NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Northern Region, Malta

The Northern Region (Maltese: Reġjun Tramuntana) is one of six regions of Malta. The region includes the northwestern part of the main island of Malta. The region borders the Eastern, Southern and Western Regions, and is also close to Gozo Region. It was created by the Act No. XVI of 2009 out of part of Malta Majjistral. Act No. XIV of 2019, which led to a regional reform in 2021, altered the region's composition and reduced its local councils from 12 to 9. Administrative divisions Districts Northern Region includes the entire Northern District and parts of the Northern Harbour District and Western Districts. Current local councils Northern Region includes 9 local councils: Attard (annexed in 2021 from Central region) Balzan (annexed in 2021 from Central region) Mellieħa - includes the areas of Ċirkewwa, Marfa, Armier Bay, Għadira, Manikata, Golden Bay, Santa Maria Estate, Paradise Bay, Anchor Bay (Popeye Village), Ta' Pennellu, Mġiebaħ, and Selmun Palace and Selmunett. Mġarr - includes the areas of Żebbiegħ, Ġnejna Bay, Binġemma, Ta' Mrejnu, Għajn Tuffieħa, Ballut, Lippija, Santi, Fomm ir-Riħ, Abatija and Mselliet. Mosta - includes the areas of Bidnija, Blata l-Għolja, Santa Margarita, Tarġa Gap, Ta' Żokkrija and Ta' Mlit Mtarfa Naxxar - includes the areas of Baħar iċ-Ċagħaq, Salna, Magħtab, Birguma, Sgħajtar, San Pawl tat-Tarġa and Simblija San Ġwann (annexed in 2021 from Central region) St. Paul's Bay - includes the areas of Burmarrad, Buġibba, Qawra, Xemxija, Wardija, Pwales, San Martin, Mbordin and San Pawl Milqi and part of Bidnija Hamlets Baħar iċ-Ċagħaq Burmarrad Local councils lost in 2021 After the 2021 local government reform, the region ceded 6 of its local councils to the Eastern and Western regions: Dingli - includes the areas of Buskett and Dingli Cliffs (ceded to Western region) Għargħur - includes the area of Xwieki (ceded to Eastern region) Mdina (Città Notabile) (ceded to Western region) Pembroke - includes the areas of St. Andrew's, St. Patrick's and White Rocks (ceded to Eastern region) Rabat - includes the areas of Baħrija, Tal-Virtù, Mtaħleb, Kunċizzjoni, Bieb ir-Ruwa and Għar Barka (ceded to Western region) Swieqi - includes the areas of Madliena, Ibraġ, Victoria Gardens and High Ridge (ceded to Eastern region) Hamlets Baħrija Madliena Tal-Virtù Regional Council The current Northern Regional Council (Maltese: Kunsill Reġjonali Tramuntana) is made up of: References External links Media related to Northern Region (Malta) at Wikimedia Commons
Région Nord (Malte)

La région Nord (en maltais : Reġjun Tramuntana, en anglais : Northern Region) est une subdivision administrative de Malte, dont le siège est St Paul's Bay. Géographie La région occupe le nord et l'ouest de l'île de Malte et est limitrophe des régions centrale et Sud. Conseils locaux La région Nord regroupe neuf conseils locaux : Attard, Balzan, Mellieħa, Mġarr, Mosta, Mtarfa, Naxxar, San Ġwann et St Paul's Bay. Politique La région est administrée par un comité régional de onze membres. Articles connexes Administration territoriale de Malte Liens externes (mt) Site officiel Portail de Malte
Regione Settentrionale (Malta)

La Regione Settentrionale (in inglese: Northern Region, in maltese: Reġjun Tramuntana) è una delle cinque regioni di Malta. La regione comprende la parte settentrionale dell'isola principale di Malta. La regione confina con le regioni Centrale e Meridionale. È stata creata con la legge n. XVI del 2009 su una parte della Malta Maestrale. Suddivisione Distretti Consigli locali Attard Baia di San Paolo Balzan Melleha Mġarr Mosta Mtarfa Naxxar San Ġwann Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Regione Settentrionale Collegamenti esterni (EN, MT) Sito ufficiale, su localgovernment.gov.mt.
Северный регион (Мальта)

