NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Меллиха

Мелли́ха (мальт. Mellieħa) — город на северо-западе Мальты, один из самых популярных у туристов. Число жителей — около 10 тысяч. Первые поселения на месте города возникли уже в эпоху неолита. Город существовал в эпоху господства Византии, был разграблен арабами в 870 г. и заброшен. После перехода острова под владычество рыцарского ордена (1530) было возобновлено святилище Девы Марии, куда приходили поклониться фреске Мадонны, по преданию, написанной апостолом Лукой. На самом деле фреска создана в конце XIII века в византийской традиции. После возведения в 1649 г. башни св. Агаты береговая линия была укреплена многочисленными башнями и бастионами. Деревня стала расти и превратилась в город после 1844 года, когда на Мальте хозяйничали англичане. Современный город живёт туризмом. Здесь находится один из крупнейших пляжей, Адира (мальт. Għadira). Ежегодно с 30 августа по 8 сентября здесь проводится фестиваль Богородицы Победительницы в память великой обороны Мальты.
Il-Mellieħa

Il-Mellieħa (engelska: Mellieħa) är en ort och kommun i republiken Malta. Den ligger i den nordvästra delen av landet, 16 kilometer väster om huvudstaden Valletta. I kommunen finns hamnen Ċirkewwa med färjeförbindelse till ön Gozo. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Il-Mellieħa.
Ostrov Svatého Pavla

Ostrov Svatého Pavla, známý také jako Selmunett je malý neobydlený ostrůvek z korálového vápence, ležící nedaleko severovýchodního pobřeží ostrova Malta ve Středozemním moři a geopoliticky je součástí republiky Malta. Ostrov je v době vysokého přílivu rozdělen do dvou ostrovů mělkou šíjí a proto se o něm někdy hovoří v množném čísle – Ostrovy Svatého Pavla. Historie Podle páté knihy Nového zákona Skutky apoštolů ztroskotala loď vezoucí apoštola Pavla do Říma na ostrově, který řada historiků určila jako Maltu. Tradičně jsou Ostrov Svatého Pavla a Záliv Sv. Pavla (St. Paul's Bay) označovány jako místo, kde ke ztroskotání došlo. V roce 1576 byl kapitán Marco di Maria pronásledován u pobřeží Malty berberskými korzáry. Riskantně navigoval své plavidlo přes úzký kanál mezi ostrovy a když ho piráti následovali, jejich loď najela na mělčinu a piráti byli zajati. Na památku tohoto činu věnoval templářský velmistr Jean de la Cassiere Ostrovy Svatého Pavla rodině kapitána. Vzhledem k tomu, že ten byl členem rodiny Salamone, ostrovy byly často nazývány maltsky Selmunett. V roce 1844 byla na ostrově umístěna socha svatého Pavla od sochařů Segismondo Dimecha z Valletty a Salvatora Dimecha z Lije. Socha byla oficiálně požehnána dne 21. září 1845. Poté byla několikrát opravována a restaurována, naposledy v roce 2015. Od roku 1930 bydlel na ostrově farmář jménem Vincenzo Borg, přezdívaný ta'Bajdafin v domě poblíž sochy Svatého Pavla. Opustil svůj statek a pole až těsně před začátkem druhé světové války. Statek od té doby chátral, dnes z něj zbývá pouze ruina. Papež Jan Pavel II. navštívil ostrov během své návštěvy na Maltě v roce 1990. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ostrov Svatého Pavla na Wikimedia Commons
Saint Paul’s Islands

