NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kościół św. Józefa w Szeszolach

Kościół św. Józefa w Szeszolach – katolicki kościół w Szeszolach, (Litwa). Fundatorem drewnianego kościoła postawionego w 1751 był Michał Jan Zienkowicz, biskup wileński. Budynek, zbudowany na planie prostokąta, ma pięciobocznie zamknięte prezbiterium. Po bokach fasady stoją dwie czworoboczne, dwukondygnacyjne wieże z barokowymi hełmami. Między wieżami znajduje się półkolisty fronton, nad którym wzniesiono malutką wieżyczkę. Teren kościoła otacza ogrodzenie murowane z kamieni. W rogu ogrodzenia znajduje się wbudowana dwukondygnacyjna, drewniana dzwonnica, zbudowana w 1872. W wyposażeniu kościoła znajduje się 8 ołtarzy, ambona i polichromie na ścianach. Bibliografia Grzegorz Rąkowski: Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Litwie. Warszawa: Burchard Edition, 1999-10-16, s. 271. ISBN 83-87654-07-8.
Nordlitauisches Kolleg

Das Nordlitauische Kolleg (lit. Šiaurės Lietuvos kolegija) ist eine private Hochschule in der litauischen viertgrößten Stadt Šiauliai. Das Kollegium gründete der Pädagoge und Kommunalpolitiker Mykolas Dromantas. Die Studiengänge sind Recht, Wirtschaft der finanziellen Institutionen, Event-Business-Management, Business Management, Multimedia-Technologien, Computer-Netzwerk-Verwaltung. Geschichte 1994 wurde ein Beratungszentrum für Business (Verslo konsultacinis centras) und 1997 das Erwachsenenbildungszentrum (Suaugusiųjų mokymo centras) errichtet. 2001 gründete die Entwicklungsagentur des Regions Šiauliai (Šiaulių regiono plėtros agentūra) mit zwei Personen die höhere Business-Schule Nordlitauens (Šiaurės Lietuvos aukštesnioji verslo mokykla). Es gab 42 Studenten. Seit 2003 ist die Schule Šiaurės Lietuvos kolegija. 2012 gab es 92 Lehrkräfte. Weblinks Website @1@2Vorlage:Toter Link/www.aikos.smm.ltŠiaurės Lietuvos kolegija (aikos.smm.lt) (Seite nicht mehr abrufbar, festgestellt im Juni 2021. Suche im Internet Archive) Einzelnachweise
Kościół Wszystkich Świętych w Święcianach

Kościół Wszystkich Świętych w Święcianach – kościół parafialny w Święcianach na Wileńszczyźnie. Historia Dokumenty z 1514 r. wskazują, że pierwszy kościół w Święcianach zbudował wielki książę litewski Witold. W 1636 r. zbudowano nowy kościół, wyremontowany w 1743 roku. W 1817 r. znajdował się w złym stanie technicznym, po 1818 r. został odremontowany. W 1853 r. kościół ponownie przeszedł gruntowny remont. W 1869 rosyjski rząd nakazał, by nie głosić kazań w języku polskim, lecz rosyjskim. W 1876 r. wydano zezwolenie na budowę cmentarza. W 1889 r. zaprojektowano kamienny kościół. Generał-gubernator zabronił budowy, ponieważ projekt przewidywał ozdobną fasadę. W 1892 r. projekt został uproszczony. Fundatorem kościoła był carski generał, z pochodzenia polak, Kazimierz Czechowicz. On też ufundował ołtarz główny. Władze inspirowane przez proboszcza prawosławnej parafii, postawiły jednak warunek: w mieście musiała także stanąć nowa cerkiew. Czechowicz spełnił żądanie i ufundował obie świątynie. W 1895 r. zatwierdzono projekt murowanej świątyni i wydano pozwolenie na budowę. Kościół został wybudowany w 1898 i konsekrowany przez bp. Stefana Aleksandra Zwierowicza w 1900 r. W 1914 r. wybudowano salę parafialną. W 1998 r. kościół został gruntownie odnowiony. Architektura Budynek zbudowano w stylu historyzmu, posiada dwie wieże, boczne zakrystie i półkolistą apsydę. Składa się z trzech naw rozdzielonych kolumnami. Cmentarz okala kamienne ogrodzenie. We wnętrzu znajduje się drewniany neogotycki ołtarz z końca XIX w., drewniana ambona oraz małe organy z tego samego okresu. Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parafii Wszystkich Świętych w Święcianach Święciany na stronie internetowej welcometo.lt. pl.welcometo.lt. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-11)]. Kościół Wszystkich Świętych na stronie internetowej radzima.net Kościół Wszystkich Świętych na stronie internetowej radzima.org Archiwalne widoki kościoła w bibliotece Polona
Костёл Всех Святых (Швенчёнис)

