NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lago Nakuru

Il lago Nakuru è uno dei laghi della Rift Valley ed è situato a 4 km a sud della città di Nakuru, in Kenya, all'altitudine di 1754 m sopra il livello del mare. Le sue acque sono caratterizzate da un alto contenuto di soda. L'origine del nome Nakuru deriva dalla lingua masai ed ha il significato di "polvere" o "luogo polveroso", usato originariamente per la città omonima. Parco nazionale Il Parco nazionale (188 km² di estensione) è stato istituito nel 1961, attorno all'omonimo lago, essenzialmente per proteggere la numerosissima colonia di fenicotteri rosa che qui vivevano cibandosi di microcrostacei e alghe. Il numero dei fenicotteri varia in base alla quantità di cibo, correlato alla salinità dell'acqua. Il terreno attorno al lago è paludoso, ma mano a mano che ci si allontana dall'acqua, si asciuga e diventa foresta, foresta asciutta, savana arborea e savana piatta. A ovest si alza la scarpata occidentale della Rift Valley. Inizialmente vi si trovavano antilopi d'acqua, impala, facoceri, babbuini, alcuni bufali e solamente due anziani rinoceronti neri. Data la vicinanza alla città e alle zone coltivate, nel 1987 il governo ha provveduto a fare installare una recinzione elettrificata (lungo il perimetro di 188 km.), per proteggere gli animali dai bracconieri. Fu deciso di usare questo parco "recintato" per studiare e sperimentare l'introduzione di specie estranee. Dapprima fu inserito un gruppetto di rare giraffe di Rothschild e poi altri rinoceronti neri, prelevati da zone a rischio del Kenya. Visti i buoni risultati, si continuò: dopo il 1988, fu introdotto un branco di rinoceronti bianchi, provenienti dalla riserva privata Solio Ranch, ma originari del Sudafrica. Nel frattempo, i bufali erano diventati troppo numerosi, di conseguenza, a metà anni novanta, vi furono liberati alcuni leoni. Nel parco si trovano anche zebre di Grant, eland, ippopotami, leopardi e iene striate, oltre ad una ricchissima fauna avicola. Il Lago Nakuru, inoltre, è tutelato dalla Convenzione di Ramsar sulle zone umide. Dal censimento del 2009, sono risultati presenti più di 25 rinoceronti neri (una delle più grandi concentrazioni del Paese), e circa 70 rinoceronti bianchi. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su lago Nakuru Collegamenti esterni (EN) Lake Nakuru, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Nakurumeer

Het Nakurumeer (Engels: Lake Nakuru) is een van de meren van de Grote Slenk. Het ligt ten zuiden van Nakuru, in Centraal-Kenia en is beschermd door de instelling van het nationaal park Lake Nakuru, erkend door de UNESCO van het gebied in 2011 als werelderfgoed. Het Nakurumeer maakt hier deel uit van het beschermde systeem van Keniaanse meren in de Grote Riftvallei. De overvloed van algen trekt een grote hoeveelheid flamingo's aan. Nog meer vogels floreren in de omgeving, net als bavianen en andere grote zoogdieren. Zwarte neushoorns en witte neushoorns zijn uitgezet in het park. Het waterniveau is in de jaren negentig sterk gedaald maar is vervolgens weer gestegen.
Nakuru (jezioro)

Nakuru – alkaliczne, słone i endoreiczne jezioro w środkowej Kenii położone w Wielkim Rowie Wschodnim. Powierzchnia Nakuru jest warunkowana przede wszystkim ilością wody niesionej przez uchodzące do niego rzeki okresowe – Makalia, Nderit, Naishi, Njoro, Larmudiac. Jest to jezioro płytkie. Średnia głębokość obserwowana w latach 1925–1979 wynosiła 2,5 m, maksymalna 4,5 m; średnia miesięczna w latach 1992–2002 – 1,1 m. Średnia objętość w latach 1925–1979 wynosiła około 92 mln m³. Leżące na wysokości około 1759 m n.p.m. jezioro Nakuru jest jednym z najwyżej położonych jezior w Kenii. Zasilane jest głównie przez uchodzące do zbiornika rzeki. Ilość dostarczanej przez nie wody jest zmienna w zależności od warunków klimatycznych. Do jeziora odprowadzone są również oczyszczone ścieki z miasta Nakuru. W przeciwieństwie do niżej zlokalizowanych naturalnych zbiorników wodnych rowu tektonicznego zasilanie podziemne jest niewielkie. Położone u wschodniego brzegu źródła ciepłej i słodkiej wody, w tym źródła Baharani, dostarczają około 0,6 m³/s. Jezioro znajduje się w obszarze Parku Narodowego Jeziora Nakuru. Ten z kolei w 1990 został wpisany na listę terenów chronionych konwencją ramsarską. Uwagi Przypisy
Накуру (озеро)