Die St. Paul’s Islands (maltesisch Il-Gżejjer ta’ San Pawl, auch Il-Gżejjer ta’ Selmunett) sind zwei unbewohnte Inselfelsen der Republik Malta. Der Name im Singular St. Paul’s Island ist ebenso gebräuchlich, da die beiden Felsen durch einen Isthmus (Issillat) verbunden sind, der an seiner engsten Stelle weniger als 20 Meter breit ist und nur bei rauer See überspült wird, und der Komplex daher als eine Insel gilt. Politisch gehört die Insel zur Gemeinde Mellieħa. Die Felsen befinden sich etwa 100 m von der Küste entfernt am westlichen Ende der St. Paul’s Bay und haben zusammen nur eine Fläche von weniger als 0,1 km². Die Insel ist seit Ende der 1930er-Jahre unbewohnt, nachdem der einzige Bauer sein Haus und seine Felder verlassen hatte. Er lebte zuvor in einem umgebauten Anwesen, das von manchen als einer der Lascaris Towers angesehen wird. Nach seinem Wegzug kurz vor Beginn des Zweiten Weltkriegs verfiel das Gebäude und war 2012 nur noch als Ruine erkennbar. Der Überlieferung nach soll im Jahre 59 n. Chr. der Apostel Paulus an dieser Stelle Schiffbruch erlitten haben, als er als Gefangener auf dem Weg nach Rom war. Der Apostel sowie die gesamte Schiffsbesatzung konnten sich zu jener Zeit schwimmend aufs Festland retten. Als der Vater des die römischen Truppen anführenden Publius schwer erkrankte, wurde er von Paulus geheilt, und zum Dank trat der Feldherr dem Christentum bei und wurde der Legende nach später der erste Bischof Maltas. Ihm zu Ehren ist auf der Insel im Jahre 1845 die 12 m hohe St. Paul’s Statue errichtet worden. Historisch nachweisbar ist die Geschichte nicht, es wird dagegen die These vertreten, das Schiff sei stattdessen möglicherweise auf der griechischen Insel Kefalonia gestrandet. Die Insel wurde von Malta als FFH-Gebiet gemeldet und gehört damit zum europäischen Schutzgebietsnetzwerk Natura 2000. Neben den Lebensraumtypen 1170 (Riffe) und 1240 (Mittelmeer-Felsküsten mit Vegetation mit endemischen Limonium-Arten) kommt hier auch die Anhang-II-Art Linaria pseudolaxiflora, ein endemisches Leinkraut, vor. Weblinks Einzelnachweise
Islas de San Pablo (Malta)

Las Islas de San Pablo (también conocidas como Selmunett) son unos islotes planos y bajos que se encuentran en la Bahía de San Pablo en la Isla de Malta. Cuando la marea baja, las dos porciones se unen, razón por la cual también se le llama Isla de San Pablo. Esta ha estado deshabitada desde la Segunda Guerra Mundial y con un área de 0,1 km² es las segundas de mayor tamaño que están en esa condición.​ Historia y tradición El cristianismo tiene casi 2000 años de historia en la isla y según la tradición, fue instituido nada más y nada menos que por el mismo apóstol San Pablo alrededor del año 60 D.C. quien naufragó en esta isla. Pablo iba a ser llevado a Roma para ser juzgado como rebelde político, pero el barco que lo transportaba a él y a otros 275 tripulantes más, se vio atrapado en una fuerte tormenta y naufragó dos semanas después en la costa maltesa. El sitio del naufragio se conoce tradicionalmente como St Paul’s island (Isla de San Pablo), y está marcado por una estatua del apóstol que conmemora el evento. Todos a bordo nadaron desde la pequeña isla, también conocida como Selmunett a Malta sin problemas. La bienvenida dada a los sobrevivientes se describe en "Los Hechos de los Apóstoles (XXVIII)" de San Lucas:"Y luego supimos que la isla se llamaba Malta. Y la gente que vivía allí nos mostró una gran amabilidad, e hicieron una fogata y nos llamaron a todos para calentarnos ... "Cuando se encendió el fuego, San Pablo fue mordido por una serpiente venenosa, pero no sufrió ningún efecto nocivo. Los malteses tomaron esto como una señal de que era un hombre especial. Esta escena está representada en numerosas obras de arte por toda Malta. Según la tradición, el apóstol se refugió en una cueva, ahora conocida como "St Paul's Grotto" en Rabat, Malta. Durante el invierno, Pablo fue invitado a la casa de Publio, el jefe de los romanos en las islas maltesas en esa época, y según la creencia popular, fue entonces cuando el apóstol curó al padre del mandatario de una fiebre muy severa. Se dice que luego de este hecho, Publio se convirtió al cristianismo y fue nombrado primer obispo de Malta. Se dice que la Catedral de Mdina se encuentra en el sitio donde estaba casa de Publio. La evidencia arqueológica parece apoyar esta historia, ya que Malta fue una de las primeras colonias romanas en convertirse al cristianismo y de ahí las numerosas iglesias que se ven. Agrupaciones Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Islas de San Pablo. Fotos del archipiélago de Malta. Historia de la Isla de San Pablo.
Îles de Saint-Paul

