NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Iglesia de Santa Catalina de Italia (La Valeta)

La iglesia de Santa Catalina de Alejandría (en maltés: Knisja ta' Santa Katerina ), comúnmente conocida como la iglesia de Santa Catalina de Italia (en maltés: Knisja ta' Santa Katerina tal-Italja, en italiano: Chiesa di Santa Caterina d'Italia) es una iglesia católica en La Valeta, la capital de Malta. Fue construido por la Lengua Hospitalaria de Italia y sirve como iglesia parroquial de la comunidad italiana de Malta.​ Historia La iglesia fue construida en 1576 por los caballeros italianos de la Orden de Malta para servir como su iglesia. Fue construida junto al Albergue de Italia. Girolamo Cassar fue el encargado de redactar los planos de ambos inmuebles. En el siglo XVII la iglesia se amplió.​ A la capilla existente se le añadió un templo octogonal. La capilla original fue transformada en un santuario. Desde 2001 hasta 2011 el edificio fue restaurado. En la actualidad sigue sirviendo como iglesia parroquial de la comunidad italiana de Malta.​ El edificio figura en el Inventario Nacional de Bienes Culturales de las Islas Maltesas.​ Obras de arte El cuadro titular fue pintado por Mattia Preti. Representa el martirio de Santa Catalina de Alejandría. Preti donó la pintura a la iglesia después de su llegada a Malta. La cúpula de la iglesia también fue pintada por Preti. Lo dibujó con decoraciones de estuco pintado y patrones ornamentales en gris y dorado.​ Galería Véase también Cultura de Malta Historia de Malta Referencias
Église Sainte-Catherine de La Valette

L'église Sainte-Catherine est une église catholique située dans la ville de La Valette, à Malte. L'église, jouxtant l'auberge d'Italie, a tout d'abord été construite pour les Hospitaliers italiens de l'ordre de Saint-Jean de Jérusalem par Ġlormu Cassar. Historique La construction de l'église date de 1576, la reconstruction de sa façade ayant eu lieu en 1713. Intérieur L'église, dédiée à sainte Catherine, est ornée de scènes de sa vie, notamment le fameux retable du Martyre de sainte Catherine de l'artiste italien Mattia Preti. Notes et références Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de Malte Portail de l’ordre de Saint-Jean de Jérusalem
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Valletcie

Kościół św. Katarzyny z Aleksandrii (malt. Knisja ta' Santa Katerina ta' Lixandra, ang. Church of St Catherine of Alexandria) – rzymskokatolicki kościół przy Victory Square (Misrah il-Vittorja) w Valletcie na Malcie. Sprawuje posługę religijną jako kościół parafialny społeczności włoskiej na Malcie. W związku z tym jest ogólnie bardziej znany jako kościół św. Katarzyny z Włoch (malt. Santa Katerina tal-Italja). Pochodzenie Kościół zbudowany w roku 1576 przez włoskich rycerzy Zakonu św. Jana, aby służył jako kościół „Języka włoskiego”. Budynek przylega do Zajazdu Włoskiego. Do wykonania planów wybrany został Girolamo Cassar. W roku 1683 świątynia została powiększona. W roku 1710 dodany został imponujący portyk, projektu Romano Carapecchi. Ośmiokątny w kształcie kościół został dobudowany do istniejącej już kaplicy. Ona sama została przekształcona w prezbiterium kościoła. W kościele znajdują się trzy ołtarze. Jego podłoga jest wykonana z marmuru. Budynek przeszedł gruntowną renowację od roku 2001 do 2011. Dziś znów służy włoskiej społeczności Malty jako kościół parafialny. Budynek kościoła umieszczony jest na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod nr 00569. Dzieła sztuki Tytularny obraz, namalowany przez Mattia Pretiego w roku 1659 w Neapolu, przedstawia męczeństwo św. Katarzyny. Preti podarował obraz do kościoła po swoim przybyciu na Maltę, aby zademonstrować braciom Zakonu swój talent. Kopuła świątyni udekorowana również przez Pretiego. Namalował na niej dekoracyjne sztukaterie i ozdobne wzory w kolorze szarym i złotym. Zobacz też Kultura Malty Historia Malty Lista kościołów na Malcie Religia na Malcie Przypisy
Церковь Святой Екатерины Александрийской (Валлетта)

