NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Костёл Пресвятой Девы Марии (Тракай)

Костёл Пресвятой Девы Марии (лит. Trakų Švč. Mergelės Marijos Apsilankymo bazilika) — римско-католическая церковь в городе Тракай (Литва). Памятник архитектуры готики и «сарматского» барокко. В церкви хранится икона Божией Матери Трокской. История Церковь была основана Витовтом Великим в 1409 году. В 1655 году храм значительно пострадал. В 1700 году была достроена часовня Рёмеров, владевших поместьями в окрестностях Тракая. В 1718 году здание было повторно освящено после реконструкции в стиле сарматского барокко. В 2017 году храм получил статус малой базилики. Архитектура Одна из самых ранних католических церквей Великого княжества Литовского, тракайская церковь имеет черты строительного примитивизма: план основного объёма и апсиды сильно перекошены. Церковь имеет простую трехнефную зальную структуру основного помещения, пятигранную апсиду пресвитерия и небольшую ризницу с правой стороны апсиды. Четырёхгранные башни на главном фасаде более поздней пристройки. Архитектура здания сходна с церквями в Кедайняй и Меркине. Часовня Ромеров Часовня выполнена в стиле классицизма. Стены разделены парными пилястрами, их капители имеют украшения в виде гроздьев винограда. В середине XIX века часовня была отремонтирована Казимиром Ельским (1782—1867), профессором скульптуры Виленского университета. Алтарь часовни выполнен в строгих формах, с распятием середины XVIII века. В подвале часовни установлены надгробия Михала (1778—1853), президента Вильнюса, и его жены Рахели де Рейес (1783—1855), украшенные скульптурными изображениями умерших и аллегорическими композициями. О других похороненных здесь членах семьи Ромер, включая художников Эдуарда Яна (1806—1878) и его сына Альфреда Исидора (1832—1897), напоминают мемориальные доски, встроенные в стены часовни. Примечания Ссылки Костёл Пресвятой Девы Марии (Тракай) на сайте Radzima.org
Church of St. George the Martyr, Kaunas

St. George the Martyr Church, Kaunas (Lithuanian: Kauno Šv. Jurgio Kankinio bažnyčia) is a Roman Catholic church in the Old Town of Kaunas, Lithuania, which stands in front of the Kaunas Castle. It is a prominent example of Gothic architecture in Lithuania. History Its history began in 1471 when Stanislovas Sendzivojevičius, the Court Marshall of the Grand Duchy of Lithuania, donated a plot of land on the outskirts of Kaunas and Ivaška Viaževičius, the Elder of Kaunas, agreed to fund the building of a wooden church and an adjacent monastery for the Bernardine monks. Two decades later it was decided to re-build the church and the monastery in a Brick Gothic style. The construction began in 1492 and ended in 1502. It was built roughly at the same time as the St. Anne's Church and the Bernardine churches in Vilnius and at the time of construction was second by ranking Bernardines ensemble in Lithuania after Vilnius' ensemble. All three churches were most likely built by the same famed architect from Danzig, Michael Enkinger. The church was heavily damaged during the Napoleonic Wars and most recently during the occupation of the Baltic states when the church was converted into a medicine warehouse. References
Église Saint-Georges-le-Martyr de Kaunas

