NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Auberge d'Aragon (La Valette)

L’auberge d'Aragon (lang-mt : I Berġa tal-Aragona) est une auberge hospitalière située à La Valette à Malte. Elle a été construite au XVIe siècle pour abriter les chevaliers de l'ordre de Saint-Jean de Jérusalem appartenant à la langue d'Aragon. Notes et références Bibliographie (en) Jessica Arena, « 18th century oven found inside oldest auberge in the capital », Times of Malta,‎ 21 septembre 2019 (lire en ligne). (en) Nicholas De Piro, The Auberge d'Aragon, La Vallette, Malta, SAID International, 1993, 24 p. (ISBN 9789990943108). (en) Nadine Zammit et Lino Bianco, « The heritage value of the auberges of the Order of St John in Valletta, Malta », Acta Musei Sabesiensis, vol. 14, no 1,‎ 2022, p. 259-315 (lire en ligne ). Liens externes (en) « Auberge D'Aragon », sur www.culturalheritage.gov.mt, 28 décembre 2012 (archivé sur Internet Archive). Portail de l’ordre de Saint-Jean de Jérusalem Portail de Malte
Zajazd Aragoński

Zajazd Aragoński (malt. Berġa ta’ Aragona, ang. Auberge D'Aragon) – jest jednym z ośmiu, zbudowanych na terenie Valletty, miejsc zamieszkania rycerzy zakonnych kawalerów maltańskich zajazdów z tzw. langues (grup językowych). Został zbudowany dla rycerzy z Aragonii, Nawarry i Katalonii za panowania Wielkiego Mistrza Pietro del Monte. Zajazd Aragoński jest położony przy Triq l-Arċisqof (ang. Archbishop Street), naprzeciw prokatedry św. Pawła przy placu Misraħ Indipendenza. Budynek zachował się w prawie oryginalnym stanie. Miał być tylko tymczasowym miejscem stacjonowania hiszpańskich rycerzy. Historia Budynek został zaprojektowany przez Girolama Cassara, maltańskiego architekta i inżyniera wojskowego, który okresie od lat 60. do 80. XVI wieku zaprojektował oraz nadzorował budowę kilkudziesięciu najważniejszych budynków w stolicy Malty m.in. Pałac Wielkiego Mistrza, konkatedrę świętego Jana oraz Verdala Palace w Siġġiewi. Budowę zajazdu zakończono w 1571 roku. W czasie dużego trzęsienia ziemi, które nawiedziło Maltę w 1693, budynek został uszkodzony. W kolejnych latach zniszczenia naprawiono. Służył zakonowi do roku 1798, do rozpoczęcia francuskiej okupacji Malty, kiedy to został przejęty przez wojska Napoleona. W 1800 roku po zajęciu wyspy przez Brytyjczyków obiekt stał się siedzibą kwatermistrza. W 1822 roku założono w nim drukarnię rządową. W 1842 roku stał się siedzibą biskupa Gibraltaru George’a Tomlinsona. W czasie panowania Brytyjczyków obiekt został nazwany Gibraltar House. W 1924 roku po wygraniu wyborów przez Ugo Pasquale Mifsuda, budynek dawnego Zajazdu Aragońskiego stał się siedzibą biura premiera Malty. Był nią do 1933 roku, kiedy to urząd premiera Malty został zawieszony przez władze brytyjskie. W czasie II wojny światowej budynek nie uległ większym uszkodzeniom. Od 2013 roku jest siedzibą Ministry for EU Affairs Malty. Obiekt został wpisany na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 01125. Przypisy
Catacombe di San Paolo

