NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Шпортпарк Ешен-Маурен

Шпортпарк Ешен-Маурен (нім. Sportpark Eschen-Mauren) — багатоцільовий стадіон в комуні Ешен, Ліхтенштейн, домашня арена ФК «Ешен-Маурен». Відкритий у 1975 році із загальною містікстю 2 000 глядачів, із яких 500 сидячих. Використовується в основному для проведення футбольних матчів. Є домашньою ареною для національних молодіжних футбольних команд Ліхтенштейну. До відкриття у 1998 році стадіону «Райнпарк» у Вадуці був національною і основною ареною. Приймав матчі в рамках Юнацького чемпіонату Європи з футболу (U-19) 2003 року та Юнацького чемпіонату Європи з футболу (U-17) 2010 року. Примітки Посилання Sportpark Eschen-Mauren (нім.) The Sportpark Eschen-Mauren is Liechtenstein's former national stadium and will stage six group matches. (англ.) Фотогалерея (нім.)
Stausee Steg

Der Stausee Steg (1295 m ü. M.) ist ein künstlicher See in unmittelbarer Nähe zur Siedlung Steg auf dem Gebiet der Gemeinde Triesenberg in Liechtenstein. Er wird vom Valünerbach und Malbunbach gespeist. Direkt vor dem Stausee Steg liegt der Gänglesee (1301 m ü. M.). Nutzung Kraftwerk Das Wasser vom Valünabach und Malbunbach wird im Stausee Steg gesammelt und zur Energiegewinnung über Druckleitungen nach Vaduz zum Maschinenhaus des Pumpspeicherkraftwerks Samina geleitet. Es können bis zu 2000 l/s (bis 2014 maximal 1500 l/s) verarbeitet werden. Sport Der Stausee Steg wird vom Liechtensteinischen Fischereiverein zum Sportfischen ganzjährig genutzt, wofür fangfähige Bachforellen eingesetzt werden. Im Winter wird neben dem Stausee eine Langlaufloipe angelegt. Weblinks Website der Liechtensteinischen Kraftwerke Gertrud Haidvogl: Stausee Steg. In: Historisches Lexikon des Fürstentums Liechtenstein Einzelnachweise
Stausee Steg

Stausee Steg – zaporowy zbiornik retencyjny w Liechtensteinie, w gminie Triesenberg, w sąsiedztwie Steg. W latach 1947–1948 na rzece Saminie tuż przed ujściem strumienia Malbunbach powstała zapora wraz ze zbiornikiem Stausee Steg. Woda zgromadzona w akwenie jest wykorzystywana przez jedną z dwóch elektrowni wodnych w Liechtensteinie – Elektrownię Samina. Maksymalnie 1,5 m³/s wody płynie z wysokości 1296 m n.p.m. rurami do Maseschy (1270 m n.p.m.), dalej do głównej części elektrowni w Vaduz (457 m n.p.m.) a ostatecznie jest odprowadzana do Liechtensteiner Binnenkanal. Zbiornik jest poprzedzony stawem sedymentacyjnym – Gänglesee, a dodatkowo jego dno jest regularnie oczyszczane z osadów, dlatego nie rozwija się roślinność. Jezioro jest stale zarybiane przez Fischereiverein Liechtenstein (Liechtensteiński Związek Wędkarski). Zobacz też Rzeki w Liechtensteinie Gänglesee Egelsee Geografia Liechtensteinu Przypisy
Sportanlage Leitawies

Sportanlange Leitawies es un estadio de fútbol ubicado en Triesenberg, Liechtenstein. Es el estadio del FC Triesenberg y tiene capacidad para 800 personas compuestas por 400 asientos y 400 lugares de pie.​ Referencias Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Liechtenstein Enlaces externos Europlan-online (en alemán)
Government Building, Vaduz

The Government Building (German: Regierungsgebäude) is the seat of the Government of Liechtenstein. It contains the office of the prime minister and the government ministries. It is located in the capital of Vaduz. The building began construction in 1903 to a design by Austrian architect Gustav Ritter von Neumann, who was commissioned by Johann II, and it opened on 28 December 1905. The building represents neo-Renaissance architecture and contained the first telephone network and central heating in the country. From its opening in 1905 the building also served as the meeting place of the Landtag of Liechtenstein; this was moved to the Landtag of Liechtenstein Building, which was built next to it in 2007. See also Government of Liechtenstein References
Edificio del gobierno de Liechtenstein

