NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Aéroport international de Bonriki

L'aéroport international de Bonriki (code IATA : TRW • code OACI : NGTA) est l'aéroport de Tarawa-Sud, la capitale de la république des Kiribati. Il est situé à Bonriki, à l'extrémité orientale de la ville et de l'atoll. Il a remplacé l'aéroport de Betio, démantelé après la Seconde Guerre mondiale. Il a été construit en décembre 1943 par les Seabees de l'United States Navy et nommé Mullinix Field, à l'occasion de la bataille de Tarawa. Rendu aux autorités civiles britanniques de la colonie des îles Gilbert en 1945, il est devenu le principal aéroport de l'archipel, puis de la République en 1979. Situation Compagnies et destinations Édité le 23/04/2018 Notes et références Portail de l’aéronautique Portail des Kiribati
Zračna luka Bonriki

Zračna luka Bonriki (IATA: TRW, ICAO: NGTA;) je glavna zračna luka u Kiribatiju. Zračnu luku je sagradila u prosincu 1943. godine Ratna mornarica SAD-a, i nazvala je "Mullinix Field", u čast kontraadmirala Henryja M. Mullinixa, koji je poginuo u potonuća broda USS Liscome Bay 24. studenog 1943. Brod je potopila japanska podmornica kod Gilbertovih otoka. Zračnu luku su koristile američke vojne snage sve do kraja Drugog svjetskog rata kada su je napustile, te od tada ona služi za civilne letove. Avio kompanije i destinacije Izvor Informacije za zračne luke NGTA Arhivirana inačica izvorne stranice od 6. kolovoza 2011. (Wayback Machine) od DAFIF (listopad 2006.) Vanjske poveznice /Dolasci i odlasci iz Zračne luke Bonriki Arhivirana inačica izvorne stranice od 16. travnja 2017. (Wayback Machine)
Aeroporto di Bonriki

L'aeroporto di Bonriki (IATA: TRW, ICAO: NGTA) è la maggior aviosuperficie di Kiribati. Sorge sull'omonima isola, nel territorio di Tarawa Sud (atollo di Tarawa, Isole Gilbert) ed è, insieme all'analoga infrastruttura dell'isola Christmas, la principale "porta d'ingresso" per la piccola nazione del Pacifico. L'aeroporto è hub delle uniche due compagnie aeree di Kiribati, la compagnia di bandiera Air Kiribati e la Coral Sun Airways, che operano solo collegamenti interni fra le isole Gilbert e, indirettamente, da e per gli altri 16 aeroporti delle varie isole dell'arcipelago. I collegamenti internazionali sono assicurati, a momenti alterni, da Fiji Airways, che vola da e per Nadi, Solomon Airlines, operante servizi per Brisbane e Honiara, e Nauru Airlines, che vola su Nauru, Honiara, e Brisbane. Storia L'aeroporto fu costruito nel dicembre del 1943 da un battaglione del genio militare (i Seabees) della Marina degli Stati Uniti e fu chiamato "Mullinix Field" in onore del Contrammiraglio Henry M. Mullinix, morto il 24 novembre quando la sua nave fu silurata da un sottomarino giapponese al largo delle Gilbert. Quasi subito dopo il completamento della pista, divenne il fulcro delle operazioni dell'USAAF da Tarawa, dal momento che il vicino Hawkins Field su Betio aveva una pista troppo breve per i bombardieri. L'aeroporto divenne il quartier generale del VII Bomber Command, che diresse le operazioni contro le forze giapponesi nelle Isole Marshall. Inoltre l'USAAF vi insediò l'11th Bombardment Group, equipaggiato con B-24 Liberator, ed il 41st Bombardment Group, equipaggiato con B-25 Mitchell. Nell'aprile del 1944 le unità di base a terra si spostarono nell'aeroporto di Kwajalein, nelle Isole Marshall, e subito dopo Mullinix fu relegato a pista di emergenza. Verso la fine della guerra gli americani abbandonarono la struttura, che divenne un aeroporto civile. Note Bibliografia WorldLingo: Bonriki International Airport, su translate.dc.gov. Pagina su Mullinix Field nel sito www.pacificwrecks.com, su pacificwrecks.com. Maurer, Maurer (1983). Air Force Combat Units Of World War II. Maxwell AFB, Alabama: Office of Air Force History. ISBN 0892010924. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Aeroporto di Bonriki Collegamenti esterni (EN) World Aero Data: BONRIKI INTL, su worldaerodata.com. URL consultato il 2 ottobre 2009 (archiviato dall'url originale il 6 giugno 2011). (EN) A-Z World Airports: Bonriki International Airport, su azworldairports.com.
Bonriki International Airport

