NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Храм Эшмуна

Храм Эшмуна в Сидоне — финикийский храмовый комплекс VI века до н. э. Расположен в местности Бустан аш-Шейх в 1 км от ливанского города Сидон. Главный храм комплекса был посвящён богу плодородия и исцеления Эшмуну, который одновременно был городским богом финикийского Сидона. Выбор места для храма, очевидно, был связан с источником, находящимся рядом. До нашего времени от комплекса сохранились массивный капителий и два пьедестала, на которых проводились жертвоприношения. Один пьедестал датируется VI веком до н. э., второй — IV. Древнейшая часть комплекса, сооружённая в VI веке до н. э., представляет собой пирамидоподобное строение, в элементах архитектуры которого заметно вавилонское влияние. В V веке храм был перестроен. В византийский период на территории храма была построена церковь с многочисленными мозаиками. С 1996 года Храм Эшмуна занесён в список предложений для комиссии ЮНЕСКО по всемирному наследию. Примечания Библиография Рольф А. Штуки: Скульптуры из святилища Эшмун в Сидоне. Греческие, римские, кипрские и финикийские статуи и рельефы с 6-го века до н. э. до 3-го века нашей эры. Дополнение к полугодовому «Искусство античности», Базель 1993. ISBN 3-909064-17-5.
Eshmuns tempel

Eshmuns tempel nära dagens Sayda (en stad som under forntiden och antiken var känd som Sidon), byggt under akemenidisk tid, var ett tempel helgat åt Eshmun, en läkedomsgud i forntida fenicisk religion. Templet var en viktig helgedom till Eshmun. När feniciska kulturen försvann och förföljelser av hedningar i romarriket, upphörde kulten av Eshmun, och templet skadades också av jordbävningar. Tempelruinen är idag listat som tentativt världsarv av Unesco. Den arkeologiska platsen omfattar cirka 3,6 hektar och är belägen nära floden Awali. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, tidigare version. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Eshmuns tempel.﻿
Сідонське святилище Ешмуна

Сідонське святилище Ешмуна (араб. معبد اشمون) — фінікійський храмовий комплекс 6 століття до н. е. Розташований в місцевості Бустан еш-Шейх за 1 км від ліванського міста Сідон. Головний храм комплексу був присвячений богові родючості та зцілення Ешмуну, який водночас був міським богом фінікійського міста Сідона. Історія Вибір місця для храму, очевидно, пов'язаний з джерелом, що знаходиться поряд. Досі можна упізнати весь первинний комплекс. До нашого часу зберігся масивний капітелій та два п'єдестали, на яких проводилися жертвопринесення. Один п'єдестал датується 6 ст. до н. е., другий — 4 ст. до н. е. Найдавніша частина комплексу була споруджена в 6 ст. до н. е. Це пірамідоподібна будова, яка має елементи вавилонського впливу. У 5 ст. храм було розбудовано. У візантійський період на території храму було споруджено церкву з численними мозаїками. З 1996 року Храм Ешмуна занесено до списку пропозицій для комісії ЮНЕСКО зі світової спадщини. Література Anke Röhl, Andrea Rosebrock: Libanon. Reisehandbuch. Stein-Verlag, Kronshagen 1998, ISBN 3-89392-213-X, S. 163f. Rolf A. Stucky: Die Skulpturen aus dem Eschmun-Heiligtum bei Sidon. Griechische, römische, kyprische und phönizische Statuen und Reliefs vom 6. Jahrhundert vor Chr. bis zum 3. Jahrhundert nach Chr. 17. Beiheft zur Halbjahresschrift «Antike Kunst», Basel 1993. ISBN 3-909064-17-5 Примітки Посилання http://www.libanon-info.de/eshmoun.html
René-Moawad-Flughafen

