NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Théâtre Manoel

Le théâtre Manoel (en maltais Il-Teatru Manoel et Manoel Theatre en anglais) est le théâtre national maltais qui reçoit l'orchestre philharmonique de Malte (en maltais, Orkestra Filarmonika Nazzjonali et Malta Philharmonic Orchestra en anglais). Description Il doit son nom au grand maître de l'ordre de Saint-Jean de Jérusalem António Manoel de Vilhena qui a financé sa construction en 1731. Ce théâtre est réputé pour être le troisième plus ancien théâtre d'Europe encore en activité. Attenant au théâtre se trouve un musée retraçant son histoire, ainsi qu'une cafétéria. Le théâtre Manoel, situé dans la rue du vieux théâtre (en maltais, Triq it-Teatru l-Antik et Old Theatre Street en anglais) à La Valette. À l'origine il s'appelait le Théâtre public (Teatro Pubblico), en 1812 les Britanniques l’appelle d'abord Teatro Reale avant de le rebaptiser Royal Theatre pour prendre son nom définitif de Manoel Theatre en 1866. C'est un théâtre de 623 places, à l'italienne, de forme ovale avec trois étages de loges. Il est entièrement construit en bois et décoré à la feuille d'or. Le plafond donne l'impression d'être une coupole ovale avec en son centre un lustre de cristal. Notes et références Sources Paul Xuereb, The Manoel Theatre, MidseaBooks, Malte, 2011 (en) Victor F. Denaro, « The Manoel Theatre », Melita Historica, vol. 3, no 1,‎ 1960, p. 1-4 (lire en ligne) Annexes Articles connexes Liens externes Portail du théâtre Portail de Malte Portail de l’ordre de Saint-Jean de Jérusalem
Teatr Manoel

Teatr Manoel (ang. Manoel Theatre, malt. It-Teatru Manoel) - teatro-opera w Valletcie na Malcie. Traktowany jako Teatr Narodowy Malty. Jest miejscem koncertów, recitali, orkiestrowych koncertów kameralnych, dramatu i komedii, musicali, opery, wystąpień dla dzieci i festiwali muzycznych. Według CNN Travel zaliczany jest do 15 najbardziej spektakularnych teatrów na świecie. Nazwa pochodzi od Wielkiego Mistrza Zakonu Maltańskiego, Antonio Manoel de Vilhena, który sfinansował i zlecił budowę teatru publicznego. Budowa została zakończona w 1731 roku. Nad głównym wejściem do teatru widnieje motto: „ad honestam populi oblectationem”. Pierwotnie nazywał się Teatro Pubblico (pol. Teatr Publiczny), w 1812 roku jego nazwa została zmieniona na Teatro Reale / Theatre Royal (pol. Teatr Królewski), natomiast w 1866 roku został przemianowany na Teatr Manuela. Budynek ma trzy piętra. Wnętrze jest bogato zdobione w stylu rokokowym. Budynek jest zabytkowy. Znajduje się tu siedziba Maltańskiej Orkiestry Symfonicznej (ang. Malta Philharmonic Orchestra). W teatro-operze Manoel wystąpili m.in. Mirella Freni, Yehudi Menuhin, Magda Olivero, Katia Ricciarelli, Margaret Rutherford, Steve Hackett, Kiri Te Kanawa. Przypisy
Театр Маноэль

Театр Маноэль (мальт. It-Teatru Manoel, англ. Manoel Theatre) — театр и концертный зал в Валлетте на Мальте. История Театр назван в честь 66-го великого магистра ордена госпитальеров Антониу Мануэла де Вильены, который заказал строительство в 1731 году. Этот величественный театр, возводившийся более трех веков назад, является одним из старейших в Европе и оживленным свидетелем истории Мальты. Построенный всего за 10 месяцев, театр был торжественно открыт 19 января 1732 года с премьерой итальянской трагедии "Меропа" Сципиона Маффея. В театре Маноэль также базируется Мальтийский филармонический оркестр, который является одним из главных символов музыкальной жизни Мальты. Заинтересованным посетителям открывается возможность познакомиться с историей и внутренним устройством театра через экскурсии. Они могут пройти по его коридорам, увидеть богато украшенные интерьеры и ознакомиться с особенностями его работы. Театр Маноэль в Валлетте славится своим роскошным интерьером, олицетворяющим стиль барокко и богатство культурного наследия Мальты. В ложах и холлах театра можно увидеть старинные мебельные изделия, такие как кресла, столики и комоды, которые добавляют шарма и изысканности интерьеру. Примечания Ссылки Сайт театра Театр Маноэль на сайте www.maltadvice.com (по-русски) Театр Маноэль на сайте Malta2u.com (по-русски) Театр Маноэль на сайте www.turizm.ru (по-русски)
Театр Маноель

