NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Velika piramida u Tenochtitlánu

Velika piramida ili Veliki hram (Templo Mayor) bila je glavna građevina u astečkom glavnom gradu Tenochtitlánu, gdje se danas nalazi Mexico City. Velika piramida se nalazila 60 metara iznad gradskog ritualnog terena. Tu su se nalazila dva oltara božanstvima Huitzilopochtli i Tlaloc. Jedan je bio bog rata i sunca, a drugi kiše i plodnosti. Kao i cijelo carstvo, građevinu su demolirali španjolski konkvistadori pod vodstvom Hernan Cortésa, godine 1521. Tzompantli, "postolje za lubanje", krasi jednu platformu do zamka. Hram je više puta nadograđivan. Tako je recimo pri rekonstrukciji 1497. u četiri dana žrtvovano od 3 000 do 84 000 ljudi. Vanjske poveznice Muzej Velikog hrama Arhivirana inačica izvorne stranice od 13. lipnja 2005. (Wayback Machine)
Templo Mayor

La Grande Piramide (o Templo Mayor) era il tempio principale di Tenochtitlán (attuale Città del Messico), capitale dell'impero azteco. Descrizione La piramide aveva la funzione di supporto a due templi, posizionati in cima, dedicati agli dei Huitzilopochtli e Tlaloc, considerati dagli Aztechi di eguale potenza. La base di questo tempio era di 100x80 metri con un'altezza di 60 metri su 7 livelli. Storia Nel 1325 cominciò la costruzione del tempio, che nel corso del tempo venne più volte ampliato e ricostruito e la sua costruzione terminò nel 1487, come riportato sulla lapide commemorativa che un tempo ne ornava i muri. Il tempio di Huitzilopochtli, dio della guerra e del sole, era posizionato a sinistra (sud) e dipinto di rosso. Il mito vuole che gli uomini morti in battaglia e le donne morte durante il parto fossero destinati a servire Huitzilopochtli nel suo tempio, poiché solo coloro che avevano sofferto a tal punto sarebbero stati degni di vederlo. In seguito, sarebbero tornati a vivere sotto forma di farfalle o colibrì. Proprio dal termine nahuatl huitzil (colibrì) deriva infatti il nome di questa divinità. Il tempio di Tlaloc, dio della pioggia e della fertilità, si trovava sulla destra (nord) ed era dipinto di blu. Tlaloc era molto temuto dagli Aztechi perché ritenuto responsabile delle inondazioni delle città e degli annegamenti. Prima dei sacrifici in suo onore, venivano raccolte in un recipiente e offerte al dio le lacrime delle vittime sacrificali. Nel novembre 1519, nella piazza antistante Hernán Cortés vi fece ardere vivo Qualpopoca, due dei suoi figli e quindici altri nobili aztechi in quanto avevano ucciso alcuni soldati spagnoli a Vera Cruz su ordine di Montezuma, che a sua volta era stato incatenato nel proprio palazzo. Il 10 maggio 1520 vi si verificò il Massacro del Templo Mayor a opera delle truppe spagnole guidate da Pedro de Alvarado. Il tempio fu quasi completamente distrutto nel 1521, nel corso dell'invasione della città dei conquistadores guidati da Hernán Cortés. Voci correlate Quetzalcoatl Qualpopoca Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Templo Mayor Collegamenti esterni Museo del Templo Mayor, su archaeology.la.asu.edu. URL consultato il 5 giugno 2006 (archiviato dall'url originale il 13 giugno 2005).
Templo Mayor

