NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Сен-Ларі-Сулан

Сен-Ларі́-Сула́н (фр. Saint-Lary-Soulan) — муніципалітет у Франції, у регіоні Окситанія, департамент Верхні Піренеї. Населення — 837 осіб (2022). Муніципалітет розташований на відстані близько 690 км на південь від Парижа, 130 км на південний захід від Тулузи, 55 км на південний схід від Тарба. Історія До 2015 року муніципалітет перебував у складі регіону Південь-Піренеї. Від 1 січня 2016 року належить до нового об'єднаного регіону Окситанія. Демографія Динаміка населення (INSEE ): Розподіл населення за віком та статтю (2006): Економіка 2010 року серед 625 осіб працездатного віку (15—64 років) 525 були активними, 100 — неактивними (показник активності 84,0%, у 1999 році було 80,1%). З 525 активних мешканців працювала 501 особа (275 чоловіків та 226 жінок), безробітними було 24 (12 чоловіків та 12 жінок). Серед 100 неактивних 28 осіб було учнями чи студентами, 43 — пенсіонерами, 29 були неактивними з інших причин. У 2010 році в муніципалітеті числилось 393 оподатковані домогосподарства, у яких проживали 725,0 особи, медіана доходів виносила 17 571,5 євро на одного особоспоживача Сусідні муніципалітети Галерея зображень Посилання Мерія муніципалітету Сен-Ларі-Сулан [Архівовано 29 липня 2010 у Wayback Machine.] Туристичне бюро муніципалітету Сен-Ларі-Сулан [Архівовано 12 березня 2009 у Wayback Machine.] Сен-Ларі-Сулан на сайті французького Національного інституту географії[недоступне посилання з липня 2019] Див. також Список муніципалітетів департаменту Верхні Піренеї Примітки
Flughafen Castres-Mazamet

Der Flughafen Castres-Mazamet (Aéroport de Castres-Mazamet, IATA-Code: DCM, ICAO-Code: LFCK) liegt im französischen Département Tarn. Er ist von 06:00 – 22:00 h geöffnet. Zwischenfälle Am 23. November 1984 kollidierte eine Transall C-160NG der Französischen Luftstreitkräfte (Luftfahrzeugkennzeichen FrAF 209/64-GI) mit einer Transall C-160F (FrAF 156/61-ZV) in der Nähe von Castres. Beide Maschinen waren auf dem Militärflugplatz Toulouse-Francazal gestartet. Beim Absturz der beiden Flugzeuge kamen alle 13 Besatzungsangehörigen ums Leben, vier in der C-160NG und neun in der C-160F. Weblinks Website des Flughafens (französisch) Informationen über den Flughafen (französisch) Einzelnachweise
Castres–Mazamet Airport

Castres – Mazamet Airport (French: Aéroport de Castres - Mazamet) (IATA: DCM, ICAO: LFCK) is an airport serving Castres and Mazamet and the east of Midi-Pyrénées. The airport is located 7 km (4 mi) southeast of Castres and northwest of Mazamet, near the commune of Labruguière, in the Tarn department. Facilities The airport is at an elevation of 239 metres (784 ft) above mean sea level. It has one paved runway designated 14/32 which measures 1,825 by 30 metres (5,988 ft × 98 ft). The airport is VFR and IFR compliant. Airlines and destinations The following airlines operate regular scheduled and charter flights at Castres–Mazamet Airport: Statistics References External links Accident history for DCM at Aviation Safety Network
Aeroportul Castres–Mazamet

Aeroportul Castres–Mazamet (IATA: DCM, ICAO: LFCK) este un aeroport din Labruguière, Cantonul Labruguière, Arondismentul Castres, Tarn, Occitania, Franța metropolitană, Franța ce deservește zona Castres. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 36.445 de pasageri. A fost deschis în 1990 și numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 239 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Este operat de Q2948347⁠(d). Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Catedral de La Vaur

La Catedral de Sant Alà de La Vaur (francès: Cathédrale Saint-Alain de Lavaur) és una església catòlica i antiga catedral situada a la ciutat de La Vaur, a França. La catedral és un monument nacional des del 1911. Fins al Concordat del 1801, aquesta era la seu de la Bisbat de Lavaur, que ara conserva el Bisbat d'Albi. La catedral està dedicada a Sant Alan de Lavaur. L'estructura actual data dels segles XIII, XIV i XV, i té un campanar de torre octogonal. Una segona torre quadrada més petita conté una escultura del segle xvi. Al jardí del bisbe es troba l'estàtua d'Emmanuel, comte de Las Cases, un dels companys de Napoleó a Santa Helena. El febrer del 2019 va ser una de les esglésies que van patir diverses profanacions i atacs contra el patrimoni a França. Referències Vegeu també Gòtic llenguadocià
Lavaur Cathedral

