NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Kamionce

Kościół pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Kamionce – kościół we wsi Kamionka na Litwie w rejonie solecznickim, wzniesiony po roku 1926 w miejscu poprzedniego, rozebranego w 1863 r. Historia Do 1863 r. przy wsi Kamionka stał Kościół filialny, który po powstaniu styczniowym miał być zamieniony na cerkiew prawosławną, ale mieszkańcy majątku i wsi, którzy chcieli temu zapobiec, rozebrali go w ciągu jednej nocy. Deski i inne materiały budowlane oraz wyposażenie zanieśli do domów i spalili. Miejsce, w którym stał kościół, zaorali i zasiali owsem. 18 lutego 1926 roku Kuria Metropolitalna Wileńska otrzymała list od Komitetu budowy kościoła w Kamionce, wybranego przez mieszkańców majątku i wsi Kamionka oraz innych, w którym proszono o pozwolenie na budowę nowego kościoła. Na początku 1926 roku został powołany Komitet budowy kościoła w Kamionce, który zajął się sprawami budowy nowego kościoła. W podaniu do Kurii Metropolitalnej Wileńskiej o prośbę otrzymania pozwolenia na budowę wspomina się, iż kościół ma być zbudowany na gruntach zaofiarowanych przez p. Helenę Reniger, właścicielkę majątku Kamionka. Informowano również, że wierni z Kamionki oraz okolicznych miejscowości wykupili stary kościół w Onżadowie, który mają zamiar użyć jako materiał do budowy kościoła w Kamionce. Innymi użytymi argumentami, przemawiającymi za potrzebą nowego kościoła, były: wcześniejsze istnienie kościoła oraz znaczna odległość do innych parafii. 13 marca 1926 roku Kuria wydała pozwolenie. 10 sierpnia aprobowała projekt kościoła (MRP zatwierdziło skorygowany projekt 25 stycznia 1927 roku), który wykonał architekt Antoni Dubowik. Zaraz po tym zaczęto budowę kościoła, prawdopodobnie nie przestrzegając ściśle założeń projektowych, o czym świadczą inne proporcje i nieco inny wygląd niż podano w projektach. Z zezwoleniem Kurii ofiary na budowę zbierano również w innych parafiach Rzeczypospolitej Polskiej. Według treści listu, skierowanego do Arcybiskupa Metropolity Wileńskiego z 21 stycznia 1929 roku, w którym uprasza się o wsparcie finansowe, kościół był poświęcony w maju 1928 roku. Plebanię wykończono w 1939 roku. Drewniany kościół pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus został wybudowany w latach 1926-1930 pod nadzorem i z pomocą ks. Franciszka Tyczkowskiego, który jakiś czas jeszcze pracował w Kamionce, prowadząc pracę społeczną i charytatywną wśród miejscowej ludności. W dniu konsekracji kościoła parafianie Kamionki przynieśli na piechotę z Wilna obraz św. Teresy. Kościół początkowo stanowił filię parafii turgielskiej i należał do dekanatu turgielskiego. W 1945 roku założono parafię w Kamionce. Pod koniec XX wieku w wyniku zmian terytorialnych niektórych dekanatów został zlikwidowany dekanat turgielski i kościół trafił do dekanatu solecznickiego, w skład którego do dziś wchodzi. Na liście pomników kultury znajdują się dwie podobne drewniane rzeźby aniołów z pierwszej połowy XIX w., cztery cynkowe świeczniki z tegoż wieku oraz cztery żelazne krzyże z drugiej połowy XX wieku, zdobiące bramę kamiennego muru ogradzającego kościół. Przypisy
Church of St. John the Baptist, Plungė

