NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Università nazionale del Laos

L’Università nazionale del Laos (o NUOL) è la maggiore università laotiana e l'unica del Paese su base pubblica. Ha sede nella capitale Vientiane ed è stata fondata nel 1996. Facoltà Facoltà di Agraria Facoltà di Scienze Forestali Facoltà di Scienze dell'Educazione Facoltà di Scienze Sociali Facoltà di Scienze Naturali Facoltà di Diritto e Scienze Politiche Facoltà di Lettere Facoltà di Economia e commercio Facoltà di Ingegneria Facoltà di Architettura Facoltà di Scienze Ambientali Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università nazionale del Laos Collegamenti esterni Sito ufficiale, su nuol.edu.la.
Universidade Nacional do Laos

A Universidade Nacional do Laos (NUOL) é a maior e mais prestigiada universidade no Laos, um país do Sudeste asiático. Está localizada na capital do país, Vientiane. Fundada em 1996, com os departamentos trazidos de outras faculdades existentes, é a única universidade nacional no país. A NUOL aceita os melhores alunos do Laos e ouros poucos estudantes estrangeiros. A Universidade Nacional do Laos está cooperando com várias universidades internacionais, especialmente do Japão. A universidade é uma parceira do Grande Mekong Sub-região Acadêmica e Pesquisa (GMSARN) e da Rede Universitária da ASEAN. Ligações externas Página oficial
National University of Laos

NUOL är numera Laos enda universitet och är beläget i huvudstaden Vientiane. Beslutet om att inrätta ett universitet togs 1995 och de första studierna påbörjades 1 oktober 1996. Historia Universitet grundades 1996 efter att man fört samman tre separata institutioner som ansågs kvalitativa nog att representera ett universitet, de tre var Pedagogical Institute of Vientiane, National Polytechnic Institute och University of Health Sciences (som dock inte var ett universitet, sitt namn till trots). Regeringen i Laos slog fast i juni 1995 att de skulle sammanföras till NUOL. Fakulteter Faculty of Education Faculty of Social Sciences Faculty of Sciences Faculty of Economics and Business Administration Faculty of Forestry Faculty of Agriculture Faculty of Law and Political Science Faculty of Medical Sciences Faculty of Engineering Faculty of Architecture School of Foundation Studies
Vandkraft-projektet Xe-Pian Xe-Namnoy

Knyttet til floderne Xe-Pian og Xe-Namnoi (Xe Namnoy, på engelsk) findes et projekt for at bygge et vandkraftværk i Laos som producerer 480 Megawatt. Anlægget ligger delvis i Champasak provins og delvis i Attapeuprovins; Dæmningerne ligger i Champasak provins. Det formelle navn på projektet er Xe-Pian Xe-Namnoy Hydroelectric Power Project. Bygherren er Xe-Pian Xe-Namnoy Power - et aktieselskab. Historie Bygningen startede i februar 2013. En af dæmningerne på anlægget kollapset den 23. juli 2018 - Dæmning-kollapset i Laos i 2018. Tekniske data Dæmningerne er blandt andet: Xe-Namnoi-dæmningen (Xe-Namnoy-, på engelsk) – 73,7 m højde, 1600 m længde, 522 km2 nedslagsfelt; volume på reservoiret - 1,043 milliarder kubikmeter (type: [ steinfyllingsdam, eller] Clay Core Rock Fill Dam) Xe-Pian-dæmningen – 48 m højde, 1307 m længde, 217 km2 nedslagsfelt, 28,72 millioner kubikmeter reservoir-volume (type: Clay Core Rock Fill Dam kombineret med gravitasjonsdemning i beton) Houay Makchanh-dæmningen – 81 km2 nedslagsfelt, Et af reguleringsmagasinerne har (i juni 2018) "fjeldovergangsdæmning D", eller Saddle 'D' [eller "sadel D"]; Dæmningen er 1 af 3 «earth-filled auxiliary dams», skrev medierne. Referencer
ГЕС Се-Піан – Се-Намной

