NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lettlands bank

Lettlands bank (lettiska: Latvijas Banka) är Lettlands centralbank. Den grundades 1922. Från 2014 har vissa funktioner övertagits av Europeiska Centralbanken, bland annat sedelutgivningsrätt. Republiken Lettland förklarade sig självständig den 18 november 1918. Den 7 september 1922 antogs centralbankslagen, som gav Lettlands bank rätt att utge lettisk valuta, och samma år infördes lats som ersättning av den 1918 införda lettiska rubeln. Sovjetunionen ockuperade Lettland den 17 juni 1940 och inkorporerade landet i Sovjetunionen den 5 augusti 1940, varvid Lettlands bank upplöstes. I samband med processen runt Lettlands andra självständighet återupprättades Lettlands bank och fick befogenheter genom två lagar den 2 mars 1990 och den 3 september 1991: "Om bankerna" och "Om Lettlands bank". Efter den formella självständigheten bekräftades dessa den 4 mars 1992 och den 19 maj 1992. Lagarna definierar Lettlands bank som en oavhängig, självständig centralbank med exklusiv rätt att utge penningmedel samt den institution som ska övervaka landets bankväsen, genomföra statens penningpolitik samt förvalta statskassan. Lettlands banks roll har senare förändrats genom Lettlands inträde i Europeiska Unionen 2004 samt införande av euro som valuta i Lettland den 1 januari 2014. Centralbanken leds av en styrelse med ordförande, vice ordförande och sex ledamöter. Banken ligger i en byggnad i Gamla stan i Riga, som ritats av Jānis Frīdrihs Baumanis och uppfördes 1877. Källor Externa länkar Lettlands banks webbplats
Банк Латвії

Банк Латвії (латис. Latvijas Banka) — центральний банк Латвії. Штаб-квартира банку розташована в Ризі на вулиці Крішьяна Валдемара, б. 2а. Банк відповідно до національного законодавства здійснює ключові функції фінансового регулятора. Банк несе відповідальність за підтримання стабільності національної валюти, здійснюючи емісію латвійської грошової одиниці — лата. Нагляд за діяльністю банку здійснюється Сеймом Латвії. Історія Банк Латвії був заснований 7 вересня 1922 року як центральний банк країни. Після приєднання Латвії до СРСР, 10 жовтня 1940 року банк був ліквідований; його функції були передані латвійському республіканському відділенню Держбанку СРСР. У роки фашистської окупації Банк Латвії поновлював свою роботу, але емісією національної валюти вже не займався. 2 березня 1990 Верховна Рада Латвійської РСР прийняв закон «Про банки», відповідно до якого був створений республіканський центральний банк. Проте, повністю функції національного банку, включаючи емісійну, банк став здійснювати лише після прийняття Латвією декларації незалежності, восени 1991 року. До складу Банку Латвії був включений Латвійський республіканський банк Держбанку СРСР (утворений в 1987 році на базі республіканського відділення Держбанку). З 1 травня 2004 року у зв'язку зі вступом Латвії в Європейський союз Банк Латвії увійшов в Європейську систему центральних банків. Власники та керівництво Власником банку є латвійська держава. Президент — Ілмарс Рімшевічс (Ilmārs Rimšēvičs). Діяльність Крім центрального банку, розташованого в Ризі, в Латвії також є 3 філії в Даугавпілсі, Резекне і Лієпаї. Показники діяльності Активи банку на 31 грудня 2008 року склали 3,41 млрд латів (на 31 грудня 2007 року — 2,85 млрд латів), капітал — 242,0 млн латів (170 500 000), чистий прибуток за 2008 рік — 53,4 млн латів (за 2007 рік — 51,5 млн латів). Примітки Посилання Офіційний сайт [Архівовано 22 лютого 2011 у Wayback Machine.]
Monument als mariners i pescadors morts al mar

El Monument als mariners i pescadors morts al mar (en letó: Piemineklis bojā gājušajiem jūrniekiem un zvejniekiem) és un notable monument modern i un lloc de turisme a Liepāja, Letònia. El van dissenyar l'arquitecte Gunārs Asaris i l'escultor Alberts Terpilovskis. Va ser construït el 1977 amb el finançament de LBORF i el kolkhoz de pesca Boļševiks. El monument està situat en la costa de la mar Bàltica en el parc Liepāja i consisteix en una figura de bronze d'una dona situada sobre d'un pedestal en forma de V d'onze metres d'alt. El 8 d'abril del 2000 es va col·locar una placa commemorativa al pedestal, dedicada als pilots dels Estats Units els avions dels quals van ser abatuts el 8 d'abril 1950 per les Forces Aèries de l'URSS a prop de Liepāja. Referències
Monument to the sailors and fishermen perished in the sea

