NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Citadella (Gozo)

De Cittadella (Maltees: iċ-Ċittadella), ook wel bekend als het Castello (Maltees: Il-Kastell), is de citadel van Victoria op het eiland Gozo, Malta. Het gebied is bewoond sinds de Bronstijd, en de site wordt beschouwd als de akropolis van de Punisch-Romeinse stad Gaulos of Glauconis Civitas. In de middeleeuwen werd de akropolis omgebouwd tot een burcht die diende als toevluchtsoord voor de bevolking van Gozo. In de 15e eeuw begon zich een buitenwijk te ontwikkelen buiten de muren, en die zone vormt nu de historische kern van Victoria. De militaire verdediging van de burcht was al in de 16e eeuw achterhaald, en in 1551 viel een Ottomaanse legermacht Gozo binnen en vernielde de Cittadella. Tussen 1599 en 1622 werd een grootscheepse reconstructie van de zuidelijke muren van de Cittadella uitgevoerd, waardoor deze werd omgevormd tot een kruitmagazijn. De noordelijke muren werden intact gelaten, en deze vertonen nog steeds een grotendeels middeleeuwse vorm. De nieuwe vestingwerken werden in latere decennia bekritiseerd, en in de 17e en 18e eeuw werden meermaals plannen gemaakt om de hele citadel te slopen, maar die zijn nooit uitgevoerd. De Cittadella beleefde een korte militaire actie tijdens de Franse invasie en bezetting in 1798, waarbij het fort zich zonder veel strijd overgaf. Het bleef een militaire installatie totdat deze door de Britten op 1 april 1868 werd ontmanteld. De Cittadella omvat verschillende kerken en andere historische gebouwen, waaronder de Kathedraal van Maria-Tenhemelopneming die tussen 1697 en 1711 werd gebouwd op de site van een vroegere kerk. De citadel is een officieel beschermd stedelijk landschap, en staat sinds 1998 op Malta’s voorlopige lijst van Werelderfgoed van UNESCO. Zie ook Vestingwerken van Malta Externe link Citadella op de Voorlopige lijst (UNESCO)
Виктория (Мальта)

Виктория (до 1887 г. — Рабат) — главный город второго по величине острова Мальты Гоцо. История Город был переименован в 1887 году в честь королевы Виктории. Поселение на месте города возникло уже в эпоху бронзового века, позднее здесь селились финикийцы и римляне, которые возвели цитадель города, позднее перестроенную. Цитадель Хорошо укреплённая, цитадель возвышается на высоте 150 м над уровнем моря, из неё хорошо видны окрестности острова Гоцо. Место, на котором сейчас располагается цитадель, ранее было акрополем пуническо-римского поселения Гаулос, в Средние века акрополь был превращен в замок. Защитные сооружения, выстроенные в античную эпоху, устарели уже к XVI веку ― в 1551 году османские войска вторглись на остров Гоцо и разграбили цитадель. Между 1599 и 1622 годами были проведены работы по укреплению южных стен цитадели. Северные стены остались нетронутыми ― они до сих пор сохраняют средневековый вид. В последующие десятилетия крепость стала приходить в упадок, и в XVII-XVIII веках стали появляться планы по сносу цитадели, которые так и не были осуществлены. Цитадель участвовала в боевых действиях во время французского вторжения на Мальту и последовавшего за ним восстания, в обоих случаях крепость сдалась без особого боя. Она перестала выполнять функцию военного объекта 1 апреля 1868 года. В 1998 году цитадель была включена в предварительный список всемирного наследия ЮНЕСКО. Собор Санта-Мария Собор Санта-Мария находится внутри цитадели. Он был возведён в 1697 году по проекту архитектора Лоренцо Гафа на руинах прежней церкви, разрушенной землетрясением, которая, в свою очередь, была возведена на руинах римского или финикийского периода. Среди изображений в соборе обращает на себя внимание «Рождение Девы и Непорочное Зачатие», художник Микеле Бусуттиль. Галерея изображений
Imtarfa Military Cemetery

