NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Scuarul Maria

Scuarul Maria (până în 2022: Parcul Andrieș) este situat în zona centrală istorică a orașului Bălți între străzile Moscova (est), Pușkin (sud) și Mihai Sadoveanu (vest), fiind adiacent, la nord, hotelului „Bălți” și ocupând o suprafață de 32767 m2 cu un perimetrul exterior de 805 metri Statut Scuarul Maria, denumit colocvial în epoca sovietică ca „Parcul Pușkin” a fost recunoscut, fără mențiunea numelor denumirilor sovietică și post-sovietică, ca monumentul național de arhitectură si a fost introdus în lista monumentelor ocrotite de stat din Republica Moldova, secțiunea Bălți, sub numărul 38. Construirea oricăror clădiri/obiecte pe teritoriul parcului este interzisă. Istoric Parcul, ca grădină publică a școlii grădinărești franceze⁠(d), împreună cu o oranjerie și drumuri pietonale cu forme geometrice regulare simetrice, a fost fondat în 1818. Locația grădinii publice este confirmată de primul plan de urbanism al orașului din 1845, aprobat de împăratul rus Nicolae I. După ce împărăteasa rusă Maria Alexandrovna s-a oprit la Bălți în 1856, grădina a fost desemnată sub numele ei și această grădină a fost păstrată în forma ei originală de către nepoata primei Marii menționate mai sus - Regina Maria a României în timpul Regatului României. Strada Sadoveanu de astăzi, din partea de vest a parcului, se numea strada Reginei Maria în perioada românească. În perioada sovietica, după ocupația orașului Bălți de către Uniunea Sovietică, nu se menționează istoria parcului și relația lui cu mai multe case regale ale Europei: Casa Romanov, Casa Hessiană, dinastia Saxa-Coburg-Gotha și Hohenzollern-Sigmaringen. Termenul grădină publică a încetat să mai fie folosit (fie în română, fie în rusă, considerat ca un franțuzism din epocile monarhice), iar parcul a început să fie numit „Parcul Pușkin”. La începutul anilor '60, au început să fie instalate în parc bâlciuri, care s-au suprapus designului geometric al traseelor simetrice ale drumurilor pietonale din parc. Dacă la începutul epocii sovietice, consiliul orășenesc a fost implicat în cultura silvică a parcului, treptat silvicultura în Scuarul Maria a căzut în degradare, arbuștii și copacii ne mai fiind îngrijiți în mod regulat. În 2018, Primăria municipiului Bălți a încercat să taie complet mai mulți copaci, deși tăierea regulată a plantelor corespunzătoare tipului inițial al parcului - un parc de tipul școlii parcurilor franceze - nu a fost întreprinsă până în prezent. Spre finele anilor 80, înainte de desființarea Uniunii sovietice, în spatele parcului (strada Moscova) a fost construit clădirea impozantă, în stilul realismului socialist, a secțiunii Bălțene a KGB. Statut de protecție Parcul este un monument arhitectural de importanță națională inclus în Registrul monumentelor Republicii Moldova ocrotite de stat cu nr. 39 (municipiul Bălți). Conform Registrului, datează din 1869. Până în mai 2025 era înregistrat simplu ca „Parc”; ulterior apare ca „Scuarul Maria” în Registru. Note Vezi și Monument la mormântul ostașilor căzuți în 1944 (Bălți) Legături externe Materiale media legate de Scuarul Maria la Wikimedia Commons
Cioburciu, Transnistria

Cioburciu (Moldovan Cyrillic: Чобурчию, Russian: Чобручи, romanized: Chobruchi, Ukrainian: Чобручі, romanized: Choburchi, Hungarian: Csöbörcsök) is a village in the Slobozia District of Transnistria, Moldova. It has since 1990 been administered as a part of the breakaway Pridnestrovian Moldavian Republic (PMR). According to the unofficial census of 2004, the population of the village was 7,176 inhabitants, of which 6,214 (86.59%) Moldovans (Romanians), 457 (6.36%) Ukrainians and 436 (6.07%) Russians. During the 2025 Moldovan energy crisis, a retired couple died in Cioborciu from carbon monoxide poisoning after leaving a stove on and going to sleep. Climate Cioburciu has a humid continental climate (Köppen: Dfb) Notable people Larisa Șavga (born 1962), Moldovan economist, former Minister of Education and Youth Notes References
Cioburciu, Stînga Nistrului

