NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Biserica Buna Vestire din Chișinău

Biserica Buna Vestire este un lăcaș de cult și monument de arhitectură de însemnătate națională, introdus în Registrul monumentelor de istorie și cultură din municipiul Chișinău. Biserica a fost ridicată în 1807-1810. Posedă caracteristicile arhitecturii bisericilor ieșene din secolul al XVIII-lea, cu influențe clasiciste în decorul plastic. Este o biserică cu planul alcătuit tradițional din trei compartimente: naos, absoda altarului și pronaos, la care a fost adăugat un pridvor exterior. Decorația plastică este tributară clasicismului – cornișă cu denticule, friză ancadramente. Galerie de imagini Referințe Legături externe Materiale media legate de Biserica Buna Vestire din Chișinău la Wikimedia Commons Centrul Istoric al Chișinăului. Monumentele de arhitectură
Благовещенская церковь (Кишинёв)

Благовещенская церковь (рум. Biserica Buna Vestire) — храм Кишинёвской епархии Русской православной церкви. Одно из старейших зданий в Кишинёве. История Церковь была построена капитаном Гавриилом Теринте в 1807—1810 годах на месте старой, разрушенной в ходе русско-турецких войн. В 1824 году двор церкви был обнесён каменной оградой. В 1910, 1913 и 1942 годах проводились капитальные ремонтные работы. В 1952 году церковь была закрыта и в её здании расположился склад музейных экспонатов. С 1970-х годов здесь размещались мастерские министерства культуры МССР. В 1980-х здание было отреставрировано. В 1990 году возвращено верующим. Архитектура Архитектура храма типична для молдавских церквей конца XVIII века. Церковь делится на три условные части: алтарь, наос и пронаос, с надстроенной двухъярусной колокольней. Декор здания выполнен в классическом стиле. Примечания
Благовіщенська церква (Кишинів)

Благовіщенська церква (молд./рум. Biserica Buna Vestire) — храм Кишинівської єпархії Російської православної церкви. Одна з найстаріших будівель у Кишиневі. Історія Церква була збудована капітаном Гавриїлом Теринте у 1807—1810 роках на місці старої, зруйнованої під час російсько-турецьких воєн. У 1824 році двір церкви був обнесений кам'яною огорожею. У 1910, 1913 та 1942 роках проводилися капітальні ремонтні роботи. 1952 року церква була закрита і в її будівлі розташувався склад музейних експонатів. З 1970-х тут розташовувалися майстерні міністерства культури МРСР. У 1980-х будівля була відреставрована. 1990 року повернуто віруючим. Архітектура Архітектура храму є типовою для молдавських церков кінця XVIII століття. Церква ділиться на три умовні частини: вівтар, наос та пронаос, з надбудованою двоярусною дзвіницею. Декор будівлі виконаний у класичному стилі. Примітки
Iglesia de los Santos Arcángeles

La Iglesia de los Santos Arcángeles en Bălți​ (en rumano: Biserica Sfinților Arhangheli în Bălți) es una iglesia católica ubicada en Balti, una localidad de Moldavia. Pertenece a la Diócesis de Chisináu. La construcción de la iglesia comenzó en 2001 con el apoyo del obispo de Chisináu, Antona Coşa, y de organizaciones de la iglesia de Alemania, Italia, Polonia y feligreses de Balti . La primera piedra del templo fue dedicado el 31 de marzo de 2001 por el obispo antes mencionado , con la participación del obispo Piotr Libera, Secretario General de la Conferencia Episcopal Polaca, asistido por el clero de trabajo en Moldavia . La primera misa fue celebrada en los edificios aún sin terminar, en la víspera de la fiesta de Navidad de 2006. El 29 de septiembre de 2010, el día de santos arcángeles, el mismo obispo, con la participación del clero y feligreses e invitados del extranjero, consagró la iglesia. Véase también Iglesia católica Catedral de la Divina Providencia (Chisináu) Referencias
Kościół Świętych Archaniołów w Bielcach

