NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Tyuleny Archipelago

The Tyuleniy Archipelago (Kazakh: Түлен аралдары Tülen araldary, Russian: Тюленьи острова), is an island group in the north-eastern Caspian Sea off the Mangyshlak Bay west of the Mangyshlak Peninsula and about 13 kilometres (8.1 miles) northwest of the Tupkaragan Peninsula, 27 kilometres (17 miles) north of Bautino. Perhaps the most substantial group of islands in the Caspian, they were first accurately mapped by Fedor Ivanovich Soimonov who led the 1719 Caspian Expedition, studying the Caspian Sea from 1719 to 1727. Administratively, the Tyuleniy Archipelago belongs to the Mangystau Region of Kazakhstan. It was named "Tyuleniy" —meaning "seal"— after the currently endangered Caspian seal. Islands Kulaly Island (Kulaly-Aral) is the westernmost and longest island, stretching 25 km (16 mi) from tip to tip. Its shape is slightly irregular, with inlets and headlands. There is a meteorological station with a lighthouse and a Kazakh border guard post on this island, making it the only one in the group inhabited by man. The terrain on Kulaly is either arid or waterlogged and reed-covered. Morskoy Island (Morskoy Aral) is the next island and the second largest island. It is also the biggest in area, with a length of 19 km (12 mi) and a maximum width of 7 km (4.3 mi). This island consists mostly of wetland. Rybachy Island (formerly Ostrov Svyatoy) is long and narrow and is south of Morskoy. Podgornyy Island is northeast of Rybachy. Novyy Island is the easternmost island. It is between Podgorny and the mainland and used to have an irregular shape until about 2009. Recent pictures show that this island has eroded heavily. Ecology The islands are desert-like and sandy, with little grass. There are reeds on the leeward side of Kulaly as well as on the other islands, which are much lower and waterlogged. In past centuries many Caspian seals came to the islands' shores, hence the name of the group. The islands have been declared an Important Bird Area and a National Protected Zone (State Reservation). There are large concentrations of seagulls and wetland birds, like coots, wild ducks, swans, egrets, and waders in the archipelago during their nesting period. The Tyuleniy island group is also an important breeding ground for the Sandwich tern (Thalasseus sandvicensis). References External links Media related to Tyuleny Archipelago at Wikimedia Commons Geographic data Birdlife Caspian Sea Biodiversity Project Rowlett, Russ. "Lighthouses of Kazakhstan". The Lighthouse Directory. University of North Carolina at Chapel Hill.
Islas Tiuleni

El archipiélago de Tiuleni o islas Tiuleni (en ruso: Тюленьи острова) también escrito como Tyuleniy o Araldary Tüledi es un grupo de islas en el noreste del mar Caspio, al oeste de la península de Mangyshlak y a unos 13 km al noroeste de la península Tupkaragan, 27 km al norte de Bautino. Posee una superficie de 130 km² con una vegetación semi-desértica, la mayor de ellas Kulaly posee 68 km². Administrativamente el archipiélago Tiuleni pertenece a la provincia de Mangystau en Kazajistán. Islas integrantes Isla Kulaly​ (Kulaly-Aral) Isla Morskoy (Morskoy Aral) Isla Rybachy (antes Ostrov Svyatoy) Isla Podgornyy​ Isla Novyy Véase también Geografía de Kazajistán Geografía de Asia Referencias
Archipel Tyulen'i

