NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Catedral de la Divina Providencia (Chisináu)

La Catedral de la Divina Providencia (en rumano: Catedrala Providenţa Divină)​ es un edificio religioso afiliado a la Iglesia católica​ que Se encuentra en Chisináu,​ Moldavia,​ y es la catedral de la Diócesis de Chisináu. La iglesia neoclásica fue construida en 1836 por el arquitecto Avraam Melnikov, gracias a las subvenciones del zar Nicolás I de Rusia. Con el advenimiento del poder soviético en 1944 se nacionalizaron todas las actividades de la parroquia, en 1963 la iglesia fue cerrada y los fieles ortodoxos fueron obligados a ir a una pequeña capilla en el cementerio. En 1989 el edificio fue devuelto a la parroquia. La iglesia ha sido sede desde el año 1993 de la Administración Apostólica de Moldavia y desde el 2001, de la diócesis de reciente creación de Chisináu. Una serie de trabajos de restauración se iniciaron en la primavera de 2002 y terminaron en 2004. Véase también Iglesia católica Divina Providencia Referencias
Cathédrale de la Divine-Providence de Chişinău

La cathédrale de la Divine-Providence est une cathédrale catholique néoclassique du XIXe siècle située à Chișinău, en Moldavie. Historique L'église est construite en 1836 par l'architecte Avraam Melnikov, grâce aux subventions du tsar Nicolas Ier de Russie. Avec l'avènement au pouvoir des soviétiques en 1944, toutes les activités paroissiales furent nationalisées et en 1963 l'église fut fermée obligeant les fidèles à se rendre dans une petite chapelle du cimetière. En 1989, le bâtiment est restitué à la paroisse. L'église est le siège de l'administration apostolique de Moldavie depuis 1993 qui a été élevé au rang de diocèse en 2001. Notes et références Voir aussi Articles connexes Cathédrale de la Nativité de Chișinău (orthodoxe) Diocèse de Chișinău Liens externes Ressource relative à la religion : GCatholic.org Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de la Moldavie
Cattedrale della Divina Provvidenza

La cattedrale della Divina Provvidenza (in romeno: Catedrala Romano-Catolică Providența Divină) è un luogo di culto cattolico situato a Chișinău, capitale della Moldavia. È la cattedrale della diocesi di Chișinău. Storia La chiesa in stile neoclassico è stata costruita nel 1836 dall'architetto Avraam Mel'nikov, grazie alle sovvenzioni dello zar Nicola I di Russia. Con l'avvento del potere sovietico nel 1944 tutte le attività parrocchiali sono state nazionalizzate, nel 1963 la chiesa fu chiusa e i fedeli cattolici costretti a riunirsi in una piccola cappella nel cimitero. Nel 1989 l'edificio è stato restituito alla parrocchia. La chiesa è stata dal 1993 la sede dell'Amministrazione Apostolica di Moldova e dal 2001 della diocesi di nuova costituzione di Chişinău. Una serie di opere di restauro ha avuto inizio nella primavera del 2002 per concludersi nel 2004. Note Voci correlate Chiesa cattolica in Moldavia Cattedrali in Moldavia Chișinău Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale della Divina Provvidenza Collegamenti esterni (EN) Cattedrale della Divina Provvidenza, in GCatholic.org.
Katedra Opatrzności Bożej w Kiszyniowie

Katedra Opatrzności Bożej (rum. Catedrala romano-catolică Providența Divină) – główna świątynia rzymskokatolickiej diecezji kiszyniowskiej, obejmującej swym zasięgiem całą Mołdawię. Mieści się w Kiszyniowie, stolicy Mołdawii, przy ulicy Mitropolit Dosoftei 85. Budowla jest pomnikiem architektury. Została wybudowana w 1840 w stylu rosyjskiego klasycyzmu z detalami porządku jońskiego na elementach fasady głównej. To prostokątny budynek z półkolistą apsydą pokryty przęsłowym dachem. Wysokie łukowe okna są położone wzdłuż obwodu katedry. Dwie symetryczne dzwonnice wznoszą się na głównej fasadzie i pokryte są kulistymi kopułami. Pozostałe fasady są wykonane skromnie. Budynek był rekonstruowany w latach 70. XX wieku. Przypisy Linki zewnętrzne Kishinev.info. kishinev.info. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-28)].
Кафедральный собор Божественного Провидения