The Imtarfa Military Cemetery (or Ħemsija Military Cemetery) is a cemetery in Mtarfa on Triq Buqana in the Northern Region of Malta. The cemetery contains over 1,400 interments and commemorations including 254 graves of military personnel killed in the country in World War I and World War II. Many graves are marked by Commonwealth War Graves Commission (CWGC) gravestones. Some of the CWGC graves are damaged due to bombing of a nearby airfield in the Second World War. There is one New Zealand armed forces member buried in the cemetery, and a single Dutch war grave. There are 1,203 non war graves within the cemetery. They include pre and post WW1 and WW2 military burials and family members of military personnel. An example is Maud Elsie Holliday who died 1901 aged 6. Notable interments Lieutenant Colonel Hugh Alexander Pollock (1888–1971) served in the Royal Scots Fusiliers in the First World War and in the Auxiliary Military Pioneer Corps in the Second World War. Pollock was the husband of the writers Enid Blyton, and Ida Pollock. Captain Albany Kennett Charlesworth killed with 5 others in the Avro York crash carrying members of Winston Churchill's delegation to the Yalta Conference. Alan Brooke, 1st Viscount Alanbrooke laid a wreath to Charlesworth a few days after the crash. Flight sergeants Charles Glanville and Wilfred Morris, who died in the 1952 Luqa Avro Lancaster crash. References External links Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Imtarfa Military Cemetery at Find a Grave
Cmentarz wojskowy Mtarfa w Attard

Cmentarz wojskowy Mtarfa (ang. Mtarfa Military Cemetery, znany też jako Ħemsija Military Cemetery) – cmentarz w granicach administracyjnych Attard na Malcie. Cmentarz położony jest na skrzyżowaniu Triq Ta' Vnezja oraz Triq il-Buqana. Historia Na cmentarzu znajduje się ponad 1400 cywilnych i wojskowych grobów i miejsc pamięci. Są tu 253 groby żołnierzy Commonwealthu, którzy zmarli lub zginęli na Malcie – piętnastu w czasie pierwszej i 238 podczas drugiej wojny światowej. Jest wśród nich grób jednego członka sił zbrojnych Nowej Zelandii. Groby te są oznaczone symbolem Commonwealth War Graves Commission (CWGC). Jest też wojenny grób jednego żołnierza narodowości holenderskiej. Na cmentarzu znajdują się też 1203 groby z okresu pokoju. Obejmują one pochówki wojskowe sprzed I wojny światowej, okresu międzywojennego i czasów po II wojnie światowej, a także pochówki członków rodzin personelu wojskowego. Przykładem jest Maud Elsie Holliday, która zmarła w 1901 w wieku 6 lat. Wszystkie groby są pod opieką CWGC. Znaczące pochówki Lieutenant colonel Hugh Alexander Pollock DSO (1888–1971), służył w Royal Scots Fusiliers w I wojnie światowej i Royal Pioneer Corps podczas II wojny światowej. Pollock był mężem Enid Blyton i Idy Pollock Kapitan Albany Kennett Charlesworth z 5 innymi, zginęli w katastrofie samolotu Avro York w 1945, wraz z członkami delegacji Winstona Churchilla na konferencję w Jałcie Flight sergeant Charles Glanville i Wilfred Morris, którzy zginęli w katastrofie lotniczej w Luqa w 1952. Przypisy
Ramla Bay

Ramla Bay (Maltese: Ir-Ramla l-Ħamra, "red sands") is a bay with a beach of reddish-coloured sand in Gozo, in the Maltese Islands. It lies on the north-east coast of the island, between the bays of Marsalforn and San Blas. The closest village is Xagħra. Planning permission On June 6, 2007, the Malta Environment and Planning Authority (MEPA) approved the construction of 23 villas next to Calypso Cave, despite the objection of the Superintendent of Cultural Heritage, the Labour Party, the Alternattiva Demokratika and Malta's main environmental organisations. MEPA did not request an environment impact assessment for the development, leading to a call for their resignation. The case was expected to be reported to European Union environment commissioner Stavros Dimas. Claims that archeologists had found no objection to the development were rebutted by the same consultants, who were told that the report was to help assess the promotion of a heritage trail, rather than a mega-building project. References
Bahía de Ramla