Les îles de Saint-Paul, en maltais : Il-Gżejjer ta' San Pawl, en anglais St Paul's Islands, sont deux petites îles proches de Selmun, au nord-est de Malte fermant la partie nord de Il-Baħar ta' San Pawl, la baie de Saint-Paul. Il était un temps ou l'île principale portait de nom de Selmunett Island et la plus petite celui de Quartz Island. Le bras de mer qui sépare les deux îles peut disparaître lors des basses marées pourtant de faible amplitude à Malte. Les Actes des Apôtres racontent la manière dont Saint-Paul a fait naufrage près d'une île qui pourrait appartenir à Malte, alors qu'il se rendait à Rome pour répondre à des accusations. Traditionnellement, Il-Gżejjer ta' San Pawl (îles de Saint-Paul) sont considérées comme pouvant être l'emplacement de ce naufrage. Construite en 1845, une statue imposante représentant Saint-Paul se dresse sur l'île principale. L'île est inhabitée depuis le début de la seconde guerre mondiale, lorsque l'unique habitant, un agriculteur, abandonne sa petite ferme et ses champs. Références Articles connexes Liste des îles de l'archipel maltais San Pawl il-Baħar baie de Saint-Paul Portail des îles Portail de la mer Méditerranée Portail de Malte
Szent Pál-sziget (Málta)

Szent Pál-sziget (máltai nevén Il-Gżejjer ta' San Pawl vagy Selmunett) egy lapos kis sziget Máltán, a Szent Pál-öbölben. A sziget hossza 100 méter, területe 0,01 km². Történelme A hagyomány szerint 60-ban itt szenvedett hajótörést Szent Pál apostol. A sziget emiatt viseli az ő nevét. A johanniták őrtornyot építettek a legmagasabb pontjára. 1845. szeptember 21. óta szobor is emlékeztet az apostol itt jártára. 1960-ban hatalmas tömeg érkezett, hogy Szent Pál hajótörésére emlékezve szentmisét hallgasson a szigeten. 1993 óta Mellieħa tanácsának területéhez tartozik. Lakói nincsenek, az egyetlen farmer több évtizede elhagyta a szigetet. Ma népszerű merülőhely a búvárok számára. A szobrot 1994-ben és 2007-ben restaurálták. Élővilága Csupán apró növények és állatok lakták. Élővilága 1993 óta védett. A Selmunett gyík (Podarcis filfolensis ssp. kieselbachi) csak itt élt, 2005-ben halt ki, feltehetően az elszaporodó patkányok miatt. Hivatkozások "Képek a Szent Pál-szigetről". www.maltavista.net. 2010. június 12. dátummal az eredeti címről archiválva. Hozzáférés: 2010. március 6.. Jegyzetek
Isole di San Paolo

Le Isole di San Paolo (in maltese Gżejjer ta' San Pawl o Selmunett, in inglese St Paul's Island), conosciute anche come Isola di San Paolo, dal momento che si tratta di due piccole isole separate da un tratto di mare talmente sottile da farle sembrare una, sono due isole situate sulla punta che separa la Baia di San Paolo da quella di Mellieħa, di fronte alle cittadine di Buġibba e Qawra, nell'arcipelago delle Isole Calipsee. Sono ad oggi disabitate da quando l'ultimo abitante abbandonò l'isola decenni fa. Ad oggi sono ancora in corso dispute sul fatto che le Isole possano essere o meno il punto reale dello sbarco di San Paolo a Malta. Il resoconto degli Atti degli Apostoli Nel libro degli Atti degli Apostoli, viene narrato che nell'anno 60 il governatore romano della Giudea Porcius Festus consentì a Paolo di Tarso il passaggio dalla Palestina a Roma per prendere posizione al processo di eresia di fronte all'Imperatore Nerone. Paolo venne fatto imbarcare su una galera mercantile, sotto controllo armato, assieme a molti altri tra cui Luca. In prossimità dell'isola di Creta incapparono in una tempesta, ma Paolo rassicurò tutti dicendoe iniziando a mangiare. Solo a seguito dello sbarco in prossimità delle isole vennero a sapere poi il nome del paese in cui erano capitati, e cioè Malta. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su isole di San Paolo
Islands of St. Paul