Костёл Всех Святых — католический храм в Швенчёнисе, восточная Литва. Богослужения проходят на литовском и польском языках. Из документа 1514 года, подтверждающего собственность церкви, следует, что первый храм в Швенчёнисе был построен князем Витовтом. Новый храм был построен в 1636 году, восстановлен в 1743-м. К 1817 году храм обветшал, богослужения стали проводить в доме священника. После 1818 года церковь была перестроена. С 1869 года проповеди проходили также и на русском языке. Современный храм был построен в 1898 году. Здание выстроено в стиле историзма, имеет две башни, боковую ризницу и полукруглую апсиду. Оно состоит из трех нефов, разделенных колоннами. Кладбище окружает каменная ограда. Внутри находится деревянный неоготический алтарь конца XIX века, деревянная кафедра и небольшой орган того же периода. После советского периода храм окончательно был отреставрирован в 1998 году. Галерея Примечания Ссылки Сайт прихода Всех Святых в Швенченисе (лит.).
Synagoge (Švėkšna)

Die Synagoge in Švėkšna, einer Stadt in der Rajongemeinde Šilutė in Litauen, wurde 1928 errichtet und 1936 umgebaut. Das Gebäude aus verputztem Ziegelmauerwerk stand lange leer und verfiel, wurde aber in den letzten Jahren (Stand 2020) renoviert. Geschichte Juden siedelten in Švėkšna seit Mitte des 17. Jahrhunderts. Eine erste Synagoge ist aus dem frühen 18. Jahrhundert bekannt. Eine (vermutlich hölzerne) Synagoge wurde zu Beginn der 1880er Jahre gebaut. Diese fiel einem Feuer 1903 zum Opfer. Ein großes Feuer 1925 vernichtete das gesamte Stadtzentrum und darunter auch die damalige Synagoge. Die danach neu erbaute Synagoge wurde 1928 fertiggestellt. Nur wenige Jahre später, vor 1936, kam es zu größeren Umbauten, bei denen das Dach tiefergelegt wurde. Nach dem deutschen Überfall auf die Sowjetunion wurden am 27. Juni 1941 die meisten jüdischen Männer im Frauengebetsraum der Synagoge eingesperrt. Sie mussten Torarollen und religiöse Bücher verbrennen. Am nächsten Tag wurde ein Teil in das Arbeitslager Heydekrug (Šilutė) gebracht und der Rest in das Getto im Ort. Dieses wurde am 22. September 1941 aufgelöst und die Insassen in einem 6 km entfernten Wald ermordet. Nach dem Krieg diente das Gebäude zunächst als Kulturhaus, später war es Lager und Sporthalle, stand danach viele Jahre leer und verfiel. In den letzten Jahren wurde es renoviert (Stand 2020). Architektur Das rechteckige Gebäude ist mit einem Walmdach bedeckt. Im Westen hat es zwei Stockwerke; im Osten erstreckt sich der Gebetsraum der Männer über die ganze Gebäudehöhe. Im Westen sind das Vestibül, weitere Räume sowie die Treppe zum Frauengebetsraum im ersten Stock. Die achteckige Bima in der Raummitte und der Toraschrein an der Ostwand sind nicht mehr vorhanden; eine Nische für den Toraschrein wurde nach dem Zweiten Weltkrieg zu einer Tür herausgebrochen. Die Struktur im Inneren ist von außen durch die Befensterung klar zu erkennen. Der Hauptraum hatte im Süden, Osten und Norden je vier hohe Spitzbogenfenster. Der Gebäudeteil im Westen hatte für die obere Etage Fenster mit Rundbogen und unten rechteckige, Der Haupteingang war im Westen der Südseite. Die Wände sind durch Pilaster zwischen den Fenstern, die durch Dreipassbögen verbunden sind, strukturiert, Vor dem Umbau zwischen 1928 und 1936 hatte auch das größere Feld mit dem Haupteingang diese Form; durch die Verringerung der Wandhöhe wurde dieser Bogen zu einem Rundbogen. Hier befand sich bis zum Krieg ein Davidstern zwischen den Fenstern. Bei der kürzlich erfolgten Renovierung wurde er wieder angebracht. Siehe auch Liste von Synagogen in Litauen Weblinks Einzelnachweise
Regionalpark Žagarė

