NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stade Jos Nosbaum

A Stade Jos Nosbaum vagy magyarosan Jos Nosbaum Stadion labdarúgó-mérkőzések megrendezésére alkalmas sportlétesítmény Dudelange-ban, Luxemburgban. Az F91 Dudelange itt rendezi hazai mérkőzéseit. A pálya felülete természetes füves, a kijelölt játéktér szabványosan 105 méter hosszú, és 68 méter széles. A stadion saját megvilágítással rendelkezik, így esti labdarúgó-mérkőzések megrendezésére is alkalmas. A játéktér két oldalvonala mentén lelátókat építettek, melyből az északkeleti fedett, míg a szemközti tribün teljesen nyitott. A fedett lelátó összesen 592 műanyag székkel rendelkezik, melyből 150-et a VIP-vendégeknek, 42-t pedig az újságíróknak tartanak fent. A fedetlen lelátón 965 műanyag széket szereltek fel, további 1 000 nézőnek pedig állóhelyet biztosítanak. Források További információk Stadioninformációk az F91 Dudelange oldalán (luxemburgiul) worldstadiums.com (angolul) Képek a stadionról
Stade Jos Nosbaum

Lo stadio Jos Nosbaum è uno stadio di calcio situato a Dudelange, in Lussemburgo. È la sede casalinga della F91 Dudelange e occasionalmente ospita i match come campo da baseball del Dudelange Red Sappers. Lo stadio ha una capacità totale di 4.650 spettatori. La tribuna coperta ha 592 posti. Questi sono composti da 400 posti normali, 150 posti VIP e 42 posti a sedere. Ci sono 965 posti sul bancone senza faccia. Inoltre, lo stadio offre 1.700 posti in piedi senza equipaggio. Nel 2006 ha ospitato due gare dei campionati europei di calcio Under 17. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stade Jos Nosbaum Collegamenti esterni https://web.archive.org/web/20180902012717/http://www.f91.lu/index.php/club/stades/stade-nosbaum https://int.soccerway.com/teams/luxembourg/f91-dudelange/1413/venue/
Stade Jos Nosbaum

Stade Jos Nosbaum – stadion piłkarski położony w południowym Luksemburgu, w miejscowości Dudelange. Do 1991 roku siedziba klubu US Dudelange. Aktualnie siedziba klubu F91 Dudelange. Stadion ma pojemność 2 558 osób. Bibliografia World Stadiums - Luxembourg
Stade Jos Nosbaum

Stade Jos Nosbaum este un stadion de fotbal din orașul Dudelange, aflat în sudul Luxemburgului. În prezent gazduiește echipa F91 Dudelange, iar până în anul 1991, a gazduit US Dudelange. Stadionul are o capacitate de 2.558 de locuri. Legături externe Stadioanele lumii - Luxembourg
Йос Носбаум

«Йос Носба́ум» (люкс. Stade Jos Nosbaum) — футбольный стадион, находящийся на юге Люксембурга. В настоящее время принадлежит команде «Ф91 Дюделанж». Вместимость стадиона — 2950 мест. На главной трибуне находится 592 сидячих места (442 обычных сидячих мест, 150 VIP-мест). На 2-й трибуне находится 965 сидячих мест. Также на стадионе есть 1700 стоячих мест. В 2006 году на этом стадионе прошли два матча чемпионата Европы 2006 (до 17 лет): матч Сербия — Чехия (1:2 в пользу Чехии) и матч Бельгия — Сербия (ничья 1:1). Описание стадиона На стадионе уложено естественное травяное покрытие. Имеется искусственное освещение, что позволяет проводить матчи в темное время суток. Несколько раз на стадионе свои матчи проводили национальная и молодежная футбольные сборные Люксембурга. Ссылки Страница стадиона на сайте WorldStadiums.com
Стад Йос Носбаум

