NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Victoria Gate

Victoria Gate (Il-Bieb Victoria in lingua maltese, letteralmente "Porta Vittoria") è uno degli ingressi della città di La Valletta, a Malta. Storia Quando La Valletta fu fondata nel 1566, fu costruito un sistema di fortificazioni e bastioni intorno alla città su progetto dell'ingegnere militare italiano Francesco Laparelli. La città aveva solo tre porte: la principale, che prendeva il nome di Porta San Giorgio (oggi conosciuta come City Gate), e due ingressi più piccoli collocati su entrambi ai lati della città noti come Porta Marsamxett e Porta del Monte. La Porta del Monte fu costruita nel 1569 su progetto di Laparelli e prese il nome dal gran maestro Pietro del Monte. Questo ingresso si trovava tra Porta Marina e il bastione di S. Barbara sul lato orientale della città, di fronte al Porto Grande. L'area circostante divenne un piccolo porto turistico, e la porta fu anche chiamata Porta Marina poiché forniva l'accesso alla città dal porto turistico. L'area intorno al cancello brulicava di attività, e comprendeva un giardino noto come Ġnien is-Sultan, la chiesa di Nostra Signora di Liesse e il mercato del pesce. Sul finire dell'Ottocento, l'area della Porta del Monte era la più trafficata della città. Nel 1884, a causa di problemi di viabilità, si decise di abbattere la Porta e di sostituirla con la più ampia Victoria Gate. La costruzione di Victoria Gate iniziò nel 1884, e la prima pietra della struttura posta dal governatore Arthur Borton. L'edificio fu terminato e aperto al pubblico durante l'anno seguente. La porta prende il nome dalla regina Vittoria, ed era stata progettata dall'architetto maltese Emanuele Luigi Galizia. Nel corso di sei mesi a cavallo fra il 2009 e il 2010, il Victoria Gate venne fatto restaurare e ripulire dal Ministero delle risorse e degli affari rurali. I lavori furono assegnati agli architetti Claude Borg e Alexis Inguanez. Descrizione Victoria Gate è costituito da un'apertura a doppio arco con una struttura a volta intersecante destinata a consentire il passaggio del traffico, e da due piccole porte su entrambi i lati per i pedoni. I due archi sono sormontati dagli stemmi di Malta e La Valletta. Costruzione è decorata in cima dallo stemma britannico. L'arco è costruito in calcare maltese. La porta aveva originariamente un ponte levatoio che sovrastava un fossato. Quest'ultimo si riempì nel corso degli anni, ma venne rinvenuto nel corso di alcuni lavori di restauro nel 2010. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Victoria Gate
Brama Wiktorii w Valletcie