Kościół Świętych Archaniołów w Bielcach (rum. Biserica Sfinților Arhangheli în Bălți) – rzymskokatolicki kościół parafialny parafii Świętych Archaniołów w Bielcach znajdujący się w mieście Bielce, w Mołdawii. Należy do diecezji kiszyniowskiej. Historia Budowa kościoła rozpoczęła się w 2001 roku dzięki wsparciu biskupa kiszyniowskiego Anton Coșa, organizacji kościelnych z Niemiec, Włoch, Polski oraz parafian z Bielc. Kamień węgielny pod budowę świątyni został poświęcony w dniu 31 marca 2001 roku przez wspomnianego wyżej biskupa, z udziałem biskupa Piotra Libery, sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Polski, w asyście duchowieństwa pracującego w Mołdawii. Pierwsza msza święta została odprawiona w nie wykończonej jeszcze budowli, w wigilię Bożego Narodzenia 2006 roku. W dniu 29 września 2010 roku, w dzień odpustu świętych Archaniołów, ten sam biskup, z udziałem duchowieństwa oraz bieleckich parafian i gości z zagranicy uroczyście poświęcił kościół. Przypisy
Biserica romano-catolică din Bălți

Biserica „Sfinții Arhangheli” din Bălți este unicul lăcaș de cult romano-catolic din municipiul Bălți. În 1998, primăria a acceptat decizia consiliului urbanistic privind acordarea terenului pentru construcția bisericii pe teritoriul Parcului central din oraș. În anul 2000 a început construcția edificiului. Reconstrucția bisericii La 29 septembrie 2010, cu ocazia sărbătorii de hram, a fost oficiată sfințirea bisericii și consacrarea altarului. Sfânta Liturghie a fost celebrată de către Anton Coșa, episcop romano-catolic de Chișinău. Serviciile religioase se desfășoară în limbile rusă, poloneză și română. Istoric Biserica romano-catolică anterioară, construită în anul 1821, a fost distrusă în timpul celui de-Al doilea război mondial. Serviciile religioase au continuat până în 1962 în fosta capelă armeană. În anul 1962 autoritățile sovietice au desființat parohia romano-catolică. Slujbele s-au desfășurat în continuare în clandestinitate, până în anul 1988, când autoritățile au recunoscut din nou parohia. Note Legături externe Materiale media legate de Biserica Romano-Catolică din Bălți la Wikimedia Commons
Transfiguration Church, Chișinău

The Transfiguration Church (Romanian: Biserica Schimbarea la Față) is a Moldovan Orthodox church located in Chișinău, Moldova. History Originally named after SS. Constantine and Helen, the church was part of the now disappeared Michael the Brave "gymnasium" for boys, built between 1898 and 1902 by the architect Mihail Seroținski. The church was not built at the same time as other buildings of the gymnasium. Its construction completely relied on the initiative of the protector of the establishment, the public figure and philanthropist Constantin A. Namestnik. He sought by any means to achieve the construction of the monument, to such a point that he engaged his responsibility for the good progress of the works on his own fortune. Construction began in 1899 under the authority of Seroținski. The church was consecrated on 19 May 1902. During the Cold War the space race was raging between United States and USSR. After the success of Yuri Gagarin in 1961 a great propaganda campaign was initiated across the Soviet Union and many planetaria began to appear. Churches, useless as the gospel was generally forbidden, were sometimes transformed into planetaria because of their domes. This was the fate of the Transfiguration Church from 1962 until a fire ravaged it in 1990. The devices for the planetarium were too expensive to make the rebuilding profitable and the attraction closed for good on 24 October 1991. The wrecked building was eventually handed back to the Orthodox Church. After several refurbishment works during the post-Soviet years, the church is now completely renovated and open to the public. Gallery References
Schimbarea la Faţă a Mântuitorului

