NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Каса Рокка Піккола

Каса Рокка Піккола — палац XVI століття на Мальті, будинок знатної мальтійської родини де Піро. Розташований у Валлетті, столиці Мальти. Екскурсії проводяться щодня з 10:00 до 17:00 (останній вхід о 16:00). У палаці розташовано ресторан La Giara Restaurant. Історія Каса Рокка Піккола була побудована в 1580 році в епоху, коли госпітальєри, успішно відбившись від турків, які вторглися на Мальту в 1565 році, вирішили побудувати престижне місто, щоб конкурувати з іншими європейськими столицями, такими як Париж і Венеція. Палаци були спроєктовані на більшості вулиць Валлетти, а бастіонні стіни укріпили нове місто XVI століття. Рокка Піколла була одним із двох будинків, побудованих у Валлетті адміралом доном П'єтро ла Рокка. На картах того часу він згадується як «la casa con giardino», що означає будинок із садом, оскільки зазвичай будинки у Валлетті не мали садів. Зміни в плануванні були внесені в кінці XVIII століття, щоб розділити будівлю на два менших будинки. Подальші перебудови були зроблені в 1918 році, і перед Другою світовою війною були додані бомбосховища. Сімейне бомбосховище Каса Рокка Піккола — друге бомбосховище, зведене на Мальті. Проєктування та будівництво Каса Рокка Піккола була спроєктована з довгими анфіладами суміжних приміщень на другому поверсі, залишаючи приміщення на першому поверсі для кухонь та стаєнь. У будинку понад п'ятдесят кімнат, у тому числі дві бібліотеки, дві їдальні, багато віталень та каплиця. Колекції Будинок обставлений колекціями меблів, срібла та картин з Мальти та Європи. Сімейні архіви де Піро, Archivium de Piro, зберігаються в архівній кімнаті будинку. Вони містять докладні відомості про сімейні та державні справи, починаючи з кінця XVI століття і до наших днів. До них належать ділові контракти, шлюбні договори, векселі, заповіти та судові справи. Архіви використовувалися для дослідницьких проєктів в Мальтійському та Оксфордському університетах. У будинку зберігається найбільша на Мальті приватна колекція антикварних костюмів. Представлені як офіційний, так і неофіційний одяг з XVIII по XX століття. Також тут зберігається найбільша приватна колекція мальтійського мережива, виготовлення якого є давньою традицією на острові. Мереживо використовувалося у різних ситуаціях, як релігійних, так і світських. У Каса Рокка Піккола було засновано та проводиться щорічне Мальтійське мереживне змагання. Каса Рокка Піккола має власників з XVI століття. Стиль Крізь роки будівля зазнавала кількох перебудов, основним проєктом була Палладіанська архітектура. На початку XX століття була побудована частина саду, щоб розширити будинок, у стилі ар-деко. Джерела Зовнішні посилання Офіційний вебсайт Інтерв'ю з маркізом де Піро, власником Casa Rocca Piccola
City Gate (Valletta)

City Gate – auch bekannt als Putirjal in maltesischer Sprache (aus dem Italienischen Porta Reale) – ist der Haupteingang zu Maltas Hauptstadt Valletta, einem UNESCO-Weltkulturerbe. Es wird mundartlich Bieb il-Belt genannt, „Tor der Stadt“. Weblinks City Gate, Valletta. In: Arquitecturaviva. Abgerufen am 24. März 2026 (englisch). Valletta City Gate. In: ArchDaily. 2015; abgerufen am 9. Dezember 2025 (englisch).
Portas da Cidade (Valeta)

As Portas da Cidade (em maltês Bieb il-Belt) é a entrada para a cidade de Valeta, Malta. A estrutura que hoje em dia serve de entrada à capital foi desenhada pelo arquiteto Alziro Bergonzo e construída entre 1964 e 1965. História As portas originais, Porta San Giorgio, foram desenhadas pelo engenheiro militar Francesco Laparelli, que também desenhou o resto da cidade; foram erguidas entre 1566 e 1569. Em 1632 foi substituída por uma entrada mais ornamentada; o projecto foi do arquitecto maltês Tommaso Dingli. Em 1853, durante o domínio britânico, foi construída a porta foi substituída por uma nova, projectada pelo Coronel Thompson. No final do século XIX, início do século XX, as portas adquiriram o nome de Porta Real, Putirjal em maltês. As actuais portas foram inauguradas em 1964, no âmbito das comemorações da Independência de Malta. Essas obras estavam integradas num projecto que visava renovar a entrada da cidade e a Ópera Real. Localização A Porta da Cidade está ubicada dentro da Cortina de la Porta Reale, uma muralha no centro da fachada de Valletta, situada entre os baluartes de St. James e St. john. Referências
Parish Church of Our Lady of Mount Carmel (Fgura)

