NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Santa Cecilia Tower

Der Santa Cecilia Tower (maltesisch Torri ta’ Santa Ċeċilja) ist ein Wehrturm in Għajnsielem auf der zu Malta gehörenden Insel Gozo. Er wurde von einem Ritter des Malteserordens errichtet, um der Bevölkerung des Ortes Schutz vor den Überfällen von Korsaren zu bieten. Das Gebäude steht als Grade-1-Bauwerk unter Denkmalschutz und ist im National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands unter der Nummer 1443 verzeichnet. Der gut erhaltene Turm befindet sich in Privatbesitz und ist für die Öffentlichkeit nicht zugänglich. Geschichte Bernardo Macedonia, Kommandeur der Artillerie des Ordens, ließ den Turm 1613 erbauen. Der Name leitet sich ab von der nahegelegenen Santa Cecilia Chapel, die nach ihrer Entwidmung 1644 als Nebengebäude des Turms und des dazugehörigen Anwesens diente. Nach dem Bau der Wignacourt Towers, der Lascaris Towers sowie der De Redin Towers wurde es möglich, von diesem Turm aus innerhalb weniger Minuten eine Nachricht von Süd-Gozo in den Norden der Insel zu übermitteln. Vom Dach dieses Turms aus ist sowohl die Ramla Bay als auch der Mġarr ix-Xini Tower gut sichtbar. Von Mġarr aus konnte die Nachricht dann zum St Mary’s Tower auf Comino und von dort aus zur Insel Malta weitergeleitet werden. Der Turm war seit seiner Errichtung in Privatbesitz. 1997, ein Jahr nachdem er unter Denkmalschutz gestellt worden war, versuchte die Regierung Maltas, das Gebäude und die dazugehörige Kapelle zu enteignen, doch der entsprechende Bescheid wurde wegen Streitigkeiten um die Entschädigung nie vollzogen. So dient er immer noch als Privatwohnsitz. Beschreibung Der vergleichsweise kleine Turm hat einen rechteckigen Grundriss und gerade Wände mit wenigen kleinen Fenstern. Die weitgehend einfach gehaltene Struktur zeigt neben steinernen Sturmpfosten als dekorative Elemente Dachschmuck und einfache Wasserspeier. Weblinks Einzelnachweise
Santa Cecilia Tower

Santa Cecilia Tower (Maltese: It-Torri ta' Santa Ċeċilja or ta' Santa Ċilja) is a tower in Għajnsielem, Gozo, Malta. It was built in 1613 by a member of the Order of St. John, and it could relay messages across the island. The tower remains in good condition and is a private residence. History Santa Cecilia Tower was built in 1613 by Fra Bernardo Macedonia, Commander of Artillery of the Order of St. John. It got its name from the nearby Santa Cecilia Chapel, the oldest surviving chapel on Gozo. The chapel eventually became an ancillary building to the tower. The tower was able to communicate with the batteries at Ramla Bay as well as Mġarr ix-Xini Tower, so it could relay messages across Gozo. It was also able to provide refuge for the local population in case of a corsair raid. Today, the tower is a private residence. It was included on the Antiquities List of 1925. The tower is now scheduled as a Grade 1 monument, and it is also listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Architecture Santa Cecilia Tower is a small rectangular structure made of limestone. It is rather plain, but it has finials and other decorative features. References
Szent Cecília-torony

