NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Mořský hrad

Mořský hrad v přístavním městě Sidón v Libanonu byl postaven křižáky ve 13. století na obranu Svaté země. Historie Město Sidón stojí na pobřeží Středozemního moře v Libanonu. Původem starověké fénické město mělo velký náboženský, politický a obchodní význam. V roce 1228 zde postavili křižáci Mořský hrad jako pevnost na malém ostrůvku spojeném s pevninou úzkou, osmdesát metrů dlouhou cestou. Ostrov dříve patřil chrámu boha Melkarta, fénické verze Hérakla. Původní vzhled hradu lze vidět na starých ilustracích; po několika válkách byl několikrát poškozen a renovován. Částečně ho zničili mamlúkové, když převzali město od křižáků, ale pak ho přestavěli. Hrad později zpustl, ale byl znovu obnoven v 17. století emirem Fahreddínem II., ale později opět utrpěl velké škody. Existuje možnost, že ostrov, na kterém je hrad postaven, byl ve skutečnosti místem, kde se nacházel fénický královský palác a několik dalších fénických památek, které byly zničeny Asarhaddonem a poté zemětřeseními. Ostrov také sloužil jako útočiště při útoku na město. Velký Sidón, Malý Sidón, mocné pevnosti, pastviny, cisterny a opevnění jsou zmíněny v záznamech asyrského krále Sinacheriba o jeho útocích na Sidón a okolní města. Popis Dnes se hrad skládá především ze dvou věží spojených zdí. Ve vnějších zdech byly jako horizontální výztuhy použity římské sloupy, což je rys často pozorovaný u opevnění postavených na bývalých římských městech nebo v jejich blízkosti. Obdélná západní věž vlevo od vchodu je z lépe zachovaná. Je tam velká klenutá místnost posetá starými vyřezávanými hlavicemi a rezavějícími dělovými koulemi. Točité schodiště vede nahoru na střechu, kde stojí malá mešita z osmanské éry s kupolí. Ze střechy je výhled na staré město a rybářský přístav. Východní věž není tak zachovalá a byla postavena ve dvou fázích; spodní část se datuje do křižáckého období, zatímco horní patro postavili mamlúkové. Existují také důkazy o tom, že v oblasti kolem hradu bylo pohřbeno mořem staré fénické město: pod vodou jsou zdi, sloupy, schodiště, zbytky budov, sochy a cisterny. Galerie Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Sidon Sea Castle na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mořský hrad na Wikimedia Commons
Kreuzfahrerburg von Sidon

