NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Dragonara Palace

Der Dragonara Palace (maltes.: Il-Palazz tad-Dragunara), auch bekannt als Palazzo Dragonara oder Villa Dragonara, ist ein Palast auf der Landspitze Dragonara Point in St. Julian’s auf Malta. Er wurde 1870 als Sommerresidenz für Emmanuele Scicluna erbaut, einen Bankier, der 1875 zum Marchese erhoben wurde. Heute beherbergt das Gebäude das Dragonara Casino. Geschichte Der Palast wurde auf einem Gelände errichtet, auf dem sich zuvor die Ta' Għemmuna Battery befand. Die Halbinsel war ursprünglich als Għemmuna Point bekannt. Der Legende nach soll ein Drache in einer nahegelegenen Höhle gelebt haben, worauf der Name des Kaps und des Palastes zurückzuführen ist. Während des Ersten Weltkriegs diente das Gebäude vorübergehend als Lazarett für Offiziere. Im Zweiten Weltkrieg gewährte die Familie Scicluna im Palast mehr als 100 Flüchtlingen Unterkunft. Am 15. Juli 1964 wurde im Palast das erste Casino Maltas eröffnet. Die Eröffnung markierte einen Wendepunkt in der Entwicklung des benachbarten Stadtteils Paceville, der sich von einer landwirtschaftlich geprägten Gegend zu einem touristischen Zentrum wandelte. In den 1990er Jahren wurde auf einem Teil der ehemaligen Gartenanlagen des Palastes das Hotel The Westin Dragonara errichtet. Nach der Privatisierung des Casinos im Jahr 1999 folgten umfassende Restaurierungsarbeiten (insbesondere im Jahr 2008) sowie Modernisierungen durch den neuen Betreiber Dragonara Gaming Ltd ab 2010. Der Palast steht auf der nationalen Liste der Kulturgüter von Malta (National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands, Inventarnummer 01218). Einzelnachweise Literatur Frederica Agius: The Dragonara Palace. A Historic Perspective. Dragonara Gaming Limited, 2014, ISBN 978-99957-0-718-7. Weblinks Webpräsenz des Dragonara Casinos
Gauci Tower

Gauci Tower (maltesisch Torri Gauci) ist ein kleiner rechteckiger Wohnturm in Naxxar auf Malta. Geschichte Der Turm wurde 1548 von Francesco Gauci zum Schutz seiner Familie erbaut. Die Kosten beliefen sich auf 400 scudi. Noch in demselben Jahr übernahm der Malteserorden für kurze Zeit das Gebäude, um dort den Hauptmann der Miliz von Naxxar unterzubringen. Mit Dekret vom 16. Mai 1548 wurde der Turm an Gauci auf dessen Gesuch hin zurückübereignet. Für den Hauptmann der Miliz wurde der Captain’s Tower gebaut. Der gut erhaltene Turm befindet sich in Privatbesitz und ist für die Öffentlichkeit nicht zugänglich. Architektur Torri Gauci ist ein rechteckiges Gebäude aus Kalkstein mit zwei Stockwerken, von denen das untere vorspringt. Rund um das flache Dach sind Maschikulis angeordnet, ferner zeigt der Turm Schießscharten und Sehschlitze. Weblinks Gauci Tower. (PDF) In: National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Sovrintendenza tal-Patrimonju Kulturale, 28. Juni 2013; abgerufen am 13. Oktober 2019 (englisch).
Gauci Tower

Gauci Tower (Maltese: Torri Gauci, Italian: Torre Gauci) is a tower in Naxxar, Malta. It was built before 1548 by the Gauci family. History Gauci Tower was built sometime before 1548 by Francesco Gauci to protect his family from corsair raids. The construction cost a total of 400 scudi. In 1548, it was requisitioned by the Order of Saint John, who ruled the Maltese Islands, to house the Captain of the Naxxar militia. Gauci petitioned against this move, and the tower was returned to him on 16 May 1548. Eventually, the Order built the nearby Captain's Tower to house the Captain of the militia. The tower is quite small, and has a square plan, with its lower half being slightly more pronounced. A number of box machicolations are located at the crest of its high parapet. It also has musketry loopholes and vision slits. A townhouse, also built by Gauci, is located next to the tower. By the late 17th century, Gauci Tower had lost most of its defensive value. The Chapel of St. Paul was built in front of it in 1696. Further reading Women's Places (Itineraries). From Floriana to Naxxar via Sliema (Ch 19). p. 391. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Gauci torony