L'église Saint-Georges-le-Martyr de Kaunas (en lituanien : Kauno Šv. Jurgio Kankinio bažnyčia) est une église catholique romaine de la vieille ville de Kaunas, en Lituanie. Elle se dresse en face du château de Kaunas. C'est un exemple marquant de l'architecture gothique en Lituanie. Histoire Son histoire a commencé en 1471 lorsque Stanislovas Sendzivojevičius, le maréchal de la cour du grand-duché de Lituanie, a fait don d'un terrain à la périphérie de Kaunas et Ivaška Viaževičius, l'aîné de Kaunas, a accepté de financer la construction d'une église en bois et d'un monastère adjacent pour les moines bernardins. Deux décennies plus tard, il fut décidé de reconstruire l'église et le monastère dans un style gothique en brique. La construction a commencé en 1492 et s'est terminée en 1502. Elle a été construite à peu près en même temps que l'église Sainte-Anne et les églises des Bernardins de Vilnius et, à l'époque de sa construction, elle était le deuxième ensemble des Bernardins en Lituanie après l'ensemble de Vilnius. Les trois églises ont probablement été construites par le même architecte célèbre de Dantzig, Michael Enkinger. L'église a été gravement endommagée pendant les guerres napoléoniennes et plus récemment pendant l'occupation des États baltes, lorsque l'église a été transformée en entrepôt de médicaments. Références Source de traduction (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Church of St. George the Martyr, Kaunas » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Lituanie
Kościół św. Jerzego i klasztor Bernardynów w Kownie

Kościół św. Jerzego (lit. Šv. Jurgio Kankinio bažnyčia) – rzymskokatolicki kościół i klasztor w Kownie. Wzniesiony na przełomie XV i XVI w., jest jednym z najstarszych zachowanych kościołów w Kownie. Jest siedzibą parafii prowadzonej przez franciszkanów, w dekanacie Kowno I archidiecezji kowieńskiej. Historia Kościół i klasztor został wzniesiony z fundacji marszałka kowieńskiego i kasztelana grodzieńskiego S. Sędziwojewskiego. Źródła różnią się co do okresu, w którym miała trwać budowa – w literaturze pojawiają się wersje sytuujące budowę w latach 1471–1504, ok. 1492 do ok. 1502-1504, w latach 1495–1510, lub od 1492 do 1512-1513. Obok zamku był to jeden z największych kompleksów budynków murowanych w późnośredniowiecznym Kownie. Prawdopodobnie świątynię zaprojektował Michał Enkinger. Jeszcze w XVI w. oraz w kolejnym stuleciu kościół był kilkakrotnie niszczony przez pożary. W 1624 r. ogień poważnie uszkodził świątynię, zaś w 1655 r. kościół spustoszyły wojska rosyjskie. Po tych zniszczeniach do świątyni wstawiono nowe barokowe wyposażenie, w tym ambonę i osiem ołtarzy. Wybudowano również chór organowy i drewniane empory. Około 1740 r. we wnętrzu kościoła pojawiły się malowidła przedstawiające stacje Drogi Krzyżowej oraz 28 portretów świętych wywodzących się z zakonu bernardynów. Prawdopodobnie autorami tych dzieł byli sami zakonnicy żyjący w kowieńskim klasztorze bernardynów. Rząd carski skasował klasztor bernardynów w 1842 r. W 1845 r. w budynkach zamieszkiwanych dotąd przez zakonników urządzono więzienie. W 1864 r. do klasztoru przeniesiono seminarium duchowne diecezji żmudzkiej. Kościół był remontowany po odzyskaniu niepodległości przez Litwę, w 1921 r. i ponownie w 1936 r. Po II wojnie światowej, gdy Litwa została wcielona do ZSRR, władze radzieckie zamknęły kościół i zaadaptowały go na magazyn leków. W 1993 r. kościół został przekazany na własność miasta Kowna. Dwa lata później do przejęcia klasztoru zaproszono franciszkanów, którzy od 2005 r. są właścicielami kompleksu, zaś od 2008 r., po remoncie zdewastowanego kościoła, ponownie służą w nim nabożeństwa. Część kompleksu klasztornego została zaadaptowana na pensjonat, w pozostałych funkcjonuje czynny klasztor. Przypisy
Biblioteka Wróblewskich w Wilnie