The St John the Baptist church buildings are the main cultural objects of Plungė Old Town. The church was built in the Romanesque revival style, with a Latin cross layout and two towers. The predecessor of the present-day church was the wooden 1797 St John the Baptist church, which did not survive to present times. The building of the new church began in 1899. History In 1902, the building of the church stopped when Michał Mikołaj Ogiński, the sponsor of the church, died. The contributions of funds and building materials that had been gathered were insufficient to complete the building, and due to difficult socio-economic circumstances the collection of additional funds was unsuccessful. The masonry of the St John the Baptist church was only completed in 1933, the year when it was consecrated by the Telšiai bishop, Justinas Staugaitis. Presently, the church and the bell tower belong to the Plungė St John the Baptist church building complex. The bell tower in a Classical style is bound to the fence of the sacred ground surrounding the church and is an inseparable part of the complex. However, the Lourdes replica with the sculpture of the Holy Virgin Mary was built at an earlier time, on the initiative of the wife of Mykolas Mikalojus Oginskis – Marija Skuževskė-Oginskienė. In 1903, she invited the Grey Ursulines (nuns of the Congregation of the Ursulines of the Agonising Heart of Jesus) and the leader of the congregation from Krakow to visit. When they decided to build the Lourdes replica here, the duke's wife donated 5000 roubles to the project. After two years, the nun Sofija Zakževska brought over the sculpture of the Holy Virgin Mary for the Lourdes site. During the Soviet era, the Plungė Lourdes replica was destroyed and the sculpture was partially damaged and thrown into the river. Nonetheless, the local residents rescued it and the Lourdes replica was rebuilt and consecrated in 1990. The old sculpture from the original Lourdes site has stayed in the Plungė church. Gallery References
Kościół św. Jana Chrzciciela w Płungianach

Kościół św. Jana Chrzciciela w Płungianach (lit. Plungės Šv. Jono Krikštytojo bažnyčia) – neoromańska świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w Płungianach po lewej stronie rzeki Bobrungi przy ul. Witolda (Vytauto) 34. Historia Historia budowy kościoła łacińskiego w Płungianach sięga XVI wieku. Na przełomie XVI i XVII wieku własną świątynię mieli w mieście kalwiniści. Kościół katolicki wraz ze szkołą parafialną wybudowano w 1617. Po III rozbiorze Rzeczypospolitej w mieście powstał kolejny drewniany kościół (1797). Z fundacji hrabiego Zubowa zbudowano również dzwonnicę (1850), a w 1858 kaplicę cmentarną. Dwuwieżowy kościół murowany został wzniesiony na planie krzyża łacińskiego według projektu Stefana Stulgińskiego (Steponasa Stulginskisa). Budowa trwała od 1902 do 1933. Świątynia została konsekrowana przez biskupa Justinasa Staugaitisa 24 września 1933. W latach 1938–1939 obok kościoła wzniesiono murowany dom parafialny. W 1945 proboszcza Povilasa Pukysa wywieziono na Syberię. W 1908 na zachodnim skraju miasta zbudowano również drewnianą kaplicę Najświętszej Marii Panny z Lourdes (Švč. Mergelės Marijos Lurdo koplyčia). W latach 30. obok kaplicy powstała szkoła średnia założona przez o.o. kapucynów (po II wojnie światowej zamknięta). Bibliografia Jolanta B.J.B. Kucharska Jolanta B.J.B., Ilustrowany przewodnik po zabytkach na Wileńszczyźnie i Żmudzi, Warszawa: Burchard Edition, 2004, ISBN 83-87654-15-9, OCLC 838607207 .
Костёл Святого Иоанна Крестителя (Плунге)

Костёл Святого Иоанна Крестителя — католический храм в Плунге, Литва. Является основным культурным объектом исторической части города. Здания костёла является охраняемым государством объектом культурного наследия; код в Регистре культурных ценностей Литовской Республики 28060. Храм неороманский, в плане — крестообразный, двухбашенный. История Предшественником современного храма был выстроенный в 1797 году деревянный костёл Святого Иоанна Крестителя, не сохранившийся до наших дней. Возведение нового храма началось в 1899 году. В 1902 году строительство храма остановилось по причине смерти финансировавшего его князя Михаила Огинского. Пожертвованных денег и строительных материалов не хватило для завершения строительства, а собрать дополнительные средства не удалось из-за со сложной общественной обстановки. Работы по возведению каменного костёла Святого Иоанна Крестителя закончились только в 1933 году, тогда же он был освящён епископом Тельшяйским Юстинасом Стаугайтисом. В настоящее время храм и колокольня образуют Плунгеский комплекс зданий костёла Святого Иоанна Крестителя. Колокольня классицистического стиля примыкает к ограде костёльного двора и является его неотъемлемой частью. Лурд со скульптурой Пресвятой Девы Марии сооружен по инициативе супруги Михаила Николая Огинского Марии Скужевской-Огинской. В 1903 году она пригласила в Плунге из Кракова монахинь и настоятельницу Конгрегации сестер Святейшего Сердца Иисуса. На реализацию их решения оборудовать Лурд княгиня пожертвовала 5000 рублей. Спустя два года монахиня София Закжевска привезла для Лурда скульптуру Пресвятой Девы Марии. В советские годы Лурд уничтожили, а повреждённую скульптуру бросили в реку, но местные жители её вытащили. Освящение восстановленного Лурда состоялось в 1990 году. Старая скульптура осталась в Плунгеском храме. Галерея Примечания Ссылки St. John the Baptist church (англ.). Plungės turizmo informacijos centras. Plungės rajono savivaldybė. Дата обращения: 10 февраля 2020. Plungės Šv. Jono Krikštytojo bažnyčia (англ.). Plungės Šv. Jono Krikštytojo parapija. Plungės Šv. Jono Krikštytojo parapija. Дата обращения: 10 февраля 2020.
Église Saint-Georges de Vilnius