Bahía de pitula (en maltés: Ir-Ramla l-Ħamra, "arenas rojas") es una bahía con una playa de arena de color rojizo en Gozo, en Malta. Se encuentra en la costa noreste de la isla, entre las bahías de Marsalforn y San Blas. El pueblo más cercano es Xagħra. Licencia de obras El 6 de junio de 2007, la Autoridad de Planificación y Medio Ambiente de Malta (MEPA) aprobó la construcción de 23 villas junto a la cueva de Calipso, a pesar de la objeción del Superintendente de Patrimonio Cultural, el Partido Laborista, Alternattiva Demokratika y las principales organizaciones ambientales de Malta.​ MEPA no solicitó una evaluación de impacto ambiental para el desarrollo, por lo que se pidió su dimisión. Se esperaba que el caso fuera informado al comisionado ambiental de la Unión Europea, Stavros Dimas. Las afirmaciones de que los arqueólogos no habían encontrado ninguna objeción para el desarrollo fueron refutadas por los mismos consultores, a quienes se les dijo que el informe era para ayudar a evaluar la promoción de un sendero patrimonial, en lugar de un mega proyecto de construcción.​ Referencias
Baie de Ramla

La Baie de Ramla est une plage de sable doré situé au nord de l'île de Gozo. La baie est située entre les villages de Nadur et Xagħra. Elle est recouverte d'une plage de sable doré rougeâtre qui la rend très populaire auprès des Maltais et des touristes, et lui donne son nom en maltais : Ir-Ramla l-Ħamra signifiant la plage rouge. Environnement naturel Une partie de la baie est protégée par l'organisation Natura 2000. La baie est bordée d'une riche végétation spécifique du littoral méditerranéen dont le Lis de mer (Pancratium maritimum). On peut également y rencontrer des espèces endémiques de l'archipel maltais : Allium lojaconoi, Salsola melitensis, etc. La grotte de Calypso Un chemin sur le versant ouest de la baie se prolonge jusqu'à une grotte naturelle que la tradition ancienne associe à la grotte de Calypso où la nymphe retint Ulysse prisonnier pendant 7 ans. Villa romaine Une vaste construction d'époque romaine est situé sur la partie ouest de la plage. Le site, fouillé entre 1911 et 1915, comprenait au moins 19 pièces avec sans doute une partie d'habitation et un complexe thermal richement décoré. Monument Une statue de la Vierge à l'Enfant est érigée au centre de la baie depuis 1881. Elle doit protéger les marins et les baigneurs. Projets de construction En 2007, un projet de construction de 23 villas à proximité de la plage a déclenché une polémique autour de la sauvegarde du site naturel et archéologique Notes et références Portail de Malte Portail de la mer Méditerranée
Ramla Bay

Ramla Bay – zatoka w Republice Malty, u wybrzeży wyspy Gozo w okolicach miejscowości Xagħra. Znana ze względu na istniejącą tu piaszczystą plażę o nietypowej czerwonawej barwie piasku, której plaża ta zawdzięcza swoją maltańską nazwę Ramla il-Ħamra (Plaża Czerwonego Piasku). Na skalistych zboczach bezpośrednio przylegających do plaży znajduje się Calypso Cave (Jaskinia Kalipso), gdzie według miejscowej tradycji miałaby zamieszkiwać kiedyś nimfa Kalipso, u której schronił się Odyseusz (rolę tę przypisywano jednak również innym miejscom na wielu różnych wyspach Morza Śródziemnego i Oceanu Atlantyckiego). Jaskinia Kalipso jest w rzeczywistości zespołem połączonych jaskiń, mogących sięgać do samego morza. Na zboczu z drugiej strony znajduje się też jaskinia Tal-Mixta Cave (L-Ghar Tal-Mixta), z której rozpościera się widok na zatokę i plażę. W 2016 plaża Ramla il-Ħamra zajęła 21. miejsce na świecie w rankingu The Guardian. Przypisy
Île Manoel

