NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Comino

Comino är en av Maltas tre bebodda öar. Den permanenta befolkningen uppgår dock endast till fyra personer. Maltas tredje största ö med en area på 2 km². St. Mary's Tower, ett torn byggt av Malteserorden 1618 finns på öns sydöstra sida. Denna typ av torn byggdes för att användas som varningssystem vid en invasion. Idag är tornet ett turistmål. Ett annat populärt turistmål är den blå lagunen som med sitt klara cyanfärgade vatten är populärt bland dykare. Man kan simma eller ta båttaxi till grannön Cominito. Man kan endast ta sig till Comino genom att boka båt från Marfa i norra Malta eller genom att åka båttaxi från Gozo. Comino har ett hotell men saknar bankomat. Externa länkar
Коміно

Комі́но (мальт. Kemmuna) — острів у Середземному морі, входить до Мальтійського архіпелагу та є територією держави Мальта. Адміністративно належить до муніципалітету Айнсілем. Пам'ятка природи (орнітологічний заказник). Розташований між двома головними островами архіпелагу — островом Мальта на сході та островом Гоцо на заході. Від Мальти відокремлений протокою Південний Коміно (Мальта), а від Гоцо — протокою Північний Коміно. На заході біля Коміно розташований дрібний острів Комінотто, а між ними відома серед туристів Блакитна лагуна. Загальна площа острова становить 3,5 км². Береги стрімкі, скелясті. Крайня північна точка — мис Емірі, крайня південна — мис Рас-Іль-Іркіка. На останньому встановлено маяк, оскільки повз нього проходить пором між Мальтою та Гоцо. Постійне населення острова становить 4 особи, серед яких священик, поліцейський та наглядач маяка. На південному заході, в бухті Санта-Марія, розташована башта Санта-Марія, збудована 1618 року. Острів популярний серед туристів та виробників кінофільмів. На острові проходили зйомки таких стрічок, як Троя, Граф Монте-Крісто (для замку використовувалась башта Санта-Марії), Віднесені. Єдиний на острові готель Comino Hotel розташований на півночі острова та діє лише з квітня по жовтень. Джерела Carolyn Bain. Malta & Gozo (Country Travel Guide). — Lonely Planet, 2007. — С. 164-165. — ISBN 1741045401.
Parish Church of Our Lady of Pompei, Marsaxlokk

The Church of Our Lady of Pompei is a Roman Catholic parish church located in the fishing village of Marsaxlokk in Malta. history The parish of Marsaxlokk was established when fishermen started to build houses near the sea coast in order to save time on travelling. Thus at the end of the 19th century it was decided to build a church that would minister to the spiritual needs of the fishermen and their families. Prior to becoming a parish, Marsaxlokk was part of the parish of Żejtun. The construction of the church started in 1890. It was built as a fulfilment of a promise made by Marquess Rosalia Apap Viani Testaferrata after she was saved from a violent storm at sea. The church was originally built in a rectangular form with the designs attributed to Dun Ġużepp Diacono. Marsaxlokk became an independent parish in 1897. The first parish priest was Reverend Salv Delia. In the 1900s the church was enlarged altering the shape to that of a Latin cross with the addition of east end transepts and a choir. In the late 1920s a new west front was constructed under the direction of architect Giuseppe Lia. The church is listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Works of art In 1899 a statue representing the Virgin Mary with baby Jesus presenting a rosary to Saint Dominic and Saint Catherine of Siena was presented to the church. It was made in Lecce, Italy under the supervision of Guzeppe Malicore. The church also has a number of paintings by Giuseppe Calì. See also Culture of Malta History of Malta List of Churches in Malta Religion in Malta References
Tempel von Buġibba