Państwowa Biblioteka im. Eustachego i Emilii Wróblewskich w Wilnie, biblioteka fundacyjna założona w 1912 w Wilnie, obecnie Biblioteka Litewskiej Akademii Nauk. Historia Biblioteka Wróblewskich została założona przez wileńskiego adwokata, kolekcjonera i bibliofila Tadeusza Wróblewskiego w 1912. Wróblewski zarówno skupował księgozbiory i kolekcje bibliofilskie, jak i przyjmował w postaci książek swoje honoraria. Biblioteka była systematycznie powiększana, trafiały do niej bezcenne księgozbiory polskie i obce z obszaru dawnej Rzeczypospolitej oraz Rosji i Prus (m.in. zbiory Bielińskich, Ciechanowskich, Fedorowiczów, Grużewskich, Platerów, Weyssenhoffów i in.). W początkach biblioteki Wróblewski był nie tylko jej właścicielem, lecz także kustoszem, później jednak, ze względu na zasobność zbiorów, biblioteka została przekazana w depozyt państwa polskiego, które wówczas władało Wilnem. W 1926 bibliotekę upaństwowiono jako Państwową Bibliotekę im. Eustachego i Emilii Wróblewskich w Wilnie. Dla jej potrzeb rząd Rzeczypospolitej Polskiej zakupił pałac Tyszkiewiczów położony u zbiegu ul. Arsenalskiej (obecnie Tadeusza Wróblewskiego) i Zygmuntowskiej. W latach 1928–1929 pałac został przebudowany według projektu Stanisława Miecznikowskiego. Od 1930 w gmachu biblioteki mieścił się także Instytut Naukowo-Badawczy Europy Wschodniej i Szkoła Nauk Politycznych. W 1931 w oparciu o prywatne zbiory jej długoletniego kustosza Ludwika Abramowicza przy bibliotece powstało Muzeum Ikonograficzne Wilna. W latach 1934–1939 dyrektorem biblioteki był Stefan Burhardt. W 1939 zbiory biblioteczne obejmowały co najmniej 163 000 woluminów, 35 000 rękopisów, kolekcje numizmatyczne i kartograficzne, galerię malarstwa polskiego i obcego. Po agresji sowieckiej na Polskę obowiązki dyrektora biblioteki pełnił Marian Pieciukiewicz. Po wkroczeniu do Wilna armii litewskiej (27 października 1939) Biblioteka Wróblewskich została przejęta przez Republikę Litewską. Razem z innymi polskimi bibliotekami (m.in. Biblioteką Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Wilnie liczącą prawie 77 000 woluminów) posłużyła Litwinom do utworzenia Biblioteki Litewskiej Akademii Nauk (lit. Lietuvos mokslų akademijos biblioteka). Nigdy żadna jej część nie została zwrócona państwu polskiemu. Trzeba jednak zaznaczyć, że Bogdan Wróblewski w swoim testamencie przekazał zbiory w depozyt państwu polskiemu pod warunkiem, że zostaną one na zawsze w Wilnie. Sam Tadeusz Wróblewski należał do środowiska krajowców, czyli szlachty litewskiej lojalnej przede wszystkim ideom Wlk. Ks. Litewskiego. W styczniu 2010 doszło do zmiany nazwy biblioteki. Obecnie nazwa biblioteki brzmi: Biblioteka Litewskiej Akademii Nauk im. Wróblewskich. Zobacz też Litewskie Muzeum Narodowe w Wilnie Muzeum Starożytności w Wilnie Przypisy Bibliografia Chwalewik E., Zbiory polskie w ojczyźnie i na obczyźnie..., t. 2, Warszawa 1927, s. 481–483 Rygiel S., Drège H., Bibljoteka im. Wróblewskich w Wilnie : 1912–1931, Wilno 1934 Linki zewnętrzne Archiwalne widoki budynku w bibliotece Polona
Šviesioji-Gymnasium Kėdainiai