Monument to the sailors and fishermen lost at sea (Latvian: Piemineklis bojā gājušajiem jūrniekiem un zvejniekiem) is a notable modern monument and a sightseeing place in Liepāja, Latvia. The monument was designed by architect Gunārs Asaris and sculptor Alberts Terpilovskis. It was built in 1977 with a funding from LBORF and the fishing kolhoz Boļševiks. The monument is located on the shore of the Baltic Sea in Liepāja seaside park, at the end of Kūrmājas Prospect. Here in the beginning of the 20th century was located Kurhaus. The monument consists of a bronze figure of a woman on 11 meter high V-shaped pedestal, covered by Saaremaa dolomite. On 8 April 2000 a memorial plate dedicated to American pilots whose aircraft was brought down on 8 April 1950 by the USSR Air Forces near Liepāja was added to the pedestal of the monument. The Monument in pop culture This monument in Liepāja often is called "Crocodile" (Latvian: Krokodils, Russian: Крокодил), because of a resemblance to Crocodile Gena from the Soviet cartoon. The inner part of the pedestal is a popular place for taking photographs. Gallery References
Monumento a los marineros y pescadores que perecieron en el mar

El Monumento a los marineros y pescadores que perecieron en el mar (en letón: Piemineklis bojā gājušajiem jūrniekiem un zvejniekiem) es un monumento moderno notable y un lugar de turismo en Liepaja,​ Letonia. El monumento fue diseñado por el arquitecto Gunārs Asaris y el escultor Alberts Terpilovskis. Fue construido en 1977 con la financiación de LBORF y los Kolhoz (organización comunista) de pesca Boļševiks. El monumento está situado en la costa del Mar Báltico en el parque Liepāja. Aquí, en el comienzo del siglo XX se encontraba localizada Kurhaus. El monumento consiste en una figura de bronce de una mujer de 11 metros de alto en un pedestal en forma de V, cubierta por dolomita de la isla de Saaremaa. Referencias Enlaces externos
Pomnik żeglarzy i rybaków zaginionych na morzu

Pomnik żeglarzy i rybaków zaginionych na morzu – pomnik w Lipawie, na Łotwie. Został odsłonięty w 1977 roku. Pomnik został odsłonięty w 1977 roku. Jego architektem był Gunārs Asaris, a autorem rzeźby Alberts Terpilovskis. Monument położony jest niedaleko brzegów Morza Bałtyckiego. Składa się on z wysokiego na 11 m postumentu, na którym umieszczona jest brązowa rzeźba kobiety skierowanej w stronę morza i wypatrującej swoich krewnych bądź ukochanego. Na postumencie umieszczona jest tablica pamiątkowa poświęcona pamięci żeglarzy i rybaków zaginionych na morzu. 8 kwietnia 2000 roku na postumencie odsłonięto także drugą tablicę, dedykowaną zmarłej załodze amerykańskiego samolotu zestrzelonego w pobliżu Lipawy przez siły powietrzne Związku Radzieckiego 8 kwietnia 1950 roku. Przypisy
Odziena Manor

Odziena Manor (Latvian: Odzienas muižas pils; German: Schloss Odensee) is a manor house built in Neo-Gothic style around 1860 in Vietalva Parish, Aizkraukle Municipality in the Vidzeme region of Latvia. History First manor building in this place was built in the end of the 18th century. In the 19th century, the manor became property of the von Brimmer family and in the 1860s a new neo-Gothic building was built. It was one of the most impressive neo-Gothic buildings in Latvia. It was heavily damaged by fire in Revolution of 1905 and only partially restored after it. In the 1920s, Odziena Manor was nationalized in accordance with Latvian Land Reform of 1920. The building has been abandoned since 1960. In 2014, with the assistance of European Union structural funds, a brewery, Odzienas muižas alus, was started in the mill-bakery of the manor. Besides the brewery, a small hotel has been opened in the manor. See also List of palaces and manor houses in Latvia References External links (in Latvian) Odziena Manor
Pastende Manor

