NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Reduta Briconet

Reduta Briconet (malt. Ridott ta' Briconet, ang. Briconet Redoubt), znana też jako Reduta Marsaskala (malt. Ridott ta' Marsaskala, ang. Marsaskala Redoubt) lub Vendôme Entrenchment (malt. It-Trunċiera ta' Vandomu), jest to reduta w Marsaskala na Malcie. Została zbudowana w roku 1715 przez Zakon Maltański jako jedna z serii fortyfikacji nadbrzeżnych dokoła Wysp Maltańskich. W reducie znajdował się do niedawna posterunek policji. Historia Reduta Briconet została zbudowana w roku 1715 jako część pierwszej serii budowy nabrzeżnych baterii i redut na Malcie. Tworzyła ona część linii obronnej zatoki Marsaskala (Marsaskala Bay), która zawierała też wieżę i baterię św. Tomasza oraz, teraz zburzoną, Wieżę Żonqor. Struktura Reduty Briconet jest typowa dla większości innych redut nadbrzeżnych zbudowanych na Malcie. Składa się z pięciokątnej platformy z krótkimi flankami oraz prostokątnego blokhauzu uszczelniającego gardziel. Odmiennie, niż w innych redutach, gardziel i flanki mają wysokie ściany z otworami strzelniczymi. Zostały one zbudowane, aby ochraniać redutę przed atakami od strony lądowej, gdyż leży ona u dołu wznoszącego się lądu. Budowa reduty kosztowała 768 scudi. Kwotę tę zapłacił Rycerz Zakonu Giovanni Battista Briconet, i dla uhonorowania go reduta została nazwana jego imieniem. Reduta została obsadzona ochotnikami z Żejtun, i była uzbrojona w dwa działa. Współcześnie Dziś reduta jest w dobrym stanie, jest jedną z najlepiej zachowanych budowli tego typu na Malcie. Wykonanych zostało kilka współczesnych modyfikacji, jak np. wybicie niedużego wejścia w jednej ze ścian czołowych, aby umożliwić dojście od strony współczesnej drogi. Reduta jest otoczona przez współczesne budynki, jednym z nich jest kościół parafialny w Marsaskala, który kompletnie odciął redutę od morza. Do wczesnych lat bieżącego wieku reduta była wykorzystywana jako posterunek policji w Marsaskala. Dziś reduta jest zabytkiem narodowym klasy 1 i znajduje się na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Przypisy Linki zewnętrzne National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Crivelli Redoubt

Crivelli Redoubt (Maltese: Ridott ta' Crivelli), also known as Barriera Redoubt (Maltese: Ridott tal-Barriera) or Armier Redoubt (Maltese: Ridott tal-Armier), is a redoubt in Armier Bay, Mellieħa, Malta. It was built by the Order of Saint John in 1715–1716 as part of a series of coastal fortifications around the Maltese Islands. Today, the redoubt is in good condition. In the early 19th century, Crivelli Redoubt was also known as La Canniere Redoubt. History Crivelli Redoubt was built in 1715–1716 as part of the first building programme of coastal fortifications in Malta. It was part of a chain of fortifications that defended the northern coast of Malta, which also included Aħrax Tower, several batteries, redoubts and entrenchments. The nearest fortifications to Crivelli Redoubt are Vendôme Battery to the west and the Louvier Entrenchment to the east. The redoubt was named after the Prior of Capua, Ferdinando Crivelli, who financed the money needed for its construction. It was probably designed by the French engineer Philip Maigret. The redoubt consists of a pentagonal platform with a low parapet. A rectangular blockhouse with two rooms is located at the centre of its gorge, and the main entrance has an inscription making reference to the knight Crivelli. The redoubt is surrounded by a ditch, which is partially rock hewn. It was not armed with any artillery. Present day By the early 21st century, the redoubt was in ruins, with the left wall and part of the roof of the blockhouse having been collapsed, with the façade being unstable. The damage has since been repaired. Crivelli Redoubt is the best preserved redoubt in Mellieħa, since the others have been demolished or are in a worse state of preservation. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Reduta Crivelli

