NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Jardín Botánico de la Universidad de Vilna

El Jardín Botánico de la Universidad de Vilna (en lituano: Vilniaus Universiteto Botanikos Sodas) es un jardín botánico de unas 199 ha de extensión, con dos núcleos: uno más pequeño, en el centro histórico de la ciudad de Vilna, que corresponde al antiguo jardín botánico, y otro en las afueras de la ciudad, que es el nuevo y de mayor extensión. Depende administrativamente de la Universidad de Vilna. Este jardín botánico es miembro del BGCI, y su código de identificación internacional es WI. Localización Se encuentra en las afueras de Vilna en la localidad de Kairėnai, Lituania. Latitud 54º 41' Longitud 25º 14' Altitud 130-180 m s. n. m. Historia El jardín botánico de la Universidad de Vilna fue fundado en 1781 por el profesor J. E. Giliber (1741-1814). El jardín ocupó un área de 300 m² y contenía unas 2000 especies de plantas de varios países del mundo. En 1832, cuando la universidad fue cerrada, las plantas introducidas murieron y el jardín botánico se convirtió simplemente en un parque. En 1919, un jardín botánico nuevo fue iniciado en el parque de Vingis localizado en el valle del río Neris en la parte occidental de Vilna. Actualmente, el jardín original es la sede del departamento de la Sistemática Vegetal y Geografía. El jardín botánico fue trasladado en 1974 a una nueva localización en la aldea de Kairenai, en el noreste de Vilna. Colecciones 2,500 taxones en el Departamento de Dendrología 3,000 taxones en el Departamento de Sistemática Vegetal y Geografía 3,200 taxones en el Departamento de Floricultura 300 taxones en el Departamento de Genética vegetal 750 taxones en el Departamento de Pomología 100 taxones en el Laboratorio de Fisiología vegetal y cultivos in vitro. Enlaces externos Página oficial del jardín botánico Página del botánico en el BGCI
Jardin botanique de l'université de Vilnius

Le Jardin botanique de Vilnius ou Jardin botanique de l'université de Vilnius (lituanien : Vilniaus universiteto botanikos sodas; latin : Hortus Botanicus Vilnensis Universitati ) est un jardin botanique et arboretum situé à Vilnius en Lituanie. Avec une superficie de 198,85 hectares, il s'agit du plus grand jardin botanique de Lituanie. Il est géré et appartient à l'université de Vilnius et abrite 11 000 taxons. Histoire Le jardin botanique a été fondé en 1781 par le professeur Jean-Emmanuel Gilibert de l'université de Vilnius alors situé dans le grand-duché de Lituanie, membre de la république des Deux Nations. Collection 2 500 taxons dans le Département de dendrologie 3 000 taxons dans le Département de géographie et de systématique des plantes 3 200 taxons dans le Département de floriculture 300 taxons dans le Département de génétique des plantes 750 taxons dans le Département de pomologie 100 taxons dans le laboratoire de physiologie des plantes et de la culture de tissus isolés. Notes et références Liens externes Ressource relative au tourisme : Botanic Gardens Conservation International Portail des espaces verts Portail de la Lituanie
Ogród Botaniczny Uniwersytetu Wileńskiego

