NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bubaqra Tower

Bubaqra Tower (Maltese: Torri ta' Bubaqra), formerly named as Saliba Tower, is a fortified house in Bubaqra, limits of Żurrieq, Malta. It was built as a country retreat in the late 16th century. The tower and its gardens have been restored, and now serve as a family retreat. Officially named as Bubaqra Palace (Maltese: Palazz Bubaqra), it is a grade 2 national monument. History Bubaqra Tower was built around 1579 by Don Matteolo Pisani, a Conventual Chaplain of the Order of St. John. Fr. Luret Zammit confirms that it was built by Fr. Mattew (Matteolo) Pisani. Zammit says that it was eventually named Torre del Greco for a Greek family, the Roncali family, who lived there. Although the structure was fortified, it was privately owned and was not meant for defensive purposes. Despite this, at some point it was probably used in Malta's defence system, as was done in other cases such as Gauci and Mamo Towers. The structure was modified in the 18th century, during the rule of Grand Master Marc'Antonio Zondadari and around 1760, when four turrets were also added giving it a fortified residence appearance from the distance. It was reportedly used as an illicit meeting place for members of the Order, who were bound by vows of celibacy, and young females. During this period, it was common for the knights, priests and bishops to have mistresses, illegitimate children, or both; notably, the parish priest of the village of Żurrieq himself was known to organise meetings against payment between young mistresses and their knightly suitors in the whereabouts of the tower. The tower was requisitioned by the British military during World War II between 1939 and 1945, but was returned to its owners after the war. Thereafter, Bubaqra Tower and its gardens were restored, and turned into a family retreat. The tower is listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. The building is officially known as Palazzo Bubaqra by the Malta Environment and Planning Authority (MEPA) and is scheduled as a grade 2 property. Architecture Bubaqra Tower is situated in an agricultural estate, in Bubaqra where it is surrounded by citrus gardens. It is square in shape, and has four distinctive corner turrets. Its architecture probably influenced the design of the Gourgion Tower, which was built in the late 17th century on Gozo. Above the main entrance of the building is an inscription that calls upon God to give relief from the enemy at the recitation of the sign of the cross. Further reading Mahoney, Leonard (1996). 5000 Years of Architecture in Malta. Valletta Pub. pp. 89–108. ISBN 9789990958157. Malte. Random House Incorporated. 2001. pp. 82–84. ISBN 9780847822867. References
Torre de Bubaqra

La torre de Bubaqra (en maltés: Torri ta' Bubaqra), anteriormente llamada Torre Saliba,​ es una casa fortificada en Bubaqra,en los límites de Żurrieq, Malta. Fue construida como un refugio campestre a finales del siglo XVI. La torre y sus jardines han sido restaurados y ahora sirven como retiro familiar. Su nombre oficial es Palacio Bubaqra (maltés: Palazz Bubaqra) y es un monumento nacional de grado 2. Historia La torre de Bubaqra fue construida alrededor de 1579 por Matteolo Pisani, Capellán Conventual de la Orden de San Juan.​ Padre Luret Zammit dice que finalmente se llamó Torre del Greco por una familia griega, la familia Roncali, que vivía allí.​ Aunque la estructura estaba fortificada, era de propiedad privada y no estaba destinada para fines defensivos. A pesar de ello, en algún momento probablemente se utilizó en el sistema defensivo de Malta, como se hizo en otros casos como las torres Gauci y Mamo.​ La estructura fue modificada en el siglo XVIII,​ durante el gobierno del Gran Maestre Marc'Antonio Zondadari y alrededor de 1760,​ cuando también se agregaron cuatro torres que le dan una apariencia de residencia fortificada desde la distancia.​ Según los informes, se utilizó como lugar de encuentro ilícito entre miembros de la Orden de San Juan, quienes estaban obligados por votos de celibato, y mujeres jóvenes.​ Durante este período, era común que los caballeros, sacerdotes y obispos tuvieran amantes, hijos ilegítimos o ambos; en particular, se sabía que el propio párroco del pueblo de Żurrieq organizaba reuniones a cambio de un pago entre las jóvenes amantes y sus caballeros pretendientes en los alrededores de la torre.​​ La torre fue requisada por el ejército británico durante la Segunda Guerra Mundial entre 1939 y 1945,​ pero fue devuelta a sus propietarios después de la guerra.​ A partir de entonces, se restauraron la Torre Bubaqra y sus jardines,​ y el lugar se convirtió en un retiro familiar.​ La torre figura en el Inventario Nacional de Bienes Culturales de las Islas Maltesas.​ El edificio es conocido oficialmente como Palazzo Bubaqra por la Autoridad de Planificación y Medio Ambiente de Malta (MEPA) y está registrado como una propiedad de grado 2.​ Arquitectura La torre está situada en una finca agrícola, en Bubaqra,​ donde está rodeada de jardines de cítricos.​ Tiene una forma cuadrada y tiene cuatro torres de esquina distintivas.​ Su arquitectura probablemente influyó en el diseño de la Torre Gourgion, que se construyó a finales del siglo XVII en Gozo.​ Sobre la entrada principal del edificio hay una inscripción que invoca a Dios para que dé alivio del enemigo al recitar la señal de la cruz.​ Bibliografía Mahoney, Leonard (1996). 5000 Years of Architecture in Malta. Valletta Pub. pp. 89-108. ISBN 9789990958157. Malte. Random House Incorporated. 2001. pp. 82-84. ISBN 9780847822867. Referencias Enlaces externos
Wieża Bubaqra