Schimbarea la Faţă a Măntuitorului est une église orthodoxe située dans le centre de la ville de Chișinău, en Moldavie. Histoire Originellement nommée « Sf. Imparati Constantin si Elena » elle faisait partie de l'ancien ensemble du « gymnasium » (lycée militaire) pour garçons Mihai Viteazul construit entre 1898 et 1902 par l'architecte M. Seroținski. L'église ne fut pas construite en même temps que le reste du complexe. Sa réalisation est due à l'initiative du directeur du gymnase Nicolae Alaev et surtout de son gardien honoraire le personnage public et philanthrope Constantin A. Namestnik. Ce dernier nourrissait l'espoir de pouvoir être enterré dans cette église qu'il a par tous les moyens cherché à construire, allant jusqu'à proposer de la financer entièrement sur ses propres fonds. Les travaux commencèrent officiellement en 1899 sous la supervision de l'architecte du diocèse, Mihail Seroţinschi et l'église fut finalement consacrée le 19 mai 1902. Sous l'époque soviétique, dans un contexte de course à l'espace durant la guerre froide (voir le succès de Youri Gagarine à la même époque) de nombreux planétariums virent le jour dans les territoires contrôlés par l'URSS. Les églises dotées de dômes, et où le plus souvent le culte était prohibé, étaient particulièrement appropriées pour les y installer. Ainsi à partir de 1962 l'église est reconvertie en planétarium et ce jusqu'à ce qu'un incendie ravage l'édifice en 1990. L'équipement étant très onéreux il n'est pas décidé de reconstruire le planétarium qui est fermé le 24 octobre 1991. Le bâtiment est finalement rendu à l’Église de Moldavie. Le monument a subi plusieurs campagnes de réfection depuis son retour dans le giron de l'Église orthodoxe. Elle est de nos jours totalement rénovée. Références Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Moldavie Portail du christianisme orthodoxe
Sobór Przemienienia Pańskiego w Kiszyniowie

Sobór Przemienienia Pańskiego – prawosławny sobór parafialny w Kiszyniowie, w jurysdykcji eparchii kiszyniowskiej Mołdawskiego Kościoła Prawosławnego. Położony przy bulwarze Stefana Wielkiego i Świętego w Kiszyniowie. Historia Cerkiew została zbudowana w latach 1899–1902 jako świątynia dla uczniów II gimnazjum męskiego; jego budynek znajdował się w sąsiedztwie. Inicjatorami jej powstania byli Konstantin Namiestnik, nauczyciel szkoły oraz dyrektor gimnazjum Nikołaj Ałajew. Cerkiew zaprojektowali architekt eparchii kiszyniowskiej Michaił Saracinski oraz architekt Władimir Cyganko. Pierwotnie patronami budowli sakralnej byli święci Konstantyn i Helena. Budynek był wznoszony pod kierunkiem komitetu, który pierwotnie miał do dyspozycji kwotę 15 tys. rubli. Następnie zwiększono ją ponad dwukrotnie, ostatecznie przeznaczając na budowę 35 589 rubli 11 kopiejek, by było możliwe wzniesienie wolnostojącej cerkwi. Obiekt wyświęcono 19 maja 1902, wtedy też miała w nim miejsce pierwsza Święta Liturgia. W podziemiach świątyni znalazła się krypta grobowa przeznaczona dla Konstantina Namiestnika jako inicjatora powstania cerkwi. Zmarł on w 1905 i został w tym miejscu pochowany. W okresie międzywojennym, gdy Kiszyniów i cała Besarabia należały do Rumunii, cerkiew nadal była świątynią szkolną, budynek dawnego gimnazjum zajęło liceum wojskowe im. Ferdynanda I. Budynek szkoły został zniszczony przez armię radziecką, gdy ta w 1941 r., po ataku Niemiec na ZSRR, wycofywała się z anektowanej rok wcześniej Besarabii. Cerkiew natomiast przetrwała. W latach 1940–1942 cerkiew była nieczynna, następnie otwarto ją ponownie. Jednak w 1962 władze radzieckie zdecydowały o jej zamknięciu i zaadaptowaniu budynku na planetarium. Znajdowało się ono w obiekcie do 1991. W 1991 przystąpiono do prac nad przywróceniem wyglądu świątyni do użytku liturgicznego. W 1992 sobór został oficjalnie otwarty, zaś 3 września 1998 – ponownie wyświęcony, pod zmienionym wezwaniem Przemienienia Pańskiego. Sobór został wpisany do rejestru zabytków Mołdawii. W jego wnętrzu ponownie umieszczono ikonostas i boczne ikony, zaś zespół pod kierunkiem Auriki Modarki przystąpił w 2010 do pracy nad wykonaniem nowych fresków. Architektura Cerkiew została wzniesiona w stylu rosyjsko-bizantyjskim na planie prostokąta, z dwiema kopułami: większą, usytuowaną w centrum nawy, wspartą na czterech filarach, i mniejszą, wieńczącą dzwonnicę położoną nad przedsionkiem. Pierwotnie w świątyni znajdował się drewniany, złocony, czterorzędowy ikonostas wykonany przez S. Kiriłowa, wart 2700 rubli. Ikony i freski w świątyni wykonał Iwan Miszczenko, ikonograf z Kijowa. Na życzenie fundatorów świątyni ikony te były kopiami wizerunków napisanych przez Wiktora Wasniecowa, Michaiła Niestierowa i Pawła Swiedomskiego dla soboru św. Włodzimierza w Kijowie. Dzwony cerkiewne zostały odlane w Jarosławiu. Całe pierwotne wyposażenie świątyni uległo zniszczeniu w okresie, gdy w jej budynku znajdowało się planetarium i zostało zastąpione nowym po 1992. Przypisy
Biserica Schimbarea la Față din Chișinău

