NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kuria

Kuria es el nombre de un par de islas en el norte de las islas Gilbert, pertenecientes a la República de Kiribati, en el océano Pacífico. Están localizadas al noroeste de Aranuka (en la cual existe una isla con el mismo nombre de la isla más grande de Kuria). Las dos islas, Buariki y Oneeke, están separadas por un canal estrecho sobre una plataforma de agua poco profunda. Están rodeadas por un arrecife de coral, cuya parte más ancha se encuentra al este de Kuria. Historia Kuria significa 'casi visto en el horizonte'.​​ Thomas Gilbert y John Marshall, navegando en los barcos mercantes Charlotte y Scarborough, fueron los primeros europeos en describir una visita a Kuria, en junio de 1788.​ Las islas fueron reconocidas en 1841 por la Expedición de Exploración de Estados Unidos.​ Referencias
Kuria (île)

Kuria est un atoll des Kiribati. La première mention de cette île en français porte la forme Kouria (Revue coloniale, juin 1847). Géographie Kuria est située dans l'océan Pacifique, dans les îles Gilbert, dans les Kiribati. Elle est entourée par les atolls d'Aranuka à douze kilomètres au sud-est, d'Abemama au nord-est et de Maiana au nord-nord-est. Basse et corallienne, les deux îles qui composent cet atoll de 15,48 km2 de superficie sont Buariki, la plus grande au sud-est, et Oneeke, la plus petite au nord-ouest. Ces deux îles sont séparées par un étroit canal de vingt mètres de largeur appelé Te breeti et qui est traversé par un pont routier. Les côtes des deux îles sont composées de plages de sable et leur végétation est notamment formée de cocotiers. Un récif corallien entoure entièrement les deux îles sur neuf kilomètres de longueur, notamment au nord-est où il peut atteindre quatre kilomètres de largeur contre cinquante mètres aux endroits les plus étroits. La population de l'atoll s'élève à 1 082 habitants dont 1 012 Gilbertins qui se répartissent en 202 foyers sur les deux îles, dans les villages de Manenaua, le plus peuplé, Bouatoa, Buariki, Norauea, Oneeke et Tabontebike. Histoire Entre 1860 et la fin des années 1880, l'atoll de Kuria est conquis par Tenkoruti, roi d'Abemama, et gouverné par son neveu, Tembinok'. Kuria sera incorporée dans le protectorat des îles Gilbert créé en 1892. En juin 1845, à bord de la corvette française Le Rhin sont recueillis 6 Gilbertins sur une pirogue, au large de Tabiteuea. Un chirurgien auxiliaire, M. Fabre, qui parle le polynésien et le maori, recueille auprès du plus jeune d'entre eux la toute première liste de vocabulaire de cette langue qu'il publie dans la Revue coloniale en juillet 1847. Ils étaient originaires d'Oneeke (écrit Oneheke par Fabre). Comme cet atoll a été décimé par les conquêtes d'Abemama peu de temps après, c'est le seul témoignage de la langue parlée à Kouria et la première mention de cette île dans la littérature française. Les 6 Gilbertins seront ensuite redéposés sur Onotoa. Annexes Articles connexes Buariki Oneeke Lien externe (en) Brochure touristique du gouvernement Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Kuria (islands) » (voir la liste des auteurs). Portail des îles Portail des Kiribati
Kuria

Kuria je naseljeni koraljni otok u sastavu Kiribata. Zemljopis Nalazi se u grupaciji Gilbertovih otoka, 12 km sjeveroistočno od Aranuke. Stanovništvo Prema popisu stanovništva iz 2005. godine, na otoku su živjele 1082 osobe (526 muškaraca i 556 žena) raspoređene u 6 naselja: Oneeke (188), Manenaua (246), Tabontebike (119), Buariki (199), Norauea (219) i Bouatoa (111). Izvori Vanjske poveznice
Kuria

