NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Església de Sant Martí (Riga)

L'Església de Sant Martí (en letó: Rīgas Mārtiņa luterāņu baznīca), és una església luterana a la ciutat de Riga, capital de Letònia, està situada al carrer Slokas, 34. És una església parroquial de l'Església Evangèlica Luterana de Letònia. L'església va ser consagrada el 1852 i dissenyada en estil neogòtic per Johann Felsko. Referències
St. Martin's Church, Riga

St. Martin's Church (Latvian: Rīgas Mārtiņa luterāņu baznīca) is a Lutheran church in Riga, the capital of Latvia. It is a parish church of the Evangelical Lutheran Church of Latvia. The church is situated at the address 34 Slokas Street. Church is consecrated in 1852 and designed in Neo-Gothic forms by Johann Felsko. References
Église Saint-Martin (Riga)

L'église évangélique luthérienne Saint-Martin (letton : Rīgas Mārtiņa luterāņu baznīca) est une église évangélique-luthérienne située à Riga, capitale de Lettonie. Histoire Le 18 février 1846, la Grande Guilde de Riga décida d'allouer des fonds à la construction d'une église à Āgenskalns, quartier où s'étaient établies de nombreuses maisons de riches citoyens. Le projet fut achevé le 15 mai 1851 par l'architecte Johans Daniels Felsko. L'emplacement choisi pour l'église se situait près du cimetière de l'église Saint-Jean, sur la route de Daugavgrīva, sur une colline boisée. Le terrain destiné à la construction fut offert par le propriétaire du domaine Schwartzenhof, le docteur S. Švarcs. L'ancien de la Grande Guilde, Eberhard Michael von Bulmerincq, fit don de 20 000 roubles pour la construction de l'église. Le 16 mai 1851, la première pierre fut posée. Les travaux de construction furent réalisés par les maîtres maçons de Riga, Krīgers, Šteinerts et Kruts. Parallèlement aux travaux de construction, des allées de tilleuls furent plantées de part et d'autre du nouvel édifice. En novembre 1851, le maître d'œuvre Krüger commença également la construction du presbytère au numéro 3 de la rue Mārtiņa. Le 26 octobre 1852, l'église fut solennellement consacrée à Martin Luther. En 1855, le premier orgue de l'église, construit par le facteur d'orgues Augusts Martins, fut inauguré. De 1887 à 1888, l'édifice fut reconstruit selon les plans de Heinrich Karl Scheel. La petite tour ancienne fut démolie et un vaste vestibule flanqué de deux tours fut ajouté côté rue Slokas. Une nouvelle abside semi-circulaire fut créée à l'extrémité de l'autel. La nef fut également agrandie pour accueillir 1 200 fidèles. En 1893, un orgue Walker à deux claviers et vingt jeux fut installé dans l'église. Références Voir aussi Liens internes Liens externes (lv) Site officiel Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de la Lettonie Portail du protestantisme Portail de l’architecture chrétienne
Kościół św. Marcina w Rydze

Kościół ewangelicko-augsburski pw. św. Marcina w Rydze (łot. Rīgas Mārtiņa luterāņu baznīca) – luterańska świątynia położona na Zadźwiniu w Rydze wzniesiona w latach 1851–1852. Historia Decyzję o budowie murowanego kościoła na Zadźwiniu podjęła w 1846 Wielka Gildia w 300 rocznicę śmierci Marcina Lutra, stąd jego nazwa. Grunt pod konstrukcję został odkupiony od właściciela Czarnego Lasu (Švarcmuiža) dr. S. Schwarza. Kościół zbudowano na podstawie projektu Johanna Daniela Felsko. Prace trwały przez kilkanaście miesięcy od 1851 do 1852, a uroczystego poświęcenia budynku dokonano 26 października 1852. Zagospodarowane zostało również otoczenie kościoła poprzez utworzenie z jego obu stron alei lipowej z lip holenderskich. W latach 1887–1888 świątynia została przebudowana przez Heinricha Karla Schella – wzniesiono wtedy obie wieże oraz poszerzono gmach, który mógł odtąd pomieścić 1200 wiernych. Od 1893 świątynia posiada nowe organy. Bibliografia Inna Ryga (1) (łot.) Inna Ryga (2) (łot.)
Església de Luther (Riga)

