NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Aéroport Mejametalana

L'aéroport Mejametalana, anciennement aéroport Leabua Jonathan (code OACI : FXMU) est une base aérienne militaire desservant la ville de Maseru, capitale du Lesotho en Afrique. Avant l'ouverture de l'aéroport Moshoeshoe I, il avait un usage civil et desservait des lignes internationales. La route rejoignant l'aéroport Mejametalana et le Palais Royal, a été longtemps la seule route en asphalte du Lesotho. Situation Notes et références Liens externes FXMU sur World Aero Data Portail de l’aéronautique Portail du Lesotho
Zračna luka Mejametalana

Zračna luka Mejametalana (IATA: nema – ICAO: FXMU) je vojna zračna luka u gradu Maseru, prijestolnici Lesota. Prije je služila kao glavna zračna luka u zemlji, ali nakon što se sav putnički transport preselio u međunarodnu zračnu luku Moshoeshoe I, Mejametalana služi u vojne svrhe. Mejametalana se nalazi na visini od 1.511 m te ima jednu dugu asfaltiranu pistu te jednu kratku pistu koju čini travnati teren. Izvori
Maseru-Mia

Maseru-Mia är en flygplats i Lesotho. Den ligger i den västra delen av landet, i huvudstaden Maseru. Maseru-Mia ligger 1 556 meter över havet. Terrängen runt Maseru-Mia är kuperad söderut, men norrut är den platt. Runt Maseru-Mia är det ganska tätbefolkat, med 139 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Maseru, 2,4 km sydväst om Maseru-Mia. Trakten runt Maseru-Mia består i huvudsak av gräsmarker. Kommentarer Källor
Аеропорт Меджаметалана

Аеропорт Меджаметалана (ICAO: FXMU) — військовий аеропорт в столиці Лесото. Був головним аеропортом країни до відкриття аеропорту Мошвешве I в місті Мазенод. Посилання Maseru/Majametalana Airport(англ.)
Mine de Letseng

La mine de Letšeng est une mine à ciel ouvert de diamant située en Lesotho. Elle est la propriété de Gem Diamonds, Ltd. et du gouvernement du Lesotho. Située à une altitude de 3 100 m, elle est la mine de diamants la plus haute au monde. Histoire L'industrie minière du diamant au Lesotho commence à la fin des années 1950. Exploitée dans les années 1960 et 1970, la mine de Letšeng ferme au début des années 1980 en raison d'une exploitation coûteuse pour une trop faible production. Grâce à l'évolution des techniques, la production est relancée lorsque Gem Diamonds acquit la mine en 2006. Production Elle possède un minerai pauvre (moins de 2 carats (400 mg) / 100 tonnes) mais est connue pour sa production de gros diamants, ayant le plus haut pourcentage de grands diamants (supérieur à 10 carats (2 g)), lui donnant la plus grande valeur en dollars par carat de toutes les mines de diamants. Lors des six premiers mois de 2007, la moyenne mondiale était d'environ 81 $US par carat, tandis que la moyenne de Letšeng était d'environ 1 894 $US par carat. Diamants Plusieurs de ses pierres font partie des plus gros diamants au monde. Parmi ses trouvailles, on trouve le Lesotho Promise, une pierre de 603 carats découverte en 2006. Et en 2018, Gem Diamonds annonce la découverte du cinquième plus gros diamant de qualité au monde : 910 carats, de couleur D et de Type IIa, évalué à plus de 40 millions de $. La pierre a été nommée le Lesotho Legend et est actuellement la plus grosse trouvée sur le site. Liste des plus gros diamants trouvés dans la mine : Lesotho Legend - 910 carats, trouvé en 2018 Lesotho Promise - 603 carats, trouvé en 2006 Letšeng Star - 550 carats, trouvé en 2011 Letšeng Legacy - 493 carats, trouvé en 2007 Lesedi la Letšeng - 478 carats, trouvé en 2008 Letšeng Dinasty - 357 carats, trouvé en 2015 Letšeng Destiny - 314 carats, trouvé en 2015 Plus rares et plus petits, des diamants de couleurs sont parfois extraits. Il a été ainsi trouvé un diamant jaune de 299 carats (2014), un diamant bleu de 12 carats (2013) et un diamant rose de 7.87 carats (2017). Climat Inhabituel pour l'Afrique, et en raison de son altitude, les températures de la mine peuvent chuter à -20 °C et les chutes de neige sont communes en hiver. Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Letseng diamond mine » (voir la liste des auteurs). (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Mining industry of Lesotho » (voir la liste des auteurs). Portail de la mine Portail du Lesotho
Letšengmijn