L'île Manoel (Il-Gżira Manoel en maltais) est une île maltaise, situé dans le Marsamxett Harbour, le havre naturel qui, au nord, borde la péninsule abritant la ville de La Valette, la capitale. Elle est située en face de la ville de Il-Gżira dont elle dépend administrativement et à laquelle est reliée par un pont. Cette dernière lui doit également son nom puisque Gżira signifie « île » en maltais. Elle était autrefois baptisée en italien : Isola del Vescovo ou en maltais : il-Gżira tal-Isqof, ce qui signifie : « île de l'Évêque ». En 1643, Jean-Paul de Lascaris-Castellar, 57e grand maître de l'ordre de Saint-Jean de Jérusalem y fait construire un lazaret. Le nom actuel de l'île a été donné en l'honneur d'António Manoel de Vilhena, 66e grand maître de l'Ordre au XVIIIe siècle qui y érigea le fort Manoel qui se trouve à sa pointe est. Portail de Malte Portail des îles Portail de la mer Méditerranée
Manoel-sziget

A Manoel-sziget (máltai nevén Il-Gżira ta'Manwel, angolul Manoel Island) egy lapos sziget Málta északkeleti részén, a Marsamxett öbölben. A szigetnek állandó lakossága jelenleg nincs. Közigazgatásilag Gżira helyi tanácsához tartozik. Története A Manoel-szigetet eredetileg l'Isola del Vescovonak (máltaiul il-Gżira tal-Isqofnak) hívták, melynek szó szerinti fordítása: „A püspök szigete”. Első ismert birtokosa ugyanis a vallettai katedrális volt, amely 1570-ben vásárolta meg. Köznapi neve ekkoriban Isolotto volt. A sziget első épülete az 1643-ban Jean-Paul de Lascaris-Castellar johannita nagymester utasítására alapított San Rocco járványkórház volt, amelynek árkádos épülete ma is látható. 1723-ban António Manuel de Vilhena nagymester utasítására megkezdődött a Fort Manoel erődjének építése. Fort Manoelt a 18. századi haditechnika csodájának tartják. Az erődre vonatkozó eredeti terveket Louis d'Augbigne Tigne-nek tulajdonítják, és úgy tartják, hogy barátja és kollégája Charles F. de Mondion módosította, aki egy kriptában van elásva az erőd alatt. Bár a tervek szerint egy erődített várost kellett volna fejleszteni a szigeten, végül csak az 500 katonát ellátó erőd épült meg. A nagymesterről kapta a sziget mai nevét. A második világháború alatt a Manoel-szigetet és erődjét tengerészeti támaszpontnak használta az angol királyi flotta. Az erőd 1998 óta a Lovagi erődök Málta kikötőiben nevű világörökségi helyszín része, ezért 2006 óta jelentős restauráláson ment keresztül. Élővilága Élővilága az egyre nagyobb beépítés miatt szinte eltűnt. Több éven keresztül adott otthont egy furcsa, nem hivatalos védett területnek, amelyet egy helyi önkéntes a helyi tanács támogatásával hozott létre kacsáknak és más vízimadaraknak, és magánadományokból finanszírozott. Kapcsolódó szócikkek Lovagi erődök Málta kikötőiben Jegyzetek Források "Local councils: Gżira" (máltai és angol nyelven). Department for Local Government. 2011. május 15. dátummal az eredeti címről archiválva. Hozzáférés: 2010. május 29..: CS1 karbantartás: ismeretlen nyelvkód (link)
Isola Manoel

