NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Mediterranean Conference Centre

Het Mediterranean Conference Centre (Maltees: Dar il-Mediterran għall-Konferenzi) is een voormalig ziekenhuis dat momenteel dienstdoet als congrescentrum, gelegen in de Maltese hoofdstad Valletta. Geschiedenis Jean l'Evesque de la Cassière, grootmeester van de Orde van Malta, gaf op 7 november 1574 het bevel voor de bouw van een nieuw ziekenhuis, ter vervanging van het oude hospitaal in Birgu. Het gebouw werd afgewerkt aan het einde van de zestiende eeuw. De architect is onbekend, maar het bouwwerk wordt meestal toegedicht aan Ġlormu Cassar. Het gebouw kreeg als bijnaam het Heilige Hospitaal (Maltees: Il-Furmarija). Door de eeuwen heen werd het ziekenhuisgebouw bijgewerkt en uitgebreid. In 1798 werd het gebouw door de pas gearriveerde Franse bezetter omgedoopt tot Hôpital militaire. In 1800 werden de Fransen verdreven door de Britten, die het militaire hospitaal verder uitbreidden. De Britten gebruikten het ziekenhuis onder andere tijdens de napoleontische oorlogen, de Krimoorlog en de Eerste Wereldoorlog. In 1918 werden de deuren van het hospitaal definitief gesloten. Van 1920 tot 1940 deed het gebouw dienst als hoofdkwartier van de Maltese politie. In 1925 werd het gebouw op de nationale erfgoedlijst geplaatst. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw geraakt door Italiaanse artillerie. Na de Tweede Wereldoorlog zou het gebouw dienstdoen als theaterzaal en later als school. In 1978 werd het gebouw grondig gerenoveerd, waarna het zijn huidige bestemming als congrescentrum kreeg. In 2016 werd het Junior Eurovisiesongfestival hier gehouden, als gevolg van de winst van Malta in 2015. Het Mediterranean Conference Centre is tot op heden de kleinste ruimte waarin het festival plaats heeft gevonden. Externe link Officiële website
Mediterranean Conference Centre

Mediterranean Conference Centre (malt. Dar il-Mediterran għall-Konferenzi) – centrum konferencyjne[3] w Valletcie, stolicy Malty, dawny szpital zakonny (malt. Il-Furmarija, ang. Sacra Infermeria, pol. Święty Szpital). Historia Pierwotny szpital zakonny został zaprojektowany przez Girolamo Cassara, maltańskiego architekta i inżyniera wojskowego, który w latach sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XVI wieku zaprojektował oraz nadzorował budowę kilkudziesięciu najważniejszych budynków w stolicy Malty, m.in. Pałac Wielkiego Mistrza i konkatedrę św. Jana oraz np. Verdala Palace w Siġġiewi. Budowę szpitala rozpoczęto w 1574 za rządów wielkiego Mistrza Jeana L’Evesque de la Cassière’a, ukończono w końcu XVI wieku. Zastąpił on stary szpital zakonny w Birgu. Służył zakonnikom z Malty, oraz z kontynentu, a także pielgrzymom do Ziemi Świętej. Miał dwie apteki. W 1596 roku szpital rozbudowano dodając skrzydło dla pacjentów chorych na choroby zakaźne i weneryczne. Za panowania wielkiego mistrza Raphaela Cotonera w latach 1660–1663 dobudowano dodatkowe oddziały. Kolejny Wielki Mistrz Nicolas Cotoner, kontynuował prace przy rozbudowie szpitala. Za jego panowania w 1676 roku otworzono szkołę anatomii i chirurgii. Kolejne duże prace przy rozbudowie szpitala zostały wykonane za panowania Ramona Perellosa. Rozpoczęły się w 1712 roku i polegały na dobudowaniu kaplicy, laboratorium oraz apteki. W 1787 roku w szpitalu były 563 łóżka, a po uzupełnieniu mógł pomieścić 914 pacjentów. Szczycił się najdłuższym oddziałem szpitalnym na świecie o długości 155 m, tzw. Długim Holem. Budynek służył zakonowi do roku 1798, do momentu francuskiej okupacji Malty, kiedy to został przejęty przez wojska Napoleona. Obiekt zmienił nazwę na Grand Hôspital, jak i nadal pełnił swoje funkcje jako Hopital Militaire. W czasie krótkiego użytkowania obiektu przez Francuzów, dokonano kilku usprawnień w obiekcie, miały one na celu poprawę wentylacji, kanalizacji oraz oświetlenia szpitala. Po zajęciu wyspy przez Brytyjczyków obiekt został przejęty armię. Pod nazwą Station Hospital służył jako szpital dla wojsk stacjonujących na Malcie do 1918 roku. W latach 1918–1940 budynek mieścił Komendę Główną Policji. W czasie działań wojennych podczas II wojny światowej szpital został uszkodzony. Po odbudowie pełnił różne funkcje, był m.in. siedzibą teatru dziecięcego, szkołą. W 1979 roku obiekt został siedzibą Mediterranean Conference Centre. W 2016 roku obiekt był miejscem finału Konkursu Piosenki Eurowizji Junior. Obiekt został wpisany na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 01137. Przypisy
Mediterranean Conference Centre