L'archipel Tyulen'i, Tüledi Araldary en kazakh, (russe : Тюленьи острова, Tyuleniy Ostrova), est un groupe d'îles de la mer Caspienne. Il se trouve près de la côte du Kazakhstan, à 13 km au nord-ouest de la péninsule Tyub-Karagan. Géographie Les îles les plus importantes sont : Kulaly (Kulaly-Aral), la plus longue île de l'archipel, mesurant 25 km de la pointe nord à la pointe sud mais ayant une largeur de seulement 2 km. Le relief de l'île est presque plat, le point le plus haut n'étant que 2 mètres au-dessus du niveau de la mer. Il y a une station météorologique avec un phare et aussi un petit poste militaire de l'armée du Kazakhstan. Kulaly est la seule île avec une présence humaine ; toutes les autres îles de l'archipel sont inhabitées. La station de Kulaly fait des observations scientifiques depuis 1936, au temps de l'URSS. La côte ouest de l'île est exposée aux éléments et sablonneuse. Kulaly est aride ; il y a très peu de végétation dans l'île, sauf sur sa côte orientale au bord de laquelle poussent des roseaux ; Morskoy (Morskoy Aral). Même si elle est la plus grande île de l'archipel en surface, avec 19 km de longueur et 7 km de largeur, Morskoy a très peu de terre ferme. Un canal au centre de l'île la coupe presque en deux. La plus grande partie de cette île plate (80 % environ) est couverte de marais d'eau saumâtre et de roselières épaisses qui abritent des oiseaux. Les 20 % restants sont déserts. Les autres îles de l'archipel sont Rybachy (qui s'appelait jadis Svyatoy), Podgornyy et Novyy. Leur terrain est semblable à celui de Morskoy. Actuellement, l'archipel Tyulen'i appartient administrativement à l'oblys de Manguistaou du Kazakhstan. Écologie Ces îles semi-désertiques et marécageuses sont une zone importante pour la conservation des oiseaux (IBA en anglais) depuis 2004 et un parc naturel. Elles forment un écosystème très riche, particulièrement pour la faune aviaire. Les vastes roselières halophiles de l'archipel accueillent de nombreuses colonies de reproduction d'oiseaux aquatiques et marins. Les oiseaux les plus communs dans l'archipel Tyulen'i sont la Foulque macroule, le Canard siffleur, le Canard chipeau, la Sarcelle d'hiver, le Canard colvert, le Canard pilet, le Canard souchet, la Nette rousse, le Fuligule milouin, le Fuligule morillon, le Cygne tuberculé, la Grande aigrette ainsi que des Limicoles, des Goélands, des Sterninis et même des passereaux. Les roselières de ces îles sont un endroit très important de niche pour la Sterne caugek. La zone côtière des îles de l'archipel Tyulen'i fournit aussi un habitat idéal pour les phoques de la Caspienne (Pusa caspica). Ces phoques ont donné leur nom à l'archipel, car « tyuleniy » veut dire « phoque » en russe. Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Tyuleniy Archipelago (Kazakhstan) » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Liste des îles de la mer Caspienne Liens externes Oiseaux Projet concernant la biodiversité de la mer Caspienne Phares au Kazakhstan Portail du Kazakhstan Portail des îles Portail de l'ornithologie
Otočje Tjulenj

