NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Arvaikheer

Arvaikheer (en mongol: Арвайхээр) es una localidad de Mongolia, capital del aymag (provincia) de Övörhangay. Según el censo de 2020, tiene una población de 32,891 habitantes.​ La distancia a Ulán Bator es de 430 km. Está ubicada casi exactamente en el medio del país, a 1817 metros sobre el nivel del mar,​ en plena estepa. Al contrario de la mayoría de las demás ciudades en Mongolia, muchos habitantes de Arvaikheer no viven en yurtas, sino en casas de madera o de piedra. Comunicaciones Su aeropuerto la vincula con Altái y Ulán Bator. La pista tiene una longitud de 1 500 metros. El estado de la carretera asfaltada entre Arvaikheer y la capital Ulán Bator es bueno. Cada día hay autobuses entre ambas ciudades. Atracciones turísticas Durante la época de la República Popular de Mongolia, Arvaikheer era la sede de una comandancia de las fuerzas armadas de la Unión Soviética hasta 1990 y la presencia de las tropas determinaba en un alto grado la vida cotidiana en la ciudad.​ Después de la caída del comunismo, sin embargo, los edificios militares fueron derribados. Algunos edificios públicos han sido reconstruidos o renovados, como, por ejemplo, la Cámara Municipal y el Teatro Municipal, que son dos monumentos arquitectónicos en la Plaza Mayor. El Palacio de Deportes es un edificio notable en el este de la ciudad. En frente fue plantado un nuevo parque público con pabellones y con un gran césped así como un parque de atracciones. Actualmente, la municipalidad está plantando otro nuevo parque público en el centro de la ciudad. Plantar un parque es difícil en la región de Arvaikheer, ya que el clima es seco, con precipitaciones medias de 254,2 mm por año.​ Arvaikheer no cuenta casi con reliquias arquitectónicas de la época de la República Popular de Mongolia. En el paseo de árboles de la larga Calle Mayor, sin embargo, se pueden visitar dos monumentos que fueron erigidos antes de la caída del comunismo. Aquí el rojo Monumento de los Héroes se refiere a los caídos de la Segunda Guerra Mundial. Entonces voluntarios de guerra de Mongolia lucharon en las fuerzas armadas de la Unión Soviética. Gandan Muntsaglan Khiid es un monasterio budista relativamente grande en el norte de la Plaza Mayor. Fue destruido en 1937 por orden del entonces presidente del partido comunista, Horloogiyn Choybalsan, y reconstruido en 1991. Actualmente, alrededor de 60 monjes viven en el monasterio.​ Otra atracción turística es el Museo del Aymag, con muchos objetos arqueológicos de Karakórum.​ Otro museo en el centro de la ciudad muestra obras de arte del escultor Zanabazar, uno de los artistas más importantes de Mongolia. Infraestructura La ciudad es sede de algunas autoridades locales así como de varios escuelas, colegios e institutos. Cuenta además con algunos hoteles y restaurantes e igualmente con muchos negocios en las calles comerciales del centro. Enlaces Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Arvaikheer. Referencias
Arvayheer

Arvayheer (mongol cyrillique : Арвайхээр хот, translittération officielle, Arvaikheer khot) est une ville de plus de 20 000 habitants au centre de la Mongolie. Elle est la capitale de l'aïmag (province) d'Övörkhangai Géographie Situation La ville est située au centre du pays. Topographie Climat Transport Histoire Économie Annexes Articles connexes Liens externes Notes et références Portail de la Mongolie
Arvajhér

