NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Палац спорту (Мадрид)

Палац спорту (ісп. Palacio de Deportes de la Comunidad de Madrid) — крита арена, розташована у Мадриді, Іспанія. Офіційна назва «Мовістар Арена» з січня 2025 року через умови спонсорського контракту. Історія Палац спорту відкритий 8 січня 1960 року. Проєкт Палацу спорту являв собою круглу будівлю діаметром 115 метрів, зведену із залізобетону та металевої оболонки. Вартість робіт становила 56 мільйонів песет. Початкова місткість становила від 10 000 до 16 000 глядачів залежно від конфігурації заходів, що проводили. У 1969 році його було розширено. Тут проводили змагання з видів спорту: баскетболу, легкої атлетики, боксу, гандболу, бойових мистецтв, велоспорту та гімнастики, а також кінного спорту та зимових видів спорту. З 1986 по 1998 рік на арені виступала баскетбольна команда «Реал Мадрид». 28 червня 2001 року спортивний центр постраждав від пожежі та був повністю зруйнований. Архітектори Енріке Ермосо та Палома Уїдобро спроєктували нову арену в стилі хай-тек, яка була побудована на тому ж місці між 2002 і 2005 роками. Його місткість змінюється залежно від конфігурації: Легка атлетика: 10 000 (з 200-метровою біговою доріжкою та шістьма доріжками) Гандбол: 14 000 Баскетбол: 15 000 Концерти: 15 500 (зі стоячим пандусом) Концерти Як на старій, так і новій арені відбувається чимало концертів, зокрема тут виступали такі зірки, як Queen, Sting, Елтон Джон, Лучано Паваротті, Джо Кокер, Nirvana, Iron Maiden, Backstreet Boys, Spice Girls, AC/DC, Westlife та багато інших виконавців. Галерея Примітки Посилання Official website
Hotel Silken Puerta América

Hotel Silken Puerta América is a luxury Silken Hotel in Madrid, Spain. The exterior was designed by Jean Nouvel. The hotel's most defining characteristic is the design of each floor by a different architectural firm, including those of Norman Foster, Zaha Hadid, Ron Arad and Arata Isozaki. List of architects Along with the exterior design by Nouvel, each floor was designed by a different architectural firm: Parking: Teresa Sapey Ground floor/lobby: John Pawson Floor 1: Zaha Hadid Floor 2: Norman Foster Floor 3: David Chipperfield Floor 4: Plasma Studio (Eva Castro) and Holger Kehne Floor 5: Victorio & Lucchino Floor 6: Marc Newson Floor 7: Ron Arad Floor 8: Kathryn Findlay Floor 9: Richard Gluckman Floor 10: Arata Isozaki Floor 11: Javier Mariscal and Fernando Salas Floor 12: Jean Nouvel The restaurant was designed by Christian Liaigre, the bar by Marc Newson, and illumination of the hotel was carried out by Jason Bruges and Arnold Chan. References External links Hotel Silken website
Hotel Puerta América

El Hotel Puerta América de Madrid (España) está en el n.º 41 de la Avenida de América, en el barrio de Prosperidad (distrito de Chamartín). Este hotel de cinco estrellas fue construido entre 2003 y 2005 en un solar perteneciente a las instalaciones deportivas de la Fundación Santiago Apóstol, pero separado de estas cuando se construyó el tramo de autopista de la N-II hasta el aeropuerto en los años cincuenta.​ Los terrenos, pertenecientes a la familia Lazcano, estuvieron sin construir por ser de uso deportivo,​ de forma similar a otros que circundan el club deportivo al lado contrario de la autopista.​ Fue concebido como un proyecto colectivo de 18 arquitectos y diseñadores. El francés Jean Nouvel se encargó del ático, la planta duodécima y la fachada, multicolor y decorada con fragmentos del poema Libertad de Paul Éluard en diferentes idiomas. Cada uno de los interiores de las plantas es obra de un autor distinto: Christian Liaigre diseñó el restaurante; Marc Newson, el bar, y Jason Bruges y Arnold Chan se encargaron de la iluminación. Referencias Gallardón descubre la fachada del Hotel Puerta de América, uno de los reclamos de Madrid 2012, en El País, 19 de enero de 2005. Arquitectos de primera fila firman un hotel de cinco estrellas en Madrid, en El Mundo, 20 de enero de 2005. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Hotel Puerta América. Sitio web oficial. Reportaje fotográfico.
Hotel Silken Puerta América