O Mediterranean Conference Centre (MCC) é um centro de conferências em Valletta, Malta. O edifício foi construído no século XVI pela Ordem de Malta como um hospital, sendo conhecido como Sacra Infermeria ou Holy Infirmary. Foi um dos principais hospitais na Europa até o século XVIII, e permaneceu em uso até 1920. O edifício é agora utilizado para banquetes, exposições, convenções internacionais e espetáculos teatrais. Seu auditório tem uma capacidade de cerca de 1.500 lugares. História A construção da Sacra Infermeria foi iniciada no dia 07 de novembro de 1574 por ordem do Grão-Mestre Jean de la Cassiere, depois de uma assembleia da Ordem, para substituir a existentes em Birgu. A construção foi terminada no final do século. O arquiteto não é conhecido, mas é geralmente atribuída a Gerolamo Cassar. Foi concebida para receber pacientes de Malta e estrangeiros, bem como para oferecer hospedagem aos peregrinos que viajam para a Terra Santa. Ele também tinha duas farmácias. Em 1596, uma extensão foi construída para acomodar os pacientes que sofriam de doenças contagiosas. O edifício está listado no National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands como patrimônio histórico. Referências Bibliografia Paul Cassar - The Holy Infirmary of Knights of St. John - Ed. The Mediterranean Conference Centre (2005), isbn=9789999075398
Mediteranski konferencijski centar

Mediteranski konferencijski centar (MKC, mlt. Dar il-Mediterran għall-Konferenzi, engl. Mediterranean Conference Centre) je konferencijski centar u Valeti, glavnom gradu Malte. Zgrada je izgrađena kao bolnica u 16. veku od strane Hospitalaca, a bila je poznata kao Sacra Infermeria, odnosno Holy Infirmary (mlt. Il-Furmarija). Zgrada je bila poznata kao Grand Hôspital tokom francuske okupacije Malte. MKC je bila jedna od vodećih bolnica u Evropi do 18. veka, a ona je ostala u upotrebi do 1920. godine. Zgrada je imala kapacitet da zadrži od 500 do 2500 pacijenata. Zgrada se sada koristi za više izložbi, međunarodnih konvencija i pozorišnih predstava. Zgrada je kapaciteta 1500 sedišta. Zgrada Sacra Infermeria je prvobitno imala dva odeljenja sa centralnim dvorištem, ali je kasnije proširena da ima šest velikih odeljenja. Glavna sala je nekada bila najveća u Evropi, dužine 146 metara (480 stopa). Takmičenje za Dečju pesmu Evrovizije 2016. biće održano u ovoj zgradi 20. novembra 2016. Reference Spoljašnje veze Zvanični veb-sajt Шаблон:Mesta održavanja Dečje pesme Evrovizije-lat
Church of St James, Victoria