Der Tempel von Buġibba ist ein Megalithtempel auf dem Gelände des Hotels Double Tree by Hilton an der Straße Dawret il-Gżejjer in San Pawl il-Baħar an der St. Paul’s Bay, auf Malta. Er befindet sich nahe der Küste zwischen Buġibba und Qawra Point und wurde in der maltesischen Tarxien-Phase (3000–2500 v. Chr.) errichtet. Der Einzugsbereich des regional bedeutsamen, ehemals fünfteiligen Tempels dürfte sich über das Flachland der Salina Bay bis in die Region um die Höhe Il-Għallis erstreckt haben, da hier weitgehend Terra-rossa-Böden anstehen. Als Baumaterial stand Globigerinen- und Korallenkalkstein zur Verfügung, den man noch als Teil der Exedra sehen kann. Vom rekonstruierten Trilithentor, dessen Deckstein in der Neuzeit ersetzt wurde, führt ein Gang zum zentralen Bereich mit den in Resten erhaltenen vorderen Apsiden. Ein Teil des Fußbodens ist auf der Rückseite erhalten. Der stärker gestörte Buġibbatempel wurde in den 1920er Jahren von Themistocles Żammit (1864–1935) entdeckt und 1928 von Żammit und Lewis J. Upton Way ausgegraben. Die Überreste wurden 1925 in die Antikenliste aufgenommen. 1952 wurde der Tempel neu vermessen und 1954 wurden Ausgrabungen vorgenommen, um seine Chronologie zu ermitteln. Bei den Ausgrabungen wurden zwei verzierte Steinblöcke gefunden. Der eine ist ein geschnitzter quadratischer Blockaltar mit Spiralrelief. Der andere ein rechteckiger Block mit geschnitzten Fischen auf zwei Seiten. Die Blöcke befinden sich jetzt im Nationalmuseum für Archäologie in Valletta. Siehe auch Megalithische Tempel von Malta Literatur Joachim von Freeden: Malta und die Baukunst seiner Megalith-Tempel. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1993, ISBN 3-534-11012-9. Themistocles Żammit: Die Tarxien-Tempel und das Saflieni-Hypogäum. Karl Mayrhofer, s. l. 1994. Weblinks me Bugibba Temple. (PDF) In: National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Sovrintendenza tal-Patrimonju Kulturale, 30. März 2012; abgerufen am 28. August 2023 (englisch).
Buġibba Temple

Buġibba Temple is a megalithic temple on the border of Buġibba and Qawra towns, limits of St. Paul's Bay, Malta. A hotel was built on the grounds of the temple. Site The temple is located a short distance from the coast, between Buġibba and Qawra Point. It was built during the Tarxien phase of Maltese prehistory. The temple is quite small, and part of its coralline limestone façade can still be seen. From the trilithon entrance, a corridor leads to a central area which contains three apses. Part of the temple's floor has also survived at the back of the site. The rest of the structure was destroyed over the years, as the area was leveled due to being used for agricultural purposes. Excavations and recent history The Buġibba Temple was discovered by Maltese archaeologist Themistocles Zammit in 1925 when he discovered large stones in a field close to Qawra Point. These remains were included on the Antiquities List of 1925, as "the megalithic remains on the side of the road to Qawra point". The temple was excavated in 1928 by Zammit and L. J. Upton Way, and was again surveyed in 1952. Two years later, in 1954, some minor excavations were made to ascertain the chronology of the temple. During the excavations, two decorated stone blocks were found. One is a carved square block that was an altar, and the other is a rectangular block with carved fish on two of its faces. These blocks are now in the National Museum of Archaeology in Valletta. The temple's capstone was also replaced in modern times. Eventually, the Dolmen Resort Hotel was built around the temple, which was incorporated into the grounds of the hotel close to its swimming pools. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Temple de Buġibba