Kuria è un atollo formato da una coppia di isole nel nord dell'arcipelago delle Isole Gilbert nell'Oceano Pacifico. Fa parte della Repubblica di Kiribati. È situato a nord-ovest di Aranuka. Le due isole, Buariki e Oneeke, sono separate da un canale di 20 metri ed è attraversato da un ponte di collegamento stradale. Le isole sono circondate da barriera corallina, più ampia sul lato orientale. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kuria
Kuria (Kiribati)

Kuria – atol koralowy składający się z dwóch wysp w archipelagu Wysp Gilberta, położony w środkowej części Oceanu Spokojnego. Należy do Kiribati. Centrum administracyjnym wyspy jest Bouatoa. Siedziba lokalnej rady wyspiarskiej. Ludność Liczba mieszkańców w 2020 wynosiła 1190 osób. Kuria należy do najsłabiej zaludnionych wysp w państwie. Na Kurii jest 250 gospodarstw domowych. Średnia wielkość gospodarstwa domowego to 4,76 osoby. Na wyspach atolu znajduje się 6 wsi (w nawiasie liczba mieszkańców): Bouatoa (128) Buariki (169) Manenaua (191) Norauea (247) Oneeke (154) Tabontebike (91) Pięć wsi znajduje się na głównej wyspie. Na mniejszej wyspie leży Oneeke. Warunki naturalne Wysepki atolu są stosunkowo szerokie w porównaniu do innych wysp archipelagu Gilberta (4,26 km w najszerszym miejscu i 8,94 km długości). Znajdują są tu dwa naturalne jeziora z wodą brachiczną. Wyspy otoczone są rafą koralową, nie mają laguny. Wody bogate są w ryby. Głównym źródłem wody pitnej jest woda podziemna. Występują susze. Problemem są erozja wybrzeża i powodzie. Gospodarka, transport, edukacja Ludność zajmuje się głównie rybołówstwem. Na wyspach uprawiane są banan, melonowiec właściwy, cyrtosperma, palma kokosowa, chlebowiec oraz inne rośliny. Uprawia się również warzywa w przydomowych ogródkach oraz prowadzi hodowle kur i świni. Słaba gleba ogranicza jednak rolnictwo. Ważną gałęzią gospodarki jest produkcja kopry. Wyspy połączone są mostem. Znajduje się tu port lotniczy Kuria. Na Kurii znajdują się 2 szkoły podstawowe i 1 szkoła ponadpodstawowa (junior secondary school). Przypisy Bibliografia Office of Te Beretitent - Republic of Kiribati Island Report Series. 2012 11. Kuria (ang.)
Kuria (ilhas)

Kuria é um arquipélago de duas ilhas no norte das Ilhas Gilbert, em Kiribati. Ficam a noroeste de Aranuka (que contém uma ilha com o mesmo nome que a maior ilha de Kuria). As duas ilhas, Buariki e Oneeke, são separadas por um canal de 20 m de largura numa plataforma pouco profunda (Te breeti ), que é atravessada por uma ponte. As ilhas são rodeadas por recifes, mais espesso do lado oriental de Kuria. Referências
Куриа

Куриа (англ. Kuria) — атолл в северной части островов Гилберта в Тихом океане. Расположен в 12 км к северо-западу от атолла Аранука. География Атолл состоит из двух небольших островков, Буарики и Онееке, разделённых узким проливом. Эти островки окружены окаймляющим рифом, достигающим максимальной ширины в восточной части атолла. Население По переписи 2010 года населения атолла Куриа составляет 980 человек. Мифология Согласно мифологическим представлениям народа кирибати, атолл Куриа, как и другие острова в архипелаге Гилберта, были созданы богом Нареау. См. также Список островов Кирибати Примечания Ссылки Информация об атолле на Jane Resture (англ.) Информация на сайте Oceandots.com (англ.)
Kuria, Kiribati