Кафедральный собор Божественного Провидения (рум. Catedrala romano-catolică din Chișinău) — епископальный собор Римско-католической церкви епархии Кишинёва в столице Молдавии. Собор строился с 1840 по 1843 год в стиле классицизма. Создателем проекта считается петербургский архитектор Иосиф Иванович Шарлемань (1782—1861). Собор внесен в список национальных памятников истории и культуры Молдавии. История В 1820-х годах небольшая католическая община преимущественно польского происхождения построила часовню под покровительством Провидения на месте нынешнего собора. В 1830-х годах часовня уже не могла вместить всех прихожан и была выделена субсидия на строительство собора от Императора Всероссийского Николая I. В 1964 году собор Провидения был экспроприирован советской администрацией и преобразован в студию записи звука и кино. Прихожанам разрешили собираться в кладбищенской часовне для богослужений. В 1989 году собор после вмешательства Международного движения Красного Креста и Красного Полумесяца и Организации Объединённых Наций, вновь стал католическим приходом и впоследствии восстановлен. В 1993 году собор стал резиденцией Апостольской администратуры Молдавии, а в 2001 году стал кафедральным собором новообразованной Кишинёвской епархии. Архитектура Лицевая сторона собора размещена на юго-запад и имеет прямоугольную форму с полукруглой апсидой. Имеет длинную прямоугольную форму и состоит из пяти травей. К нему примыкает фасад на северо-востоке, имеется большое арочное окно и две колокольни. Два ряда коринфских колонн разделяют зал на широкий центральный неф с цилиндрическим сводом и два узких прохода с кессонными потолками. Оригинальная мебель была утеряна после закрытия в 1960-х годах, а нынешний интерьер собора появился в 1990-х годах. Ссылки Catedrala romano-catolică Providenţa Divină (рум.)
Римо-католицький собор (Кишинів)

Собор Божого Провидіння (рум. Catedrala romano-catolică „Providența Divină”) — римо-католицький собор в історичному центрі Кишинева — столиці Молдови. Зведений у 1840—1843 роках за проєктом архітектора Йосипа Шарлеманя. Єпископський собор Кишинівської дієцезії. Історія У 1820-х роках невелика католицька громада Кишинева, переважно польського походження, побудувала на місці сучасного собору каплицю під заступництвом Провидіння. У 1830-х роках каплиця вже не могла вмістити усіх прочан. Тоді на їхнє прохання імператор Микола I виділив субсидію на будівництво собору. Будівництво відбувалося у 1840—1843 роках під керівництвом петербурзького архітектора Йосипа Шарлеманя. 1964 року радянська влада експропріювала собор у католицької громади. Він був перетворений на студію кіно- та звукозапису. Прочанам дозволили збиратися для богослужінь біля цвинтарної каплиці. 1989 року після втручання Міжнародного руху Червоного Хреста і Червоного Півмісяця та Організації Об'єднаних Націй собор знову став католицькою парафією та був відновлений. 1993 року собор став резиденцією Апостольської адміністрації в Кишиневі, а 2001 — новоствореної Кишинівської дієцезії. Опис Собор виконаний у стилі неокласицизму. Передній фасад собору повернутий на південний захід і має прямокутну форму із напівкруглою апсидою. Має довгу прямокутну форму і складається з п'яти травей. До нього приєднаний фасад на північно-східному боці. Є велике аркове вікно та дві дзвіниці. Два ряди коринфських колон розділяють зал на широкий центральний неф із циліндричним склепінням та два вузькі проходи із кесонними стелями. Оригінальні меблі були втрачені після закриття собору в 1964 році, а сучасний інтер'єр з'явився в 1990-х роках. Примітки Посилання Catedrala romano-catolică Providenţa Divină (рум.)
Complex Esportiu del Districte d’Orhei

El Complex Esportiu del Districte d’Orhei (romanès: Complexul Sportiv Raional Orhei, CSR Orhei) és un estadi esportiu de la ciutat d'Orhei, Moldàvia. Va ser construït l'any 1980. El 2005 va començar la demolició de l'antiga tribuna de fusta per donar pas a un nou i més modern edifici inaugurat el 2007. El complex esportiu d'Orhei, juntament amb els de Zimbru i Sheriff, és un dels més moderns del país. És utilitat pel club FC Milsami Orhei i la selecció de rugbi de Moldàvia; i la seva capacitat és per a 3.000 espectadors. Va ser la seu de la final de la copa moldava de futbol de la temporada 2011-12 entre els clubs Milsami Orhei i CSCA-Rapid (0-0, 5-3 als penals). Referències
CSR Orhei