Lavaur Cathedral (French: Cathédrale Saint-Alain de Lavaur) is a Roman Catholic church and former cathedral located in the town of Lavaur, Tarn, France, and built from 1255 to 1300. The cathedral has been a national monument since 1911. Inside, there is a Cavaillé-Coll organ from the XIX century. Each half-hour, a Jacquemart ring the bell on the top of a tower. Origines The origine of Saint Alain of Lavaur honored in Lavaur still unknown, this is neither Alain de la Roche, nor the saint Alain one honored in Brittany. The foundation of the priory of Saint Alain is attested by a charter from the 5 August 1098 when the bishop of Toulouse made a donation to the Benedictine monks of the abbey Saint-Pons-de-Thomières, provided for them to rebuild the Saint-Elan church of Lavaur, then in ruins, proving the cult of Saint Alain (Alan or Elan in Occitan) in Lavaur is clearly prior from this one date. A roman Church was built from 1099 to 1211 by the Saint-Pons Benedictines, and destroyed in the crusade of the Albigeois during siege of the same year, 1211. The current church was built in the middle of the XIII° century, started around 1255, keeping the old roman tower of the Jacquemart. A pure Meridional Gothic style (H 23 m, L 13.60). This church from the XIII° century was only made of five bays closed by a wall. In 1317, the church become a Cathedral, starting a wave of construction at the initiation of the Bishops near the XVI° century. Until the Concordat of 1801, this was the seat of the Diocese of Lavaur, now held by the Archbishop of Albi. The cathedral is dedicated to Saint Alan of Lavaur. The present structure dates from the 13th, 14th and 15th centuries, and has an octagonal bell-tower. A second, smaller square tower contains a 16th-century jacquemart (a statue which strikes the hours with a hammer). In the bishop's garden is the statue of Emmanuel, comte de Las Cases, one of the companions of Napoleon on Saint Helena. On 5 February 2019, teenagers vandalised parts of the cathedral, lighting a small fire and twisting the arm of a crucifix to make it appear that Christ was dabbing. References External links Location
Katedra w Lavaur

Katedra św. Alana w Lavaur (fr. Cathédrale Saint-Alain de Lavaur) – kościół położony w Lavaur. W miejscu obecnej budowli istniał w XI w. kościół opacki, który w latach 1255–1317 przebudowano na katedrę o charakterze obronnym wzorowaną szczególnie na katedrze św. Cecylii w Albi, co miało ułatwić kontrolę na terenami do niedawna opanowanymi przez albigensów. W 1317 r. kościół zyskał status katedry i pozostawał siedzibą biskupstwa do 1790 r. We wnętrzu znajdują się polichromie z motywem kwiatowym z XIV w. i heraldycznym z XVII w., XIX-wieczne iluzjonistyczne zdobienia sklepienia i ścian oraz renesansowy prospekt organowy. Przypisy
Castelmayran

Castelmayran ist eine französische Gemeinde mit 1.186 Einwohnern (Stand: 1. Januar 2023) im Département Tarn-et-Garonne in der Region Okzitanien (vor 2016: Midi-Pyrénées). Sie gehört zum Arrondissement Castelsarrasin und zum Kanton Garonne-Lomagne-Brulhois (bis 2015: Kanton Saint-Nicolas-de-la-Grave). Die Einwohner werden Castelmayranais genannt. Geografie Castelmayran liegt etwa 25 Kilometer westlich von Montauban und etwa fünf Kilometer westlich von Castelsarrasin an der Sère. Die Garonne durchquert zwei Exklaven der Gemeinde. Umgeben wird Castelmayran von den Nachbargemeinden Saint-Nicolas-de-la-Grave im Norden und Nordwesten, Castelsarrasin und Saint-Aignan im Osten, Castelferrus im Südosten, Garganvillar und Angeville im Süden sowie Caumont im Westen. Bevölkerungsentwicklung Sehenswürdigkeiten Kirche Saint-Maffre Waschhaus Weblinks
Castelmayran