Die Kreuzfahrerburg von Sidon bzw. Seefestung von Sidon (arabisch: قلعة صيدا البحرية) wurde im 13. Jahrhundert von den Kreuzrittern als Festung für das Heilige Land erbaut. Sie ist eine der bedeutendsten historischen Stätten in der Hafenstadt Sidon im Libanon. Geschichte Die Stadt Sidon liegt an der Mittelmeerküste des Libanon. Diese antike phönizische Stadt war von großer religiöser, politischer und wirtschaftlicher Bedeutung; sie soll seit 4000 v. Chr. bewohnt sein. Im Jahr 1228 n. Chr. errichtete der Johanniterorden die Burg von Sidon als Festung auf einer kleinen Insel, die durch einen 80 m langen Damm mit dem Festland verbunden ist. Auf der Insel befand sich früher ein Tempel für Melkart, den die Griechen mit Herakles gleichsetzten. Die Burg wurde teilweise von den Mamluken zerstört, als diese die Stadt 1291 von den Kreuzrittern eroberten, aber anschließend wieder aufgebaut und um eine lange Zufahrtsstraße erweitert. Später geriet die Burg in Vergessenheit, wurde jedoch im 17. Jahrhundert von Fachr ad-Dīn II. wieder restauriert, nur um später erneut große Schäden zu erleiden. Möglicherweise war die Insel, auf der die Burg erbaut wurde, tatsächlich der Standort des Palasts des phönizischen Königs und mehrerer anderer phönizischer Denkmäler, die von Esarhaddon und anschließend durch natürliche Erdbeben zerstört wurden. Groß-Sidon, Klein-Sidon, mächtige Festungen, Weideland, Zisternen und Befestigungsanlagen werden alle in den Aufzeichnungen des assyrischen Königs Sennacherib über seine Angriffe auf Sidon und benachbarte Städte erwähnt. Beschreibung Heute besteht die Burg hauptsächlich aus zwei Türmen, die durch eine Mauer miteinander verbunden sind. In den Außenmauern wurden römische Säulen als horizontale Verstärkungen verwendet, ein Merkmal, das häufig bei Befestigungsanlagen zu finden ist, die auf oder in der Nähe ehemaliger römischer Stätten erbaut wurden. Der rechteckige Westturm links vom Eingang ist der besser erhaltene der beiden. Es gibt einen großen Gewölberaum, in dem alte geschnitzte Kapitelle und rostige Kanonenkugeln verstreut liegen. Eine Wendeltreppe führt hinauf zum Dach, wo sich eine kleine, gewölbte Moschee aus der osmanischen Zeit befindet. Vom Dach aus hat man einen Blick über die Altstadt und den Fischereihafen. Der Ostturm ist weniger gut erhalten und wurde in zwei Phasen erbaut; der untere Teil stammt aus der Zeit der Kreuzritter, während der obere Teil von den Mamluken erbaut wurde. Es gibt auch Hinweise darauf, dass die alte phönizische Stadt in der Umgebung der Burg unter dem Meer begraben liegt. Darunter Strukturen von Mauern, Säulen, Treppen, Überresten von Gebäuden, Statuen und Zisternen. Galerie Siehe auch Liste von Kreuzfahrerburgen Liste von Burgen und Festungen im Libanon Einzelnachweise
Sidon Sea Castle

Sidon's Sea Castle (Arabic: قلعة صيدا البحرية, romanized: Kalaat Saida al-Bahriya) was built by the crusaders in the thirteenth century as a fortress of the Holy Land. It is one of the most prominent historical sites in the port city of Sidon, Lebanon. History The city of Sidon is located on the Mediterranean coast of Lebanon. This ancient Phoenician city has been of great religious, political and commercial value; it is said to be inhabited since 4000 B.C. In AD 1228, the Crusaders built Sidon's Sea Castle as a fortress on a small island connected to the mainland by a narrow 80m long roadway. The island was formerly the site of a temple to Melqart, the Phoenician version of Heracles. The beauty of the Castle can be seen in old illustrations of it; however, after bearing several wars, it has been damaged and renovated several times. It was partially destroyed by the Mamluks when they took over the city from the Crusaders, but they subsequently rebuilt it and added the long causeway. The castle later fell into disuse, but was again restored in the 17th century by Emir Fakhreddine II, only to suffer great damage. There is a possibility that the island on which the castle is built was, in fact, the location of the Phoenician King's palace and several other Phoenician monuments which were destroyed by Esarhaddon and then by natural earthquakes. This island has also served as a shelter from inside attacks on the city. Great Sidon, Little Sidon, powerful fortresses, pastures, cisterns and fortifications are all mentioned in the Assyrian king Sennacherib's recordings of his attacks on Sidon and nearby cities. Description Today, the castle consists primarily of two towers connected by a wall. In the outer walls, Roman columns were used as horizontal reinforcements, a feature often seen in fortifications built on or near former Roman sites. The rectangular west tower to the left of the entrance is the better preserved of the two. There is a large vaulted room scattered with old carved capitals and rusting cannonballs. A winding staircase leads up to the roof, where there is a small, domed Ottoman-era mosque. From the roof, there is a view across the old city and fishing harbor. The east tower is not as well preserved and was built in two phases; the lower part dates to the Crusader period, while the upper level was built by the Mamluks. There has also been evidence of the old Phoenician city being buried under the sea in the area surrounding the castle: structures of walls, columns, stairways, remains of buildings, statues and cisterns. Gallery See also List of Crusader castles List of Lebanese monuments Lordship of Sidon References Sidon (Pamphlet), Ministry of Tourism of Lebanon, Arab Printing Press, 2009 Sea Castle. Lonely Planet Review for sea castle. Lonely Planet Sidon. Discover Lebanon. Lebanon Guide. Sidon in History. Old engraving of Saida and the Sea-Castle. Al-Mashriq. Sidon. Amenagement et urbanisme. Culture and Heritage Report.p 9.2 External links Sidon info Fortress, Khan and the Great Mosque - DiscoverLebanon lonelyplanet.com lebanonguide.com photo almashriq.hiof.no charbelnahas.org (PDF)
Castillo de Sidón

