NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Upper Barrakka Gardens

The Upper Barrakka Gardens (Maltese: Il-Barrakka ta' Fuq) are a public garden in Valletta, Malta. Along with the Lower Barrakka Gardens in the same city, they offer a panoramic view of the Grand Harbour. The gardens are located on the upper tier of Saints Peter and Paul Bastion, which was built in the 1560s. The bastion's lower tier contains the Saluting Battery. The garden's terraced arches were built in 1661 by the Italian knight Fra Flaminio Balbiani. They were originally roofed, but the ceiling was removed following the Rising of the Priests in 1775. The gardens were originally used to offer recreation to the knights of the Italian langue of the Order of Saint John, but were opened to the public following the end of the two-year French occupation of Malta in 1800. In the park there are several monuments and memorials to a number of prominent people, including Gerald Strickland, Sir Thomas Maitland and Sir Winston Churchill. A replica of the statue Les Gavroches (the Street Boys) by the Maltese sculptor Antonio Sciortino is also located in the garden. The original is found in MUŻA. It is the highest point of the city walls, and thus its bordering terrace offers a clear view over the Grand Harbour, the Three Cities, as well as over the shipyard and the lower-lying parts the capital. The gardens are linked to Valletta's ditch and the nearby Lascaris Wharf by the Barrakka Lift. The first lift on the site was built in 1905, but was closed in 1973 and dismantled in 1983. The lift can be seen in operation in the 1968 British adventure film, A Twist of Sand, based on Geoffrey Jenkins' 1959 novel of the same name. A new lift was inaugurated on 15 December 2012. Events and Activities The Upper Barrakka Gardens are not only a historic viewpoint but also serve as a venue for cultural and community events. From the gardens, visitors can watch the daily ceremonial cannon firings at the Saluting Battery below, which usually take place at 12pm and 4pm. The gardens have also hosted events such as the Eco Festival, an artisan market focused on sustainability and local craftsmanship. References External links Some public monuments of Valletta 1800-1955
Jardines superiores de Barrakka

Los jardines superiores de Barrakka (en maltés: Il-Barrakka ta' Fuq) es un jardín público situado en Valletta, Malta.​ Junto con los jardines bajos de Barrakka en la misma ciudad, ofrecen una vista panorámica magnífica del Gran Puerto. Los jardines están localizados sobre los bastiones de San Pedro y San Pablo, que se construyeron en los años 1560. En el nivel bajo del bastión se encuentra la batería de saludos militares. Los arcos en la terraza del jardín se construyeron en 1661 por el caballero italiano Fra Flaminio Balbiani. Los arcos estaban originalmente cubiertos pero el tejado se retiró tras el Levantamiento de los Sacerdotes en 1775.​ Los jardines se utilizaron originalmente para recreo de los caballeros de la lengua de la orden de San Juan de Jerusalén, pero se abrieron al público tras el final de la ocupación francesa de Malta en 1800.​ En el parque hay varios monumentos, también conmemorativos de una serie de personas de renombre, entre ellas Gerald Strickland, Sir Thomas Maitland y Sir Winston Churchill. También hay en el jardín una réplica de la estatua Les Gavroches (Los chicos de calle) del escultor maltés Antonio Sciortino. La escultura original se encuentra en el museo MUŻA.​ Es el punto más alto de los muros de la ciudad, y por ello su terraza limítrofe ofrece una vista sin obstáculos del Gran Puerto, las Tres Ciudades, así como sobre el puerto y las partes más bajas de la capital.​ Los jardines están conectados con el ditch de Valletta muelle de Lascaris por medio del ascensor de Barrakka. El primer ascensor se construyó en 1905, pero se cerró en 1973 y se desmanteló en 1983.​ El ascensor se puede apreciar en funcionamiento en la película británica de 1968 A Twist of Sand (Un giro de arena). En 2012 se inauguró un nuevo ascensor.​ Referencias Galería de imágenes Enlaces externos Algunos monumentos públicos de Valletta 1800-1955
Jardins Upper Barrakka

Les jardins Upper Barrakka (maltais: Il-Barrakka ta 'Fuq) sont des jardins publics à La Valette, à Malte. Avec les jardins Lower Barrakka dans la même ville, ils offrent une vue panoramique sur le Grand Harbour. La terrasse située en contrebas du jardin est occupée par la batterie de salutation, où l’on tirait autrefois des coups de canon pour saluer les vaisseaux étrangers. La batterie a été restaurée et le canon résonne tous les jours à 12 h et 16 h. Portail de Malte Portail de l’ordre de Saint-Jean de Jérusalem
Upper Barrakka Gardens

