NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Municipio Isla Mujeres

Isla Mujeres ist ein Municipio im mexikanischen Bundesstaat Quintana Roo. Der Sitz der Gemeinde ist das gleichnamige Isla Mujeres. Die Gemeinde hatte im Jahr 2020 22.686 Einwohner, ihre Fläche beträgt 862,5 km². Geographie Das Municipio Isla Mujeres liegt im extremen Nordosten des Bundesstaates Quintana Roo zwischen Meereshöhe und 100 m Höhe. Es zählt zur physiographischen Provinz der Halbinsel Yucatán, genauer zur Subprovinz des yucatekischen Karsts. Geologisch wird das Gemeindegebiet von Kalkstein dominiert, vorherrschender Bodentyp ist der Leptosol. Über 60 % des Municipios werden von Regenwäldern eingenommen, den Rest bilden insbesondere Mangrovensümpfe. Das Municipio Isla Mujeres grenzt an die Karibik und den Golf von Mexiko sowie an die Municipios Benito Juárez und Lázaro Cárdenas. Orte Das Municipio Isla Mujeres umfasst laut Zensus 2020 111 bewohnte Orte, vom INEGI als urban klassifiziert sind der Hauptort Isla Mujeres, welcher seit der Eingliederung aller anderer Siedlungen im Jahr 2011 den einzigen Ort auf der gleichnamigen Insel ausmacht, sowie Zona Urbana Ejido Isla Mujeres, gelegen am Festland im Ballungsgebiet von Cancún. Von diesen beiden Orten abgesehen wiesen beim Zensus 2020 nur fünf weitere Orte eine Einwohnerzahl von über 100 auf. Weblinks Enciclopedia de los Municipios y Delegaciones de México: Municipio Isla Mujeres (spanisch) INEGI: Datos Geográficos: Municipio Isla Mujeres (spanisch; PDF) Einzelnachweise
Isla Mujeres Municipality

Isla Mujeres (Spanish pronunciation: ['isla mu'xeɾes], Spanish for Island of the Women) is one of the eleven municipalities of the Mexican state of Quintana Roo, located on the Yucatán Peninsula. Most of the municipality is located on the mainland in the northeastern corner of the state. Its municipal seat, also called Isla Mujeres, is a small town on the island from which it takes its name. It is located about 13 kilometres (8.1 mi) northeast of Cancún in the Caribbean Sea, and it is the easternmost municipal seat in Mexico. As of the 2010, 2019 census, the town had a population of 22,686 inhabitants. Towns and villages The municipality consists of a total of 143 localities. The largest localities (cities, towns, and villages) are: Demographics References External links Media related to Isla Mujeres Municipality at Wikimedia Commons Official website
Isla Mujeres

Isla Mujeres est le nom d'une municipalité de l'État mexicain du Quintana Roo, située à l'extrémité au nord-est de la péninsule du Yucatán, bordant la mer des Caraïbes. Elle est composée d'environ 15 000 habitants pour une superficie de 1,1 km2. Elle couvre l'extrémité nord-est de l'État ainsi que l'île Isla Mujeres. Géographie La majeure partie de la population habite dans la ville et sur l'île du même nom située à environ 13 km en face de Cancún. Elle mesure 7 km de long et seulement 650 m de large. C'est le point le plus à l'est du territoire mexicain. C'est une île consacrée entièrement au tourisme avec ses nombreux sites de plongée sous-marine réputés pour leur coraux. La région est soumise, à l'instar de toute la zone des Caraïbes, à de violents ouragans au moment de la saison humide. Auparavant connue pour être une île cachée, les deux grands hôtels, ainsi que les croisières, ont permis aux touristes de découvrir cette destination voyage colorée où l’eau turquoise se distingue. Une attraction touristique très populaire est de faire un tour de l’ile express avec une voiturette de golf permettant de découvrir autant des plages que des commerces locaux. Histoire L'île était à l'époque maya un lieu de culte d'Ix Chel, la déesse de la Lune et de la fécondité. C'est en voyant de nombreux temples et de statues de femmes, que Francisco Hernández de Córdoba un conquistador espagnol la nomma Isla Mujeres, « île des femmes » en français. Couvrant 800 m2, les 500 statues immergées en mer (entre 4 et 8 m de profondeur) depuis 2009 sont l'œuvre du sculpteur britannique Jason deCaires Taylor. Ce musée sous-marin s'appelle le MUSA (Museo Subacuático de Arte). Il est divisé en deux parties : le salon Machones a une profondeur de huit mètres et convient aussi bien aux plongeurs en scaphandre autonome qu'aux plongeurs en apnée. Le salon Nizuc (-4 m de profondeur) n'est autorisé que pour la plongée en apnée. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des municipalités de Quintana Roo L'île de Cozumel Liste de points extrêmes du Mexique Antilles Liens externes (es) Site officiel Portail du Mexique
Isla Mujeres (község)

