NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ralikgruppen

Ralikgruppen utgör den västra ögruppen i Marshallöarna i norra Stilla havet. Historia Raliköarna har troligen bebotts av mikronesier sedan cirka 1000 f.Kr. De upptäcktes 1526 av spanske kaptenen Alonso de Salazar och besöktes även av Álvaro de Saavedra kring 1529. Öarna hamnade senare under spansk överhöghet. Neuguinea-Compagnie, ett tyskt handelsbolag, etablerades sig på Raliköarna kring 1859 och den 22 oktober 1885 köpte Kejsardömet Tyskland hela Marshallöarna av Spanien. Bolaget förvaltade öarna fram till den 13 september 1886 då området först blev ett tyskt protektorat och 1906 blev del i Tyska Nya Guinea. Under första världskriget ockuperades området i oktober 1914 av Japan som i december 1920 även erhöll ett förvaltningsmandat - det Japanska Stillahavsmandatet - över området av Nationernas förbund efter Versaillesfreden 1919. Under andra världskriget användes ögruppen som militärbas av Japan tills USA erövrade området våren 1944. Därefter hamnade ögruppen under amerikansk överhöghet. 1947 utsågs Marshallöarna tillsammans med hela Karolinerna till "Trust Territory of the Pacific Islands" av Förenta nationerna och förvaltades av USA. I maj 1979 bildades den autonoma republiken Marshallöarna med lokalt självstyre och den 21 oktober 1986 blev landet självständigt. Geografi Ögruppen ligger ca 200 km väster om Rataköarna och sträcker sig cirka 1300 km i nordvästlig riktning. Raliköarna omfattar 15 atoller och tre öar. Ailinginaeatollen Ailinglapalapatollen Bikiniatollen Ebonatollen Enewetakatollen Jabatön Jaluitatollen Kwajaleinatollen Kiliön Laeatollen Libön Namorikatollen Namuatollen Rongelapatollen Rongrikatollen Ujaeatollen Ujelangatollen Wothoatollen Ögruppen har cirka 20 000 invånare. Många öar är obebodda och några öar som Bikiniatollen är ej beboeliga efter en rad kärnvapenprov under 1940- och 50-talet. Namnet kommer från det marshalliska ordet ralik för "solnedgång". Referenser Externa länkar om Raliköarna karta över Raliköarna om Raliköarnas historia
Ралік

Ланцюг Ралік — архіпелаг островів в межах острівної держави Маршаллові Острови (в західній його частині). Ралік означає «захід Сонця». Загальна чисельність населення островів Ралік становить 19 915 осіб (1999). Атоли та ізольовані острови в архіпелазі (в алфавітному порядку): Атол Аілінгінае Атол Аілінглапалап Атол Бікіні (Ешшольца) Атол Вото (Шанца) Острів Джабат Атол Джалуіт Атол Ебон Атол Еніветок Атол Кваджалейн (Меншикова) Остров Кілі Атол Лае Острів Ліб Атол Наморік Атол Наму Атол Ронгелап (Римського-Корсакова) Атол Ронгерік Атол Уджае Атол Уджеланг Джерела Виноски
Utirik

Utirik (o, també, Utrik o Utrōk) és un atol de l'arxipèlag de les illes Marshall, situat cap al Nord-est del conjunt, dins de l'oceà Pacífic. L'atol té una forma aproximadament triangular i encercla una llacuna central de 58 km2, mentre que la terra ferma està repartida en 10 illots que, tots junts, arriben als 2,5 km2. Constitueixen un dels municipis de l'estat de les Illes Marshall i tenen uns 400 habitants.
Utirik

