NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sinagoga Habad–Liubavici din Călărași

Sinagoga Habad–Liubavici din Călărași a fost un lăcaș de cult evreiesc din orașul Călărași, care în trecut a aparținut adepților hasidismului. Suprafața clădirii cu un singur etaj a fost de aproximativ 300 de metri pătrați. A fost ridicată la mijlocul secolului al XIX-lea și a funcționat până în 1940, când autoritățile sovietice au transformat-o în arhivă. Acum este transformat în restaurant. Legături externe ru Istoria evreilor din Moldova Jewish memory
Кицканский плацдарм

Кицка́нский плацдарм (Копанский плацдарм) — стратегический плацдарм советских войск на западном берегу реки Днестр, в районе населённого пункта Кицканы (в 10 км южнее Тирасполя), захваченный войсками 3-го Украинского фронта (генерал армии Р. Я. Малиновский) в ходе Одесской операции 1944 года. Захват плацдарма 14 апреля 1944 года войска 37-й армии (генерал-лейтенант М. Н. Шарохин) форсировали Днестр. Плацдарм имел размеры по фронту до 18 километров, в глубину 6—10 километров, площадь около 150 км². Бои за плацдарм Бои за удержание плацдарма длились более четырёх месяцев. Советские войска заплатили жизнью 1480 воинов, захороненных в селе Кицканы, и около 1700 — в братских могилах села Копанка. Значение плацдарма Кицканский плацдарм был хорошо оборудован в инженерном отношении, что позволило к началу Ясско-Кишинёвской наступательной операции (20—29 августа 1944 года) разместить на его ограниченном пространстве: 5 стрелковых корпусов 1 механизированный корпус 51 артиллерийский полк до 30 специальных частей С Кицканского плацдарма войска 3-го Украинского фронта (с мая 1944 года — генерал армии Ф. И. Толбухин) нанесли главный удар по врагу. Память 7 мая 1975 года в селе Кицканы состоялось открытие музея Боевой славы. Обелиск боевой Славы на Кицканском плацдарме (архитектор С. М. Шойхет, 1972) изображён на реверсе приднестровской купюры 2000 года достоинством 1 рубль. Примечания Литература Кицканский плацдарм // Великая Отечественная война, 1941—1945 : энциклопедия / под ред. М. М. Козлова. — М. : Советская энциклопедия, 1985. — С. 342. — 500 000 экз. Ссылки ПО МЕСТАМ ВОИНСКОЙ СЛАВЫ: Кицканы Архивная копия от 22 марта 2017 на Wayback Machine
Noul Neamț Monastery

Noul Neamț Monastery (Romanian: Mănăstirea Noul Neamț; Russian: Вознесенский Ново-Нямецкий (Кицканский) монастырь, romanized: Voznesensky Novo-Nyametsky (Kitskansky) monastyr') is an all-male Moldovan Orthodox monastery located in Chițcani, near Bender and Tiraspol. Geographically located in the historical region of Basarabia, it is today controlled by the breakaway Transnistrian authorities. It is also known as Chițcani Monastery. Overview The name (which means "New Neamț" in English) signifies that the monastery is a successor of the Neamț Monastery in medieval Moldavia. The monastery was founded in 1861, when several monks from the Neamț monastery left and founded Noul-Neamț in Chițcani. The founding of the new monastery was a protest against the measures taken in United Principalities of Romania to confiscate monastery estates and forbid the usage of Slavonic language in worship. At the time, Chițcani, like all of Bessarabia, was part of the Russian Empire since 1812. On 16 May 1962 Soviet authorities closed the monastery; the buildings became a hospital. The monastery church was reopened in 1989, followed in 1991 by the Romanian-language school for Orthodox priests, under the leadership of Wincenty Morari, bishop of Bender. Since 1992, the town is controlled by the internationally not recognised state of Transnistria. Gallery References External links The official website Mănăstirea "Înălțarea Domnului", Noul Neamț at ortodoxia.md Mănăstirea Noul Neamț at crestinortodox.ro Chițcani Monastery
Mănăstirea Noul Neamț din Chițcani