L'Hotel Silken Puerta América (ou simplement Hotel Puerta América) est un hôtel de luxe situé à Chamartín, à Madrid, en Espagne. Description Hôtel du groupe des Hoteles Silken (es), il a la particularité d'avoir était conçu par plusieurs cabinets d'architectes ou de design, chacun s'occupant globalement d'un étage, à l'exemple de ceux de Norman Foster, Zaha Hadid, Ron Arad et Arata Isozaki. L'extérieur a été conçu par Jean Nouvel. Notes et références Portail de l’hôtellerie Portail de Madrid et de sa communauté Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Hotel Puerta América

L'hotel Puerta America è un albergo situato a Madrid in Spagna all'indirizzo n 41 sulla Avenida de America. Descrizione Utilizzato come hotel a cinque stelle, è stato costruito tra il 2003 e il 2005 su un sito appartenente alle strutture sportive del Fondazione Apostolo Santiago. L'edificio è stato concepito come un progetto collettivo di 18 architetti e designer internazionali. Il francese Jean Nouvel era responsabile del tetto, del dodicesimo piano e della facciata multicolore. Ciascuno dei piani interni della struttura è stato realizzato da un autore diverso: Seminterrato (parcheggio): Teresa Sapey Pian terreno: John Pawson Primo: Zaha Hadid Secondo: Norman Foster Terzo: David Chipperfield Quarto: Plasma Studio (E. Castro e H. Kehne) Quinto: Victorio e Lucchino Sesto: Marc Newson Settimo: Ron Arad Ottavo: Kathryn Findlay Nono: Richard Gluckman Decimo: Arata Isozaki Undicesimo: Javier Mariscal e Fernando Salas Dodicesimo: Jean Nouvel Christian Liaigre ha progettato il ristorante, Marc Newson il bar, e Jason Bruges e Arnold Chan sono stati i responsabili dell'illuminazione. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Hotel Puerta América Collegamenti esterni https://www.hotelpuertamerica.com/ https://www.elpais.com/articulo/espana/Gallardon/descubre/fachada/Hotel/Puerta/America/reclamos/Madrid/2012/elpporesp/20050119elpepunac_9/Tes https://www.elmundo.es/elmundo/2005/01/19/madrid/1106154281.html
Kongres poslanců Španělska

Kongres poslanců (španělsky Congreso de los Diputados, katalánsky Congrés de Diputats, baskicky Diputatuen Kongresua, galicijsky Congreso dos Deputados) je dolní komorou španělského parlamentu. Ústava španělského království uvádí, že Kongres musí mít minimálně 300 poslanců, maximálně však 400. Volební zákon z roku 1985 určil, že Kongres poslanců bude čítat 350 členů. Všichni poslanci jsou volení ve všeobecných, svobodných, tajných, přímých volbách. Poslanci jsou voleni na období 4 let. Volebními jednotkami je 50 španělských provincií. Podle volebního zákona má každá z provincií garantovány minimálně 2 poslance, autonomní města Ceuta a Melilla pak každé po jednom poslanci. Při sčítání výsledků voleb se používá D'Hondtova metoda. Rozložení počtu volených poslanců mezi volební jednotky odpovídá množství voličů v dané provincii (např. nejlidnatější provincie Madrid a Barcelona volí přes 30 poslanců, zatímco nejméně osídlená Soria pouze 2 poslance). Volby 2023 Ve volbách v roce 2013 bylo 350 poslaneckých míst rozděleno mezi provincie v tomto poměru: Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kongres poslanců Španělska na Wikimedia Commons
Képviselőház (Spanyolország)