Utirik bzw. Utrok oder Utrik (deutsch veraltet: Kutusowinseln oder Smolenskyinseln) ist ein Atoll der Ratak-Kette der Marshallinseln. Das Atoll hat eine Landfläche von 2,43 km² bei einer Lagunenfläche von 57,73 km². Die Gesamtfläche einschließlich der Riffplattform beträgt 91 km². Die Lagune weist Tiefen bis zu 49 Metern auf. Die Utirik Passage (Tolap) im Westen ist der einzige schiffbare Zugang zur Lagune. Daneben gibt es drei kleinere Bootspassagen, ebenfalls an der Westseite des Atolls (Tomouj, Toejamkan, Toreinpo). Die sechs größten Inseln sind: Utirik, Aon, Bikrak, Pike, Allok und Nalap. Nur die Hauptinsel Utirik ist bewohnt, an dessen der Lagune zugewandten Westseite das einzige, gleichnamige Dorf liegt. Dort leben 264 Einwohner (Stand 2021). Der Flugplatz des Atolls (IATA-Flughafencode UTK) liegt entlang der Südseite der Hauptinsel. Neun Kilometer südwestlich liegt das unbewohnte Atoll Toke, das von den Bewohnern Utiriks regelmäßig besucht wird. Geschichte 1954 wurden die 157 Bewohner des Eilands nach dem Bravo-Test der Operation Castle radioaktivem Fallout ausgesetzt, der nach 22 Stunden vom Bikini-Atoll herübergetragen worden war. Die durchschnittliche Strahlenbelastung betrug 14 Roentgen. Die Bewohner wurden, zusammen mit den noch stärker verstrahlten Bewohnern von Rongelap und 28 Soldaten einer Wetterstation, nach Kwajalein gebracht, wo ein Team der Hämatologie-Abteilung des Naval Medical Research Institute, Bethesda, Md sie untersuchte und testete. “It was important to find out as soon as possible the extent of the radiation each patient had received.” Literatur Marshall I. Weisler: Life on the Edge: Prehistoric Settlement and Economy on Utrōk Atoll, Northern Marshall Islands. In: Archaeology in Oceania, Vol. 36, No. 3, Oktober 2001, S. 109–133 (JSTOR:40387201) Weblinks Geographische Informationen (englisch) Fauna und Flora (englisch) Einzelnachweise
Utirik Atoll

Utirik Atoll or Utrik Atoll (Marshallese: Utrōk, [wudˠ(ɯ)rˠɤk]) is a coral atoll of 10 islands in the Pacific Ocean, and forms a legislative district of the Ratak Chain of the Marshall Islands. Its total land area is only 2.4 square kilometers (0.94 sq mi), but it encloses a lagoon with an area of 57.7 square kilometers (22.29 sq mi). It is located approximately 47 kilometers (29 mi) east of Ujae Atoll. The population of Utirik Atoll was 264 at the 2021 census. It is one of the northernmost Islands of the Marshall Islands with permanent habitation. The larger islets are: Utirik (Utrōk) Aon (Aon) Bikrak (Pekrak) Pike (Pike) Āllok (Āllok) Nalap (Ņa-ļap) History Historical artifacts have been unearthed on the Atoll which date back to ca. 380 C.E., including tools likely used by early Micronesian peoples. Its first recorded sighting was by the Spanish navigator Álvaro de Saavedra on board the ship Florida on 29 December 1527. Together with Rongelap, Ailinginae and Toke atolls, they were charted as Islas de los Reyes (Islands of the Three Wise Kings in Spanish) due to the proximity of Epiphany. Utirik Atoll was claimed by the German Empire and the rest of the Marshall Islands in 1885. After World War I, the island came under the South Seas Mandate of the Empire of Japan. Following the end of World War II, Utirik went under the control of the United States as part of the Trust Territory of the Pacific Islands. Utirik was one of four atolls affected by nuclear fallout from Castle Bravo, the largest of the many nuclear weapon tests conducted at Bikini Atoll immediately following World War II. Research is still being done to ascertain the radiation levels, though many scientists agree that no harmful effects from the radiation are still present. The island has been part of the independent Republic of the Marshall Islands since 1986. Education The Marshall Islands Public School System operates Utrik Elementary School. Northern Islands High School on Wotje serves the community. Temperature record On 24 August 2016, Utirik Atoll recorded a temperature of 35.6 °C (96.1 °F), the highest temperature ever recorded in the Marshall Islands. See also Also contaminated by the Castle Bravo test: Rongelap Atoll, Ailinginae Atoll, Rongerik Atoll References External links Marshall Islands site Entry at Oceandots.com at the Wayback Machine (archived December 23, 2010) Video: Glimpse of Utrik Atoll
Utirik