Театр Маноель (мальт. It-Teatru Manoel, англ. Manoel Theatre) — театр і концертний зал у Валлетті на Мальті. Історія Театр названо на честь 66-го великого магістра ордену госпітальєрів Антоніу Маноела де Вільєни, який замовив будівництво 1731 року. Цей величний театр, зведений понад три століття тому, — один із найстаріших у Європі. Збудований лише за 10 місяців, театр урочисто відкрито 19 січня 1732 року прем'єрою італійської трагедії «Меропа» Шипіоне Маффеї. У театрі також базується Мальтійський філармонічний оркестр, одним із символів музичного життя Мальти. Для ознайомлення відвідувачів з історією та внутрішнім облаштуванням театру проводяться екскурсії. Театр відомий розкішним інтер'єром, що втілює стиль бароко та багатство культурної спадщини Мальти. У ложах та холах театру є старовинні меблі: крісла, столики, комоди тощо. Деякі всесвітні прем'єри, що проходили в театрі Маноель 8 квітня 2016 року: The Price of One. П'єса Едварда Бонда. Режисер Кріс Купер. 26 січня 2017 року: Концертино для гітари, клавесина та оркестру Рубена Паче. Мальтійський філармонічний оркестр, Мішель Кастерлетті (диригент), Йоганна Байштайнер (гітара), Джоанна Камільєрі (клавесин). Див. також Тревор Зара Примітки Посилання Сайт театру (англ.) (мальт.) Театр Маноель на сайті www.maltadvice.com
Ópera Real de La Valeta

La Ópera Real de La Valeta era un teatro de ópera y sede de las artes escénicas en La Valeta, la capital de Malta.​ Fue diseñado por el arquitecto inglés Edward Middleton Barry y fue erigida en 1866 en la calle de la República. En 1873 su interior sufrió daños considerables por el fuego, pero fue restaurada en 1877. El teatro recibió el impacto directo de los bombardeos aéreos de las fuerzas del Eje en 1942, durante el Sitio de Malta, en el contexto de la Segunda Guerra Mundial. En 2006,​ el gobierno anunció una propuesta para reconstruir el sitio como una casa dedicada al Parlamento, actualmente ubicado en la ex armería de la Magisterial del Palacio de La Valetta. La propuesta no fue bien recibida, ya que siempre se ha asumido que el sitio eventualmente se convirtió en algo que podría albergar una institución cultural. En cambio, el teatro de la ópera en ruinas fue transformado en un teatro al aire libre diseñado por el arquitecto Renzo Piano. Fue inaugurado el 8 de agosto de 2013 como Pjazza Teatru Rjal. Véase también Cultura de Malta Teatro Sitio de Malta (1940) Referencias
Teatro Reale (La Valletta)