Kuria eller Kuriaatollen är en ö i Mikronesien som tillhör Kiribati i Stilla havet. Geografi Kuria är en ö bland Gilbertöarna och ligger cirka 80 kilometer norr om huvudön Tarawa nära ekvatorn. Ön är en korallatoll och har en areal om ca 15,2 km². Atollen omges av ett korallrev och består av två öar, Buariki (samma namn som huvudorten på Aranuka) i sydöst och Oneeke i nordväst, som separeras av ett smalt sund. Den högsta höjden är på endast några meter över havet. Befolkningen uppgår till ca 970 invånare. Kuria har en liten flygplats, Kuria Airport (flygplatskod "KUC") på Buarikis östra del för lokalt flyg. Historia Gilbertöarna beboddes av mikronesier i flera århundraden innan de upptäcktes av européer och det är inte nedtecknat när ön upptäcktes. 1820 namngav den estnisk/ryske Adam Johann von Krusenstern öarna Iles Gilbert och Gilbertöarna blev tillsammans med Elliceöarna slutligen ett brittiskt protektorat 1892. I januari 1915 blev området en egen koloni. Under andra världskriget ockuperades området mellan 1941 och 1943 av Japan för att sedan återgå under brittisk överhöghet. 1971 erhöll Gilbertöarna autonomi och blev i juli 1979 en självständig nation med namnet Kiribati. Externa länkar om Kuria karta över Kuria om Kurias historia
Flugplatz Tabuaeran

Der Flugplatz Tabuaeran (englisch Tabuaeran Island Airport, IATA-Code: TNV, ICAO-Code: PLFA) liegt im Nordwesten des Atolls Tabuaeran, das Teil der kiribatischen Line Islands ist. Er wird von Air Kiribati über die Route Kiritimati – Flugplatz Tabuaeran – Teraina und zurück angeflogen. Fluggesellschaften und -ziele Air Kiribati (Kiritimati, Teraina) Einzelnachweise
Aérodrome de Tabuaeran

L'aérodrome de Tabuaeran (code IATA : TNV • code OACI : PLFA) est un aérodrome situé à Tabuaeran, aux Kiribati. Il est desservi depuis l'aéroport international Cassidy une fois par semaine avec un Harbin Y-12 d'Air Kiribati. Situation Références Portail de l’aéronautique Portail des Kiribati
Tabuaeran

Tabuaeran, auch Fanning Island, ist ein Atoll im Norden der Line Islands südlich von Hawaii, das zum pazifischen Inselstaat Kiribati gehört. Geographie Das Atoll wurde ursprünglich nach seinem amerikanischen Entdecker Edmund Fanning (1769–1841) benannt. Es besteht aus drei größeren Inseln und zahlreichen weiteren kleinen Eilanden (Motus). Die ovale Lagune kann durch eine westlich gelegene Passage (English Harbor) von kleinen Schiffen befahren werden. Auf einer Landfläche von 33,73 km² leben in neun Siedlungen rund 2000 Einwohner (Stand 2020). Alle Siedlungen liegen auf dem westlichen und südwestlichen Inselsaum des Atolls. Die höchste Erhebung liegt gegenwärtig bei 3 m über dem Meeresspiegel. Die Bewohner Tabuaerans sind vorwiegend Nachfahren der Mikronesier von den Gilbertinseln, die in der Mitte des 19. Jahrhunderts durch die Firma Fanning Island Plantations Ltd. als Arbeiter für die Kopra-Industrie angesiedelt wurden. Verwaltungssitz ist Paelau (Napia) im Nordwesten. Die einzelnen Siedlungen (von Nord nach Süd) Geschichte Mit einer Entfernung von rund 1700 km von den Hawaii-Inseln ist Tabuaeran ein möglicher Zwischenstopp polynesischer Siedler auf dem Weg nach Hawaii. Es wurden Gegenstände gefunden, die eine frühe Besiedlung durch Polynesier vermuten lassen, die möglicherweise von den Cookinseln oder Tonga stammten. Als Kapitän Edmund Fanning die Inseln am 6. November 1798 mit dem Schiff Betsy für die USA entdeckte, waren sie wie die übrigen Atolle der Line Islands unbewohnt. Fanning wurde zunächst 1800 von den USA beansprucht und 1889 durch das Vereinigte Königreich annektiert. Die Briten errichteten eine Kabelstation ihres Transpazifikkabels, die 1914 durch den deutschen Kreuzer Nürnberg beschädigt wurde. 1939 wurde das Atoll Teil der britischen Kolonie der Gilbert- und Elliceinseln und 1979 mit der Unabhängigkeit der Kolonie Teil der Republik Kiribati. Bildergalerie Literatur Tabuaeran (= Republic of Kiribati Island Report Series. Nr. 21). Republic of Kiribati – Office of Te Beretitenti, 2012 (englisch, web.archive.org [PDF; 870 kB]). Weblinks Eintrag auf oceandots.com (Memento vom 23. Dezember 2010 im Internet Archive) (englisch) Jane Resture: Fanning Island – The ‘Heavenly Footprint’ Of The Line Islands. In: janeresture.com. 17. Oktober 2022; abgerufen am 28. Juni 2024 (englisch). Einzelnachweise
Tabuaeran