De Islands of St. Paul (ook St. Paul's Islets of St. Paul's Island genoemd) zijn twee onbewoonde rotskliffen, samen kleiner dan 10 hectare, die bij laagtij samen één eiland vormen. De eilanden behoren tot de republiek Malta en bevinden zich in St.Paul's Bay (San Pawl il-Baħar), op 100 meter van de kust van het hoofdeiland Malta. Volgens de overlevering zou in het jaar 59 na Christus de apostel Paulus hier schipbreuk geleden hebben toen hij als gevangene op weg was naar Rome. Te zijner ere staat op een van de kliffen een 12 meter hoog standbeeld van hem.
Wyspy Świętego Pawła (Malta)

Wyspy Świętego Pawła (ang. St. Paul's Islands, Selmunett Islands, malt. Il-Gżejjer ta’ San Pawl) – dwie niewielkie, niezamieszkane wyspy: Selmunett i Quartz Island – należące do Malty, na Morzu Śródziemnym, leżące około 80 metrów od wybrzeża Malty. Większa wyspa na zachodzie jest znana jako Wyspa Świętego Pawła, podczas gdy mniejsza na wschodzie jest znana jako Wyspa Kwarcowa. Ich nazwa nawiązuje do faktu, że w pobliżu rozbił się statek przewożący św. Pawła do Rzymu. Na większej z nich stoi posąg autorstwa Sigismondo i Salvatore Dimechów, przedstawiający podobiznę św. Pawła. Odsłonięto go 21 września 1845. Wyspy w czasie ciszy łączą się wąskim przesmykiem w jedną wyspę, nazywaną St. Paul Island ("Wyspą Świętego Pawła"). Oddzielone są od siebie tylko wówczas, gdy morze jest wzburzone. W 1990 roku aby upamiętnić wizytę papieża Jana Pawła II na Malcie w pobliżu wyspy umieszczono pod wodą figurę przedstawiającą Chrystusa, zwaną Kristu tal-Baħħara. Dziesięć lat później figura została przeniesiona w pobliże Qawra Point. Wyspy Świętego Pawła są na liście ochronnej dziedzictwa przyrodniczego Wysp Maltańskich. W wykazie maltańskiego urzędu środowiska i planowania Malta Environment and Planning Authority (MEPA), posiadają status rezerwatu przyrody od 1993 roku na podstawie aktu prawnego EPA - LN 025/93. Wyspy funkcjonują również jako obszar o znaczeniu ekologicznym (ang. Area of Ecological Importance) na podstawie aktu prawnego DPA - GN 827/02, specjalny obszar ochrony siedlisk o znaczeniu międzynarodowym (ang. Special Areas of Conservation - International Importance) oraz jako azyl dla ptaków (ang. bird sanctuary). Mają również status specjalnego obszaru ochronnego w ramach programu Natura 2000. Przypisy
Ilha de São Paulo (Malta)

Ilha de São Paulo (também conhecida como Selmunett, em maltês: Il-Gżejjer ta' San Pawl) é uma pequena ilha próxima a Selmun, a nordeste da ilha de Malta. A ilha de São Paulo às vezes parece dividida em duas quando o mar está agitado. Permanece desabitada desde que o único fazendeiro de lá abandonou as terras que possuía e sua minúscula habitação décadas atrás, tornando-a a maior ilha desabitada de Malta. Tem 10 hectares. Os Atos dos Apóstolos contam a história de como Paulo de Tarso havia naufragado em uma ilha, que os estudiosos identificaram como sendo Malta, quando ia para Roma enfrentar as acusações que lhe haviam sido feitas. Tradicionalmente, a baía de São Paulo e, especificamente, a ilha de São Paulo são identificadas como o local desse naufrágio. Na ilha encontra-se uma proeminente estátua do santo, erigida em 1845. Ver também Religião em Malta Referências Ligações externas Várias fotos do arquipélago maltês http://www.maltavista.net/
Сент-Полс

Сент-Полс (мальт. Il-Gżejjer ta' San Pawl — «Острова Святого Павла»), также известные как Селмунетт (мальт. Selmunett), — два острова, связанных мелким перешейком, находящиеся в бухте Св. Павла в Мальтийском архипелаге. Уже несколько десятилетий острова необитаемы, после того как последний фермер покинул своё небольшое жилище на одном из них. Общая площадь островов составляет 0,1 км². Согласно Деяниям святых апостолов, в 60 году римский наместник в Иудее Антоний Феликс отправил апостола Павла в Рим на суд к кесарю. Павел, вместе с Лукой и Аристархом Македонянином, был посажен под охраной на торговый корабль, плывущий в Миры Ликийские. Там узников пересадили на другой корабль, следующий в Италию. Но во время этого плавания случилась буря, из-за которой их в течение двух недель носило по морю. По окончании этого времени они пристали к острову Мелит, который современные исследователи и отождествляют с островами Сент-Полс. Примечания Ссылки Острова Сент-Полс . Архивировано из оригинала 22 июня 2012 года.
Острво Светог Павла