Bonriki International Airport is het internationale vliegveld van de eilandstaat Kiribati in de Grote Oceaan. Het vliegveld ligt in de hoofdstad Zuid-Tarawa, op het atol Tarawa. Er worden vooral vluchten uitgevoerd binnen Kiribati maar ook naar Fiji, de Marshalleilanden, Australië en Nauru. Het vliegveld is de hub van de twee luchtvaartmaatschappijen van Kiribati, Air Kiribati en Coral Sun Airways. Geschiedenis Bonriki International Airport werd gebouwd in december 1943 door de Amerikaanse marine onder de naam 'Mullinix Field' naar admiraal Henry Mullinix, die was verdronken door een aanval van een Japanse onderzeeër in de buurt van de Gilberteilanden. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog verlieten de Amerikanen het vliegveld en werd het een publieke luchthaven. Faciliteiten Het vliegveld bestaat uit een 2011 meter lange asfalt start- en landingsbaan en ligt 9 meter boven zeeniveau Bestemmingen
Aeroporto Internacional de Bonriki

O Aeroporto Mullinix Field é o terminal aéreo de Bonriki, conhecido também como Aeroporto de Taraua ou Aeroporto Internacional das Ilhas Quiribáti é o único terminal aéreo internacional da República de Quiribáti e serve então como porta de ingresso para esta nação insular. Localiza-se na vila Bonriki, na ilha Taraua do Sul. O aeroporto é hub principal das duas companhias aéreas quiribatianas Air Kiribati e Coral Sun Airways. História Foi construído em dezembro de 1943 pelo « SeaBee », um batalhão da armada dos Estados Unidos e foi chamado de « Mullinix Field » em homenagem a « Henry M. Mullinix », morto anteriormente, em 24 de Novembro, quando seu navio foi alvejado por um submarino japonês nas Ilhas Gilbert, mais precisamente nas proximidades do Atol de Tarawa. Companhias Aéreas e Destinações Ligações externas Aeroporto em Tarawa - Travel, Maps of World.com (em inglês) Informação sobre o Aeroporto de Bonriki - World Aero Data (em inglês)
Aeroportul Internațional Bonriki

Aeroportul Internațional Bonriki (IATA: TRW, ICAO: NGTA) este un aeroport din Bonriki⁠(d), Teinainano Urban Council⁠(d), South Tarawa, Gilbert Islands⁠(d), Kiribati ce deservește zona Tarawa⁠(d)[[Tarawa (atoll in the central Pacific Ocean and the capital of Kiribati)|​]]. A fost deschis în decembrie 1943. Situat la o altitudine de 3 m, aeroportul dispune de 1 pistă. Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista 09/27 are suprafața de asfalt și dimensiunile 2.011 m × 45 m. Terminale Note Vezi și
Бонрики (аэропорт)

