NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Isla Starbuck

La isla Starbuck, también conocida como isla Volunteer, es un atolón coralino plano y bajo inhabitado del océano Pacífico central. Es parte de las islas de la Línea pertenecientes a la República de Kiribati. La isla ha recibido múltiples denominaciones: isla Barren, isla Coral Queen, isla Hero, isla Low, isla Starve e isla Volunteer. Mide 8.9 km de este a oeste y 3.5 km de norte a sur. La isla Starbuck fue descubierta en 1823 por Valentine Starbuck, capitán de un buque ballenero británico. Reclamada por Estados Unidos en 1856 bajo el Acta de Islas Guaneras, pero controlada por Gran Bretaña después de 1866, la isla Starbuck se convirtió en exportadora de fosfato entre 1870 y 1893. Debido a su baja altitud (el punto más alto de la isla mide sólo 5 metros), la isla está rodeada por arrecifes peligrosos, que a finales del siglo XIX, provocaron el naufragio de un sinnúmero de naves. La isla Starbuck fue designada como un área protegida por las Naciones Unidas, y en ella se encuentra una colonia de gaviotines apizarrados (Sooty terns).
Starbuck (île)

Starbuck est un atoll inhabité des Kiribati. Situé dans l'océan Pacifique central, à 840 kilomètres au sud-est de l'île Christmas et à 200 kilomètres au sud de l'île Malden, l'île la plus proche, elle fait partie avec cette dernière des îles de la Ligne. Longue de 8,9 kilomètres d'est en ouest et de 3,5 kilomètres du nord au sud, Starbuck mesure 16,2 km2. Son point le plus haut ne se situe qu'à cinq mètres au-dessus du niveau de la mer. Histoire L'île Starbuck est observée pour la première fois en 1823 par Valentine Starbuck, un Américain qui dirige la baleinière britannique L'Aigle. Toutefois, il est probable que l'île ait été vue quelques mois plus tôt par son cousin Obed Starbuck. L'île est revendiquée par les États-Unis en 1856 en vertu du Guano Islands Act, toutefois, elle est occupée par les Britanniques après 1866 avec la prise de possession par le commodore Swinburn du HMS Mutine. L'île est exploitée pour son phosphate entre 1870 et 1893. Du fait de son faible relief (l'île culmine à 5 mètres de hauteur) et des dangereux récifs situés à proximité, bon nombre de navires se sont échoués sur Starbuck à la fin du XIXe siècle. Parmi eux se trouve le transport de troupe français Euryale le 10 mai 1870. Le capitaine du navire, le futur contre-amiral Albert Des Portes, reste sur l'île avec son équipage durant 35 jours avant d'être secouru et rapatrié en France. C'est à cette occasion que la position exacte de l'île est définie. Le 7 août 1896, le navire norvégien Seladon s'échoue à son tour contre les récifs. L'équipage dérive durant 30 jours sur des canots de sauvetage avant d'atteindre l'île de Niulakita dans les Tuvalu. Ils restent là durant 10 mois avant d'être rapatriés. L'île appartient d'abord à la colonie britannique des Îles Gilbert et Ellice avant l'indépendance des Kiribati en 1979 dont elle est l'une des îles. Les revendications américaines sur Starbuck disparaissent la même année à la suite du traité de Tarawa. Starbuck a été élevée au rang d'aire protégée par les Nations unies. Elle est visitée épisodiquement par des plaisanciers et des scientifiques. Faune et flore L'île abrite une large colonie de sternes fuligineuses. Notes et références Bibliographie Edwin H. Bryan Jr, American Polynesia and the Hawaiian Chain, Hawaii, Tongg Publishing Company, 1942 John Dunmore, Who's Who in Pacific Navigation, Australia, Melbourne University Press, 1992 Liens externes Portail des Kiribati Portail des îles
Starbuck (otok)

Starbuck (Volunteer island) je nenaseljeni otok u sastavu Kiribata. Zemljopis Nalazi se u grupaciji Linijskih otoka, 204 km jugozapadno od najbližeg susjeda, Maldena. Flora i fauna Otok je relativno siromašan vegetacijom; pejzažom uglavnom dominiraju grmovi Sida fallax s drugim niskim raslinjem i travama. Osim nekoliko Cordonia subcordata stabala, od nedavno u središtu otoka raste i nekoliko palmi. Izvori Vanjske poveznice
Starbuck (Kiribati)