Das Helle Gymnasium Kėdainiai (litauisch Kėdainių Šviesioji gimnazija) ist ein Gymnasium mit 503 Schülern und 35 Mitarbeitern in Kėdainiai im Zentrum Litauens. Geschichte 1625 wurde das Lyzeum Kėdainiai gegründet. Aufgrund der Initiative und mit Mitteln von Kristupas Radvila bekam es 1649 den Status eines Gymnasiums. Es war dem Synod der Litauischen Reformierten Kirche untergeordnet. In den Kriegszeiten wurde es geschlossen, 1824 von der zaristischen Verwaltung. Einige Zeit existierte hier eine Schule. Von 1858 bis 1864 erlangte sie wieder den Status eines Gymnasiums. 1922 wurde das Gymnasium Kėdainiai wieder errichtet. Ab 1946 hieß es 1. Mittelschule Kėdainiai. 1981 wurde der Schule der Name des Schriftstellers Juozas Paukštelis gegeben. 1997 wurde sie zum Juozas-Paukštelis-Gymnasium. 2002 wurde das Gymnasium mit der Grundschule Kėdainiai vereinigt sowie die Juozas-Paukštelis-Grundschule Kėdainiai und das „Helle“ (lit. Šviesioji) Gymnasium Kėdainiai gegründet. Absolventen Tomas Bičiūnas (* 1978), Politiker und Seimas-Mitglied Ieva Kačinskaitė-Urbonienė (* 1990), Politikerin der populistischen Partei Darbo partija, seit 2020 Mitglied im Seimas Direktor Literatur Geschichte des Gymnasiums Kėdainiai / Kėdainių gimnazijos istorija, 1925–1950 (sud. Valentina Vaitkevičienė). – Kėdainiai: Spaudvita, 2007. – 136 p.: iliustr. – ISBN 978-9955-637-33-2 Weblinks Website des Šviesioji-Gymnasiums Kėdainiai. Ehemals im Original (nicht mehr online verfügbar); abgerufen am 1. Dezember 2020 Einzelnachweise
Gimnazjum w Kiejdanach

Gimnazjum w Kiejdanach, lit. Kėdainių Šviesioji gimnazija – litewskie gimnazjum istniejące w Kiejdanach, znajdujące się przy ul. Didžioji 62. Liceum kiejdańskie zostało założone w 1625 roku przez Krzysztofa Radziwiłła jako szkoła kalwińska prowadząca zajęcia w języku polskim. W 1864 roku władze carskie zadecydowały o zamknięciu szkoły w odwecie za wybuch powstania styczniowego na Litwie. W 1922 roku gimnazjum zostało ponownie otwarte, tym razem jako szkoła z litewskim językiem nauczania. Linki zewnętrzne Strona Internetowa szkoły. sviesioji.kedainiai.lm.lt. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-06-11)].
Švyturio Arena

Die Švyturio Arena ist eine Mehrzweckhalle in der litauischen Hafenstadt Klaipėda. Die Sportarena befindet sich in der Straße Dubysos g. 10, zwischen Baltijos-Prospekt und Dubysa-Straße. Es ist die Heimspielstätte der Basketballmannschaft der Neptūnas Klaipėda (BBL, LKL). Sie bietet maximal 7.450 Plätze. Geschichte Den Bau der Arena finanzierte man mit 20 Mio. Lt vom Staatsinvestitionsprogramm, 40 Mio. Lt vom EU-Strukturfonds; den Restbetrag von der Stadtverwaltung Klaipėda. Die Projektautoren sind die Aktiengesellschaft „Miestprojektas“ (Kaunas) und UAB „Forma“ (Vilnius); der Projektleiter ist Saulius Mikštas (UAB „Forma“). Der Bauunternehmen war die UAB „Vėtrūna“ (Telšiai). 2011 fanden hier Partien der Basketball-Europameisterschaft statt. Weblinks Offizielle Website (litauisch, russisch, englisch) Einzelnachweise
Švyturys Arena