Международный аэропорт Бонрики (англ. Bonriki International Airport, код ИАТА: TRW, ИКАО: NGTA) — главный международный аэропорт Республики Кирибати, расположенный на острове Бонрики в атолле Тарава, в административном центре страны — Южной Тараве. Аэропорт является основным воздушным узлом для международных и внутренних перевозок в Кирибати. Национальный авиаперевозчик Фиджи — Fiji Airways — обеспечивает регулярное сообщение с международным аэропортом Нади, который служит главными воздушными воротами Фиджи. Nauru Airlines выполняет рейсы в Нару, а также в Хониару — столицу Соломоновых Островов. Аэропорт служит хабом для двух национальных авиакомпаний Кирибати — флагманского перевозчика Air Kiribati и основанной в 2009 году авиакомпании Coral Sun Airways. Обе авиакомпании в основном обслуживают внутренние маршруты в пределах архипелага Гилберта. Air Kiribati и Coral Sun Airways связывают Тараву с 16 другими аэропортами архипелага, хотя не все направления обслуживаются прямыми рейсами. История Аэропорт был построен в декабре 1943 года инженерными войсками ВМС США (Seabees) и изначально назывался «Аэродром Маллинникс» — в честь контр-адмирала Генри М. Маллинникса, погибшего 24 ноября 1943 года при потоплении авианосца USS Liscome Bay японской подводной лодкой у берегов Гилбертовых островов. Сразу после завершения строительства взлётно-посадочной полосы аэродром стал центром операций Военно-воздушных сил армии США (USAAF) на Тараве, поскольку полоса на соседнем аэродроме Хокинс на острове Бетио была слишком короткой для безопасной эксплуатации бомбардировщиков. Более длинная полоса Маллинникса стала базой для штаба VII бомбардировочного командования, координировавшего операции против японских сил на Маршалловых островах. Здесь также дислоцировались 11-я бомбардировочная группа на бомбардировщиках B-24 Liberator и 41-я бомбардировочная группа на B-25 Mitchell. В апреле 1944 года наземные подразделения перебазировались на аэродром Бухольца на Кваджалейне (Маршалловы Острова), и вскоре после этого аэродром Маллинникс был переведён в статус запасного аэродрома. По окончании Второй мировой войны американские войска покинули объект, и он был передан гражданским властям для использования в качестве гражданского аэропорта. Инфраструктура Аэропорт расположен на высоте 3 метров над уровнем моря. Имеет одну взлётно-посадочную полосу с направлением 09/27, покрытие — асфальт, размеры — 2011 × 41 метр. Авиакомпании и направления Примечания
Bonriki International Airport

Bonriki International Airport är en flygplats i Kiribati. Den ligger i örådet Tarawa och ögruppen Gilbertöarna, i den östra delen av landet, 20 km öster om huvudstaden Tarawa. Bonriki International Airport ligger 2 meter över havet. Terrängen runt Bonriki International Airport är mycket platt. Närmaste större samhälle är Tarawa, 19,8 km väster om Bonriki International Airport. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Bonriki International Airport.
Isla Malden

La isla Malden, históricamente llamada también isla Independence, es una isla pequeña e inhabitada del océano Pacífico central. Forma parte de las islas de la Línea, pertenecientes a la República de Kiribati. Es famosa por sus misteriosas construcciones megalíticas: pirámides, plataformas, templos y carreteras. También es el lugar de la primera prueba nuclear británica en 1957. Fue descubierta el 30 de julio de 1825 por el capitán inglés George Anson (Lord) Byron, primo del poeta, mientras estaba repatriando los restos del rey y la reina de Hawái, que habían muerto de sarampión durante su visita a Londres. Byron nombró la isla en honor del lugarteninente Charles Malden, que la exploró. La isla estaba inhabitada, pero se han encontrado unas construcciones megalíticas notables y extrañas. Se ha especulado mucho sobre su origen y sus funciones, pero hasta ahora las conclusiones arqueológicas apuntan a un origen polinesio. Durante la primera mitad del siglo XIX la isla fue visitada en numerosas ocasiones por balleneros estadounidenses. Fue reclamada por los Estados Unidos con el propósito de recoger guano (según el Acta de Islas Guaneras), pero se adelantaron los británicos, quienes la explotaron durante sesenta años. En 1957 Malden fue utilizada por los británicos para hacer tres pruebas termonucleares atmosféricas. Los Estados Unidos continuaron disputando la soberanía a los británicos hasta la independencia de Kiribati en 1979. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Isla Malden.
Malden (île)