Наку́ру — одно из озёр в Восточно-Африканской рифтовой долине. Оно расположено к югу от города Накуру, в центральной части Кении и охраняется небольшим национальным парком «Озеро Накуру». Его бассейн составляет около 1800 км², площадь колеблется от 5 до 45 км², максимальная глубина не превышает 3 метров. Накуру находится на высоте 1759 м. Вода в озере солёная. В озере обитают шесть видов фитопланктона. Среди них выделяется крохотная синезелёная водоросль Arthrospira platensis, которая обитает здесь в больших количествах. Обилие водорослей в озере привлекает огромное количество фламинго. В этом районе также множество других видов птиц. Из млекопитающих встречаются африканский бородавочник, павианы, чёрный и белый носороги. Уровень воды в озере резко сократился в начале 1990-х годов, но с тех пор в основном восстановлен. Слово «Накуру» на языке масаи означает «пыль» или «пыльное место». Национальный парк «Озеро Накуру» рядом с городом Накуру был создан в 1961 году. Сначала он включал только территорию знаменитого озера и прилегающие горные районы, но теперь он распространен на значительную часть саванны. Озеро Накуру находится под защитой Рамсарской конвенции о водно-болотных угодьях. Примечания Ссылки Lake Nakuru Национальный Парк (рус.). tourbina.ru. Дата обращения: 30 сентября 2019. Озеро, где собирается до 1,5 миллионов фламинго . Архивировано из оригинала 3 января 2014 года.
Накуру (озеро)

Озеро Накуру (англ. Lake Nakuru) — одне з озер, розташованих уздовж Великого Африканського розлому (Great Rift Valley) в Кенії (Kenya), за 156 км від столиці країни Найробі. Його площа — близько 40 км², а максимальна глибина близько 3 м. Накуру — високогірне озеро, воно знаходиться на висоті 1759 м над рівнем моря. Його живлять дві великі річки — Ньїро і Ндеріт. «Накуру» мовою масаїв означає «запилене місце». Накуру входить до системи з восьми озер (Найваша, Барінго, Туркана, Накуру та ін.), що ланцюгом протягнулися уздовж східного берега Африки Зоною Розломів від Лівану до Мозамбіку. Ці озера розташовані на різній висоті і розрізняються за ступенем солоності: серед них є прісні, помірно солоні і надсолені, або содові озера. Озеро Накуру є надсоленим через високий вміст у воді карбонатів і бікарбонатів, тому тут зустрічаються лише ті рідкісні рослини і живі істоти, які змогли пристосуватися до таких умов: нечисленні водорості, кілька видів зоопланктону, дрібні рачки і всього лише один вид риби. Дивно, але цей, здавалося б, убогий спектр водної флори і фауни приваблює на озеро незлічену кількість птахів, самі примітні з них — малі фламінго. Ці птахи відрізняються яскраво-рожевим забарвленням — на озері їх може збиратися до півтора мільйонів. Такий незвичайний колір їх пір'ю надає бета-каротин, що міститься у водоростях спіруліна, якими харчуються фламінго. Також тут мешкають звичайні фламінго, чаплі, великий білий пелікан, жовтодзьобий лелека і африканський орел-рибалка. Див. також Національний парк "Озеро Накуру" Таблиця:Озера Африки Велика рифтова долина
All Saints' Cathedral, Nairobi

All Saints' Cathedral, Nairobi, formerly the Cathedral of the Highlands, is a cathedral of the Anglican Church of Kenya (ACK) in Nairobi. Background The CMS missionary Johann Ludwig Krapf arrived in 1844 and established a mission station at Rabai. Bishop William Peel conducted the first Anglican service in Nairobi in 1900 which was founded in 1899 when a railway depot was built. In 1902 the Rev. Philip Alfred Bennett arrived as Chaplain. The first church was consecrated in 1904. In the early 1990s, during the presidency of Daniel arap Moi, the Release Political Prisoners party was formed to secure the release of political prisoners of the Moi regime, and to protest state-sanctioned torture and random imprisonment. The police dispersed the protestors and many of the mothers of these political prisoners from Freedom Corner in Uhuru Park on 3 March 1992. After a year-long vigil and hunger strike by many of the mothers of these political prisoners in All Saints' Cathedral near Uhuru Park, the government released 51 prisoners en masse in early 1993. Building In July 1914 a public meeting was held to raise money for a permanent church in the centre of Nairobi. The architect was Temple Moore and the foundation stone for the Church of All Saints was laid on 3 February 1917. A year later Bishop Richard Heywood dedicated the incomplete new church. In November 1924, the Church of All Saints became the Cathedral of the Highlands. Further portions of the building were completed in 1934 and in 1952. That year All Saints' Cathedral was finally consecrated by Bishop Reginald Crabbe. References
Llac Bogoria

