NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Reduta Qortin

Reduta Qortin (malt. Ridott tal-Qortin, ang. Qortin Redoubt), znana też jako Reduta Eskalar (malt. Ridott t'Eskalar, ang. Eskalar Redoubt) – reduta w granicach miejscowości Mellieħa na Malcie. Zbudowana przez Zakon Maltański w latach 1715-1716 jako jedna z serii fortyfikacji brzegowych dokoła Wysp Maltańskich. Reduta istnieje do dzisiaj, lecz współcześnie została częściowo zmodyfikowana. Historia Reduta Qortin została zbudowana w latach 1715-1716 jako część pierwszej serii fortyfikacji brzegowych na Malcie. Była jedną z części łańcucha fortyfikacji zbudowanych do ochrony północnego wybrzeża Malty. W skład tego łańcucha wchodziła też Wieża Armier, kilka baterii, redut oraz umocnień (entrenchments). Najbliższą do reduty Qortin fortyfikacją jest Reduta Tal-Bir na zachodzie oraz Bateria Vendôme na wschodzie. Oryginalnie reduta składała się z pięciokątnej platformy z niskim parapetem. Prostokątny blokhauz był zbudowany w centrum. Reduta nie była uzbrojona w broń ciężką. Budowa Reduty Qortin kosztowała około 1239 scudi. Dziś Dziś pięciokątna platforma wciąż istnieje, lecz parapet został usunięty. Blokhauz został rozebrany, a na jego miejscu zbudowano letni domek. Przypisy
Riħama Battery

Riħama Battery (Maltese: Batterija ta' Riħama) is an artillery battery in Marsaskala, Malta. It was built by the Order of Saint John in 1714–1716 as one of a series of coastal fortifications around the coasts of the Maltese Islands. The battery still exists, although it is in a dilapidated state with part of it having collapsed. Riħama Battery is also known as Ducluseaux Battery (Maltese: Batterija ta' Ducluseaux), Tal-Franċiż Battery (Maltese: Batterija tal-Franċiż, literally "Frenchman's Battery") or Tan-Naz Battery (Maltese: Batterija tan-Naz). History Riħama Battery was built in 1714–1716 as part of the first building programme of coastal batteries in Malta. It defended St. Thomas Bay along with the now-demolished Maħsel Battery on the opposite side of the bay, and St. Thomas Tower and Battery commanding the headland to the north of the bay. The battery was also known as Ducluseaux Battery, possibly after the French knight Ducluseaux de Handessus. It cost 1179.11.19.2 scudi to build. Riħama Battery consisted of a pentagonal gun platform. Its right face had a parapet with three embrasures, while its left face had a low parapet for mounting guns en barbette. The battery's gorge was sealed by a rectangular blockhouse, which was among the largest ever constructed in Malta, having three rooms and its roof being supported by 17 arches. The entrance to the battery was protected by a redan, and part of structure was surrounded by a ditch. The battery was armed with seven guns. Three 8-pounder iron guns were mounted on the right face with the embrasures, while four 4-pounder guns were mounted en barbette on the left face. The ammunition was stored within the blockhouse. Riħama Battery only saw use during the French invasion of Malta in 1798, but it was outflanked by the invading forces. It was decommissioned in the early 1830s, along with most of Malta's coastal fortifications. It was handed over to the civil government, and was used initially as a seaside residence, and later as a soap factory and slaughterhouse. Some alterations were made to the blockhouse in the 19th and early 20th centuries, including the construction of an annex. The battery was leased until about 1979, when it was abandoned. Present day Today, most of the battery still exists although it is derelict and in a state of disrepair. Its redan no longer exists, while the left face of the gun platform has collapsed into the sea. Since 2013, Riħama Battery has been managed by the local voluntary organization Għaqda Bajja San Tumas, which intends to restore the battery. Gallery References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands YouTube video showing a 3D model of Riħama Battery
Bateria Riħama