Der Regionalpark Žagarė ist ein 1992 errichteter Regionalpark in der Rajongemeinde Joniškis, Litauen, an der Grenze zu Lettland. Die Verwaltung befindet sich in Žagarė. Das Territorium beträgt 4930 ha, 59 % davon sind Wälder. Der Park schützt die Landschaft der Švėtė und den Wald Žagarė. Es gibt ein Gestüt, die Wallburg Žvelgaitis und die Wallburg Raktuvė, urkundlich erwähnt 1298 in den livonischen Chroniken. Weblinks Info.lt Supermedia.pl Travel.lt
Музей Жемайтийского епископства

Музей Жемайтийского епископства (лит. Žemaičių vyskupystės muziejus) — музей, библиотека и культурный и информационный центр в городе Варняй на территории Тельшяйского самоуправления, собирающий и хранящий наследие искусства и истории Жемайтийской епархии (до 1926 года) и Тельшяйской епархии (с 1926 года) и другие музейные ценности. История В первые годы христианства в Литве не было специальных учебных заведений для подготовки духовенства, а пасторскую работу выполняли иностранцы, преимущественно — поляки. Мядининкская епархия в целях преодоления нехватки священников в 1469 году учредила при кафедральном соборе школу для будущих ксендзов епархии. Духовная семинария начала действовать в Варняй лишь в 1623 году, когда для нее стараниями епископа Станислава Кишки были построены отдельные деревянные здания. Их возвели на пригорке, где ранее отправлялись языческие обряды, позднее там построили и два кафедральных собора Мядининкской (Жямайтийской) епархии. К 1770 году было построено каменное здание семинарии, в котором будущие ксендзы учились до 1864 года, когда по решению российского царя семинарию перевели в Ковно. В 1822 году в Варняйскую духовную семинарию поступил Мотеюс Валанчюс. В 1845—1850 годах, будучи ректором жямайтийской духовной семинарии, будущий епископ начал борьбу за трезвость, заботился о просвещении детей и взрослых, организовывал распространение литовских книг. Здание семинарии сохранилось до наших дней. После восстановления независимости Литвы там размещались дисциплинарная рота и полк литовской армии им. князя Вайдотаса. Позднее в здании находились средняя школа, профессионально-техническое училище, общежития. В 1991—1995 годах восстановлены колокольная башня и прежняя конструкция (позднее барокко) кровли здания. Решением правительства Литовской Республики в 1999 году здание передано Жямайтийскому музею епископства. Рядом со зданием сохранился и сад Мотеюса Валанчюса — посаженная епископом аллея и пруд. Галерея Примечания Ссылки Samogitian bishoptry museum (англ.). Samogitian museum „Alka“. Žemaičių muziejus „Alka“ (2013). Дата обращения: 14 января 2020. Glausta Muziejaus rūmų istorija (лит.). Žemaičių vyskupystės muziejus. Дата обращения: 14 января 2020.
Żwiry (rejon ignaliński)

Żwiry (lit. Žvyriai) – wieś na Litwie, w okręgu uciańskim, w rejonie ignalińskim, w gminie Twerecz. Historia W czasach zaborów wieś w gminie Twerecz, w powiecie święciańskim Imperium Rosyjskiego. W 1866 roku miała 42 mieszkańców w 3 domach, należała do dóbr skarbowych Dzisna. W 1905 roku liczyła 52 mieszkańców, 9 domów, 72 dziesięciny. W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Twerecz. W 1931 w 15 domach zamieszkiwały 63 osoby. Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Twereczu. Podlegała pod Sąd Grodzki w Hoduciszkach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Twereczu. W 1938 roku miejscowość należała do gromady Andrzejówka, gminy Twerecz. Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś została zajęta przez Armię Czerwoną i włączona do Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, a w 1940 do LSRR. W latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w LSRR. Od 1991 roku w Republice Litewskiej. Przypisy Linki zewnętrzne Żwiry, pow. święciański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 875 .
Krankenhaus Kaunas der Litauischen Universität für Gesundheitswissenschaften