Otočje Tjulenj (kazaški: Tülen araldary, rus. Тюленьи острова), otočna je skupina u sjeveroistočnom dijelu Kaspijskog jezera uz zaljev Mangišlak zapadno od poluotoka Mangišlak i oko 13 km sjeverozapadno od poluotoka Tupkaragan, 27 km sjeverno od Bautina. Ovu možda najznačajniju skupinu otoka u Kaspijskom moru, prvi ih je točno mapirao Fedor Ivanovič Soimonov koji je vodio Kaspijsku ekspediciju 1719., proučavajući Kaspijsko more od 1719. do 1727. godine. Administrativno, ovo otočje pripada regiji Mangistau u Kazahstanu. Nazvan je „Tyuleniy” (što znači „tuljan”) prema trenutačno ugroženom kaspijskom tuljanu. Otoci Kulali (Kulaly-Aral) je najzapadniji i najduži otok, proteže se 25 km od vrha do vrha. Blago je nepravilnog oblika, s uvalama i rtovima. Na ovom otoku postoji meteorološka stanica sa svjetionikom i kazahstanska granična straža, što ga čini jedinim u skupini naseljenoj čovjekom. Teren na Kulaliju je ili suh ili natopljen vodom i prekriven trskom. Morskoj (Morskoy Aral) je sljedeći otok i drugi najveći otok. Također je najveći po površini, s dužinom od 19 km i najveću širinu od 7 km. Ovaj se otok uglavnom sastoji od močvara. Ribači (bivši Ostrov Svyatoy) dugačak je i uzak i nalazi se južno od Morskoya. Podgornji je sjeveroistočno od Rybachyja. Novij je najistočniji otok. Nalazi se između Podgornyja i kopna i imao je nepravilan oblik sve do 2009. godine. Nedavne slike pokazuju da je ovaj otok jako erodirao. Ekologija Otoci su pustinjski i pjeskoviti, s malo trave. Na zavjetrini Kulalija, kao i na drugim otocima, koji su znatno niži i natopljeni, ima trske. U prošlim stoljećima mnogi su kaspijski tuljani dolazili na obale otoka, otuda i naziv otočne skupine. Otoci su proglašeni važnim područjem za ptice i nacionalnim zaštićenim područjem (državni rezervat). Postoje velike koncentracije galebova i ptica močvarica, kao što su liske, divlje patke, labudovi, čaplje i močvarice u arhipelagu tijekom njihova razdoblja gniježđenja. Otočje je također važno mjesto za razmnožavanje dugokljune čigre (Thalasseus sandvicensis). Izvori Vanjske poveznice Geographic data Birdlife Caspian Sea Biodiversity Project Rowlett, Russ. Lighthouses of Kazakhstan. The Lighthouse Directory. University of North Carolina at Chapel Hill
Isole Tülen

Le isole Tülen (in kazako: Түлен аралдары Tülen araldary; in lingua russa: Тюленьи острова Tjulen'i ostrova; in italiano isole delle foche) sono un gruppo di isole situate nella porzione nord-orientale del mar Caspio, circa 25 km a nord della penisola di Mangyshlak (Маңғыстау). Amministrativamente, l'arcipelago appartiene alla regione di Mangghystau, situata nel Kazakistan occidentale. Geografia L'arcipelago è formato da cinque isole, per un'area di totale di 130 km²: Qulalı (Құлалы, in russo Кулалы Kulaly) è la più occidentale, e anche la più estesa (68 km²); di forma stretta e ricurva, l'isola semidertica è formata da depositi di sabbia e argilla con un'altezza di 6–8 m. Teñizdik (Теңіздік, in russo Морской Morskoj) è situata centralmente; è la seconda isola la più vasta, con circa 19 km di lunghezza e 7 km di larghezza Balıqtı (Балықты, in russo Рыбачий Rybačij) è la più meridionale; di forma allungata, è posta a sud di Teñizdik. Podgornyj (nome russo) è lunga e stretta, è situata a NE di Balıqtı. Novyj (nome russo) ha forma irregolare, è la più orientale e la più vicina alla terraferma. Fauna Sono presenti sulle isole colonie di foche del Caspio (Pusa caspica) che popolano le coste di questo mare. Storia Nell'estate del 1667 i sostenitori di Sten'ka Razin (circa 200 persone) erano fuggite da Gur'ev (la moderna Atyrau) all'isola Kulali. Da Astrachan' erano stati inviati 2690 fucilieri armati di artiglieria su 40 imbarcazioni. Il 15 settembre 1667 avevano preso d'assalto i ribelli sull'isola. Agli inizi del XX secolo, con la caccia alle foche, erano stati costruiti degli edifici per immagazzinare il grasso degli animali. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Isole Tülen Collegamenti esterni Mappa L-39_XXVII Тайна острова Кулалы, Журнал "Эхо планеты" № 14 2010 (I misteri dell'isola Kulali, Rivista "Eco del Pianeta" № 14, 2010) Pirates of the Caspian Sea, su uniquekazakhstan.info.
Tjoeleni-eilanden

