NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ризький собор

Ризький (Домський) собор (латис. Rīgas Doms, нім. Dom zu Riga) — кафедральний собор Риги, є одним із символів міста, візитівкою країни. Будівництво собору розпочали в 1211 році. Він поклав початок романсько-готичному стилю будівництва з каменю та цегли. Головний храм Латвійської євангельсько-лютеранської церкви. Катедра лютеранського архієпископа Ризького. Назва Ризький собор Домський собор — калька з Rīgas Doms перекладається як Ризький собор. Ризький домський собор — збірна назва Історія Будівництво Ризького собору з монастирем було розпочато невдовзі після заснування Риги — 25 липня 1211 року відбулась церемонія освячення місця будівництва. Церква була задумана як резиденція засновника міста єпископа Альберта, якого не влаштовувала його тодішня резиденція в районі Яня сета (Іванового двору). У зведенні собору брала участь велика кількість ризьких ремісників, але керувати роботами було призначено німецьких та готландських майстрів. Єпископ Альберт так і не побачив закінчення будівництва, що тривало до середини ΧΙΙΙ століття. В хроніках говориться, що він був похований в соборі «під третім каменем, під світильником». Після закінчення першого етапу будівництва в Ризькому соборі розмістився домський капітул (колегія вищого духовенства єпископства чи архієпископства в католицькій церкві), який активно розпочав роботу по насадженні католицтва у Латвії. В примикаючому до собору монастирі було засновано Соборну школу, де проходили навчання католицькі священики. Після Реформації ΧVI століття собор став власністю міста. Приміщення монастиря почали використовуватись під господарські потреби, хрестова галерея і двір були обладнані під ринок, на нижньому поверсі влаштували міську бібліотеку, Соборська школа стала першим світським вищим навчальним закладом у Ризі. Сьогодні у Ризькому соборі 2 рази на тиждень відбуваються богослужіння Лютерано-Євангелічної церкви, а також проходять концерти органної музики. В перебудованому Соборному монастирі з 1791 року знаходиться Музей історії Риги та мореплавства. Архітектура Першопочатково собор будувався у звичному для того часу романському стилі (його елементи можна побачити в найдавнішій вівтарній частині будівлі — масивні стіни, хрестові зводи, напівциркульні віконні арки). Однак процес будівництва затягнувся і собор був завершений стилі готики (стрільчаті арки, великі вікна, зірчасті зводи). Подальші перебудови додали в собор риси раннього бароко, пізнього романтизму, класицизму. Свою нинішню форму собор здобув у кінці XVIII століття, в наш час[коли?] його довжина становить 87,1 м, ширина — 43,5 м, висота башти — близько 90 м. Інтер'єр У соборі є всесвітньовідомий орган, побудований у 1883–1884 роках фірмою «E. F. Walker & Co». Має 124 регістри, 6718 металевих та дерев'яних труб. Його звучання чутно в будь-якій частині Старої Риги. Примітки Джерела Сайт, присвячений історії Ризького собору [Архівовано 10 листопада 2018 у Wayback Machine.](рос.) Віртуальна ексурсія по старій Ризі Ризький собор [Архівовано 31 жовтня 2011 у Wayback Machine.](рос.)
Estadi Daugava (Riga)

L'Estadi Daugava (letó: Daugavas stadions) és un estadi esportiu de la ciutat de Riga, Letònia. Va ser inaugurat l'any 1927 i és utilitzat pel a competicions de futbol i atletisme. És considerat l'estadi nacional de Letònia i és propietat del govern del país. És utilitat per la selecció de futbol de Letònia. També hi juga el FK Metta. El primer estadi construï el 1927 era operat inicialment per l'organització esportiva Strādnieku sports un sargs (Esports i Guàrdia Obrera, SSS), afiliada al Partit Socialdemòcrata dels Treballadors de Letònia. Després que l'estadi fos abandonat després de l'ocupació soviètica de Letònia el 1940, l'estadi es va reconstruir el 1945, i les obres de renovació van començar el 1949. Abans del juliol de 1990, la capacitat total de l'estadi era de més de 10.000 persones, però després de la demolició de les grades nord, est i sud el 1999 es va reduir a 5.683. També ha sigut utilitzat pels clubs FC Daugava, FK RFS i JFK Olimps, entre d'altres. La selecció de futbol de Letònia jugava els seus partits com a local a l'estadi Daugava des del 1991 fins al 2000, quan es va inaugurar l'estadi Skonto com a seu temporal mentre es duia a terme la renovació prevista de l'estadi Daugava, i l'equip va tornar a Daugava el juny de 2018. No obstant això, des de la tardor del 2022, els partits a casa es van tornar a traslladar a l'estadi Skonto a causa de problemes amb la gespa i d'altres problemes. Les obres de substitució i millora del camp van començar a l'octubre del 2023. En aquell moment, el president de la Federació Letona de Futbol, Vadims Ļašenko, va dir que l'Skonto es convertiria en la seu principal de l'equip masculí, amb el Daugava com a suplent i la seu de les seleccions nacionals femenina i juvenil. Referències
Daugavas stadions (Riga)

