NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Comino Chapel

The Chapel of the Return of the Holy Family from Egypt or the Chapel of the Return from Egypt or simply St Mary's Chapel is a Roman Catholic church located on the small island of Comino in Malta. Origins The chapel of St Mary was first mentioned in a map dating from 1296. However, the location of this original chapel is not known. It may be the present chapel was built on the exact site of the medieval chapel. The original chapel must have been ravaged on numerous occasions by pirates that attacked the island due to its defenseless shores. In fact there was no defense on Comino prior to 1618. As a result, the population abandoned the island and went to live on the nearby island of Gozo. In 1618, the knights built a defense tower, Saint Mary's Tower. This encouraged some people to return to Comino and resettle there. Consequently, the chapel of Comino was rebuilt in its current site. The exact date of its construction is unknown, however we do know that in 1667 Bishop Bueno deconsecrated the church but it was again opened for public worship in 1716. This time the chapel was enlarged and refurbished and rededicated to the Return of the Holy Family from Egypt, the only such church with this dedication in Malta. Interior Looking at the church from the outside one would expect to find a plain flat church. However, the interior of the church contrasts the exterior. The interior is constructed on a neogothic style, with pointed archways. The sanctuary is separated from the main body of the church by an Iconostasis, one of the few churches left with it intact. The main painting depicts the return of the Holy Family from Egypt and has influences from Francesco Zahra. It was restored in 1928 by Vincenzo Bonello. The church has one altar and a total of three statues, the Virgin Mary, the Sacred Heart and Saint Joseph. References
Kaplica Santa Marija na Comino

Kaplica Powrotu Świętej Rodziny z Egiptu (malt. Kappella tar-Ritorn tas-Sagra Familja mill-Eġittu, ang. Chapel of the Return of the Holy Family from Egypt) lub Kaplica Powrotu z Egiptu lub po prostu Kaplica Matki Bożej (ang. St Mary's Chapel) lub Comino Chapel – katolicka kaplica (pełniąca funkcję kościoła) na wyspie Comino na Malcie. Pochodzenie Kaplica Matki Bożej (St. Mary's Chapel) po raz pierwszy została zaznaczona na mapie z roku 1296. Jednakże dokładne położenie tej kaplicy nie jest znane. Możliwe, że współcześnie istniejąca została zbudowana dokładnie na miejscu tej średniowiecznej. Pierwotna świątynia musiała być kilkakrotnie niszczona przez piratów, którzy atakowali wyspę z powodu łatwo dostępnych brzegów. Faktycznie, przed rokiem 1618 na Comino nie było struktur obronnych. Rezultatem tego było opuszczenie wyspy przez mieszkańców, którzy przenieśli się na pobliską wyspę Gozo. W roku 1618 rycerze Zakonu zbudowali wieżę obronną – wieżę Świętej Marii. To zachęciło niektórych ludzi do powrotu na Comino i powtórne osiedlenie się tutaj. Naturalną koleją rzeczy kaplica na Comino została odbudowana na dzisiejszym miejscu. Dokładna data jej postawienia nie jest znana, chociaż wiadomo, że w roku 1667 biskup Bueno dekonsekrował kościół, lecz w roku 1716 był on znów otwarty dla modlitw. W tym czasie kaplica została powiększona, przemeblowana oraz zmieniono jej wezwanie na Powrotu Świętej Rodziny z Egiptu, jedyne takie na Malcie. Wnętrze Patrzący na kościół z zewnątrz spodziewa się znaleźć zwyczajne, proste wnętrze. Jednak zaskoczenie jest zupełne. W środku króluje styl neogotycki, z ostrymi łukami. Prezbiterium oddziela od nawy głównej ikonostas, jedynie w kilku kościołach pozostawiony nietknięty. Obraz tytularny przedstawia powrót Świętej Rodziny z Egiptu. Widać w nim wpływy Francesco Zahry. Został odnowiony w 1928 przez Vincenzo Bonello. W kościele znajduje się ołtarz oraz trzy figury: Dziewicy Maryi z 1948, dzieło Wistina Camilleri, Najświętszego Serca Jezusowego i Świętego Józefa. Festa Pierwotnie dniem święta tytularnego kaplicy był 7 stycznia, dzień po Epifanii, później zamieniono go na 24 lipca, święto Najświętszego Serca Jezusa. Od 2015 uroczystość obchodzona jest w weekend po 15 sierpnia, święcie Wniebowzięcia Matki Bożej. Kaplica dziś Dzięki pracy lokalnych mieszkańców kaplica jest w dobrym stanie. Msza święta odprawiana jest w soboty o 18:45. Ochrona dziedzictwa kulturowego W dniu 14 października 2020 kaplica wpisana została na listę zabytków narodowych 1. stopnia. Przypisy
Torri Mamo