Wieża Bubaqra (malt. Torri ta' Bubaqra, ang. Bubaqra Tower) - ufortyfikowana wieża mieszkalna w Bubaqra, w granicach Żurrieq na Malcie. Została zbudowana jako wiejskie ustronie w 2. połowie XVI wieku. Wieża wraz z ogrodami została odnowiona i aktualnie służy jako rodzinne zacisze. Nosi oficjalną nazwę Bubaqra Palace (malt. Palazzo Bubaqra) i jest zaliczona do zabytków narodowych 2. klasy. Historia Wieża Bubaqra została zbudowana około roku 1579 przez Don Matteolo Pisani, kapłana Zakonu Joannitów. Br. Luret Zammit potwierdza, że została zbudowana przez br. Mattew (Matteolo) Pisani. Mówi, że pierwotnie została nazwana Torre del Greco, ponieważ mieszkała w niej grecka rodzina Roncali. Chociaż budowla była ufortyfikowana, pozostawała w prywatnych rękach i nie myślano o niej w kategoriach obronnych. Mimo tego, w niektórych momentach była prawdopodobnie włączana w strukturę obronną Malty, jak czyniono to w innych przypadkach, np. z wieżą Gauci i wieżą Mamo. Budowla została zmodyfikowana w XVIII wieku, podczas rządów Wielkiego Mistrza Marc’Antonio Zondadariego, oraz około roku 1760, i była podobno wykorzystywana jako miejsce nielegalnych spotkań pomiędzy członkami Zakonu (którzy ślubowali zachować celibat) oraz młodymi kobietami. Podczas II wojny światowej, w latach 1939-1945, budynek został zarekwirowany przez armię brytyjską, lecz po zakończeniu wojny zwrócono go właścicielom. Wieża Bubaqra wraz z ogrodem została odrestaurowana i służy teraz jako rodzinne zacisze. Wieża umieszczona jest na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Budynek, na listach Malta Environment and Planning Authority (MEPA), znany jest oficjalnie jako Palazzo Bubaqra i ma status zabytku narodowego klasy 2. Wygląd wieży Wieża Bubaqra położona jest na terenie posiadłości rolniczej, otoczona jest przez ogród z drzewami cytrusowymi. Wieża jest kwadratowa w kształcie, posiada cztery narożne wyniosłe turrety (rodzaj bartyzany). Jej architektura wpłynęła prawdopodobnie na wygląd wieży Gourgion, zbudowanej w 2. połowie XVII wieku na Gozo. Nad głównym wejściem do budynku znajduje się inskrypcja o treści religijnej. Przypisy Linki zewnętrzne Castle in Malta with private 5 acre walled garden and pool (ang. ) Bubaqra Tower. bubaqra-tower.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-11)]. (ang. )
Australia Hall