«Стад Йос Носбаум» (люксемб. Stade Jos Nosbaum) — футбольний стадіон, розташований на півдні Люксембургу. Наразі належить команді «Ф91 Дюделанж». Місткість стадіону — 2558 місць. Історія На головній трибуні знаходиться 592 сидячі місця (442 звичайні сидячі місця, 150 VIP -місць). На 2-й трибуні знаходиться 965 місць. Також на стадіоні є 1700 стоячих місць. У 2006 році на цьому стадіоні відбулися два матчі чемпіонату Європи 2006 (до 17 років): матч Сербія — Чехія (1:2 на користь Чехії) та матч Бельгія — Сербія (нічия 1:1). Галерея Посилання Сторінка стадіону на сайті WorldStadiums.com
Cercle Municipal

El Cercle Municipal o Cercle-Cité és un edifici de la Ciutat de Luxemburg, ubicat a la Place d'Armes, a l'històric barri cèntric de Ville Haute. Història En un lloc on anteriorment hi havia hagut un edifici construït amb la intenció d'esdevenir un cercle literari però que finalment s'hi havia ubicat el restaurant Beim Gréitchen, l'Ajuntament local va decidir construir-hi un edifici administratiu. Es va fer un concurs públic el 1902 i va ser guanyat el 1904 per Pierre i Paul Funck, pare i fill i equip professional. L'administració local es va instal·lar a l'edifici neo-barroc el 1909 tot i que la inauguració oficial no seria fins al 1910. La façana, a sobre del balcó, té un fris que descriu la història de la ciutat i la carta de ciutat de 1244. L'edifici va albergar el Tribunal de Justícia de la Comunitat Europea del Carbó i de l'Acer entre 1952 i 1969. Va ser utilitzat com el local on es feien les audiències públiques del tribunal mentre que un altre edifici, la Vila Vauban, ubicat al Parc Municipal hi era adaptat. El 2006 l'edifici va ser restaurat i es va transformar en un centre de convencions i d'exposicions. La feina va finalitzar el 2011 i l'edifici va ser rebatejat com a Cercle-Cité. Referències
Cercle Municipal

Das Cercle Municipal (deutsch: Stadt-Palais) befindet sich auf dem Place d’Armes in der Stadt Luxemburg. Das 1910 eröffnete Palais ist ein Verwaltungsgebäude mit mehreren Festsälen. Von 1953 bis 1969 diente es der Europäischen Gemeinschaft für Kohle und Stahl (EGKS) als Sitzungs- und Tagungsort. Heute wird das Gebäude von der Stadt Luxemburg für diverse Empfänge genutzt. Besonderes Merkmal an der Fassade ist ein Fries, welches die Übergabe des Freiheitsbriefes an die Bürger der Stadt Luxemburg im Jahre 1244 durch die Gräfin Ermesinde darstellt. Weblinks Cercle Municipal. In: Ons Stad, Nr. 96, April 2011
Cercle Municipal

The Cercle Municipal or Cercle Cité is a building in Luxembourg City, in southern Luxembourg. It is located at the eastern end of the Place d'Armes, in the historic central Ville Haute district of the city. History On a site where there had previously been a building intended as a Cercle littéraire but which finally housed a restaurant by the name of Beim Gréitchen, the city decided to construct a grand administrative building. The design competition launched in 1902 was won in 1904 by Pierre and Paul Funck, a father and son team. The administration started to move into the neo-baroque building in 1909, but the official inauguration was in 1910. On the front, above the balcony, is a frieze depicting the granting of the city charter to Luxembourg City in 1244. The building hosted the Court of Justice of the European Coal and Steel Community, which was established in Luxembourg in 1952, until 1969. It was used as the venue of public hearings of the court until a more permanent venue could be found, whilst other work was conducted at the Villa Vauban, in the Municipal Park. Through 2020 and 2021, due to restrictions imposed by the COVID-19 pandemic, the Cercle Municipal became the meeting place of the Chamber of Deputies. Renovation and reopening In 2006, comprehensive renovation and restoration work was carried out on the Cercle in order to transform it into a convention and exhibition centre. The work was completed in April 2011 providing not only enhancements to the Grande Salle and the Foyer but also to the cellar, which can now house exhibitions, and the former loft, now the fifth floor, where four rooms form a new conference centre. It took on the name Cercle-Cité after an adjacent building on the site of the former Ciné Cité was connected to the Cercle by means of a bridge over the Rue Genistre in order to expand the Cercle's facilities. References
Cercle municipal