Die Parish Church of Our Lady of Mount Carmel ist die katholische Pfarrkirche des Ortes Fgura auf Malta, sie wurde in das Nationale Inventar der Kulturgüter der maltesischen Inseln aufgenommen. Geschichte Bereits 1790 wurde in dem Dorf die kleine Kirche Our Lady of Mount Carmel gebaut. Den Neubau entwarf in den 1960er Jahren der Architekt Victor Muscat Inglott, die Statik berechnete der Ingenieur Godfrey Azzopardi. Ursprünglich war vorgesehen, einen freistehenden Bau zu errichten. Erst ab 1988 wurden die Pläne realisiert. Die Kirche wurde am 1. Februar 1990 geweiht und erhielt das Patrozinium Unserer Lieben Frau auf dem Berge Karmel. Die Kirche ist auf quadratischem Grundriss im Stil der Moderne errichtet. Vier Stützen formen das Dach zu einem symmetrischen Kreuz. Sie ist seit dem 16. Dezember 2011 in das National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands eingetragen. Weblinks Beschreibung im National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands (englisch; PDF; 337 kB)
Our Lady of Mount Carmel Parish Church, Fgura

The Our Lady of Mount Carmel Church is a late 20th century Parish church in Fgura, Malta. It was designed in 1981 by Architect and Engineer Godfrey Azzopardi and built in 1988. The presbytery was designed a year before its construction by Edward Micallef. The building is a listed monument and an active Roman Catholic Church. History Architect Godfrey Azzopardi received consultations from then the Head of Architecture of Maltconsult International, architect Edward Micallef, when he was given advice over the unusual architecture of the structure. The main material supporting the building is reinforced concrete. The layout from the exterior is pyramidical, with a triangular opening on each four sides, which gives the impression of a floating building aimed to appear as a tent. The main façade is characterized by a statue of Jesus on a crucifix which was originally designed for the interior. The main feature of the interior, beside other ecclesiastic ornaments, is the presbytery that was designed by Micallef in 1987. The stained glass was designed by artist Alfred Camilleri. The Church is run by the Carmelite Friars, a Roman Catholic institution, and remains active. The church is listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands (NICPMI). Further reading Thake, Conrad (Spring 2006). "20th Century Churches". The Architect (36). Media Today: 16. Zahra, Lorenzo (11 July 2016). "Carmelo Parascandalo of Vittoriosa and Fgura Parish". The Malta Independent. Archived from the original on 21 January 2018. Pages 14-15 See also List of monuments in Fgura References External links Parish Church of Our Lady of Mount Carmel
Église Notre-Dame-du-Mont-Carmel de Fgura

L'église paroissiale Notre-Dame-du-Mont-Carmel est une église catholique située à Fgura, à Malte. Historique En 1798, une petite église fut construite à un endroit où, auparavant, un petit sanctuaire consacré à la Vierge Marie existait plus d'un siècle. L'église fut reconstruite en 1844 mais fut démolie par le gouvernement pour élargir la route de Paola à Zabbar. En 1950, les Carmélites construsirent une petite église non loin de l’endroit où se trouvait l’ancienne. Elle devint une église paroissiale en 1965 et les frères, en raison de la croissance rapide de la population de la paroisse, décidèrent de construire une église plus grande. Cette dernière, conçu par l'architecture et ingénieur Godfrey Azzopardi, fut construite et bénie en 1988 et consacrée en 1990, tandis que le presbytère fut conçu en 1987 par Edward Micallef. Architecture Le matériau principal supportant le bâtiment est le béton armé. La configuration de l'extérieur est de type pyramidale, avec une ouverture triangulaire sur quatre côtés, ce qui donne l'impression d'un bâtiment flottant destiné à ressembler à une tente. La façade principale est caractérisée par une statue de Jésus crucifié conçu à l'origine pour être disposé à l'intérieur. Le presbytère constitue l'élément principal de l'intérieur, à côté d'autres ornements ecclésiastiques. Notes et références Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de Malte
Kościół Matki Bożej z Góry Karmel we Fgurze

