NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gare centrale de Riga

La gare centrale de Riga (en letton : Rīgas Centrālā dzelzceļa stacija) est la principale gare ferroviaire de Riga, la capitale et la plus grande ville de la Lettonie, et également la plus grande gare en Lettonie. Elle est située au centre de la ville au sud-est du centre-ville historique de Riga. Principale gare de la Lettonie, la gare centrale constitue le nœud principal du réseau ferroviaire national géré par la compagnie nationale Latvijas dzelzceļš (LDz). Gare de passage, elle permet d'assurer de multiples services suburbains, régionaux, nationaux, et internationaux. Situation ferroviaire Histoire Le chemin de fer apparaît à Riga en 1861, avec l'ouverture de la ligne ferroviaire de Riga à Daugavpils, une des premières lignes de chemin de fer sur le territoire de l'actuelle Lettonie. La construction de la gare a commencé en 1858 et la cérémonie de pose de la première pierre le 21 mai 1858 a été suivie par le gouverneur général des provinces baltes Alexandre Arkadievitch Souvorov. Elle a ouvert ses portes le 12 octobre 1861 en tant que terminus oriental de cette ligne, qui reliait Riga à Daugavpils et la ligne de chemin de fer Saint-Pétersbourg-Varsovie. Le bâtiment de la gare a été conçu par l'architecte Johans Daniels Felsko et était un petit bâtiment à deux étages avec deux quais et quatre voies. En plus des installations ferroviaires, il abritait également un bureau de télégraphe, un bureau de poste et un poste de police. Service des voyageurs Accueil Desserte Les trains de voyageurs de la gare de passagers de Riga vont vers les destinations suivantes : Trains à courte distance: ouest Jurmala-Tukums, sud-est Aizkraukle, nord Saulkrasti-Skulte, et sud-ouest Jelgava ; trains à longue distance : ouest-sud-ouest Jelgava–Liepāja, nord-est Sigulda–Valmiera–Valga ( Estonie), est Plavinas–Krustpils puis Rēzekne–Zilupe ou Daugavpils. La même voie mène à Saint-Pétersbourg et Moscou. De Daugavpils on peut rejoindre Vilna (Lettonie ) ou Polotsk–Molodetchno–Minsk (Biélorussie). En projet: Rail Baltica avec la construction du quai dédié de la Gare centrale de Riga en février 2024. Intermodalité Galerie Notes et références Notes Références Voir aussi Articles connexes Transport ferroviaire en Lettonie Latvijas dzelzceļš Liens externes pl Portail de la Lettonie Portail du chemin de fer
Stazione centrale di Riga

La Stazione Centrale di Riga (in lettone Rīgas Centrālā dzelzceļa stacija) è la principale stazione ferroviaria della capitale lettone Riga. È riconosciuta come il luogo principale di Riga per la sua posizione centrale e per il fatto che la maggior parte dei mezzi di trasporto pubblico ha una fermata nelle vicinanze. Una parte dell'edificio è adibita a centro commerciale. Dalla stazione hanno origine verso oriente tre linee ferroviarie principali: Riga–Skulte Riga–Lugaži, fino al valico di frontiera estone a Valka Riga–Daugavpils, che comprende le tratte internazionali verso i confini russo, bielorusso e lituano, rispettivamente a Zilupe, Bigosovo e a Turmantas. Verso occidente originano invece due linee: Riga–Jelgava, da cui si dipartono le linee fino a Liepāja e al confine lituano a Meitene Riga–Tukums, su cui viaggiano anche i servizi diretti a Ventspils Storia La stazione fu edificata nel 1861, su progetto dell'architetto Johann Felsko. Fu ampliata nel 1885 su progetto di Heinrich Scheel. Nel XIX secolo erano in funzione due stazioni separate: una che serviva la linea per Daugavpils e l'altra verso Jūrmala. Le due stazioni vennero unite nel 1914, con la costruzione di un unico edificio che rimase in servizio fino agli anni '60. Nel 1960 fu realizzato l'attuale edificio della stazione che venne ricostruito nel 1965. Nel corso degli anni, la stazione ha visto numerose ristrutturazioni. Esistono progetti per ricostruire completamente la stazione in concomitanza con il progetto Rail Baltica. A tale scopo è stato selezionato nel marzo 2017 un progetto di due studi di architettura danesi. Altri servizi Nell'edificio della Stazione Centrale al primo piano è presente un supermercato. Nelle immediate vicinanze si trova un altro supermercato ed il cinema più grande della città, il cinema Forum. Nella stazione vi sono molti ristoranti come "Čili pica", Hesburger ecc. Nella strada prospiciente alla stazione, Marijas iela, si trovano un ristorante McDonald's e alcuni alberghi. Trasporti pubblici Molti mezzi pubblici fermano in questo luogo: oltre alla stazione ferroviaria stessa, da cui passano treni che servono tutte le destinazioni in Lettonia, la maggior parte dei mezzi pubblici, autobus e filobus, hanno una fermata nelle strade vicine: Marijas iela, Merķeļa iela, Satekles iela e 13. janvāra iela. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Stazione centrale di Riga
Rīga Pasažieru