El llac Bogoria és un llac salí i alcalí que es troba en una regió volcànica a Kenya com altres llacs de la zona hostatja una de les poblacions d'ocells flamencs més gran del món. Ocupa uns 34 km² i es troba a uns 990 m d'altitud. És un dels llocs protegits pel Conveni de Ramsar i és una Reserva Nacional des de 1973. La fondària del llac només és de 10 metres com a màxim, fa uns 34 km de llarg per 3,5 km d'ample. La seva conca de drenatge és de 700 km². Té uns 18 geisers, essent el lloc d'Àfrica on se'n concentren més, i fonts termals. Aquest llac conté grans concentracions d'ions de Na+, HCO₃- i CO₃2- originades per les aportacions dels rius Sandai i Emsos i per unes 200 fonts termals alcalines. És un llac molt productiu en cianobacteris i Spirulina que alimenten els flamencs. L'ètnia Endorois habitava tradicionalment la zona però van ser obligats a abandonar-la en la dècada de 1970 i demanen oficialment la seva tornada en la Comissió africana dels drets humans i dels pobles. Hi ha activitat turística i hotels. Referències Tiercelin, J.J. and Vincens, A. (Eds) 1987. Le demi–graben de Baringo–Bogoria, Rift Gregory, Kenya: 30,000 ans d'histoire hydrologique et sédimentaire. Bulletin des Centres de Recherches Exploration-Production Elf-Aquitaine, v. 11, p. 249–540. Renaut, R.W. and Tiercelin, J.-J. 1993. Lake Bogoria, Kenya: soda, hot springs and about a million flamingoes. Geology Today, v. 9, p. 56-61. Renaut, R.W. and Tiercelin, J.-J. 1994. Lake Bogoria, Kenya Rift Valley: a sedimentological overview. In: Sedimentology and Geochemistry of Modern and Ancient Saline Lakes. (Eds R.W. Renaut and W.M. Last), SEPM Special Publication, v. 50, p. 101–123. North Lewis, M. 1998. A Guide to Lake Baringo and Lake Bogoria. Horizon Books. (ISBN 9966-868-17-8) Harper, D.M., Childress, R.B.. Harper, M.M., Boar, R.R., Hickley, P., Mills, S.C., Otieno, N., Drane, T., Vareschi, E., Nasirwa, O.1, Mwatha, W.E., Darlington, J.P.E.C., and Escuté-Gasulla, X. 2003. Aquatic biodiversity and saline lakes: Lake Bogoria National Reserve, Kenya. Hydrobiologia, v. 500, p. 259-276. Renaut, R.W. and Owen, R.B. 2005. The geysers of Lake Bogoria, Kenya Rift Valley, Africa. GOSA Transactions, v. 9, 4–18. Enllaços externs Minority Rights Group on the Endorois and Lake Bogoria Arxivat 2009-10-29 a Wayback Machine.
Bogoria

Bogoria starším názvem Hannington (anglicky Lake Bogoria) je slané bezodtoké meromiktické jezero v africkém státě Keňa. Leží asi 30 km severně od rovníku a 50 km severně od města Nakuru, v oblasti tektonicky aktivního Velkého riftového údolí v rezervaci Bogoria. Jeho rozloha činí asi 45 km². Pobřeží Jezero má podlouhlý tvar, protáhlý v severojižním směru. Obvod je přibližně 40 km dlouhý. Východní břeh lemuje zlomové pásmo hor. Vlastnosti vody Voda je velmi slaná a zásaditá – její pH má hodnotu okolo 10. Vodní režim Do střední oblasti jezera vyvěrají četné horké prameny v místě zvaném Hot springs. Fauna Jezero je mělké a je proto vhodným biotopem mnoha ptáků: mj. plameňáka malého, marabu afrického, tenkozobců, kladivoušů, žije zde i výr bělavý, největší z afrických sov. Protože jezero nemá odtok, hromadí se v něm všechny látky rozpuštěné ve vodě přitékající z okolí. Jedno z největších rizik pro křehký ekosystém jezera tak představuje turismus. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Bogoria na Wikimedia Commons
Bogoriasøen

