NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jesuitenkirche (Valletta)

Die Kirche der Beschneidung unseres Herrn, bekannt als die Jesuitenkirche, ist eine der ältesten und größten Kirchen in Valletta auf der Insel Malta. Sie ist im National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands unter der Nummer 577 aufgeführt und steht seit 2008 als Grade-1-Bauwerk unter Denkmalschutz. Erbauen ließ sie zwischen dem November 1593 und 1600 der Jesuitenorden neben dem Gebäude der älteren Universität Malta, in dem das Jesuitenkolleg Collegium Melitense zuerst untergebracht war. Die Kirche wurde im Barockstil durch Francesco Buonamici renoviert, nachdem 1634 eine Explosion diesen Teil Vallettas weitgehend zerstört hatte. Als die Jesuiten durch den Großmeister des Malteserordens Manuel Pinto de Fonseca 1768 aus Malta vertrieben worden waren, wurde das Gebäude Eigentum der Malteserritter und von diesen weiter als Kirche genutzt. Die Universität Malta wurde 1769 neu gegründet. Das Kircheninnere ist in Dorischer Ordnung strukturiert. Der Grundriss folgt wie viele Jesuitenkirchen der Kirche Il Gesù in Rom. Die frühbarocke Fassade erscheint unvollständig. Literatur Stanley Fiorini: The Collegium Melitense and the Universitas Studiorum to 1798. In: R. G. Sultana (Hrsg.): Yesterday's Schools: Readings in Maltese Educational History. Xirocco Publishing, 2017, ISBN 978-99957-1-178-8 (englisch, Online [PDF; 3,7 MB]). Weblinks Knisja tal-Ġeżwiti / Jesuit Church. (PDF; 457 kB) In: National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Sovrintendenza tal-Patrimonju Kulturale, 27. August 2012; abgerufen am 16. April 2020 (englisch).
Iglesia de los Jesuitas (La Valeta)

La Iglesia de los Jesuitas (en maltés: Knisja taċ-Ċirkonċiżjoni tal-Mulej) es una de las iglesias más antiguas de La Valeta, en Malta,​ ubicada en la calle il-Merkanti. Es una de las más grandes en la diócesis. El sitio, que comprende un colegio y una iglesia está delimitado por cuatro calles que ocupan toda la zona. San Ignacio de Loyola, fundador de la Compañía de Jesús en 1534, había considerado la fundación de una universidad en Malta ya en 1553. A través de una carta de fecha 28 de marzo de 1592, el Papa Clemente VIII solicitó la creación de un colegio para los jesuitas. Iba a ser todo eclesiástico y no científico, principalmente para preparar a los candidatos al sacerdocio. El Gran maestro Martin Garzez puso la primera piedra del Colegio el 4 de septiembre de 1595. El Colegio se conoce como Collegium Melitense. Los jesuitas iniciaron los cursos en el campo de los estudios superiores. Véase también Portal:Iglesia católica. Contenido relacionado con Iglesia católica. Referencias
Église de la Circoncision de La Valette