The Church of St James is a Roman Catholic church building in Victoria, Gozo, Malta, situated in Independence Square, the centre of the town. History The present church dates from the 20th century but part of the church, particularly the sanctuary, dates to the 18th century. The original building was used as a parochial church for the eastern part of the island of Gozo during the night hours at a time when the only parishes on the island were those of St George and the Collegiate of the Assumption, the present cathedral. Two other chapels were adjoined to the original church, one dedicated to the Holy Cross and the other to St Mark. This is recorded in inquisitor Pietro Dusina's 1575 report. Following the 1551 corsair raid on Gozo, led by Sinam Baxa, the church suffered extensive damage and had to be rebuilt. It was deconsecrated in 1657 by Bishop Balaguer and a new church was built in its place by order of Grand Master Ramon Despuig. It was finished in 1740. The church was used for the blessing of the crops on the feast of St Mark. This custom started in 1847 and ended in 1968. The church was consecrated on January 18, 1942. It was partly demolished in 1979 because of damage to the structure, and had to be rebuilt. The church building is listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Works of art The altarpiece, depicting St James, dates back to 1742. There are two side altars, one dedicated to St Barbara and the other to St Teresa of Avila and St Rose of Lima. The paintings are said to have been painted by Francesco Zahra. The church is most famous for the statue of Our Lady of Sorrow which is taken out of the church on the Friday before Good Friday and taken into procession around the streets of Victoria. The statue was brought from Munich in 1879. See also Culture of Malta History of Malta – Maltese history List of Churches in Malta Religion in Malta References
Iglesia de San Jaime (Gozo)

La Iglesia de Santiago es un edificio religioso católico romano situado en Victoria, Gozo, Malta, en la Plaza de la Independencia, en el centro de la ciudad. Historia La iglesia actual data del siglo XX, pero parte de ella, en particular el santuario, data del siglo XVIII. El edificio original se utilizaba como iglesia parroquial para la parte oriental de la isla de Gozo durante la noche, en una época en que las únicas parroquias de la isla eran las de San Jorge y la Colegiata de la Asunción, la actual catedral. Dos capillas más estaban anexas a la iglesia original, una dedicada a la Santa Cruz y la otra a San Marcos. Esto consta en el informe del inquisidor Pietro Dusina de 1575. Tras la incursión de los corsarios en Gozo en 1551, liderada por Sinam Baxa, la iglesia sufrió graves daños y tuvo que ser reconstruida. Fue desacralizada en 1657 por el obispo Balaguer y se construyó una nueva iglesia en su lugar por orden del Gran Maestre Ramón Despuig. Se terminó en 1740. La iglesia se utilizaba para la bendición de las cosechas en la fiesta de San Marcos. Esta costumbre comenzó en 1847 y terminó en 1968. La iglesia fue consagrada el 18 de enero de 1942. Fue parcialmente demolida en 1979 debido a los daños en la estructura, y tuvo que ser reconstruida. El edificio de la iglesia está incluido en el Inventario Nacional de Bienes Culturales de las Islas Maltesas.​ Obras de arte El retablo, que representa a Santiago Apóstol, data de 1742. Hay dos altares laterales, uno dedicado a Santa Bárbara y el otro a Santa Teresa de Ávila y Santa Rosa de Lima. Se dice que las pinturas fueron realizadas por Francesco Zahra. La iglesia es famosa sobre todo por la estatua de Nuestra Señora de los Dolores, que se saca de la iglesia el viernes anterior al Viernes Santo y se lleva en procesión por las calles de Victoria. La estatua fue traída de Múnich en 1879. Referencias
Church of St Nicholas, Siġġiewi

