NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Baszta Giedymina

Baszta Giedymina (lit. Gedimino pilies bokštas) – baszta zachodnia Zamku Górnego w Wilnie, który wzniesiono w stylu gotyckim na Górze Giedymina w 1409 za panowania księcia Witolda (dlatego wiązanie wieży z Giedyminem nie jest ścisłe). Murowany zamek zastąpił drewnianą warownię, która istniała w XIV wieku za panowania Giedymina. W roku 1419 zamek spłonął, lecz został odbudowany. Od czasów Aleksandra Jagiellończyka w Zamku Górnym mieściła się ludwisarnia, a w lochach więzienie. Zygmunt II August odnowił zamek, w którym umieścił swoją bibliotekę. W latach 1655–1661 zamek okupowali Rosjanie. Z biegiem czasu warownia popadła w ruinę. Do naszych czasów zachowała się jedynie wieża, zwaną Basztą Giedymina. W 1830 na ocalałym zrębie baszty zbudowano drewnianą nadbudówkę na telegraf optyczny, którą usunięto około 1930 roku. W latach 1938–1939 polscy konserwatorzy zabezpieczyli wieżę w celu przeprowadzenia renowacji i odtworzyli trzecią murowaną kondygnację. W dniu 20 września 1939 roku Rosjanie zrzucili z wieży polską flagę i pozwolili 27 października wywiesić zamiast niej flagę litewską. Około godziny 11 w dniu 13 lipca 1944 roku po operacji Ostra Brama, w trakcie której wypędzono Niemców z Wilna, żołnierze AK pchor. Jerzy Jensz „Krepdeszyn” i kpr. Artur Rychter „Zan”, zawiesili na wieży biało-czerwoną flagę, którą jednak szybko usunęli nowi okupanci, wywieszając flagę sowiecką. W trakcie działań wojennych częściowo zniszczona została najwyższa, trzecia, kondygnacja. W czasach Litewskiej SRR kolejny remont wieży przeprowadzono w latach 1948–1950. Od 1990 roku na szczycie wieży powiewa flaga niepodległej Litwy. Muzeum Zamku Górnego Od 1960 w Wieży Giedymina mieści się Muzeum Zamku Górnego, w którym można obejrzeć schemat bitwy pod Grunwaldem, krzyżackie sztandary i popiersie księcia Witolda, wykonane w brązie przez Vincasa Grybasa. W muzeum zgromadzono również hełmy, kolczugi, zbroje, miecze i muszkiety oraz armaty i kule armatnie. Znajdują się w nim również makiety wileńskich zamków, fotokopie grafik Franciszka Smuglewicza oraz panoramiczny plan miasta z roku 1576. Na najwyższym piętrze mieści się taras obserwacyjny, z którego można podziwiać panoramę miasta, w tym śródmieście i Pohulankę oraz widok na Wilję z przedmieściami Śnipiszki i Tuskulanum. Zobacz też Zamek Dolny w Wilnie Zamek Górny w Wilnie Przypisy
Вежа Гедиміна

Вежа Гедиміна, Башта Гедимінаса (лит. Gedimino pilies bokštas) — пам'ятка історії та культури в Вільнюсі. Розташована в західній частині Замкової гори (голий пагорб з крутими схилами), що знаходиться в історичному центрі міста і підноситься на висоту 48 м (142 м над рівнем моря). Фортечна вежа має три поверхи восьмикутної форми (нижня частина чотирикутна), заввишки 20 м, складена з неотесаного бутового каменю і червоної цегли. Над баштою на флагштоку майорить державний прапор. З оглядового майданчика вгорі відкривається чудова панорама Старого міста і долини Вілії. У вежі розташовується філія Національного музею Литви з експозицією, присвяченій історії міста (діє з 1960 року). Представлені археологічні знахідки, зразки зброї, макети вільнюських замків. Експозиція істотно оновилася після ремонтно-реставраційних робіт в 1995 році. Піднятися до башти по Замковій горі можна пішки, по прокладеній у 1895–1896 роках спіральній доріжці схилами гори, або на фунікулері (споруджений в 2003 році). Поряд з баштою розташовані руїни Верхнього замку — фундамент південної башти і фрагмент оборонної стіни. Галерея Див. також Список готичних споруд на теренах Великого князівства Литовського Примітки Посилання (англ.) Gediminas’ Tower of the Upper Castle. [Архівовано 23 грудня 2007 у Wayback Machine.]
Litauische Militärakademie General Jonas Žemaitis

