NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Општина Хокисинго (Мексико)

Хокисинго (шп. Joquicingo) општина је у Мексику у савезној држави Мексико. Општина се налази на надморској висини од 2631 м. Становништво Према подацима из 2010. у општини је живело 12840 становника. Хронологија Попис Види још Савезне државе Мексика Референце Спољашње везе Мексичка насеља Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (10. март 2018)
Joquicingo

Joquicingo är en kommun i Mexiko. Den ligger i södra delen av delstaten Mexiko och cirka 15 km sydost om storstaden Toluca de Lerdo. Den administrativa huvudorten i kommunen är Joquicingo de León Guzmán, med 7 575 invånare år 2010. Kommunen grundades år 1826, men inkorporerades åter i kommunen Tenango del Valle år 1847 efter att ha drabbats av en epidemi år 1832. År 1889 blev Joquicingo på nytt en egen kommun. Vid folkräkningen 2010 hade Joquicingo kommun sammanlagt 12 840 invånare. Kommunens area är 63,66 kvadratkilometer. Joquicingo tillhör Región Valle de Bravo. Referenser
Museo del Templo Mayor

El Museo del Templo Mayor se encuentra localizado en el Centro Histórico de la Ciudad de México, México. El objetivo del museo es dar a conocer los hallazgos encontrados en el marco de la investigación en sitio que se hace en la zona arqueológica del Templo Mayor de los mexicas.​ Fue inaugurado en 1987 y es obra de Pedro Ramírez Vázquez y Jorge Campuzano, la investigación museográfica estuvo a cargo de Eduardo Matos Moctezuma. En el museo se muestra un cuadro histórico de los mexicas, así como buena parte de los hallazgos del centro ceremonial, provenientes de aproximadamente 120 ofrendas. Además alberga el enorme monolito de la diosa de la luna (Coyolxauhqui). Salas El museo se encuentra dividido en 8 salas temáticas:​ De Coatlicue al Templo Mayor Hallazgos y las investigaciones en el Templo Mayor desde 1790 cuando fue encontrada la Piedra del Sol y la Coatlicue. Ritual y sacrificio En esta sala se muestran algunos de los conceptos más importantes que intervenían en la guerra y el sacrificio, y que a la ve sustentaban el belicismo mexica. La participación militar, junto con las prácticas religiosas, constituían la aspiración máxima del llamado Pueblo del Sol. Tributo y comercio El poder político y económico de los mexicas se manifestaba a través del tributo y el control de las principales rutas de comercio, con lo cual obtenían diversos objetos, así como materiales y mano de obra para la construcción de grandes templos o edificios públicos. Huitzilopochtli La mitad sur del Templo Mayor pertenecía a Huitzilopochtli, "el colibrí de la izquierda", dios tutelar de los mexicas. En esta sala se pueden encontrar objetos asociados al culto del dios de la guerra. Tláloc La mitad septentrional del Templo Mayor estaba consagrada al dios de la lluvia, Tláloc, una de las divinidades más antiguas y veneradas en Mesoamérica. Las cuatro salas localizadas en la porción norte de este museo están dedicadas a dicha deidad o bien a aspectos vinculados real o simbólicamente con la lluvia, tales como la agricultura, la fertilidad y la riqueza faunística. Flora y fauna En esta sala se exhiben los restos de plantas y animales recuperados por el Proyecto Templo Mayor durante 35 años de excavaciones. Agricultura Como es lógico, los mexicas asociaban las actividades agrícolas directamente con las lluvias y su temporalidad.En esta sala se exhiben objetos relacionados con la importancia de la agricultura y los aztecas. En esta sala, se encuentran representaciones de deidades relacionadas con la agricultura y con el maíz, planta sagrada por excelencia, así como una maqueta del sistema agrícola intensivo de chinampas , y otra del tianguis de Tlatelolco. Arqueología histórica Objetos encontrados durante la investigación pero que abarcan desde la llegada de los españoles hasta el siglo XX. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Museo del Templo Mayor.
Musée du Templo Mayor