Mănăstirea „Noul Neamț” din Chițcani este o mănăstire de călugări din Republica Moldova. Mănăstirea este succesoarea Mănăstirii Neamțului din Țara Moldovei. Deși mănăstirea este localizată în regiunea istorică Basarabia, aceasta (împreună cu întreg satul Chițcani) este controlată de așa-zisele autorități separatiste transnistrene în urma războiului din 1992. Istorie A fost întemeiată în 1861, de către câțiva călugări veniți de la Mănăstirea din Neamț, în frunte cu Teofan Cristea. Zidirea noii mănăstiri a fost o formă de protest împotriva măsurilor autorităților din Principatele Unite de a confisca bunurile mănăstirești și de a interzice slavona la liturghie. La acea vreme, Chițcani, ca întreaga Basarabie, făcea parte din Imperiul țarist încă de la 1812. La 16 mai 1962, autoritățile sovietice au închis porțile mănăstirii; clădirile ei au slujit ca spitale. Biserica mănăstirii a fost redeschisă în 1989, apoi la 1991, la inițiativa școlii de limbă română pentru preoți ortodocși, de sub conducerea lui Vichentie Moraru, episcopul Tighinei. Începând cu 1992, localitatea e sub „autoritatea” separatistă. Galerie de imagini Note Legături externe Materiale media legate de Mănăstirea Noul Neamț la Wikimedia Commons pagina de internet oficială Mănăstirea "Înălțarea Domnului", Noul Neamț, la ortodoxia.md Mănăstirea "Noul Neamț", la crestinortodox.ro mănăstirea din Chițcani
Bahnhof Chișinău

BW Der Bahnhof Chișinău ist ein Durchgangsbahnhof in der Republik Moldau und der wichtigste Bahnhof der Hauptstadt Chișinău. Er wird unter anderem von internationalen Fernzügen in die Ukraine und nach Rumänien bedient. Geschichte und Betrieb Der Bahnhof wurde am 28. August 1871 mit der Eröffnung der Bahnstrecke Tiraspol–Chișinău eröffnet. Die Gleise sind, wie in der gesamten Republik Moldau, in Breitspur ausgeführt. Der Bahnhof hat drei Bahnsteiggleise und einige Abstellgleise. Die gesamten Bahnanlagen werden von der Calea Ferată din Moldova betrieben. Von Chișinău verkehrt täglich ein Nachtzug nach Bukarest, der in Ungheni umgespurt wird. Alle zwei Tage fährt ein Direktzug nach Kiew, der unter anderem in Ungheni, Bălți und Ocnița hält. Täglich verkehrt auch ein Zugpaar nach Iași Socola. Im Regionalverkehr besteht lediglich ein Zugpaar nach Ungheni. Im Bahnhofsgebäude befinden sich ein Fahrkartenschalter, eine Geldwechselstube und ein Café. Der Bahnhof befindet sich südöstlich des Stadtzentrums und ist mit Trolleybussen und Autobussen an das städtische Nahverkehrsnetz angebunden. Weblinks Einzelnachweise
Estación de Chișinău