Il Teatro Reale della Valletta (It-Teatru Rjal in maltese, Royal Theatre in inglese) è stato un teatro d'opera e di arti performative sull'isola di Malta. Fu progettato dall'architetto inglese Edward Middleton Barry e fu eretto nel 1866 divenendo uno degli edifici più belli e iconici della capitale maltese. Nel 1873 gli interni del teatro vennero gravemente danneggiati da un incendio, che venne quindi restaurato nel 1877. Nel 1942 il teatro venne raso al suolo dai bombardamenti aerei ad opera dell'aeronautica nazista durante la seconda guerra mondiale. Dopo aver valutato diversi piani di ricostruzione del teatro, le rovine sono state ridisegnate dall'architetto italiano Renzo Piano e nel 2013 il sito è ritornato alla sua funzione di luogo per spettacoli come teatro all'aperto con il nome di Pjazza Teatru Rjal. Storia Il progetto dell'edificio fu affidato a Edward Middleton Barry, l'architetto del Covent Garden Theatre, che lo completò nel 1861. I piani originali dovettero però essere modificati perché non era stata presa in considerazione la pendenza delle strade ai lati del teatro, problema che venne superato con l'aggiunta di una terrazza che si affacciava sulla Strada Reale (oggi Republic Street) progettata da architetti maltesi. La costruzione dell'edificio iniziò nel 1862, dopo che venne demolita la Casa della Giornata, e completata quattro anni dopo nel 1866. Il teatro, con una capacità di 1.095 posti seduti e 200 in piedi, venne inaugurato il 9 ottobre 1866. Il Teatro Reale non ebbe lunga vita: il 25 maggio 1873, solo sei anni dopo la sua apertura, venne devastato da un incendio che ne distrusse gli interni. Il teatro venne quindi ricostruito e riaperto l'11 ottobre 1877 con una rappresentazione dell'Aida di Verdi. 65 anni dopo, il 7 aprile 1942 il teatro venne quasi completamente distrutto da un bombardamento aereo della Lutwaffe e le strutture superstiti vennero livellate verso il basso alla fine degli anni '50 per ragioni di sicurezza, lasciando in piedi la terrazza e alcune colonne. Dopo la guerra, la ricostruzione del teatro venne più volte posticipata a favore di progetti di ricostruzione ritenuti più pressanti finché negli anni ottanta non venne dato incarico al clebre architetto italiano Renzo Piano di progettare un nuovo edificio e di risanare l'ingresso della città. I progetti di Piano vennero approvati dal governo maltese nel 1990 ma i lavori cominciarono solo alla fine degli anni duemila e terminarono nel 2013, quando venne ufficialmente inaugurato il teatro all'aperto Pjazza Teatru Rjal. Note Voci correlate Palazzo Ferreria Palazzo del Parlamento Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Royal Opera House (La Valletta) Collegamenti esterni Sito ufficiale, su culture.gov.mt. Teatro Reale (La Valletta), su archINFORM. (EN) Teatro Reale (La Valletta), su Structurae.
Mnajdra

Mnajdra és un temple megalític que es troba a la costa sud de Malta, a 500 m de l'estructura homòloga d'Hagar Qim. És a prop d'un penya-segat i des d'aquest és possible veure l'illot de Filfla. Mnajdra va ser construït en el 3000 aC i és, per tant, una de les més antigues estructures autònomes del món, anterior fins i tot a les piràmides d'Egipte i Stonehenge. Està composta per pedra calcària d'origen coral·lí, la qual és molt més forta que la del veí Hagar Qim. El 1992, la UNESCO va declarar el conjunt de Mnajdra, amb quatre llocs megalítics a l'arxipèlag de Malta, Patrimoni de la Humanitat. Vegeu també Ġgantija Hagar Qim Ta' Ħaġrat Skorba Temples de Tarxien Referències Enllaços externs Pàgina de la UNESCO sobre els temples megalítics de Malta. Pàgina multilingüe sobre els temples de Mnajdra i d'Hagar Qim Arxivat 2013-03-01 a Wayback Machine..
Mnajdra

Mnajdra je chrámový areál na jižním pobřeží ostrova Malta, který patří k předním památkám megalitické kultury na Maltě; datován je přibližně do doby 3800–2500 př. n. l.). Chrám se nachází spolu s dalším komplexem chrámu Ħaġar Qim na jižním pobřeží ostrova na k moři mírně spadajícím svahu naproti malému ostrůvku Filfla. Související články Megalitická kultura na Maltě Poznámky a reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mnajdra na Wikimedia Commons Plán, fotografie
Mnajdra

Mnajdra es un templo megalítico que se encuentra en la costa sur de Malta, a 500 m de la estructura homóloga de Ħaġar Qim. Se encuentra cerca de un acantilado y desde él es posible ver el islote de Filfla. Mnajdra fue construido en el 3000 a. C. y es, por consiguiente, una de las más antiguas estructuras autónomas del mundo, anterior incluso a las pirámides de Egipto y a Stonehenge.​ Está compuesta por piedra caliza de origen coralino, la cual es mucho más fuerte que la del vecino Ħaġar Qim. En 1992, la Unesco declaró el conjunto de Mnajdra, junto a otros cuatro sitios megalíticos en el archipiélago de Malta, Patrimonio de la Humanidad.​ Excavaciones e historia reciente Las excavaciones de los templos de Mnajdra se llevaron a cabo bajo la dirección de J.G. Vance en 1840, un año después del descubrimiento de Ħagar Qim.​ En 1871, James Fergusson dibujó el primer plano de la estructura megalítica. El plano era bastante impreciso, por lo que en 1901, Albert Mayr elaboró el primer plano preciso basado en sus hallazgos.​ En 1910, Thomas Ashby realizó investigaciones adicionales que dieron como resultado la recopilación de importante material arqueológico. En diciembre de 1949 se realizaron nuevas excavaciones, en las que se descubrieron dos pequeñas estatuas, dos grandes cuencos, herramientas y una gran piedra esférica, probablemente utilizada para mover las grandes piedras del templo.​ El templo fue incluido en la Lista de Antigüedades de 1925.​ Mnajdra fue vandalizado el 13 de abril de 2001, cuando al menos tres personas armadas con palancas derribaron o rompieron unos 60 megalitos y realizaron grafitis en ellos. El ataque fue calificado por la UNESCO como «el peor acto de vandalismo jamás cometido en la isla de Malta».​ Los daños sufridos por los templos se consideraron inicialmente irreparables,​ pero fueron restaurados con nuevas técnicas, lo que dificulta determinar dónde se habían dañado los megalitos. Los templos reabrieron al público en 2002.​ Las monedas de euro de Malta de 1, 2 y 5 céntimos, acuñadas desde 2008, llevan una representación de los templos de Mnajdra en su anverso.​ En 2009, se construyó un refugio protector alrededor de Mnajdra (junto con Ħaġar Qim). Véase también Anexo:Patrimonio de la Humanidad en Malta Anexo:Sitios megalíticos inscritos en el Patrimonio de la Humanidad Referencias Enlaces externos Página de la UNESCO sobre los templos megalíticos de Malta. Página multilingüe sobre los templos de Mnajdra y de Hagar Qim.
Mnajdra