L'isola Manoel (in maltese Il-Gżira Manoel) è una piccola isola disabitata situata nella baia di Marsamuscetto; a livello amministrativo è parte della municipalità di Gżira. Geografia La piccola isola è pianeggiante ed ha grossomodo la forma di una foglia se vista dall'alto. È collegata a Gzira da un ponte fisso, attraversabile dalle automobili, ed è visibile per intero guardando a sud-est dai bastioni della città di Valletta. Toponimo Deve il suo nome al Gran maestro portoghese António Manoel de Vilhena, che ordinò la costruzione di un forte sull'isola intorno al 1720. In precedenza, l'isola era nota presso i locali come l'Isolotto o l'Isola del Vescovo (Il-Gżira tal-Isqof), in quanto fu acquistata dal clero isolano nel 1570. Storia In precedenza disabitato, l'isolotto venne scelto nel 1592 come sede per la costruzione di un lazzaretto temporaneo. Nel 1643 l'isola venne acquistata dall'Ordine dei Cavalieri di San Giovanni e nel 1575-76 la struttura in legno venne sostituita da una permanente, tuttora visibile sull'isola (sebbene attualmente in stato di abbandono). Il lazzaretto venne in seguito trasformato in ospedale ed in caserma. Nel 1723 il Gran Maestro dell'Ordine di Malta António Manoel de Vilhena decise di erigere sull'isolotto una struttura fortificata, al fine di proteggere ulteriormente il lato occidentale del bastione della città di Valletta. Nel 1726 fu così ultimata la costruzione di Forte Manoel, considerato un tipico esempio dell'architettura militare del XVIII secolo, il cui progetto originario è attribuito all'architetto militare francese René Jacob de Tigné. Il forte, dalla pianta quadrangolare, è ancora visibile sull'isola e fu utilizzato durante la Seconda guerra mondiale come postazione antiaerea e come base operativa della 10ª flotta di sommergibili della Royal Navy, preposta alla difesa dell'isola durante l'assedio da parte delle Potenze dell'Asse. Nel novembre 1941 fu bombardato da una incursione aerea della Luftwaffe. Oggi L'isola ospita una rimessa navale, situata nella parte sud, adibita all'ancoraggio di yacht ed imbarcazioni civili. Buona parte delle altre strutture presenti versano in stato di abbandono. Nell'agosto del 2001 una ristrutturazione di Forte Manoel è stata affidata ad una compagnia privata, ed il Forte viene aperto al pubblico di tanto in tanto. All'ingresso dell'isola, in prossimità del ponte che la collega a Gzira, era situato inoltre un ritrovo per animali gestito da volontari, chiamato Duck village, che è stato demolito nel 2021. Note Voci correlate Gżira Forte Manoel Marsamuscetto Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Manoel Island
Manoel-eiland

Manoel-eiland is een Maltees eiland in Marsamxett Harbour, ter hoogte van de stad Gżira, dat door een brug met het grotere eiland Malta verbonden is. Het dankt zijn naam aan de Portugees Antonio Manoel de Vilhena, een grootmeester van de Maltezer Orde, die in 1726 op het eiland Fort Manoel bouwde. Dit fort ziet uit op de huidige hoofdstad Valletta. Manoel-eiland heette aanvankelijk l'Isola del Vescovo of il-Gżira tal-Isqof ("eiland van de bisschop"). In 1643 bouwde grootmeester Jean Paul Lascaris een lazzaretto op het eiland, een ziekenhuis voor quarantaine, met als doel het beperken van de binnenkomst van de pest en cholera via binnenkomende schepen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden Manoel-eiland en het fort gebruikt door de Royal Navy. In die tijd werd ernaar verwezen als de HMS Talbot of HMS Phœnicia. De op het eiland gebouwde Chapel of St. Anthony werd vrijwel geheel verwoest door een directe treffer tijdens een bombardement van de Luftwaffe in 1942. Na jaren dienst te hebben gedaan als een opvanghuis voor eenden en andere watervogels, dat werd gerund door een vrijwilliger, worden momenteel de gebouwen op het eiland opgeknapt en worden nieuwe huizen gebouwd. Dit laatste ondervindt hevige kritiek aangezien het schade zou toebrengen aan de historische bebouwing van het eiland.
Маноель

Маное́ль (мальт. Il-Gżira Manoel) — дрібний острів у Середземному морі, входить до Мальтійського архіпелагу та є територією держави Мальта. Адміністративно належить до муніципалітету Гзіра. Розташований в глибині бухти Марсамхет між Валетою, столицею Мальти, на сході та Гзірою на заході. Острів височинний, повністю забудований. 1643 року на острові Великий магістр Мальтійського ордену Жан-Поль Ласкаріс збудував на острові шпиталь для хворих на чуму та холеру. 1726 року інший Великий магістр Антоніо-Маноель де Вільєна звів тут військовий форт. Саме на честь нього і було надалі названо острів. Див. також Лазарет на острові Маноель
Malta National Aquarium

