NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Grand-Failly

Grand-Failly és un municipi francès situat al departament de Meurthe i Mosel·la i a la regió del Gran Est. L'any 2007 tenia 309 habitants. Demografia Població El 2007 la població de fet de Grand-Failly era de 309 persones. Hi havia 120 famílies, de les quals 32 eren unipersonals (16 homes vivint sols i 16 dones vivint soles), 44 parelles sense fills, 40 parelles amb fills i 4 famílies monoparentals amb fills. La població ha evolucionat segons el següent gràfic: Habitants censats Habitatges El 2007 hi havia 157 habitatges, 126 eren l'habitatge principal de la família, 21 eren segones residències i 10 estaven desocupats. 155 eren cases i 2 eren apartaments. Dels 126 habitatges principals, 112 estaven ocupats pels seus propietaris, 11 estaven llogats i ocupats pels llogaters i 3 estaven cedits a títol gratuït; 1 tenia una cambra, 7 en tenien dues, 27 en tenien tres, 34 en tenien quatre i 58 en tenien cinc o més. 100 habitatges disposaven pel capbaix d'una plaça de pàrquing. A 51 habitatges hi havia un automòbil i a 63 n'hi havia dos o més. Piràmide de població La piràmide de població per edats i sexe el 2009 era: Economia El 2007 la població en edat de treballar era de 197 persones, 139 eren actives i 58 eren inactives. De les 139 persones actives 128 estaven ocupades (85 homes i 43 dones) i 11 estaven aturades (3 homes i 8 dones). De les 58 persones inactives 20 estaven jubilades, 8 estaven estudiant i 30 estaven classificades com a «altres inactius». Ingressos El 2009 a Grand-Failly hi havia 122 unitats fiscals que integraven 303 persones, la mediana anual d'ingressos fiscals per persona era de 18.751 €. Activitats econòmiques Dels 4 establiments que hi havia el 2007, 1 era d'una empresa de fabricació d'altres productes industrials, 1 d'una empresa de construcció i 2 d'empreses d'hostatgeria i restauració. Els 2 serveis als particulars que hi havia el 2009 eren restaurants. L'any 2000 a Grand-Failly hi havia 14 explotacions agrícoles que ocupaven un total de 1.080 hectàrees. Equipaments sanitaris i escolars El 2009 hi havia una escola elemental integrada dins d'un grup escolar amb els municipis propers formant una escola dispersa. Poblacions més properes El següent diagrama mostra les poblacions més properes. Referències
Grand-Failly

Grand-Failly (French pronunciation: [ɡʁɑ̃ faji]) is a commune in the Meurthe-et-Moselle department in north-eastern France. Geography The river Othain flows northwestward through the south-western part of the commune; the Chiers forms part of its northern border. See also Communes of the Meurthe-et-Moselle department References
Grand-Failly

Grand-Failly település Franciaországban, Meurthe-et-Moselle megyében. Lakosainak száma 356 fő (2023. január 1.). Grand-Failly Colmey, Longuyon, Petit-Failly, Delut, Dombras, Marville, Merles-sur-Loison, Rupt-sur-Othain, Saint-Laurent-sur-Othain és Sorbey községekkel határos. Népesség A település népességének változása: Jegyzetek További információk
Grand-Failly

Grand-Failly is een gemeente in het Franse departement Meurthe-et-Moselle in de regio Grand Est en deel uit van het arrondissement Val de Briey. De gemeente telde 356 inwoners op 1 januari 2023. Geschiedenis De gemeente maakte tot 2015 deel uit van het kanton Longuyon. Toen het kanton op 22 maart 2015 werd opgeheven werden de gemeenten ervan opgenomen in het kanton Mont-Saint-Martin. Geografie De oppervlakte van Grand-Failly bedraagt 21,87 vierkante kilometer. Op 1 januari 2023 was de bevolkingsdichtheid 16,3 inwoners per km². Het plaatsje ligt aan de Othain en de Chiers. In dezelfde gemeente ligt ook de plaats Petit-Xivry. Demografie Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.
Grand-Failly

Grand-Failly – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Meurthe i Mozela. Według danych z 1990 r. gminę zamieszkiwały 294 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 13 osób/km² (wśród 2335 gmin Lotaryngii Grand-Failly plasuje się na 756. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 132.). Galeria Populacja Bibliografia Francuski urząd statystyczny. (fr.).
Гран-Файи