De Letšengmijn is een diamantmijn in Lesotho. De mijn ligt in het district Mokhotlong in bergachtig gebied op een hoogte van ongeveer 3100 meter. Daarmee is ze de hoogst gelegen diamantmijn ter wereld. De mijn heeft twee kimberlietpijpen en wordt bedreven in dagbouw. In de mijn worden regelmatig erg grote diamanten opgedolven, vooral "witte" maar soms ook gekleurde diamanten, zoals de Bruine van Lesotho die in 1961 werd gevonden. De mijnactiviteit werd in de jaren 1990 stopgezet, maar in 2004 weer hervat; toen was ze eigendom van Johannesburg Consolidated Investments uit Zuid-Afrika, Matodzi Resources Ltd en de regering van Lesotho. In 2006 verwierf Gem Diamonds, met hoofdkwartier in Londen, 70% van de exploitatierechten van de mijn; de regering van Lesotho behield de rest. Sindsdien zijn meerdere erg grote diamanten in de mijn gevonden: In 2006 werd een ruwe witte diamant van 603 karaat gevonden, de "Lesotho Promise" (Belofte van Lesotho). De ruwe diamant werd in Antwerpen voor 12,36 miljoen dollar verkocht aan Safdico. In 2007 werd de "Letšeng Legacy", een diamant van 493 karaat, verkocht voor 10,4 miljoen dollar. In september 2008 werd in Letšeng de "Light of Letšeng"-diamant ontdekt, een witte diamant van 478 karaat. De diamant werd in Antwerpen verkocht voor 18,4 miljoen dollar aan Safdico. In 2011 werd de "Letšeng Star", een witte diamant van 550 karaat, voor 16,5 miljoen dollar verkocht. In januari 2018 werd in de mijn een diamant van 910 karaat ontdekt. Deze "Lesotho Legend" is in Antwerpen geveild voor 40 miljoen dollar. Het is de grootste diamant die tot dan toe in de mijn was gevonden en de vijfde grootste ter wereld. Externe link Gem Diamonds website
Croce Rossa del Lesotho

La Società della Croce Rossa del Lesotho è la società nazionale di Croce Rossa del Regno del Lesotho, stato dell'Africa del sud. Conta circa 7350 volontari (nel 2007). Denominazione ufficiale Lesotho Red Cros Society (LRCS), in lingua inglese, idioma ufficiale del Lesotho, è la lingua utilizzata anche per la corrispondenza estera dell'associazione; Storia La LRCS è stata ufficialmente riconosciuta come società nazionale di Croce Rossa con Atto del Parlamento nº31 del 1967. Organizzazione A capo dell'associazione è il re, attualmente Letsie III del Lesotho. La sede si trova nella capitale Maseru al nº 23 di Mabile Road. Note Voci correlate Croce Rossa e Mezzaluna Rossa Internazionale Comitato Internazionale della Croce Rossa Federazione internazionale delle società di Croce Rossa e Mezzaluna Rossa Elenco delle Società di Croce Rossa e Mezzaluna Rossa Lesotho Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su redcross.org.ls. Lesotho Red Cross Society (canale), su YouTube.
Semonkong Airport

Semonkong Airport (IATA: SOK, ICAO: FXSM) is an airport serving the village of Semonkong in Maseru District, Lesotho. See also Aviation portal Transport in Lesotho List of airports in Lesotho References External links OurAirports - Semonkong Archived 2016-09-11 at the Wayback Machine SkyVector - Semongkong
Aeroportul Semonkong

Aeroportul Semonkong (IATA: SOK, ICAO: FXSM) este un aeroport din Semonkong⁠(d), Districtul Maseru, Lesotho. A fost numit după Semonkong⁠(d). Situat la o altitudine de 2.195 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Semonkong Airport

Semonkong Airport är en flygplats i Lesotho. Den ligger i distriktet Maseru, i den centrala delen av landet, 80 km sydost om huvudstaden Maseru. Semonkong Airport ligger 2 224 meter över havet. Terrängen runt Semonkong Airport är huvudsakligen kuperad. Semonkong Airport ligger nere i en dal. Runt Semonkong Airport är det ganska tätbefolkat, med 116 invånare per kvadratkilometer. Det finns inga samhällen i närheten. Trakten runt Semonkong Airport består i huvudsak av gräsmarker. Kommentarer Källor
Estadi Setsoto