ГЕС Се-Піан – Се-Намной – гідроелектростанція, що споруджується у південно-східній частині Лаосу. Використовуватиме ресурс із правих приток Секонгу, який тече через Лаос у південному/південно-західному напрямку та вже на території Камбоджі зливається з Тонле-Сан і невдовзі впадає ліворуч до Меконгу (басейн Південно-Китайського моря). Праву сторону долини Секонгу формує уступ плато Болавен, стрімкий урив якого створює гарні умови для розвитку тут гідроенергетики. Наявний перепад висот вже використовується ГЕС Houay Ho (150 МВт) та ГЕС Houay Lamphan Gnai (88 МВт), і подібну, але суттєво потужнішу схему, обрали для станції Се-Піан – Се-Намной, назва якої походить від двох правих приток Секонгу. В межах останнього проекту передбачається спорудити три греблі: - на Се-Намной кам’яно-накидну з глиняним ядром висотою 74 метри та довжиною 1600 метрів. Разом з шістьома бічними дамбами (A, B, C, D, E, F) вона утримуватиме водосховище з площею поверхні 483 км2 та об’ємом 1,43 млн м3; - на Се-Піан комбіновану бетонну/кам’яно-накидну з глиняним ядром висотою 48 метрів та довжиною 1307 метрів, що створить резервуар з площею поверхні 3,4 км2 та об’ємом 29 млн м3; - бетонну водозабірну висотою 8,5 метра на Houay Makchan (ліва притоку Се-Намной, яка впадає в останню нижче за греблю Се-Намной). Від Houay Makchan вода прямуватиме до сховища Се-Піан по тунелю довжиною 0,33 км, тоді як перекидання ресурсу з Се-Піан до головного сховища Се-Намной потребуватиме тунелю довжиною 7,96 км. Із резервуару Се-Намной до схилу плато прокладуть дериваційний тунель довжиною 13,6 км з діаметром від 4,4 до 5 метрів. На завершальній стадії він сполучатиметься з запобіжною балансувальною камерою висотою 217 метрів з діаметром від 8 до 14 метрів. Далі ресурс потраплятиме у напірну шахту 458 метрів з діаметром 4,4 метри, за якою починатиметься горизонтальна ділянка високого тиску довжиною 1,56 км зі спадаючим діаметром від 4,4 до 3,6 метра. У підсумку вода надходитиме до машинного залу по напірному водоводу довжиною 0,77 км з діаметром 3,6 метра. Основне обладнання станції становитимуть чотири гідроагрегати – три з турбінами типу Френсіс потужністю по 123 МВт та один з турбіною Пелтон потужністю 40 МВт. При напорі у 650 метрів вони забезпечуватимуть виробництво 1,86 млрд кВт-год електроенергії на рік. Відпрацьована вода по відвідному каналу довжиною 6,3 км потраплятиме до Секонгу. 90% електроенергії подаватиметься на експорт до Таїланду по ЛЕП, розрахованій на роботу під напругою 230 кВ. Частина продукції надходитиме у місцеву мережу за допомогою ЛЕП з напругою 115 кВ. Проект, введення якого в експлуатацію заплановане на 2019 рік, реалізують південнокорейські компанії SK Engineering and Construction (26%) та Korea Western Power (25%), тайська Ratchaburi Electricity Generating Holding (25%) і місцева державна Lao Holding State Enterprise (24%). 25 липня 2018 року на будівництві сталась катастрофа, пов'язана з проривом на сховищі Се-Намной бічної дамби D. Внаслідок цього загинули 20 та пропали безвісти 100 осіб, а обсяг витоку оцінили у 175 млн м3. Примітки
Dæmning-kollapset i Laos i 2018

Saddle Dam D ("sadel-dæmning D"), i Vandkraft-projektet Xe-Pian Xe-Namnoy i Champasak provins i Laos, kollapset d. 23. juli 2018. Mindst 30 personer døde af ulykken. Kollapset resulterede i oversvømmelse i San Sai-distriktet, og i Yai Thae, Hinlad, Mai, Thasengchan, Tha Hin og Samong, [i Sanamxay-distriktet ] i Attapeu provins, skrev The Guardian. Referencer
Colapso de la presa en Laos de 2018

