NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Isole maltesi

Le isole Maltesi (anche chiamate Arcipelago Maltese, o, raramente, Isole Calipsee, in inglese Maltese Islands, in maltese Gżejjer Maltin), sono un arcipelago situato nel Mar Mediterraneo, a sud della Sicilia. Il loro territorio, che corrisponde a quello della Repubblica di Malta, ha una superficie totale complessiva di 316 km², nell'ambito del quale vivono oltre 500 000 abitanti. L'arcipelago è interamente compreso nella regione geografica italiana. L'arcipelago è composto dalle tre isole maggiori di Malta, Gozo (in maltese Għawdex; in inglese Gozo) e Comino, dalle isole minori di Cominotto (o Cominetto), Manoel, Filfola e le Isole di San Paolo, più tutta una serie di scogli. Geografia Le isole maltesi sono un arcipelago di roccia calcarea situato nel Mar Mediterraneo a circa 35°50′N 14°35′E35°50′N, 14°35′E, approssimativamente 93 km a sud della Sicilia e 300 km a nord dell'Africa: le isole che lo compongono sono, in ordine di grandezza, Malta, Gozo, Comino, Manoel, Cominotto, Filfola, le isole di San Paolo e il Fungus Rock (solo le prime tre sono abitate), per un totale di 316 km² e 140 km di costa. Le coste sono molto frastagliate, con numerosi golfi ed insenature che possono essere utilizzati come porto. Le isole sono costituite da basse colline con piane a terrazza; i punti più alti sono Ta' Żuta e Ta' Dmejrek (entrambi 253 m), sull'isola di Malta. Il clima è subtropicale, con inverni miti e piovosi ed estati calde e secche. Sull'isola di Gozo si trova il lago di Cala Dueira, collegato al mare nelle vicinanze di Tieca Zerca (più nota come Finestra Azzurra). Gli unici bacini d'acqua dolce di rilievo sono i laghi del Vallone Kleja, del Vallone del Fiddien, costruiti con piccole dighe nei pressi di Rabato della Notabile alla fine del XIX secolo. Origini del nome Le isole devono il loro nome mitologico alla ninfa Calipso, che, secondo ciò che racconta Omero nell'Odissea, era figlia di Atlante e viveva sull'isola di Ogigia; quest'ultima secondo alcuni studiosi corrisponderebbe all'isola di Gozo, dove pure si trova ed è possibile visitare la grotta di Calipso, sulla spiaggia rossa di Ramola (Ramla il-Ħamra). Note Bibliografia Prodromo della storia naturale generale e comparata d'Italia, di Francesco Constantino Marmocchi, edito dalla Società Editrice Fiorentina in Firenze nel 1844. Voci correlate Gozo La Valletta Italia (regione geografica) Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulle Isole maltesi
Wyspy Maltańskie

Wyspy Maltańskie (ang. Maltese Islands, malt. Il-Gżejjer ta’ Malta) – archipelag położony w centrum Morza Śródziemnego, 81,3 km na południe od włoskiej Sycylii, 286,2 km na północny wschód od Tunezji, 340,7 km na północ od Libii i 580,7 km na zachód od greckiej wyspy Zakintos. Wszystkie wyspy archipelagu tworzą razem Republikę Malty. Wyspa Malta jest główną wyspą archipelagu, obejmuje ona prawie 78% powierzchni archipelagu i około 90% ludności państwa. W skład archipelagu wchodzą trzy główne zamieszkane wyspy: Malta – powierzchnia 245,728 km², Gozo – powierzchnia 67,078 km² oraz Comino – powierzchnia 2,784 km². Archipelag obejmuje również cały szereg małych wysepek, mikrowysepek i skał wystających z morza, takich jak: Wyspa Manoela, Wyspa Św. Pawła, Cominotto, Filfla, Fungus Rock, Halfa Rock, Large Blue Lagoon Rock, Lantern Point Rock, Battery Rock, Small Blue Lagoon Rocks, Devil`s Rock (Xifer l-Infern), Għallis Rocks, Tac-Cawl Rock, Cheirolophus Rock, Barbaganni Rock, Crocodile Rock & Bear rocks, Qawra Point (Ras il-Qawra), Comino Cliff Face Rock, Xrobb l-Ghagin Rock, Fessej Rock, Ghemieri Rocks, Hnejja rocks, White Rock / Blue Islets (Rocks). Wyspy Zobacz też Geografia Malty Wyspy Morza Śródziemnego Przypisy
Ilhas Maltesas