The Church of St Nicholas is the Roman Catholic parish church of Siġġiewi, Malta, dedicated to Nicholas of Bari. It was built in the late 17th century and it took over the function of an older parish church which was located elsewhere in the village and which now lies in ruins. Original church Siġġiewi was listed as one of Malta's first parishes by Bishop Senatore de Mello in his rollo of 1436. The old parish church was located in another part of the village, and it was built and enlarged gradually between the 15th and early 17th centuries. The building was abandoned and partially demolished after the present parish church was built, but some ruins still stand and they were classified as a heritage site in 1998 and were restored in 2007. Present church The present church of St Nicholas was built between 1675 and 1693. The church was consecrated on May 10, 1729. In 1862 the church was enlarged on the plans of Nikol Zammit. The side aisles, dome and portico were added. Every June the annual feast of Saint Nicholas is celebrated with great solemnity while on December 6 the liturgical feast of the saint is celebrated. The titular painting in the church is by the artist Mattia Preti, 'Il calabrese', who was also responsible for the painting on the vault of St John's Co-Cathedral in Valletta. The wooden statue which is carried in procession in the city feast day (the last Sunday of June) was sculptured by Pietro Felici in 1736. Fours years earlier, in 1732, the same sculptor had produced the stone statue which still stands in the centre of the square. On its pedestal there is a prayer in Latin which implores the saint to bless the fields which the faithful laboriously till. The church is listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. See also Culture of Malta History of Malta List of Churches in Malta Religion in Malta References External links https://www.malta.com/en/local-information/parish-church/siggiewi http://www.malta-canada.com/churches-chapels/Siggiewi.htm http://www.bridemalta.com/_index.asp?t=11&i=55
Chiesa di San Nicola (Siġġiewi)

La chiesa arcipretale di San Nicola di Bari (in maltese Knisja Arċipretali ta' San Nikola ta' Bari) è una chiesa parrocchiale arcipretale cattolica di Siġġiewi amministrata dalla parrocchia di Siġġiewi dell'arcidiocesi di Malta. L'edificio è inserito nell'Inventario nazionale dei beni culturali delle isole maltesi (NICPMI) della Soprintendenza del patrimonio culturale. Storia La chiesa fu costruita tra il 1675 e il 1693, sebbene i lavori all'interno siano proseguiti per diversi anni, su progetto dell'architetto Lorenzo Gafà per sostituire una precedente chiesa parrocchiale, realizzata probabilmente nel XV secolo dopo l'erezione della locale parrocchia. Fu successivamente ampliata nel 1862 dall'architetto Nicholas Zammit. Nel 2020 il dipinto del Calvario e il crocifisso, entrambi datati al XVIII secolo, sono stati restaurati dallo studio di Agatha Grima grazie al mecenatismo della Bank of Valletta. Descrizione L'edificio, in pieno stile barocco con influenze del barocco siciliano, presenta una pianta basilicale con esonartece; i due campanili sono posti agli angoli del transetto rivolti verso la facciata mentre la cupola sorge sulla crociera centrale. La facciata ha uno schema piramidale ed è sontuosamente decorata con statue e rilievi. Gli interni sono decorati con numerosi affreschi, opera di svariati pittori tra cui: Mattia Preti, Michelangelo Marulli, Francesco Zahra, Erardi e Giuseppe Bonnici. Nel 1736 è stata realizzata dallo scultore Pietro Felici la statua lignea di san Nicola di Bari, che viene abitualmente trasportata in processione per le strade della città l'ultima domenica di giugno. Lo stesso Felici ha realizzato, pochi anni dopo, la statua del santo che adorna la vicina piazza San Nicola. Il crocifisso è stato realizzato da Giovanni Battista Vanelli e colorato, probabilmente, da Marulli. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa di San Nicola di Bari Collegamenti esterni Sito ufficiale, su siggiewiparish.com. (EN) Chiesa di San Nicola, in GCatholic.org.
Kościół św. Mikołaja w Siġġiewi

