NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Eduardas-Balsys-Kunstgymnasium Klaipėda

Das Eduardas-Balsys-Kunstgymnasium Klaipėda ist ein Gymnasium und eine Kunstschule für bildende Kunst mit 200 Mitarbeitern in der Hafenstadt Klaipėda, der drittgrößten Stadt Litauens. Geschichte 1981 wurde an der Höheren Stasys-Šimkus-Musikschule die Abteilung für Musikbildung der Kinder eröffnet. Die Initiatoren waren der sowjetlitauische Bildungsminister H. Zabulis, der Prorektor der Fakultäten Klaipėda des Konservatoriums Litauens Vytautas Jakelaitis und der Politiker Alfonsas Žalys. Von 1983 bis 1985 gab es die Internatmittelschule für Kunst (Klaipėdos vidurinė internatinė meno mokykla) und von 1985 bis 1993 das Eduardas-Balsys-Kunstmittelschule-Internat Klaipėda (Klaipėdos Eduardo Balsio vidurinė meno mokykla internatas). 1993 wurde es zum Gymnasium. Schüler Gintaras Januševičius (* 1985), Pianist Direktor 1983–1992: Albertas Rožė (* 1950) 1992–1999: Vidmantas Bekša seit 1999: Gintautas Misiukevičius Quellen Weblinks Website des Gymnasiums
Kościół ewangelicko-baptystyczny w Kłajpedzie

Kościół ewangelicko-baptystyczny (lit. Evangelikų baptistų bažnyčia) – ewangelicka świątynia w litewskim mieście Kłajpeda, przy Vytauto gatvė (ulicy Vytauto). Należy do Unii Baptystycznej. Historia 25-osobowa wspólnota baptystyczna w Kłajpedzie została założona 3 października 1841. Gdy liczba członków kościoła wzrosła do dwustu, podjęto decyzję o budowie kościoła. W tym celu zakupiono dwie działki przy starym cmentarzu miejskim. Cegłę i dachówkę sprowadzono ze Szczecina. Gotową budowlę konsekrowano 12 października 1851 roku. Kościół przetrwał pożar miasta w 1854 jako jeden z nielicznych budynków użyteczności publicznej. W świątyni tymczasowo zorganizowano szkołę oraz organizowano nabożeństwa wielu wyznań. 2 września 1860 w kościele odbył się chrzest grupy Łotyszów, co zapoczątkowało baptyzm na Łotwie. Budynek remontowano w 1876 i 1928. W 1944 rozwiązano gminę baptystyczną, a większość wyznawców-Niemców została przesiedlona do Niemiec. W czasach sowieckich budowla służyła jako klub morski i magazyn oraz dom nauczycielski. Gminę reaktywowano w 1977, nabożeństwa organizowano na obrzeżach miasta. Po upadku komunizmu dom modlitwy zwrócono wiernym w 1991, konsekracja zwróconej budowli nastąpiła 5 października tego roku, dwa dni po 150. rocznicy założenia wspólnoty. Stan obecny Obecnie do wspólnoty należy około 80 osób. Nabożeństwa odbywają się w niedzielę rano w języku rosyjskim oraz wieczorem w języku litewskim. W kościele działa również szkoła artystyczna Veranda. Przypisy
Lyzeum Klaipėda

