NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Баллута Біндінгз

Баллута Біндінгз — це багатоквартирний будинок у стилі модерн з видом на затоку Баллута в Сент-Джуліані, Мальта. Він був побудований у 1928 році для маркіза Джона Шиклуни за проектом Джузеппе Псайла. Будівля вважається одним з найкращих із небагатьох збережених зразків архітектури в стилі модерн на Мальті. Історія Ділянка будівлі спочатку складалася з терасових полів, які на початку 19 століття були включені в сад сусідньої вілли Святого Ігнатія. У 1920-х роках вілла та її територія були розділені та продані, і першою частиною колишнього саду, яка була забудована, були Баллута Біндінгз. Житловий будинок був побудований у 1928 році для маркіза Джона Шиклуна за проектом архітектора Джузеппе Псаїла . Назва будівлі походить від "дубів" ( мальт. ballut ), які росла в районі перед нею, які й дали назву усій затоці . Спочатку тут розташовувались одні з найбільших і найрозкішніших апартаментів у Європі, і будівля стала престижною адресою на Мальті. Через певні закони про оренду, багато орендарів та їхні спадкоємці зберігали квартири за невелику номінальну орендну плату. З двадцяти квартир шістнадцять залишилися у спадкоємців орендарів, три повернулися у власність власників, а одну продали третій особі. На рівні вулиці розташовані заклади харчування. Будівля залишається у відносно хорошому стані, хоча потребує реставрації. Її заплановано визнати як пам’ятник 1-го ступеня та внесено до Національного переліку культурних цінностей Мальтійських островів . Архітектура Баллута Біндінгз є одними з найкращих серед небагатьох збережених будівель у стилі модерн на Мальті , а також вважаються шедевром Псайли та однією з найбільш знакових будівель у країні. Будівля складається з трьох з’єднаних між собою багатоквартирних будинків із трьома вертикальними конструкціями, які мають довгі вертикальні аркові отвори, які виступають вперед. Вони увінчані замковими каменями, прикрашеними різьбленим путто. Отвори фланковані рядами подвійних вікон і пілястрами з обох боків. Кожен блок увінчаний фронтоном, а архітрави під кожним мають написи BALLUTA (лівий блок) BUILDINGS (правий блок) і AD MCMXXVIII (центральний блок). Вікна, пілястри та інші частини будівлі оздоблені складним рослинним і геометричним декором. Блоки об’єднані верандами на нижніх поверхах і однотонним фасадом на верхніх. Конструкція, яка містить кілька магазинів, підтримує всю будівлю на рівні вулиці, сприяючи її тривимірності. Будинок побудовано з місцевого вапняку . Двадцять квартир у блоці великі та розкішні, з високими стелями та колонами. Інтер'єр оздоблений традиційною мальтійською плиткою. Ковані грати, які є по всій будівлі, високої якості, і невідомо, чи це була робота Псайли чи іншого ремісника. Дивись також Палаццина Вінчеті, модерністська будівля, розташована на протилежному кінці затоки Баллута Джерела Зовнішні посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Баллута Біндінгз
Msida Bastion Garden of Rest