Rīga Pasažieru (pol. Ryga Pasażerska, ros. Рига-Пасажиеру) – główny dworzec kolejowy w Rydze, na Łotwie. Stacja posiada 5 peronów. Stację otwarto 31 sierpnia?/12 września 1861 wraz z powstaniem Kolei Rysko-Dyneburskiej (przedłużonej później do Witebska). Ruch kolejowy Od połowy marca 2020 r. ze względu na pandemię koronawirusa, a później wojnę rosyjsko-ukraińską, przestały kursować pociągi międzynarodowe do Moskwy, Petersburga, Mińska i Kijowa. Jedynymi połączeniami międzynarodowymi z Rygi są pociągi spalinowe Ryga-Valga i Ryga-Wilno. W dniu 27 grudnia 2023 roku przedsiębiorstwo transportu pasażerskiego litewskiej państwowej grupy kolejowej „ LTG Link ” odnowiło międzynarodowe połączenie kolejowe z pociągiem spalinowym „ Pesa 730 ML ” z Rygi do Wilna, gdzie przesiadając się na pociąg Wilno-Warszawa, można także pojechać do innych stolic europejskich. Pociąg odjeżdża z Wilna codziennie o 6:30, z Kaišadora – 7:14, z Šauli – 8:51, z Joniškai – 9:30, z Jełgawy o 10:06, przyjeżdża na Dworzec Centralny w Rydze o 10:43. Pociąg z Rygi do Wilna odjeżdża codziennie o 15:28, z Jełgawy o 16:08, do Szawlów o 17:21, docierając do Wilna o 19:51. W marcu 2024 roku „ LTG Link ” ogłosił, że od 1 kwietnia na stacjach Jonava i Kēdainai będzie zatrzymywał się także pociąg pasażerski Wilno – Ryga. Rail Baltica W 2019 roku spółka Rail Baltica rozpoczęła prace nad projektem budowlanym mostu kolejowego w Rydze, nasypu i kompleksu Centralnego Dworca Pasażerskiego w Rydze. Początkowo zakończenie prac budowlanych planowano na lata 2021-2022. Szacunkowy koszt tego projektu wyniósł blisko 200 milionów euro. Na etapie projektowania, w dniu 28 marca 2021 r., zamknięto tory pasażerskie nr 6, 7, 8, 9 (tranzytowe) Dworca Centralnego w Rydze, a tor nr 5 przekształcono w ślepy tor. W lutym 2024 roku zakończono budowę pierwszego z ośmiu odcinków Węzła Centralnego Rygi spółki Rail Baltica, zakończono budowę komunikacji inżynieryjnej na skrzyżowaniu ulic Dzirnavu, V. Purvīša i Abrene, zakończono budowę ulicy E. Benjaminas kontynuowano wiadukt kolejowy i planowano rozpocząć budowę mostu kolejowego Rail Baltica na prawym brzegu Dźwiny. Plany na przyszłość W lutym 2024 r. estoński państwowy operator pociągów pasażerskich „ Elron ” („Eesti Liinirongid”) planował uruchomienie ruchu pociągów pasażerskich pomiędzy Tartu a Rygą we wrześniu lub październiku 2024 r. Plan przewidywał przedłużenie trasy kolejowej Tallinn – Tapa – Jegeva – Tartu – Valga do Rygi. Pociąg miał przybyć do Rygi wieczorem i następnego ranka rozpocząć podróż powrotną do Estonii. Przypisy Bibliografia Станция Рига-Пасажиеру. railwayz.info. [dostęp 2021-09-30]. (ros.). Vilcienu kustības saraksts, Pasažieru vilciens, 13 czerwca 2021 .
Rigas centralstation