Северный регион (англ. Northern Region, мальт. Reġjun Tramuntana) — один из пяти регионов Мальты. В его состав входят 12 муниципалитетов. Регион граничит с Центральным и Южным регионами Мальты. Северный регион был сформирован в 2009 году в соответствии с Актом № XVI и является частью упразднённого региона Малта-Маййистрал. Примечания
Північний регіон (Мальта)

Північний регіон (мальт. Reġjun Tramuntana) — один з п'яти регіонів Мальти. Знаходиться в північно-західній частині острова Мальта. Регіон був створений законом № XVI від 2009 року, що розділив північно-західний регіон Мальти на центральний та північний. Межує з центральним та південним регіонами Мальти, знаходиться недалеко від регіону Гоцо. Примітки
Jižní region (Malta)

Jižní region (maltsky Reġjun Nofsinhar) je jedním z pěti regionů Malty. Region se rozkládá v jižní části ostrova Malta. Region sousedí se Severním, Centrálním a Jihovýchodním regionem. Byl vytvořen zákonem č. XVI z roku 2009 z částí regionů Malta Majjistral a Malta Xlokk. Subdivize Lokální výbor Jižní region zahrnuje 14 lokálních výborů: Birżebbuġa – zahrnuje oblasti Qajjenza, Tal-Papa, Bengħisa Battery, Ħal Far a Għar Dalam. Għaxaq – zahrnuje oblasti Ħas-Saptan, Ħal Dmikki, Tal-Qattus a Tal-Millieri. Gudja – zahrnuje oblasti Bir Miftuħ, Tal-Mithna a Xlejli. Ħamrun – zahrnuje oblasti Blata l-Bajda a Rabbat. Kirkop Luqa – zahrnuje oblast Ħal Farruġ. Mqabba Qormi – zahrnuje oblasti Ħandaq a Tal-Ħlas. Qrendi – zahrnuje oblasti Maqluba, Wied iż-Żurrieq a Ħaġar Qim. Safi Santa Luċija Siġġiewi – zahrnuje oblasti Għar Lapsi, Fawwara a Girgenti. Żebbuġ – zahrnuje oblasti Ħal Muxi, Ħal Mula, Ħal Dwin. Żurrieq – zahrnuje oblasti Bubaqra, Nigret a Tal-Bebbux. Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Jižní region na Wikimedia Commons Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Southern Region, Malta na anglické Wikipedii.
Southern Region, Malta