Le musée del Templo Mayor se trouve dans le centre historique de Mexico, qui était également le centre de la capitale aztèque Tenochtitlan. Le musée a pour but de faire connaître les découvertes du site de fouilles archéologiques du Templo Mayor. Inauguré en 1987, il est l'œuvre de Pedro Ramírez Vázquez et Jorge Ramírez Campuzano. Il abrite notamment le monolithe de Coyolxauhqui. Salles L'exposition permanente du musée présente une sélection des objets découverts lors des fouilles du Templo Mayor ; ceux-ci sont répartis dans le vestibule et huit salles thématiques. Dans le vestibule, outre les expositions temporaires, est exposé un mur de clavos cráneo (clous dont la tête représente un crâne) évoquant un tzompantli et constitué de pièces excavées du site. L'exposition de la salle 1, intitulée Antecedentes, présente les trouvailles et les recherches au Templo Mayor depuis 1790, quand furent découvertes la Pierre du Soleil et le monolithe de Coatlicue. Elle présente notamment le PAU (Programa de Arqueología Urbana) créé par Eduardo Matos Moctezuma en 1991. Celle de la salle 2, Ritual y sacrificio, expose des objets liés aux rites funéraires, aux cérémonies religieuses et aux sacrifices humains aztèques. La salle 3, Tributo y comercio, est dédiée au commerce avec les autres peuples et aux tributs que leur devaient les peuples soumis au pouvoir mexica. La salle 4, Huitzilopochtli, concerne les objets associés au culte de la divinité tutélaire mexica. La salle 5, Tláloc, présente des objets du dieu de la pluie. La salle 6, Flora y fauna, expose des restes d'animaux et de plantes liés à l'environnement et au milieu religieux. La salle 7, Agricultura, est dédiée aux objets montrant l'importance de l'agriculture chez les Aztèques. La salle 8, Arqueología histórica y colonial, concerne les objets postérieurs à la venue des Espagnols, jusqu'au XXe siècle. Notes et références Liens externes INAH, site officiel du musée. INAH, visite virtuelle du musée, 2012. Portail des musées Portail de l’archéologie Portail de l’Amérique précolombienne Portail de Mexico
Музей Темпло майор

Музей Темпло Майор (ісп. Templo Mayor — «великий храм») — унікальний музей в історичному центрі столиці Мексики міста Мехіко. Мета музею — ознайомити відвідувачів зі знахідками археологічних розкопок Темпло Майор, одного з головних храмів ацтеків, побудованого приблизно у 1325 році. Темпло Майор до початку XVI століття став релігійним центром усіх ацтеків, що проживали на території Мексики. Історія Музей Темпло Майор відкрив свої двері 12 жовтня 1987 року й отримав понад тринадцять мільйонів відвідувачів. Його створення було результатом археологічних розкопок, які проводилися протягом першого сезону проєкту «Темпло Майор» у період між 1978 та 1982 роками. Дослідження почали Педро Рамірез Васкес та Хорхе Рамірез Кампусано під керівництвом Едуарда Матоса Монтесуми. Ці розкопки, які проводилися в рамках проєкту «Темпло Майор», призвели до відкриття надзвичайної колекції, що налічує понад 7000 артефактів, а також залишки Великого Храму Теночтітлан та деяких навколишніх будівель. Ці дослідження стали вихідним пунктом для ініціативи створення музею з метою представлення цієї унікальної колекції широкому загалу. Експозиція музею налічує близько 120 експонатів, серед яких одним із найвизначніших є величезний моноліт богині місяця Койольшаукі. Зали музею Музей налічує 8 тематичних залів: Від Коатлікуе до Темпло Майор Знахідки та дослідження у Темпло Майор від 1790 року, коли було знайдено Камінь сонця та статую Коатлікуе. Ритуали та жертвоприношення Об'єкти, що пов'язані з поховальними ритуалами, релігійними церемоніями, та людськими жертвоприношеннями. Данина та торгівля Торгівля з іншими народами та данина, яку отримували ацтеки. Уїцилопочтлі Об'єкти, пов'язані з культом бога війни, Уїцилопочтлі або «сонячного колібрі». Тлалок Об'єкти, пов'язані з богом дощу та врожайності землі. Флора та фауна Залишки тварин та рослин. Сільське господарство Об'єкти, що демонструють важливість сільського господарства для ацтеків. Історична археологія Об'єкти, що належать до періоду від початку іспанських завоювань до XX століття. Джерела Музей темпло майор(ісп.)
Museo Rufino Tamayo, Mexico City