Biserica „Schimbarea la Față a Mântuitorului” este un lăcaș de cult și monument introdus în Registrul monumentelor de istorie și cultură a municipiului Chișinău și în Registrul monumentelor ocrotite de stat din Republica Moldova ca monument de arhitectură de importanță națională. Istorie Clădirea a fost construită în 1898-1902 sub conducerea arhitectului eparhial Mihail Seroținski și cu susținerea financiară a consilierului de stat Constantin Namestnik, îngropat în 1905 în această biserică potrivit testamentului său. A funcționat în rol de capelă (cu hramul „Sf. Împărați Constantin și Elena”) a gimnaziului nr. 2 pentru băieți – în perioada interbelică Liceul militar „Mihai Viteazul”. Construcția nu a avut de suferit în urma celui de-al doilea război mondial. În aprilie 1962, la aniversarea unui an de la primul zbor al unui om în spațiu, edificiul a fost reamenajat într-un planetariu. Planetariul a fost o instituție de propagare a științelor despre Univers, dar și de propagandă a ateismului. Era condus de un Consiliu Științific, în fruntea căruia au fost academicienii Tadeuș Malinovschi și Sergiu Rădăuțanu. Printre colaboratorii planetariului au fost conferențiarii Aurel Marinciuc, Dumitru Fetescu și alții. Printre detaliile adăugate clădirii sunt amintite tavanul holului, pictat cu diferite constelații, o machetă a globului pământesc cu diametrul de 2 metri, o machetă a Lunii, o machetă de dimensiuni reale a primului satelit artificial și o copie a unui rover lunar sovietic. Proiectorul principal era direcționat în sus, spre cupola bisericii. La începutul anilor 80 s-a discutat problema demolării lui, întrucât credincioșii cereau instanțelor superioare de partid și de stat retrocedarea lui către biserică. În 1989, după manifestațiile pentru independența Republicii Moldova, în clădire s-a produs un incendiu, în urma căruia s-a prăbușit cupola și a fost distrus aparatul de proiecție. Imobilul a fost restaurat în 1991 și predat Mitropoliei Chișinăului și a întregii Moldove. Arhitectură Are planul de tip cruce greacă înscrisă, cu patru piloni pe care se sprijină tamburul circular al cupolei. Aspectul exterior este decorat în spiritul stilului ruso-bizantin. În fața intrării este construit un pridvor cu coloane robuste. Galerie de imagini Note Legături externe Materiale media legate de Biserica Schimbarea la Față din Chișinău la Wikimedia Commons
Храм Преображения Господня (Кишинёв)

Храм Преображения Господня (рум. Biserica Schimbarea la Față a Mîntuitorului) — храм Православной церкви Молдовы, расположенный в городе Кишинёве. Является памятником архитектуры национального значения, внесенным в Реестр памятников истории и культуры муниципия Кишинэу по инициативе Академии наук. Это бывшая часовня «Святых Равноапостольных Константина и Елены» при гимназии № 2 для мальчиков (в межвоенный период — Военная средняя школа им. Михая Витязул), построенная между 1898—1902 гг. епархиальным архитектором Михаилом Степановичем Сероцинским. Строительство велось под контролем известного филантропа Константина Наместника. Иконописцы, приглашенные из Киева, в точности повторили росписи знаменитого киевского Владимирского собора, расписанного известными русскими художниками Васнецовым и Нестеровым. Колокола отливали в Ярославле. 19 мая 1902 года церковь была освящена и открыта. По форме постройки храм представляет собой греческий крест с четырьмя столбами, на которые опирается круговой барабан купола. Внешний вид оформлен в духе русско-византийского стиля. Перед входом выстроено крыльцо с крепкими колоннами. После полёта в космос Юрия Гагарина в 1961-м году по всему СССР стали открываться планетарии. Не могла без такого учреждения обойтись и столица одной из союзных республик — город Кишинёв. Здание церкви, закрытой в рамках политики антирелигиозности, было передано для размещения в нем планетария в силу специфики внутренней архитектуры и уже готового купольного пространства. Такова была судьба Храма Преображения Господня с 1962 года до тех пор, пока пожар не разорил его в 1990 году. Восстановление было очень дорогим, 24 октября 1991 года кишинёвский планетарий навсегда закрыли, а разрушенное здание было в конечном итоге возвращено православной церкви. Через несколько лет церковь была отремонтирована. Примечания Литература Registrul monumentelor de importanță națională și municipală. Chișinău. 1995 Ссылки Сайт храма
Capela Ohanowicz