Daugavas stadions je lotyšský víceúčelový stadion s atletickou dráhou, který se nachází ve městě Riga. Je domácím hřištěm lotyšského fotbalového klubu FK Metta a do roku 2000 (než byl vystavěn Skonto stadions) také lotyšské fotbalové reprezentace. Má kapacitu 5 683 míst, v minulosti to bylo 10 000 míst, ale po demolici tribuny se kapacita snížila. Otevřen byl roku 1958. Osvětlení má intenzitu 1 200 luxů. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Daugavas stadions na Wikimedia Commons Lotyšské stadiony na Worldstadiums.com (anglicky) Daugavas stadions (Riga) na Stadiony.net (polsky) daugavasstadions.lv (lotyšsky)
Daugava stadion (Riga)

Daugava stadion (lettisk: Daugavas stadions) er et multifunktionelt stadion i Letlands hovedstad Riga, der blev åbnet i 1958. På stadionet afholdes fodboldkampe og atletikstævner. Daugava stadion har national betydning, når det kommer til sportsudøvelse. Før juli 1990 var stadionets totale kapacitet på mere end 10.000 tilskuere, men efter en tribune blev revet ned, er kapaciteten i dag på kun 5.000 tilskuere. Letlands fodboldlandshold benyttede Daugava stadion som hjemmebane indtil år 2000, hvor Skonto stadion stod færdig. I nærheden af stadionet ligger en ishockeyhal, to futsalhaller, tennisbaner, atletikbaner og Letlands fodboldforbunds hovedkontor. Lettisk Sang og Dans Festival er flere gange blevet afholdt på Daugava stadion. Eksterne henvisninger Officiel hjemmeside Arkiveret 29. maj 2013 hos Wayback Machine (lettisk)
Estadio Daugava (Riga)

Para el estadio de la ciudad de Liepāja véase Estadio Daugava (Liepāja). El estadio Daugava (en letón: Daugavas stadions) es un estadio multiusos ubicado en la ciudad de Riga, Letonia. Fue inaugurado en 1958 y desde 1992 posee estatus nacional letón basado en el deporte, siendo el estadio donde disputa sus partidos el club FK Daugava y la selección de fútbol de Letonia.​ Hasta antes de julio de 1990, la capacidad total del estadio era de más de 10 000 personas, pero después de la demolición de una tribuna la capacidad se redujo a solo 5600. La selección letona de fútbol jugó sus partidos de local en el estadio Daugava hasta el año 2000, cuando se construyó el Estadio Skonto. El estadio fue reconstruido y reinaugurado el 15 de mayo de 2018, durante la cual se reconstruye la tribuna principal y el interior occidental, así como la tribuna norte y sur. Después de la reconstrucción, la capacidad del estadio aumentó a 10 461 asientos volviendo e recibir juegos de la Selección Letona. Los trabajos de reconstrucción prosiguen y contemplan su finalización en 2022.​ Véase también Anexo:Estadios de fútbol de Letonia Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estadio Daugava. web oficial
Stade Daugava

Le stade Daugava (letton : Daugavas stadion) est un stade de football et d'athlétisme situé à Riga en Lettonie, construit en 1958. Il accueille des compétitions de football et d'athlétisme. Depuis 1992, le stade Daugava est désigné installation sportive d'importance nationale. Il appartient au gouvernement de la Lettonie. Sa capacité est de 5 100 places assises, après la destruction d'une tribune de 5 000 places. Transports Trolleybus : 5 Liens externes Site officiel Ressource relative au sport : StadiumDB Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail de la Lettonie
Stadio Daugava

