NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Шакпак ата (Жамбылская область)

Шакпак ата (каз. Шақпақ ата, до 1992 г. — Кременёвка ) — аул в Жуалынском районе Жамбылской области Казахстана. Административный центр Шакпакского сельского округа. Находится примерно в 8 км к юго-западу от села им. Бауыржана Момышулы, административного центра района. Код КАТО — 314255100. Население В 1999 году численность населения аула составляла 2403 человек (1228 мужчин и 1175 женщин). По данным переписи 2009 года, в ауле проживало 2332 человека (1198 мужчин и 1134 женщины). Этимология В переводе это слово означает «старец-кремень». Один из старожилов поселка Шаир утверждает, что, согласно одному преданию, Шакпак-ата – это вовсе не имя основателя мечети, а прозвище, данное ему в битвах с врагами неспроста: от его оружия, как от кремния, в боях отлетали искры.В сохранившихся документах прошлого сказано, что «больше он был известен под именем Чахмаг-ата. Примечания
Шакпак-ата

Шакпа́к-ата́ (каз. Шақпақ ата) — село у складі Жуалинського району Жамбильської області Казахстану. Адміністративний центр Шакпацького сільського округу. До 1992 року село називалося Кременевка. Населення — 2427 осіб (2021; 2332 у 2009, 2403 у 1999, 2505 у 1989). Примітки Джерела Аркуш карти K-42-58 Бурное. Масштаб: 1 : 100 000. Стан місцевості на 1985 р. Видання 1991 р. (рос.) Посилання На Вікімапії [Архівовано 25 серпня 2011 у WebCite]
Balkhasjsøen

Balkhasjsøen er den næststørste sø i det centrale Asien, kun overgået af Aralsøen. Den er en del af et stort vest/centralasiatisk bassin, der også rummer det Kaspiske Hav og Aralsøen. Den har flere floder som tilløb, men har intet udløb. Middeldybden er i den østlige del 1,7 gange middeldybden i den vestlige. Den vestlige halvdel består af ferskvand (0,5–1,5 % salt), mens den østlige halvdel har en meget højere koncentration af salt og er dermed saltvand (op til 7 % salt). Dette skyldes hovedsageligt, at der er stor forskel på indstrømningen i de to halvdele. Den store flod Ili strømmer ud i den vestlige del, men det ferske vand fra floden kommer ikke rigtigt ind i den anden halvdel på grund af den langsomme udskiftning af vand imellem de to dele. Søens størrelse har varieret meget. Alene inden for det seneste århundrede har overfladearealet ændret sig fra 23.464 km² (1910) til 15.730 km² (1946) og dens vandvolumen fra 163,9 km³ (1910) til 82,70 km³ (1946). Arealet af søen er dog siden 1946 steget igen til 18.200 km² og volumen ligeså til 106 km³. Økonomisk og politisk betydning Balkhasjsøen og Ili-floden har stor økonomisk betydning for Kasakhstan. Der foregår en del fiskeri i søen, og Ili er opdæmmet for at udnytte vandkraften til elektricitetsfremstilling. Overfiskning og forurening har imidlertid medført, at flere dyre- og plantearter er uddøde i søen, så miljøorganisationer forsøger at overbevise lokale politikere om behovet for styring. Samtidig er søen og ikke mindst Ili genstand for politiske diskussioner mellem Kasakhstan og Kina, hvor Ili udspringer. Begge lande har gavn af vandet fra floden og søen, men intensiv brug heraf kan betyde udtørring af store områder af søen med deraf følgende alvorlige miljøkonsekvenser.
Balchaschsee