De Cercle municipal is een vroeg-20e-eeuws gebouw aan de Place d'Armes in Luxemburg-Stad, dat onder andere werd gebruikt door het stadsbestuur en voor feestelijke gelegenheden. Sinds 2011 is de Cercle onderdeel van het cultureel complex Cercle Cité. Geschiedenis Op de plaats van het huidige gebouw stonden diverse woonhuizen, die in 1827 door de familie Metz aan de Cercle littéraire werden verkocht. De Cercle liet de huizen slopen om er een nieuw gebouw te laten neerzetten, dat bekend werd als Cercle (Luxemburgs: Zerkel). De bouw bleek duurder uit te vallen dan verwacht, besloten werd om op de eerste verdieping een theater in te richten en het gebouw te verhuren om inkomsten te genereren. In 1830 werd de Cercle littéraire opgeheven. In de tweede helft van de 19e eeuw had Marguerite Faber in het gebouw een café-restaurant Café du Cercle, in de volksmond Beim Gretchen. Na haar overlijden voegde neef Johann Lentz een derde verdieping toe aan het gebouw en werd de feestzaal het centrum van het sociale leven in de stad. In 1901 kocht de stad de Cercle op en werden de gemeentelijke muziekschool en sportschool er ondergebracht. Het was de bedoeling het pand te renoveren, maar er werd al snel besloten een nieuw gebouw op te richten. Er werd een architectuurwedstrijd uitgeschreven, die werd gewonnen door de architecten Pierre en Paul Funck, vader en zoon. Zij ontwierpen het huidige neobarokke gebouw. In de gevel zijn de fries Ermesinde overhandigt Luxemburg de vrijheidsbrief, naar een tekening van Pierre Blanc, en een reliëf van het gemeentewapen aangebracht, beiden uitgevoerd door beeldhouwer Pierre Federspiel. Het gebouw werd in 1909 door de gemeente in gebruik genomen en een jaar later officieel geopend. Met een verwijzing naar het verleden, kreeg het gebouw de naam Cercle municipal. Van 1953 tot 1969 werd de Cercle municipal gebruikt voor zittingen van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, andere werkzaamheden van het Hof werden ondergebracht in Villa Vauban. De feestzalen werden door de stad gebruikt voor vergaderingen en tentoonstellingen, de ontvangsten van koningin Elizabeth II van het Verenigd Koninkrijk (1976), Chaim Herzog (1985) en François Mitterrand (1992), en de inhuldiging van groothertog Henri van Luxemburg (2000). In 2006 werd de Cercle grondig gerenoveerd en gerestaureerd, daarbij werden onder meer de grote zaal, de foyer en de voormalige raadskelder aangepakt om deze beter geschikt te maken voor evenementen en tentoonstellingen. De Cercle werd middels een luchtbrug verbonden met het gebouw van het naastgelegen Espace culturel Cité, dat de naam ontleent van de voormalige bioscoop Ciné Cité. De heropening van de Cercle in 2011 viel samen met de start van het cultureel complex Cercle Cité. De Cercle Cité biedt onderdak aan de stadsbibliotheek, een restaurant, expositieruimte en vergaderzalen. Tijdens de coronapandemie vergaderde de Kamer van Afgevaardigden in de Cercle.
St. Jakobus der Ältere (Dasburg)