A Szent Cecília-torony (máltaiul: It-Torri ta' Santa Ċeċilja vagy ta' Santa Ċilja ) kis őrtorony Għajnsielemben, Gozo szigetén, Máltán. 1613-ban építtette Fra Bernardo Macedonia a Jeruzsálemi Szent János Ispotályos Lovagrend tüzérségi parancsnoka, hogy megvédhesse a helyi lakosokat a portyázó kalózoktól. Nevét a közeli Szent Cecília-kápolnáról kapta, amely Gozo legrégebbi kápolnája és egyben a torony melléképülete. A Szent Cecília-torony elhelyezkedése révén része lett a lovagrend védelmi rendszerének, menedékként és „közvetítő” állomásként működött. A Wignacourt, Lascaris és a De Redín nagymesterek által építtetett tornyok mintájára füst és fényjelekkel kommunikált a többi erődítménnyel. Látótávolságában a Mġarr ix-Xini torony, a Szűz Mária-torony, és a Ramla-öböl védművei állnak. Építészetileg egyedi kialakítású: téglalap alaprajzú épület, sima, egyenes falakkal, kisméretű ablakokkal vízköpőkkel és visszafogott tetődekorációval. A torony építése óta magántulajdonban van. 1997-ben, miután bekerült a szigetek kulturális javainak nemzeti jegyzékébe a máltai kormány megkísérelte kisajátítani a tornyot és a kápolnát, de a döntést a kártérítési viták miatt nem hajtották végre. A torony jó állapotban van, továbbra is magánlakásként szolgál. Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Santa Cecilia Tower című angol Wikipédia-szócikk fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Jegyzetek Külső hivatkozások A máltai szigetek kulturális javainak nemzeti jegyzéke
Wieża św. Cecylii

Wieża św. Cecylii (malt. Torri ta' Santa Ċeċilja, Torri ta' Santa Ċilja, ang. Santa Cecilia Tower) – wieża w Għajnsielem na Gozo, Malta. Została zbudowana w roku 1613 przez członka Zakonu św. Jana, i mogła przekazywać wiadomości na całą wyspę. Dziś wieża jest w rękach prywatnych i służy jako rezydencja mieszkalna. Historia Wieża św. Cecylii została zbudowana w roku 1613 przez Fra Bernardo Macedonię, dowódcę artylerii Zakonu św. Jana. Została nazwana od pobliskiej kaplicy św. Cecylii, która jest najstarszą zachowaną kaplicą na Gozo. Kaplica ostatecznie stała się pomocniczym budynkiem dla wieży. Wieża była zdolna porozumiewać się z bateriami w Ramla Bay, jak też z wieżą Mġarr ix-Xini, więc mogła przekazywać wiadomości z jednej strony wyspy na przeciwną. Mogła też służyć za schronienie dla lokalnych mieszkańców, na wypadek rajdu piratów. Dziś wieża jest prywatną rezydencją. Została wpisana na Antiquities List of 1925. Wieża jest uznana za zabytek narodowy klasy 1, wpisana jest też na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Wygląd wieży Wieża św. Cecylii jest małą wieżą, zbudowaną z wapienia maltańskiego na planie prostokąta. Jej wygląd jest raczej surowy, choć posiada elementy wykończeniowe oraz inne proste dekoracje. Przypisy
Fort Leonardo

Fort Leonardo (Maltese: Il-Fortizza San Leonardu), also known as Fort San Leonardo or Fort San Anard, is a polygonal fort in Żabbar, Malta. It was built between 1872 and 1878 by the British between the villages of San Leonardo and Żonqor above the shore east of the Grand Harbour. History Fort Leonardo was built between 1872 and 1878 by the British, as part of a programme of improvements to Malta's fortifications recommended in Colonel Jervois' Report of 1866. The fort was to be called Fort Tombrell but the name was changed to Fort Leonardo when construction began. Its layout is complicated, with a smaller inner fort forming one corner within the larger part of the fort that contains the gun emplacements. The fort was initially armed with 11 inch rifled muzzle-loading guns, which were later superseded by 9.2 inch breech loading guns. In 1882, Żonqor Battery was built about a kilometre away from Fort Leonardo. The battery was manned by the gun crew and garrison stationed in Fort Leonardo. Fort Leonardo was used for coastal defence in World War II. On 17 May 1942, the fort helped repel an attacks by at least four Italian E-boats. The fort remained in use by the British military until the 1970s. Present day Fort Leonardo was rented to a cattle farmer in 1973 for an annual sum of €93, and was used as a farm until the early 2010s. The fort itself is still in reasonable repair, though a house has been built inside the ditch and the ditch in-filled to create an access. The seaward ditches are all in good repair. A modern construction, possibly a reservoir, alongside the shoreward side of the fort detracts from its original appearance, and the approach to the main gate has been mined for rubble and is substantially damaged. In 2011, a 60-metre high communications tower of the telecommunications company GO was approved to be built on the glacis of the fort. In 2014, it was proposed that the fort would be turned into a boutique hotel. Din l-Art Ħelwa said that the fort should be restored, but its military context should not be lost as was done with Cambridge Battery on Tigné Point. In 2015, the government made a proposal to include Fort Leonardo in the campus of the American University of Malta, which was to open in 2016, on the condition that the fort is rehabilitated and opened to the public. This proposal was not implemented, as the campus was split up between Dock No. 1 in Cospicua and Żonqor Point in Marsaskala. In May 2015, opposition MP Jason Azzopardi also proposed that the site should be opened for the public. References
Fort Leonardo