Ogród Botaniczny Uniwersytetu Wileńskiego (lit. Vilniaus universiteto Botanikos sodas) – ogród botaniczny Uniwersytetu Wileńskiego założony w 1781, położony na Zakrecie (ogród założony w 1919) i na Kojranach (ogród założony w 1974). Pierwszy ogród botaniczny w Wilnie został założony w 1781 przez Jeana-Emmanuela Giliberta i Georga Forstera na dziedzińcu Collegium Medicum. W 1806 roku zbudowano na jego terenie cieplarnie i oranżerie, a dwa lata później ogród poszerzono o tereny za rzeką. Po powstaniu listopadowym w 1832 roku Uniwersytet Wileński zamknięto, a ogród przekazano Akademii Medyko–Chirurgicznej, by w 1842 r. go zamknąć. W następnych latach na jego terenie znajdowała letnia rezydencja generał-gubernatora. W 1864 roku dawny ogród botaniczny przeszedł na własność miasta. W latach 1870–1872 architekt Nikołaj Czagin połączył ogrody Botaniczny, Bernardyński i Katedralny (Zamkowy) w jedną całość. W 1880 roku władze miasta przekształciły nowe założenie w park miejski, który zaprojektował w latach 1806–1808 Aleksander Władysław Strauss. W latach 1919–1939 ogród botaniczny Uniwersytetu Stefana Batorego położony był na Zakrecie, na Wilczej Łapie, w zakolu Wilii. Ogród założono w 1919, a uruchomiono w roku następnym. Organizatorem ogrodu był Piotr Wiśniewski. Ogród sukcesywnie rozbudowywano, zwiększała się także liczba uprawianych gatunków (2800 w 1937). Obecnie (XXI w.) wileński ogród jest największy na Litwie, obejmuje 199 hektarów, a rośnie w nim 10 000 gatunków i działa w dwóch lokalizacjach, z których jedną jest ogród z czasów II RP. Okupację niemiecką ogród przetrwał bez większych zniszczeń, poważnie zniszczony został dopiero podczas walk o Wilno w 1944 r. i w następnych latach nie był odbudowywany. Renowacja ogrodu miała miejsce w drugiej połowie lat 1950., gdy uporządkowano zbiory, zaś w latach 1960. wybudowano trzy nowe szklarnie, a powierzchnię Ogrodu powiększono do 7,35 ha (w 1971 r. osiągnięto liczbę 4000 gatunków). W 1974 założono nowy ogród botaniczny w Kojranach, na wschód od Wilna, o powierzchni 150 ha, a dotychczasowy ogród na Zakrecie został oddziałem nowego. Dyrektorzy: Piotr Wiśniewski (1919–1923) Józef Trzebiński (1924–1937) Franciszek Ksawery Skupieński (1937–1939) Konstantin Regel (1939–1940) Jakub Mowszowicz (1944–1945) Aldona Łuczyńska (1954–1974) Przypisy
Ботанічний сад Вільнюського університету

Ботанічний сад Вільнюського університету (лит. Vilniaus universiteto Botanikos sodas) — ботанічний сад у місті Вільнюс (Литва). Належить Вільнюському університету. Ботанічний сад є членом Міжнародної ради ботанічних садів з охорони рослин (BGCI) і має міжнародний ідентифікаційний код WI. Історія Ботанічний сад був заснований професором Вільнюського університету Жаном Еммануелем Жілібером 1781 року. 1832 року, після придушення Польського повстання, Вільнюський університет і ботанічний сад були закриті. У 1919 році був створений ботанічний сад польського університету Стефана Баторія, але вже на новому місці, у Закреті (з 1945 року — Вінгіс). 1975 року територія саду була розширена, і з того часу більша частина саду знаходиться у мікрорайоні Кайренай (адреса: Вільнюс, вул. Кайрену, 43), який розташований в районі Антакальніс. У парку Вінгіс знаходиться відділ систематики та географії рослин ботанічного саду площею 7,35 га. Колекція У колекції ботанічного саду 11 000 таксонов рослин, у тому числі: 2500 таксонів у відділі дендрології, 3000 таксонів у відділі систематики та географії рослин, 3200 таксонів у відділі квітникарства, 300 таксонів у відділі генетики рослин, 750 таксонів у відділі помології, 100 таксонів в лабораторії фізіології рослин. Галерея Примітки Посилання Офіційний сайт ботанічного саду [Архівовано 4 березня 2016 у Wayback Machine.] Botanical Garden of Vilnius University / BGCI [Архівовано 20 серпня 2016 у Wayback Machine.] (англ.)
Gariūnų turgus

Gariūnų turgus (dansk: Gariūnai marked) er et marked på Gariūnų gatvė 68, i bydelen Paneriai, ca 11 km vest for Vilnius' centrum, Litauen. Markedet er det største i Litauen. Der er beskæftiget omkring 10.000 i de små og mellemstore virksomheder på markedet. I 20 år har handlende fra nabolandene, Letland, Estland, Hviderusland og Rusland kommet her både for at sælge egne varer og indkøbe varer til salg i deres hjemlande. Ud over en stor markedspavillon, der blev bygget i 2008, er der opstillet tre store telte, som anvendes til reservedelsboder, salg af husholdningsapparater, møbler, sanitetsartikler, arbejdsredskaber osv. Gariūnai marked er organiseret og koordineret af UAB "Jurgena", UAB "Posūkis" og UAB "Geruda". Åbningstider: Tirsd. + torsd.: 4:00–14:00, onsd., fred. + sønd.: 6:00–14:00, lørd.: 5:00–14:00. Kilder Se også Halės turgus Kalvarijų turgus Eksterne henvisninger Gariūnai markeds officielle hjemmeside (litauisk), hentet 20. april 2011
Markt Gariūnai