Die Kirche St. Jakobus der Ältere ist die römisch-katholische Pfarrkirche von Dasburg im Eifelkreis Bitburg-Prüm in Rheinland-Pfalz. Die Pfarrei Dasburg gehört in der Pfarreiengemeinschaft Arzfeld zum Dekanat St. Willibrord Westeifel. Orgel Die Kirche besitzt eine digitale Sakralorgel der Firma Viscount (Modell: Domus 1323). Diese Orgel hat 39 Register auf 2 Manualen und Pedal und steht auf einer Empore über den Eingang. Zuvor hatte die Kirche ein Harmonium. Geschichte 1767 wurde die Kirche St. Jakobus der Ältere als querelliptischer achteckiger Saalbau mit Chor und Dachreiter im barocken Stil (mit Rokoko-Ausstattung) erbaut. Die Datenbank der Kulturgüter in der Region Trier nennt sie ein „Kleinod“. Die Kirche steht unter Denkmalschutz. Pfarrer (Auswahl) 1808–1810: Johann Peter Huberti 1810–1827: Johann Baptist Graf 1849–1855: Peter Christa 1866–1871: Nikolaus Dionysius 1929–1937: Johann Jager 1938–1945: August Breit 1945–1951: Nikolaus Demmer 1951–1958: Paul Stettner 1958–1970: Otto Faber Literatur Hermann-Josef Norta: Dasburg Pfarrkirche St. Jakobus der Ältere. In: Rund um die Kirche im Dorf. Kirchen und Kapellen der Westeifel. Hrsg. Geschichtsverein „Prümer Land“. Prüm 2003, S. 86–89. Otto Faber (Hrsg.): Festschrift zum 200jährigen Bestehen der Pfarrkirche Dasburg. 1967. Weblinks Pfarrbrief der Pfarreiengemeinschaft Arzfeld Eintrag in der Datenbank der Kulturgüter in der Region Trier Siehe auch Liste der Kulturdenkmäler in Dasburg Liste der Kirchen im Bistum Trier Liste von Jakobskirchen
Begraafplaats van Siechenhof

De begraafplaats van Siechenhof (Luxemburgs: Kierfecht um Sichenhaff of Pafendaller Kierfecht, Frans: Cimetière des Bons-Malades) is een begraafplaats in Siechenhof, in het stadsdeel Pfaffenthal, in de stad Luxemburg. Het is een van de veertien begraafplaatsen die worden beheerd door de Service Cimetières in de stad. De begraafplaats werd oorspronkelijk gebruikt voor de overledenen van het leprozerie dat van de eerste helft van de 13e eeuw tot 1770 in Siechenhof was gevestigd. Vanaf 1781 werd de begraafplaats gebruikt voor de overledenen van de Sint-Michaelsparochie. De voormalige leprozenkapel werd in de 15 eeuw vergroot en na -vernieling door de Fransen- in de 17e eeuw vernieuwd. In de 18e eeuw kreeg zij haar huidige vorm. De kapel is gewijd aan Petrus de Martelaar. Zij doet tegenwoordig dienst als mortuarium. De begraafplaats ligt ten oosten van de Alzette en wordt gedeeld door de spoorlijn Luxemburg - Troisvierges, die halverwege de 19e eeuw werd aangelegd. In het westelijke deel, vlak bij de kapel, zijn onder meer het graf van componist Laurent Menager en het Communardsgraf van François Sordet en Auguste Joseph Martin, die Frankrijk ontvluchtten na de 'bloedige week' in 1871. In het oostelijke deel van de begraafplaats staat een gedenkteken voor de Franse soldaten die tijdens de Frans-Duitse Oorlog (1870-1871) in Luxemburg het leven lieten. Op de begraafplaats staat ook het oorlogsgedenkteken Ons jongen. Begraven Jean Blaise (1872-1937), beeldhouwer Jacques Clement (ovl. 1954), president van 'Sang a Klang' Alfred Kowalsky (1879-1943), componist Laurent Menager (1835-1902), componist Foto's
Castell de Hesperange