Arvajhér (mongolul: Арвайхээр) város Mongólia középső részén, Dél-Hangáj tartomány székhelye. Egy sokszoros díjnyertes versenylóról kapta nevét. A szó jelentése: 'árpamező'. Elhelyezkedése A tartomány északi felének központi részén, Ulánbátortól kb. 430 km-re délnyugatra helyezkedik el, mellyel aszfaltozott út köti össze. A Hangáj-hegység délkeleti oldalán, az Ongi folyó (Онги гол) mentén, 1817 m tengerszint feletti magasságban fekszik. Környékét sztyepp növényzet és szélsőségesen kontinentális, száraz éghajlat jellemzői. A januári átlaghőmérséklet kb. -20 °C, a júliusi 20 °C. Az éves csapadékmennyiség 100–200 mm. Népessége: 19 058 fő (2000-01-05), 19 621 fő (2010-11-11), 32 891 fő (2020-01-09) Története Alapja, egy 1726-1727-ben keletkezett lámaszentély, majd lámakolostor sok éven át jelentős vallási központ volt. Mellette később is több buddhista templom létesült. 1937-ben a lámakolostorokat országszerte elpusztították. A jelenlegi kolostort a régihez közeli helyen 1990-ben építették és 1991-ben nyitották meg. A színház 452 férőhelyes épületét 1985-ben nyitották meg, később korszerű világítással látták el. A 21. század elején fontos fejlesztéseket hajtottak végre Arvajhérben. Az Ázsiai Fejlesztési Bank a 2010-es évek elején jelentős összeget biztosított a tartományi székhely központi víz- és csatornahálózatának bővítéséhez és a vízminőség javításához. A projekt eredményeként megszüntethették a vízhordókocsikat a jurtaudvarokból álló külső városrészen is. 2020 nyarán újonnan épült vízisport oktatóközpont nyílt úszómedencével, bowling- és fitneszteremmel. A város közelében hőforrások törnek fel, vizükkel melegházakat fűtenek. A jóval északabbra fekvő Hudzsirt járásközpontban a hőforrásra alapított gyógyfürdő működik. Ez a gyógyhely Mongólia egyik legismertebb egészségügyi létesítménye. Jegyzetek Források Arvajher (legendtour.ru, orosz nyelven, hozzáférés: 2021-06-18) Kara György: Mongólia. Budapest: Panoráma. 1979. 226. o. = Panoráma külföldi útikönyvek, ISBN 963 243 062 X Majdar, D: Arhityektura i gradosztroityelsztvo Mongolii: Ocserk po isztorii. (oroszul) Moszkva: Sztrojizdat. 1971. 198. o.
Arvajhėėr

Arvajhėėr (in mongolo Арвайхээр) è una città della Mongolia, capoluogo della provincia del Ôvôrhangaj, e si trova nell'omonimo distretto (sum) di Arvajhėėr. Aveva, al censimento del 2000, una popolazione di 19.058 abitanti. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Arvajhėėr
Arwajcheer

Arwajcheer (mong. Арвайхээр) – miasto w Mongolii, stolica ajmaku południowochangajskiego. W 2010 roku liczyło 27 tys. mieszkańców. W latach 80. XX w. działała tam fabryka odzieżowa, obuwia, dość duża w skali kraju cegielnia oraz kombinat spożywczy. W mieście znajduje się Muzeum Ajmaku, muzeum Dzanabadzara, dwa klasztory lamajskie powstałe na początku lat 90. XX w. oraz lotnisko z połączeniami do Ułan Bator. Około 15 km od miasta zachowało się stanowisko archeologiczne z zespołem prehistorycznych rysunków naskalnych (Buga Sogootyn Chadny Dzurag). Przypisy Bibliografia Głabuś M., 2008: Mongolia. Wyd. Dialog. Gungaadasz B., 1986: Mongolska Republika Ludowa. PWN.
Arvaikheer

Arvaikheer ( Língua mongol Арвайхээр ) é uma cidade localizada nos estepes, no centro de Mongólia, é a capital da província de Övörkhangay. Arvaikheer fica a uma distância de 430km da capital do país, Ulan Bator. População De acordo com o senso de 2010, Arvaikheer tinha uma população estimada de 21 705 habitantes. A cidade é conhecida na região como centro tradicional de produtos artesanais, pecuária e esportes equestres. Referências
Арвайхээр

Арвайхэ́эр (Арвайхэрэ, Арбай-Хэрэ; монг. Арвайхээр?, ᠠᠷᠪᠠᠶᠢᠬᠡᠭᠡᠷ?) — город, административный центр аймака Уверхангай в Монголии. Население — 21 705 чел. (по оценке 2010 года), по переписи 2000 года — 19 058 чел.. В городе расположены предприятия по производству пищевой продукции, швейные, обувные фабрики. В Арвайхээре есть банк, гостиницы. Имеется аэропорт, его международный код — AVK. Арвайхээр является главным культурным центром аймака. В городе есть национально-драматический театр; ежегодно проводятся соревнования по конному спорту, различные фестивали. В Арвайхээр стоит памятник жеребцу по кличке Арвайхээр, на протяжении ряда лет побеждавшего на различных соревнованиях. Своё название город Арвайхээр и получил по кличке лошади. Галерея Примечания
Арвайхеер