Reduta Crivelli (malt. Ridott ta' Crivelli, ang. Crivelli Redoubt), znana też jako Reduta Barriera (malt. Ridott tal-Barriera, ang. Barriera Redoubt) lub Reduta Armier (malt. Ridott tal-Armier, ang. Armier Redoubt), jest to reduta w Armier Bay, części Mellieħa na Malcie. Została zbudowana przez Zakon Maltański w latach 1715-1716, jako jedna z serii fortyfikacji nadbrzeżnych dokoła Wysp Maltańskich. Dziś reduta jest zrujnowana. We wczesnych latach XIX wieku Reduta Crivelli znana była również jako La Canniere Redoubt. Historia Reduta Crivelli została zbudowana w latach 1715-1716 jako część pierwszej serii budowy nadbrzeżnych fortyfikacji na Malcie. Była częścią łańcucha fortyfikacji, które broniły północnego wybrzeża Malty, w który wchodziła też Wieża Armier, kilka baterii, redut oraz umocnień (entrenchment). Najbliższymi fortyfikacjami do Reduty Crivelli są Bateria Vendôme na zachodzie i Umocnienie Louviera na wschodzie. Reduta została nazwana imieniem Wielkiego Przeora Kapui, Ferdinando Crivelli, który sfinansował jej budowę. Została ona zaprojektowana prawdopodobnie przez francuskiego inżyniera Philip Maigret. Reduta składa się z pięciokątnej platformy z niskim parapetem. Prostokątny blokhauz z dwoma pomieszczeniami ulokowany jest w centrum gardzieli reduty, nad jego głównym wejściem znajduje się inskrypcja, odnosząca się do Rycerza Crivelli. Reduta otoczona jest przez rów obronny, który jest częściowo wyciosany w skale. Reduta nie była uzbrojona w żadną ciężką broń. Stan aktualny Dziś większa część reduty wciąż istnieje, lecz jest zrujnowana. Lewa ściana blokhauzu oraz część dachu zawaliły się, jego fasada jest niestabilna. Mimo tego, Reduta Crivelli jest najlepiej zachowaną redutą w Mellieħa, od kiedy pozostałe zostały zburzone lub są zachowane w dużo gorszym stanie. Przypisy Linki zewnętrzne National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Ferretti Battery

Ferretti Battery (Maltese: Batterija ta' Ferretti), also known as Qajjenza Battery (Maltese: Batterija tal-Qajjenza) or Saint George's Battery (Maltese: Batterija ta' San Ġorġ), is an artillery battery in the village of Qajjenza, within the limits of Birżebbuġa, in Malta. It was built by the Order of Saint John in 1715 and 1716 as one of a series of fortifications around the coasts of the Maltese Islands. A restaurant exists within the walls of the battery, serving Mediterranean cuisine. History Ferretti Battery was built in 1715-16 as part of the first building programme of coastal batteries in Malta. It was part of a chain of fortifications that defended Marsaxlokk Bay, which also included six other batteries, the large Saint Lucian Tower, two smaller De Redin towers, four redoubts and three entrenchments. The battery was named after the knight Francesco Maria Ferretti, who provided over 900 scudi for its construction. The battery consists of a semi-circular gun platform, with a parapet containing eight embrasures. Its gorge has two blockhouses linked by a redan, all of which are pierced by musketry loopholes. The redan contains the main entrance, which was surmounted by three coats of arms, now defaced. The battery was formerly covered by a shallow rock hewn ditch. The battery was decommissioned sometime in the 19th century, and was later converted into a summer residence and a boathouse. The parapet with embrasures was demolished, while the ditch was converted into a moat filled with seawater. A high seawall was built around the battery. Present day Today, the battery is used as a restaurant, named Ferretti after the knight who built the battery. The restaurant serves typical Mediterranean cuisine, and is one of the most popular restaurants in the south of Malta. The structure itself is in a fair state of preservation. Some of the missing embrasures have been rebuilt, and despite some modern alterations, the structure still retains most of its features. Gallery References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands Official website
Bateria Ferretti