De Tjoeleni-eilanden (Russisch: Тюленьи острова; Tjoeleni ostrova; "robbeneilanden" of "zeehondeneilanden") of Tüledi Araldary is een groep van vijf laaggelegen en kleine eilanden in het noordoosten van de Kaspische Zee, aan de monding van de Golf van Mangysjlak, ten westen van het gelijknamige schiereiland Mangysjlak, op ongeveer 13 kilometer ten noordwesten van het schiereiland Tupqaraghan (Түпқараған) en op ongeveer 27 kilometer ten noorden van Fort-Sjevtsjenko (Форт-Шевченко). Bestuurlijk gezien behoren ze tot de Kazachse oblast Mañğıstaw. De eilanden bestaan uit zand met op plekken kleirotsen en zijn begroeid met halfwoestijnvegetatie. De eilanden hebben een totale oppervlakte van 130 km², waarvan het hoofdeiland Qulaly (Құлалы) met 68 km² verreweg het grootste is. Eilanden De groep bestaat uit de volgende eilanden: Koelaly (Kulaly-Aral; 68 km²) - meest westelijke en langste eiland; 25 kilometer van noord naar zuid. Het eiland heeft een licht onregelmatige vorm en bevat een aantal bochten en schiereilanden. Op het eiland bevindt zich een weerstation, een vuurtoren en een Kazachse grenspost. Het is daarmee het enige van de vijf eilanden dat bewoond is. Het oppervlak van het eiland is droog, op de moerassige stukken na, die bedekt zijn met riet; Morskoj (Morskoj Aral) een eiland ten oosten van Koelaly, dat qua oppervlakte het tweede eiland van de groep is met een lengte van 19 kilometer en een maximale breedte van 7 kilometer. Het eiland bestaat grotendeels uit drasland. Rybatsji (vroeger Svjatoj) - een lang en smal eiland ten zuiden van Morskoj. Podgorny (16,5 km²) - gelegen ten noordoosten van Rybatsji Novy - oostelijkste eiland, gelegen tussen Podgorny en het vasteland. Erg grillig van vorm. Ecologie Op het eiland Koelaly (aan de lijzijde) en de veel lager gelegen en drassige overige eilanden groeit riet. Veel Kaspische zeehonden komen aan land op de eilanden. De eilanden vormen een IBA en een nationaal beschermingsgebied. Op de Tjoeleni-eilanden bevinden zich grote kolonies meeuwen en draslandvogels, zoals meerkoeten, eenden, zwanen, reigers, en steltlopers. Het vormt tevens een belangrijk nestelgebied van grote sterns. Geschiedenis In de zomer van 1667 vluchtten ongeveer 200 aanhangers van Stepan Razin vanuit de plaats Goerjev (nu Atıraw) naar het eiland Koelaly. Vervolgens werden vanuit Astrachan 2.690 streltsy (met name uit Moskou, Saratov en Samara), ondersteund door artillerie in 40 stroegen, naar het eiland gestuurd. Op 15 september 1667 begon de bestorming van de versterkte kozakkennederzetting van de opstandelingen op het eiland, uitmondend in een groot gevecht. De kozakken zouden een wanhopige strijd hebben gevoerd, wetende dat ze nergens heen konden en ze niet op genade van de overheid hoefden te rekenen. Begin 20e eeuw bevonden zich zeehondenjagers op Koelaly en bevonden zich gebouwen voor de opslag van zeehondenolie in het noorden van het eiland.
Wyspy Focze

Wyspy Focze (kaz. Tüledy arałdary, ros. ostrowa Tiulenji) – archipelag złożony z pięciu nizinnych wysp, położony w północno-wschodniej części Morza Kaspijskiego u wybrzeży Kazachstanu, przy wlocie do Zatoki Mangyszłackiej, 30 km na północ od miejscowości Fort-Szewczenko. Powierzchnia: około 130 km². Wszystkie spośród wysp są wąskie i ułożone są południkowo. Porasta je roślinność półpustynna. Na największej z wysp ulokowana jest stacja meteorologiczna. W skład archipelagu wchodzą wyspy: Kułały – największa spośród wszystkich wysp, zajmuje około 68 km² Tengyz (Morskoj) Rybaczyj Podgornyj Nowyj Dwie pomniejsze wyspy nie mają swojej nazwy. Od 2004 roku BirdLife International uznaje wyspy za ostoję ptaków IBA ze względu na pojawianie się tu podczas przelotów perkozów rdzawoszyich (Podiceps grisegena) i gniazdowanie rybitw czubatych (Thalasseus sandvicensis). Przypisy
Тюленьи острова

