NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Rezerwat biosfery Dana

Rezerwat biosfery Dana (arab. ‏محمية ضانا للمحيط الحيوي‎) – rezerwat biosfery położony w muhafazie At-Tafila, w Jordanii. Rezerwat został utworzony w 1989 roku. Zarządzany jest przez Królewskie Towarzystwo Ochrony Przyrody. W 1998 roku rezerwat został włączony do sieci rezerwatów biosfery UNESCO. Rezerwat Dana jest największym obszarem chronionym w Jordanii. Rozciąga się na terenie Doliny Jordanu będącej częścią Wielkich Rowów Afrykańskich od doliny Wadi Araba ok. -200 m n.p.m. do wzgórz z klifowymi zboczami w okolicy miejscowości Al-Kadisijja sięgającymi ponad 1400 m n.p.m. Ze względu na różnorodność stref klimatycznych, od śródziemnomorskiej do pustynnej, oraz form geologicznych, Dana jest rezerwatem z największą różnorodnością gatunków roślin i zwierząt w Jordanii. Jest najbardziej na południe wysuniętym stanowiskiem lasów z cyprysem wiecznie zielonym. W rezerwacie występuje ponad 830 gatunków roślin, w tym trzy znane tylko stąd. 215 gatunków ptaków (co stanowi 50% wszystkich obserwowanych na terenie Jordanii), w tym m.in. kulczyk syryjski, oraz 38 gatunków ssaków, między innymi: karakal stepowy, koziorożec nubijski, wilk perski czy kot pustynny. Obszar obecnie należący do rezerwatu Dana przez tysiące lat był miejscem zamieszkania człowieka. Na jego terenie zlokalizowano ponad 100 stanowisk archeologicznych. Najbardziej rozległym i znanym jest Chirbat Fajnan. Miejscowość położona w Wadi Fajnan, której początki są datowane na około 4000 lat p.n.e., była jedną z największych kopalni miedzi w starożytności. Jej początki sięgają około 4000 lat p.n.e. Działała nieprzerwanie do czwartego wieku n.e. Przypisy
Reserva da Biosfera de Dana

A Reserva da Biosfera de Dana é uma área protegida, a maior de toda a Jordânia, localizada no centro-sul do território nacional. A reserva da biosfera de Dana foi fundada em 1989 na área dentro e ao redor das vilas de Dana e Wadi Dana, que compreendem 308 quilómetros quadrados. É um caldeirão de espécies da Europa, África e Ásia, sendo que até ao momento, um total de 800 espécies de plantas e 449 espécies de animais foram registadas na reserva, das quais 25 estão em perigo. Presença humana e actividades Os povos da tribo de Ata'ta (ou Al Atata) são os habitantes nativos da reserva da biosfera de Dana. A sua história em Dana data há pelo menos 400 anos, mas o seu estabelecimento original na área data há mais de 6 000 anos. Além da presença do povo Ata'ta, as descobertas arqueológicas sugerem o estabelecimento paleolítico, egípcio, nabateu e romano em Dana. Este ambiente oferece uma vasta gama de atividades aventureiras e relaxantes com o acompanhamento de um guia, tal como excursões, caminhadas, canoagem, passeios de bicicleta, havendo também, por outro lado, vários caminhos e trilhos onde as pessoas podem ir sem o acompanhamento de um guia. Acomodação Os visitantes da reserva de Dana e da vila Dana podem ficar no Dana Cooperative Hotel, assim como em outras acomodações. Geografia A Reserva da Biosfera de Dana situa entre uma altitude de 1 500 metros, no planalto de Qadisiyah, até à área desértica de baixa altitude do Wadi Araba. A geologia variada de Dana contém calcário, arenito e granito. A área de Wadi Dana apresenta falésias de arenito, cortadas pelo vento. Dana é a única reserva natural na Jordânia que atravessa quatro zonas bio-geográficas; a do Mediterrâneo, do Irano-Turaniano, do Saharo-Árabe e a Sudanêsa. Flora e fauna O ambiente diversificado de Dana é o lar de 703 espécies de plantas, 215 espécies de aves e 38 espécies de mamíferos. Referências
Rezervația biosferei Dana