Der Flughafen René-Moawad-Luftwaffenbasis (arabisch مطار الرئيس الشهيد رينيه معوض, DMG Maṭār ar-Ra'īs asch-Schahīd Rīnīh Muʿawwaḍ, IATA-Code: KYE, ICAO-Code: OLKA), früher und teilweise auch jetzt noch als Flughafen Koleyat (arabisch مطار القليعات, DMG Maṭār al-Qulaiʿāt) bekannt, ist ein sowohl militärisch als auch zivil genutzter Flughafen im Norden des Libanons in der Nähe der Stadt el-Qlaïaat (auch al-Qulay'at, Qulayaat, Kleyate oder Koleyat geschrieben). Die libanesische Luftwaffe hat den zivilen Flugplatz in den 1960er-Jahren zu einem Luftwaffenstützpunkt ausgebaut. Im November 1989 trat die Nationalversammlung hier nach der Unterzeichnung des Abkommens von Ta'if zusammen, um René Moawad zum Präsidenten zu wählen. Er fiel 17 Tage später einem Attentat zum Opfer, und der Flughafen wurde zu seinen Ehren später umbenannt. In den 1990er-Jahren betrieb die libanesische Fluggesellschaft Middle East Airlines Flüge zwischen hier und Beirut im Liniendienst, um die Umgebung von Tripoli zu bedienen. Während des Libanonkriegs 2006 bombardierte die israelische Luftwaffe am 13. Juli 2006 den Flughafen. Einzelnachweise
Port lotniczy Rene Mouawad

Port lotniczy Rene Mouawad – port lotniczy wojskowo-cywilny położony niedaleko miasta Al-Kulajat, w północnym Libanie, 6 kilometrów od granicy libańsko-syryjskiej. Jest używany przez Libańskie Siły Powietrzne. Powstał w 1966 jako baza lotnicza. Bibliografia Informacje na stronie Great Circle Mapper Informacje na stronie FallingRain
Rene Mouawad Air Base

Rene Mouawad Air Base är en flygplats i Libanon. Den ligger i guvernementet Mohafazat Liban-Nord, i den norra delen av landet, 90 kilometer nordost om huvudstaden Beirut. Rene Mouawad Air Base ligger 8 meter över havet. Terrängen runt Rene Mouawad Air Base är platt åt nordväst, men åt sydost är den kuperad. Havet är nära Rene Mouawad Air Base västerut. Runt Rene Mouawad Air Base är det tätbefolkat, med 319 invånare per kvadratkilometer.. Trakten runt Rene Mouawad Air Base består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor
Parlament del Líban

El Parlament del Líban (àrab: مجلس النواب, Majlis an-Nuwwāb) és l'òrgan legislatiu del Líban, creat el 1926 a través de la constitució aprovada durant la República Libanesa sota mandat francès. Els diputats que en formen part són seleccionats en eleccions directes quadriennals. Són 128 en total, dels quals la meitat correspon a cristians i l'altra meitat a musulmans i drusos. A més, el president del parlament ha de ser xiïta, el primer ministre deu ser sunnita i el cap d'Estat, maronita. Aquesta divisió segons la fe es va establir en l'Acord de Taïf, signat el 1989 per a posar fi a la Guerra civil libanesa. Segons Lina Khatib, però, ha tingut com a resultat més crispació social entre els diferents grups religiosos del país. Una de les funcions de la cambra és l'elecció del president, que és el cap d'Estat del Líban. Per a poder nomenar-hi un candidat, aquest ha de rebre majoria absoluta en les eleccions parlamentàries, estipulada en 65 vots a favor. El 2017 es va aprovar una nova llei electoral proporcional, que va permetre celebrar les eleccions legislatives libaneses de 2018, les primeres des de 2009. El 2023, després d'haver deixat el càrrec Michel Aoun, el parlament va fracassar a consensuar un nou governant fins a dotze vegades. Referències
Národní shromáždění (Libanon)

Národní shromáždění (arabsky: مجلس النواب, Majlis an-Nuwwab, francouzsky: Assemblée nationale), nebo též Parlament Libanonu, je libanonský jednokomorový zákonodárný orgán sídlící v Bejrútu. Celkem v něm zasedá 128 poslanců, kteří jsou voleni na čtyřleté volební období ve všeobecných volbách. Libanonský parlament volí prezidenta (na šestileté funkční období), který jmenuje premiéra. Ten pak předstupuje s vládou před parlament, který vládě vyslovuje důvěru. Dále parlament schvaluje zákony a státní rozpočet. Poslední volby do Národního shromáždění se konaly 6. května 2018. Konfesní dělení Specifickým rysem libanonského Národního shromáždění je konfesní rozdělení, které je důsledkem etnické a náboženské rozmanitosti libanonského obyvatelstva. Každá skupina obyvatelstva tak má v parlamentu vymezený počet mandátů, o které se jeho strany ucházejí. Dřívější systém byl revidován po libanonské občanské válce na základě Taífské dohody z roku 1989. Od té doby platí následující konfesní rozdělení: Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Parliament of Lebanon na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Národní shromáždění Libanonu na Wikimedia Commons Oficiální internetové stránky (arabsky)(francouzsky)
Nationale Vergadering (Libanon)