Bateria Riħama (malt. Batterija ta' Riħama, ang. Riħama Battery) – bateria zbudowana w latach 1714–1716 na południe od miejscowości Marsaskala na wyspie Malta. Jest także znana jako Ducluseaux Battery (malt. Batterija ta' Ducluseaux), Tal-Franċiż Battery (malt. Batterija tal-Franċiż) lub Tan-Naz Battery (malt. Batterija tan-Naz). Usytuowana jest na południowym brzegu St Thomas Bay na kilkumetrowym klifie. Została zbudowana za panowania wielkiego mistrza Ramon Perellos y Roccaful. Jest jedną z wielu fortyfikacji, które zostały zbudowane na wybrzeżach Malty za panowania Ramona Perellos y Roccafula w realizowanym przez niego planie umocnienia wybrzeży wyspy siecią fortyfikacji nabrzeżnych. Służyła obronie zatoki St Thomas Bay razem z Bateria Maħsel, która była położona po przeciwnej stronie zatoki. Łańcuch baterii broniących zatoki został uzupełniony wybudowaniem u podnóża wieży św. Tomasza. Budowa umocnień rozpoczęła się w 1714 roku, a główne prace zakończono w grudniu 1716 roku. Bateria została zbudowana na planie półokręgu. Bateria Rihama ma kształt wielokąta, którego dziedziniec jest miejscem umiejscowienia dział. Tylna część baterii zamknięta była prostokątnym budynkiem, który należał do największych tego typu budowali na Malcie. Budynek składał się z trzech pomieszczeń. Centralny, który był największym służył jako miejsce zakwaterowania załogi baterii. W dwóch bocznych składowano broń oraz zapasy żywnościowe. Dach budynku opierał się na 17 łukach. Bateria była uzbrojona w siedem dział, z których trzy ośmiofuntowe były zamontowane z prawej strony baterii, a cztery czterofuntowe z lewej. Pierwszy i jedyny raz w historii bateria została użyta w dniu 10 czerwca 1798 roku, w momencie inwazji wojsk Napoleona na Maltę. Po odzyskaniu Malty przez wojska brytyjskie znaczenie większości niewielkich fortyfikacji nadbrzeżnych systematycznie malało. Bateria została opuszczona prawdopodobnie w latach dwudziestych XIX wieku, a wycofana z eksploatacji na początku lat trzydziestych. W następnych latach została przekazana władzom cywilnym wyspy i pełniła różne role. Była nadmorską rezydencją, fabryką mydła czy rzeźnią. Wówczas dokonano pewnych przebudów głównego budynku. Od 1979 roku ponownie jest w posiadaniu władz wyspy. Obecnie jest przekazana pozarządowej organizacji Ghaqda BAJJA SAN TUMAS. 28 czerwca 2013 roku została wpisana na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 001385. Przypisy
Saint George Redoubt

Saint George Redoubt (Maltese: Ridott ta' San Ġorġ) is a redoubt in Birżebbuġa, Malta. It was built in 1714–1716 by the Order of Saint John as one of a series of coastal fortifications around the Maltese Islands. It is named after a chapel dedicated to St. George, which was incorporated within the redoubt. The redoubt and chapel still exist and are in good condition. History The site has been inhabited since the Bronze Age and silos of the period are still found at the coast next to the redoubt. Saint George Redoubt was built in 1714–1716 as part of the first building programme of coastal batteries in Malta. It was part of a chain of fortifications that defended Marsaxlokk Bay, which also included three other redoubts, the large Saint Lucian Tower, two smaller De Redin towers, seven batteries and three entrenchments. The redoubt was built on the site of a cemetery. It incorporated the Chapel of St. George, which had been built in 1683 on the site of an earlier chapel. Apart from being the only Hospitaller redoubt incorporating a church, St. George Redoubt is also unusual since it has a semi-circular shape, while most redoubts were pentagonal. The semi-circular platform is ringed by a low parapet. The walls linking the redoubt to the church are pierced by musketry loopholes, while the doorway had a ditch and a drawbridge. Sometime after 1741, two fougasses were excavated behind the redoubt. They are now located within private houses. Present day Today, the chapel and redoubt are managed by the Missionary Society of St Paul. They are both in good condition, and are listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Reducto de San Jorge