Der Msida Bastion Garden of Rest, auch Msida Bastion Cemetery oder Msida Bastion Historic Garden ist ein ehemaliger protestantischer Friedhof in Floriana auf der maltesischen Hauptinsel Malta. Er ist im National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands unter der Nummer 52 aufgeführt und steht als Grade-1-Monument unter Denkmalschutz. Lage Der Msida Bastion Cemetery befindet sich vor der St Philip’s Bastion, einem 1653 fertiggestellten äußeren Befestigungsbauwerk in Floriana. Auf einer Fläche oberhalb des Geländes standen unter der Herrschaft des Malteserordens die Galgen. Geschichte Nachdem zu Beginn des 19. Jahrhunderts Großbritannien die Herrschaft über den maltesischen Archipel übernommen hatte, wurde 1806 ein Friedhof für britische Seeleute angelegt. Später fanden dort auch anglikanische und protestantische Soldaten, Verwaltungsbeamte, Kaufleute sowie deren Familienangehörige, aber auch einige Malteser ihre letzte Ruhestätte. Um 1857 endete die Benutzung des Friedhofs, nachdem der Friedhof Ta’ Braxia in Gwardamanġa (Pietà) eingerichtet worden war. Während des Zweiten Weltkriegs erlitt der ehemalige Friedhof mehrere Bombentreffer. In der Nachkriegszeit verfielen die Grabmale und das parkähnliche Gelände verwilderte. Bereits 1930 berichtete Captain Charles Zammit, dass ein Großteil der Inschriften beschädigt und unleserlich waren. Im Jahr 1988 versprach der damalige Minister für Erziehung Ugo Mifsud Bonniċi, dass das Gelände restauriert und als öffentlicher Garten zur Verfügung stehen sollte. Es wurde durch eine hohe Mauer und ein Tor abgegrenzt, um Vandalismus zu verhindern. Die Restaurierungsarbeiten, die von Freiwilligen unter Verantwortung der Organisation Dín l-Art Ħelwa durchgeführt wurden, dauerten allerdings bis in das 21. Jahrhundert an. Im Jahr 2014 benannte die National Geographic Society den Msida Bastion Cemetery zu einem der fünf schönsten Friedhöfe Europas. Anlage und Begräbnisse Dank des fruchtbaren Bodens und der geschützten Lage entwickelte sich der Garden of Rest zu einem Refugium für Pflanzen und Tiere. Einige der dort stehenden Bäume sind mehr als 150 Jahre alt. Den Aufzeichnungen zufolge wurden hier mindestens 528 Menschen beigesetzt. Der bedeutendste hier beigesetzte Malteser ist wahrscheinlich Mikiel Anton Vassalli (1764–1829), der als Begründer der maltesischen Sprachwissenschaft gilt. Da er gegen den Willen der römisch-katholischen Hierarchie das Neue Testament in die Maltesische Sprache übersetzt hatte, verweigerte ihm die römisch-katholische Kirche ein katholisches Begräbnis, und er wurde auf dem Msida Bastion Cemetery bestattet. Auch seine Ehefrau wurde 1851 hier beigesetzt. Weblinks Einzelnachweise
Luxol Stadium

The Luxol Stadium is a stadium in Pembroke, Malta, opened on 26 May 2006. It was built at a cost of Lm 350,000 with an artificial turf surface and floodlighting. It is the home ground of Maltese football club St. Andrews F.C., who currently play in the Maltese FA Trophy, Maltese Second Division and Maltese Third Division. It is used for matches from the Maltese FA Trophy, Maltese Third Division, Maltese Second Division and even Exhibition game. It is also used by all the St. Andrews F.C. teams from the youth teams up until the senior teams for training. It holds 800 people on the stadium. References External links "Luxol Stadium". Luxol Sports Club. "Luxol Stadium - Pembroke". Europlan.
San Pawl Milqi

San Pawl Milqi és la ruïna d'una vila agrícola de l'època romana i un temple pagà, el més extens que s'hagi descobert a Malta. Es va construir una església cristiana en el lloc basada en el relat bíblic del naufragi de sant Pau. En el lloc d'una capella actual hi havia un temple dedicat al déu grec Apol·lo i una vila romana. Segons la tradició religiosa, la vila és on San Publio, el governador i primer bisbe de Malta, va rebre a Sant Pau després del seu naufragi. A més dels Fets dels Apòstols no hi ha altres esments del fet, ni tradicions posteriors fins a entrada l'edat mitjana. També és controversial la ubicació del naufragi, perquè el text grec es refereix a Melite (tradicionalment identificada com a Malta), que podria ser una altra illa. L'evidència de culte cristià se'n remunta a la construcció de la primera capella, al s. XIV. Història El jaciment ha estat en ús des de temps prehistòrics; dues tombes es remunten a Zebbug i possiblement a les fases Borg in-Nadur de l'edat del bronze maltesa. El primer edifici segurament es va construir en el període feniciopúnic, quan s'usava intermitentment per a l'agricultura. En resta un petit nombre d'estructures d'aquest període i un enterrament té una inscripció neopúnica. En l'època romana, la posició del jaciment als vessants d'una vall fèrtil i la proximitat al port romà de Salina eren ideals per a la producció d'oli d'oliva. Es va ampliar l'establiment; el pati central es transformà en una àrea industrial. Se'n conserven el trapezi (molí giratori per a separar els pinyols de l'oliva), els punts d'ancoratge i dues premses, així com un conjunt de cups de decantació utilitzats per a la depuració de l'oli. El jaciment fou reduït en grandària i envoltat per un gros mur de fortificació. Aquesta muralla fou erigida al voltant del segle III pels romans com a mitjà de defensa. Les muralles fortificades, el subministrament constant d'aigua i la bona posició significaven que estava idealment situat per a controlar el port i les valls properes. Durant el període àrab, el jaciment fou destruït en gran part a causa d'invasions i atacs marítims. Els àrabs n'utilitzaren les restes per a fortificar l'indret amb tècniques de construcció limitades. Excavació Tot i que les restes de la vil·la es coneixen des de fa molt de temps, les excavacions científiques, dirigides per la Missió Arqueològica Italiana de Malta, no van començar fins al 1963. L'informe final sobre aquestes excavacions encara no s'ha publicat. El jaciment fou inclòs en la Llista d'Antiguitats del 1925. Referències
San Pawl Milqi