De Nationale Vergadering van Libanon (Arabisch: مجلس النواب Majlis an-Nuwwab, Frans: Assemblée Nationale Libanaise) is het eenkamerparlement van Libanon. De Nationale Vergadering bestaat uit 128 leden die voor een termijn van vier jaar worden gekozen. Volwassen Libanezen hebben kiesrecht en brengen hun stem uit op de kandidaat van keuze in hun kieskring. Alle zetels zijn gereserveerd voor de grotere religieuze minderheden van Libanon. Tot 1989 telde de Nationale Vergadering 99 zetels en hadden de christenen recht op de meeste zetels (54), de moslims hadden, ofschoon zij waarschijnlijk sinds de jaren 60 de meerderheid van de bevolking uitmaakten, recht op 45 zetels. Aan het einde van de Libanese burgeroorlog werd in 1989 het Akkoord van Taif gesloten, waarna het zetelaantal van de Nationale Vergadering werd verhoogd naar 128 en de christenen en de moslims ieder 64 zetels kregen in het parlement. Bevoegdheden Het parlement kiest de president en moet het kabinet goedkeuren. De president moet met tweederdemeerderheid worden gekozen. Ofschoon de premier door de president wordt benoemd, moeten hij en de andere ministers het vertrouwen van het parlement krijgen. Andere belangrijke bevoegdheden van de Nationale Vergadering zijn het goedkeuren van wetten en uitgaven. Voorzitter De voorzitter van de Nationale Vergadering wordt voor een termijn van vier jaar gekozen (en kan herkozen worden). Hij moet een sjiiet zijn. De voorzitter maakt deel uit van het zogenaamde "driemanschap" (president, premier, parlementsvoorzitter) die in feite de staatsmacht in handen hebben. De voorzitter van de Nationale Vergadering bezit uitgebreide bevoegdheden en kan over iedere wet zijn veto uitspreken. De huidige voorzitter van de Nationale Vergadering is (sinds 1992) Habih Berri. Zetelverdeling naar godsdienst Zetelverdeling na de verkiezingen van 2005 Verwijzing Zie ook Politiek in Libanon Externe link (ar) Officiële website Nationale Vergadering
Parlamento do Líbano

O Parlamento do Líbano é a sede do poder legislativo do Líbano, existe uma confusão de nomes, em árabe o nome oficial é Câmara dos Deputados, em francês o nome oficial é Assembleia Nacional, o parlamento é no formato unicameral e conta atualmente com 128 membros eleitos para mandatos de 4 anos por representação proporcional divididos em 5 círculos eleitorais, sendo metade dos assentos reservados a cristãos e a outra metade a muçulmanos. Grupos parlamentares Distribuição dos Mandatos (Como estipulado pelo Acordo de Taif em 1989) Ver também Política do Líbano Lista de legislaturas por país Referências Ligações externas Sítio oficial
Палата представителей Ливана

