Kathedraal van Guadalajara

De Kathedraal van Guadalajara, ook Kathedraal en Basiliek van de Tenhemelopneming van Onze Lieve Vrouw, (Spaans: Catedral Metropolitana de Guadalajara of Catedral Metropolitana Y Basílica de la Asunción de María Santísima) is de Rooms-Katholieke aartsbisschoppelijke kathedraal van Guadalajara in de Mexicaanse staat Jalisco. De kathedraal is opgedragen aan Maria-Tenhemelopneming, heeft de plaatselijke Nuestra Señora de Zapopan als beschermheilige, is de zetelkerk van het Aartsbisdom Guadalajara en een basilica minor. De kathedraal van Guadalajara behoort tot de oudste van Amerika, samen met voorbeelden zoals de kathedraal van Mérida en de kathedraal van Santo Domingo in de Dominicaanse Republiek. De kerk werd gebouwd tijdens de late renaissance in Spaanse renaissancestijl, behalve de neogotische torenspitsen die in de 19e eeuw werden gebouwd. Het ligt aan de Paseo Alcalde in Guadalajara, tussen de grote pleinen in het historische centrum, de Plaza de Armas, de Plaza Guadalajara, de Plaza de la Liberación en de Rotunda de los Jaliscienses Illustres. Paus Pius XI gaf de kathedraal per pauselijk decreet op 21 december 1938 de eretitel van basilica minor. Het Mexicaans Instituto Nacional de Antropología e Historia (INAH) beschermde het als monumento histórico op 20 april 1943. Aartsbisschop is sinds 2011 Francisco kardinaal Robles Ortega. Geschiedenis De eerste kathedraal werd gebouwd in 1541 op de plaats van het huidige Templo de Santa Maria de Gracia. Deze primitieve kerk werd gebouwd met een rieten dak. Desondanks werd de regio in 1548 door de Heilige Stoel tot bisdom verklaard en werd de kerk de kathedraal van de stad. Op 30 mei 1574, tijdens de mis, vuurden buren schoten in de lucht. Sommige kogels vielen op de kathedraal en veroorzaakten een brand, waarbij het gebouw zwaar beschadigd raakte. De bouw van een nieuwe kathedraal werd ontworpen door meesterarchitect Martín Casillas, die in 1561 werd besteld door koning Felipe II, maar langzaam vorderde vanwege schaarse middelen. De nieuwe kathedraal werd voltooid in februari 1618. Uiteindelijk werd in april van dat jaar het allerheiligste sacrament van de voormalige kerk naar de nieuwe kerk verplaatst; maar deze werd echter pas op 12 oktober 1716 ingewijd. In de vroege ochtend van 31 mei 1818 schudde een aardbeving de stad, waardoor de torens en de koepel instortten. Deze werden vervangen, maar de nieuwe gebouwen werden verwoest door een daaropvolgende aardbeving in 1849. Na jaren van beschadiging nam bisschop Diego Aranda contact op met Manuel Gómez Ibarra voor het ontwerp van de nieuwe torens, die bedekt zijn met gele en blauwe mozaïeken in Talavera-stijl. De recentere Basiliek van Covadonga in Asturië heeft opvallend vergelijkbare torens. Ibarra was geboren in Guadalajara en stond eerder bekend om zijn ondersteunend werk aan andere gebouwen zoals het werelderfgoed Hospicio Cabañas. De bouw begon op 30 juli 1851 en eindigde drie jaar later op 15 juli 1854, en kostte 33.521 peso's. Paus Pius XI verhief de kathedraal tot de rang van een basilica minor, waarmee het de vierde basiliek in Mexico werd. Momenteel is de kathedraal nog steeds in gevaar: ze is beschadigd door aardbevingen in 1932, 1957, 1979, 1985, 1995 en 2003. Huidige bedreigingen zijn onder andere een lichte helling van de noordtoren en structurele schade aan de koepel. De kathedraal herbergt het gemummificeerde lichaam van Santa Innocencia (een jong meisje uit de 18e eeuw dat volgens de legende door haar vader werd gedood omdat ze zich tot het katholicisme bekeerde), evenals de resten van drie kardinalen en verschillende andere voormalige bisschoppen van het bisdom, en pater Juan Jesús Posadas Ocampo, die in 1993 werd vermoord op de internationale luchthaven Don Miguel Hidalgo y Costilla van Guadalajara. Interieur De kathedraal beslaat een oppervlakte van 77,8 x 72,75 meter, met een totale oppervlakte van ongeveer 5.660 vierkante meter. De torenspitsen hebben een hoogte van ongeveer 65 m. De kathedraal volgt een basiliekplan met drie beuken en is verdeeld in 6 secties met behulp van zuilen. De kathedraal is gebouwd met adobe, gele steen en tezontle, een vulkanisch gesteente die typisch rood is en veel wordt gebruikt in Mexico. Het interieur van de kathedraal heeft altaren die zijn gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van de Tenhemelopneming, Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe, Onze-Lieve-Vrouw van Zapopan (patroonheilige van Guadalajara), Sint Dominicus, Sint Nicolaas, St. Thomas van Aquino, St. Christoffel en St. Johannes de Deo. Galerij