Der Torri Mamo ist ein befestigter Wohnturm in der Nähe der maltesischen Ortschaft Marsaskala. Er wurde 1657 von der Familie Mamo zum Schutz vor Piratenüberfallen gebaut. Im Laufe der Jahrhunderte wechselte der Torri Mamo öfter den Besitzer, darunter der maltesische Premierminister Gerald Strickland und das britische Militär. Ende der 1980er Jahre wurde das verfallene Gebäude der maltesischen Denkmalschutzorganisation Dín l-Art Ħelwa übertragen, die den Turm bis Mitte der 1990er Jahre restaurierte und der Öffentlichkeit zugänglich machte. Der Torri Mamo weist einen ungewöhnlichen kreuzförmigen Grundriss mit insgesamt 16 Wänden auf. Im Innern befinden sich fünf Räume: vier kleinere in den Enden des Kreuzes und ein größerer in der Mitte. Über eine Treppe ist das Dach erreichbar. Der Torri Mamo wurde unter der Nummer 43 in das Nationale Inventar der Kulturgüter der maltesischen Inseln aufgenommen. Weblinks Mamo Tower. (PDF) In: National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Sovrintendenza tal-Patrimonju Kulturale, 28. Juni 2013; abgerufen am 13. Oktober 2019 (englisch). Torri Mamo, Marsascala. In: Heritage Sites managed by Din l-Art Helwa. Dín l-Art Ħelwa; abgerufen am 18. Dezember 2019 (englisch).
Mamo Tower

Mamo Tower (Maltese: Torri Mamo), also known as San Tommaso Tower (Maltese: Torri Ta' Mamu), is a fortified residence in Marsaskala, Malta. It was built by the Mamo family in 1657 on rising ground above St Thomas Bay on the east shore of Malta. History Mamo Tower was built in 1657 as a fortified residence for the Mamo family, who owned land in the area. It was started by Gregorio Mamo but was finished by his son Giorgio, both of whom were professional builders who were also responsible for the construction of a number of the Order of Saint John's fortifications in Malta. The tower's shape is a St. Andrew's Cross with sixteen sides. The hall in the centre of the tower is bombproof, while the upper floor was left unfinished. The whole tower is surrounded by a 2 metre deep dry ditch, and while this was being excavated a Phoenician or Roman tomb was discovered. The tower does not have musketry loopholes, vision slits or other defensive features, but it was strong enough to protect the Mamo family and up to 80 farmers from the surrounding fields in a short raid by Barbary corsairs who landed at St Thomas Bay. Mamo tower was integrated into the Order's coastal defence system (along with Wignacourt, Lascaris and De Redin towers) and contemporary paintings show it flying the Order's flag. About 50 metres away from the tower, the Mamo family also built a small chapel dedicated to Saint Cajetan. The chapel was built in the same year as the tower. Over the years the tower had many different owners. It was eventually inherited by Lord Strickland, who later sold it. The tower was included on the Antiquities List of 1925. With the beginning of World War II, the British military requisitioned the tower in 1940 and used it as a Regional Headquarters. In support of this role, they constructed a pillbox on the roof. Machine gun emplacements were also built on the roof. The tower was eventually leased to a family from Żejtun and was used as a private house until 1987, when the poor condition of the building rendered it unsuitable for habitation. Present day The tower was subsequently acquired by Din l-Art Ħelwa, the National Trust of Malta, who restored it between 1994 and 1995. During the restoration, the pillbox was removed. The tower has been open to the public since 2003. It is now open on Thursdays, Fridays, Saturdays and Sundays. It is also occasionally used for re-enactments. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Torre Mamo