Das Krankenhaus Kaunas der Litauischen Universität für Gesundheitswissenschaften (lit. Lietuvos sveikatos mokslų universiteto Kauno ligoninė) ist ein Krankenhaus in Kaunas, der zweitgrößten Stadt Litauens. Nach Rechtsform ist es eine Anstalt des öffentlichen Rechts (Viešoji įstaiga). Die Zentralverwaltung befindet sich etwa 1,5 Kilometer östlich vom historischen Stadtzentrum mit der Altstadt entfernt gegenüber einer Kathedrale. Stationär (jährlich) werden 42.000 Patienten behandelt, 12.500 Operationen gemacht, 145.000 Patienten werden in der Poliklinik beraten. Im Krankenhaus gibt es vier Kliniken der Litauischen Universität für Gesundheitswissenschaften (LSMU). Es beschäftigt fast 3.500 Mitarbeiter (2021). Nach der Mitarbeiterzahl ist es eines der größten litauischen Krankenhäuser. Geschichte Das Klinikkrankenhaus Kaunas (lit. VšĮ Kauno klinikinė ligoninė) fusionierte im September 2020 mit dem Republikkrankenhaus Kaunas. Das Klinikkrankenhaus Kaunas entstand nach dem Zusammenschluss der Einrichtungen VŠĮ Raudonojo Kryžiaus ligoninė und VŠĮ Kauno 2-a klinikinė ligoninė im Jahr 2011 gegründet. Leitung Direktor: Gediminas Abeciūnas Weblinks Website des Krankenhauses (in Litauisch) Einzelnachweise
Kaunas Red Cross Hospital

Red Cross Hospital in Kaunas is the oldest still functioning hospital in the city and in Lithuania. History The Kaunas Red Cross Hospital was founded November 29, 1908. The Medical Faculty of the Higher Courses (later developed to University of Lithuania) was established around the hospital. Until Kaunas Medical University Clinics was built, it was main hospital of Kaunas. Since 1922, it was the teaching hospital of Vytautas Magnus University. Since the closure of the University in Kaunas in1951, it has become the teaching hospital of Kaunas Medical Institute and Kaunas University of Medicine (since 1982). The hospital is located in the Centras elderate on the corner of Laisvės Alėja and Gediminas street at Nepriklausomybės square. References (in Lithuanian) Skirmantas Juozas Paukštys, Kaunas: Raudonojo Kryžiaus klinikinė ligoninė. Arx Baltica, Kaunas. 2006. 126p.
Hospital de la Cruz Roja de Kaunas

El Hospital de la Cruz Roja de Kaunas o bien el Hospital de la Cruz Roja (en lituano: Kauno klinikinė ligoninė)​ es el hospital más antiguo aún en funcionamiento en la ciudad de Kaunas y en Lituania. El Hospital fue fundado el 29 de noviembre de 1908 y recientemente celebró sus 100 años de actividad. Alrededor de este hospital se estableció la facultad de Medicina de los cursos superiores (elevada posteriormente con el nombre de la Universidad de Lituania), y hasta que se construyó la clínica médica de la Universidad de Kaunas fue el principal hospital de Kaunas. Desde el cierre de la Universidad de Kaunas en 1951 se convirtió en hospital docente del Instituto de Medicina de Kaunas y desde 1989 de la Universidad de Medicina de Kaunas. Véase también Sanidad Salud pública Referencias
Internationale Hochschule für Recht und Wirtschaft

Internationale Hochschule für Recht und Wirtschaft (litauisch Tarptautinė teisės ir verslo aukštoji mokykla, TTVAM) ist eine private Hochschule in Vilnius (Laisvės prospektas 58 in Viršuliškės), Litauen. Nach Rechtsform ist sie ein Unternehmen, uždaroji akcinė bendrovė (UAB). Geschichte Das Kolleg wurde am 1. September 1998 als Daugvilienė-Wirtschaftsoberschule gegründet (Direktorin war Daiva Daugvilienė). Am 24. August 2001 wurde der Statuts einer Hochschule verliehen. September 2009 wurde das frühere Rechts- und Wirtschaftskolleg Vilnius (litauisch Vilniaus teisės ir verslo kolegija, VTVK) in Internationale Hochschule für Recht und Wirtschaft umbenannt. Fakultäten Fakultät für Recht (Dekan Doz. Raimundas Kalesnykas) Fakultät für Wirtschaft Fakultät für Informatik Fakultät für Geisteswissenschaften Lehrer Dalius Bitaitis (* 1964), Vizeminister Aurelijus Gutauskas (* 1972), Richter, Strafrechtler und Professor Eimutis Misiūnas (* 1973), Jurist und Innenminister Laimonas Rudys (* 1974), Jurist und Regierungskanzler Julius Morkūnas (* 1978), Vizeminister des Innens Vesta Kasputė (* 1984), Schachspielerin (WFM) und Wirtschaftsjuristin Leitung Direktorin Daiva Daugvilienė Stellvertretende Direktorin für akademische Tätigkeit Izolda Krutkienė Stellvertretende Direktorin Studium Gitana Jurgelaitienė Stellvertretende Direktorin für Qualität Aurelija Rudaitienė. Absolventen Lilija Vaitiekūnienė (* 1977), Politikerin, Seimas-Mitglied Kristupas Vaitiekūnas (* 1983), Ökonom und Politiker, Finanzminister Justas Džiugelis (* 1987), Politiker und Unternehmer, 2016 Mitglied des Seimas Andrius Šatevičius (* 1991), Politiker, Bürgermeister von Trakai Ieva Zasimauskaitė-Kiltinavičienė (* 1993), Sängerin Quellen Weblinks Homepage der Internationalen Hochschule für Recht und Wirtschaft (litauisch, russisch, englisch)
International School of Law and Business