Der Balchaschsee (kasachisch Балқаш көлі Balqaş kölı; zu Deutsch „Sumpf-See“; russisch Балхаш / Balchasch) ist ein abflussloser See, der in der wüstenhaften Steppe des östlichen Kasachstan (Asien) liegt. Geographie Der bis zu 18.428 km² große See liegt in einem Becken zwischen der Kasachischen Schwelle und dem Siebenstromland. Er hat eine längliche Sichelform. Sein Einzugsgebiet beträgt ungefähr 413.000 km². Das stark zergliederte Südufer ist durch zahlreiche Inseln und Halbinseln geprägt. Die Größe des Balchaschsees schwankt abhängig vom Wasserstand. Er ist bis zu 620 km lang und bis zu 26 m tief; seine Wasseroberfläche liegt auf maximal 342 m. Die durchschnittliche Wassertiefe beträgt 5,8 m. Der See ist durch eine Einengung, die 4,5 km breite Uzun-Aral-Straße, etwa in der Mitte zweigeteilt. Sein Ostteil ist stark salzhaltig (> 7 %), der Westteil enthält Süßwasser beziehungsweise nur leicht salzhaltiges Wasser (0,5–1,5 %) – abhängig von den Schwankungen des Wasserstandes. Der niedrige Salzgehalt des Westteils wird durch seine großen Zuflüsse verursacht und durch den geringen Wasseraustausch zwischen West- und Ostteil begünstigt. Die größte Stadt an der Küste ist Balqasch. Hauptzuflüsse sind der Ili und der Qaratal. Am Ost- und Westufer des Sees verlaufen die wichtigen Bahnstrecken Almaty–Qaraghandy sowie Almaty–Barnaul. Ökologische Situation Wie der Aralsee, einst der viertgrößte See der Welt, ist auch der Balchaschsee von der Austrocknung bedroht. Dies liegt teilweise daran, dass die Sowjetunion in den 1960er Jahren viel Wasser von den Zuläufen abzweigte, um Baumwollplantagen zu bewässern. 1970 wurde am Ili die Qapschaghai-Talsperre (Stauseefläche >1800 km²) fertiggestellt, was den Seespiegel um weitere 2 m absinken ließ. Hinzu kommt die starke Verstädterung des chinesischen Autonomen Gebiets Xinjiang und der entsprechend steigende Wasserbedarf, welcher wiederum über den dort entspringenden Ili gedeckt wird. Angesichts der traditionell schlechten Beziehungen zwischen Kasachstan und China besteht wenig Hoffnung auf eine gütliche Einigung. Hypothese zur Pest Die Gegend um den Balchaschsee galt lange Zeit als Ursprungsort der Pestepidemien des Mittelalters (vgl. Geschichte der Pest). Grabsteine aus den Jahren 1338/1339 unweit des Balchaschsee in dieser Gegend beschreiben die Symptome der Pest. Es wurde in christlichen Katakomben in dieser Zeit eine auffallend hohe Sterblichkeit festgestellt. Bei Vergleichen des Genoms auf dem Londoner Pestfriedhof stellte sich jedoch heraus, dass auch die Pestepidemie im sechsten Jahrhundert auf denselben Erreger zurückzuführen ist, vgl. Genomentschlüsselung. Literatur Richard Stone: Letzte Chance für den Balchaschsee. In: Süddeutsche Zeitung, 31. Juli 2012, Nr. 175, S. 18. Weblinks Einzelnachweise
Lago Balqaş

Il lago Balqaş (in kazako Балқаш көлі?, Balqaş Köli), altresì scritto secondo la traslitterazione dal russo: Balchaš (da Озеро Балхаш) o Balkhash, è un lago del Kazakistan sud-orientale, il più grande per estensione dell'Asia centrale. Fa parte del bacino endoreico che include il mar Caspio. Storia Dal 103 a.C. all'VIII secolo, il Balqaş fu sotto il controllo dei cinesi, che lo chiamarono Pu-Ku o Bu-Ku. A partire dall'VIII secolo la regione a sud del lago, tra di esso e i monti Tian Shan, venne indicata come i «Sette Fiumi» (Jetisu in turco, Semirechye in russo). Questa fu la regione in cui i turchi e i mongoli nomadi mischiarono la propria cultura con quella dei popoli sedentari dell'Asia centrale. Durante la dinastia cinese Qing (1644-1911), il lago formò la regione più nord-occidentale dell'Impero. Nel 1864 il lago e le aree adiacenti vennero cedute alla Russia imperiale in base a quello che i cinesi consideravano un trattato ineguale, il trattato Sino-Russo sui confini nord-occidentali. Con la dissoluzione dell'Unione Sovietica nel 1991, il lago divenne parte del Kazakistan. Caratteristiche Il lago attualmente ricopre 16.996 km², ma, come il lago d'Aral, si sta prosciugando a causa della deviazione delle acque dei fiumi che lo alimentano. Il lago ha una profondità media di 5,8 m e una massima di 25,6 m. La metà occidentale del lago è formata da acqua dolce, mentre quella orientale è salata. La profondità media della parte orientale è 1,7 volte inferiore rispetto all'altra. Il bacino idrografico del Balqaş comprende sette fiumi; il più importante tra questi è l'Ili, che incrementa le acque profonde del lago, mentre il Karatal provvede ad incrementare quelle superficiali e sottosuperficiali. Le acque dell'Ili provengono dalle precipitazioni (soprattutto nevose) dei monti della regione cinese del Xinjiang. Il bacino del Balqaş è endoreico - cioè non ha emissari - e il lago soffre gli stessi problemi degli altri laghi endoreici. Economia Le acque dell'Ili e del Balqaş sono di vitale importanza economica per il Kazakistan. L'Ili fornisce energia idroelettrica alla città di Kaptchagayskoye e le sue acque vengono utilizzate per l'irrigazione agricola e a scopi industriali. Il Balqaş incrementa una locale industria della pesca. Clima Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su lago Balqaš Collegamenti esterni (EN) Lake Balkhash, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. Information on Balkhash's geography and biology, su ilec.or.jp. URL consultato il 23 maggio 2007 (archiviato dall'url originale il 16 luglio 2011). Kazakh 'national treasure' under threat, su news.bbc.co.uk. United Nations Environmental Programme details on Lake Balkhash, su grid.unep.ch. URL consultato il 23 maggio 2007 (archiviato dall'url originale il 18 ottobre 2006). "Central Asia: Kazakhstan, aid bodies work to save major lake" 13 March 2007 RadioFreeEurope/RadioLiberty
Balkasjmeer