L'Església de Luther (en letó: Baznica Lutera evaņģēliski luteriskā baznīca) és una església luterana a la ciutat de Riga, capital de Letònia situada al carrer Torņakalna, 3/5. És una església parroquial de l'Església Evangèlica Luterana de Letònia L'edifici està construït en l'estil arquitectònic neogòtic tradicional, amb arcs molt alts, una gran agulla, i una tradicional forma de creu. Es destaca per les seves aranyes de ferro massís. Referències
Church of Luther, Riga

Church of Luther (Latvian: Lutera evaņģēliski luteriskā baznīca), or Torņakalns Church (Latvian: Torņakalna baznīca) after its geographical location in Torņakalns, is a Lutheran church in Riga, the capital of Latvia. It is a parish church of the Evangelical Lutheran Church of Latvia. The church is situated at the address 3/5 Torņakalns Street. Architecture It is built in the traditional neo-gothic architectural style, with soaring arches, a tall spire, and a traditional cruciform shape. It is noted for its massive iron chandeliers. The Riga Luther Church was built according to the design of Johann von Koch and is the first church in Latvia named after Luther. The church was consecrated on February 24, 1891. Riga Luther Church is a traditional Neo-Gothic building with a pointed tower at the western end, a distinct Latin cross layout, an extended chancel, and a trapezoidal apse. The façades of the church alternate between niches, window openings, and cornices inspired by Gothic architecture, and rosettes and arches borrowed from Romantic-style buildings. The yellowish walls are given visual richness by the rhythmic arrangement of small plastered sections, as well as the decoration of portals, windows, and corners with red brick bands. The church interior was designed by Wilhelm Bockslaff, a notable expert in the application of Gothic style. The key interior elements — the pulpit and choir stalls — are well balanced with the overall atmosphere of the building. The church seats 1,000 people and has standing room for 250. One particularly unique feature of the church is its massive wrought-iron chandeliers. Two years after the church was consecrated — in 1893 — the company E. F. Walcker & Co. from Ludwigsburg built an organ there. References
Iglesia de Lutero (Riga)

La Iglesia de Lutero (en letón: Lutera evaņģēliski luteriskā baznīca) es un templo de culto luterano ubicado en el barrio de Torņakalns, en Riga, capital de Letonia.​Administrativamente, es una iglesia parroquial de la Iglesia Evangélica Luterana de Letonia.​ Historia La iglesia de Lutero de Riga fue edificada según el proyecto de Johann von Koch y es la primera iglesia de Letonia dedicada al reformador alemán, Martín Lutero. Fue consagrada el 24 de febrero de 1891.​ Arquitectura y componentes El edificio presenta una torre puntiaguda en el extremo occidental como campanario, una planta en cruz latina claramente definida, un presbiterio prolongado y un ábside de forma trapezoidal. Las fachadas alternan nichos, vanos y cornisas inspirados en la arquitectura neogótica, junto con rosetones y arcos de influencia romántica.​ Los muros de tonalidad amarillenta se enriquecen visualmente mediante la disposición rítmica de paños enlucidos y la decoración de portadas, ventanas y esquinas con bandas de ladrillo rojo. El interior fue diseñado por Wilhelm Bockslaff, quien fue un especialista en la aplicación del estilo gótico.​ Elementos como el púlpito y la sillería del coro se integran de forma armónica con el conjunto del edificio. La iglesia tiene capacidad para 1 000 personas, con espacio adicional de pie para 250. Entre sus rasgos más distintivos se encuentran sus grandes candelabros de hierro forjado. Dos años después de la consagración, en 1893, la firma E. F. Walcker & Co., de la ciudad alemana de Luisburgo, construyó el órgano del templo.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Iglesia de Lutero.
Église de Luther (Riga)