El Castillo de Sidón o el Castillo del Mar de Sidón (en árabe: قلعة صيدا البحرية Kalaat Saida al-Bahriya) es uno de los sitios arqueológicos más destacados en Sidón, Líbano.​​ Fue construido por los cruzados en 1228 en una pequeña isla conectada al continente por una larga calzada de 80 metros. Antes el sitio fue un templo dedicado a Melkart, la versión fenicia de Hércules, El castillo se compone principalmente de dos torres unidas por un muro. Las paredes exteriores de las columnas romanas fueron utilizadas como refuerzos horizontales, una característica frecuente en las fortificaciones construidas sobre o cerca de antiguos yacimientos romanos. Véase también Castillo Historia de Líbano Referencias
Château de Sidon

Le château de Sidon aussi appelé le château de la Mer ou Sagette, Sayette par les croisés (en arabe : Ṣaydā, صيدا) est une forteresse de Terre sainte situé à Sidon (actuelle Saïda) construite sur une presqu'île en 1227. Voir aussi Liste des forteresses templières orientales Références Alain Demurger, Les Templiers, une chevalerie chrétienne au Moyen Âge, Paris, Seuil, coll. « Points Histoire », 2008 (1re éd. 2005), 664 p., poche (ISBN 978-2-7578-1122-1), p. 22, 155 , 180, 186, 207, 232... Liens externes Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail de l'ordre du Temple Portail des croisades Portail du Liban Portail des châteaux
Castello del Mare di Sidone

Il Castello del Mare di Sidone è un castello situato nell'omonima città in Libano. Venne costruito dai crociati nel 1228, ma fu parzialmente distrutto in seguito alla conquista da parte dei mammelucchi, venendo comunque ricostruito con l'aggiunta del ponte. Col tempo cadde in disuso, per poi essere nuovamente ristrutturato dal sultano Fakhr al-Din II nel XVII secolo. Descrizione Il castello si trova su un isolotto del porto, dove si presume che prima ci fosse un tempio fenicio. È collegato alla terraferma con un ponte a 9 arcate lungo 80 m costruito successivamente dagli arabi. Il complesso presenta una forma triangolare con alcune stanze, estendendosi poi con un altro muro lungo il lato opposto al ponte. Cominciando dall'ingresso si hanno due torri, di cui una ad ovest, collegata ad una grande sala e ancora conservata, al contrario dell'altra a est, costruita in due fasi dai crociati e dagli ottomani, e più dietro una moschea in mattoni di probabile costruzione ottomana, con forma cubica sormontata da una cupola. Note Voci correlate Castello Pellegrino Tartus Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello del Mare di Sidone Collegamenti esterni (EN) Castello del Mare di Sidone, su Structurae.
Сидонская крепость