Brama Wiktorii (ang. Victoria Gate) – jedna z bram miejskich Valletty na Malcie. Została zbudowana przez Brytyjczyków w 1885, i została nazwana na cześć królowej Wiktorii. Brama jest głównym wejściem do centrum miasta z terenu Wielkiego Portu – Great Harbour, który kiedyś był najruchliwszym miejscem miasta. Brama znajduje się między Marina Curtain i Bastionem św. Barbary, na miejscu XVI-wiecznej Del Monte Gate. Brama Wiktorii jest jedyną zachowaną bramą w obrębie fortyfikacji Valletty, pozostałe ufortyfikowane bramy zostały zburzone w XIX i XX w. Drugą bramą wiodącą do miasta jest Brama Miejska – City Gate, zbudowana w nowoczesnym stylu w 2014. Historia Kiedy w 1566 Valletta została założona, miasto zostało otoczone systemem murów obronnych z bastionami, zaprojektowanym przez włoskiego inżyniera wojskowego Francesco Laparelliego. Miasto miało jedynie trzy bramy: główną bramę, znaną jako Porta San Giorgio, i dwie mniejsze, po jednej z każdej strony miasta, znane jako Marsamxett Gate oraz Del Monte Gate. Del Monte Gate (wł. Porta Del Monte) została zbudowana w 1569 według projektu Laparelliego, i otrzymała nazwę na cześć Wielkiego Mistrza Pietro del Monte. Brama znajdowała się pomiędzy Marina Curtain i Bastionem św. Barbary, po wschodniej stronie miasta, frontem do Wielkiego Portu. Blisko bramy znajdowała się niewielka marina, stąd brama była również nazywana Marina Gate (wł. Porta Marina), jako że umożliwiała dojście do miasta z tejże mariny. Teren wokół mariny był pełen gwaru i aktywności, znajdował się tam ogród zwany Ġnien is-Sultan, kościół Matki Bożej z Liesse oraz targ rybny (Fish Market). W XIX wieku Del Monte Gate zrobiła się zbyt mała dla przyległego terenu, który w międzyczasie stał się najbardziej ruchliwą częścią Valletty. Brama została zburzona w 1884, na jej miejscu zbudowano większą Victoria Gate (wł. Porta Victoria). Pierwszy kamień pod nową bramę został położony w 1884 przez Gubernatora Arthura Bortona, a w 1885 została wykończona i otwarta. Projekt bramy wykonał maltański architekt Emmanuele Luigi Galizia. Brama została nazwana na cześć brytyjskiej królowej Wiktorii. Brama Wiktorii została odnowiona przez Ministerstwo Zasobów i Spraw Wiejskich w latach 2009-2010. Odnowienie bramy trwało około 6 miesięcy, i odbywało się pod kierownictwem architektów Claude Borga i Alexis Inguanez. Podczas prac oczyszczono strukturę bramy, odkryto i odnowiono fosę bramną, odnowiono chodniki, poprawiono stare naprawy oraz uzupełniono ubytki kamieniarskie. Architektura Brama Wiktorii składa się z podwójnie łukowanego otworu z podziałem na środku, w celu umożliwienia ruchu kołowego, oraz po jednym mniejszym otworze z każdej strony dla ruchu pieszego. Dwa łuki są zwieńczone przez herby Malty i Valletty, a na szczycie bramy umieszczony jest herb Wielkiej Brytanii. Brama zbudowana jest z piaskowca maltańskiego. Brama oryginalnie posiadała most zwodzony oraz suchą fosę. Fosa uległa zasypaniu na przeciągu wieków, lecz została odkopana i odnowiona w 2010. Przypisy
Poarta Victoria

Poarta Victoria (în malteză Il-Bieb Victoria), (în italiană Porta Victoria sau Porta Vittoria) este o poartă în Valletta, Malta. A fost construită de către britanici în 1885 și a fost numită după Regina Victoria. Poarta este intrarea principală în oraș din zona Marelui Port, care a fost cândva cea mai aglomerată zona a orașului. Poarta este situată între Zidul Marinei și Bastionul Sf. Barbara, pe locul Porții Del Monte din secolul al XVI-lea. Poarta Victoria este singura poartă care a mai rămas din fortificațiile orașului Valletta, toate celelalte porți fortificate fiind demolate între secolele al XIX-lea și al XX-lea. Astăzi, cealaltă poartă a orașului Poarta Orașului, care a fost construită în 2014, cu un design modern. Istoric Când a fost fondată Valletta în 1566, s-a construit în jurul orașului un sistem de fortificații bastion, pe baza unui proiect al inginerul militar italian Francesco Laparelli. Orașul a avut doar trei porți, cea principala fiind cunoscută sub numele de Porta San Giorgio, și două porți mai mici pe fiecare parte a orașului, care au fost cunoscute sub numele de Poarta Marsamxett și Poarta Del Monte. Poarta Del Monte (în italiană Porta Del Monte) a fost construită în 1569 și a fost numită după Marele Maestru Pierre de Monte. Această poartă a fost situată între Zidul Marinei și Bastionul Sf. Barbara pe partea de est a orașului, față în față cu Marele Port. Zona din jurul ei a devenit un port mic, iar poarta a fost numita Poarta Marinei (în italiană Porta Marina), deoarece a oferit acces în oraș din port. Zona din jurul porții a crescut în activitate, și a inclus o grădină numita Ġnien is-Sultan, Biserica Maicii Domnului din Liesse și piața de pește. Până la sfârșitul secolului al XIX-lea, Poarta Del Monte a devenit prea mică, deoarece zona din jurul a devenit cea mai aglomerată parte din Valletta. A fost demolată în 1884, și a fost înlocuită cu o Poartă Victoria mai mare. Prima piatră a noii poeți a fost pusa în 1884 de guvernatorul Arthur Borton, iar construcția a fost încheiată și deschisă publicului în 1885. Poarta a fost proiectata de arhitectul maltez Emanuele Luigi Galizia și a fost numita după regina Victoria. Poarta Victoria a fost pe larg restaurat[ de către Ministerul Resurselor și Afacerilor Rurale între 2009 și 2010. Restaurarea a durat aproximativ șase luni, și a fost condusă de către arhitecții Claude Borg și Alexis Inguanez. De-a lungul restaurării, structura a fost curățată, șanțul său a fost redescoperit și restaurat, pavaje sale au fost reașezate, iar unele sculpturi au fost reparate. Arhitectura Poarta Victoria are o dublă deschidere arcuită, cu o structură de boltă cu care se intersectează destinată să permită traficul, și două uși mici pe fiecare parte, pentru a permite trecerea pentru pietoni. Pe cele doua arcuri sunt prezentate stemele Maltei și a Vallettei, iar pe poarta este prezentată stema britanică. Arcul este construit din calcar maltez. Poarta a avut inițial un pod mobil și un șanț. Șanțul a fost astupat de-a lungul anilor, dar a fost descoperit și restaurat în 2010. Referințe
Форт Сант Анджело