Isla Mujeres (nevének jelentése: nők szigete) község Mexikó Quintana Roo államának északkeleti részén. 2010-ben lakossága kb. 16 000 fő volt, ebből mintegy 13 000-en laktak a községközpontban, Isla Mujeresben, a többi 3000 lakos a község területén található 103 kisebb településen élt. Fekvése A község nevével ellentétben nem csak szigetekből áll, sőt, területének legnagyobb részét a szárazföld (a Yucatán-félsziget) északkeleti csücske teszi ki. Maga az Isla Mujeres sziget a község délkeleti részén fekszik, itt található a községközpont és itt sűrűsödik a lakosság legnagyobb része. Tőle északra található a lakatlan Contoy-sziget, amelynek teljes területe nemzeti park. Kisebb települések a szárazföld délnyugati és délkeleti sarkában csoportosulnak még, a többi terület jórészt lakatlan. Ahogy szinte az egész félsziget, úgy Isja Mujeres község is síkvidék, csak néhány méterrel emelkedik a tenger szintje fölé. Folyóvizei nincsenek. Területét szinte teljes egészében vadon borítja, beleértve a mangroveerdőket is. Népesség A község lakóinak száma a közelmúltban igen gyorsan növekedett (bár 1990 és 1995 között csökkent), a változásokat szemlélteti az alábbi táblázat: Települései A községben 2010-ben 104 lakott helyet tartottak nyilván, de elsöprő többségük igen kicsi: 84 településen 10-nél is kevesebben éltek. A jelentősebb helységek: Jegyzetek
Isla Mujeres (Messico)

Isla Mujeres è un comune dello stato di Quintana Roo, nel Messico meridionale, con capoluogo la località omonima. È costituito da Isla Mujeres, Isla Blanca, Isla Contoy e da un settore continentale al nord dello stato; conta 16.203 abitanti (2010) e ha una estensione di 1.100 km². La municipalità deve il suo nome alle statue femminili ritrovate sull'isola principale nei pressi del tempio dedicato alla dea della fecondità Ixchel. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Isla Mujeres Collegamenti esterni (ES) Todos Los Municipios de México. (ES) Enciclopedia de los Municipios y Delegaciones de México (archiviato dall'url originale il 3 giugno 2017).
Isla Mujeres (gemeente)

Isla Mujeres is een gemeente in de Mexicaanse deelstaat Quintana Roo. De hoofdplaats van Isla Mujeres is Isla Mujeres. Isla Mujeres heeft een oppervlakte van 1154 km². Naast het eiland Isla Mujeres beslaat de gemeente ook een deel van het vasteland. Isla Mujeres heeft 11.313 inwoners, waarvan 5930 mannen en 5383 vrouwen. 3589 inwoners zijn veertien jaar of jonger. 1578 inwoners spreken een inheemse taal, waarvan Maya met 1465 het meeste sprekers heeft.
Isla Mujeres (gmina)