L'église de Luther (letton : Lutera evaņģēliski luteriskā baznīca) ou église de Torņakalns (letton : Torņakalna baznīca) est une église évangélique-luthérienne située dans le voisinage de Torņakalns à Riga, capitale de Lettonie. Historique Architecture Références Voir aussi Liens externes Site officiel Articles connexes Portail de la Lettonie Portail du protestantisme Portail de l’architecture chrétienne
Kościół Marcina Lutra w Rydze

Kościół ewangelicko-augsburski Marcina Lutra w Rydze (łot. Rīgas Lutera evaņģēliski luteriskā baznīca) – neogotycki kościół ewangelicko-augsburski znajdujący się w Rydze przy ul. Torņkalna 3/5 niedaleko stacji kolejowej Torņkalna. Historia Początkowo luteranie z Zadźwinia przynależeli do parafii św. Jakuba i św. Jana na Starym Mieście, jednak w związku z warunkami panującymi zimą (konieczność przeprawy przez Dźwinę specjalną łodzią) zdecydowano o budowie nowego kościoła pod wezwaniem św. Marcina. Kościół ten nie był jednak w stanie sprostać rosnącemu zapotrzebowaniu szybko wzrastającej ludności przedmieść Rygi, w związku z czym parafia w 400 rocznicę urodzin Marcina Lutra (1883) zdecydowała o budowie nowej świątyni, której jako pierwszej na Łotwie nadano imię Reformatora. Kamień węgielny położono 19 października 1888 w Święto Reformacji. Kościół zaprojektował profesor Politechniki Ryskiej Johann Koch (łot. Johans Kohs), a pracami kierował mistrz Fischer (Fišers). Nad wykończeniem wnętrz (w stylu neogotyku) czuwał V. Bokslafs. Neogotycki charakter ma również fasada kościoła z ostrą wieżą wychodzącą od jego zachodniej strony. Zbudowany z surowej cegły budynek powstał na planie krzyża łacińskiego. Mogło się w nim pomieścić 1250 wiernych (1000 miejsc siedzących). 24 lutego 1891 superintendent Holmaņš dokonał konsekracji zboru. W 1893 w kościele zamontowano organy wykonane przez spółkę "E. F. Walcker & Co." z Ludwigsburga – ta sama firma wykonała rok później organy dla kościoła katedralnego. W czasie działań wojennych 1919 kościół znacząco ucierpiał. Podczas wycofywania się z Rygi w 1944 wojska niemieckie zaminowały budynek, jednak ostatecznie do wybuchu nie doszło. Po II wojnie światowej kościół niszczał (m.in. spalił się ołtarz), jednak parafianie wciąż zbierali się w nim na nabożeństwa. W latach 90. nastąpiło odrodzenie życia religijnego na Łotwie, wzrost liczebny parafii, a także remont samego budynku. W 1996 naprawiono mechanizm zegarowy, a rok później odnowiono witraże centralne. W 2000 zbudowano nowe przykrycie wieży, a dwa lata później odnowiono dach całego kościoła. Jedną z osobliwości świątyni jest ogromny żyrandol wykonany z żelaza. Na kościelnym ołtarzu widnieje motto "Bóg jest naszą twierdzą" (Dievs Kungs ir mūsu stiprā pils). Bibliografia Historia kościoła na stronach parafii. rigasluteradraudze.lv. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-01)]. (łot.) Linki zewnętrzne Oficjalna strona Internetowa parafii (łot.)
Sant Jordi (Riga)

L'Església de Sant Jordi (en letó: Svētā Jura baznīca) fou una església catòlica romana a la ciutat de Riga, capital de Letònia, és situat al carrer Skarnu, 10/16. Història La primera informació que es considera rellevant és del 1208 on es fa referència a la capella de Sant Jordi del Castell dels Germans Livonians de l'Espasa. L'església de Sant Jordi va ser esmentada per Enric de Livònia en descriure el foc de Riga de 1215. L'església constava de tres seccions cor, saló i porxo i potser amb un campanar. Relativament aviat (segle xvi), l'església va deixar de ser utilitzada com un edifici religiós i va ser adaptada per a graner, fins a 1989. L'edifici de l'església des del 6 de juliol de 1989 és ocupat pel Museu d'Arts Decoratives i Disseny de Letònia. Referències
St. George's Church, Riga