Острво Светог Павла (малт. Il-Gżejjer ta' San Pawl) познато још и као Селмунет (малт. Selmunett) је малено заравњено острво у близини насеља Селмун уз североисточну обалу острва Малта. За време осеке острво је подељено на два дела. Са површином од 9 хектара највеће је ненасељено острво на Малти. Последњи становник напустио је острво пре више деценија. Са острва се пружа прелеп поглед на главни град Малте Валету. Према Делима апостолским, римски намесник Јудеје Антоније Феликс је 60. године послао Апостола Павла у Рим на суђење. Међутим када је галија пролазила крај Малте подигла се велика олуја и галија је доживела бродолом. Преживели путници међу којима је био и Апостол Павле су се искрцали на острво које се тада звало Мелит. У част светог апостола Павла острво и залив који се налази иза њега је и добило име. На острву је 1845. подигнута статуа посвећена управо овом светитељу. Види још Малта Географија Малте Референце Спољашње везе Галерија фотографија острва
Сент-Полс

Сент-Полс (мальт.Selmunett) — дрібний острів у Середземному морі, входить до Мальтійського архіпелагу та є територією держави Мальта. Адміністративно належить до муніципалітету Меліха. Розташований при вході до бухти Сент-Полс на півночі острова Мальта. Острів рівнинний, утворений з двох частин, з'єднаних між собою вузьким перешийком. Раніше на острові жив фермер, який потім пересилився до Мальти. Згідно з Діянням святих апостолів, у 60 році римський намісник Фелікс відправив апостола Павла до Риму на суд. Павло разом з Лукою та Аристархом відпливли на торговому кораблі до Лікії, де їх пересадили на інший корабель до Італії. Через бурю корабель пристав до острова Меліт, який сучасні дослідники ототожнюють із островом, який пізніше назвали на честь апостола.
St Andrew's Scots Church, Malta

St Andrew's Scots Church, sometimes known as the Church of Scotland, is a 19th-century church in Valletta, Malta. The church was built to the neo-Gothic design of Maltese architect Giuseppe Bonavia. It is still an active church today, as a joint congregation of the Church of Scotland, as part of the Presbytery of Europe, and the British Methodist Church South-East District. History Casa Torrensi The site was previously occupied by Casa Torrensi, built during the Order of St. John in the 17th-century, and carried the address number of 60. The site is located in the proximity of the Demandolx townhouses, of which two from three survived the war. The remaining two are today occupied by the Ministry of Finance. The church The site was bought by the Reverend John Keeling in 1824 in order to build the first non-Catholic church in Malta. It is the first Neo-Gothic building on the Maltese islands. Initially the church was built for the Methodist community, only to be later acquired by the Church of Scotland and used by the Presbyterian community. Since the turn of the 20th-century it has a mixed congregation that includes presbyterians, methodists, other protestants/reformists and some Catholics. The church was built in 1857 by the Reverend Dr. George Wisely. He ministered a small methodist congregation from the year it was built till 1896. It was the first neo-Gothic church to be built in Malta, on the designs of Maltese architect Giuseppe Bonavia. Wiseley was minister of St Andrew's and Presbyterian Chaplain to the Forces in Malta from 1854 to 1914. The current minister is the Rev. Beata Thane from the Church of Scotland. Previous Ministers were the Rev. Kim Hurst from the Methodist Church, the Rev. Doug McRoberts, a Church of Scotland minister, who succeeded the Rev. David Morris, a Methodist who in 2002 had followed the Rev. Colin Westmarland (from 1975 onwards) who had been the first minister not to be a UK military chaplain. See also Culture of Malta History of Malta – Maltese history List of Churches in Malta Religion in Malta References Further reading British Temperance Reformers and the Island of Malta (1815-1914) British PM urged to learn from Church of Scotland project helping migrants in Malta. 24 August 2015. Times of Malta. Retrieved 11 April 2016. Foodbank's future at risk. 28 March 2015. Times of Malta. Retrieved 17 May 2016. Anzac experience in Malta. p. 6. Mirabelli, Terence (2015). "The ANZAC experience in Malta - Arrival" (PDF). The Island Publications Ltd. Ta’ Xbiex: 6, 8. Archived from the original (PDF) on 16 March 2016. External links [1]
Kościół św. Andrzeja w Valletcie