L'Église Saint-Georges (en lituanien : Šv. Jurgio bažnyčia) est une église catholique romaine de la vieille ville de Vilnius qui a été achevée et consacrée en 1765. L'église et le monastère voisin ont été construits par la famille Radziwiłł et ont servi de mausolée familial. L'église possède un orgue du XVIIIe siècle. Galerie Notes et références Notes (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Church of St. George, Vilnius » (voir la liste des auteurs). Références Portail de l’architecture chrétienne Portail du baroque Portail de la Lituanie
Mariä-Geburt-Kirche (Rimkai)

Die Mariä-Geburt-Kirche (russisch Рымкайский храм во имя Рождества Богородицы) ist eine altorthodox-pomorische Kirche im Dorf Rimkai in Litauen. Sie befindet sich 1 km von der Mittelstadt Jonava, im Amtsbezirk Kulva der Rajongemeinde Jonava, im Bezirk Kaunas. Das Bauwerk wurde um 1900 aus roten Ziegeln erbaut und trägt das Patrozinium Mariä Geburt. Im Zuge einer Renovierung von 1994 bis 1997 wurde ein Kirchturm aufgesetzt. Geschichte Die Altgläubigen leben in Rimkai seit dem 18. Jahrhundert. Damals gehörte das Dorf zur Wojewodschaft Vilnius. Vor 1795 war es eines der ältesten russischen Zentren in Litauen. Urkundlich wurde am Ende des 18. Jahrhunderts eine Kirche erwähnt. Am Anfang des 20. Jahrhunderts hatte die Gemeinde mindestens 1000 Mitglieder, obwohl nur 415 Einwohner in Rimkai lebten. Um 1900 baute man eine neue Mauerkirche. In der Zwischenkriegszeit des 20. Jahrhunderts war Rimkai eine der größten altorthodoxen Gemeinde in Litauen. 1937 gehörten zu ihr 2140 Altgläubige. Die sowjetischen Behörden registrierten die Gemeinde erst im Juli 1948. Weblinks Einzelnachweise
Molenna Zaśnięcia Matki Bożej w Rymkach