Гран-Файи́ (фр. Grand-Failly) — коммуна во французском департаменте Мёрт и Мозель региона Лотарингия. Относится к кантону Лонгюйон. География Гран-Файи расположен в 60 км к северо-западу от Меца и в 95 км к северо-западу от Нанси. Соседние коммуны: Лонгюйон на северо-востоке, Сен-Лоран-сюр-Отен на юге, Пти-Файи на северо-западе. История На территории коммуны были найдены многочисленные предметы галло-романской культуры и периода Меровингов. Гран-Файи входил в историческую провинцию Барруа. В 1811 году к Гран-Файи была присоединена деревня Пети-Ксиври. Демография Население коммуны на 2010 год составляло 318 человек. Достопримечательности Развалины двух фортифицированных домов. Замок в Пети-Ксиври, реконструирован в 1700 году, расширен в 1742 году. Лавуар 1785 года. Американское военное кладбище времён Второй мировой войны. Археологический музей в часовне Сен-Эньян. Ссылки Официальный сайт коммуны Национальный институт статистики (фр.)
Grand-Failly

Grand-Failly är en kommun i departementet Meurthe-et-Moselle i regionen Grand Est (tidigare regionen Lorraine) i nordöstra Frankrike. Kommunen ligger i kantonen Longuyon som tillhör arrondissementet Briey. År 2023 hade Grand-Failly 356 invånare. Befolkningsutveckling Antalet invånare i kommunen Grand-Failly Se även Lista över kommuner i departementet Meurthe-et-Moselle Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Grand-Failly.
Гран-Фаї

Гран-Фаї́, Ґран-Фаї (фр. Grand-Failly) — муніципалітет у Франції, у регіоні Гранд-Ест, департамент Мерт і Мозель. Населення — 362 особи (2022). Муніципалітет розташований на відстані близько 240 км на схід від Парижа, 60 км на північний захід від Меца, 95 км на північний захід від Нансі. Історія До 2015 року муніципалітет перебував у складі регіону Лотарингія. Від 1 січня 2016 року належить до нового об'єднаного регіону Гранд-Ест. Демографія Динаміка населення (INSEE ): Розподіл населення за віком та статтю (2006): Економіка 2010 року серед 202 осіб працездатного віку (15—64 років) 143 були активними, 59 — неактивними (показник активності 70,8%, у 1999 році було 57,1%). З 143 активних мешканців працювали 132 особи (88 чоловіків та 44 жінки), безробітними було 11 (3 чоловіки та 8 жінок). Серед 59 неактивних 8 осіб було учнями чи студентами, 20 — пенсіонерами, 31 була неактивною з інших причин. У 2010 році в муніципалітеті числилось 127 оподаткованих домогосподарств, у яких проживали 317,0 особи, медіана доходів виносила 18 951 євро на одного особоспоживача Сусідні муніципалітети Галерея зображень Посилання Гран-Фаї на сайті французького Національного інституту географії[недоступне посилання з липня 2019] Див. також Список муніципалітетів департаменту Мерт і Мозель Примітки
Deutsche Kriegsgräberstätte Spicherer Höhen

Die Kriegsgräberstätte Spicherer Höhen ist ein Friedhof in Frankreich in der Gemeinde Spicheren im Département Moselle in der Region Grand Est (bis 2015 Lothringen). Auf dem Friedhof Spicherer Höhe ruhen 120 Gefallene des Zweiten Weltkriegs. Lage Der Friedhof befindet sich an der D 32C, südlich von Saarbrücken auf französischem Staatsgebiet dicht an der Grenze. Kriegsgeschehen Die deutschen Truppen besetzten im Zweiten Weltkrieg die Spicherer Höhen. Die Gefallenen aus dem Frontbereich wurden hier beigesetzt. Gefallene aus Feldgrabanlagen wurden nach dem Zweiten Weltkrieg zugebettet. Weitere Kriegsgräberstätten um Saarbrücken und Spicheren Weitere Kriegsgräberstätten gibt es bis in das Saarbrücker Stadtgebiet hinein. Um Spicheren, in Kerbach und in Stiring-Wendel sind Kriegsgräber und Mahnmale aus der Zeit der Schlacht bei Spichern des Deutsch-Französischen Kriegs sowie vom Zweiten Weltkrieg erhalten. Am Nordausgang von Spicheren befindet sich die Deutsch-französische Kriegsgräberstätte „Giffertwald“ des Krieges 1870/71. Siehe auch Liste von Kriegsgräberstätten in der Region Lothringen Weblinks Kriegsgräberstätte Spicherer Höhen bei volksbund.de Einzelnachweise
Duitse militaire begraafplaats Pierrepont