Церковь Святой Екатерины Александрийской (мальт. Knisja ta' Santa Katerina ta' Lixandra, итал. Chiesa di Santa Caterina d'Alessandria), также церковь Святой Екатерины Итальянской (мальт. Knisja ta' Santa Katerina tal-Italja, итал. Chiesa di Santa Caterina d'Italia) — римско-католический храм в Валлетте, принадлежащий итальянской общине Мальты. Напротив церкви расположен Итальянский отель. История Церковь построена госпитальерами в 1576 году по проекту Джироламо Кассара, а в XVII веке перестроена и расширена. В январе 1999 года из-за проникновения воды потолок частично обрушился, а некоторые элементы декора были повреждены, и с 2011 по 2011 год в церкви проходила реставрация. Церковь была снова открыта 25 ноября 2011 года. Здание церкви святой Екатерины включено в Национальный реестр культурных ценностей Мальтийских островов под номером 00569. Архитектура и интерьер Церковь святой Екатерины имеет в плане восьмиугольник и увенчана куполом. Восемь медальонов работы Леонардо Ромео на фасаде изображают ключевые эпизоды жития святой Екатерины Александрийской. Фрески Ромео находятся и внутри церкви. Купол, расписанный Маттиа Прети, украшен орнаментами в серо-золотых тонах и стукко. Алтарный образ работы Маттиа Прети изображает сцену мученичества святой Екатерины. По бокам находятся две картины, предположительно испанской школы, на сюжеты мистического обручения святой Екатерины и спор с египетскими мудрецами. Правый алтарь посвящён Деве Марии Скорбящей. В нём находится единственная хранящаяся на Мальте картина Бенедетто Лути. В левом алтаре находится изображение распятия. Примечания
Церква Святої Катерини Александрійської (Валлетта)

Церква Святої Катерини Александрійської (мальт. Knisja ta' Santa Katerina ta' Lixandra), відома також як Італійська церква Святої Катерини (італ. Chiesa di Santa Caterina d'Italia) — бароковий римо-католицький храм в Валлетті, присвячений святій Катерині Александрійській, що належить італійській громаді Мальти. Історія Церква Святої Катерини Александрійської була збудована на замовлення Мальтійського ордену в 1576 році за проєктом Джироламо Кассара.В XVII столітті перебудована і розширена. У січні 1999 року через проникнення води стеля частково обрушилася, а деякі елементи декору були пошкоджені. З 2001 по 2011 рік в церкві проходила реставрація. Церква була знову відкрита 25 листопада 2011 року. Будівля Церкви Святої Катерини входить до Національного реєстру культурних цінностей Мальтійських островів під номером 00569. Опис будівлі Церква Святої Катерини має в плані восьмикутник і увінчана куполом. Вісім медальйонів роботи Леонардо Ромео на фасаді зображують ключові епізоди життя святої Катерини Александрійської. Фресками Ромео прикрашена також внутрішня частина церкви. Купол, розписаний Маттіа Преті, прикрашений орнаментами в сіро-золотих тонах і стукко. Ікона високого вівтаря зображує мучеництво святої Катерини Александрійської. Ікона обрамлена золотою рамкою, та прикрашеною гербом, оточеним пальмами. По обидва боки знаходяться дві ікони, імовірно іспанської школи, на сюжети містичного заручення святої Катерини. Старець-пустельник, духівник матері, сказав їй, що знає для неї чудового жениха, котрий перевищує її в усіх талантах, і немає у світі йому подібного. Відтак старець дав Катерині образ Богоматері з дитятком Ісусом, після чого дівчина зрозуміла своє призначення. Правий вівтар присвячений Діві Марії Скорботної. У ньому знаходиться єдина, що зберігається на Мальті, ікона Бенедетто Луті. У лівому вівтарі знаходиться зображення розп'яття Ісуса Христа. Галерея Див. також Джироламо Кассар Примітки Бібліографія Bernardo De Dominici, «Cavaliere Fra Mattia Preti», Malta, Zefirino Micallef, 1864. J. Quintana, «Guida dell'isola di Malta e sue dipendenze», Malta, Tonna Banchi & co., 1844. Giuseppe Maria Piro, «Squarci di storia e ragionamenti sull'isola di Malta», Malta, Tipografia di Luigi Tonna, 1839. Achille Ferres, «Descrizione storica delle chiese di Malta e Gozo», Malta, 1866.
Basilika St. Dominikus (Valletta)