Cioburciu (ucraineană Чобручи, maghiară Csöbörcsök) este un sat din Unitățile Administrativ-Teritoriale din Stînga Nistrului (Transnistria), Republica Moldova. Conform recensământului sovietic din anul 1939, populația localității era de 6.335 locuitori, dintre care 5.124 (80.88%) moldoveni (români). Conform recensământului neoficial din anul 2004, populația localității era de 7.176 locuitori, dintre care 6.214 (86.59%) moldoveni (români), 457 (6.36%) ucraineni si 436 (6.07%) ruși. Referințe
Malaya Sportivnaya Arena

Malaya Sportivnaya Arena (literally Small Sports Arena) is a multi-use stadium in Tiraspol, Moldova. It is currently used mostly for football matches, and hosts FC Sheriff Tiraspol's reserve team games, as well as some FC Dinamo Bender and FC Tiraspol matches. It is located in the Sheriff Sports Complex, alongside the larger Sheriff Stadium, where the Sheriff Tiraspol senior team plays. The stadium was built in 2002 and has an all-seated capacity of 8,000, making it the third-largest stadium in Moldova. The pitch is surrounded by a six-lane running track. References
Arena Malaya Sportivnaya

La Malaya Sportivnaya Arena (en ruso: Малая Спортивная Арена, lit. 'El Estadio Pequeño de los Deportes')​ es un estadio de fútbol ubicado en la ciudad de Tiraspol, capital de Transnistria, Moldavia. El estadio fue inaugurado en 2002 y tiene capacidad para 8.000 espectadores, haciendo que sea el tercer mayor estadio de Moldavia.​ El equipo reserva del Sheriff Tiraspol, FC Dinamo Bender y FC Tiraspol disputan en este estadio sus partidos como local.​​ Está localizado en el Complejo de Deportes del Sheriff, junto al Estadio Sheriff. Referencias
Malaya Sportivnaya Arena

La Malaïa Sportivnaïa Arena (en russe : Малая Спортивная Арена) est un stade omnisports situé à Tiraspol dans la région de Transnistrie en Moldavie. Il fait partie du Complexe sportif Sheriff. C'est le domicile des équipes réserves du FC Sheriff Tiraspol et du FC Tiraspol. Le stade a une capacité de 9 300 places. Histoire Le stade fut mis en service en septembre 2002. Description Ce stade multifonctionnel de 9 300 places dispose d'une piste d'athlétisme de 6 couloirs et d'un terrain de football (105 mètres sur 68). Le terrain de jeu est fait de gazon artificiel de troisième génération produit par "FieldTurf" et il est équipé d'un système de drainage. Il permet de jouer en toute saison de l'année. L'éclairage provient de 4 tours d'environ 50 mètres de hauteur et fonctionne en 4 modes : 200, 400, 800 et 1600 lux. Notes et références Annexes Articles connexes Complexe sportif Sheriff Liens externes (ru) Le stade sur le site officiel du Complexe sportif Sheriff (en) Le stade sur le site officiel du FC Sheriff Tiraspol (pl) Le stade sur Stadiony.net Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail de la Moldavie Portail de la Transnistrie
Malaja Sportivnaja Arena

La Malaja Sportivnaja Arena (in russo Малая Спортивная Арена?) o Mică Arenă Sportivă (in moldavo Микэ Apeнэ Cпopтивэ?) o Mala Sportyvna Arena (in ucraino Мала Cпортивна Aрена?; letteralmente in tutte e tre le lingue Piccola Arena Sportiva) è un impianto polivalente situato a Tiraspol, in Moldavia. Lo stadio viene usato principalmente per le gare casalinghe dello Sheriff Tiraspol. L'impianto ha una capienza di 8.000 posti a sedere. Lo stadio viene utilizzato da parte dello Sheriff per le partite di campionato. Infatti lo Sheriff utilizza lo Stadio Sheriff, più grande e con più privilegi, per le partite delle coppe europee. Lo stadio fa parte del complesso sportivo dello Sheriff, comprendente il più importante Stadio Sheriff, un campo indoor utilizzato in inverno, otto campi di allenamento, una scuola calcio e gli alloggi per i calciatori professionisti.
Małaja sportiwnaja ariena sportkompleksa «Szerif»