El edificio del Gobierno de Liechtenstein es un edificio situado en Vaduz, capital de Liechtenstein, que es la sede del gobierno y, hasta 2008, también del parlamento (Landtag). Se inauguró el 28 de diciembre de 1905. El edificio fue construido entre los años 1903 y 1905, y su inauguración tuvo lugar el 28 de diciembre de 1905.​ La construcción se creó para concentrar en un solo lugar todas las oficinas e instituciones del gobierno de Liechtenstein, que anteriormente se encontraban repartidas en varios edificios. Desde el momento de su inauguración, el edificio también sirvió como sede del parlamento (denominado Landtag),​ que anteriormente se encontraba en el llamado Standehaus. En 2008, el Landtag se trasladó a una nueva sede, que se construyó junto al edificio del gobierno.​ Es un edificio representativo, de dos plantas, construido en estilo neorrenacentista. El autor del proyecto fue Gustav Ritter von Neumann.​ Se encuentra en el centro de Vaduz, concretamente en Peter-Kaiser-Platz. En 1992, el edificio fue declarado monumento. El edificio se suele llamar "Grosse Haus".​ Referencias
Budynek rządu Liechtensteinu

Budynek rządu Liechtensteinu – budynek w Vaduz, stolicy Liechtensteinu, będący siedzibą rządu, a do 2008 roku także parlamentu (Landtagu). Został oddany do użytku 28 grudnia 1905 roku. Budynek został wybudowany w latach 1903–1905, a jego otwarcie miało miejsce 28 grudnia 1905 roku. Obiekt powstał, by skoncentrować w jednym miejscu wszystkie biura i instytucje rządu Liechtensteinu, które dotychczas mieściły się w wielu innych budynkach. Od momentu otwarcia budynek pełnił także rolę siedziby posiedzeń parlamentu (Landtagu), który poprzednio obradował w tzw. Ständehaus. W 2008 roku Landtag przeniósł się do nowej siedziby, która powstała tuż obok budynku rządu. Jest to reprezentatywny, dwupiętrowy budynek, powstały w stylu neorenesansu. Autorem projektu był Gustav Ritter von Neumann. Mieści się on w centrum Vaduz, przy Peter-Kaiser-Platz. W 1992 roku obiekt został uznany za zabytek. Budynek zwyczajowo zwany jest „Grosse Haus”. Przypisy
Будівля уряду Ліхтенштейну

Будівля уряду князівства Ліхтенштейн — місце засідання уряду князівства. Збудована в 1903—1905 роках, до 2008 року слугувала місцем засідання парламенту князівства, аж поки була збудована будівля Ландтагу. Будівля уряду розташована в центрі Вадуцу на площі Петера-Кайзера. На південь від будівлі знаходяться будинок Райнбергу, загс князівства та кафедральний собор Вадуца. На північ від будівлі — будівля Ландтагу. Опис Будинок побудований у стилі пізнього Ренесансу та має три поверхи. Південна, західна та східні фасади будівлі пишно прикрашені різноманітними орнаментами, а фасад зі сторони гори та замка — майже не декоровані. Три мозаїки прикрашають лицевий фасад будівлі. По центру над трьома вікнами з арками знаходиться герб Ліхтенштейну на фоні синього зоряного неба. Ліворуч біля круглого вікна зображена фігура жінки Управління з рульовим веслом, а праворуч — Юстиція з книгою законів та посохом. Три скляні мозаїки були створені в 1911—1912 роках у Інсбруці за 1000 крон. Під дахом знаходиться галтель. Орнаменти та розписана квітами галтель була створена за бажанням фюрстів. Основний дах є вальмовим, а над ризалітами — пірамідальний. Дахи покриті червоною та зелено-оливковою черепицами, що створюють зубчатий шаблон. Примітки
Ruine Schalun