Der Markt Gariūnai (lit. Gariūnų turgus) ist der größte Markt und Handelsplatz in Vilnius, Litauen. Er befindet sich unweit von Paneriai, ca. 11 km vom Stadtzentrum. Hier gibt es 10.000 kleine und mittelständische Unternehmen (Unternehmer). Hierher kommen auch Händler aus Lettland, Estland, Russland und Belarus, die hier Waren für den Weiterverkauf in ihren Ländern einkaufen. Neben modernen gelben Einkaufspavillons wurden 2008 drei große Zelte aufgebaut. Diese werden von Händlern von Ersatzteilen, Haushaltsgeräte, Möbeln, sanitären Anlagen, Arbeitsinstrumenten genutzt. Die Arbeit im Markt Gariūnai organisieren und koordinieren drei litauische Unternehmen (UAB „Jurgena“, UAB „Posūkis“ und UAB „Geruda“). Weblinks Website Einzelnachweise
Gariūnai Market

Gariūnai Market (Lithuanian: Gariūnų turgus) is the biggest market in Lithuania, located in Gariūnai microdistrict (Lithuanian: miesto dalis) of Vilnius, the capital of Lithuania. There are about 10,000 sellers working. In the end of 2010, an expansion for the market was built. See also List of shopping malls in Lithuania External links Official website References
Mercado de Gariūnai

El Mercado de Gariūnai​ (en lituano: Gariūnų turgus) es el mercado más grande de Lituania, en Europa del Este que se encuentra en la ciudad capital de Vilna. Hay alrededor de 10.000 vendedores que trabajan en sus instalaciones, en su mayoría lituanos, también rusos, bielorrusos. Al final de 2010 se construyó una expansión para el área donde opera el mercado. Véase también Mercado (establecimiento) Economía de Lituania Referencias
Гарюнай

«Гарюнай» — крупный оптово-розничный вещевой рынок на западной окраине Вильнюса, существующий с начала 1990-х годов. Расположен в районе Гарюнай Паняряйского староства на магистрали Вильнюс — Каунас. Занимает территорию более 30 гектаров. Считается одним из крупнейших рынков Восточной Европы. Вещевой рынок Создан в 1989 году. Вещевой рынок делится на открытый и крытый, напоминающий современный торговый центр. Здание крытого рынка имеет два двухэтажных торговых корпуса Г-образной формы, сообщающиеся между собой. Корпуса оборудованы траволаторами. Большинство торговых объектов расположены тематически, в соответствии с видом товара. Имеется ряд кафе литовской, грузинской, китайской и другой кухни, а также фуд-корт. Работающие на рынке предприниматели не придерживаются строгого графика работы. Большинство торговых объектов открывается к 8 часам и закрывается после 13 часов. Рынок работает ежедневно кроме понедельника. На первом этаже крытой части вещевого рынка имеется отделение «Šiaulių bankas», осуществляющее обмен валют. Управляющие компании — «Посукис» (ген. директор Арунас Дирвинскас), «Юргена». Гарюнайский бизнес-парк является экономическим проектом государственной важности. В проекте, утверждённом в 2005 здесь намечалось создание хозяйственного рынка из 4-х павильонов, центра бизнес-информации, линии по переработке непригодных к эксплуатации транспортных средств, оборудованы бесплатные автостоянки. окружные подъезды, игровые помещения и площадки для детей. На 2008 год был выстроен только один гигантский ангар. Транспорт От железнодорожного вокзала Вильнюса в направлении рынка курсируют маршрутные такси № 50 и № 37, которые отправляются каждые 15-20 минут. На рынок Гарюнай курсируют также автобусы № 20, № 29, № 55, а также бесплатный автобус, который отправляется в утренние часы с интервалом 40-50 минут. Примечания Ссылки С чего начался авторынок Гарюнай в Литве? Автоперегонщики GARIUNAI.
Bludný balvan Barstyčiai