Torre Mamo (en maltés: Torri Mamo), también conocida como Torre de San Tommaso (en maltés: Torri Ta' Mamu ), es una residencia fortificada en Marsaskala, Malta. Fue construida por la familia Mamo en 1657 en un terreno elevado sobre la bahía de Santo Tomás en la costa este de Malta. Historia La Torre Mamo fue construida en 1657 como residencia fortificada para la familia Mamo, propietaria de terrenos en la zona. Fue iniciado por Gregorio Mamo pero fue terminado por su hijo Giorgio, ambos constructores profesionales que también fueron responsables de la construcción de varias fortificaciones en Malta de la Orden de San Juan. La forma de la torre es una Cruz de San Andrés con dieciséis lados. El salón en el centro de la torre es a prueba de bombas, mientras que el piso superior quedó sin terminar. Toda la torre está rodeada por un foso seco de 2 metros de profundidad, y mientras se excavaba se descubrió una tumba fenicia o romana. La torre no tiene aspilleras de mosquetería u otras características defensivas, pero fue lo suficientemente fuerte como para proteger a la familia Mamo y hasta 80 granjeros de los campos circundantes en una incursión breve de los corsarios berberiscos que desembarcaron en St Thomas Bay.​ La torre Mamo se integró en el sistema de defensa costera de la Orden (junto con las torres Wignacourt, Lascaris y De Redín) y las pinturas contemporáneas la muestran ondeando la bandera de la Orden.​ A unos 50 metros de la torre, la familia Mamo construyó también una pequeña capilla dedicada a San Cayetano . La capilla fue construida en el mismo año que la torre. A lo largo de los años, la torre tuvo muchos propietarios diferentes. Eventualmente fue heredada por Lord Strickland, quien luego la vendió. La torre fue incluida en la Lista de Antigüedades de 1925.​ Con el comienzo de la Segunda Guerra Mundial, el ejército británico requisó la torre en 1940 y la utilizó como sede regional. En apoyo de este papel, construyeron un fortín en el techo. También se construyeron emplazamientos de ametralladoras en el techo. La torre finalmente se arrendó a una familia de Żejtun y se usó como casa privada hasta 1987, cuando el mal estado del edificio lo hizo inadecuado para ser habitado.​ En la actualidad Posteriormente, la torre fue adquirida por Din l-Art Ħelwa, que la restauró entre 1994 y 1995. Durante la restauración, se retiró el fortín.​ La torre ha estado abierta al público desde 2003. Actualmente está abierta los jueves, viernes, sábados y domingos.​ También se utiliza ocasionalmente para recreaciones.​​ Referencias Enlaces externos
Wieża Mamo

Wieża Mamo (malt. Torri Mamo, ang. Mamo Tower), znana też jako Wieża San Tommaso (malt. Torri Ta' Mamu, ang. San Tommaso Tower) - ufortyfikowana rezydencja z wieżą w Marsaskala na Malcie. Zbudowana została w roku 1657 przez rodzinę Mamo, na terenie wznoszącym się ponad St. Thomas Bay, na wschodnim wybrzeżu Malty. Historia Wieża Mamo została zbudowana w roku 1657, jako ufortyfikowana rezydencja, przez rodzinę Mamo, która była właścicielem terenu w okolicy. Budowę rozpoczął Gregorio Mamo, zaś ukończył ją jego syn Giorgio. Obydwaj byli profesjonalnymi budowniczymi, którzy byli również odpowiedzialni za budowę kilku konstrukcji fortyfikacyjnych Zakonu Joannitów na Malcie. Budowla posiada kształt krzyża św. Andrzeja z szesnastoma bokami. Sala w środku wieży jest zabezpieczona przed pociskami, wyższe piętro pozostawiono nieskończone. Cała wieża jest otoczona głębokim na 2 metry suchym rowem, podczas kopania którego odkryto fenicki lub rzymski grób. Wieża nie posiada otworów strzelniczych, ani innych elementów obronnych, lecz była wystarczająco mocna, aby ochronić rodzinę Mamo oraz do 80 rolników z pobliskich pól, przed krótkimi wypadami piratów berberyjskich, którzy wylądowali w pobliskiej St. Thomas Bay. Wieża Mamo była włączona w nadbrzeżny system obronny Zakonu (razem z wieżami Wignacourta, Lascarisa oraz de Redina), i współczesne obrazy przedstawiają ją z flagą Zakonu powiewającą na szczycie. W odległości około 50 metrów od wieży, rodzina Mamo zbudowała również niewielką kaplicę, poświęconą św. Kajetanowi. Kaplica zbudowana została w tym samym roku, co wieża. Przez lata wieża posiadała różnych właścicieli. W końcu została odziedziczona przez lorda Stricklanda, który ją później odsprzedał. Wieża znajduje się na Liście Zabytków 1925. Na początku II wojny światowej armia brytyjska zarekwirowała wieżę, i w 1940 roku przeznaczyła ją na siedzibę swojego lokalnego sztabu. W celu wzmocnienia ochrony, na dachu wieży zbudowano wtedy schron bojowy (pillbox) oraz zainstalowano karabin maszynowy na stałej podstawie. W końcu wieża została oddana w najem rodzinie z Żejtun, i była używana jako dom prywatny do roku 1987, kiedy zły stan budynku nie pozwalał na dalsze mieszkanie w nim. Współcześnie Wieża została nabyta przez Din l-Art Ħelwa, maltański narodowy zarząd powierniczy, który w latach 1994-1995 poddał ją renowacji. Podczas odnawiania, schron z okresu II wojny światowej został z dachu usunięty. Od roku 2003 wieża jest dostępna dla ogółu. Jest teraz otwarta w czwartki, piątki, soboty i niedziele. Od czasu do czasu odtwarzane są w niej różne wydarzenia historyczne. Przypisy Linki zewnętrzne National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands (ang. )
Basilika ta’ Pinu