Сидонская крепость (араб. قلعة صيدا‎) — руины средневековых укреплений Сидона (ныне в Ливане), некогда защищавших городской порт. История Город Сидон находится на средиземноморском побережье Ливана. В Древней Финикии имел большое религиозное, политическое и коммерческое значение. Существующие укрепления воздвигнуты в XIII веке крестоносцами как крепость на небольшом острове, связанном с материком узким длиной 80 м перешейком. Остров был ранее местом расположения храма Мелькарта (финикийской версии Геркулеса). Крепость была сильно разрушена мамлюками, когда они взяли город у крестоносцев, но они впоследствии перестроили его и добавили длинную дамбу. Замок позже перестал использоваться, но был снова восстановлен в XVII веке эмиром Фахр ад-Дином II, отстроившим заново наиболее пострадавшие части. Существует возможность того, что на острове, где был построен замок, ранее находился дворец финикийского царя и несколько других финикийских архитектурных памятников, которые были уничтожены Асархаддоном и затем землетрясениями. Этот остров также служил в качестве внутреннего укрытия при нападениях на город. Большой Сидон, маленький Сидон, мощные крепости, пастбища, башни и укрепления упомянуты в записях ассирийского царя Синаххериба, напавшего на Сидон и близлежащие города. Описание Сегодня замок состоит в основном из двух башен, соединённых стеной. В наружных стенах римские колонны были использованы в качестве горизонтального подкрепления, элемент часто встречающийся в укреплениях, построенные на территории или вблизи бывших римских поселений. Прямоугольная западная башня, слева от входа, наиболее лучше сохранившаяся из двух. В ней есть большой сводчатый зал с кусками старых резных капителей и ржавыми пушечными ядрами. Винтовая лестница ведет на крышу, где находится небольшая, куполообразная мечеть времен Османской империи. С крыши открывается отличный вид на старый город и рыбацкую гавань. Восточная башня не так хорошо сохранилась и была построена в два этапа; нижняя часть датируется периодом крестоносцев, в то время как верхний уровень был построен мамлюками. Здесь также есть артефакты старого финикийского города, затопленного морем в районе прилегающем к замку, сооружения стен, колонн, лестниц, остатки зданий, статуи и башни. Галерея Примечания Литература Sidon (Pamphlet), Ministry of Tourism of Lebanon, Arab Printing Press, 2009 Sea Castle. Lonely Planet Review for sea castle. Lonely Planet Sidon.Discover Lebanon. Lebanon Guide. Sidon in History. Old engraving of Saida and the Sea-Castle. Al-Mashriq. Sidon. Amenagement et urbanisme. Culture and Heritage Report.p 9.2 Ссылки Павел Густерин. Крепость Сайды
Morski grad, Sidon

Sidonski morski grad (arabsko قلعة صيدا البحرية, latinizirano: Kalaat Saida al-Bahriya) so zgradili križarji v 13. stoletju kot utrdbo Svete dežele. Je eno najvidnejših zgodovinskih znamenitosti v pristaniškem mestu Sidon v Libanonu. Zgodovina Mesto Sidon je na sredozemski obali Libanona. To starodavno feničansko mesto je imelo veliko versko, politično in trgovsko vrednost; naj bi bilo naseljeno že od leta 4000 pr. n. št. Leta 1228 n. št. so križarji zgradili Sidonski morski grad kot trdnjavo na majhnem otoku, ki je s celino povezan z ozko 80 m dolgo cesto. Na otoku je bil nekoč tempelj Melqarta, feničanske različice Herakleja. Lepoto gradu lahko vidimo na starih ilustracijah; vendar je bila po več vojnah večkrat poškodovan in prenovljen. Delno so ga uničili mameluki, ko so mesto prevzeli od križarjev, a so ga pozneje obnovili in dodali dolg nasip. Kasneje se je grad zapustil, a ga je v 17. stoletju ponovno obnovil emir Fahredin Al Maan II., vendar je utrpel veliko škodo. Obstaja možnost, da je bil otok, na katerem je zgrajen grad, dejansko lokacija palače feničanskega kralja in več drugih feničanskih spomenikov, ki jih je uničil Asarhadon in nato naravni potres. Ta otok je služil tudi kot zavetje pred notranjimi napadi na mesto. Veliki Sidon, Mali Sidon, mogočne trdnjave, pašniki, cisterne in utrdbe so omenjeni v zapisih asirskega kralja Sanheriba o njegovih napadih na Sidon in bližnja mesta. Opis Danes grad sestavljata predvsem dva stolpa, povezana z obzidjem. V zunanjih stenah so bili kot horizontalne ojačitve uporabljeni rimski stebri, kar je pogosto vidno v utrdbah, zgrajenih na nekdanjih rimskih območjih ali blizu njih. Pravokotni zahodni stolp levo od vhoda je bolje ohranjen od obeh. Obstaja velika obokana soba, posejana s starimi izrezljanimi kapiteli in rjavečimi topovskimi kroglami. Zavito stopnišče vodi do strehe, kjer je majhna mošeja iz osmanskega obdobja s kupolo. S strehe je razgled na staro mesto in ribiško pristanišče. Vzhodni stolp ni tako dobro ohranjen in je bil zgrajen v dveh fazah; spodnji del je iz obdobja križarjev, medtem ko so zgornji nivo zgradili mameluki. Obstajajo tudi dokazi o tem, da je bilo staro feničansko mesto pokopano pod morjem na območju okoli gradu: strukture zidov, stebri, stopnišča, ostanki zgradb, kipi in cisterne. Galerija Sklici Zunanje povezave Sidon info Fortress, Khan and the Great Mosque - DiscoverLebanon lonelyplanet.com lebanonguide.com
Sidons sjöslott