El reducto de San Jorge (en maltés: Ridott ta' San Ġorġ) es un reducto en Birżebbuġa, Malta. Fue construido en 1714-1716 por la Orden de San Juan como parte de una serie de fortificaciones costeras alrededor de las islas maltesas, y recibió su nombre de una capilla dedicada a San Jorge que se incorporó al reducto. Hoy en día, el reducto y la capilla aún existen y se encuentran en buen estado. Historia El yacimiento ha estado habitado desde la Edad del Bronce y todavía se encuentran silos de la época en la costa junto al reducto.​ El reducto de san Jorge se construyó entre 1714 y 1716 como parte del primer programa de construcción de baterías costeras en Malta. Formaba parte de una cadena de fortificaciones que defendían la bahía de Marsaxlokk, que también incluía otros tres reductos, la gran Torre de San Luciano, dos torres de Redin más pequeñas, siete baterías y tres atrincheramientos.​ El reducto fue construido en el sitio de un cementerio.​ Incorporó la Capilla de San Jorge, que había sido construida en 1683 en el sitio de una capilla anterior.​ Además de ser el único reducto hospitalario que incorpora una iglesia, el reducto de San Jorge también es inusual ya que tiene una forma semicircular, mientras que la mayoría de los reductos eran pentagonales. La plataforma semicircular está rodeada por un parapeto bajo. Los muros que unen el reducto con la iglesia están perforados por aspilleras de fusilería, mientras que la puerta tenía un foso y un puente levadizo.​ En la actualidad Hoy, la capilla y el reducto están administrados por la Sociedad Misionera de San Pablo. Ambos están en buenas condiciones y figuran en el Inventario Nacional de Bienes Culturales de las Islas Maltesas.​​ Referencias Enlaces externos Inventario Nacional de Bienes Culturales de las Islas Maltesas
Reduta św. Jerzego

Reduta św. Jerzego (malt. Ridott ta' San Ġorġ, ang. Saint George Redoubt) – reduta w miejscowości Birżebbuġa na Malcie. Zbudowana w latach 1714–1716 przez Zakon Maltański jako jedna z ciągu fortyfikacji nabrzeżnych dokoła Wysp Maltańskich. Reduta wciąż istnieje i jest dobrze zachowana. Historia Reduta św. Jerzego została zbudowana w latach 1714-1716 jako część pierwszej serii budowy fortyfikacji nabrzeżnych na Malcie. Była częścią łańcucha fortyfikacji, ochraniających Marsaxlokk Bay, w skład którego wchodziły jeszcze trzy inne reduty, duża Wieża św. Lucjana, dwie mniejsze Wieże de Redina, siedem baterii i trzy umocnienia (entrenchments). Reduta została zbudowana na miejscu cmentarza. Reduta zawiera w sobie kaplicę św. Jerzego, zbudowaną w roku 1683 na miejscu wcześniejszej. Oprócz tego, że jest jedyną redutą Joannitów zawierającą kościół, jest niezwykła również z innego powodu - jej kształt jest półkolisty, kiedy większość pozostałych redut jest pięciokątna. Półkolista platforma jest otoczona przez niski parapet. Mury łączące redutę z kaplicą posiadają otwory strzelnicze dla muszkieterów, dojście do bramy głównej ma most zwodzony ponad rowem obronnym. Po roku 1741 na tyłach reduty odkopano dwie fugasy. Aktualnie znajdują się one wewnątrz prywatnych budynków. Czasy współczesne Dziś, reduta i kaplica zarządzane są przez Missionary Society of Saint Paul. Obie konstrukcje są w dobrym stanie, umieszczone są na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Przypisy Linki zewnętrzne National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Palazzo Spinola (San Giuliano)