Lo stadio Daugava (in lettone Daugavas Stadions) è uno stadio situato a Riga, in Lettonia. È prevalentemente usato per incontri di calcio e per competizioni di atletica leggera ed ospita le partite casalinghe del Metta/LU e della nazionale di calcio lettone. Storia Lo stadio fu costruito nel 1927 e fu poi abbandonato dopo l'occupazione sovietica della Lettonia nel 1940. Dopo la II guerra mondiale lo stadio fu sottoposto a lavori di ristrutturazione nel 1949. Nel luglio 1990 furono demolite le tribune nord, est e sud riducendo la capienza da 10.000 a 5.683 posti. Dal 1991 al 2000 ospitò le partite della nazionale di calcio lettone, che poi si trasferì allo Stadio Skonto mentre per lo stadio Daugava veniva presentato un nuovo progetto di ristrutturazione. Tale progetto fu finanziato dal Fondo europeo di sviluppo regionale e dal governo lettone nel 2015 e i lavori iniziarono ufficialmente nel settembre 2017 con un budget di 62 milioni di euro. Il 15 maggio 2018 fu completata la prima fase dei lavori, con la costruzione di nuove tribune che hanno portato la capienza da 5.683 a 10.461 posti, di sale conferenze, di nuovi schermi e di nuove strutture per l'atletica. Dopo i lavori lo stadio è classificato dall'UEFA come stadio di categoria 4 e può quindi ospitare partite europee. È inoltre classificato dall'IAAF come categoria 2. Una seconda fase dei lavori, con la costruzione di una copertura sulla tribuna ovest, di una nuova pista di pattinaggio sul ghiaccio e di un nuovo palazzetto dello sport nei dintorni è prevista entro il 2022. Dall'estate 2018 la nazionale di calcio lettone è tornata a disputare le sue partite interne nello stadio e dal giugno 2018 gioca le sue partite anche il club Metta/LU. In precedenza lo stadio era stato la sede di altri club come il Futbola Klubs Daugava Rīga, il Rīgas Futbola skola e il Jauniešu futbola klubs Olimps. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul Daugavas Stadions Collegamenti esterni (LV) Sito ufficiale, su daugavasstadions.lv. Sito ufficiale, su daugavasstadions.lv.
Daugavastadion

Het Daugavastadion is een multifunctioneel stadion in Riga, de hoofdstad van Letland. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbal- en atletiekwedstrijden. In het stadion is plaats voor 5.083 toeschouwers. Het nationale elftal speelt in dit stadion weleens internationale wedstrijden. In 1999 werd dit stadion gebruikt voor de Europese Jeugdkampioenschap atletiek.
Stadion Daugava w Rydze

Stadion Daugava (łot. Daugavas stadions) – wielofunkcyjny stadion w Rydze, stolicy Łotwy. Został otwarty w 1927 roku. Obiekt może pomieścić 10 461 widzów. Stadion Daugava został otwarty w 1927 roku. Początkowo posiadał on czterotorową bieżnię lekkoatletyczną oraz okalające ją z trzech stron sześciorzędowe trybuny. W 1951 roku poszerzono bieżnię lekkoatletyczną, a rok później rozbudowano trybuny, zwiększając pojemność stadionu do 9000 widzów. W 1978 roku rozebrano trybunę zachodnią, a w jej miejscu powstała następnie nowa trybuna główna na 5764 widzów. Jej inauguracja miała miejsce w 1982 roku. W 1999 roku zlikwidowano trybuny od strony północnej, wschodniej i południowej, pozostawiając jedynie trybunę główną. W latach 2017–2018 zmodernizowano obiekt i wybudowano nowe trybuny za łukami (od strony północnej i południowej), zwiększając pojemność do 10 461 widzów. Stadion był areną Mistrzostw Europy Juniorów w Lekkoatletyce w 1999 roku, grywa na nim również piłkarska reprezentacja Łotwy. Przypisy
Stadionul Daugava (Riga)

Stadionul Național Daugava (letonă Daugavas stadions) este un stadion multifuncțional din Riga, Letonia, care a fost deschis pentru prima dată în 1927. Deține competiții de fotbal și atletism. Din 1992 Stadionul Daugava a fost desemnat ca o instalație sportivă de importanță națională și este deținut de Guvernul Letoniei. Legături externe Official web site Arhivat în 29 mai 2013, la Wayback Machine.
Biblioteca Nacional de Letònia