Die Ruine Schalun (auch Wildschloss genannt) ist die Ruine einer Höhenburg im Gemeindegebiet von Vaduz, dem Hauptort des Fürstentums Liechtenstein. Lage Die Ruine Schalun ist auf einer Felsterrasse rund einen Kilometer nordöstlich sowie knapp 400 Meter über dem Ortszentrum von Vaduz gelegen. Die kleine, fast baumfreie Ebene wird im Westen durch steile Berghänge vom Rheintal abgegrenzt und in Richtung Osten erhebt sich das Rätikon der Zentralalpen. Geschichte Die erste Bauphase der Burg wird spätestens auf Ende des 12. Jahrhunderts datiert. Der Name Schalun wird dabei erstmals 1237 bei einer Schenkung erwähnt. Im 13. Jahrhundert wurde die Anlage ausgebaut und mit stärkeren Mauerwerken und zusätzlichen Bauten versehen. Aufgrund nur spärlicher Funde wird heute davon ausgegangen, dass die Burg in späterer Zeit geräumt wurde und anschliessend niedergebrannt worden war. Im 18. Jahrhundert kam die Burgruine in den Besitz des Landesfürsten und wurde schliesslich der Gemeinde Vaduz übergeben. Nach 53 Jahren Privatbesitz verkaufte die Burganlage 1933 der Wiener Hofrat Julius Bankó an die Gemeinde Vaduz. Erhaltungszustand Heute sind noch weite Teile der Kernbauten der Burg erhalten: Der Palas besitzt teilweise mehr als zwei Meter dicke Mauern und bis zu zehn Meter hohe Gebäudereste. Aufgrund von Negativen der Holzbalken lassen sich an diesen Stellen mindestens zwei Geschosse nachweisen. Vom Bergfried sind die Süd- und Westwand erhalten, wobei die Südwand mit bis zu drei Meter hohen Mauerresten wesentlich besser erhalten ist. Literatur Cornelia Herrmann: Die Kunstdenkmäler des Fürstentums Liechtenstein. Das Oberland. In: Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte GSK: Die Kunstdenkmäler der Schweiz. Bern 2007, ISBN 978-3-906131-85-6. Weblinks Verena Hassenbach: Schalun. In: Historisches Lexikon des Fürstentums Liechtenstein Burg Schalun (mit Fotos, Grundriss, Geschichte und Literaturhinweisen) auf burgenwelt.org
Schalun Castle

Schalun Castle (German Burg Schalun or Ruine Schalun), also known colloquially as Wildschloss ("Castle in the wild"), is a castle ruin located in the municipality of Vaduz, Liechtenstein. It lies in the mountains, roughly 1 kilometer to the northeast from the town centre of Vaduz, the capital of Liechtenstein. It is freely open to tourists and accessible by foot or mountain bike via a local footpath. Schalun Castle is one of the five existing castles in Liechtenstein and one of the three ruined ones in the country. History The castle was constructed probably around the end of the 12th century. The first written record about the castle comes from 1237. In it, it was also first referred to by name, as "Schalun". Archeological digs made in recent decades have revealed only small amounts of artifacts from the medieval and early modern period, suggesting that the castle might have been cleared and burned down at a later point in its history. In the 18th century, the castle came into the possession of the then Prince Regnant of Liechtenstein. The ownership of the castle ruin was handed over to the Municipality of Vaduz in 1933. Today, the best preserved parts of the castle are its grand hall and the remaining section of its keep. See also List of castles in Liechtenstein References
Castillo Schalun

El Castillo Schalun​ o las ruinas de Schalun (en alemán: Burg Schalun o bien Ruine Schalun) también conocido coloquialmente como Wildschloss ("Castillo Salvaje" o "Castillo al natural"), es un castillo en ruinas situado en el municipio de Vaduz, Liechtenstein. Se encuentra en las montañas, más o menos a 1 kilómetro al noreste del centro de la ciudad de Vaduz, la capital nacional de Liechtenstein. Está abierto a los turistas y es accesible a pie o en bicicleta de montaña a través de un sendero local. El Castillo Schalun es uno de los cinco castillos existentes en Liechtenstein y una de las tres en ruinas que hay en el país. El castillo fue construido probablemente durante la segunda mitad del siglo XII o alrededor de finales del siglo XII, a más tardar. El primer registro escrito sobre el castillo proviene de 1237. En este, también apareció por primera vez por su nombre, como "Schalun". Las excavaciones arqueológicas realizadas en las últimas décadas han revelado sólo pequeñas cantidades de artefactos de la época medieval y moderna, lo que sugiere que el castillo podría haber sido limpiado y quemado en un momento posterior de su historia. En el siglo XVIII, el castillo pasó a manos del entonces príncipe reinante de Liechtenstein. La propiedad de las ruinas del castillo fue entregada a la Municipalidad de Vaduz en 1933. Hoy en día, las partes mejor conservadas del castillo son su gran salón y la sección restante de su torre del homenaje. Véase también Historia de Liechtenstein Cultura de Liechtenstein Castillo Gutenberg Referencias
Castello di Schalun