Das Heiligtum Madonna ta' Pinu (Blessed Virgin Mary of Ta’ Pinu) liegt etwa 700 Meter entfernt von Ort Għarb auf der Insel Gozo in Malta und gehört zum Bistum Gozo. Die Arbeiten an der Kirche begannen am 30. Mai 1920, am 31. August 1932 wurde sie geweiht und bereits am 10. August desselben Jahres durch Papst Pius XI. zur Basilika erhoben. Die im neoromanischen Stil erbaute Kirche beinhaltet im Innenraum 6 Mosaike, Fenster in 76 Farben und zahlreiche Votivgaben. Der Glockenturm hat eine Höhe von 61 Metern. Bis heute gibt es jedes Jahr eine Wallfahrt, die auf eine Marienerscheinung zurückgeht. Am 22. Juli 1883 passierte Karmni Grima, eine Frau aus Għarb, die alte Kapelle, die damals an der Stelle der heutigen Basilika stand. Aus deren Inneren habe sie dabei die Stimme der Mutter Gottes vernommen, die sie aufforderte, drei Ave Maria zu sprechen. Karmni Grima sei der Aufforderung nachgekommen, woraufhin auf wundersame Weise ihre schwer kranke Mutter genesen sei. Im Mai 1990 besuchte Papst Johannes Paul II. auf seiner Malta-Rundreise das Heiligtum. Eine Tafel direkt an der Fassade der Basilika markiert den Beginn eines Kreuzwegs mit lebensgroßen Marmorfiguren, der auf den Hügel ta’ Ghammar führt, wo eine kleine Kapelle und ein Versammlungsplatz in der Form eines griechischen Theaters den Abschluss bilden. Papst Benedikt XVI. widmete dem Marienheiligtum anlässlich seiner Maltareise am 18. April 2010 die Goldene Rose. Weblinks Offizielle Website der Basilika von Ta’ Pinu Einzelnachweise
Santuario Nacional de la Virgen de Ta 'Pinu

El Santuario Nacional de la Virgen de Ta 'Pinu (en maltés: Santwarju tal-Madonna ta' Pinu) es una iglesia parroquial católica y basílica menor situada a unos 700 metros (2.300 pies) de la aldea de Gharb en la isla de Gozo, la isla hermana de Malta.​ La iglesia está dedicada a la Virgen de Ta' Pinu. La basílica se encuentra en un campo abierto que permite a los visitantes disfrutar de hermosas vistas de la zona. El Papa Juan Pablo II celebró una misa en el santuario durante su visita a la isla de Gozo, el 26 de mayo de 1990.​ El 18 de abril de 2010, al visitar Malta, el Papa Benedicto XVI donó y colocó una rosa de oro frente a la imagen devocional de Nuestra Señora de Ta 'Pinu que fue traída desde Gozo a Malta para esta ocasión especial. Véase también Portal:Iglesia católica. Contenido relacionado con Iglesia católica. Galería de imágenes Referencias
Sanctuaire national Ta' Pinu de Għarb