L'estadi Setsoto és un estadi polivalent a Maseru, Lesotho Actualment s'utilitza principalment per a partits de futbol. L'estadi té una capacitat de 13.900 persones. Va ser la seu de la selecció nacional de futbol de Lesotho abans que la FIFA condemnés l'estadi el 2021, obligant la selecció nacional a jugar els seus partits a casa fora del país. Anteriorment, havia estat renovat i ampliat el 2010-2011. El juny de 2024, les reformes es van aturar per manca de fons i els costos van augmentar de 20 milions d'euros a 70 milions d'euros. L'abril de 2025, el govern va anunciar un pla per renovar l'estadi i augmentar la capacitat a 25.000 espectadors, amb un cost de 85 milions de lliures. Està previst que les reformes finalitzin a l'octubre de 2026. L'agost de 2017, l'estadi va acollir la cerimònia de casament entre l'exprimer ministre de Lesotho, Tom Thabane, i Maesiah Thabane. Referències
Setsoto Stadium

Das Setsoto Stadium (Sesotho/englisch für „Das wundervolle Stadion“ oder auch „Überraschungsstadion“) ist ein Fußballstadion mit Leichtathletikanlage in der lesothischen Hauptstadt Maseru. Es ist das einzige Stadion des Landes. Überwiegend wird es für Fußballspiele, u. a. der lesothischen Fußballnationalmannschaft, genutzt. Geschichte Das Stadion wurde in den 1980er Jahren als National Stadium errichtet. 2002 wurde es umbenannt. Im Oktober 2007 wurde für 5,6 Mio. Maloti ein Kunstrasen verlegt; das Spielfeld ist mit 100 Metern Länge und 50 Metern Breite relativ klein. Von 2008 bis 2010 wurde die Anlage für 150 Mio. Maloti erneuert und am 1. Mai 2010 wiedereröffnet. Es bot bis 2010 etwa 20.000 bis 25.000 Zuschauern Platz. Nach der Renovierung sollte das Stadion 13.900 Sitzplätze bieten. Die Anlage wird auch für Versammlungen genutzt, etwa die Vereidigung von Premierminister Tom Thabane 2012. Siehe auch Fußball in Lesotho Weblinks stadiumdb.com: Setsoto Stadium (englisch) de.soccerway.com: Setsoto Stadium Einzelnachweise
Setsoto Stadium

The Setsoto Stadium is a multi-purpose stadium in Maseru, Lesotho. It is currently used mostly for football matches. The stadium has a capacity of 13,900. It was the home ground of the Lesotho national football team prior to FIFA condemning the stadium in 2021, forcing the national team to play its home games outside of the country. It had previously been renovated and enlarged in 2010–2011. In June 2024, renovations were halted due to a lack of funds, and the costs increasing from M20 million to M70 million. In February 2025, the stadium was still in a state of disrepair. In April 2025, the government announced a plan to renovate the stadium and increase the capacity to 25,000, at a cost of M85 million. Renovations were scheduled for completion by October 2026. The stadium hosted its first top-flight match in many years in March 2026. In August 2017, the stadium served as the venue for the wedding ceremony between former Lesotho Prime Minister Tom Thabane and Maesiah Thabane. References External links Photo at cafe.daum.net/stade Photo at worldstadiums.com Photos at fussballtempel.net Soccerway Profile Archived 2021-09-24 at the Wayback Machine
Estadio Setsoto

El Estadio Setsoto​ (en inglés: Setsoto Stadium) es un estadio de usos múltiples ubicado en la ciudad de Maseru, la capital del país africano de Lesoto. Actualmente se utiliza sobre todo para los partidos de fútbol. El estadio tiene capacidad para recibir hasta 20.000 espectadores. Actualmente, es el estadio del equipo de fútbol nacional de Lesoto. Ha sido renovado y ampliado en un proceso que empezó en 2010 y se extendió hasta 2011. El 31 de octubre de 1997 tuvo lugar en el estadio la ceremonia de coronación del rey Letsie III, que contó con la asistencia del príncipe Carlos de Gales.​ Véase también Anexo:Estadios de fútbol en África Estadios de fútbol con mayor capacidad del mundo Referencias
Setsotostadion

Het Setsotostadion is een multifunctioneel stadion in Maseru, Lesotho. Het wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden. In het stadion kunnen 20.000 toeschouwers. Het nationale elftal van Lesotho speelt hier zijn internationale thuiswedstrijden. In 2010-2011 werd dit stadion gerenoveerd.
Setsoto Stadium