A Gauci torony (máltaiul: Torri tal-Gauci) erődített lakótorony Naxxarban, Máltán, amelyet Francesco Gauci építtetett családja és vagyona védelmére, miután egy kalóztámadás során feleségét elhurcolták. 1548-ban a szigeteket uraló Szent János-Rend megpróbálta kisajátítani, hogy a milícia Naxxar ezredének kapitányát szállásolja el benne. A torony tulajdonosa, Gauci petíciót nyújtott be a rekvirálás ellen, így a tornyot 1548. május 16-án visszaadták neki. A rend az ezredparancsnok részére új tornyot építtetett a közelben, a Kapitány tornyot. A 16. században a Gauci torony és a Kapitány torony, valamint a Mdina alatti magaslaton lévő őrhely voltak a sziget északi részének legfontosabb védelmi építményei. A torony viszonylag kicsi, négyzetes alaprajzú, kétszintes. Az alsó szint kissé robusztusabb, mint az emelet, tetején magas mellvéd fut körbe, amelyet lőrések, muskétaállások és dobozos dobónyílások szabdalnak. Közvetlenül a torony mellett áll a Gauci család lakóháza. Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Gauci Tower című angol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Jegyzetek Külső hivatkozások A máltai szigetek kulturális javainak nemzeti jegyzéke
Wieża Gauci

Wieża Gauci (malt. Torri Gauci, wł. Torre Gauci, ang. Gauci Tower) – wieża w Naxxar na Malcie. Zbudowana została przed rokiem 1548 przez rodzinę Gauci. Dzisiaj wieża jest w dobrym stanie. Historia Wieża Gauci zbudowana została przed rokiem 1548 przez Francesco Gauci, w celu ochrony jego rodziny w razie ataku piratów. Budowa kosztowała 400 skudów. W roku 1548 wieża została zarekwirowana przez Zakon Maltański, który w tym czasie rządził Maltą, na mieszkanie dla kapitana milicji (lokalnej ochotniczej formacji obronnej) w Naxxar. Gauci wystosował petycję przeciwko takiemu postępowaniu i wieża została mu zwrócona 16 maja 1548 roku. Zakon wybudował więc w pobliżu wieżę Kapitana i tam umieścił dowódcę formacji. Wieża jest niezbyt duża, zbudowana jest na planie kwadratu i z dolną częścią nieco mocniej zaakcentowaną. Na brzegach wysokiego parapetu dachu znajduje się kilka skrzynkowych machikuł. Posiada też otwory strzelnicze dla muszkieterów oraz szczeliny wizyjne. Dom mieszkalny, również zbudowany przez rodzinę Gauci, znajduje się obok wieży. W późnych latach XVII wieku wieża Gauci straciła większość swojego obronnego charakteru. W roku 1696, przed wieżą zbudowana została kaplica św. Pawła. Współcześnie Dziś wieża Gauci jest w dobrym stanie. Znajduje się w rękach prywatnych i nie jest dostępna dla ogółu. Do poczytania Women's Places (Itineraries). From Floriana to Naxxar via Sliema (rozdz. 19). s. 391. (ang. ) Przypisy Linki zewnętrzne National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands (ang. )
Girgenti Palace