Die Litauische Militärakademie General Jonas Žemaitis (lit. Generolo Jono Žemaičio Lietuvos karo akademija) ist eine Militärakademie in Vilnius, Litauen. Die Hochschule befindet sich im Stadtteil Antakalnis. Geschichte und Namensgebung Die General Jonas-Žemaitis-Militärakademie wurde im Jahr 1992, im Rahmen des Wiederaufbaus der litauischen Streitkräfte, als Ausbildungsanstalt für Offiziere gegründet. Gemeinsam mit der Divisionsgeneral-Stasys-Raštikis-Militärschule (der litauischen Unteroffiziersschule) steht sie in der Tradition der Kriegsschule Kaunas und der Vytautas-Magnus-Militärhochschule, die beide bis 1940 bestanden. Benannt wurde die Einrichtung nach Jonas Žemaitis-Vytautas (1909–1954), dem Oberbefehlshaber der Streitkräfte des litauischen Widerstandes, im Range eines Brigadegenerals. Postum wurde dieser zudem als De-facto-Präsident Litauens anerkannt. Leitung Seit der Gründung der Militärakademie standen folgenden Personen an ihrer Spitze: 1992: Algimantas Vaitkaitis (interim) 1992–1993: Jonas Andriškevičius 1993–2000: Zenonas Kulys 2000–2003: Algis Vaičeliūnas 2003–2005: Algimantas Vyšniauskas (interim) 2005–2008: Arūnas Balčiūnas 2008–2010: Edvardas Mažeikis 2010–2012: Gintaras Bagdonas 2012–2015: Eugenijus Vosylius 2015–2017: Raimundas Matulis 2017–2018: Algis Vaičeliūnas 2018/19: Darius Vaicikauskas (interim) 2019–2022: Juozas Kačergius 2022–2024: Almantas Leika seit 2024 Ričardas Dumbliauskas Weblinks Offizielle Website der Akademie Einzelnachweise
General Jonas Žemaitis Military Academy of Lithuania

The General Jonas Žemaitis Military Academy of Lithuania (Generolo Jono Žemaičio Lietuvos karo akademija) is a state-sponsored institution of higher learning based in Vilnius, Lithuania. It was founded in 1994 by the Lithuanian Seimas, and is overseen by the Ministry of National Defense. It is named in honor of General Jonas Žemaitis, commander of the armed anti-Soviet resistance in Lithuania. History The academy continues the traditions of War School of Kaunas, established on 9 March 1919. On 16 December 1992, by order of the government, the National Defense School was established under the Lithuanian Armed Forces. On 18 January 1994, the school was reorganized into the Lithuanian Military Academy. On 20 October 1998, the academy was named after partisan general Jonas Žemaitis. Since September 2000, women have been admitted to the academy as cadets and now comprise over 15 percent of all cadets. Commandants Commandants of the academy were: COL Algimantas Vaitkaitis (acting) (21 February 1992 – 28 August 1992) COL Jonas Andriškevičius (24 August 1992 – 25 October 1993) BG Zenonas Kulys (October 26, 2000 – February 21, 2000) COl Algis Vaičeliūnas (February 22, 2000 – September 17, 2003) COL Algimantas Vyšniauskas (acting) (18 September 2003 – 31 July 2005) COL Arūnas Balčiūnas (August 1, 2005 – August 31, 2008) BG Edvardas Mažeikis (September 1, 2008 – September 9, 2010) COL Gintaras Bagdonas (May 10, 2010 – June 5, 2012) COL Eugenijus Vosylius (June 6, 2012 – July 1, 2015) COL Raimundas Matulis (August 3, 2015 – April 19, 2017) BG Algis Vaičeliūnas (April 19, 2017 – November 22, 2018) COL Darius Vaicikauskas (acting) (November 22, 2018) COL Juozas Kačergius (January 25, 2019 – 2 September 2022) BG Almantas Leika (2 September 2022 – November 25, 2024) COL Ričardas Dumbliauskas (November 25, 2024 – present) Academics The academy delivers internationally recognized bachelor's, master's and doctoral education to members of the Lithuanian defense and national security community, and offers multiple professional military education, language, and national security training courses. The academy has over 50 researchers and enrolls over 100 cadets and 60 other degree students annually. Student life Men's choir The Academy Men's Choir "Kariūnas" (lith. Cadet) was established in 1995 and is the only military choir in Lithuania. Facilities The academy campus covers a territory of 5 ha in the Vilnius neighborhood of Antakalnis. International cooperation The academy participates in the European Initiative for the Exchange of Young Officers (sometimes referred to as "Military Erasmus" or EMILYO), a network of 65 military higher education institutions, and implements international semesters for officer-cadets with participants from Austria, Belgium, France, Italy, Poland, USA and other countries. The academy is also a partner institution of the International Society of Military Sciences (ISMS), and is a member of International Society of Military Academies (ISOMA). References External links Official website Archived 2013-07-08 at the Wayback Machine
Litewska Akademia Wojskowa im. gen. Jonasa Žemaitisa