Тюле́ньи острова (каз. Итбалық аралдары) — архипелаг в северной части Каспийского моря у входа в Мангышлакский залив. Относятся к территории Казахстана, административно входят в состав Мангистауской области. Острова сложены песками, местами глинистыми породами. Общая площадь около 130 км². Полупустынная растительность. Представляет собой группу из пяти небольших низменных островов: Кулалы, Морской, Подгорный, Новый, Рыбачий. Самый крупный в группе Тюленьих островов — остров Кулалы. Площадь — 38 км². Ведётся рыбный промысел. История Летом 1667 года сторонники Степана Разина (около 200 человек) бежали из Гурьева (современный Атырау) на Кулалинский остров. Из Астрахани к острову Кулалы были отправлены 2690 стрельцов, вооруженных артиллерией, в 40 морских стругах. 15 сентября 1667 года начался штурм бурдюжного городка, укрепленного казаками-повстанцами на острове. «Ратные люди городок взяли за великим боем». В начале XX века на острове Кулалы велись тюленьи промыслы, в северной части острова стояли строения и амбары для хранения тюленьего жира. До 1950-х годов на острове существовал жилой посёлок рыбаков. На острове Кулалы функционирует метеостанция (существует с 1937 года, до 1990-х годов относилась к Астраханскому центру по гидрометеоорологии, ныне принадлежит Казгидромету) и пост технического наблюдения Пограничной службы КНБ РК. Примечания
Тюленячі

Тюле́нячі острови́ (каз. Түлен аралдары) — група низинних піщаних островів біля західного берега Казахстану в Каспійському морі. Географія Острови розташовані в Мангистауській затоці, біля північного берега півострова Тупкараган. Складені з піску, місцями з глинистих порід. Через перепади рівня води у Каспійському морі та незначну висоту, острови змінюють свої обриси. Флора представлена напівпустельною рослинністю. Острови являють собою групу з 5 великих та декількох дрібних островів: Кулали Морський Новий Підгорний Рибачий На островах поширений рибний промисел. Історія Влітку 1667 року прибічники Степана Разіна, а їх було приблизно 200 осіб, втекли з Гур'єва (сучасний Атирау) на острови. Із Астрахані було направлено 2690 стрільців, озброєних артилерією, в 40 морських стругах. 15 вересня 1667 року почався штурм селища втікачів, укріпленого козаками-повстанцями. «Ратные люди городок взяли за великим боем». На початку XX століття на островах велись тюленячі промисли, були збудовані будівлі та склади для зберігання тюленячого жиру. Примітки
Abai-Qunanbajuly-Literaturmuseum

Das Literaturmuseum Abai Qunanbajuly (russisch Литературно-мемориальный дом-музей Абая) ist eines der vier großen Museen der kasachischen Stadt Semei. Geschichte Das Literaturmuseum wurde im Jahr 1940 zu Ehren des kasachischen Dichters, Schriftstellers und Denkers Abai Qunanbajuly eröffnet. Das Gedenkmuseum war zunächst in einer Villa untergebracht. Mit der Zeit wurde ein größeres Museumsgebäude nötig. Im Haus russischer Kaufleute im Stadtzentrum von Semei wurde das Museum dann eingerichtet. Das Museum wurde anlässlich des 150. Geburtstags Abai Qunanbajulys im Jahr 1995 um einen Bau erweitert, der am 11. August 1995 eröffnet wurde. An das alte Gebäude aus dem 19. Jahrhundert mit sieben Sälen wurde ein Neubau mit zehn Sälen angefügt. Zum Museum gehört auch eine alte Moschee und daneben die Koranschule, in der Abai Qunanbajuly als Kind unterrichtet wurde. Ausstellung Die verschiedenen Bereiche und Ausstellungen des Literaturmuseums zeigen unter anderem Exponate und Materialien zu „Abai und seine Zeit“, „Abai in der darstellenden Kunst“, „Die poetische Schule Abais“, „Abai und die Gegenwart“, „Abai im Herzen des Volkes“ und „Das Gedicht Iskander“. Weblinks Homepage Литературно-мемориальный дом-музей (russisch) abgerufen am 5. Sept. 2012 Einzelnachweise
Літературно-меморіальний музей Абая