Форт Сант Анджело е голямо военно укрепление в град Биргу, под юрисдикцията на Република Малта и Суверенния Малтийски орден. Това е най-големият град на територията на ордена. Точната година на построяване на форта е неизвестна и изследователите я отнасят към римско време. След това несъмнено сградите са пристроявани и укрепвани, като голямо допълнение е бойна кула, чиито останки се датират около XI век, когато Малта е под управлението на арабите. През XIV век, когато малтийският архипелаг е територия на Кралство Арагон, фортът получава название Кастел-а-Маре, което означава Морски замък. В същото време той е и резиденция на влиятелния род Нава, феодали на острова. След това, когато на острова идват хоспиталиерите, в началото се установяват в Биргу и Форт Сант Анджело става резиденция на Великия магистър на ордена. Рицарите значително укрепват форта, благодарение на което през 1565 г. удържат на продължителна обсада отстрана на турските войски. След края на обсадата, хоспиталиерите решават да се преместят в най-мощната крепост на острова и през 1566 г. административната им столица се премества във Валета. През 1998 г. Суверенният Малтийски орден сключва 99-годишен договор с правителството на Малта, според който укреплението е екстериториална територия под юрисдикцията на Малта и Суверенния Малтийски орден . Източници
Fort de Sant Àngel

El Fort de Sant Àngel és una fortificació situada a la ciutat de Birgu, també anomenada Vittoriosa, (Malta) construït a partir del 1530. Història Abans de l'arribada de l'orde de l'Hospital La data de la primera construcció es desconeix i es pot datar fins i tot ja durant l'Imperi Romà, tot i que es te coneixement que hi havia un lloc de culte en època pre-romana. Se sap que a principis de l'Edat Mitjana ja existia i que hi ha restes d'una torre del segle xi, quan Malta estava sota domini musulmà. Des del s.XIV Malta estava sota la sobirania de la Corona d'Aragó i el castell es coneixia com a Castello a Mare o castell vora el mar i era la residència de la família Nava. Sota domini hospitaler Quan els cavallers de l'Orde de Sant Joan de Jerusalem van arribar a Malta el 1530, provinents de Rodes, van escollir Birgu com a capital i el Fort de Sant Àngel va esdevenir el lloc de residència del Gran Mestre. Els hospitalers el van convertir en la principal fortificació, el van reformar i remodelar profundament. El fort va aguantar els atacs otomans durant el setge de Malta de 1565. Després del setge es va construir la ciutat fortificada de La Valletta sobre de la muntanya de Sciberras, a l'altre costat del Gran Port i que va esdevenir el centre administratiu dels cavallers. En un primer moment diversos Mestres es van fer enterrar a la capella del Fort o altres dependències, fins que es va construir al cocatedral de Sant Joan de La Valletta i es van traslladar les restes allà. Període britànic Amb l'arribada dels britànics a Malta, per fer fora Napoleó, el fort va mantenir molta importància com a instal·lació militar i va donar nom al vaixell HMS Egremont del 1912, que el 1933 fou rebatejat com a HMS St Angelo. Actualment Avui dia el Fort allotja dependències dels Cavallers de Malta i altres dependències s'han convertit en museu marítim. També s'hi han fet restauracions. Accés Actualment, la major part del Fort és visitable i només la part superior de la fortalesa manté un accés restringit. Referències
Fuerte de San Ángel