Het Balkasjmeer (Kazachs: Балқаш көлі; Balqaş köli, Russisch: озеро Балхаш; Balchasjmeer) is een meer in het oosten van Kazachstan en het grootste meer dat geheel in dat land is gelegen (het grotere Aralmeer wordt gedeeld met Oezbekistan). De oppervlakte bedraagt 16.996 km². Het meer heeft een maximum diepte van 26 meter met een gemiddelde van zes meter. Het stroomgebied meet circa 413.000 km² en ligt gedeeltelijk in China. Het westelijke deel van het meer bestaat uit zoet water, de oostkant is zout. Het schiereiland Sarymsek scheidt de beide gedeelten. Het meer wordt gevoed door de rivier de Ili, die via een omvangrijke delta in het meer uitmondt. Alleen de zuidelijkste arm van deze visrijke delta levert permanent water aan. Een kleinere waterleverancier is de Qaratal (Қаратал). Het meer is endoreïsch, dat wil zeggen: het heeft geen afvoer. Evenals het Aralmeer wordt het Balkasjmeer kleiner en zouter, waarvan de voornaamste hoofdoorzaak het intensieve watergebruik (energiewinning, landbouw) uit de aanleverende rivieren is. Het meer is bovendien sterk vervuild.
Bałchasz (jezioro)

Bałchasz (kaz. Балқаш, Bałkasz; ros. Балхаш, Bałchasz) – bezodpływowe jezioro w Kazachstanie, w Kotlinie Bałchasko-Ałakolskiej. Zlewnia jeziora stanowi 413 000 km². Przy długości 600 km, jego średnia głębokość wynosi 6 m. Lustro wody znajdujące się na rzędnej ok. 340 m n.p.m. ulega znacznym wahaniom. Morfologia Północny brzeg jest wysoki i skalisty, południowy – niski i piaszczysty. W zachodniej części (płytszej, 58% powierzchni i 46% objętości) woda jest słodka, we wschodniej (głębszej, 42% powierzchni i 54% objętości) słona. Przyczynami takiej anomalii są wąskie połączenie obu części jeziora, silne parowanie związane z położeniem geograficznym oraz lokacja rzeki Ili, która przenosi ogromne masy słodkiej wody z topniejących śniegów z gór, w zachodniej części. Dolinę rzeki widać na zdjęciu obok (duży ciemny pas w południowo-zachodniej części). Do jeziora uchodzą rzeki: Ili, Aksu, Karatał i Ajagöz. Historia Jezioro stanowi granicę północną Siedmiorzecza – historycznej krainy od połowy XVIII wieku będącej prowincją Chin, od 1864 – 1936 w składzie Rosji, kiedy (do 1920) istniało siedmiorzeckie wojsko kozackie. Na północnym brzegu jeziora znajduje się miasto Bałchasz – ośrodek eksploatacji bogatych złóż miedzi. W okolicy Saryszaganu nad jeziorem znajdował się poligon wojskowy „A” do testowania rakiet dla radzieckich wojsk obrony powietrznej, urządzony postanowieniem władz ZSRR z 17 sierpnia 1956 roku. Przyroda Pustynie i półpustynie wokół jeziora porośnięte są przęślą Ephedra lematolepis, saksaułem czarnym Haloxylon ammodendron, bylicami i kauczukodajną chondrillą wysoką. Fauna zbiornika jest bardzo uboga z uwagi na skład chemiczny wód i młodość akwenu. Z ryb w jeziorze żyją tylko cztery gatunki: okoń bałchaski (Perca schrenki, endemit), jeden gatunek śliza oraz dwa gatunki marynki. Przypisy
Lago Balcache