La Biblioteca Nacional de Letònia, situada a la seva capital, Riga, es va fundar un any després de la independència del país, el 1919. Aquí es reuneixen les obres del dipòsit legal de Letònia. Fins al 2012 la institució estava repartida en diversos edificis. La digitalització dels seus fons es va iniciar a la fi del segle passat. La biblioteca compleix, d'altra banda, les funcions habituals: la formació d'una col·lecció bibliogràfica nacional i el seu emmagatzematge i accés a llarg termini. Així mateix són destacables els seus programes educatius i d'accés a la informació per a tots els usuaris i investigadors. Referències
Biblioteca Nacional de Letonia

La Biblioteca Nacional de Letonia (en letón: Latvijas Nacionālā bibliotēka), situada en su capital, Riga, se fundó un año después de la independencia del país, en 1919. Aquí se reúnen las obras del depósito legal de Letonia. La institución está repartida en diversos edificios, y a partir de 2014 uno nuevo amplió sus instalaciones. La digitalización de sus fondos se inició a finales del siglo pasado. La biblioteca cumple, por lo demás, las funciones habituales: la formación de una colección bibliográfica nacional y su almacenamiento y acceso a largo plazo. Asimismo son destacables las utilidades educativas y de acceso a la información para todos los usuarios e investigadores.​ El nuevo edificio multifunción diseñado por Gunnar Birkerts y abierto al público desde 2014, es conocido en letón con el nombre de Gaismas pils ('Castillo de la luz') como metáfora del conocimiento que se perdió durante periodos de guerras e invasiones y ahora es rescatado dando valor a la historia, la literatura y la sabiduría.​ Galería de imágenes Referencias
Bibliothèque nationale de Lettonie

La Bibliothèque nationale de Lettonie (en letton : Latvijas Nacionālā bibliotēka, LNB), est la principale bibliothèque de Lettonie qui détient le dépôt légal dans le pays. Elle possède 4,5 millions de livres et documents associés dans 50 langues différentes. Histoire La Bibliothèque nationale de Lettonie a été créé en 1919, peu après l'avènement de la première république, proclamé en 1918. Elle est alors dispersée entre plusieurs bâtiments, avant de voir ses collections volées et détruites par les troupes allemandes et soviétiques. Ses fonds sont reconstitués après guerre, et elle emménage en 1956 dans les locaux qui seront les siens jusqu'en 2014. La bibliothèque a porté le nom de Vilis Lācis de 1966 à 1989. Architecture En 2008, le projet de construction d'un nouveau bâtiment pour accueillir la bibliothèque nationale est lancé, après plusieurs décennies de tergiversations (des idées projets ayant été lancés en 1928, 1974 et 1988), le nouveau bâtiment devant être terminé en mai 2014, année où Riga est capitale européenne de la culture. Son architecte est Gunnar Birkerts. Situé au 2, Uzvaras bulvāris , le nouveau bâtiment a une hauteur de 68,3 mètres, une longueur de 170 mètres et une largeur de 44 mètres. Galerie Notes et références Liens externes (lv) Site officiel Ressource relative à la musique : Répertoire international des sources musicales Ressource relative aux beaux-arts : Google Arts & Culture Sciences de l’information et bibliothèques Portail de la Lettonie
Biblioteca nazionale della Lettonia

La biblioteca nazionale della Lettonia (Latvijas Nacionālā bibliotēka in lettone), anche nota come Castello di Luce (Gaismas pils) è un'istituzione culturale lettone situata a Riga, la capitale. La biblioteca venne fondata nel 1919 a seguito della proclamazione della Repubblica di Lettonia nel 1918. Il primo direttore fu Jānis Misiņš, bibliotecario e fondatore della bibliografia scientifica lettone. L'edificio attuale è opera dell'architetto Gunnar Birkerts, americano di origini lettoni. Il progetto risale al 1989 e l'edificio è stato completato e aperto al pubblico nel 2014. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Biblioteca nazionale della Lettonia Collegamenti esterni (LV) Sito ufficiale, su lnb.lv.
Nationale Bibliotheek van Letland