Bogoriasøen eller Lake Bogoria er en meget saltholdig og lavvandet sø i Kenya. Det sodaholdige vand i søen tiltrækker store flokke af flamingoer. Søen huser også omkring 300 flodheste og en koloni af Goliath-hejrer. Der findes også varme kilder og gejsere, som sender springvand af kogende vand i vejret.
Bogoriasee

Der Bogoriasee (Lake Bogoria, früher Lake Hannington) ist ein stark alkalischer Natronsee im östlichen Arm des Ostafrikanischen Grabens. Der See hat eine Länge von 17,3 km und eine maximale Breite von 3,8 km. Die Wassertemperatur beträgt stellenweise bis zu 70 °C. Der See ist bekannt durch seinen Vogelreichtum, seine zahlreichen Geysire und Thermalquellen. Diese befinden sich vor allem am Westufer. Der See ist meromiktisch. Der See gehört seit 2011 als Teil des „Kenianischen Seensystems im Great Rift Valley“ zum UNESCO-Weltnaturerbe. Geografie Der See liegt im östlichen Teil des Ostafrikanischen Grabenbruchs (Great Rift Valley). Er liegt gemeinsam mit dem nördlicher gelegenen Baringosee im Baringo-Bogoria-Becken. Der Bogoriasee liegt in einem Halbgraben, der im Osten von einer Abschiebung und der damit verbundenen morphologischen Bruchstufe (Siracho Escarpment) begrenzt wird. Das Einzugsgebiet des Sees hat eine Größe von 700 Quadratkilometern. Der See liegt im Baringo County in Kenia, 181 km nordnordwestlich der Hauptstadt Nairobi. Er befindet sich im Nationalpark Bogoria National Reserve. Flora und Fauna Der Bogoriasee ist das Ziel zahlreicher Ausflügler, nicht zuletzt wegen der vielfältigen Flora und Fauna. Zur Tierwelt am See gehören Zebras, Gazellen, Impalas, Dikdiks und Kudus. Der See ist die Heimat zahlreicher Flamingos, Schreiseeadler und Pelikane. Die Hauptnahrungsquelle der Flamingos sind die Cyanobakterien Spirulina platensis. Im Herbst 1999 fielen im Bogoriasee etwa 30.000 Flamingos Anatoxin A zum Opfer. Das Toxin wurde im Mageninhalt verendeter Tiere und in deren Exkrementen gefunden. Bis heute sorgen die dort vorkommenden Anatoxin-A-produzierenden Cyanobakterien für ein alljährliches Massensterben unter den Flamingos, die sich von nichttoxischen Cyanobakterien, meist Spirulina ernähren. Die verursachenden Organismen treten natürlicherweise im Wasser des Sees und insbesondere in Mikrobenmatten in geringem Maß auf, die um die Thermalquellen im Seebett wachsen. Umwelt Neuere Studien zeigen einen starken Zuwachs in der Fläche der Seen im kenianischen Rift. Auch der Bogoriasee ist davon betroffen. Ausgehend von einer „normalen“ Fläche von 34 km², hat der See sich in den letzten Jahrzehnten bis zum Jahr 2020 auf eine Fläche von 43 km² ausgedehnt. Dies hat weitreichende Folgen für die sozioökonomische Infrastruktur, da Siedlungen sowie Straßen zunehmend überflutet werden. Ebenso werden dadurch die aquatischen, aber auch die terrestrischen Ökosysteme beeinflusst. Es werden mehrere Ursachen dafür verantwortlich gemacht. Ein großer Teil dieses Effektes wird dem Klimawandel zugeschrieben. Es werden in den Einzugsgebieten der Seen deutlich höhere Niederschlagsmengen verzeichnet. Dazu kommt die Erosion durch veränderte Landnutzung, die die Becken der Seen mit Sediment anfüllt. Weblinks LakeNet: Informationen zum Bogoriasee Einzelnachweise
Lago Bogoria