Rezervația biosferei Dana este cea mai mare rezervație naturală a Iordaniei, și este situată în zona central-sudică a acestei țări. Rezervația Biosferei Dana a fost înființată în 1989 în zona din și în jurul satului Dana și a Wadi Dana cuprinzând 308 kilometri pătrați. Prezența umană Oamenii din tribul Ata'ta (sau Al Atata) sunt locuitorii nativi din Rezervația Biosferei Dana. Istoria lor din Dana datează de 400 de ani, dar așezarea lor inițială în zonă datează de peste 6000 de ani. Pe lângă prezența poporului Ata'ta, descoperirile arheologice sugerează că aici a fost o așezare paleolitică, egipteană, nabateană și romană. Cazare Vizitatorii rezervației naturale Dana și a satului Dana pot sta la Hotelul Cooperativ Dana și în alte locuri de cazare. Geografie Rezervația Biosferei Dana coboară de la o altitudine de 1.500 de metri pe platoul Qadisiyah până în zona deșertică joasă a Wadi Araba. Geologia variată a Danei conține calcar, gresie și granit. Zona Wadi Dana are ca particularități stânci de gresie modelate de vânt. Dana este singura rezervație naturală din Iordania care traversează patru zone bio-geografice; mediteraneană, irano-turaniană, saharo-arabă și sudaneză. Flora și fauna Mediul divers al Danei găzduiește 703 specii de plante, 215 specii de păsări și 38 specii de mamifere. Plante Dana este cea mai diversă zonă pentru plantele din țară, formată din numeroase tipuri de vegetație, inclusiv: ienupăr fenician, stejar peren, dune de nisip și salcâm. Dana este cea mai sudică zonă din lume care găzduiește chiparosul. Dintre sutele de specii de plante care se află în Dana, trei nu pot fi găsite nicăieri altundeva în lume. Multe plante, în special copaci și arbuști, cresc în zonele înalte ale rezervației naturale. Specii pe cale de dispariție Ibexul nubian amenințat, serinul sirian, caracalul și vindereul mic se regăsesc în această rezervație, iar planurile de salvare a speciilor au fost lansate de Fondul Global pentru Mediu în 1994. În plus, cea mai mare colonie de reproducere a serinului siriene se află în rezervația naturală Dana. Amenințările la adresa animalelor includ și vânătoarea. Note Legături externe Rezervația biosferei Dana Arhivat în 25 aprilie 2020, la Wayback Machine. Cooperativa comunității Dana Societatea Regală pentru Conservarea Naturii Hotelul Cooperativ Dana[nefuncțională]
Дана (биосферный резерват)