Litewska Akademia Wojskowa im. gen. Jonasa Žemaitisa (lit. Generolo Jono Žemaičio Lietuvos karo akademija) – litewska uczelnia wojskowa utworzona w 1994 w Wilnie. 20 listopada 1998 otrzymała imię generała Jonasa Žemaitisa. Linki zewnętrzne Strona oficjalna
Литовская военная академия имени генерала Йонаса Жямайтиса

Лито́вская вое́нная акаде́мия имени генерала Йонаса Жямайтиса (лит. Generolo Jono Žemaičio karo akademija) — высшее военное учебное заведение Войска Литовского. Является также основным военно-аналитическим заведением в Литве ведущим свою деятельность в сфере военно-политической аналитики и технологий обороны. Располагается в Вильнюсе в районе Антакальнис по адресу ул. Шило 5a. На территории академии расположен военно-исторический музей, военная библиотека а также центр передового опыта в сфере энергетической безопасности НАТО. История История академии возводится к традициям Каунасского военного училища, основанного 25 января 1919 года. В 1990 году в Каунасе были организованы офицерские курсы для переквалификации молодых офицеров запаса, служивших в Советской Армии. 16 июня 1992 года офицерские курсы были реорганизованы в училище министерства обороны (Krašto apsaugos mokykla). В этом училище обучали двум специальностям — мотострелков и пограничной охране. С 18 января 1994 года — Литовская военная академия. 20 ноября 1998 года академии присвоено звание генерала Йонаса Жямайтиса. Поступление и учёба Лица изъявившие поступить в военную академию должны пройти 4 этапа отбора по одной и предоставленных программ. Мотивационная беседа При личном присутствии кандидата или в дистанционном виде комиссией инициируется беседа на следующие темы: Факторы выбора сферы профессиональной деятельности, практика в системе национальной обороны; Личные качества, которые могут повлиять на учебу в LKA и службу в войске литовском; Этические принципы (знание этики, стиль работы, методы разрешения конфликтов); Планы на будущее, перспективное представление своей профессиональной деятельности через 5-10 лет. По окончании беседы комиссия оценивает кандидата по 10-бальной системе. (минимальная оценка составляет 0,6 баллов) Военная медицино-экспертная комиссия Пройдя этап мотивационной беседы кандидат получает направление для прохождения комиссии, дабы установить его категорию годности. Составление заявления Необходимо составить электронное заявление с просьбой зачислить кандидата на обучение в военную академию в системе LAMA BPO. Приглашение и базовый курс. Кандидат получает приглашение на учёбу в академии и проходит базовый курс юнкера (7 недель) Знаки различия Церемониальная униформа юнкеров — разделена на следующие варианты: 1 вариант предполагает ношение белых перчаток, чёрного кителя с бордовыми лампасами расположенными на брюках, кителе и головном уборе (фуражке, пилотке для женщин) с кокардой сухопутных сил и петлицами бордового цвета. Нарукавными лычками число которых обозначает курс юнкера и погонами с инсигнией академии с. 2 вариант аналогичен 1 варианту но с верхней одеждой - форменным пальто чёрного цвета. Примечания Ссылки Сайт академии (англ.) (лит.) Žydruolė Jonuškienė. Generolo Jono Žemaičio Lietuvos karo akademija (лит.). Visuotinė lietuvių enciklopedija. Mokslo ir enciklopedijų leidybos centras (30 июня 2008). Дата обращения: 13 декабря 2021.
Altstadion Jonava