El fuerte de San Ángel es una gran fortificación situada en Birgu (Malta). Historia Antes de la llegada de los Caballeros La fecha original de su construcción es desconocida y puede datar incluso de tiempos romanos. Está comprobado que existía a principios de la Edad Media, ya que los restos de una torre pueden ser datados alrededor del siglo XI, cuando Malta estaba bajo dominio musulmán. Desde el siglo XIV Malta estuvo bajo soberanía aragonesa y la fortificación era conocida como castello A Mare («castillo junto al mar»), siendo la residencia de la poderosa familia Nava, señores feudales de la isla. Bajo dominio de los Caballeros de Malta Cuando los Caballeros Hospitalarios de San Juan de Rodas llegaron a Malta en 1530, se establecieron en Birgu, y el Fuerte de San Ángel llegó a ser la residencia del Gran Maestre. Los Caballeros hicieron de ella su principal fortificación y la reforzaron y remodelaron. El fuerte aguantó los embates de los turcos durante el sitio de Malta, aunque tras este los caballeros construyeron la ciudad fortificada de La Valeta sobre el monte Sciberras al otro lado del Gran Puerto, y el centro administrativo de los caballeros se mudó a la nueva ciudad. Periodo británico Con la llegada de los británicos a Malta, el fuerte mantuvo su importancia como instalación militar y dio su nombre a un barco, originalmente en 1912 como el HMS Egremont, que en 1933 fue renombrado como HMS St Angelo. En la actualidad A día de hoy partes del fuerte han sido cedidas a los Caballeros de San Juan, mientras que otras son usadas como museo marítimo. La fortificación ha recibido también reparaciones recientes.​ Acceso al lugar En la actualidad la mayor parte del lugar es accesible al público, y solo la parte superior de la fortaleza mantiene un acceso restringido. Referencias
Forte Sant'Angelo

Il Forte Sant'Angelo (in maltese Forti Sant'Anġlu o Fortizza Sant'Anġlu) è una fortezza bastionata che si trova a Vittoriosa, al centro del Porto Grande. Storia Nel 1274 nel Castrum maris dopo la chiesa di Santa Maria del castro interiore, in seguito ridedicata dai cavalieri a Sant'Anna, è documentata una seconda chiesa dedicata a Sant'Angelo Carmelitano (castro esteriore) di Birgu. Costruito nell'Alto Medioevo come un castello, chiamato Castrum maris, fu ricostruito dai Cavalieri Ospitalieri tra il 1530 e il 1560, e fu il quartier generale dei Cavalieri durante il grande assedio di Malta del 1565. Un ulteriore restauro, operato da Carlos de Grunenbergh alla fine del XVII secolo, conferì al forte il suo aspetto attuale. Con un accordo del 1998, ratificato nel 2001, si è concesso al Sovrano militare ordine di Malta l'uso con limitata extraterritorialità della parte superiore di Forte Sant'Angelo nella città maltese di Birgu. Tale atto si è generato dal proposito di "dare all'ordine l'opportunità di poter meglio espletare le proprie attività umanitarie da Sant'Angelo, come pure di definire lo status legale del forte tra Repubblica di Malta e Ordine di Malta". Cappella Nella Cappella della Natività di Maria di Forte Sant'Angelo in epoca aragonese erano custoditi: Natività di Maria, quadro titolare; Sant'Angelo Carmelitano Martire, patrono del Castrum maris; Santa Barbara, patrona dei bombardieri. Nel 1652 è documentato: Sant'Angelo carmelitano e martire ritratto tra Sant'Onofrio e Sant'Antonio di Padova, dipinto distrutto durante la seconda guerra mondiale. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Forte Sant'Angelo Collegamenti esterni (EN) Fort Saint Angelo, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Fort Sint-Angelo