L’église de la Circoncision (en maltais: Knisja taċ-Ċirkonċiżjoni tal-Mulej), connue simplement comme ‘Jesuit Church’, est un édifice religieux catholique de La Valette, à Malte. Construit de 1593 à 1609 comme élément du collège jésuite y attenant (le ‘Collège de Malte’) l’église est une des plus anciennes et plus vastes de la capitale de Malte. Reconstruite en 1634 après avoir été endommagée par une explosion, elle resta ouverte après le départ des Jésuites de Malte (1768) et sert aujourd’hui aux cérémonies solennelles de l’université de Malte qui s’est installée dans les bâtiments de l’ancien collège jésuite. L’église fait partie du patrimoine architectural national de Malte. Histoire Les fondations de l’église furent posées en novembre 1593, en même temps que celles du ‘collège de Malte’ dont elle fera partie intégrante. L’ensemble occupe tout un bloc urbain. Le collège fut terminé en 1602 et l’église fut achevée et ouverte au culte en 1609. Le 12 septembre 1634, l’explosion d'une usine de poudre à canon cause de graves dommages à l'église et au collège. Une grande partie de l’église, y compris sa façade, est reconstruite par la suite dans le style baroque par l'architecte et ingénieur Luccan Francesco Buonamici. Bien que les travaux se poursuivent tout au long du XVIIe siècle, la façade semble encore inachevée. Le tremblement de terre de Sicile, en janvier 1693, cause de nouveaux dégâts aux bâtiments. Les Jésuites sont expulsés de Malte par le grand maître Manoel Pinto da Fonseca en 1768, et le bâtiment devient la propriété du Trésor de l' ordre de Saint-Jean. Cependant, l'église reste ouverte et un aumônier conventuel est choisi pour assurer les services pastoraux. Jusque dans les années 1960 l'église est utilisée pour les cérémonies de remise des diplômes de l'Université de malte qui a pris la succession du Collège jésuite. L’institution s'est alors déplacée vers un nouveau campus à Tal-Qroqq à Msida. Cependant les Masters et les cérémonies de graduation doctorale se font toujours à l'intérieur de la vieille église. L’église fut entièrement rénovée, intérieur et extérieur entre 1996 et 2002. Sa façade, et son dôme furent de nouveau rénovés entre 2016 et 2018, en même temps que la façade de l’Université (ancien collège) qui lui est attenante. Description Le plan intérieur de l’église suit celui de l’église du Gesù de Rome. La nef à quatre baies compte huit chapelles latérales, la huitième - celle de la congrégation des Onorati - ouvrant sur la rue latérale (rue de l'archevêque). La toile qui surmonte l’autel principal illustre la circoncision de l’enfant Jésus. Elle est œuvre de l’artiste Filippo Paladini. D’autres toiles sont œuvres des peintres Baldassarre Peruzzi, Stefano Erardi (it) (1630-1716), Nicolo de Simoni et Mattia Preti. Elles datent de 1590 à la fin du XVIIIe siècle. Notes et références Liens externes Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de Malte Portail de la Compagnie de Jésus
Церковь иезуитов (Валлетта)

Церковь Иезуитов — одна из старейших церквей в Валлетте, а также одна из самых крупных в местной епархии. На церковной территории, помимо самого храма находится и колледж. Св. Игнатий де Лойола, основоположник ордена иезуитов, решил основать колледж на Мальте ещё в 1553 году, но его появление осуществилось лишь в 1592 году, когда папа римский Климент VIII дал на то соответствующее указание. 4 сентября 1595 года великий магистр ордена госпитальеров Мартин Гарзез заложил первый камень в его основание. Иезуитский колледж первоначально был церковным, а не научным, где проходили обучение кандидаты в священники. В сентябре 1634 года на церковной территории произошёл крупный взрыв, который нанёс серьёзный ущерб как храму, так и колледжу. Реконструкцией новой церкви стал заниматься военный инженер и архитектор ордена госпитальеров Франческо Буонамичи из Лукки. Церковь стала первой постройкой на Мальте, возведением которой руководил архитектор с мировым по тем временам именем. Фасад церкви выполнен в барочном стиле, а интерьер представляет собой дорический ордер. Иезуиты управляли колледжем до 1798 года, когда великому магистру Мануэлю Пинто да Фронсека пришлось покинуть остров из-за французской оккупации. По прошествии лет колледж возобновил свою деятельность и стал именоваться Мальтийским университетом. Литература Churches in Valletta; brochure, published by Malta Tourism Authority.
Церква Єзуїтів (Валлетта)