The Southern Region (Maltese: Reġjun Nofsinhar) is one of six regions of Malta. The region covers the southeastern part of the main island of Malta. The region borders the Northern, Eastern, Port and Western Regions. It was created by the Act No. XVI of 2009 out of parts of Malta Majjistral and Malta Xlokk. Act No. XIV of 2019, which led to a regional reform in 2021, significantly altered the region's borders and composition, and reduced its local councils from 14 to 12. Administrative divisions Districts Southern Region includes parts of the Northern Harbour District, South Eastern District and Southern Harbour District. Local councils Southern Region includes 12 local councils: Birżebbuġa - include the areas of Qajjenza, Tal-Papa, Bengħisa Battery, Ħal Far, and Għar Dalam Għaxaq - include the areas of Ħas-Saptan, Ħal Dmikki, Tal-Qattus and Tal-Millieri Gudja - include the areas of Bir Miftuħ, Tal-Mithna and Xlejli Ħamrun - include the areas of Blata l-Bajda and Rabbat Luqa - include the area of Ħal Farruġ Marsa - include the areas of Albert Town and Menqa (annexed in 2021 from South Eastern Region) Marsaskala - include the areas of St. Thomas' Bay, Żonqor Battery and Bellavista (annexed in 2021 from South Eastern region) Marsaxlokk - include the areas of Delimara and Tas-Silġ (annexed in 2021 from South Eastern region) Qormi (Città Pinto) - include the areas of Ħandaq and Tal-Ħlas Santa Luċija Santa Venera - include parts of Fleur-de-Lys and Mrieħel (annexed in 2021 from Central region) Żejtun (Città Beland) - include the areas of Bulebel, Ġebel San Martin, Bir id-Deheb, Tal-Barrani, Ħajt il-Wied and Ħal Tmin (annexed in 2021 from South Eastern region) Hamlets Ħal Farruġ Local councils lost in 2021 After the 2021 local government reform, the region ceded 6 of its local councils to the newly established Western region: Kirkop Mqabba Qrendi - include the areas of Maqluba, Wied iż-Żurrieq and Ħaġar Qim Safi Siġġiewi (Città Ferdinand) - include the areas of Għar Lapsi, Fawwara and Girgenti Żebbuġ (Città Rohan) - include the areas of Ħal Muxi, Ħal Mula, Ħal Dwin Żurrieq - include the areas of Bubaqra, Nigret and Tal-Bebbux Regional Council The current Southern Regional Counsil (Maltese: Kunsill Reġjonali Nofsinhar) is made up of: References External links Media related to Southern Region (Malta) at Wikimedia Commons
Région Sud (Malte)

La région Sud (en maltais : Reġjun Nofsinhar, en anglais : Southern Region) est une subdivision administrative de Malte, dont le siège est Qormi. Géographie La région occupe le sud de l'île de Malte. Elle est limitrophe des régions centrale, Nord et Sud-Est. Conseils locaux La région Sud regroupe douze conseils locaux : Birżebbuġa, Għaxaq, Gudja, Ħamrun, Luqa, Marsaskala, Marsaxlokk, Qormi, Qrendi, Santa Luċija, Santa Venera, et Zejtun. Politique La région est administrée par un comité régional de quinze membres. Articles connexes Administration territoriale de Malte Portail de Malte
Regione Meridionale (Malta)

La Regione Meridionale (in inglese: Southern Region, in maltese: Reġjun Nofsinhar) è una delle sei regioni di Malta. La regione comprende la parte sudorientale dell'isola principale di Malta. La regione confina con le regioni Settentrionale, Orientale, del Porto e Occidentale. È stata creata con la legge n. XVI del 2009 da parti di Malta Maestrale e Malta Scirocco.. L'Act no.XIV del 2019, che ha portato a una riforma delle suddivisioni nel 2021, ha modificato i confini della regione, riducendo il numero dei suoi consigli locali da 14 a 12. Suddivisione Distretti La regione meridionale comprende parti dei distretti del porto settentrionale, sudorientale e del porto meridionale. Consigli locali La regione è formata da 12 consigli locali: Birzebbugia Għaxaq Gudia Ħamrun Luqa Marsa Marsascala Marsa Scirocco Qormi Santa Lucia Santa Venera Żejtun Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Regione Meridionale Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su regjunnofsinhar.org.
Південний регіон (Мальта)

Південний регіон (мальт. Reġjun Nofsinhar) — один з п'яти регіонів Мальти. Знаходиться в південній частині острова Мальта. Регіон був створений законом № XVI від 2009 року, що розділив східний регіон Мальти на південний та південно-східний. Межує з північним, центральним та південно-східним регіонами Мальти. Примітки
Fort Verdala