Арвайхеер, Арбай-Хере (монг. Арвайхээр) — невелике місто в аймаку Уверхангай в Монголії. Населення станом на 2010 рік — 21705 чоловік. Місто є адміністративним центру аймаку. Місто отримало назву на честь жеребця який протягом 20 років перемагав на скачках. Інфраструктура У місті знаходяться харчові, швейні, взуттєві підприємства. Великий ринок, готель, банки, аеропорт. Дороги На північний захід від міста йде дорога до Улан-Батора (430 км), після Арвайхеера асфальт закінчується і далі йде кілька ґрунтових доріг. Одна з них веде на південь до хребта Гурвансайхан і пісків Хонгорин-Елс (300 км). Інша дорога (250 км) до озера Орог-Нур — цією дорогою у 1927 році рухалась центральноазійська експедиція М. Реріха у 1927 році. Від Арвайхеера на схід йде «Дорога тисячоліття» до Баянхонгору (200 км), яка будується, Алтая (571 км), Цагааннуура (1275 км, кордон з Росією). Гарнізон радянських військ Поблизу міста, на відстані 11 км знаходився гарнізон радянських військ до складу якого входиkj летовище з ґрунтовою злітно-посадковою смугою розрахованою на приймання транспортних літаків АН-12 та АН-26 а також 20-та окрема розвідувальна бригада. Вона була створена 1972 року за наказом Міністра оборони СРСР А. Гречка. Подібних формувань в Радянській Армії ніде не було. У 1988 році вона була переформована в окрему механізовану бригаду, а після виведення військ з Монголії була розформована. Пам'ятники Східніше Арвайхеера знаходиться священна оленяча гора. По її схилах розкидані валуни покриті давніми петрогліфами вік яких складає 10-15 тисяч років. Понад 80 малюнків зображають сцени полювання, лучників, кіз, яків, носорогів, танцюристів. Цікавим є малюнок приручення людиною коня. Клімат Місто знаходиться у зоні, котра характеризується кліматом тропічних степів. Найтепліший місяць — липень із середньою температурою 15 °C (59 °F). Найхолодніший місяць — січень, із середньою температурою -15 °С (5 °F). Примітки Джерела Атлас світу / голов. ред. І. С. Руденко ; зав. ред. В. В. Радченко ; відп. ред. О. В. Вакуленко. — К. : ДНВП «Картографія», 2005. — 336 с. — ISBN 9666315467.
Орог

Орог (на монголски: Орог нуур) е солено и безотточно езеро в Югозападна Монголия, 15-ото по големина в страната. Площта му е 140 km², обемът – 0,42 km³, средната дълбочина – 3 m, максималната – 5 m. Езерото Орог е разположено в югозападната част на Монголия в пустинната междупланинска котловина Долина на езерата, в северното подножие на хребета Их Богдо Ула, съставна част на планината Монголски Алтай. Лежи в плоско пустинно понижение на 1217 m н.в. с дължина от запад на изток 31,8 km и ширина до 7,7 km. То е второто по големина езеро в Долината на езерата. Бреговете му са пустинни, ниски, пясъчни, на места заблатени или заети от солончаци. Подхранва се от няколко реки, като най-голямата е река Туйн гол, вливаща се в него от север. В многоводни години има прясна вода, а в маловодни – солена. В края на лятото и началото на есента често се разпада на отделни водни басейни. Богато е на риба и водоплаващи птици. Бележки Топографска карта М 1:500 000; лист L-47-Г
Orog núr

Orog núr (mongolsky Орог Нуур) je bezodtoké jezero v Dolině Jezer u severního úpatí Gobijského Altaje v Mongolsku (Bajanchongorský ajmag). Leží v nadmořské výšce 1216 m. Má rozlohu 130 km² a dosahuje hloubky 4,5 m. Pobřeží Břehy jsou nízké, písečné, místy bažinaté nebo se na nich nacházejí slaniska. Vodní režim Do jezera ústí řeka Tujn gol. V letech s velkým množstvím vody se stává sladkým, naopak v letech s malým množstvím vody se stává slaným a rozpadá se na několik oddělených částí. Zamrzá od listopadu do dubna. Fauna Je bohaté na ryby a vodní ptáky. Literatura V tomto článku byly použity informace z Velké sovětské encyklopedie, heslo „Орог-нур“. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Orog núr na Wikimedia Commons (anglicky) Ramsarská databáze mokřadů (Site: Valley of Lakes)
Orog Lake

