecture The skyscraper features a curtain wall of blue-tinted glass, a design choice intended to reference Mongolia's moniker as "the land of the eternal blue sky" while signaling the nation's transparency and openness to international business. Due to its strategic location and unique silhouette, the tower stands as a prominent landmark in the Ulaanbaatar skyline. The design, which resembles a sail or fin, is often compared to the Burj Al Arab in Dubai. Local residents frequently refer to the building as "the meat cleaver" or "the sailboat," often noting the contrast of a sea-themed structure in a landlocked nation. Gallery See also List of tallest buildings in Mongolia References External links Experience Comfort at The Blue Sky Hotel and Tower 【 Ulaanbaatar, Mongolia 】 Casai.com
Blue Sky Tower

La Torre Cielo Azul​ (en mongol: Хөх тэнгэр цамхаг) se encuentra en Ulán Bator, Mongolia y ha sido el edificio más alto en el país desde su finalización en 2009. El rascacielos está formado por una estructura de acero y vidrio, con un muro cortina de vidrio de color azul. Se utiliza como espacio de oficinas, conferencias, un hotel y como un espacio de vida. El hotel dispone de 200 habitaciones, 12 suites, salas para conferencias y otros eventos, varios restaurantes, y garajes. Tiene 105 metros (344 pies) de alto. Véase también Edificio Rascacielos Referencias
Blue Sky Tower

La Blue Sky Tower est un gratte-ciel de 105 mètres de hauteur et de 25 étages, construit à Oulan-Bator, la capitale de la Mongolie de 2006 à 2009. Le bâtiment abrite des logements et un hôtel. La forme de l'immeuble en voile de bateau, est particulièrement originale. Liens externes Blue Sky Tower sur Emporis Blue Sky Tower sur Skyscraperpage Notes et références Portail des gratte-ciel Portail de la Mongolie
Blue Sky Tower

La Blue Sky Tower è un grattacielo alto 105 metri situato a Ulan Bator, in Mongolia. Il grattacielo è costituito da una struttura in acciaio e vetro, con la facciata costituita da vetro blu. Al suo interno ospita uffici, sale conferenze e un hotel. L'hotel dispone di 200 camere, 12 suite, sale per conferenze, ristoranti e un garage. La costruzione, iniziata nel 2006, è stata interrotta nel 2008 a causa delle elezioni presidenziali, per poi essere completato nel 2009. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Blue Sky Tower Collegamenti esterni Sito ufficiale, su hotelbluesky.mn. (EN) Blue Sky Tower, su Skyscraper Center.
Блю Скай Тауэр

Башня Голубого Неба (монг. Хөх тэнгэр цамхаг]) — многофункциональный 25-этажный небоскреб из стали и стекла высотой 105 метров, который стоит к югу от площади Сухбаатар в столице Монголии Улан-Баторе. Здесь находится отель на 200 номеров, роскошные апартаменты, рестораны, а также офисные и конференц-залы. История Строительство небоскреба, спроектированного совместно с южнокорейской компанией, началось в 2007 году, но было временно приостановлено из-за политической напряженности, возникшей после выборов в законодательное собрание Монголии в июне 2008 года. После завершения строительства в 2009 году башня «Голубое небо» стала самым высоким зданием в Улан-Баторе, но позже ее обогнали другие постройки, возведенные в рамках строительного бума в городе. Архитектура Небоскреб состоит из навесной стены из тонированного в синий цвет стекла, что отсылает к прозвищу Монголии «страна вечного голубого неба», а также служит сигналом для иностранных корпораций о прозрачности и открытости Монголии для бизнеса. Башня «Голубое небо», благодаря своему расположению и необычной форме является доминантой центра Улан-Батора. Здание, выполненное в форме паруса или плавника, похоже на Бурдж-эль-Араб в Дубае. Монголы часто пренебрежительно называют его «мясницкой» или «парусной лодкой», и назначение здания в морском стиле в столице страны, не имеющей выхода к морю, остается неясным. См. также Список самых высоких зданий Монголии Примечания
Arvaikheer Airport

Arvaikheer Airport (IATA: AVK, ICAO: ZMAH) is a public airport located in Arvaikheer, the capital of Övörkhangai Province in Mongolia. The official name in accordance with Mongolian AIP is UVURKHANGAI/Arvaikheer (Aug 2022). See also List of airports in Mongolia List of airlines of Mongolia References External links world airport codes
Port lotniczy Arwajcheer

Port Lotniczy Arwajcheer (IATA: AVK, ICAO: ZMAH) – port lotniczy w Arwajcheerze, stolicy ajmaku południowochangajskiego, w Mongolii. Linie lotnicze i połączenia MIAT Mongolian Airlines (Ułan Bator, Ałtaj)