Castelmayran (French pronunciation: [kastɛlmɛʁɑ̃]; Occitan: Castèlmairan) is a commune in the Tarn-et-Garonne department in the Occitanie region in southern France. Name According to Ernest Nègre, Castelmayran comes from the Occitan castèl (from the Latin castellum) and a Latin personal name, Marianus. History Lordship of Castelmayran In the 12th century, the lordship belonged to a branch of the family of Argombat which founded the Cistercian abbey of Belleperche. And by 1143 the final transfer of the abbey was discussed at a meeting held in Castelmayran. Castelmayran had several co-seigneurs over time, among whose Nicolas de Gourgues, the last one before the French Revolution. Lectoure and Lomagne Before 1789, Castelmayran was a city of Gascony, in the diocese of Lectoure, and election of Lomagne. Administration The mayor of Castelmayran is Thierry Jamain, re-elected in 2020. Notes and references Notes References See also Communes of the Tarn-et-Garonne department External links Official website
Castelmayran

Castelmayran település Franciaországban, Tarn-et-Garonne megyében. Lakosainak száma 1186 fő (2023. január 1.). Castelmayran Angeville, Castelferrus, Castelsarrasin, Caumont, Garganvillar, Saint-Aignan és Saint-Nicolas-de-la-Grave községekkel határos. Népesség A település népessége az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (francia)
Castelmayran

Castelmayran is een gemeente in het Franse departement Tarn-et-Garonne (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Castelsarrasin. De gemeente telde 1.186 inwoners op 1 januari 2023. Geografie De oppervlakte van Castelmayran bedraagt 15,96 vierkante kilometer. Op 1 januari 2023 was de bevolkingsdichtheid 74,3 inwoners per km². Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen). Externe links Informatie over Castelmayran (fr) Statistische informatie op de website van het Franse bureau voor statistiek INSEE
Castelmayran

Castelmayran – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Tarn i Garonna. Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 771 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 48 osób/km² (wśród 3020 gmin regionu Midi-Pireneje Castelmayran plasuje się na 429. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 719.). Bibliografia Francuski urząd statystyczny. (fr.).
Кастелмеран

Кастелмеран (фр. Castelmayran) насеље је и општина у јужној Француској у региону Миди Пирене, у департману Тарн и Гарона која припада префектури Кастелсаразен. По подацима из 2011. године у општини је живело 1136 становника, а густина насељености је износила 71,18 становника/km². Општина се простире на површини од 15,96 km². Налази се на средњој надморској висини од 90 метара (максималној 140 m, а минималној 65 m). Демографија График промене броја становника у току последњих година Види још Списак општина у департману Тарн и Гарона Референце Спољашње везе База података: Insee (језик: француски) Castelmayran на страници Националног географског института Француске (језик: француски) Castelmayran на страници организације INSEE (језик: француски) Најближа насеља (километража, правац и координате) (језик: француски) Положај места Castelmayran на мапи Француске (са основним подацима о месту) (језик: француски) План насеља Castelmayran на мапи (Mapquest)
Castelmayran

Castelmayran är en kommun i departementet Tarn-et-Garonne i regionen Occitanien i södra Frankrike. Kommunen ligger i kantonen Saint-Nicolas-de-la-Grave som tillhör arrondissementet Castelsarrasin. År 2023 hade Castelmayran 1 186 invånare. Befolkningsutveckling Antalet invånare i kommunen Castelmayran Se även Lista över kommuner i departementet Tarn-et-Garonne Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Castelmayran.
Кастельмеран

Кастельмера́н (фр. Castelmayran) — муніципалітет у Франції, у регіоні Окситанія, департамент Тарн і Гаронна. Населення — 1191 особа (2022). Муніципалітет розташований на відстані близько 550 км на південь від Парижа, 60 км на північний захід від Тулузи, 26 км на захід від Монтобана. Історія До 2015 року муніципалітет перебував у складі регіону Південь-Піренеї. Від 1 січня 2016 року належить до нового об'єднаного регіону Окситанія. Демографія Динаміка населення (INSEE ): Розподіл населення за віком та статтю (2006): Економіка 2010 року серед 700 осіб працездатного віку (15—64 років) 518 були активними, 182 — неактивними (показник активності 74,0%, у 1999 році було 68,2%). З 518 активних мешканців працювало 440 осіб (239 чоловіків та 201 жінка), безробітними було 78 (39 чоловіків та 39 жінок). Серед 182 неактивних 42 особи були учнями чи студентами, 66 — пенсіонерами, 74 були неактивними з інших причин. У 2010 році в муніципалітеті числилось 411 оподаткованих домогосподарств, у яких проживали 1094,0 особи, медіана доходів виносила 15 425 євро на одного особоспоживача Сусідні муніципалітети Посилання Кастельмеран на сайті французького Національного інституту географії Див. також Список муніципалітетів департаменту Тарн і Гаронна Примітки
Abadia de Silvanés