Balcache (também grafado Balkhash ou Balkash; em cazaque: Balqash Köli) é um lago endorreico que ocupa uma depressão cerrada na Ásia Central, na zona sul-oriental do Cazaquistão. Seu principal afluente é o rio Ili, recebendo mais água de outros sete rios de menor volume, como o rio Lepsa ou o rio Karatal. Forma parte da grande bacia endorreica da Ásia Central que inclui, entre outros, o mar Cáspio e o mar de Aral. Características O lago cobre 16996 km² e sua altitude média é de 320 m. De forma similar a como sucede no Mar de Aral, o lago está reduzindo por causa do uso extensivo que se consome a água procedente de seus rios tributários. Podem-se diferenciar dois setores no lago: a zona ocidental de água doce e a oriental de água salgada. A profundidade média do lago é de 6 metros, e a máxima é de 25,6 metros. O lago permanece gelado no final de novembro até o princípio da primavera. História Desde a data tão antiga como o ano 103 até o século VIII, o lago foi conhecido pelos chineses como Pu-Ku ou Bu-Ku. Durante a etapa de governo da dinastia Qing, o lago era a fronteira do noroeste da China. No entanto, em 1871, o lago e sua área circundante foram cedidos ao Império russo mediante um tratado desigual. Com a dissolução da União Soviética em 1991, o lago passou a formar parte do Cazaquistão. Desenvolvimento econômico As águas do rio Ili, do próprio lago e do resto de seus rios tributários, são de grande importância para o Cazaquistão devido ao seu uso agrícola e industrial. Existe uma hidroelétrica em Kaptchagayskoye, sobre o rio Ili, e, mesmo assim, existe atividade pesqueira no lago. Problemas ambientais e políticos A medida que a população e o grau de industrialização no oeste da China cresce, e com as tradicionalmente pobres relações políticas entre a República Popular da China e o Cazaquistão, muito, provavelmente, o conflito pelas limitadas águas do rio Ili se intensificará. Disputas similares sobre o uso da água, conduziram à secagem do Mar de Aral, e o Balcache parece está seguindo um processo similar. A contaminação das águas do Balcache está aumentado a medida que cresce a industrialização e a urbanização da zona. A extinção de espécies no lago na sua decrescente área, parte dos problemas derivados da pesca excessiva, são causas dos perigos falados entre as organizações ecológicas. Referências Ligações externas «Informação da geografia e biologia do Balcache» (em inglês) «O "Tesouro nacional" cazaque ameaçado» (em inglês) Bibliografia Parreira, Manuela; José Manuel de Castro, J. Manuel de Castro Pinto (1985). Prontuário ortográfico moderno: de fácil consulta, atento às dificuldades e dúvidas de quem escreve. [S.l.]: Edições ASA
Lacul Balhaș

Lacul Balhaș (în kazahă Балқаш көлі, în traducere lacul mlaștină) este un lac fără scurgere în stepa uscată din Kazahstan, Asia. Lacul care atinge suprafața de 18.428 km² este situat în bazinul dintre: Pragul Kazahstanului compus din munți (Ulutau 1.565 m) din Asia centrală și Țara celor șapte râuri (rus. Семиречье, Semireciîe, kazah. Жетысу, Jetîsu, kirgiz. Джети-суу, Djeti-suu) o regiune muntoasă cu munții mai importanți ca Tian-Șan și Alataul Djungar cu râurile principale Ili, Karatal, Bien, Aksu, Lepsy, Baskan și Sarkand. Lacul are o formă de semilună, cu malul sudic neregulat având numeroase insule și peninsule. Mărimea lacului variază după nivelul apei, lacul poate atinge o lungime de 620 km și o adâncime de 26 m, oglinda apei atingând 342 m deasupra n.m.Adâncimea medie fiind 5,8 m, lacul fiind împărțit în două printr-o zonă de îngustare. Partea estică a lacului este foarte sărată, apa având >7% sare, pe când partea vestică este mai dulce cu 0,5-1,5% sare, această îndulcire a apei se datorează afluenților din vest și comunicării reduse dintre partea de est și cea de vest a lacului.Orașul cel mai apropiat este Balhaș. Ecologie La fel ca lacul Aral, este un lac amenințat de secare, pericol inițiat în anii 1960 de politica greșită a URSS de a iriga suprafețele cultivate cu bumbac cu apă provenită din bazinul hidrografic a râurilor care îl alimentează. În anul 1970 este construit un baraj de hidrocentrală pe râul Ili (suprafața lacului de acumulare Kapceagai fiind de peste 1.800 km²) ce a determinat o scădere cu 2 m a nivelului apei lacului Balhaș, la acestea se adaugă urbanizarea intensă a provinciei chineze Xinjiang, necesarul crescut de apă fiind asigurat de râul Ili, un afluent lacului. Având în vedere relațiile istoricește neprietenoase dintre Kazahstan și China sunt speranțe puține de a se ajunge la o înțelegere, pentru a ameliora starea lacului. Note Legături externe Date despre lacul Balhaș prelucte de la "World Lakes Database" Arhivat în 16 iulie 2011, la Wayback Machine.
Balchasjsjön