Palazzo Spinola (in maltese Palazz ta' Spinola), noto anche come Spinola House e Villa Spinola, è un palazzo che si trova a San Giuliano, sull'isola di Malta. Costruito nel XVII secolo da Fra Paolo Rafel Spinola, un cavaliere dell'Ordine di San Giovanni, venne successivamente ampliato nel XVIII secolo su progetto di Romano Carapecchia. Tra il 1860 e il 1922 il palazzo fu utilizzato come ospedale militare e successivamente è stato utilizzato per diversi scopi, tra cui rifugio per i senzatetto del secondo dopoguerra, museo di arte moderna e Ministero del Turismo. Dalla fine del 2007 sino al 2021 l'edificio ha ospitato la sede dell'Assemblea parlamentare del Mediterraneo. Al momento della sua costruzione furono costruiti anche alcuni edifici accessori, come una chiesa, due rimesse per le barche, un belvedere e un fabbricato adibito a scuderia, che sopravvivono ancora oggi e appartengono a diversi proprietari privati, mentre il palazzo è di proprietà del governo maltese. In origine l'edificio disponeva di ampi giardini estesi, compresi giardini barocchi e vigneti, ma nel tempo questi vennero ridotti a un giardino recintato sul retro e ad un piccolo giardino pubblico sul davanti. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Palazzo Spinola
Tal-Bir Redoubt

Tal-Bir Redoubt (Maltese: Ridott tal-Bir), also known as Wied Musa Redoubt (Maltese: Ridott ta' Wied Musa), is a redoubt in the limits of Mellieħa, Malta. It was built by the Order of Saint John in 1715–1716 as one of a series of coastal fortifications around the Maltese Islands. Today, the redoubt lies in ruins. History Tal-Bir Redoubt was built in 1715–1716 as part of the first building programme of coastal fortifications in Malta. It was part of a chain of fortifications that defended the northern coast of Malta, which also included Aħrax Tower, several batteries, redoubts and entrenchments. The nearest fortifications to Tal-Bir Redoubt are Wied Musa Battery to the west and Qortin Redoubt to the east. The redoubt originally consisted of a pentagonal platform with a low parapet. A rectangular blockhouse was located at the centre of its gorge. It was not armed with any artillery. Construction of Tal-Bir Redoubt cost around 1213.8.4.3 scudi. Present day Today, the redoubt is almost completely destroyed. Only remains of the pentagonal platform and part of its counterscarp still exist. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Reduta Tal-Bir

Reduta Tal-Bir (malt. Ridott tal-Bir, ang. Tal-Bir Redoubt), znana też jako Reduta Wied Musa (malt. Ridott ta' Wied Musa, ang. Wied Musa Redoubt) jest to reduta w granicach miejscowości Mellieħa na Malcie. Została zbudowana przez Zakon Maltański w latach 1715-1716 jako jedna z serii nadbrzeżnych fortyfikacji dokoła Wysp Maltańskich. Dziś reduta jest zrujnowana. Historia Reduta zbudowana została w latach 1715-1716 jako część pierwszej serii fortyfikacji nadbrzeżnych na Malcie. Była częścią łańcucha fortyfikacji broniących północnego wybrzeża Malty, w skład którego wchodziła też Wieża Armier, szereg baterii, redut i umocnień (entrenchments). Najbliżej leżącymi fortyfikacjami są Bateria Wied Musa na zachodzie i Reduta Qortin na wschodzie. Reduta oryginalnie posiadała pięciokątną platformę z niskim parapetem. Prostokątny blokhauz ulokowany był w jej centrum. Otoczona była rowem obronnym (ditch). Nie była uzbrojona w broń ciężką. Budowa reduty kosztowała około 1213 scudów. Stan obecny Dziś reduta leży w ruinie. Zachowały się frontowa i boczne ściany platformy, większa część przeciwskarpy rowu obronnego (rozebrany jest odcinek przylegający do współczesnej drogi, między frontem reduty a zatoką, nad którą leży). Przypisy Linki zewnętrzne National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Tombrell Battery