De Duitse militaire begraafplaats van Pierrepont is een militaire begraafplaats in de Franse gemeente Pierrepont die wordt onderhouden door de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge. De Duitse troepen richtten in het najaar van 1914 de begraafplaats op voor de gesneuvelden Slag der Grenzen, met name tijdens de gevechten van 22 en 25 augustus 1914. Zie ook Nécropole nationale de Pierrepont Externe link (de) Informatie over de begraafplaats op de website van de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge.
Duitse militaire begraafplaats Troyon

De Duitse militaire begraafplaats van Troyon is een militaire begraafplaats in de Franse gemeente Troyon. Na de Eerste Wereldoorlog werd ten noordoosten van Troyon door de Franse militaire authoriteiten een centrale begraafplaats voor Duitse slachtoffers aangelegd. Hier vonden degenen die in de strijd waren gesneuveld en degenen die in militaire ziekenhuizen waren overleden hun laatste rustplaats. Tot dan toe lagen de doden meestal in geïmproviseerde graven die tijdens de gevechten waren aangelegd of werden ze opgegraven tijdens de opruim- en herstelwerkzaamheden op het slagveld. Een groot deel van de doden, ongeveer 1.500, kwam uit Saint-Mihiel, waar de Duitse militaire begraafplaats in de buurt van de stad, aangelegd door Duitse troepen tijdens de oorlog, in de jaren 1920 werd gesloten. In totaal werden in Troyon 5.590 graven aangelegd. Op basis van een overeenkomst die in 1926 met de Franse militaire autoriteiten was gesloten voerde Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge de eerste restaturatiewerkzaamheden uit om de toestand van de begraafplaats te verbeteren. De eerste bomen en hagen werden in 1929 geplant. Uiteindelijk nam de Volksbund het onderhoud van de begraafplaats geheel over. Zie ook Nécropole nationale de Troyon
Maison d'arrêt d’Épinal

La maison d'arrêt d’Épinal est une maison d'arrêt française située à Épinal, dans le département des Vosges, en région Grand Est. Histoire Description Ouverte en 1988, la maison d'arrêt est implantée près d'une zone commerciale. Elle est composée de plusieurs secteurs distincts : un pour les hommes, un pour les femmes, un autre pour les mineurs masculins, ainsi qu'un quartier de semi-liberté dédié aux hommes. Notes et références Voir aussi Articles connexes Prison en France Administration pénitentiaire en France Liste des établissements pénitentiaires en France Direction interrégionale des services pénitentiaires de Strasbourg Liens externes Site officiel Ressource relative à plusieurs domaines : Annuaire du service public français Ressource relative aux organisations : SIRET Portail de la prison Portail des Vosges Portail du droit français
Duitse militaire begraafplaats Charency-Vezin

De Duitse militaire begraafplaats Charency-Vezin is een militaire begraafplaats in de gemeente Charency-Vezin in het Franse departement Meurthe-et-Moselle. Van de 55 graven zijn er 38 geïndentificeerd. De overige 17 graven bevatten onbekende Druitse of Franse soldaten. De begraafplaats wordt sinds 19 juli 1966 beheerd door de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge.
Duitse militaire begraafplaats Montmédy

De Duitse militaire begraafplaats Montmédy is een militaire begraafplaats in de gemeente Montmédy in het Franse departement Meuse. De begraafplaats bevindt zich aan de oostkant van de plaats aan de departementale weg naar Villécloye. De begraafplaats bevat oorlogsgraven van slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog. Andere oorlogsgraven In de bovenstad, Montmédy-Haut, bevinden zich op de gemeentelijke begraafplaats de graven van 69 Duitse, 18 Franse en 21 Russische slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog. In gemeentelijke begraafplaats van de benedenstad bevinden zich graven van 329 Duitse en 80 Franse slachtoffers van diezelfde oorlog. Externe link (de) Informatie over de begraafplaats op de website van de Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge. (en) Informatie over de begraafplaats op de website van de CWGC. (en) Montmédy German military cemetery op de webstie ww1cemeteries.com, geraadpleegd 25 november 2025
Sarralbe Military Cemetery