Die Basilika St. Dominikus (maltesisch Il-Bażilika ta ’San Duminku) oder auch bekannt als die Basilika Unserer Lieben Frau vom sicheren Hafen und St. Dominikus ist eine römisch-katholische Pfarr- und Klosterkirche in Valletta auf der Insel Malta. Die Kirche im Erzbistum Malta ist dem heiligen Dominikus und der Gottesmutter Maria gewidmet und trägt den Titel einer Basilica minor. Sie wird vom Dominikanerorden betreut, dessen Kloster sich hinter der Kirche befindet. Geschichte Das Land, auf dem die Kirche und das Kloster gebaut sind, wurde vom Großmeister Pierre de Monte dem Dominikanerorden übergeben. Girolamo Cassar wurde beauftragt, die Pläne zu erstellen. Die Grundsteinlegung erfolgte 1571. Die Pfarrei wurde im selben Jahr durch ein Dekret von Papst Pius V. gegründet, der als Förderer des Baus von Valletta gilt. Es wurde bestimmt, dass die Pfarrei St. Dominikus die Hauptpfarrkirche der Stadt sein solle. Neue Kirche Die alte Kirche wurde 1780 nach Erdbeben und schweren Stürmen für unsicher erklärt und geschlossen. 25 Jahre später konnte die neue Kirche geweiht werden, deren Entwurf dem auf Malta tätigen polnischen Architekten Stefano Ittar (1724–1790) zugeschrieben wird. Sie wurde 1816 von Papst Pius VII. als erste der Insel in den Rang einer Basilica minor erhoben. 1889 schließlich wurde sie von Erzbischof Pietro Pace Unserer Lieben Frau vom sicheren Hafen geweiht. (Valletta liegt zwischen zwei großen natürlichen Hafenbecken.) Das spätbarocke Kirchengebäude mit einem kreuzförmigen Grundriss besitzt eine Doppelturmfassade und eine große Kuppel über der Vierung. Die 2017 restaurierten Gewölbegemälde stammen von Giuseppe Calì. Die Restaurierung wurde 2018 bei der Chorausmalung von Pietru Pawl Caruana fortgesetzt. Die Basilika ist im Nationalen Inventar des Kulturguts der Maltesischen Inseln aufgeführt und Teil des UNESCO-Welterbes Valletta. Weblinks Website der Basilica Einzelnachweise
Basilica of St Dominic, Valletta