Le temple de Buġibba est un temple mégalithique situé à la limite des villes de Buġibba et Qawra, sur l'île de Malte. Historique Le temple de Buġibba a été découvert par l'archéologue maltais Themistocles Zammit dans les années 1920 dans un champ proche de Qawra Point. Ces vestiges ont été inscrits sur la Liste des Antiquités de 1925, comme « les vestiges mégalithiques au bord de la route de la pointe de Qawra ». Le temple a été fouillé en 1928 par T. Zammit et LJ Upton Way et a de nouveau été étudié en 1952 et 1954. Le temple est actuellement inclus dans le parc de l'hôtel Dolmen Resort Hotel. Description Le temple a été construit à proximité de la côte, entre Buġibba et Qawra Point durant la phase Tarxien de la préhistoire maltaise. Le temple est assez petit et il n'en demeure qu'une partie de la façade en calcaire corallien, le reste de la structure a été détruit au fil des ans par des activités agricoles. Depuis l'entrée trilithique, un couloir mène à une zone centrale entourée de trois absides et une partie du sol du temple est encore visible à l'arrière du site. Lors des fouilles, deux blocs de pierre décorés ont été découverts. Le premier est un bloc carré sculpté identifié comme un autel. Il comporte des sculptures sur deux faces : une paire de spirales opposées en relief et deux motifs en forme de « V » entre chaque paire. Le second bloc est rectangulaire, il est décoré de poissons (probablement des Sargus rondeletti très abondant dans les eaux maltaises) sculptés sur deux faces. Les deux blocs sont conservés au Musée national d'archéologie à La Valette. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Buġibba Temple » (voir la liste des auteurs). Annexes Articles connexes Temples mégalithiques de Malte Liens externes Inventaire national des biens culturels des îles maltaises Portail du mégalithisme Portail de Malte
Świątynia w Buġibbie

Świątynia w Buġibbie – ruiny maltańskiej świątyni megalitycznej w Buġibbie na obrzeżach Saint Paul’s Bay. Opis Ruiny świątyni megalitycznej w Buġibbie zostały odkryte przez Themistoclesa Zammita w latach 20. XX wieku. Archeologiczne prace odkrywkowe przeprowadzono w 1928 roku a badania archeologiczne zakończono w 1952 roku. Wiek budowli szacowany jest na okres Tarxien. Do dziś zachowały się pozostałości fasady z bloków wapiennych oraz korytarza wiodącego na dziedziniec, po którego dwóch stronach znaleziono absydy. Odkryto również pozostałości podłogi z materiału podobnego do cementu. Na terenie ruin znaleziono dwa zdobione bloki skalne: jeden, który prawdopodobnie służył jako ołtarz, ze spiralnymi zdobieniami wyrytymi na bokach oraz drugi z reliefami ryb po obydwu stronach. Bloki znajdują się w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Vallecie. Współcześnie ruiny znajdują się na terenie hotelu Dolmen. Przypisy Linki zewnętrzne The Megalithic Portal: Buggiba – Ancient Temple in Malta in Mainland. [dostęp 2015-09-05]. (ang.).
Buġibba (tempelj)

Tempelj Buġibba je megalitski tempelj na meji med mestoma Buġibba in Qawra v Zalivu sv. Pavla, Malta. Na prostoru templja je zgrajen hotel Dolmen Resort. Najdišče Ostanki templja so nedaleč od morske obale na meji med mestoma Buġibba in Qawra. Zgrajen je bil v taršinski fazi malteške prazgodovine. Tempelj je precej majhen. Ohranjeno je samo njegovo pročelje iz koralnega apnenca. Za trilitnim vhodom je hodnik do osrednjega prostora s tremi apsidami. Za templjem je ohranjen tudi del prvotnih tempeljskih tal. Druge dele templja je postopoma uničil čas, ker so okolico izravnali in pretvorili v kmetijsko zemljišče. Izkopavanja in novejša zgodovina Tempelj Buġibba je odkril malteški arheolog Themistocles Zammit v 20. letih 20. stoletja, ko je na polju pri Rtu Qawra odkril velike kamnite bloke. Ostanki so bili leta 1925 vključeni v Seznam starin kot "megalitski ostanki ob cesti v Qawro". Tempelj sta leta 1928 izkopala Zammit in L.J. Upton Way. Tempelj so ponovno raziskali leta 1952. Dve leti pozneje je bilo opravljenih še nekaj manjših izkopavanj, da bi ugotovili kronologijo templja. Arheologi so med izkopavanji našli dva okrašena kamnita bloka. Eden od njiju je bil oltar, drugi pa je bil na obeh straneh okrašen z ribami. Oba bloka sta zdaj v Narodnem arheološkem muzeju Malte v Valetti. Tempeljski sklepnik je bil postavljen v sodobnem času. Okoli templja je bil kasneje zgrajen hotel Dolmen Resort. Sklici
Templet i Buġibba