A Képviselőház (spanyolul: Congreso de los Diputados, magyarul: Képviselők Kongresszusa) a spanyol törvényhozás (Cortes Generales) alsóháza, amely Madridban a Plaza de las Cortesen található a Palacio de las Cortes épületében. Alkotmányos helyzete Összetétele A spanyol alkotmány 68.1-es cikkelye értelmében a Képviselőházban minimum 300 de legfeljebb 400 mandátumot kell kiosztani. Jelenleg az 1985-ös választási törvény értelmében 350 mandátumot osztanak ki. Választási rendszer A választási rendszer vegyes: a képviselőket arányos képviseleti rendszerben illetve országos, a pártok által meghatározott zárt listás rendszerben választják meg a választókerületekben. A képviselők mandátuma négy évre szól. 52 többmandátumos választókerület létezik, amelynek területe egyenként az 52 spanyol tartomány területével egyezik, beleértve a két spanyol enklávét Ceutat és Melillat is. A választási törvény értelmében minden tartománynak legalább 2 képviselőt kell megválasztania. Az egyes választókerületben megválasztandó képviselők száma függ az adott választókerület népességének mértékétől. A jelenleg hatályos törvény szerint a madridi választókerületben (Madrid autonóm közösség területét fedi le) 36 képviselőt, a barcelonai és valenciai körzet 31 és 16 képviselőt kell küldjön. Addig Melilla és Ceuta egyenként egy képviselőt választhat meg. A választásokon az országos zárt listák esetében a D’Hondt-módszernek megfelelően osztanak ki 102 mandátumot, a többi 248 mandátumot arányos képviselet értelmében osztanak ki. Képviselőházban 3%-os a bejutási küszöb. Jelenlegi mandátumok Kormánypártok (153) Spanyol Szocialista Munkáspárt (120) Unidos Podemos - En Comú Podem - En Marea (Podemos párt országos, katalán és galíciai szervezetei) (33) Külső támogatók (33) Katalán Republikánus Baloldal (13) Baszk Nacionalista Párt (6) Baszkföldi Egység (5) Vegyes frakció (3) Ellenzék (163) Néppárt (82) Vox (52) Polgárok - A Polgárság Pártja (9) Vegyes frakció (8) További információk Hivatalos oldal Kapcsolódó szócikkek Néppárt Spanyol Szocialista Munkáspárt Podemos Polgárok - A Polgárság Pártja 2015-ös spanyolországi általános választás Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Congreso de los Diputados című spanyol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Források
Kongres Deputowanych

Kongres Deputowanych (hiszp. Congreso de los Diputados) – izba niższa Kortezów Generalnych, dwuizbowego parlamentu hiszpańskiego. Tworzy go 350 członków wybieranych na 4-letnią kadencję w oparciu o ordynację proporcjonalną. Wyjątkiem są dwa okręgi jednomandatowe w enklawach Ceuta i Melilla, położonych na północnym wybrzeżu Afryki. Głosy na mandaty przeliczane są w każdej z 52 prowincji oddzielnie z wykorzystaniem metody D’Hondta. Próg wyborczy wynosi 3% w skali okręgu. Czynne i bierne prawo wyborcze przysługuje obywatelom od 18. roku życia. Kongres Deputowanych jest izbą reprezentującą wszystkich obywateli Hiszpanii. Zobacz też lista przewodniczących Kongresu Deputowanych Linki zewnętrzne Oficjalna Kongresu Deputowanych (hiszp.)
Congresul Deputaților

Congresul Deputaților (în spaniolă Congreso de los Diputados, în bască Diputatuen Kongresua, în catalană Congrés dels Diputats, în galiciană Congreso dos Deputados) este camera inferioară a Parlamentului Spaniol (Cortes Generales). Congresul se întrunește la Palatul Parlamentului (Palacio de las Cortes) din Madrid. Este compus din 350 de membri, aleși de circumscripțiile electorale din care provin (15 provincii spaniole și 2 orașe autonome) prin reprezentare proporțională. Deputații au mandate de patru ani. Președintele Congresului Deputaților este ales de membrii acestuia. Parlamentarii provin din partidele politice sau grupurile de partide care formează grupurile parlamentare. Grupurile trebuie să fie formate din cel puțin 15 deputați, dar un grup poate fi format din numai 5 deputați dacă partidul a obținut 5% din voturile totale exprimate la nivel național sau 15% din voturile exprimate în circumscripțiile electorale în care este înscris. Deputații care aparțin partidelor care nu își pot crea propriul grup parlamentar formează Grupul mixt. După alegerile generale din aprilie 2019 numărul femeilor deputați a crescut la 168, reprezentând 48% din numărul total de membri și făcând astfel ca Spania să devină țara cu cel mai mare număr de femei în parlament, peste Suedia și Finlanda. Note
Конгресс депутатов