Museo Rufino Tamayo is a public contemporary art museum located in Mexico City's Chapultepec Park, that produces contemporary art exhibitions, using its collection of modern and contemporary art, as well as artworks from the collection of its founder, the artist Rufino Tamayo. The museum building was designed by Mexican architects Teodoro González de León and Abraham Zabludovsky. Both received the National Award of Science and Art, in the "Fine Arts" in 1982 for their design. Collection The museum's collection is divided in two groups: the modern fund which was collected mostly by Olga and Rufino Tamayo, and a contemporary fund that was created in the 1990s and that has been expanded continuously thanks to the donations of artists that have exhibited in the museum and other commissioned artworks. The modern collection is striking for the list of major artists represented in it: Pablo Picasso, Joan Miró, Francis Bacon, Jean Dubuffet, Fernand Léger, Wifredo Lam, Pierre Soulages, Frank Auerbach, Alexander Calder, Eduardo Chillida, Salvador Dalí, Max Ernst, Josep Guinovart, Barbara Hepworth, Hans Hartung, Willem de Kooning, Roy Lichtenstein, René Magritte, Manolo Millares, Robert Motherwell, Georgia O´Keeffe, Arnaldo Pomodoro, Mark Rothko, Antoni Tàpies, Joaquín Torres García, Victor Vasarely, Andy Warhol, among others. Museo Tamayo also holds a contemporary art collection including works of artists such as: Francis Alÿs, Carlos Amorales, Abraham Cruzvillegas, Haris Epaminonda, Alex Katz, Beom Kim, Jack Leirner, Liliana Porter, Pedro Reyes, Melanie Smith, Monika Sosnowska, Simon Starling, Wolfgang Tillmans, Pablo Vargas Lugo, among others. See also List of single-artist museums Museo Rufino Tamayo, Oaxaca List of Brutalist structures References External links Museo Tamayo website 19°25′32.59″N 99°10′54.64″W
Musée d’art contemporain Tamayo

Le musée d’art contemporain Tamayo également connu comme le musée Rufino Tamayo ou musée Tamayo est situé à l'intérieur du bois de Chapultepec dans la ville de Mexico. Malgré le fait que le musée porte le nom du peintre mexicain Rufino Tamayo, le musée traite exclusivement d'art contemporain international. L'édifice a été conçu par les architectes Teodoro González de León et Abraham Zabludovsky, sa construction a commencé en 1979 et s'est achevée en 1981. Il a été inauguré le 29 mai 1981. L'édifice a reçu le prix national d’architecture la même année. Le musée a été parrainé par le groupe Alfa et la fondation culturelle Televisa, jusqu'en 1986 lorsque sa gestion est confiée à l'INBA (Institut national des beaux-arts). Références Portail de l’art contemporain Portail des musées Portail de Mexico
Torres de Satélite