Kościół św. Andrzeja Apostoła (malt. Il-knisja ta' San Andrija, ang. St. Andrew's Scots Church), znany też jako Church of Scotland (pol. Kościół Szkocji) – XIX-wieczny kościół w Valletcie na Malcie. Zbudowany w stylu neogotyckim według projektu maltańskiego architekta Giuseppe Bonavii. Dziś wciąż służy wiernym, łącząc zbory Kościoła Szkocji oraz Kościoła Metodystycznego Wielkiej Brytanii. Kościół stoi na narożnej działce przy 210 Old Bakery Street (Triq il-Fran). Historia Miejsce, na którym stoi kościół było wcześniej zajmowane przez Casa Torrensi, zbudowany w XVII wieku, i posiadało w adresie numer 60. Znajduje się w pobliżu kamienic Demandolx, z których dwie (z trzech) przetrwały naloty bombowe w czasie II wojny światowej. Zajmowane są one teraz przez Ministerstwo Finansów. W roku 1824 działka została kupiona przez Rev. Johna Keelinga w celu zbudowania tam pierwszego niekatolickiego kościoła na Malcie. Budowę kościoła ukończył w roku 1857 Rev. dr George Wisley. Służył on niewielkiemu zgromadzeniu metodystów do roku 1896, później został nabyty przez Church of Scotland, by służyć społeczności prezbiterian. Od początku XX wieku spotyka się w nim mieszana kongregacja, łącząca prezbiterian, metodystów, inne nurty protestantów, oraz niektórych katolików. Jest on pierwszym neogotyckim kościołem zbudowanym na Malcie, jego architektem był Maltańczyk Giuseppe Bonavia. Budynek kościoła służy anglojęzycznemu zborowi o charakterze unijnym kalwińsko-metodystycznym. Jest również regularnie używany przez niemieckojęzyczny zbór luterański Andreas Gemeinde. Zobacz też Kultura Malty Historia Malty Lista kościołów na Malcie Religia na Malcie Przypisy
St. Augustine's College (Malta)

St Augustine College in Malta was established as a faith school for boys by the Order of Saint Augustine in 1848 by Gaetano Pace dei Baroni Forno. He founded it in Valletta next door to the church of St. Augustine. It has since been relocated to Pietà. Since then, the primary sector has opened up in Marsa. History Bibliography External links St Augustine College in Malta St Augustine Homepage Augnet International Cooperative Web Site for Schools in the Tradition of St. Augustine Order of St Augustine, International Homepage References
Collegiate Church of Saint Lawrence, Vittoriosa

The Collegiate church of Saint Lawrence (Maltese: Knisja kolleġġjata ta' San Lawrenz) is an old Church situated in Birgu in Malta. History In the 'Rollo' (inventory) of the benefices of the churches and chapels in Malta and Gozo, held by Bishop de Mello in 1436, a total of 12 established chapels are mentioned, amongst them the Church of San Lorenzo a Mare. When the Order of Saint John first settled in Malta in 1530, all of their langues were based in Birgu, so the Church of Saint Lawrence was used as the Order's first conventual church in Malta. It served this purpose for 41 years from 1530 to 1571 until the Knights were transferred to the new capital city Valletta. The foundation stone of the present church was laid in May 1681 by Bishop Molina. It was completed in 1696. The church was inaugurated by Bishop Davide Cocco Palmieri on the feast of St Lawrence, August 10, 1697. It was consecrated in 1723. In 1820, Pope Pius VII bestowed the dignity of Collegiate church upon the parish church of St Lawrence. War period On January 16, 1941 the church was bombed in a German air raid. Both the sacristy and the chapter hall were destroyed. They were both rebuilt in 1949. On March 22, 1941, the chapel of the blessed Sacrament was destroyed and on April 4, 1942 the dome of the church was destroyed. The chapel was rebuilt in 1951 and the dome in 1952. Present day The church building is listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Works of art The church includes many works of art, amongst them the main altar piece by Mattia Preti showing the martyrdom of St Lawrence. Other works of art include paintings by Stefano Erardi, such as Christ the Saviour and The Dead Christ. See also Culture of Malta History of Malta List of Churches in Malta Religion in Malta References