Le sanctuaire national Ta' Pinu est un édifice religieux catholique situé à Għarb sur l'île de Gozo, la deuxième de Malte. Construit en 1920, le sanctuaire est un haut-lieu marial de pèlerinage maltais. Il fut érigé en basilique en 1931. Il est en 2021 le seul sanctuaire national maltais. Historique Un jour de juin 1883, une paysanne entendit la voix de la Sainte Vierge à l'intérieur d'une vieille chapelle. À la suite de cette manifestation, de nombreux miracles auraient été constatés. En remerciement de la protection miraculeuse de Marie, les travaux pour la construction d'une grande église furent entrepris en 1920. En 1931, le pape Pie XI lui confère le titre de basilique, et elle est consacrée en 1932. En 1990, le pape Jean-Paul II y est venu, et le pape Benoît XVI en 2010, en particulier pour bénir une Rose d'or. Pour l'occasion, la statue de Notre-Dame de Ta' Pinu a été transportée de Gozo à Floriana et le Souverain pontife a invité le monde à « la prier sous le vocable de Reine de la famille ». Galerie Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des édifices religieux de Malte Liste de sanctuaires mariaux Diocèse de Gozo Liens externes Site officiel Ressource relative à la religion : GCatholic.org La protection maternelle de Notre-Dame de Ta' Pinu sur le site du sanctuaire national de l'Immaculée Conception à Washington (en) Homélie du pape Jean-Paul II au sanctuaire de Ta' Pinu le samedi 26 mai 1990 (en) Message du pape Benoît XVI à Floriana le dimanche 18 avril 2010 Portail de l’architecture chrétienne Portail de Malte Portail du catholicisme Portail de la protection du patrimoine
Santuario di Ta' Pinu

Il santuario nazionale Ta 'Pinu è una basilica di rito cattolico situata a Għarb, sull'isola di Gozo. Si tratta del principale luogo di pellegrinaggio per i maltesi. Storia e descrizione Secondo la tradizione, il 22 giugno 1883, una donna chiamata Karmni Grima sentì la voce della Vergine Maria in una vecchia cappella, che oggi è inglobata nel santuario. Dopo questo fenomeno, sull'isola si verificarono molti miracoli e, in segno di gratitudine, gli abitanti della zona decisero di costruire un tempio. I lavori cominciarono nel 1920 e terminarono nel 1931, mentre il santuario venne consacrato l'anno successivo. Nel 1935, dopo la visita di papa Pio XI, il santuario è stato elevato a rango di basilica minore. La chiesa è in stile gotico a croce latina. La facciata a salienti presenta un rosone e un protiro che si trova sopra l'ingresso principale. Il campanile della chiesa si trova a lato dell'edificio. L'interno è suddiviso in tre navate ed è privo di affreschi e opere importanti. All'interno sono presenti anche molti ex-voto donati dai cittadini. Onorificenze Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su santuario di Ta' Pinu Collegamenti esterni Sito ufficiale, su tapinu.org. (EN) Santuario di Ta' Pinu, in GCatholic.org. [- Il santuario nazionale Ta 'Pinu - Secret World]
Basiliek van de Heilige Maagd van ta’ Pinu

De Basiliek van het Nationale Heiligdom van de Heilige Maagd van Ta' Pinu (Maltees: Santwarju Bażilika tal-Madonna ta' Pinu) is een katholieke basilica minor en een belangrijk nationaal heiligdom op Gozo, het zustereiland van Malta. “Pinu” is een Maltese voornaam, die mogelijk verwijst naar Pinu Gauci, die in 1598 curator werd van wat toen reeds een pelgrimsoord was. De basiliek is gelegen op ongeveer 700 meter van het dorp Għarb, in een open landschap, waardoor bezoekers kunnen genieten van een prachtig uitzicht op het gebied. Het huidige kerkgebouw dateert van 1920-1930, en werd opgetrokken op de site van een veel oudere kapel, die teruggaat tot de 16e eeuw. Aan de plek zijn meerdere legendes en wonderen verbonden. Paus Johannes Paulus II droeg op het kerkplein van het heiligdom de mis op tijdens zijn bezoek van 26 mei 1990, en op 18 april 2010 schonk paus Benedictus XVI een Gouden Roos voor het beeld van onze Lieve Vrouw van ta' Pinu.
Bazylika i sanktuarium Ta’ Pinu