Małaja sportiwnaja ariena sportkompleksa «Szerif» – wielofunkcyjny stadion w Tyraspolu, w Mołdawii (Naddniestrzu). Został otwarty we wrześniu 2002 roku. Może pomieścić 8914 widzów. Obiekt pełni rolę rezerwowego stadionu klubu Sheriff Tyraspol, rozgrywano na nim też m.in. niektóre spotkania o piłkarski Superpuchar Mołdawii. Stadion położony jest na terenie kompleksu sportowego, w skład którego wchodzą jeszcze m.in. główny, typowo piłkarski stadion oraz zadaszone boisko piłkarskie. Arena wyposażona jest w sztuczne oświetlenie o natężeniu 1600 luksów oraz system podgrzewania murawy. Przypisy
Saharna Monastery

The Saharna Monastery (Romanian: Mănăstirea Saharna) is a monastery in Saharna, Moldova. The "Holy Trinity" Monastery of Saharna, situated about 110 km north of Chișinău, on the west side of the Nistru River, is considered to be one of the biggest centres for religious pilgrimages in Moldova. Here can be found the unique relics of the Blessed Macarie, and on the top of the high cliff, according to a legend, there is a footprint of St. Maria, the Mother of Jesus. The legend says that a monk from the monastery once saw the shining figure of Saint Maria on the top of a rock. When reaching that spot the monk saw a mark of a footstep on the ground. Gallery References External links Site-ul Mănăstirei "Sfânta Treime" din s. Saharna Virtual tour on Saharna Monastery at visit.md (in Romanian) SAHARNA: amprente sfinte şi locuri de poveste at moldova.org (in Romanian) Manastirea Saharna at crestinortodox.ro (in Romanian) About Saharna Monastery Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine at travelmoldova.eu (in Romanian) Articol din Jurnalul Naţional Investigaţii arheologice în zona Saharna Mănăstirile Moldovei - Saharna
Monasterio de Saharna

El Monasterio de Saharna (en rumano: Mănăstirea Saharna) es un monasterio en Saharna, Moldavia. El Monasterio de la "Santísima Trinidad" de Saharna,​ situado a unos 110 10 km al norte de Chisináu, en el lado oeste del río Nistru, se considera uno de los mayores centros de peregrinaciones religiosas de Moldavia. Aquí se encuentran las reliquias únicas del Beato Macario y en la cima del alto acantilado, según la leyenda, hay una huella de Santa María, la madre de Jesús. Cuenta la leyenda que un monje del monasterio vio una vez la brillante figura de Santa María en lo alto de una roca. Al llegar a ese lugar el monje vio una señal de una pisada en el suelo. Referencias Galería de imágenes Enlaces externos Site-ul Mănăstirei "Sfânta Treime" din s. saharna Visita virtual al monasterio de Saharna en visit.md (en rumano) SAHARNA: amprente sfinte şi locuri de poveste en moldova.org (en rumano) Manastirea Saharna en crestinortodox.ro (en rumano) Acerca del Monasterio de Saharna en travelmoldova.eu (en rumano) Artículo del Jurnalul Nacional Investigaciones arqueológicas en la zona del Saharna Mănăstirile Moldovei - Saharna
Monastère de Saharna

Le Monastère de Saharna (roumain : Mănăstirea Saharna) est un monastère à Saharna Nouă (en), en Moldavie. Le monastère "Sainte Trinité" de Saharna, situé à environ 110 km au nord de Chișinău, sur la rive droite de la rivière Dniestr, est considéré comme l'un des plus grands centres de pèlerinage religieux en Moldavie. Ici se trouvent les reliques uniques de la Bienheureuse Macarie, et au sommet de la haute falaise, selon une légende, il y a une empreinte de Sainte Marie, la Mère de Jésus. La légende dit qu'un moine du monastère a vu une fois la figure brillante de Sainte Marie au sommet d'un rocher. En atteignant cet endroit, le moine vit une marque de pas sur le sol[réf. souhaitée]. Galerie Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Saharna Monastery » (voir la liste des auteurs). Liens externes Site-ul Mănăstirei "Sfânta Treime" din s. Saharna Visite virtuelle du monastère de Saharna sur visit.md (en roumain) SAHARNA : amprente sfinte şi locuri de poveste sur moldova.org (en roumain) Manastirea Saharna sur crestinortodox.ro (en roumain) À propos du monastère de Saharna sur travelmoldova.eu (en roumain) Articol din Jurnalul Naţional Investigaţii arheologice în zona Saharna Mănăstirile Moldovei - Saharna Portail de la Moldavie
Monaster Saharna