Gli Upper Barrakka Gardens (in maltese: Il-Barrakka ta 'Fuq; originariamente in italiano: Giardini della Baracca Superiore o Giardini della Baracca Nuova) sono un giardino pubblico che si trova a La Valletta sull'isola di Malta. Insieme ai vicini Lower Barrakka Gardens offrono una vista panoramica sul Porto Grande e sulle Tre Città. Descrizione Gli Upper Barrakka Gardens si trovano nella parte più elevata del bastione di San Pietro e Paolo e al livello inferiore si trova la Saluting Battery, una batteria di cannoni che ogni giorno spara a salve alle 12:00 e alle 16:00. I giardini erano stati creati a scopo ricreativo per i Cavalieri Ospitalieri di lingua italiana ma, al termine dell'occupazione francese nel 1800, furono aperti al pubblico. All'interno del parco si trovano diversi monumenti e memoriali in onore di alcune personalità di rilievo del periodo britannico come Gerald Strickland, Thomas Maitland e Winston Churchill e anche una replica della statua Les Gavroches dello scultore maltese Antonio Sciortino, di cui l'originale si trova all'interno del Museo nazionale di belle arti della Valletta. Gli archi sulla terrazza del giardino furono costruiti nel 1661 e inizialmente erano coperti da un soffitto che fu rimosso dopo la Rivolta dei sacerdoti del 1775. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Upper Barrakka Gardens
Сады Верхней Барракки

Сады Верхней Барракки (мальт. Il-Barrakka ta' Fuq) — городской парк в Валлетте, Мальта. Схож с Садами Нижней Барракки, расположенными в том же городе. Из парка открывается панорамный вид на Великую гавань. Сады расположены на верхнем ярусе Бастиона святых Петра и Павла, который был построен в 1560-х годах. На нижнем уровне бастиона находится Салютирующая батарея. Парковые террасы были построены в 1661 году итальянцем Фра Фламинио Бальбани. Изначально они были покрыты крышей, но она была демонтирована после Мятежа священников в 1775 году. Сначала парк служил местом отдыха рыцарей госпитальеров, но после окончания Французской оккупации Мальты в 1800 году он стал доступен для публики. В парке есть несколько памятников и мемориалов известных людей, в том числе Джеральда Стрикленда, Томаса Мейтленда и Уинстона Черчилля. Копия статуи Гавроша мальтийского скульптора Антонио Шортино также находится в саду (оригинал размещён в Национальном музее изобразительных искусств). Это самая высокая точка города, поэтому с её крайней террасы открывается вид на Великую гавань, Три города, а также на верфь и нижележащие части столицы. Сады соединены с рвом Валлетты и близлежащим причалом Ласкари лифтом Барракки. Первый лифт на этом месте был построен в 1905 году, но был закрыт в 1973 году и демонтирован в 1983 году. Этот лифт можно увидеть действующим в британском приключенческом фильме «Песчаный вихрь» 1968 года. 15 декабря 2012 года был открыт новый лифт. Дальнейшее чтение Некоторые общественные памятники Валлетты 1800-1955 Примечания
Vrtovi Barrakka

Zgornji vrtovi Barrakka (malteško Il-Barrakka ta 'Fuq) so javni park v Valletti na Malti. Spodnji vrtovi Barrakka (malteško Il-Barrakka t'Isfel) so prav tako park v Valletti in ponujajo panoramski pogled na pristanišče (Grand Harbor). So na dnu bastijona svetega Krištofa, dela mestnega obzidja. Zgornji vrtovi Barrakka Vrtovi so na zgornjem delu bastijona svetega Petra in Pavla, ki je bil zgrajen leta 1560. Na spodnjem delu bastijona je pozdravna baterija iz 16. stoletja. Terasaste loke vrta je leta 1661 zgradil italijanski malteški vitez fra Flaminio Balbiani. Prvotno so bili pokriti, toda strop je bil odstranjen po uporu duhovnikov leta 1775. Vrtovi so bili prvotno namenjeni vitezom italijanske lože reda svetega Janeza, ki pa so bili odprti za javnost po koncu francoske zasedbe Malte leta 1800. V parku je več spomenikov številnih uglednih ljudi, med njimi: Gerald Strickland, sir Thomas Maitland in sir Winston Churchill. V njem je tudi replika kipa Les Gavroches (Pobalini) malteškega kiparja Antonia Sciortina. Izvirnik je v Narodnem muzeju likovne umetnosti. To je najvišja točka mestnega obzidja in s terase je krasen pogled na pristanišče, tri mesta (Birgu, Senglea in Cospicua), pa tudi prek ladjedelnice na nižje ležeče dele mesta. Vrtove z obrambnim jarkom in bližnjim pristaniščem Lascaris Wharf povezuje dvigalo. Prvo dvigalo je bilo zgrajeno leta 1905, vendar je bilo zaprto leta 1973 in razstavljeno leta 1983. Novo dvigalo so slovesno odprli 15. decembra 2012. Spodnji vrtovi Barrakka Vrtove so naredili francoski vojaki ob zasedbi Vallette med letoma 1798 in 1800. Verjetno so jih prvotno uporabljali za pridelavo zelenjave in poljščin za posadko. V vrtu so leta 1810 postavili spomenik v obliki neoklasicističnega templja v spomin na Alexandra Balla. Drugi spomeniki opozarjajo na obdobje drugega velikega obleganja Malte. Vrt z urejenimi zelenicami, potmi, klopmi in vodnjakom ponuja čudovit pogled na vhod v pristanišče. Približno 600 metrov jugozahodno so zgornji vrtovi z razgledno teraso nad večjim delom mesta. V njih so številne spominske plošče, posvečene med drugim madžarski revoluciji leta 1956, praški pomladi, Garibaldiju in 50. obletnici Evropske unije. V parku so občasno koncerti in sprejemi. Sklici Literatura Some public monuments of Valletta 1800-1955 Zunanje povezave
Valletta Waterfront