Tabuaeran, también conocido como isla Fanning, es un atolón de coral del grupo de las islas de la Línea, pertenecientes a la República de Kiribati, en el océano Pacífico central. Tiene una altitud máxima de 3 metros sobre la marea alta. Fue descubierto por el estadounidense Edmund Fanning en 1798, mientras navegaba entre el territorio español de la Capitanía General de Chile y China. El nombre, derivado del polinesio Tapuaerangi, recuerda su forma de pisada. También se ha conocido como isla American. Hay algunos restos que indican que había sido habitado por polinesios de Tonga en el siglo XV. Hoy en día tiene una población de 1900 habitantes que se establecieron para la producción de copra. Con tierra importada de Hawái hoy también se cultivan frutas. En 1902 se instaló allí el tramo más largo de cable submarino de ese entonces, el Pacific Cable que unía Gran Bretaña con Australia vía Canadá. El buque CS Colonia fue construido específicamente para el tramo Bamfield, Vancouver (Canadá), hasta la isla Fanning, de 3459 millas náuticas (6400 km) sin interrupciones.
Tabuaeran

Tabuaeran ou île Fanning, en anglais Fanning Island, est un atoll des îles de la Ligne, appartenant à la république des Kiribati. Démographie Sa population est de 2 315 habitants en 2015, en forte augmentation par rapport à 2010, en raison notamment de l'industrie touristique, de développement récent et de la politique de repeuplement des Kiribati. Transports Un navire de croisière de la NCL (Norwegian Cruise Line), le Norwegian Wind dessert l'île chaque semaine, à partir d'Hawaii, de façon à bénéficier du régime de la détaxe. Depuis 2016, l'aérodrome de Tabuaeran est desservi depuis l'aéroport international Cassidy par Air Kiribati. Personnalités L'ancien président Anote Tong est né sur cet atoll. Géographie Sa superficie terrestre est de 33,7 km2 environ, avec un lagon interne. Économie Le coprah est la seule exportation (avec un peu d'algues). Histoire Découverte par l'explorateur américain Edmund Fanning en 1798 (d'où son nom), elle n'a pris son nom actuel (d'origine polynésienne) que lors de l'indépendance en 1979. Annexée par le Royaume-Uni en 1889, elle fit partie de la colonie des îles Gilbert et Ellice dès 1916. Célèbre pour une station du câble télégraphique transocéanique sur la All Red Line. L'île est attaquée par un croiseur allemand en 1914. Annexes Articles connexes All Red Line Liens externes Site de la NCL en anglais Notes et références Portail des Kiribati Portail des îles
Tabuaeran