Švyturio Arena (English: Lighthouse Arena) is an indoor arena in Klaipėda, Lithuania. The arena is named after the company Švyturys, which bought the rights for the name. The capacity of the catamaran-shaped arena is 6,200 seats for basketball games, 4,416 for ice hockey games, 6,512 for boxing/wrestling matches, and 7,450 seats for concerts. History Klaipėda Arena held Group D matches of the 37th FIBA European Basketball Championship, from 31 August, to 5 September 2011. Klaipėda Arena hosted some matches for the 2021 FIFA Futsal World Cup. In 2027, it will host matches for the FIBA Women's EuroBasket. See also List of indoor arenas in Lithuania References External links Official website Construction progress
Švyturio Arena

Švyturio Arena es un pabellón cubierto para la práctica de deportes y entretenimiento ubicado en la ciudad de Klaipėda, Lituania. El pabellón es local para el equipo de baloncesto BC Neptūnas Klaipėda. Es el pabellón donde se disputaron algunos partidos de la primera fase del EuroBasket 2011. Enlaces externos Web oficial
Švyturio Arena

La Klaipėdos Arena est une salle omnisports située à Klaipėda en Lituanie. Histoire Évènements Championnat d'Europe de basket-ball 2011 Notes et références Voir aussi Articles connexes Championnat d'Europe de basket-ball 2011 Liens externes (lt) Site officiel de la Klaipėdos arena Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du basket-ball Portail des arts du spectacle Portail de la Lituanie
Švyturio Arena

La Švyturio Arena è un palazzo dello sport che ha sede a Klaipėda, in Lituania. L'impianto, edificato tra il 2009 ed il 2011, è stato pensato per ospitare le partite del FIBA EuroBasket 2011, e successivamente gli incontri casalinghi della squadra di pallacanestro del KK Neptūnas Klaipėda. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Švyturio Arena Collegamenti esterni (LT) Sito ufficiale, su svyturioarena.lt.
Švyturys Arena

Švyturys Arena (także Švyturio Arena) – hala sportowa w Kłajpedzie, na Litwie. Podczas meczów koszykówki, hala może pomieścić 5486 osób, a na koncertach 7450 osób. Podczas Mistrzostw Europy w koszykówce w 2011 roku, na hali rozegrano spotkania grupy B. Linki zewnętrzne Strona oficjalna
Швитурё Арена

«Шви́турё Аре́на» (лит. Švyturio Arena) — крытая многофункциональная арена для проведения развлекательных и спортивных мероприятий в Клайпеде, Литва. Вместимость арены для баскетбольных матчей составляет 5486 человек, для хоккейных — 4416 и 7450 человек для концертов. Строительство арены было завершено 28 июля 2011 года к чемпионату Европы по баскетболу, который проходил с 31 августа по 5 сентября 2011 года, арена принимала игры группы D. Осенью 2021 года здесь пройдут матчи Чемпионата мира по мини-футболу 2020. Первоначально планировалось, что арена будет называться «Klaipėda Arena», но пивоваренная компания «Švyturys-Utenos alus» приобрела права на название и переименовала сооружение в «Švyturio Arena». Ссылки Official site Construction progress
Клајпедска арена

Клајпедска арена (лит. Klaipėdos arena) је универзална арена у граду Клајпеда, Литванија, која је тренутно у изради. Капацитет арене која има облик катамарана ће бити 5.486 седишта за кошаркашке утакмице, a 7.450 седишта за концерте. Планирано је да се у Клајпедској арени одрже мечеви групе Д на 37. Европском првенству у кошарци које се 2011. године одржава у Литванији. Види још Европско првенство у кошарци 2011. Спољашње везе Званичан сајт арене
Швітуріо-арена

Швітуре Арена (лит. Švyturio Arena) — крита багатофункціональна арена для проведення розважальних та спортивних заходів у Клайпеді, Литва. Місткість арени для баскетбольних матчів становить 5486 осіб, для хокейних — 4416 і 7450 осіб для концертів. Будівництво арени було завершено 28 липня 2011 до чемпіонату Європи з баскетболу, який проходив з 31 серпня по 5 вересня 2011, арена приймала ігри групи D. Спочатку планувалося, що арена буде називатися «Klaipėda Arena», але пивоварна компанія «Švyturys-Utenos alus» придбала права на назву та перейменувала споруду у «Švyturio Arena». Посилання Official site [Архівовано 9 березня 2022 у Wayback Machine.] Construction progress [Архівовано 27 вересня 2013 у Wayback Machine.]
Žalgirio Arena