Complexul Sportiv Raional Orhei (CSR Orhei) is a football stadium in Moldova founded in 1980. In 2005 began the demolition of the old wooden stand, to make way for a new building, modern. Orhei sports complex, along with those of Zimbru and Sheriff, is one of the most modern in the country. It is also used by the Moldova national rugby union team. References External links Official site Archived 2013-05-07 at the Wayback Machine (in Romanian) (in Russian)
Complejo Deportivo Regional Orhei

Complejo Deportivo Regional Orhei es un estadio de fútbol en Moldavia fundado en 1980. Orhei es una ciudad de Moldavia perteneciente al distrito de Orhei. En 2005 comenzó la demolición del antiguo soporte de madera, para dar paso a un nuevo edificio, moderno. La UEFA fue la que patrocinó la construcción del nuevo estadio el que tiene una capacidad para albergar a 2.539 espectadores sentados y pista de carreras de £ 22 millones. Galería Galería fotográfica del estadio Referencias Enlaces externos CSR Orhei pe divizianationala.com CSR Orhei pe soccerway.com pe wikimapia página oficial El Complejo
Complexul Sportiv Raional

Le Complexul Sportiv Raional est un stade de football moldave situé à Orhei. Ce stade de 2 539 places accueille les matches à domicile du FC Milsami et du FC Costuleni, clubs évoluant dans le championnat de Moldavie de football. Liens externes Photos du stade Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail de la Moldavie
CSR Orhei

Het Complexul Sportiv Raional Orhei (kortweg CSR Orhei genoemd) is een multifunctioneel stadion in Orhei, een stad in Moldavië. Tussen 1980 en 2007 heette dit stadion Stadionul Orăşenesc. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclubs FC Milsami Orhei en FC Costuleni maken gebruik van dit stadion. In het stadion is plaats voor 2.539 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 1980. Het werd gerenoveerd in 2007. In dat jaar kwam er een nieuw grasveld te liggen. Ook werd de houten tribune afgebroken en vervangen door een nieuwe.
Complexul Sportiv Raional Orhei

Complexul Sportiv Raional Orhei – wielofunkcyjny stadion w Orgiejowie, w Mołdawii. Został otwarty w 1980 roku, w latach 2005–2007 został zmodernizowany. Obiekt może pomieścić 3023 widzów. Swoje spotkania na arenie rozgrywają piłkarze klubu Milsami Orgiejów. Na stadionie rozegrano finał piłkarskiego Pucharu Mołdawii w sezonie 2011/12 (27 maja 2012 roku: Milsami Orgiejów – CSCA-Rapid Kiszyniów 0:0, k. 5:3). Przypisy
Complexul Sportiv Raional Orhei

Complexul Sportiv Raional Orhei e un stadion de fotbal din Republica Moldova, deschis în 1980. În anul 2005 a început demolarea vechiului stand din lemn, pentru a face loc unei construcții noi, moderne. UEFA a sponsorizat cu 22 milioane lei construcția noului stadion și a pistei de alergări. De la data oficială a deschiderii – 22 mai 2007, complexul sportiv Orhei este, alături de cele de la Zimbu și Sheriff, unul dintre cele mai moderne arene din țară. Stadionul este gazda meciurilor „de acasă” ale echipei Milsami Orhei. Legături externe CSR Orhei pe divizianationala.com Arhivat în 22 octombrie 2018, la Wayback Machine. CSR Orhei pe soccerway.com pe wikimapia
Оргіїв (спортивний комплекс)

Районний спортивний комплекс «Оргіїв» (рум. Complexul Sportiv Raional Orhei) — футбольний стадіон у місті Оргіїв, Молдова, домашня арена футбольних клубів «Мілсамі» та «Спікул». Стадіон побудований та відкритий 1980 року. Протягом 2005—2007 років реконструйований. Потужність становить 2 539 глядачів. Посилання Complexul Sportiv Raional, Orhei (Moldova) (англ.) Фотогалерея (нім.)
Geamăna

Geamăna è un comune della Moldavia situato nel distretto di Anenii Noi di 3.433 abitanti al censimento del 2004 Località Il comune è formato dall'insieme delle seguenti località (popolazione al 2004): Geamăna (3.401 abitanti) Batic (32 abitanti) Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Geamăna
Comuna Geamăna, Anenii Noi