Starbuck è un atollo disabitato dell'Oceano Pacifico situato nell'arcipelago delle Sporadi Meridionali e appartenente a Kiribati. Possiede una superficie di 16,2 km². Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Starbuck Collegamenti esterni (EN) Starbuck Island, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Starbuck (eiland)

Starbuck (Engels: Starbuck Island) is een onbewoonde atol in de Grote Oceaan. Het eiland behoort tot de Line-eilanden en is een onderdeel van de staat Kiribati. Het eiland heeft ook diverse andere namen gekend, zoals Barren, Coral Queen, Hero, Starve en Volunteer. Het eiland is in 1823 ontdekt door Valentine Starbuck, al is het ook mogelijk dat zijn neef Obed Starbuck het eiland eerder dat jaar al had gezien. Starbuck werd door de Verenigde Staten opgeëist op basis van de Guano Islands Act uit 1856, maar stond sinds 1866 onder Britse controle. Tussen 1870 en 1893 werd er fosfaat gemijnd op het eiland. Het eiland was een onderdeel van de Britse kolonie Gilbert- en Ellice-eilanden, welke onafhankelijk werden als Kiribati (en Tuvalu). Met het Verdrag van Tarawa uit datzelfde jaar zagen de VS officieel af van hun eis op Starbuck. Het eiland heeft een oppervlakte van 1.620 hectare en bevat geen zoet water. Op het eiland broeden zeer veel bonte sternen. Hun aantal wordt geschat tussen de 3 en 6 miljoen.
Ilha Starbuck

A Ilha Starbuck, também conhecida como Ilha Volunteer, é um atol de coral plano, baixo e desabitado do Oceano Pacífico central. Faz parte das Ilhas da Linha pertencentes a Quiribáti. A ilha recebeu múltiplos nomes: Ilha Varren, Ilha Coral Queen, Ilha Hero, Ilha Low, Ilha Starve e Ilha Volunteer. Não há água doce na ilha, que é uma das ilhas mais secas no grupo das Espórades Equatoriais. A precipitação média anual da ilha é de aproximadamente 800 mm. Mede 8,9 km de este a oeste e 3,5 km de norte a sul. Foi descoberta em 1823 por Valentine Starbuck, capitão de um navio baleeiro britânico. Reclamada pelos Estados Unidos em 1856 de acordo com o Guano Islands Act, mas controlada pela Grã-Bretanha desde 1866, a Ilha Starbuck converteu-se em exportadora de fosfatos entre 1870 e 1893. Devido à sua baixa altitude (o ponto mais alto da ilha só atinge os 5 m), a ilha está rodeada por recifes perigosos, que em finais do século XIX provocaram o naufrágio de diversos navios. A Ilha Starbuck foi designada como área protegida pelas Nações Unidas, e é o habitat de uma colónia de garajaus-escuros (Onychoprion fuscata). Imagens da ilha
Старбак (остров)

Старбак (англ. Starbuck Island) — необитаемый атолл в архипелаге Лайн (Кирибати). Находится в 678 км к югу от экватора, в 378 км к северо-востоку от острова Тонгарева, в 555 км к северо-западу от острова Восток, в 643 км к юго-востоку от острова Джарвис и в 204 км от острова Молден. Площадь острова — 21 км². Высочайшая точка атолла — 8 м. География Остров Старбак — маленький атолл с несколькими солёными лагунами и очень большой популяцией чёрной крачки и других морских птиц. Территория острова в настоящее время — заповедник. Остров представляет собой низменный, засушливый известняковый атолл, окаймлённый рифами. С запада на восток остров имеет длину в 8,9 км, с севера на юг — 3,5 км. На юго-востоке острова большое количество солёных и часто пересыхающих лагун. На атолле отсутствует постоянный источник пресной воды. Почва острова преимущественно сформирована из кораллового песка. Старбак — один из самых засушливых атоллов в архипелаге Лайн. Годовой уровень осадков — 800 мм. Ветры преимущественно восточного направления. История Остров Старбак был открыт в 1823 году капитаном английского китобойного судна «L’Aigle» Валентином Старбаком. Он назвал его остров Волонтёр (Volunteer Island). В 1886 году на острове началась добыча гуано. В настоящее время остров — территория республики Кирибати. Ссылки Подробная информация об острове Старбак (англ.)
Starbuck Island