The Valletta Waterfront, is a promenade in Floriana, Malta, mainly featuring three prominent buildings: a church in the middle, the Pinto Stores or the Pinto Wharf on the left, and the Forni Stores or the Forni Shopping Complex on the right. The buildings were originally stores and warehouses, built in the 18th century, and the design is attributed to Andrea Belli. The building project was officiated on 10 August 1752, with a mass festivity. The Forni Stores were used as the first British naval bakeries in Malta and were used for this function until 1844. The area is now a hub in Malta's cruise liner business as the Forni Cruise Passenger Terminal, and hosts a concentration of bars, retail outlets, and restaurants. The area was and remains a venue for several concerts and events. History The Valletta Marina was first developed in July 1727 by Grand Master Anton Manuel de Vilhena when, according to a notarial deed of Gaspard Dominic Chircop, "a store-house with marble oil-vats" was built. Further stores and warehouse were added in 1752, that included 19 imposing stores and a church, built by Grandmaster Manuel Pinto de Fonseca. The buildings, including the stores and the church, have a Baroque design attributed to Andrea Belli. The area was devastated by aerial bombardment in World War II, due to its proximity to the Malta Dockyard and the British naval forces in Grand Harbour. Some of the stores were completely destroyed during the war. The area was thoroughly restored and renovated. Some buildings, which had been completely or partially destroyed in the WWII, saw their facades rebuilt at the exclusion of the interior. The area behind these rebuilt facades is now a car park. The doors of the buildings are painted with different colours, symbolising the different types of goods that were once stored in them; blue represents the storage of fish, green for agricultural products, yellow for wheat and red for wine. The Valletta Waterfront is run by a private consortium who offers management overseeing Malta's cruise liner business. The waterfront hosts roughly twelve restaurants, a number of bars and retail outlets. Various events are held at the area and the close vicinity, such as the Malta Jazz Festival and the Malta Fireworks Festival. The Church of the Flight into Egypt was built in 1752, along with the stores, was bombed in the Second World War and the damaged parts have since been faithfully rebuilt similar to the original and the original remains were restored. Mass is celebrated at the church every Saturday evening. A bronze image of the face of Jesus was attached to the church and is now found with the façade of the Co-Cathedral of Saint John in Valletta. The Pinto Stores were included on the Antiquities List of 1925, are a grade 1 national monument and they are listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands (NICPMI). Further reading Guillaumier, Alfie (2005). Bliet u Rħula Maltin. Vol. 2. Klabb Kotba Maltin. p. 947. ISBN 99932-39-41-0. References External links Official website
Valletta Waterfront