El Castell de Hesperange (en francès: Château de Hesperange) és un castell en ruïnes situat per damunt de la ciutat de Hesperange al sud de Luxemburg. Història El castell data probablement de principis del segle xiii, quan els comtes de Luxemburg van donar Hesperange als senyors de Rodenmacher els quals es van posar al costat dels francesos quan els borgonyons van conquerir Luxemburg el 1443. Maximilià d'Àustria va desmantellar el castell entre 1480 i 1482 després de les batalles contra Gerard de Rodenmacher. Després que els francesos van capturar el castell el 1796, el govern francès el va nacionalitzar i el va vendre en subhasta en 1798, -les parts posteriors de les ruïnes es van vendre individualment- i el 1820 es trobaven set cases de peu als terrenys del castell. Ara, és un monument nacional, tot i que les ruïnes encara estan en mans privades. Referències Vegeu també Llista de castells de Luxemburg
Hesperange Castle

Hesperange Castle (Luxembourgish: Buerg Hesper; French: Château de Hesperange) is a ruin located high above the town of Hesperange in southern Luxembourg. History The castle probably dates from the early 13th century when the Counts of Luxembourg gave Hesperange to the Lords of Rodenmacher who sided with the French when the Burgundians conquered Luxembourg in 1443. Maximilian of Austria dismantled the castle in 1480 and 1482 after battles with Gerard of Rodenmacher. In 1492, he transferred it to the Lords of Baden who had to pawn it in 1692 and could only reclaim it in 1740. After the French captured the castle in 1796, the French government nationalized it and sold it by auction in 1798. Later parts of the ruins were sold individually and by 1820 seven houses stood on the castle grounds. Now a national monument, the ruins are still privately owned. See also List of castles in Luxembourg References
Château d'Hesperange

Le Château d'Hesperange (en luxembourgeois : Buerg Hesper) est une ruine située en altitude au-dessus de la ville d'Hesperange, dans le sud du Luxembourg. Histoire Le château date probablement du début du XIIIe siècle, lorsque les comtes de Luxembourg offrirent Hesperange aux seigneurs de Rodenmacher, qui prirent le parti des Français lors de la conquête du Luxembourg par les Bourguignons en 1443. Maximilien d'Autriche le fit démanteler en 1480 et 1482 après des batailles contre Gérard de Rodenmacher. En 1492, il le céda aux seigneurs de Bade, qui durent le mettre en gage en 1692 et ne purent le récupérer qu'en 1740. Après la prise du château par les Français en 1796, la jeune République française le nationalisa et le vendit aux enchères en 1798. Par la suite, différentes parties des ruines furent vendues séparément et, en 1820, sept maisons se dressaient sur le site. Aujourd'hui classé monument national, le château demeure une propriété privée. Voir aussi Liste des châteaux du Luxembourg Références Portail du Luxembourg
Burg Hesper

Burg Hesper is een relatief goed behouden gebleven burchtruïne in de gemeente Hesperingen in het Groothertogdom Luxemburg. Het Château de Hesperange ligt centraal in het dorp Hesperange aan de weg nr. 3 van Luxemburg zuidwaarts naar Frisange. De burchtruïne wordt door de gemeente onderhouden en verkeert mede hierdoor in goede staat. De burcht werd in de 11e eeuw gebouwd door de Heren van Rodenmachern. In 1481 werd hij grotendeels verwoest, nadat de toenmalige bewoners verraad pleegden aan hun machthebbers. Direct daarna werd de burcht herbouwd, maar in 1679 werd deze definitief verwoest op bevel van Lodewijk IV.
Luxembourg Science Center

The Luxembourg Science Center is a science and technology museum located in Differdange. It includes more than 80 interactive stations and several «Science Shows» on different themes: mechanics, electricity, magnetism, low-temperature fluids, materials, optics, acoustics and astronomy. History The Luxembourg science center project began with the classification of two national monuments at the ArcelorMittal site in Differdange: the Groussgasmaschinn facility, classified in August 2007, and the adjacent building (Gas Power Station), classified in November 2018. In May 2016 work began on fitting out the “Léierbud” building to house the Science Center leading to the official opening in October 2017. In June 2018 the ESERO Luxembourg (European Space Education Resource Office) -project was launched: a continuous training program for teachers and STEM awareness raising funded by the European Space Agency, the Luxembourg Space Agency and the Ministry of Education. A 20-meter planetarium was inaugurated in December 2021. References External links Official website
Luxembourg Science Center