Палата представителей Ливанской республики (араб. مجلس نواب الجمهورية اللبنانية‎, Маджлис ан-Нувваб; также переводится как Собрание представителей, Национальное собрание, Национальная ассамблея или Парламент Ливана) — законодательный орган (парламент) Ливана. Состоит из 128 депутатов, избирается раз в четыре года по многомандатным округам в соответствии с пропорциями, установленными по количеству населения, принадлежащего к той или иной конфессии. В Ливане действует всеобщее избирательное право. Здание парламента Здание парламента построено в 1933 году армянским архитектором Мартиросом Алтуняном в стиле Боз-ар. Здание имеет симметричную структуру в ориенталистском возрожденческом стиле с артикуляцией историческими отсылками на нео-мамлюкские овертона[что?]. Состав 2009 год Распределение депутатских мест по политическим взглядам 1. Коалиция 8 марта (68 мест) Свободное патриотическое движение (Ливан) — 19 мест Амаль — 13 мест Хезболла — 12 мест Ливанская демократическая партия — 4 места Марада — 3 места Движение славы (Ливан) — 2 места Армянская революционная федерация в Ливане — 2 места Сирийская социал-националистическая партия в Ливане — 2 места Партия арабского социалистического — 2 места Партия Солидарность (Ливан) — 1 места Беспартийные — 1 место Прогрессивно-социалистическая партия Ливана — 7 мест 2.Коалиция 14 марта (60 мест) Движение за будущее (Ливан) — 26 мест Ливанские силы — 8 мест Катаиб — 5 мест Социал-демократическая партия Гнчакян — 2 места Блок Мурр — 2 места Армянская Либерал-Демократическая партия (Ливан) — 1 места Национал-либеральная партия (Ливан) — 1 места Левое демократическое движение (Ливан) — 1 места Исламская группа (Ливан) — 1 места Беспартийные — 11 места Распределение депутатских мест между конфессиональными группами Распределение депутатских мест определяется соглашениями между различными конфессиональными группами Ливана. В 1989 году в Таифе было заключено соглашение между ведущими политическими силами о распределении мест в парламенте. 2018 год Ссылки (араб.) (фр.)Официальный сайт Архивная копия от 17 сентября 2014 на Wayback Machine
Libanons parlament

Libanons parlament (arabiska مجلس النواب اللبناني, Majlis an-Nuwwab) är det lagstiftande organet i Libanon. Det består av 128 representanter som väljs vart fjärde år. Det senaste valet hölls den 6 maj 2018. Maktdelning Sedan kolonialtider, först under osmanska riket och sedan Frankrike, har den politiska makten i Libanon indelats mellan olika religiösa grupper. Systemet togs över av det självständiga Libanon 1943.. Enligt Libanons grundlag är makten fortfarande delad, vilket betyder att presidenten, som väljs av parlamentet, ska vara en maronitisk kristen, premiärminister sunnimuslim och parlamentets talman shiamuslim. I parlamentet finns ett kvoterat antal platser för olika religiösa grupper: kristna, muslimer och druser. Källor
Université Saint-Joseph

Die Université Saint-Joseph (USJ) ist eine konfessionelle nichtstaatliche Universität in Beirut, die von den Jesuiten im Jahre 1875 gegründet wurde. Unterrichtssprachen sind Französisch und Arabisch. Schon 1880 erkannte die französische Republik die Studienabschlüsse der Universität an. Sie ist heute mit etwa 12.000 Studierenden eine der wichtigen Universitäten im Nahen Osten. International bekannt ist sie für ihre im Bezirk Aschrafiyya gelegene Universitätsklinik Hôtel Dieu de France und die auf dem Gelände des ehemaligen Campus im Bezirk Saifi gelegene Bibliothèque Orientale. Die USJ verfügt über eine philologische, ingenieurwissenschaftliche und theologische Fakultät und mehrere Forschungszentren, etwa das zum arabischen Christentum (CEDRAC). Seit 2010 wird an der Universität das Beirut Unisports Festival durchgeführt. Bisher nahmen Universitäten aus 19 Ländern an diesem Turnier teil. Professoren und Studenten Gottfried Zumoffen (1845–1928), Schweizer Archäologe und Dozent für Physik, Chemie und Naturgeschichte Louis Cheikhô (1859–1927), Theologe Henri Fleisch (1904–1985), Philologe, Semitist Pierre Gemayel (1905–1984), Apotheker, Politiker Anton Peter Khoraiche (1907–1994), libanesischer Kardinal und Maronitischer Patriarch von Antiochien und des ganzen Orients Aram Karamanoukian (1910–1996), syrischer Generalleutnant und Abgeordneter Georges Khodr (* 1923), Student, rum-orthodoxer Bischof Jean Corbon (1924–2001), Theologe Elias Sarkis (1924–1985), Student, libanesischer Staatspräsident 1976 bis 1982 Peter Scholl-Latour (1924–2014), deutsch-französischer Journalist René Moawad (1925–1989), Student, Staatsminister Elias Hrawi (1926–2006), libanesischer Staatspräsident 1989 bis 1998 Sélim Abou (1928–2018), Jesuit, Rektor der Universität Peter Hans Kolvenbach (1928–2016), niederländischer Jesuit, Theologe und Semitist George Riashi BC (1933–2012), Erzbischof der Melkitisch Griechisch-Katholischen Kirche Samir Khalil Samir (* 1938), Theologe, Islamwissenschaftler Nayla Moawad (* 1940), Studentin, Ministerin für Soziales Antoine Audo (* 1946), chaldäisch-katholischer Bischof, Prof. für Bibelwissenschaften an der USJ Gabriel Yared (* 1949), Komponist Sleiman Hajjar (1950–2002), Student, libanesischer Bischof in Kanada Ghassan Salamé (* 1951), Student, Minister für Kultur 1999 bis 2005 Jad Hatem (* 1952), Professor für Philosophie Michel Pharaon (* 1959), Student, Staatsminister für parlamentarische Angelegenheit, Unternehmer Elie Bechara Haddad (* 1960), libanesischer Erzbischof von Sidon Samir Kassir (1960–2005), Journalist, Schriftsteller Marie Keyrouz (* 1963), Studentin, Nonne und Sängerin Pierre Gemayel junior (1972–2006), Student, Minister für Industrie Weblinks Université Saint-Joseph (französisch, arabisch, englisch) Einzelnachweise
Universidad de San José de Beirut