Bateria Ferretti (malt. Batterija ta’ Ferretti, ang. Ferretti Battery), znana też jako Bateria Qajjenza (malt. Batterija tal-Qajjenza, ang. Qajjenza Battery) lub Bateria Świętego Jerzego (malt. Batterija ta’ San Ġorġ, ang. Saint George’s Battery) jest to bateria artyleryjska w wiosce Qajjenza, w granicach Birżebbuġa na Malcie. Została zbudowana przez Zakon św. Jana w latach 1715–1716, jako jedna z serii fortyfikacji nadbrzeżnych dokoła wysp maltańskich. W obrębie murów baterii działa dziś restauracja, serwując dania śródziemnomorskie. Historia Bateria Ferretti zbudowana została w latach 1715–1716 w ramach pierwszego programu Zakonu Maltańskiego budowy baterii nadbrzeżnych na Malcie. Była ona częścią łańcucha fortyfikacji, broniących Marsaxlokk Bay, w skład którego wchodziło też sześć innych baterii, duża wieża św. Lucjana, dwie małe wieże De Redina, cztery reduty i trzy entrenchments (umocnienia). Bateria została nazwana od imienia rycerza Zakonu Francesco Marii Ferrettiego, który podarował ponad 900 skudów na jej budowę. Bateria posiada półokrągłą platformę artyleryjską, z parapetem zawierającym osiem strzelnic. W gardzieli baterii znajdują się dwa blokhauzy, połączone redanem, wszystkie te budynki posiadają otwory strzelnicze dla muszkieterów. W redanie znajduje się też główne wejście do baterii, zwieńczone trzema tarczami herbowymi, dziś zniszczonymi. Bateria była pierwotnie otoczona przez płytki, wykuty w skale, suchy rów. Bateria została wycofana z użytku wojskowego w XIX wieku, później przekształcono ją w letnią rezydencję oraz przechowalnię łodzi. Parapet ze strzelnicami został zburzony, zaś rów obronny przekształcono w fosę, wypełnioną wodą morską. Wokół baterii zbudowany został wysoki falochron. Współcześnie Dziś w baterii znajduje się restauracja, nazwana Ferretti, po fundatorze budowy baterii. Restauracja serwuje typowe dania kuchni śródziemnomorskiej, i jest jedną z najpopularniejszych restauracji na południu Malty. Sama budowla jest w dobrym stanie zachowania. Niektóre ze zniszczonych otworów strzelniczych zostały odtworzone, i mimo kilku współczesnych przeróbek, budowla zachowała większość swoich cech. Bateria wpisana jest na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod nr 1408. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Wpis baterii do National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands Strona internetowa restauracji. ferretti.com.mt. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-01)].
Ximenes Redoubt

Ximenes Redoubt (Maltese: Ridott ta' Ximenes) is a redoubt in Salina Bay, Naxxar, Malta. It was built by the Order of Saint John in 1715-1716 as one of a series of coastal fortifications around the Maltese Islands, and was originally called Salina Right Redoubt. Two warehouses were grafted on the redoubt in the second half of the 18th century so as to store salt from nearby salt pans. It was eventually renamed after Grand Master Francisco Ximénez de Tejada, whose coat of arms can be seen on one of the warehouses. The redoubt and warehouses have been recently restored. History Salina Right Redoubt was built in 1715 and 1716 as part of the Order of Saint John's first building program of coastal fortifications. It was one of two redoubts defending Salina Bay. The redoubt on the other side of the bay, known as Perellos Redoubt, was demolished after World War II. The redoubt was unique in Malta, as it was the only one which consisted of just a polygonal enclosure with a high parapet wall designed to protect infantrymen. It did not have a blockhouse, which was a feature found in most other redoubts in the Maltese islands. Since it was a small work, it only cost 316 scudi, 9 tari, 10 grani and 2 piccoli to build, which was less than one third the cost of an average redoubt. After 1741, two fougasses were built, one within the redoubt and another just outside its wall. One of the fougasses still survives today, and it is among the best preserved ones to be found in Malta. In about 1750, a large building was grafted onto the redoubt. It served as both a magazine and a warehouse, to serve as storage space for salt from the nearby salt pans at Salina. A second warehouse was built in the 1770s, during the reign of Grand Master Francisco Ximénez de Tejada. The new warehouse had a large escutcheon with Ximenes' coat of arms above the doorway, and the redoubt became known as the Ximenes Redoubt. The redoubt did not have any armament, equipment or munitions in 1785. Present day Today, the redoubt lies on the Baħar iċ-Ċagħaq–Salina coast road, and it is overshadowed by the Coastline Hotel. The redoubt as well as the nearby salt pans were restored between 2011 and 2013. In 2013, the redoubt was vandalized when graffiti were sprayed on one of its walls. This has since been removed. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands YouTube video about Ximenes Redoubt
Reduta Ximenes