Orog Lake, or Orog Nuur (Mongolian: Орог нуур) is a lake located in the district of Bogd, in Bayankhongor Province, Mongolia. It is situated at an altitude of 1216 m above sea level. Fed by the waters of the river Tüyn Gol. The shores are low and sandy, with salt marshes in some places. Fresh or salt water predominates depending on the amount of rainfall. Frozen from November to April. It is rich in fish and waterfowl. Uranium and arsenic accumulate in this lake during evaporation, although, under very dry conditions, some As(V) reacts with ferrihydrite and is removed. References
Orog nuur

L'Orog nuur (in mongolo: Орог нуур) è un lago della Mongolia centro-meridionale, nella provincia di Bajanhongor, distretto di Bogd. Si trova a un'altitudine di 1.216 m s.l.m.; ha una superficie di 130 km² e una profondità massima di 4,5 m. L'Orog Nuur si trova in una valle a nord del massiccio Ih Bogd uul (Их Богд уул) che fa parte dei Govi Altaj, è un lago salato che, alimentato dall'abbondante acqua dolce del fiume Tujn, sta perdendo la sua salinità. Voci correlate Laghi della Mongolia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Orog nuur Collegamenti esterni (MN) Орог нуур, su medeelel.mn. URL consultato l'11 marzo 2011 (archiviato dall'url originale il 16 maggio 2012). IRPI Spedizione Geo-archeologica nella Valle dei Laghi in Mongolia [1] [2]
Orog nuur

Orog nuur (mong. Орог нуур) – bezodpływowe jezioro w środkowej Mongolii, u północnych podnóży Ałtaju Gobijskiego. Jezioro o powierzchni 130 km² i głębokości do 4,5 m. Leży na wysokości 1216 m n.p.m. Zasilane wodami rzeki Tüjn gol. Brzegi są niskie i piaszczyste, w niektórych miejscach występują słone bagna. W zależności od ilości opadów dominuje woda słodka lub słona. Zamarznięte w okresie od listopada do kwietnia. Bogate w ryby i ptactwo wodne. Przypisy
Орог-Нуур

Орог-Нуур (монг. Орог нуур) — бессточное озеро в южной части Монголии, в Долине Озёр, у северных подножий Гобийского Алтая. Высота озера над уровнем моря составляет 1217 м. Площадь озера — 140 км², максимальная глубина — 4,5 м. В озеро впадает река Туйн-Гол. Берега низкие, песчаные, местами заболочены или представлены солончаками. В многоводные годы Орог-Нуур имеет пресную воду, в маловодные — солоноватую; распадается на отдельные плёсы. С ноября по апрель озеро замерзает. Богато рыбой и водоплавающими птицами. Источники Орог-Нур // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978..
Орог-Нур

Орог-Нур — замкнуте безстічне озеро в Долині озер аймаку Баянхонгор Монголії. Загальні дані Озеро мілководне — 1,5-3 метра розташоване на висоті 1217 м недалеко від підніжжя гір хребта Іх богд[уточнити]. Площа змінилась внаслідок землетрусу 1957 року та складає 140 км², довжина 31,8 км, ширина 7,7 км, протяжність берегової лінії 75 км, максимальна глибина 5 м, об'єм 420 млн кубометрів. Мінералізація води 1,75-5,01 г/л, за хімічним складом у східній частині переважає гідрокарбонат, у західній — натрій, хлор.[джерело?] У нього впадає річка Туйн-гол та декілька джерел. Коли в озеро надходить мало води озеро міліє і вода у ньому набуває яскраво вираженого соленого смаку, в окремі роки озеро майже пересихає. З 1990 року в озері йде накопичення води. Озеро замерзає в жовтні, крига скресає в травні. За версією дослідника Центральної Азії М. В. Певцова Орог-Нур та інші озера, які входять до складу Долини Озер є залишками великої водойми, яка існувала раніше. Примітки
Mezinárodní letiště Bujant Uchá