Церква Єзуїтів — одна з найстаріших церков у столиці Мальти Валлетті, а також одна з найбільших у місцевій єпархії. Історія На церковній території, крім самого храму розташований коледж. Св. Ігнатій Лойола, основоположник ордена єзуїтів, вирішив заснувати коледж на Мальті ще 1553 року, але заклад було засновано лише 1592 року, коли папа римський Климент VIII дав на те відповідну вказівку. 4 вересня 1595 року великий магістр ордена госпітальєрів Мартін Гарзез заклав перший камінь у його фундамент. Єзуїтський коледж спочатку був церковним, а не науковим, де проходило навчання кандидатів у священики. У вересні 1634 року на церковній території стався великий вибух, який завдав серйозної шкоди як храму, так і коледжу. Реконструкцією нової церкви займався військовий інженер та архітектор ордена госпітальєрів Франческо Буонамічі з Лукки. Церква стала першою спорудою на Мальті, спорудженням якої керував архітектор зі світовим на ті часи ім'ям. Фасад церкви виконано в стилі бароко, а інтер'єр являє собою доричний ордер. Єзуїти завідували коледжем до 1798 року, коли великому магістру Мануелю Пінто да Фронсека довелося покинути острів через французьку окупацію. Пізніше коледж відновив свою діяльність і став називатися Мальтійським університетом. Література Churches in Valletta; brochure, published by Malta Tourism Authority.
Santa Venera Parish Church

The Santa Venera Parish Church (Maltese: Knisja Parrokkjali ta' Santa Venera) is a Roman Catholic parish church in Santa Venera, Malta, dedicated to saint of the same name. It was constructed at various stages between 1954 and 2005, although the building is still incomplete, lacking bell towers. History The settlement of Santa Venera grew rapidly in the 20th century, and the old parish church became too small to cater for the needs of the inhabitants. Construction of the church began on 19 April 1956, to Romanesque Revival designs of Ġużè Damato. After excavation works, the roofing and the balcony were completed by June 1967. Construction stopped due to a lack of funds, but on 19 March 1969 the crypt under the new church, which had been completed, began to be used as a temporary church. A separate community was established in 1980, and the incomplete building became the parish church on 3 December 1989. After Damato's death, the architect Louis A. Naudi was commissioned to continue works, and he was later joined by Godwin Aquilina. The original plan with five altars was deemed unsuitable due to the Second Vatican Council, so it was redesigned by Ġużeppi Galea. The foundation stone was laid on 6 October 1990. Works progressed more rapidly, and the building was opened and blessed by Archbishop Joseph Mercieca on 17 July 2005. The church is still incomplete, missing its bell towers, and it is not yet consecrated. The church building is listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Architecture The church is constructed out of limestone and concrete, with the main structure consisting of two-leaf stone walls, with the cavity in between being filled with concrete. The roof is built using pre-fabricated concrete planks. Further reading Guillaumier, Alfie (February 1992). "Santa Venera: Parroċċa Ġdida". Bliet u Rħula Maltin (in Maltese) (28): 764, 765.: CS1 maint: deprecated archival service (link) References External links Official website Media related to Santa Venera Parish Church at Wikimedia Commons
Iglesia parroquial de Santa Venera