Дана — биосферный резерват в Иордании. Резерват является крупнейшей природоохранной зоной на территории страны и включает в себя горные склоны Восточной рифтовой долины до вади Араба. Заповедник был основан в 1989 году, а в 1998 году получил статус биосферного резервата. Физико-географическая характеристика Резерват расположен на склонах рифтовой долины от высокогорного плато около Quadesiyya вплоть до низин вади Араба. Высота над уровнем моря колеблется от 1500 до 100 метров. Территория испещрена обрывистыми вади. В базе данных всемирной сети биосферных резерватов указаны следующие координаты администрации заповедника: . Согласно концепции зонирования резерватов общая площадь территории, которая составляет 308,0 км², разделена на две основные зоны: ядро — 215,0 км², буферная зона — 93,0 км². зоной сотрудничества являются зоны полу-интенсивного и интенсивного использования, площадь которых не приведена. Площадь заповедника по данным управляющей организации составляет 320 км². Флора и фауна Дана является единственным заповедником Иордании, который включает четыре биогеографические зоны страны: средиземноморскую, ирано-туранскую (?), сахаро-арабскую и суданскую. На территории резервата произрастает более 800 видов растений, включая самые южные леса вечнозелёного кипариса (Cupressus sempervirens) и три эндемика. Зона средиземноморских лесов, помимо кипарисов, включает дуб калепринский (Quercus calliprinos), можжевельник красноплодный (Juniperus phoenicea), фисташку атлантическую (Pistacia atlantica). На средних высотах располагается степь с такими характерными видами как Artemisia herba-alba и Anabasis articulata. В субтропических лесах можно встретить акации и фикусы, а также Ziziphus spina-christi. Для региона песчаных дюн также характерны акации, кроме того, здесь можно встретить саксаул белый (Haloxylon persicum). Животный мир также широко представлен. Среди видов, находящихся под угрозой уничтожения, на территории резервата обитают сирийский канареечный вьюрок (Serinus syriacus, самая большая колония в мире), степная пустельга (Falco naumanni), афганская лисица (Vulpes cana) и нубийский горный козёл (Capra nubiana). Взаимодействие с человеком По данным 1998 года на территории резервата проживали различные группы бедуинов общей численностью около 500 человек. Однако непосредственно около границ резервата проживает ещё 20 тысяч человек. Управление территорией, которое находится в руках Королевского сообщества по сохранению природы министерства сельского хозяйства Иордании (англ. Royal Society for the Conservation of Nature (RSCN) General Cooperation for Environmental Protection Ministry of Agriculture), сосредоточено на уменьшении вреда, наносимого экорегиону. Посредством патрулирования по различным зонам резервата осуществляется контроль над вырубкой леса, охотой, доступом туристов. На территории резервата ведётся мониторинг загрязнения окружающей среды, в частности близлежащим цементным заводом, мониторинг эрозии почв, регенерации лесов после пожаров. Примечания
Дана (біосферний резерват)

Дана (араб. محمية ضانا الطبيعية) — біосферний резерват у Йорданії. Резерват є найбільшою природоохоронною зоною в країні та включає в себе гірські схили Східної рифтової долини до ваді Араба. Заповідник заснований у 1989 році, а в 1998 році отримав статус біосферного резервату. Фізико-географічна характеристика Резерват розташований на схилах рифтової долини від високогірного плато аж до низин ваді Араба. Висота над рівнем моря коливається від 1500 до 100 метрів. Територія поцяткована обривистими ваді. В базі даних всесвітньої мережі біосферних резерватів вказані наступні координати адміністрації заповідника: 30°41′ пн. ш. 35°37′ сх. д.. Згідно з концепцією зонування резерватів загальна площа території, яка становить 308,0 км², розділена на дві основні зони: ядро — 215,0 км², буферна зона — 93,0 км². Зоною співробітництва є зони напівінтенсивного та інтенсивного використання, площа яких не наведена. Площа заповідника за даними керівної організації становить 320 км². Взаємодія з людиною За даними 1998 року на території резервату проживали різні групи бедуїнів загальною чисельністю близько 500 осіб. Однак безпосередньо біля кордонів резервату проживає ще 20 тисяч осіб. Управління територією, що знаходиться в руках Королівського співтовариства щодо збереження природи Міністерства сільського господарства Йорданії (англ. Royal Society for the Conservation of Nature (RSCN) General Cooperation for Environmental Protection Ministry of Agriculture), зосереджено на зменшенні шкоди, що завдається екорегіону. За допомогою патрулювання по різних зонах резервату здійснюється контроль над вирубкою лісу, полюванням, доступом туристів. На території резервату ведеться моніторинг забруднення навколишнього середовища, зокрема довколишнім цементним заводом, моніторинг ерозії ґрунтів, регенерації лісів після пожеж. Люди племені Атата є корінними мешканцями біосферного резервату Дана. Вважається, що резерват засновано близько 400 років тому, але оригінальні дослідження місцевості, показують, що ця територія освоєна 6000 років тому. Окрім присутності людей племені Атата, археологи знайшли поселення єгиптян, палеолітиків, набатеїв та римлян. Відвідування Відвідувачі біосферного резервату Дана та села Дана можуть зупинятися у готелі Dana Cooperative Hotel чи інших готелях. Примітки
King Feisal Air Base