Fort Leonardo (malt. Il-Fortizza San Leonardu), znany też jako Fort San Leonardo lub Fort San Anard jest fortem poligonalnym w Żabbar na Malcie. Został zbudowany przez Brytyjczyków w latach 1872–1878, pomiędzy wioskami San Leonardo a Żonqor, powyżej wschodniego brzegu Grand Harbour. Historia Fort Leonardo został zbudowany w latach 1872–1878 przez Brytyjczyków, jako część programu polepszenia maltańskich fortyfikacji, rekomendowanego w raporcie pułkownika Jervois z roku 1866 „Memorandum with reference to the improvements to the defences of Malta and Gibraltar, rendered necessary by the introduction of Iron Plated Ships and powerful rifled guns” (Memorandum w sprawie poprawy obrony Malty i Gibraltaru, niezbędnej z uwagi na wprowadzenie żelaznych okrętów i potężnych dział z gwintowaną lufą). Fort miał zostać nazwany Fort Tombrell, lecz zmieniono nazwę na Fort Leonardo, kiedy rozpoczęto go budować. Jego konstrukcja jest złożona, z małym wewnętrznym fortem, tworzącym jeden narożnik wewnątrz większej części fortu, zawierającej stanowiska dział. Fort był pierwotnie uzbrojony w 11-calowe działa RML (ang. rifled muzzle loader – gwintowane, ładowane przez lufę), zastąpione później przez 9,2-calowe działa ładowane od zamka. W roku 1882, w odległości około 1 kilometra od fortu, zbudowana została Bateria Żonqor. Bateria była obsługiwana przez żołnierzy stacjonujących w Forcie Leonardo. Fort Leonardo był używany do obrony wybrzeża podczas II wojny światowej. 17 maja 1942 roku fort pomógł odeprzeć atak włoskiego okrętu szybkiego ataku. Fort był używany przez Brytyjczyków do lat 1970. Stan obecny Fort został wydzierżawiony w roku 1973 lokalnemu hodowcy bydła za roczną opłatę €93, i był przez niego używany do wczesnych lat 2010. Sam fort jest ciągle w przyzwoitym stanie, mimo że w rowie obronnym zbudowany został budynek i część rowu została zasypana, aby zrobić do niego dojście. Rów od strony morza jest ciągle w dobrej kondycji. Współczesna konstrukcja, prawdopodobnie zbiornik na wodę, zbudowany po zachodniej stronie fortu, nie pasuje do oryginalnego wyglądu otoczenia. Dojście do głównej bramy zostało pokryte gruzem i w zasadzie jest zniszczone. W roku 2011 zatwierdzono budowę 60-metrowego masztu przekaźnikowego maltańskiego przedsiębiorstwa telekomunikacyjnego GO na stoku obronnym (glacis) fortu. W roku 2014 padła propozycja, aby przerobić fort na luksusowy hotel. Przedstawiciel Din l-Art Ħelwa stwierdził, że fort powinien być odnowiony, ale jego militarny wygląd nie powinien zostać zniweczony, jak to się stało z Baterią Cambridge na Tigné Point. W roku 2015 rząd zaproponował włączyć Fort Leonardo do kampusu American University of Malta, który ma zostać otwarty w roku 2016, pod warunkiem, że fort zostanie przywrócony do stanu pierwotnego i otwarty dla publiczności. Propozycja ta nie została wprowadzona w życie, ponieważ kampus został ulokowany w pobliżu Doku nr 1 w Bormli. Przypisy
Courts of Justice building (Valletta)