Конгресс депутатов (исп. El Congreso de los Diputados) — нижняя палата парламента Испании. Состоит из 350 членов, которые избираются всенародным голосованием по пропорциональной системе в округах, которые соответствуют испанским провинциям, используя метод д'Ондта. Палата утверждает состав правительства и имеет право отправить его в отставку, первой рассматривает законопроекты и бюджет и может отклонить вето, которое наложил Сенат на принятые законопроекты. Комитеты Конституционный комитет Комитет по иностранным делам Комитет юстиции Комитет внутренних дел Комитет обороны Комитет по экономике и финансам Бюджетный комитет Комитет по развитию Комитет по образованию и спорту Комитет занятости и иммиграции Комитет по промышленности, туризму и торговле Комитет по окружающей среде, сельскому хозяйству и рыболовству Комитета по земельной политике Комитет по культуре Комитет по вопросам здравоохранения, социальной политики и по делам потребителей Жилищный комитет Комитет по науке и инновациям Комитет по равноправию Комитет по международному сотрудничеству для развития Фракции в парламенте Для формирования парламентской фракции необходимо минимум 15 членов. Возможно сформировать фракцию численностью 5 участников, если политические партии получили по крайней мере 15 % голосов в избирательных округах, в которые они выставляли кандидатов, или 5 % голосов в стране в целом. Депутаты не связаны императивным мандатом и могут свободно переходить в другие фракции. Фракция распускается, если её численность сократится до половины минимальной. Члены, которые не вошли в какую-либо фракцию, включаются в смешанную группу. Текущий состав палаты Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Конгресс депутатов Испании Официальный сайт Конгресса депутатов Испания — Государственное устройство Испании
Конгрес депутатів (Іспанія)

Конгре́с депута́тів (ісп. Congreso de los Diputados) — нижня палата Генеральних кортесів, парламенту Іспанії. Складається з 350 депутатів, які обираються всенародним голосуванням за пропорційною системою в округах, які відповідають іспанським провінціям, використовуючи метод д'Ондта. Конгрес затверджує склад уряду і має право відправити його у відставку, першим розглядає законопроєкти та бюджет і може відхилити вето, яке наклав Сенат на прийняті законопроєкти. Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Конгрес депутатів (Іспанія) Офіційний сайт [Архівовано 12 лютого 2011 у Wayback Machine.]
Theatre of María Guerrero

The Theatre of María Guerrero (Spanish: Teatro María Guerrero) is a theatre located in Madrid, Spain. It was declared Bien de Interés Cultural on 1 March 1996. It is the home of the national theatre of Spain, Centro Dramático Nacional. Its plays was programmed on 15 January 1934 until 1935, when it was remodeled. It was closed on 27 April 1940 because Spanish Civil War started. It was directed successively by Luis Escobar Kirkpatrick (with Huberto Pérez de la Ossa as subdirector) (1940-1952), Claudio de la Torre (1952-1960) and José Luis Alonso Mañés (1960-1975). References
Estadio Cerro del Espino

The Mini Estadio Cerro del Espino is a multi-use stadium located in Majadahonda, Community of Madrid, Spain. It holds 3800 spectators. It is currently used for football matches and is the home stadium of Atlético Madrid reserve teams and CF Rayo Majadahonda. The venue is part of the Ciudad Deportiva Atlético de Madrid. In the 2018–19 season, Rayo played its first Segunda División campaign at Atlético's Wanda Metropolitano due to the insufficient facilities at the ground. References External links Atlético Madrid official site Archived 2015-07-25 at the Wayback Machine At. Madrid B profile on Futbolme (in Spanish) Estadios de España
Stade Cerro del Espino