Il castello di Schalun (in tedesco Burg Schalun o Ruine Schalun), noto anche come Wildschloss ('castello nella landa selvaggia'), è un rudere di castello situato nel Comune di Vaduz, nel Liechtenstein. Si trova in montagna, a circa un chilometro a nord-est dal centro di Vaduz, la capitale del Liechtenstein. È liberamente aperto ai turisti e raggiungibile a piedi o in mountain bike tramite un sentiero locale. Il castello di Schalun è uno dei cinque castelli esistenti nel Liechtenstein e uno dei tre in rovina nel paese. Storia Il castello fu costruito probabilmente intorno alla fine del XII secolo. La prima testimonianza scritta sul castello risale al 1237. In essa, veniva anche chiamato per la prima volta "Schalun". Gli scavi archeologici effettuati negli ultimi decenni hanno rivelato solo piccole quantità di reperti del periodo medievale e della prima età moderna, suggerendo che il castello potrebbe essere stato sgomberato e bruciato in un momento successivo della sua storia. Nel XVIII secolo il castello entrò in possesso dell'allora principe regnante del Liechtenstein. La proprietà del rudere del castello passò nel 1933 al Comune di Vaduz. Oggi, le parti meglio conservate del castello sono la sua grande sala e la parte rimanente del suo mastio. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello di Schalun
Замок Шалун

Замок Шалун (нім. Burg Schalun або Ruine Schalun), відомий також, як Wildschloss — «Замок в дикій природі»), являє собою руїни фортеці, розташованої в муніципалітеті Вадуц, Ліхтенштейн. Він знаходиться в горах, приблизно в 1 км на північний схід від центру міста Вадуц, столиці Ліхтенштейну. Відкритий для туристів і дістатися туди можна пішки або на гірському велосипеді локальною стежкою. Замок Шалун є одним з п'яти існуючих замків Ліхтенштейну і один з трьох зруйнованих в країні. Історія Замок був побудований, ймовірно, у другій половині ХІІ століття і на рубежі ХІІ століття, найпізніше. Перша письмова згадка про замок походить від 1237 року. У ній замок вперше згадується під назвою «Шалун». Археологічні розкопки, проведені в останні десятиліття, виявили лише невелику кількість артефактів із середньовіччя і раннього Нового часу. Припускається, що замок, можливо, обезлюднів і був спалений на пізнішому етапі своєї історії. У XVIII столітті, замок перейшов у володіння тодішнього царственого принца з Ліхтенштейну. Право власності на руїни фортеці було передано муніципалітету Вадуц в 1933 році. Нині найкраще збереженою частиною замку є його велика зала, а решта частин втрачені. Див. також Вадуц Замок Гутенберг Замок Обере-Бург Замок Унтере-Бург Примітки
Freizeitpark Widau

Freizeitpark Widau es un estadio de fútbol ubicado en Ruggell, Liechtenstein. Es el estadio del FC Ruggell y tiene capacidad para 500 personas.​ La longitud del campo de juego es de 105m y el ancho 68m. Referencias Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Liechtenstein Enlaces externos Soccerway O Gol
Фрайцайтпарк Видау (стадион)

Фрайцайтпарк Видау (нем. Freizeitpark Widau) — футбольный стадион в Руггелле, Лихтенштейн. Стадион вмещает 500 зрителей. Является домашней ареной футбольного клуба «Руггелль», выступающем в швейцарской третьей лиге — седьмом уровне футбольной пирамиды. Стадион «Фрайцайтпарк Видау» был построен в 2002 году и открыт 31 августа того же года. Он представляет собой большой и удобный комплекс, где, помимо официальной команды, могут заниматься спортом все желающие. На основном футбольном поле клуба «Руггелль» уложен первый в Лихтенштейне искусственный газон. История «Фрайцайтпарк Видау» был построен в 2002 году и официально открыт 31 августа того же года. На стадионе также играет вторая команда «Руггелля» — «Руггелль II» Примечания Ссылки Информация о стадионе на сайте soccerway Информация о стадионе на сайте ogol
Sportplatz Rheinwiese

El Sportplatz Rheinwiese, es un estadio ubicado en Schaan, en Liechtenstein. En este juega sus partidos de local el FC Schaan que participa en la 2. Liga de Suiza. Tiene capacidad para 5000 personas aproximadamente. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Liechtenstein Enlaces externos http://wildstat.com/map_stadium/3315 http://es.soccerway.com/venues/liechtenstein/sportplatz-rheinwiese/
Sportsplatz Rheinwiese