The Courts of Justice building is a courthouse located in Republic Street, Valletta, Malta. It was built in the neoclassical style between 1965 and 1971 on the site of Auberge d'Auvergne, which had been destroyed by aerial bombardment during World War II. History The Courts of Justice building stands on the site of Auberge d'Auvergne, a 16th-century building which housed knights of the Order of Saint John from the langue of Auvergne. The auberge was converted into a courthouse in the 19th century, and it remained so until the building was severely damaged when it was hit by a German parachute mine on 30 April 1941, during World War II. The law courts moved to another location outside Valletta, but in 1943 they returned to the part of the auberge which was still standing. They remained there until 1956, when the premises had to be vacated due to their dilapidated state. The ruins of the auberge were subsequently demolished, and construction of a new courthouse on the same site began on 5 May 1965. The present courthouse was inaugurated on 9 January 1971 by Prime Minister George Borg Olivier, Governor-General Maurice Henry Dorman, Archbishop Mikiel Gonzi, and a number of judges, magistrates, ministers and other guests. The first case in the new building was held two days later on 11 January 1971. The courthouse also houses the Civil Courts Registry, the Court Archives, the police lock-up and a car park. The Valletta Police Station was formerly also housed within the building. The courthouse has been criticized, in the past, for its lack of security and for having the elevators out of order. Some buildings, opposite the Law Courts building on Strait Street, are an extension of the courts. Architecture The Courts of Justice building is built to the designs of architect Jo Tonna in the neoclassical style, and its main feature is a portico with six columns. The building has seven floors, three of which are below the main front street level. The building occupies an entire block of the city, except one corner which is occupied by the Savoy Building. References
Palais de justice de La Valette

Le Palais de Justice de La Valette est un palais de justice situé à La Valette, capitale de Malte. Il a été construit en style néoclassique entre 1965 et 1971 sur le site de l'Auberge d'Auvergne, qui avait été détruite par les bombardements aériens pendant la Seconde Guerre mondiale. Histoire Le Palais de Justice se dresse à l'emplacement de l'Auberge d'Auvergne, un édifice du XVIe siècle qui abritait des chevaliers de l'Ordre de Saint-Jean de langue d'Auvergne. L'auberge a été convertie en palais de justice au XIXe siècle et elle l'est restée jusqu'à ce que le bâtiment soit gravement endommagé lorsqu'il a été touché par une mine de parachute allemande le 30 avril 1941, pendant la Seconde Guerre mondiale. Le palais de justice a déménagé à un autre endroit à l'extérieur de La Valette, mais en 1943, il est retourné dans la partie de l'auberge qui était encore debout. Il y resta jusqu'en 1956, date à laquelle les locaux durent être évacués en raison de leur état de délabrement. Les ruines de l'auberge ont ensuite été démolies et la construction d'un nouveau palais de justice sur le même site a commencé le 5 mai 1965. Le palais de justice actuel a été inauguré le 9 janvier 1971 par le Premier ministre Giorgio Borg Olivier, le gouverneur général Maurice Henry Dorman, l'archevêque Mikiel Gonzi et un certain nombre de juges, magistrats, ministres et invités. Le premier procès dans le nouveau bâtiment a eu lieu deux jours plus tard, le 11 janvier 1971. Le palais de justice abrite également le greffe du tribunal civil, les archives judiciaires, le cachot de police et un parking. Le poste de police de La Valette était autrefois également installé dans le bâtiment. Le palais de justice a été critiqué, dans le passé, pour son manque de sécurité et ses ascenseurs hors service. Certains bâtiments, en face du bâtiment du palais de justice sur la rue Strait, sont une extension des tribunaux. Architecture Le bâtiment des tribunaux de justice est construit selon les plans de l'architecte Jo Tonna dans le style néoclassique, et sa caractéristique principale est un portique à six colonnes. Le bâtiment compte sept étages, dont trois sous le niveau de la rue principale. Le bâtiment occupe un bloc entier de la ville sauf un coin qui est occupé par le Savoy Building. Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Courts of Justice building (Valletta) » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Malte
Budynek Sądów w Valletcie