Starbuck Island (tidigare Volunteer Island, även Barren Island och Coral Queen Island) är en ö i Polynesien som tillhör Kiribati i Stilla havet. Geografi Starbuck Island är en ö bland Line Islands och ligger cirka 830 km sydöst om huvudön Kiritimati. Ön är en obebodd korallö och har en areal om ca 25 km² med en landmassa om ca 16 km². Den har en längd på ca 9 km samt en bredd på ca 3,5 km och omges av flera korallrev. Den högsta höjden är på endast ca 6 m ö.h. Starbuck Island är hemvist för en rad sjöfåglar, bland annat sottärna. Historia Ön upptäcktes 1823 av brittiske Valentine Starbuck som då namngav den Volunteer island. USA gjorde anspråk på ön 1856 men 1866 annekterades ön av Storbritannien och den införlivades 1916 i kolonin Gilbert och Elliceöarna, en del i det Brittiska Västra Stillahavsterritoriet. Mellan åren 1870 och 1893 bröts fosfat på ön. Den 29 maj 1975 gjordes ön till naturskyddsområdet Starbuck Island Wildlife Sanctuary. 1979 införlivades ön i den nya nationen Kiribati. Externa länkar Om Starbuck Om Starbucks geografi Om "Starbuck Island Wildlife Sanctuary"
Teraina

Teraina nebo také Washingtonův ostrov je jeden z Liniových ostrovů v Tichém oceánu, který tvoří nejsevernější distrikt státu Kiribati. Má rozlohu 9,5 km² a žije na něm 1690 obyvatel v devíti vesnicích, z nichž největší je Tangkore. Historie Ostrov objevil v roce 1798 americký kapitán Edmund Fanning na lodi Betsy a pojmenoval ho podle George Washingtona. Původně byl neobydlený (i když podle nálezů ho občas navštěvovali polynéští mořeplavci), v roce 1860 ho osídlili lidé z Manihiki a získávali zde kopru. V roce 1889 byl vyhlášen britským zámořským územím a v roce 1979 se stal součástí Kiribati s názvem Teraina. Počet obyvatel vzrostl ze 416 při sčítání v roce 1978 na 1690 v roce 2010. Přírodní poměry Deštivé podnebí Terainy je způsobeno její polohou v intertropické zóně konvergence. Ostrov je plochý, nadmořská výška nepřesahuje pět metrů. Ve východní části se nachází sladkovodní jezero, které je pozůstatkem původní laguny, odtržené od oceánu při tektonickém vyzdvižení původního atolu. Západní část ostrova je vyplněna rašeliništi. Podél pobřeží vede silnice s nezpevněným povrchem, nedaleko Kaatairy se nachází přistávací dráha pro letadla. Dominantní rostlinou je kokosovník ořechoplodý, také zde roste chlebovník, otočník, vějířovka a skřípinec. Na Teraině hnízdí mořští ptáci jako nody bělostný nebo terej červenonohý (Sula sula), byl sem introdukován vzácný vini rubínový (Vini kuhlii). Endemický poddruh kopřivky obecné Mareca strepera couesi byl vyhuben po příchodu lidí na ostrov. V jezeře žije úhoř mramorovaný (Anguilla marmorata) a chanos stříbřitý. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Teraina na Wikimedia Commons http://www.teraina.com/ Archivováno 15. 3. 2012 na Wayback Machine. https://www.britannica.com/place/Teraina-Island
Teraina