Sarralbe Military Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Eerste Wereldoorlog. Ze ligt in de Franse gemeente Sarralbe (departement Moselle) aan de Rue Principale naast de gemeentelijke begraafplaats, ongeveer 1,5 km zuidwestelijk van het centrum (Église Saint-Martin). De begraafplaats werd ontworpen door Arthur Hutton en heeft een trapeziumvormig grondplan met afgeronde hoeken en een oppervlakte van nagenoeg 610 m². Het terrein wordt omsloten door een natuurstenen muur. In de zuidelijke hoek van de begraafplaats leiden vijf opwaartse treden naar een metalen hek als toegang. Het Cross of Sacrifice staat in het midden van de noordoostelijke muur die op deze plaats een lichte naar buiten gerichte kromming heeft. De begraafplaats wordt onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission en telt 107 graven waaronder 3 niet geïdentificeerde. Geschiedenis De begraafplaats werd gestart door de Duitsers, maar bevat nu enkel graven van Britse soldaten die als krijgsgevangene zijn omgekomen. Drieënzestig slachtoffers zijn afkomstig van militaire begraafplaatsen in Haboudange, Morhange, Plaine-de-Walsch, Sarrebourg, Sarreguemines en Saverne (Zabern) en de krijgsgevangenenbegraafplaatsen in Czersk en Fürstenfeldbruck. Eén Brits slachtoffer wordt herdacht met een Special Memorial omdat hij begraven werd in Sarrebourg maar wiens graf niet meer gevonden werd. Tien slachtoffers die in Morhange werden begraven worden herdacht met een Duhallow Block omdat hun graven ook niet meer gevonden werden. Onder de geïdentificeerde slachtoffers zijn er 103 Britten en 1 Canadees. Onderscheiden militair kanonnier J. Robinson (Royal Field Artillery) werd onderscheiden met de Military Medal (MM).
Lac de Gérardmer

Der Lac de Gérardmer ist ein kalter klarer Gebirgssee auf der westlichen Seite der Vogesen im Département Vosges. Er ist der größte natürliche See in den Vogesen. Am Ostufer des Sees liegt die Stadt Gérardmer, nach der der See benannt ist. Sein Abfluss erfolgt über einen kurzen Wasserlauf namens Jamagne in die Vologne, einen Nebenfluss der Mosel. Im See finden sich einige seltene Fisch- und Pflanzenarten wie beispielsweise die Quappe oder Brachsenkräuter. Nördlich des Sees verläuft die Départementsstraße D 417, die nach Remiremont führt, im Süden verläuft die D 69. Entstehung Zur Zeit der Würmeiszeit (80 000 bis 10 000 vor heute) entstanden durch die Vergletscherung der Vogesen westlich des Gebirgshauptkamms die drei Seen Lac de Gérardmer, der durch eine Endmoräne aufgestaut wurde Lac de Longemer, der das ehemalige Becken eines Gletschers füllt Lac de Retournemer, ein durch Gletscher entstandener Karsee Freizeit und Tourismus Der See wird als Badesee genutzt; von Juni bis September gibt es an den Badestränden eine Aufsicht. Auch für Segeln und Windsurfen bietet der See gute Voraussetzungen. Von April bis Oktober werden Seerundfahrten mit Ausflugsschiffen angeboten. Bootsverleihe bieten Tret- und Ruderboote sowie Elektroboote an, um über den See zu fahren. Rund um den See führt ein Rundwanderweg von über 6 km Länge. Am See gibt es mehrere Badestellen, Campingplätze und Hotels. Am Seeufer von Gérardmer spielt sich viel kulturelles Leben der Stadt ab: hier ist ein Kino, der Stadtpark, das Schwimmbad und vieles mehr. Im Hochsommer wird auf dem See ein Fest mit Feuerwerk gefeiert, auf dem viele Drahtskulpturen mit Blumen geschmückt werden. Am französischen Nationalfeiertag findet traditionell um 22:30 Uhr ein Feuerwerk am Seeufer statt. Weblinks elsass-netz.de Einzelnachweise
Lac de Gérardmer