El colapso de la presa de Attapeu es un desastre que ocurrió el 23 de julio de 2018, en la provincia de Attapeu de Laos, que involucra a la presa Attapeu en construcción, que falló durante su construcción. Se encuentra a pocos kilómetros de la frontera con Camboya. Las aguas destruyeron seis aldeas. Las noticias del 28 de julio indican que al menos 29 personas han muerto, con al menos 1100 desaparecidos y alrededor de 6,600 personas sin hogar. Temprano en el día, el alcalde de la ciudad hizo una solicitud de evacuación que sabía que la represa anexada estaba a punto de ceder, liberando 5.000.000 de toneladas de agua, pero la población no tuvo tiempo para reaccionar.​ Colapso El colapso de la presa ocurrió alrededor de las 8p.m. el lunes 23 de julio, y provocó inundaciones inmediatas en las aldeas de Yai Thae, Hinlad, Ban Mai, Thasengchan, Tha Hin y Samong, todas en el distrito de Sanamxay.​ Casas, caminos y puentes fueron barridos. Se informó que la parte de la presa que se derrumbó era una presa, conocida como "Saddle D", o "una estructura auxiliar utilizada para retener agua más allá de lo que sostiene la presa principal".​ El CEO de una de las compañías involucradas declaró que "[se] fracturó y el agua se filtró al área aguas abajo y hasta el río Xe-Pian, que está a unos cinco kilómetros de la presa". El 23 de julio, Lee Kang Yeol, Jefe de la Oficina de Reasentamiento de la Xe-Pian Xe-Namnoy Power Company, envió una carta de advertencia a las oficinas provinciales de reasentamiento en las provincias de Champasak y Attapeu indicando que los niveles de agua en la represa alto y que la falla de la presa era inminente.​ La carta también instaba a que todos los residentes en el valle del río Xe Pian sean evacuados a un terreno más elevado inmediatamente.​ La Agencia de Noticias Lao informó que se habían perdido "varias vidas humanas" y que, como resultado, alrededor de 6.000 personas podrían haber quedado sin hogar como consecuencia. No hubo cifras precisas con respecto a las bajas en las primeras 24 horas, aunque The Guardian informó que "centenares desaparecidos" y "varios" confirmaron la muerte a primera hora de la mañana siguiente. Al menos seis aldeas resultaron severamente afectadas -alrededor de 1.300 hogares-con muchos sobrevivientes varados en sus tejados y en los árboles. Para el 25 de julio, casi 3.000 personas habían sido rescatadas. El pueblo de Ban Mai solo tenía 50 habitantes que se sabía estaban desaparecidos. Los esfuerzos de rescate se complicaron por el hecho de que el área está densamente arbolada sin cobertura de teléfonos móviles, lo que también puede haber contribuido a la incertidumbre en cuanto a las tasas de víctimas. Los caminos que existían previamente fueron arrastrados por las inundaciones, y las aldeas afectadas solo fueron abordadas por helicópteros o barcos de fondo plano.​ Al 23 de septiembre, se había confirmado la muerte de 40 personas, al menos 98 más habían desaparecido y otras 6 600 habían sido desplazadas. Referencias
Rupture du barrage d'Attapeu

La rupture du barrage d'Attapeu est une catastrophe survenue le 23 juillet 2018 dans la province d'Attapeu au Laos. Le barrage était en construction quand il a cédé. Ce projet est le fruit de la collaboration entre l'État laotien, une entreprise thaïlandaise et deux entreprises sud-coréennes. Situé à quelques kilomètres de la frontière avec le Cambodge et le Vietnam, le barrage devait rentrer en fonction en 2019. En cédant, les 5 millions de tonnes d'eau ont détruit six villages. Un bilan du 28 juillet indique qu'au moins 29 personnes sont mortes, 1 100 sont disparues et environ 6 600 sans abri. Un peu plus tôt dans la journée, une demande d'évacuation avait été faite par le maire de la ville qui savait que le barrage annexe était sur le point de céder. Le système laotien n'étant que peu performant, la population n'a pas été prévenue à temps. Notes et références Portail du bâtiment et des travaux publics Portail du Laos Portail des lacs et cours d'eau Portail des barrages Portail des risques majeurs
Vat Phou

Vat Phou je název archeologických pozůstatků chrámového komplexu v jižním Laosu. Podobné památky se nacházejí i v blízkém okolí, jsou více než tisíc let staré a zahrnují převážné buddhistické a hinduistické stavby. Dodnes je Vat Phou vyhledávaným místem théravádových buddhistů. I spolu s okolní krajinou je oblast od roku 2001 je součástí světového dědictví. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Vat Phou na Wikimedia Commons
Wat Phu