Die King Feisal Air Base (arabisch مجموعة الملك فيصل بن عبد العزيز الجوية, ICAO-Code: OJKF) ist ein Militärflugplatz der Royal Jordanian Air Force (RJAF) und liegt etwa 40 km nordöstlich von Maʿan im Süden Jordaniens in der Wüste nahe dem Ort Al-Jafr. Mitte der 1970er Jahre begonnen, wurde sie am 24. Juni 1981 durch König Hussein von Jordanien eingeweiht. Sie ist nach König Faisal von Saudi-Arabien (1906–1975) benannt, der sie finanziert hat. Von 1988 bis 1990 waren hier zwei Flugzeugstaffeln stationiert, heute ist dort noch eine Staffel von F-5E/F-Jets beheimatet. Die Basis wird oft für gemeinsame Übungen mit den Luftwaffen befreundeter Staaten genutzt. Weblinks Homepage der Royal Jordanian Air Force Einzelnachweise
King Faisal Air Base (Jordan)

King Faisal Air Base (ICAO: OJKF; Arabic: مجموعة الملك فيصل بن عبد العزيز الجوية) is a Royal Jordanian Air Force (RJAF) installation near the town of Al-Jafr, Ma'an Governorate. Name The installation is named for King Faisal of Saudi Arabia, who financed the base's construction. History Construction for the base began in 1974, with the first aircraft landing on 27 November 1980. The base was officially opened by King Hussein of Jordan on 24 June 1981. A 1983 report indicated that the base was used to assemble parts of Chinese Shenyang J-6 fighter aircraft for subsequent delivery to Iraq. In 1987, Syrian president Hafez al-Assad and Iraqi president Saddam Hussein flew to the base to have a meeting in the nearby town Al-Jafr amidst the Iran–Iraq War. In October 1996, the airfield was used by an Antonov An-124 to fly in the ThrustSSC jet car for testing in the desert near Al-Jafr. On 4 November 2016, a Jordanian guard shot and killed three American soldiers and wounded another while they were returning to the base. The 39-year-old Jordanian assailant was sentenced to life in prison for the murders. In July 2026, five American troops were injured in an Iranian strike on the base. Exercises The base frequently hosts military exercises, a practice going back as far as the 1980s. Among the exercises that have been hosted at the base are Exercise Bright Star and Exercise Eager Lion. References
Al-Salt