L'abadia de Silvanés està situada a la comuna francesa del mateix nom, al departament d'Avairon. És una abadia cistercenca, que presenta un relatiu bon estat de conservació. Història L'abadia fou fundada el 1136 per Pons de Léras, originari d'aquestes terres, que s'hi va retirar per dedicar-se a l'oració. La construcció del monestir es va iniciar el 1151. La vida del centre es va desenvolupar amb normalitat fins que el 1477 va començar a tenir abats comendataris, que no residien amb la comunitat, i que, com a altres monestirs va significar l'inici de decadència. Més endavant va començar la destrucció dels edificis, cosa que es va agreujar amb la Revolució, quan les dependències conventuals van passar a mans particulars i l'església a parroquial (1791). El 1854 el lloc va obtenir la classificació de Monument Historique. El 1970 la comuna va poder recuperar la propietat de la part del monestir que era a mans particulars. Els edificis Es conserva la magnífica església de nau única, amb capelles laterals entre els contraforts. Té un absis central rectangular, de grans dimensions, amb dos absis laterals a cada costat, tots ells oberts al transsepte. Per una porta hom accedia al claustre, del que queda una mínima part, amb arcs apuntats. D'aquí es pot accedir a la sala capitular, una sala de grans dimensions ara una mica emmascarada pels estucs de l'època en què es va destinar a sala de recepcions (segles XVII i XVIII). Referències Enllaços externs (francès) Romanes.com, amb fotografies (francès) Pàgina oficial Arxivat 2008-04-14 a Wayback Machine.
Kloster Sylvanès

Das Kloster Sylvanès (Salvanesium) ist eine ehemalige Zisterzienserabtei in der Gemeinde Sylvanès im Département Aveyron, Region Okzitanien, in Frankreich, südwestlich der Hochebene Causse du Larzac und etwa 20 km südsüdöstlich von Saint-Affrique am Ufer des Bachs Cabot. Geschichte An der Stelle einer Eremitenniederlassung aus dem Jahr 1132 wurde Sylvanès 1136 vom Kloster Mazan als erstes Tochterkloster gegründet. Die Abtei gehörte der Filiation des Klosters Cîteaux an. 1146 gründete es das Nonnenkloster Nonenque. Das Kloster besaß einige Grangien, meist in nicht allzu großer Entfernung. Es erlitt in den Religionskriegen, insbesondere im Jahr 1591, Erschütterungen, fiel in Kommende und wurde 1768 aufgehoben, jedoch lebten 1791 noch vier Mönche im Kloster. 1791 wurde die Kirche zur Pfarrkirche, die übrige Anlage wurde verkauft. Bauten und Anlage Mit der Errichtung der heute noch bestehenden Klostergebäude wurde 1151 in geringer Entfernung vom früheren Standort begonnen. Die einschiffige Kirche ist 48 m lang und ohne Kapellen über 14 m breit, fünfjochig und spitztonnengewölbt mit breiten Gurtbögen. Die rund 1,50 m tiefen Seitenkapellen sind ebenfalls spitztonnengewölbt. Das Querschiff misst fast 26 m und weist auf beiden Seiten je zwei rechteckige Kapellen auf. Auch der Chor ist rechteckig geschlossen. Das Chorhaupt weist drei Fenster auf. Die Vierung besitzt ein Gewölbe mit Stichkappen und rein dekorativen Rippen auf. Von der südlich der Kirche gelegenen Klausur sind der Kapitelsaal, der Mönchssaal und vier Kreuzgangjoche auf der Ostseite erhalten. Musik in neuerer Zeit Der Dominikaner André Gouzes, der die Anlage restauriert hat, komponierte in Sylvanès zahlreiche auf der byzantinischen Musik beruhende Messen sowie Wechselgesänge zum Stundengebet, insgesamt rund dreitausend Kompositionen, die in Frankreich häufig im Rahmen der katholischen Liturgie aufgeführt werden. Im Juli und August findet in der Abtei das Festival international de musique sacrée de Sylvanès statt. Literatur Robert Aussibal, André Gouzes: Sylvanès. Éditions du Beffroi, Millau 1989, ISBN 2-908123-05-3. M.-Anselme Dimier, Jean Porcher: Die Kunst der Zisterzienser in Frankreich. Zodiaque-Echter, Würzburg 1986, ISBN 3-429-01026-8, S. 129 ff., mit zwei Grundrissen. Geneviève Durand, Nicole Andrieu: Sylvanes, ancienne abbaye Notre-Dame. In: Anciennes Abbayes en Midi-Pyrénées. ADDOCC Midi-Pyrénées u. a., Toulouse u. a. 1991, ISBN 2-906793-19-1. Geneviève Durand: Silvanès: une renaissance en musique. In: Dossiers d’Archéologie. Nr. 234, 1998, ISSN 1141-7137, S. 118–119. Bernard Peugniez: Routier cistercien. Abbayes et sites. France, Belgique, Luxembourg, Suisse. Nouvelle édition augmentée. Éditions Gaud, Moisenay 2001, ISBN 2-84080-044-6, S. 250. Weblinks Website der Certosa di Firenze mit einigen Fotos von Stephen Tobin Website zur Abtei (französisch) Romanes.com Fotografien der Abtei Einzelnachweise
Abadía de Sylvanès