Mezinárodní letiště Bujant Uchá (mongolsky Буянт Ухаа нисэх онгоцны буудал) (IATA: ULN, ICAO: ZMUB), dříve Čingischánovo mezinárodní letiště (mongolsky Чингис хаан олон улсын нисэх онгоцны буудал), je mezinárodní letiště v Ulánbátaru v Mongolsku. Nachází se 18 km jihozápadně od centra města. V současné době je z velké části nahrazeno novým letištěm a slouží jako záložní letiště pro původní letiště s cílem využívat ho pro letecký výcvik a pro speciální, charterové a vládní lety. Historie Pravidelné lety byly zahájeny v roce 1961 a terminál byl modernizován, aby byl způsobilý pro mezinárodní leteckou dopravu v roce 1986. Mezi lety 1994 a 1997 následovala další obnova s pomocí Asijské rozvojové banky. Letiště bylo 21. prosince 2005 přejmenováno na Čingischánovo mezinárodní letiště u příležitosti 800. výročí založení Mongolska Čingischánem. Vybavení a vzhled Letiště má jeden velký moderní terminál, nákladní a garážové hangáry a moderní řídicí věž. Je vybaveno jednou vzletovou a přistávací dráhou, která je z asfaltu a měří 3100 m. Dříve mělo ještě travnatou dráhu 15/33, která měřila 2000 m a sloužila jen pro vzlety. Nové letiště Letiště bylo nahrazeno otevřením nového ulánbátarského mezinárodního letiště v roce 2021. Letiště Bujant Uchá je omezené, jediná dráha se používá v jednom směru pro přilétající letadla a v opačném směru pro odlety. Nové letiště převzalo název po Čingischánovi a Bujant Uchá se 1. července 2020 vrátilo ke svému původnímu názvu. V květnu 2023 se na letišti Bujant Uchá konala první letecká přehlídka v zemi, Bujat Uchá Air Show. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chinggis Khaan International Airport na anglické Wikipedii. V tomto článku byl použit překlad textu z článku Buyant-Ukhaa International Airport na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Čingischánovo mezinárodní letiště na Wikimedia Commons
Chinggis Khaan International Airport (1961)

Der Internationale Flughafen Bujant-Uchaa (von 2005 bis 2020 Chinggis Khaan International Airport, mongolisch Буянт-Ухаа олон улсын нисэх буудал, IATA-Code: ULN, ICAO-Code: ZMUB) war der internationale Verkehrsflughafen der mongolischen Hauptstadt Ulaanbaatar bei Bujant Uchaa. Er wurde größtenteils durch den neuen Flughafen Chinggis Khaan International Airport ersetzt und wird hauptsächlich für Flugtraining sowie für Sonder-, Charter- und Regierungsflüge genutzt. Beschreibung Der Flughafen liegt etwa 15 Kilometer vom Zentrum von Ulan-Bator entfernt. Er war auf den Verkehr mit den gängigen Flugzeugtypen eingestellt und verfügte über eine asphaltierte Start-/Landebahn sowie über eine Notlandebahn auf gewalzter Erde. Beide Start-/Landebahnen liegen leicht ansteigend in einem Seitental. Bei ungünstigen Windverhältnissen konnte das zu nicht unerheblichen Flugverspätungen führen. Geschichte Der reguläre Betrieb wurde 1961 aufgenommen, das für den internationalen Verkehr taugliche Terminalgebäude ist 1986 entstanden. Von 1994 bis 1997 wurde der Flughafen mithilfe der Asiatischen Entwicklungsbank zur Kategorie 4D ausgebaut. Bis zum 31. Dezember 2005 hieß er englisch Buyant-Ukhaa International Airport. In Zusammenarbeit mit zwei japanischen Beratungsunternehmen wurde mit den Planungen für einen neuen Flughafen, den Khushigt Valley Airport, begonnen. Er entstand im Chöschigt-Tal (mongolisch Хөшиг), welches in der Nähe von Dsuunmod, circa 50 Kilometer südwestlich von Ulaanbaatar, liegt. Nach Abschluss der Bauplanungen Ende 2009 erfolgten die Ausschreibungen im Jahr 2010. Der Bau startete 2012 und sollte ursprünglich 2015 abgeschlossen sein. Ein Teil der Kosten sollte über einen Kredit der Japan Bank for International Cooperation in Höhe von 290 Mio. US-Dollar abgesichert werden. Tatsächlich wurde der Flughafen erst im Juli 2021, nach achtjähriger Bauzeit und vielen Verschiebungen eröffnet. Fluggesellschaften Der Flughafen war das Drehkreuz der nationalen Fluggesellschaften Blue Sky Aviation, der Aero Mongolia und MIAT. Zudem wurde der Flughafen von Hunnu Air, Aeroflot, Air China, Turkish Airlines und Korean Air genutzt. Weblinks Einzelnachweise
Buyant-Ukhaa International Airport