Reduta Ximenes (malt. Ridott ta' Ximenes, ang. Ximenes Redoubt) jest to reduta w Salina Bay, Naxxar, Malta. Została zbudowana przez Zakon Maltański w latach 1715-1716, jako jedna z serii nadbrzeżnych fortyfikacji dokoła Wysp Maltańskich. Była pierwotnie nazywana Reduta Salina Prawa (ang. Salina Right Redoubt). W drugiej połowie XVIII wieku do reduty dobudowano dwa magazyny, w których składowano sól, pozyskiwaną na w pobliskich polach solnych. Ostatecznie reduta wzięła nazwę od Wielkiego Mistrza Francisco Ximenesa de Taxada, którego herb znajduje się na jednym z magazynów. Reduta i magazyny zostały ostatnio odnowione. Historia Reduta Salina Prawa została zbudowana pomiędzy rokiem 1715 a 1716, jako część pierwszego programu budowy przez Zakon fortyfikacji nadbrzeżnych. Była jedną z dwóch redut broniących Salina Bay. Reduta po drugiej stronie zatoki, znana jako Reduta Perellos, została zburzona po II wojnie światowej. Reduta była unikatem, ponieważ jako jedyna na Malcie składała się tylko z poligonalnego obwarowania wewnętrznego z wysokim murem z parapetem, zaprojektowanym do obrony piechoty. Nie posiadała blokhauzu, których pozostałości znaleziono w większości innych redut na Malcie. Ponieważ była to mała konstrukcja, jej koszt wynosił tylko 316 scudi, 9 tari, 10 grani i 2 piccoli, co było mniej niż ⅓ kosztów przeciętnej reduty. Po roku 1741 wykonane zostały dwa fugasy, jeden wewnątrz reduty, drugi zaś zaraz za jej murami. Jeden z nich przetrwał do dziś, i jest jednym z najlepiej zachowanych na Malcie. Około roku 1750 dobudowano do reduty duży budynek. Służył on jako magazyn oraz skład handlowy, składowano w nim sól pozyskiwaną na pobliskich polach solnych w Salinie. Drugi skład handlowy został zbudowany w latach 1770., w czasie rządów Wielkiego Mistrza Francisco Ximenesa de Taxada. Nowy skład posiadał nad łukiem drzwiowym dużą tarczę z herbem Ximenesa, i reduta zaczęła być znana jako Reduta Ximenes. W roku 1785 reduta nie posiadała żadnego uzbrojenia, wyposażenia czy amunicji. Współcześnie Dziś reduta znajduje się przy nadbrzeżnej drodze Baħar iċ-Ċagħaq – Salina, i jest przyćmiona przez Coastline Hotel. Reduta oraz leżące w pobliżu pola solne będąc częścią obszaru chronionego Is-Salini zostały odnowione w latach 2011-2013. W roku 2013 jedna ze ścian reduty została pomalowana przez wandali sprayem. Graffiti zostało usunięte. Przypisy Linki zewnętrzne National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. culturalheritage.gov.mt. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-14)]. (ang.). YouTube video about Ximenes Redoubt (ang.)
Pinto Battery

Pinto Battery (Maltese: Batterija ta' Pinto), also known as Għżira Battery (Maltese: Batterija ta' Għżira) or Kechakara Battery, is a former artillery battery in Birżebbuġa, Malta. It was built by the Order of Saint John in 1715 and 1716 as one of a series of coastal fortifications around the coasts of the Maltese Islands. The battery has been heavily altered over time, and the blockhouse now houses a bar and a garage, while the gun platform and parapet have been largely destroyed, with only the general outline still visible. History Pinto Battery was built in 1715-1716 as part of the first building programme of coastal batteries in Malta. It was part of a chain of fortifications that defended Marsaxlokk Bay, which also included six other batteries, the large Saint Lucian Tower, two smaller De Redin towers, four redoubts and three entrenchments. Construction of the battery cost 1109 scudi. The battery originally consisted of a semi-circular gun platform, with a parapet containing eight embrasures. Its gorge had a large rectangular blockhouse protected by a redan. The battery's entrance was located within the redan. It was originally armed with cannons. Present day The battery has undergone major alterations over time, being largely destroyed in the process. The redan has been destroyed, while the blockhouse is a bar and a garage. The general outline of the semi-circular gun platform is still visible, although the parapet with embrasures no longer exists. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Bateria Pinto

Bateria Pinto (malt. Batterija ta' Pinto, Għzira Battery, ang. Pinto Battery) – bateria zbudowana w latach 1715–1716 na wschód od miejscowości Birżebbuġa na wyspie Malta. Jest jedną z wielu fortyfikacji, które zostały zbudowane na wybrzeżach Malty za panowania wielkiego mistrza Ramona Perellos y Roccafula. Budowa umocnień rozpoczęła się w 1715 roku, a główne prace zakończono w grudniu 1716 roku. Bateria została zbudowana na planie półokręgu. Pierwotnie bateria posiadała redan, w którym znajdowało się wejście do obiektu. Bateria była później wielokrotnie przebudowywana, toteż do dziś zachowały się tylko nieliczne oryginalne założenia fortyfikacji, przede wszystkim odtworzyć można kształt samych umocnień. Obecnie w obiekcie znajduje się lokal gastronomiczny. 28 czerwca 2013 roku została wpisana na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 1410. Przypisy Bibliografia Charles Stephenson: The Fortification of Malta 1530-1945. Wyd. drugie. Oxford: Osprey Publishing, 2004. ISBN 978-1-84176-693-5.
Halfa Rock