As Ilhas Calipsee ou Ilhas Maltesas (em inglês: Maltese Islands, em maltês: Gżejjer Maltin) são um arquipélago situato no Mar Mediterrâneo, a sul da Sicília, e que formam o estado de Malta. O seu território tem uma área total de 316 km², e é habitado por cerca de 420 000 pessoas. O arquipélago é composto por três ilhas maiores e habitadas (Malta, Gozo e Comino), e ilhas menores desabitadas Cominotto (ou Cominetto), ilha Manoel, Filfla e ilha de São Paulo, e mais uma série de pequenos rochedos. O seu clima é mediterrânico, com invernos suaves e chuvosos e verões quentes e secos. Lista de ilhas Referências
Мальтийский архипелаг

Мальтийский архипелаг — небольшой архипелаг, расположенный в центральной части Средиземного моря, в 93 км к югу от острова Сицилия и в 288 км от Туниса. Геологически расположен в Африканской тектонической плите и примыкает к Северо-Африканскому региону, однако политически и историко-культурно является частью Европы. География Общая площадь Мальтийского архипелага — 316 км², острова бедны водными источниками. Сухопутных границ Мальта с другими государствами не имеет. К северу через Мальтийский пролив находится остров Сицилия. Архипелаг включает три населённых острова (Мальта, Гоцо и Комино), остальные островки и скалы людьми не заселены. Острова архипелага лежат на Мальтийском (Иблияско-Мальтийском) плато — шельфовой зоне, сформированной на месте сухопутного моста, связывавшего Сицилию и Северную Африку, и затопленного по окончании последнего оледенения. Эта зона находится на границе Евразийской и Африканской тектонических плит. Геологически архипелаг сложен из известняка. Самая высокая точка — вершина Та-Дмейрек (253 метра над уровнем моря), — находится на юго-западном побережья острова Мальта. Имеются тонкие прослои глины и песчаников. Рельеф, в основном, равнинный. Известняковая порода островов хорошо поддаётся выветриванию. Климат Мальты субтропический средиземноморский. Среднемесячные температуры колеблются от +12 — +13 °С зимой до +25 — +26 °C летом. Осадков выпадает 553.3 мм в год, в основном — с сентября по март, практически, исключительно из дождей. Большую часть территории Мальты и Гоцо занимают населённые пункты. Необитаемые острова являются охраняемой территорией. Для островов характерна довольно высокая степень эндемизма. Острова См. также Города Мальты Примечания
Мальтійський архіпелаг

Мальтійський архіпелаг — архіпелаг у Середземному морі, що складається з 8 більших островів та численних острівців. Чотири острови заселені. Мальтійський архіпелаг розташований за 93 км від острова Сицилія, за 288 км на схід від Тунісу, за 340 км на північ від Лівії та за 570 км на захід від Греції (точніше від грецького острова Кефалонія). Населені острови: Мальта Гоцо Коміно Крім цього, до складу архіпелагу входить декілька дрібних незаселених островів. Примітки
Our Saviour's Chapel, Żejtun

Our Saviour's formally known as The Church of the Transfiguration of Jesus, popularly known in Maltese as Is-Salvatur is a Roman Catholic church located in the village of Żejtun, in Malta. Origin During the middle ages, Żejtun was divided in various small hamlets. Our Saviour's was located in what was then known as Bisqallin. As the parish church of St Catherine was located at a much further distance, these small hamlets had small chapels which they could use to avoid walking the long distance to the parish church. Bisqallin had two chapels, one dedicated to the Visitation and the other to Our Saviour both built around 1500 and both built beside each other. Both chapels are mentioned in inquisitor Pietro Dusina's report of 1575. However Dusina reports that Our Saviour's lacked all necessarily items to use for religious services. He even mentions that the chapel did not have a door. Consequently he ordered that a door be installed. New chapel During the 18th century, Our Saviour's was in need of great renovation and thus it was decided to combine both chapels into one. Our Saviour's was demolished and a new one built combining with the medieval chapel of the Visitation which was then turned into the sacristy. Thus Our Saviour's has an 18th century front and a medieval back side. The chapel's facade was rebuilt in the 20th century in a neo-gothic style. Interior The chapel has a stone altar and a painting depicting the Transfiguration of Jesus, the work of Toussaints Busuttil. Other paintings depict the Visitation of Mary to her cousin Elizabeth and another depicting Saint Anne, the former commemorating the medieval chapel of the Visitation. See also Culture of Malta History of Malta List of Churches in Malta Religion in Malta References
Pietà Military Cemetery