Malden, parfois appelée île Indépendante au XIXe siècle, en anglais Malden Island, est une île aride et inhabitée dans l'océan Pacifique central, d'environ 39 km2 de superficie. Elle fait partie des îles de la Ligne appartenant à la république des Kiribati. L'île est principalement connue pour ses « mystérieuses » ruines préhistoriques, ses grandes ressources en guano (exploitées par des intérêts australiens de 1860 à 1927), pour avoir été l'emplacement du premier essai thermonucléaire britannique de l'opération Grapple en mai 1957, suivi de 2 autres essais eux aussi en altitude. L'île est connue également pour son importance comme zone protégée pour les oiseaux. Histoire Au moment de sa découverte (30 juillet 1825), Malden s'est avéré inhabité, mais les restes de temple et d'autres structures ont indiqué que l'île avait été habitée. Ces ruines ont été attribuées tantôt à des marins échoués, des boucaniers, aux Incas sud-américains, aux premiers navigateurs chinois, etc. En 1924, les ruines de Malden ont été examinées par un archéologue du musée Bishop d'Honolulu, Kenneth Emory, qui a conclu qu'elles étaient la création d'une petite population polynésienne qui avait résidé là pendant peut-être plusieurs générations quelques siècles plus tôt. Les antiques structures en pierre sont situées autour des plages, principalement du nord et du sud. Un total de 21 emplacements archéologiques ont été découverts, trois d'entre eux (du côté du nord-ouest de l'île) sont plus grands que les autres. Ces emplacements incluent des plates-formes de temple, appelées des marae, des emplacements de maison, et des tombes. Les comparaisons avec les structures en pierre sur des atolls de Tuamotu prouvent qu'une population entre 100 et 200 indigènes pourrait avoir construit toutes les structures de Malden. Des maraes d'un type semblable ont été trouvés à Raivavae, une des Îles Australes. Divers puits employés par ces anciens habitants sont aujourd'hui secs, ou saumâtres. En mai et juin 1957, trois essais nucléaires sont menés par le Royaume-Uni dans le cadre de l'opération Grapple. Liens externes Portail des Kiribati Portail des îles Portail du nucléaire
Malden

Malden (Independence island) je nenaseljeni otok u sastavu Kiribata. Zemljopis Nalazi se u grupaciji Linijskih otoka, 204 km sjeveroistočno od najbližeg susjeda, Starbucka. Središte otoka ispunjava slana laguna površine ~13 km2 s velikim brojem manjih otočića. Iako nema dirketan prolaz, s oceanom je povezana putem podzemnih pukotina i rascjepa. Na otoku se nekada eksploatirao guano, a 1956. vršene su na njemu i testiranja nuklearnog oružja. Otok je danas obrasato niskim raslinjem, a nedavna ispitivanja su pokazala da nije uništen ni podvodni svijet na grebenima oko otoka, uključujući tu koralje i veoma šarolik riblji svijet. Izvori Vanjske poveznice
Malden (Kiribati)

Malden, chiamato anche Independence Island nel XIX secolo, è un atollo disabitato, piatto e arido dell'Oceano Pacifico centrale, di circa 39 km². È sito nell'arcipelago delle Sporadi equatoriali e appartenente alla Repubblica di Kiribati. È conosciuto principalmente per le misteriose rovine preistoriche, gli enormi depositi di guano utilizzati dall'Australia tra il 1860 e il 1927, il suo precedente impiego come sito di test nucleari per la prima Bomba H britannica (Operazione Grapple, 1957) e la sua importanza come area protetta per gli uccelli marini. L'atollo è stato designato come Malden Island Wildlife Sanctuary. Nel 2014 il governo di Kiribati ha stabilito un'area di divieto di pesca entro 12 miglia nautiche dalla costa delle Sporadi equatoriali meridionali (Isola Carolina, Flint, Vostok, Malden e Starbuck). Geografia Malden è posto a 242 miglia nautiche a sud dell'equatore, 1 530 miglia nautiche a sud di Honolulu, e più 4 000 miglia nautiche a ovest delle coste sudamericane. L'isola più vicina è l'atollo disabitato Starbuck, 110 miglia nautiche a sud-ovest. Il villaggio più vicino è Tongareva (atollo Penrhyn), 243 miglia nautiche a sud-ovest. L'aeroporto più vicino è su Kiritimati (o isola Christmas), 365 miglia nautiche a nord-ovest. Altre isole vicine, tutte disabitate, sono Jarvis, 373 miglia nautiche a nord-ovest, Vostok, 385 miglia nautiche a sud-sud-est, e Carolina, 460 miglia nautiche a sud-est. Galleria d'immagini Note Bibliografia John Dunmore (1992); Who's Who in Pacific Navigation, Australia: Melbourne University Press, ISBN 0-522-84488-X John, Max & Robson Quanchi (2005); Historical Dictionary of the Discovery and Exploration of the Pacific Islands, USA: Scarecrow Press, ISBN 0-8108-5395-7 Andrew Bloxam (1925), Diary of Andrew Bloxam: naturalist of the "Blonde" on her trip from England to the Hawaiian islands, 1824-25 Volume 10 of Bernice P. Bishop Museum special publication Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Malden Collegamenti esterni (EN) Malden Island, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Malden (eiland)