La Iglesia Parroquial de Santa Venera (en maltés: Knisja Parrokkjali ta' Santa Venera) es una iglesia parroquial católica romana en Santa Venera, Malta, dedicada a la santa del mismo nombre. Su construcción se realizó en varias etapas entre 1954 y 2005, aunque el edificio aún está incompleto, ya que carece de campanarios. Historia El asentamiento de Santa Venera creció rápidamente en el siglo XX, y la antigua iglesia parroquial se quedó pequeña para satisfacer las necesidades de los habitantes. La construcción de la iglesia comenzó el 19 de abril de 1956, según los diseños neorrománicos de Ġużè Damato . Tras las excavaciones, el tejado y el balcón se terminaron en junio de 1967.​ La construcción se detuvo por falta de fondos, ​ pero el 19 de marzo de 1969 la cripta bajo la nueva iglesia, que ya estaba terminada, comenzó a utilizarse como iglesia provisional.​ En 1980 se estableció una comunidad independiente,​ y el edificio incompleto se convirtió en la iglesia parroquial el 3 de diciembre de 1989.​ Tras la muerte de Damato, se encargó al arquitecto Louis A. Naudi que continuara las obras, y posteriormente se le unió Godwin Aquilina. El plano original con cinco altares se consideró inadecuado debido al Concilio Vaticano II, por lo que fue rediseñado por Ġużeppi Galea. La primera piedra se colocó el 6 de octubre de 1990.​ Las obras avanzaron con mayor rapidez, y el edificio fue inaugurado y bendecido por el arzobispo Joseph Mercieca el 17 de julio de 2005.​ La iglesia aún está incompleta, le faltan los campanarios,​ y todavía no está consagrada. ​ El edificio de la iglesia está incluido en el Inventario Nacional de Bienes Culturales de las Islas Maltesas.​ Arquitectura La iglesia está construida con piedra caliza y hormigón, y su estructura principal consta de muros de piedra de dos hojas, con el espacio entre ellos relleno de hormigón. El tejado está construido con planchas de hormigón prefabricadas.​ Lecturas adicionales Guillaumier, Alfie (February 1992). «Santa Venera: Parroċċa Ġdida». Bliet u Rħula Maltin (en maltés) (28): 764, 765. Archivado desde el original el 20 de noviembre de 2025. Referencias Enlaces externos Sitio web oficial
Kościół parafialny w Santa Venera

Kościół parafialny w Santa Venera (malt. Knisja Parrokkjali ta' Santa Venera, ang. Santa Venera Parish Church) – jest to rzymskokatolicki kościół parafialny w Santa Venera na Malcie, poświęcony świętej o tym samym imieniu. Został zbudowany w kilku etapach pomiędzy 1954 a 2005, jakkolwiek budowla jest wciąż niekompletna, bez dzwonnic. Historia Populacja Santa Venera raptownie wzrosła w XX wieku, i stary kościół parafialny zaczął robić się za mały, jak na potrzeby mieszkańców. Budowę nowego, zaprojektowanego przez Josepha D’Amato w stylu neoromańskim, rozpoczęto 19 kwietnia 1956. Po postawieniu murów, dach i balkon zostały ukończone w czerwcu 1967. Budowa została wstrzymana przez brak dalszych funduszy, lecz 19 marca 1969, jako tymczasowe miejsce modlitw zaczęto używać krypty wykopanej pod nowym kościołem, która już była ukończona. W roku 1980 Dominikanie oraz wierni przenieśli się ze starego kościoła, a 3 grudnia 1989 wciąż niewykończony kościół uzyskał funkcję parafialnego. Po śmierci D'Amato, do kontynuacji prac zatrudniony został architekt Louis A. Naudi, do którego dołączył później Godwin Aquilina. Po Soborze Watykańskim II pierwotny plan z pięcioma ołtarzami uznano za nieodpowiedni, więc został przeprojektowany przez Ġużeppi Galeę. Prace rozpoczęto 6 października 1990. Postępowały one mocno naprzód, i 17 lipca 2005 arcybiskup Joseph Mercieca dokonał konsekracji budynku. Kościół jest wciąż niekompletny, brakuje mu dzwonnic. Budynek wpisany jest na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Przypisy
Balluta Bay