Kościół św. Mikołaja (malt. Knisja ta' San Nikola, ang. Church of St Nicholas) – jest to rzymskokatolicki kościół parafialny w wiosce Siġġiewi na Malcie. Pierwszy kościół Pierwszy kościół parafialny w Siġġiewi został zbudowany w XV wieku, lecz do dziś pozostały z niego jedynie ruiny, które znajdują się przy Triq il-Knisja l-Qadima (Old Church Street). W roku 1436 parafia w Siġġiewi ujęta była spisie biskupa Senatore de Mello, jako jedna z ośmiu działających parafii; biskup Pietro Dusina odwiedził ją podczas swojej wizyty duszpasterskiej w roku 1575. Aktualny kościół Prace przygotowawcze do budowy istniejącego do dziś kościoła św. Mikołaja rozpoczęto w listopadzie 1675. Kamień węgielny położony został przez ówczesnego proboszcza Dominika Farrugię 19 kwietnia 1676. Budowę nawy zakończono 22 listopada 1682. Krótko po tym ruszyła budowa chóru, transeptu i obu dzwonnic. W 1727 zakończono budowę krypty kościoła. Budowla, według projektu Lorenzo Gafy, powstała na planie krzyża łacińskiego. Świątynia została konsekrowana 1 maja 1729 przez biskupa Paula Alphéran de Bussan. Pierwszy zestaw dzwonów został zawieszony w listopadzie 1734. W roku 1862 budynek został powiększony według planów Nikoli Zammita. 14 września tego roku położono kamień węgielny pod nawy boczne oraz portyk. Prace ukończono w 1864. Budowę kopuły kościoła rozpoczęto w 1917, i zakończono dwa lata później, w 1919. Jej architektem był Andrea Vassallo z Lija, natomiast budowniczym Peter Mallia z Siġġiewi. Krzyż na kopule został zainstalowany 23 listopada 1919. Obraz tytularny w ołtarzu głównym, The Miracle of St Nicholas, jest dziełem artysty Mattia Pretiego, który wykonał również malowidła sklepienia w katedrze św. Jana w Valletcie. Prace rzeźbiarskie w kościele rozpoczął w 1707 Pawlu Galea z synem Ġużeppi. W prezbiterium znajdują się figury św. Piotra i św. Pawła, pochodzące z tego samego okresu. Drewniana rzeźba św. Mikołaja, noszona w procesji podczas corocznej fiesty ku czci patrona (ostatnia niedziela czerwca), wykonana została przez Pietro Felici w 1736. Cztery lata wcześniej, w 1732, ten sam rzeźbiarz wykonał kamienną figurę, wciąż stojącą na Pjazza San Nikola. Budynek kościoła umieszczony jest na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Przypisy
Baie de Dwejra

La baie de Dwejra (baie de la cabane, en maltais : Qala ta-Dwejra, en anglais : Dwejra Bay) est une petite baie se trouvant à l'ouest de Gozo. Cette baie est célèbre pour être fermée côté mer par Fungus Rock, un îlot sur lequel pousse le cynomorium écarlate (en maltais Għerq tal-Ġeneral - Racine du Général) une plante qui rentrait dans la pharmacopée de la Sacra Infermeria. Très recherché, au XVIIIe siècle, sa rareté fait qu'il devint très cher. Les chevaliers de l'ordre de Saint-Jean de Jérusalem avaient le monopole de sa récolte et de son commerce. Notes et références Portail de Malte Portail de la mer Méditerranée Portail des littoraux
Fort Tigné

Le fort Tigné est une forteresse maltaise construite en 1792 par les chevaliers de Malte pour protéger le port de Marsamxett. Histoire L'avant-dernier grand maître de l'Ordre, Emmanuel de Rohan-Polduc, commande la construction d'une fortification destinée à protéger l'entrée du port de Marsamxett en croisant ses feux avec le fort Saint-Elme. Le fort est conçu par l’ingénieur en chef de l'Ordre, Antoine Étienne de Tousard, sur le modèle d'une vaste redoute. Malgré sa petite taille pour les standards militaires de l'époque, la conception du fort est considérée comme révolutionnaire. Le fort est nommé d'après le bailli de Tigné, François-René Jacob de Tigné, qui a contribué financièrement à la construction de l'ouvrage. Le fort Tigné est la dernière fortification d'importance édifiée à Malte par l'ordre de Saint-Jean de Jérusalem. Lors de l'invasion de Malte par Napoléon est l'une des rares poches de résistance à l'envahisseur. Il sert brièvement de garnison aux forces françaises avant de tomber aux mains des insurgés maltais. À partir de 1805, il est utilisé par l'armée britannique qui le modernise régulièrement. Au départ des forces britanniques en 1979, il est abandonné et sert temporairement d'usine de désalinisation. Il est aujourd'hui restauré. Références Portail de Malte Portail de l’histoire militaire Portail de l’ordre de Saint-Jean de Jérusalem
Karmelitenkirche (Valletta)