La abadía de Sylvanès está situada en la comuna francesa del mismo nombre, en el departamento de Aveyron. Es una abadía cisterciense, que presenta un relativo buen estado de conservación. Historia La abadía fue fundada en 1136 por Pons de Lera, originario de estas tierras, que se retiró para dedicarse a la oración. La construcción del monasterio se inició en 1151. La vida del centro se desarrolló con normalidad hasta que en 1477 comenzó a tener abades comendatarios, que no residían con la comunidad, y que, como otros monasterios significó el inicio de decadencia. Más adelante comenzó la destrucción de los edificios, lo que se agravó con la Revolución, y cuando las dependencias conventuales pasaron a manos particulares y la iglesia pasó a ser parroquial (1791). En 1854 el lugar obtuvo la clasificación de Monumento Historique. En 1970 la comuna pudo recuperar la propiedad de la parte del monasterio que estaba en manos particulares. Edificios Se conserva la magnífica iglesia de nave única con capillas laterales entre los contrafuertes. Tiene un ábside central rectangular, de grandes dimensiones, con dos ábsides laterales a cada lado, todos ellos abiertos al transepto. Por una puerta se accedía al claustro, del que queda una mínima parte, con arcos apuntados. De aquí se puede acceder a la sala capitular, una sala de grandes dimensiones ahora un poco enmascarada por los estucos de la época en que se destinó a sala de recepciones (siglos XVII y XVIII). Referencias Bibliografía P.A. Verlaguet, Cartulaire de l'abbaye de Sylvanès, Rodez, 1910 (en francés) Enlaces externos Abbaye de Sylvanès (francés) Romanes.com : Fotografías de la Abadía (en francés) Pons de Léras fondateur de l'Abbaye de Sylvanes (en francés)
Abdij van Sylvanès