Das Altstadion Jonava oder Neries-Stadion (litauisch: Jonavos senasis stadionas, Neries stadionas) ist ein Stadion am linken Ufer der Neris, an der Fernstraße A 6, in der litauischen Stadt Jonava, Bezirk Kaunas. Die Sportstätte war in der Sowjetzeit das größte Stadion der Rajongemeinde Jonava. Sie wird von den Fußballvereinen Lietava Jonava, Fajetonas Jonava, meistens für Trainings der Kinder und Jugendlichen der Sportschule Jonava, Spiele zwischen Vereinen Jonavas und Vereinen der anderen litauischen Städte genutzt. Ein Bewässerungssystem ist vorhanden. Das neue 1,9 km von dem alten entfernte Zentralstadion Jonava wurde in der zweiten Hälfte des 20. Jahrhunderts an der Žeimiai-Straße neben dem Gebiet eines jüdischen Friedhofes Jonavas, Krankenhaus und dem Johannesfesttal Jonava gebaut. Einzelnachweise
Kreisgericht Kaunas

Das Kreisgericht Kaunas (litauisch Kauno apylinkės teismas) ist ein Kreisgericht mit 63 Richtern und 280 Beamten sowie Angestellten in Kaunas, der zweitgrößten Stadt Litauens. Richter Gerichtspräsident: Mindaugas Šimonis Stellvertreterin für Zivilsachen: Lina Žemaitienė Stellvertreter für Strafsachen: Dainius Ročys Weitere Gerichte in Kaunas Bezirksverwaltungsgericht Kaunas Bezirksgericht Kaunas Weblinks Website Vilniuje, Kaune, Šiauliuose pradeda veikti sujungti apylinkių teismai
Republikkrankenhaus Klaipėda

Das Republikkrankenhaus Klaipėda (lit. VšĮ Respublikinė Klaipėdos ligoninė) ist ein Krankenhaus mit 925 Betten in Klaipėda, der drittgrößten Stadt Litauens. Nach Rechtsform ist es Viešoji įstaiga, 'öffentliche Anstalt'. In 24 klinischen Abteilungen gibt es 1.268 Mitarbeiter, darunter 210 Ärzte und 504 Krankenpfleger. Im Laufe des Jahres werden über 28.000 Patienten behandelt, 12.000 Operationen durchgeführt und 380.000 ambulante Konsultationen gegeben. Geschichte 1931 begann man mit dem Bau des Krankenhauses. 1933 wurde Klaipėdos Raudonojo Kryžiaus ligoninė mit 100 Betten eröffnet. Es gab Abteilung für Innere Krankheiten, Abteilung für Frauenkrankheiten und Abteilung für Chirurgie. 1936 eröffnete man Hals-Nasen-Ohren-Abteilung und Ambulanz. Es gab 12 Ärzte und 20 Krankenschwestern. 140–160 Patienten wurden behandelt. 1939 wurde das Krankenhaus von der deutschen Okkupationsmacht nach der Klaipėda-Annexion geschlossen. Leitung Ab 1933: J. Ciplijauskas (1887–1943) Ch. Cukermanas J. Voskoboinikovas J. Korneva Z. Juškevičius B. Pliuškys V. Vasiliauskas Romaldas Sakalauskas Weblinks Website des Krankenhauses (in Litauisch) Einzelnachweise
Republikuniversitätskrankenhaus Vilnius

Das Republikuniversitätskrankenhaus Vilnius (lit. VšĮ Respublikinė Vilniaus universitetinė ligoninė) ist ein Universitätsklinikum in der litauischen Hauptstadt Vilnius, im Stadtteil Lazdynai. Nach Rechtsform ist es Viešoji įstaiga, 'öffentliche Anstalt'. Es gibt 1.529 Mitarbeiter, darunter 329 Ärzte und 539 Pfleger; darunter 30 Medizindoktoren und 4 habilitierte Doktoren. 2011 wurden über 30.000 Patienten behandelt, 18.000 Operationen durchgeführt und 121.000 ambulante Konsultationen gegeben. Geschichte Am 11. Oktober 1991 wurde das Viešoji įstaiga „Vilniaus greitosios pagalbos universitetinė ligoninė“ eröffnet. Am 6. Juni 2011 wurde es umbenannt in Viešoji įstaiga „Respublikinė Vilniaus universitetinė ligoninė“. Der Gründer ist das Gesundheitsministerium Litauens. Es gibt am Krankenhaus 5 Zentren der Vilniaus universitetas: Zentrum für Neuro-Angiochirurgie, Zentrum für Anästhesiologie-Reanimatologie und kritische Zustände, Zentrum für Allgemeine Chirurgie, Zentrum für Orthopädie und Traumatologie sowie das Zentrum für Toxikologie. Leitung Direktor: Leonardas Streikus Weblinks Website des Krankenhauses (in Litauisch) Einzelnachweise
Vasaknai Manor