Utirik es un atolón de 10 islas en el océano Pacífico. Forma parte de las Islas Marshall. Ocupa un área de 2,4 km2 y encierra una laguna de 57,7 km2. Se encuentra a unos 47 km al este del atolón de Ujae. La población del atolón de Utirik es de 300-400 habitantes en 2020.​ Es una de las islas Marshall más septentrionales con población permanente. Los islotes más grandes son: Utirik (Utrōk​) Aon (Aon​) Bikrak (Pekrak​) Pike (Pike​) Āllok (Āllok​) Nalap (Ņa-ļap​) Historia En el atolón se han desenterrado artefactos históricos que datan de hacia el 380 a. C., entre ellos herramientas probablemente utilizadas por los primeros pueblos micronesios.​ Su primer avistamiento registrado fue realizado por el navegante español Álvaro de Saavedra a bordo del navío Florida el 29 de diciembre de 1527.​ Junto con los atolones Rongelap, Ailinginae y Toke, fueron cartografiados como Islas de los Reyes debido a la proximidad de la Epifanía. El atolón de Utirik fue reclamado por el Imperio de Alemania junto con el resto de las islas Marshall en 1884. Tras la Primera Guerra Mundial, la isla quedó bajo el Mandato de los Mares del Sur del Imperio de Japón. Tras la Segunda Guerra Mundial, Utirik pasó a estar bajo control de Estados Unidos como parte del Territorio en Fideicomiso de las Islas del Pacífico. Utirik fue uno de los cuatro atolones afectados por la lluvia radiactiva de Castle Bravo, la mayor de las numerosas pruebas nucleares realizadas en el atolón de Bikini inmediatamente después de la Segunda Guerra Mundial. Aún se están realizando investigaciones para determinar los niveles de radiación, aunque muchos científicos coinciden en que la radiación aún presente no tiene efectos nocivos. La isla forma parte de la República independiente de las Islas Marshall desde 1986. Educación El Sistema de Escuelas Públicas de las Islas Marshall gestiona la Escuela Primaria de Utrik. La Escuela Secundaria de las Islas del Norte, en Wotje, atiende a la comunidad.​​ Récord de temperatura El 24 de agosto de 2016, el atolón de Utirik registró una temperatura de 35,6 °C (96,1 °F), que es la temperatura más alta que se ha registrado en las Islas Marshall.​ Véase también. También contaminado por la prueba Castle Bravo: Atolón Rongelap, Atolón Ailinginae, Atolón Rongerik. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Utirik. Marshall Islands site «Entry at Oceandots.com» (enlace roto disponible en este archivo). Video: Glimpse of Utrik Atoll
Utirik

Utirik, Utrik ou Utrōk, anciennement Kutusowau moment de sa découverte par les Européens, est un atoll et une municipalité de 10 îles située dans la chaîne de Ratak de l'État des Îles Marshall. Géographie Les terres fermes mesurent 2 km2 de superficie mais elle enserrent un lagon de 50 km2 de superficie. L'atoll compte 433 habitants en 1999 et il s'agit de l'un des atolls des îles Marshall les plus au nord avec une population permanente. Les principales îles le composant sont Utirik, Aon, Bikrak, Pike, Āllok et Nalap. Histoire L'atoll est découvert par Álvaro de Saavedra en 1527, puis redécouvert et cartographié le 21 mai 1816 par le navigateur Otto von Kotzebue, commandant du vaisseau Rurik, lors de l'expédition Romanzoff de 1815 à 1818 à la recherche d'une route par les mers du nord. Il nomme l'atoll Kutusow. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Utirik Atoll » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressource relative à la géographie : Geographic Names Information System Portail des Îles Marshall Portail des îles
Utirik