Sidons sjöslott är ett gammalt korsfararfort i Sayda (en stad som på korsfarartiden var känd som Sidon). Det byggdes av korsfararna på 1200-talet, år 1228, som en del i försvaret av det Heliga landet och är en av de mest framträdande historiska platserna i Saydas hamn. Det är byggt på en liten ö som är förbunden med fastlandet genom en 80 meter lång broväg. År 1291 förstördes det till stor del av mameluckerna. Det restaurerades på 1600-talet av Fakhr-al-Din II, men skadades igen år 1840 när det brittiska imperiets flotta tillsammans med allierade skepp anföll och bombarderade staden, som då var ockuperad av Muhammed Ali av Egyptens styrkor. Fortets skick idag beror till stora delar på detta anfall. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, tidigare version. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Sidons sjöslott.
Сидонська фортеця

Сидонська морська фортеця (араб. قلعة صيدا البحرية) — середньовічне укріплення міста Сидон (нині Ліван). Історія Місто Сидон розташоване на середземноморському узбережжі Лівану. В стародавній Фінікії місто мало велике політичне, релігійне та комерційне значення. Існуючі укріплення збудовані у XIII столітті хрестоносцями як фортеця на невеликому острові, зв'язаним з материком вузьким перешийком (довжиною 80 м). Острів був раніше місцем розташування храму Мелькарта. Фортеця сильно зруйнована мамлюками, коли вони взяли місто у хрестоносців, але згодом вони перебудували її та додали довгу дамбу. Пізніше замок перестав використовуватись, проте знову був відновлений еміром Фахр ад-Діном II, що відбудував найбільш постраждалі частини. Існує ймовірність того, що на острові, де був побудований замок, раніше знаходився палац фінікійського царя та декілька інших фінікійських архітектурних пам'яток, які були знищені Асархаддоном, а потім землетрусами. Цей острів також слугував внутрішнім укриттям під час нападу на місто. Фортеця згадувалася у записах ассирійського царя Сін-аххе-еріби, що напав на Сидон та найближчі міста. Галерея Посилання Інформація на сайті middleeast.com Sidon (Pamphlet), Ministry of Tourism of Lebanon, Arab Printing Press, 2009
Plaza de los Mártires (Beirut)

La plaza de los Mártires (en árabe: ساحة الشهداء‎) es una plaza que incluye una estatua inaugurada en 1960,​ en el corazón del centro de Beirut, Líbano, junto a la Mezquita de Mohammed Al-Amin. Su estatua central honra a los nacionalistas libaneses que fueron colgados durante la Primera Guerra Mundial por los otomanos. La plaza de los mártires es un lugar común para las protestas y manifestaciones, entre las manifestaciones más notables se encuentran las protestas de 2005 contra el gobierno de Siria y las de la Revolución de los Cedros de la oposición en 2007 contra el gobierno liderado por Hezbolá y el movimiento Patriótico Libre. Véase también Plaza Marjeh (Damasco) Monumento Monumento nacional Monumento conmemorativo Referencias
Saint Louis Castle