La Universidad de San José de Beirut (en francés: Université Saint-Joseph de Beyrouth; en árabe: جامعة القديس يوسف) es una organización privada católica e Instituto Superior de Educación fundado por los jesuitas en 1875 en la ciudad de Beirut, en el Líbano,​ conocida por su escuela de economía, medicina y su hospital, el Hôtel-Dieu de France. El Estado libanés reconoce oficialmente a la universidad y los diplomas que otorga están de acuerdo con la ley de organización de la educación superior en el Líbano. La lengua de la enseñanza en la institución es el francés. Académicos destacados Camille Chamoun, presidente de Líbano entre 1952 y 1958. Amin Gemayel, presidente entre 1982 y 1988. Bashir Gemayel, político libanés, y presidente electo. Elias Hrawi, presidente de Líbano entre 1989 y 1998. Kamal Jumblatt, legislador y líder del pueblo druso libanés. Peter Scholl-Latour, periodista franco-alemán. Georges Corm, historiador y economista libanés. Amin Maalouf, escritor, miembro de la Academia Francesa. Gabriel Yared, compositor conocido por su trabajo en el cine francés y americano. Véase también Cultura del Líbano Educación superior Universidades Referencias
Université Saint-Joseph

L'Université Saint-Joseph (Università San Giuseppe) è un ateneo privato francofono sito a Beirut, fondata nel 1875 dai Padri Gesuiti. Raduna 12 facoltà, una scuola e 24 istituti specializzati, ripartiti su 4 campus (Beirut, Sidone, Tripoli e Zahlé). L'USJ conta circa 12.000 studenti, 1500 docenti e circa 500 membri del personale amministrativo. Il regime di studio è basato sul sistema dei crediti universitario vigente in Europa (ECTS) e l'università ha firmato più di 140 convenzioni inter-universitarie internazionali. Essa è aperta a ogni religione e fede, mira alla promozione della cultura libanese, araba e francofona e promuove il trilinguismo (francese, arabo e inglese). L'USJ è membro dell'Associazione delle università arabe (AUA), l'Associazione degli istituti gesuiti d'insegnamento superiore in Europa e Libano (ASJEL), l'Agenzia Universitaria della Francofonia (AUF) e dell'Associazione Internazionale delle Università (AIU). L'attuale Rettore è il professor Salim Daccache. L'USJ è anche: [1]: Istituto di Scienze Politiche di Beirut HDF: Hôtel-Dieu de France, Centro ospedaliero universitario CUSFC Archiviato il 22 luglio 2011 in Internet Archive.: Centro universitario di salute familiare e comunitaria Berytech: primo polo tecnologico del Libano http://www.usj.edu.lb/publications/ PUSJ: Casa editrice dell'USJ UPT: Università per tutti, Corsi senza rilascio di diploma nei diversi campi teatri (Monnot, Beryte), centri e laboratori di ricerca, biblioteche. Voci correlate Henri Lammens Samir Khalil Samir Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sull'Université Saint-Joseph Collegamenti esterni (FR) Sito ufficiale, su usj.edu.lb. USJ TV (canale), su YouTube.
Université Saint-Joseph