Wat Phu (Lao: ວັດພູ, „Bergtempel“) ist ein ehemaliger hinduistischer Tempelkomplex der Khmer in der Provinz Champasak im Süden von Laos. Die erhaltenen Ruinen stammen aus dem 11. bis 13. Jahrhundert. Der „Tempelbezirk Wat Phou und die zugehörigen altertümlichen Siedlungen in der Kulturlandschaft Champasak“ sind seit dem Jahr 2001 UNESCO-Weltkulturerbe. Lage Der Tempelbezirk Wat Phu und die Kulturlandschaft Champasak sind eine von drei Weltkulturerbestätten in Laos. Sie sind knapp 400 km (Fahrtstrecke) von Angkor entfernt und mit diesem über eine ehemals breite Straße (heute nur noch mit Lidar zu erkennen) verbunden. Die Überreste der Stadt Champasak liegen etwa 6 km vom Mekong entfernt; Wat Phu liegt in unmittelbarer Nähe am Fuße des heiligen Berges Lingamparvata. Champasak ist auf der westlichen Mekongseite mit einer asphaltierten Straße zur Mekongbrücke Pakses und damit an Pakse sowie über eine Fähre über den Mekong an die Nationalstraße 13 auf der linken Mekongseite angebunden. Wat Phu ist von Champasak aus über eine asphaltierte Straße zu erreichen. Zusammensetzung und Bedeutung Zur Welterbestätte gehören die ehemalige Königsstadt Champasak, historische Überreste des Beginns der Straße nach Angkor Wat, Ausgrabungsstätten und mehrere Tempelanlagen. Bedeutendster Bestandteil der Welterbestätte ist die Tempelanlage Wat Phu. Die UNESCO hat die Stätte 2001 in die Liste des Welterbes aufgenommen. Als Kriterien hat die UNESCO dazu genannt: 1) Der Tempel-Komplex Wat Phu sei ein außergewöhnliches Zeugnis von den Kulturen Südost-Asiens, insbesondere des Khmer-Reiches, welches die Region vom 10. bis 14. Jahrhundert dominierte, 2) Der Wat Phu Komplex sei ein herausragendes Beispiel der Integration einer symbolischen Landschaft mit großer spiritueller Bedeutung in ihre natürliche Umgebung, 3) Erdacht um die hinduistische Version der Beziehung zwischen Natur und Mensch darzustellen, zeige Wat Phu einen eindrücklichen Komplex von Monumenten und anderen Strukturen, welche verteilt über ein großes Areal zwischen Fluss und Berg, einige mit herausragender Architektur oder Kunst, religiöse Überzeugungen intensiv verdeutlichen würde. Einzelnachweise Weblinks Wat Phou und Champasak globalheritagefund.org: Wat Phou
Vat Phou

El Vat Phou o Wat Phou es un complejo de templos del Imperio jemer en ruinas. Se sitúan en la base de la montaña Phu Kao, a cerca de 6 km del río Mekong, en la provincia de Champasak, en Laos. Fue declarado como Patrimonio de la Humanidad por la Unesco en el año 2001 denominado como Vat Phou y los antiguos establecimientos asociados del paisaje cultural de Champasak.​ Abarcando un área de 39.000 ha.​ Existían un templo en el sitio en el siglo V, pero las estructuras supervivientes datan de los siglos XI al XIII. El templo tiene una estructura única, en la que los elementos llevan hacia el santuario, donde era bañado por agua de manantial. El lugar se transformó más tarde en un lugar de adoración de Theravāda, tal y como es hoy en día. Referencias
Vat Fou