Teraina oder Washington Island, in neuerer Schreibung auch Teeraina, ist ein polynesisches, zum Staat Kiribati gehörendes Atoll. Es ist Teil der im zentralen Pazifischen Ozean gelegenen Inselkette der Line Islands. In der Vergangenheit wurde Teraina neben Washington Island auch New York oder Prospect genannt. Geographie Das Atoll liegt etwa 520 km nördlich des Äquators, rund 140 km nordwestlich von Tabuaeran (Fanning Island) und 223 km südöstlich von Palmyra. Es handelt sich um ein sogenanntes gehobenes Atoll, bei welchem die Lagune zum Binnensee, hier speziell zu einem Süßwassersee, geworden ist, dem Washington Lake. Die 279 Hektar Seefläche gelten damit als Teil der Inselfläche. Teraina ist etwa 7 km lang und bis zu 3 km breit und weist dabei eine Fläche von 14,2 km² auf. Die sandige Insel ist fast vollständig von einem Korallenriff umgeben, das Anlanden mit Booten ist nur an der Westspitze in der Nähe des Hauptortes möglich und gilt als schwierig. Auf der Insel leben annähernd 1900 Einwohner (Stand 2020), deren Haupteinkommensquelle die Produktion von Kopra ist. Sie verteilen sich auf neun Siedlungen. Die einzelnen Siedlungen gegen den Uhrzeigersinn von Nordosten aus: Geschichte Das Atoll wurde am 12. Juni 1798 vom US-amerikanischen Forscher Edmund Fanning (1769–1841) gesichtet, der sie nach dem ersten Präsidenten der USA, George Washington, benannte. Unter Berufung auf den 1856 verabschiedeten Guano Islands Act wurde Washington Island zwar von den Vereinigten Staaten beansprucht, jedoch nicht in Besitz genommen. Im Jahre 1889 wurde die tropische Insel vom Britischen Empire annektiert und 1916 der Kolonie Gilbert- und Elliceinseln zugeordnet. Seit 1979 gehört sie zum Inselstaat Kiribati und wird offiziell Teraina genannt. Literatur L. Wester, J.O. Juvik und P. Holthus: Vegetation History of Washington Island (Teraina), Northern Line Islands. Atoll Research Bulletin, No. 358, Mai 1992 (PDF; 2,1 MB) Teeraina (= Republic of Kiribati Island Report Series. Nr. 22). Republic of Kiribati – Office of Te Beretitenti, 2012 (englisch, web.archive.org [PDF; 1,1 MB]). Weblinks Links zu amtlichen Berichten mit Statistiken und Karten (Memento vom 3. Oktober 2013 im Internet Archive) Teraina. In: teraina.com. Abgerufen am 27. Juni 2024 (englisch). Teraina auf oceandots.com (Memento vom 23. Dezember 2010 im Internet Archive) (englisch) Jane Resture: Washington Island – A Paradise For Fishing. In: janeresture.com. 30. September 2022; abgerufen am 27. Juni 2024 (englisch). Einzelnachweise
Teraina

Teraina, también conocido como isla Washington (ambos nombres son oficiales), es un atolón coralino situado en el océano Pacífico central. Forma parte de las islas de la Línea pertenecientes a la República de Kiribati. La isla posee un área de 7.8 km² (3 mi²), y la población en 1990 ascendía a 936, llegando a 1000 en 2000. La capital, Tangkore se encuentra en la parte occidental de la isla. La principal actividad en la isla es la producción de copra. En 1798 fue descubierta por el estadounidense neoyorquino Edmund Fanning, quien le puso el nombre del presidente George Washington. También se la ha conocido como isla New York e isla Prospect. Todas las localidades se encuentran en la lista siguiente, con los resultados del censo de 2005. Se encuentran situadas siguiendo las agujas del reloj alrededor del perímetro del atolón. Enlaces externos Washington Island en JaneResture.com Resultados del censo de 2005
Teraina

Teraina (souvent Teeraina en gilbertin) ou île Washington, en anglais Washington Island, est un atoll corallien surélevé des îles de la Ligne, appartenant à la république des Kiribati. Elle se situe au nord de Tabuaeran. Elle a la particularité, rare dans le Pacifique, d'avoir un lac d'eau douce (qui est en fait la partie émergée de la lentille d'eau douce des atolls). L'atoll comptait 1 155 habitants en 2005. Un aérodrome de Teraina est relié à celui de l'île Christmas. Lien externe Liens externes Portail des Kiribati Portail des îles
Teraina

Teraina (Washington Island) je naseljeni koraljni otok u sastavu Kiribata. Zemljopis Nalazi se u grupaciji Ekvatorskih otoka, sjeverozapadno od Tabuaerana. Na području nekadašnje otočne lagune danas se nalazi slatkovodno jezero (istočni dio otoka) i tresetište (na zapadu). Jezero je površine od oko 2 km2 i maksimalne dubine od 10 m. Voda u njemu je mutna te se puni kišnicom koje godišnje padne oko 2.970 mm. Dva tresetišta na zapadu, površine su od oko 1 km2. Kroz oba prolaze kanali koji su iskopani s namjerom isušivanja ali i lakšeg transporta. Zbog grebena koji se proteže i do 500 metara od obale, pristup otoku s mora je otežan. Stanovništvo Prema popisu iz 2005. godine na otoku je boravilo 1155 ljudi, 625 muškaraca i 530 žena u ukupno 198 domaćinstava. Najveće naselje na otoku je Tangkore s populacijom od 203, slijede: Matanibike (191), Arabata (190), Onauea (176), Kauamwemwe (106), Mwakeitari (92), Abaiang (91), Uteute (72) i Kaaitara (34). Galerija Izvori Literatura Edwin H. Bryan Jr., "American Polynesia - Coral islands of the Central Pacific", Tongg Publishing Company, Honolulu - (1941.) Vanjske poveznice
Teraina