Die Karmelitenkirche (Heiligtum Unserer Lieben Frau vom Berge Karmel, engl. Shrine of Our Lady of Mount Carmel, malt. Santwarju Tal-Madonna Tal-Karmnu) ist eine römisch-katholische Kirche in der Hauptstadt Valletta auf der Insel Malta. Sie ist Teil des UNESCO-Welterbes, das die gesamte Stadt Valletta umfasst, und gehört zu den bekanntesten Kirchen und touristischen Hauptattraktionen Vallettas. Der Vorgängerbau, die dem Patrozinium Mariä Verkündigung unterstellt war, wurde bis etwa 1573 errichtet und war seinerzeit die erste Kirche der jungen Stadt Valletta. Die Kirche wurde von Gerolamo Cassar (ca. 1550–1592) geplant, jedoch einigen Veränderungen und Ergänzungen unterzogen. Im 17. Jahrhundert wurde sie dem Orden unserer lieben Frau vom Berge Karmel übergeben und mit dem Patrozinium Unserer Lieben Frau auf dem Berge Karmel versehen. Die Fassade wurde ab 1852 unter Giuseppe Bonavia neu gestaltet. Am 14. Mai 1895 erhob Papst Leo XIII. die Kirche in den Rang einer Basilica minor. Nach schweren Beschädigungen im Zweiten Weltkrieg wurde der Bau zwischen 1958 und 1981 neu errichtet; dabei wurde er vergrößert und mit einer Kuppel versehen. Die 42 Meter hohe ovale Kuppel prägt sowohl die Stadtsilhouette als auch die des Marsamxett-Hafens. Sie ist höher als der Kirchturm der benachbarten anglikanischen Pro-Kathedrale St. Paul’s. Die Hauptsehenswürdigkeit im Innenraum ist ein Gemälde Unserer Lieben Frau vom Berg Karmel aus dem frühen 17. Jahrhundert. Der Innenraum wurde von dem Bildhauer Joseph Damato über 19 Jahre hinweg gestaltet. Auffällig sind auch die Säulen aus rotem Marmor. Die Kirche ist im National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands verzeichnet und steht als Grade-3-Bauwerk unter Denkmalschutz. Weblinks Knisja tal-Karmelitani / Church of the Carmelites. (PDF; 569 kB) In: National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Sovrintendenza tal-Patrimonju Kulturale, 27. August 2012; abgerufen am 22. November 2020 (englisch).
Basílica de Nuestra Señora del Monte Carmelo (La Valeta)

La basílica de Nuestra Señora del Monte Carmelo (en maltés: Bażilika Santwarju tal-Madonna tal-Karmnu) es una iglesia católica erigida en la capital de Malta, La Valeta. Es una de las iglesias más famosas y principales atracciones turísticas de la ciudad y forma parte de un sitio del Patrimonio Mundial de la UNESCO que incluye toda la ciudad. Iglesia original La primera iglesia estuvo dedicada a la Anunciación. Fue construida alrededor de 1570 según diseño de Girolamo Cassar.​ En el siglo XVII, fue cedida a los Carmelitas y recibió así su actual patrocinio a Nuestra Señora del Monte Carmelo. La fachada fue rediseñada en 1852 por Giuseppe Bonavia. El 15 de mayo de 1895, el papa León XIII elevó la iglesia al rango de basílica menor.​ La iglesia sufrió graves daños durante la Segunda Guerra Mundial y tuvo que ser reconstruida. Basílica actual La nueva iglesia fue construida de 1958 a 1981.​ Fue consagrada en 1981. La cúpula ovalada de 42 m de altura domina tanto el horizonte de la ciudad como el puerto de Marsamxett. Es más alta que el inmediatamente adyacente campanario de la catedral anglicana de La Valeta. La atracción principal en el interior es una pintura de Nuestra Señora del Monte Carmelo que data de principios del siglo XVII. El interior ha sido esculpido por Joseph (Guze) Damato durante 19 años. Llaman la atención las columnas de mármol rojo. El edificio de la iglesia está incluido en el Inventario Nacional de Bienes Culturales de las Islas Maltesas.​ Véase también Cultura de Malta Historia de Malta Lista de iglesias en Malta Religión en Malta Notas Referencias Enlaces externos The large dome was built to compete with the Anglican Cathedral at the Valletta skyline (La gran cúpula fue construida para competir con la catedral anglicana en el horizonte de La Valeta). p. 365.