Pastende Manor (Latvian: Pastendes muižas pils) is a manor house in the Ģibuļi Parish of Talsi Municipality in the Courland region of Latvia. Originally built in 1700, it was remodeled between 1780 and 1800. Since 1945 the building has housed the Pastende primary school. See also List of palaces and manor houses in Latvia References External links (in Latvian) Pastende Manor
Palau de Pelči

El Palau de Pelči (en letó: Pelču muižas pils; en alemany: Schloss Pelzen) és un palau a la històrica regió de Curlàndia, al municipi de Kuldīga de Letònia. Construït durant l'època del príncep Anatoly Lieven, és considerat com un dels primers edificis letons que mostren la influència de principis de l'Art Nouveau, encara que actualment també mostra característiques del neorenaixement i el neobarroc. Història El palau va ser construït des de 1903 fins a 1904 en estil Art Nouveau per l'arquitecte Vilhelms Neimanis (1878 Alemanya - 1919 Riga). El palau és considerat un edifici de nivell estètic excepcional en tots els elements de l'acabament amb instal·lacions d'alta qualitat i un equip tècnic innovador. El soterrani del palau compta amb un sistema modern de drenatge i proveïment d'aigua. Els forns escalfen el palau a través del primer sistema de calefacció central del raion de Kuldigas. El 1922 el palau Pelči es va adaptar a les necessitats d'una escola. Referències Zarāns, Alberts. Latvijas pilis un muižas. Castles and manors of Latvia (en letó/anglès), 2006. ISBN 9984-785-05-X. OCLC 72358861. Vegeu també Llista de palaus i cases senyorials de Letònia
Pelči-palatset

Pelči-palatset (lettiska: Pelču muižas pils; tyska: Schloss Pelzen) är en palatsliknande herrgård i Pelči socken i Kuldīga i Lettland. Palatset byggdes för Michael von Lieven mellan 1903 och 1904 i jugendstil efter ritningar av arkitekten Wilhelm Neumann. Källor
Palau de Popes

El Palau de Popes (en letó: Popes muižas pils) és un palau a la històrica regió de Curlàndia, al municipi de Ventspils de Letònia. Història L'edifici més antic va ser construït el 1653, per la familia von Behr, però va ser àmpliament remodelat el 1720 i el 1840, quan va adquirir el seu disseny actual. Des de 1920 l'edifici ha allotjat l'escola primària de la zona rural de Popes. Referències Vegeu també Llista de palaus i cases senyorials de Letònia
Pope Palace

Pope Palace (Latvian: Popes muižas pils) is a palace in Pope parish, an administrative unit of the Ventspils municipality in the historical region of Courland, in western Latvia. It was originally built in 1653 for the von Behr family, but was extensively remodeled in 1720 and 1840. Since 1920 the building has housed the Pope primary school. See also List of palaces and manor houses in Latvia References External links Pope Palace Media related to Pope Palace at Wikimedia Commons
Peterskirken (Riga)

Peterskirken (lettisk: Rīgas Svēta Pētera baznīca) i Riga er en kirke bygget i 1408 i centrum af Riga. Kirken blev bygget hvor der lå en trækirke, der kan dateres tilbage til 1209. Kirkens tårn var Europas højeste indtil det blev bombet i 1941 under 2. verdenskrig. Det nuværende tårn er bygget i 1973 og er en 122 m. høj stålkontruktion, hvor en elevator kan bringe turister til toppen. Kildehenvisninger
Église Saint-Pierre (Riga)