Літературно-меморіальний музей Аба́я відкритий 16 грудня 1940 року в Семипалатинську до 95-річчя від дня народження казахського поета, основоположника казахської письмової літератури Абая Кунанбаєва Історія Будинок музею раніше належав Аніяру Кожабайули Молдабаєву (1850—1934). Почесними гостями тут були Абай, Шакарім, Кокбай, Акилбай, Абдрахман, Турагул, Магауія, Кокитай та інші. У 1996 році до 150-річного ювілею Абая проведено ремонт та реставрацію музею. Структура та фонд Фонд музею налічує 13 тис. експонатів, представлених у 7-ми тематичних залах: «Абай та його епоха», «Аул часів Абая», «Джерела творчості Абая», «Творчість Абая», «Поетичне оточення Абая», «Абаєзнавство», «Казахський народ високо вшановує пам'ять великого поета». Експонуються архівні документи, автографи Абая, рукописна спадщина поетів — сучасників Абая, фотографії, рідкісні книги, періодичні видання часів Абая, твори образотворчого мистецтва, етнографічні експонати, передані Абаєм 1885 року у краєзнавчий музей, особисті речі продовжувачів літературних традицій Абая, їх переклади мовами народів світу. Окремий розділ становлять праці М. О. Ауезова — основоположника абаєзнавства. Джерела О мемориальном комплексе «Абай-Шакарим» на сайте «Краеведение Восточного Казахстана». Абая литературно-мемориальный музей // Казахстан. Национальная энциклопедия. — Алматы : «Қазақ энциклопедиясы», 2004. — ISBN 9965-9389-9-7. Під час написання цієї статті використовувався матеріал із видання «Казахстан. Национальная энциклопедия» (1998—2007), наданого редакцією «Қазақ энциклопедиясы» за ліцензією Creative Commons BY-SA 3.0 Unported
Abaj

Abaj (kazašsky Абай) je okresní město v Kazachstánu s asi 28 tisíci obyvateli. Leží v Karagandské oblasti, 30 km jihozápadně od oblastního města Karaganda. Obyvatelstvo V sovětském období zde výrazně převládalo ruské obyvatelstvo oproti kazašskému. Po získání nezávislosti Kazachstánů počet Rusů klesá. V roce 2019 bylo ve městě 40,2 % Rusů, 39,53 % Kazachů, 5,4 % Ukrajinců, 3,67 % Tatarů a dále další národy. Historie Město bylo založeno roku 1949 jako sídlo Šerubaj-Nura (kazašsky Шерубай-Нұра, rusky Чурубай-Нура). Současný název po kazašském básníkovi Abajovi Kunanbajuly platí od roku 1961. Hospodářství Za dob SSSR zde byl silný dřevařský průmysl a průmysl spojený s těžbou černého uhlí. Ve městě a v okolí byly 4 velké doly. Po přechodu na tržní hospodářství a kolapsu SSSR byla většina velkých průmyslových podniků uzavřena a dodnes chátrá. Ze čtyř velkých dolů je v provozu jen jeden. Po výrobcích stavebního průmyslu, který zde v sovětských dobách byl rozšířen také není poptávka. Po roce 2000 se rozvíjí ve městě malé a střední podnikání. Významní rodáci Olga Liová (* 1986), ruská novinářka a politička Serik Sapijev (* 1983), kazašský boxer Galerie Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Abai (Kasachstan) na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Abaj na Wikimedia Commons
Abai (Kasachstan)