De Abdij van Sylvanès (Frans: Abbaye de Sylvanès) is een cisterciënzerabdij in romaanse stijl uit de twaalfde eeuw in Sylvanès in het departement Aveyron in de regio Occitanië in Frankrijk, ongeveer 21 km ten zuiden van Saint-Affrique gelegen aan de rivier Cabot. Geschiedenis Het klooster werd in 1136, op de plaats van een kluizenarij uit 1132, gesticht als een dochterklooster van de Abdij van Mazan. De abdij hoorde bij de filiatie van de Abdij van Cîteaux. In 1146 werd vanuit de abdij het nonnenklooster van Nonenque gesticht. De abdij bezat enkele uithoven in de omgeving van de abdij. De Hugenotenoorlogen, in het bijzonder het jaar 1591, was voor de abdij een moeilijke tijd en het klooster viel in commende. In 1768 werd de abdij gesloten, maar toch woonden er in 1791 nog vier monniken. In 1791 werd de kerk een Parochiekerk en werd de rest van de abdij verkocht. Gebouwen Met de bouw van de huidige kerk werd in 1151 dicht bij de oorspronkelijke plek begonnen. Het schip van de kerk is zonder kapellen veertien meter breed en heeft vijf traveeën en een spitstongewelf met brede gordelbogen. De anderhalve meter diepe zijkapellen hebben eveneens spitstongewelven. Het transept is zesentwintig meter lang en heeft aan elke zijde twee rechthoekige kapellen. Ook het priesterkoor is rechthoekig gesloten; het chevet heeft drie ramen. De viering heeft een gewelf met steekgewelven en rein decoratieve ribben. Van de zich ten zuiden van de kerk bevindendende clausuur zijn de kapittelzaal, de monnikenzaal en vier traveeën van de oostelijke kruisgang bewaard gebleven. Muziek Na jarenlang verval is de dominicaan André Gouzes in 1975 begonnen met de restauratie van het abdijcomplex. Gouzes schreef hier in de loop der jaren vele missen, geïnspireerd op de oude Byzantijnse muziek. Hij schreef ook vele composities voor de wisselende gezangen van het getijdengebed, in totaal rond de drieduizend composities. In Frankrijk wordt zijn muziek veel gezongen in de liturgie van de Rooms-Katholieke Kerk. Een klein aantal gezangen is in het Nederlands vertaald. In juli en augustus vindt in de abdij Le festival international de musique sacrée de Sylvanès plaats. Afbeeldingen Externe links Abbaye de Sylvanès Foto's
Sébazac-Concourès

Sébazac-Concourès ist eine französische Gemeinde mit 3234 Einwohnern (Stand: 1. Januar 2023) im Département Aveyron in der Region Okzitanien. Sie gehört zum Arrondissement Rodez und zum Kanton Causse-Comtal. Die Einwohner werden Sébazacois genannt. Geografie Sébazac-Concourès liegt zwischen Toulouse und Lyon. Die Gemeinde besteht aus den zwei räumlich getrennten Gemeindeteilen Sébazac und Concourès. Zwischen diesen Teilen liegen die Gemeinden Rodelle und La Loubière. Nachbargemeinden auf der Seite von Concourès sind Bozouls im Nordosten und Montrouzier im Südosten, auf der Seite von Sébazacs Onet-le-Château im Süden, Luc-la-Primaube im Süden und Südwesten sowie Salles-la-Source im Westen. Durch die Gemeinde führt die frühere Route nationale 88 (heute: D988). Bevölkerungsentwicklung Sehenswürdigkeiten Prähistorische Fundstelle von Rescoundudou, seit 1993 Monument historique Kirche Saint-Barnabé Kirche Sainte-Julitte-d’Onet-l’Eglise Brunnen Rathaus aus dem 18. Jahrhundert Cazelles Kriegerdenkmal Weblinks
Sébazac-Concourès

Sébazac-Concourès (en occitano Sebasac) es una población y comuna francesa, situada en la región de Mediodía-Pirineos, departamento de Aveyron, en el distrito de Rodez y cantón de Rodez-Nord. Demografía Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Sébazac-Concourès. INSEE
Sébazac-Concourès

Sébazac-Concourès település Franciaországban, Aveyron megyében. Lakosainak száma 3234 fő (2023. január 1.). Sébazac-Concourès Bozouls, La Loubière, Montrozier, Onet-le-Château, Rodelle és Salles-la-Source községekkel határos. Népesség A település népessége az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (francia)
Sébazac-Concourès

Sébazac-Concourès è un comune francese di 3 133 abitanti situato nel dipartimento dell'Aveyron nella regione dell'Occitania. Società Evoluzione demografica Abitanti censiti Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Sébazac-Concourès Collegamenti esterni (FR) Sito ufficiale, su sebazac-concoures.fr.
Sébazac-Concourès

Sébazac-Concourès is een gemeente in het Franse departement Aveyron (regio Occitanie). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Rodez. Sébazac-Concourès telde op 1 januari 2023 3.234 inwoners. Geografie De oppervlakte van Sébazac-Concourès bedroeg op 1 januari 2023 25,82 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 125,3 inwoners per km². De onderstaande kaart toont de ligging van Sébazac-Concourès met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten. Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen). Externe links (fr) Statistische informatie op de website van het Franse bureau voor statistiek INSEE