Malden is een onbewoond eiland in de Grote Oceaan en onderdeel van de Republiek Kiribati. Malden heeft een oppervlakte van 39 km² en ligt ongeveer 2800 km ten zuiden van Hawaï en 448 km ten zuiden van de evenaar. Het eveneens onbewoonde eiland Starbuck ligt het dichtstbij (204 km). Het dichtstbijzijnde bewoonde eiland is de atol Penrhyn (450 km). Het eiland werd op 30 juli 1825 ontdekt door kapitein George Anson Byron en werd vernoemd naar de navigatieofficier van zijn schip, Charles Robert Malden. Ten tijde van de ontdekking was het eiland onbewoond, maar er bevonden zich wel ruïnes, die erop duidden dat er enkele eeuwen eerder Polynesiërs op het eiland gewoond hadden. Malden werd opgeëist door een Amerikaans bedrijf onder de Guano Islands Act van 1856 ten behoeve van de winning van guano. Maar voordat de Amerikanen aan de guanowinning konden beginnen, werd het eiland bezet door een Australisch bedrijf onder Britse licentie, dat tot 1927 guano van het eiland vandaan haalde. In 1956 gebruikte het Verenigd Koninkrijk het eiland om de waterstofbom te testen. In 1972 werd Malden een onderdeel van de Britse kolonie Gilbert- en Ellice-eilanden en in 1979 kwam Malden toe aan het deel dat onafhankelijk werd onder de naam Kiribati.
Malden Island

Malden Island – nizinna, niezamieszkana wyspa na Oceanie Spokojnym, o powierzchni 39 km², leżąca 448 km na południe od równika i 2834 km na południe od Honolulu. Należy do Republiki Kiribati. Odkryta została 30 lipca 1825 r. przez Brytyjczyka, George’a Ansona Byrona – kuzyna poety George’a Byrona, płynącego okrętem wojennym HMS „Blonde”. W 1957 r. na Malden i na pobliskiej Christmas Island Wielka Brytania przeprowadziła operację Grapple, podczas której dokonano 9 próbnych wybuchów termojądrowych. Tajemnicze ruiny W momencie odkrycia wyspy przez G.A. Byrona w 1825 była ona niezamieszkana, jednak pozostawione ruiny świątyń i innych budowli świadczyły o obecności ludzi na tej wyspie we wcześniejszych stuleciach. W przeszłości obecność dziwnych ruin na opustoszałej wyspie interpretowano jako pozostałości po rozbitkach, korsarzach, a nawet ślady pozostawione przez Inków, czy żeglarzy chińskich. W 1924 r. ruiny zostały przebadane przez Kennetha Emory’ego, archeologa z Bishop Museum w Honolulu, który uznał, że są to pozostałości po budowlach wzniesionych przez względnie niewielką grupę mieszkańców Polinezji, którzy przebywali na wyspie przez kilka pokoleń na kilka stuleci przed jej odkryciem. Ruiny budowli wznoszą się wzdłuż grzbietu plaży głównie od strony południowej i północnej. W sumie odkryto 21 stanowisk archeologicznych z których trzy (znajdujące się po północno-zachodniej stronie wyspy) są większe od pozostałych. Ruiny obejmują fragmenty świątyń, domów oraz grobów. Odkryto również wyschnięte studnie używane przez osadników. Przypisy
Ilha Malden