Templo Mayor, Huēy Teōcalli – najważniejsza budowla sakralna Azteków, budowana etapami w XIV w. i XV w. Znajdowała się w centrum azteckiej stolicy Tenochtitlán (jej ruiny znajdują się do dziś w mieście Meksyk) i miała kształt piramidy schodkowej z dwiema świątyniami na szczycie. Świątynie te, wznoszące się na ok. 60 m nad poziom placu u stóp piramidy, były poświęcone Huitzilopochtli (bogu wojny i słońca) oraz Tlalocowi (bogu deszczu i płodności). Hiszpanie po zdobyciu miasta w 1521 roku prawie całkowicie ją zniszczyli jako symbol pogańskiego kultu. Podczas określonych świąt w azteckim kalendarzu (wbrew potocznym wyobrażeniom – nie codziennie) w Templo Mayor składano m.in. krwawe ofiary z ludzi w celu przebłagania bogów i zapewnienia pomyślności społeczeństwu Azteków. Kapłani wycinali ofiarom serca (jak obliczono wyrwanie serca mogło zajmować wprawnemu kapłanowi ok. 10 sekund), skrapiali posągi bogów krwią i wrzucali serce do kamiennej misy z kanalikami odprowadzającymi krew. Ciało wyrzucano na schody świątyni. Ofiarami byli najczęściej jeńcy wojenni, dlatego m.in. Aztekowie prowadzili liczne wojny (tzw. kwietne wojny) z innymi ludami dzisiejszego Meksyku. W 1487 roku, z okazji ukończenia Templo Mayor, uśmiercono – według różnych źródeł – od 3 do 84 tys. ofiar. Ze względu na znaną skłonność konkwistadorów do przesady oraz ograniczenia „techniczne” ceremonii (wielkość placu na szczycie świątyni, ograniczona liczba kapłanów i ofiar, czas potrzebny na każdą egzekucję, itp.) bardziej prawdopodobne wydają się szacunki bliższe dolnej granicy. Kompleks świątynny Templo Mayor tworzyły też liczne mniejsze budynki, platformy i rampy otaczające główną piramidę. Wejście wiodące na szczyt piramidy głównej zdobione było tzw. tzompantli (w języku nahuatl prawdopodobnie „stojak”, „pojemnik” lub „ściana czaszek”) – rodzajem drewnianego rusztowania, na którym wystawiano czaszki uprzednio złożonych ofiar – jeńców, niewolników, przegranych w rytualnej grze w piłkę, a także osób dobrowolnie oddających swe życie bogom w ofierze za pomyślność państwa lub swoich bliskich. Zobacz też Kamień Dedykacyjny Kamień Coyolxauhqui Linki zewnętrzne Stefan Lovgren: Aztec Temple Found in Mexico City "Exceptional," Experts Say (dostęp 7 marca 2009) (ang.) Sacred Destinations: Templo Mayor, Mexico City (dostęp 7 marca 2009) (ang.) Mexico City: Templo Mayor (dostęp 7 marca 2009) (ang.) Aztec Temples (dostęp 7 marca 2009) (ang.)
Темпло Майор