Al-Salt (àrab: السلط, as-Salṭ) és una ciutat de Jordània, centre administratiu de la part central occidental, capital de la governació de Balqa, a l'antiga carretera entre Amman i Jerusalem, 28 km a l'oest d'Amman, a l'altiplà de Balqa, entre tres turons un dels quals (Jabal al-Qala) és el lloc d'una fortalesa en ruïnes del segle xiii. La ciutat tenia el 1993 una població de 60.740 habitants. L'anomenada gran municipalitat tenia el 2006 una població de 97.000 habitants, i en 2011 ja en superava els 100.000. Hauria estat construïda per l'exèrcit macedoni sota Alexandre el Gran i s'anomenava Gàdara. En època clàssica Regis Saltus fou un domini agrícola de la corona (segurament concedit per Septimi Sever) a la província Palestina Primera, i va acabar donant nom a la ciutat; restes de l'antic domini es van trobar el 1978. Durant l'època romana d'Orient fou seu d'un bisbat; en aquest temps era un dels principals establiments (sinó el principal) a l'est del riu Jordà. A començaments del segle xii estava en mans dels croats i a la mort de Balduí I de Jerusalem (1118) el seu successor Balduí II va demanar la prolongació de la treva a l'atabeg de Damasc Zahir al-Din Tughtegin i aquest hi va accedir a canvi dels impostos de la ciutat i els de Jabal Awf, Hannana, al-Ghawr i al-Julan, condició rebutjada pel rei jerosolimità. Després de la batalla d'Hittin va passar a Saladí (1187) i el 1192 aquest la va cedir al seu germà al-Àdil I. El fill d'aquest Xaraf al-Din Isa hi va construir una ciutadella anomenada Ras al-Amir, que després va servir com a lloc de desterrament. El 1246 s'hi van establir refugiats khwrizmites, però la ciutat fou atacada per un tal Fakhr al-Din Ibn al-Shaykh i van haver de fugir a Karak. El 1260 fou ocupada pels mongols però recuperada per Baybars I que hi va instal·lar una guarnició. Durant l'època mameluca fou eclipsada progressivament per Amman i per Hisban. Sota els otomans fou centre d'una nàhiya, amb una població de 168 famílies i 10 homes celibataris al segle xvi. Ibrahim Paixà d'Egipte va destruir la fortalesa segurament el 1831 (en tot cas abans de 1840) i només en queden algunes ruïnes. Al segle xix va dependre de l'Hawran, de Karak o de Nablus; el 1895 era un qadà de la província (liwà) de Karak, que englobava les nàhiyes d'Amman, Djiza i Madaba. El 1921 va ser una de les ciutats esmentades per ser capital del regne de Transjordània, però finalment fou escollida Amman que aleshores només tenia 20.000 habitants. Districtes Metropolitans La Gran Municipalitat es divideix en nou districtes: Enllaços externs Blog Forteresses d'Orient per Maxime Goepp, Benjamin Saintamon
Salt (Jordánsko)

Salt (arabsky السلط‎ as-Salt) je město v Jordánsku v guvernorátu Balká. Je to převážně zemědělské město s dávnou historií. Nachází se v pohoří Balká na staré cestě spojující Ammán a Jeruzalém. Oblast je kopcovitá a úrodná a nachází se nedaleko údolí Jordánu. Salt je hlavním městem guvernorátu Balká. V roce 2006 byla jeho populace 97 000, z toho 70% muslimů a 30% křesťanů. Světové dědictví UNESCO V roce 2021 bylo jádro města (24,68 ha) zapsáno na seznam světového dědictví UNESCO pod názvem Al-Salt - místo tolerance a městské pohostinnosti. Dle UNESCA splňuje Salt kritérium (ii) „představuje významný mezník v hodnotách člověka (v určité době nebo kulturním období) ve vývoji v architektuře, technice, umění či urbanismu“ a (iii) – „je jedinečným důkazem o existující nebo už vymizelé civilizaci nebo kulturní tradici“. Vystavěno na třech blízkých kopcích ve vysočině Balká na západě centrálního Jordánska, bylo město důležitým důležitým obchodním spojením mezi východní pouští a západem. Během posledních 60 let osmanského období region prosperoval díky příchodu a osídlení obchodníků z Náblusu, Sýrie a Libanonu, kteří zbohatli v oblasti obchodu, bankovnictví a zemědělství. Tato prosperita přilákala kvalifikované řemeslníky z různých částí regionu, kteří pracovali na přeměně skromného venkovského osídlení na prosperující město osobitého půdorysu a architektury charakterizované velkými veřejnými budovami a rodinnými sídly vystavěnými z lokálního bílého pískovce. Jádro města čítá na 650 výrazných historických budov spojujících evropskou secesi, neo-koloniální styl a místní tradice. Nesegregovaný rozvoj města vyjadřuje toleranci mezi muslimy a křesťany, kteří rozvíjeli tradice pohostinnosti doložené mimo jiné ve výstavbě hostinských domů a systému sociálního zabezpečení známém jako „Takaful Ijtimai“. Tyto hmatatelné a nehmotné aspekty mohly vzniknout v období zlatého věku společnosti As-Salt v letech 1860 až 1920 spojením venkovských tradic a praktik buržoazních obchodníků. Galerie Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Salt na Wikimedia Commons
As-Salt