Halfa Rock (malt. Il-Gebla tal-Halfa) – bezludna mała wysepka i zarazem wapienna skała u południowo-wschodniego wybrzeża wyspy Gozo w archipelagu Wysp Maltańskich w Republice Malty. Ma powierzchnię około 4800 m² (0,0048 km² / 0,48 ha); inne źródła podają 0,50 ha (0,005 km²) i 0,01 km². Maksymalna długość wysepki wynosi 95 metrów, a średnia szerokość około 50 metrów. Wyspa objęta jest ochroną prawną. Halfa Rock położona jest w odległości około 65 metrów od południowego wybrzeża gminy Qala. Stanowi ona część geologicznego kompleksu obejmującego wyspę Comino i górne rejony gminy Qala. Ochrona przyrody Halfa Rock jest na liście ochrony dziedzictwa przyrodniczego Wysp Maltańskich. W wykazie maltańskiego urzędu środowiska i planowania Malta Environment and Planning Authority (MEPA) Halfa Rock ma status obszaru o znaczeniu ekologicznym (ang. Area of Ecological Importance) na podstawie aktu prawnego DPA – GN 827/02 oraz specjalnego obszaru ochrony siedlisk (ang. Special Areas of Conservation). Fauna Fauna na tej wysepce obejmuje głównie izolowaną populację endemicznej jaszczurki murówki maltańskiej i ślimaki gatunku Muticaria macrostoma. Populacje te są odizolowane, a tym samym mają potencjał rozwoju cech dla nich specyficznych. Flora Niżej położony fragment wysepki jest zdominowany m.in. przez rośliny z gatunku Arthrocnemum macrostachyum, powój Convolvulus oleifolius, zatrwian Limonium melitensis i marchew Daucus rupestris. Na wyżej położonym obszarze rosną m.in. rośliny z gatunku Lygeum spartum, powój Convolvulus oleifolius, marchew Daucus rupestris, koślaczek Anacamptis urvilleana, czosnek Allium melitense i dziewięćsił Carlina involucrata. Na wysepce występują również: Crucianella rupestris, Thymbra capitata, Teucrium fruticans, Bromus madritensis, Capparis spinosa, Echium parviflorum, Pallenis spinosa, Plantago lagopus, Trachynia distachya i Urginea pancration. Obecność w kulturze Wyspa pojawia się w książce przygodowej pod tytułem Il-Ġebla tal-Halfa autorstwa Pawlu Mizziego. Przypisy
Ġebel tal-Ħalfa

Ġebel tal-Ħalfa är en klippa i republiken Malta. Den ligger i kommunen Il-Qala, i den nordvästra delen av landet, 22 kilometer nordväst om huvudstaden Valletta. Närmaste större samhälle är Birkirkara, 19 kilometer sydost om Ġebel tal-Ħalfa. Källor
Mellieħa Bay

Mellieħa Bay (Maltese: Il-Bajja tal-Mellieħa), also known as Għadira Bay (Maltese: Il-Bajja tal-Għadira) is the largest sandy beach in Malta, located in the northern locality of Mellieħa. Shallow waters dominate the bay, and the beach stretches for over a kilometre. Attractions on site The beach offers sunbeds, umbrellas, and water sports rentals, as well as a number of bars and restaurants and public restrooms. Some establishments are open 24 hours a day, hosting beach events, including discos and banquets. Parts of the bay are dedicated to water sports, including windsurfing, diving, sailing, and sea kayaking. During the tourist season, the beach is equipped with beach football and beach volleyball courts. Attractions nearby There are many tourist attractions in the Mellieħa Bay area, such as Saint Agatha's Tower, which offers a viewpoint over the surrounding area; the Westreme Battery, an 18th-century artillery battery; and the Sanctuary of Our Lady of Mellieħa, the oldest Marian shrine in Malta. Next to the beach there is the Għadira Nature Reserve, dominated by protected water birds. Safety The sea water is shallow 10–15 metres from the beach. Lifeguards and other Malta Tourism Authority staff are present on the beach every day from June to September. Climate Optimal weather conditions in the bay occur from May to October, when maximum air temperatures typically exceed 25 °C, and the water warms to 23 °C during the summer season. Summer is dry, sunny, and calm. Precipitation is rare. Transport The beach is located on the road to Ċirkewwa, one of Malta's main roads. The bus Route 250's final stop is at a roundabout next to the bay. Gallery See also Geography of Malta References