Bazylika i sanktuarium Ta’ Pinu – kościół katolicki (bazylika mniejsza) zlokalizowany w pobliżu miejscowości Għarb na Malcie (wyspa Gozo). Należy do najważniejszych świątyń w kraju. Obecny kościół powstał w latach 1920-1931, na miejscu wcześniejszej świątyni z XVI wieku. Świątynia ta uległa z czasem zniszczeniu, w związku z czym lokalny biskup, za zgodą papieża, postanowił jej resztki rozebrać. Rozpoczynając prace rozbiórkowe, robotnik który wbił pierwszy kilof złamał rękę. Uznano to za cud i ostatecznie postanowiono pozostawić ruiny nietknięte. 22 czerwca 1883 miały miejsce kolejne wydarzenia uznane z czasem za nadnaturalne. Karmni Grima, lokalna rolniczka, schodząc ze swojego pola i przechodząc koło kapliczki w pobliżu ruin, usłyszała głos nakazujący jej wejście do świątyni. Posłuchała go, odmówiła modlitwę i wtedy usłyszała kolejny głos - nakazujący jej odmówienie trzech modlitw Zdrowaś Maryjo. Po objawieniu kobieta ciężko się rozchorowała na przeciąg około roku, zwierzając się ze swojego przypadku przyjacielowi - Francesco Portelli, który oświadczył, że w tym samym miejscu miał podobne zdarzenia, w wyniku których uzdrowiona została jego matka. Swoje przypadki zgłosili u lokalnego biskupa, który oficjalnie stwierdził ich cudowność. Spowodowało to powstanie ruchu pielgrzymkowego i sprowokowało władze kościelne do budowy nowego, obecnego kościoła. Świątynię ukończono w 1931, a w 1932 otrzymała ona tytuł bazyliki mniejszej. Wizyty papieskie 26 maja 1990 miejsce to odwiedził Jan Paweł II, umieszczając na obrazie Matki Bożej aureolę z pięciu złotych gwiazd. Benedykt XVI w 2010 ofiarował kościołowi złotą różę. 3 kwietnia 2022 w sankuarium modlił się papież Franciszek, zachęcając do odkrycia podstaw wiary i przezwyciężenia apatii po pandemii koronawirusa. Obiekt jest wpisany na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 00972 Przypisy
Та’Пину

Базилика Девы Марии Та’Пину — католический храм, расположенный на острове Гозо (Мальта) неподалёку от деревни Арб. Ранее XX века на месте базилики возвышалась капелла XVI века, посвященная Успению Богоматери, в которой хранился алтарный образ, написанный Амедео Перуджино в 1619 году. 23 июня 1883 года на этом месте крестьянка Кармни Грима слышала голос Богоматери. В том же году происходили разного рода чудеса, включая выздоровления, в том же году Гозо спасся от чумы. Строительство современной церкви было начато в 1920 году, освящение — в 1931 году. На следующий год папа Пий XI возвел эту церковь в ранг базилики. Древняя капелла с чудотворным образом находится в глубине современной церкви. Церковь, построенная в романском стиле, возвышается посредине сельской местности острова Гозо, окруженный[уточнить] холмами Гаммара и Гордана. Здание церкви — образец технического использования местного камня. Внутри неё находится большое количество разных картин, высеченных из камня, которые вместе с мозаиками украшают алтарные образы и фризы нефа. Источник Санктуарий Та’Пину // Мальта и ее острова: Гозо и Комино. — Plurigraf, 2013. — С. 116—120. — 128 с. — (Золотые путеводители). — ISBN 978-88-7551-193-7. Ссылки Ta' Pinu Sanctuary (англ.). National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands (27 августа 2012). Дата обращения: 3 мая 2020. Примечания
Базиліка Діви Марії Та'Піну

Базиліка Діви Марії Та'Піну — католицький храм, розташований на острові Гоцо (Мальта) неподалік від села Арб. Історія До XX століття на місці базиліки височіла каплиця XVI століття, присвячена Успінню Богоматері, в якій зберігався вівтарний образ, написаний 1619 року Амедео Перуджіно. За переказами, 23 червня 1883 року на цьому місці Кармні Ґріма чула голос Богоматері. Будівництво сучасної церкви було розпочато 1920 року, освячення — 1931 року. Наступного року папа Пій XI звів цю церкву в ранг малої базиліки. Стародавня капела з чудотворним образом розташована в глибині сучасної церкви. Церква, побудована в романському стилі, підноситься посередині сільській місцевості острова Гоцо, оточений пагорбами Гаммара та Гордалі. Будівля церкви — зразок технічного використання місцевого каменю. Всередині неї розташований багато різних картин, висічених з каменю, які разом з мозаїками прикрашають вівтарні образи та фризи нефа. Галерея Примітки Див. також Список базилік Мальти Джерело Книги нового тисячоліття. Мальта і її острови: Гозо і Коміно. Посилання www.tapinu.org — офіційний сайт «Базиліка Діви Марії Та'Піну».