Fort Verdala (Maltese: Il-Fortizza Verdala), also known as Verdala Barracks, is a fortified barracks in Cospicua, Malta. It was built by the British in the 1850s within part of the bastions of the 17th century Santa Margherita Lines. The fort was used as a prisoner-of-war camp in both World Wars, and was later known as HMS Euroclydon. It remained in use by the British military until 1977. History Fort Verdala was built by the Royal Engineers between 1852 and 1856. It was built on the central part of the Santa Margherita Lines, incorporating St. Margherita Bastion and St.Helen Bastion. The fort was named after the Verdala Curtain, the curtain wall linking the two bastions. The fort itself consists of a barrack block surrounded by casemated walls, which are surrounded by a shallow ditch. By 1886, the fort was armed with 24-pounder smooth-bore howitzers. These armaments were removed in the 1890s, when the fort was converted into a barrack complex. In World War I, it became a prisoner-of-war camp, housing captured German prisoners including Franz Joseph, Prince of Hohenzollern-Emden, Karl von Müller and Karl Dönitz. Mahmud Hasan Deobandi, an Indian Muslim activist, was interned here after the unsuccessful Silk Letter Movement against the British Raj. In the interwar period, Fort Verdala housed the Royal Marines, before being converted into a naval store. In 1940, it was commissioned as a stone frigate with the name HMS Euroclydon, and was used as a school for children of Royal Navy personnel. The school was closed in 1943 due to the threat of aerial bombardment, and the fort became a POW camp once again. In 1945 it briefly served as a demobilisation centre, but was converted back into a naval school in 1947, housing only primary age children of Royal Navy personnel from the 1950s.Although it was a school, the fort continued to house navy personnel and Maltese servicemen, and occasionally members of other Commonwealth navies such as the Royal Pakistan Navy. The fort was decommissioned and handed to the Government of Malta in 1977. It was then used by the Verdala International School, which moved to Fort Pembroke, St. Andrew's in 1987. The fort then became a state school, first as Verdala Boys’ Secondary school, and later the co-educational St Margaret College Secondary School, Verdala. The site also includes government housing units. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands The Verdala Story
Fort Verdala

Fort Verdala (malt. Il-Fortizza Verdala), znany również jako Verdala Barracks (Koszary Verdala), są to ufortyfikowane koszary w Bormli, Malta. Zostały zbudowane przez Brytyjczyków, w latach 1850., wewnątrz części bastionów XVII-wiecznej Santa Margherita Lines. Fort był używany jako obóz jeniecki podczas obu wojen światowych, a później znany był jako HMS Euroclydon. Pozostawał w użyciu przez wojsko brytyjskie do roku 1977. Historia Fort Verdala został zbudowany przez Royal Engineers w latach 1852-1856. Został zbudowany w środkowej części Santa Margherita Lines, łącząc ze sobą St. Margherita Bastion oraz St. Helen Bastion. Fort otrzymał nazwę po Verdala Curtain, murze osłonowym łączącym te dwa bastiony. Sam fort mieści budynki koszarowe, otoczone murami z kazamatami, wokół których biegnie płytki rów obronny. W roku 1886 fort był uzbrojony w 24-funtowe haubice gładkolufowe. Broń ta została usunięta w latach 1890., gdy fort został zamieniony w kompleks koszarowy. W czasie I wojny światowej fort stał się obozem jenieckim, gdzie przetrzymywani byli jeńcy niemieccy, wśród nich Franciszek Józef von Hohenzollern-Emden, Karl von Müller i Karl Dönitz. W okresie międzywojennym w Forcie Verdala, zanim został on zamieniony w magazyn Royal Navy, stacjonowali Royal Marines. W roku 1940 został zakwalifikowany jako kamienna fregata o nazwie HMS Euroclydon, i był używany jako szkoła dla dzieci personelu Royal Navy. Szkoła została zamknięta w roku 1943 z powodu bombardowań lotniczych, a fort stał się znów obozem jenieckim. W roku 1945 służył krótko jako punkt demobilizacyjny, lecz został szybko w roku 1947 przekształcony w szkołę morską. Chociaż była to szkoła, fort wciąż pełnił rolę domu dla personelu morskiego oraz Maltańczyków w służbie brytyjskiej, a także okazjonalnie dla marynarzy innych państw Commonwealthu. Fort został wycofany z użytkowania przez armię brytyjską i oddany w ręce rządu maltańskiego w roku 1977. Obecnie dzielony jest pomiędzy mieszkania rządowe oraz szkołę. Przypisy Linki zewnętrzne National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Wilġa Battery