Isla Mujeres (hiszp. Wyspa kobiet) – niewielka gmina w północno-wschodniej części meksykańskiego stanu Quintana Roo, położona na wierzchołku półwyspu Jukatan, na wybrzeża łączącym Zatokę Meksykańską z Morzem Karaibskim. Jest jedną z 10 gmin w tym stanie. Siedzibą władz gminy jest niewielkie miasto Isla Mujeres, znajdujące się na wyspie o tej samej nazwie. Powierzchnia gminy oprócz stałego lądu, który jest głównym udziałem gminy, obejmuje także kilka wysp przybrzeżnych np. Isla Blanca. Mimo iż rejon został skolonizowany przez Europejczyków bardzo wcześnie, bo już 1542 roku (Francisco de Montejo El Sobrino) nie miał on dużego znaczenia ze względu na brak bogactw mineralnych. Gminę utworzono w 1975 roku decyzją gubernatora stanu Quintana Roo, ze względu na szybki wzrost liczby mieszkańców spowodowany wzrostem znaczenia regionu jako celu wypraw turystycznych. W 2005 roku ludność gminy liczyła 15 186 mieszkańców. Geografia gminy Powierzchnia gminy wynosi 1 100 km² zajmując 2.16% powierzchni stanu, co czyni ją jedną z mniejszych w stanie Quintana Roo. Obszar gminy jest równinny, a nierówności terenu nie są wyniesione ponad poziom morza o więcej niż 20 m. Teren w dużej części pokryty jest lasami, które mają charakter lasów deszczowych. Brak jest znaczących rzek a wzdłuż wybrzeża jest szereg zbiorników przybrzeżnych mających charakter lagun (Laguna Conil, Laguna Chakmochuk, Laguna Macax). Przy jednej z nich jest przylądek Catoche - do którego dotarła w 1517 roku wyprawa Francisco Hernández de Córdoby - odkrywcy Meksyku. Klimat jest ciepły i wilgotny ze średnią roczną temperaturą wynoszącą 27,4 °C i opadami 1041,7 mm. Na terenie gminy są dwa parki narodowe: Parque Nacional Isla Contoy i Parque Nacional Costa Occidente de Isla Mujeres obfitujące w wiele rzadkich gatunków fauny i flory. Przypisy
Исла-Мухерес (муниципалитет)

Исла-Мухерес (исп. Isla Mujeres) — муниципалитет в Мексике, штат Кинтана-Роо, с административным центром в одноимённом городе. Численность населения, по данным переписи 2020 года, составила 22 686 человек. Общие сведения Название Isla Mujeres (дословно: остров женщин) муниципалитет позаимствовал у одного из островов, которое получил от испанских мореплавателей, которые обнаружили на нём множество глиняных изваяний женщин. Площадь муниципалитета равна 862,5 км², что составляет 1,9 % от площади штата, а наиболее высоко расположенное поселение Бугамбилья, находится на высоте 15 метров. Территория муниципалитета расположена как на материковой, так и на островной территории штата. Он граничит с другими муниципалитетами штата: на юге с Бенито-Хуаресом, на с западе с Ласаро-Карденасом, а также берега муниципалитета омываются на востоке водами Карибского моря, и на севере его переходом в Мексиканский залив. Учреждение и состав Муниципалитет был образован 8 октября 1974 года при создании штата Кинтана-Роо, по данным 2020 года, в его состав входит 111 населённых пунктов, самые крупные из которых: Экономическая деятельность По статистическим данным 2000 года, работоспособное население занято по секторам экономики в следующих пропорциях: сельское хозяйство, скотоводство и рыбная ловля — 12 %; промышленность и строительство — 9,8 %; торговля, сферы услуг и туризма — 76,5 %; безработные — 1,7 %. Инфраструктура По статистическим данным 2020 года, инфраструктура развита следующим образом: электрификация: 97 %; водоснабжение: 78 %; водоотведение: 97,2 %. Фотографии Примечания Ссылки Официальная страница (исп.). Мексика в цифрах. Исла-Мухерес (исп.). См. также Муниципалитеты Кинтана-Роо Портал:Мексика
Општина Исла Мухерес (Кинтана Ро)

Исла Мухерес (шп. Isla Mujeres) општина је у Мексику у савезној држави Кинтана Ро. Општина се налази на надморској висини од 1 м. Становништво Према подацима из 2010. у општини је живело 16203 становника. Хронологија Попис Види још Савезне државе Мексика Референце Спољашње везе Мексичка насеља Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (10. март 2018)
Isla Mujeres (kommun)

Isla Mujeres är en kommun i Mexiko. Den ligger i delstaten Quintana Roo, i den östra delen av landet, 1 300 km öster om huvudstaden Mexico City. Antalet invånare är 15 295. Arean är 1 100 kvadratkilometer. Terrängen i Isla Mujeres är mycket platt. Följande samhällen finns i Isla Mujeres: Isla Mujeres Zona Urbana Ejido Isla Mujeres Francisco May Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Isla Mujeres.
Ángel de la Independencia