Planina Fu ili Vat Fou (lao: ວັດພູ, Wat Phou; što znači "Hram-planina") je ruševina budističkog Kmerskog kompleksa u južnom Laosu, u podnožju planine Fu Kao, 6 km od rijeke Mekong u provinciji Čampasak. Sačuvane građevine su izgrađene od 11. do 13. stoljeća, ali je na ovom mjestu bio hram još u 5. stoljeću. Hram je jedinstvena građevina sa svetištem (linga) gdje je skulptura boga kupana vodom s pleninskog izvora. Kasnije je ovo svetište postalo središte teravada budizma cijele regije, sve do danas. Zbog toga je upisano na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Aziji 2001. godine, zajedno s drevnim naseljima u kulturnom krajoliku Čampasaka. Planina Fu Kao je oduvijek imala velik vjerski značaj jer njezin oblik podsjeća na lingu, tj. falični oblik unutar kojega je smještana obožavana figura Šive. Zbog toga su je stari Kmeri zvali Lingaparvata ("Planina lingi"). Prvi povijeni spomen hrama na vrhu brda, kojeg čuvaju vojnici, donose "Anali kineske dinastije Sui" koji ga smatraju starijim od 589. godine, dakle vrijeme prije kmerskog utjecaja. No, većina današnjih sačuvanih građevina u podnožju brda datiraju u 12. stoljeće. Poput drugih kmerskih vjerskih kompleksa, tu se nalazi više građevina orijentiranih u nizu prema istoku i poveznih dugim plitkim bazenima, osi duge 1,4 km od izvora potoka do podnožja litice 100 m niže. Oko 6 km istočno od hrama, na obali rijeke Mekong, nalazio se drevni grad Šrestapura, kao što se kmerska prijestolnica Angkor Thom nalazio udaljen od hramskog kompleksa Angkor Wata u Kambodži. S obje strane osovine bila je po jedna palača (iako njihova uloga nije jasna) s kvadratičnim dvorištem s hodnikom i ulazom prema osovini i lažnim vratima na istočnom i zapadnom kraju. Obje imaju podije i grede ukrašene u kmerskom stilu. Na jugu se nalazi maleni hram Nandin (Šivin humak), a prema zapadu vodi niz stuba do viših terasa između kojih su stajale skulpture mitskog kralja Kammatha, legendarnog graditelja hrama. Vrhunac uspona su sedam katova terasa koji vode do dvostrukog svetišta. Prednji dio od pješčenjaka ima likove Bude, dok stražnji od crvene opeke ima praznu lingu. Stražnji hram je 60 m dugim kanalom bio spojen s izvorom u stijeni planine. Tu se nalaze i knjižnica (u ruševnom stanju), reljf svetog hindu trojstva, te "Budin otisak stopala" na stijeni, te obližnji monoliti u obliku slona i krokodila. Izvori M. Freeman, A Guide to Khmer Temples in Thailand and Laos, Weatherhill, 1996. ISBN 0-8348-0450-6. Vanjske poveznice Vat Fu - povijest, vijesti i ostalo Arhivirana inačica izvorne stranice od 16. rujna 2017. (Wayback Machine) (engl.) Vat Fu projekt Arhivirana inačica izvorne stranice od 9. prosinca 2010. (Wayback Machine) na stranicama Global Heritage Fund (engl.)
Vat Phou