Pietà Military Cemetery in Pietà, Malta, is a burial ground for military personnel and their dependants. It is located in the south western suburbs of Valletta, on a minor road (Triq id-Duluri). The following are cared for by the Commonwealth War Graves Commission (CWGC): 1303 First World War commonwealth casualties buried or commemorated at the Cemetery (including 20 Indian servicemen and labourers of the Indian Army who were cremated at Lazaretto Cemetery) 166 Second World War burials 772 non-war graves in the cemetery 15 war graves of other non-Commonwealth nationalities. A large number of Australian and New Zealand service personnel are buried in the cemetery, the highest concentration on Malta. The first British serviceman buried at the cemetery was a group of British soldiers buried in 1866. The majority of those interred and remembered at the cemetery are casualties of the two World Wars (but mainly the First World War), many in communal graves. The last identifiable servicemen or dependant buried at the site is hard to ascertain as this is a mixed civilian and military cemetery. The cemetery did not escape the aerial bombardment that Valletta and its environs experienced in WW2, and in April 1941 a Bomb Disposal team was called to deal with eight UXBs that had impacted in the graveyard. The team successfully defused the bombs without incident. Malta's CWGC Cemeteries became the centre of a controversy when the then Prime Minister of Malta Dom Mintoff was recorded as considering doing away with the island's war cemeteries in 1978; the threat was never carried out. There are a number of CWGC graveyards and sites that are cared for by the British Government through the auspices of the CWGC and some of the larger collections of war graves can be found at the following locations: Pembroke Military Cemetery Capucinni Naval Cemetery (also known as Kalkara Naval Cemetery) Imtarfa Military Cemetery Malta Memorial – Valletta (not graves but commemorating those with no known grave) See also Siege of Malta (World War II) References External links Pietà Military Cemetery at Find a Grave CWGC Guide for Malta British War Graves on Malta
Cmentarz wojskowy w Pietà (Malta)

Cmentarz wojskowy w Pietà na Malcie – cmentarz personelu wojskowego i ich rodzin. Znajduje się na terenie południowo-zachodniego przedmieścia Valletty – Pietà, przy bocznej ulicy Triq id-Duluri. Poniższa ilość grobów na cmentarzu jest pod opieką CWGC: 1303 ofiar z I wojny światowej pochowanych lub upamiętnionych na cmentarzu (w tym 20 indyjskich żołnierzy i robotników armii indyjskiej, którzy zostali poddani kremacji na cmentarzu Lazaretto) 166 pochówków z II wojny światowej 772 niewojenne groby 15 grobów wojennych innych narodowości spoza Wspólnoty Narodów. Na cmentarzu pochowana jest znaczna liczba personelu militarnego z Australii oraz Nowej Zelandii; jest to największa na Malcie koncentracja pochówków żołnierzy tych narodowości. Pierwsi brytyjscy żołnierze zostali pochowani na cmentarzu w 1866. Większość pochowanych i upamiętnionych na cmentarzu to ofiary dwóch wojen światowych (ale głównie pierwszej), wielu w grobach wspólnych. Ostatniego możliwego do zidentyfikowania żołnierza lub członka rodziny pochowanego w tym miejscu trudno jest ustalić, ponieważ jest to mieszany cmentarz cywilno-wojskowy. Cmentarz również nie uniknął nalotu bombowego, których Valletta i jej okolice doświadczyły podczas II wojny światowej, a w kwietniu 1941 zespół saperski został wezwany do zajęcia się ośmioma niewybuchami, które spadły na cmentarz. Zespołowi udało się rozbroić bomby bez eksplozji. W 1978 maltańskie cmentarze pod opieką CWGC stały się centrum dyskusji, kiedy ówczesny premier Malty Dom Mintoff rozważał likwidację cmentarzy wojennych na wyspie, zapowiedź nie została jednak spełniona. Istnieje wiele cmentarzy i miejsc, którymi opiekuje się rząd brytyjski pod auspicjami CWGC, a na Malcie większe cmentarze grobów wojennych można znaleźć w następujących miejscach: Cmentarz wojskowy w Pembroke Cmentarz Royal Navy w Kalkarze Cmentarz wojskowy Mtarfa w Attard Malta Memorial – Valletta (grób nieznanego żołnierza) Przypisy
St Paul's Church, Cospicua