Utirik è un atollo dell'Oceano Pacifico. Appartenente alle isole Ratak è amministrativamente una municipalità delle Isole Marshall. Ha una superficie di 2,43 km², una laguna di 55,73 km² e 433 abitanti (1999). Furono avvistati dalla spedizione spagnola di Álvaro de Saavedra nel 1528. Popolazione Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Utirik Collegamenti esterni Dati Census, su world-gazetteer.com (archiviato dall'url originale il 4 dicembre 2012).
Utirik

Utirik (marsz. Utrōk, co oznacza południowy kwiat) – zamieszkany atol położony na Wyspach Marshalla. Należy do archipelagu Ratak Chain na Oceanie Spokojnym. Według danych za rok 2011 atol zamieszkiwało łącznie 435 osób (wzrost w stosunku do 1999 roku, kiedy to liczba ta wynosiła 433), na wyspach znajdowały się 74 domy. Zlokalizowany jest tu także port lotniczy z pasem startowym o długości 732 m (kod IATA: UTR). Atol został odkryty przez Álvara de Saavedra Ceróna w 1527. W wyniku eksplozji termojądrowej na atolu Bikini przeprowadzonej przez Stany Zjednoczone w ramach prób atomowych pod kryptonimem „Castle Bravo” w marcu 1954 roku ówcześni mieszkańcy atolu zostali narażeni na promieniowanie wynoszące 15 radów. 3 marca 1954 zarządzono ich ewakuację. Do swoich domów powrócili w czerwcu 1954. Geografia i przyroda Utrik leży 6 km na wschód od atolu Taka i składa się 6 wysp (według innego źródła wysp jest 10) m.in. Utirik, Aon, Pigowak, Nalab i Allok o łącznej powierzchni 2,43 km². Tworzy on kształt nieregularnego trójkąta. Łączna powierzchnia laguny wynosi 57,73 km². W przeszłości atol określano nazwami: Button Island, Kutusoff, Kutusov, Kutusov Smolensky, Otirik, Smolenski, Wudrok i Wuterek. W 1967 r. stwierdzono występowanie na Utirik 10 gatunków ptaków, w tym 1 lęgowego (Gygis alba) i 4 potencjalnie lęgowych (Phaethon lepturus, Cairina moschata, Gallus gallus, Thaiasseus bergii). Na atolu spotkać można następujące gatunki roślin: Asclepias curassavica, Caesalpinia bonduc, Cenchrus echinatus, Centella asiatica, Crinum asiaticum, Eleusine indica, Eragrostis amabilis, Euphorbia cyathophora, Euphorbia heterophylla, Euphorbia hirta, Euphorbia thymifolia, Gossypium barbadense, Ipomoea violacea, Leucaena leucocephala, Mirabilis jalapa, Nerium oleander, Ocimum basilicum, Phyllanthus amarus, Pseuderanthemum carruthersii i Russelia equisetiformis. Przypisy
Atol Utirik

O Atol Utirik é um atol de 10 ilhas situado no Oceano Pacífico em 11° 15' 14" N 169° 48' E. Encontra-se nas Ilhas Ratak. As maiores ilhas são: Utirik, Aon, Bikrak, Pike, Āllok e Nalap. Tem cerca de 409 habitantes.
Утирик