Budynek Sądów (ang. Courts of Justice building) – budynek sądowy w Valletcie na Malcie. Zbudowany w stylu neoklasycystycznym w latach 1965 – 1971 na miejscu Zajazdu Owernii, który został zburzony w wyniku bombardowania lotniczego w czasie II wojny światowej. Historia Budynek Sądów stoi na miejscu Auberge d'Auvergne, XVI-wiecznego budynku, w którym mieszkali rycerze Zakonu św. Jana z langue Owernii. Zajazd został przekształcony w budynek sądowy w XIX wieku, i pozostał nim do czasu zniszczenia przez niemiecką „minę spadochronową” 30 kwietnia 1941 roku, podczas II wojny światowej. Działalność sądów przeniesiona została do innego budynku poza Vallettą, lecz w roku 1943 wrócono do części zajazdu, która przetrwała nalot. Sądy pozostały tam do roku 1956, kiedy budynek znów został opuszczony z powodu jego fatalnego stanu. Ruiny zajazdu zostały następnie zburzone, a 5 maja 1965 roku ruszyła na tym miejscu budowa nowego budynku sądowego. Nowy budynek został oddany do użytku 9 stycznia 1971 roku w obecności premiera George'a Borg Oliviera, gubernatora generalnego Maurice'a Henry'ego Dormana, arcybiskupa Mikiela Gonzi, oraz wielu sędziów, sędziów pokoju, ministrów i innych gości. Pierwsza rozprawa w nowym budynku odbyła się dwa dni później, 11 stycznia 1971 roku. W budynku znajduje się również Rejestr Sądów Cywilnych, Archiwum Sądowe, areszt policyjny oraz podziemny parking. W przeszłości na jednym z podziemnych poziomów mieścił się też główny komisariat policji Valletty. Architektura budynku Budynek Sądów zbudowany został w stylu neoklasycystycznym według projektu architekta Jo Tonny, jego cechą charakterystyczną jest portyk z sześcioma kolumnami. Budynek posiada siedem poziomów, z których trzy znajdują się poniżej poziomu ulicy od frontu budynku. Przypisy
Vallettas tingshus

Vallettas tingshus (maltesiska: Il-Qorti tal-Belt Valletta, engelska: The Courts of Justice) är ett domstolsbyggnad i Maltas huvudstad Valletta. Byggnaden som färdigställdes mellan 1965 och 1971 representerar nyklassicistisk stil. I tingshuset finns konstitutionsdomstolen, appellationsdomstolen, brottmålsappellationsdomstolen, brottmålsdomstolen samt civilrätten. Historia Maltas rättsväsende var redan på 1800-talet beläget på sin nuvarande plats i palatset som tillhörde Johanniterordens Auvergne-grupp (Auberge d'Auvergne). Detta palats, som byggdes på 1500-talet, förstördes i ett bombanfall under andra världskriget den 30 april 1941. På grund av förstöringen tvingades rättsväsendet tillfälligt lämna Valletta, men återvände redan 1943 till den del av Auvergne-palatset som fortfarande stod kvar. Palatset fungerade som rättshus fram till 1953, då det slutligen togs ur bruk och revs på grund av sitt dåliga skick. Byggandet av det nya rättshuset inleddes senare samma år. Det nuvarande rättshuset invigdes den 9 januari 1971 i närvaro av premiärminister George Borg Olivier, generalguvernör Maurice Henry Dorman, ärkebiskop Mikiel Gonzi samt flera domare, magistrater, ministrar och andra gäster. Det första rättsfallet i det nya rättshuset behandlades den 11 januari 1971. I rättshuset finns även civilrättens kansli, rättsarkivet, polisens häkte samt en parkeringsplats. Även Vallettas polisstation var tidigare inrymd i samma byggnad. Vissa funktioner inom rättshuset är belägna i byggnader på andra sidan Strait Street, vilka är förbundna med Vallettas rättshus genom gångbroar. Arkitektur Vallettas tingshus är utformat i nyklassicistisk stil och ritades av arkitekten Jo Tonna. Den mest framträdande detaljen på huvudfasaden är en portik med sex kolonner. Byggnaden har totalt sju våningar, varav tre är under jord. Källor
Chapel of St Nicholas, Żejtun