St Paul's Church is a Baroque-Doric 18th century church located in Cospicua, Malta. History The first known church recorded to be built on the site was built in 1590 as is decreed in a number of notary documents dates 3 October 1590. By time the church was abandoned and a new one was built in its place with the cornerstone laid on August 11, 1735, by Archbishop Paul Alphéran de Bussan in the presence of the clergy of Cospicua. The church was completed by 1740 and blessed in 1741. Interior The altarpiece depicts the Conversion of Saint Paul. The work of Rokku Buhagiar, it replaced an earlier one by Francesco Zahra. There is one high altar and two side altars. One of the side altars includes a painting of the martyrdom of Saint Barbara, also the work of Francesco Zahra. The other altarpiece depicts the Holy Family and is the work of Ġanni VeIla. References
Kościół św. Pawła w Bormli

Kościół świętego Pawła (malt. Il-knisja ta’ San Pawl, ang. Church of Saint Paul) – rzymskokatolicki kościół u zbiegu Triq San Pawl i Triq San Franġisk w Bormli (Cospicui) na Malcie. Kaplica jest częścią parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w tejże miejscowości. Historia Jak podaje Ferres, pierwszy kościół pod wezwaniem św. Pawła zbudowano na tym miejscu w 1590. Akt fundacyjny podpisany został 3 października 1590. Z biegiem czasu kościół został zaniedbany i popadł niemal w ruinę. W 1735 został odbudowany w dzisiejszym kształcie dokładnie w tym samym miejscu. Kamień węgielny nowego kościoła położył 11 sierpnia 1735 biskup Paul Alphéran de Bussan. Jego budowa została ukończona w 1740, a w 1741 ten sam biskup poświęcił świątynię. Kościół został gruntownie odnowiony w 2003. Architektura Wygląd zewnętrzny Budynek kościoła jest zaokrąglony, zbudowano go w stylu doryckim. Wnętrze W kościele znajdują się trzy ołtarze. Tytularny obraz Nawrócenie św. Pawła to arcydzieło Rokko Buhagiara (ok. 1725–1805) z Bormli, ostatniego znaczącego maltańskiego malarza baroku. Na polecenie biskupa Fra Vincenzo Labiniego zastąpił on poprzedni obraz Święty Paweł pędzla Franġisku Zahry. Nad ołtarzem po prawej stronie znajduje się malowidło przedstawiające Męczeństwo św. Barbary nieznanego maarza; niektóre źródła podają jako wykonawcę Francesco Zahrę. Na drugim ołtarzu znajduje się obraz urodzonego w Bormli Ġanniego Velli Święta Rodzina. Do 11 maja 1919 wisiał tam obraz Święty Franciszek z Paoli. W zakrystii znajduje się kopia pracy Mattia Pretiego Spotkanie św. Dominika i św. Franciszka z Asyżu. Kiedyś obraz, razem z zaginionym Wskrzeszenie Łazarza, wisiał obok ołtarza głównego. W kościele znajduje się wykonana z papier mâché statua Najświętszego Serca Jezusa. Jej autorem jest Karlo Darmanin. Jest tam też drewniana figura św. Marii Goretti, Ecce Homo oraz Dzieciątka Jezus. Marmurowa podłoga została ufundowana przez Admiralicję jako zadośćuczynienie za zabrany teren przed kościołem przy poszerzaniu ulicy. Ochrona dziedzictwa kulturowego 27 sierpnia 2012 obiekt wpisany został na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 00662. Przypisy
Kalkara Naval Cemetery