Setsoto Stadium – wielofunkcyjny stadion w stolicy Lesotho – Maseru. Jest używany do meczów piłki nożnej, a także posiada bieżnię. Swoje mecze rozgrywają na nim reprezentacja Lesotho w piłce nożnej oraz drużyny piłkarskie LCS i Matlama FC. Stadion mieści 20 000 widzów. Bibliografia Zdjęcia na fussballtempel.net. fussballtempel.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-30)]. Informacje o stadionie na World Stadiums. worldstadiums.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-10)]. (ang.) Setsoto Stadium, [w:] baza Soccerway (stadiony) [dostęp 2021-01-02] . Informacje o stadionie na wikimapia
Lesotho Highlands Water Project

Le Lesotho Highlands Water Project (LHWP) est un programme de construction de plusieurs barrages au Lesotho destiné à capter les eaux du bassin supérieur fleuve Orange (appelé Senqu pour la partie coulant au Lesotho) et d'inverser une partie de son cours dans le but d'alimenter l'Afrique du Sud et notamment la région de Johannesbourg, en eau potable. La production hydro-électrique de ces barrages profite au Lesotho qui, en outre, reçoit des devises[Quoi ?]. Mis en œuvre en 1986 sous le régime d'apartheid, le projet consistait initialement à construire, en quatre phases, cinq barrages de retenue dans les monts Maluti, qui constituent la partie supérieure du bassin versant de la Senqu. En 2015, seule la première phase du programme a été réalisée. Elle est composée du barrage de Katse et du barrage de Mohale. La mise en œuvre des trois autres phases, initialement prévue en 2020, a été reportée sine die à la suite d'études réalisées en 2000 par un organisme spécialisé (Metsi Consultants) qui concluait sur les conséquences très négatives que ce projet faisait porter sur l'environnement du fleuve Orange, au Lesotho et en aval. La phase 2 du projet, qui consiste en un barrage de 165 m de hauteur et un volume d'eau de 2,3 million de m3 mais amputé de sa partie STEP, a été lancée en août 2020. La mise en production est prévue pour 2026. Notes et références Voir aussi Tugela Vaal Transfer Scheme, un projet équivalent sur le flanc sud-africain du Drakensberg. Portail de l’Afrique du Sud Portail du Lesotho Portail des lacs et cours d'eau Portail des barrages
Lesotho Highlands Water Project

Lesotho Highlands Water Project – wspólny projekt Lesotho i Południowej Afryki budowy zapór na rzekach w Lesotho, mający na celu dostarczenie wody do RPA, produkcję energii elektrycznej i rozwój infrastruktury Lesotho. Idea transportu wody z gór Maloti na rolniczo wykorzystane tereny RPA pojawiła się w latach 50. XX wieku, jeszcze gdy Lesoho było protektoratem Wielkiej Brytanii, ale nie zyskała poparcia RPA. Zapatrywania w RPA zmieniły się po suszach, które dotknęły ten kraj w latach 60. XX wieku. Wtedy jednak nie podjęto współpracy z powodów politycznych. Dopiero w 1978 przeprowadzono studium wykonalności, a w 1983 podpisano porozumienie o budowie systemu. Prace rozpoczęto w 1986. Plan obejmował budowę pięciu zapór tworzących zbiorniki wodne, tuneli transportujących wodę oraz elektrowni i towarzyszącej infrastruktury. Zakładano, że docelowa wydajność projektu wyniesie 70 m³/s wody dostarczonej do RPA. Spływ z rzek lesotyjskich ma wspomóc Orange River Project działający w RPA. W pierwszym etapie, zakończonym w 2004, kosztem 4 miliardów USD zbudowano zapory Katse, Mohale i Muela z elektrownią wodną oraz 82 km tuneli łączących powstałe zbiorniki wodne z RPA. Budowie zasadniczych elementów towarzyszyła budowa infrastruktury pomocniczej: asfaltowych dróg, mostów, miejsc zamieszkania oraz inwestycje chroniące środowisko naturalne, a także programy socjalne. Etap drugi obejmuje budowę zapory Polihali i 38 kilometrowego tunelu, doprowadzającego wodę do zbiornika przy zaporze Katse. Rozważa się też budowę elektrowni wodnej tradycyjnej oraz szczytowo-pompowej. Przewiduje się zakończenie tego etapu około roku 2024. Lesotho Highlands Water Project ma bardzo duży wpływ na gospodarkę Lesotho. Do lat 90. XX wieku wzrost gospodarczy w tym kraju wynosił około 3-4% rocznie. W latach 90. wzrósł do kilkunastu procent. Zyski ze sprzedaży wody do RPA stanowią około 10% wpływów do krajowego budżetu. Do czasu uruchomienia elektrowni, Lesotho importowało z RPA 90% zużywanej energii elektrycznej, obecnie ma już nadwyżki energii, którą również sprzedaje do Południowej Afryki. W ramach projektu wybudowano też około tysiąca kilometrów dobrych dróg. Kontrowersje W związku z realizacją projektu pojawiły się głosy krytyczne. Podnoszono, że kraj sprzedaje wodę, mimo że kilka procent mieszkańców nie ma dostępu do wody dobrej jakości. Istnieją obawy o wpływ jezior na lokalny klimat. Część ludności musiała zostać przesiedlona. Zwraca się uwagę na sprawy niejasnych finansów (w czasie realizacji projektu wybuchła afera korupcyjna, w którą zamieszani są politycy i międzynarodowe koncerny) oraz słabą redystrybucję zysków. Zobacz też Projekt Tuszka (Egipt) Przypisy
ГЕС Муела