Die Žalgirio Arena (auch Kauno Arena) ist eine Mehrzweckhalle in der zweitgrößten litauischen Stadt Kaunas, auf der Nemunas-Insel. Die Žalgirio Arena befindet sich in der Straße Karaliaus Mindaugo prospektas. Es ist die Heimspielstätte der Basketballmannschaft Žalgiris Kaunas und ein bedeutender Veranstaltungsort von Kaunas. Geschichte Im August 2008 startete das Bauprojekt und am 26. September des Jahres erfolgte die Grundsteinlegung. Am 18. August 2011, kurz vor Beginn der Basketball-Europameisterschaft, wurde die Halle offiziell eröffnet und sämtliche Spiele der Finalrunde wurden in der Žalgirio Arena ausgetragen. Am 5. Dezember 2015 gab die litauische Gruppe Sel vor der Rekordkulisse von 20.517 Zuschauern ein Konzert. Es gab auch Konzerte von Elton John, Calum Scott, Chris Norman und anderen. Vom 22. bis zum 28. April 2018 fand in der Halle das Turnier der Division I B der Eishockey-Weltmeisterschaft der Herren (IIHF) statt. Im Juni 2023 wurde die Kaunas mit der Žalgirio Arena Austragungsort der Eiskunstlauf-Europameisterschaften 2024. Weblinks zalgirioarena.lt: Website der Žalgirio Arena (litauisch, englisch) setlist.fm: Konzertliste der Žalgirio Arena (englisch) stadionwelt.de: Bildergalerie Einzelnachweise
Žalgiris Arena

El Žalgiris Arena es un pabellón deportivo ubicado en la ciudad de Kaunas, Lituania. Se trata del pabellón deportivo más grande tanto de Lituania, como de los tres países bálticos, con un aforo de 15 442 espectadores para partidos de baloncesto. Fue inaugurado el 18 de agosto de 2011, con un encuentro de baloncesto entre las selecciones de Lituania y España. Es el recinto en el que disputa sus partidos como local el equipo de baloncesto BC Žalgiris. En este pabellón se disputaron los partidos de la fase final del EuroBasket 2011, en el que España se proclamó campeona de Europa por segunda vez consecutiva. Galería de imágenes Enlaces externos Página oficial Žalgiris Arena en Facebook
Žalgirio Arena

La Žalgirio Arena est un complexe omnisports situé à Kaunas, Lituanie. Construite pour accueillir des évènements sportifs (basket-ball), elle est aussi utilisée lors de concerts. Avec une capacité maximale de 15 442 places pour les matches de basket-ball, et 16 160 pour les concerts, c'est la plus grande arène couverte de Lituanie et des pays baltes. La salle accueille les matches de la ligue lituanienne de basket-ball et de l'Euroligue du Žalgiris Kaunas. Certaines rencontres du Championnat d'Europe de basket-ball 2011, dont la finale, se déroulent dans l'enceinte de la Žalgirio Arena. Histoire La construction de la Žalgirio Arena débute en septembre 2008. Les travaux ont été confiés à la société Vėtrūna, sous le contrôle de l'architecte Eugenijus Miliūnas. Le site choisi est une île sur le fleuve Niémen, située à environ un kilomètre à l'est du centre historique de Kaunas. Le complexe, qui comprend un parking sur deux étages en plein air, est construit au plus près des rives du fleuve. Il est desservi directement par la karaliaus mindaugo prospektas, une des artères principales de Kaunas. Les travaux se sont étendus sur environ 3 ans, pour un coût estimé à 168,8 millions de litas (48,65 millions d'euros). Le complexe a accueilli son premier évènement, une rencontre amicale de basket-ball entre la Lituanie et l'Espagne le 18 août 2011, soit 13 jours avant le début du championnat d'Europe de basket-ball 2011. Galerie Événements Championnat d'Europe de basket-ball 2011 Championnats d'Europe de patinage artistique 2024 Voir aussi Articles connexes Žalgiris Kaunas Championnat d'Europe de basket-ball 2011 Liste des salles omnisports par capacité Liens externes (lt) Site officiel de la Žalgirio Arena (en) La Žalgirio Arena sur Skyscrapercity.com Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du sport Portail du basket-ball Portail des arts du spectacle Portail de la Lituanie
Žalgirio Arena