Malta National Aquarium, česky Maltské národní akvárium, je oceanárium a veřejné akvárium v městečku Qawra (Il-Qawra) ve městě St. Paul's Bay (San Pawl il-Baħar) v Severním regionu na ostrově Malta na Maltě. Další informace Malta National Aquarium představuje ve velkých nádržích život ve vodách okolo Malty, tropických moří, světových oceánů. Populární jsou podvodní tunely, které ze všech stran obklopuje voda a které nabízejí zhlédnutí mořských organismů od nejmenších až po žraloky. Akvárium je otevřeno každý den a vstup je zpoplatněn. Střecha budovy připomíná tvarem mořskou hvězdici. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Malta National Aquarium na Wikimedia Commons
Malta National Aquarium

The Malta National Aquarium (Akkwarju Nazzjonali ta' Malta in Maltese) is the largest aquarium in Malta. It is located in Qawra, in the northern part of the island of Malta, and it hosts more than 175 different species of various animals, including fish, mollusca, reptiles and insects. History The project for the creation of a National Aquarium site in Malta dates back to 1993. The town of Qawra was eventually preferred to the original idea of building it near Marsascala, being more easily accessible by tourists and closer to Bugibba and San Pawl il-Baħar, at the time lacking in tourist accommodation facilities. The building of the site was financed with help from the European Union (about 49%) and it was inaugurated in October 2013, two years after the building was started. Description The building, whose shape resembles a stylized starfish, is located on the Qawra seafront and it is equipped with some recreational facilities for children and a restaurant. The Aquarium has 51 tanks on display with over 250 species, including those native to the Mediterranean, but also some from other parts of the world. Among these are freshwater and saltwater fish, jellyfish, reptiles, amphibians and insects. The main tank, 12 meters in diameter, allows the visitor to walk under a special gallery and to see the marine species inside from below. In addition to fishes and mollusca, the site also hosts a terrarium with several tanks containing reptiles, amphibians (frogs, chameleons and snakes among others) and exotic invertebrates. The Aquarium is one of the most visited tourist attractions in Malta, and it has contributed to the increase in visitors from abroad in recent years. Among the species housed in the Aquarium there are, among others, specimens of cat sharks, clown fish, octopuses and different types of jellyfish, housed in special thematic tanks. In 2020, due to the temporary closure of the site caused by the spread of the COVID-19 pandemic in Malta, maintenance and expansion works were undertaken on the site. See also List of aquaria San Pawl il-Baħar References External links Official website
Acuario Nacional de Malta

El Acuario Nacional de Malta (Malta National Aquarium en inglés, Akkwarju Nazzjonali ta 'Malta en maltés) es un acuario ubicado en Qawra, en la isla de Malta. Es el acuario más grande de las islas maltesas y alberga más de 175 especies diferentes de peces, moluscos y reptiles. Historia El proyecto para la creación de un acuario nacional en Malta se remonta a 1993. Sin embargo, se prefirió la ciudad de Qawra a la idea original de construirla cerca de Marsaskala, más fácilmente accesible para los turistas y más cercana a Buġibba y San Pawl il-Baħar, que en ese momento carecía de instalaciones de alojamiento.​ El museo fue financiado con fondos de la Unión Europea​ (alrededor del 49 %) y fue inaugurado en octubre de 2013, después de dos años de construcción.​ Descripción El edificio que alberga el Acuario, cuya forma se asemeja a una estilizada estrella de mar,​ está ubicado frente al mar y cuenta con unas instalaciones recreativas para niños y un restaurante.​ En su interior, el museo alberga más de 175 especies animales diferentes, divididas en tanques que reproducen algunos de los escenarios submarinos típicos de las islas maltesas.​ El tanque principal, de 12 metros de diámetro,​ permite al visitante caminar bajo una galería especial y ver las especies marinas desde abajo.​ Además de peces y moluscos, el museo también alberga un terrario con varios tanques que contienen reptiles, anfibios (ranas, camaleones y serpientes entre otros) e invertebrados exóticos.​ El Acuario es una de las atracciones turísticas más visitadas de Malta​ y ha contribuido al aumento de visitantes extranjeros en los últimos años.​ Entre las especies alojadas en el Acuario hay, entre otras, ejemplares de tiburones gato,​ peces payaso,​ pulpos y diferentes tipos de medusas,​ alojados en tanques temáticos especiales. En 2020, debido al cierre temporal del sitio por la pandemia de COVID-19 en Malta, se llevaron a cabo trabajos de mantenimiento y expansión en el sitio.​ Véase también San Pawl il-Baħar Referencias