Bludný balvan Barstyčiai nebo jen kámen Barstyčiai, litevsky Barstyčių akmuo nebo Puokės akmuo a žemaitsky Barstītiu kūlis, je největší doposud nalezený bludný balvan v Litvě. Nachází se u malého jezírka ve vesnici Puokė u města Barstyčiai (Barstyčių seniūnija, okres Skuodas) v Klaipėdském kraji. Geologie a historie Bludný balvan Barstyčiai je tvořen žulou (granitem), přesněji pegmatitem. Na místo byl transportován zaniklým ledovcem v době ledové odněkud z jižního Švédska. V roce 1957 dělníci objevili při melioračních výkopech obrovský balvan. Většina objemu balvanu se nacházela v ledovcových usazeninách pod povrchem a nad povrch vyčníval pouze vršek kamene. Vzhledem k velikosti balvanu bylo rozhodnuto o jeho vykopání. Po vykopání a následném měření, které vedl Petras Grigaitis, se zjistilo, že kámen je největším doposud nalezeným bludným balvanem v Litvě. Svými rozměry odsunul populární bludný balvan Puntukas na druhé místo v Litvě. Bludný balvan je také zapsán v Litevské knize rekordů a od roku 1968 je památkově chráněn jako geologická památka a od roku 1985 je chráněn jako celorepubliková geologická památka. Balvan je, podobně jako mnohé další balvany v Pobaltí, opředen legendami a v tomto případě nejčastěji o pohanském obětišti, posvátném kameni a nevěře. Další informace V okolí se nachází parkoviště a místo, které je celoročně volně přístupné, bylo odvodněno, upraveno a osázeno stromy a keři a vybaveno také posezením pro turisty. Galerie Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Bludný balvan Barstyčiai na Wikimedia Commons Reference
Barstyčiai-stenen

Barstyčiai-stenen er den største vandreblok i Litauen nær landsbyen Puokė, i Skuodas distriktskommune i den nordlige udkant af det centrale højland Žemaitija. Stenen består af feldspat, kvarts og glimmer. Stenen er ikke oprindelig fra Litauen, den blev ført dertil ad den baltiske plade (tidligere kaldt den fennoskandiske plade), fra et område i Sydsverige, af is under Weichsel-istiden. Stenen er 11,3 m lang, 5,9 m bred og 3,3 m høj, og anslås at veje 680 tons. Historie Tidligere var det kun toppen af stenen, som var synlig fra overfladen, men i forbindelse med en grøftegravning i 1956-57, fik man en fornemmelse af dens faktiske størrelse. Udgravningen af stenen blev ledet af Peter Grigaičiai. Da man havde afsluttet udgravningen, kunne man konstatere, at denne sten var større end den hidtidigt største vandreblok i landet, Puntukas. Se også
Barstyčiai stone

The Barstyčiai stone (Lithuanian: Barstyčių akmuo), also the Puokė stone (Lithuanian: Puokės akmuo) is the largest boulder in Lithuania, declared a geological monument in 1968. It was found by the village of Puokė, Barstyčiai eldership, Skuodas district in 1957. Length: 13.4 m, height: 3.6 m, width: 7.5 m, weight: estimated 680 tons. The stone was dragged by a continental glacier from the Fennoscandian rock massif. See also Puntukas, second largest boulder in Lithuania List of individual rocks References
Kamień z Barszczyc

Kamień z Barszczyc (lit. Barstyčių akmuo), również Kamień z Puokė (lit. Puokės akmuo) – głaz narzutowy zlokalizowany we wsi Puokė w pobliżu Barszczyc. Jest to największy głaz narzutowy na terytorium Litwy. Kamień z Barszczyc jest długi na 13,4 metrów, wysoki na 3,6 m i szeroki na 7,5 m. Waga kamienia wynosi około 750 ton. Kamień został odkryty w 1957, kiedy rekultywatorzy znaleźli kamień podczas kopania rowów. Większość głazu znajdowała się w aluwiach polodowcowych, z powierzchni wystawał jedynie kamienny grzbiet, więc postanowiono przekopać go na całej powierzchni. Okozała się wtedy, że kamień jest większy od ówcześnie uważanego za największy kamień na Litwie głazu Puntukas. W czasie odkrycia kamień był w całości pokryty gliną morenową. Pochodzi z rejonów Fennoskandii i został przeniesiony przez lodowce 11–12 tysięcy lat p.n.e. Według składu petrograficznego kamień jest pegmatytem. Kamień znajduje się na osuszonym polu otoczonym drzewami. W 1959 powstał projekt zagospodarowania terenu wokół głazu, zostały posadzone krzewy, powstał parking i punkty widokowe. W 1985 kamień został ustanowiony geologicznym pomnikiem przyrody. Kamień z Barszczyc jest wpisany do litewskiej księgi metrykalnej. Na podstawie kierunku ułożenia i struktury kamienia można określić zmiany klimatyczne i geologiczne na terytorium Litwy sprzed kilku tysięcy lat Istnieje legenda, według której w miejscu kamienia znajdowała się starożytna świątynia ze świętym kamieniem, która została podpalona. Perkun uderzył wtedy w świątynię i przykrył ją ziemią. Na powierzchni miał pozostać jedynie fragment świętego kamienia. Przypisy
Валун Барстичяй