Molenna Zaśnięcia Matki Bożej w Rymkach – świątynia staroobrzędowców bezpopowców w Rymkach, Rejon janowski. Rymki od XVIII w. były ośrodkiem zamieszkanym licznie przez Rosjan wyznania staroobrzędowego, przybyłych z ziemi pskowskiej i nowogrodzkiej. W tym samym stuleciu powstała pierwsza świątynia staroobrzędowa w tej miejscowości. W 1816 liczbę staroobrzędowców w Rymkach szacowano na 297 osób, w 1824 – na 328. W ciągu XIX wieku liczba ta stale rosła i na początku XX wieku w Rymkach żyło co najmniej 1000 staroobrzędowców, zaś w 1937 – 2140, co czyniło Rymki jednym z najważniejszych ośrodków staroobrzędowców-bezpopowców na Litwie. Wzniesiona w XIX wieku zachowana do naszych czasów molenna Zaśnięcia Matki Bożej była czynna nieprzerwanie przez cały okres dwudziestolecia międzywojennego oraz obydwu wojen światowych. W 1948 władze radzieckie zarejestrowały ją jako czynną świątynię staroobrzędową. Dopiero od lat 50. zaczął się proces stopniowego spadku znaczenia molenny wśród litewskich staroobrzędowców, wywołany odpływem wiernych z miejscowości do miast, głównie bliskiego Janowa. W latach 80. XX wieku molenna została kilkakrotnie okradziona, tracąc większość zabytkowych ikon, a następnie ją zamknięto. Dopiero na początku lat 90. niewielka grupa staroobrzędowców doprowadziła do remontu obiektu, jaki miał miejsce w latach 1994–1997 z zebranych przez wyznawców funduszy oraz przy wsparciu samorządu. Według spisu ludności z 2001 w rejonie janowskim żyło 1548 osób wyznania staroobrzędowego, z czego ok. 300 w samych Rymkach. Mimo tego nabożeństwa w molennie mają miejsce bardzo rzadko. W Rymkach istnieje również założony w XVIII w. cmentarz staroobrzędowy, obecnie poważnie zaniedbany. Bibliografia РЫМКОВСКАЯ (РИМКАЙСКАЯ) ОБЩИНА w:СТАРОВЕРИE БАЛТИИ И ПОЛЬШИ. Краткий исторический и биографический словарь. wilstar.w.interia.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-10)].
Molenna Zaśnięcia Matki Bożej w Szawlach

Molenna Zaśnięcia Matki Bożej w Szawlach – świątynia staroobrzędowców bezpopowców w Szawlach. Wspólnota osób wyznania staroobrzędowego istnieje w Szawlach od 1993 i liczy ok. 800 rodzin. W tym samym roku władze miejskie przekazały staroobrzędowcom budynek dawnej stołówki w kompleksie nieużywanych już zabudowań wojskowych. Murowany obiekt został zaadaptowany na potrzeby kultu; wzniesiono w szczególności dwie sygnaturki z krzyżami na cebulastych kopułkach. 28 sierpnia 1995 molenna została poświęcona. Galeria Bibliografia ШЯУЛЯЙСКАЯ ОБЩИНА w: СТАРОВЕРИE БАЛТИИ И ПОЛЬШИ. Краткий исторический и биографический словарь
Taranda

Taranda (lit. Tarandė) − wieś na Litwie, w rejonie wileńskim, 1 km na południowy wschód od Awiżenii, zamieszkana przez 4 ludzi. Przed II wojną światową w Polsce, w powiecie wileńsko-trockim województwa wileńskiego. Przypisy Linki zewnętrzne Taranda, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 158 .
Akropolis (Kaunas)

Akropolis ist ein Einkaufszentrum- und Unterhaltungszentrum in Kaunas, Litauen. Es wurde in der Nähe der Memel von der litauischen Firma Akropolis Group 2007 gebaut. Es befindet sich neben dem Fluss und Žalgirio Arena. Auf der Westseite des Gebäudes befindet sich ein viergeschossiger kostenloser Parkplatz, dessen vierter Stock mit dem Auto als Aussichtspunkt erreichbar ist. Hier gibt es Lebensmittelgeschäfte, Maxima LT-Supermarkt, Shops etc. Das Einkaufszentrum hat auch Buchhandlungen. Innerhalb des Gebäudes gibt es auch zwei ältere Gebäude. Akropolis wurde im Herbst 2008 an die deutsche Firma Deka Immobilien GmbH verkauft. Der Freizeit- und Restaurantbereich hat Fläche von 10.000 Quadratmetern. Weblinks Website (litauisch, englisch) Einzelnachweise
Akropolis (Kaunas)