La Estación de Chisináu (en rumano: Gara feroviară din Chișinău, en ruso: Кишинёвский железнодорожный вокзал) es la principal estación de ferrocarril de Chisináu, la capital de la República de Moldavia. La estación fue inaugurada en 1871 y es el mayor centro ferroviario del país y de la histórica región de Besarabia, ya que cuenta con conexiones internacionales a las principales ciudades de Rusia y Europa del Este. Los trenes de cercanías conectan la estación con las ciudades de Bender, Basarabeasca y Ungheni, así como a Revaca, en la periferia de Chișinău. Historia La construcción de ferrocarriles en Besarabia fue concebida casi tres décadas antes de la construcción de la estación en Chișinău. En 1844 el zar Nicolás I presentó al Gobernador de Besarabia, el conde Mijaíl Vorontsov, el proyecto de tranvía de tracción animal "Odessa-Parkany".​ La estación de ferrocarril de Kishinov (histórico nombre de la ciudad de Chișinău durante el mandato ruso) comenzó a construirse en 1870 y se trataba de un edificio temporal, de madera, con una sola planta y similar a una estación de ferrocarril provincial ordinaria. Según algunas fuentes, el primer tren llegó a la estación el 15 de agosto de 1871.​​ Por otra parte, la línea ferroviaria Tiraspol-Kishinёv fue inaugurada el 28 de agosto de 1871. El primer tren llegó de Odesa, cuya duración del trayecto fue de unas 7 horas y que marcó el inicio de la operación de los ferrocarriles en Besarabia. Durante la Segunda Guerra Mundial el edificio de la estación fue destruido en varias ocasiones. En 1941 estalló la retirada del Ejército Rojo. En el mismo año se restauró la estación, pues era necesario enviar al ejército rumano al Frente Oriental. En 1944 el edificio fue casi destruido por los ataques aéreos. Según algunos informes, el mayor ataque a la estación fue de la Fuerza Aérea de Estados Unidos, que realizó bombardeos masivo durante una noche y destruyó casi la totalidad de la parte vieja de la capital moldava (actualmente la avenida Grigore Vieru y la antigua avenida Renasterii).​ El edificio no fue restaurado. La estación fue reconstruida en 1948 por el arquitecto L. Chuprin, asesor del destacado arquitecto Alekséi Shchúsev, y en las obras de reconstrucción participaron prisioneros de guerra alemanes.​ Las paredes del nuevo edificio fueron construidas con piedra y ladrillo. El complejo de la estación ha sido sometido, desde entonces, a varios procesos de modernización.​ En 1976 fue construido un pabellón de estación de cercanías. Rutas ferroviarias Desde la estación de Chișinău (desde julio de 2013)​ salen y llegan los siguientes trenes de larga distancia: Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estación de Chișinău. Historia de la estación de Chișinău Información y horarios
Gare de Chișinău

La gare de Chișinău (en roumain : Gara Chișinău est une gare ferroviaire en la capitale moldave. Situation ferroviaire C'est un important nœud ferroviaire de Moldavie. Histoire Elle se trouve sur la voie voulue par le Tzar qui donne l'autorisation en 1867, la gare ouvre en 1871. Il fallait aussi construire en pont sur le Dniestr pour relier l'Empire Russe. En 1875 la gare est relié à celle d'Ungheri,en 1877 vers la Roumanie et le Danube. Service des voyageurs Accueil Desserte Intermodalité Notes et références Voir aussi Articles connexes Transport ferroviaire en Moldavie Liste de gares en Moldavie Liens externes Portail du chemin de fer Portail de la Moldavie Portail de la Russie
Stazione di Chișinău

La stazione di Chișinău (in romeno Gara Chișinău) è la principale stazione ferroviaria della capitale moldava Chișinău, situata nel settore Centro. Storia Un primo fabbricato viaggiatori in legno fu costruito nel 1870. La ferrovia, proveniente da Tiraspol, fu attivata il 15 agosto 1871. Il nuovo edificio della stazione fu costruito alla fine degli anni settanta del XIX secolo secondo il progetto architettonico di Ghenrih Lonski. Nel 1873 la linea fu prolungata sino a Cornești e poi a Ungheni, presso la frontiera con la Romania. Durante la seconda guerra mondiale la stazione fu ripetutamente distrutta. Nel 1941 fu fatto saltare in aria dall'Armata Rossa in ritirata. Nello stesso anno la stazione fu ricostruita, in quanto necessaria per la logistica dell'esercito romeno impegnato sul fronte orientale. Nel 1944 l'edificio fu gravemente danneggiato dai bombardamenti aerei La stazione fu ricostruita nel 1948 da prigionieri di guerra tedeschi secondo il progetto dell'architetto L. Ciuprin. Le pareti del nuovo edificio erano fatte di calce e rivestite di mattoni. Il complesso della stazione è stato ripetutamente ampliato e ammodernato. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stazione di Chișinău
Station Chisinau