Темпло Майор (исп. Templo Mayor — «главный храм»), иногда называется пирамида Уицилопочтли — комплекс культовых сооружений в столице государства ацтеков Теночтитлане (современный город Мехико). Пирамида возвышалась на 60 м над ритуальным районом города, на её вершине стояло два храма в честь бога Уицилопочтли (бог солнца и войны) и бога Тлалока (бог дождя и плодородия). Центральный шпиль был посвящён Кецалькоатлю в образе бога ветра Эекатля. Архитектурный стиль храма характерен для постклассического периода мезоамериканской хронологии. На языке науатль храм назывался Huēyi Teōcalli [we:ˈi teoːˈkali]. Храм основан где-то после 1325 года и шесть раз перестраивался. В 1521 году испанцы снесли храм и на его месте возвели кафедральный собор Мехико. Сокало, или главная площадь современного Мехико, лежит юго-западнее от Темпло Майор, который расположен в квартале между улицами Семинарио и Хусто Сьерра. Это место входит в исторический центр Мехико, который внесён в список всемирного наследия ЮНЕСКО в 1987 году. В 2017 году его посетили 801 942 человека. История Первый храм Темпло Майор построен приблизительно в 1325 году, а второй храм просуществовал до 1375 года. В 1454 году в правление Монтесумы I произошло крупнейшее из известных расширений храма. К началу XVI века храмы стали центром религиозной жизни для всех ацтеков, живших на территории Мексики (в те времена до 300 тысяч человек). Множество маленьких зданий и платформ вокруг храма образовывали комплекс. На одной из платформ, ведущих к храму сделан рельеф, изображающий цомпантли — подставку для черепов. Седьмой храм был впервые упомянут конкистадорами в 1519 году, а ацтеки в последний раз перестраивали храм в 1520 году. 22 мая 1520 года в Великом Храме произошло массовое убийство, в ходе которого конкистадоры под предводительством Педро де Альварадо перебили свыше шестисот представителей ацтекской знати, собравшихся на праздник Тошкатль. Большая часть комплекса уничтожена в 1521 году во время завоевания Империи ацтеков испанскими конкистадорами во главе с Эрнаном Кортесом. Расположение Темпло-Майор было заново открыто в начале XX века, но масштабные раскопки начались только в 1978—1982 годах. 21 февраля 1978 года при прокладке кабеля рабочие наткнулись на большой каменный диск с изображением Койольшауки, богини Луны. Этот диск диаметром 3,25 метра теперь хранится в музее Темпло-Майор. Последовавшие археологические изыскания обнаружили фундамент построек большого храмового комплекса, а также фундаменты и стены вспомогательных построек, мостовую, скульптуры и элементы декора. В настоящее время комплекс открыт для посещения, работает музей. Примечания Ссылки Основной сайт музея Темпло Майор (исп.) Сайт музея Темпло Майор (англ.) Самые древние места поклонения богам
Велика пирамида у Теночтитлану

Велика пирамида или Велики храм био је главни храм у астечком главном граду Теночтитлану (данашњи Мексико). Храм се уздизао 60 м изнад градског ритуалног терена, са два олтара божанствима Хуицилопочтлију (богу рата и сунца) и Тлалоку (богу кише и плодности). Великим делом га је уништио, заједно са ацтечким царством, шпански конкистадор Ернан Кортес 1521. Бројне мање грађевине и платформе повезане са храмом чине згуснути комплекс око његове основе. Рељеф који описује tzompantli, или „постоље за лобање“, краси једну од платформи која води до замка. Храм је неколико пута надзиђиван и повећаван, а последњи пут 1497, када је између 3.000 и 84.000 људи жртвовано за четири дана за време његове реконструкције. Спољашње везе Музеј Великог храма
Темпло майор

Темпло Майор (ісп. Templo Mayor — «великий храм»), іноді називається піраміда Уїцилопочтлі — комплекс культових споруд у столиці держави ацтеків Теночтітлані (сучасний Мехіко). Піраміда височіла на 60 м над ритуальним районом міста, на її вершині стояло два храми на честь бога Уїцилопочтлі (бог сонця і війни) і бога Тлалока (бог дощу і родючості). Темпло Майор був побудований приблизно в 1325 році, і до початку XVI століття храми стали центром релігійного життя для всіх ацтеків, які жили на території Мексики (в ті часи до 300 тис.). Безліч маленьких будівель і платформ навколо храму утворювали комплекс. На одній з платформ, що веде до храму, зроблено рельєф, що зображає цомпантлі — підставку для черепів. Більша частина комплексу була знищена в 1521 році під час завоювання ацтеків іспанськими конкістадорами на чолі з Ернаном Кортесом. Залишки нижньої частини були знайдені в ході робіт з прокладання кабелю 21 лютого 1978 року. Розкопки тривали до 1982 року, в даний час руїни і музей відкрито для відвідування. Темпло Майор є частиною історичного центру Мехіко, який був доданий в список Всесвітньої спадщини ЮНЕСКО в 1987 році. Див. також Музей Темпло майор
Templo de Tijuana