Kościół Matki Bożej z Góry Karmel (malt. Il-Knisja tal-Madonna tal-Karmnu, ang. Church of Our Lady of Mount Carmel) – współczesny, pochodzący z końca XX wieku rzymskokatolicki kościół parafialny położony w miejscowości Fgura na Malcie. Historia Pierwsze prace przy projekcie nowego kościoła parafialnego rozpoczęły się w maju 1974, przy zaangażowaniu architektów Victora Muscata Inglotta, Carmelo Parascandolo i Godfreya Azzopardiego. Po przerwie w latach 1977–1979 z powodów finansowych, w 1981 plany były gotowe. Architekt Edward Micallef został zaangażowany w kolejnej fazie budowy, i w 1988 budynek kościoła był gotowy. Został zainaugurowany i pobłogosławiony przez arcybiskupa Josepha Merciecę 25 maja 1988, zaś konsekrowany 1 lutego 1990 przez tegoż biskupa. Kościół Głównym materiałem wspierającym konstrukcję budynku jest wzmocniony beton. Układ z zewnątrz jest piramidalny, z trójkątnymi otworami po czterech stronach, co sprawia wrażenie falującego budynku, który ma wyglądać jak namiot. Fasadę charakteryzuje posąg Jezusa na krucyfiksie, który pierwotnie był przeznaczony do wnętrza. Główną cechą wnętrza, obok innych ozdób sakralnych jest prezbiterium zaprojektowane przez Micallefa w 1987. Witraże zaprojektował artysta Alfred Camilleri. Kościół prowadzony jest przez ojców karmelitów i jest aktywny. Ochrona dziedzictwa kulturowego 16 grudnia 2011 kościół wpisany został na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod nr. 00009. Przypisy
Region Gozo

Region Gozo (maltsky Reġjun Għawdex) je jedním z pěti regionů Malty. Region zahrnuje ostrovy Gozo, Comino a několik malých ostrůvků, jako je Cominotto. Region nehraničí s žádným jiným regionem, ale nachází se v blízkosti Severního regionu. Region byl vytvořen zákonem z roku 1993. Je jediným původním regionem, který stále existuje, protože ostatní dva (Malta Majjistral a Malta Xlokk) byly rozděleny na menší regiony zákonem č. XVI z roku 2009. Subdivize Lokální výbor Region Gozo zahrnuje 14 lokálních výborů: Fontana Għajnsielem – zahrnuje oblasti Mġarr, Fort Chambray a Comino. Għarb – zahrnuje oblasti Ta' Pinu, Birbuba a Santu Pietru. Għasri – zahrnuje oblast Għammar a Wied il-Għasri. Kerċem – zahrnuje oblast Santa Luċija. Munxar – zahrnuje oblast Xlendi. Nadur – zahrnuje oblasti Daħlet Qorrot, San Blas, Ta' Kuxxina a Ta' Kenuna. Qala – zahrnuje oblast Ħondoq ir-Rummien. San Lawrenz – zahrnuje oblasti Ta' Dbieġi a Dwejra. Sannat – zahrnuje oblasti Mġarr ix-Xini, Ta' Ċenċ a Ta' Saguna. Victoria – zahrnuje oblasti Taċ-Ċawla a Ċittadella. Xagħra – zahrnuje oblast Ramla Bay. Xewkija – zahrnuje oblast Tal-Barmil. Żebbuġ – zahrnuje oblasti Marsalforn a Qbajjar. Regionální výbor Regionální výbor Gozo sídlí v Banca Giuratale. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Gozo Region na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Region Gozo na Wikimedia Commons
Gozo Region