L'église Saint-Pierre est une église évangélique luthérienne de Riga, la capitale de Lettonie, dont elle est l'un des symboles les plus connus. Les premiers documents en faisant mention datent de 1209. Sa tour mesure 123,5 m, dont 64,5 m pour la flèche. Histoire La première église en bois datant de 1209 était une église catholique, construite pour les cérémonies populaires et les actions de grâces des bourgeois de la ville, contrairement à la cathédrale de Riga qui se trouve juste à côté, réservée aux cérémonies officielles. Elle est construite dans le style gothique de brique, typiquement nordique, avec trois nefs et une école en dépendait. La partie centrale et quelques piliers datent de cette époque. Une horloge est installée en 1352. C'est en 1408-1409 qu'un maître-d'œuvre de Rostock, Johann Rumeschottel (de), construit le chœur inspiré de l'église Sainte-Marie de Rostock, selon les ordres de la guilde marchande de la ville. L'église est réaménagée entre 1456 et 1473 et on lui adjoint un clocher. Elle devient protestante (évangélique-luthérienne). La façade de l'église est reconstruite en style baroque, avec trois portails au XVIIe siècle, et une nouvelle tour avec la première flèche. La toiture, les plafonds voûtés et le mobilier ont également été rénovés à cette époque. Jacob Josten, maître d'œuvre de Riga d'origine néerlandaise, a conçu la tour et supervisé sa construction, qui a débuté en avril 1671 sous la direction du maître maçon Heinrich Henicke. Josten fut remplacé en 1675 par Rupert Bindenschu (de) (1645–1698), qui devint le maître d'œuvre suivant de Riga. La tour fut achevée en 1677, mais elle brûla à deux occasions, en 1666 et en 1721 (à cause de la foudre). La tour est entièrement refaite entre 1741 et 1746. Elle fut frappée six fois par la foudre. Elle sert de cible aux tirs d'artillerie et aux obusiers allemands, au début de la guerre, le 29 juin 1941. Les autorités municipales de la république socialiste soviétique de Lettonie font reconstruire la tour en 1973 et installent un ascenseur pour accéder en haut de la tour (une première plateforme à 57 m et une seconde à 71 m) et profiter du panorama de la ville. La région de Riga était alors une région privilégiée pour les touristes venant de toute l'URSS. La restauration intérieure se poursuit jusqu'en 1983. L'église servait alors de salle de concert et d'exposition. Elle a été rendue au culte luthérien de nos jours. Voir aussi Article lié Liste des églises les plus hautes Liens externes Site officiel Ressources relatives à l'architecture : The Skyscraper Center Structurae Notes et références Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Lettonie Portail du protestantisme
Crkva sv. Petra u Rigi

Crkva svetog Petra u Rigi je jedan od najboljih primjera srednjovjekovne crkvene arhitekture u baltičkoj regiji. Nekad je bila rimokatolička, danas je luteranska crkva. Crkva je sagrađena u 13. stoljeću, a od tada je zgrada prošla kroz mnogo razdoblja. Barokni drveni zvonik postavljen je 1690. kao najviši u svijetu u to doba. Crkva je spaljena tijekom Drugog svetskog rata, a obnovljena je tek 1973. Metalni zvonik visok je 123,35 metara. Interijer crkve sadrži stare epitafe i nadgrobne ploče. Vanjske poveznice Stranica crkve na portalu Rige Arhivirana inačica izvorne stranice od 5. ožujka 2016. (Wayback Machine) (let.) (rus.) (engl.) (njem.)
Szent Péter-templom (Riga)

A Szent Péter templom (lettül: Sv. Pētera baznīca) Riga, egyben Lettország legmagasabb temploma. A Szent Péterről elnevezett templomról az első feljegyzés 1209-ből származik, a kereskedők templomaként említve az épületet. A templom bővítése, és az ezzel együtt járó teljes átépítés a 15. század kezdetén, 1409-ben kezdődött meg Johann Rumeschottel rostocki kőműves mester vezetése mellett, aki a rostocki Marienkirche mintájára építette át az épületet, nagyságban konkurálva az akkor a régió legnagyobb templomának számító rigai dómmal. A templom falaiban található legrégebbi kövek ebből a korból származnak. Az 1491-re elkészült, eredetileg 136 méter magas tornyot hatszor érte villámcsapás, melyek következményeként 1666-ban, majd 1721-ben is összeomlott. Mai formáját és 123 méteres magasságát 1746-ban nyerte el. A templom mai megjelenése évszázadok alatt alakult ki, az eredeti gótikus homlokzatot a 17. században barokk stílusban átalakították, Bindenschuh irányítása mellett. A templom 1523-ig katolikus templom volt, a reformáció óta viszont evangélikus. A második világháborúban a templom ismét kiégett, ezúttal teljesen. A helyreállítást 1954 és 1973 között végezték, a tetőszerkezetet vasból építve, megelőzve a további tüzek kialakulását. A rekonstrukció során a toronyba egy liftet is beépítettek, így a látogatók a 72 méter magasan levő kilátóteraszról élvezhetik a város panorámáját. A toronyhoz egy kisebb mítosz is kapcsolódik: az átépítések, felújítások során a toronyból üveget dobtak le. Az odalenn széttörő üvegtábla cserepeinek száma jelképezi azt az időt, ahány századig állni fog még a templom. A második rekonstrukció során az üvegtábla egy adag szalmára esett, és csak kétfelé hasadt. Ezzel szemben a legutóbbi, 1973-as felújítás után az üveg számtalan cserépre esett szét, jelképezve, hogy a templom egy pár évig még állni fog. A VEF Kulturális Palota 2016-2017-es felújításakor vált ismertté, hogy annak építésekor a Feketefejűek házából és a Szent Péter-templomból származó törmeléket is felhasználtak. Jegyzetek Külső hivatkozások Riga.lap.hu - linkgyűjtemény
Chiesa di San Pietro (Riga)