Station Chisinau (Roemeens: Gara feroviară din Chișinău) is het hoofdstation van de Moldavische hoofdstad Chisinau. Het station werd in 1871 geopend met onder andere een verbinding met de nabije havenstad Odessa. Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte het stationsgebouw beschadigd. Om die reden werd er in 1948 een nieuw stationsgebouw gebouwd. Het station beschikt over enkele internationale verbindingen, bijvoorbeeld met Boekarest en met het nabijgelegen Iași. Tijdens de Russische invasie in Oekraïne werd het station een aankomstplek voor Oekraïense vluchtelingen. Op 5 november 2022 kwam er voor het eerst in 24 jaar een directe verbinding tussen Kiev en Chisinau. Afbeeldingen
Chișinău (stacja kolejowa)

Chișinău – stacja kolejowa w Kiszyniowie, stolicy Mołdawii. Jest położona przy Alei Gării, na wschód od centrum miasta. Historia Stacja powstała w 1871 roku, kiedy to uruchomiona została linia kolejowa łącząca Kiszyniów z Tyraspolem. Pierwszy pociąg przyjechał do niej z Odessy w sierpniu 1871. Początkowo za budynek stacji służyła tymczasowa drewniana struktura. W latach 80. XIX wieku Heinrich von Lonsky zaprojektował pierwszy budynek stacji, a budowę nadzorował Aleksandr Bernardazzi. Stacja odgrywała ważną rolę w eksporcie towarów rolniczych z tego regionu do Rosji i Europy Wschodniej. W 1918 roku stacja stała się jedną ze scen walk w Kiszyniowie. W 20-leciu międzywojennym, pod rządami Rumunii, stację zmodernizowano i rozbudowano sieć kolejową. Podczas II wojny światowej budynek został całkowicie zniszczony. W latach 40. i 50., już pod władzą ZSRR, wybudowano nową stację, zaprojektowaną w tzw. „stylu stalinistycznym”. W tej formie budynek przetrwał do dziś. W 2013 roku na placu przed budynkiem stacji odsłonięto pomnik upamiętniający ofiary masowych represji i deportacji stalinowskich, którego twórcą jest Iurie Platon. Połączenia Pociągi ze stacji kursują regionalnie do takich miast jak Ungheni, Bielce i Ocnița, a do międzynarodowych należą nocne połączenia z Bukaresztem w Rumunii i Kijowem na Ukrainie. Wcześniej Kiszyniów posiadał też połączenia m.in. do Tyraspolu, Odessy, Moskwy i Petersburga, jednak kursy te zostały zawieszone wskutek pandemii COVID-19, a następnie napiętej sytuacji politycznej w regionie. Przypisy
Železniška postaja Kišinjev

Železniška postaja Kišinjev (romunsko Gara feroviară din Chișinău) je glavna železniška postaja v mestu Kišinjev v Moldaviji. Nahaja se na Aleea Garii 1, nedaleč od centra mesta. Mednarodne storitve Poleg lokalnih vlakov potekajo mednarodne storitve iz Kišinjeva v Bukarešto, Kijev, Moskvo (vsi vsak dan), Minsk (torek, petek in nedelja) in Varšavo (ponedeljek, sreda in petek). Dnevni vlaki vozijo tudi v Sankt Peterburg in Odeso. Vsak teden vozi več vlakov do mesta Iași v Romuniji in dnevne povezave do mesta Tiraspol. Postaja je opremljena kot mednarodno vstopno/izstopno pristanišče, s carinarnico in mejno kontrolo. Mednarodne storitve prihajajo na peron 1 in odhajajo z njega, dvorišče pa je mogoče zapreti s pregradami, da se ustvari zaprto carinsko območje. Sklici
Ministerul Securității Statului din Transnistria