Утирик (Кутузова) (англ. Utirik, Utrik, марш. Utrōk [u̯u͡ɯdˠ(ɯ)rˠɤk]) — атолл из 10 островов в Тихом океане (цепь Ратак). Площадь сухопутной части составляет 2,43 км², вместе с прилегающей лагуной 57,76 км². Согласно западным источникам, открыт 29 декабря 1527 года А. де Сааведра на корабле «Флорида». Согласно российским источникам, открыт в мае 1816 года русской экспедицией на бриге «Рюрик» под командованием О. Е. Коцебу, который назвал его в честь М. И. Кутузова. Население атолла составляет 435 человек (2011); это один из наиболее северных островов Маршалловых Островов с постоянным населением. История 21 мая 1816 года с салинга брига «Рюрик» матрос заметил цепь островков соединенных коралловыми рифами. Острова оказались обитаемыми, местные жители, которых Коцебу описал похожими на малайцев, приплыли навстречу «Рюрику» на двух больших лодках и проявили живейшее любопытство при виде большого судна. Из-за того, что атолл был окружен рифами, Коцебу не стал высаживаться на сушу, а картографировав острова атолла и при помощи астрономических наблюдений определив его точное положение, отправился исследовать расположенный рядом атолл, получивший название атолл Суворова (Така). Примечания
Utirik

Utirik (Marshallesiska Utrõk) är en atoll bland Rataköarna i norra Stilla havet och tillhör Marshallöarna. Geografi Utirik ligger ca 500 km nordväst om huvudön Majuro. Atollen är en korallatoll och har en total areal om ca 60, 1 km² med en landmassa på ca 2,43 km² och en lagun på ca 57,73 km² (1). Atollen består av ca 10 öar och den högsta höjden är på endast några m ö.h. De större öarna är: Utirik, huvudön Aon, obebodd Allok, obebodd Bikrak, obebodd Nallap, obebodd Pike, obebodd Befolkningen uppgår till ca 500 invånare (2), förvaltningsmässigt utgör atollen en egen municipality (kommun). Öns flygplats Utirik Airport (flygplatskod "UTK") har kapacitet för lokalt flyg. Historia Rataköarna har troligen bebotts av mikronesier sedan cirka 1000 f.Kr. och några öar upptäcktes redan 1526 av spanske kaptenen Alonso de Salazar. Utirik upptäcktes 1788 av brittiske kapten Thomas Gilbert som då aldrig landsteg men namngav atollen Button Island. Den 21 maj 1816 landsteg den ryske upptäcktsresanden Otto von Kotzebue (3) och utforskade ön lite. Öarna hamnade senare under spansk överhöghet. Neuguinea-Compagnie, ett tyskt handelsbolag köpte ögruppen från Spanien och etablerade sig på Rataköarna kring 1885 och öarna blev då ett eget förvaltningsområde tills de i oktober 1885 blev ett tyskt protektorat och då blev del i Tyska Nya Guinea. Under första världskriget ockuperades området i oktober 1914 av Japan som även erhöll förvaltningsmandat, det Japanska Stillahavsmandatet, över området av Nationernas förbund vid Versaillesfreden 1919. Under andra världskriget användes ögruppen som militärbas av Japan tills USA erövrade området 1944. Därefter hamnade ögruppen under amerikansk överhöghet. 1947 utsågs Marshallöarna tillsammans med hela Karolinerna till "Trust Territory of the Pacific Islands" av Förenta nationerna och förvaltades av USA. Den 1 mars 1954 drabbades Utirik, Ailinginae, Rongrik och Rongelap av radioaktivt nedfall efter en provsprängning på Bikiniatollen ca 550 km mot väst och befolkningen evakuerades till Kwajaleinatollen. I juni återvände befolkningen till atollen. Externa länkar om Utirik, med karta bild över Utirik
Ratak-kæden

Ratak-kæden (marshallesisk: Ratak) er en kæde af øer som tilhører østaten Marshalløerne. Ratak betyder "solopgang". Det ligger øst for landets anden økæde, Ralik-kæden. I 1999 var den samlede befolkning på Ratakøerne 30.925. Atollerne og de isolerede øer i kæden er: Ratak-kæden udgør sammen med Gilbertøerne mod syd, som er en del af Kiribati, en sammenhængende kæde af undervandsbjerge. Referencer
Ratak-Kette