The Kalkara Naval Cemetery (or Capuccini Naval Cemetery) is a cemetery in Kalkara in the South Eastern Region of Malta. The main entrance to the cemetery is at the junction of Triq Santu Rokku and Triq San Leonardu. The cemetery is divided into Protestant and Roman Catholic sections. The cemetery formerly belonged to the British Royal Navy. The cemetery contains 1085 graves of Commonwealth military personnel killed in the country in World War I and World War II in addition to 1,445 non military burials and 137 war graves of people of non-commonwealth nationalities. Many graves are marked by Commonwealth War Graves Commission (CWGC) gravestones. The majority of the 351 Commonwealth burials from World War I and the 694 Commonwealth burials from World War II are buried in the Protestant section of the cemetery. It is listed Grade 1 on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Notable burials The Japanese Naval Memorial commemorates the 68 Japanese sailors who were killed in the 1917 attack on the Japanese destroyer Sakaki near Crete Norman Macqueen Ernest Wild 44 men from HMS Egmont 22 who were killed in the 1916 mine attack near Malta on HMS Russell References External links Media related to Kalkara Naval Cemetery at Wikimedia Commons Cemetery details. Commonwealth War Graves Commission. Kalkara Naval Cemetery at Find a Grave
Cmentarz Royal Navy w Kalkarze

Cmentarz Royal Navy w Kalkarze (ang. Kalkara Naval Cemetery, znany też jako Capuccini Naval Cemetery) – cmentarz w Kalkarze na Malcie. Główne wejście na cmentarz znajduje się na skrzyżowaniu Triq Santa Rokku i Triq San Leonardu. Cmentarz podzielony jest na część protestancką i rzymskokatolicką. Historia Pierwsze pochówki odbyły się na cmentarzu w 1901. Cmentarz należał wcześniej do brytyjskiej Royal Navy. Na cmentarzu znajduje się 1085 grobów członków personelu wojskowego Commonwealthu, którzy zginęli na Malcie podczas I i II wojny światowej, oprócz 1445 pochówków cywilnych i 137 grobów wojennych osób spoza Wspólnoty, w tym Włochów, Polaków, Francuzów, Niemców i Japończyków. Wiele grobów jest oznaczonych nagrobkami CWGC. Większość z 351 pochówków z krajów Wspólnoty Narodów z I wojny światowej i 694 z czasów II wojny światowej znajduje się w protestanckiej części cmentarza. 15 lipca 2003 roku na cmentarzu odsłonięto tablicę poświęconą pamięci polskich lotników i marynarzy poległych na Malcie w czasie II wojny światowej. Opis Teren cmentarza otoczony jest wysokim murem, brama ma charakterystyczny neogotycki wygląd, jest zakończona szpiczasto z chrystogramem i krzyżem, oflankowana zaś dwoma murowanymi konstrukcjami z wąskimi gotyckimi oknami i krenelażem. Ochrona dziedzictwa kulturowego Cmentarz jest ujęty w National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod nr. 01174. Znane pochówki Pomnik Marynarki Wojennej Japonii upamiętnia 68 japońskich marynarzy, którzy zginęli w 1917 w ataku na japoński niszczyciel „Sakaki” w pobliżu Krety Ernest Wild 44 mężczyzn z HMS „Egmont” 22 mężczyzn, którzy zginęli w 1916 w pobliżu Malty w ataku minowym na HMS „Russell” Polacy pochowani na cmentarzu Ofiary katastrofy lotniczej samolotu Handley Page Halifax DT542-NF-Q: por. pil. Krzysztof Dobromirski (grób E 4), por. pil. Stanisław Pankiewicz (grób E 4), por. obs. Zbigniew Idzikowski (grób E 4), sierż. r/op. Roman Wysocki (grób F 18), sierż. r/op Alfred Kleniewski (grób F 18) i st. sierż. strz. Oskar Zieliński (grób F 17). Marynarzy ORP Sokół: st. mar. Józef Paszek (grób P 13) i mat Wacław Jan Kostuch (grób P 23). Pochodzący z Polonii kanadyjskiej pilot RCAF - F/Sgt Stanley John Kozlowski (grób P 12). Przypisy
Edifici Balluta