Buyant-Ukhaa International Airport, formerly called Chinggis Khaan International Airport from 2005 to 2020 (IATA: ULN, ICAO: ZMUB), is a semi-operational international airport serving Ulaanbaatar, Mongolia, situated 18 km (11 mi) southwest of the capital. Largely replaced by a new airport, it currently functions as a backup airport for the former, with a view to being used for flight training as well as for special, charter, and government flights. History Development The airport was first established as Buyant-Ukhaa Central Airport on 19 February 1957. In 1958, international flights began with flights to Irkutsk and Beijing using Ilyushin Il-14 aircraft. Regular flights from the airport started in 1961. The terminal was upgraded to make it suitable for international traffic in 1986. Following the Mongolian Revolution of 1990 and between 1994 and 1997 a further major upgrade of construction and air navigation was achieved with the assistance of the Asian Development Bank, making the airport compliant with ICAO standards. The US$50 million construction project was carried out by the successful bidder: a German / English joint venture of Philipp Holzmann and Wimpey Asphalt. The airport was renamed after Chinggis Khaan (Genghis Khan) to Chinggis Khaan International Airport to celebrate the 800th anniversary of the establishment of a Mongolian State on 21 December 2005. The airport achieved steady growth during the 2000s, with passenger numbers first reaching 1 million in 2012, and reaching a peak of 1.6 million in 2019, before collapsing due to the COVID-19 pandemic. Replacement airport The airport was replaced by the opening of the new Ulaanbaatar International Airport in 2021. Buyant-Ukhaa is somewhat restricted, the single runway is used in one direction for arriving aircraft and in the opposite direction for departures. The new airport significantly expands capacity, and is located at the Khoshigt Valley, 52 kilometres (32 mi) south of Ulaanbaatar city center. With the new airport named Chinggis Khaan International Airport, Buyant-Ukhaa reverted to its former name on July 1, 2020. In May 2023, it hosted the Buyant-Ukhaa Airshow, the first airshow exhibited in the country. Former airlines and destinations Statistics Traffic figures Top destinations Other facilities The airline Aero Mongolia has its head office on the third floor of the main airport building. The Air Accident Investigation Bureau Mongolia has its head office on the airport property. There is also one cargo hangar. See also List of airports in Mongolia List of airlines of Mongolia Notes References External links Official website Civil Aviation Authority of Mongolia Aeronautical Information Publication "Current weather for ZMUB". NOAA/NWS.
Aeropuerto Internacional Buyant-Ukhaa

El Aeropuerto Internacional Buyant-Ukhaa, el cual desde el 2005 hasta el 2020 fue llamado Aeropuerto Internacional Chinggis Khaan (IATA: ULN, OACI: ZMUB), es un aeropuerto internacional semioperativo que sirve a Ulán Bator, Mongolia, ubicado a 18 km (11 millas) al suroeste de la capital. Reemplazado en gran parte por el Nuevo Aeropuerto Internacional Gengis Khaan, actualmente funciona como un aeropuerto de respaldo, con miras a ser utilizado para entrenamiento de vuelo, así como para vuelos especiales, chárter y gubernamentales.​​​ Historia El aeropuerto se estableció por primera vez como Aeropuerto Central Buyant-Ukhaa el 19 de febrero de 1957. En 1958, comenzaron los vuelos internacionales con vuelos a Irkutsk y Beijing utilizando aviones Ilyushin Il-14. Los vuelos regulares desde el aeropuerto comenzaron en 1961. La terminal se actualizó para que fuera apta para el tráfico internacional en 1986. Después de la revolución mongola de 1990 y entre 1994 y 1997, se logró una importante mejora adicional en la construcción y la navegación aérea con la asistencia del Banco Asiático de Desarrollo, lo que hizo que el aeropuerto cumpliera con los estándares de la OACI. El proyecto de construcción de US$50 millones fue realizado por una empresa conjunta alemana/inglesa de Philipp Holzmann y Wimpey Asphalt.​ El aeropuerto pasó a llamarse "Aeropuerto Internacional Chinggis Khaan" para celebrar el 800 aniversario del establecimiento de un Estado de Mongolia el 21 de diciembre de 2005. Nuevo Aeropuerto El aeropuerto fue reemplazado por la apertura del nuevo Aeropuerto Internacional de Ulaanbaatar en 2021. Buyant-Ukhaa está algo restringida, la pista única se usa en una dirección para los aviones que llegan y en la dirección opuesta para las salidas. El nuevo aeropuerto amplía significativamente la capacidad y está ubicado en el valle de Khoshigt, a 52 kilómetros (32 millas) al sur del centro de la ciudad de Ulaanbaatar.​ Como el nuevo aeropuerto se llamará Aeropuerto Internacional Chinggis Khaan, Buyant-Ukhaa volvió a su nombre anterior el 1 de julio de 2020.​ Referencias