San Pawl Milqi es la ruina de una villa agrícola de la época romana y un templo pagano, el más extenso que se haya descubierto en Malta. Se construyó una iglesia cristiana en el sitio basada en el relato bíblico del naugfragio de san Pablo. En el sitio de una capilla actual había un templo dedicado al dios griego Apolo y una villa romana.​ Según la tradición religiosa, la villa es donde San Publio, el gobernador y primer obispo de Malta, recibió a San Pablo después de su naufragio.​​ Además de los Hechos de los Apóstoles no hay otras menciones del hecho, ni tradiciones posteriores hasta entrada la Edad Media. También es controversial la locación del naufragio​ ya que el texto griego se refiere a Melite (tradicionalmente identificada como Malta) que puede ser alguna otra isla.​ La evidencia de culto cristiano en el sitio solo se remonta a la construcción de la primera capilla en el siglo XIV.​​ Historia El sitio ha estado en uso desde tiempos prehistóricos; un par de tumbas se remontan a Zebbug y posiblemente a las fases Borg in-Nadur de la Edad del Bronce maltesa. El primer edificio en el sitio probablemente se construyó en el período fenicio-púnico, cuando el sitio se usaba intermitentemente para la agricultura . Queda un pequeño número de estructuras de este período y un entierro tiene una inscripción neopúnica. En la época romana, la posición del sitio en las laderas de un valle fértil y la proximidad al puerto romano de Salina significaba que era ideal para la producción de aceite de oliva. Se amplió el establecimiento; el patio central original se transformó en un área industrial. Se conservan el trapecio (molino giratorio para separar las pepitas de la aceituna), los puntos de anclaje y al menos dos prensas, así como un conjunto de cubas de decantación utilizadas para la depuración del aceite. El sitio fue finalmente reducido en tamaño y rodeado por un grueso muro de fortificación. Esta muralla fue erigida alrededor del siglo III d. C. por los romanos como medio de defensa de los invasores.​ Sus murallas fortificadas, el suministro constante de agua y su buena posición significaban que estaba idealmente ubicado para controlar el puerto y los valles cercanos. Durante el período árabe, el sitio fue destruido en gran parte debido a las invasiones y ataques marítimos. Los árabes decidieron utilizar los restos para fortificar el sitio con técnicas de construcción limitadas.​​ Excavación Aunque los restos de la villa se conocen desde hace mucho tiempo, las excavaciones científicas, dirigidas por la Misión Arcqueológica Italiana en Malta, no comenzaron hasta 1963. El informe final sobre estas excavaciones aún no se ha publicado. El sitio fue incluido en la Lista de Antigüedades de 1925.​ Referencias Enlaces externos Inventario Nacional de Bienes Culturales de las Islas Maltesas
Wignacourt Fountain

Wignacourt Fountain ist ein Brunnen aus dem 17. Jahrhundert in Valletta, Malta. Er wird von der maltesischen Denkmalschutzorganisation Dín l-Art Ħelwa betreut und instand gehalten. Geschichte Im Jahr 1610 begann Großmeister Alof de Wignacourt mit dem Bau einer Wasserversorgung auf der Insel Malta. Das Wasser von Quellen in Rabat wurde durch den Wignacourt-Aquädukt in die neue Hauptstadt Valletta geleitet. Dort wurde eine Anzahl von Wasserentnahmestellen errichtet, die 1615 erbaute Wignacourt Fountain ist eine davon. Sie stand zunächst gegenüber der heutigen Ruine des Royal Opera House und wurde Ende des 19. Jahrhunderts an die Seitenfassade des Opernhauses versetzt. Während der Renovierung des St James Cavalier wurde der Brunnen abermals um einige Meter versetzt. Beschreibung Der Brunnen besteht aus einem steinern Bassin, in das ein Löwenkopf Wasser speit. Verziert ist er mit zwei überlappenden Muschelschalen, die von Girlanden umwunden sind. Er trägt das Wappen des Großmeisters Alof de Wignacourt sowie das des Johanniterordens. Im unteren Teil ist eine von Strahlen umgebene Sonne abgebildet, mit dem Motto Omnibus Idem („Allen das gleiche“). Weblinks Wignacourt Fountain, Valletta. In: Historic Landmarks. Dín l-Art Ħelwa, abgerufen am 3. Februar 2020 (englisch).
San Pawl il-Baħar

