NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Костёл Святого Антония Падуанского (Пакутувенай)

Костёл Святого Антония Падуанского (лит. Pakutuvėnų Šv. Antano Paduviečio bažnyčia) — храм римско-католической церкви в деревне Пакутувенай Плунгеского района, в 10 км к западу от Плунге, на левом берегу реки Миния. Построен в 1941—1943 годах по инициативе местных жителей — сестры и брата Юстины и Юозапаса Стропасов, а также настоятеля Плунгеского прихода прелата Повиласа Пукиса. В настоящее время находится в ведении братьев францисканцев. История В 1941 году кретингский инженер Йонас Зубкус подготовил план костёла. Плунгеская комендатура выделила 600 мешков цемента для заливки пола. По просьбе настоятеля бургомистр Плунге Эдвардас Мисявичюс передал для строительства 1200 мешков цемента, оставленного после ухода Красной армии, и 27 железных балок. 26 сентября 1943 года епископ Тельшяйской епархии Винцентас Борисявичюс торжественно освятил новый храм. Сначала в нём установили три алтаря, но остался только один. Инициатива образования в деревне Пакутувенай франицсканского новициата появилась в 1991 году. В 1995 году с благословения тельшяйского епископа настоятелем прихода стал брат Гедиминас Нумгаудис. Архитектура Здание храма классицистского стиля, в плане прямоугольное, длиной 24 м и шириной 12 м. Галерея Примечания Ссылки Mažesniųjų brolių ordino Lietuvos Šv. Kazimiero provincijos Pakutuvėnų Šv. Antano Paduviečio vienuolynas (лит.). Mažesniųjų brolių ordino Lietuvos Šv. Kazimiero provincija. Mažesniųjų brolių ordino Lietuvos Šv. Kazimiero provincijos kurija (20 августа 2004). Дата обращения: 17 июля 2020. Pakutuvėnų Šv. Antano Paduviečio bažnyčia (лит.). pamatykLietuvoje.lt. pamatykLietuvoje.lt. Дата обращения: 17 июля 2020. Pakutuvėnų parapijos tinklalapis Pakutuvėnų kaimo istorija
Brücke Panemunė

Die Brücke Panemunė (lit. Panemunės tiltas) ist eine Brücke über die Memel (Nemunas) in Kaunas, Litauen. Sie verbindet die Stadtteile Žemieji Šančiai und Panemunė. Die Brücke ist 208 Meter lang und hat zwei Verkehrsspuren. Jede Stunde wird die Brücke von 1200 Autos überquert. Geschichte 1812 baute die französische Armee unter Napoleon I. im oberen Teil der Jiesia drei Pontonbrücken, die von 68 Kanonen geschützt wurden. Die Kaiserlich Russische Armee errichtete jedes Jahr im unteren Teil vom Eisenbahntunnel Kaunas (jetzt Švenčionių-Straße) eine Pontonbrücke. 1916 richtete die deutsche Armee die erste Holzbrücke zwischen Panemunė und Šančiai ein. 1927 begann man mit dem Bau einer neuen Brücke im Oberteil (50 m von der alten Brücke). 1941 bombardierte die sowjetische Armee die Brücke. 1954 begann die sowjetische Organisation „Mostopojezd 446“ die Wiederaufbauarbeiten. 1957 wurde die Brücke gebaut. Einzelnachweise
Zespół dworski w Ponarach

Zespół dworski w Ponarach – pozostałości z dawnego majątku we wsi Ponary (lit. Paneriai) w rejonie trockim na Litwie. Dwór w stylu klasycystycznym zbudowany został na początku XIX wieku, gdy właścicielem dóbr był Stanisław Puzyna lub później, gdy majątkiem władał zięć Puzyny, Józef Romer. Budynek składa się z trzech części: Środkowego korpusu i bocznego skrzydła, połączonych łącznikiem. Część środkowa i skrzydło są piętrowe, a łącznik parterowy. Główne wejście, przez dwukolumnowy portyk wiedzie do łącznika. Prawdopodobnie dwór miał mieć dwa skrzydła, lecz budowa nie została zakończona, zostawiając budowlę asymetryczną. Na zewnątrz dwór jest ozdobiony przez zastosowanie gzymsu kostkowego oraz lizen i listwowych nadokienników. Z pozostałych zabudowań dworskich zachował się murowany spichlerz. Dwór jest otoczony parkiem o powierzchni 2,3 ha, w którym zachowała się aleja lipowa, długa na 80 metrów i szeroka na 4 metry. Park jest chroniony od 1986 jako pomnik przyrody. Bibliografia Grzegorz Rąkowski: Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Litwie. Warszawa: Burchard Edition, 1999-10-16, s. 216-217. ISBN 83-87654-07-8. Linki zewnętrzne [1]
Church of St. Peter and St. Paul, Panevėžys