Le stade Cerro del Espino est un stade situé à Majadahonda (communauté de Madrid, Espagne). Inauguré en septembre 1995, c'est dans ce stade que le Rayo Majadahonda dispute ses matches. Le stade est également utilisé par la section féminine de l'Atlético de Madrid, et l'équipe réserve de l'Atlético. Le stade peut accueillir 3 865 spectateurs. Histoire Références Articles connexes Rayo Majadahonda Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de Madrid et de sa communauté
Stadio Cerro del Espino

Lo Stadio Cerro del Espino (in spagnolo Estadio Cerro del Espino) è uno stadio di calcio situato a Majadahonda, in Spagna. Ospita le gare interne del Rayo Majadahonda e dell'Atlético Madrid B. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stadio Cerro del Espino
Cerro del Espino

Cerro del Espino is een klein voetbalstadion gelegen in Majadahonda in de Spaanse regio Madrid. Het wordt gebruikt door reserveteams van Atlético Madrid en het eerste elftal van CF Rayo Majadahonda. Het is een gedeelte van Ciudad Deportiva Atlético de Madrid. Er kunnen 3800 kijkers in. In de 2018-19 seizoen heeft Rayo zijn eerste Segunda División A-wedstrijd gespeeld in Atlético Madrid's Estadio Metropolitano, omdat het Cerro del Espino gerenoveerd werd.
Серро дель Эспино

«Серро дель Эспино» (исп. Estadio Cerro del Espino) — футбольный стадион в городе Махадаонда, Испания. Является домашним полем клуба «Атлетико Мадрид Б». Открыт в 1995 году, вместимость — 3 800 человек. В настоящее время используется для футбольных матчей и является домашним стадионом резервных команд «Атлетико Мадрид» и «Райо Махадаонда». Стадион является частью тренировочной базы «Ciudad Deportiva Atlético de Madrid». Примечания Ссылки Информация на сайте «Атлетико» (англ.)
Естадіо-Серро-дель-Еспіно

«Естадіо Серро дель Еспіно» (англ. Estadio Cerro del Espino) — футбольний стадіон у місті Махадаонда, Іспанія, є домашнім полем клубу «Атлетіко Мадрид Фемінас». Відкритий 1995 року, місткість — 3 500 осіб. Джерела Інформація на сайті Атлетіко [Архівовано 26 грудня 2016 у Wayback Machine.] (англ.)
Edificio del Banco Mercantil e Industrial

El edificio del Banco Mercantil e Industrial es un edificio sito en el número 31 de la calle Alcalá de Madrid, siendo una de las últimas obras del arquitecto gallego Antonio Palacios Ramilo recibió el encargo del Banco Mercantil e Industrial (en adelante, el banco) para su nueva sede en Madrid.​ En la actualidad alberga diversas direcciones generales, la Secretaría General Técnica de la Consejería de Cultura y Turismo de la Comunidad de Madrid y la sala de arte Alcalá 31. Historia El diseño arquitectónico de este edificio fue hecho por Antonio Palacios antes de la Guerra Civil.​ Se puede decir que es uno de los primeros edificios de la postguerra. El inmueble fue inaugurado el 25 de septiembre de 1943 mediante una ceremonia religiosa de bendición del edificio y el discurso pronunciado por Rafael Salgado, presidente del consejo de Administración del banco, que solicitó un minuto de silencio para pedir por el «término de la guerra que asola al mundo».​ Características Ocupa un solar —irregular, estrecho y de gran longitud— de 1425 metros cuadrados procedente del derribo de cuatro viejos edificios, con fachada a dos calles: la de Alcalá y la del Caballero de Gracia.​ Consta de cuatro plantas destinadas originalmente a las oficinas centrales del banco (dos sótanos, bajo y entresuelo), cinco más destinadas a oficinas de empresas privadas y sindicatos nacionales y dos más en forma de ático de columnatas ocupadas por oficinas de interés público.​ El ático recuerda al último cuerpo del cercano edificio del Círculo de Bellas Artes.​ La fachada de la calle de Alcalá es una especie de arco de triunfo inserto en la fachada, evocando a la fachada del Palacio de la Prensa de Pedro Muguruza.​ Las columnas de orden gigante que soportan el arco, están decoradas con bronce en su parte inferior.​ La que da a la calle del Caballero de Gracia (n.º 32-36) es mucho más discreta. Es una de las primeras obras de Palacios que emplea acero inoxidable en su fachada. El edificio corresponde a un diseño de la última etapa de Antonio Palacios en el que se puede ver como pretende conjugar la cantería de aspecto monumental con las vidrieras. Alcalá 31 En 2002 se inaugura, tras una gran reforma llevada a cabo por José Luis Iñiguez de Onzoño e Ignacio de las Casas, el nuevo espacio de oficinas de la entonces denominada Consejería de las Artes. La Subdirección General de Bellas Artes de la Comunidad de Madrid se encarga de gestionar tres salas de arte en la ciudad: Sala Canal Isabel II, Sala de Arte Joven de Avenida de América y este centro, la Sala Alcalá 31.​ Aprovecha así la bóveda central del antiguo y el primer piso de galerías como espacios expositivos. Se especializa en exposiciones de arte contemporáneo y es de acceso libre. Véase también Edificio de las Cariátides Palacio de la Prensa Obras de Antonio Palacios Ramilo Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Edificio del Banco Mercantil e Industrial. Edificio del Banco Mercantil e Industrial en el catálogo de Monumentamadrid
Hotel Wellington