El Templo de Tijuana, México, es uno de los templos construidos y operados por la Iglesia de Jesucristo de los Santos de los Últimos Días, el número 148 construido por la iglesia, el 13.º de México y el único templo SUD construido en el estado de Baja California, México.​​ El Templo de Tijuana está ubicado en el sureste de la ciudad, cerca del Cerro Colorado. A una distancia de 50,5 kilómetros (31,4 mi) del Templo de San Diego (California), son los templos más cercanos uno del otro sobre la frontera entre Estados Unidos y México.​ Construcción Los planes para la construcción del templo en Tijuana fueron anunciados durante la conferencia general de la iglesia en octubre de 2010.​ Otros cuatro templos fueron anunciados al mismo tiempo, el templo de Hartford y el templo de Indianápolis, ambos en EE. UU.; el templo de Urdaneta en las Filipinas y el templo de Lisboa en Portugal. La ceremonia de la primera palada tuvo lugar el 18 de agosto de 2012 presidida por Benjamín de Hoyos, originario de Monterrey.​​ Solo líderes locales y unos 200 invitados adicionales, incluyendo altos cargos del gobierno regional, asistieron a la ceremonia de la primera palada. La ceremonia fue transmitida a centros de reuniones en la región a las que asistieron unas 30 mil personas.​ El diseño del templo de Tijuana México refleja influencias coloniales españolas que caracterizan a gran parte de la arquitectura mexicana incluyendo las misiones españolas se encuentran al suroeste de Estados Unidos-específicamente la Misión de San Xavier del Bac en Tucson, Arizona. El exterior de color blanco brillante simboliza el propósito religioso del templo, acentuado con una torre central sobre la que se asienta la característica estatua del ángel Moroni. Casa Abierta Del 13 al 28 de noviembre de 2015,​ se realizaron recorridos guiados en las instalaciones y el interior del templo. Estos se realizaron de martes a sábado. En dichos recorridos asistieron más de 70.000 visitantes.​ Dedicación La primera congregación SUD fue organizada en Baja California en los años 1940, organizándose la primera congregación en Tijuana en 1954.​ La primera estaca SUD en Tijuana fue organizada en 1966. Para la fecha de su dedicación, el templo de Tijuana sirve a fieles repartidos en 6 estacas afiliadas a la iglesia en Tijuana y congregaciones adicionales repartidas en otras ciudades de Baja California y Sonora.​ El templo SUD de la ciudad de Tijuana fue dedicado para sus actividades eclesiásticas en tres sesiones, el 13 de diciembre de 2015, por Dieter F. Uchtdorf,​ el tercer templo dedicado por el miembro de la Primera Presidencia nativo de Alemania. Unos 12.600 miembros de la iglesia e invitados asistieron a la ceremonia de dedicación, que incluye una oración dedicatoria. Clark B. Hinckley, hijo del previo presidente de la iglesia Gordon B. Hinckley, fue llamado como el primer presidente del templo.​ En 2020, junto con todos los demás templos de la iglesia, el Templo de Tijuana, México, cerró debido a la pandemia de COVID-19.​ Referencias
Temple mormon de Tijuana

Le temple mormon de Tijuana est un temple de l’Église de Jésus-Christ des saints des derniers jours situé à Tijuana, dans l’État de Basse-Californie, au Mexique. Historique Il a été inauguré le 29 avril 2015. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Tijuana Mexico Temple » (voir la liste des auteurs). Liens externes (en) Site officiel Portail de l’architecture chrétienne Portail du mormonisme Portail du Mexique
Torre del Caballito