Templet i Buġibba är en fornlämning i republiken Malta. Den ligger i kommunen St. Paul's Bay, i den centrala delen av landet, i orten Buġibba. Templet i Buġibba ligger 14 meter över havet. Havet är nära Templet i Buġibba åt nordost. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Templet i Buġibba.
Robert Samut Hall

The Robert Samut Hall is a late 19th-century defunct Methodist church, formerly named Wesleyan (Methodist) Church, now a state owned building in Floriana, Malta. Origins The current Neo-Gothic church was built between 1881 and 1883 on designs by architect Thomas Mullet Ellis. It was opened for worship on 18 March 1883. It was the first building in Malta to make use of electricity. Secularised The church was given to the government in the early 1970s. On 4 April 1975, the building was inaugurated as a centre for cultural activities and renamed Robert Samut Hall. The hall houses an interesting 2 manual pneumatic Willis organ. Further reading Gauci, M. (2009). "New Light On Webster Paulson and his Architectural Idiosyncrasies" (PDF). Proceedings of History Week. 12 (9): 137–150. Archived from the original on April 17, 2016. Mirabelli, Terence (2015). "The ANZAC experience in Malta - Arrival" (PDF). Ta’ Xbiex: The Island Publications Ltd: 8. Archived from the original (PDF) on 16 March 2016. : Cite journal requires |journal= (help) See also Culture of Malta History of Malta List of Churches in Malta Religion in Malta References
Robert Samut Hall

Robert Samut Hall – jest to, pochodzący z końca XIX wieku, nieczynny kościół metodystyczny, znany poprzednio pod nazwą Wesleyan (Methodist) Church, dziś budynek we Florianie na Malcie, będący własnością państwa. Początki Budynek neogotyckiego kościoła zbudowany został w latach 1881–1883 według projektu architekta Thomasa Mullet Ellisa. Otwarty został do odprawiania praktyk religijnych 18 marca 1883 roku. Był pierwszym budynkiem na Malcie wykorzystującym energię elektryczną. Sekularyzacja We wczesnych latach 70. XX wieku budynek kościoła przekazany został władzom cywilnym. 4 kwietnia 1975 roku zainaugurowane zostało tam centrum działalności kulturalnej, nazwano je, na cześć urodzonego we Florianie kompozytora narodowego hymnu Malty, Robert Samut Hall. W sali znajdują się interesujące pneumatyczne organy o dwóch klawiaturach, wykonane przez firmę Henry Willis & Sons. Zobacz też Przypisy
Fort Madalena