Rigas centralstation (lettiska: Rīgas Pasažieru stacija) är huvudstationen för järnvägen i Riga i Lettland. Stationen är slutstation för flera järnvägslinjer: norrut mot Saulkrasti och Skulte nordostut till Lugaži och över gränsen till Estland i Valka sydostut mot Plavinas–Krustpils, och därefter Rēzekne–Zilupe eller Daugavpils sydvästut mot Jelgava och Liepāja västerut mot Jurmala och Tukums Innan järnvägsbron var klar 1914, ankom alla tåg i gatunivån till den station, som då hette Riga I. Samtidigt som järnvägsbron byggdes också en nyare stationsdel med perronger på en övre och nuvarande nivå, då benämnd Rīga galvenā ("Rigas huvudbangård"). Tillsammans hette stationerna Rīgas Pasažieru stacija. Under andra världskriget skadades både stationsbyggnad, spår och utrustning. År 1947 var återuppbyggnaden klar. Därefter gjordes en ombyggnad 1959, varefter stationsdelen i gatunivå utmönstrades. Byggnader Den första järnvägsstationen ritades för linjen till Jūrmala av Johann Felsko och byggdes 1861. Den utvidgades 1885 efter ritningar av Heinrich Scheel. Från 1870-talet fanns också en andra station, den för linjen till Daugavpils. De båda stationerna slogs samman till en enda 1914. Den nuvarande stationen tillkom på 1960-talet. Den första delen var klar 1960 efter ritningar av V. Kuznetsov och V. Tsipulin. En andra del genomfördes till 1965. Det finns idag planer att grundligt bygga om stationen i samband projektet Rail Baltica. I mars 2017 utvaldes ett förslag till ombyggnad av de danska företagen PLH Arkitekter och Cowi AS. Bildgalleri Källor Riga Centralstation på danskspråkiga Wikipedia. Noter
Ķegums Vandkraftværk

Ķegums Vandkraftværk (lettisk: Ķeguma hidroelektrostacija, eller bare Ķeguma HES) ved byen Ķegums er det ældste vandkraftværk i floden Daugava og det tredjestørste i Letland. Komplekset består af to kraftværker; det første opførtes i årene fra 1936 til 1940, og det andet opførtes i årene 1976 til 1979. Komplekset totalrenoveredes i årene fra 1998 til 2001, og samtidig udskiftedes fire ældre turbiner med et samlet nominelt udtag på 65 megawatt. Den samlede kapacitet er på 264,10 megawatt. Vandkraftværket drives i dag af virksomheden Latvenergo. Kildehenvisninger
Ķegums Hydroelectric Power Station

The Ķegums Hydro Power Plant is the oldest hydropower plant on the river Daugava and the third largest in Latvia located in Ķegums. The complex consist of two power plants. The first plant was built from 1936 to 1939. The plant was totally renovated from 1998 to 2001, including replacement of four hydroelectric sets with a nominal output of around 65 MW. The second plant was built from 1976 to 1979. It has three hydroelectric sets with installed capacity of 192 MW. The complex is operated by Latvenergo. See also Riga Hydroelectric Power Plant References
Centrale hydroélectrique de Ķegums

La centrale hydroélectrique Ķegums est la plus ancienne centrale hydroélectrique sur la rivière Daugava et le troisième de par sa puissance en Lettonie. Elle se situe à Ķegums. Présentation Le complexe est composé de deux centrales électriques. La première usine fut construite de 1936 à 1940. L'histoire de la construction de cet ouvrage est documentée par le cinéaste letton Eduards Kraucs (1898–1977) à raison d'une à deux séances de prise de vue par semaine. Les 1 736 négatifs sur plaque de verre obtenus sont ajoutés au Registre national letton de la Mémoire du monde de l'UNESCO en 2009. L'usine fut entièrement rénovée de 1998 à 2001, avec notamment le remplacement de quatre groupes hydroélectriques d'une puissance nominale unitaire d'environ 65 MW. La deuxième usine fut construite de 1976 à 1979. Elle dispose de trois groupes hydroélectriques avec une puissance totale installée de 192 MW. La centrale est exploitée par Latvenergo. Voir aussi la rivière Daugava Latvenergo Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Ķegums Hydroelectric Power Station » (voir la liste des auteurs). Portail de la Lettonie Portail des énergies renouvelables Portail des lacs et cours d'eau
Waterkrachtcentrale Ķegums