Gozo Region (Maltese: Reġjun Għawdex) is one of six regions of Malta. The region includes the islands of Gozo, Comino and several little islets such as Cominotto. The region does not border any other regions, but it is close to the Northern Region. It was created by the Local Councils Act of 1993. It is the only original region still in existence, since the other two (Malta Majjistral and Malta Xlokk) were split into smaller regions by Act No. XVI of 2009. Administrative divisions Districts Gozo Region corresponds to Gozo and Comino Statistical District. Local councils Gozo Region includes 14 local councils: Fontana Għajnsielem - include the areas of Mġarr, Gozo, Fort Chambray and Comino Għarb - include the areas of Ta' Pinu, Birbuba and Santu Pietru Għasri - include the area of Għammar and Wied il-Għasri Kerċem - include the area of Santa Luċija Munxar - include the area of Xlendi Nadur - include the areas of Daħlet Qorrot, San Blas, Nadur, Ta' Kuxxina and Ta' Kenuna Qala - include the area of Ħondoq ir-Rummien San Lawrenz - include the areas of Ta' Dbieġi and Dwejra Sannat - include the areas of Mġarr ix-Xini, Ta' Ċenċ and Ta' Saguna Rabat (Victoria) - include the areas of Taċ-Ċawla and Ċittadella Xagħra - include the area of Ramla Bay Xewkija - include the area of Tal-Barmil Żebbuġ - include the areas of Marsalforn and Qbajjar Hamlets Marsalforn Santa Luċija Xlendi Regional Committee The current Gozo Regional Committee (Maltese: Kumitat Reġjonali Għawdex) was created by Act No. XVI of 2009, and was formally constituted in 2012. It is made up of: The Gozo Regional Committee is housed in the Banca Giuratale. References External links Media related to Gozo at Wikimedia Commons
Región de Gozo

La Región de Gozo es una de las 3 de Malta creadas por la Ley del Consejo Local de 30 de junio de 1993. Reúne a catorce consejos locales entre las islas de Gozo, Comino y otras islas menores.​ Posee una población compuesta por unas 42.210 personas (según el censo de 2007). La extensión territorial que abarca esta región es de ochenta y nueve kilómetros cuadrados. La densidad poblacional es de cuatrocientos setenta y cuatro habitantes por kilómetro cuadrado. Abarca al Distrito de Gozo y Comino (no debe ser confundido con la Región de Gozo). Referencias
Région de Gozo

La région de Gozo (en maltais : Reġjun ta' Għawdex, en anglais : Gozo Region), parfois appelée Gozitania, est une subdivision administrative de Malte, dont le siège est Rabat (Victoria). Géographie La région comprend les îles de Gozo et Comino, ainsi que plusieurs îlots comme Cominotto. Conseils locaux La région de Gozo regroupe quatorze conseil locaux : Fontana, Għajnsielem, Għarb, Għasri, Kerċem, Munxar, Nadur, Qala, Rabat, San Lawrenz, Ta' Sannat, Xagħra, Xewkija et Iż-Żebbuġ. Politique La région est administrée par un comité régional de quatorze membres. Articles connexes Administration territoriale de Malte Liens externes (mt) Site officiel Portail de Malte
Regione di Gozo

La regione di Gozo è una delle sei regioni di Malta. Comprende tutta l'isola di Gozo, Comino e altri isolotti minori. Raccoglie 14 consigli locali. Consigli locali Fontana Ghain Sielem Għarb Għasri Kerċem Munxar Nadur Qala Rabat San Lorenzo Sannat Xagħra Xeuchia Żebbuġ Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su regione di Gozo Collegamenti esterni (EN, MT) Sito ufficiale, su localgovernment.gov.mt.
Гоцо (регион)

Регион Гоцо (англ. Gozo Region, мальт. Reġjun Għawdex) — один из пяти регионов Мальты. В его состав входят 14 муниципалитетов, расположенные на островах Гоцо, Комино и ряде других более мелких островов. Гоцо не имеет сухопутных границ с другими регионами, наиболее близким является Северный регион. Регион Гоцо был сформирован в 1993 году в соответствии с Законом о местных советах. Примечания
Гоцо (регіон)