Lac de Gérardmer is a glacial lake at the city of Gérardmer, Vosges, France. It is located in the Vosges mountain range at an elevation of 660 m. With a surface area of 1.16 km² it is the largest natural lake in the Vosges mountain range. References External links Le lac de Gérardmer - video of the lake side Lac de Gérardmer at elsass-netz.de (German)
Lac de Gérardmer

Lac de Gérardmer je ledenjačko jezero kod grada Gérardmer, Vosges, Francuska. Nalazi se u gorju Vogezi na nadmorskoj visini od 660 m. S površinom od 1,16 km² to je najveće prirodno jezero u gorju Vosges. Odlijeva je su rijeku Jamagne, pritok Vologne. Izvori Vanjske poveznice Le lac de Gérardmer - video s obale jezera Lac de Gérardmer na elsass-netz.de (njemački)
Lago di Gérardmer

Il lago di Gérardmer è un lago francese nel dipartimento dei Vosgi del Grande Est. Si tratta del più grande specchio d’acqua naturale dei Vosgi; si trova ad una altezza di 660 m s.l.m., nel comune di Gérardmer. Situato nella cosiddetta Valle dei Laghi, subito a monte del paese di Gérardmer, viene alimentato da piccoli corsi d’acqua, di cui il principale è il Ruisseau du Pheny, mentre ha per emissario la Jamagne. Il lago nacque a causa di una morena formatasi al tempo della glaciazione Würm, che bloccò il passaggio verso la valle della Cleurie. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Lago di Gérardmer Collegamenti esterni Lac de Gérardmer su tourisme-lorraine.fr, su tourisme-lorraine.fr.
Meer van Gérardmer

Het Meer van Gérardmer (Frans: lac de Gérardmer) is een meer in de Franse Vogezen bij de plaats Gérardmer. Het meer is ontstaan in het weichselien en is vanuit een roche moutonnée ontstaan. Het is een bergmeer en ligt op 600 meter boven de zeespiegel. Het meer bestrijkt ongeveer 115 hectare en heeft een lengte van 2,2 kilometer en een breedte van 750 meter. Het diepste punt bedraagt ongeveer 38 meter. Het meer heeft een toeristische functie. Op het meer worden rondvaarten gevaren en kan met bootjes en waterfietsen gevaren worden. Ook zijn er twee zwembaden en strandjes. Aan de kant van het dorp Gérardmer is een promenade.
Жерарме (озеро)

Жерарме (фр. Lac de Gérardmer) — льодовикове озеро в місті Жерарме, Вогези, Франція. Розташоване у гірському хребті Вогези на висоті 660 м. З площею поверхні 1,16 км² це найбільше природне озеро в гірському масиві Вогези. Примітки Посилання Le lac de Gérardmer — відео берега озера Lac de Gérardmer на elsass-netz.de (нім.)
Chapelle Sainte-Blandine

La Chapelle Sainte-Blandine est la chapelle désacralisée de l'ancien hôpital Sainte-Blandine situé à Metz, en France, et construit entre la fin du XIXe siècle et 1910. Architecture Les sœurs franciscaines de Sainte-Blandine décident de la construction d'une chapelle au début du XXème siècle, pour compléter l'hôpital qui accueille déjà près de 250 patients. C'est le projet de Wilhelm Schmitz qui est retenu. Lorsqu'il signe les plans Wilhelm Schmitz est l'architecte des cathédrales de Trêves et Metz, où il succède à Paul Tornow. Les travaux sont réalisés par l'entreprise Mungenast. La première pierre est posée le dimanche 28 mai 1909 par Monseigneur Benzler. La chapelle est consacrée le 12 octobre 1910. Notes et références Liens externes Ressource relative à la religion : Clochers de France Portail de l’architecture chrétienne Portail de Metz
Chapelle du couvent des Dominicains de Nancy