Monaster Saharna – męski klasztor prawosławny w miejscowości o tej samej nazwie, w jurysdykcji eparchii kiszyniowskiej Mołdawskiego Kościoła Prawosławnego. Historia Kompleks klasztoru Saharna składa się z dwóch, pierwotnie odrębnych monasterów: wykutego w skałach klasztoru Zwiastowania i młodszego od niego, naziemnego monasteru Trójcy Świętej. Historia pierwszego z nich jest słabo zbadana, nieznany jest czas jego powstania i osoby twórców. Klasztor Trójcy Świętej został natomiast założony przez schimnicha Bartłomieja zwanego Ciungu w 1776. W momencie, gdy Bartłomiej osiedlił się w Saharnie, skalny monaster był już opuszczony. Prawdopodobnie schimnich razem ze swoimi uczniami zamierzał odnowić w nim życie monastyczne, jednak przekonał się, że życie w pieczarach było bardzo utrudnione i w związku z tym postanowił wznieść w ich sąsiedztwie nowy klasztor. Według miejscowej legendy miejsce na jego budowę wskazała osobiście Matka Boża, objawiając się Bartłomiejowi. Klasztor nie został ukończony przed śmiercią schimnicha w 1798. Po tej dacie kierownictwo wspólnoty objął ihumen Paisjusz. W latach 1818–1821 wzniesiono główną cerkiew klasztorną pod wezwaniem Trójcy Świętej. Prawdopodobnie konsekrował ją metropolita mołdawski Beniamin. W 1837 w świątyni odnowiono ikonostas. W 1843 cały kompleks monasterski został odremontowany, zaś w 1857, pod kierunkiem przełożonego klasztoru Stefana, odnowiono zniszczony klasztor skalny. W 1883 zbudowano drugą cerkiew w stylu mołdawskim pod wezwaniem Narodzenia Matki Bożej. Na początku XX w. klasztor był ponownie remontowany, zaś po 1918, w Rumunii, monaster zmieniono na klasztor żeński. W 1957 przebywające w monasterze mniszki i posłusznice przewieziono do innych wspólnot, a klasztor Saharna oddano mnichom z monasteru Nowy Wałaam w Finlandii, którzy wyrazili chęć przeniesienia się do ZSRR. W 1964 monaster został zamknięty i zaadaptowany na szpital psychiatryczny. Znajdujące się w głównej cerkwi ikony zostały z niej wywiezione i nie przetrwały, budowle sakralne uległy dewastacji. Restytucja wspólnoty miała miejsce w 1991. Do monasteru wróciło wówczas kilka mniszek, podjęto prace konserwatorskie i remontowe. Pierwotnych fresków w głównej cerkwi klasztornej nie udało się uratować, toteż Vladimir Lazar wykonał na ich miejscu nowe kompozycje. Do wnętrza cerkwi wstawiono również nowy ikonostas. Na wyposażeniu obiektu sakralnego pozostaje szereg zabytkowych ikon z XVIII i XIX w. oraz cyprysowy krzyż z 1817. Szczególną czcią na terenie restytuowanego monasteru otaczane są relikwie św. ihumena Makarego (Tincu), który na początku XX wieku był spowiednikiem tutejszej wspólnoty mniszej. Pielgrzymi odwiedzają również źródło z wodą, której przypisuje się cudotwórcze właściwości. Przypisy
Mănăstirea Saharna