Барстичяй (лит. Barstyčių akmuo) — эрратический валун, памятник природы Литвы. Отдельно расположенный гранитный камень большого размера (длина — 13,4 м, высота — 3,6 м, ширина — 7,5 м, вес — около 680 тонн) у деревни Пуоке (Скуодасский район). Самый большой камень подобного типа в стране. История Случайно обнаружен в 1956 году при проведении мелиоративных работ. С камнем связывают существовавшее в древности святилище язычников. Специалистами оценивается как принесённый ледниками с юго-запада Финляндии 13—14 тысяч лет назад. В 1968 году объявлен геологическим памятником. См. также Валун Пунтукас Литература Литва. Краткая энциклопедия. Вильнюс : Главная редакция энциклопедий. 1989. 672 с. ISBN 9785420016138 Примечания Ссылки Скуодасский район — древняя земля куршей (рус.) (недоступная ссылка — история). www.countries.ru. Дата обращения: 30 июля 2022. Камень в Барстичяй (рус.). www.panoramas.lt. Дата обращения: 30 июля 2022.
Akropolis (Šeškinė)

Akropolis ist ein Einkaufszentrum- und Unterhaltungszentrum in Vilnius, Litauen. Es wurde im Stadtteil Šeškinė der litauischen Hauptstadt von der Firma Akropolis Group 2002 gebaut und im April 2002 eröffnet (die Fläche betrug damals 54.000 Quadratmeter). Die Bank „Hansa-LTB“ finanzierte den Bau. Verantwortlich für das Projekt „Akropolis“ waren die Vilniusser Architekten Gediminas Jurevičius, Algimantas Nasvytis, Interieur-Projektautor Designer Unko Kunnap (Estland). Der Freizeit- und Restaurantbereich hat Fläche von 110.000 Quadratmetern. Siehe auch Akropolis (Vingis), Vilkpėdė (Vilnius) Weblinks Website (litauisch, englisch) Einzelnachweise
Akropolis (Vilnius)

Akropolis is the largest shopping mall in the Baltics by floor area, a shopping center and entertainment center in Vilnius, the Lithuanian capital. It was built in Šeškinė by Akropolis Group in 2002 and opened in April 2002 (at that time the area was 54,000 square meters). The bank "Hansa-LTB" financed the construction. The authors of the project "Akropolis" were architects Gediminas Jurevičius and Algimantas Nasvytis from Vilnius. Interior project author was designer Unko Kunnap (Estonia). There is a free car park next to the building. In Akropolis there are grocery stores, Maxima LT supermarket, shops etc. The shopping center also has a bookstore. The area has an area of 110,000 square meters. Not far away is the other shopping center, PC Ozas, built by German companies. See also List of shopping malls in Lithuania External links Akropolis (lt, en) References
Communication History Museum

Former Communications History Museum was a museum supported by Teo LT AB, former AB Lietuvos Telekomas, in the Old Town of Kaunas, Lithuania. The building is an old merchant house, where were storages for grain to be exported. The building was taken in the use of the communications from 1830s in a form of the horse post and an inn according to the project by Joseph Poussier. It was one of the largest post stations in Europe. In the end of the 19th century Kaunas City Museum was situated in the building too. After the Second World War the Soviet aviation unit took the building in its use. In the 1990s the buildings were handed to the Kaunas Association of Communications Companies and the reconstruction was made according to Saulė Mickevičienė's plan. The Communication History Museum opened it doors to the public in March 1994. A visitor himself may also test the operation of some old exhibits at the museum. Post The exhibitions starts with post history. Special attention is paid to the beginning of the postal services in the 16th century and its development to the 19th century. Telegraph In another part of the Museum there are rooms for electrical communications beginning from telegraphy, telephones, radios and television and in the end the satellite communications. There is one of the first electric communication devices that started to be used in Lithuania - S. Morse telegraph apparatus. Especially large is the exhibition of the radio receivers. An interesting detail is a Soviet television set manufactured in 1947. As for the Soviet times, there is electronic computing machine Rūta-110 manufactured in Lithuania by Sigma company in 1970. In Lithuania was produced also a personal computer called Santaka. In the end of the tour some Benefon phones can be seen in a corner. The archaeological research has uncovered a forging kiln, which could have been used for casting bells or artillery cannons. References
Plaça Daukanto