Tabuaeran (Fanning Island) je naseljeni otok u sastavu Kiribata. Zemljopis Nalazi se u grupaciji Ekvatorskih otoka, 140 km jugoistočno od Teraine. Povijest Otkrio ga je 1798. američki istraživač Edmund Fanning. U to vrijeme je bio nenasljen, bez autohtonog stanovništva što je bio čest slučaj i kod drugih Linijskih otoka. Nakon Fanninga posjetilo ga je nekoliko skupina kitolovaca različitih nacionalnosti. Naseljen je oko 1850-ih kada je pod vodstvom Henryja Englisha na otok došlo 150 radnika koji su proizvodili kokosovo ulje. Otok je pod britansku zaštitu postavio 16. listopada 1855. kada je do njega doplovio HMS Dido kraljevske ratne mornarice. Formalno ga je aneksiralo Ujedinjeno Kraljevstvo 15. ožujka 1888. U sklopu trans-pacifičke mreže koja je povezivala Britansko Carstvo, na otoku je 1902. izgrađena telegrafska postaja. Upravo je ona postala metom bombardiranja njemačke krstarice Nürnberg tijekom Prvog svjetskog rata. Godine 1939. otok je postao dio Gilbertovih i Ellice otoka, britanske kolonije u čijem je sastavu ostao do nezavisnosti Kiribata 1979. Stanovništvo Prema popisu stanovništva iz 2005. godine, na otoku je živjelo 2539 osoba (1285 muškarac i 1254 žena) u 9 naselja: Napari (194), Tereitaki (438), Betania (260), Paelau (250), Aontenaa (177), Tenenebo (461), Tereitannano (249), Aramari (358) i Mwanuku (152). Izvori Vanjske poveznice
Tabuaeran

Tabuaeran, noto anche come Fanning o Isola di Fanning, è un atollo dell'Oceano Pacifico 3°51′36″N 159°21′52″W3°51′36″N, 159°21′52″W situato nell'arcipelago delle Sporadi equatoriali ed appartenente a Kiribati. Possiede una superficie di 33,73 km² e una popolazione di 2 315 abitanti (secondo il censimento della popolazione del 2015). La massima altezza è di circa 3 metri sul livello del mare. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tabuaeran
Tabuaeran

Tabuaeran, ook bekend onder de Engelse naam Fanning, is een van de Line-eilanden in de Grote Oceaan en behoort tot de Republiek Kiribati. Het atol werd op 11 juni 1798 ontdekt door de Amerikaan Edmund Fanning en was in die tijd onbewoond. Halverwege de 19e eeuw werd Tabuaeran gekoloniseerd door de Britse kapitein Henry English, samen met 150 arbeiders uit Manihiki, om op het eiland kokosolie te produceren. English plaatste Tabuaeran in 1855 onder Britse protectie en in 1888 werd het eiland formeel geannexeerd door de Britse kapitein William Wiseman. In 1939 werd Tabuaeran een onderdeel van de Britse Gilbert- en Ellice-eilanden, welke in 1978 en 1979 onafhankelijk werden onder de namen Tuvalu (Ellice-eilanden) en Kiribati (Gilbert-eilanden). Tegenwoordig telt Tabuaeran ongeveer 2500 inwoners.
Tabuaeran

Tabuaeran ou ilha Fanning é um atol no oceano Pacífico, parte da República de Quiribáti e do arquipélago das Espórades Equatoriais. Tinha 2315 habitantes em 2015. Foi descoberto pelo americano Edmund Fanning em 1798, enquanto navegava entre o território espanhol da Capitania-Geral do Chile e a China. O nome, que provém do Tapuaerangi polinésio, recorda a sua forma de pegada. Também é conhecida como "Ilha American". Há algumas ruínas que indicam que tinha sido habitado por polinésios de Tonga no século XV. Hoje tem uma população de 2300 habitantes e a atividade económica é sobretudo decicada à produção de copra. Os frutos também são cultivados com terra importada do Havai. Em 1902, o mais longo trecho de cabo subaquático da época, o Cabo do Pacífico que uniu a Grã-Bretanha com a Austrália via Canadá, da All Red Line, foi instalado lá. O navio CS Cologne foi construído especificamente para o trecho de Bamfield, Vancouver, Canadá, para a Ilha Fanning, 3459 milhas náuticas (6400 km) sem interrupção. Tabuaeran surge no conto de John Updike "O Homem Abençoado de Boston, O Thimble da Minha Avó e Ilha Fanning." Um aeródromo foi construído no ilhéu de Napari (Napali) quando a Universidade do Havai operou uma estação de monitorização da maré no atol. A estação fechou em 1981 e o aeródromo deixou de ser utilizado até à reabertura em 2016, com voos domésticos regulares para Quiritimati. Referências
Tabuaeran