Le Luxembourg Science Center est un centre de découvertes ludique situé à Differdange, dédié aux sciences et aux nouvelles technologies. Inauguré en octobre 2017, il comprend aujourd'hui plus de 80 stations interactives et une multitude de « Science Shows » spectaculaires sur différents thèmes : mécanique, électricité, magnétisme, fluides basses températures, les matériaux, l'optique, l'acoustique et l'astronomie. Le musée est ouvert tous les jours au public. Objectifs Les sciences et les technologies sont souvent abordées d’une façon trop abstraite ou trop académique. L'ambition est de présenter ces sujets d’une manière claire et accessible au grand public en mettant la théorie en pratique par une approche amusante et interactive. Collaboration avec les écoles & lycées Le Luxembourg Science Center collabore activement avec les écoles / universités du pays et de la grande région. Les médiateurs et enseignants y ont accès à une collection d’outils et stations expérimentales qui permettent de rendre plus concrètes les matières étudiées en classe. Des outils et installations que les institutions scolaires n’ont souvent pas à leur disposition dans leurs locaux. Historique Le projet de centre scientifique luxembourgeois a débuté avec le classement de deux monuments nationaux sur le site d'ArcelorMittal à Differdange : l'usine Groussgasmaschinn, classée en août 2007, et le bâtiment adjacent (centrale à gaz), classé en novembre 2018. En mai 2016, les travaux d'aménagement du bâtiment « Léierbud » destiné à accueillir le centre scientifique ont débuté, menant à son ouverture officielle en octobre 2017. En juin 2018, le projet ESERO Luxembourg (European Space Education Resource Office) a été lancé : un programme de formation continue pour les enseignants et de sensibilisation aux STIM, financé par l'Agence spatiale européenne, l'Agence spatiale luxembourgeoise et le ministère de l'Éducation nationale. Un planétarium de 20 mètres a été inauguré en décembre 2021. En septembre 2024, le directeur Nicolas Didier est licencié par le Conseil d'Administration, en raison de problèmes de gouvernance révélés par la presse. En juin 2025, une nouvelle direction est présentée à la presse. Notes et références Liens externes (de + fr + en) Site officiel Portail du Luxembourg Portail de la culture Portail des musées Portail du tourisme
Villa Pauly

Die Villa Pauly wurde im Jahre 1923 im Zentrum von Luxemburg erbaut. Bauherr war der Chirurg Norbert Pauly; als Architekt zeichnete Mathias Martin verantwortlich. Das Haus spielt mit seinen Ecktürmen auf die Schlossarchitektur des Spätmittelalters und der Renaissance an. Geschichte Während des Zweiten Weltkrieges (August 1940 – September 1944) beherbergte es das Hauptquartier der Gestapo in Luxemburg unter der Leitung von Gestapo-Chef Fritz Hartmann. Die Kellergewölbe des Hauses wurden für Folter und Verhöre benutzt. Das Haus wurde zum Symbol des Naziterrors und der Unterdrückung in Luxemburg. Heute befindet sich in der Villa Pauly der Sitz des Comité directeur pour le souvenir de la résistance, eines Dokumentations- und Forschungszentrums zur Geschichte der Résistance in Luxemburg. Das Gebäude steht seit 1989 unter Denkmalschutz. Adresse 57, Boulevard de la Pétrusse Literatur Andreas Pflock: Auf vergessenen Spuren. Ein Wegweiser zu Gedenkstätten in den Niederlanden, Belgien und Luxemburg. Bundeszentrale für politische Bildung, Bonn 2006, ISBN 3-89331-685-X. Weblinks Informationen zur Villa Pauly in deutscher Sprache