Abai (kasachisch und russisch Абай) ist eine Stadt in Kasachstan mit rund 29.000 Einwohnern. Sie liegt im Gebiet Qaraghandy, 30 Kilometer südwestlich der Stadt Qaraghandy. Bevölkerung Von der Bevölkerung sind ca. 54 % Russen und 21 % Kasachen, daneben gibt es eine Vielzahl anderer Nationalitäten. Geschichte Die Stadt wurde 1949 als Siedlung Scherubaj-Nura (kasachisch Шерубай-Нұра; russisch Чурубай-Нура) gegründet. Den heutigen Namen trägt die Stadt seit 1961. Sie wurde nach dem kasachischen Dichter Abai Qunanbajuly benannt. Wirtschaft Die Wirtschaft ist wie in den meisten Städten in der Umgebung von Qaraghandy vom Bergbau geprägt. Söhne und Töchter der Stadt Rimantas Jonas Dagys (* 1957), litauischer Politiker Andreas Buller (* 1961), deutsch-russischer Philosoph, Geschichtstheoretiker und Autor Natalja Ragosina (* 1976), russische Boxerin Heinrich Popow (* 1983), deutscher Leichtathlet Serik Säpijew (* 1983), kasachischer Boxer Dsinara Alimbekawa (* 1996), belarussische Biathletin Abylaichan Schüssipow (* 1997), Amateurboxer Siehe auch Liste der Städte in Kasachstan Weblinks Info über die Stadt Einzelnachweise
Abay (town)

Abay (Kazakh: Абай, Abai) is a town (since 1961) located in central Kazakhstan, and has served as the capital of Abay District in Karaganda Region since 2002. Population: 25,550 (2009 census results); 33,066 (1999 census results). Abay was founded in 1949 as a coal mining settlement with the name Sherubay-Noora (Kazakh: Шерубай-Нұра, Şerubai-Nūra; Russian: Чурубай-Нура, Churubay-Nura). In 1961, it was renamed Abay, after Abay Qunanbayuli, a Kazakh poet, composer and philosopher. Sport In 2014 a team from Abay participated in the national championships in bandy for junior players born in, or later than 1996. References
Abay (Kazajistán)

Abay (en kazajo: Абай) es una ciudad (desde 1961) localizada en Kazajistán, capital del distrito de Abay, provincia de Karaganda, desde 2002. Abay fue fundada en 1949 como asentamiento para la extracción de carbón con el nombre de Sherubay-Noora (kazajo: Шерубай-Нұра, ruso: Чурубай-Нура, Churubay-Nura). En 1961, fue rebautizada como Abay, en honor a Abay Qunanbayuli, poeta, compositor y filósofo kazajo. Enlaces externos en es.tixik.com Abay (Kazajistán)
Abaï (ville)

Abaï (en kazakh : Абай, en russe : Абай) est une localité du Kazakhstan central, située dans l'oblys de Karaganda. Elle est le chef-lieu du district d'Abaï depuis 2002. Histoire Abaï est créée en 1949, comme peuplement de la main d'œuvre d'une mine d'extraction de charbon, sous le nom de Cherubaï-Noura (en kazakh : Шерубай-Нұра, en russe : Чурубай-Нура). En 1961, elle prend le nom actuel, Abaï, en l'honneur d'Abaï Kounanbaïouly, un poète kazakh, également compositeur et philosophe. Démographie Le recensement de 2009 (25 550 habitants) montre une population en régression par rapport à celle de 1999 (33 066 habitants). Notes et références (en)/(ru) Cet article est partiellement ou en totalité issu des articles intitulés en anglais « Abay (town) » (voir la liste des auteurs) et en russe « Абай (Абайский район) » (voir la liste des auteurs). Annexes Articles connexes Villes du Kazakhstan Liens externes Site officiel Portail du Kazakhstan