Гоцо (мальт. Reġjun Għawdex) — один з п'яти регіонів Мальти. До регіону входять острови Гоцо і Коміно, та кілька маленьких острівців, таких як Комінотто. Регіон не межує з іншими регіонами Мальти, проте знаходиться недалеко від Північного регіону Мальти. Регіон був створений відповідно до Закону про місцеві ради 1993 року, і залишається єдиним з трьох, що досі існує. Два інші були розділені на більш дрібні регіони законом № XVI від 2009 року, що збільшило кількість регіонів до п'яти. Примітки
Baħar iċ-Ċagħaq Redoubt

Baħar iċ-Ċagħaq Redoubt (Maltese: Ridott ta' Baħar iċ-Ċagħaq) is a redoubt in Baħar iċ-Ċagħaq, within the limits of Naxxar, Malta. It was built in 1715–1716 by the Order of Saint John as one of a series of coastal fortifications around the Maltese Islands. Today, the redoubt still exists in relatively good condition. It is also known as Vendôme Redoubt (Maltese: Ridott ta' Vendôme) or Madliena Redoubt (Maltese: Ridott tal-Madliena). History Baħar iċ-Ċagħaq Redoubt was built in 1715–1716 as part of the first building programme of redoubts in Malta. The nearest fortifications to the redoubt were Qalet Marku Battery to the northwest (now demolished) and Madliena Tower to the east. The redoubt was originally linked to the latter tower by an entrenchment, but very little remains of this have survived. The redoubt consists of a pentagonal platform with short flanks and a low parapet, with a rectangular blockhouse located at the centre of its gorge. The blockhouse is divided into two rooms, with the larger room containing the main entrance. In World War II, a defensive position was built on the salient of the redoubt. Present day Today, the redoubt is still in relatively good condition. It is leased to a private tenant and is used as a bar and restaurant named Las Palmas. Gallery References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Reduta Baħar iċ-Ċagħaq

Reduta Baħar iċ-Ċagħaq (malt. Ridott ta' Baħar iċ-Ċagħaq) jest to reduta w Baħar iċ-Ċagħaq, części Naxxar, Malta. Została zbudowana w latach 1715-1716 przez Zakon Maltański, jako jedna z serii fortyfikacji brzegowych wokół Wysp Maltańskich. Reduta ciągle istnieje, i jest w relatywnie dobrym stanie. Jest ona również znana jako Reduta Vendôme (malt. Ridott ta' Vendôme) lub Reduta Madliena (malt. Ridott tal-Madliena). Historia Redura Baħar iċ-Ċagħaq została zbudowana w latach 1715-1716 jako część pierwszego etapu budowy redut na Malcie. Najbliższymi reducie fortyfikacjami były: na północnym zachodzie Bateria Qalet Marku (zburzona) oraz na wschodzie Wieża Madliena. Reduta była oryginalnie połączona z wieżą przez entrenchment, lecz niewiele z niego przetrwało. Reduta składa się z pięciokątnej platformy z krótkimi flankami i niskim parapetem, z prostokątnym blokhauzem ulokowanym w centrum. Blokhauz jest podzielony na dwa pomieszczenia, do większego z których prowadzi główne wejście. W czasie II wojny światowej w wystającej części reduty zbudowano punkt obronny. Współcześnie Dziś reduta jest ciągle w relatywnie dobrym stanie. Jest oddana w leasing prywatnemu najemcy, mieści się w niej bar i restauracja Las Palmas. Galeria Przypisy
Arrias Battery

Arrias Battery (Maltese: Batterija ta' Arrias), also known as Xemxija Battery (Maltese: Batterija tax-Xemxija) or Pwales Left Battery (Maltese: Batterija tax-Xellug tal-Pwales), is an artillery battery in Xemxija, limits of St. Paul's Bay, Malta. It was built by the Order of Saint John in 1715–1716 as one of a series of coastal fortifications around the Maltese Islands. The battery still exists, although it has modern alterations, and it is used as a restaurant. History Arrias Battery was built in 1715–1716 as part of the Order of Saint John's first building programme of batteries and redoubts around the coasts of Malta. It was one of two batteries defending Xemxija Bay, the other being the now-demolished Dellia Battery. The battery originally consisted of a mostly rectangular platform with a rounded end at the north. It had a low parapet with one embrasure, and the gorge was closed off by a rectangular blockhouse. The battery was named after the knight Emmanuele Arrias, and an inscription commemorating him is located above the main entrance. The battery eventually became a summer residence of the Borg Cardona family. They called it ix-Xemxija, and later the area around it began to be referred to by that name. Present day The battery still exists, but several alterations have been made to the structure, mostly during the course of the 20th century. These include a second-floor added to the blockhouse and a flight of steps leading to an entrance facing the sea. The battery is now used as a restaurant, known as The Fortress Wine & Dine. It is a Grade 1 national monument, and it is also listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. References Notes External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Bateria Arrias