ГЕС Муела — гідроелектростанція в Лесото. Станом на середину 2010-х років найпотужніша електростанція країни. Станція є частиною великого гідротехнічного проекту Lesotho Highlands Water Project, головною метою якого є перекидання ресурсу між басейнами двох правих приток Оранжевої — Malibamats'o та Вааль. Остання протікає через промислово розвинений північний схід Південно-Африканської Республіки, де відчувається нестача води. В межах проекту на Malibamats'o, котра тече з високогір'я Лесото у південному напрямку, спорудили греблю Катсе. Ця бетонна аркова споруда є найвищою в Африці — 185 метрів, має довжину 710 метрів, товщину від 60 метрів (по основі) до 9 метрів (по гребеню) та потребувала 2,32 млн м3 матеріалу. Під час її будівництва провели виїмку 0,7 млн м3 ґрунту та 1,4 млн м3 скельних порід, а обсяг підземної вибірки склав 135 тис. м3. Для відведення води спорудили два дериваційні тунель довжиною біля 0,6 км кожен та діаметром по 7,5 метра. Необхідні для виробництва цементу матеріали спершу доставлялись із кар'єру на дробильну фабрику по конвеєру довжиною 2,4 км, який протягом 1,4 км слідував через тунель, а після обробки транспортувались за 150 км через перевал висотою понад 3000 метрів НРМ. Гребля утворює водосховище з об'ємом 1,9 млрд м3, котре, окрім власного стоку, поповнюється за рахунок перекидання води із сходу та заходу. Накопичена у сховищі вода далі подається через прокладений на північ дериваційний тунель довжиною 45 км та діаметром 4,35 метра. Він виводить до машинного залу, спорудженого у підземному виконанні з розмірами 130х60 метрів при висоті 15 метрів. Зал, окрім гідроагрегатів, містить також трансформаторне обладнання, а доступ сюди здійснюється через вертикальну ліфтову шахту. Основне обладнання станції складають три турбіни типу Френсіс потужністю по 24 МВт, які працюють при напорі у 287 метрів. Відпрацьована вода спершу потрапляє у підземну балансуючу камеру з висотою 40 метрів, після чого по тунелю довжиною 1,7 км надходить у проміжне сховище системи, створене греблею Муела на річці Ас (притока Liebenbergsvlei, лівої притоки Вілге, лівої притоки Ваалю). Для забезпечення безперебійного водопостачання під час проведення ремонтних робіт на ГЕС, існує обвідний тунель, котрий сполучає підвідний дериваційний тунель станції зі сховищем Муела. Видача продукції відбувається по ЛЕП, що працює під напругою 132 кВ. Примітки
Aeroport Internacional de Moshoeshoe I

L'Aeroport Internacional Moshoeshoe I (codi IATA: MSU, codi OACI: FXMM) és un aeroport de Maseru, la capital de Lesotho. L'aeroport rep el nom en honor de Moshoeshoe I (1786–1870), rei de Lesotho de 1822 a 1870. Es troba a la ciutat de Mazenod, 18 km (11 mi) al sud-est del centre de Maseru. L'aeroport té una altitud de 5,348 peus (1,630 m) sobre el nivell mitjà del mar. Té dues pistes d'asfalt: la 04/22 que mesuren 3,200 per 45 metres (10,499 × 148 ft) i 11/29 que mesura 1,010 × 23 m (3,314 × 75 ft). Història Es va construir el 1982 sota el lideratge del govern de Leabua Jonathan i va obrir el 1985. Va ser construïda per substituir l'antic i obsolet aeroport de Mejametalana, de manera que el Boeing 727 pogués operar i donar a Lesotho una connexió més eficient amb el món. Per tal de construir el nou aeroport, certs clans i tribus indígenes es van veure obligats a traslladar-se. Referències
Flughafen Maseru