La Žalgirio Arena è un palazzetto dello sport che ha sede a Kaunas, in Lituania. L'impianto, edificato tra il 2008 ed il 2011, è stato pensato per ospitare le partite del FIBA EuroBasket 2011, e successivamente gli incontri casalinghi della squadra di pallacanestro dello Žalgiris Kaunas. Galleria d'immagini Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Žalgirio Arena Collegamenti esterni (LT) Sito ufficiale, su zalgirioarena.lt.
Žalgiris Arena

Žalgiris Arena is een multifunctionele indoorarena in de nieuwe stad van Kaunas, Litouwen . De arena bevindt zich op een eiland van de rivier de Nemunas . Het is de grootste overdekte arena in de Baltische staten . De maximale capaciteit voor de arena voor basketbalwedstrijden is 15.415 en 20.000 toeschouwers voor concerten (wanneer het podium in het midden is, en 17.000 wanneer het podium in de zijkant van de arena is). De Žalgiris Arena verving de Kaunas Sports Hall als een belangrijke locatie voor evenementen in de stad. De Žalgiris Arena wordt gebruikt voor basketbalwedstrijden en concerten. De naamgenoot basketbalclub BC Žalgiris van de arena, die momenteel concurreert in de binnenlandse LKL en de EuroLeague, gebruikt de faciliteit voor al haar Europese en LKL thuiswedstrijden. BC Žalgiris en Žalgiris Arena hebben de hoogste gemiddelde opkomst gehad in de Euroleague in 2011-12, 2012-13, 2017-18 en 2018-19 . Geschiedenis De bouw van de arena begon in september 2008; de hoofdaannemer van de arena is het Litouwse bouwbedrijf Vėtrūna, hoofdarchitect - Eugenijus Miliūnas. De totale kosten van de arena worden geschat op 168,8 M litas (50 miljoen euro ). De arena werd geopend op 18 augustus 2011 met een basketbalwedstrijd tussen Litouwen en Spanje . Grote evenementen Sinds de opening in 2011 organiseerde de Žalgiris Arena veel concerten. De belangrijkste sterren die concerten in Kaunas gaven waren: Red Hot Chili Peppers, Lenny Kravitz, Sting, Eric Clapton, Elton John, Rammstein, Slash, Marilyn Manson, Katie Melua, Prodigy, James Blunt, Hurts, Jean Michel Jarre, Zucchero, Sarah Brightman, Kylie Minogue, Robbie Williams, Iron Maiden, Mariah Carey, Muse,. Op 11 maart 2018 was de arena de locatie voor de finale van de Eurovizija 2018. In januari 2024 vinden de Europese kampioenschappen kunstschaatsen plaats in de arena.
Žalgiris Arena

Žalgiris Arena – wielofunkcyjna hala widowiskowo-sportowa w Kownie, na Litwie. Została otwarta w 2011 roku. Na co dzień swoje mecze rozgrywa na niej koszykarska drużyna Žalgiris Kowno. Pojemność hali na meczach koszykówki wynosi 14 500 widzów. Obiekt był jedną z aren koszykarskich Mistrzostw Europy 2011. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona Žalgiris Areny