Balluta Bay (Maltese: Bajja tal-Balluta, lit. 'Oak tree Bay'), is a bay on the northeast coast of Malta within St. Julian's. It is a popular recreation spot used for swimming, diving, and water sports, with a triangular pjazza surrounded by cafés and shaded by Judas trees. Its skyline is dominated by the neo-gothic Carmelite Parish Church and the Art Nouveau Balluta Buildings, which are apartment buildings on the eastern shore, as well as a cluster of terraced townhouses in the local variant of Georgian-style architecture. The south shore of Balluta Bay features Le Méridien St. Julian's Hotel, built on the grounds surrounding the 18th-century Villa Cassar Torregiani. In 2024 the bay was closed from May to August due to contamination from sewage seepage. History Balluta bay history is mainly turning from a small fishing area, valley and bay to becoming a bustling and very busy zone in San Ġiljan. The history of balluta is marked by the development of Balluta Bay, the construction of iconic landmarks like the Balluta Buildings and the building of the Carmelite Church, and its transformation into a bustling area. In the summer of 2018 a project had started to add sand to the beach, but sadly in 2019 most of the sand added was washed away because of a very strong storm so another project immediately started to add the sand again. Notable Sites Balluta Bay Beach Balluta Buildings Balluta Square Our Lady of Mount Carmel Palazzina Vincenti Villa St Ignatius Wied il-balluta (Balluta Valley) References External links Media related to Balluta Bay at Wikimedia Commons Our Lady of Mont Carmel on Emporis.com Balluta Buildings on Emporis.com
Balluta Bay

Balluta Bay – zatoka na północno-wschodnim wybrzeżu Malty. Nad zatoką położona jest miejscowość St. Julian’s. Jest popularnym miejscem rekreacyjnych aktywności takich jak pływanie, nurkowanie i inne sporty wodne. Znajduje się tu wiele plaż m.in.: Tigne, Qui si-Sana, Għar id-Dud i Fond Għadir. Wzdłuż wybrzeża zatoki wytyczona jest promenada z wieloma barami i restauracjami. Przypisy
Затока Баллута

Затока Баллута — затока на північно-східному узбережжі Мальти в межах острова Сент-Джуліані. Це популярне місце відпочинку, яке використовується для плавання, дайвінгу та водних видів спорту, з трикутною площею, оточеною кафе та затіненою Юдиними деревами. Уздовж узбережжя бухти проходить набережна з безліччю барів і ресторанів. Над його горизонтом домінують неоготична парафіяльна церква кармелітів і будівлі Баллута в стилі модерн, які є багатоквартирними будинками на східному березі, а також скупчення терасових таунхаусів у місцевому варіанті архітектури в грузинському стилі. На південному березі затоки Баллута розташований готель Le Méridien St. Julian's, побудований на території, що оточує віллу Кассар Торреджані XVIII століття. Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Затока Баллута Богоматері Мон Кармель[недоступне посилання з 01.09.2022] на Emporis.com Будинки Баллюта[недоступне посилання з 01.09.2022] на Emporis.com
St Nicholas Chapel, Mdina

The Chapel of St Nicholas is a small, disused Roman Catholic church located in the historic and medieval town of Mdina, Malta. History A church dedicated to St Nicholas was already built by 1434. In 1685 a new church commissioned by Bartolomeo Vella was built to replace the old medieval church. Plans for the new church are attributed to Lorenzo Gafà though this is not for certain. The church was built in the form of a Greek cross crowned by a central dome. The church is mentioned in 1762 in the pastoral visitation made by Bishop Bartolomé Rull. The church is no longer in use for religious purposes and is in disrepair. It houses a number of artifacts from the Metropolitan cathedral, notably the Cathedral's Capella Ardente, which was once used in funerary services of notable people. References
Bay Street (entertainment complex)

Bay Street is a hotel, commercial, and entertainment complex in St. Julian's, Malta. Bay Street was constructed on November 25, 2000, as part of a Lm 30 million investment for the Paceville area. It incorporates the largest shopping complex on the island, which is open seven days a week from 10am-10pm. Bay Street lies adjacent to St. Julian's and Paceville, Malta's main nightlife area, and overlooks St. George's Bay. The complex incorporates approximately 65 retail outlets. Tenants include The Model Shop, Malta's largest toy retailer. including international brand-name shops, cafes, restaurants, bars, a casino, a hotel, an arcade, an artisan centre and a children's ball park. The complex also includes a number of one-bedroom apartments. Bay Street was constructed by the local company Bronville, and its aspect was designed by British firm BDG McCol (who also designed the Millennium Dome in London). The complex cost Lm 22 million, and employs approximately 500 people, most of them foreigners. In the past Bay Street had an education-themed attraction, the Discovery Centre. Its original purpose was to organise interactive science exhibitions every three months. The Centre closed at the end of July 2001 due to poor visitor numbers, and has been replaced by a household store. Events Bay Street hosts a wide variety of live events, with a particular focus on entertainment for families and tourists. References External links Official site for the Bay Street complex List of shops and offers in Bay Street Malta
Estadi Centenari