Le catacombe di San Paolo sono un sito archeologico di Malta. Le catacombe si trovano a Rabat e le loro stanze venivano utilizzate per i rituali di sepoltura dei primi cristiani. La realizzazione dell'ipogeo, però, è di molto anteriore in quanto risale al terzo o quarto secolo a.C. e ospitano un gran numero di cripte per più dei 2000 m² della loro estensione. Parte del sito è stato adibito nel 1200 circa, durante la ricristianizzazione dell'isola, a santuario cristiano decorato con dei dipinti alle pareti. Nel 1894, le catacombe sono state oggetto di un intervento di ripulitura e di studio. Descrizione Le catacombe risultano essere le più ampie tra gli altri numerosi tipi di ipogei presenti nella zona. Il complesso principale è costituito da due saloni di grandi dimensioni, con pilastri su colonne in stile dorico e intonaci dipinti che sono, per la maggior parte, stati consumati dal tempo. Sono presenti anche due tavoli ottenuti da un unico pezzo di roccia, che hanno la somiglianza dei letti reclinati utilizzati nei triclini di epoca romana. Secondo gli studiosi, questi manufatti erano utilizzati per effettuare dei pasti durante la ricorrenza in memoria dei defunti. Note Voci correlate Catacombe di Malta Primi centri del cristianesimo Viaggio di Paolo di Tarso verso Roma Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Catacombe di San Paolo Collegamenti esterni Sito ufficiale, su heritagemalta.org. Catacombe di San Paolo, su archINFORM.
Fort Benghisa

Fort Benghisa (Maltese: Il-Fortizza ta' Bengħisa) is a polygonal fort in Birżebbuġa, Malta. It was built between 1910 and 1912 by the British on high ground on the seaward face of Benghisa Point, the southern arm of Marsaxlokk Bay. It is the southernmost fortification in Malta. It was part of a chain of fortifications intended to protect Marsaxlokk Harbour, along with Fort Delimara and Fort Tas-Silġ on Delimara point, the north arm of Marsaxlokk Bay, Fort San Lucian on Kbira point in the middle of the bay, and the Pinto and Ferretti batteries on the coast. History Initially, a battery called Hassan Battery was proposed at Benghisa Point. However, the design was developed into a polygonal fort in 1909. Construction started in 1910 and was completed in 1912. The fort was armed with two 6 inch and two 9.2 inch breech loading guns. The 17th-century Bengħisa Tower, one of the De Redin towers, was demolished to clear Fort Benghisa's line of fire in 1915. The fort has a ditched pentagonal perimeter, with the perimeter wall and parapet being built from earth excavated during the building of the ditch. The cliffs on the seaward side were also used as part of the fort's defensive perimeter. Fort Benghisa was the last polygonal fort that the British built in Malta. The fort was rearmed prior to World War II. In the 1950s, dual purpose guns were installed but these were dismantled soon after. It was finally abandoned by the British in the late 1970s. Present day The fort was in private hands and its interior is inaccessible up until 2025. Part of the fort was rented in 1973 for an annual sum equivalent to €93, while other parts were rented out in 1981 and 1996 for an annual €177 and €419 respectively. The rents were renewed until 2011, when the government stopped accepting them with the intention to evict the tenants. A 2016 enforcement notice was ignored by the squatters, and the government eventually took back possession of the fort in February 2025.The government of Malta officially handed over to Heritage Malta in April 2026, with the intention of beginning a full restoration immediately and opening it for the public. The fort and its environs are currently in a state of neglect, although the gatehouse and the shoreward ditch are in decent shape. References
Forte Benghisa

Il forte Benghisa (in maltese Il-Fortizza ta' Bengħisa ed in inglese Fort Benghisa) è una fortificazione dell'isola di Malta. Il forte si trova su un'altura rivolta verso il mare di punta Benghisa che costituisce il braccio meridionale della baia di Marsa Scirocco (o Marsaxlokk). È un forte poligonale costruito dalla Gran Bretagna e si tratta dell'ultimo forte poligonale costruito a Malta, nel 1909. Il forte è di proprietà privata e l'interno del forte è inaccessibile. L'entrata e il fossato rivolto verso il mare sono in riparazione. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su forte Benghisa
Fort Benghisa