The Basilica of St Dominic (Malti: Il-Bażilika ta' San Duminku) or also known as the Basilica of Our Lady of Safe Haven and St Dominic is one of the three parish churches of Valletta, Malta. It is administered by the Dominican Order whose convent is located behind the church. History The land upon which the church and convent are built were given to the order by Grand Master Pierre de Monte. Girolamo Cassar was commissioned to draw up the plans. The first stone was laid on 19 April 1571. The parish was established on 2 July 1571 by a decree given by Pope Pius V, considered as the benefactor of the construction of Valletta. It was dedicated to Our Lady of Safe Haven because of the great number of sailors who used to go to the small chapel that the Dominicans had built prior to the construction of the large church in order to thank the Mother of God upon their safe return to harbour after long and dangerous sea voyages. It was also declared that the parish of St Dominic would be the principal parish church of the city. New church The church was closed and declared unsafe on 24 July 1780 as a consequence of earthquakes and severe storms. A new church was built on the same site of the original church some 25 years after it was closed. The church was opened and blessed on 15 May 1815. The church was elevated to the dignity of a Minor basilica on 25 March 1816. The church was finally consecrated on 15 October 1889 by Archbishop Pietro Pace. The church was robbed from its wooden altar candle holders, that are of approximate value of €2,000, only to be found on maltapark.com when they were being sold by the holder. The church building is listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. See also Culture of Malta List of churches in Malta Religion in Malta References
Basílica de Santo Domingo (La Valeta)

La Basílica de Santo Domingo (en maltés: Il-Bażilika ta' San Duminku) o también conocida como la Basílica de Nuestra Señora de Puerto Seguro y Santo Domingo es una de las tres iglesias parroquiales de La Valeta, la capital Malta, perteneciente a la arquidiócesis de Malta. Es administrada por la Orden de los Dominicos cuyo convento se encuentra detrás de la iglesia.​ Los terrenos sobre los que se construyen la iglesia y el convento fueron entregados a la orden por el gran maestre Pierre de Monte. Girolamo Cassar fue el encargado de redactar los planos. La primera piedra se colocó el 19 de abril de 1571. La parroquia fue establecida el 2 de julio de 1571 por un decreto dado por el papa Pío V, considerado como el benefactor de la construcción de La Valeta. Fue dedicada a Nuestra Señora del Refugio Seguro debido a la gran cantidad de marineros que acudían a la pequeña capilla que los dominicos habían construido antes de la construcción de la gran iglesia para agradecer a la Madre de Dios por su regreso a salvo a puerto después de largos y peligrosos viajes por mar. También se declaró que la parroquia de Santo Domingo sería la iglesia parroquial principal de la ciudad.​ La nueva iglesia La iglesia fue cerrada y declarada insegura el 24 de julio de 1780 como consecuencia de terremotos y fuertes tormentas. Se construyó una nueva iglesia en el mismo sitio de la iglesia original unos 25 años después de su cierre. La iglesia fue inaugurada y bendecida el 15 de mayo de 1815. La iglesia fue elevada a la dignidad de basílica menor el 25 de marzo de 1816. La iglesia fue finalmente consagrada el 15 de octubre de 1889 por el arzobispo Pietro Pace.​ Véase también Cultura de Malta Historia de Malta Referencias
Basilique Notre-Dame-des-Ports-Salvateurs-et-Saint-Dominique de La Valette

La basilique Notre-Dame-des-Ports-Salvateurs-et-Saint-Dominique (en maltais : Bażilika u Parroċċa Matriċi tal-Madonna tal-Portu Salvu u ta' San Duminku) est une église catholique romaine située à La Valette, capitale de Malte. Elle est administrée par les Dominicains dont le couvent jouxte l'église. Elle est consacrée à la Vierge des ports salvateurs en raison de la dévotion de nombreux marins. Première église Après le grand siège de 1565, le grand maître Pietro del Monte attribue un terrain pour la construction d'une nouvelle église et en confie la charge aux Dominicains. Par sa bulle apostolique Ex Debito Pastoralis du 2 juillet 1571, le pape Pie V la désigne comme paroisse principale de la nouvelle cité de La Valette. La construction est confiée à l'architecte maltais Ġlormu Cassar. Le bâtiment est achevé en 1585. Basilique actuelle L'église originelle est abîmée par le séisme du 11 janvier 1693 puis par plusieurs tempêtes. Elle est déclarée dangereuse le 24 juillet 1780. Vingt-cinq ans après cette fermeture, une nouvelle église est reconstruite selon le même plan et rouverte le 15 mai 1815. Le 25 mars 1816, elle est élevée à la dignité de basilique mineure. L'église est dédicacée le 15 octobre 1889 par l'évèque de Malte, Pietro Pace. L'église est répertoriée sur l'Inventaire national de la propriété culturelle de l'archipel maltais. Galerie d'images Article connexe Liste des édifices religieux de Malte Notes et références Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de Malte
Bazylika Matki Bożej Bezpiecznej Przystani i św. Dominika w Valletcie