El Ángel de la Independencia (« L'Ange de l'Indépendance ») est une colonne sise sur un rond-point du centre de Mexico sur l'avenue Paseo de la Reforma. La colonne mesure 36 mètres, et la statue à son sommet, qui pèse 7 tonnes pour 6,7 mètres de hauteur, est faite bronze couvert de feuilles d'or. L'ensemble mesure 45 mètres, en comptant la base. El Ángel a été inauguré le 16 septembre 1910 par le président Porfirio Díaz pour la célébration du centenaire du début de l'indépendance du Mexique. En 1925, l'édifice est transformé en mausolée ; sa base renferme les restes des héros de l'indépendance du Mexique : Juan Aldama ; Ignacio Allende ; Nicolás Bravo (1786-1854) ; Vicente Guerrero ; Miguel Hidalgo y Costilla ; José Mariano Jiménez (en), (18 août 1781 – 26 juin 1811) ; Mariano Matamoros, (14 août 1770 – 3 février 1814) ; Francisco Javier Mina, (15 décembre 1789 – 11 novembre 1817) ; José María Morelos y Pavón ; Andrés Quintana Roo ; Leona Vicario ; Guadalupe Victoria. À l'origine, neuf marches menaient à la base du monument. Comme le sol de Mexico s'affaisse, et que les fondations du monument comportent des pieux qui s'appuient sur un sous-sol plus stable, il a fallu ajouter, progressivement, quatorze marches. L'Angel de la Independencia a été endommagé par le séisme de 2017 dans l'État de Puebla. Le 11 septembre 2019, les travaux de rénovation démarrent, par l'installation d'un échafaudage qui permet aux experts de mener des analyses scientifiques de l'intérieur et de l'extérieur de l'ouvrage, afin de pouvoir planifier intégralement la restauration de la structure du bâtiment. L'Angel est fermé pour une période indéterminée depuis le 17 août 2019, après avoir été vandalisé la veille par des anarcha-féministes durant des manifestations (un mouvement qui réclamait l'ouverture d'enquête sur des viols présumés commis par des policiers municipaux de Mexico sur des femmes et des jeunes filles). Voir aussi Colonne de la Victoire (Berlin) Notes et références Portail de la sculpture Portail de Mexico
Monument voor de Onafhankelijkheid

Het Monument voor de Onafhankelijkheid (Spaans: Monumento a la Independencia), in de volksmond bekend als de Engel van de Onafhankelijkheid (Spaans: Ángel de la Independencia) is een monument in Mexico-Stad. Het bevindt zich op een rotonde van de Paseo de la Reforma. Het is een van de bekendste symbolen van de Mexicaanse hoofdstad. Het monument is opgericht in 1910 in opdracht van Porfirio Díaz, op het eeuwfeest van Grito de Dolores, het begin van de Mexicaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Het is gemodelleerd naar het Monument des Girondins in Bordeaux en soortgelijke monumenten in Europa zoals de Siegessäule in Berlijn. Het monument is een zuil waarop een gouden engel staat. Dit beeld, evenals vier beelden aan de hoeken van het monument, is gemaakt door de Italiaanse beeldhouwer Enrique Alciati. Vanwege de dalende bodem van Mexico-Stad wordt er af en toe een trede bijgeplaatst aan de basis. Oorspronkelijk waren er 9 treden, nu zijn dat er al 23. In een mausoleum aan de basis van het monument werden in 1925 de volgende onafhankelijkheidsstrijders bijgezet: Juan Aldama Ignacio Allende Nicolás Bravo Vicente Guerrero Miguel Hidalgo y Costilla José Mariano Jiménez Mariano Matamoros Francisco Javier Mina José María Morelos Andrés Quintana Roo Leona Vicario Guadalupe Victoria In 1929 werd aan de voet een eeuwige vlam geïnstalleerd. In 1957 viel na een aardbeving de engel van het monument, wat leidde tot grappen over de 'gevallen engel'. Een jaar later werd de engel weer teruggeplaatst. Het monument overleefde de aardbeving van 1985. Het monument is een van de meeste geliefde ontmoetingsplekken van Mexico-Stad. Veel vieringen, bijvoorbeeld van sportoverwinningen, vinden vaak bij El Ángel plaats, evenals politieke demonstraties.
Анђео независности

Анђео независности (шп. Ángel de la Independencia), најчешће познат под скраћеним именом Анђео (шп. El Ángel) и званично познат као Споменик независности (шп. Monumento a la Independencia) споменик је смештен на кружном току на главној саобраћајници Пасео де ла Реформа у центру Мексико Ситија. Споменик је саграђен 1910. године за време председништва Порфирија Дијаза, а пројектовао га је архитекта Антонио Ривас Меркадо, у знак обележавања стогодишњице почетка Мексичког рата за независност. У каснијим годинама од њега је направљен маузолеј за најважније јунаке тог рата. То је једно од најпрепознатљивијих обележја у Мексико Ситију и постало је жариште прослава и протеста. Референце
Ангел Незалежності