Fort Benghisa (malt. Il-Fortizza ta' Bengħisa) to fort poligonalny w Birżebbuġa na Malcie. Zbudowany został przez Brytyjczyków w latach 1910-1912. Skierowany ku morzu, zbudowany został na wzniesieniu Benghisa Point, południowym ramieniu okalającym Marsaxlokk Bay. Jest najbardziej na południe wysuniętą fortyfikacją na Malcie. Razem z Fortem Delimara i Fortem Tas-Silġ na Delimara Point, północnym ramieniu okalającym Marsaxlokk Bay, Fortem San Lucian na Kbira Point, na wysokości połowy zatoki oraz bateriami Pinto i Ferretti na brzegach zatoki, jest częścią łańcucha fortyfikacji, które miały ochraniać port Marsaxlokk. Historia Pierwotnie zaplanowano na Benghisa Point budowę baterii nazwanej Hassan Battery. Mimo to, w roku 1909 zaprojektowano tam fort poligonalny. Budowę rozpoczęto w roku 1910 i zakończono w 1912. Fort został uzbrojony w dwa 6-calowe i dwa 9,2-calowe gwintowane działa odtylcowe. W roku 1915, aby oczyścić pole ognia fortu, zburzono XVII-wieczną Wieżę Bengħisa. Fort miał pięciokątny kształt z rowem obronnym, murem obwodowym i przedmurzem, zbudowanym z ziemi wydobytej podczas budowy rowu obronnego. Klify od strony morza również zostały wykorzystane jako część systemu obronnego fortu. Fort Benghisa był ostatnim fortem poligonalnym zbudowanym przez Brytyjczyków na Malcie. Fort został pozbawiony uzbrojenia przed II wojną światową. W latach 1950. zainstalowano tam działo uniwersalne, lecz wkrótce zostało ono usunięte. Definitywnie fort został opuszczony przez Brytyjczyków w latach 1970. Dziś Dziś fort ma prywatnego właściciela i wstęp tam jest niemożliwy. Część fortu została w roku 1973 wydzierżawiona za roczną opłatę (w przeliczeniu) €93, inna część - w roku 1981 i 1996 za odpowiednio (w przeliczeniu) €177 i €419 rocznie. Wynajem został odnowiony do roku 2011, kiedy to rząd wstrzymał akceptację ponownego przedłużeniu najmu, z zamiarem usunięcia najemców. W tej chwili fort i jego otoczenie są zaniedbane, chociaż wejście ze strażnicami i brzegi rowu obronnego są dobrze naprawione. Przypisy
Church of the Nativity of Our Lady, Rabat

The Church of the Nativity of Our Lady (Maltese: Il-Knisja ta' Santa Marija ta' Ġesù), commonly known as ta' Ġieżu, is a Roman Catholic church in Rabat, Malta. The church was built in 1500 and it was enlarged in 1757. It is adjoined by a Franciscan convent. History The Franciscans opened their first friary in Malta in Rabat, having arrived on the islands in 1492. The church was built some years later in 1500. The first Hospitaller Grand Master in Malta, Philippe Villiers de L'Isle-Adam, had a room in the friary, and he died there in 1534. The room still exists and it has been restored. The church was enlarged in 1757 with the help of contributions from Italy, Spain and Portugal. It was dedicated on 31 October 1790. Parts of the church and convent were restored in 2003. In the early hours of 23 August 2017, two wooden beams which were supporting part of the church's ceiling gave way, leaving a hole and destroying a fresco. Falling debris damaged the marble altar and some benches and light fittings, but no one was injured since the church was empty at the time. The building was closed for some time, although there was no immediate danger of further collapse. The Bank of Valletta has pledged to help in repairing the damage and restoring the church. A temporary roof was built three weeks after the collapse. Planned permanent repair works initially considered the possibility of building a dome, which was included in the church's original design but was never built, but studies showed that the church's structure was not strong enough to support its weight. The ceiling is to be rebuilt, and the artist Adonai Camilleri Cauchi is to cover a false ceiling under it with new frescoes. The church is listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. References External links Media related to Church of the Nativity of Our Lady, Rabat at Wikimedia Commons
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Rabacie

Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (malt. Il-Knisja ta' Santa Marija ta' Ġesù, ang. Church of the Nativity of Our Lady), nazywany powszechnie ta' Ġieżu – jest to rzymskokatolicki kościół w Rabacie na Malcie. Kościół zbudowany w 1500, powiększony został w 1757. Przylega do niego klasztor Franciszkanów. Historia Budowa i powiększenie Franciszkanie otwarli swój pierwszy klasztor męski na Malcie w Rabacie, kiedy przybyli na wyspę w 1492. Kościół zbudowany został kilka lat później, w 1500. Pierwszy Wielki Mistrz zakonu św. Jana na Malcie, Philippe Villiers de L’Isle Adam, miał swój pokój w klasztorze, gdzie zmarł w 1534. Pokój ten wciąż istnieje, w 2011 został odrestaurowany i udostępniony do zwiedzania. W 1757 kościół został powiększony, w czym pomogły darowizny z Włoch, Hiszpanii i Portugalii. Poświęcenie kościoła miało miejsce 31 października 1790. Część kościoła oraz klasztor zostały odnowione w 2003. Katastrofa We wczesnych godzinach rannych 23 sierpnia 2017 dwie drewniane belki, wspierające część kościelnego sufitu zawaliły się, wyrywając w nim dziurę i niszcząc freski. Spadający gruz uszkodził marmurowy ołtarz, kilka ławek i część oświetlenia. Na szczęście nikt nie został ranny, gdyż kościół był w tym czasie pusty. Budynek został na jakiś czas zamknięty, chociaż nie było bezpośredniego niebezpieczeństwa dalszego zawalenia. Bank of Valletta obiecał pomoc przy naprawie szkód i przywróceniu kościoła do poprzedniego stanu. Trzy tygodnie po katastrofie zbudowany został tymczasowy sufit. Plany trwałych prac naprawczych pierwotnie brały pod uwagę możliwość budowy kopuły, która była w oryginalnym projekcie kościoła, lecz nie została nigdy zbudowana, lecz badania wykazały, że konstrukcja kościoła nie jest wystarczająco mocna, by utrzymać wagę kopuły. Sufit został odbudowany, i artysta Adonai Camilleri Cauchi ma przykryć podwieszony sufit nowymi freskami. Architektura Kościół charakteryzuje się surową fasadą z centralną częścią główną, do której przylegają po obu stronach boczne. Część środkowa jest obramowana przez dwie pary pilastrów, które rozciągają się na wyższą kondygnację. Główne drzwi są prostokątne i otoczone dwoma pilastrami podtrzymującymi złamany fronton, z herbem, zwieńczonym pośrodku koroną. W każdej bocznej części znajduje się prostokątne pionowe okno z półkolistym naczółkiem. Na wyższym poziomie elewacja jest zespolona przez pilastry, które rozciągają się do dolnego poziomu. Podtrzymują one entablaturę i trójkątny fronton. Górna część fasady jest połączona z dolną za pomocą dwóch masywnych wolut po bokach. Ochrona wartości kulturowych Kościół umieszczony jest na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod nr. 2357. Przypisy
Sanctuaire Notre-Dame de Tal-Ħerba

Le sanctuaire Notre-Dame de Tal-Ħerba est une église et un sanctuaire marial catholique situé dans la ville de Birkirkara, à Malte. Historique Le sanctuaire a été construit en 1610, à l'emplacement d'une église devenue rapidement trop petite pour accueillir le nombre toujours plus important de pèlerins venus adorer l'effigie de la Madonna tal-Ħerba. En 1640, l'église est agrandie et décorée, la façade actuelle ne datant que de 1797. Le 23 mars 1783, Mgr l'évêque Labini procède à la dédicace de l'église, consacrée à la Nativité de Marie. De nouveau en 1913, l'église est agrandie. Notes et références Liens externes Liste des églises de Malte Liste de sanctuaires mariaux Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de Malte
Arxipèlag de Malta