Mnajdra je kompleks megalitskih hramova u južnom dijelu otoka Malte, nasuprot otoka Filfla. Kompleks se sastoji od tri građevine koje čine jednu cjelinu, i sagrađen je u 4. tisućljeću pr. Kr. Arheološka iskapanja na ovom lokalitetu počela su 1840. svega godinu dana nakon otkrića megalitskog lokaliteta Ħaġar Qim svega 500 metara dalje. Godine 1992., UNESCO je uvrstio ovaj lokalitet na svoju listu Svjetske baštine zajedno s još 5 megalitskih lokaliteta na Malti, i označio ih zajedničkim imenom Megalitski malteški hramovi. Iznad lokaliteta je 2009. podignut zaštitni šator. Na naličju malteških kovanica od 1, 2 i 5 euro centi nalazi se upravo gravura koja predstavlja Mnajdru. Ovaj kompleks je organiziran oko kružnog dvorišta s tri združena hrama iznad strmine prema moru. Desni je sličnog oblika kao ostali malteški hramovi, lijevi je trolisni s originalnim ukrasima od udubljenja i trostrukim ulazom. Srednji i najmlađi hram, uklopljen između postojeća dva, ima četiri apside i nišu, konkavno pročelje, trilitonski portal, oltarnu klupu i ortostate. Ovaj treći hram je poravnan sa sunčevim suncostajom i ravnodnevicom tako da prve zrake sunca ljetnog suncostaja osvijetle rub dekoriranog megalita između prve dvije apside, dok se isto događa s dekoriranim megalitom između druge dvije apside tijekom šimskog suncostaja. Tijekom ravnodnevica sunčeve zrake kroz portal osvijetljavaju najdalju nišu u središnjoj apsidi.
Tempio di Mnajdra

Il tempio di Mnajdra è un sito archeologico preistorico, situato nelle vicinanze del tempio di Hagar-Qim, sull'isola di Malta. Descrizione Mnajdra è uno dei templi megalitici di Malta riconosciuti patrimonio dell'umanità dall'UNESCO nel 1992. Costruito nel IV millennio a.C., Mnajdra è il più antico esempio di edificio costruito a secco (cioè senza malta), antecedente anche a Stonehenge e alle piramidi. Come struttura è assimilabile al tipo cromlech, ma più complesso: lo schema è piuttosto simile ad un ferro di cavallo e i due cerchi che lo compongono formano una specie di navata laterale continua occupata da stanze con varia destinazione. Note Voci correlate Megalito Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su tempio di Mnajdra Collegamenti esterni Tempio di Mnajdra, su archINFORM. (EN) Tempio di Mnajdra, su Structurae.
Megalithische tempels van Mnajdra