Vasaknai Manor is a former residential manor. It is located 6 kilometres (4 mi) from Antalieptė and 7 kilometres (4 mi) from Dusetos, in the East coast of Vasaknai Lake. In 1505 the manor was bought by the Radvilos family, at that time one of the richest in Europe. Later, it was bought by the Pliateriai family. The family became actively involved in the uprising of 1831 (Lithuania had then been annexed by Russia). This resulted in the confiscation of all their property, including the manor, by the czarist government. The manor was falling into decay until Count Jonas Mykolas Tiskevicius acquired it. The Tiskeviciai family were Lithuania's largest landowners in the 19th century. They owned the Manor until the beginning of the First World War. After Lithuania was occupied and integrated into the Soviet Union, the manor rotted away to its foundation. In 2003, the manor was acquired by its current owners, who, with financial support from the European Union Structural Funds, have brought it back to life. Today the manor property consists of a barn (the building that has been rebuilt), servant house (a brewery today with additional rooms), stabling, the ruins of the original manor and a park, which has been declared a national heritage site. Today, the Manor of Vasaknos is a recreational site for weddings, anniversaries, conferences, and other events. The property consists of a hotel that sleeps up to 65 persons, a restaurant and a conference hall that sits up to 120 people, a cigar and poker room, a pool table, and an outdoor terrace. There is also a lakeside sauna and a brewery where Vasaknu beer is produced. References
Kelmė Manor

Kelmė Manor is a former residential manor in Kelmė, Lithuania. Currently it is occupied by Kelmė Regional Museum. Of the nine buildings on the 15.2 hectare estate, three are used for the display of museum artifacts. History The Kelmė Estate dates back to the 15th century, when it was owned by the Grand Duke of Lithuania. It was passed to Jonas Kontautas at the end of the century, then to the Polish Gruzewski family in 1591. They actively supported the Reformation, establishing a Protestant parish in Kelmė in 1596, and they built the Protestant church in 1622 and founded the first school in Kelmė. They also established an extensive library and archive of Reformation history, which includes about 5000 rare volumes, as well as numismatic collections including Greek and Roman coins. The manor was built about 1780 and was owned for many years by the Grużewski family. In 1831, Kelmė Estate was at the centre of an unsuccessful rebellion against Czarist Russia. Work was done on the manor in 1892 by architect F. Lehmann, and a project to establish a park was prepared in 1898, and in 1892 Bronislavas Gruzewski established a butter manufacturing company Biruta. In 1940 the estate was taken over, and the owners, Gabriele Grużewska and her daughters Sofia and Adolfina, were expelled and eventually exiled to Siberia. Baron von Haren occupied the estate during the German occupation, and in 1941 the archive was moved to the Aušros museum in Šiauliai, from which it was transferred to the Library of the Lithuanian Academy of Sciences in 1952. After the war the manor was used as a school, the Centre of Soviet Economy of Aviculture. A historic barn on the estate was restored and renovated as part of the museum and opened in January 2010, funded by €289,877 from the Norwegian Financial Mechanism in Lithuania. Gallery References
Katholische Heilig-Geist-Kirche (Vilnius)