Fort Sint-Angelo is een fort in de plaats Birgu op Malta en het maakt deel uit van de vele vestingwerken die de Orde van Malta heeft gebouwd rond de Grand Harbour samen met Fort Sint-Elmo en Fort Sint-Michael. Geschiedenis De historie van het gebied waar het fort staat is onzeker waarschijnlijk gaat haar historie terug tot aan de tijd van de Romeinen. Er zijn wel sporen teruggevonden van een toren uit de 11e eeuw toen Malta nog in handen was van de Arabieren. Vanaf de 14e eeuw maakte het eiland deel uit van het Koninkrijk Aragon en stond het fort bekend als: Castello a mare' (Kasteel aan zee). Toen de Orde van Malta arriveerde op het eiland in 1530 namen zij hun intrek in de plaats Birgu en Fort Sint-Angelo werd de zetel van de grootmeester. De eerste grootmeesters van de Orde werden dan ook in het fort begraven. Hun restanten werden na de bouw van de Sint-Janscokathedraal aldaar ondergebracht. De ridders bouwden de bestaande fortificatie verder uit tot de vesting die tijdens het beleg van Malta in 1565 dienstdeed. Na het beleg begon de Orde aan de bouw van een nieuwe hoofdstad en verdween het hoofd van de Orde naar Valletta. De laatste maal dat de ridders het fort verstevigden was in de jaren 1780. De Zuid-Nederlander en hoofdingenieur van het Spaanse vicekoninkrijk Sicilië Carlos de Grünenbergh leidde de werken. Zijn wapenschild bevindt zich boven de toegangspoort. Gedurende de periode dat de Britten op Malta waren deed het fort dienst als militair terrein. Heden Tegenwoordig zijn enkele delen van het fort in bruikleen bij de Orde van Malta. Een ander gedeelte van het fort herbergt een maritiem museum en is commercieel ontwikkeld. In 2011 is begonnen met de restauratie van het fort. Zie ook Vestingwerken van Malta
Forte de Santo Ângelo

Forte de Santo Ângelo é um grande fortificação, bem no centro do Grão-Porto, em Birgu, Malta. História Medieval A data de sua construção original é desconhecida. No entanto, há alegações de edifícios clássicos perto do local. Há também a menção em textos romanas de um templo dedicado a Juno / Astarte, provavelmente nas proximidades do forte. Período dos Cavaleiros de Malta A ilha de Malta foi doada pelo Imperador Carlos V à Ordem dos Hospitalários em 1530, após a expulsão destes de Rodes pelos Turcos Otomanos. Quando os Cavaleiros de Malta chegaram a ilha, eles escolheram para se instalarem em Birgu e o Forte Santo Angelo tornou-se a sede do Grão-mestre. Os cavaleiros fizeram essa sua fortificação principal e a reforçaram e remodelaram substancialmente, que incluiu a reforma do Palacio Magistral e a Capela de St. Anne. Em 1565 o sultão Solimão, o Magnífico ordenou um grande ataque a Malta numa tentativa de exterminar a Ordem, Naquele mesmo ano, uma poderosa armada Turca, com um efetivo estimado em quatro vezes o número de defensores da Ordem, impôs um pesado assédio à ilha, no que é conhecido como o Grande Cerco de Malta, que se prolongou de Maio a Setembro quando finalmente os atacantes foram batidos por um considerável reforço cristão vindo da Sicília. Presente e futuro Parte do forte foi concedido à Ordem de Malta. Outras partes são arrendadas ao Grupo Waterfront Cottonera, um consórcio privado. No dia 5 de março de 2012, o governo de Malta anunciou que o Fundo Europeu de Desenvolvimento Regional ia alocar € 13.400.000 euros para a restauração do forte. A restauração está sendo gerenciada pela Heritage Malta. Ver também Forte de Santo Elmo Referências
Форт Сант-Анджело