Der Moshoeshoe I International Airport (IATA-Code: MSU, ICAO-Code: FXMM), 1985 gebaut, ist ein internationaler Flughafen in der Nähe des Ortes Mazenod, circa 20 Kilometer südlich von Maseru, der Hauptstadt Lesothos. Von den späten 1960er- bis in die 1980er-Jahre war der Leabua Jonathan Airport (inzwischen Mejametalana Airport), benannt nach dem damaligen Premierminister Lesothos Leabua Jonathan (1914–1987), der internationale Flughafen des Landes. Dieser wird aber inzwischen nur noch militärisch genutzt. Der Flughafen ist benannt nach Moshoeshoe I. († 1870), dem Gründervater des Volkes der Basotho. Er verfügt über zwei Passagierterminals, die von 05:00 bis 16:00 Uhr geöffnet sind, und ein Frachtterminal. Die nächstgelegenen Verkehrsflughäfen liegen alle in Südafrika: Bloemfontein (128 km), Mthatha (256 km), Pietermaritzburg (275 km), Kimberley (280 km) und Margate (310 km). Fluggesellschaften und Verbindungen Da Lesotho seit 1997 über keine staatliche Fluglinie mehr verfügt, werden internationale Flüge hauptsächlich von South African Airways (ausführende Fluggesellschaft: Airlink) durchgeführt, größtenteils nach Johannesburg (Flugzeit 1 Stunde 10 Minuten). Inlandsflüge werden von Mission Aviation Fellowship und Mountain Airways durchgeführt. Erreichbarkeit Es gibt einen Bus, der Maseru in stündlichem Takt anfährt. Zur Verfügung stehen auch Taxis. Sammeltaxis zum Flughafen fahren in Maseru vom Einkaufszentrum Mafika Mall aus. Das deutsche Auswärtige Amt schrieb viele Jahre lang: Die neue Umgehungsstraße zum Flughafen Maseru war in letzter Zeit häufig Schauplatz von Autoraub. Bei Nacht sollte sie unbedingt gemieden werden. Weblinks Homepage des Flughafens (Memento vom 6. April 2009 im Internet Archive) mit Stand 6. April 2009 (englisch). Die Homepage ist inzwischen nicht mehr online. Flugunfalldaten und -bericht im Aviation Safety Network (englisch) Der Flughafen im Live-Flug-Tracker Einzelnachweise
Moshoeshoe I International Airport

Moshoeshoe I International Airport (IATA: MSU, ICAO: FXMM) is an airport serving Maseru, the capital city of Lesotho. The airport is named in honor of Moshoeshoe I (1786–1870), king of Lesotho from 1822 to 1870. It is in the town of Mazenod, 18 km (11 mi) southeast of downtown Maseru. History MSU was built in 1982 under the leadership of Leabua Jonathan’s government. It was built to replace the older and outdated Mejametalana Airport so that MSU could handle Boeing 727s and give Lesotho a more efficient link to the world. Controversies of relocating natives In order to build the new airport, certain indigenous clans and tribes were forced to relocate. Facilities The airport has an elevation of 5,348 feet (1,630 m) above mean sea level. It has two asphalt runways: 04/22 measuring 3,200 by 45 metres (10,499 ft × 148 ft) and 11/29 measuring 1,010 m × 23 m (3,314 ft × 75 ft). Airlines and destinations See also Transport in Lesotho List of airports in Lesotho References External links Moshoeshoe I International Airport at Lesotho Department of Civil Aviation "Current weather for Moshoeshoe I International Airport". NOAA/NWS. Accident history for Moshoeshoe I International Airport at Aviation Safety Network
Aeropuerto Internacional Moshoeshoe I

El Aeropuerto Internacional Moshoeshoe I (IATA: MSU, OACI: FXMM) es un aeropuerto internacional ubicado a las afueras de Maseru, Lesoto en el pueblo de Mazenod. Se encuentra a unos veinte kilómetros del centro de Maseru. Aerolíneas y destinos Enlaces externos Moshoeshoe I International Airport @ Lesotho Department of Civil Aviation