De megalithische tempels van Mnajdra bevinden zich aan de zuidkust van Malta op 500 meter ten zuiden van het tempelcomplex van Ħaġar Qim. Het complex dateert uit de periode 3600-2500 v.C en is als het ware ingekuild in de kliffen. De omgeving is zeer sfeervol met uitzicht op de zee, de bebloemde hellingen en het rotseiland Filfla. Beschrijving De drie tempels zijn gebouwd in globigerina-kalksteen en geven uit op een ovaal voorhof met een breedte van 30 m. De oudste tempel is meest noordelijk gelegen en heeft een eenvoudige klaverbladvorm met drie apsissen. Hij dateert uit de Ggantija-fase. De zuidelijke tempel uit de vroege Tarxienfase heeft vier apsissen. De façade van deze tempel is concaaf en grotendeels intact bewaard. Er werd afwisselend met grote en kleinere stenen gewerkt. Er is een zitbank. Door de ingang komt men in de eerste ovale tempelruimte waar twee trilithon-constructies ( één links, één in het midden) doorgang geven naar de tweede achterliggende tempelruimte. Rechts bevindt zich een intramurale kamer waarvan vermoed wordt dat ze dienstdeed als orakelkamer. Een tweetal altaren met centrale steunpilaar zijn aanwezig. De derde of noordelijke tempel werd (na 3100 v.C) tussen de twee andere ingebouwd op een soort terras en is iets hoger gelegen. Hij omvat vier apsissen en een nis. Er zijn twee toegangen naast elkaar. Ook hier zijn twee altaren elk met centrale steunpilaar aanwezig. Typisch voor de Mnajdra tempels zijn de puntvormige versieringen op de orthostaten en de altaren. Astronomische betekenis? Er werd vastgesteld dat bij zonsopgang tijdens het wintersolstitium de zonnestralen in de zuidelijke tempel diagonaal schijnen door de ingang op de rechter gedecoreerde megaliet van de doorgang tussen de eerste en de tweede tempelruimte. Bij het zomersolstitium vallen de zonnestralen op de linker megaliet van dezelfde doorgang. Bij de equinoxen baadt de centrale tempelruimte in het licht. Deze vaststellingen hebben bij sommigen astronomische verbanden opgeroepen. Literatuur David H. Trump: "Malta prehistory and temples" third edition 2008 ISBN 99909-93-94-7 Zie ook Megalithische tempels van Malta
Mnajdra

Mnajdra – kompleks trzech prehistorycznych świątyń megalitycznych na południowym wybrzeżu Malty, naprzeciw wysepki Filfla, kilkaset metrów od innego stanowiska archeologicznego Ħaġar Qim. W 1992 roku kompleks wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Budowle megalityczne zespołu Mnajdra wznoszono w okresie od III do połowy II tysiąclecia p.n.e. Do budowy użyto dwóch rodzajów materiału, znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie, mianowicie wapienia koralowego i globigerynowego. Świątynia została wpisana na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 00024. Architektura Kompleks składa się z trzech świątyń: najstarsza i najmniejsza położona na linii południowo-zachodniej centralnie położona świątynia jest z kolei najmłodsza najniżej położona z wejściem od strony południowej cechuje się wieloma cechami solarnymi. W czasie zimowego przesilenia promienie słońca oświetlają ołtarz z prawej strony od wejścia. Natomiast w czasie letniego przesilenia promienie słońca wpadające przez okno z tyłu świątyni padają na ołtarz usytuowana z lewej strony tylnego pomieszczenia. Zobacz też Megalityczne świątynie Malty Przypisy Bibliografia Carolyn Bain: Lonely Planet Malta and Gozo. Wyd. 3. Londyn: Lonely Planet, kwiecień 2007. ISBN 978-1741045406. (ang.). Linki zewnętrzne Heritage Malta – Mnajdra Temples. Heritage Malta. [dostęp 2021-05-29]. (ang.).
Mnajdra

Mnajdra é um templo megalítico localizado na costa sul de Malta. Localiza-se a cerca de 500 metros de Ħaġar Qim. Mnajdra foi construído em cerca de 6 mil anos atrás, e os templos megalíticos de Malta estão entre os centros culturais mais antigos do mundo, tendo sido descritos pelo comitê de Sítios do Patrimônio Mundial como "grandes peças de arquitetura únicas". Referências
Mnajdra

Mnajdra är en fornlämning i republiken Malta som bland annat omfattar ett komplex av megalitiska tempel. Den ligger i kommunen Il-Qrendi, i den södra delen av landet. Mnajdra ligger 84 meter över havet. Närmaste större samhälle är Siġġiewi, 3,2 kilometer norr om Mnajdra. Källor
Konkatedrála svatého Jana