Geamăna este o comună din raionul Anenii Noi, Republica Moldova. Cuprinde satele Geamăna și Batîc. Demografie Conform datelor recensământului din 2004, populația comunei este de 3.433 locuitori, dintre care 1.732 (50,45%) bărbați și 1.701 (49,55%) femei. Structura etnică a populației în cadrul comunei arată astfel: moldoveni — 3.274; ucraineni — 25; ruși — 47; găgăuzi — 2; bulgari — 2; români — 39; țigani — 37; altele / nedeclarată — 7. Administrație și politică Componența Consiliului local Geamăna (13 consilieri), ales la 5 noiembrie 2023, este următoarea: Referințe
Incomlac

Societatea pe acțiuni „Incomlac” (Industrializarea și Comercializarea Lactatelor) este o întreprindere în Bălți, Republica Moldova, specializată în prelucrarea laptelui . Combinatul de lapte din Bălti a fost fondat în anul 1958, în baza unei fabrici producătoare de unt și cașcaval existente din anul 1949. În 1994, împreuna cu procesul de privatizare, combinatul a fost reorganizat in societate pe acțiuni „Incomlac”. Întreprinderea este una din cele mai mari în Republica Moldova . În anul 1998 pe piața țării produsele S.A „Incomlac” au constituit 46% din volumul total de produse lactate autohtone. În anul 2007 SA „Incomlac” a înregistrat un profit net de 24,69 mln lei (2,4 mln USD), de 4,3 ori mai mare comparativ cu anul precedent . În 2009, ponderea companiei în industrioa lactatelor a scăzut până la 23%, menținându-și, totuși, poziția de lider Aici se produce un asortiment bogat de produse lactate: lapte pasteurizat, chefir, smântână, brânzeturi, unt, înghețată, lapte praf etc. Produseele sunt realizate atât pe piața internă, cât și după hotarele țării (România, Rusia, Turcia, Polonia). În prezent S.A. «Incomlac» face parte din concernul transnațional „JLC Group”. Referințe
Lac Sălaș

Le lac Sălaș est un lac de Moldavie. Avec une superficie de 3,65 km2, il est le troisième plus grand lac naturel du pays, après le lac Manta et le lac Beleu. Géographie Le lac Sălaș est situé dans la basse vallée du Bîc, peu avant sa confluence avec le Dniestr, et à proximité de la localité de Gura Bîcului, dans le raion d'Anenii Noi. Voir aussi Notes et références Portail de la Moldavie Portail des lacs et cours d'eau
Lacul Sălaș

Lacul Sălaș este un lac natural din Republica Moldova. Este situat în valea râului Bâc, aproape de vărsarea acestuia în Nistru, în raionul Anenii Noi. Are o suprafață de 3,7 km² și este al treilea ca mărime lac natural din Republica Moldova (după lacurile Manta și Beleu). Alte informatii la: Lacul Sălaș, Anenii Noi, Moldova - [1] Cărțile de geografie școlare Note
Забричанский Христорождественский монастырь

Забричанский Христорождественский монастырь (Монастырь Зэбричень; рум. Mănăstirea Zăbriceni) — мужской монастырь Единецкой и Бричанской епархии Русской православной церкви возле села Забричаны (Зэбричень) Единецкого района Молдавии. История Монастырь основан 4 августа 1999 года, в день перенесения мощей священномученика Фоки Синопского, на территории бывшего санатория «Албинуца». В обитель переселились 8 монахов из Ново-Нямецкого монастыря во главе с игуменом Дамианом. Поскольку основание монастыря приходилось на празднование 2000-летия Рождества Христова, монастырь посвящён этому празднику. В сентябре 1999 года открыт мужской теологический лицей святого мученика Фоки. В 2004 году в монастыре основан Единецкий богословский православный институт, который в 2007 году реорганизован в Единецкий богословский факультет Кишиневского богословского университета. В июле 2009 года, как и теологический лицей, он прекратил свою деятельность. В 2007 году завершён проект храмового комплекса. В 2007 году в монастыре было 11 насельников, в 2013 году — 14. В 2011 году открыта небольшая фабрика по производству лечебных чаёв «Bio Cămara». Кроме этого, на 2018 год, монастырь владеет 30 гектарами земли и пасекой, выращивает на продажу свиней, коров, кроликов и домашнюю птицу. Примечания
Primăria Municipiului Bălți