St. George's Church (Latvian: Svētā Jura baznīca) used to be a Catholic church in Riga, the capital of Latvia. The church building now houses the Latvian Museum of Decorative Arts and Design and is situated at the address 10/12 Skārņu Street. It is the oldest stone building in Riga as well as the first church constructed in Riga. History St. George's Church was constructed in the early-13th century by the Order of Livonian Brothers of the Sword as the chapel of their castle in Riga. It survived a fire in 1215 and was expanded with a sacristy installed. In 1226, following an agreement with Albert, Bishop of Riga, the papal legate William of Modena and three other bishops consecrated it as the Order's military church and gave it to them. In 1297, during a riot between the Order and the local Rigan townspeople, the church was damaged but was not demolished despite the rest of the castle being destroyed. The bishop of Lund subsequently ordered that a wall be constructed to separate the church from the town. The Order expanded it further in the 14th century when the nave was made wider. In 1488, Riga City Council handed the church to the Franciscans who renamed it St. Catherine's Church, despite the objections of the Archbishop of Riga Michael Hildebrand. By the time of the Reformation, in 1554 the church had ceased to be used for Christian worship and started to be used as a warehouse and granary. It underwent minor reconstruction in 1689 to expand the warehousing space. Until 1887, its status as a former church had been forgotten until the history was rediscovered by the historian Karl Löwis who recognised the architecture as that of a former church. It continued as a warehouse until 1989 when it was transformed into a museum for decorative arts. References
Iglesia de San Jorge (Riga)

La Iglesia de San Jorge(en letón: Svētā Jura baznīca​) es el nombre que recibe un edificio que solía ser una Iglesia católica en Riga, capital del país europeo de Letonia. El edificio de la iglesia ahora alberga el Museo Nacional de Bellas Artes Decorativas y Diseño y está situado en la calle 10/12 Skarnu. La primera información que se considera relevante es del 1208 donde se hace referencia a la capilla de San Jorge del Castillo de los Hermanos Livonios de la Espada. La iglesia de San Jorge fue mencionada por Enrique de Livonia cuando describe el incendio de Riga de 1215. La iglesia constaba de tres secciones corazón, salón y porche y quizás con un campanario. Ya en el siglo XVI la iglesia dejó de tener una función religiosa y fue reconvertida en granero, uso que se mantuvo hasta 1989. Desde el 6 de julio de 1989 el edificio alberga un museo.​ Véase también Iglesia católica Iglesia de San Jorge Referencias
Sint-Joriskerk (Riga)