L'Estadi Centenari (maltès: il-Grawnd taċ-Ċentinarju, anglès: Centenary Stadium) és un estadi esportiu de la ciutat de Ta' Qali, Malta. L'estadi és situat a prop de l'Estadi Nacional Ta' Qali. Té una capacitat per a 3.000 espectadors, tots ells asseguts, i és la seu de la selecció de Malta sots 21 i també s'hi disputen partits de les competicions malteses. L'11 d'octubre de 1998 el president de Malta Dr Ugo Mifsud Bonnici posà la primera pedra de l'estadi. El 13 d'agost de 1999 fou inaugurat pel primer ministre Dr Eddie Fenech Adami. En commemoració del cent aniversari de la Federació fou anomenat "Centenary Stadium". Referències
Centenary Stadium

Das Centenary Stadium (maltesisch il-Grawnd taċ-Ċentinarju) ist ein Fußballstadion in Attard, Malta, unmittelbar neben dem Ta’ Qali-Stadion. Im Stadion finden Fußballspiele der maltesischen U-21-Nationalmannschaft, der maltesischen Fußballnationalmannschaft der Frauen, der Maltese Premier League sowie der Maltese First Division statt. Daneben umfasst das Centenary Stadium eine Konferenzhalle sowie das Hauptquartier der Malta Youth Football Association. Geografische Lage Die Anlage liegt im Gebiet von Ta’ Qali in der Gemeinde Attard auf der Insel Malta. Geschichte Erbauung Bereits 1985 beabsichtigte die Malta Football Association, ein neues kleines Stadion zu bauen. Dies verwirklichte sich ab dem 11. Oktober 1998, als der Präsident Maltas Ugo Mifsud Bonniċi den Grundstein für das Stadion legte. Nach weniger als einem Jahr Bauzeit für die Tribünen und die Überdachung eröffneten der Premierminister Maltas Edward Fenech Adami und der Präsident der Malta Football Association Joe Mifsud den Neubau. In Erinnerung an das 100-jährige Bestehen der Malta Football Association im Jahr 2000 wurde es Centenary Stadium genannt. Modernisierung und Umbau Im Jahr 2007 wurde die 1999 ausgelegte Spielfeldoberfläche durch einen neuen FIFA-Zwei-Sterne-Kunstrasen ersetzt. Diese Erneuerung kostete 35.000 Lm (81.550 €) und wurde am 23. Juli 2007 erstmals bespielt. Im Mai 2017 gab die Malta Football Association bekannt, dass die Spielfläche durch eine neue, den FIFA-Regeln für Profispiele entsprechende Oberfläche ersetzt würde. Dies ermöglicht es, dass im Stadion nun auch FIFA- und UEFA-Spiele stattfinden können. Eröffnungsspiel Das erste Spiel in diesem Stadion war ein Ausscheidungsspiel zwischen Birżebbuġa St. Peter’s und Ghaxaq am 4. September 1999. Das erste Tor in dieser Begegnung schoss Sandro Lapira für Ghaxaq in der 34. Minute, das Spiel gewann Ghaxaq mit 2:1. Kapazität Neben 3000 Sitzplätzen nach den Regularien der UEFA umfasst die Haupttribüne einen VIP- und einen Presse-Bereich. Ähnlich dem National Stadium ersetzte das Stadion ein älteres, das ein Schotterspielfeld aufwies, das Pace Grasso Stadium in Tarxien. Weblinks The Centenary Stadium. Malta Football Association, abgerufen am 29. Februar 2020 (englisch). Einzelnachweise