Primăria Municipiului Bălți reprezintă puterea executivă locală care asistă primarul în exercitarea atribuțiilor sale legale în Municipiul Bălți. În perioada interbelică sediul primăriei a fost în Casa Hagi Marcarov. În 1958 în Piața Independenței a fost construit noul edificiu administrativ – Sovietul orășenesc al deputaților, în prezent adăpostind primăria. Fațadele sunt realizate în spiritul empirului sovietic, cu folosirea ordinului. Clădirea este un monument de arhitectură înscris în registrul monumentelor ocrotite de stat. Organigrama și statele primăriei, compusă din direcții, secții, servicii, se aprobă de către consiliul municipal Bălți la propunerea primarului. Structura Organigrama primăriei : Primar: Nicolai Grigorișin Secția juridică: Vitalie Balan Serviciul resurse umane: Lilia Blându Viceprimar: Marina Coval Direcția Generală Financiar-Economică: Oxana Mirovschi Secția elaborarea și administrarea bugetelor: Vera Russu Secția de dări de seamă și analiza sistemului bugetar: Maria Dometriașciuc Secția economie, pronosticare și administrarea veniturilor: Olga Praht Secția comerț: Natalia Romanenco Serviciul achiziții publice: Elena Burcataia Serviciul relații externe și atragerea investițiilor: Sergiu Culibaba Serviciul audit Viceprimar: Octavian Mahu Secția proprietate municipală și relațiile funciare: Galina Zinconvscaia Secția arhitectură și construcții: Iurie Bucătaru Direcția gospodărie comunală: Veaceslav Zincovschi Viceprimar: Alecsandr Usatâi Direcția Învățământ, Tineret și Sport: Tatiana Dubițcaia Secția învățământ preșcolar, primar, gimnazial și liceal: Lilia Guțalov Secția tineret și sport: Sergiu Zubcov Secția cultură: Vera Carauran Secția sănătații: Veaceslav Batâr Serviciul documentație mlitară și civilă: Iurie Popa Secretarul Consiliului și municipiului: Irina Serdiuc Secția administrare publică locală: Ludmila Derevenco Secția relații cu publicul: Ghebos Maria Secția asistență socială și protecția familiei: Vladimir Semențul Serviciul arhivă: Tamara Guțu Vezi și Primari ai Bălțiului Consiliul Municipal Bălți Legături externe http://www.balti.md/ - Site-ul oficial Referințe
Raionul Vulcănești

Raionul Vulcănești (în găgăuză Valkaneș dolayı) este un raion din componența Unității Teritoriale Administrative Găgăuzia, Republica Moldova. Raionul este situat în partea de sud a Republicii Moldova și se mărginește la vest și nord cu raionul Cahul, iar în sud și est cu regiunea Odesa din Ucraina. Centrul raional este orașul Vulcănești cu o populație de 17.000 de locuitori. Referințe Legături externe Districts of Moldova la statoids Administrative unitsof Moldova la geohive
Вулканештський район

Вулкане́штський райо́н (молд./рум. Raionul Vulcăneşti) — адміністративно-територіальна одиниця Молдавської РСР та Республіки Молдова, що існувала від 11 листопада 1940 року до 1 січня 1999 року. Історія Як і більшість районів Молдавської РСР, утворено 11 листопада 1940, центр — село Вулканешти. До 16 жовтня 1949 року перебував у складі Кагульського повіту, після скасування повітового розподілу перейшов у безпосереднє республіканське підпорядкування. Від 31 січня 1952 року до 15 червня 1953 року район входив до складу Кагульського округу, після скасування окружного поділу знову перейшов у безпосереднє республіканське підпорядкування. У 1991—1994 роках район номінально був частиною Республіки Молдова, але фактично частково перебував на території самопроголошеної Республіки Гагаузія. 1994 року Республіку Гагаузія повернуто до складу Молдови на правах широкої автономії, а 22 липня 1995 року відповідно до Закону № 563-XIII, офіційно оформлено як автономне територіальне утворення Гагаузія. До складу АТУ Гагаузія передавалося місто Вулканешти, комуна Етулія та село Чишмікіой, які разом із селом Карбалія Тараклійського району утворили Вулканештський округ (долай). При цьому решта території збереглася як Вулканештський район Молдови; районний центр також продовжував розташовуватись у Вулканештах. Після передання згаданих сіл Вулканештський район перестав бути територіально цілісним — село Александру-Йоан-Куза виявилося відокремленим від решти району територією Гагаузії. Від 1 січня 1999 року, після набрання чинності новим Законом про адміністративно-територіальний устрій Республіки Молдова, Вулканештський район став частиною Кагульського повіту. 2002 року, після скасування повітового поділу та повернення районного, Вулканештський район, через відсутність оформленого адміністративного центру, відновлений не був і залишився в складі Кагульського району. Населені пункти До утворення АТУ Гагаузія до складу Вулканештського району входили: 1 місто — Вулканешти (молд./рум. Vulcănești); 1 населений пункт у складі міста — залізнична станція Вулканешти (молд./рум. Vulcănești, stație c.f.); 11 сіл, що не входять до складу комун; 8 сіл, що входять до складу 3 комун. Примітки Література Вулканештский район в восьмой пятилетке: краткий статистический сборник / ЦСУ МССР. Инспектура гос. статистики и упр. сел. хоз-ва Райисполкома. — Кишинёв, 1971. — 213 с.
Jižní region (Moldavsko)