Australia Hall is a former entertainment hall in Pembroke, Malta, which was built by the Australian Branch of the British Red Cross Society in 1915. The building burnt down in 1998, and only its roofless shell remains today, awaiting redevelopment. History Australia Hall was built by the Australian Branch of the British Red Cross Society as an entertainment venue for wounded soldiers of the Australian and New Zealand Army Corps who were being treated in Malta during World War I. The hall was built in November 1915, and was officially opened on 22 January 1916 by Governor Paul Methuen. The hall could accommodate up to 2000 people, and it was used as a theatre, and also included a library. The building was subsequently used by the Navy, Army and Air Force Institutes, and it also served as a cinema after 1921. In 1978, the British military vacated Pembroke, and the hall became property of the Government of Malta. A year later, the building was transferred to the Malta Labour Party in exchange for some property in Marsa. In 1996, the hall was listed as a Grade 2 National Monument by the Malta Environment and Planning Authority. The building burnt down in December 1998, possibly in an arson attack. The fire destroyed the hall's roof and interior, but its roofless masonry shell is still intact, although it has been vandalized and its walls are covered in graffiti. In 2010, the Labour Party was taken to court since it did not keep the hall in good condition, as was agreed upon in the 1979 contract. The charges were dropped in October 2013, when the Labour Party was in government. In 2014, the Labour Party sold the hall and some surrounding land to A. H. Development Ltd for a sum of €582,343. This amount was described as "grossly far off the current market price" by property agents, and the sale of the building has been described as controversial. This has resulted in a court case, with the Labour Party appealing that it is exempt from paying the tax on the sale. It is estimated that the Australia Hall together with the surrounding gardens are actually worth €5.5 million. In 2016, Australian High Commissioner Jane Lambert called for Australia Hall's restoration, and she is in contact with the building's owners, discussing possibilities for how to develop the site. There are plans to destroy the flora and fauna around the Australia Hall to build a massive embassy for China. The move promoted criticism amongst residents and the general public for the take over of the open space which is owned by China. 19,000 sq metres will be developed and closed to public access. The mega project will be out of context of the historic environment of the Australia Hall. References External links Australia’s unlikely WW1 history in Malta where ANZAC troops enjoyed respite, recreation and rehabilitation, News.com.au
Australia Hall

Australia Hall – nieistniejąca sala rozrywkowa w Pembroke na Malcie, zbudowana w 1915 roku przez australijski oddział Brytyjskiego Czerwonego Krzyża. Budynek spłonął w 1998 roku, do dziś pozostały jedynie ściany. Historia Australia Hall został zbudowany przez australijski oddział Brytyjskiego Czerwonego Krzyża jako miejsce rozrywki dla rannych żołnierzy Australian and New Zealand Army Corps, którzy byli leczeni na Malcie podczas I wojny światowej. Budowę ukończono w listopadzie 1915 roku, a oficjalnego otwarcia budynku dokonał 22 stycznia 1916 roku gubernator Malty Paul Methuen. W budynku mogło się pomieścić do 2 000 ludzi; był używany jako teatr, mieściła się tam również biblioteka. Budynek był równocześnie używany przez Navy, Army and Air Force Institutes, a po 1921 roku działało tam również kino. W 1978 roku wojsko brytyjskie opuściło Pembroke, a budynek przeszedł w ręce rządu Malty. Rok później przekazany został, w ramach wymiany za inną nieruchomość w Marsie, maltańskiej Partii Pracy. W 1996 roku budynek zaliczony został przez Malta Environment and Planning Authority do zabytków narodowych klasy 2. W grudniu 1998 roku gmach spłonął, prawdopodobnie w wyniku podpalenia. Ogień doszczętnie zniszczył dach oraz wnętrza, lecz jego mury wciąż stoją nienaruszone, jakkolwiek były niszczone przez wandali, a ściany pokryte są graffiti. W 2010 roku Partia Pracy podana została do sądu z powodu nieutrzymywania budynku w dobrym stanie, jak to było uzgodnione w umowie z 1979 roku. W październiku 2013 roku zarzuty te zostały wycofane, kiedy Partia Pracy wygrała wybory. W 2014 roku budynek i otaczający go teren zostały sprzedane firmie A. H. Development Ltd za sumę 582 343 euro. Kwota ta została określona przez agentów nieruchomości jako „rażąco odległa od aktualnej ceny rynkowej”, a sprzedaż budynku opisana została jako kontrowersyjna. Zaowocowało to podaniem sprawy do sądu, gdzie Partia Pracy odwołała się, że jest zwolniona od podatku od sprzedaży. Realna wartość Australia Hall razem z otaczającymi go ogrodami określona została na 5,5 miliona euro. W 2016 roku australijski Wysoki Komisarz Jane Lambert wezwała do odbudowy Australia Hall. Jest ona w kontakcie z właścicielem budynku, dyskutując nad sposobami zagospodarowania tego miejsca. Przypisy
Cumbo Tower