l'Arxipèleg de Malta, també anomenat Illes Calipsee o Calipso, és un arxipèlag situat en el mar Mediterrani, al sud de Sicília. El seu territori, correspon al de la República de Malta, i té una àrea de 316 quilòmetres quadrats en total, on hi viuen més de 400.000 persones. L'arxipèlag està format per tres illes principals (Malta, Gozo i Comino), dues petites illes (Cominotto i Filfola) i una gran quantitat d'esculls i roques, de les quals les més importants són les anomenades illes de Sant Pau, totes les illes són part de la regió geogràfica italiana. Descripció L' arxipèlag que representa tot el territori de la República de Malta està situat entre el mar Mediterrani oriental i l'occidental, a 93 quilòmetres al sud de Sicília, a 288 quilòmetres a l'est de Tunísia, 340 quilòmetres al nord de Líbia i a 570 quilòmetres a l'oest de Grècia (o més precisament de Kefalonia). La seva ubicació estratègica ha guanyat la cobdícia de moltes civilitzacions al llarg dels temps. El nom mitològic de les illes es deu a la nimfa Calipso, que, d'acord amb el que diu Homer en la seva " Odissea", era la filla d'Atles i va viure a l'illa de Ogigia, aquesta última d'acord amb alguns estudiosos es correspondria amb l'illa de Gozo. Llista d'illes Vegeu també Geografia de Malta Canal de Malta Canal de Sicília Ocupació de Malta Referències
Maltské souostroví

Maltské souostroví se nachází ve Středozemním moři 95 km jižně od Sicílie, 290 km východně od Tuniska a 300 km severně od Libye. Skládá se z následujících obydlených ostrovů: Malta, 246 km² (kolem 410 000 obyvatel) Gozo (Ghawdex), 67 km² (kolem 30 000 obyvatel) Comino (Kemmuna), 3 km² (obydlen především během turistické sezóny) K souostroví náleží i tři neobydlené ostrůvky Cominotto, Filfla a Ostrov Svatého Pavla. Ostrovy jsou pozůstatkem dřívějšího pevninského spojení mezi Afrikou a Evropou, které bylo před asi 11 000 lety přerušeno vzestupem mořské hladiny. Převážná většina pobřeží všech ostrovů je skalnatá. Povrch se skládá z různých druhů propustného vápence. Nejvyšším bodem je Ta' Dmejrek (253 m). Geograficky i geologicky náleží Malta k Evropě. Podnebí je typické pro tuto oblast Středozemního moře: mírné, vlhké zimní období a horké léto prakticky bez vodních srážek. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Maltské souostroví na Wikimedia Commons
Archipiélago de Malta

El archipiélago de Malta (en maltés: Gżejjer Maltin), cuyas islas también son llamadas islas Calipseas o bien islas Calipso, es un archipiélago situado en el mar Mediterráneo, al sur de Sicilia.​ Su territorio, corresponde al de la República de Malta, y tiene un área de 316 kilómetros cuadrados en total, en la que viven más de 400.000 personas. El archipiélago está formado por tres islas principales (Malta, Gozo y Comino), dos pequeñas islas (Cominotto y Filfola) y un gran cantidad de rocas, de las cuales las más importantes son las llamadas islas de San Pablo, todos las islas son parte de la región geográfica italiana.​ Las islas deben su nombre a la ninfa Calipso, que, de acuerdo con lo que dice Homero en la "Odisea", era la hija de Atlas y vivió en la isla de Ogigia, esta último de acuerdo a algunos estudiosos se correspondería a la isla de Gozo. Véase también Geografía de Malta Geografía de Europa Referencias
Archipel maltais

L’archipel maltais est constitué de huit îles caractérisant la géographie de Malte, dont : quatre sont habitées : Malte (Malta en maltais), Gozo (Għawdex), Comino (Kemmuna) et l'île Manoel ; quatre autres sont inhabitées : Cominotto (Kemmunett), Filfla, et les deux îles de Saint-Paul (Gżejjer ta' San Pawl). et de plusieurs îlots et rochers, dont les principaux sont l'îlot de Filfoletta et Fungus Rock. L’archipel qui représente l'ensemble du territoire de la république de Malte est situé entre la mer Méditerranée orientale et occidentale, à 93 kilomètres au sud de la Sicile, à 288 kilomètres à l’est de la Tunisie, à environ 340 kilomètres au nord de la Libye et à 570 km à l’ouest de la Grèce (ou plus précisément de la Céphalonie). Sa localisation stratégique lui a valu les convoitises de nombreuses civilisations au cours des âges. C'est parmi les îles de l'archipel que se situerait Ogygie, l'île de Calypso. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des îles de l'archipel maltais Géographie de Malte Flore de Malte Liste de sépultures de falaise à Gozo (de) Liste de temples mégalithiques à Malte (de) Portail de Malte Portail des îles Portail de la mer Méditerranée
Málta szigetei