Tombrell Battery (Maltese: Batterija tat-Tumbrell) was an artillery battery in Delimara, Marsaxlokk, Malta. It was built in around 1722 by the Order of Saint John as one of a series of coastal fortifications around the coasts of the Maltese Islands. The battery was demolished at the end of the 19th century, and only its rock-hewn ditch survives today. History Tombrell Battery was built on a small headland known as Tombrell Point, which is part of the Delimara peninsula. It is believed to have been built in around 1722, but its actual date of construction is not yet known. The battery consisted of a semi-circular gun platform, with guns mounted en barbette. Its land front was enclosed by an unusual combination of a redan and a blockhouse, and it was surrounded by a rock-hewn ditch. An irregular entrenchment wall flanked either side of the battery. Tombrell Battery was demolished by the British military at the end of the 19th century to clear the line of fire of Wolseley Battery. Present day Today, only the battery's rock-hewn ditch can be seen. The site is covered by a small mound of rubble, and the battery's foundations are possibly buried underneath. An archaeological excavation would be required to study the site properly. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Bateria Tombrell

Bateria Tombrell (malt. Batterija tat-Tumbrell, ang. Tombrell Battery) – bateria artyleryjska w Delimara, Marsaxlokk na Malcie. Zbudowana przez Zakon Joannitów około roku 1722 jako jedna z serii nadbrzeżnych fortyfikacji dokoła Wysp Maltańskich. Zburzona pod koniec XIX wieku, do dziś przetrwała jedynie sucha fosa wykuta w skale. Historia Bateria Tombrell zbudowana została na niewielkim czubku lądu, znanym jako Tombrell Point, będącym częścią półwyspu Delimara. Przypuszcza się, że stało się to około roku 1722, lecz właściwa data jej budowy nie jest znana. Składała się z półkolistej platformy strzelniczej, z działami zamontowanymi en barbette. Formacja obronna od strony lądu składała się z niespotykanej kombinacji redanu i blokhauzu, całość otoczono suchą fosą wykutą w skale. Każdą ze stron baterii osłaniał nieregularny w kształcie wał umocnienia (entrenchment). Bateria zburzona została przez armię brytyjską pod koniec XIX wieku, aby oczyścić pole ognia Baterii Wolseley. Współcześnie Z pozostałości baterii współcześnie znaleźć można jedynie wykuty w skalnym podłożu rów otaczający fortyfikację. Miejsce to pokryte jest niewielkim kopcem gruzu, pod którym prawdopodobnie znajdują się fundamenty budowli. Potrzebne są prace archeologiczne, aby należycie zbadać to miejsce. Przypisy Linki zewnętrzne Bateria Tombrell w National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Casa Medina

Casa Medina, conosciuta anche come villa Guardamangia, è una residenza di Pietà, che ha ospitato la regina Elisabetta II e il principe Filippo nel 1947 e tra il 1949 e il 1951. Storia Casa Medina è stata costruita nel '900 su ordine di Augusto Bartolo, politico maltese filo-inglese, come residenza di campagna. Nel 1929 la villa è stata venduta all'ammiraglio inglese Louis Mountbatten, interessato all'ippodromo e al campo da golf della vicina città di Marsa. Nei successivi anni la villa, fortemente danneggiata, è stata abbandonata da Mountbatten, che iniziò a risiedere presso l'Hotel Phoenicia di Floriana. Durante la seconda guerra mondiale, il duca e la duchessa di Edimburgo (successivamente principe consorte e regina), dopo esser stati ospitati dal primo ministro Gerald Strickland, hanno alloggiato presso la Medina. La regina Elisabetta II e suo marito hanno visitato nuovamente la villa nel 1992 in occasione del loro 60º anniversario. Anche durante la visita della regina nel 2007 lei stessa aveva richiesto di visitare la sua vecchia dimora, tuttavia i proprietari hanno rifiutato. Attualmente la villa è disputata fra la famiglia Schembri, attuale proprietaria dell'immobile, e il governo maltese, che vorrebbe espropriarla per sottoporla ai necessari interventi di manutenzione. Note Bibliografia Graham Fisher e Heater Fisher, Your Majesty: The life & reign of Elizabeth II, 1992, ISBN 978-0-7090-4736-0. Audrey Whiting, Family Royal, 1982, ISBN 978-0-491-03040-3. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Casa Medina
Wolseley Battery