The Cumbo Tower (Maltese: Torri Cumbo) is a historic residential building located in Mosta, Malta. Its site is traditionally associated with the legend of the bride of Mosta (Maltese: l-għarusa tal-Mosta), which is possibly based on a 1526 raid. The present building was constructed in around the 19th century. History and folklore An early Christian family tomb dating back to the Roman or Byzantine era is located on the grounds of the Cumbo Tower. The property was built by and is named after the Cumbo family, a prominent family in late medieval and early modern Malta which included a number of judges. The property is believed to have belonged to Giulio Cumbo, a lawyer who was a jurat in the Università of Mdina in 1525. According to tradition, Cumbo's daughter was abducted from the tower by Barbary pirates shortly before or during her wedding. The bride's story became a folk tale and the subject of a ballad, and although there is no solid evidence of her abduction, there are records that a raid on Mosta occurred in 1526 during which some 400 people were captured and enslaved. The present building was constructed in around the 19th century. The building served as an officers' mess during World War II. Nowadays, the tower hosts a reservoir belonging to Malta's Water Services Corporation which receives water from Chadwick Lakes through an underground channel. The tower was scheduled as a grade 2 national monument by the Malta Environment and Planning Authority in 2012. Architecture The building has three floors, and it forms part of a large plot of land including a garden. A niche is located along the main façade, and the property also includes another arched entrance which leads to the gardens. The grounds include servants' quarters and a coach house. In popular culture The tower is visible in the 2016 film 13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi. References External links Media related to Cumbo Tower at Wikimedia Commons
Wieża Cumbo

Wieża Cumbo (malt. Torri Cumbo, ang. Cumbo Tower) - zabytek narodowy z czasów Średniowiecza w mieście Mosta na Malcie, w swoim czasie służący jako twierdza. Wieża jest budynkiem dwukondygnacyjnym, upiększonym niszą na fasadzie, i otoczonym ogrodem. Historia Mówi się, że właścicielem średniowiecznej wieży był Julius Combo, renomowany prawnik sądowy i sędzia stanu Università (lokalnej rady mieszkańców) w Mdinie. W roku 1526 wieża mogła pełnić pewną rolę w przesłuchiwaniu więźniów z lokalnej społeczności. Dziś wieża mieści rezerwuar, należący do Water Services Corporation, odbierający wodę z Chadwick Lakes poprzez podziemny kanał. Wieża wpisana jest przez Malta Environment and Planning Authority na listę zabytków narodowych klasy 2. W popkulturze Wieża była widoczna w filmie z 2016 roku 13 godzin: Tajna misja w Benghazi. Przypisy
Xewkija Heliport