Ministerul Securității Statului (moldovenească: Министерул секуритэций статулуй, rusă: Министерство государственной безопасности, ucraineană: Міністерство державної безпеки) este denumirea serviciului de informații al Transnistriei. El a fost înființat la data de 16 mai 1992, având sediul în municipiul Tiraspol, str. Manoilov nr. 42. Conducătorul său a fost generalul Vladimir Antiufeev, un fost ofițer al KGB. Șeful secției de apărare a Constituției este începând din anul 1992 Dmitri Soin. Serviciul de poliție politică sovietică în perioada 1946-1953, ca și poliția politică din fosta Republica Democrată Germană au purtat de asemenea denumirea de "Minister al Securității Statului". Legături externe INTELLIGENCE AGENCIES: Lethal Expansion Arhivat în 29 septembrie 2007, la Wayback Machine. crij.org: Original Communism. Published by Sorin Ozon on 13-Jul-06 00:00 Arhivat în 27 septembrie 2007, la Wayback Machine. Pagina neoficială a Președintelui RMN Arhivat în 18 iunie 2009, la Wayback Machine.
Міністерство державної безпеки ПМР

Міністерство державної безпеки Придністровської Молдавської Республіки (до 2016 року — Комітет державної безпеки Придністровської Молдавської Республіки) — орган державної безпеки невизнаної Придністровської Молдавської Республіки. Здійснює функції з контррозвідки, забезпечення державної безпеки, військової і економічної розвідки та захисту державності ПМР, а також охорони державного кордону. Історія 8 серпня 1992 Верховна Рада ПМР прийняла постанову № 221 «Про удосконалення органів державного управління Придністровської Молдавської Республіки». Згідно з цією постановою ліквідовувалось Управління державної безпеки ПМР та створювалось Міністерство державної безпеки ПМР. 14 вересня 1992 указом Президента Смирнова було створено прикордонні загони Міністерства держбезпеки ПМР. 1 травня 1993 в структурі міністерства було створено окремий резервний прикордонний козацький загін. 24 січня 2012 Міністерство державної безпеки Придністровської Молдавської Республіки було перетворено в Комітет державної безпеки Придністровської Молдавської Республіки, а 19 грудня 2016 року стара назва була повернена. Структура Органи МДБ ПМР складаються з: структурних підрозділів Комітету держбезпеки; територіальних підрозділів комітету; підрозділів МДБ у Збройних силах Придністровської Молдавської Республіки, інших військових формуваннях; підрозділів прикордонної служби; резервного козачого прикордонного загону. Критика Діяльність Міністерства державної безпеки Придністровської Молдавської Республіки критикується внутрішньою опозицією невизнаної держави за переслідування інакодумства. Крім того, з боку КДБ неодноразово лунали голослівні звинувачення стосовно України. 31 березня 2014 Служба безпеки України затримала капітана Комітету держбезпеки при виконанні шпигунського завдання на території України. Шпигун С. Кузьмук повідомив, що безпосереднє керівництво розвідувальною операцією проти України та створення каналу постачання зброї в нашу державу здійснював співробітник Управління розвідки (так зване управління А) КДБ ПМР Стахурський Анатолій Володимирович. Див. також Комітет державної безпеки СРСР Придністровський конфлікт Прокуратура Придністровської Молдавської Республіки 14-а армія (СРСР) Посилання Джерела Офіційний сайт Офіційний сайт КДБ ПМР Архівна копія
Tribunal Constitucional de Moldàvia