Torre del Caballito is a skyscraper located on the Paseo de la Reforma #10 at the Cuauhtemoc delegation in Mexico City. It was designed by Grupo Posadas de Mexico. It is 135 metres (443 feet) and 35 storeys tall. 33 of the floors are used as office space which measures 60,000 square meters. It also has 15 underground parking levels. The building's total area is 131,000 square meters. The building houses the offices of MPs and senators. Torre Prisma, Edificio El Moro, the Melia Mexico Reforma Hotel, and the Fuente de la República are located nearby. The building is equipped with 20 high-speed elevators which move at 6.3 meters per second. In 1978 construction began with an ambitious project of a hotel which would have stood 220 metres 60 floors tall and have 700 rooms. It would be owned by the Holiday Inn chain. Due to Mexico's unstable political and economic conditions, construction was stopped several times. The works resumed in 1984 with the central concrete structure reaching 40 meters high. The metallic-structure assembly began but all works stopped again for a year. Works were delayed further when the main crane and some concrete elements were partially destroyed by the 1985 Mexico City earthquake. The damaged crane was moved away and the hotel project was cancelled altogether. In 1987, the damaged concrete and steel components were repaired and the height was shortened to 134 metres and by the end of 1988 construction was completed at last with a black mirror facade covering the structure. Due to Mexico City's high propensity to earthquakes, the tower incorporates several anti-earthquake measures such as the inclusion of 70 seismic shocks. It is anchored to the ground with 185 concrete piles which penetrate 60 meters surpassing the old swampy landfill lake below Mexico City. The tower could support other 25 floors if needed, though it is not planned to do so. The building is currently owned by Fibra Mexicana de Inmuebles (FIBRAMEX). External links "Torre del Caballito". SkyscraperPage. References
Temple mormon de Tuxtla Gutiérrez

Le temple mormon de Tuxtla Gutiérrez est un temple de l’Église de Jésus-Christ des saints des derniers jours situé à Tuxtla Gutiérrez, dans l’État du Chiapas, au Mexique. Historique Il a été inauguré le 12 mars 2000. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Tuxtla Gutiérrez Mexico Temple » (voir la liste des auteurs). Liens externes (en) Site officiel Portail de l’architecture chrétienne Portail du mormonisme Portail du Mexique
Kohunlich

Kohunlich és el nom d'una ciutat i centre cerimonial maies, que se situa a uns 65 quilòmetres de Chetumal, Quintana Rosego, a la regió de Riu Bec, molt a prop de la frontera entre Mèxic i Belize. El complex El complex de Kohunlich comprèn prop de 85.000 metres quadrats envoltats de bosc tropical. El traçat dels edificis i les restes de canalitzacions d'aigua i cisternes fan suposar que Kohunlich era una ciutat important. Entre les runes, també s'hi troben prop de 200 monticles, la majoria encara sense excavar i coberts de vegetació. La informació arqueològica disponible fa suposar que la ciutat va ser fundada pels volts del 200 a.C., encara que la majoria de les construccions més significatives van ser elaborades entre l'any 250 i 600 d.C., durant el Període Clàssic Mesoamericà. També pot suposar-se que Kohunlich representava un punt d'enllaç del comerç entre les ciutats de la Península de Yucatán i d'altres d'Amèrica Central. L'Edifici A-1, també anomenat "dels Mascarons", és un dels més visitats perquè té relleus monumentals d'estuc que encara conserven la pintura vermella que cobria tot el temple, el qual va ser erigit cap a l'any 500 d.C. i que segueix el mateix estil d'altres jaciments de la zona de Petén. El nom original de la ciutat es desconeix. El nom Kohunlich prové de l'anglès Cohune Ridge ("Carena de Palmeres"), ja que la zona és plena de palmeres oleaginoses endèmiques de la zona. Quan el 1912 l'arqueòleg Raymond Merwin va començar les tasques arqueològiques, la zona rebia el nom de Clarksville. Referències
Kohunlich