Málta szigetcsoportja a Földközi-tenger központi részén, Szicíliától délre áll. A nyolc sziget összterülete 316 km², népességük 413 000 fő, teljes egészében Málta állama foglalja el őket. Mindössze a három legnagyobb sziget lakott. Hagyományosan nem számít önálló szigetnek a Nagy Kikötőben Birgu félszigetének a végén a johanniták által árkokkal mesterségesen szigetté alakított Sant'Angelo erőd. A szigetcsoport a Szicíliától délre nyúló, jelenleg tenger alatti plató legmagasabb régiója. Legmagasabb pontja a maltai Ta' Dmejrek, 253 méter. Szigetei Malta: terület: 243 km², népesség: 382 000 fő, közigazgatás: 54 helyi tanácshoz tartozik Għawdex (Gozo): terület: 68,7 km², népesség: 31 000 fő, közigazgatás: 14 helyi tanácshoz tartozik Kemmuna (Comino): terület: 3,5 km², népesség: 4 fő, közigazgatás: Għajnsielem helyi tanácsához tartozik Kemmunet (Cominotto vagy Cominetto): terület: 0,25 km², lakatlan, közigazgatás: Għajnsielem helyi tanácsához tartozik Il-Gżira ta' Manwel (Manoel-sziget, Manoel Island): terület: 0,2 km², lakatlan, közigazgatás: Gżira helyi tanácsához tartozik Filfla: terület: 0,06 km², lakatlan, közigazgatás: Żurrieq helyi tanácsához tartozik Il-Gżejjer ta' San Pawl (másik nevén Selmunett; Szent Pál-sziget, St. Paul's Island): terület: 0,01 km², lakatlan, közigazgatás: Mellieħa helyi tanácsához tartozik Il-Ġebla tal-Ġeneral (Generális-szikla, Fungus Rock): lakatlan, közigazgatás: San Lawrenz helyi tanácsához tartozik Egyéb szigetei Egyéb, időnként szigetnek számított, jelentőséggel nem bíró sziklák: Delimara (Marsaxlokk) Ġebel Fessej (Fessej szikla, Mġarr ix-Xini, Sannat): kb. 15 méter magas függőleges sziklaoszlop, kedvelt merülőhely Ġebel ta' Bejn il-Kmiemen (A Kék Laguna sziklái, Comino) Ġebla ta' Sala (Sala szikla, Żabbar) Ġebla taċ-Ċawla (Ċawla szikla, Qala) Ġebla tal-Għallis (Għallis szikla, Naxxar) Ġebla tal-Ħalfa (Ħalfa szikla, Qala) Mistra (Nadur) Skoll tal-Barbaġanni (Barbaġanni szikla, Qala) Ta' Fraben (Qawra előtt) Xrob l-Għaġin (Marsaskala) Földrajza A szigetek réteges felépítésűek, üledékes kőzetei 40-15 millió évvel ezelőtt rakódtak le a harmadkorban összezáródó Tethys-óceánban. Az alapot és a felszínt kemény mészkő alkotja, amely puhább kőzetek rétegeit fogja közre. A sorrend a felszíntől lefelé: korallmészkő, zöld homokkő, kék agyag, globigerinás mészkő és végül ismét korallmészkő. Történelmük Közigazgatás A szigetek Máltai Köztársasághoz tartoznak. 1993 óta helyi tanácsokra van osztva, ám ezek nem mindig esnek egybe a településekkel. A részletes listákat lásd: Málta helyi tanácsai Málta települései Jegyzetek Források Blouet, Brian (1981). "Geography and setting". The story of Malta (angol nyelven) (3. kiadás ed.). Malta: Progress Press.