Das Lyzeum um Klaipėda (litauisch Klaipėdos licėjus) ist eine private internationale allgemeinbildende Schule und ein Gymnasium mit dem International Baccalaureate in der litauischen Hafenstadt Klaipėda. In den Klassen 1–8 gibt es ingenieurwissenschaftlich orientiertes Bildungsprogramm. Die Fremdsprachen sind Englisch, Französisch, Deutsch, Spanisch, Russisch. Hier lernen auch Schüler aus dem Ausland (Spanien, Lettland, Vereinigtes Königreich, Kanada). Struktur Die Schuleinheiten (Abteilungen) befinden sich: Kretingos g. 44 (Hauptschul- und Sekundarbereich), Mokyklos g. 3 (Primarbereich), Šarlotės g. 6 (Kindergarten). Geschichte Die Schule wurde 1995 als Abėcėlės-Grundschule gegründet. Im Jahr 2000 wurde sie in eine Hauptschule und 2013 in das Lyzeum von Klaipėda umgewandelt. Seit 2000 bietet die Schule weiterführenden Unterricht in Englisch, Mathematik und Naturwissenschaften an. Seit 2010 gibt es auch ein Zentrum für begabte Kinder. 2016 wurde der Fachunterricht ab der 4. Klasse eingeführt. 2019 wurde ein Kindergarten (Kleines Lyzeum Klaipėda) eingerichtet. Im Jahr 2020 wurde das International-Baccalaureate-Diplo-Programm (für Klassen 11–12) akkreditiert. 2020 eröffnete man die nach dem Franziskanerbruder Sigitas Benediktas Jurcis benannte Bibliothek. 2020 wurde der zweisprachige Unterricht (Litauisch und Englisch) ab Klasse 1 und Klasse 5 eingeführt sowie die Vorbereitung auf das Programm IB Middle Years programme begonnen. Im Jahr 2023 wurde das International Baccalaureate-Programm (Klassen 6–10) akkreditiert. Im August 2024 gab es 130 Mitarbeiter. Weblinks Website Einzelnachweise
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Pokoju w Kłajpedzie

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Pokoju (lit. Marijos Taikos Karalienės bažnyčia) – rzymskokatolicka świątynia parafialna w litewskim mieście Kłajpeda. Historia Wydanie zgody na budowę nastąpiło w 1956 roku. 30 sierpnia 1957 wmurowano kamień węgielny. Prace usprawniały datki wyznawców. Działacze Komunistycznej Partii Litwy, w tym jej przewodniczący, Antanas Sniečkus, przyczynili się do nieotworzenia kościoła w terminie – w 1961 budowniczych oskarżono o przekupstwo, a proboszcz parafii, L. Povilionis, został skazany na 8 lat więzienia. Mimo sprzeciwu wiernych w 1962 rozpoczęto częściową rozbiórkę świątyni. Rozebrano ołtarze oraz zniszczono płaskorzeźby. Budynek przekazano Litewskiej Filharmonii Ludowej, która przekształciła go w salę koncertową z 730 miejscami dla widowni. Społeczność katolicka około 20 razy pisała petycje do różnych urzędów z prośbą o zwrot kościoła. Rekordową liczbę podpisów, 148 149, zebrano w 1979. Zorganizowano również 10 wyjazdów do Moskwy – pierwszy w 1972, ostatni w 1987. W 1987 rząd litewski podjął decyzję o zwrocie kościoła katolikom. 20 lipca kościół uzyskał własnego proboszcza. 24 listopada 1988 w kościele filharmonia zorganizowała ostatni koncert, a jeszcze tego samego dnia zorganizowano pierwsze nabożeństwo. Na prace rekonstrukcyjne władze przekazały około pół miliona rubli. Litewscy franciszkanie w Stanach Zjednoczonych, ze wsparciem ks. B. Burneikisa ufundowali kosztujące 65 000 dolarów organy. Ksiądz Burneikis ufundował również kościelne dzwony. Zmarł on 10 września 1991, jego następcą został ks. Jonas Gedvila. Architektura Świątynia modernistyczno-neoklasycystyczna, zaprojektowana przez Juozasa Baltrėnasa. Kościół jest długi na 63 i szeroki na 25 metrów. Wieża ma wysokość 70 metrów. Przypisy
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Krożach