De Université Saint-Joseph is een katholieke universiteit die is gevestigd in Beiroet (Libanon). Het betreft een particuliere onderwijsinstelling. Colleges worden in het Arabisch en het Frans gegeven. In 1875 werd deze universiteit door de Jezuïeten opgericht. Heden ten dage telt ze tienduizend studenten en geldt ze als een van de belangrijke universiteiten van het Midden-Oosten. Diverse bekende Libanezen waaronder de oud-presidenten Elias Hrawi en Amin Gemayel en Nasrallah Boutros kardinaal Sfeir hebben aan dit instituut gestudeerd. De Université Saint-Joseph staat bekend om zijn filologische, technische en theologische faculteit. Aan de universiteit is verder de universiteitskliniek "Hôtel Dieu" verbonden plus een aantal onderzoekscentra waaronder CEDRAC (Centre de documentation et de recherches arabes chrétiennes) dat zich bezighoudt met de bestudering van het Arabische christendom. Voorts is de Université Saint-Joseph vermaard om zijn in het Midden-Oosten gespecialiseerde universiteitsbibliotheek. Externe link Université Saint-Joseph
Universidade São José de Beirute

A Universidade São José de Beirute (em francês: Université Saint-Joseph de Beyrouth) é uma instituição de ensino superior privada localizada em Beirute, no Líbano. Foi fundada por jesuítas em 1875, sendo hoje uma das mais importantes e a segunda mais antiga universidade ainda em funcionamento do país. Suas faculdades de Medicina e Direito são as mais prestigiadas do país. Sete presidentes do Líbano graduaram-se na Universidade São José de Beirute: Camille Chamoun, Charles Helou, Elias Sarkis, Amine Gemayel, René Moawad, Bachir Gemayel e Elias Hrawi. Ligações externas «Página oficial da Universidade» (em francês)
Университет Святого Иосифа (Бейрут)

Университет Святого Иосифа — частное католическое высшее учебное заведение, основанное иезуитами в 1875 году в Бейруте (Ливан) и известное своей школой права, экономики, бизнеса, технического образования, медицины и своим госпиталем Hôtel-Dieu de France. Университет имеет репутацию одного из лучших на Ближнем Востоке. Ливанское государство признаёт дипломы выпускников университета, а также выдаёт гранты учреждению. Как правило, преподавание в университете ведётся на французском языке. Кампусы Бейрутские кампусы включают в себя: Кампус медицинских наук, улица Дамаскус Кампус науки и техники, Мар Рукоз Кампус социальных наук, улица Увелин Кампус гуманитарных наук, улица Дамаскус Кампус инноваций и спорта, улица Дамаскус () 3 региональных центра расположены в Сидоне (юг), Захле (Бекаа) и Триполи (север). Кроме того в университете работают 12 факультетов и 22 специализированные школы или институты, включая и Музей доисторического Ливана на улице Университета Святого Иосифа. USJ имеет более чем 70 конвенций с иностранными университетами, в основном с Джорджтаунским университетом, расположенном в Вашингтоне, США, кроме того: более 200 профессоров в командировках по всему миру, административный офис в Париже и ещё несколько различных центров. Университет Святого Иосифа известен своими медицинским, стоматологическим, экономическим факультетами и инженерными программами. Также Кампус социальных наук подготовляет сильный бакалавриат, позволяющий его студентам изучать программы M.Sc/M.A/MBA в ведущих университетах и бизнес-школах Франции, Италии, Испании, Германии, Великобритании, США и Канады. Известные выпускники и учёные Ссылки Официальный сайт (англ.)
Université Saint-Joseph

Université Saint-Joseph (USJ) (engelska: Saint Joseph University) är ett privat, katolskt, ursprungligen franskspråkigt universitet i Beirut, Libanon, grundat 1875 av Jesuitorden. Undervisningen sker på franska och arabiska. Université Saint-Joseph utgör, jämte engelskspråkiga American University of Beirut, ett av Mellanösterns tillika Libanons mest välrenommerade lärosäten. Universitetet är uppdelat på fem universitetsområden (Campus) i Beirut; medicin, teknologi, samhällsvetenskap, humaniora samt innovation och sport och har regionala campus i Sayda, Zahle och Tripoli samt en filial i Dubai, Förenade Arabemiraten. Referenser Externa länkar http://www.usj.edu.lb/