Homo infinitum, formerly known as the International School of Law and Business (ISLB, Lithuanian: Tarptautinė teisės ir verslo aukštoji mokykla or TTVAM) is a former private college in Vilnius (Laisvės prospektas 58, Viršuliškės), Lithuania. The ISLB closed down in July 2024, and subsequently lost its accreditation in 2025. ISLB was founded on September 1, 1998, as Daugvilienė Business High School (Daugvilienės aukštesnioji verslo mokykla) and 2001 as the Vilnius Law and Business College (Vilniaus teisės ir verslo kolegija). Director was Daiva Daugvilienė. See also List of universities and colleges in Lithuania References
Minor Radvilos Palace

Minor Radvilos Palace (Lithuanian: Mažieji Radvilų rūmai; Polish: Mały Pałac Radziwiłłów) is a former palace of the Radziwiłł family in Vilnius, Lithuania. The palace was originally built in the 17th century and was reconstructed twice in 1796–1810 and 1987–1989. Currently, it houses the Lithuanian Theater, Music and Cinema Museum. References
Petit palais Radziwiłł

Le petit Palais Radziwiłł (en lituanien : Mažieji Radvilų rūmai ; en Polonais : Mały Pałac Radziwiłłów) est un ancien palais de la famille Radziwiłł à Vilnius, en Lituanie. Le palais a été construit au XVIIe siècle et a été reconstruit deux fois en 1796-1810 et en 1987-1989. Actuellement, il abrite le Musée du Théâtre, de la Musique et du Cinéma de Lituanie. Notes et références Notes (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Radziwiłł Minor Palace » (voir la liste des auteurs). Références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de la Lituanie
Mały Pałac Radziwiłłów w Wilnie

Mały pałac Radziwiłłów w Wilnie – jeden z zabytków architektonicznych, zlokalizowany w centrum Starego Miasta w Wilnie przy ulicy Wileńskiej (lit. Vilniaus g. 41/9). Pałac należał do katolickiej linii Radziwiłłów z głównym ośrodkiem w Nieświeżu. Historia Podczas badań archeologicznych na terenie pałacu znaleziono kafle z herbem Zaleckich, Tyzenhauzów, Radziwiłłów, talerz z herbem Naruszewiczów, więc możliwe, że przedstawiciele tych rodów byli właścicielami tej rezydencji. XVI-wieczny pałac powstał z połączenia w czasie przebudowy trzech budynków w jeden. Pałac był własnością katolickiej linii rodu Radziwiłłów. Przypuszczalnie to Michał Kazimierz Radziwiłł przyczynił się do przebudowy pałacu w stylu renesansowym. W XVII w. istniała tu urządzona z przepychem posiadłość, która od strony wewnętrznej otrzymała dwukondygnacyjne arkadowe galerie. W połowie XVIII w. w pałacu wybuchł pożar i po przebudowie należał on do Radziwiłłów. W latach 1795–1810 miał tu swą siedzibę wileński Teatr Miejski, a przeróżne trupy występowały jeszcze do 1845 r. W II połowie XIX w. w budynku urządzono mieszkania, sklepy i aptekę. Od początku 90. lat XX w. mieści się tu Muzeum Teatru, Muzyki i Kina. Budynki pałacowe noszą cechy stylu renesansowego i barokowego, zaś dziedziniec wyróżnia się unikalną dwukondygnacyjną galerią arkadową. Zobacz też Radziwiłłowie Przypisy Linki zewnętrzne Pałac na stronie internetowej radzima.org
Internationale Universität LCC