La Plaça Daukanto es localitza a Vílnius, la capital de Lituània, específicament en el barri vell, enfront del Palau presidencial. El seu nom commemora al progenitor del renaixement nacional de Lituània del segle xix, Simonas Daukantas. Al segle xix hi havia un monument de Mijaíl Muravyov-Vilensky. La plaça acull cerimònies d'Estat. També ha estat escenari de manifestacions i concentracions. Vegeu també Centre històric de Vílnius Referències
Simonas-Daukantas-Platz

Der Simonas-Daukantas-Platz (litauisch Simono Daukanto aikštė) ist ein Platz in der Altstadt der litauischen Hauptstadt Vilnius. Der Platz wurde nach dem Historiker Simonas Daukantas (1793–1864) benannt. Dort liegt der Präsidentenpalast gegenüber der Universität Vilnius. Seit dem 16. Jahrhundert befand sich die Vilniusser Bischofsresidenz in dem Gebäude. Später residierte hier der Vilniusser Generalgouverneur, jetzt das Präsidialamt Litauens und der litauische Präsident. Weblinks S. Daukanto aikštė Vilniuje (Vilniaus katalogas) Simonas Daukantas Square (Memento vom 3. Februar 2014 im Internet Archive) (iVilnius) Go Vilnius (Vilniaus turizmo informacijos centras)
Daukanto Square

Daukantas Square in Vilnius, Lithuania is located in the Old Town, in front of the Presidential Palace. Its name commemorates a progenitor of the 19th-century Lithuanian national revival, Simonas Daukantas. In the late 19th century it had a monument of Mikhail Nikolayevich Muravyov-Vilensky. The square hosts state ceremonies. It has also been the site of demonstrations and rallies. References
Plaza Daukanto

La plaza Daukanto se localiza en Vilna, la capital de Lituania específicamente en el casco antiguo, frente al Palacio Presidencial. Su nombre conmemora al progenitor del renacimiento nacional de Lituania del siglo XIX, Simonas Daukantas. En el siglo XIX había un monumento de Mijaíl Muravyov-Vilensky. La plaza acoge ceremonias de Estado. También ha sido escenario de manifestaciones y concentraciones.​​ Véase también Plazas urbanas por tamaño Espacio urbano Plaza Mayor Referencias
Dauniškis

Dauniškis is a lake located in Dauniškis Park, Utena, Lithuania. It has a length of 0.7 km and maximum width of 0.3 km. References (in Lithuanian) Jonas Zinkus; et al., eds. (1985–1988). "Dauniškis". Tarybų Lietuvos enciklopedija. Vol. I. Vilnius, Lithuania: Vyriausioji enciklopedijų redakcija. p. 400. LCCN 86232954.
Regionalpark Dieveniškės

Der Regionalpark Dieveniškės ist ein Regionalpark um Dieveniškės in der Rajongemeinde Šalčininkai im südöstlichen Litauen. Das Territorium umfasst 11.021 ha. Die Verwaltung befindet sich in Poškonys. Mit dem Park werden die Landschaft und die darin eingebetteten Ethnokulturobjekte geschützt. Es gibt die Wallburg Bėčionys, die Burg Norviliškės, Kirche Dieveniškės (gebaut 1783). Weblinks Kelionė Dieveniškių istoriniu regioniniu parku, 2011 m. Info.lt Supermedia.pl
Dieveniškės Regional Park

Dieveniškės Regional Park, established in 1992, covers 11,000 hectares (27,000 acres; 42 sq mi) in southeastern Lithuania near the city of Šalčininkai. Its natural and cultural features include Bėčionys castle mound, the Norviliškės monastery complex, and geologic formations. Much of the village of Dieveniškės lies within its territory. References (in Lithuanian) [1]. Seimas of the Republic of Lithuania. [2] Archived 2011-05-26 at the Wayback Machine. Šalčininkai district municipality official website.
Regionaal Park Dieveniškės

Historisch Regionaal Park Dieveniškės (Litouws: Dieveniškių istorinis regioninis parkas) is een regionaal park in Litouwen. Het werd opgericht in 1992 en is 110 vierkante kilometer groot. Het park omvat de kasteelheuvel Bėčionys, het Norviliškės-klooster en geologische formaties. Externe link Officiële website Officiële website