Wilġa Battery (Maltese: Batterija tal-Wilġa), also known as Saint James Battery (Maltese: Batterija ta' San Ġakbu) or Zondodari Battery (Maltese: Batterija ta' Zondodari), is a former artillery battery in Delimara, Marsaxlokk, Malta. It was built in 1714 by the Order of Saint John as one of a series of coastal fortifications around the Maltese Islands. Today, the battery's gun platform is largely destroyed, but its blockhouse remains intact and has been restored. History Wilġa Battery was built in 1714 as part of a chain of fortifications that defended Marsaxlokk Bay, which also included six other batteries, the large St. Lucian Tower, two smaller De Redin towers, four redoubts and three entrenchments. It is located on the Delimara peninsula, roughly opposite St. Lucian Tower, and between Del Fango Redoubt and Delimara Tower. The battery originally consisted of a large pentagonal gun platform, which lacked a parapet, with an L-shaped blockhouse on one side of the platform. Over time, the roof of the blockhouse collapsed, leaving the structure in ruins. Most of the gun platform was demolished in 1994 to make way for the new road to the nearby Delimara Power Station. The collapsed blockhouse of the battery was rebuilt. It was leased by the Lands Department to a private owner in 2004, and it is currently used for private functions. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Bateria Wilġa

Bateria Wilga (malt. Batterija tal-Wilġa, ang. Wilġa Battery) – bateria zbudowana w latach 1715–1716 na południe od miejscowości Marsaskala na wyspie Malta. Jest także znana jako Saint James Battery (malt. Batterija ta’ San Ġakbu) lub Zondodari Battery (malt. Batterija ta’ Zondodari). Została zbudowana za panowania wielkiego mistrza Ramon Perellos y Roccaful. Jest jedną z wielu fortyfikacji, które zostały zbudowane na wybrzeżach Malty za panowania Ramona Perellos y Roccafula w realizowanym przez niego planie umocnienia wybrzeży wyspy siecią fortyfikacji nabrzeżnych. Wchodziła w skład łańcucha umocnień mających na celu obronę dużej zatoki Marsaxlokk Bay. W skład umocnień wchodziło 14 obiektów m.in. Bateria Pinto, Bateria Ferretti, Bateria Elminiech, Bateria Balbani dwie wieże de Redina: Wieża Bengħisa oraz Wieża Delimara. Budowa umocnień rozpoczęła się w 1715 roku, a główne prace zakończono w grudniu 1716. Bateria została zbudowana na planie pięciokątu, który był zamknięty od strony lądu budynkiem na planie litery L. Do obecnych czasów nie zachowała się pięciokątna platforma artyleryjska, która została rozebrana w 1994 roku w celu zbudowania drogi do elektrowni Delimara Power Station. 28 czerwca 2013 roku została wpisana na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 01406. Przypisy
Casa Rocca Piccola