Die Internationale Universität LCC (litauisch LCC tarptautinis universitetas) ist eine christliche private Universität in Klaipėda (Litauen). 60 % Studenten sind aus dem Ausland (aus 27 Staaten), 35 % noch Austauschstudenten. Derzeit können die Studierenden einen von drei Studiengängen wählen: Betriebswirtschaft, englische Sprache und Literatur, evangelische Theologie. Sie können auch aus den folgenden Nebenfächern wählen: Betriebswirtschaftslehre, Englische Sprache und Literatur, evangelische Theologie, Litauisch, Psychologie, Soziologie, Konfliktologie. Die Unterrichtssprache ist Englisch. In Deutschland unterhält LCC Intern. University u. a. eine Partnerschaft mit der Internationalen Hochschule Liebenzell (IHL). Leitung Präsidentin seit 2012: Marlene Wall, Kanada Kanada Partner Presbyterian Church (PCUSA) Christian Reformed World Mission (CRWM) Eastern Mennonite Mission (EMM) Mennonite Mission Network (MMN) International Institute for Christian Studies (IICS) Evangelisch-Lutherische Kirche in Amerika (ELCA) MB Mission Mennonite Central Committee (MCC) Siehe auch Liste der Universitäten in Litauen Einzelnachweise
LCC International University

LCC International University, formerly Lithuania Christian College (LCC), is a liberal arts institution in the city of Klaipėda, Lithuania, established in 1991 by a joint venture of Lithuanian, Canadian and American foundations. It is a member of the European Colleges of Liberal Arts and Sciences. Accreditations The Republic of Lithuania recognizes LCC as a bachelor's and master's degrees granting university. History At the invitation of the Ministry of Education and Culture, the Lithuania Christian Fund began the establishment of Lithuania Christian College in the summer of 1991 in Panevėžys. That summer the college began with classes in the English language at the first Summer Language Institute. During the fall and spring of 1991-1992, students studied English full-time in the English Language Institute. In August 1999, LCC moved to its current facilities in Klaipėda, a city along the Baltic coast in Lithuania. In 2011, Dr. Marlene Wall was appointed President of LCC International University, thereby becoming the first female rector in Lithuania. Dr Wall had previously visited LCC in 1991 to teach English classes at the Summer English Language Institute. She later moved to Klaipėda in 2002. Dr. Wall has a Ph.D. from Kansas State University, US. Study Programs Students at LCC International University enroll in six bachelor programs of study: International Business Administration, English Language and Literature, Psychology, Theology, Contemporary Communication, and International Relations and Development. LCC also offers a Master of Arts (M.A.) degree in Teaching English to Speakers of other Languages (TESOL). References External links University website
Международный университет LCC

Международный университет LCC (англ. LCC International University), национально и международно признанное учебное заведение свободных искусств в городе Клайпеда, Литва. Основанный в 1993 году совместным предприятием литовских, канадских и американских фондов, LCC отличился в регионе, предлагая уникальный, ориентированный на будущее стиль обучения и интерактивную академическую среду. Образование LCC помещает широкое образование в контекст христианского академического сообщества, чтобы распространить образование за пределы классной комнаты. В рамках видения LCC по подготовке студентов к активному участию в жизни своих родных сообществ роль каждого человека в построении общества подчеркивается посредством активного участия в общественных проектах и практических занятиях. Аккредитации Литовская Республика признает LCC университетом, присуждающим степени бакалавра и магистра. Пожалуйста, ознакомьтесь с лицензией Министерства образования и науки Литовской Республики для Международного университета LCC на осуществление высшего образования бакалавриата и исследования уровня магистра. Учебные программы Студенты Международного университета LCC обучаются по шести программам бакалавриата: Международное бизнес администрирование, Английский язык и литература, Психология, Теология, Современные коммуникации, Международные отношения и развитие. LCC также предлагает две степени магистра гуманитарных наук (MA): Преподавание английского для носителей других языков (TESOL) и Программу международного менеджмента в партнерстве с Университетом Тейлора (Индиана, США). Университетское сообщество В настоящее время набор студентов составляет 650 (33 % из Литвы, 67 % из других стран), которые приехали из более чем 50 стран. Каждый семестр около 35 студентов, обучающихся за рубежом, приезжают в LCC из университетов Северной Америки. Одна треть преподавателей LCC — литовцы, а две трети — из Западной Европы, Канады и США. Примечания Ссылки Сайт университета