Valletta Waterfront (malt. Xatt ta' Pinto) – jest to esplanada we Florianie na Malcie; cechują ją trzy widoczne budowle: kościół w centrum, Pinto Stores (Składy Pinto) lub Pinto Wharf (Nabrzeże Pinto) po lewej, oraz Forni Stores (Składy Forni) lub Forni Shopping Complex (Kompleks handlowy Forni) po prawej. Budynki oryginalnie były składami i magazynami, zbudowanymi w XVIII wieku. Ich projekt przypisywany jest Andrei Belliemu. Teren ten jest obecnie centrum maltańskiej firmy statków wycieczkowych Forni Cruise Passenger Terminal; mieszczą się tam też liczne bary, sklepy i restauracje. W okolicy tej odbywają się liczne koncerty i inne wydarzenia artystyczne. Historia W roku 1752 Wielki Mistrz Manuel Pinto da Fonseca znacznie rozbudował ówczesną Valletta Marina, stawiając tam 19 dużych składów i kościół. Budowle te, zaprojektowane w stylu barokowym, przypisywane są Andrei Belliemu. Teren został w czasie II wojny światowej mocno zniszczony przez bombardowanie, a to z powodu bliskości Malta Dockyard oraz brytyjskich okrętów w Grand Harbour. Niektóre z magazynów uległy wtedy całkowitemu zburzeniu. Teren został gruntownie odrestaurowany i odnowiony. Fasady niektórych budynków, które zostały całkowicie lub częściowo zniszczone w czasie II wojny światowej, odbudowano, pomijając wnętrze. Na terenie za tymi przebudowanymi elewacjami znalazł miejsce parking. Drzwi budynków malowane są w różnych kolorach, symbolizujących różne rodzaje towarów, które kiedyś były w nich przechowywane; niebieski oznacza, że w składzie przechowywane były ryby, zielony - produkty rolne, żółty - pszenica, a czerwony - wino. Valletta Waterfront prowadzony jest przez prywatne konsorcjum, nadzorujące działalność maltańskich wycieczkowych linii żeglugowych. Na nabrzeżu znajduje się około 12 restauracji, bary oraz punkty sprzedaży detalicznej. Na tym i pobliskim terenie odbywają się liczne imprezy kulturalne i rozrywkowe, jak np. Malta Jazz Festival, Malta International Fireworks Festival czy Perfect Wedding Fair. Kościół Ucieczki Świętej Rodziny do Egiptu został zbudowany w roku 1752, równocześnie z sąsiednimi budynkami magazynów. W czasie II wojny światowej w wyniku bombardowań uległ pewnym uszkodzeniom. Uszkodzone części zostały później wiernie odtworzone, a całość odrestaurowana. W kościele celebrowana jest msza św. w soboty wieczorem. Pinto Stores zostały wpisane na „Antiquities List of 1925”, są zabytkiem narodowym 1. klasy oraz są umieszczone na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands (NICPMI). Przypisy
Xarolla Windmill

The Xarolla Windmill at Żurrieq, Malta is one of the windmills constructed by the Order of St. John in the villages and towns of Malta. It was built in the 18th century and is presently one of the most preserved windmills in Malta. The windmill is an agri-tourism attraction and is found in a complex of agricultural buildings such as a farmhouse, a chapel, catacombs and others. The windmill is also used as an art studio. In 1674 Grand Master Nicolas Cotoner built five windmills around Malta, one of which was tax-Xarolla. Tax-Xarolla Windmill was built by Grand Master Antonio Manoel de Vilhena in 1724. Sometimes after 1998, this was restored to its original working order. It is now the only functioning windmill on the islands of Malta. This is a valuable witness of local culture and heritage; it still has parts of the original mechanisms and can still grind the wheat. In the year 2000, this building was passed over to be administered by the Żurrieq Local Council and is intended to serve also as a cultural centre. The sails were extensively damaged in a gale on 18 March 2022. References
Wiatrak Xarolla

Wiatrak Xarolla (malt. Mitħna tax-Xarolla, ang. Xarolla Windmill) – młyn w Żurrieq, na Malcie. Powstał w roku 1724. Jest jednym z wiatraków, zbudowanych na Malcie przez Zakon świętego Jana. Historia W roku 1674 Wielki Mistrz Nicolas Cotoner zbudował na Malcie pięć młynów wiatrowych, jednym z nich był wiatrak tax-Xarolla. Stojący do dziś wiatrak tax-Xarolla zbudowany został przez Wielkiego Mistrza Antonio Manoela de Vilhenę w roku 1724. W roku 1939 młyn był wciąż używany do mielenia zboża, później powoli popadał w stan zaniedbania. Około roku 1960 został odnowiony. W roku 1978 jego skrzydła zostały uszkodzone przez burzę. W latach 90. XX wieku został odrestaurowany i uruchomiony. Jest aktualnie jedynym na Malcie czynnym młynem wiatrowym, stanowiąc ważny przykład lokalnej kultury i dziedzictwa; wciąż posiada niektóre oryginalne części swojej maszynerii. W roku 2000 administracja zabytkiem została przejęta przez Żurrieq Local Council (lokalną radę), która wykorzystuje budynek również jako centrum kulturalne. 5 marca 2009 roku skrzydła wiatraka zostały mocno zniszczone przez wichurę, uszkodzenia naprawione zostały w roku 2011. Wiatrak obecnie jest jednym z najlepiej zachowanych obiektów tego typu na Malcie. Jest atrakcją turystyczną, znajduje się w kompleksie budynków rolniczych, w pobliżu znajduje się kaplica i katakumby. Przypisy
Xlendi Tower