Casa Rocca Piccola is a 16th-century palace in Malta, and home of the noble Maltese family de Piro. It is situated in Valletta, the capital city of Malta. There are daily tours from 10am till 5pm (last admission 4pm). The palace includes a BnB with 5 rooms and a restaurant called La Giara Restaurant. History The Casa Rocca Piccola was built in 1580 an era in which the Knights of St John, having successfully fought off the invading Turks in 1565, decided to build a prestigious city to rival other European capitals such as Paris and Venice. Palaces were designed for prestige and aesthetic beauty in most of Valletta's streets, and bastion walls fortified the new sixteenth-century city. Casa Rocca Piccola was one of two houses built in Valletta by Admiral Don Pietro la Rocca. It is referenced in maps of the time as "la casa con giardino" meaning, the house with the garden, as normally houses in Valletta were not allowed gardens. Changes were made in the late 18th century to divide the house into two smaller houses. Further changes were made in 1918 and before the second world war an air raid shelters was added. The Casa Rocca Piccola Family Shelter is the second air-raid shelter to be dug in Malta. Design and Building Casa Rocca Piccola was designed with long enfilades of interconnecting rooms on the first floor, while leaving the ground floor rooms for kitchens and stables. The house has over fifty rooms, including two libraries, two dining rooms, many drawing rooms, and a chapel. Collections The house is furnished with collections of furniture, silver and paintings from Malta and Europe. The de Piro family archives, Archivium de Piro, are housed in The Archive Room at Casa Rocca Piccola. They contain details records of family and state business dating from the late 16th century to the present day. These include business contracts, marriage contracts, bills, wills, and court cases. The archives have been used for research projects at the University of Malta and the University of Oxford. Casa Rocca Piccola houses Malta's largest private collection of antique costumes. There is both formal and informal wear from the 18th to the 20th century. Malta has a long tradition of lace making. Casa Rocca Piccola houses the largest private collection of Maltese lace. Lace was used in different ways for different occasions, both religious and secular. Casa Rocca Piccola founded and hosts the annual HSBC Malta Lace Competition. Casa Rocca Piccola has had tenants since the 16th century. Architecture The building saw several modifications over the years with the main design being Palladian architecture. In the early 20th century part of the garden was built, to extend the house, in the Art Deco style. References External links Official website An interview with Marquis de Piro, owner of Casa Rocca Piccola
Casa Rocca Piccola

Casa Rocca Piccola – pałac w Valletcie na Malcie, dom rodziny arystokratycznej de Piro. Pierwotnie zbudowany w XVI wieku dla Don Pietro La Rocca, rycerza Zakonu Maltańskiego, dziś jest własnością rodziny markiza de Piro. Casa Rocca Piccola zawiera ponad 50 pokoi, z których większość jest otwarta do zwiedzania. Do zwiedzania jest m.in. dwanaście pałacowych pokoi, w tym dwa pokoje dzienne (ang. Dining Rooms), z czego jeden jest na lato a drugi na zimę. Można zwiedzać także sypialnię z baldachimem, prywatną kaplicę i sieć podziemnych korytarzy oraz tuneli wyciętych w skale. Jeden z tuneli prowadzi do jaskini, która została użyta podczas II Wojny Światowej jako schronienie dla ponad 100 osób w czasie bombardowania, natomiast drugi tunel prowadzi do pokoju używanego jako prywatne schronienie dla rodziny. Z tyłu budynku jest ogród otoczony murem, w którym rosną drzewa pomarańczy. Przypisy
Каса-Росса-Пиккола

Каса Росса Пиккола (итал. Casa Rocca Piccola) — один из последних не перестроенных дворцов на Мальте, в котором до сих пор проживает одна из местных аристократических семей. Дворец находится в Валлетте. История Каса Росса Пиккола насчитывает более 400 лет и начинается во времена владычества на острове рыцарей мальтийского ордена. В 1565 году, после выдающейся победы госпитальеров над турками, орденом было решено создать на острове новый укреплённый город, который своим богатством и красотой мог бы соперничать с такими европейскими городами как Париж и Венеция. Было разработано много проектов величественных дворцов, которые бы подчёркивали эстетическую красоту новой столицы Валлетты, среди которых был и Каса Росса Пиккола. Сразу после постройки дворец стал сдаваться в аренду. Среди его обитателей были: Монсеньор Фра Гаспаре Гори Манчини из Сиены — епископ Мальты с 1722 по 1728 годы во время правления великого магистра де Вильена. Похоронен в соборе Святого Иоанна. Джио Франческо, Второй Граф Сент. Франческо Сент Кассия, Шестой Граф Сент — руководитель мальтийской милиции, а также один из первых жителей острова, владевший частным автомобилем. Комендант Антонио Кассар-Торреджиани (OBE) — основатель Национального банка Мальты. В Каса Росса Пиккола в настоящее время проживает семейство де Пиро, старейшее и знатное на острове. Ссылки Сайт дворца На Викискладе есть медиафайлы по теме Каса-Росса-Пиккола