La chiesa di San Pietro, in Lettone Svētā Pētera baznīca, è una grande chiesa gotica situata a Riga, la capitale della Lettonia. La sua torre è una delle più alte d'Europa. Storia e descrizione Nel 1209 fu costruita una prima chiesa per la preghiera popolare, successivamente ingrandita nel corso del XV secolo. I lavori, eseguiti su progetto e direttive dell'architetto Johann Rumeschottel, cominciarono nel 1406. Tuttavia, interrotti più volte, terminarono solo a fine secolo. Nel 1491 venne eretta un'altissima torre, che crollò nel 1666 e ricostruita nel 1690. Colpita da un fulmine nel 1721, il campanile attuale fu terminato con il complicato coronamento barocco, invece, nel 1746. Nel 1973 quest'ultimo fu ristrutturato. Prima della seconda guerra mondiale, con i suoi 123,25 metri era il più alto edificio d'Europa. Durante la guerra il campanile subì un incendio. Negli anni 1970 fu restaurato (esattamente, i lavori di restauro finirono nel 1973), e fu aggiunto un ascensore, per consentire ai turisti, ma anche ai cittadini, di godere il panorama della città e dei campi coltivati oltre Riga da un'altezza di 70 metri. Recentemente la chiesa è stata battezzata con l'attuale nome, cioè chiesa di San Pietro. Galleria d'immagini Note Voci correlate Torri e campanili più alti d'Europa Gotico baltico Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa di San Pietro Collegamenti esterni Sito ufficiale, su peterbaznica.riga.lv. Chiesa di San Pietro, su archINFORM. (EN) Chiesa di San Pietro, su Structurae. (EN) Chiesa di San Pietro, su Skyscraper Center.
Petrikerk (Riga)

De Petrikerk (Lets: Svētā Pētera evaņģēliski luteriskā baznīca) is een lutherse kerk in Riga, de hoofdstad van Letland. De kerk is opgedragen aan Petrus en wordt gebruikt door de Letse Evangelische Lutherse kerk. De eerste referentie naar het gemetst gebouw dateert uit 1209 wanneer gerefereerd wordt naar het behoud van de kerk bij een grote stadsbrand. Een eerste torenspits wordt aan de constructie toegevoegd in 1491. De constructie bereikt een hoogte van 136 m. Op 11 maart 1666 stortte de spits evenwel in. Een tweede toren wordt afgewerkt in 1677 maar deze valt evenwel datzelfde jaar ten prooi aan een stadsbrand. In 1686 werd een nieuwe toren gebouwd, die evenwel in 1688 op last van het stadsbestuur terug werd afgebroken gegeven het ontbreken van de nodige vergunningen. Een nieuwe spits dateert van 1690. Een blikseminslag en brand vernielde toren en kerk op 10 mei 1721. Enkel de zijmuren van kerk en toren overleefden deze brand. Herstelwerken en de bouw van een nieuwe toren worden afgerond in 1746. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vernielde een brand toren en kerk op 29 juni 1941. In 1954 werd de restauratie aangevat en op 21 augustus 1970 had de kerk terug een toren.
Kościół Świętego Piotra w Rydze