Bazylika Matki Bożej Bezpiecznej Przystani i św. Dominika w Valletcie (malt. Knisja tal-Madonna ta' Portu Salvo u San Duminku, ang. Church of the Madonna of Fair Havens) – rzymskokatolicki kościół parafialny (jeden z trzech) oraz bazylika mniejsza znajdujący się w Vallettcie, stolicy Malty. Nabożeństwa w bazylice są odprawiane przez ojców dominikanów, których klasztor mieści się obok świątyni. Dominikanie otrzymali pozwolenie na budowę kościoła od wielkiego mistrza joannitów po wielkim oblężeniu Valletty w 1565 roku. Obecna świątynia została wybudowana w latach 1802–1815 na miejscu poprzedniej budowli z lat 1571-1785 zaprojektowanej przez Girolamo Cassara, zniszczonej przez trzęsienie ziemi w 1693 roku. Kościół został poświęcony w dniu 15 maja 1815 roku. W dniu 25 maja 1816 roku dekretem papieża świątynia otrzymała godność bazyliki mniejszej. W dniu 15 października 1889 roku kościół został konsekrowany. Obiekt jest wpisany na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 00535 Na początku października 2018 ukończona została renowacja malowideł sufitowych w kościele. Ich wykonawcą był Giuseppe Calì, maltański malarz z przełomu XIX/XX wieku. Linki zewnętrzne Artykuł + zdjęcia w Times of Malta dot. odnowy fresków w bazylice. timesofmalta.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-07)]. (ang. ) Przypisy
Базиліка Святого Домініка у Валлетті

Базиліка Святого Домініка (мальтійська: Il-Bażilika ta' San Duminku) або також відома як Базиліка Богоматері Безпечної Гавані та Святого Домініка — одна з трьох парафіяльних церков Валлетти, Мальта. Керується домініканським орденом, монастир якого розташований позаду костелу. Історія Землю, на якій побудовано церкву та монастир, надав ордену великий магістр П'єр де Монте. Скласти плани було доручено Джироламо Кассару. Перший камінь було закладено 19 квітня 1571 року. Парафія була заснована 2 липня 1571 року декретом Папи Пія V, якого вважають благодійником будівництва Валетти. Він був присвячений Богоматері безпечного притулку через велику кількість моряків, які ходили до маленької каплиці, яку домініканці побудували до будівництва великої церкви, щоб подякувати Матері Божій за їх безпечне повернення до гавань після довгих і небезпечних морських подорожей. Також було оголошено, що парафія Св. Домініка буде головною парафіяльною церквою міста. Нова церква 24 липня 1780 року церква була закрита та оголошена небезпечною через землетруси та сильні шторми. Нова церква була побудована на тому ж місці, де була первісна церква приблизно через 25 років після її закриття. Церква була відкрита і освячена 15 травня 1815 року. 25 березня 1816 року церква була піднесена до сану Малої базиліки. Остаточно церква була освячена 15 жовтня 1889 року архієпископом П'єтро Паче. У церкви вкрали дерев'яні вівтарні свічники, вартістю приблизно 2000 євро, які були знайдені на maltapark.com. Будівля церкви внесена до Національного переліку культурних цінностей Мальтійських островів. Примітки
Church of St James, Valletta