Mănăstirea Saharna este un complex monahal ortodox ce aparține Bisericii Ortodoxe din Moldova. Ansamblul este compus din mănăstirea rupestră cu hramul Buna Vestire și mănăstirea terestră cu hramul Sfânta Treime. Istoric Mănăstirea terestră Sfânta Treime a fost întemeiată în anul 1776 de către schimonahul Vartolomeu Ciungu (1739-1798). Manastirea rupestra Bunavestire s-a restaurat în 1857 sub conducerea părintelui-stareț Serafim. După anul 1918 Mănăstirea Saharna a devenit mănăstire de maici, prima stareță fiind maica Valentina. Anul 1950 a fost considerat unul de apogeu al mănăstirii, considerate una dintre cele mai bine amenajate lăcașuri de cult din Moldova, dar în 1964, regimului sovietic a închis mănăstirea și a transformat complexul într-un spital de psihiatrie. Tot avutul și podoabele mănăstirii au fost distruse. Chiliile călugărești au devenit saloane de spital, biserica de vară, depozit, iar cea de iarnă, casă de cultură. În această perioadă sovietică a mai fost construită o clădire, care îndeplinește astăzi rolul de trapeză. Mănăstirea a fost redeschisă la 19 aprilie 1991. Biserica de vară s-a restaurat între anii 1992-1998 fără a fi posibilă păstrarea și conservarea picturii vechi, care era într-un grad avansat de deteriorare. Relicve și odoare Mănăstirea păstrează moaștele Preacuviosului Egumen Macarie Tincu, iscusit duhovnic al sec. XX și înflăcărat apărător al Ortodoxiei. Un odor de preț este icoana cu chipul sfintei Matrona de la Moscova, în care se păstrează și mici părticele din moaștele cuvioșiilor părinți din Lavra Kievo-Pecerska, cuviosului Serafim de la Sarov, sfintei Mare Muceniță Varvara, doi mucenici din Caucaz, o bucățică din piatra de pe Mormântul Domnului și o bucățică din Stejarul Mamvri. Mănăstirea deține și câteva icoane vechi, lucrări ale sec. al XVIII-lea și al XIX-lea: Domnul Iisus Hristos și Maica Domnului cu Pruncul dintr-o catapeteasmă (nu a mănăstirii), Maica Domnului “Tânguirea”, în care a apărut chipul Domnului Iisus, socotită făcătoare de minuni, Răstignirea Domnului (curgătoare de mir), Adormirea Maicii Domnului, Sfântul Ierarh Nicolae, Sfântul Arhidiacon Ștefan, Cuvioasa Paraschiva, Cuviosul Serafim de la Sarov, Mântuirorul–Mare Arhiereu și Cina cea de Taină (în catapeteasma bisericii de iarnă). Mănăstirea păstreaza și o cruce din lemn de chiparios învelită în foiță de argint suflată cu aur, cu inscripții în limba rusă. Ea a fost făcută în anul 1817 și donată mănăstirii de niște cazaci, ce se întorceau din războiul cu Napoleon. Galerie de imagini Note Vezi și Bisericile rupestre din România și Republica Moldova Legături externe Materiale media legate de Mănăstirea Saharna la Wikimedia Commons www.manastirea-saharna.md - Site web oficial Manastirea Saharna, 15 iunie 2012, CrestinOrtodox.ro Investigații arheologice în zona Saharna Arhivat în 6 ianuarie 2010, la Wayback Machine. Mănăstirile Moldovei - Saharna Arhivat în 7 octombrie 2008, la Wayback Machine.
Сахарнянский Троицкий монастырь

Сахарнянский Троицкий монастырь (Монастырь Сахарна; рум. Mănăstirea Saharna) — мужской монастырь Кишинёвской епархии Русской православной церкви в селе Сахарна Резинского района Молдавии. История Основание монастыря связано с именем схимонаха Варфоломея Криворучко. 23 декабря 1739 года он родился в местечке Саврань на Подолье в семье священника Феодора и его жены Пелагеи. В крещении назван Василием. В 1760 году он получил пулевое ранение в левую руку. В мае 1766 года покинул родные места и отправился в странствия, пока 25 марта 1776 года не прибыл в Сахарну. На этом месте располагался древний скальный монастырь, но условия жизни в пещерах были тяжёлыми и Варфоломей принял решение построить наземный монастырь. Обустройством обители занимался до своей смерти в 1798 году. В 1818—1821 годах была построена церковь Святой Троицы, ставшая главным храмом монастыря. Предположительно, она была освящена в 1821 году митрополитом Вениамином (Костаки), но записи об этом не сохранилось. В 1842 году к Сахарнянскому монастырю в качестве скита приписан упразднённый Городищенский Успенский монастырь. В 1857 году при игумене Серафиме восстановлен пещерная часть Сахарнянского монастыря. Поскольку главный Свято-Троицкий храм был летним и не имел отопления, в 1883 году возведён зимний храм, освящённый в честь Рождества Пресвятой Богородицы. В 1900 году местные жители Ипполит Терлецкий и Василий Корняну проводили реконструкцию пещер, в ходе которой была разрушена стена между пещерной церковью и кельями. В 1900—1911 годах построена мельница, склад и архондарик. В 1918 году монастырь превращён в женский. В 1930-х годах в нём проживало около 70 монахинь. В 1950 году это был один из самых благоустроенных монастырей Молдавии, но в 1964 он был закрыт советскими властями. В помещениях бывшего монастыря открыли психбольницу: в кельях обустроили больничные палаты, в летней церкви устроили склад, а в зимней — дом культуры. Монастырь вновь открыт 19 апреля 1991 года. В 1992—1998 годах восстановлена летняя церковь. Настоятели На деньгах и марках Комментарии Примечания
Сахарнянський монастир