The Torres de Satélite ("Satellite Towers") are a group of sculptures located in the Ciudad Satélite district of Naucalpan, State of Mexico. One of the country's first urban sculptures of great dimensions, had its planning started in 1957 with the ideas of renowned Mexican architect Luis Barragán, painter Jesús Reyes Ferreira and sculptor Mathias Goeritz. The project was originally planned to be composed of seven towers, with the tallest one reaching a height of 200 meters (about 650 feet), but a budget reduction forced the design to be composed of only five towers, with the tallest measuring 52 meters (170 feet) and the shortest 30 meters (98 feet). Goeritz originally wanted the towers to be painted in different shades of orange, but changed his mind later due to some pressure from constructors and investors. It was finally decided that there would be one tower each in red, blue and yellow, the primary subtractive colors, and two in white. Thus, in the first days of March 1958, the Satélite Towers were inaugurated as the symbol of the newborn and modern Ciudad Satélite. In popular culture The towers appear prominently in the surrealist film The Holy Mountain by Alejandro Jodorowsky. The unnamed protagonist is hoisted up the red tower, which he then enters via a circular hole in its side (painted on for the purposes of the film). Within he encounters an Alchemist, and begins a metaphysical transformation. The Towers are also featured in the Fool Again music video by the Irish pop Boy Band group Westlife. Additionally, they are featured in comic book #14 of Marvel Comics' Champions series; likely an artistic choice made by penciller Humberto Ramos. See also Faro del Comercio References
Torres de Satélite

A Torres de Satélite egy nagyméretű szoboregyüttes a mexikóvárosi agglomecárióhoz tartozó Naucalpan de Juárez városában. Története Az 1950-es években azon a környéken, ahol ma a Torres de Satélite áll egy sűrűn beépített terület közepén, még nyoma sem volt a jelenlegi nagyvárosnak. Ekkortájt jelent meg az úgynevezett Ciudad Satélite nevű lakónegyed (városrész) felépítésének terve, és hogy legyen valami különleges jellegzetessége, Mario Pani, a városrész fejlesztésének felelőse 1957-ben felkérte Luis Barragánt, akinek tervei alapján Mathias Goeritz elkészítette az öt hatalmas tornyot. Felavatásukra 1958. március havának első napjaiban került sor. Eredetileg csak fehér, sárga és okker színekben tündököltek, de az 1968-as olimpia alkalmából Goeritz ötlete alapján mindegyiket narancsra festették, hogy ellentétben álljanak az ég kék színével. Mai színeiket 1989-ben kapták. 2008-ban az önkormányzat és magánadakozók segítségével felújították őket: a régi festékréteg helyére újat vittek fel, és kiépítették a díszkivilágítást is. Többféle elképzelés látott napvilágot arról, hogy mit jelképeznek a tornyok, vagy hogy miért így néznek ki. Van, akik szerint egy kéz öt ujját utánozzák, mások szerint a városrész építését sürgető elnök, Miguel Alemán Valdés családját jelképezik, és azt is mondják, hogy eredetileg víztoronynak épültek. Valójában Barragán, a tervező onnan kapta az ihletet, hogy nem sokkal előtte az olaszországi San Gimignano városában járt, ahol nagyon megtetszettek neki a város középkori tornyai. 2012-ben művészeti örökséggé nyilvánították a tornyokat, 2014-ben pedig az is felmerült, hogy rákerülhetnének az UNESCO világörökségi javaslati listájára. Leírás A műalkotás Mexikóvárostól északnyugatra, Naucalpan de Juárez város Ciudad Satélite nevű részének bejáratán, egy forgalmas út orsószerűen kiszélesedő szigetén található. Összesen öt darab, színes, betonból készült, háromszög alaprajzú toronyból áll. A felszín, ahol találhatók, kissé lejt, ezért a hozzájuk közeledő szemlélő úgy látja, mintha folyamatosan növekednének. Felszínük, amelynek összterülete 6644 m², a zsaluzott beton mintázatát utánozza, méterenként egy-egy vízszintes csík látható rajtuk, de semmi más díszítésük nincs. Méretükön kívül egyedül élénk színeikkel tűnnek fel: a legutóbbi átfestés óta kettő fehér, egy kék, egy piros és egy sárga. Képek Jegyzetek
Satelliettorens