Waterkrachtcentrale Ķegums (Lets:Ķeguma hidroelektrostacija afgekort met Ķeguma HES) ligt bij de stad Ķegums in de rivier de Westelijke Dvina (Lets: Daugava) op 70 kilometer van de monding van de rivier. Deze centrale heeft zeven turbines met een totale capaciteit van 264,1 Megawatt. Dit is de oudste waterkrachtcentrale van Letland en wordt beheerd door het bedrijf Latvenergo. De centrale bestaat uit twee delen, die gebouwd zijn in verschillende periodes. Het eerste deel (HES-1) ligt aan de rechteroever en is gebouwd tussen 1936 en 1940. Dit gebouw heeft vier kaplanturbines. Het tweede deel (HES-2), aan de linkeroever, is gebouwd tussen 1976 en 1979 en heeft drie turbines. De centrale is tussen 1998 en 2001 geheel gerenoveerd. Externe link (lv) (en) (ru) Waterkrachtcentrales van eigenaar Latvenergo.
ГЕС Кегумс І, ІІ

ГЕС Кегумс І, ІІ (латис. Ķeguma HES) — гідроелектростанція у Латвії на річці Даугава. Займає третє місце за потужністю серед латвійських ГЕС, поступаючись двом іншим станціям даугавського каскаду — ГЕС Плавінас та ГЕС Рига (вище та нижче по течії відповідно). Станція Кегумс стала першим великим гідроенергетичним проектом у Латвії. Річку перекрили бетонною гравітаційною греблею висотою 25 метрів, яка дозволила забезпечити напір у 14 метрів та потребувала доповнення земляними дамбами для захисту оточуючих територій. В результаті утворилось витягнуте по долині Даугави водосховище із площею поверхні 25 км2 та об'ємом 157 млн м3. У розташованому біля правого берегу машинному залі протягом 1936—1940 років ввели в експлуатацію чотири гідроагрегати із турбінами Каплан потужністю по 18 МВт. Проте вже невдовзі внаслідок бойових дій під час Другої Світової війни вони дістали пошкодження. Три турбіни шведського виробництва після відновлювальних робіт повторно запустили в кінці 1940-х, а у 1952 році до них приєдналась четверта російського походження. В 1976—1979 роках біля лівого берегу спорудили другий машинний зал (станція Кегумс ІІ), обладнаний трьома турбінами Каплан потужністю по 64 МВт. Сукупне виробництво електроенергії обома залами у 2009 році становило 667 млн кВт-год. У період з 1998 по 2001 замінили всі чотири гідроагрегати станції Кегумс І. А в 2015-му російський концерн «Силові машини» отримав підряд на модернізацію гідроагрегатів Кегумс ІІ, в результаті якої потужність кожного повинна зрости з 64 до 77,8 МВт. Примітки
Gran Gremi

Gran Gremi (en letó: Lielā Gilde) és un edifici situat a Riga, capital de Letònia, i va ser erigit en els anys 1854 a 1857 després de l'aprovació del projecte presentat per l'arquitecte K. Bejne en estil gòtic anglès. L'edifici va ser construït per allotjar el gremi del mateix nom, i en l'actualitat és seu de l'Orquestra Simfònica Nacional Letona. Vegeu també Petit Gremi Referències
Grande Guilde de Riga

La grande Guilde (en letton : Lielās ģildes nams) est un bâtiment situé à Riga en Lettonie. Le bâtiment s'élève au nord-ouest de la place de Livonie. De nos jours, le bâtiment héberge l'Orchestre symphonique national de Lettonie. Références Voir aussi Liens internes Petite Guilde de Riga Liens externes Ressource relative à l'architecture : Structurae Ressource relative au spectacle : Carthalia Portail de la Lettonie Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Wielka Gildia

Wielka Gildia (łot. Lielā Ģilde) – budynek usytuowany na ryskim Starym Mieście na ulicy Amatu ielā 6. Został wzniesiony w latach 1854–1857 według projektu architekta K. Bejne w angielskim stylu gotyckim. Budynek został wzniesiony dla gildii o tej samej nazwie. Obecnie mieści się tu Łotewska Narodowa Orkiestra Symfoniczna. Przypisy
Велики еснафски дом