The Chapel of St Nicholas also referred to as the Chapel of San Niklaw is a 17th-century chapel located in the outskirts of Żejtun, in an area referred to as Ħal-Ġinwi in Malta. History The cult of Saint Nicholas was probably introduced in Malta by devotees from Sicily during the Middle Ages. The area were the chapel arises was originally known as Il-Kasar, although by 1500 it was already known as San Niklaw. Some records mention that the chapel was built in 1504. Reference to this chapel is made by inquisitor Pietro Dusina during his apostolic visit to Malta in 1575. The 1575 report mentions that the feast of St Nicholas was celebrated with vespers and mass and that the chapel fell under the jurisdiction of the parish of Żejtun. The chapel served the people living in small hamlets, now disappeared, which existed in the chapel's vicinity. The present chapel was built in 1640, reflecting 17th century architecture. Nowadays the chapel is part of the privately owned San Niklaw Estate which cares for the chapel and celebrates the annual feast of St Nicholas on December 6. References
International Maritime Law Institute

The IMO International Maritime Law Institute (IMLI) was established in 1988 under the auspices of the International Maritime Organization, a specialized agency of the United Nations. Its mission is to train specialists in maritime law. The Institute is currently headquartered in Malta, on the campus of the University of Malta. History IMLI was established in 1988 under an Agreement concluded between IMO and the Government of Malta. It commenced its first academic year in October 1989. Its campus is at the University of Malta. Programmes The Institute offers academic course designed to cover the whole spectrum of International Maritime Law, including International Law, Law of the Sea, Shipping Law, International Maritime Security Law, Marine Environmental Law, and Legislation Drafting. Training at the Institute concentrates on three areas: The development of expertise to advise on and develop national maritime legislation; The development of legislative drafting skills to ensure that States have the necessary expertise to incorporate international rules into domestic legislation; and The preparation of lawyers to participate in, and contribute to, the deliberations of the international maritime fora. The duration of the course is one academic year and successful students are awarded a master's degree (LLM) in International Maritime Law. The Institute offers other Programmes of Study, ranging from the Doctor of Philosophy in International Maritime Law to an Advanced Diploma for non-lawyers who wish to understand the major features of international maritime law. IMLI offers several programmes which include LL.M., M.Hum. M.Phil. Research Degree and Advanced Diploma, as well as shorter courses. Student body In order to qualify, students – who primarily should come from developing States – are required to have a first law degree. At IMLI, 50% of the places on the course each year are reserved for women candidates. Candidates are generally nominated and supported by their Governments, but seats are also allocated to independent candidates. Officials Chairman of the Governing Board: Kitack Lim Director: Norman A. Martinez Gutierrez (2022–present) Notable alumni Richard Adjei-Frimpong, active Justice of the Supreme Court of Ghana Yaw Darko Asare, active Justice of the Supreme Court of Ghana Fatou Bensouda, Gambian lawyer and Chief Prosecutor of the International Criminal Court Joyce Bawah Mogtari, Ghanaian lawyer and politician, Former Deputy Minister of Transport in Ghana Josephine Nkrumah, Ghanaian lawyer, chairperson of the National Commission for Civic Education in Ghana. Sandra Opoku, Ghanaian lawyer, Director of the Tema Port. Gerald Zackios, Marshallese politician and diplomat, Former Minister of Foreign Affairs in Marshall Islands, Ambassador of the Republic of the Marshall Islands to the United States See also International Maritime Organization References External links The IMO International Maritime Law Institute