El lago Bogoria​ (anteriormente, lago Hannington) es un pequeño lago salino y alcalino que se encuentra en una región volcánica en medio de una fosa tectónica al sur de la cuenca del lago Baringo, en Kenia, un poco al norte de la línea ecuatorial. El lago es poco profundo (unos 10 m de profundidad), y tiene unos 34 km de largo por 3,5 km de ancho, con una cuenca de 700 km². El lago se encuentra en su totalidad en el condado de Baringo, en la antigua provincia del Valle del Rift, a unos 285 kilómetros al norte-noroeste de la capital nacional, Nairobi. El lago es conocido por su avifauna, sus muchos géiseres y aguas termales, especialmente en Westufer. El lago Bogoria, como el lago Nakuru, el lago Elmenteita y el lago Magadi, más al sur en el valle del Rift, y el lago Logipi, al norte, es el hogar, a veces, de una de las mayores poblaciones del mundo de flamencos menores. El lago es un sitio Ramsar y Reserva Nacional y está protegido desde el 29 de noviembre de 1973. El lago Bogoria, junto con el lago Nakuru y el lago Elmenteita conforma la denominación Sistema de lagos de Kenia en el Gran Valle del Rift que fue declarada Patrimonio de la Humanidad en 2011.​ El lago no siempre ha sido salino. Los análisis de sedimentos extraídos del fondo del lago han demostrado que existieron condiciones de agua dulce durante varios períodos en los últimos 10.000 años. Véase también Geografía de Kenia Geografía de África Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Lago Bogoria.
Lac Bogoria

Le lac Bogoria est un lac de soude, salé qui se trouve dans la région volcanique du bassin du lac Baringo au Kenya. Il abrite régulièrement une des plus importantes colonies de flamants nains au monde. Il est classé site Ramsar depuis le 27 août 2001. Notes (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Lake Bogoria » (voir la liste des auteurs). Références Liens externes Ressource relative à l'architecture : Liste du patrimoine mondial Portail des lacs et cours d'eau Portail du Kenya
Bogoria (jezero)

Bogoria je slano alkalno jezero u Velikoj rasjednoj dolini, u vulkanskom području odmah sjeverno od ekvatora u Keniji. Jezero je najpoznatije po mnoštvu algi koje privlače milijune plamenaca, ali i veliki broj drugih životinja, zbog čega ga je zaštitila Ramsarska konvencija 1973. godine. Sustav kenijskih slanih jezera, kojemu pripada i Bogoria, jedno je od mjesta u kojemu živi najveća raznolikost ptica na svijetu. God. 2011. je, zajedno s drugim kenijskim jezerima Velike rasjedne doline (Nakuru i Elmenteita), upisano na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Africi kao "sustav povezanih plitkih jezera jedinstvene ljepote koja su dom za 13 jako ugroženih vrsta ptica i najvažnije mesto ispaše malih plamenaca, ali i glavno gnijezdilište velikih pelikana na svijetu". Prirodne odlike Jezero Bogoria se nalazi na 990 m nadmorske visine i ima projer od 34 x 3,5 km, te slijev od 700 km². Na sjeveru jezera nalazi se močvara Kesubo, a na istoku Siracho litice, koji zajedno s jezerom pripadaju Nacionanom rezervatu Bogoria. Jezero je poznato i po svojim gejzirima (njih 18, što je najveći broj u Africi) i termalnim izvorima u jezeru i uz obalu. Na četiri mjesta može se pronaći po desetak gejzira koji erumpiraju do 5 m visine Voda jezera sadrži veliku koncentraciju iona Na+, HCO3- i CO32- koji dolaze u vodama rijeka Sandai i Emsos, ali i od oko 200 alkalnih termalnih izvora s tri lokaliteta uz obalu jezera:Loburu, Chemurkeu, i južna skupina (Ng'wasis, Koibobei, Losaramat). Voda je zbog toga alkalna (pH:10.5) i slana (do 100 g/L rastopljene soli) zbog isparavanja jer nema odlijeva jezera. Površina plitkog jezera Bogoria je meromiktička (podijeljena na gusti slani donji i gornji slatki sloj vode). Iako jako slano prepuno je cijanobakterija Arthrospira fusiformis kojima se hrane plamenci. Pored plamenaca, u rezervatu obitavaju i ugrožene vrste kao što su: velika čaplja, batoglavka, afrički štekavac (Haliaeetus vocifer), bjeloleđi orao (Aquila verreauxii) i pjegavi vodomar (Ceryle rudis). U njegovoj okolici također obitavaju ugroženi sisavci kao što su Rothschildova žirafa, crni nosorog i bijeli nosorog, ali i drugi kao veliki kudu, lav, gepard, divlji pas, močvarna antilopa i piton. Jezero je tradicionalni dom naroda Endorois koji su se 1970-ih bili primorani odseliti, ali sada se kroz Afričko povjerenstvo za ljudska prava (African Commission on Human and Peoples' Rights, ACHPR) pokušavaju vratiti Izvori M. North Lewis, A Guide to Lake Baringo and Lake Bogoria, 1998., Horizon Books. ISBN 9966-868-17-8 J.J. Tiercelin i A. Vincens, Le demi–graben de Baringo–Bogoria, Rift Gregory, Kenya: 30,000 ans d’histoire hydrologique et sédimentaire, 1987., Bulletin des Centres de Recherches Exploration-Production Elf-Aquitaine, v. 11., str. 249. – 540. Vanjske poveznice Minority Rights Group on the Endorois and Lake Bogoria (engl.) Preuzeto 31. listopada 2011.
Bogoriameer