Велики еснафски дом (лет. Lielā Ģilde) је грађевина у Риги, престоници Летоније. Еснаф су основали 1354. године трговци у Риги и он је вршио монопол у граду све до 19. века. Светац заштитник је била Света Марија. Оригинални делови зграде из 14. века још се могу видети у облику стубова. Данашња грађевина сазидана је између 1854. и 1857. године, а данас је у њој смештена Летонска Филхармонија.
Stora gillets byggnad

Stora gillets byggnad (lettiska: Lielā Ģildes nams, tyska: Haus der Grosse zu Gilde Riga, St. Marien-Gilde-Haus) är en byggnad i Gamla stan i Riga i Lettland, som uppfördes 1854–1857. Den byggdes för Stora gillet, eller Mariagillet, som fanns 1354–1939. Huset har sina rötter i ett hus från 1200-talet på platsen, som ursprungligen var en handelsgård. Det har över århundradena genomgått åtskilliga ombyggnader. Byggnaden rekonstruerades väsentligen åren 1854–1857 efter ritningar av Karl Beine (1815–1858) i engelsk-gotisk stil. Delar i det tidigare huset finns fortfarande kvar, såsom samlingssalen Munsterrummet. År 1936, efter Ulmanis statskupp 1934, nationaliserades huset och byggdes om till ett konserthus, samtidigt som Lettlands handelskammare tog över Stora gillets funktioner. I huset finns en stor konsertsal med 669 sittplatser och mindre lokaler på 242, 187 respektive 67 kvadratmeter. Källor The Large Guild på www.citariga.lv Externa länkar Bild på husets barockfasad för 1854, på lettiskspråkiga Wikipedia
Església de Sant Alexandre Nevski (Riga)

L'Església de Sant Alexandre Nevski (en letó: Svētā Ņevas Aleksandra baznīca) és una Església Ortodoxa a la ciutat de Riga capital de Letònia, està situada al carrer Brīvības, 56 i construïda en estil neoclàssic. Història Aquesta església reemplaça una església de la guarnició russa, construïda el 1731, a la vora de l'hospital militar del carrer Nikolaskaïa (ara carrer Waldemar K.). Va ser demolida el 1812, quan l'avançament dels exèrcits napoleònics cap a Moscou. L'església actual va ser construïda per reemplaçar-la i els fons van ser donats pel gremi de mercaders local. L'edifici va ser realitzat segons el disseny de Christian Friedrich Breitkreutz, es va començar el 1820 i va anar consagrada a Sant Alexandre Nevski el 31 d'octubre de 1825. La seva façana presenta un frontó imitant el clàssic grec. La nau està coronada amb un cúpula recolzada sobre dotze columnes i té una torre exterior datada de l'any 1863. Va ser renovellada l'any 2005 en ocasió del seu 180 aniversari. Referències Enllaços externs Església de Sant Alexandre Nevski - Lloc web oficial (letó)
Chrám svatého Alexandra Něvského (Riga)

Chrám svatého Alexandra Něvského (lotyšsky Rīgas Sv. Aleksandra Ņevska pareizticīgo baznīca, rusky Храм святого благоверного великого князя Александра Невского) v hlavním městě Lotyšska Riga je pravoslavným chrámem, který byl postaven v 19. století. Historie Chrám byl zbudován na počest vítězství ruské armády nad Napoleonem v letech 1812 až 1815. Zasvěcený byl patronovi ruských ozbrojených sil, kterým byl Alexandr Něvský. Stavba chrámu se realizovala v letech 1820 až 1825. Na stavbu přispěli finančními dary mecenáši z celého Ruského impéria. Chrám byl několikrát renovován, naposledy v roce 2005. Architektura Hlavní loď má tvar rotundy a je vybudována v neoklasicistním architektonickém stylu, který byl typický pro architekturu Ruska v 19. století. Zvonice byla přistavěna v roce 1863 v novobarokním stylu. Interiér chrámu zdobí ikony, které jsou typické pro ikonopisectví Ruska 19. století. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Chrám svätého Alexandra Nevského (Riga) na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chrám svatého Alexandra Něvského na Wikimedia Commons Chrám svatého Alexandra Něvského v Rize
Alexander-Newski-Kirche (Riga)