Il Vat Phou (trascritto anche Wat Phu) è un tempio khmer situato nei pressi di Champasak, sulla sponda destra del Mekong, nel Laos meridionale. Insieme agli antichi insediamenti nel paesaggio culturale di Champasak è un patrimonio dell'umanità dell'UNESCO. Storia Il nome significa Tempio della montagna in lingua lao, e si deve al fatto di essere stato costruito sulla pendici orientali del monte Kao. La montagna possedeva un particolare significato religioso in antichità, in quanto la particolare forma del suo picco ricorda il lingam, ovvero la forma fallica sotto cui viene sovente adorato il dio Śiva. Per questo motivo, la montagna era chiamata nelle iscrizioni khmer antiche Lingaparvata, ovvero Montagna del Lingam. Nell'XI secolo è stato trasformato in un luogo di culto buddista. La prima fonte storica a parlare del culto su questa montagna sono gli Annali della dinastia cinese Sui. Facendo riferimento ad anni anteriori al 589, l'annalista menziona un tempio sulla cima della montagna che sarebbe stato custodito da molti soldati. In effetti, sulla superficie attorno al picco sono stati trovati reperti databili ad epoca pre-angkoriana (V-VIII secolo). Il tempio, cui si accede tramite una scalinata monumentale oggi in avanzato degrado, è stato costruito a più riprese tra il VII ed il XIV secolo, sebbene la maggior parte delle strutture e dei rilievi attualmente visibili risalga al XII secolo. Il monumento fu descritto per la prima volta da Francis Garnier, membro della Missione francese del Mekong che soggiornò a Champasak nel 1866. I primi studi archeologici si devono a Étienne Aymonier e a E. Lunet de Lajonquiére. Nel 2001 il tempio è stato iscritto nella lista dei Patrimoni dell'umanità dell'UNESCO. Sito archeologico Tempio principale Il livello superiore del complesso ospita l'altare dove un tempo era collocato il lingam di Shiva. Ora ospita una grande statua di Buddha ed altre icone di minori dimensioni. Bibliografia É. Aymonier, Le Cambodge. II Les provinces siamoises, Paris 1901; E. Lunet de Lajonquiére, Inventaire descriptif des monuments d'Indochine. Le Cambodge, II, Paris 1907; H. Parmentier, «Le temple de Vat Phu», Bulletin de l'École Française d'Extrême-Orient, 14/2, 1914, p. 1-31; M. Santoni et alii, «Excavations at Champasak and Wat Phu (Southern Laos)», in R. Ciarla, F. Rispoli (ed.), South-East Asian Archaeology 1992, Roma 1997, p. 233-63; M. Cucarzi, O. Nalesini et alii, «Carta archeologica informatizzata: il progetto UNESCO per l'area di Wat Phu», in B. Amendolea (ed.), Carta archeologica e pianificazione territoriale, Roma 1999, p. 264-71; UNESCO Champasak Heritage Management Plan, Bangkok 1999 [1] Archiviato l'11 marzo 2007 in Internet Archive.; Internation Council on Monuments and Sites report on World Heritage Site application, September 2001; O. Nalesini, «Wat Phu», in Enciclopedia archeologica. Asia, Roma 2005. AA. VV. - Guide Mondadori: Cambogia e Laos - Mondadori - ISBN 978-88-370-8970-2 Voci correlate Paesaggio culturale di Champasak Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Vat Phou Collegamenti esterni Scheda UNESCO, su whc.unesco.org.
Wat Phou

Wat Phou (of Vat Phou) is een Angkoriaanse ruïne van een stad- en/of tempelcomplex van het rijk van de Khmer. Het bevindt zich aan de westoever van de Mekong in Laos, direct ten zuiden van de stad Champassak in de provincie Champassak. De ruïne ligt tegen een berg aan. Het bovenste gedeelte van wat Phou biedt een panorama over de directe omgeving. Het tempelcomplex is gesticht in de 9e eeuw door Jayavarman II en was kortstondig de hoofdstad van het Khmer-rijk. Het hindoeïstische aspect van Wat Phou is ongewoon in het Angkoriaanse Rijk. Wat Phou werd in 2001 opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
Wat Phou

Wat Phou – ruina dawnych świątyń hinduskich, które należały do Khmerów. Znajduje się w południowym Laosie. Historia Pierwsze inskrypcje przedstawiające sanktuarium na miejscu świątyni pojawiły się na przełomie V i VI wieku n.e. Budynek powstał najprawdopodobniej ok. XI wieku i był poświęcony hinduskiemu bogu Siwie. Na przełomie XII i XIII wieku rozbudowano świątynię. Po wypędzeniu Khmerów z Laosu świątynia została opuszczona i zamieniła się w ruiny. W 2001 roku ruiny zostały wpisanie na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako „Wat Phou oraz pokrewne dawne osadnictwo krajobrazu kulturowego Champassak”. Zobacz też Vat Yotkeo – inny kompleks ruin, w przeciwieństwie do Wat Phou, buddyjski. Przypisy
Vat Phou

O Vat Phou ou Wat Phou é complexo de templos khmer em ruínas no sul do Laos. Situa-se na base do monte Phu Pasak, a cerca de 6 km do rio Mekong na província de Champassak. Havia um templo no sítio no século V, mas as estruturas sobreviventes datam dos séculos XI e XIII. O templo tem uma estrutura única, na qual os elementos levam ao santuário onde uma linga era banhada em água de nascente. O sítio tornou-se mais tarde lugar de adoração do Theravada, e ainda hoje o é. Foi declarado Património Mundial da Unesco em 2001.