De Satelliettorens (Spaans: Torres de Satélite) zijn het opvallendste monument in Naucalpan de Juárez, een voorstad van Mexico-Stad. De vijf gekleurde torens bevinden zich in Ciudad Satélite, een welgestelde wijk in het noorden van Naucalpan. De torens zijn in 1957 ontworpen door architect Luis Barragán, schilder Jesús Reyes Ferreira en beeldhouwer Mathias Goeritz en een jaar later voltooid. Aanvankelijk was het de bedoeling dat er zeven torens gebouwd zouden worden waarbij de hoogste toren 200 meter hoog zou zijn. Financiële problemen leidde er echter toe dat er slechts vijf torens gebouwd werden, waarvan de hoogste 53 meter is. Ook de kleuren zijn anders geworden dan in het oorspronkelijke ontwerp. Goeritz was van plan de torens in verschillende tinten oranje te schilderen, maar uiteindelijk besloot hij verschillende kleuren te gebruiken: rood, blauw, geel en wit.
Torres de Satélite

Torres de Satélite („Turnuri Satelit”) sunt un grup de sculpturi situate în cartierul Ciudad Satélite din Naucalpan, Mexico, Mexic în afara orașului Mexico City. Una dintre primele sculpturi urbane din țară cu dimensiuni mari, și-a început planificarea în 1957 cu ideile renumitului arhitect mexican Luis Barragán, pictorului Jesús Reyes Ferreira și sculptorului Mathias Goeritz. Proiectul a fost inițial planificat să fie compus din șapte turnuri, cel mai înalt atingând o înălțime de 200 de metri (aproximativ 650 de feet), dar o reducere bugetară a obligat proiectarea să fie compusă doar din cinci turnuri, cu cel mai înalt măsurând 52 de metri (170 de feet) și cel mai scurt 30 de metri (98 de feet). Goeritz a dorit inițial ca turnurile să fie pictate în diferite nuanțe de portocal, dar și-a schimbat părerea mai târziu din cauza presiunii din partea constructorilor și a investitorilor. S-a decis în sfârșit să existe câte un turn fiecare în roșu, albastru și galben, culorile primare subtractive și două în alb. Astfel, în primele zile ale lunii martie 1958, Turnurile Satélite au fost inaugurate ca simbol al nou-născutului și modernului Ciudad Satélite. Referințe Legături externe —Ayuntamiento de Naucalpan de Juárez — Official website.
Torres de Satélite

Спутниковые башни (исп. Torres de Satélite, англ. Satellite Towers) — скульптурное сооружение, состоящее из пяти треугольных призм разных размеров и цветов, сооружено в 1958 году в Сьюдад-Сателите, Наукальпане, на северо-западе от федерального округа Мехико. Одна из первых в Мексике урбанистических скульптур большого размера. История В 1958 году Марио Пани, мексиканский градостроитель, спроектировавший Сьюдад-Сателите, предложил Луису Баррагану создать символ входа в город. Архитектор в свою очередь пригласил к участию в проекте художника Хесуса Рейеса Феррейру и скульптора Матиаса Герица. В результате их совместной работы появились пять разноцветных башен разных размеров, от 30 до 52 метров в высоту. Создатели Torres de Satélite вдохновлялись башнями в Сан-Джиминьяно, поэтому изначально они были выкрашены в белые, жёлтые и охристые цвета, в нынешние цвета они были перекрашены около 1974 года. Примечания
Торрес-де-Сателіте

Торрес-де-Сателіте («Вежі-супутники») — група скульптур, розташованих у районі Сьюдад-Сателіте міста Наукальпан-де-Хуарес, штат Мехіко, Мексика. Одна з перших у Мексиці міських скульптур великих розмірів, планування якої розпочалося в 1957 році відомим мексиканським архітектором Луїсом Барраганом, художником Хесусом Рейєсом Феррейрою та скульптором Матіасом Геріцом. Спочатку планувалося, що проєкт буде складатися з семи веж, причому найвища з них досягатиме висоти 200 метрів (приблизно 650 футів), але скорочення бюджету призвело до побудови лише п’яти веж, із найвищою 52 метри та найменшою 30 метрів. Спочатку Геріц хотів, щоб вежі були пофарбовані в різні відтінки помаранчевого, але пізніше змінив свою думку через тиск з боку будівельників та інвесторів. Нарешті було вирішено, що буде по одній вежі червоного, синього та жовтого кольорів, основних кольорів, і дві білих. Таким чином, у перших числах березня 1958 року було урочисто відкрито вежі Торрес-де-Сателіте як символ новонародженого та сучасного Сьюдад-Сателіте. У масовій культурі Вежі використані в сюрреалістичному фільмі «Свята гора» Алехандро Ходоровського. Неназваного головного героя підіймають на червону вежу, куди він потрапляє через круглий отвір у її боці (намальований для цілей фільму). Усередині він стикається з Алхіміком і починає метафізичну трансформацію. Примітки Посилання Ayuntamiento de Naucalpan de Juárez — Офіційний вебсайт Наукальпана-де-Хуареса.
Alameda Central