Gli Edifici Balluta (in inglese: Balluta Buildings) sono uno storico edificio di San Giuliano a Malta. Storia Il complesso, commissionato dal marchese Giovanni Scicluna e progettato dall'architetto Giuseppe Psaila, venne costruito nel 1928. I terreni su cui venne eretto erano in precedenza campi terrazzati facenti parte dei giardini della vicina Villa Sant'Ignazio. A partire dagli anni 1920, la villa e i suoi terreni furono suddivisi e venduti, e la prima parte dell'ex giardino ad essere edificata venne occupata proprio dagli Edifici Balluta. Il nome del complesso si deve agli alberi di quercia (in maltese: ballut) che crescevano di fronte ad esso e che hanno anche dato il nome alla prospiciente baia. Descrizione Il complesso, affacciato sulla baia di Balluta, presenta uno stile art nouveau. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Edificio Balluta
Balluta Buildings

Balluta Buildings – luksusowy budynek mieszkalny w stylu secesyjnym (Art Nouveau), wznoszący się nad Balluta Bay w St. Julian’s na Malcie. Zbudowany w 1928 dla markiza Johna Scicluny, według projektu Giuseppe Psaili. Uważany jest za jeden z najwspanialszych przykładów architektury secesyjnej, które zachowały się na Malcie, i jeden z najbardziej charakterystycznych budynków na wyspie. Historia Pierwotnie na miejscu, na którym obecnie stoi budynek, znajdowały się tarasowe pola, które na początku XIX wieku zostały włączone do ogrodu pobliskiej willi St. Ignatius. W latach dwudziestych XX wieku willa i jej działka zostały podzielone i sprzedane, a pierwszymi budynkami, które miały powstać na części dawnego ogrodu, były Balluta Buildings. Apartamentowiec został zbudowany w 1928 dla markiza Johna Scicluny, jego projekt wykonał architekt Giuseppe Psaila. Nazwa budynku pochodzi od drzew dębu (malt. ballut), których kilkanaście rosło na placu przed nim; to także dało nazwę pobliskiej zatoce. W budynku na początku znajdowały się jedne z największych i najbardziej luksusowych apartamentów w Europie, adres budynku stał się prestiżowym na Malcie. Zgodnie z prawem najmu, wielu lokatorów i ich spadkobierców utrzymało mieszkania za niewielki nominalny czynsz. Z dwudziestu mieszkań, szesnaście pozostaje w rękach spadkobierców pierwszych lokatorów, trzy powróciły w posiadanie właścicieli, a jeden został sprzedany. Na parterze budynku znajdują się punkty gastronomiczne. Budynek pozostał niezmieniony i jest w relatywnie dobrym stanie, jakkolwiek potrzebuje odnowienia. Architektura Budynek Balluta Buildings jest jednym z najwspanialszych spośród kilku zachowanych secesyjnych budynków na Malcie, jest jednocześnie uznawany za arcydzieło jego projektanta i jeden z najbardziej charakterystycznych budynków w kraju. Składa się z trzech połączonych bloków mieszkalnych, z trzema pionowymi strukturami, mającymi długie pionowe łukowe otwory wystające z reszty budynku. Są one zwieńczone kluczami ozdobionymi rzeźbionym putto. Otwory są flankowane rzędem podwójnych okien i pilastrów po obu stronach. Każdy blok jest zwieńczony przyczółkiem, a na rogach każdego z nich znajdują się napisy „BALLUTA” (lewy blok), „BUILDINGS” (prawy blok) i „A.D. MCMXXVIII” (blok centralny). Okna, pilastry i inne części budynku posiadają misterne kwiatowe i geometryczne dekoracje. Bloki na niższych piętrach połączone są werandami, z gładką fasadą na górnych kondygnacjach. Konstrukcja, która zawiera wiele sklepów, wzmacnia cały budynek na poziomie ulicy, potęgując jego trójwymiarowość. Budynek powstał z lokalnego wapienia. Dwadzieścia luksusowych apartamentów, znajdujących się w budynku, ma dużą powierzchnię. Posiadają one wysokie sufity oraz kolumny. Podłogi wykonane są z oryginalnych maltańskich płytek. Ozdobne elementy metalowe, zainstalowane w całym budynku, są wysokiej jakości. Nie jest pewne, czy są one wykonane przez Psailę, czy też innego artystę. Ochrona wartości kulturowych Budynek status zabytku narodowego pierwszej klasy, umieszczony jest na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod nr. 01212. Przypisy