Форт Сант-Анджело — крупное военное укрепление в городе Биргу, Мальта. С 1998 года форт арендован на 99 лет (до 2097 года) Мальтийским орденом, за исключением территории военного музея. При этом столицей Мальтийского ордена с 1869 года является Мальтийский дворец в Риме. Точная дата постройки форта неизвестна, и некоторыми исследователями относится ко временам Римской империи. Позже он перестраивался и укреплялся. Наиболее поздним его дополнением является башня, нынешние остатки которой датируются археологами XI веком, когда Мальта была под управлением арабов. В XIV веке, когда мальтийским архипелагом владел Арагон, форт получил название Кастелло-а-Маре (итал. Castello a Mare), что означает Морской замок. В это же время форт служил резиденцией местных феодалов из рода Нава. После того, как на остров прибыли госпитальеры, они в начале остановились в городе Биргу и Форт Сант-Анджело стал резиденцией великого магистра ордена. Рыцари значительно укрепили и увеличили военную мощь форта, благодаря чему в 1565 году им удалось выдержать крупную осаду острова войсками турок. Всё же после окончания осады госпитальерами было решено возвести более мощную крепость и в 1566 году их административный центр переместился в Валлетту. Та фортеца невелика, построена на высокой каменной горе изрядным мастерством, вся зделана из белаго камени предивною крепостию, и пушек в ней множество, великих и малых. В той фортеце зделаны к морю четыре боя, один одного выше, а на всех поставлено много пушек, над которыми поставлены на столпах каменных изрядные кровли. Всходы снизу в тое фортецу поделаны предивные, пространные и отлогие; без всякой нужды по тем всходам в тое фортецу можно ввозить пушки и всякие припасы. Та фортеца поставлена против входу в мальтийской порт, чтоб возбраняла вход в то пристанище всяким неприятельским судам. С приходом на остров британцев форт сохранил своё военное значение и был классифицирован как «Каменный фрегат» и был известен как HMS Egmont. В 1912 году он получил название HMS Egremont, но в 1933 был переименован в HMS St Angelo. С 1998 года форт арендован на 99 лет (до 2097 года) Мальтийским орденом, за исключением территории военного музея. Примечания
Fort Mellieħa

Fort Mellieħa or Mellieħa Fort (Maltese: Il-Fortizza tal-Mellieħa), also known as Il-Fortizza tas-Salib (meaning Fort of the Cross), is a World War II-era fort in Mellieħa, Malta. It was built by the British on top of Mellieħa Hill, to serve as a civil defence depot and an observation post. The structure is lightly fortified by a perimeter wall. The fort is now surrounded by residential buildings. Lack of upkeep had affected the structure when, on December 28 1991, the Lands Department leased it to the Mellieħa Scout Group, who restored the building, and now use it as their headquarters. It is the largest scouts headquarters in Malta, and includes kitchens, dormitories, a campsite and underground shelters. References
Fort Mellieħa

Fort Mellieħa (malt. Il-Fortizza tal-Mellieħa), znany też jako Il-Fortizza tas-Salib (Fort Krzyża) jest fortem z czasów II wojny światowej zbudowanym w Mellieħa na Malcie. Został zbudowany przez Brytyjczyków na szczycie wzgórza Mellieħa, aby służył jako magazyn obrony cywilnej i punkt obserwacyjny. Konstrukcja jest lekko umocniona przez mur okalający fort. Fort jest teraz otoczony przez budynki mieszkalne. 28 grudnia 1991 roku, Lands Department (Wydział Gruntów) oddał fort w dzierżawę skautom z Mellieħa Scout Group, którzy odremontowali budynki, i teraz mieści się w tam ich kwatera główna. Jest to największa skautowska kwatera główna na Malcie; w jej skład wchodzą kuchnie, sale sypialne, miejsce na obozowisko oraz podziemne schrony. Przypisy