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Krożach – katolicki kościół w Krożach (Litwa). Od pierwszej połowy XVII wieku w Krożach istniał klasztor benedyktynek. Pierwszy kościół przyklasztorny (drewniany) spłonął. W latach 1757–1763 zbudowano nowy. Barokowy kościół ufundował J. Chryzostom Wołodkiewicz, a zaprojektował Tomasz Żebrowski. Kościół jest jednonawowy, na planie prostokąta. Prezbiterium zamknięte czworobocznie. Kościół ma jedną kaplicę boczną i jedną zakrystię. Fasada bogato zdobiona wiązkami pilastrów, kolumnami i gzymsami jest szersza od nawy kościoła. Po bokach fasady stoją dwie niewysokie wieże z ośmiobocznymi zwieńczeniami. Attykowy szczyt fasady jest wyższy niż wieże. We wnętrzu kościoła znajduje się rokokowy ołtarz główny z 1770 roku. Ogrodzenie kościoła, z barokową bramą, pochodzi z XVIII wieku. Na terenie kościoła znajduje się neogotycka kaplica grobowa z 1873, zbudowana z kamieni polnych. Władze Rosyjskie dokonały kasacji zakonu w 1891. Kościół wtedy zamknięto, planując zamienić na cerkiew. Do użytku wiernych pozostawiono nieduży drewniany kościół pw. św. Mikołaja. Mimo protestów ludności, w 1893 nakazano wynieść wyposażenie kościoła. Doszło wtedy do rzezi kroskiej. W 1908 budynek został zwrócony wiernym. Bibliografia Grzegorz Rąkowski: Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Litwie. Warszawa: Burchard Edition, 1999-10-16, s. 148-150. ISBN 83-87654-07-8.
Evangelisch-lutherische Kirche Kretinga

Die Evangelisch-lutherische Kirche ist ein neugotisches Kirchengebäude in Kretinga in Litauen. Es wurde 1895 bis 1899 gebaut und gehört zur Evangelisch-Lutherischen Kirche in Litauen. Es steht am Rathausplatz. Geschichte Der Ort Kretinga gehörte zu Litauen und damit seit 1795 zum Russischen Reich. Am Rand des Ortes verlief die Grenze zu Ostpreußen (Memelland). 1808 gründete sich in einem Wohnhaus eine lutherische Gemeinde nach einer entsprechenden Genehmigung des Zaren von 1802. Die Gottesdienste fanden zunächst an wechselnden Orten statt, bis 1850 ein Haus zur Kirche umgebaut wurde. 1889 erhielt dieses einen Glockenturm. 1895 brannte das Gebäude ab. Von 1896 bis 1899 wurde eine neue Kirche im neugotischen Stil errichtet. Heute gibt es eine sehr kleine evangelische Gemeinde in der Kirche. Es finden regelmäßig Konzerte, oft an der historischen Barockorgel statt. Architektur und Ausstattung Die Kirche ist ein neugotischer Backsteinbau mit Feldsteinen im Außenmauerwerk. Der Turm stammt aus der Bauzeit. Im Inneren gibt es Holzschnitzereien. Die größte Attraktion ist eine Barockorgel von 1785, die Johann Preuß aus Königsberg gebaut hatte. Diese war aus der Kirche in Werden 1898 hierher umgesetzt worden und ist das einzige erhaltene Werk dieses berühmten Orgelbauers. Siehe auch Liste der Hallenkirchen in Litauen Weblinks Krettingen Genwiki (deutsch) Einzelnachweise
Hauptschule Kriaunos

Die Hauptschule Kriaunos (lit. Kriaunų pagrindinė mokykla) ist eine Hauptschule in Kriaunos, in der Rajongemeinde Rokiškis, Litauen. Geschichte 1776 wurde eine Schule der katholischen Pfarrgemeinde Kriaunos bei Mönchen urkundlich erwähnt. 1777 lernten acht Schüler. 1790 baute man eine neue Schule der Pfarrgemeinde Kriaunos. 1865 errichtete man die staatliche Schule. Man lehrte nur Russisch. Erst 1906 erlaubte man litauische Lehrer nach dem Verlangen der litauischen Bauer zu ernennen. 1907 begann der erste litauischsprachige Lehrer zu arbeiten. Er war Antanas Busilas. Er schrieb die ersten Lehrbücher. Bis 1948 gab es die Grundschule Kriaunos. Ab 1948 gab es die siebenjährige Schule. 1952 wurde die Schule zur Mittelschule mit Abitur reorganisiert. 1962 baute man ein neues Gebäude. 1982 wurde das heutige Schulgebäude gebaut. Von 1988 bis 1990 trug die Schule den Namen von Petras Griškevičius. 1999 wurde die Mittelschule zur Hauptschule reorganisiert. Im November 2010 wurde eine neue Schulsatzung bestätigt. Seit 2011 gibt es die Vorschulgruppen für die Kinder im Alter von 4 bis 6 Jahren. 2015 arbeiteten 34 Mitarbeiter an der Schule, im Jahr 2019 gab es keine Mitarbeiter mehr. Literatur Tarybų Lietuvos enciklopedija, Vilnius, 1986; Band I.2, Seite 397 Veikšys, Algis. Susirinkome, kad išbandytume jėgas / Algis Veikšys. - Iliustr. // Trimitas. - ISSN 1392-4753. - 2013, Nr. 2, p. 14. Weblinks Website der Schule. Abgerufen am 19. Dezember 2020 Einzelnachweise
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kryniczynie