Die Ratak-Kette ist eine Inselkette im Osten des Territoriums der Marshallinseln. Das aus der mikronesischen Sprache stammende Wort Ratak bedeutet „Sonnenaufgang“ (Osten). Viele der die Atolle bildenden Inselchen sind unbewohnt. Auf den Inseln der Gruppe leben zusammen etwa 34.000 Menschen. Zur Ratak-Kette gehört auch das Majuro-Atoll mit der Hauptstadt der Marshallinseln, auf dem mehr als die Hälfte der Gesamtbevölkerung lebt. Die Ratak-Kette setzt sich neben den isolierten, das heißt nicht zu Atollen gehörenden, Einzelinseln Jemo und Mejit aus folgenden Atollen zusammen: Ailuk Arno Aur Bikar Bokak Erikub Knox Likiep Majuro Maloelap Mili Toke Utirik Wotje Siehe auch Ralik-Kette (westliche Inselkette der Marshallinseln)
Ratak

The Ratak Chain (Ratak [rˠɑːdˠɑk], Marshallese for 'sunrise') is a chain of islands and atolls within the island nation of the Marshall Islands. It lies to the east of the country's other island chain, the Ralik Chain. In 1999, the total population of the Ratak islands was 30,925. The atolls and isolated islands in the chain are: The Ratak Chain forms a continuous chain of seamounts with the Gilbert Islands to the south, which are part of Kiribati. Language The Ratak Chain is home to the Ratak dialect (or eastern dialect) of the Marshallese language. It is mutually intelligible with the Rālik dialect (or western dialect) located on the Rālik Chain. The two dialects differ mainly in lexicon and in certain regular phonological reflexes. References
Cadena Ratak

La cadena Ratac (en marshalés: Ratak, [rˠɑɑ̯dˠɑk]​) es una cadena de islas dentro de la nación de las Islas Marshall. Ratac Significa "alba". Se encuentra al este de la otra cadena de islas del país, la cadena Ralic.​ Islas Los atolones e islas aisladas que conforman la cadena Ralik son: Atolones: Islas: Jemo Mejit La Cadena Ratak forma una continua cadena de montes submarinos con las islas Gilbert en el sur que son parte de Kiribati. Referencias
Chaîne de Ratak

La chaîne de Ratak, également appelée chaîne du Levant est un groupe de 16 atolls ou îles isolées, situé à l'est de l'État des Îles Marshall. Ratak signifie « lever de soleil » en marshallais. À peu près 30 000 personnes vivent dans ces îles qui sont les plus peuplées de l'archipel et incluent la capitale du pays. Liste des atolls et des îles isolées Du nord au sud-est : Bokak (inhabitée) Bikar (inhabitée) Utirik Toke ou Taka (inhabitée) Mejit Ailuk Jemo (inhabitée) Likiep Wotje Erikub (inhabitée) Maloelap Aur Majuro (où se situe la capitale du pays, Delap-Uliga-Darrit ou DUD, du nom des trois îles de l'atoll) Arno Mili Nadikdik ou Knox (inhabitée) Notes et références Liens externes Portail des Îles Marshall Portail des îles
Ratak

Lanac Ratak ("svitanje") je niz otoka unutar otočne države Maršalovi Otoci. Na ovoj skupini otoka, prema podacima iz 1999., živi oko 30.925. Atoli i izolirani otoci ovog otočnog lanca su: atol Bokak atol Bikar atol Utirik atol Taka otok Mejit atol Ailuk otok Jemo atol Likiep atol Wotje atol Erikub atol Maloelap atol Aur atol Majuro atol Amo atol Mili atol Narikirk (Knox) Poveznice Ralik
Isole Ratak