Шаблон:Визначна пам'ятка: невідомі параметри: замовник Ангел Незалежності (ісп. El Ángel de la Independencia, офіційна назва Монумент Незалежності) — тріумфальна колона в Мехіко на проспекті Пасео-де-ла-Реформа, споруджена на честь перемоги Мексики у війні за незалежність. Опис Основою колони слугує чотирикутний постамент, у кожному куті якого розміщені бронзові скульптури, що символізують Закон, Війну, Правосуддя і Мир. Спершу сходи, які ведуть до постаменту, налічували 9 сходинок, проте через осідання ґрунту, було додано ще чотирнадцять сходинок. З головної сторони на постаменті розміщена бронзова скульптура велетенського лева, якого веде дитина. Тут також є надпис — «Національним героям незалежності» (ісп. La Nación a los Héroes de la Independencia). Біля підніжжя колони розташована група мармурових статуй героїв війни за незалежність. Висота колони становить 36 метрів, вона виготовлена зі сталі, облицьована каменем і декорована гірляндами, пальмами і кільцями з іменами діячів незалежності. Всередині колони є сходи, які налічують 200 сходинок і ведуть на оглядовий майданчик над капітеллю колони. Капітель коринфського ордеру прикрашена чотирма орлами з розкритими крилами, з герба Мексики того часу. Вінчає колону статуя грецької богині перемоги Ніки (як й інші тріумфальні колони світу). Вона відлита з бронзи і покрита 24-каратним золотом (реставрованим у 2006 році), має висоту 6,7 метри і важить 7 тон. У правій руці Ангел, як часто називають статую, тримає над головою Мігеля Ідальго лавровий вінок — символ перемоги, а у лівій — розірвані ланцюги, що символізують свободу. Історія Рішення щодо спорудження Монументу Незалежності було прийняте у 1902 році президентом Порфіріо Діасом. Роботи розпочались швидко, 2 січня 1902 року генерал Діас заклав у фундамент перший камінь разом з золотою скринею, що увічнювала здобуття незалежності, і серією монет, що карбувались у той період. Проте у травні 1906 році, побудований до висоти 25 м, монумент обвалився. Спеціально створена комісія встановила, що основа монументу була погано спроектована, тому було вирішено його демонтувати. Роботи розпочались наново під керівництвом комісії у складі двох інженерів і архітектора Manuel Gorozpe, який передав творчу роботу архітектору Antonio Rivas Mercado. Всі скульптури для монументу виготовив італієць Енріке Альчаті. Монумент був завершений у 1910 році до сторіччя Незалежності Мексики. У церемонії відкриття взяли участь президент Діас і декілька іноземних високопосадовців. Див. також Монумент Незалежності (Київ) Посилання Sobre el significado y la historia del Ángel de la Independencia // MXCity | Guía de la Ciudad de México [Архівовано 14 грудня 2020 у Wayback Machine.] Література Baird, David; & Bairstow, Lynne (2004). Frommer's Mexico 2005. Wiley Publishing, Inc. ISBN 0764567632. Legorreta, Jorge (Sep. 18, 2002). «Tres figuras aladas erigidas a la libertad» [Архівовано 16 березня 2004 у Wayback Machine.]. La Jornada. In Spanish Loaeza, Guadalupe (1998). El Ángel de nuestras nostalgias. Plaza y Janés. ISBN 9681103149. In Spanish Blair, Kathryn Skidmore (2001). In The Shadow of The Angel. First Books. ISBN 0759606315.
Embajada de España en México