San Pawl il-Baħar, també conegut com St. Paul's Bay, en anglès, és un municipi de Malta. En el cens de 2005 tenia 13.412 habitants i una superfície de 14,5 km². Deu el seu nom a l'estada de Pau de Tars a l'illa de Malta. Vegeu també Torre de la Badia de Saint Paul
St. Paul's Bay

Saint Paul's Bay, dalším jménem San Pawl il-Baħar, je město v Severním regionu ostrovního státu Malta. Je situován šestnáct kilometrů severozápadně od hlavního města Valletty. Saint Paul's Bay je největším městem v severním regionu a sídlem jeho Regionálního výboru. Historie Nejstarší archeologické nálezy potvrzují osídlení lidmi v oblasti St. Paul's Bay až do období let 4000 př. n. l. Jde především o pozůstatky megalitických chrámů v Buġibbě a Xemxiji. Kromě toho se zde nalézají také doposud nevysvětlené „koleje“, souběžné linie zahloubené do podkladu například na Wardija Ridge v Busewdien. Byly zde nalezeny také Punské hrobky a další pozůstatky z doby bronzové. Během římského období se Saint Paul's Bay stal důležitým přístavem. Pozůstatky římského silničního provozu, zbytky lázní nebo staré včelí úly byly nalezeny v Xemxiji, na mořském dně byly nalezeny lodní kotvy z římských plavidel. Podle páté knihy Nového zákona Skutky apoštolů ztroskotala loď vezoucí apoštola Pavla do Říma na ostrově, který řada historiků určila jako Maltu. Tradičně jsou Ostrov Svatého Pavla a Záliv Sv. Pavla (St. Paul's Bay) označovány jako místo, kde ke ztroskotání došlo. Během období vlády Řádu Maltézských rytířu zde byla vybudována řada opevnění. Prvním z nich byla opevněná věž Wignacourt Tower, postavená v roce 1610, která je nyní nejstarší přežívající strážní věží na Maltě. Qawra Tower byla postavena v roce 1638 a další tři pevnůstky byly postaveny na různých částech pobřeží zálivu svatého Pavla. Z nich dnes přežívá pouze Arrias Battery, protože Dellija Redoubt a Perellos Redoubt byly zničeny v 20. století. Další informace V části/městečku Qawra se nachází oceanárium Malta National Aquarium. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu St. Paul's Bay na Wikimedia Commons
San Pawl il-Baħar

San Pawl il-Baħar (engelsk St. Paul's Bay) er en by på Malta med 13.412 indbyggere (2005). Den ligger i den nordvestlige del af øen Malta, 16 km fra hovedstaden Valletta. Navnet refererer til Paulus' skibsforlis, som er dokumenteret i Apostlenes Gerninger. Man mener at hans skib forliste på St. Paulus-øen, som ligger udenfor bugten. Selv om byen har lidt over 13.000 indbyggere, stiger folketallet til omkring 60.000 fra juni til september på grund af de mange turister som kommer hertil. Eksterne henvisninger
San Pawl il-Baħar