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kryniczynie – katolicki kościół w Kryniczynie (Krinčinas) (Litwa, rejon poswolski). Kościół ufundował Hieronim Szerkiewicz. Zbudowano w latach 1776-1782, w stylu barokowym. Kościół w formie bazyliki na planie prostokąta ma trzy nawy i czworobocznie zamknięte prezbiterium. Trójkondygnacyjną fasadę ozdobiono pilastrami w małym porządku. Fasadę wieńczy wolutowy szczyt. Po bokach fasady znajdują się dwie wieże o dwóch kondygnacjach. Wieże zbudowane na planie kwadratów ze ściętymi narożnikami. Fasady wież ozdobione są głębokimi niszami oraz wydatnymi gzymsami. Na wieżach barokowe hełmy We wnętrzu znajduje się 5 ołtarzy. Cennym zabytkiem jest rzeźba z XVIII wieku, która przedstawia wskrzeszenie Piotrowina przez św. Stanisława. Przy kościele znajduje się czworoboczna, murowana dzwonnica o trzech kondygnacjach. Bibliografia Grzegorz Rąkowski: Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Litwie. Warszawa: Burchard Edition, 1999-10-16, s. 152. ISBN 83-87654-07-8. Krinčino Šv. apaštalų Petro ir Povilo parapija. Panevėžio vyskupijos kurija. [dostęp 2016-03-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-13)].
Hauptschule Kulva

Die Abraomas‑Kulvietis‑Hauptschule Kulva der Rajongemeinde Jonava (lit. Jonavos rajono Kulvos Abraomo Kulviečio mokykla) war eine allgemeinbildende Schule im Dorf Kulva, Kauno g. 7, in der Rajongemeinde Jonava. Die Schule führte Programme des Primar‑, Sekundar‑ und ergänzenden Unterrichts in litauischer Sprache als Unterrichtssprache durch. Schulträger der Einrichtungen war der Gemeinderat Jonava. Die Schule wurde 1901 gegründet und zählte 52 Schüler sowie 48 Mitarbeiter (Stand: Mai 2025). Sie trug den Namen von Abraomas Kulvietis. Geschichte Die Schule wurde im Jahr 1901 als Volksschule gegründet. Ein Bericht des Lehrers D. Kudlovičius an die Direktion der Kaunasser Volksschulen bestätigt die Einrichtung der Kulvaer Grundschule in diesem Jahr. Erste schriftliche Hinweise finden sich im Gedenkbuch des Gouvernements Kowno (Памятная книжка Ковенской губернии) von 1901. Am 12. September 1953 wurde die Schule durch Beschluss Nr. 247 des Exekutivkomitees des Rates der Werktätigen des Rajons Jonava zur siebenklassigen Schule in Sowjetlitauen umgewandelt. Am 1. Oktober 1961 wurde auf Grundlage des Beschlusses Nr. 386 eine Abendschule an die Einrichtung angegliedert. In den folgenden Jahrzehnten bestand die Schule als sieben‑, acht‑ und neunklassige Schule. Am 10. Juni 1999 beschloss der Gemeinderat des Rajons Jonava die Einrichtung einer zehnten Klasse. Die Schule wurde zur Abraomas-Kulvietis-Hauptschule Rukla (lit. Kulvos Abraomo Kulviečio pagrindinė mokykla). Im Jahr 2015 wurde der Kindergarten „Raudonkepuraitė“ (Rotkäppchen) eingegliedert, und die Schule erhielt die Bezeichnung Kulvos Abraomo Kulviečio mokykla. Im Jahr 2020 wurde zudem die Schule von Batėgala angeschlossen. Mit Beschluss vom 6. April 2023 wurde die Schule in eine Progymnasium‑Struktur überführt, die Programme der Primarstufe und der Sekundarstufe I umfasst. Seit dem 1. September 2025 wird die Schule als Kulva‑Abteilung des Justinas-Vareikis-Progymnasium Jonava weitergeführt. Schulleitung Rima Jarusevičiūtė Renata Špokienė Weblinks Website der Schule Einzelnachweise
Kreisgericht Kupiškis