The St. Peter and St. Paul's Church (Lithuanian: Šv. apaštalų Petro ir Povilo bažnyčia) is a Roman Catholic church in Panevėžys, Lithuania. The current Neo-Renaissance brick church was built between 1877 – 1885, however the parish dates to 1507 when the first church in Panevėžys was built on the right bank of Nevėžis and a filial church of the Panevėžys Old Town was established, belonging to the Parish of Ramygala. It has an authentic organ constructed by Juozapas Radavičius which dates to 1887. The church was renewed in 2018 and a new altar, made of Greek marble and gilded wood carvings, was added and consecrated. Gallery References
St. Johannes der Täufer (Pasvalys)

St. Johannes der Täufer ist eine katholische Kirche in Pasvalys am Zusammenfluss des Lėvuo und der Svalia. Sie hat Merkmale von Barock und Historismus. Sie gehört dem Bistum Panevėžys in Litauen. Geschichte Der Großfürst Aleksandras Jogailaitis schenkte 1497 Boden und erlaubte die Anlage einer Stadt. 1498 wurde Jonas Grotas zum ersten Pfarrer. 1775 gehörte die Dörfer Karkliškės und Šlamai der Kirche. 1776 brannte die Kirche ab. Ab 1773 gab es eine Pfarrschule. Von 1779 bis 1787 wurde eine neue massive Kirche gebaut. 1851 wurde das heutige Kirchengebäude von Bischof Motiejus Valančius geweiht. Weblinks Pfarrgemeinde Kirche
Church of Christ the King and Infant Jesus, Vilnius

Church of Christ the King and Infant Jesus (Lithuanian: Kristaus Karaliaus ir Šv. Kūdikėlio Jėzaus bažnyčia) is a Roman Catholic church in Aukštasis Pavilnys, the eastern part of the city of Vilnius, which was completed in 1935. During Operation Ostra Brama, heavy fighting took place on the parish territory. Father Lucjan Sołtan, the parish priest and military chaplain of the local Home Army, organized the burial of Polish soldiers killed in the fighting and in a field hospital in the church cemetery. On July 10, 1993, a monument engraved with the names and codenames of the fallen Home Army soldiers was erected over the mass grave, through the efforts of the World Association of Home Army Soldiers and the Council for the Protection of Struggle and Martyrdom Sites. In 2009 the church was inscribed to the Register of Cultural Heritage of Lithuania. Gallery References
Костёл Короля Христа и Святой Терезы Младенца Иисуса

Костёл Короля́ Христа́ и Свято́й Тере́зы Младе́нца Иису́са (лит. Kristaus Karaliaus ir Šv. Kūdikėlio Jėzaus Teresės bažnyčia) — приходской католический костёл в восточной части Вильнюса, в районе Павильнис (сянюния Науйойи-Вильня), по адресу улица Шварёйи 3 (Švarioji g. 3). Администратор костёла священник Руслан Вилькель. Службы проходят на польском и литовском языках: в понедельник, среду, пятницу в 18 часов на литовском, во вторник и четверг в 18 и в субботу в 10 часов на польском; по воскресеньям в 9 и 13 часов на польском, в 11 часов на литовском. Является одной из достопримечательностей регионального парка Павильнис и объектом культурного наследия. История Замысел постройки в Павильнисе часовни возник в 1927 году. В 1929 году было решено построить храм. Деревянный костёл построен в 1935 году и в том же году 7 июля освящён архиепископом Ромуальдом Ялбжиковским. В 1939 году был образован приход (священник Люциан Пересвет-Солтан). Рядом с костёлом в 1944 году появилось кладбище. После Второй мировой войны в 1946 году храм был отремонтирован стараниями священник Константина Моля. Храм Из множества других католических костёлов Вильнюса выделяется тем, что он — единственный деревянный. Здание прямоугольного плана, с одной башней, трёхнефный, с притвором. Фасады выстроены в «закопанском стиле». Притвор у юго-восточного главного фасада опирается на деревянные профилированные колонны. Фасад украшает деревянный барельеф с изображение святого Христофора — покровителя Вильнюса. Ценность представляют также интерьер храма и детали внутреннего декора. В 2009 году костёл был включён в Регистр охраняемых государством объектов культурного наследия Литовской Республики; код 1038 в Регистре культурных ценностей Литовской Республики. Примечания Ссылки Костел Бога Отца и Наисвятейшего младенца Иисуса Христа (Павильнис) . Храмы Вильнюса. В Вильнюсе. Дата обращения: 10 февраля 2014. Архивировано из оригинала 25 января 2013 года. Vilniaus Kristaus Karaliaus ir šv. Kūdikėlio Jėzaus Teresės (Pavilnio) parapija (лит.). Parapijos, dvasininkai. Vilniaus arkivyskupijos kurija. Дата обращения: 10 февраля 2014. Архивировано из оригинала 25 февраля 2014 года. Christ the King and St. Theresa of the Holy Baby Jesus church (англ.) (недоступная ссылка — история). Pasaulio piligrimas. Piligrimų informacinis centras. Дата обращения: 10 февраля 2014.
Kościół św. Kazimierza w Powiewiórce

Kościół św. Kazimierza w Powiewiórce – katolicki kościół w Powiewiórce (Pavovere), (Litwa). Historia Ufundowany przez Gertrudę i Leona Soroków, którzy byli właścicielami pobliskiego majątku Sorokopol. Drewniany kościół postawiono w 1750 roku, w 1851 dokonano jego przebudowy. Architektura Klasycystyczny budynek, zbudowany na planie prostokąta ma dwie zakrystie. Do wejścia prowadzi ganek z czterema kolumnami, na który wchodzi się po kamiennych schodach. Czworoboczna, drewniana dzwonnica znajdująca się obok kościoła ma dwie kondygnacje. W dzwonnicy znajdują się 3 dzwony z końca XVIII wieku. Wewnątrz kościoła, na chórze znajduje się tablica upamiętniająca chrzest Józefa Piłsudskiego, który odbył się w tym kościele 15 grudnia 1867. Przypisy Bibliografia Grzegorz Rąkowski: Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Litwie. Warszawa: Burchard Edition, 1999-10-16, s. 226. ISBN 83-87654-07-8.
Костёл Святого Казимира (Павовере)

Костёл Святого Казимира — католический храм в селе Павовере Швенченского района Литвы. История Владельцы имения Павовере в 1775 году построили деревянную церковь. В 1781 году упоминается приходская школа. В 1851 году церковь была отремонтирована, построена звонница. 3 декабря 1867 года в этой церкви крестился Юзеф Пилсудский (1867—1936), родившийся в соседнем имении Залавас. На перилах органного хора висит мемориальная доска размером 1,71x1,21 см с надписью на польском языке «Церковь Сорокполе. Крещение маршала Иосифа Пилсудского — главнокомандующего нацией. От этого сына земли». Архитектура Храм сооружён в стиле классицизма, прямоугольной формы, имеет две ризницы. Перед входом пристроено крыльцо с четырьмя колоннами. Галерея Примечания Источники и литература Grzegorz Rąkowski: Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Litwie. Warszawa: Burchard Edition, 1999-10-16, s. 226. ISBN 83-87654-07-8. Ссылки Pavoverės Šv. Kazimiero bažnyčia Pavoverės Šv. Kazimiero bažnyčia
Церква святого Казимира в Павовері

Церква святого Казимира — католицька церква в Павовері (Литва). Заснована Гертрудою і Леоною Сороков, які були власницями маєтку, неподалік від церкви, дерев'яна церква була зведена в 1750 році. У 1850 році вона була реконструйована. Церква побудована в класичному стилі, прямокутної форми, має дві ризниці.Перед входом пристроєний ґанок з чотирма колонами. Поряд з церквою знаходиться двоповерхова дзвіниця. В дзвіниці знаходяться 3 дзвони датовані кінцем XVIII ст. В середині церкви на емпорі знаходиться меморіальна дошка Юзефа Пілсудського,хрещення якого відбулося в цій церкві 15 грудня 1867 року. Джерела Grzegorz Rąkowski: Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Litwie. Warszawa: Burchard Edition, 1999-10-16, s. 226. ISBN 83-87654-07-8. Посилання Pavoverės Šv. Kazimiero bažnyčia Pavoverės Šv. Kazimiero bažnyčia
Church of St. George, Pašilė

The Church of St. George (Lithuanian: Šv. Jurgio bažnyčia) is a Roman Catholic church in Pašilė, Lithuania, which was completed in 1883. Nearby the church is a belfry which was built in the 19th century. The first church was completed in 1781 and close to the current church is a column shrine dedicated to its 200th anniversary (1981). Gallery References
Perdalės ežeras

Perdalės ežeras este o arie protejată (arie specială de conservare — SAC, sit de importanță comunitară — SCI) din Lituania întinsă pe o suprafață de 4,6 ha, integral pe uscat. Localizare Centrul sitului Perdalės ežeras este situat la coordonatele 55.674°N 22.9343°E﻿ ()55.674; 22.9343. Înființare Situl Perdalės ežeras a fost declarat sit de importanță comunitară în august 2016 pentru a proteja un număr necunoscut de specii din flora spontană și fauna sălbatică aflate în arealul zonei. Situl a fost protejat și ca arie specială de conservare în aprilie 2022. Biodiversitate Situată în ecoregiunea boreală, aria protejată conține 2 habitate naturale: Ape puternic oligomezotrofe cu vegetație bentonică cu Chara spp., Mlaștini turboase de tranziție și turbării mișcătoare. La baza desemnării sitului se află un număr nedeclarat de specii protejate. Note Vezi și Natura 2000 Lista siturilor Natura 2000 din Lituania
Church of the Holy Trinity, Pikeliai

The Church of the Holy Trinity (Lithuanian: Švč. Trejybės bažnyčia, Samogitian: Švt. Trejībės bažninčė) is a Roman Catholic church in Pikeliai, Lithuania. It is located close to Lithuania-Latvia border. Pikeliai' church is the oldest Roman Catholic church in Mažeikiai District Municipality. History The first church was built prior to 1625 but according to sources, the church that was located in Pikeliai was destroyed in 1625 by a Protestant Melchioras Bilevičius who took the remains of the church to his manor in Griežė. However, the church was quickly rebuilt because it was mentioned in written sources again already in 1636. Current wooden church was built in 1752 and consecrated by Bishop of Samogitia Antoni Dominik Tyszkiewicz (Lithuanian: Antanas Domininkas Tiškevičius) on 26 April 1761. It was renovated in 1880. During the Second World War, in 1944, the church suffered great losses because its tower was destroyed and its wooden belfry was burned. Currently, the church is a filial of Mažeikiai parish of St. Francis of Assisi. Architecture The church is rectangle, without towers, with low ceiling and tall roof. There are 7 altars that reflect the styles of baroque and local vernacular architecture. The church has three naves and a three-wall apse, seven ornate and colorful altars. The high altar was created c. 1752, the altar of St. Michael c. 1785. The plasticity of the wooden altars imitates stone architecture. The interior architecture of the church was determined by those who supported the construction of it, i.e. Sapieha, Gadonas, Stirpeika families, treasurer of Grand Duchy of Lithuania Mykolas Važinskis. According to Dalius Stancikas, they were the ones whose support allowed to synchronize the unique Samogitian carving together with the European level works making this church one of the most beautiful wooden churches in Lithuania. References Sources turizmogidas.lt mke.lt
Kościół św. Trójcy w Pikielach

Kościół św. Trójcy w Pikilach – kościół w Pikielach (Litwa). Zbudowany w 1752, drewniany, trójnawowy. Kościół nakryty wysokim dachem, bez wieży. Wewnątrz znajduje się 7 barokowych ołtarzy. Ściany i sufit pokryte polichromiami. Obok kościoła znajduje się wolnostojąca, jednokondygnacyjna dzwonnica z drewna, oraz kamienna kapliczka słupowa, powstała w 1827 dla upamiętnienia ofiar zarazy z 1710. Przypisy Bibliografia Grzegorz Rąkowski: Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Litwie. Warszawa: Burchard Edition, 1999-10-16, s. 193. ISBN 83-87654-07-8. Mažeikiai district invites. Kaunas: 2012, s. 53. ISBN 978-609-8077-05-6. [dostęp 2016-01-21].
Kostel svatého Petra a Pavla (Plateliai)

Kostel svatého Petra a Pavla, litevsky Platelių Šv. apaštalų Petro ir Pauliaus bažnyčia, žemaitsky Plateliū Šv. apaštalū Petra ėr Paulė bažnīčė, je historický dřevěný římskokatolický kostel ve městě Plateliai v okrese Plungė v Telšiaiském kraji v Litvě. Další informace Kostel svatého Petra a Pavla patří mezi nejstarší kostely v Litvě. Jeho hlavní vybavení v barokním stylu pochází z 18. století. Přestože prošel několika rekonstrukcemi a opravami, jeho vzhled se změnil velmi málo. První kostel byl postaven v letech 1486–1526 na místě pohanské svatyně. Na počátku 18. století bylo město silně poškozeno válkou a požárem a kostel byl poškozen. V roce 1744 byl postaven současný kostel. U kostela je také hřbitov a dřevěná zvonice. Dřevěná zvonice byla postavena v roce 1899. Varhany pocházejí z roku 1909. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel Svatého Petra a Pavla, Plateliai na Wikimedia Commons
Church of St. Peter and St. Paul, Plateliai

Church of St. Peter and St. Paul the Apostles is a Roman Catholic church located in Plateliai, Plungė District Municipality, Lithuania. It is part of the nationally significant sacral heritage. The complex consists of the church built in 1744 and the bell tower built in 1899. History The St Peter and St Paul the Apostles church is one of the oldest in Lithuania. It was built from debarked logs, and many paintings, items of liturgical clothing and objects from the 18th century still remain within the church. Later, the church was renovated and repaired more than once; however, its appearance has changed little. The first church in Plateliai was built by a nobleman of the Grand Duchy of Lithuania, Stanislovas Kęsgaila. The church was built on a former pagan worship site that existed prior to the Christianisation of Samogitia. At the beginning of the 18th century, Plateliai Town was greatly damaged by war and fire. In the middle of the century, Juozapas Vaitkevičius was assigned there as the parish priest. He organised the building of the Plateliai and Beržoras churches. Interior The interior of the St Peter and St Paul the Apostles church is decorated by a great altar and four side altars of a Baroque composition. They are enhanced by columns, wooden carvings and paintings with silver cladding. In the chapel on the left-hand side, there is a Rococo style baptismal font with a cover, where holy water and the Oil of Salvation are kept. Above it there is a large painting of St John the Baptist. The baptismal bowl has remained in the church since the time when the church was built. In the crypt the last owners of Plateliai Mansion, Marie Choiseul-Gouffier and her brother Gabriel Choiseul-Gouffier, are buried. Gallery References
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Płótelach

Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Płótelach – katolicki kościół w Płótelach (Litwa). Drewniany kościół zbudował w 1774 miejscowy proboszcz, J. Wojtkiewicz. Budynek na planie krzyża, z transeptem. Prezbiterium zamknięte pięciobocznie. Budowla nakryta jest stromym dachem z barokową wieżyczką nad skrzyżowaniem nawy i transeptu. Kościół ten jest przykładem drewnianych kościołów żmudzkich z XVIII wieku. Architektura zachowała się mimo kilkakrotnej przebudowy kościoła. Wyposażenie wnętrza barokowe, z zespołem bogato zdobionych ołtarzy, rokokową chrzcielnicą oraz amboną. Teren kościoła otoczony jest kamiennym murem, w rogu którego w 1905 wbudowano czworoboczną drewnianą dzwonnicę. Bibliografia Grzegorz Rąkowski: Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Litwie. Warszawa: Burchard Edition, 1999-10-16, s. 196. ISBN 83-87654-07-8.
Paszkiejcie

Paszkiejcie (lit. Poškaičiai) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Niemenczyn. Historia W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim, w gminie Niemenczyn. W 1931 miejscowość liczyła 82 mieszkańców, zamieszkałych w 14 budynkach. Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie. Uwagi Przypisy Bibliografia Mapa WIG Niemenczyn. [dostęp 2025-02-05]. (pol.). geoportal.lt. [dostęp 2025-02-05]. (lit. • ang.).
Kościół Objawienia Pańskiego w Prenach

Kościół Objawienia Pańskiego w Prenach – katolicki kościół w Prenach (Litwa, okręg kowieński, rejon preński). Kościół zbudowano w 1750 z drewna. W 1875 dokonano przebudowy, w czasie której dobudowano transept. Kościół trójnawowy z transeptem, na planie krzyża greckiego. Ramiona transeptu oraz prezbiterium wielobocznie zamknięte. Po bokach fasady znajdują się dwie wieże z barokowymi hełmami. Między wieżami jest trójkątny fronton. Na każdym końcu dachu (nad fasadą, ramionami transeptu oraz prezbiterium) wznoszą się niewielkie wieżyczki. Wnętrze kościoła w stylu barokowym zawiera 5 ołtarzy oraz cenne rzeźby z XVIII wieku. W 2008 Poczta litewska wydała znaczek z widokiem kościoła w Prenach Przypisy Bibliografia Grzegorz Rąkowski: Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Litwie. Warszawa: Burchard Edition, 1999-10-16, s. 227-228. ISBN 83-87654-07-8.
Церква Богоявлення Господнього (Пренай)

Церква Богоявлення Господнього— католицька церква в місті Пренай (Литва, Каунаський повіт, Пренайський район). Дерев'яна церква була збудована в 1750 році. В 1850 проводилась реконструкція під час якої було добудовано трансепт. Всередині трансепту знаходиться престіберій. З боків фасаду є дві вежі з куполами в стилі бароко. Між вежами знаходиться трикутний фронтон. На кожному кінці даху знаходяться невеличкі вежі. Інтер'єр церкви виконаний в стилі бароко і має 5 вівтарів і дорогоцінні скульптури XVIII ст. В 2008 році поштові відділення Литви випустили марку з видом на церкву. Джерела Grzegorz Rąkowski: Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Litwie. Warszawa: Burchard Edition, 1999-10-16, ss. 227-228. ISBN 83-87654-07-8. Примітки
Prienų arena

Prienų arena – hala widowiskowo-sportowa w Prenach, na Litwie. Budowa hali rozpoczęła się w październiku 2008 roku, a jej otwarcie miało miejsce 4 listopada 2011 roku. Koszt budowy wyniósł 16 mln litów. Obiekt może pomieścić 1500 widzów (1800 w przypadku koncertów). Swoje spotkania w hali rozgrywają koszykarze klubu KSK Preny. Przypisy
Pruszanka

Pruszanka (lit. Prušinė) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Niemenczyn. Historia Pod zaborami zaścianek. W XIX i w początkach XX w. położona była w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim, w gminie Niemenczyn. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej. Od 11 kwietnia 1922 leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim, do 1 kwietnia 1927 w gminie Niemenczyn, następnie w gminie Podbrzezie. W 1931 miejscowość liczyła 36 mieszkańców, zamieszkałych w 6 budynkach. Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie. Uwagi Przypisy Bibliografia Pruszanka (1), pow. wileński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 103 . Mapa WIG Niemenczyn. [dostęp 2025-02-07]. (pol.). geoportal.lt. [dostęp 2025-02-07]. (lit. • ang.).
Radisson Blu Hotel Lietuva

Radisson Blu Hotel Lietuva ist ein Vier-Sterne-Hotel mit der Marke Radisson Blu auf dem Konstitucijos-Prospekt in Šnipiškės der litauischen Hauptstadt Vilnius. Mit 456 Zimmern ist es das größte Hotel in Litauen. Es war der erste litauische Wolkenkratzer, entworfen von Algimantas Nasvytis und Vytautas Nasvytis. Geschichte 1963 projektierte man ein Hotel für Intourist, ehemals staatliche Monopol-Reiseagentur für den Auslandsfremdenverkehr in Sowjetunion. Im Projekt wurden 20 Stockwerke vorgesehen. Der Bau begann 1966 in Sowjetlitauen. 1967 wurden zusätzliche Stockwerke geplant. Erst 1972 setzte man den Bau fort. 1983 wurde das Hotel gebaut und bekam den Namen Lietuva (Litauen). 1997 privatisierte man das Hotel. Von 2002 bis 2003 gab es eine Rekonstruktion. Ab 2003 hieß es Reval Hotel Lietuva. Seit 2010 ist es Radisson Blu Hotel Lietuva (der Hotelkette Radisson Hotel Group). 2017 wurde das Hotel „Radisson Blu Hotel Lietuva“ erweitert. Daneben entstand ein neues 8-stöckiges Gebäude. Es wurde mit Büro- und Handelsräumen ausgestattet. Das norwegische Unternehmen Linstow, das dieses Projekt entwickelte, investierte fast 16 Millionen Euro. Einzelnachweise