Akropolis is one of the largest shopping and entertainment centres in Kaunas, Lithuania. It is located on the Karaliaus Mindaugo Avenue in Naujamiestis, near the river Nemunas and Žalgirio Arena. History The shopping centre was built by the Lithuanian company Akropolis Group in 2007. It was designed by architects Algimantas Kančas and Gediminas Jurevičius. Kauno Akropolis is characterised by its unique architecture – several historical buildings and their fragments (former Kauno Audiniai buildings) have been incorporated into its modern exterior and interior. In September 2008, the shopping centre was acquired by the German investment company Deka Immobilien GmbH, representing the real estate fund WestInvest InterSelect. Currently, Kauno Akropolis is managed by Newsec Asset & Property. The reconstruction of Kauno Akropolis, which lasted a year and three months, was completed in the second half of 2019. The renovated area covered 10,360 square metres. The renovation included a major overhaul of part of the shopping complex (third floor), as well as the renovation of the leisure and restaurant area. Features The total area of Kauno Akropolis is 80,342 square metres (864,790 sq ft). The shopping centre has 240 shops, cafés, restaurants, services and entertainment venues spread over 4 floors. The multi-storey car park has 2,500 parking spaces. See also List of shopping malls in Lithuania References External links Website (lt, en)
Ragininkų sala

Ragininkų sala (Ostrov Ragininků) jinak také nazývaný Meilės sala (Ostrov lásky) je říční ostrov v rameni delty Němenu Rusnė, těsně za soutokem s řekou Leitė. Popis ostrova Jeho délka je 1500 m, šířka – 500 m. Za hlavní rameno Rusnė se považuje tok z levé – jihozápadní strany, kde je Rusnė lépe splavná a tudy protéká více vody; toto rameno tvoří státní hranici mezi Litva Litva Litvou a Rusko Rusko Kaliningradskou oblastí. Pravá – severovýchodní část Rusnė se zde někdy nazývá "Nemuno senvagė" (Staré koryto Němenu) nebo prostě Starý Němen nebo Stará Rusnė. Do tohoto pravého ramene se v místě naproti středu ostrova vlévá pravostranný přítok Voryčia. Ostrov je vzdálen 1 km na jihovýchod od města Rusnė. V sousedství ostrova, proti proudu, v ústí řeky Leitė je ještě jeden podstatně menší ostrov o rozloze asi necelý 1 hektar. Ostrov Ragininkų sala na mapě Flóra a fauna Ostrov Ragininkų sala je bažinatý, hustě zarostlý vrbami, olšemi, ostružinami, rybízovým křovím. Ostrov je velmi oblíbený rybáři; je to velmi příhodné místo pro lov candátů, štik, línů, červenopeřic, karasů a jiných druhů ryb. Na jihozápadní straně ostrova je prostorný, vysoko položený a otevřený plácek, vhodný pro utáboření. Rezervace Ostrov Ragininkų sala je botanicko-zoologickou Rezervací. Úloha ostrova při povodních V době hromadění plovoucích ker je tento ostrov jedno z nejčastějších míst, kde dochází k ucpání řeky krami a tím příčinou povodní. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ragininkų sala na Wikimedia Commons
Kreisgericht Kėdainiai

Das Kreisgericht Kėdainiai (lit. Kėdainių rajono apylinkės teismas, 'das Kreisgericht des Rayons Kėdainiai') ist ein Kreisgericht im Zentrum Litauens, Distrikt Kaunas. Es gibt sieben Richter (9 Richterstellen; 2 Stellen sind frei (September 2009)). Adresse lautet Didžioji g. 64, Kėdainiai, LT-57273. Das Gericht gehört der ordentlichen Gerichtsbarkeit an, die Appellationsinstanz ist das Bezirksgericht Panevėžys. Geschichte Der Vorgänger des Gerichts war das sowjetische Kreisgericht Kėdainiai. An dem Gericht gab es bis 2003 eine Gerichtsvollzieherkanzlei mit vier Gerichtsvollziehern (OberGerichtsvollzieherin war Frau R. Leonavičienė). 2008 verhandelte das Gericht 2988 Zivil- und 360 Strafsachen. Richter Gerichtsvorsitzender (seit 23. Juni 2003) ist Vitalijus Kondratjevas (* 1967). Andere Richter sind Henryta Gerdvilė, Algimantas Brigadierius, Audra Kriščiūnienė, Jūratė Petraškienė, Laima Šablevičienė, Ramyna Šidlauskienė, Bronius Varsackis. Einzelnachweise
Mykolas Romeris universitet