L'Hotel Wellington és una establiment hoteler de Madrid (situat al carrer de Velázquez) al barri de Recoletos (districte de Salamanca). És disseny de l'arquitecte espanyol Luis Blanco Soler. Durant la defensa de Madrid va ser la seu del centre de comandament del General Miaja. En un lateral de l'edifici, fins a juliol de l'any 1936, va estar la Torrassa des del qual Ramón Gómez de la Serna va viure els seus últims dies abans d'exili. L'Hotel va sofrir una ampliació l'any 1976. Referències
Hotel Wellington

El Hotel Wellington es un establecimiento hotelero de Madrid (ubicado en la calle de Velázquez) en el barrio de Recoletos (distrito de Salamanca). Es diseño del arquitecto español Luis Blanco Soler. Durante la defensa de Madrid fue la sede del centro de mando del General Miaja.​ En un lateral del edificio, hasta julio del año 1936, estuvo el Torreón desde el que Ramón Gómez de la Serna vivió sus últimos días antes de exilio. El Hotel sufrió una ampliación en el año 1976. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Hotel Wellington.
Casa de las Flores

The Casa de las Flores is a block of flats in the Chamberí district of Madrid, designed by Secundino Zuazo in 1931. The distribution of spaces with its central landscaped corridor has provided a model for architecture students studying the fifties and sixties. It is located on the corner of Calle de la Princesa (Hilarión Eslava, Rodríguez San Pedro, Gaztambide and Meléndez Valdés streets), and has balconies decorated with flower boxes, from which the name of the building is derived. The poet Pablo Neruda lived in this house in 1934, and the writer Emilio Carrere lived in it until his death. In 1981, the building began the process of being registered as a bien de interés cultural (cultural heritage) site. History The house could have been designed by the German architect Michael Fleischer, who in those years collaborated in the Secundino Zuazo studio. The block of flats was commissioned by the Banco Hispano Colonial that financed the project with the help of the Instituto Nacional de Previsión; the house was an early part of the Plan Castro for the expansion of Madrid. It was completed just at the moment of the proclamation of the Second Republic. When Pablo Neruda was appointed consul in Madrid in 1934, his friend Rafael Alberti found this house for him as a place to live. During the defence of Madrid during the Civil War, the Battle of Ciudad Universitaria occurred near the house, which caused it to suffer great damage. The house was restored in the forties. In 1981 it was declared a National Monument. Characteristics The five-story building was built in brick, the ground floor has a series of elliptical arches that coincide with the arcade supports and the windows of some stores. It has two hundred and eighty-eight houses arranged in three landscaped courtyards, of which the central one is the larger. The floors are distributed in a double linear block: two blocks arranged in parallel, with the stair cases arranged as bridges. References