Der Xewkija Heliport (IATA-Code: GZM, ICAO-Code: LMMG), auch bekannt als Gozo Heliport, ist ein Heliport auf der Insel Gozo in Malta in der Nähe der Stadt Xewkija. Einrichtungen Der Xewkija Heliport verfügt über zwei 22 Meter mal 22 Meter große Betonlandeplätze, die durch einen 130 Meter mal 22 Meter langen 10/28 - Asphaltstreifen verbunden sind, der als Parkfläche genutzt wird. Das Terminal befindet sich am östlichen Ende des Geländes, während sich die Feuerwache auf der Südseite befindet. Der Heliport hat keinen Kontrollturm und alle Funkkontakte finden über den Tower des Flughafens Malta statt. Flugaktivitäten werden nach Sichtflugregeln (VFR) durchgeführt, auch wenn auf der Insel ein Drehfunkfeuer (VOR) vorhanden ist. Die Feuerwehr auf dem Gelände ist einsatzfähig, denn diese ist in erster Linie für die umliegenden Gemeinden zuständig und betreute schon immer den Heliport nebenbei. Es wird geprüft, ob die derzeitige kurze Landebahn auf 450 Meter erweitert werden könnte, damit STOL-Flugzeuge mit 11 Sitzen in Xewkija landen können. Nutzung Früher gab es Linienflüge mit den Hubschrauber zwischen dem Flughafen Malta und dem Xewkija Heliport. Diese wurden 1990 von Malta Air Charter gestartet, die 2004 ihren Betrieb einstellte. Von März 2005 bis Oktober 2006 wurden die Flüge von Helicópteros del Sureste durchgeführt. Derzeit finden keine Linienflüge vom Heliport aus statt, allerdings bietet Heli Link Malta Flüge zwischen dem Heliport und Malta auf Anfrage an. Weblinks Airliners.net - Fotos vom Xewkija Heliport aviation.direct - 8. September 2020 - Bericht und Fotos vom Xewkija Heliport Einzelnachweise
Xewkija Heliport

Xewkija Heliport (IATA: GZM, ICAO: LMMG), also known as Gozo Heliport, is a small heliport on the island of Gozo in Malta, near the town of Xewkija. Facilities It has two helipads, with a width of 22 metres (72 ft) connected by asphalt, to form a small 174 metres (571 feet) long runway in the 10/28 direction. As of 2021, It is being examined if the current short runway could be expanded to allow fixed-wing aircraft STOL to land at Xewkija. Flights There used to be scheduled helicopter flights between Malta International Airport and Xewkija Heliport. These were started by Malta Air Charter in 1990, which ceased to operate in 2004. From March 2005 until October 2006 the flights were conducted by Helicópteros del Sureste. Currently, no scheduled flights take place from the heliport. However, Heli Link Malta and HeliFly`s Malta offers flights between the heliport and Malta on request. External links Airliners.net - Photos taken at Xewkija Heliport References
Helipuerto de Gozo

El Helipuerto de Gozo​ o bien el Helipuerto de Xewkija​ (ICAO: LMMG) es un pequeño helipuerto en la isla de Gozo en el país europeo de Malta,​ cerca del pueblo de Xewkija.​ Tiene dos helipuertos de 22 metros de ancho, conectados por el asfalto, que forman una pequeña pista de 174 metros de largo con la denominación 10/28. Se está examinando si la pista corta corriente podría ampliarse para permitir la llegada aviones de ala fija que puedan aterrizar en Xewkija. Solía haber vuelos en helicóptero regulares entre el Aeropuerto Internacional de Malta y el Helipuerto de Xewkija. Estos fueron iniciadas por Air Charter Malta en 1990, que dejó de funcionar en 2004. Desde marzo de 2005 hasta octubre de 2006 los vuelos fueron realizados por Helicópteros del Sureste. Actualmente, vuelos no regulares se llevan a cabo desde el helipuerto. Sin embargo, Heli Link Malta ofrece vuelos entre el helipuerto y el resto de Malta por encargo. Véase también Aeropuerto Internacional de Malta Transporte Referencias
Héliport de Gozo

L'héliport de Gozo (code IATA : GZM • code OACI : LMMG) est le seul héliport de Gozo. Il est situé sur le territoire du kunsill lokali - conseil local de Xewkija sur Gozo. Il occupe l'emplacement de l'aérodrome de la RAF de ta' Lambert. Il est encore connu par la population comme l'héliport de Xewkija il est situé à 4 kilomètres de Rabat - Victoria. Situation Histoire L'héliport est construit en 1996, pratiquement à l'emplacement du terrain militaire ta' Lambert utilisé par les alliés en 1943 pour l'opération Husky sur la Sicile, pour faciliter les vols assurés par la compagnie Air Malta Charter (filiale d'Air Malta) entre 1990 et octobre 2004 à partir de l'aéroport de Malte, date à laquelle les deux hélicoptères Mil Mi-8 ont été retirés du service. La compagnie espagnole Helicopteros del Sureste a repris les liaisons entre mars 2005 et octobre 2006 avec des Eurocopter AS365 Dauphin ou des Bell 412EP. Aujourd'hui, l'héliport sert à la Protezzjoni civili la Protection civile de Malte, de piste de secours pour le groupe aérien des Forces armées de Malte ou de terrain d'évolution pour le club d'ULM Island Microlight Club. Équipements L'héliport comprend un bâtiment servant de terminal avec un parking et un poste de sécurité incendie. La piste est composée de deux emplacements bétonnés 22x22 m reliés par une piste en asphalte de 130 m de long par 22 m de large, offrant une surface totale de 174 m par 22 m. L'héliport ne comprend aucune tour pour contrôler le trafic occasionnel en VFR (vol à vue) sous la surveillance de la tour de contrôle de aéroport de Malte. Des vols à la demande sont assurés par Gozo Helicopter Services basée à l'héliport de Gozo. Notes et références Portail de Malte Portail de l’aéronautique
Eliporto di Gozo