Jižní rozvojový region (rumunsky Regiunea de Dezvoltare Sud, zkratka RDS) je rozvojový region v Moldavsku, jehož součástí je 8 rajónů: Basarabeasca, Cahul, Cantemir, Căușeni, Cimișlia, Ștefan Vodă, Leova a Taraclia – představuje 24 % území Moldavska. Obyvatelé regionu tvoří 15 % celkového počtu obyvatel země. Sídelní infrastruktura se skládá z 10 měst bez statutu obce (včetně 8 okresních center) a 278 venkovských sídel sdružených do 177 obcí. Města regionu jsou Basarabeasca, Cahul, Cantemir, Căușeni, Căinari, Cimișlia, Leova, Iargara, Ștefan-Vodă a Taraclia. Největším městem regionu je Cahul. V porovnání s ostatními rozvojovými regiony a průměry v celé zemi vykazuje Jižní rozvojový region nejnižší stupeň industrializace. Půda je jedním z hlavních přírodních zdrojů, přičemž zemědělská půda tvoří 74 % celkové rozlohy. Demografie Počet obyvatel Populační statistiky Hlavní demografické indikátory, 2013: Porodnost: ▲ 5 835 (10,9 na 1 000 obyvatel) Úmrtnost: ▼ 5 858 (10,9 na 1 000 obyvatel) Přirozený přírůstek: -23 Administrativní dělení Jižní rozvojový region zahrnuje: 8 okresů Moldavska 10 měst 278 vesnic (sdružené do 177 obcí) 22 % území Moldavska (7 379 km²) 16 % obyvatel Moldavska 5 % průmyslové produkce Moldavska 23 % zemědělské produkce Moldavska Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Regiunea de Dezvoltare Sud (Republica Moldova) na rumunské Wikipedii. Externí odkazy Agentura pro Jižní rozvojový region (rumunsky)
Regiunea de Dezvoltare Sud (Republica Moldova)

Regiunea de Dezvoltare Sud (abreviat RDS) a Republicii Moldova cuprinde 8 raioane: Basarabeasca, Cahul, Cantemir, Căușeni, Cimișlia, Ștefan Vodă, Leova și Taraclia, ocupând 24% din teritoriul Republicii Moldova. Populația regiunii constituie 15% din populația totală a țării. Infrastructura localităților este compusă din 10 orașe fără statut de municipiu (dintre care 8 centre raionale) și 278 localități rurale organizate în 177 comune. Orașele regiunii sunt: Basarabeasca, Cahul, Cantemir, Căușeni, Căinari, Cimișlia, Leova, Iargara, Ștefan-Vodă și Taraclia. Cel mai mare oraș al regiunii este orașul Cahul. În comparație cu alte regiuni de dezvoltare și mediile pe țară, Regiunea de Dezvolzate Sud are cel mai mic grad de industrializare. Pămîntul este una din principalele resurse naturale, suprafața terenurilor agricole constituind 74% din suprafața totală a terenurilor. Demografie Numărul populației Statistici vitale Principalii indicatori demografici, 2013: Natalitatea: ▲5,835 (10.9 la 1000 locuitori) Mortalitatea: ▼5,858 (10.9 la 1000 locuitori) Spor natural: -23 Structura etnică Diviziuni admininistrative Regiunea de Dezvoltare Sud include: 8 raioane ale Republicii Moldova 10 orașe 278 sate (grupate în 177 comune) 22% din teritoriul Republicii Moldova (10636 km2) 16% din populația Republicii Moldova 5% din producția industrială a Republicii Moldova 23% din producția agricolă a Republicii Moldova Referințe Legături externe Agenția de Dezvoltare Regională Sud