Kohunlich (X-làabch'e'en in Modern Mayan) is a large archaeological site of the pre-Columbian Maya civilization, located on the Yucatán Peninsula in the state of Quintana Roo about 25 km east of the Rio Bec region, and about 65 km west of Chetumal on Highway 186, and 9 km south of the road. The original name of the site is unknown. The actual Spanish name does not derive from Mayan but from the English Cohune Ridge where cohune palm grew. In 1912 this place was known as Clarksville, referring to the nearby logging camp that was 3 kilometers north of the site. Background The site covers about 21 acres (85,000 m2), surrounded by dense sub-tropical rainforest, and it contains almost 200 mounds, that remain largely unexcavated. The city was elaborately planned and engineered, with raised platforms and pyramids, citadels, courtyards and plazas surrounded with palace platforms, all laid out to channel drainage into a system of cisterns and an enormous reservoir to collect rainwater. The site was settled by 200 BC, but most of the structures were built in the Early Classic period from about 250 to 600 AD. Many of them are still covered with thick vegetation and overgrown by trees. The city appears to have functioned as a regional center and stop along the trade routes through the southern Yucatán from Campeche and Rio Bec area to the west, and the cities along the east-coast and to the south, in the el Petén region of Guatemala and neighbouring Belize. The site is best known for its Temple of the Masks, an Early Classic pyramid whose central stairway is flanked by huge humanized stucco masks. The Temple was built around 500 A.D. and is one of the oldest structures at Kohunlich. After 700 A.D., this temple was covered over with a Terminal Classic construction, which protected the masks and accounts for the marvelous state of their preservation today. The only standing remains of the later temple are some steps in the lower portion of the stair. The road approaches the site from the north and leads into an enormous central plaza ringed by pyramids and temple platforms. To the north there is a massive, raised acropolis, or citadel, with a palace complex around a courtyard to the north-west. Further east there is the Temple of the Masks, built in honor of the sungod. Originally there were eight carved masks flanking its central staircase; only five remain, three having been looted. Gallery References External links The Kohunlich Archaeological Ruins. Southern Quintana Roo, Yucatán Peninsula, Mexico Archived 2011-09-27 at the Wayback Machine [1] Photos More Photos
Kohunlich

Kohunlich (kiejtése körülbelül: kohunlícs) egy maja régészeti lelőhely délkelet-Mexikóban, Quintana Roo államban. Már i. e. 200 körül megtelepedtek itt az emberek, de a legnagyobb építkezések a korai klasszikus maja korban zajlottak i. sz. 500 és 600 között, sőt, a város növekedése egészen 1200 körülig tartott. Fontos kereskedelmi csomópont volt a Yucatán-félsziget és a többi maja terület városai között. Leírás A Yucatán-félsziget keleti részén, a mai Quintana Roo állam Othón P. Blanco községében található, őserdővel körbevett, 8,5 hektáron elterülő maja város eredeti neve nem ismert. Elsőként Raymond Merwin amerikai régész látogatta meg a romokat 1912-ben, ekkor a helyet Clarksville néven ismerték, ami egy innen 3 km-re északra található külföldi fakitermelő-telep neve volt. A Kohunlich név szintén angol elnevezésből (cohoon ridge, azaz egyfajta pálmatermés + dombhát) származik. Kohunlichban több épületcsoport található, ezek közül némelyik, például az úgynevezett Akropolisz, a Pixa’an és a 27 lépcsőfok együttese, a magas rangú emberek és családjaik lakóhelyéül szolgáltak. A legismertebb és legjellegzetesebb épület az úgynevezett Kőmaszkok Temploma, amely onnan kapta nevét, hogy eredetileg 8 (ma 5 megőrzött) nagy méretű, valószínűleg a valóságban is létezett embereket ábrázoló, eredetileg színes (vörös és fekete) stukkó van benne elhelyezve. Szintén fontos épületek még a valószínűleg adminisztrációs feladatokat ellátó embereknek otthont adó Sztélék Palotája, a Lépcsőzet és az A Király. A területen többféle építészeti stílus jellegzetességei megtalálhatók, a Kőmaszkok Templomának díszítése például peténi hatásokat mutat, a több helyütt megjelenő, falakba bemélyedő oszlopok viszont Río Bec-stílusúak. Képek Jegyzetek