L'eliporto di Gozo (IATA: GZM, ICAO: LMMG), conosciuto anche come eliporto di Xewkija, è un eliporto civile situato nei pressi del paese di Xewkija sull'isola maltese di Gozo. È gestito dalla Gozo Heliport Ltd e non sono presenti collegamenti di linea ma solo voli charter della compagnia Heli Link Malta che opera il servizio tra Gozo e l'aeroporto di Malta con un Robinson R44. Storia L'eliporto fu costruito nel 1996 nei pressi di quello che fu l'aeroporto militare di Ta' Lambert (anche indicato semplicemente Ta Lambert) usato dalle forze aeree alleate durante le fasi finali della seconda guerra mondiale come base per attacchi aerei nell'ambito dello sbarco in Sicilia. I primi voli di linea vennero svolti con un vecchio elicottero Mil Mi-8 sovietico (LZ-CAE) dalla Malta Air Charter ma durarono solo fino all'ottobre del 2004. Nel marzo del 2005 all'eliporto arrivò la compagnia spagnola Helicopteros Del Sureste con un SA 365 Dauphin ma anch'essa interruppe le attività dopo pochi mesi. Il volo da Gozo all'aeroporto di Malta durava tra i 10 e 15 minuti. Dal 2006 l'eliporto ospita anche il distaccamento locale della Protezione Civile e dei Vigili del fuoco. Nel 2008 viste le caratteristiche del piazzale di sosta l'eliporto è stato usato dall'associazione Island Microlight Club per l'atterraggio e decollo di ultraleggeri ad ala fissa. È in considerazione il progetto di ampliamento della pista per permettere l'uso della struttura anche agli aerei con capacità STOL. Caratteristiche L'eliporto dispone di due piazzole per l'atterraggio (TLOF) in cemento di dimensioni 22 m × 22 m collegate da una striscia d'asfalto orientata 10/28 e lunga 130 m × 22 m che viene usata come piazzale per la sosta. L'aerostazione si trova all'estremità orientale del sedime mentre la caserma dei vigili del fuoco è situata sul lato sud. L'eliporto è sprovvisto di torre di controllo e tutti i contatti radio avvengono attraverso la torre dell'aeroporto di Malta. Le attività di volo vengono effettuate secondo le regole del volo a vista (VFR) anche se sull'isola è presente un'installazione VOR. Il servizio antincendio dell'eliporto è stato classificato come categoria H1. Note Bibliografia Rivista mensile "Scramble 365" (Ottobre 2009), Capitolo: Helispot, pag.41. Civil Aviation Directorate, AIP MALTA, AMDT 06, AD 3.1-3.8, aggiornato al 23 settembre 2011. Voci correlate Gozo Aeroporto di Malta Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Eliporto di Gozo Collegamenti esterni Airliners.net - Foto scattate all'eliporto di Gozo., su airliners.net.
Xewkija Heliport

Xewkija Heliport of Gozo Heliport is een vliegveld op het eiland Gozo. Het beschikt over een korte landingsbaan met de richting van 10 en 28 graden van slechts 174 meter, en is hiermee de kortste landingsbaan ter wereld. De baan is alleen geschikt voor ultralightvliegtuigen. Aan het einde van de landingsbaan is aan beide kanten een helipad. Het vliegveld wordt vooral gebruikt voor chartervluchten vanaf en naar Luchthaven Malta. Het is alleen mogelijk om er via VFR te landen.