Tabuaeran , cunoscut și sub numele de Insula Fanning sau Atolul Fanning, este una din Insulele Line centrale și parte din Kiribati. Este un atol localizat la 3°51′36″N 159°21′52″V﻿ ()3.86000; -159.36444. Suprafața este de 33,73 km2, iar populația, în 2010, era de 1.960 de locuitori. Cota maximă este de aproximativ 3 m. Istorie Aflată la 900 de mile distanță, Tabuaeran este una din cele mai apropiate „alunecări de teren” față de Hawaii. Atolul a fost posibil folosit ca o escală de către polinezieni. Artefactele care au fost descoperite indică posibile așezări timpurii ale oamenilor din Polinezia— probabil Insulele Cook sau Tonga. Istoric vorbind, primul marinar cunoscut care a observat atolul Tahanea a fost căpitanul american Edmund Fanning al navei americane Betsy, pe 11 iunie 1798. La acel timp, atolul era nelocuit și, la fel ca toate Insulele Line, n-a avut o adevărată populație nativă. După Fanning, atolul a fost vizitat de vânătorii de balene de mai multe naționalități. Înainte de 1855, căpitanul Henry English și 150 de muncitori din Manihiki s-au stabilit acolo și au început să producă ulei de cocos pentru export. El a pus insula sub protecția britanică când a fost vizitată de W.H. Morshead pe 16 octombrie 1855. Insula Fanning a fost anexată oficial de Marea Britanie de către căpitanul William Wiseman pe 15 martie 1888. O deschidere adâncă, denumită ulterior Canalul Englez, a fost făcută în partea vestică a atolului. Tabuaeran a găzduit o stațiune pe cablul Trans-Pacific, între Canada și Australia, o parte din All Red Line, începând din 1902. Oficiul poștal al Insulei Fanning s-a deschis pe 29 noiembrie 1902. În septembrie 1914, în (Primul Război Mondial), cablul a fost bombardat de către un crucișător german, și a fost ușor deteriorat. O trupă de comando a mers la țărm pentru a finaliza distrugerea. În 1939, atolul a fost încorporat în colonia britanică a Insulelor Gilbert și Ellice. În 1979, atolul și-a proclamat independența, devenind parte a republicii Kiribati. Prezent Tabuaeran a avut o populație de 2.539, conform recensământului din 2005. În principal, coloniștii gilbertezi au cumpărat din Kiribati, prin plantațiile Insulelor Fanning, copră pe care să o prelucreze în industrie. Capitala este Napari (Paelau) în nord-vest. Fosta capitală este Napia, în partea vestică, în sudul unei treceri în lagună. Celelalte sate sunt Tereitaki, în nord-vest, Aontena, o zonă de reinstalare la sud de Napia, și Manuku, o zonă de reinstalare în sud. Conform recensământului din 2010, populația a scăzut la 1.960. Majoritatea produselor de export ale insulei sunt copra și alte lucruri precum coaja Cowrie, cuțite din dinți de rechin și timbre din Kiribati Vezi și: Kiribati Legături externe Map of Tabuaeran Arhivat în 24 octombrie 2012, la Wayback Machine. Fanning Island on Jane Resture's Oceania Home Page Arhivat în 6 septembrie 2017, la Wayback Machine. A strong resource including geography, history, photos, and links. Fanning-Island.com Ancient Polynesian remains Atoll Institute, proposed Field Station Arhivat în 22 iunie 2009, la Wayback Machine. Edmund Fanning in Explorers of the Pacific by Buck (eText)
Tabuaeran