De Nationale Bibliotheek van Letland (Lets: Latvijas Nacionālā bibliotēka) is de nationale bibliotheek van Letland in Riga. De Letse Nationale Bibliotheek werd op 29 augustus 1919 opgericht, een jaar na de onafhankelijkheid van Letland. De eerste directeur was de bibliothecaris en bibliograaf Jānis Misiņš (1862-1945). Op 15 mei 2008 werd begonnen met de bouw van een nieuw prominent gebouw aan de Westelijke Dvina. In augustus 2014 werd dit gebouw geopend, waarbij prinses Laurentien aanwezig was. Zie ook Lijst van nationale bibliotheken Externe links (lv) Officiële website Virtual International Authority File (VIAF): 148127403
Biblioteca Națională a Letoniei

Biblioteca Națională din Letonia (în letonă Latvijas Nacionālā bibliotēka), cunoscută și sub numele de Castelul de Lumină (Gaismas Pils), este o instituție culturală națională sub supravegherea Ministerului Culturii din Letonia. Biblioteca Națională a Letoniei a fost înființată în 1919, după proclamarea Republicii Independente din Letonia în 1918. Primul supraveghetor al Bibliotecii a fost Jānis Misiņš, bibliotecar și fondator al bibliografiei științifice din Letonia (1862-1945). Astăzi, biblioteca joacă un rol important în dezvoltarea societății informaționale din Letonia, oferind accesul la internet locuitorilor și sprijină cercetarea și educația pe tot parcursul vieții. Note Legături externe Official site of the National Library of Latvia Project of the new building of the NLL Friends of the National Library of Latvia National Library of Latvia at Google Cultural Institute Message to the future readers Live from the construction site World Wide Science Arhivat în 9 iunie 2025, la Wayback Machine.
Латвийская национальная библиотека

Латвийская национальная библиотека (латыш. Latvijas Nacionālā bibliotēka, сокр. LNB) — национальная библиотека Латвии, имеющая статус общедоступной универсальной научной библиотеки и государственного культурного учреждения национального значения, находящегося в ведении Министерства культуры Латвии. Библиотека хранит изданные в стране печатные произведения, формирует национальные библиографические ресурсы и является центром развития государственной библиотечной системы. История 29 августа 1919 года Кабинет министров Латвии основал Латвийскую Государственную библиотеку. В распоряжение библиотеки была передана бывшая резиденция вице-губернатора Лифляндии — на улице Яуниела, дом 26, где 1 июня 1920 года был открыт читальный зал на 40 мест. В 1920 году библиотека получила помещения напротив Рижского замка на площади Пилс, дом 2. Первым руководителем библиотеки был Янис Мисиньш (1862—1945). Впоследствии Национальная библиотека размещалась в нескольких зданиях, пока в 2008—2014 годах на левом берегу Даугавы, напротив исторического центра города, не было построено специальное здание необычной архитектуры — так называемый «За́мок света» (латыш. Gaismas pils). Проект здания разработал латвийско-американский архитектор Гунарс Биркертс, официальное открытие состоялось 29 августа 2014 года. Деятельность В 1924 году Латвия присоединилась к Брюссельской конвенции, предусматривающей международный обмен печатной продукцией — официальными документами, научными и литературными изданиями. С 1950 года при библиотеке началось издание «Хроники журнальных и газетных статей». В 1968 году библиотека организовала первый семинар для прибалтийских библиотек — латвийских, литовских и эстонских (LiLaEst). В 1992 году в Латвийской Республике был принят закон «О Национальной библиотеке Латвии». В 2002 году Банк Латвии выпустил памятную монету в один лат с изображением нового здания библиотеки. В 2006 году была основана Национальная цифровая библиотека Латвии — Letonica. В 2007 году библиотека была включена в список научно-исследовательских институтов Латвии. Национальная библиотека Латвии принимает участие в международных библиотечных организациях — IFLA, CENL, CDNL, CERL, EBLIDA, LIBER, IAML (англ. International Association of Music Libraries, Archives and Documentation Centres), IBBY, Bibliotheca Baltica и других международных организациях — IASA, BAAC, AABS, IGeLU, IIPC (англ. International Internet Preservation Consortium), хAEPM; использует кодификаторы и стандарты ISBN, ISSN и ISMN. Библиотека получает обязательные экземпляры изданий, формирует национальную библиографию и сводные каталоги, а также автоматически собирает и архивирует доступные в интернете онлайн-публикации. Через электронные сервисы библиотеки доступны коллекции Цифровой библиотеки, Национальная энциклопедия, подписные базы данных и другие ресурсы. Галерея Примечания Ссылки Официальный сайт (латыш.) Общество поддержки Латвийской Национальной библиотеки (латыш.)
Narodna knjižnica Latvije