Fort Madalena, also known as Fort Madliena (Maltese: Il-Fortizza tal-Madliena), is a polygonal fort in Madliena, in the limits of Swieqi, Malta. It was built between 1878 and 1880 by the British as part of the Victoria Lines. The fort now falls under the responsibility of the Armed Forces of Malta and is used by the St John Ambulance and Rescue. History Fort Madalena was built by the British as part of the Victoria Lines, a line of fortifications along the northern part of Malta, dividing it from the more heavily populated south. It is one of three forts built along the lines, the other two being Fort Binġemma and Fort Mosta. Fort Madalena, which is located at the eastern extremity of the line, was second of the forts to be built. It was built on the site of a fifteenth-century chapel dedicated to Mary Magdalene, which gave the fort its name. Construction of the pentagonal fort began in 1878 and was completed in 1880, at a total cost of £9400. The fort itself is quite small, with the short sides of the pentagon being about 30 metres long. The entire fort is surrounded by a 6-metre deep and 4-metre wide ditch. It was armed with a single RML 11-inch gun, four 64-pounders, two 40-pounders and two field guns. Later on, an artillery battery was built around the pentagonal fort, facing the sea for coastal defence. The battery was armed with two BL 9.2-inch guns. In 1906, the RML 11-inch gun was replaced by BL 9.2-inch Mk X guns which had an effective range of about 8000 yards. Although the Victoria Lines were abandoned in 1907, Fort Madalena, along with Fort Binġemma, remained in use for coastal defence. Its guns were removed during the interwar period, and it was later used by the Royal Air Force first as a communications post, and then as a radar station during World War II. The radar station remained in use by NATO until British forces left Malta in 1979 and the fort was handed over to the Armed Forces of Malta. Present day Fort Madalena is still owned by the government and falls under the responsibility of the 4th Regiment of the Armed Forces of Malta. A VTMIS radar was installed in 2006. The fort is leased to the St John Ambulance and Rescue, a volunteer civil defence organization, and is used as their headquarters and training school. The fort is in good condition although some parts are in need of restoration. It is open to the public on Saturday afternoons, or by appointment throughout the week. A wall near the fort's entrance partially collapsed during heavy rains in April 2019, and it began to be restored in June 2019. References
Fuerte Madalena

El Fuerte Madalena,​ también conocida como Fuerte Madliena (en maltés: Il-Fortizza tal-Madliena), es un fortificación poligonal en Madliena, en los límites de Swieqi, Malta. Se construyó entre 1878 y 1880 por los británicos como parte de las líneas Victoria. El fuerte ahora es de responsabilidad de las Fuerzas Armadas de Malta y se utiliza por el Cuerpo de Rescate de San Juan. Historia El Fuerte Madalena fue construido por los británicos como parte de las Líneas Victoria, una línea de fortificaciones a lo largo de la parte norte de Malta, que la divide respecto del sur, más densamente poblado. Es uno de los tres fuertes construidos a lo largo de las líneas, los otros dos son Fuerte Binġemma y Fuerte Mosta . El Fuerte Madalena, que se encuentra en el extremo oriental de la línea, fue el segundo de los fuertes que se construyeron. Fue construido en el sitio de una capilla del siglo XV dedicada a María Magdalena, que dio nombre al fuerte. La construcción del fuerte pentagonal comenzó en 1878 y se completó en 1880, con un costo total de 9.400 libras esterlinas. El fuerte en sí es bastante pequeño, con los lados cortos del pentágono de unos 30 metros de largo. Todo el fuerte está rodeado por una zanja de 6 metros de profundidad y 4 metros de ancho. Estaba armado con un solo cañón avancarga de 11 pulgadas, cuatro cañones de 64 libras, dos cañones de 40 y dos cañones de campo.​ Más tarde, se construyó una batería de artillería alrededor del fuerte pentagonal, frente al mar, para la defensa costera. La batería estaba armada con dos cañones BL de 9.2 pulgadas.​ En 1906, los cañones RML de 11 pulgadas fueron reemplazados por cañones BL Mk X de 9.2 pulgadas que tenían un alcance efectivo de aproximadamente 8.000 yardas. Aunque las Líneas Victoria fueron abandonadas en 1907, el Fuerte Madalena, junto con Fuerte Binġemma, permanecieron en uso para la defensa costera. Sus armas fueron retiradas durante el período de entreguerras, y luego se utilizó por la Real Fuerza Aérea británica como un puesto de comunicaciones, así como, posteriormente, de estación de radar durante la Segunda Guerra Mundial. La OTAN siguió utilizando la estación de radar hasta que las fuerzas británicas abandonaron Malta en 1979 y el fuerte fue entregado a las Fuerzas Armadas de Malta.​ Actualmente El Fuerte Madalena todavía es propiedad del gobierno y está bajo la responsabilidad del 4º Regimiento de las Fuerzas Armadas de Malta. Se instaló un radar VTMIS en 2006.​ El fuerte se alquila al Cuerpo de Rescate de San Juan, una organización voluntaria de defensa civil, y se utiliza como sede y escuela de formación.​ El fuerte está en buenas condiciones, aunque algunas partes necesitan restauración.​ Está abierto al público los sábados por la tarde, o con cita previa durante toda la semana.​ Una pared cercana a la entrada del fuerte se derrumbó parcialmente durante las fuertes lluvias de abril de 2019, y comenzó a restaurarse en junio de 2019.​​ Referencias
Fort Madliena