Bateria Arrias (malt. Batterija ta’ Arrias, ang. Arrias Battery), znana też jako Bateria Xemxija (malt. Batterija tax-Xemxija, ang. Xemxija Battery) lub Bateria Pwales Lewa (malt. Batterija tax-Xellug tal-Pwales, ang. Pwales Left Battery) – jest to bateria artyleryjska w Xemxii, części Saint Paul’s Bay na Malcie. Została zbudowana w latach 1715–1716 przez Zakon św. Jana, jako jedna z serii fortyfikacji nabrzeżnych dokoła wysp maltańskich. Bateria ciągle istnieje, posiada jednak współczesne zmiany i jest używana jako restauracja. Historia Bateria Arrias została zbudowana w latach 1715–1716 jako część pierwszego programu budowy przez Zakon Joannitów baterii i redut dokoła wybrzeża Malty. Była jedną z dwóch baterii broniących Xemxija Bay, drugą była, teraz zburzona, Bateria Dellia. W skład baterii wchodziła prostokątna w przeważającym stopniu platforma, z zaokrąglonym północnym końcem. Posiadała niski parapet z otworem strzelniczym, a gardło baterii zamknięte było prostokątnym blokhauzem. Budowla otrzymała nazwę po Rycerzu Emmanuele Arriasie; ponad wejściem znajduje się napis go upamiętniający. Bateria na koniec stała się letnią rezydencją rodziny Borg Cardona. Nazwali ją ix-Xemxija, a później cały teren wokół zaczął być tak nazywany. Współcześnie Bateria wciąż istnieje, chociaż wykonano pewną liczbę przeróbek, głównie w XX wieku. Obejmują one dobudowanie piętra w blokhauzie oraz schodów, prowadzących do wejścia od strony morza. Dziś bateria jest używana jako restauracja, znana pod nazwą The Fortress Wine & Dine. Bateria jest narodowym pomnikiem 1. stopnia, jest również wpisana na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Uwagi Przypisy
Briconet Redoubt

Briconet Redoubt (Maltese: Ridott ta' Briconet), also known as Marsaskala Redoubt (Maltese: Ridott ta' Marsaskala) or the Vendôme Entrenchment (Maltese: It-Trunċiera ta' Vandomu), is a redoubt in Marsaskala, Malta. It was built in 1715 by the Order of Saint John as one of a series of coastal fortifications around the Maltese Islands. Until recently, the redoubt was used as a police station. History Briconet Redoubt was built in 1715 as part of the first building programme of coastal batteries and redoubts in Malta. It formed part of the defences of Marsaskala Bay, which also included the large St. Thomas Tower and Battery and the now-demolished Żonqor Tower. Briconet Redoubt's structure is typical of most other coastal redoubts built in Malta. It consists of a pentagonal platform having short flanks, and a rectangular blockhouse sealing off the gorge. Unlike other Maltese redoubts, the gorge and flanks have high boundary walls pierced by musketry loopholes. These were built to defend the redoubt from a landward attack, since it is overlooked by high ground. Construction of the redoubt cost 768 scudi. These were paid by the knight Giovanni Battista Briconet, and the redoubt was named in his honour. The redoubt was initially garrisoned by militia from Żejtun, and was armed with two cannons. Present day Briconet Redoubt is still intact and in good condition, being one of the best preserved redoubts in Malta. A few modern modifications have been made, such as the opening of a small doorway on one of its faces to enable access from the modern road. The redoubt is surrounded by modern buildings, including Marsaskala's parish church, which have completely blocked its relation with the sea. Until the early 21st century, Briconet Redoubt was used as the Marsaskala Police Station, until this was moved to an irregular structure in a garden next to the church. Today, the redoubt is a Grade 1 national monument and is also listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands