NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Klaipėda Lighthouse

Klaipėda Lighthouse (Lithuanian: Klaipėdos švyturys) is a lighthouse located in Klaipėda, on the Lithuanian coast of the Baltic Sea; located 500 metres from the coast. History The lighthouse in Klaipėda was originally built in 1796, with its first glare shone on September 1, 1796. The lighthouse was the third oldest lighthouse on the coast of the Baltic Sea - with the only two older ones being in Gdańsk and in Travemünde. The original lighting system was made out of six bronze reflectors - however the glare's range was only four kilometres at that time. In 1819 the lighthouse was fitted with a new lighting system made out of thirteen silver-brass plates (used as reflectors) with thirteen kerosene lamps to illuminate the reflectors. The lighthouse was completely destroyed in World War II, it was reconstructed and renovated in 1953. See also List of lighthouses in Lithuania References
Phare de Klaipėda

Le phare de Klaipėda (en lituanien : Klaipėdos švyturys) est un phare actif qui est situé au début de l'isthme de Courlande, sur le littoral de la mer Baltique, à Klaipėda, en Lituanie. Il est géré par les autorités portuaires de Klaipėda. Histoire Le premier phare de Klaipėda a été mis en service le 1er septembre 1796. Le phare était le troisième plus ancien phare de la côte de la mer Baltique, avec les deux seuls plus anciens à Gdańsk et à Travemünde. Son premier système d'éclairage était composé de six réflecteurs en bronze, mais sa portée maximale n'était que de quatre kilomètres à cette époque. En 1819 le phare a été équipé d'un nouveau système d'éclairage fait de treize réflecteurs en plaques d'argent-laiton éclairés par treize lampes à kérosène. Le phare a été complètement détruit pendant la Seconde Guerre mondiale ; il a été reconstruit et rénové en 1953. Il sert de feu arrière pour guider les navires dans le chenal étroit entre l'isthme de Courlande et le continent. Description Le phare est une tour cylindrique de 40 mètres de haut, avec galerie et lanterne rouge, montée sur une base octogonale de deux étages. Il est peint de bandes horizontales noires et blanches. Son feu isophase émet, à une hauteur focale de 44 mètres, un long éclat blanc toutes les 6 secondes. Sa portée nominale est de 18 milles nautiques (environ 33 km). Identifiant : ARLHS : LIT-002 ; LT-0010 - Amirauté : C-3336 - NGA : 12004 Caractéristique du Feu maritime Fréquence : 6 secondes (W) Lumière : 3 secondes Obscurité : 3 secondes Voir aussi Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Klaipėda Lighthouse » (voir la liste des auteurs). Lien connexe Liste des phares de Lituanie Liens externes (en) Lighthouses of Lithuania Lighthouses of Lituania - The Lighthouse Directory. University of North Carolina at Chapel Hill (en) Lithuania Online List of Lights (en) Liste ARLHS - Lettonie (en) Klaipeda Range Rear Lithuania - Lightphotos.net - Site Lightphotos.net Klaipéda Light - Lighthouse Explorer Portail des phares Portail de la mer Baltique Portail de la Lituanie
Latarnia morska w Kłajpedzie

Latarnia morska w Kłajpedzie (lt.):Klaipėdos švyturys) – znajduje się w Kłajpedzie na Litwie, w odległości 500 m od Bałtyku. Historia Latarnia morska została zbudowana w 1796 roku, jako trzeci tego typu obiekt nad Bałtykiem, po Gdańsku i Travemünde. Oryginalny zasięg światłą wynosił tylko 4 km. W 1815 roku latarnię wyposażono w nowy system oświetleniowy. W czasie II wojny światowej latarnię doszczętnie zniszczono i dopiero w 1953 roku odbudowano. Linki zewnętrzne [1] Przypisy Bibliografia Rowlett, Russ. "Lighthouses of Lithuania". The Lighthouse Directory. Uniwersytet Karoliny Północnej w Chapel Hill, 19 lutego 2016. Zobacz też Latarnia morska w Nidzie Latarnia morska w Pervalce
Клайпедский маяк

Клайпедский маяк (лит. Klaipėdos švyturys) — маяк, расположенный в Клайпеде, Литва, в 500 метрах от берега Балтийского моря. Высота маяка ― 44 метра над уровнем моря. История Маяк был построен в 1796 году. Это третий по счёту маяк на побережье Балтийского моря после маяков в Гданьске и Травемюнде. Световая система маяка состояла из шести зеркал, однако диапазон свечения тогда достигал лишь четырёх километров. В 1819 году по проекту Самуэля Иренталиса маяк был оснащён новой системой, которая состояла из тринадцати прозрачных пластин (использовавшихся как зеркала) и тринадцати керосиновых ламп для их освещения. Маяк был полностью разрушен во время Второй мировой войны, но в 1953 году он был восстановлен. Сейчас сигнал маяка виден на расстоянии 33 км. Галерея Примечания Ссылки Klaipėdos švyturio istorija
Клайпедський маяк

Клайпедський маяк (лит. Klaipėdos švyturys) — маяк, що розташовано в Клайпеді, на литовському узбережжі Балтійського моря, на відстані 500 метрів від берега. Історія Маяк у Клайпеді початково було збудовано 1796 року, його перший промінь засвітив 1 вересня 1796. Маяк був третім найстарішим маяком узбережжя Балтійського моря — лише маяки в Ґданську та Травемюнде були старішими. Оригінальна світильна система складалась з шести бронзових дзеркал, однак діапазон світіння тоді сягав лише чотирьох кілометрів. 1819 року маяк було устатковано новою світильною системою, що складалась з тринадцяти срібно-латунних пластин (що використовувались як дзеркала) та тринадцяти гасових лам для їх освітлення. Маяк було повністю зруйновано під час Другої світової війни, 1953 року його було відновлено та реконструйовано. На марках Див. також Список маяків Литви Примітки
Holy Resurrection Orthodox Church, Kaunas

The Holy Resurrection Church is an Eastern Orthodox church in Kaunas, Lithuania, built in 1862 in the area of the local Orthodox cemetery and belonging to the Russian Orthodox Diocese of Lithuania. Initially the church belonged to St. Alexander Nevsky parish, but in 1882, due to the constant growth of the number of Orthodox Russians living in the city, it was made a parish church as well. From 1884 on, the church ran a parish school. The church was closed after the Germans entered to Kaunas during World War I. As soon as Lithuania regained independence, the new government confiscated all the Orthodox churches in Kaunas, regarding them as signs of intensive Russification, leaving only the smallest one - the Holy Resurrection Church - in the hands of the Russian Orthodox Church. In 1923 the church was renovated and reconsecrated by the Lithuanian Orthodox metropolitan Elevferiy (Bogojavlensky). At the same time, the church was elevated to the rank of the cathedral of Vilnius and all Lithuania Orthodox diocese, despite its small dimensions. This decision was influenced by the territorial disputes over Vilnius Region with the Second Polish Republic. Although Metropolitan Elevferiy was forced to move to Kaunas, the name of the diocese was never changed. The metropolitan soon realised that the small church could not serve as the cathedral and wanted to enlarge it. He set up a special commission that was to choose the best project of this transformation. However, in 1930 the idea was abandoned, because the local government agreed to support financially the construction of a new Orthodox cathedral. The Annunciation Cathedral was therefore built between 1932 and 1935, in the neighbourhood of the Holy Resurrection Church. Right after its consecration this church lost the cathedral status and was transformed into an auxiliary church, with services held only during the major feasts. In 1947 the Soviet government agreed to open the church, which was to function just like before the war. Then in 1957 the building was renovated. However, only four years later the local government decided that the Annunciation parish did not need two churches and turned the Holy Resurrection church into an office. All the original church equipment was transferred to the cathedral. In 2000, the church was given back to the Orthodox diocese, but it is still closed, with only one icon kept inside to stress the sacral character of the place. Sources G. Shlevis, Православные храмы Литвы, Свято-Духов Монастыр, Vilnius 2006, ISBN 9986-559-62-6 External links Православные храмы Литвы. Каунас-1. Воскресенская церковь. (Russian language text)
Teatre musical de Kaunas

El Teatre musical de Kaunas (en lituà: Kauno muzikinis teatras) és el teatre musical situat a la ciutat de Kaunas, al país europeu de Lituània. Es va establir el 27 de novembre de 1940 a l'ex Sala de teatre de l'Estat al costat de l'ALaisvės alėja (Bulevard de la llibertat). Durant algun temps presentava obres d'operetes a la major part de la seva programació. La decisió de construir el teatre de la ciutat de Kaunas va ser admesa el 1891, i la primera obra va ser posada en escena el 9 de gener de 1892. El neorenaixement va ser escollit com un estil per a l'edifici, que va ser construït a la plaça jardí. Era un edifici de dues plantes, amb una sala de 500 metres quadrats. El teatre va ser reconstruït els anys 1922-1925, 1930-1933 i el 1980. L'exterior de l'edifici suposa arquitectura neobarroca, la sala es va ampliar a 763 llocs, i la tercera fila de balcons i la lògia central van ser afegides. Referències Vegeu també Teatre de titelles estatal de Kaunas
Musiktheater Kaunas

Das Musiktheater Kaunas (lit. Kauno muzikinis teatras) ist ein Opernhaus in Kaunas, Laisvės alėja 91. Geschichte Das Theatergebäude wurde 1890/91 nach den Plänen des Architekten Ustin Golinewitsch erbaut. Der Saal hat 500 Plätze, das Gebäude hat außerdem zwei Foyers. 1892 wurde das Theater eröffnet. Am Anfang gab es kein festes Ensemble, sondern nur Gastspiele. 1916 wurde die Bühne vergrößert. 1920 war das Theater Sitz des litauischen Parlaments Steigiamasis Seimas. 1922 wurde das Operntheater verstaatlicht. Bis 1948 waren in dem Gebäude die Litauische Staatsoper und das Staatsballett ansässig. Danach wurden in Kaunas fast nur noch Operetten und musikalische Komödien gespielt. Im Jahr 1972 verbrannte sich Romas Kalanta im Theatergarten. Seit 2002 erinnert eine von dem Bildhauer Robertas Antinis gestaltete Gedenktafel an ihn. Seit der Unabhängigkeit Litauens hat das Theater auch wieder Opern in seinem Repertoire. Leitung Benjaminas Želvys, Intendant Gintas Žilys, künstlerischer Leiter und Regisseur Julius Geniušas, Chefdirigent Aleksandras Jankauskas, Oberster Ballettmeister Areta Beinarytė, Ballett-Konzertmeisterin, Inspektorin Literatur Ona Narbutienė: Muzikinis Kaunas. 1920–1940. Šviesa, Kaunas 1992. Weblinks Website des Musiktheaters
Teatro musicale statale di Kaunas

Il Teatro musicale statale di Kaunas ha sede a Kaunas, in Lituania. Fu istituito il 27 novembre 1940 in luogo dell'ex Teatro di Stato, nei pressi di Laisvės Alėja (Viale della Libertà), la strada principale della città. Inizialmente, il suo programma si componeva principalmente di operette. Fondazione La costituzione di un teatro cittadino a Kaunas fu decisa nel in 1891, e il primo spettacolo si tenne il 9 gennaio 1892. L'edificio a due piani, in stile neorinascimentale, fu costruito nella Piazza del Giardino cittadino, comprendeva una hall di 500 metri quadrati. Dopo l'indipendenza lituana, e la scelta di Kaunas come capitale provvisoria, nel 1918, il teatro divenne la culla della drammaturgia, dell'opera e del balletto lituano. Il teatro è stato rimaneggiato nel 1922-1925, nel 1930-1933 e nel 1980, assumendo caratteristiche dello stile neobarocco, mentre la hall fu allargata a 763 posti a sedere. Nel 1972, Romas Kalanta si diede fuoco in atto di protesta contro l'occupazione sovietica nella piazza adiacente al teatro. Teatro musicale Nel 1948, la compagnia del Balletto e dell'Opera nazionale lituana, che aveva sede al teatro, fu trasferita a Vilnius; da allora, i musical furono l'unico genere proposto in cartellone. Dopo il ripristino dell'indipendenza lituana nel 1991, il teatro aggiunse il genere operistico al proprio repertorio. Rappresentazioni Rigoletto, Giuseppe Verdi, 1951. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Teatro musical statale di Kaunas
Pikeliškės

Pikeliškės is a village in Vilnius District Municipality, in Riešė Eldership. It is located 8 kilometers south of Paberžė. The village houses a lower secondary school and a library. A former 18th-century manor farmstead that once was a summer residence of Józef Piłsudski can be found near Lake Žalesas. Geography Lake Žalesas and Pikeliškės Forest are located near the village. References
Pikieliszki

Pikieliszki (lit. Pikeliškės) − wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Rzesza, położona około 20 km na północ od Wilna, obok szosy prowadzącej do Uciany. Zachował się tu klasycystyczny dwór wzniesiony prawdopodobnie w początkach XIX wieku. W dobrach należących do rodziny Pisanków herbu Prus III. Po I wojnie światowej majątek został rozparcelowany. Historia W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim, w gminie Podbrzezie. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej. Od 11 kwietnia 1922 leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim, w gminie Podbrzezie. W 1931 miejscowość liczyła: majątek − 30 mieszkańców, zamieszkałych w 3 budynkach, wieś − 130 mieszkańców, zamieszkałych w 19 budynkach. W 1930 roku stał się własnością Aleksandry i Józefa Piłsudskich. Małżonkowie wymienili go za podwileńskie Świątniki. Obecnie w budynku znajduje się polska biblioteka. Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie. We wsi działa filia nauczania początkowego Polskiej Szkoły Średniej w Podbrzeziu, do której w roku szkolnym 2014/15 uczęszczało 16 dzieci. Większość mieszkańców miejscowości stanowią Polacy. Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Pikieliszki (1), pow. wileński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 124 . Archiwalne zdjęcia miejscowości w bibliotece Polona
Juodšiliai Eldership

Juodšiliai Eldership (Lithuanian: Juodšilių seniūnija) is an eldership in Lithuania, located in Vilnius District Municipality, south of Vilnius. Etymology The name Juodšiliai means "the black groves" . The village was named sometime after 1920, and takes its name from the surrounding coniferous forests. Geography and nature Rudaminėlė, a tributary of Vokė, flows along the northwest border of the eldership. History The settlement appeared relatively recently. Until World War I, the area was a forest (named Juodasis Šilas), which was felled by German soldiers. A railway was laid to transport the timber, and a train station was built nearby. The cleared space near the railway gave rise to a railroad worker village Reslerava. The scenic area was favoured by the intelligentsia of Vilnius, and a campsite was built there. In 1919, a school was opened in the village, and a monastery worked between 1920 and 1939. An orphanage also worked from 1924 to 1946. The construction of a church was started in 1936, but was halted due to the war. After it, the church building was used to establish a foster home, later a hospital, but a fire in 1991 damaged the building. In 2001, the church was returned to its original purpose, and the church was officially inaugurated in 2016. Populated places 9 villages are located in the eldership, the largest of which are Juodšiliai and Valčiūnai. Notable locations Juodšiliai Church of the Blessed Mykolas Sopočka Juodšiliai tumulus Dusinėnai tumuli Prūdiškės Manor ruins Writer Józef Mackiewicz farmhouse in Juodšiliai Kelmytė ancient charcoal-burning place Ethnic composition According to the 2011 census: Polish - 46.1% Lithuanian - 27.9% Russian - 13.7% Belarusian - 6.8% Notable people Uršulė Leduchovska (1865–1939), nun, actively helped the impoverished and young women. Recognized as a saint in 2003. Mykolas Sopočka (1880–1975), catholic priest, professor of theology, who sheltered in the village from Soviet deportations. Józef Mackiewicz (1902–1985), Polish writer, publicist and politician. Lived in Juodšiliai during the Soviet occupation. Gallery References
Czarny Bór (gmina na Litwie)

Gmina Czarny Bór (lit. Juodšilių seniūnija) – gmina w rejonie wileńskim okręgu wileńskiego na Litwie zamieszkiwana przez 4622 osób. Ośrodek gminy – wieś Czarny Bór (1 744 mieszkańców). Na terytorium gminy jest 11 miejscowości, większe z nich: Wołczuny (1 874 mieszkańców), Prudziszki (316 mieszkańców). Powierzchnia terenu 1904 ha, z tego: 194 ha stanowią użytki rolne, 1532 ha – lasy, 25 ha – to zbiorniki wodne oraz grunty o innym przeznaczeniu. Historia Swą nazwę osiedle Czarny Bór zawdzięcza gęstym, otaczającym go ze wszystkich stron lasom. W 1914 roku, gdy żołnierze wojsk kajzerowskich prowadzili tu wyręby lasów, ułożono tory kolejowe i zbudowano stację kolejową Reslerawa. Nazwa Czarny Bór powstała po 1920 roku. Malowniczą miejscowość nad rzeką Waką upodobała ówczesna wileńska twórcza inteligencja. Założono tu letnisko. W latach 1920–1939 istniał w Czarnym Borze klasztor sióstr Urszulanek. Zakonnice prowadziły szkołę początkową i sierociniec. W 1934 roku otwarto gimnazjum. Skład etniczny (2011) Polacy – 46,1% Litwini – 27,9% Rosjanie – 13,7% Infrastruktura Na terytorium gminy znajdują się: poczta, 3 szkoły średnie, przedszkole, biblioteka, Dom Kultury, centrum usług socjalnych, pensjonat, szpital, kościół, 6 sklepów, 11 pawilonów handlowych, 4 kawiarnie, restauracja, cmentarz. Przedsiębiorczość lokalna Leśnictwo, produkcja wyrobów metalowych, usługi świadczone dla mieszkańców. Miejscowości W skład gminy Czarny Bór wchodzi 8 wsi, 2 kolonie (chutory) i 1 osada. Miejscowości w gminie Czarny Bór:
Molėtai Astronomical Observatory

The Molėtai Astronomical Observatory (MAO; Molėtų astronomijos observatorija in Lithuanian) is an astronomical observatory owned and operated by Vilnius University Institute of Theoretical Physics and Astronomy. It is located on the Kaldiniai Hill next to Kulionys, Lithuania, 10 km from the town of Molėtai. History The old astronomical observatory of Vilnius University, opened in 1753, and the new University observatory near Vingis Park, built in 1921, gradually appeared inside the city of Vilnius where conditions turned out to be unsatisfactory for astronomical observations. In 1969, a new observatory was started in the Molėtai district, about 70 km north of Vilnius. It is built on the Kaldiniai Hill just near the small village of Kulionys, about 10 km from the town of Molėtai. In the fall of 1969, the first 25 cm diameter telescope of the Molėtai Astronomical Observatory (MAO) was mounted. Later on, it was placed to the 35/51 cm Maksutov telescope. In 1974 and 1991, the reflecting telescopes of 63 cm and 165 cm diameters were put into operation. Equipment MAO currently has three research telescopes: 35 cm Maksutov telescope (f/3.5), which replaced MAO's first 25 cm telescope in 1975, 63 cm Cassegrain telescope, 165 cm Ritchey–Chrétien telescope, which MAO claims is the largest in Northern Europe (excluding Britain). See also Lithuanian Museum of Ethnocosmology List of largest optical reflecting telescopes References External links Molėtai Observatory
Observatoire astronomique de Molėtai

L'observatoire astronomique de Molėtai (en lituanien Molėtų astronomijos observatorija, MAO) est un observatoire astronomique situé en Lituanie et construit en 1969 par l'université de Vilnius. L'observatoire est situé dans le village de Kulionys, dépendant de la municipalité de Molėtai, à une soixantaine de kilomètres au nord de Vilnius. Historique Ce nouvel observatoire astronomique fut édifié en 1969 pour remplacer le précédent datant de 1753, qui était situé dans le parc Vingis aujourd'hui enclavé dans la métropole de Vilnius. Le lieu choisi se porta sur la colline de Kaldiniai, dominant le village de Kulionys, situé à une dizaine de kilomètres au nord de Molėtai. L'observatoire de Molėtai fut équipé notamment du télescope de type Cassegrain de 63 cm, provenant de l'observatoire de l'université de Vilnius. Caractéristiques Le MAO possède : Télescope de type Maksoutov de 35 cm (f/3.5), qui a remplacé le premier télescope de 25 cm datant 1975, Télescope de type Cassegrain de 63 cm, Télescope Ritchey-Chrétien de 165 cm, qui est un des plus grands situés en Europe du Nord. Lien interne (lt) Site de l'observatoire de Molėtai Portail de l’astronomie Portail de la Lituanie
Moletai (obserwatorium)

Obserwatorium Astronomiczne w Molėtai (Litwa) (MAO – Moletai Astronomical Observatory) – zbudowane w pobliżu Malat (oddalone ok. 70 km od Wilna) należy do Uniwersytetu Wileńskiego. Jest ono kontynuacją założonego przez jezuitów w latach 1742–1754 obserwatorium astronomicznego, które zbudował i którym początkowo kierował Tomasz Żebrowski SJ. Ze względu na niesprzyjające warunki obserwacyjne panujące w założonym w 1921 obserwatorium na Zakrecie, w 1969 rozpoczęto budowę nowego obserwatorium obok wioski Kulionys (ok. 10 km od Malat). Teleskopy MAO: 25 cm (1969) (zastąpiony w 1975 roku przez nowszy 51 cm) 35/51 cm Maksutov ('70) 63 cm (1974) 165 cm (1991) (według MAO, największy teleskop w północnej Europie – poza Wielką Brytanią) Przypisy Bibliografia Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1564-1995, L. Grzebień i inni (red.), Wydział Filozoficzny Towarzystwa Jezusowego, Kraków 1996. Linki zewnętrzne Strona Domowa Obserwatorium Astronomicznego w Moletai (ang. • lit.)
Молетская астрономическая обсерватория

Молетская астрономическая обсерватория была основана в 1969 году в Молетском районе Литвы в 10 км от города Молетай. Обсерватория принадлежит Институту теоретической физики и астрономии Литвы. В честь обсерватории был назван астероид 124192 Moletai, открытый в Молетской астрономической обсерватории в 2001 году. История обсерватории Молетская обсерватория является преемницей Вильнюсской обсерватории (1753—1883 года на территории Вильнюсского университета и с 1922 года в Парке Вингис). После Второй мировой войны засветка в Вильнюсе сделала невозможным проведение научных наблюдений, поэтому было решено создать новую обсерваторию в местности с тёмным небом, в 70 км севернее Вильнюса. В 1969 году была открыта Молетская астрономическая обсерватория. В 1990 году на территории обсерватории был открыт Литовский этнокосмологический музей. Инструменты обсерватории 25-см телескоп (в 1969 году был установлен, а в 1975 году был заменен на АСТ-452) АСТ-452, менисковый телескоп Максутова (D = 350/510 мм, F = 1200 мм, в 1975 году установлен) 63-см телескоп Кассегрена (D = 628 мм, F = 10 000 мм, в 1974 году установлен) 165-см телескоп Ричи-Кретьена (D = 1650 мм, F = 19 680 мм, установлен в 1991 году) — изготовлен в АО ЛГУ под руководством М. К. Бабаджанянца, зеркало в ЛОМО (Лыткарино) создано в 1976 году. Точно такой же инструмент должен был быть установлен в Бюраканской обсерватории (АрССР), но его постройка не была реализована из-за распада СССР. Направления исследований Фотометрия звездных объектов Звёздная астрономия Галактическая астрономия (Млечный Путь) Экзопланеты Основные достижения Вильнюсская фотометрическая система — семицветная фотометрическая система (разработанная в 60-х годах XX века) Открытие 170 астероидов Открытие NEO[неизвестный термин] в 2010 году Открытие нескольких комет вильнюсскими астрономами Сотрудники обсерватории Руководитель: Gražina Tautvaišienė Vytautas Straižys Казимир Чернис Algimantas Ažusienis См. также Вильнюсская астрономическая обсерватория Примечания Ссылки Molėtai Astronomical Observatory // way2lithuania.com Astronomical Activities in Lithuania Открытия литовских астрономов и в Литве (лит.) (недоступная ссылка) Molėtai Observatory Публикации наблюдений в Центре малых планет: Астрометрические наблюдения малых планет Фото: Category:Molėtai Astronomical Observatory на wikimedia Molėtai-astronomical observatory (panoramio)