De Sint-Joriskerk (Lets: Svētā Jura baznīca) was oorspronkelijk een rooms-katholieke kerk in Riga, de hoofdstad van Letland. Het is het oudste nog bestaande stenen gebouw in die stad en is in de loop van de eeuwen voor verschillende doeleinden gebruikt. Na een grote restauratie biedt het nu onderdak aan het Letse museum voor Toegepaste kunst en Design. Stichting De stichter van Riga, bisschop Albert van Buxhoeveden liet al rond 1204 een versterking bouwen voor hemzelf en de door hem gestichte Orde van de Zwaardbroeders. Deze gebouwen vormden een complex dat tussen de huidige Skārņu iela (Vleeshouwersstraat), Kalēju iela' (Smedenstraat) en Jāņa sētu (Johanneshof) in de oude hart van Riga lag. Volgens de kronieken was er in 1208 al een kapel aan de zuidkant van dit kasteel, gewijd aan Sint-Joris, de schutspatroon van de ridders. Het kasteel was gebouwd uit dolomiet, een harde kalksteen, en werd daarom wel Baltā akmens pils (het witte steen) genoemd. De Zwaardbroeders werden in 1237 als Lijflandse Orde een onderdeel van de Duitse Orde. Riga ontwikkelde zich als handelsstad en had als lid van de Hanze een zelfbewuste burgerij. De belangen van ridders en kooplieden botsten nogal eens. Bij het eerst grote conflict in 1297 staken de burgers van Riga het kasteel van de ridders in brand, zodat de Sint-Joriskerk in de as werd gelegd. Gasthuis In de 14e eeuw werd het gebouw hersteld om onderdak te bieden aan het Heilige Geestgasthuis. De ridders bouwden een nieuw kasteel, buiten de stadswal aan de rivier op de plek waar voordien het Heilige Geestklooster stond, dat plaats ruilde met het vroegere kasteel. In de 15e eeuw werd de Svētā gara konventa sētu (Heilige Geest-kloosterhof) aan de Franciscanen overgedragen. Pakhuis Tijdens de reformatie in de 16e eeuw werd de Sint-Joriskerk weer vernield. Handelaars in hennep, linnen en timmerhout gebruikten het gebouw daarna gedurende de 17e en 18e eeuw. Er vonden verbouwingen waarbij het gebouw in drie pakhuizen werd onderverdeeld: Blauwe, Witte en Bruine Duif. Het bleef als opslagruimte in gebruik tot halverwege de jaren 80 van de 20e eeuw. Restauratie Het hierin gespecialiseerde bureau PKZ Pracownie Konserwacji Zabytków (Ateliers voor Monumentenzorg) uit Polen verrichtte eerst archeologisch, bouwkundig en historisch onderzoek en voerde vervolgens een restauratie uit, die in 1988 werd voltooid. Het gebouw is nationaal erkend als monument van bouwkunst met registratienummer 6565. Het is het enige gebouw in Riga dat nog elementen in Romaanse stijl kent. De Sint-Joriskerk, met het adres Skārņu iela 10/12, herbergt sinds 1 januari 1989 Dekoratīvās Mākslas un Dizaina Muzejs, het Letse museum voor Toegepaste kunst en Design. Dit museum is sinds 1 januari 2010 een onderdeel van Latvijas Nacionālā mākslas muzejs, het Lets Nationaal kunstmuseum, dat meerdere vestigingen kent.
Церковь Святого Георгия (Рига)

Церковь Святого Георгия (Юра; латыш. Svētā Jura baznīca) — одно из древнейших зданий Старой Риги. Расположена по адресу: улица Скарню, 10. Здание имеет общую длину около 48 м. Внутреннее пространство разделено на несколько этажей, для перекрытий использовались крупногабаритные деревянные балки. На мансардных этажах установлены лебёдки для подъёма грузов. Стены построены из известняка, частично из камня и кирпича. На крыше сохранилась старая черепица. История Первыми сведениями о церкви считается относящееся к 1208 году упоминание капеллы Святого Георгия орденского замка. Орденская церковь Георгия (Юра) упоминается Генрихом Латвийским при описании пожара Риги 1215 года. Церковь состояла из трёх частей алтарного помещения, зала и притвора, возможно, с колокольней. В 1297 году восставшие жители Риги разрушили орденский замок, осталась нетронутой только церковь Святого Георгия. Сравнительно скоро в (XVI веке) церковь перестали использовать как культовое сооружение и приспособили под амбар, который существовал здесь до 1989 года. В 1704 году в стены здания вмуровали четыре вытесанные из камня плиты с красочными изображениями голубей — белого, красного, чёрного и жёлтого. С 6 июля 1989 года здание занимает Музей декоративно-прикладных искусств. Примечания Литература Юра церковь // Рига : Энциклопедия = Enciklopēdija Rīga / [пер. с латыш. ; гл. ред. П. П. Еран]. — Рига : Главная редакция энциклопедий, 1989. — С. 802. — ISBN 5-89960-002-0. Ссылки Старая Рига > Церкви Старой Риги > Церковь Св. Георгия (латыш.)
Sant Francesc (Riga)