A Ilha Malden, historicamente chamada também Ilha Independence, é uma pequena e desabitada ilha do Oceano Pacífico central. Faz parte das Ilhas da Linha, pertencentes a Quiribáti. É famosa pelas suas misteriosas construções megalíticas: pirâmides, plataformas, templos e estradas. Também é o lugar do primeiro ensaio nuclear do Reino Unido, feito em 1957 (Operação Grapple). Malden situa-se 448 km a sul da Linha do Equador 2 834 km a sul de Honolulu e a mais de 7 000 km a oeste da costa da América do Sul. A ilha mais próxima é a desabitada ilha Starbuck, a 204 km a sudoeste. O lugar habitado mais próximo é Tongareva (atol Penrhyn), 450 km a sudoeste e o mais próximo aeroporto fica na ilha Christmas, a 676 km a noroeste. Outras ilhas próximas, todas desabitadas, são a ilha Jarvis, 691 km a noroeste, a ilha Vostok, 713 km a sul-sudeste, e a ilha Caroline a 852 km a sudeste. Foi descoberta em 30 de julho de 1825 pelo capitão inglês George Anson (Lord) Byron, primo do famoso poeta Lord Byron, enquanto repatriava os restos do rei e da rainha do Havai, que morreram de sarampo durante a sua visita a Londres. Byron nomeou a ilha em honra do lugar-tenente Charles Malden, que a explorou. A ilha encontrava-se desabitada, mas foram descobertas construções megalíticas notáveis e estranhas. Especulou-se muito sobre a sua origem e as suas funções, mas até agora as conclusões arqueológicas apontam para uma origem polinésia. Durante a primeira metade do século XIX a ilha foi visitada por várias vezes por baleeiros norte-americanos. Foi reclamada pelos Estados Unidos com o propósito de recolher guano (segundo o Guano Islands Act), mas os britânicos adiantaram-se, e exploraram-na durante sessenta anos. Em 1957 Malden foi utilizada pelos britânicos para fazer três ensaios termonucleares atmosféricos. Os Estados Unidos continuaram a disputar a soberania aos britânicos até à independência de Quiribáti em 1979. Flora e fauna Por via do isolamento e aridez da ilha Malden, a vegetação de porte médio é relativamente rara. Há 16 espécies de plantas vasculares registadas, das quais nove são locais. A ilha está coberta por Sida fallax e ervas rasteiras. A espécie Pisonia grandis tem dificuldade em sobreviver. Coqueiros plantados pelos exploradores de guano não vingaram, e apenas um ou outro sobrevivem. Espécies introduzidas, como Tribulus cistoides, dominam hoje áreas abertas, e dão abrigo a colónias de garajaus-escuros (Onychoprion fuscata). Dois tipos de lagarto (Lepidodactylus lugubris e Ablepharus boutonii) encontram-se na ilha Malden, tal como uma espécie de libélula e 19 espécies de aves marinhas. Tartarugas-verdes nidificam nas praias, e há certa abundância de caranguejos-eremitas. Gatos, porcos, cabras e ratos domésticos foram introduzidos em Malden durante a ocupação da ilha para extração de guano. Destes, apenas um ou outro gato selvagem e alguns ratos ainda talvez se encontrem. Imagens da ilha Referências
Malden Island

Malden Island (även Independence Island) är en ö i Polynesien som tillhör Kiribati i Stilla havet. Geografi Maldenön är en ö bland Line Islands och ligger cirka 675 km sydöst om huvudön Kiritimati. Ön är en obebodd korallö och har en areal om ca 39,3 km² med en landmassa om ca 26 km². Den har en längd på ca 8 km och ca 6 km bred och omges av flera korallrev. den högsta höjden är på endast ca 10 m ö.h. Malden Island är hemvist för en rad sjöfåglar, bland annat olika arter av sulor och fregattfåglar. Historia Ön upptäcktes den 30 juli 1825 av brittiske George Anson Byron som då namngav den efter besättningsmannen Charles Robert Malden som blev den förste att landstiga på ön. Ön var då obebood men man hittade ruiner efter tidigare polynesisk bebyggelse. USA gjorde anspråk på ön 1856 men 1866 annekterades ön av Storbritannien och den införlivades 1916 i kolonin Gilbert och Elliceöarna, en del i det Brittiska Västra Stillahavsterritoriet. Mellan åren 1860 till 1927 bröts guano på ön. Under 1957 då Storbritannien provsprängde sin första vätebomb på Kiritimati användes även Malden Island som bas under utvecklingsarbetet. Den 29 maj 1975 gjordes ön till naturskyddsområdet Malden Island Wildlife Sanctuary. 1979 införlivades ön i den nya nationen Kiribati. Externa länkar om Malden om Maldens geografi om "Malden Island Wildlife Sanctuary"