Das Kreisgericht Kupiškis (lit. Kupiškio rajono apylinkės teismas) ist ein Kreisgericht mit drei Richtern in Litauen. Das zuständige Territorium ist die Rajongemeinde Anykščiai. Das Gericht der 2. Instanz ist das Bezirksgericht Panevėžys. Im Gericht arbeiten drei Gerichtsverhandlungssekretärinnen, eine Richtergehilfin, eine Büroleiterin, eine Gerichtsfinanzistin, eine Büro-Sekretäterin, eine Bürospezialistin, eine Archivarin, ein Informatiker und ein Leiter der Haushaltsabteilung. Adresse: L. Stuokos-Gucevičiaus a. 10, 40130, Kupiškis. Gerichtspräsidenten Kęstutis Šabanas (1992–2006) Irena Pocevičienė (2006–2012) Saulius Vanagas (seit 2012) Weblinks Kreisgericht (Information des Bezirksgerichts)
Church of St. John the Baptist, Kvetkai

Kvetkai St. John the Baptist Church is located in the village of Kvetkai in northern Lithuania, three kilometers from the Lithuania–Latvia border on the left bank of the Nemunėlis river. Built in 1875, the wooden church features folk architecture with some Baroque elements. History After the parish of Kvetkai was established in 1769, Pranciškus Kamarauskas built the first church in 1772. The church was consecrated in 1777 by bishop Feliksas Jonas Tovianskis. The parsonage was constructed in 1848 and other living quarters of the parish in 1884. In 1875 the church was rebuilt, expanded and a new bell tower was erected in 1880. The church was plundered during World War I and three bells (weighing 100 kg, 200 kg and 300 kg) were taken to Germany. Pastor Povilas Šalučkas oversaw the purchase of two new bells (weighing 102 kg and 175 kg) in 1932. Gallery References
Реформатская церковь (Кедайняй)

Реформатская церковь — евангелическо-реформатская церковь в городе Кедайняй (Кейданы) в Литве. Памятник представляет собой синтез архитектуры эпохи Возрождения и барокко. Заложена в 1629 году Христофором Радзивиллом, строительство было завершено в 1652 году при его сыне Януше Радзивилле. Архитектура Здание в плане прямоугольное, без алтарных апсид, перекрыто двускатной крышей. Восточный фасад окаймлен цилиндрическими башнями той же высоты, и еще 2 башни встроены в углы западной части храма. Фасады разделены пилястрами, а восточные — контрфорсами на отдельные пролеты, которые соединены арочными перемычками и образуют на фасадах равномерную ренессансную аркаду. В промежутках между пилястрами на боковых фасадах имелись окна. Кроме окон, торцевые фасады украшены полукруглыми нишами. Архитектурное решение фасадов обогащено сандриками над окнами и нишами. Главный и восточный фасады заканчиваются треугольными фронтонами, в центрах которых сделаны круглые окна для освещения мансарды. На западном фасаде в храм ведут 3 дверных проема, еще один вход находился на восточном фасаде (ныне замурован). Над входом устроены хоры, которые опираются на 2 столба крестообразного плана. Неф перекрыт цилиндрическим сводом с опалубкой. Своды в притворе крестовые. Несущие столбы прикреплены к боковым стенам и соединены на концах полукруглыми арками, украшенными капителями с растительным орнаментом. Слева, в восточной части, находится кафедра ренессансной формы, украшенная растительным орнаментом. Напротив главного входа, у торцевой стены, находится небольшой алтарь. Памятник представляет собой синтез архитектуры эпохи Возрождения и барокко. В крипте храма захоронены виленский воевода и великий гетман литовский Христофор Радзивилл (1585-1640) и его дети: виленский воевода и великий гетман литовский Януш (1612-1655), Елизавета (1622-1626), Юрий (1616-1617), Николай (1610-1611), Стефан (1624-1624). Литература Кушнярэвіч А. Кейданскі кальвінскі збор // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; маст. З. Э. Герасімовіч. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — 792 с. — ISBN 985-11-0378-0 (т. 2), ISBN 985-11-0315-2.
Лаумянай