El Tribunal Constitucional de Moldàvia (romanès: Curtea Constituțională a Republicii Moldova, abreujat CCM) és l'òrgan judicial de la República de Moldàvia que primordialment pretén garantir el compliment de la constitució. Va ser creat el 23 de febrer del 1995 a Chișinău, la capital del país. És l'únic ens de caràcter constitucional de Moldàvia i no depèn de cap altre de l'administració pública. Les seves funcions, definides en l'article 135 de la Constitució de Moldàvia, inclouen el control de la constitucionalitat de les lleis, de les resolucions parlamentàries, dels decrets del president, de les resolucions i ordenances del govern, i dels tractats internacionals en els quals participa l'Estat. També li correspon al tribunal justificar la dissolució del Parlament de Moldàvia i la destitució temporal del President de la República de Moldàvia. Formen el tribunal 6 jutges que roten sexennalment i són irreelegibles. Des del 25 d'abril del 2023, el jurista Nicolae Roșca n'ocupa la presidència. Llista de presidents A continuació són allistades les persones que han presidit el tribunal des que va ser creat. Referències
Constitutional Court of Moldova

The Constitutional Court of the Republic of Moldova (Romanian: Curtea Constituțională a Republicii Moldova) represents the sole body of constitutional jurisdiction in the Republic of Moldova, autonomous and independent from the executive, the legislature and the judiciary. The task of the constitutional court is to guarantee the supremacy of the Constitution, to ensure the principle of separation of State powers into the legislative, executive and judicial branches, to guarantee the observance of the State's responsibility towards the citizen and the citizen's responsibility towards the State. Upon request, the Constitutional Court interprets the Constitution and undertakes the review of constitutionality of the Parliament's laws and decisions, the decrees of the President and the acts of the Government. The court's existence was provided for by the Constitution, adopted in July 1994. It was created in February 1995. Appointment of judges The court's 6 judges serve 6-year terms and are elected by the Moldovan parliament, the Moldovan government and the judicial Superior Council of Magistrates. Each of these bodies elect 2 judges. The judges are then formally appointed by the President. Presidents The following judges have served as presidents of the court: Notes External links www.constcourt.md - official site
Corte costituzionale (Moldavia)

La Corte costituzionale della Repubblica di Moldavia è l'organo costituzionale della Moldavia, autonomo e indipendente rispetto al potere esecutivo, legislativo e giudiziario. Il compito della corte costituzionale consiste nel garantire la supremazia della Costituzione, la divisione dei poteri dello Stato (legislativo, esecutivo e giudiziario) e le responsabilità dello Stato nei confronti dei cittadini e viceversa. Se necessario, la corte costituzionale interpreta la Costituzione e avvia il processo di revisione costituzionale delle leggi e delle decisioni prese dal Parlamento, dei decreti del presidente e degli atti del Governo. Già prevista durante la stesura della Costituzione, nel 1994, fu effettivamente creata nel febbraio del 1995. Note Collegamenti esterni (RU) Sito ufficiale, su constcourt.md. (EN) Sito ufficiale, su constcourt.md. (RO) Sito ufficiale, su constcourt.md.
Sąd Konstytucyjny (Mołdawia)

Sąd Konstytucyjny Republiki Mołdawii (Curtea Constituțională a Republicii Moldova) – mołdawski sąd konstytucyjny, organ władzy sądowniczej. Został utworzony w 1995. Jego podstawowym zadaniem jest sądowa kontrola konstytucyjności prawa, w szczególności kontrolowanie zgodności norm prawnych niższego rzędu (rangi ustawowej lub podustawowej) z normami prawnymi wyższego rzędu, przede wszystkim z Konstytucją i niektórymi umowami międzynarodowymi (tzw. sąd prawa). Prezeską mołdawskiego SK od 2023 jest, wybrana po raz drugi Domnica Manole. Jego siedziba mieści się w Kiszyniowie przy Strada Alexandru Lăpușneanu 28. Prezesi Zobacz też Związek Sądów Konstytucyjnych Państw Rejonu Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego Przypisy