As-Salt (en árabe, السلط) es una ciudad en la gobernación de Balqa', en Jordania .Se encuentra en la antigua carretera entre Amán y Jerusalén, a 28 km al oeste de Amán, en la meseta de Balqa entre tres cerros uno de los cuales (Jabal al-Qala) es el lugar de una fortaleza en ruinas del siglo XIII. La ciudad tenía en 1993 una población de 60.740 habitantes. La llamada gran municipalidad tenía en 2006 una población de 97.000 habitantes, y actualmente tiene una población de unos 99.890 habitantes (censo de 2015).​ As-Salt se agregó a la lista del Patrimonio de la Humanidad de la UNESCO en 2021.​ Historia No se sabe cuándo la ciudad fue habitada por primera vez, pero se cree que fue construido por el ejército de Macedonia antiguo durante el reinado de Alejandro Magno y se llamaba Gadara. La ciudad fue conocida como Saltus durante el Imperio Bizantino (Imperio Bizantino) y era la sede de un Diocesano (Obispado). En este tiempo, la ciudad fue considerada como el asentamiento principal en la Transjordania (región) del río Jordán. El asentamiento fue destruido por los mongoles y luego reconstruido durante el reinado del sultán mameluco Baibars (1260-1277) y se convirtió en una capital regional una vez más durante la época del Imperio Otomano. A principios de la década de 1830, Salt fue nuevamente atacada, esta vez durante una incursión por el virrey egipcio Ibrahim Pasha de Egipto en sus campañas contra los otomanos en Palestina.El apogeo de As-Salt fue a finales del siglo XIX cuando los comerciantes llegaron de Nablus para expandir su red comercial hacia el este, más allá del río Jordán. Como resultado de la afluencia de recién llegados este período vio la rápida expansión de Salt de un pueblo sencillo a una ciudad con muchos edificios arquitectónicamente elegantes, muchos construidos en el estilo Nablusi . Un gran número de edificios de esta era sobreviven . Después de la Primera Guerra Mundial, Herbert Samuel, un político británico, la eligió para anunciar que el Reino Unido estaba a favor de la creación de un gobierno autónomo en Jordania.Este deseo se hizo realidad en 1921 cuando Abdullah I de Jordania se convirtió en emir de Transjordania. Salt parecía ser la ciudad que sería elegida como la capital del nuevo emirato, ya que la mayor parte de la industria y el comercio fluían a través de Salt. Durante este período Salt no tenía escuelas secundarias. Aun así, Abdullah escogió la ciudad como la capital de su emergente emirato, pero más tarde cambió de opinión y trasladó su complejo y su séquito a Amán cuando él y los notables de As-Salt tuvieron un desacuerdo. Amán en esa época era una pequeña ciudad de solamente 20.000 personas que experimentó crecimiento rápido. Referencias
Salt (Jordanie)

Salt (En arabe : al-salṭ, السلط, prononcé as-salṭ ou as-sulṭ, grec ancien : Σάλτος) est la capitale de la province de Balqa en Jordanie. Elle est construite sur les flancs de trois collines, dont l'une est couronnée par une forteresse du XIIIe siècle. Elle est proche de la vallée du Jourdain. La forteresse Construite au début du XIIIe siècle peut-être sur les ruines d'une citadelle romaine ou byzantine, elle est détruite en 1260 par les Mongols pendant les conquêtes d'Hülegü. Elle est immédiatement restaurée par les Mamelouks pendant le règne de Baybars. Elle est définitivement rasée par Ibrahim Pacha pendant ses combats contre les ottomans en 1840. Protection As-Salt – lieu de tolérance et d’hospitalité urbaine est inscrite sur la liste du patrimoine mondial par l'UNESCO le 27 juillet 2021. Notes et références Voir aussi province de Balqa Liens externes (ar) Site officiel Ressources relatives à l'architecture : Liste du patrimoine mondial Liste indicative du patrimoine mondial Portail de la Jordanie Portail du patrimoine mondial