Лаумянай (или Лаумянас) — небольшое озеро в восточной Литве, расположено на территории Швенчёнского района. Принадлежит бассейну Жеймены. Находится в 5 км к северо-западу от города Пабраде. Лежит на высоте 139,6 метров над уровнем моря. Имеет овальную форму. Длина озера 0,82 км, ширина до 0,38 км. Площадь водной поверхности — 0,242 км². Самая глубокая точка озера (6,8 метров) находится на юго-западе. Озеро ледникового происхождения. Северо-западная оконечность низменная и заболоченная, на юге — лес. На западе через заболоченный канал соединяется с озером Режю (бассейн Дубинги, притока реки Жеймена). На берегу озера расположено село Палаумянис. Этимология Название происходит от лит. Laumė «Лауме, мифическое существо в литовской мифологии». Примечания
Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Landwarowie

Kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Landwarowie – katolicki kościół w Landwarowie, (Litwa). Kościół parafialny parafii Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Landwarowie. Właściciel majątku, Władysław Tyszkiewicz, starał się o pozwolenie na budowę kościoła już w 1897, jednak bezskutecznie. Zgodę na budowę świątyni wydano dopiero w 1905. Miejscowa ludność w ciągu 10 dni wzniosła prowizoryczny budynek, a zaprojektowanie kościoła powierzono Orsino Bongiemu i Arrigo Boito, zamawiając kościół mający być repliką mediolańskiego kościoła Santa Maria delle Grazie. Budowę rozpoczęto w 1910, lecz z powodu trudnej sytuacji politycznej i finansowej zmieniono plany i kościół zbudowano według projektu Stefana Narębskiego. Pierwszy etap budowy zakończono poświęceniem kościoła w 1926. W latach 1927–1934 wykonywano drobne prace oraz wybudowano wysoką wieżę. Po śmierci Władysława Tyszkiewicza przy kościele wybudowano kaplicę grobową. W 1942 rozpoczęto ozdabianie ścian wewnątrz kościoła. Zastosowano polichromie, freski oraz sgraffito. Kierownikiem artystycznym tych prac był Jerzy Hoppen. W 1955 kościół został konsekrowany przez Kazimierasa Paltarokasa. Neoromańska świątynia, wzorowana na mediolańskim kościele Santa Maria delle Grazie jest bazyliką o trzech nawach, na planie zbliżonym do kwadratu, z wielobocznie zamkniętym prezbiterium, zbudowaną z żółtoczerwonych cegieł. Elewacje ozdobione są lizenami, rozetowymi oknami oraz fryzem arkadowym. Na fasadzie znajdują się trzy portale w obramowaniach z bloków jasnego kamienia. Ściany budynku wzmocnione są szkarpami. Do korpusu kościoła, w tylnej części, przylega bardzo wysoka, czworoboczna wieża. W 2004 w kościele zamontowano nowe organy, które ufundowała Teresa Żylis-Gara, pochodząca z Landwarowa. Przypisy Bibliografia Grzegorz Rąkowski: Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Litwie. Warszawa: Burchard Edition, 1999-10-16. ISBN 83-87654-07-8. Historia parafii – p.w. Zwiastowania Najświętszej Marii Panny w Landwarowie. Parafia Zwiastowania NMP w Landwarowie. [dostęp 2016-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-08)]. (pol.). Kościół pod wezwaniem Zwiastowania Najświętszej Marii Panny w Landwarowie pod Wilnem / Małgorzata Maksymiuk ; Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Biuro Pełnomocnika Rządu do spraw Dziedzictwa Kulturalnego za Granicą. - Warszawa ; Poznań : MKiDN : Bogucki Wydaw. Naukowe, 2000.
Litauisches Zentrum für Blinde und Sehbehinderte