Le isole Ratak sono uno dei due arcipelaghi che compongono le Isole Marshall. Storia Le Ratak furono colonizzate dai micronesiani probabilmente dopo il 1000 a.C. Alcune di esse vennero poi scoperte nel 1526 dal capitano spagnolo Alonso de Salazar e raggiunte circa tre anni dopo anche da Álvaro de Saavedra. Le isole, alcune delle quali all'epoca erano regni locali indipendenti, caddero in seguito sotto la sovranità spagnola. Una società tedesca, la Compagnia della Nuova Guinea, si insediò nelle Ralik verso il 1859, e il 22 ottobre 1885 il Secondo Reich acquistò tutte le Marshall dalla Spagna. La compagnia amministrò le isole ancora fino al 13 settembre 1886, quando l'area divenne prima un protettorato del Reich e in seguito, nel 1906, entrò a far parte della Nuova Guinea tedesca. Durante la prima guerra mondiale, nell'ottobre 1914, l'area fu occupata dal Giappone, che ne ottenne anche l'amministrazione ufficiale per mandato della Società delle Nazioni alla Conferenza di Versailles (1919). Nella seconda guerra mondiale l'arcipelago fu utilizzato come base militare giapponese, finché gli Stati Uniti conquistarono a loro volta la regione nel 1944. In seguito alla conquista, le isole caddero sotto la sovranità americana. Nel 1947 le Marshall, insieme alle Caroline, furono costituite dall'ONU in Amministrazione fiduciaria delle isole del Pacifico retta dagli stessi Stati Uniti. Nel maggio 1979 si costituì ufficialmente il governo delle Isole Marshall, come forma di autonomia locale. Il 21 ottobre 1986 il paese ottenne l'indipendenza. Note Voci correlate Isole Marshall Ralik Collegamenti esterni (EN) Ratak, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Ratak Chain

Ratak Chain (pol. „wschód słońca, wschód”) – jeden z dwóch łańcuchów wysp i atoli państwa wyspiarskiego Wysp Marshalla na Oceanie Spokojnym; drugim łańcuchem jest Ralik Chain (pol. „zachód słońca, zachód”). Położony na wschodzie Wysp Marshalla łańcuch obejmuje dwie wyspy: niezamieszkaną Jemo i Mejit oraz 14 atoli o łącznej powierzchni lądu ok. 34 mil kwadratowych (88 km²): Historia Niewiele wiadomo na temat historii Wysp Marshalla przed przybyciem Europejczyków. Hiszpanie odwiedzali wyspy wielokrotnie w latach 1522–1568. W 1526 roku hiszpański odkrywca Alonso de Salazar jako pierwszy Europejczyk dotarł do Wysp Marshalla, odkrywając atol Bokak. W 1527 roku hiszpański żeglarz Álvaro de Saavedra Cerón (zm. 1529) odkrył atole Toke i Utirik. W 1543 roku hiszpański podróżnik Ruy López de Villalobos (1500–1544) odkrył atole Erikub, Likiep, Maloelap i Wotje. W 1565 roku hiszpański konkwistador Miguel López de Legazpi (1502–1572) odkrył atol Ailuk oraz wyspy Jemoi Mejit. W 1788 roku angielski kapitan John Marshall (1748–1819) odkrył atole Arno, Aur i Majuro. W 1817 roku rosyjski podróżnik i odkrywca Otto von Kotzebue (1788–1846) dotarł do archipelagów Ratak i Ralik na pokładzie statku Rurik. Przypisy
Cadeia Ratak

Cadeia Ratak é uma cadeia de ilhas dentro na nação insular das Ilhas Marshall. Ratak significa "nascer-do-sol" na língua marshalesa. Em 1999, a estimativa populacional era de 30.925 habitantes. Abaixo, a lista de atóis e ilhas isoladas pertencentes à cadeia: Atol Bokak Atol Bikar Atol Utirik Atol Taka Ilha Mejit Atol Ailuk Ilha Jemo Atol Likiep Atol Wotje Atol Erikub Atol Maloelap Atol Aur Atol Majuro Atol Arno Atol Mili Atol Knox