Girgenti Palace (Maltese: Palazz tal-Girgenti) is a palace near Siġġiewi, Malta. It was built in 1625 as the summer residence of Malta's inquisitor, and is therefore also known as the Inquisitor's Palace (Maltese: Palazz tal-Inkwiżitur). It is now an official residence of the Prime Minister of Malta. History Girgenti Palace was built in 1625 as the summer residence of Inquisitor Onorato Visconti, on a strip of land confiscated from Matteo Falzon (Maltese: Matti Falzun), who had been condemned as a heretic. Falzon was not accused alone as also Cleric Wenzu Falzon had been accused with him of witchcraft. Wenzu self-exiled in France where he continued a life against church teaching and Matteo went into hiding in Sicily. Both were sentenced in absentia by the inquisition with representative ‘corps’. No property was taken from Wenzu as he had nothing of real value left behind. Matteo remained known by the locals as the "Falzon Wizard" (Maltese: is-Saħħar Falzun). A chapel dedicated to St Charles Borromeo was built near the palace in 1763 by Inquisitor Angelo Maria Durini. The palace was included on the Antiquities List of 1925. The palace remained the summer residence of the inquisitors until 1798, when the Inquisition was abolished during the French occupation of Malta. It was subsequently used as a summer residence for the Lieutenant-Governors of Malta. In World War II, some of the collections of the Palace Armoury were stored at Girgenti Palace for safekeeping. The palace was left abandoned until it was restored between 1988 and 1990, and converted into the summer residence of the Prime Minister of Malta. Present day The palace is occasionally open to the public. Both the palace and chapel are listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Design The palace has a simple layout, with its rooms arranged in a rectilinear layout. It has a plain façade, with few decorative elements. Further reading The fluctuating fortunes of three summer palaces References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands Archived 12 May 2018 at the Wayback Machine
Girgenti Palace

Girgenti Palace (malt. Palazz tal-Girgenti) – pałac koło Siġġiewi na Malcie. Zbudowany w roku 1625 jako letnia rezydencja maltańskiego inkwizytora, dlatego jest też znany jako Inquisitor’s Palace (malt. Palazz tal-Inkwiżitur, potocznie tal-Inkisitur). Pałac dziś jest oficjalną letnią rezydencją premiera Malty. Historia Girgenti Palace zbudowany w roku 1625 jako letnia rezydencja inkwizytora Onorato Viscontiego, postawiony został na pasie ziemi skonfiskowanej Matteo Falsonowi, skazanemu za herezję. Pałac ma prosty wygląd, z pokojami rozmieszczonymi w układzie prostoliniowym. Jego fasada jest niewymyślna, z kilkoma elementami dekoracyjnymi. Kaplica poświęcona św. Karolowi Boromeuszowi zbudowana została w pobliżu pałacu w roku 1763 przez inkwizytora Angelo Duriniego. Pałac był letnią rezydencją inkwizytorów do roku 1798, kiedy inkwizycja została zniesiona przez Francuzów okupujących Maltę. Był później używany jako letnia rezydencja gubernatorów Malty. W czasie II wojny światowej przechowywano tutaj część kolekcji zbrojowni pałacu wielkiego mistrza w Valletcie. Budynek pozostawał opuszczony aż do czasu jego odrestaurowania w latach 1988–1990, kiedy przekształcono go na letnią rezydencję premiera Malty. Pałac jest okazjonalnie dostępny dla publiczności. Pałac wpisany został na Antiquities List of 1925. Pałac i kaplica umieszczone są na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. Przypisy Linki zewnętrzne Girgenti Palace w National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Lija Belvedere Tower

The Lija Belvedere Tower (Maltese: Torri Belvedere) is a belvedere in Lija, Malta. It was built in the 19th century as a folly within a private garden, and it is now located on a roundabout. History The belvedere tower was built in 1857 as a folly within the gardens of Villa Gourgion, a 17th-century villa which belonged to the Marquis Depiro. It was designed by the architect Giuseppe Bonavia. In the 1950s, part of the villa's garden was destroyed to make way for Transfiguration Avenue. The belvedere was retained as a roundabout, on the avenue and is now one of Lija's landmarks. The tower was restored between 1995 and 1996, and is listed as a Grade 1 property by the Malta Environment and Planning Authority. It is also listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands as part of Villa Gourgion. References
Wieża Lija Belvedere