San Pawl il-Baħar (englisch St. Paul’s Bay) ist eine Mittelstadt im Nordwesten der Insel Malta und mit 31.789 Einwohnern (Stand 31. Dezember 2020) größte Gemeinde des Landes. Sie besteht aus mehreren Ortsteilen und Zonen wie Burmarrad, Qawra, Xemxija und dem größeren Buġibba im Südwesten an der St. Paul’s Bay. Das Kap Qawra Point trennt Buchten und Ortsteile. Die Ortsteile untergliedern sich in 51 Wohngebiete. Geschichte Als Malta unter römischer und byzantinischer Herrschaft stand (ca. 218 v. Chr. bis 870 n. Chr.), lebten in der Region um St. Paul’s Bay hauptsächlich Bauern und Fischer. Als Behausungen dienten überwiegend natürliche Höhlen. Der Ortsname bezieht sich auf den Schiffbruch des Apostels Paulus, der im Jahr 60 gemäß der Apostelgeschichte des Lukas auf seiner Reise nach Rom in der Nähe nach einem Schiffbruch gestrandet sein und das Christentum auf die Insel gebracht haben soll. In Zeiten der arabischen Besatzung (870–1091 n. Chr.) verließen die Einwohner das Gebiet an der St. Paul’s Bay. Die britische Machtübernahme auf Malta um 1800 führte zu einer nachhaltigen Neubesiedlung der Gegend. Gliederung Die weit ausgebreitete Siedlung unterteilt sich in folgende Wohngebiete: Wirtschaft, Bedeutung Die Haupteinnahmequelle der Stadt St. Paul’s Bay war in der Vergangenheit der Handel, die Fischerei und die Schifffahrt. Seit den 1990er Jahren bestimmt der Tourismus die Wirtschaft des Ortes. Neben den ausländischen Touristen mieten auch viele Malteser für den Sommer hier Ferienwohnungen. Die strategische Lage entlang der Route von Valletta zu den Inseln Gozo und Comino machen St. Paul’s Bay nach wie vor zu einem Umschlagsplatz für die Güter umliegender Ländereien des Nordwestens von Malta. Bauwerke In den Ortsteilen stehen insgesamt drei katholische Kirchen, darunter in Qawra die Ende des 20. Jahrhunderts errichtete St.-Franziskus-von-Assisi-Kirche. Immer mehr Hotels bestimmen das Bild der einzelnen Ortsteile. Weblinks Einzelnachweise
San Pawl il-Baħar

San Pawl il-Baħar (en español: Bahía de San Pablo) es un consejo local y una localidad situada al norte de la isla de Malta, a 16 km de la capital, La Valeta. Las localidades de Burmarrad, Qawra, Buġibba, Xemxija, Mselliet y San Martín así como parte de Bidnija, Mistra y Għajn Tuffieħa forman parte del Consejo Local de San Pawl il-Baħar. El área de la localidad es de 14,5 km². La población residente en el 2010 es de 14.057 personas; pero aumenta a 60.000 durante el período de junio a septiembre. El incremento se debe a que residentes malteses y turistas extranjeros visitan durante el verano, estableciéndose en hoteles en Buġibba y Qawra.
San Pawl il-Baħar

San Pawl il-Baħar (en anglais St Paul's Bay) est une ville située au nord-ouest de Malte, à 16 kilomètres de la capitale La Valette. Son nom fait référence au naufrage de saint Paul, tel que documenté dans les Actes des Apôtres, qui se serait produit dans les îles de Saint-Paul de la baie de Saint-Paul. Le Kunsilli Lokali ta' San Pawl il-Baħar (Conseil local) réunit en plus de la localité de San Pawl il-Baħar, les villes et villages de Burmarrad, Qawra, Buġibba, Xemxija, Mselliet et San Martin, de même que des quartiers de Bidnija, Mistra et Għajn Tuffieħa. La ferme Ta' Tabibu est considérée comme la plus ancienne construction de la ville. La population résidente de la ville est d'environ 21 000 habitants ; elle augmente jusqu'à environ 60 000 personnes de juin à septembre. Cet afflux de population est dû aux résidents estivaux maltais, de même qu'aux touristes qui descendent dans les hôtels, principalement à Buġibba et Qawra. Géographie Jumelages La ville de San Pawl il-Baħar est jumelée avec : Chaum (France) Ágios Pávlos (Thessalonique) (Grèce) Oroslavje (Croatie) Articles connexes baie de Saint-Paul îles de Saint-Paul Notes et références Liens externes Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de Malte
San Pawl il-Baħar

San Pawl il-Baħar of St. Paul's Bay is een plaats en gemeente in Malta, aan de noordzijde van het hoofdeiland. Het ligt ongeveer 15 kilometer ten noordwesten van de hoofdstad Valletta. De gemeente heeft een oppervlakte van 14,47 km² en heeft een inwoneraantal van 32.042 (2021), waarmee het de grootste gemeente van het eiland Malta is; in de zomermaanden stijgt dit inwonersaantal naar ongeveer 60.000. De naam van de gemeente en van de gelijknamige baai is afgeleid van de apostel Paulus, wiens schipbreuk op de Saint Paul's Islands zou zijn geweest. Bij de gemeente San Pawl il-Baħar (letterlijk: Sint Paul bij de zee) horen de plaatsen Burmarrad, Qawra, Buġibba, Xemxija, Mselliet, San Martin en delen van Bidnija, Mistra, en Għajn Tuffieħa.
Сан-Пауль-иль-Бахар

Сан-Пауль-иль-Бахар, Сент-Полс-Бей (мальт. San Pawl il-Baħar, англ. Saint Paul's Bay, в дословном переводе «Бухта святого Павла») — город на Мальте, расположенный на северо-востоке острова в 16 км от Валлетты. Город назван в честь святого апостола Павла, который согласно Деяниям святых апостолов потерпел кораблекрушение близ прибрежных островов в бухте, названной позже также в его честь. Согласно переписи 2005 года население города составляет 13619 человек. В летнее время население города увеличивается до 60000 человек, за счёт большого притока туристов. Близлежащие места являются очень живописными: к северу от города находится бухта Мистра, а также острова Сент-Полс. Примечания Ссылки Карта бухты святого Павла
San Pawl il-Baħar

San Pawl il-Baħar (slovensko Zaliv sv. Pavla) je mesto v Severni regiji Malte, 16 km severozahodno od glavnega mesta Valletta. Je največje mesto v Severni regiji in sedež Odbora Severne regije, razen tega pa je tudi najbolj naseljeno mesto na Malti. Ime mesta se nanaša na brodolom sv. Pavla, opisan v Apostolskih delih. Brodolom se je zgodil Otoku sv. Pavla blizu Zaliva sv. Pavla na njegovem potovanju iz Cezareje v Rim. Sv. Pavel je postavil temelje krščanstva na Malti. V lokalnem Svetu zaliva sv. Pavla so zastopana mesta Burmarrad, Wardija, Qawra, Buġibba, Xemxija in San Martin in del Bidnije in Mistre. Okraj meri 14.47 km². Zaliv sv. Pavla je imel leta 2018 23.112 prebivalcev. Število se med junijem in septembrom poveča na približno 60.000, predvsem na račun turistov v Buġibbi in Qawri. Malo severno je zaliv Mistra z rtom in otokom sv. Pavla. Zahodno je na drugi strani otoka proti zalivu Ġnejna in Zlatemu zalivu slikovit greben Wardija. Zgodovina Najstarjše arheološke najdbe v Zalivu sv. Pavla so stare okoli 6000 let. Med njimi sta templja Buġibba in Xemxija. V Busewdienu na grebenu Wardija so odkrili tudi starodavne, v skalo vrezane kolesnice tovornih voz, punske grobove in druge ostanke iz bronaste dobe. V rimskem obdobju je Zaliv sv. Pavla postal pomembno pristanišče. V Xemxiji so odkrili ostanke rimske ceste, kopališč in čebeljih panjev, v morju pa rimska ladijska sidra. V poznem srednjem veku je bil Zaliv sv. Pavla zapuščen zaradi pogostih napadov gusarjev. Lokalna milica je vzdržavala več stražnih stolpov v okolici. Eden od njih, znan kot kmečka hiša Ta' Tabibu, se je ohranil in se šteje za najstarejšo zgradbo v Zalivu sv. Pavla. V zalivu je cerkev, zgrajena ob prihodu malteških vitezov leta 1530. V obdobju malteških vitezov je bilo v okolici zgrajenih veliko utrdb. Prva je bila stolp Wignacourt, zgrajen leta 1610, ki se šteje za najstarejšega ohranjenega na Malti. Stolp Qawra je zgradil veliki mojster Lascaris leta 1638. Leta 1715 so bile okoli obeh stolpov postavljene topovske baterije, drugje na obali zaliva pa okopi in topovske baterije. Ohrajnena je Arriasova baterija, medtem ko so bili okopi Dellia in Perellos v 20. stoletju porušeni. Zaliv je bil eno od pristanišč med francosko invazijo na Malto junija 1798. Po malteški vstaji proti Francozom je postal Zaliv sv. Pavla glavno pristanišče Malte, ker sta bila Veliko pristanišče v Valetti in Marsamxett še vedno pod francosko oblastjo. V 19. stoletju je bilo zv zalivu zgrajenih več vil, ki jih je med drugo svetovno vojno zasegla britanska vojska. Zaliv je preuredila v počivališče za vojake. Po sklenitvi premirja z Italijo leta 1943 se je Britancem vdalo in v zalivu zasidralo 76 ladij italijanske vojne mornarice (Regia Marina). Po drugi svetovni vojni se je Zaliv sv. Pavla razvil v priljubljeno turistično središče. Pobratena mesta Zaliv sv. Pavla je pobraten s: Chaum, Francija Agios Pavlos, Solun, Grčija Galerija Sklici