La chapelle du couvent des Dominicains est une chapelle conventuelle de style néo-gothique bâtie à Nancy en 1861. Situation L'église se situe rue Lacordaire dans le quartier Charles III - Centre Ville. Histoire C’est à Nancy, en 1843, que le Père Henri-Dominique Lacordaire restaure en France l’Ordre des frères prêcheurs. Les frères installés dans une chapelle provisoire depuis leur arrivée décident, en 1861, avec l’accord du Père Lacordaire de construire une église conventuelle dans le style néo-gothique, dessinée par l'architecte Jean Ferdinand Corrard des Essarts. Depuis ce temps, les frères y chantent les offices et y célèbrent la messe sans interruption sinon celle due aux expulsions. L’église conventuelle abrite la copie de Notre Dame de la Quercia (Viterbe) peinte par Jean-Baptiste Besson, artiste peintre, ami de Lacordaire entré dans l’Ordre sous le nom de frère Hyacinthe Besson et qui fut prieur du couvent de Nancy. L’original de ce tableau se trouve à Viterbe, couvent de noviciat du Père Lacordaire. Celui-ci avait fait le vœu de déposer une copie de cette Vierge à l’enfant dans le premier couvent de la restauration. Des premières modifications ont été apportés à l’église dans les années 1950 puis de nouvelles après le concile Vatican II. Les bâtiments de l’église ont pu être entretenus. L'église du couvent des frères prêcheurs de Nancy fait partie du patrimoine historique de la ville de Nancy et de l'histoire religieuse de France en tant que lieu de la restauration de l'Ordre Dominicain en France. Architecture Mobilier Prieurs années 1840 : Alexandre Vincent Jandel -2023 : Xavier Loppinet 2023- : Augustin Pic Notes et références Voir aussi Articles connexes Diocèse de Nancy-Toul Lien externe Site officiel des Dominicains de Nancy Portail de Nancy Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme
Chapelle du suisse de Clefcy

La chapelle du Suisse de Clefcy est une chapelle située à Ban-sur-Meurthe-Clefcy dans le département des Vosges en région Grand Est. Situation Le monument, situé à 605 mètres d'altitude au bord d'un chemin forestier, est à l'écart du village et offre des panoramas sur la Meurthe, la Petite Meurthe et les coteaux d'Anould. Historique Jean-Joseph Vincent, suisse de la paroisse de Fraize et né en 1811, construit la chapelle en 1865 pour marquer sa dévotion à Notre-Dame. Une inscription sur l'édification de la chapelle est gravée sur une plaque de grès rose : « CI DEVANT GIST BÉNIE PAR M. TOUSSAINT, CURÉ DE FRAIZE LE 7 JUIN 1863 CETTE CHAPELLE A ÉTÉ FAITE PAR J. J. VINCENT LE 13 MARS 18.. » La chapelle fut ensuite vendue en 1974 au Syndicat d'initiative et comité des promenades de Fraize et resta la propriété de l'office de tourisme de Fraize, la cédant alors à la commune. Description L'autel présente une statue et un tableau copié de Murillo. Valorisation du patrimoine Dans le cadre de la Fédération Française des sports populaires, l’association touristique en Haute-Meurthe (ATEHM) a créé un parcours pédestre reliant Fraize à la roche de Rovemont (758 m d'altitude) qui passe par la chapelle. Des bancs publics sont également aménagés pour profiter du cadre du site. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des chapelles des Vosges Liens externes Ressource relative à la religion : Clochers de France Commune de Ban-sur-Meurthe-Clefcy, « Gazette de la Petite Meurthe » [PDF], sur ban-sur-meurthe-clefcy.com, été 2015 (consulté le 16 juin 2023). Henri Lalevée, « La Chapelle du Suisse, près de Fraize » [PDF], sur lacostelle.org (consulté le 16 juin 2023) Portail de l’architecture chrétienne Portail des Vosges
Ste-Anne (Albeschaux)

Die katholische Kapelle Ste-Anne in Albeschaux, einem Ortsteil der französischen Gemeinde Fribourg im Département Moselle in der historischen Region Lothringen, ist ein spätgotischer Bau, der außerhalb des Dorfes neben einem ehemaligen Meierhof liegt. Um die Kapelle bestand lange Zeit ein Friedhof. Der Saalbau mit flacher Holzdecke besitzt eine rundbogige Tür mit Profilierung aus Sandstein. Im Chor mit Sechsachtelschluss stehen sechs Dreiviertelwandsäulen, die Fenster haben teilweise Maßwerk. Der mit Schindeln verkleidete Dachreiter stammt aus neuerer Zeit. Literatur Franz Xaver Kraus: Kunst und Alterthum in Elsass-Lothringen. III. Band Lothringen, C.F. Schmidts Universitäts-Buchhandlung, Straßburg 1889, S. 2–3 (Digitalisiert). Weblinks