The Castle of Saint Louis (Arabic: قلعة القديس لويس), also known as Qalaat al Muizz (Arabic: قلعة المعز) or the Land Castle, is a ruined castle in Sidon, Lebanon. It was built in 1254 by French crusaders on the site of an earlier Fatimid fortress, and was altered a number of times until the 17th century. History Ancient acropolis The site now occupied by the Castle of St. Louis is said to have been the acropolis of the ancient city. Some remains of this acropolis still exist, including a theater. Early Muslim period The ancient citadel was probably completely demolished and then rebuilt by the Arabs. The site became a fortress in the 10th century, when Fatimid Caliph Al-Mu'izz li-Din Allah fortified it and gave it the name Qalaat al Muizz. Crusader castle The castle as it is today was built in 1254 by crusaders during the Frankish occupation of Sidon. The French king, Louis IX, better known as St. Louis, appears to have spent a long time at the castle, and this is perhaps why the site is named after him. A mass grave from the period was discovered by archaeologists in 2021. Ayyubid, Mamluk and Ottoman periods When the Arabs reoccupied the city, the castle was restored. It was damaged later on by the Mamluks, and was extensively rebuilt by Fakhr-al-Din II in the 17th century. The castle was then looted a number of times, leaving the structure in ruins. Part of the castle collapsed during the end of the Ottoman era. 20th and 21st centuries The castle served as a shelter for refugees of the 1948 Palestinian expulsion and flight. It was further damaged by Israeli shelling. Plans are being made to restore the castle. Murex Hill To the south of the citadel is a mound of debris called Murex Hill. A talus of crushed shells of murex shells (correctly, specimens of Bolinus brandaris and Hexaplex trunculus) along the western slope can still be seen. This artificial mound (100 m long and 50 m high) was formed by the accumulation of refuse from the purple dye factories of Phoenician times. Mosaic tiling at the top of the mound suggests that Roman buildings were erected there when the area was no longer used as the city's dumping ground. Part of the hill today is covered by the cemetery of the Shia Muslim community of Sidon. See also List of Crusader castles References
Castillo de San Luis

El castillo de San Luis, también conocido como Qalaat al Muizz o castillo de la Tierra,​ es un castillo en ruinas en Sidón, Líbano. Fue construido en 1254 por los cruzados franceses en el sitio de una fortaleza fatimí anterior y fue modificado varias veces hasta el siglo XVII. Historia Se dice que el sitio que ahora ocupa el castillo de San Luis fue la acrópolis de la antigua ciudad. Aún existen algunos restos de esta acrópolis, incluido un teatro. La ciudadela probablemente fue completamente demolida y luego reconstruida por los árabes.​ Al sur de la ciudadela hay un montículo de escombros llamado colina Murex. Todavía se puede ver un talud de conchas trituradas de conchas de murex (correctamente, ejemplares de Bolinus brandaris y Hexaplex trunculus) a lo largo de la vertiente occidental. Este montículo artificial (100 m de largo y 50 m de alto) se formó por la acumulación de desechos de las fábricas de tinte púrpura de la época fenicia. Los azulejos de mosaico en la parte superior del montículo sugieren que los edificios romanos se erigieron allí cuando el área ya no se usaba como vertedero de la ciudad. Parte de la colina hoy está cubierta por el cementerio de la comunidad musulmana chiita de Sidón. El sitio de la ciudadela se convirtió en una fortaleza en el siglo X, cuando el califa fatimí Al-Mu'izz li-Dinillah lo fortificó y le dio el nombre de Qalaat al Muizz. El castillo, tal como es hoy, fue construido en 1254 por los cruzados durante la ocupación franca de Sidón. El rey francés, Luis IX, más conocido como San Luis, parece haber pasado mucho tiempo en el castillo, y quizás por eso el sitio lleva su nombre. Los arqueólogos descubrieron una fosa común de la época de las cruzadas en 2021.​​ Cuando los árabes volvieron a ocupar la ciudad, el castillo fue restaurado. Más tarde fue dañado por los mamelucos y fue reconstruido en gran medida por Fakhr-al-Din II en el siglo XVII.​ Luego, el castillo fue saqueado varias veces, dejando la estructura en ruinas. Parte del castillo se derrumbó durante el final de la era otomana.​ El castillo sirvió como refugio para los refugiados del éxodo palestino de 1948. Fue dañado aún más por los bombardeos israelíes. Se están haciendo planes para restaurar el castillo.​ Referencias Enlaces externos