Wieża Lija Belvedere (ang. Lija Belvedere Tower, oficjalnie Torri Belvedere) jest to belweder w Lija na Malcie. Zbudowana w XIX wieku, jako obiekt dekoracyjny w prywatnym ogrodzie, dziś znajduje się na środku ronda. Historia Wieża zbudowana została w roku 1857 jako folly (obiekt dekoracyjny) w ogrodzie Villa Gourgion, XVIII-wiecznej willi, należącej do markiza Depiro. Zaprojektowana została przez architekta Giuseppe Bonavię. Usytuowana pośród gajów pomarańczowych i ogrodów, była miejscem odpoczynku mieszkańców willi i ich gości. W latach pięćdziesiątych XX wieku część ogrodów willi została zniszczona, aby zrobić miejsce pod Vjal it-Transfigurazzjoni (Transfiguration Avenue). Belweder został włączony w nowo powstałe rondo, dziś jest jednym z rozpoznawalnych obiektów w Lija. Wieża, z racji swojego cudacznego stylu architektonicznego, czasem nazywana jest przez miejscowych ludzi wedding cake (ang. "tort weselny"); rzeczywiście, jej trzy kondygnacje przypominają części tortu. Budowla została odnowiona w latach 1995–1996 przez Glormu Cassar School of Masonry and Restoration, przy finansowym wsparciu Ministerstwa Edukacji; jest umieszczona na liście zabytków 1. klasy Malta Environment and Planning Authority. Znajduje się również na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands jako część willi Gourgion. Przypisy
Бельведер (Мальта)

Бельведер — декоративный парковый павильон (архитектурный каприз) в форме многоярусной беседки, украшающий центр круговой развязки в деревне Lija (англ.) на острове Мальта. Бельведер был построен в 1857 году, как украшение парка загородной усадьбы богатого аристократа, маркиза Депиро. Архитектором павильона выступил мальтиец Джузеппе Бонавиа (1821—1885), автор большого числа построек в разных частях острова. В архитектуре павильона можно заметить влияние палладинства и построек Кристофера Рена. В 1950-е годы на месте значительной части усадебного парка был проложен проспект, однако, бельведер удалось сохранить, после чего он оказался стоящим посередине кольцевой автомобильной развязки. Этот пример нередко приводится как иллюстрация того, что культурное наследие можно эффективно сохранять даже в таких случаях, когда оно, казалось бы, мешает созданию новых дорог или инфраструктуры. На сегодняшний день бельведер по-прежнему украшает развязку на проспекте. Он зарегистрирован правительством Мальты, как архитектурный памятник. Примечания Литература Baldacchino, Godfrey, ed. (2012). Extreme Heritage Management: The Practices and Policies of Densely Populated Islands. Berghahn Books. p. 61. ISBN 9780857452603.
Monastery of St Scholastica

The Monastery of St. Scholastica is a monastery in Birgu, Malta. The monastery is dedicated to St Scholastica, but the church is dedicated to St Anne. The church was built in 1679 by Lorenzo Gafà. History The order of Benedictine nuns who occupy the monastery was established in 1496, by Bishop Jaime Valgernera, a devotee of St Scholastica. The monastery was originally located in Mdina. The order was moved to Birgu in 1604 and a monastery established in the Magisterial Palace. In 1652 due to the growing size of the order, they requested that the monastery move to larger premises, former Sacra Infermeria (a hospital of the Order of St John of Jerusalem, established in 1532). It is here that the monastery remains to this day. Thanks to the benefaction of Lady Aloisietta Dorel Pecos, the church attached to the monastery which is dedicated to St Anne was built, with construction beginning in 1679. The building was designed by Lorenzo Gafà, with Bishop Jerónimo de Molina laying the first stone. It was blessed on 14 July 1680, but not consecrated until 29 September 1787. A belfry was added in 1694, and a presbytery in 1748. During the Second World War the order relocated to Mdina due to heavy bombing. They also relocated to Mdina between 1798 and 1800 due to French rule. The monastery and church are listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. See also Culture of Malta History of Malta List of Churches in Malta Religion in Malta References
Palazzo Pescatore