La Embajada de España en México es la máxima representación legal del Reino de España en los Estados Unidos Mexicanos. La cancillería y el consulado-general de España se encuentran en Calle Galileo 114 en la Colonia Polanco de la Ciudad de México.​ México y España restablecieron las relaciones diplomáticas el 28 de marzo de 1977. Ese mismo año, ambas naciones abrieron embajadas en sus respectivas capitales. El actual embajador es Juan Duarte Cuadrado, quien fue nombrado por el gobierno de Pedro Sánchez en agosto de 2022.​ El edificio de la actual embajada española pertenecía al Gobierno de la República española en el exilio y formaba como su embajada en México. En 1977, el encargado de negocios de la República española en México hizo entrega del inmueble que ocupaba su embajada a un representante del gobierno mexicano, quien a su vez lo entregó al representante del Rey Juan Carlos I.​ Otras propiedades de la Embajada de España España tiene los siguientes propiedades afuera de las instalaciones de la embajada:​ Residencia de la Embajada Consulado-General en Ciudad de México Centro Cultural Consejería de Agricultura, Pesca y Alimentación Consejería de Educación Consejería de Trabajo, Migraciones y Seguridad Social Oficina Económica y Comercial Oficina Española de Turismo Oficina Técnica de Cooperación Aparte, España tiene los siguientes propiedades en otras ciudades: Consulado-General en Guadalajara Consulado-General en Monterrey Galería Véase también Relaciones bilaterales de España Embajadores de España Embajadores de España en México Centro Cultural de España en México Misiones diplomáticas de España Misiones diplomáticas en México Oficina Cultural de la Embajada de España en México Relaciones España-México Referencias
Torre Ejecutiva Pemex

Torre Ejecutiva Pemex je mrakodrap nacházející se v hlavním městě Mexika, Ciudad de México. Je to druhá nejvyšší stavba ve městě hned po Torre Mayor. Byla dokončena v roce 1984, má 51 podlaží a je 214 m vysoká. Patří do komplexu budov „Centro Administrativo Pemex“ (čili „Administrativní centrum společnosti PEMEX“). Budovy tohoto centra se jmenují: Torre Ejecutiva Pemex (čili věž ústředí Pemexu) Pemex Edificio A (Pemex Dům A) Pemex Edificio B-1 Pemex Edificio B-2 Pemex Edificio C Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Torre Ejecutiva Pemex na Wikimedia Commons
Torre Ejecutiva Pemex

Der Torre Ejecutiva Pemex (Pemex Executive Tower) ist ein Wolkenkratzer in Mexiko-Stadt. Das Gebäude wurde sehr erdbebensicher gebaut und konnte 1985 ein Erdbeben der Stärke 8,1 überstehen. Von der Fertigstellung 1984 bis August 2003 war der Torre Ejecutiva Pemex das höchste Gebäude Mexikos. Am 31. Januar 2013 fand eine Explosion in dem Wolkenkratzer statt, die 25 Tote und hunderte Verletzte forderte. Weblinks Torre Ejecutiva Pemex bei SkyscraperPage.com Einzelnachweise
Torre Ejecutiva Pemex

The Pemex Executive Tower (Spanish: Torre Ejecutiva Pemex) is an office skyscraper in Mexico City. The 211-metre (692 ft) international style tower was built between 1979 and 1984. Since the building's opening, it has been occupied by state-owned Pemex, one of the largest petroleum companies in the world. History The Pemex Executive Tower originally proposed to replace two 14-story towers built between 1967 and 1970. Later, these buildings were replaced by a pair of 26-story towers to house Pemex's administrative offices. However, the 1980s oil boom demanded office space growth and Pemex decided to build a single 51-story tower in a downtown lot with a huge plaza covering an underground avenue. The building is anchored to the ground, resting on 164 concrete and steel piles that penetrate to a depth of 35 meters surpassing the old filling swampy lake to reach firmer ground. In addition, its x-braced structure features 90 shock-absorbers to minimize oscillations from earthquakes. The tower was completed in 1984, but the surrounding plaza was never completed. The Pemex Executive Tower remained the tallest building in Mexico for almost 20 years, until August 2003, when the 55-story Torre Mayor was completed only 800 m (2,600 ft) away. As of January 2018, the Torre Pemex is the sixth tallest building in Mexico, and the fourth tallest in Mexico City. The tower is currently occupied by approximately 7,000 Pemex employees. On 19 September 1985, the tower withstood a magnitude 8.1 earthquake, as well as other strong earthquakes that commonly strike Mexico City. The building was designed to withstand an earthquake of 8.5 on the Richter scale. January 2013 explosion On 31 January 2013, a powerful explosion rocked the tower, killing 37 and injuring approximately 126. The explosion is believed to have occurred in the basement of the building's link to an adjacent building (which took the most damage). A gas leak and following accumulation ignited by sparks is believed to be the cause of the explosion. Employees said that the Torre Ejecutiva swayed and vibrated for a few seconds. See also List of tallest buildings in Mexico City References External links "Torre Ejecutiva Pemex". SkyscraperPage. Media related to Torre Pemex at Wikimedia Commons