Die Alexander-Newski-Kirche (lettisch Svētā Ņevas Aleksandra baznīca) ist eine russisch-orthodoxe Kirche in der lettischen Hauptstadt Riga. Lage Sie befindet sich im Rigaer Stadtteil Livländische Vorstadt auf der Ostseite der Freiheitsstraße (Brīvības iela) an der Adresse Freiheitsstraße 56. Nördlich der Kirche mündet die Bärentöterstraße (Lāčplēša iela), südlich die Blaumannstraße (Blaumaņa iela) auf die Freiheitsstraße ein. Architektur und Geschichte Die als Rotunde gebaute Kirche entstand von 1820 bis 1825 aus Holz im Stil des Klassizismus. Es bestehen drei Portiken, die jeweils von vier dorischen Säulen getragen werden. An der Südostseite des Baus wurde 1863 ein steinerner Glockenturm errichtet. Überspannt wird das verputzte Gebäude von einer Kuppel. Im Inneren befindet sich ein zweigeschossiger Umlauf. Seit dem 29. Oktober 1998 ist sie unter der Nummer 6518 im lettischen Denkmalverzeichnis eingetragen. Literatur Karl Woldemar von Löwis of Menar: Riga, Verlag von Joneck & Poliewsky, Riga 1918, Seite 24 f. Führer durch Lettland, Buchdruckerei W. F. Häcker, Riga 1929, Seite 26. Weblinks Internetseite der Kirchengemeinde (lettisch) Eintrag 6518 im lettischen Denkmalverzeichnis (lettisch) Die Rigaer orthodoxe Kirche des Heiligen Alexander Newski auf www.liveriga.com
St. Alexander Nevsky Church, Riga

St. Alexander Nevsky Church (Latvian: Svētā Ņevas Aleksandra pareizticīgo baznīca; Russian: Церковь Александра Невского) is an Eastern Orthodox church in Riga, the capital of Latvia. The church is situated at the address 56 Brīvības Street. References External links Media related to Church of Saint Alexander Nevsky in Riga at Wikimedia Commons Приход храма святого благоверного великого князя Александра Невского www.baznicai.lv
Iglesia de San Alejandro Nevski

La Iglesia de Santo Alexandre Nevski (en letón: Svētā Ņevas Aleksandra baznīca) es una iglesia ortodoxa en la ciudad de Riga, capital de Letonia, está situada en la calle Brīvības, 56 y construida en estilo neoclásico.​ Historia Esta iglesia reemplaza una iglesia de la guarnición rusa, construida el 1731, al lado del hospital militar de la calle Nikolaskaïa (ahora calle Waldemar K.). Fue demolida el 1812, con el avance de los ejércitos napoleónicos hacia Moscú. La iglesia actual fue construida para reemplazarla y los fondos los donó el gremio de mercaderes local. El edificio fue realizado según el diseño de Christian Friedrich Breitkreutz, cuya construcción comenzó en 1820 y fue consagrada al Santo Alejandro Nevski el 31 de octubre de 1825. Su fachada presenta un frontón imitando el clásico griego. La nave está coronada con un cúpula apoyada sobre doce columnas y tiene una torre exterior datada del año 1863. Fue renovada en 2005 con ocasión de su 180 cumpleaños. Referencias Galería Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Iglesia de San Alejandro Nevski.
Église Saint-Alexandre-Nevsky de Riga

L’église Saint-Alexandre-Nevsky est une église orthodoxe de style néo-classique située à Riga, ville dont la moitié de la population est d’origine russe. Elle se trouve rue Brivibas. Histoire Cette église remplace une église de garnison russe, construite en 1731, près de l’hôpital militaire rue Nikolaskaïa (aujourd’hui rue K. Waldemar). Elle est démolie en 1812 au moment de l’avancée des armées napoléoniennes vers Moscou. L’église actuelle a été construite pour la remplacer et des fonds sont réunis par des marchands de la guilde locale. Les travaux, selon les plans de Christian Friedrich Breitkreutz, commencent en 1820 et elle est consacrée le 31 octobre 1825 à saint Alexandre Nevsky, pour rendre grâces que la Russie n’ait pas été vaincue par Napoléon. Elle est surmontée d’une coupole soutenue par douze colonnes. Sa façade est ornée d’un fronton classique à la grecque. Un clocher à colonnes, datant de 1863, se trouve contre l’église. Une nouvelle croix a été bénite en 1995 sur sa coupole. L’église a été rénovée pour son 180e anniversaire en 2005. Voir aussi Liens externes (lv + ru) Site officiel Ressource relative à la musique : Discography of American Historical Recordings Articles connexes Cathédrale de la Nativité de Riga Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Lettonie Portail du néo-classicisme Portail du christianisme orthodoxe