Tabuaeran (tidigare Fanning Island) är en ö i Polynesien som tillhör Kiribati. Geografi Tabuaeranatollen är en ö bland Line Islands och ligger cirka 285 km nordväst om huvudön Kiritimati. Dess geografiska koordinater är 3°51′ N och 159°21′ V. Ön ingår i en korallatoll och har en areal om ca 33,7 km² med en längd på ca 18 km och ca 11 km bred. atollen omfattar 3 större öar och flera småöar. Befolkningen uppgår till cirka 2 500 invånare fördelade på 9 byar Napari (huvudort), Aontenaa, Aramari, Betania, Mwanuku, Paelau, Tenenebo, Tereitaki och Tereitannano. Tabuaeran har en liten flygplats nära Tereitaki (flygplatskod "TNV") för lokalt flyg. Historia Tabuaeran har troligen bebotts av polynesier sedan tidigare. När den upptäcktes den 4 november 1798 av amerikanske Edmund Fanning var den dock obebodd. USA gjorde anspråk på ön 1800 men 1889 annekterades ön av Storbritannien som använde den som kabelstation i en transpacifisk telekabel mellan Kanada och Australien. 1939 införlivade ön i kolonin Gilbert och Elliceöarna, en del i det Brittiska Västra Stillahavsterritoriet. 1979 införlivades öarna i den nya nationen Kiribati. Kiribatis nuvarande president Anote Tong är född och uppvuxen på Tabuaeran. Noter Externa länkar Om Tabuaeran Om Tabuaerans geografi
Табуаеран

Табуаеран (мовою кірибаті Tabuaeran), іменований також як острів чи атол Фаннінг (англ. Fanning Island) — один із островів Лайн, що в центральній частині Тихого океану. Знаходиться за 285 км від Кіритіматі, найбільшого у світі атолу. Завдовжки атол 17,6 км, завширшки — 11,2 км, та оточений кораловими рифами. В центрі острова розташована лагуна, завглибшки 4,8 м у середньому, в якій мешкають рифові риби та молюски. Табуаеран, що розташований за 900 миль від Гавайських островів, і є одним із найближчих островів до цього архіпелагу. Ймовірно, що під час залюднення Гавайських островів цей атол був проміжним пунктом для полінезійців з островів Кука та Тонга. Щоправда під час відкриття американцями Табуаеран, разом із іншими атолами архіпелагу Лайн, був незалюднений. Під час археологічних досліджень тут були знайдені сліди полінезійських церемоніальних майданчиків (марае) та рибальські гачки. Історія Табуаеран відкрив у 1798 році капітан американського китобійного судна «Бетсі» Едмунд Фаннінг, який пропливав ці місцини на шляху до Китаю. У 1846 році на острові оселився шотландець Вільям Грейг разом із дружиною з острова Маніхікі. Користуючись працею працівників з Маніхікі він висадив на острові кокосові пальми та почав займатися виробництвом пальмової олії та копри. У 1902 році британська компанія звела в селищі Напарі тихоокеанську кабельну станцію на лінії Каліфорнія-Фіджі-Нова Зеландія. У 1936 році острів придбала компанія «Бьорнс Філіп енд Ко», яка володіла великим числом плантацій кокосових пальм на інших островах Тихого океану. У 1965 році кабельну станцію було закрито, а її приміщення здано в оренду Університету Гаваї, котрий займався вивченням тихоокеанських островів. Оренда острова тривала до 1981 року. Після здобуття незалежності колишньою британською колонією Острови Гілберта острів Фаннінг увійшов до складу мікронезійської республіки Кірибаті та офіційно перейменований на Табуаеран. Примітки