Das Litauische Zentrum für Blinde und Sehbehinderte (litauisch Lietuvos aklųjų ir silpnaregių ugdymo centras) ist ein Internat und Gymnasium für Blinde und Sehbehinderte in der litauischen Hauptstadt Vilnius, es ist eine staatliche allgemeinbildende Schule. Geschichte Am 1. September 1975 wurde die Antanas-Jonynas-Internatsschule mit der Vorschulbildungsabteilung errichtet. Am 1. Februar 1994 gründete man das heutige Zentrum. Vorläufer waren die Jonynas-Internatschule und die Schule für Sozialbildung der Blinden. Am 4. September 2012 wurde die Schulsatzung vom Bildungsministerium Litauens bestätigt. Weblinks Website des Zentrums Einzelnachweise
Драгунський батальйон Великого князя Бутигейда

Драгунський батальйон Великого князя Бутигейда — військове формування сухопутних військ збройних сил Литви. Від 2016 року входить до складу відновленої мотопіхотної бригади «Жемайтія». Історія Драгунський моторизований піхотний батальйон Великого князя Литовського Бутигейда розпочав свою діяльність 19 червня 1992 р., коли Міністерство оборони Литви видало наказ бригаді польової армії №. 146 «Про формування окремого Клайпедського мотодесантного батальйону», начальником штабу польової бригади та начальником відділення десантної підготовки капітану Рімантасу Балтусісу було доручено формування окремого Клайпедського мотодесантного батальйону у Немірсеті (передмістя Паланги). Надалі протягом історії формування, його структура, назва та призначення неодноразово змінювалися: 20.07.1992-26.10.1993 – Клайпедський мотодесантний батальйон 1-ї польової піхотної бригади імені Залізного вовка. 27.10.1993-31.03.1995 – Клайпедський 7-й драгунський Поморський батальйон Моторизованої бригади «Залізний вовк» . 1.04.1995-30.11.1999 – Клайпедський 7-й драгунського батальйон берегової охорони військово-морських сил. 1.12.1999-31.08.2004 – Драгунський батальйон Великого князя Литовського Бутигейда Західної військової округи. 1.09.2004-31.12.2011 – Драгунський навчальний батальйон Великого князя Литовського Бутигейда Добровольчих сил національної оборони. 1.01.2012 – Драгунський навчальний батальйон Великого князя Литовського Бутигейда передано до складу сухопутних військ. 1.01.2016 – Драгунський батальйон було перепідпорядковано новоствореній мотопіхотній бригаді «Жемайтія». Структура штаб та штабна рота 1-ша моторизована рота 2-га моторизована рота 3-тя моторизована рота рота важкого озброєння рота безпосередньої підтримки Командування підполковник Рімантас Балтусіс – 19 червня 1992 підполковник Неріюс Рімкевічюс – 3 липня 2000 підполковник Пятрас Міласіус – 2 липня 2003 майор Зіґмантас Янкаускас – 4 грудня 2005 підполковник Сауліус Паліуліс – 17 липня 2009 підполковник Альґірдас Мацконіс – 19 липня 2011 підполковник Ґьедріус Англіцкіс – 28 червня 2013 підполковник Віктораса Багдонас – 3 липня 2015 Примітки Посилання Lietuvos Didžiojo kunigaikščio Butigeidžio dragūnų batalionas (LDK BDB) [Архівовано 12 лютого 2017 у Wayback Machine.](лит.) Major Horvat (13 січня 2016). Литва розгортає нову бригаду на кордоні з Росією. Military Navigator. Архів оригіналу за 1 липня 2017. Процитовано 1 лютого 2017.