Balchasjsjön (kazakiska: Балқаш көлi, Balqasj köli; ryska: озеро Балхаш) är en endorheisk sjö (saknar utlopp) i Kazakstan med tillflöde från floden Ili. Den var ursprungligen 18 000 km² stor, men den krymper på grund av uttorkning och har för närvarande en yta på 16 996 km². Den är belägen på 342 meters höjd över havet. Dess västra del (9 600 km²) har en låg salthalt 1-2 g/l medan dess östra del (6 900 km²) innehåller vatten med en salthalt på 3-5 g/l. Den har ett medeldjup på 5,8 meter och ett maximumdjup på 25,6 meter. På sjöns norra strand ligger staden Balchasj. Vid södra delen av sjön finns främst bladvass nära stranden. Här mynnar floderna Lepsij, Aksu, Karatal och Ili. I sjön finns många fiskar som gräskarp, braxen, abborrfiskar, gös och egentliga malar. Enstaka exemplar hade en längd på 5 meter. Typisk är fåglar som vit pelikan eller krushuvad pelikan. Vid sjöns kanter lever vildsvin och vargar. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Balchasjsjön.
Stadion Żas Kyran

Żas Kyran (kaz. Жас Қыран) – stadion piłkarski w Kazachstanie, w Ałmaty, w rejonie Ałmały. Swoje mecze rozgrywają na nim drużyny AKAS Ałmaty oraz Żas Kyran. Obiekt może pomieścić 800 widzów. Stadion został otwarty w 2019 roku i posiada sztuczną trawę. Przypisy
Sydykbek Arena

Sydykbek Arena – stadion piłkarski w Aleksandrówce, w obwodzie akmolskim. Stadion został nazwany na cześć Didara Sydykbeka, kazachskiego piłkarza i założyciela klubu SD Family Astana. Obiekt posiada 500 miejsc dla widzów. Na stadionie swoje mecze rozgrywa drużyna SD Family Astana, oraz jej rezerwy – SD Family Astana B. Przypisy
Шокпар (Жамбылская область)

Шокпар (каз. Шоқпар) — село в Шуском районе Жамбылской области Казахстана. Административный центр Шокпарского сельского округа. Находится примерно в 50 км к востоку-северо-востоку (ENE) от аула Толе би, административного центра района. Код КАТО — 316641100. Население В 1999 году численность населения села составляла 1369 человек (682 мужчины и 687 женщин). По данным переписи 2009 года, в селе проживало 569 человек (302 мужчины и 267 женщин). Уроженцы Мусабек, Ерболат Ныгыманович Примечания
Шокпар (село)

Шокпа́р (каз. Шоқпар) — село у складі Шуського району Жамбильської області Казахстану. Адміністративний центр Шокпарського сільського округу. У радянські часи село називалось Чокпар. Населення — 732 особи (2021; 569 у 2009, 1369 у 1999, 1690 у 1989). Примітки Джерела Аркуш карти K-43-5 Чокпар. Масштаб: 1 : 100 000. Стан місцевості на 1983 р. Видання 1987 р. (рос.) Посилання На Вікімапії [Архівовано 1 лютого 2018 у Wayback Machine.]
Akkol, Talas District