Xlendi Tower (Maltese: Torri tax-Xlendi) is a small watchtower near Xlendi Bay, within the limits of Munxar on the island of Gozo in Malta. The tower is one of the Lascaris towers and dates to 1650; it is currently undergoing restoration. It is the oldest of the four surviving watchtowers on Gozo, the three others being Dwejra Tower, Mġarr ix-Xini Tower and Isopu Tower. The earlier Marsalforn and Garzes and towers were destroyed in the 18th and 19th centuries, respectively. History Xlendi Tower was proposed in 1649 by the Baliff Baldassare de Demandolx. Construction began soon after, and it was complete by June 1650. The Università of Gozo paid the cost of construction. The tower is rectangular and its design is similar to that of the earlier Lascaris towers on Malta. Unlike the earlier Lascaris towers, Xlendi Tower has an additional platform with a slope to its base on the seaward side. It has a flat roof, where guns were mounted. Initially it held two 6-pounder guns, which were later replaced by two 4-pounder guns. Entrance to the tower is via an external flight of stairs that connects to the only doorway, which is situated on the second floor. Originally, the tower was under the command of a Capomastro, assisted by a bombardier, and an Aggiutante, all of whom were paid by the Università. At night, three men manned the tower. Salt pans are located close to the tower. By 1681 it was already in poor condition, needing renovation. During the British era the tower became the responsibility of the Royal Malta Fencible Regiment (1815–1861), which became the Royal Malta Fencible Artillery (1861–81). When the Fencible Artillery was relieved of its coastal watch duties in 1873, the tower was abandoned. During World War II, the Coast Police manned the tower as an observation post. In 1954 the tower was leased to private persons but eventually it was abandoned. Present day The tower was handed to the Munxar Local Council and Din l-Art Ħelwa in October 2009. They were engaged to restore the tower, while sharing the expenses equally. In 2024, Din l-Art Ħelwa does not have guardianship of Xlendi tower. References Notes External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Torre de Xlendi

La torre de Xlendi (en maltés: Torri tax-Xlendi) es una atalaya situada cerca de la bahía de Xlendi, dentro de los límites de Munxar en la isla de Gozo, Malta. La torre es una de las torres Lascaris, data de 1650 y actualmente se encuentra en restauración. Es la más antigua de las cuatro atalayas supervivientes en Gozo. Las torres de más antigüedad, las de Garzes y Marsalforn fueron destruidas en los siglos XVIII y XIX. Historia La construcción de la torre de Xlendi la propuso en 1649 el baílio Baldassare de Demandolx. La construcción comenzó poco después y se completó en junio de 1650. El coste de la construcción corrió a cargo de la Universidad de Gozo. La torre es rectangular y su diseño es similar al de las torres Lascaris de más antigüedad y situadas en Malta. A diferencia de éstas, la torre de Xlendi tiene una plataforma adicional con una pendiente a su base en el lado del mar. Tiene una azotea, donde se colocaban las armas. Inicialmente dos armas de 6 libras que se reemplazaron más tarde por dos de cuatro libras. La entrada a la torre es por medio de un vuelo externo de escalera que conecta con la única puerta, situada en el segundo piso. Originalmente, la torre estaba bajo la orden de un Capomastro, asistido por un bombardero, y un Aggiutante, todos ellos asalariados de la universidad. Por la noche, tres hombres se encontraban en la torre. En las cercanías de la torre hay salinas. Ya en 1681 se encontraba en mal estado y con necesidad de ser renovado. Durante la era británica la torre estuvo bajo la responsabilidad del Regimiento de Defensa Real de Malta (1815-1861), que pasaría a ser la Artillería de Defensa Real de Malta (1861-81). Cuándo la artillería dejó de encargarse de trabajos costeros en 1873, la torre fue abandonada.​ Durante la Segunda Guerra Mundial, la policía costera ocupó la torre como punto de vigilancia. En 1954 la torre se arrendó a personas privadas pero finalmente fue abandonada. Actualidad La torre se entregó al consejo local de Munxar y al trust Din l-Art Ħelwa en octubre de 2009,​ los cuales se están encargando de restaurar la torre compartiendo los gastos a partes iguales.​ Referencias Galería de imágenes Enlaces externos Inventario nacional de la Propiedad Cultural de las Islas maltesas