Het Sportsplatz Rheinwiese is een multifunctioneel stadion in Schaan, een plaats in Liechtenstein. In het stadion is plaats voor 5.000 toeschouwers. Het stadion wordt vooral gebruikt voor atletiek- en voetbalwedstrijden, de voetbalclub FC Schaan maakt gebruik van dit stadion. Naast het hoofdveld, waar een atletiekbaan omheen ligt zijn er ook nog drie trainingsvelden aanwezig. Op 24 augustus 1994 werd er een Europese wedstrijd gespeeld voor de UEFA Cup. FC Schaan speelde die dag tegen Pirin Blagoëvgrad. Er werd ook gebruik gemaakt van dit stadion tijdens het Europees kampioenschap voetbal onder 19 van 2003. Er werden toen drie groepswedstrijden gespeeld.
Sportplatz Rheinwiese

Sportplatz Rheinwiese – wielofunkcyjny stadion sportowy w mieście Schaan (Liechtenstein) o pojemności 1 500 miejsc. Swoje mecze domowe rozgrywa na nim klub FC Schaan, występujący na co dzień w szwajcarskiej lidze (5 poziom rozgrywkowy w Szwajcarii). Bibliografia Informacja o stadionie na World Stadiums. worldstadiums.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-03-28)]. Sportplatz Rheinwiese, [w:] baza Soccerway (stadiony) [dostęp 2021-01-04] .
Шпортплац Райнвізе

Шпортплац Райнвізе (нім. Sportplatz Rheinwiese) — футбольний стадіон в комуні Шаан, Ліхтенштейн, домашня арена ФК «Шаан». Має місткість 1 500 глядачів. Розташований в зеленому приміському районі серед гір зі засніженими вершинами. На стадіоні проводяться футбольні та легкоатлетичні змагання регіонального значення. Примітки Посилання FC Schaan - FC Appenzell 3:2 (1:1) (нім.) Фотогалерея (нім.)
Ruggeller Riet

Ruggeller Riet Nature Reserve is a national nature reserve in Ruggell municipality, Liechtenstein. Located near the country's northern tripoint with Austria and Switzerland, Ruggeller Riet includes 88 hectares (220 acres) of wet meadows and moorland in the valley of the Alpine Rhine. The reserve was designated in 1978, and it has been protected as a Ramsar site since 1991. History The name "Ruggeller Riet" is thought to refer to reeds that likely covered the region before the advent of intensive agriculture. The wetlands in this region of the Alpine Rhine valley began as shallow lakes formed after the melting of the Rhine Glacier some 16,500 years ago. Over time, silt deposition from the Rhine led to the development of bogs and the formation of peat. Pollen profiles show signs of human presence in the area as early as the 4th millennium BCE, and artifacts dating from the Bronze Age and Iron Age have been recovered from the peat. Since the late Middle Ages the area has been used for pasture and hay mowing by local farmers. A peat-cutting industry developed in the nineteenth century but declined after World War II. Flora and fauna Ruggeller Riet is a complex of wet meadows situated atop a thick bed of peat in the most northerly region of Liechtenstein, at a relatively low (for Liechtenstein) elevation of around 430 metres (1,410 ft) above mean sea level. The dominant plant species include purple moor grass, brown bog-rush, and great fen-sedge, and other common species include crested wood fern, gladiolus, and Siberian iris. The wetlands provide a stopover site supporting migratory birds, including storks. The site has been designated an Important Bird Area (IBA) by BirdLife International because it supports breeding corn crakes, common quails, whinchats and red-backed shrikes, as well as wintering hen harriers, and western marsh and Montagu's harriers on passage. Conservation Ruggeller Riet was designated as a national nature reserve by the Principality of Liechtenstein in 1978. The reserve covers roughly 88 hectares (220 acres) of wetland and moorland near the east bank of the Alpine Rhine. On 6 August 1991 the reserve was declared Liechtenstein's first and only Ramsar site when Liechtenstein acceded to the Ramsar Convention. References External links Media related to Ruggeller Riet at Wikimedia Commons
Ruggeller Riet