Le Fort Madliena ou Fort Madalena est un fort situé dans la ville de Swieqi, à Malte. Historique Le fort a été construit pendant le règne de la reine Victoria et a ensuite été occupé par la Royal Air Force comme poste de communication. Les bâtiments ajoutés au sommet sont contemporains de cette époque. Le fort d'origine est relativement petit : les côtés courts du pentagone font environ 30 mètres de long et sont entourés d'un fossé d'environ 6 mètres de profondeur sur 4 mètres de large. La section supplémentaire côté mer est comporte deux canons de défense de 9,2 pouces et les fixations d'origine sont toujours visibles. Fort Madalena est la propriété du gouvernement de Malte et relève de la responsabilité des forces armées de Malte. Notes et références Portail de l’histoire militaire Portail de Malte
Dwejra Tower

Dwejra Tower (maltesisch Torri tad-Dwejra) ist ein Wehrturm auf der zu Malta gehörenden Insel Gozo. Beschreibung Der Turm steht in der Nähe der Inland Sea und des ehemaligen Azure Window auf der Insel Gozo. Er hat eine quadratische Grundfläche von 6 × 6 m und eine Höhe von 11 m. Der Ort Dwejra gehört zur Gemeinde San Lawrenz. Der Innenraum bestand aus zwei Stockwerken. Der Zugang erfolgte von außen im Obergeschoss. Geschichte Dwejra Tower wurde 1652 unter der Herrschaft des Großmeisters Jean de Lascaris-Castellar fertiggestellt. Finanziert wurde er vom damaligen Regierungskollegium Gozos, der Universita’. Befehlshaber des Turms war ein Capo Mastro oder Kastellan, ihm oblag es auch, durch Salzsieden Geld für den Unterhalt des Turms zu verdienen. Wie fast alle Lascaris Towers war er als Wachposten ausgelegt, um frühzeitig vor herannahenden feindlichen Schiffen zu warnen. Noch im 18. Jahrhundert war der Turm bemannt und mit zwei Sechspfündern bewaffnet, die allerdings eher zur Signalabgabe dienten und nicht für den Kampf ausgelegt waren. Zwischen 1839 und 1873 bestand die – nunmehr britische – Besatzung des Turms aus Soldaten der Royal Malta Fencible Artillery, dann wurde er aufgegeben. Im Sommer 1914 erhielt der Turm erneut eine Besatzung aus Soldaten des King’s Own Malta Regiment sowie der Royal Malta Artillery, die nun mit zwei, später vier Zwölfpfündern ausgerüstet waren und die Küste Gozos überwachten. Auch während des Zweiten Weltkriegs diente Dwejra Tower als Wachturm. 1942 wurde von hier aus der Absturz eines Spitfire-Jägers der Royal Air Force in die Dwejra Bay beobachtet, der Pilot konnte von der Turmbesatzung gerettet werden. 1956 wurde der Turm auf die Dauer von 50 Jahren an einen Privatmann verpachtet, er kam später jedoch leihweise in den Besitz von Dín l-Art Ħelwa. Diese Organisation begann 1997 mit Restaurierungsarbeiten, die 1999 beendet waren. Hierbei wurde ein Großteil der Steinblöcke im Außenbereich ausgetauscht, im Inneren wurden Steinfliesen verlegt. Weblinks Einzelnachweise