Het Bogoriameer (Engels: Lake Bogoria) is een van de meren van de Zuidoost-Afrikaanse Grote Slenk. Het Bogoriameer maakt, net als het Nakurumeer en het Elmenteitameer, deel uit van het beschermde systeem van Keniaanse meren in de Grote Riftvallei. Deze meren zijn in 2011 door de UNESCO als werelderfgoed aangemerkt. De drie meren zijn ondiep en staan ondergronds met elkaar in verbinding. Het water is alkalisch waardoor er grote hoeveelheden groenalgen groeien. De algen zijn het favoriete voedsel van de kleine flamingo's, die in groten getale bij het meer broeden. Het Bogoriameer is ook een belangrijke broedplaats van de roze pelikaan. De omgeving van het Bogoriameer is een natuurgebied waar veel van de bekende Afrikaanse zoogdiersoorten leven, zoals zwarte neushoorns en witte neushoorns, giraffes, leeuwen en jachtluipaarden.
Bogoria (jezioro)

Bogoria – jezioro alkaliczne leżące w południowo-zachodniej części Kenii, 240 km na północ od Nairobi. Powierzchnia jeziora wynosi 107 km². W 2000 roku zostało uznane za obszar wodno-błotny o znaczeniu międzynarodowym, który chroni Konwencja ramsarska. W 1970 roku teren jeziora i jego najbliższe okolice zostały uznane za obszar chroniony i utworzony został Park Narodowy Jezioro Bogoria. Według organizacji IUCN w roku 1992 długość jeziora wynosiła 17 km, zaś szerokość 4,5 km. W 2012 roku długość jeziora wynosiła 34 km. Zasolenie – 35‰, pH 9,8-10,5. Występują tu liczne sinice, w szczególności Arthrospira fusiformis oraz Arthrospira platensis. Brak zwierząt powyżej 1 cm (makroplanktonu). Wybrzeża są porośnięte przez trawę Sporobolus spicatus, w okolicach jeziora rosną akacje Acacia tortilis i Acacia xanthophloea, a także figowiec Ficus capensis, balsamowce oraz drzewa z rodzaju Balanites. W jeziorze Bogoria znajdują się liczne źródła termalne o temperaturze 39-98,5 °C, których wody są nasycone dwutlenkiem węgla. Dookoła jeziora również znajdują się źródła termalne, z czego w czterech występują gejzery. Awifauna Z powodu zasolenia w jeziorze nie są spotykane ryby, płazy ani ssaki. Jeśli chodzi o gatunki ptaków spotkać można flamingi małe (Phoeniconaias minor) oraz flamingi karmazynowe (P. ruber), których gruba skóra nóg chroni je przed solą. Wiosną zasolenie spada i nad jezioro Bogoria przylatują zauszniki (Podiceps nigricollis) oraz cyraneczki płowe (Anas capensis). Na flamingi polują orły stepowe (Aquila nipalensis) oraz bieliki afrykańskie (Haliaeetus vocifer). Jezioro Bogoria od 2001 roku znajduje się na liście Important Bird Areas, opracowywanej przez BirdLife International. Lista gatunków występujących w jego obszarze obejmuje nie tylko ptaki wodne, ale także zamieszkujące przybrzeżną roślinność, jak na przykład szlarnik sawannowy (Zosterops abyssinicus), muszarka szara (Bradornis microrhynchus), nektarnik fartuszkowy (Chalcomitra hunteri) czy remizek blady (Anthoscopus musculus). Całkowita liczba stwierdzonych ptaków, na całym terenie parku narodowego, wynosi 34 gatunki. Przypisy