Teraina, nota anche come Isola Washington, è un atollo dell'Oceano Pacifico situato nell'arcipelago delle Sporadi equatoriali ed appartenente alla Repubblica di Kiribati. Il nuovo nome di Teraina adottato nel 1979 con la nuova costituzione, significa “La Linea” (equatoriale) in gilbertese (Te Raina dove Raina è la pronuncia locale dell’inglese Line). Possiede una superficie di 9,55 km² e una popolazione di 1 907 abitanti (2020). È posto a nord dell'atollo di Tabuaeran. È il solo posto delle Kiribati con una laguna di acqua dolce: la lente d'acqua dolce è così vasta da affiorare in superficie. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Teraina Collegamenti esterni Teraina, su sapere.it, De Agostini. (EN) Teraina Island, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Teraina

Teraina, também conhecida como Ilha Washington (ambos os nomes são oficiais), é um atol coralino situado no Pacífico Central. É parte integrante das Ilhas Line, nas Espórades Equatoriais, pertencentes ao Quiribáti. A ilha possui uma área de 7,8 km², e uma população em 2000 de 1000 habitantes. A capital, Tangkore, encontra-se na parte ocidental da ilha. A principal atividade econômica da ilha é a produção de copra. Foi descoberta em 1798 pelo estado-unidense Edmund Fanning, que pôs na ilha o nome do presidente George Washington. Também é conhecida por Ilha Nova York e Ilha Prospect. Todas as localidades encontram-se na lista abaixo, com os dados do censo 2005. Ligações externas Ilha Washington em JaneResture.com Resultados do censo de 2005
Teraina

Teraina (tidigare Washington Island, även New York Island och Prospect Island) är en ö i Polynesien som tillhör Kiribati i Stilla havet. Geografi Terainaatollen är en ö bland Line Islands och ligger cirka 435 km nordväst om huvudön Kiritimati. Dess geografiska koordinater är 4°41′ N och 160°22′ V. Ön ingår i en korallatoll och har en areal om cirka 7,8 km² med en längd på cirka 7,5 km och cirka 2,5 km bred. atollen omfattar 3 större öar och flera småöar. Teraina är den enda ön bland Line Islands som har sötvatten i form av en liten insjö. Befolkningen uppgår till cirka 1 100 invånare fördelade på 9 byar Tangkore (huvudort), Abaiang, Arabata, Kaaitara, Kauamwemwe, Matanibike, Mwakeitari, Onauea och Uteute. Teraina har en liten flygplats (flygplatskod "TNQ") för lokalt flyg. Historia Teraina har troligen bebotts av polynesier sedan tidigare. Den upptäcktes den 12 juni 1798 av amerikanske Edmund Fanning som namngav den efter George Washington, USA:s förste president. USA gjorde anspråk på ön 1856 men 1889 annekterades ön av Storbritannien och den införlivades 1916 i kolonin Gilbert och Elliceöarna, en del i det Brittiska Västra Stillahavsterritoriet. 1979 införlivades öarna i den nya nationen Kiribati. Externa länkar Om Teraina Om Terainas geografi Wikimedia Commons har media som rör Teraina.
Isla Vostok

La isla Vostok, también conocida como isla Staver, es una isla de coral deshabitada en el área central del océano Pacífico, parte de las islas de la Línea, pertenecientes a la República de Kiribati. Otros nombres anteriores de la isla fueron: Anne, Bostock, Leavitts, Reaper, Staver, Vostock, Wostock o Wostok. Descubierta en 1820 por el explorador ruso Fabian Gottlieb von Bellingshausen, el cual nombró la isla según el nombre de su barco Vostok (Восток, que significa "Este" en ruso). Solo tiene 1.5 kilómetros de longitud (0,24 km²), tiene una apariencia triangular y se eleva hasta 5 metros sobre el nivel del mar. El centro de la isla está cubierto de árboles del género Pisonia. Vostok fue impuesta bajo el Acta de Islas Guaneras de 1856, pero nunca fue minada por fosfato. La isla Vostok está protegida como «Santuario de Vida Salvaje de la Isla Vostok», protegiendo importantes colonias de aves marinas como el alcatraz patirrojo (Sula sula), la fragata chica (Fregata minor), el rabihorcado chico (F. ariel), Anous minutus y el charrán blanco (Gygis alba).
Vostok (otok)