Capela familiei Ohanowicz (Oganowici) este un monument de arhitectură și istorie de însemnătate națională, introdus în Registrul monumentelor de istorie și cultură din municipiul Chișinău. Din 2025, este și monument istoric, de artă și arhitectural de importanță națională inclus în Registrul monumentelor Republicii Moldova ocrotite de stat împreună cu cimitirul. Capela servește ca paraclis pentru cimitirul catolic polonez, fondat în 1912. Este și o construcție memorială, adăpostind sub aripa de vest cavoul familiei Ohanowicz. Are dimensiuni modeste. A fost construit în stil eclectic, în baza stilului gotic. Este alcătuit dintr-o navă cu o mică absidă a altarului, poligonală în plan, cu colțurile susținute de contraforturi în trepte. Aspectul clădirii amintește de clădirile de cult de mici proporții din perioada de înflorire a arhitecturii gotice din secolele XII-XIII din Europa de est, inclusiv din Polonia și Galiția, locurile de origine ale polonezilor și armenilor catolici veniți în Basarabia. În cimitirul armenesc se găsesc monumente funerare care datează din secolele XVIII-XX. Referințe Vezi și Conacul familiei Ohanowicz de la Mîndîc Legături externe Materiale media legate de Capela Oganowici la Wikimedia Commons
Kaplica pamięci ochotników bułgarskich w Kiszyniowie

Kaplica pamięci ochotników bułgarskich (rum. Capela în memoria voluntarilor bulgari) – zabytkowa prawosławna cerkiew w Kiszyniowie, w dzielnicy Rîșcani. Wzniesiona w miejscu, gdzie 12 kwietnia 1877 r. odbył się przegląd wojsk rosyjskich wraz z towarzyszącymi im ochotnikami pochodzenia bułgarskiego i mołdawskiego, zanim oddziały te udały się na wojnę z Turcją. Historia Niewielka cerkiew została wzniesiona na terenie dawnego hipodromu, gdzie 12 kwietnia 1877 r. odbył się przegląd oddziałów rosyjskich oraz grup ochotników bułgarskich i mołdawskich udających się na wojnę z Turcją. Wcześniej ochotnicy bułgarscy w tym właśnie miejscu odbywali szkolenie wojskowe. Cerkiew, której patronem został św. Aleksander Newski, została wyświęcona w 1882 r. przez arcybiskupa kiszyniowskiego i chocimskiego Pawła. Autorem projektu świątyni był miejski architekt Kiszyniowa Leopold Szejdewandt. Pierwotnie budynek był częścią kompleksu domu inwalidów wojny z Turcją. W dwudziestoleciu międzywojennym obiekt przestał być użytkowany liturgicznie i został zaadaptowany na magazyn należący do nieodległego kiszyniowskiego lotniska. Następnie urządzono w nim kasę, gdzie pracownicy lotniska otrzymywali wypłatę. Później budynek został całkowicie porzucony i miał zostać w latach 60. XX wieku zburzony. Mieszkańcy pobliskiej ulicy skutecznie protestowali jednak przeciwko rozbiórce. W 1969 r. w dawnej cerkwi urządzone zostało muzeum ochotników bułgarskich. Trzy lata wcześniej w niewielkiej odległości od budynku wzniesiono obelisk pamięci tychże ochotników. Na początku lat 90. budynek został zwrócony Mołdawskiemu Kościołowi Prawosławnemu. Po przywróceniu budynku do użytku liturgicznego zmieniono jego wezwanie na Wszystkich Świętych. Architektura Kaplica została wzniesiona na planie ośmioboku, bez przedsionka, w stylu neorosyjskim z elementami neoklasycystycznymi. Budowlę wieńczy dach hełmowy z latarnią. W latach 90. i ponownie w 2011 r. obiekt został – bez zezwolenia mołdawskiego Ministerstwa Kultury i mimo protestów aktywistów miejskich – rozbudowany, a w jego wnętrzu wykonano nową dekorację malarską, co doprowadziło do poważnego przekształcenia zabytkowego budynku. Przypisy
Capela în memoria voluntarilor bulgari