Kościół Świętego Piotra (łot. Svētā Pētera baznīca) – jest jednym z największych zabytków architektury starej Rygi. W kronikach pojawia się o nim wzmianka już w 1209. Był to najważniejszy kościół w średniowiecznej Rydze. Znajdowała się przy nim jedna ze starszych szkół w mieście. Historia budowy kościoła Budowę kościoła św. Piotra można podzielić na trzy zasadnicze etapy. Dwa pierwsze są związane z gotykiem, trzeci zaś z wczesnym barokiem. W pierwszym etapie została zbudowana centralna część kościoła. W drugim etapie wybudowano nowy ołtarz oraz wieżę o wysokości 136 metrów z piramidową szpilą. W 1666 wieża się zawaliła, lecz wkrótce ją odbudowano. W 1677 spłonęła. W trzecim etapie zbudowano zachodnią część kościoła oraz nową wieżę o wysokości 54,5 metra. Była to najwyższa drewniana szpila w Europie. Szpila ponownie się spaliła w 1721, a w latach 1745–1746 została odbudowana na podobieństwo pierwotnej, jednak była wyższa (120,7 metra). W 1941 r. podczas niemieckiej agresji na ZSRR wieża została zburzona, a konstrukcja kościoła została silnie naruszona. Z wcześniejszego bogatego wykończenia budowli nie zostało prawie nic. W 1954 zaczęły się prace odnawiania kościoła. Wieża została odbudowana w latach 1968–1973; tym razem miała wysokość 123,25 metra, zaś odnowa pomieszczeń zakończona została w 1984. Na wieży znajduje się punkt widokowy z którego można podziwiać łotewską stolicę i jej zabytki. Linki zewnętrzne Historia kościoła św. Piotra w Rydze (pl) Przypisy
Igreja de São Pedro (Riga)

A Igreja de São Pedro é uma igreja localizada em Riga, Letónia. Foi construída em 1209 como uma igreja para o povo. Foi alargada no começo do século XV (1409) por Johann Rumeschottel de Rostock. A atual torre foi concluída em 1746. A igreja foi restaurada pela última vez em 1973. A torre foi atingida por relâmpagos seis vezes, e desmoronou em duas dessas ocasiões: em 1666 e novamente em 1721. Antes da Segunda Guerra Mundial era o mais alto edifício de madeira na Europa. Durante a Segunda Guerra Mundial o telhado e a torre foram danificados em um incêndio. Engenheiros soviéticos restauraram a igreja na década de 1970, e instalaram um elevador que permite que as pessoas olharem a cidade de Riga de uma altura de cerca de 70 metros. Bibliografia Mašnovskis, Vitolds (2007). Latvijas luterāņu baznīcas : Vēsture, arhitektūra, māksla un memoriālā kultūra : 3. sējums M-Sal – The Lutheran Churches of Latvia : An encyclopedia in four volumes. (em letão e inglês). Riga: DUE. ISBN 978-9984-9948-4-0. OCLC 229902564 Banga, Vita; Marina Levina; et al. (2007). Rīgas dievnami: Arhitektūra un māksla. Riga's Churches. Architecture and Art (em letão, alemão, inglês, e russo). Riga: Zinātne, Apgads Mantojums. ISBN 978-9984-823-00-3. OCLC 217266501 Este artigo foi inicialmente traduzido, total ou parcialmente, do artigo da Wikipédia em inglês cujo título é «Saint Peter's Church, Riga», especificamente desta versão.
Црква Светог Петра у Риги

Црква светог Петра у Риги је један од најбољих примера средњовековне црквене архитектуре у балтичком региону. Саграђена је у 13. веку а од тада је зграда као таква прошла кроз много периода. Барокну дрвени звоник постављен је 1690. као највиши у свету у то доба. Црква је спаљена током Другог светског рата а обновљена је тек 1973. Метални звоник висок је 123.35 метара. Ентеријер цркве садржи старе епитафе и надгробне плоче. Референце Спољашње везе
Sankt Peterskyrkan, Riga

Sankt Peterskyrkan (lettiska: Rīgas Svētā Pētera baznīca; tyska: St. Petrikirche) är en kyrka i Riga. Kyrkan nämns först 1209, men byggdes ut i början av 1400-talet. Den var katolsk kyrka till 1523, då reformationen gjorde den luthersk. I slutet av 1600-talet fick fasaden ett barock-utseende av stadsarkitekten R. Bindenschuh. Det nuvarande tornet färdigställdes 1746. Tornet har träffats av blixten sex gånger, och vid två av dessa tillfällen har tornet kollapsat, 1666 och 1721. Senast brann tornet ned under andra världskriget. Sankt Peterskyrkan renoverades 1954-1973. Före andra världskriget var tornet den högsta träbyggnaden i Europa. Under sovjettiden installerades en hiss i tornet, till nivån 72 meter, vilket gjorde det möjligt för allmänheten att få tillgång till utsikten över Riga från tornet. Kyrkan har fått sitt namn från Petrus (Sankt Peter). Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, St. Peter's Church, Riga, 11 maj 2012.