Vostok (Staver Island) je nenaseljeni koraljni otok u sastavu Kiribata. Zemljopis Nalazi se u otočnoj grupaciji Ekvatorskih otoka, 138 km sjeverozapadno od Flinta i 230 km zapadno od Millenniuma. S površinom od samo 0,3 km2, otok se u najvišoj točki uzdiže tek 5 metara od oceana. Povijest Otkrio ga je 1820. ruski istraživač Fabian Gottlieb von Bellingshausen. Zakonom o otocima s guanom, 1860. anektirale su ga Sjedinjene Države, potom i Velika Britanija 1873. Flora i fauna Središnji dio otoka prekriven je stablima Pisonie grandis koja rastu iznimno gusto. Osim toga, ostatak flore svodi se na trave Boerhavia repens i Sesuvium portulacastrum. Faunu čini nekoliko vrsta morskih ptica koje se tu gnijezde, polinezijski štakor, gušteri, rakovi Birgus latro te goleme želve. Otok je od lipnja 1979. zaštićeno utočište životinjskog svijeta. Izvori Vanjske poveznice
Vostok (Kiribati)

Vostok è un piccolo atollo disabitato dell'Oceano Pacifico appartenente alla Repubblica di Kiribati. Fa parte dell'arcipelago delle Sporadi equatoriali. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Vostok Collegamenti esterni (EN) Vostok Island, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Vostok (eiland)

Vostok (Engels: Vostok Island) is een onbewoond koraaleiland in de Grote Oceaan. Het eiland maakt deel uit van de eilandengroep Line-eilanden en behoort tot de republiek Kiribati. Vostok is 24 hectare groot. De dichtstbijzijnde eilanden zijn Flint op 158 km in zuidzuidoostelijke richting en Caroline op 230 km in oostelijke richting. Vanwege de geïsoleerde ligging van het eiland en het feit dat er voor schepen geen haven of aanlegsteiger aanwezig is, wordt het eiland zelden bezocht. Geschiedenis Het eiland werd in 1820 ontdekt door de Russische ontdekkingsreiziger Fabian Gottlieb von Bellingshausen, die het eiland vernoemde naar zijn schip de Vostok, het Russische woord voor "Oost". In de tweede helft van de 19e eeuw werd Vostok opgeëist door een Amerikaan op basis van de Guano Islands Act, een Amerikaanse wet die het mogelijk maakte voor Amerikaanse burgers om eilanden te claimen ten behoeve van de winning van guano. Guano werd er echter nooit gewonnen en het eiland werd een onderdeel van de Britse kolonie Gilbert- en Ellice-eilanden en zo werd het in 1979 een deel van de onafhankelijke republiek Kiribati.
Vostok

Vostok (ang. Vostok Island) – niezamieszkany atol na Oceanie Spokojnym, w archipelagu Line Islands, należący do Kiribati. Wyspa ma kształt zbliżony do trójkąta, otoczona jest przez rafę przybrzeżną o szerokości do 100 m. Powierzchnia wyspy wynosi około 0,3 km². Wysokość nie przekracza 5 m n.p.m.. Od najbliższej wyspy Flint oddalona jest o około 140 km. Wyspę 3 sierpnia 1820 roku odkrył rosyjski badacz Fabian Gottlieb von Bellingshausen, który nadał jej nazwę na cześć swojego okrętu „Wostok”. W kolejnych latach wyspa dostrzeżona została przez kilka amerykańskich wypraw wielorybniczych. Ich uczestnicy, przekonani, że dotarli do niej pierwsi, nadali jej nazwy Stavers Island, Reaper Island, Leavitts Islands i Anne Island. W 1860 roku na mocy ustawy o wyspach z guanem roszczenie do wyspy ogłosiły Stany Zjednoczone, a w 1873 roku podobne roszczenie wysunęła Wielka Brytania. W 1972 roku wyspa włączona została w skład brytyjskiej kolonii Wyspy Gilberta i Lagunowe, a w 1979 roku stała się częścią niepodległego państwa Kiribati. W tym samym roku objęta ochroną jako rezerwat przyrody. Na wyspie znajduje się jeden z najmniej naruszonych przez człowieka ekosystemów na Oceanie Spokojnym. W przeciwieństwie do okolicznych wysp nie została zasiedlona przez Polinezyjczyków, a w XIX wieku nie podjęto na niej eksploatacji wartościowych wówczas złóż guana. Pierwsze odnotowane lądowanie człowieka na wyspie miało miejsce w 1879 roku, kiedy to rozbił się tu brytyjski statek „Tokatea”. Rozbitkowie wkrótce opuścili wyspę, udając się na Tahiti. Przypisy