Mykolas Romeris universitet (eller MRU for litauisk: Mykolo Romerio universitetas) er et universitet i hovedstaden i Litauen Vilnius, der bæret navnet på den litauiske jurist og politiker Mykolas Römeris. Det er etableret i 2004 og er statsfinansieret. Mere end 20.000 studerende var indskrevet i studieåret 2009-2010. Struktur Universitetet består af 7 fakulteter og 40 afdelinger. Det tilbyder mere end 70 studieprogrammer på bachelor, master og doktor-niveau. Fakulteter Økonomi og finans Juridiske fakultet Strategisk mangegement og politik Offentlig administration Socialpolitik Offentlig sikkerhed Kilder Ekstern henvisning MRUs officielle hjemmeside (engelsk)
Université Mykolas-Romeris

L’université Mykolas-Romeris (lituanien : Mykolo Romerio universitetas) est une université lituanienne crée en 1990. Elle compte 6 500 étudiants répartis sur les campus de Vilnius et Kaunas. Histoire Ses statuts sont changés en 2008[réf. nécessaire]. Son nom est une référence au juriste Mykolas Römeris. Structure Elle est composée de deux facultés et de quatre instituts. Études Elle dispense neuf licences, dix-huit masters et six doctorats en anglais. Certains doctorats en droit sont dispensés avec l’université de Bologne, l’université autonome de Barcelone, l'université du Luxembourg, l'Université de Turin ou l'Université de Tilbourg. Recherche Les activités de recherche portent principalement sur les sciences humaines et sociales. Campus Le campus se trouve à Vilnius. Personnalités liées à l'université Enseignants Étudiants Sports Médaillés olympiques Jeux d’été 2016 à Rio de Janeiro : les étudiants Mindaugas Griškonis et Saulius Ritter gagnent la médaille d’argent en aviron deux de couple. Jeux d’été 2012 à Londres : l’étudiante Laura Asadauskaitė-Zadneprovskienė gagne la médaille d’or au pentathlon, l’étudiant Jevgenij Šuklin gagne la médaille d’argent à la finale homme canoë simple 200m. Jeux d’été 2008 à Pékin : les étudiants Edvinas Krungolcas et Andrejus Zadneprovskis ont été médaillé d’argent et de bronze au pentathlon. Jeux d’été 2004 à Athènes : l’étudiant Andrejus Zadneprovskis gagne la médaille d’argent au pentathlon. Autres athlètes L'étudiant Giedrius Titenis est deux fois champion olympique de natation, il a gagné une médaille de bronze aux Championnats mondiaux de sports aquatiques de 2009. L'étudiant Andrej Olijnik a participé aux Jeux olympiques de 2016 et a gagné une médaille d’argent en 2011 de L’ICF Championnat du monde de canoë. 2011 ICF Canoe Sprint World Championships Galerie Notes et références Références Voir aussi Liens externes (lt) Site officiel Ressources relatives à la recherche : Horizon 2020 U-Multirank Portail des universités Portail de la Lituanie
Università Mykolas Romeris

L’Università Mykolas Romeris (in lituano: Mykolo Romerio universitetas) è una delle più grandi università statali lituane ed è intitolata al giurista e fondatore della costituzione lituana Mykolas Römeris. Storia L'università fu fondata dopo la restaurazione dell'indipendenza lituana del 1990 da parte del Seimas (parlamento) della Repubblica lituana. Il 28 ottobre 2004, il Seimas approvò la risoluzione per cambiare il nome dell'Università di legge della Lituania e l'approvazione dello statuto dell'Università di Mykolas Romeris. Struttura L'università è strutturata nelle seguenti facoltà: Accademia di sicurezza pubblica Economia Giurisprudenza Psicologia Scienze della comunicazione Scienze dell'educazione e dei servizi sociali Scienze politiche e dell'amministrazione Scienze umanistiche Ricerca Le attività di ricerca dell'ateneo concernono in prevalenza le scienze sociali; negli anni, tuttavia, sono stati introdotti nuovi studi afferenti ai campi della biomedicina, della tecnologia e degli studi umanistici. Nel 2015 è stata inaugurata una nuova struttura del campus, denominata Mykolas Romeris University LAB, al suo interno ospita diciannove laboratori ed il "Centro di aiuto alla ricerca e innovazione". Rettori Alvydas Pumputis Algirdas Monkevičius Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Mykolas Romeris University Collegamenti esterni (LT) Sito ufficiale, su mruni.eu. Mykolas Romeris University (canale), su YouTube.