Ruggeller Riet (Haslermahd) – rezerwat przyrody w północnym Liechtensteinie, w gminach Ruggell i Schellenberg, chroniący nadreński kompleks torfowisk o tej samej nazwie. Powołany został w 1978 roku, a jego powierzchnia wynosi 90,85 ha. Torfowiska Podczas zlodowoceń plejstoceńskich cała dolina górnego Renu była zajmowana przez lodowiec, który cofając się, pozostawiał na terenie dzisiejszego Liechtensteinu niewielkie, bezodpływowe jeziorka wytopiskowe. Zbiorniki te ulegały eutrofizacji, a w konsekwencji stopniowemu zamulaniu i zarastaniu. Jedynie największe jezioro (Egelsee w gminie Mauren) dotrwało czasów historycznych, natomiast pozostałe dały początek bagniskom i torfowiskom. Taki los spotkał również kompleks jeziorek na północnym przedgórzu Eschnerbergu, które przekształciły się w torfowiska. Już w późnym średniowieczu na żyznych madach w okolicach Ruggeller Riet uprawiano rolę, jednak największa ekspansja rolnictwa miała miejsce w XVIII i XIX wieku. W tych czasach podzielono również grunty między osoby prywatne, skarb państwa i związki rolnicze. Osuszanie bagien i przekształcanie zróżnicowanych łąk w monokultury zbożowe spowodowały znaczne obniżenie bioróżnorodności. Ponadto do degradacji ekosystemu przysłużyło się także wydobycie torfu, którego zaprzestano dopiero w drugiej połowie XX wieku. Dawniej bagna były odwadniane przez dwa potoki: Spiersbach i Mölibach, które w XX wieku uległy całkowitej regulacji. Działania ochronne na torfowiskach Ruggeller Riet podjęto dopiero w latach siedemdziesiątych XX wieku. W 1970 roku powstało lokalne Towarzystwo Botaniczno-Zoologiczne (niem. Botanisch-Zoologische Gesellschaft), które prowadziło działania mające na celu ochronę torfowisk. W roku 1978 powołano rezerwat przyrody o powierzchni 90,85 ha (największy w Księstwie), natomiast w 1991 roku bagna zostały objęte ochroną w ramach konwencji ramsarskiej i pozostają jedynym obszarem Ramsar na terenie Liechtensteinu. Od 2000 roku stanowią również ostoję ptaków IBA organizacji BirdLife International. Roślinność i fauna Rezerwat Ruggeller Riet charakteryzuje się wyjątkową bioróżnorodnością w skali Księstwa i doliny górnego Renu. Na wilgotnych łąkach dominują trawy i rośliny ciborowate (m.in. trzęślica modra, marzyca ruda czy kłoć wiechowata), występuje tu też szereg gatunków chronionych. Osobliwością rezerwatu są kwitnące na wiosnę fioletowe kosaćce syberyjskie, które porastają większość torfowisk. Wzdłuż dawnych potoków, których śladem są częściowo renaturyzowane rowy, rosną pojedynczo stare drzewa, w tym olchy i pomnikowe wierzby. Trawy i zakrzewienia są miejscem zamieszkania dla tysięcy gatunków bezkręgowców oraz ostoją dla ptaków, a w bardziej wilgotnych miejscach żyją płazy. Do 1997 roku na terenie Ruggeller Riet gniazdowały zagrożone wyginięciem kuliki wielkie, a współcześnie często żerują na terenie rezerwatu. Ponadto pojawiać się tu zaczęły bociany białe. W 1990 roku udokumentowano stąd 736 gatunków roślin i 1631 gatunków zwierząt. Galeria Zobacz też Ruggell Geografia Liechtensteinu Konwencja ramsarska Przypisy
Sportplatz Rheinau

L'Sportplatz Rheinau és un estadi esportiu de la ciutat de Balzers, Liechtenstein. El complex esportiu inclou l'estadi principal, que té una capacitat de 2.000 espectadors. És la seu del FC Balzers. L'estadi va ser una de les seus del Campionat d'Europa sub-19 de la UEFA de 2003. S'hi van jugar dos partits de la fase de grups. La selecció de Liechtenstein ha jugat tres partits internacionals oficials (tots amistosos) a l'estadi: el 9 de març de 1982 contra Suïssa (0-1), el 12 de març de 1991 també contra Suïssa (0-6), i el 26 d'octubre de 1993 contra Estònia (0-2). El partit de 1982 contra Suïssa es considera el primer partit oficial de la selecció de Liechtenstein de la història. Referències