Wolseley Battery (Maltese: Batterija ta' Wolseley) is an artillery battery in Delimara, Marsaxlokk, Malta. It was built by the British between 1897 and 1899, and is located close to Fort Tas-Silġ. Today, the battery still exists, but it is not accessible to the public. History The Wolseley Battery is nicknamed by locals as Tal-Basal, meaning "of the onions". It was built between 1897 and 1899 to defend the area stretching from Delimara Point to Xrobb l-Għaġin. It formed part of a new series of fortifications meant to house breech-loading (BL) guns. The 18th century Tombrell Battery was demolished in the 19th century to clear Wolseley Battery's line of fire. The battery has an oval plan with four gun emplacements, which originally contained two 9.2 inch and two 6 inch BL guns. The gun emplacements are surrounded by a shallow ditch, which was originally defended by barbed wire entanglements. The rear of the battery was sealed off by an iron fence. The battery also had machine gun emplacements, and it was the first fortification in Malta to have these features. Wolseley Battery became obsolete by 1906, and its 6-inch guns were transferred to the newly built Wardija Battery near St. Paul's Bay in 1915. The battery was fully decommissioned a year later in 1916. A stone-clad pillbox was built behind the officers' quarters in the 1930s. Present day Today, the battery still exists, but there is no public access since it is private property. It is located close to the Delimara Power Station. In 2015, the battery was shortlisted as a possible site for the campus of the proposed American University of Malta. It was not chosen, and the campus was split up between Dock No. 1 in Cospicua and Żonqor Point in Marsaskala. References
Bateria Wolseley

Bateria Wolseley (malt. Batterija ta' Wolseley, ang. Wolseley Battery) – bateria artyleryjska w Delimara, Marsaxlokk na Malcie. Zbudowana przez Brytyjczyków w latach 1897-1899. Stoi w pobliżu Fortu Tas-Silġ. Bateria wciąż istnieje, lecz nie jest dostępna dla ogółu. Historia Bateria Wolseley zbudowana została w latach 1897-1899, przeznaczono ją do obrony terenu rozciągającego się od Delimara Point po Xrobb l-Għaġin. Była elementem nowej serii fortyfikacji, posiadających działa ładowane od zamka (ang. BL). Aby oczyścić jej pole ognia, zburzono XVIII-wieczną Baterię Tombrell. Fortyfikacja ma kształt owalu z czterema stanowiskami działowymi, na których początkowo zamontowano dwa działa 9,2-calowe oraz dwa 6-calowe ładowane od zamka. Stanowiska dział otoczone są płytkim rowem, oryginalnie bronionym przez zasieki z drutu kolczastego. Tylna strona uszczelniona była żelaznym ogrodzeniem. Znajdowało się tam też, pierwsze tego typu na Malcie, stanowisko karabinu maszynowego. Bateria stała się przestarzała w roku 1906, a w roku 1915 jej 6-calowe działa zostały przeniesione do nowo wybudowanej Baterii Wardija w pobliżu Saint Paul’s Bay. Rok później została w pełni wycofana z użycia. W latach 1930. obok kwater dla oficerów zbudowany został okrągły, zakamuflowany kamieniem schron bojowy z karabinem maszynowym. Współcześnie Bateria wciąż istnieje, lecz nie ma do niej publicznego dostępu z uwagi na prywatność terenu. W pobliżu znajduje się Elektrownia Delimara. W roku 2015 miejsce to było brane pod uwagę jako możliwa lokalizacja kampusu powstającego American University of Malta. Ostatecznie kampus został ulokowany w doku nr 1 w Bormla. Przypisy