L'Església de la Sant Francesc (en letó: Svētā Franciska Romas katoļu baznīca) és una església catòlica romana a la ciutat de Riga, capital de Letònia. L'església està situada al Carrer Katoļu, 16; en el barri Forštate Maskavas. L'edifici va ser consagrat l'any 1892 per Franciszek Albin Symon, el bisbe auxiliar de Mohilev. El 1891 es van completar les dues torres de 60 metres d'altura. Referències
St.-Franziskus-Kirche (Riga)

Die St.-Franziskus-Kirche (lettisch Svētā Franciska Romas katoļu baznīca) ist eine römisch-katholische Kirche im Lettgallischen Viertel in Riga, Lettland. Sie wurde im neugotischen Stil errichtet und 1890 eingeweiht. Umgeben ist die Kirche von dem kleinen Park Miera dārzs (lettisch: „Garten des Friedens“), in dem sich die Gebäude der Pfarrei und ein Priesterseminar befinden. Bauwerk Der Vorgängerbau St.-Franziskus-Kirche war ein katholisches Bethaus für Bestattungen der römisch-katholischen Gemeinde. Auf Initiative von Francisks Afanasovičs (gest. 1923), des Probstes der für das Bethaus zuständigen Mater-Dolorosa-Gemeinde (Sāpju Dievmates draudze), wurde 1888 beschlossen, eine neue Kirche zu errichten. Das Polytechnische Institut in Riga genehmigte den von Afanasovičs selbst stammenden Entwurf für die Kirche und betraute den Architekturstudenten Florian von Viganovsky mit der Durchführung des Bauvorhabens. Am 24. September 1889 wurde der Grundstein gelegt und die Kirche dem heiligen Franziskus geweiht. Das Dach wurde im Jahr 1890 fertiggestellt. Ein Jahr später wurden die Zwillingstürme errichtet (Höhe: 58,4 m), die Fassade gestaltet und ein weiteres Jahr später ging eine moderne Zentralheizungsanlage in Betrieb. Die 43,35 m lange und 22,5 m breite Kirche besteht aus rotem Backstein, für Fenster- und Türeinfassungen sowie das Gesimse wurden gelbe Ziegel verwendet. Türme und Dach sind mit Zinkblech gedeckt. In den 1930er Jahren wurde um die Kirche eine Mauer gebaut, die nun den Bereich des ehemaligen Friedhofs umgibt. In den 1960er Jahren wurde die Kirche restauriert, wobei man sich am Zustand von 1900 orientierte. Die Zeichnungen der Prototypen wurden der Basilika des Franziskus von Assisi in Italien nachempfunden. Auf dem Kirchhof befindet sich das Grab des Komponisten Conradin Kreutzer. In den Naturstein, der das schlichte Metallkreuz trägt, wurde später ein Flachrelief mit dem Porträt des Komponisten eingearbeitet. Literatur Friedrich Pilzer: Ein einsames Grab im Norden. Conradin Kreutzer’s Ruhestätte auf dem Friedhof in Riga. In: Die Gartenlaube. Heft 49, 1868, S. 773–775 (Volltext [Wikisource]). Weblinks Fotos der St.-Franziskus-Kirche (Riga) Alfred Maier: Sein Grab ist ein würdiger Ort. In: Südkurier, 2004
St. Francis Church, Riga

St. Francis Church (Latvian: Svētā Franciska Romas katoļu baznīca) is a Roman Catholic church in Riga, the capital of Latvia. The church is situated at the address 16 Katoļu Street in the Maskavas Forštate neighborhood. The building was consecrated in 1892 by Franciszek Albin Symon, the auxiliary bishop of Mohilev. Gallery References External links Media related to St. Francis Church, Riga at Wikimedia Commons
Iglesia de San Francisco (Riga)

La Iglesia de San Francisco (en letón: Svētā Franciska Romas katoļu baznīca) es una iglesia católica en la ciudad de Riga, la capital del país europeo de Letonia. La iglesia está situada en la Calle 16 Katoļu​ en el barrio Forštate Maskavas. El edificio fue consagrado en 1892 por Franciszek Albin Symon, el obispo auxiliar de Mohilev.​ Véase también Iglesia de San Francisco Referencias