Palazzo Pescatore is a palace in St. Paul's Bay, Malta. It was built in the late 19th century. Its symmetrical porticoed façades of neo-classical inspiration are similar to those of Palazzo Dragonara in St. Julian's. Architecture The building is two stories tall. Some of the decorations are recent additions. The interior of Palazzo Pescatore was greatly altered during its use as a nightclub. Garden The gardens of Palazzo Pescatore have now been re-developed for modern investment. Investment Nightclub Palazzo Pescatore was used as a nightclub for some time. However, Palazzo Pescatore was banned from operating a nightclub on the site by ruling of the court, in Malta, for several reasons. Restaurant The Palace today serves as a complex, such as having a chained Italian food restaurant, in Malta. The restaurant serves a speciality of fish and the reason after this is because of the name of the palace 'Pescatore' which in translation from Italian to English is 'Fisherman'. Maltese heritage The Malta Environment and Planning Authority (MEPA) scheduled Palazzo Pescatore and its grounds as a Grade 2 List of Buildings of Special Architectural or Historic Interest as per Government Notice number 492/06 in the Government Gazette dated June 6, 2006. Palazzo Pescatore is considered as a national monument in need of restoration, while it has suffered from major alterations over time. Thus the palace needs attention and preservation. Palazzo Pescatore is a private property but as a national treasure, the Maltese government holds the right to guide its use, and may negotiate with the owner. The palace is also listed on the National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands (NICPMI). References
Palazzo Pescatore

Palazzo Pescatore – pałac w San Pawl il-Baħar na Malcie. Zbudowany został pod koniec XIX wieku. Jego symetryczna portykowana fasada, inspirowana przez architekturę neoklasycystyczną, podobna jest do fasady Palazzo Dragonara w St. Julian’s. Architektura Wejście na teren posiadłości prowadzi przez neoklasyczną bramę, z parą kolumn po każdej stronie łuku. Budynek jest wysoki na dwie kondygnacje. Parter charakteryzuje się portykiem z serią jońskich kolumn, tworzącym werandę, biegnącą wokół całego budynku. Pierwsze piętro ma szereg okien, typowych dla tego okresu, kiedy wykończenia zdobione były kwiatowymi formami. Niektóre z elementów wystroju zostały dodane współcześnie. Wnętrze Palazzo Pescatore zostało w znacznej części zmodernizowane w czasie, kiedy w budynku działał klub nocny. Ogród Ogrody Palazzo Pescatore zostały w ostatnich latach przekształcone w teren z nowoczesnym budownictwem. Pozostał jedynie niewielki zadrzewiony teren przed pałacem. Inwestycje w pałacu Klub nocny W pewnym okresie Palazzo Pescatore używany był jako nightclub. Jednakże, z kilku powodów, sąd na Malcie zakazał prowadzenia tam tego typu działalności. Restauracja Dziś pałac służy jako kompleks, mieszcząc m.in. sieciową restaurację z włoskim jedzeniem. Serwuje ona dania rybne jako "specjalność kuchni", a powodem tego jest nazwa pałacu 'Pescatore', co po włosku znaczy 'rybak'. Maltańskie dziedzictwo kulturowe Malta Environment and Planning Authority (MEPA) zaliczyło Palazzo Pescatore wraz z ogrodami do klasy 2 "budynków specjalnego znaczenia architektonicznego lub historycznego", jak to zostało opublikowane w Government Gazette 6 czerwca 2006 roku (nota nr 492/06). Palazzo Pescatore, jako zabytek narodowy, przeznaczony jest do odnowienia, ponieważ w przeszłości przeszedł wiele przeróbek i unowocześnień. Tak więc pałac potrzebuje uwagi i ochrony. Chociaż jest w rękach prywatnych, ponieważ jest on dziedzictwem narodowym, rząd Malty zapewnił sobie prawo do kierowania jego użytkowaniem i negocjowania z właścicielem. Pałac jest również umieszczony na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands (NICPMI). Przypisy
Qalet Marku Battery