Konkatedrála svatého Jana (maltsky: Kon-Katidral ta' San Ġwann) je římskokatolická konkatedrála v hlavním městě Malty Vallettě. Je zasvěcená svatému Janu Křtiteli. Byla postavena johanity (Maltézským řádem) v letech 1573 až 1578, původně jako klášterní kostel (zůstal jím do roku 1798, kdy byl řád za francouzské okupace vyhnán z Malty). Objednavatelem byl velmistr Jean de la Cassière. Architektem byl Girolamo Cassar, který navrhl též několik dalších významnějších budov ve Vallettě (Velmistrovský palác, Auberge de Castille, Kostel Panny Marie Vítězné). Cassar navrhl kostel v manýristickém slohu, který byl pro něj typickým. Vnější háv budovy je spíše strohý a připomíná pevnost, což odráží jak Cassarovo zázemí vojenského inženýra, tak náladu Řádu v letech následujících po velkém obléhání Malty (1565). V 17. století byl interiér chrámu barokně upraven Mattiou Pretim a je považován za jeden z nejlepších příkladů vrcholně barokní architektury v Evropě. Nejznámějším dílem v kostele je ale Caravaggiův obraz Stětí Jana Křtitele (1608). Největší plátno, jaké Caravaggio kdy namaloval, a jediný jím podepsaný obraz, je vystaveno v oratoři, pro kterou bylo namalováno. V oratoriu se také nachází Caravaggiovo dílo Svatý Jeroným (1607–1608). V roce 1666 začal být vytvářen hlavní oltář, dílo největšího maltského sochaře Melchiorre Cafàa. Cafà zamýšlel velkou sochařskou skupinu z bronzu zobrazující křest Krista. Po sochařově tragické smrti v roce 1667, při nehodě ve slévárně, bylo od plánů upuštěno. Teprve v roce 1703 dokončil dílo Giuseppe Mazzuoli, jediný Cafàův žák, ovšem z mramoru. Ve 20. letech 19. století bylo biskupovi z Malty povoleno používat chrám jako alternativní stolici, a tak se formálně stal konkatedrálou. V roce 1831 Walter Scott nazval vnitřek stavby „nejpozoruhodnějším interiérem, jaký kdy viděl.“ Byl mírně poškozen leteckým bombardováním v roce 1941, ale umělecká díla byla před bombardováním přenesena jinam, takže žádná nebyla ztracena. Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu katedrála svatého Jana ve Valetě na Wikimedia Commons Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Saint John's Co-Cathedral na anglické Wikipedii.
St John's Co-Cathedral

St John's Co-Cathedral (maltesisk: Kon-Katidral ta' San Ġwann) er en romerskkatolsk co-katedral i Valletta på Malta, der er dedikeret til Johannes Døberen. Den blev opført af Johanniterordenen mellem 1572 og 1577, efter at være blevet bestilt af stormester Jean de la Cassière som Conventual Church of Saint John (maltesisk: Knisja Konventwali ta' San Ġwann).
Собор Святого Иоанна (Валлетта)

Собор Святого Иоанна (мальт. Kon-Katidral ta’ San Ġwann) — католический храм на Мальте, расположенный в её столице Валлетте. Сокафедральный собор архиепархии Мальты. Был построен мальтийскими рыцарями между 1573 и 1578 годами. Заказчиком строительства выступил в 1572 году великий магистр ордена Жан л’Эвек де ла Касьер, а его возведением занимался военный архитектор Джироламо Кассар, много работавший на Мальте. Собор, сооружённый вскоре после окончания Великой осады Мальты, напоминает военный форт. Пышный барочный интерьер контрастирует с лаконичным фасадом. Его оформлением занимался итальянский художник Маттиа Прети. Замысловатая каменная резьба, сводчатый потолок и боковые алтари повествуют о жизни Иоанна Крестителя. В соборе расположены восемь богато украшенных часовен, которые посвящены восьми святым покровителям ордена мальтийских рыцарей и соответствуют различным регионам Европы, связанным с их деятельностью. Одной из достопримечательностей собора является картина Караваджо «Обезглавливание Иоанна Крестителя» (1608). Эта картина является одним из шедевров автора и его единственной подписанной работой. Примечательными также являются мраморные надгробия над местами захоронений видных рыцарей в соборе. Возле главного входа в собор находится саркофаг 65-го великого магистра Мальтийского ордена Марк Антонио Дзондадари из Сиены, который был племянником папы римского Александра VII. Пышнее всех оформлено надгробие 66-го великого магистра Антониу Мануэла де Вильена. В 1775 году в Соборе был похоронен Франсиско Хименес де Техада, 69-й великий магистр Мальтийского ордена. Галерея Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Собор Святого Иоанна Сайт собора Святого Иоанна