Narodna knjižnica Latvije (latvijsko Latvijas Nacionālā bibliotēka), znana tudi kot Grad svetlobe (Gaismas pils), je nacionalna kulturna ustanova pod nadzorom latvijskega ministrstva za kulturo. Latvijska narodna knjižnica je bila ustanovljena leta 1919 po razglasitvi neodvisne Republike Latvije. Prvi nadzornik knjižnice je bil Jānis Misiņš, knjižničar in ustanovitelj latvijske znanstvene bibliografije (1862–1945). Sedanjo stavbo je leta 1989 zasnoval latvijsko-ameriški arhitekt Gunnar Birkerts (1925-2017), ki je emigriral v ZDA in si tam ustvaril kariero. Zgradili so jo v začetku 21. stoletja, odprli pa leta 2014. Danes ima knjižnica pomembno vlogo pri razvoju latvijske informacijske družbe, saj prebivalcem zagotavlja dostop do interneta ter podpira raziskave in vseživljenjsko izobraževanje. Zbirke Knjižnica danes obsega več kot 5 milijonov naslovov, vključno s približno 18.000 rokopisi od 14. stoletja do danes. Eden od značilnih temeljev NKL, ki je značilen za vsako narodno knjižnico, je oblikovanje zbirke nacionalne literature, njeno shranjevanje in dolgoročen dostop. NKL je središče teoretičnih raziskav in praktičnih analiz dejavnosti latvijskih knjižnic. Knjižnica opravlja funkcije središča Latvijske medknjižnične izposoje, zagotavlja knjižnične in informacijske storitve parlamentu Latvijske republike - Saeima. Že od samega začetka je bila njena glavna skrb nacionalna bibliografija. Ogromen katalog Seniespiedumi latviešu valodā (Starodavni tiski v latvijščini 1525–1855, objavljen v Rigi, 1999) je leta 2000 prejel nagrado Spīdola in bil nagrajen z The Beautiful Book of the Year 99. Sklici Zunanje povezave Uradna stran Narodne knjižnice Latvije Projekt nove stavbe NLL Prijatelji Latvijske nacionalne knjižnice Narodnanjižnice Latvije pri Googlovem kulturnem inštitutu Sporočilo bodočim bralcem V živo z gradbišča World Wide Science
Lettlands nationalbibliotek

Lettlands nationalbibliotek (lettiska: Latvijas Nacionālā bibliotēka) är Lettlands nationalbibliotek, beläget i huvudstaden Riga. Det invigdes den 29 augusti 2014. Biblioteket grundades i augusti 1919 efter att den självständiga republiken Lettland hade bildats 1918. Bibliotekets första chef var Jānis Misiņš. Samlingar Biblioteket har över 4 miljoner volymer, primärt publikationer från Lettland samt sådana från utlandet som handlar om Lettland och det lettiska folket. Specialsamlingar är bland andra letonica, sällsynta böcker, manuskript, konst, musik, broschyrer och kartor. Byggnad Nationalbibliotekets nya byggnad Gaismas pils (”Lysslottet”) ligger på Mūkusalas iela 3 vid Daugava mitt emot Rigas gamla stad. Den är ritad av den lettlandsfödde arkitekten Gunnar Birkerts, som inspirerats av lettisk folklore. Byggnaden är på över 40 000 m2, och har 13 våningar, varav de översta två har panoramautsikt och kan användas till kulturella arrangemang. Det finns omkring 1.000 läsplatser samt magasinsutrymme för sex miljoner publikationer. I byggnadens atrium finns ett fem våningar högt boktorn som ska fyllas med flera tusen böcker som är gåvor från folk i in- och utlandet. Byggnaden inrymmer också konsertlokalen Ziedonis med 400 platser. Därtill kommer ett konferenscenter samt utställningsutrymmen. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från norska Wikipedia (bokmål/riksmål), Latvias nasjonalbibliotek, 9 november 2014. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Lettlands nationalbibliotek.