Alameda Central je městský park v mexické metropoli Ciudad de México. Nachází se ve čtvrti Cuauhtémoc poblíž Paláce umění. Má rozměry 450 metrů na délku a 200 metrů na šířku. Je nejstarším veřejně přístupným parkem na celém americkém kontinentu. Založil ho v roce 1592 místokrál Luis de Velasco po vzoru sevillského parku Alameda de Hércules. Vznikl na místě aztéckého tržiště a byly zde vysazeny topoly, jejichž španělský název álamo dal parku jméno, i když později zde převládly jasany a cypřiše. Nachází se zde pět fontán s mytologickými výjevy. Pomník Benita Juáreze zvaný Hemiciclo a Juárez byl vytvořen v neoklasicistním stylu roku 1910. Socha Ludwiga van Beethovena od Theodora von Gosena je darem mexických Němců ke stému výročí skladatelova úmrtí. V parku jsou k vidění také dvě sochy gladiátorů, které vytvořil José María Labastida. Autorem alegorické skulptury Malgré Tout (Všemu navzdory) je Jesús Fructuoso Contreras. Na svých obrazech park zachytili malíři Nicolás Enríquez, Diego Rivera a Manuel Rodríguez Lozano. Západní část parku byla známa jako El Quemadero, neboť zde byly upalovány oběti inkvizice. Koncem osmnáctého století nechal park rozšířit vicekrál Carlos Francisco de Croix. Generál Antonio López de Santa Anna na oslavu svého návratu z exilu v roce 1846 nařídil, aby ve všech fontánách v parku tekl alkohol. V roce 1868 bylo zavedeno plynové osvětlení, které v roce 1892 nahradila elektřina. Pro návštěvníky parku byl také postaven hudební pavilon. V roce 2012 proběhla rekonstrukce parku, při níž byly obnoveny cesty a vysazeny nové dřeviny. Po jeho znovuotevření magistrát zakázal pouliční prodej na území Alamedy Central, což vedlo k násilným konfliktů mezi obchodníky a policií. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Alameda Central na Wikimedia Commons México es Cultura (es) Alcaldía Cuahtémoc (es)
Alameda Central

L’Alameda Central est un jardin public situé dans le centre historique de Mexico, près du Palacio de Bellas Artes, entre l'Avenida Juárez et l'Avenida Hidalgo. Description L'Alameda Central est un jardin rectangulaire comportant des chemins pavés, des fontaines décoratives et des statues, et c'est le lieu d'événements civiques. L'endroit était utilisé comme place du marché par les Aztèques. Le jardin a été créé en 1592, lorsque le vice-roi Luis de Velasco décide de créer un espace vert. Le nom vient du mot espagnol álamo, signifiant peuplier, en référence à cette essence qui y était plantée. Ce parc fait partie du plan du vice-roi pour développer ce qui était, à cette époque, la bordure ouest de la ville. Il a fini par symboliser le parc mexicain traditionnel et plusieurs autres parcs du pays ont pris pour nom « Alameda ». Historique Notes et références Voir aussi Sueño de una Tarde Dominical en la Alameda Central Liens externes (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Alameda Central » (voir la liste des auteurs). Portail des espaces verts Portail de Mexico