Die Heilig-Geist-Kirche im historischen Zentrum der litauischen Hauptstadt Vilnius ist eine römisch-katholische Kirche. Sie ist von der Orthodoxen Heilig-Geist-Kirche zu unterscheiden. Sie ist auch als Dominikanerkirche bekannt. Die im Jahr 1776 erbaute Orgel der Heilig-Geist-Kirche, ein Werk des deutschen Orgelbauers Adam Gottlob Casparini, ist eine der ältesten des Landes. Es gibt auch Carillon Vilnius. In den Katakomben unter der Kirche befinden sich ca. 2.000 Leichen, wohl aus dem 17. und 18. Jahrhundert, die allesamt der Pest zum Opfer fielen. Die Katakomben sind nicht öffentlich zugänglich. In der Kirche finden unterschiedliche Konzerte und andere Musikveranstaltungen (Vilnius-Carillon-Festival etc.) statt. Geschichte Das ab 1501 von den Dominikanern als Klosterkirche genutzte Gotteshaus ist auch als Dominikanerkirche bekannt. Der Bau selbst stammt bereits vom Ende des 14. Jahrhunderts. 1844 wurde das Kloster geschlossen und umgenutzt. Es diente sowohl als Wohngebäude als auch als Gefängnis. Später wurde die Heilig-Geist-Kirche Pfarrkirche. Da sie bis heute als Kirche für die polnische Minderheit in Litauen diente, blieb sie zu Zeiten der sowjetischen Besatzung die ganze Zeit über geöffnet. Nur polnischsprachige Messen werden in der von den Dominikanern betreuten Kirche gefeiert. Einen Höhepunkt bildete der Besuch des Papstes Johannes Paul II. 1993. Viermal fiel die Kirche Bränden zum Opfer und jedes Mal wurde größer und prächtiger wieder aufgebaut. Der heutige Bau entstand nach dem letzten Brand im 18. Jahrhundert, wobei sowohl der Bau als auch der Innenraum in üppigem Barock und Rokoko umgestaltet wurde. Seitdem zeigt sich die Kirche in Gold-Weiß-Rosa. Über dem Hauptaltar befindet sich ein beachtliches Kruzifix. In der Kirche wurde 1948–1956 sowie 1987–2005 das Jesusbild von der Göttlichen Barmherzigkeit von Eugeniusz Kazimirowski aufbewahrt. Heute befindet sich eine Replik im Seitenaltar. Weblinks inyourpocket.com (englisch) welcometo.lt (Memento vom 4. März 2016 im Internet Archive) (englisch) Einzelnachweise
Iglesia de los Dominicos (Vilna)

La iglesia del Espíritu Santo (en lituano: Šv. Dvasios bažnyčia; en polaco: Kościół Świętego Ducha w Wilnie), también conocida como iglesia de los Dominicos, es un edificio religioso católico que se localiza en Vilna, Lituania. Coronada por una cúpula, destaca en el panorama del casco antiguo y se puede ver desde las calles circundantes. Historia Se cree que ya en la época de Gediminas había una pequeña iglesia (probablemente de madera). Hacia 1408, Vitautas construyó la iglesia gótica del Espíritu Santo, que luego fue ampliada.​ En 1501, el rey Alejandro I Jagellón la entregó al monasterio dominico, el más antiguo de Lituania. Todo el complejo fue destruido por un incendio en 1610, reconstruido en estilo barroco, pero se quemó de nuevo en 1655.​ Entre 1679 y 1688 fue ampliado y reconstruido.​ De ese período sobrevivieron los muros de la iglesia; la decoración interior se creó en 1749-70, la cúpula se reconstruyó en 1752-60. En 1844, las autoridades zaristas cerraron el monasterio y la iglesia se convirtió en parroquia. En 1807, las autoridades zaristas convirtieron el monasterio vecino en prisión. Allí estuvieron encarcelados muchos patriotas polacos y lituanos, los filaretos, que participaron en los levantamientos de noviembre de 1831 y de enero de 1863. Hoy en día, los edificios del monasterio permanecen en gran parte devastados.​ Después de la Segunda Guerra Mundial, la iglesia se convirtió en la iglesia principal de la comunidad polaca de Vilna.​ Arquitectura La iglesia se encuentra de lado a la calle y no tiene una fachada principal claramente diseñada. Su altura con la cúpula es de 51 m. La parte inferior de la fachada (con pequeñas torres gemelas) está cubierta por edificios del monasterio. El exterior tiene características del barroco alto y tardío. Famoso por su alegre ornamentación rococó, el interior de la iglesia es uno de los más valiosos de Lituania. Lo anuncian los cartuchos del portal con escudos de armas y los frescos en el corredor de estilo monástico que conduce a la iglesia. Hay 16 altares en la iglesia, que con el púlpito, están profusamente decorados con esculturas redondas y en relieve y ornamentación. La iglesia también tiene muchos frescos barrocos. En la cúpula hay una composición neobarroca de múltiples figuras del Apoteosis del Espíritu Santo (siglo XIX). En la iglesia se conservan 45 pinturas, entre las que destacan una imagen de Santa Bárbara con un entorno del siglo XVII o XVIII, una Santa Catalina de Siena de estilo rococó de Szymon Czechowicz o un retrato de Alejandro I Jagellón de un artista desconocido de la segunda mitad del siglo XVII. Galería Referencias Enlaces externos