The Church of St James is a Roman Catholic church in Valletta, Malta. A previous Mannerist church was built on site in the early 17th century and demolished in the early 18th century to build the present baroque church. Built on the designs of Romano Carrapecchia, the church served for religious service to the Langue of Castille. It remain an active church, found in Merchants Street, and it is a scheduled cultural building in a World Heritage Site. The church has a number of artistic features, including its imposing façade and paintings, one drawn by Filippo Paladini and another dating back than the present church itself. Nowadays the church is also used for services by the Ethiopian Orthodox Tewahedo Church and the Eritrean Orthodox Tewahedo Church. History The first church was built in 1612, but was later demolished to build a new baroque church between 1709 and 1710. Some unreliable sources have attributed the designs of the church to architect Giovanni Barbara. However, the architect was Romano Carapecchia, who designed the church in Italian baroque. The church building is listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Exterior of the church The façade of the church includes pillars, niches, windows and baroque designs. The church is 2 stories high. Above the main door one can see a big window. Above it one can see the coat of arms of the Kingdom of Castile held by two angels with a seashell on top. At one point in the 18th century the church's exterior was redesigned, by the known architect Romano Carapecchia, when it was given a Baroque character. Interior of the church The interior of the church is built on the form of an oval excluding the sanctuary of the church. The titular painting was done by Filippo Paladini. It depicts St James the Greater at the entrance of a cave holding a stick and an angel holding a palm leaf symbolizing his martyrdom. Below the titular painting one can see an oval painting depicting Our Lady of Sorrows. It is a copy of a Spanish painting found in Madrid known as the Madonna di Soledad. The painting was brought to Malta in 1646 by cleric of the Order of St John. See also Culture of Malta History of Malta List of Churches in Malta Religion in Malta References
Iglesia de Santiago (La Valeta)

La Iglesia de Santiago es una iglesia católica en La Valeta, Malta. Una iglesia manierista anterior se construyó a principios del siglo XVII y se demolió a principios del siglo XVIII para construir la iglesia barroca actual. Construida sobre los diseños de Romano Carrapecchia, sirvió para el servicio religioso al Albergue de Castilla. Sigue siendo una iglesia activa, que se encuentra en Merchants Street, y es un edificio cultural programado en un Patrimonio de la Humanidad. tiene una serie de características artísticas, incluida su imponente fachada y pinturas, una dibujada por Filippo Paladini y otra que data de la iglesia actual. Hoy en día, la iglesia también se utiliza para los servicios de la Iglesia Ortodoxa Tewahedo de Etiopía y la Iglesia Ortodoxa Tewahedo de Eritrea. Historia La primera iglesia fue construida en 1612, pero luego fue demolida para construir una nueva iglesia barroca entre 1709 y 1710. Algunas fuentes poco fiables han atribuido los diseños de la iglesia al arquitecto Giovanni Barbara. Sin embargo, el arquitecto fue Romano Carapecchia, quien diseñó la iglesia en estilo barroco italiano.​ Figura en el Inventario Nacional de Bienes Culturales de las Islas Maltesas.​ Exterior La fachada incluye pilares, hornacinas, ventanas y diseños barrocos. tiene 2 pisos de altura. Sobre la puerta principal se puede ver una gran ventana. Encima se puede ver el escudo de armas del Reino de Castilla sostenido por dos ángeles con una concha marina encima. En el siglo XVIII, fue rediseñado por el conocido arquitecto Romano Carapecchia, cuando se le dio un carácter barroco.​ Interior Está construido en forma de óvalo excluyendo el santuario de la iglesia. La pintura titular fue realizada por Filippo Paladini.​ Representa a Santiago el Mayor a la entrada de una cueva sosteniendo un palo y un ángel sosteniendo una hoja de palma que simboliza su martirio. Debajo de la pintura titular se puede ver una pintura ovalada que representa a Nuestra Señora de los Dolores. Se trata de una copia de un cuadro español hallado en Madrid conocido como la Madonna di Soledad. La pintura fue traída a Malta en 1646 por un clérigo de la Orden de San Juan. Referencias