Сахарнянський Святотроїцький монастир — чоловічий монастир Кишинівської єпархії Російської православної церкви поблизу села Сахарна Резінського району Молдови. Обитель розташована на трьох уступах, що піднімаються один над іншим і з усіх боків оточена частково голими, а часково лісистими горами. До монастирського комплексу входять дві церкви — зимова Успенська і літня Святотроїцька, будинок настоятеля, трапезна з кухнею і пекарнею, і флігелі з келіями. Історія Монастир був заснований в 1776 році ченцем Варфоломієм Криворучко на місці старого скиту, який виник у XVI–XVII століттях. Існує легенда, згідно з якою скит побудований на місці, де одному з ченців з'явився на скелі лик Богородиці, який світився. Дійшовши до скелі, чернець виявив в камені слід босої ноги, що було сприйнято ним як знак святості місця, і через деякий час недалеко від скелі був закладений скит. З часом він обріс будівлями, здебільшого дерев'яними, і тільки в XIX столітті, після перетворення скиту в монастир, вони були замінені кам'яними. Монастир знову відкритий в 1991 році. Пам'ятки монастиря Слід Божої Матері. На цьому місці побудована каплиця; Мощі святого Макарія, єдині в Молдові; Ікона Богоматері, на щоці якої в 2000 році, за запевненням священників, чудовим чином проявився образ Спасителя; Купальня, яка, за розповідями, дарує лікування від хвороб, безпліддя і таке інше. Старовинний, скельний, монастир. Зараз не діє. Монастир на монеті Національний банк Молдови 25 грудня 2000 року випустив в обіг як платіжний засіб та в нумізматичних цілях срібну пам'ятну монету якості пруф із серії «Монастирі Молдови» — Монастир Сахарна, номіналом 50 лей. В центрі — рельєфне зображення монастиря з фрагментами пейзажу; У верхній частині, по колу монети — заголовними буквами викарбувано напис «MĂNĂSTIREA SAHARNA». Галерея Джерела Примітки Література Православные русские обители: Полное иллюстрированное описание всех православных русских монастырей в Российской империи и на Афоне / предисл. от ред. — Репринт. воспроизв. изд. — СПб: Книгоизд-во П. П. Сойкина, 1910 г. — СПб.: Воскресеніе, 1994. — 732 с. (рос.) Посилання Монастырь во имя Святой Живоначальной Троицы Сахарнянский (мужской)(рос.)
Museu Nacional de Belles Arts de Chișinău

El Museu Nacional de Belles Arts (en romanès: Muzeul Național de Artă) és un museu de Chișinău, Moldàvia, fundat el novembre de 1939 per Alexandru Plămădeală i Auguste Baillayre. Visió general L'any 1939, l'escultor Alexandru Plămădeală va seleccionar unes 160 obres d'artistes basarabis i romanesos per tal de muntar la primera galeria de fotos de Chisinau el director de la qual va ser Auguste Baillayre, pintor i professor de l'Ecole de Belle Art de Chisinau. El 26 de novembre de 1939 es va inaugurar el primer museu de belles arts del Bassàrab; el seu successor esdevé el Museu Nacional d'Art de Moldàvia. En els primers dies de la Segona Guerra Mundial, les peces d'art exposades a la Galeria, juntament amb d'altres donades pel Ministeri de Cultura i Cultes de Romania, van ser carregades en dos camions i lliurades a Kharkiv; el destí d'aquestes col·leccions segueix sent desconegut fins a l'actualitat. Edifici L'edifici del museu (arquitecte Alexander Bernardazzi) és un monument a Moldàvia. Abans era conegut com el gimnàs femení de Dadiani. Un altre departament del museu es troba a la Casa Herța (vila urbana), l'avinguda Ștefan cel Mare i Sfînt. Exposicions individuals El museu té exposicions generals i específiques. Ada Zevin va ser una de les persones amb exposicions individuals el 1960, 1970 i 1980. Obres d'art seleccionades Impressions seleccionades Referències Vegeu també Museu Nacional d'Art de Romania Enllaços externs Museu Nacional d'Art de Chisinau Arxivat 2016-03-03 a Wayback Machine. Artistul europeu Auguste Baillayre, omagiat la Muzeul de Artă din Chișinău