Capela în memoria voluntarilor bulgari este un lăcaș de cult și monument de arhitectură de însemnătate națională, situat în cadrul memorialului „Șipka”. Este introdus în Registrul monumentelor de istorie și cultură din municipiul Chișinău. A fost ridicată în 1882, pe locul unde, la 12 aprilie 1877, au participat cca. 8.000 de combatanți la trecerea în revistă a trupelor ruse, voluntarilor bulgari și moldoveni, înainte de plecarea lor spre Balcani pentru a participa la eliberarea Bulgariei de sub ocupația otomană. Edificiul are o formă octogonală în plan și prezintă o singură încăpere rituală, acoperită de o turlă luminoasă. Formele arhitecturale corespund unei interpretări eclectice a arhitecturii ruse, cu detalii neoclasice. În anii 1990, în fața intrării a fost adăugat un volum nou, cu repetarea decorației plastice a clădirii vechi. Noul element a afectat aspectul edificiului cu menire comemorativă. Galerie de imagini Referințe Legături externe Materiale media legate de Capela în memoria voluntarilor bulgari la Wikimedia Commons
Часовня в честь болгарских ополченцев

Часовня в честь болгарских ополченцев (рум. Capela în memoria voluntarilor bulgari) — памятник архитектуры и действующая православная церковь в Кишинёве. Входит в состав мемориального парка «Шипка». В настоящее время в часовне размещается действующая церковь Всех Святых Славимых в Молдове. История Построена в 1882 году, в честь победы в русско-турецкой войне 1877—1878 годов, по приказу императора Александра II, на Скаковом поле — месте парада русских войск и болгарских ополченцев 12 (25) апреля 1877, в котором принимал участие корпус болгарских ополченцев, созданный в конце 1876 года и принимавший участие в наступлении на город Плевна. Часовня построена по проекту Леопольда Шейдеванта в комплексе с четырьмя зданиями Инвалидного дома и несёт в себе черты русской и болгарской архитектуры. 12 апреля 1882 года года Высокопреосвященнейший Павел, архиепископ Кишиневский и Хотинский, освятил дом и часовню, которая получила имя Святого Александра Невского, небесного покровителя царя Александра II. Местный помещик Рышкану пожертвовал на постройку часовни 20 гектаров земли. Возле самой церкви был разбит сквер. Позже, после революций 1917 года, по решению местных властей на месте сквера был развёрнут аэродром, потом использованный ВВС РККА. В 1934 году некоторые члены Кишинёвской городской думы подняли вопрос о превращении Инвалидного дома в обычный приют для стариков. Послевоенный Кишинёв перестраивался и развивался. Развивался и его аэропорт. Ко всему прочему, в часовне, построенной в честь болгарских ополченцев, оборудовали один из аэродромных складов. Позже в этой же часовне обустроили кассу, где сотрудникам аэропорта выдавали зарплату. До 1965 года часовня находилась в заброшенном состоянии. Был момент, когда часовню хотели снести, но местные жители обратившись с письмом к И. И. Бодюлу, и первый секретарь ЦК КПМ распорядился отреставрировать часовню и открыть в ней Мемориальный музей болгарских ополченцев, ставший после открытия, в 1969 году, филиалом исторического музея МССР. В нём были выставлены «боевые знамена некоторых русских полков, участвовавших в войне» и экспонаты из коллекции 114 летнего участника войны К. В. Хруцкого (1855—1969). После 1990-х годов филиал был свёрнут, а экспонаты были перевезены в исторический музей. Сегодня в часовне размещается действующая Церковь Всех Святых славимых в Молдове. Примечания