Akkol (Kazakh: Ақкөл, Chinese: 阿科尔) is a town in the Talas District, Zhambyl Region, Kazakhstan. Since 1977, it is part of Akkol rural district (КАТО code — 316231100). Demographics According to the 2009 Kazakhstan census, the town has a population of 2327 people. In 1999 the town had a population of 3103. Geography The town is 38 kilometers (24 mi) northeast of the district center, the city of Karatau. Two lakes are in the vicinity, Akkol to the southwest and Ashchykol 9 kilometers (5.6 mi) to the northwest. References
Акколь (Жамбылская область)

Акколь (каз. Ақкөл) — село в Таласском районе Жамбылской области Казахстана. Административный центр (с 1977 года) Аккольского сельского округа. Аул Акколь возник в 1934 году. Находится примерно в 38 км к северо-востоку от районного центра, города Каратау. Ближайшая железнодорожная станция — Каратау (в 45 км). Через Акколь проходит автомобильная дорога Тараз — Саудакент. Код КАТО — 316231100. В 3 км к юго-западу от села расположено одноимённое озеро Акколь. В 13 км к западу находится древнее поселение Акколь — археологический памятник эпохи нижнего палеолита. В 18 км к югу находится стоянка Кызылрысбек эпохи среднего палеолита. Население В 1999 году население села составляло 3103 человека (1586 мужчин и 1517 женщин). По данным переписи 2009 года, в селе проживало 2327 человек (1212 мужчин и 1115 женщин). Известные жители Сатыбалдин, Азимхан Абилкаирович (р. 1959) — академик НАН РК (2003), Заслуженный деятель Казахстана (1999). Примечания
Акколь (Таласький район)

Акко́ль (каз. Ақкөл) — село у складі Таласького району Жамбильської області Казахстану. Адміністративний центр та єдиний населений пункт Аккольського сільського округу. Населення — 2073 особи (2021; 2327 у 2009, 3103 у 1999, 6508 у 1989). В часи існування Каратауської міської ради обласного підпорядкування, село було центром району. Примітки Джерела Аркуш карти K-42-22. Посилання На Вікімапії [Архівовано 25 серпня 2011 у WebCite]
Heilige Wwedenski-Kathedrale (Qaraghandy)

Die Heilige Wwedenski-Kathedrale (russisch Свято-Введенский собор) ist eine Russisch-Orthodoxe Kathedrale in der Stadt Qaraghandy in Kasachstan. Mit dem Bau des Sakralbaus wurde im Jahr 1991 begonnen und am 2. Mai 1998 wurde sie eröffnet. Am 14. Juli 1991 wurde die Stelle, auf der das Gotteshaus erbaut werden sollte, geweiht und der Grundstein gelegt. Zwei Jahre später waren die goldenen Kuppeln fertiggestellt. Schon im Jahr 1995 wurde in der unvollständigen Kathedrale das Osterfest gefeiert. Am 19. Juli 1995 besuchte das Oberhaupt der Russisch-Orthodoxen Kirche, Patriarch Alexius II., die Baustelle. Die Kathedrale hat die Form der Arche Noah.
Cattedrale di Nostra Signora della Presentazione al Tempio

La cattedrale di Nostra Signora della Presentazione al Tempio (in russo: Свято-Введенский собор) è la cattedrale ortodossa di Karaganda, in Kazakistan, e sede della eparchia di Karaganda e Šahtinsk. Storia e descrizione I lavori per la costruzione dell'edificio hanno avuto inizio nel 14 luglio del 1991, con la benedizione delle fondamenta. Due anni dopo le cupole d'oro erano completate. Nel 1995 la prima messa di Pasqua è stata celebrata nell'edificio in costruzione ed il 19 luglio successivo il Patriarca Alessio II, capo della chiesa ortodossa russa, ha visitato il cantiere. La chiesa è stata inaugurata il 2 maggio 1998. Il 6 ottobre del 2010 la chiesa è stata elevata a cattedrale della nuova eparchia di Karaganda e Šahtinsk. Note Voci correlate Cattedrali in Kazakistan Chiesa ortodossa russa Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di Nostra Signora della Presentazione al Tempio Collegamenti esterni Sito ufficiale della chiesa ortodossa in Kazakistan, su mitropolia.kz.
Sobór Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni w Karagandzie

Sobór Wprowadzenia Matki Bożej do Świątyni – prawosławny sobór w Karagandzie, katedra eparchii karagandyjskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Sobór został wzniesiony w latach 1991–2000 z betonu i cegły. We wnętrzu świątyni znajduje się trzyrzędowy ikonostas. Cerkiew przeznaczona jest dla równoczesnego udziału w nabożeństwie 1200 wiernych. Przypisy