Qalet Marku Battery (Maltese: Batterija ta' Qalet Marku), also known as D'Orbeau Battery (Maltese: Batterija D'Orbeau), was an artillery battery in Baħar iċ-Ċagħaq, within the limits of Naxxar, Malta. It was built in 1715–1716 by the Order of Saint John as one of a series of coastal fortifications around the Maltese Islands. The battery has been largely destroyed, but some remains can still be seen. History Qalet Marku Battery was built in 1715–1716 as part of the first building programme of coastal batteries in Malta. The nearest fortifications to the battery were Saint Mark's Tower to the north, Qalet Marku Redoubt to the west (now demolished) and Baħar iċ-Ċagħaq Redoubt to the east. Construction of the battery cost 1,165 scudi. The battery originally consisted of a pentagonal gun platform with an embrasured parapet wall. A rectangular blockhouse was located in the centre of the battery, while the entire structure was surrounded by a rock-hewn ditch. The battery was still in good condition until the first half of the 20th century. It seems to have been severely damaged before or during World War II. At this point, a concrete bunker was built on one side of the ruined battery. Present day Today, only the ditch and part of the scarp wall are still visible, although they are covered in vegetation. Despite this, the site is considered to have significant archaeological potential if properly excavated and studied. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands
Bateria Qalet Marku

Bateria Qalet Marku (malt. Batterija ta' Qalet Marku, ang. Qalet Marku Battery), znana też jako Bateria D'Orbeau (malt. Batterija D'Orbeau, ang. D'Orbeau Battery) – w znacznej części nieistniejąca bateria artyleryjska w Baħar iċ-Ċagħaq, w granicach Naxxar na Malcie. Została zbudowana w latach 1715–1716 przez Zakon Joannitów, jako jedna z serii fortyfikacji nadbrzeżnych dokoła Wysp Maltańskich. Bateria została w olbrzymiej części zburzona, choć niektóre jej pozostałości są wciąż widoczne. Historia Bateria Qalet Marku została zbudowana w latach 1715–1716 jako część pierwszego programu budowy nadbrzeżnych baterii na Malcie. Najbliższymi fortyfikacjami baterii były wieża św. Marka na północy, reduta Qalet Marku na zachodzie (dziś zburzona) i reduta Baħar iċ-Ċagħaq na wschodzie. Budowa baterii kosztowała 1165 scudi. Bateria oryginalnie składała się z pięciokątnej platformy działowej, otoczonej murem osłonowym ze strzelnicami. Prostokątny blokhauz był ulokowany w środku baterii, a cała budowla otoczona była rowem wykutym w skale. Do pierwszej połowy XX wieku bateria była wciąż w dobrym stanie. Wygląda na to, że została poważnie uszkodzona przed lub podczas II wojny światowej. W tym czasie, obok zrujnowanej baterii zbudowano betonowy bunkier. Współcześnie Dziś, jedynie rów oraz część muru ze skarpy są widoczne, lecz i one pokryte są roślinnością. Mimo tego, uważa się, że miejsce posiada znaczne możliwości archeologiczne, jeśli tylko będzie prawidłowo odkryte i przestudiowane. Przypisy Linki zewnętrzne Bateria Qalet Marku w National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. culturalheritage.gov.mt. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-27)].
Qortin Redoubt

Qortin Redoubt (Maltese: Ridott tal-Qortin), also known as Eskalar Redoubt (Maltese: Ridott t'Eskalar), is a redoubt in the limits of Mellieħa, Malta. It was built by the Order of Saint John in 1715–1716 as one of a series of coastal fortifications around the Maltese Islands. The redoubt still exists, but it has some modern modifications. History Qortin Redoubt was built in 1715–1716 as part of the first building programme of coastal fortifications in Malta. It was part of a chain of fortifications that defended the northern coast of Malta, which also included Aħrax Tower, several batteries, redoubts and entrenchments. The nearest fortifications to Qortin Redoubt are Tal-Bir Redoubt to the west and Vendôme Battery to the east. The redoubt originally consisted of a pentagonal platform with a low parapet. A rectangular blockhouse was located at the centre of its gorge. It was not armed with any artillery. Construction of Qortin Redoubt cost around 1,239.8.19 scudi. Present day Today, the pentagonal platform still exists, but the parapet has been removed. The blockhouse has been demolished and a summer residence built in its place. References External links National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands