NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ер-Рамса

Ер-Рамса (араб. الرمثا) — місто на північно-заході Йорданії, входить до складу мухафази Ірбід. Історія Спочатку місто носило назву Рамоф-Галаад (Рамот-Гільад). В епоху римського панування в регіоні місто відоме як Ramatha. Географія Місто знаходиться в північно-східній частині мухафази, поблизу кордону з Сирією, на відстані приблизно 60 кілометрів на північ від столиці країни Аммана. Абсолютна висота — 502 метри над рівнем моря. Демографія За даними перепису 2018 року чисельність населення становила 71 433 особи. Динаміка чисельності населення міста за роками: Освіта В місті базується Йорданський університет науки і технологій. Примітки
Universidad Germano-Jordana

La Universidad Germano-Jordana (en árabe: الجامعة الالمانيه الاردنية) es una universidad con apoyo estatal ubicada en la ciudad de Amán, Jordania​ específicamente en la calle Ahmad Il Tarawneh. La universidad ofrece al estudiantado una variedad de carreras, y se diferencia de otras universidades jordanas, ofreciendo cursos de alemán, con la oportunidad para los estudiantes de visitar y estudiar en Alemania en su cuarto curso. Durante ese año, los estudiantes tienen la oportunidad de estudiar un semestre completo en una de las universidades alemanas de ciencias aplicadas e introducirse en la industria alemana. Véase también Cultura de Jordania Educación superior Universidades Referencias
Université germano-jordanienne

L’université germano-jordanienne (en arabe : الجامعة الالمانيه الاردنية ; nom officiel : German-Jordanian University ou GJU) est une université publique située à Madaba, en Jordanie. Fondée en 2005 et financée en partie par l’Office allemand d’échanges universitaires et le ministère allemand de l’Éducation et de la Recherche, l’université germano-jordanienne a la particularité d’être modelée sur l’université de sciences appliquées allemande. On y offre également des cours de langue allemande. Références Liens externes Ressource relative à la recherche : CrossRef (en) Site web de l’université germano-jordanienne (de) Site web du projet German-Jordanian University Portail des universités Portail de la Jordanie
Duits-Jordaanse Universiteit

De Duits-Jordaanse Universiteit (Arabisch: الجامعة الألمانية الأردنية) is een private onderzoeksuniversiteit, gevestigd in Madaba, Jordanië. De universiteit kwam in 2005 tot stand na een overeenkomst tussen de overheden van Duitsland en Jordanië. Het curriculum verschilt van dat van andere Jordaanse opleidingen, aangezien er lessen in Duitse taal worden aangeboden naast de studie. Dit zodat de studenten een master kunnen volgen op een Duitse universiteit voor toegepaste wetenschappen. Het is tevens voor elke studie verplicht stage te lopen bij een Duits industrieel bedrijf. In de QS World University Rankings van 2020 staat de Duits-Jordaanse Universiteit op een 47ste plaats in de ranglijst voor Arabische landen, waarmee het de 6e Jordaanse universiteit op de lijst is.
Reserva forestal de Dibeen

La Reserva Natural de Dibeen está localizada en el noroeste de Jordania, al sur de Gerasa. Cubre un área de 8,5 kilómetros cuadrados de colinas redondeadas con un hábitat de pino y roble. Fue creada en 2004 bajo la iniciativa de la Royal Society for the Conservation of Nature de Jordania. El bosque de Dibeen entero cubre unos 60 kilómetros cuadrados. La mayor parte del terreno está formado por colinas calcáreas de laderas escalonadas entre 500 y 1000 m de altitud. La precipitación media oscila entre los 400 y los 710 mm anuales. La orientación de los valles determina la vegetación dominante. En las zonas bajas predomina el pino de Alepo o pino carrasco, mezclado con Quercus calliprinos, una variedad de coscoja. A medida que el terreno asciende, aparece el roble, de la variedad Quercus infectoria (roble de Alepo o de Chipre), que se hace dominante en las zonas más altas. También se encuentran orquídeas, madroños orientales, pistachos y olivos. En las zonas mejor conservadas hay árboles de tamaño respetable y un denso sotobosque, y en las zonas más secas, el pino de Alepo se convierte en una curiosidad, ya que en ningún otro lugar crece con semejante escasez de lluvia. Referencias https://web.archive.org/web/20080624104101/http://www.rscn.org.jo/orgsite/RSCN/HelpingNature/ProtectedAreas/DibeenForestReserve/tabid/97/Default.aspx https://web.archive.org/web/20100503224403/http://www.rscn.org.jo/orgsite/RSCN/RaisingAwareness/ReservePrograms/DibeenForestReserve/tabid/110/Default.aspx
Rezerwat przyrody Dibbin

Rezerwat przyrody Dibbin (arab. ‏محمية دبِّين‎, Maḥmiyyat Dibbīn) – rezerwat położony w północnej Jordanii, w muhafazie Dżarasz. Rezerwat został utworzony w 2004 roku. Zarządzany jest przez Królewskie Towarzystwo Ochrony Przyrody. Charakterystyka Rezerwat zajmuje obszar 8,5 km². Położony jest na stromych zboczach wapiennych i kredowo-wapiennych. Porasta go las sosnowo-dębowy (sosna alepska, dąb skalny), w wyższych partiach wzniesień dąb staje się gatunkiem dominującym, występują tam także nieliczne okazy Quercus infectoria. Inne drzewa występujące w lesie to m.in. chruścina szkarłatna (Arbutus andrachne), pistacja palestyńska (Pistacia palaestina) i oliwka europejska (Olea europea). Obszar rezerwatu stanowi południowo-wschodnią granicę występowania sosny alepskiej oraz najsuchsze miejsce, w którym rośnie ona naturalnie. Las Dibbin jest siedliskiem co najmniej 17 gatunków zagrożonych wyginięciem, m.in. wiewiórki perskiej (Sciurus anonamalus). Przypisy Bibliografia Dibbeen Forest Reserve. RSCN. [dostęp 2022-06-06]. (ang.).
Adžlúnská lesní rezervace

Adžlúnská lesní rezervace je přírodní rezervace nacházející se v guvernorátu Adžlún v severozápadním Jordánsku. Byla založena Královskou společností pro ochranu přírody v roce 1988 v oblasti ležící u vesnice Umm al-Janabí. Rozkládá se na ploše 13 km2. V rezervaci je realizován chov místně vyhynulého druhu srnce obecného (Capreolus capreolus), který byl do oblasti znovu vysazen. Organizací BirdLife International byla tato rezervace prohlášena za významnou ptačí oblast. Pro turisty se zde nachází turistické stezky i možnost ubytování. V říjnu 2018 se Adžlúnská lesní rezervace zařadila mezi sto nejlepších udržitelných destinací, které jsou cílovým místem globálního cestovního ruchu. V roce 2025 byla rezervace označena UNESCO za biosférickou rezervaci. Geografie a podnebí Klima, které je typické pro Adžlúnskou lesní rezervaci, je v Jordánsku vzácné, protože zalesněné oblasti tvoří pouze jedno procento rozlohy Jordánska. Geograficky se rozkládá ve zvlněné oblasti s převahou kopců a údolí. Nachází se zde také několik pramenů. V rezervaci je typické středomořské podnebí, které je však již dvě stě let ovlivňováno dezertifikací a odlesňováním. Flora a fauna Adžlúnská lesní rezervace je domovem široké škály rostlin a živočichů. Mezi rostliny rostoucí v rezervaci patří dub palestinský (Quercus calliprinos), rohovník obecný (Ceratonia siliqua), řečík terebintový (Pistacia terebinthus), planika drobnolistá (Arbutus andrachne) či Iris nigricans. Mezi živočichy žijící v této rezervaci patří prase divoké (Sus scrofa), kuna skalní (Martes foina), šakal obecný (Canis aureus), liška obecná (Vulpes vulpes), hyena žíhaná (Hyaena hyaena), veverka krátkouchá (Sciurus anomalus), dikobraz srstnatonosý (Hystrix indica), vlk obecný (Canis lupus) a srnec obecný (Capreolus capreolus). Programy Královské společnosti pro ochranu přírody Královská společnost pro ochranu přírody spravuje veřejné a turistické programy, které v probíhají v Adžlúnské lesní rezervaci. Turisté se mohou ubytovat ve stanech nebo v chatkách. Turistická sezóna v rezervaci probíhá od března do listopadu. Královská společnost pro ochranu přírody také vede vzdělávací program pro místní mládež, která se díky tomu učí o biodiverzitě. Studenti se učí měřit kvalitu půdy, sledovat obnovu stromů a klasifikovat rostliny a živočichy. Královská společnost pro ochranu přírody také do rezervace znovu vysadila místně vyhynulého srnce obecného. Tito srnci byli dovezeni z Turecka. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Ajloun Forest Reserve na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Adžlúnská lesní rezervace na Wikimedia Commons
Ajloun Forest Reserve

The Ajloun Forest Reserve is a nature reserve located in the Ajloun Governorate in north-west Jordan. Established by the Royal Society for the Conservation of Nature in 1988 in the area around the village of Umm Al-Yanabi, it comprises an area of 13 square kilometres (5 sq mi). The reserve is houses a captive breeding programme for the locally extinct roe deer and has been declared an Important Bird Area by BirdLife International. There are also a number of hiking trails for tourists. In October 2018, Ajloun Natural Reserve won a place among the top 100 sustainable destinations on the global tourism map. In 2025, the reserve was designated as a biosphere reserve by UNESCO. Geography and climate The climate in the reserve is rare in Jordan as wooded areas account for only 1% of Jordan's area. The geography of the reserve contains mostly rolling hills and valleys as well as some springs. The reserve enjoys a Mediterranean-like climate but has been affected by desertification and deforestation for the past 200 years. Flora and fauna The reserve is home to a wide variety of plants and animals. The following species can be found at the reserve: Evergreen oak, (Quercus calliprinos) Carob, (Ceratonia siliqua) Terebinth (Pistacia terebinthus) Strawberry tree, (Arbutus andrachne) Black iris, (Iris nigricans), the national flower of Jordan Wild boar (Sus scrofa) Stone marten (Martes foina) Golden jackal (Canis aureus) Red fox (Vulpes vulpes) Striped hyena (Hyaena hyaena) Persian squirrel (Sciurus anomalus) Indian crested porcupine (Hystrix indica) Wolf (Canis lupus) Roe deer (Capreolus capreolus) RSCN programs The RSCN manages the reserves public and touristic programs. Tourists can stay in tented lodges or cabins between the months of March and November. The RSCN also leads an educational initiative for local youth to learn about biodiversity. Students are taught to measure soil quality, monitor tree renewal and classify plants and animals. The RSCN has also re-introduced the locally extinct roe deer from specimens taken from Turkey. Today there are approximately 12 deer living within the reserve as part of a captive breeding program. References External links Environmentalists Fight Building Plans on Ajloun Reserve Royal Society for the Conservation of Nature (RSCN) Ajloun Forest Reserve Page Information on Tourism in the Ajloun Reserve
Reserva forestal de Ajlun

La Reserva Forestal de Ajlun (Ajloun Forest Reserve) es una reserva natural de Jordania, creada en 1988 por la Royal Society for the Conservation of Nature en la Gobernación de Ajlun, cerca de la ciudad de Umm Al-Yanabi. En la reserva se lleva a cabo un programa de cría controlada de corzo y está considerada área de importancia por sus aves por Birdlife International. El clima de la reserva es relativamente húmedo en comparación con el resto de Jordania. Por ello, la reserva mantiene un denso bosque en el que se encuentra una variedad de coscoja propia del Mediterráneo oriental, siempre verde; los muy mediterráneos algarrobos; Pistacia palaestina, una especie de terebinto, probablemente el árbol bajo el que fue sepultado Saúl (Crónicas I 10: 12) mencionado en la Biblia como el gran árbol, también conocido como bálsamo y morera; madroños y una planta destacable, el lirio negro, la flor nacional de Jordania. Referencias Royal Society for the Conservation of Nature (RSCN) Ajloun Forest Reserve Page Information on Tourism in the Ajloun Reserve http://www.holidayinisrael.com/ViewPage.asp?lid=5&pid=348 https://web.archive.org/web/20120225053812/http://www.rscn.org.jo/orgsite/RSCN/RaisingAwareness/ReservePrograms/AjlounForestReserve/tabid/109/Default.aspx
Rezerwat przyrody Las Adżlun

Rezerwat przyrody Las Adżlun (arab. ‏محمية غابات عجلون‎, ang. Ajloun Forest Reserve) – rezerwat położony w Jordanii, w muhafazie Adżlun. Rezerwat został utworzony w 1987 roku. Zarządzany jest przez Królewskie Towarzystwo Ochrony Przyrody. Charakterystyka Położony jest na północ od Ammanu, na wyżynie Adżlun, zajmując obszar 12 km². Wysokość bezwzględna waha się od 600 do 1100 m n.p.m. Rezerwat jest miejscem reintrodukcji sarny europejskiej. Hodowla tego gatunku rozpoczęła się w 1998 roku. Występują tu także m.in.: dzik euroazjatycki (Sus scrofa), kuna domowa (Martes foina), szakal złocisty (Canis aureus), lis rudy (Vulpes vulpes), hiena pręgowana (Hyaena hyaena), wiewiórka perska (Sciurus anonamalus), jeżozwierz indyjski (Hystrix indica) i wilk szary (Canis lupus). Wśród miejscowych gatunków roślinnych wyróżnia się dąb skalny (Quercus calliprinos), szarańczyn strąkowy (Ceratonia siliqua), pistację palestyńską (Pistacia palaestina) i chruścinę szkarłatną (Arbutus andrachne). Miejscowe lasy przez wieki były eksploatowane gospodarczo. W 2000 roku rezerwat został ogłoszony przez BirdLife International i Królewskie Towarzystwo Ochrony Przyrody „Ważnym Obszarem Ornitologicznym”. Przypisy Bibliografia Ajloun Forest Reserve. RSCN. [dostęp 2022-05-19]. (ang.).
Rezervația forestieră Ajloun

Rezervația forestieră Ajloun este o rezervație naturală situată în Guvernoratul Ajloun în nord-vestul Iordaniei. Înființată de Societatea Regală pentru Conservarea Naturii în 1988 în zona din jurul satului Umm Al-Yanabi, aceasta cuprinde o suprafață de 13 kilometri pătrați (5 mi2). Rezervația găzduiește un program de reproducere în captivitate⁠(d) pentru căprioarele dispărute la nivel local și a fost declarată zonă importantă pentru păsări de către BirdLife International. Există, de asemenea, pentru turiști o serie de trasee pentru drumeții. În octombrie 2018, Rezervația Naturală Ajloun a câștigat un loc printre primele 100 de destinații sustenabile de pe harta turismului global. Geografie și climă Clima din rezervație este rară în Iordania, deoarece zonele împădurite reprezintă doar 1% din suprafața Iordaniei. Geografia rezervației conține în cea mai mare parte văi și dealuri vălurite, precum și unele izvoare. Rezervația se bucură de un climat mediteranean, dar a fost afectată de deșertificare și de defrișări în ultimii 200 de ani. Floră și faună Rezervația găzduiește o mare varietate de plante și animale. Următoarele animale pot fi găsite la rezervație: Stejar viu (Quercus calliprinos) Roșcov (Ceratonia siliqua) Terebinth (Pistacia terebinthus) Căpșun grecesc (Arbutus andrachne) Iris negru (Iris nigricans), floarea națională a Iordaniei Mistreț (Sus scrofa) Jder de piatră (Martes foina) Șacal auriu (Canis aureus) Vulpe roșie (Vulpes vulpes) Hienă dungată (Hyaena hyaena) Veveriță persană (Sciurus anomalus) Porc spinos indian cu creastă⁠(d) (Hystrix indica) Lup cenușiu (Canis lupus) Căprioară (Capreolus capreolus) Programe SRCN SRCN gestionează resursele de programe publice și turistice. Turiștii pot sta în cabane sau cabine cu corturi între lunile martie și noiembrie. SRCN conduce, de asemenea, o inițiativă educațională pentru ca tinerii locali să învețe despre biodiversitate. Elevii sunt învățați să măsoare calitatea solului, să monitorizeze reînnoirea copacilor și să clasifice plantele și animalele. SRCN a reinntrodus, de asemenea, căprioarele dispărute local din specimene prelevate din Turcia. În ianuarie 2021 în rezervație trăiau aproximativ 12 căprioare ca parte a unui program de creștere captivă. Referințe Legături externe Materiale media legate de Rezervaţia forestieră Ajloun la Wikimedia Commons en Environmentalists Planuri de constructii pe rezervația Ajloun en Royal Society for the Conservation of Nature (RSCN) Pagina Rezervației forestiere Ajloun en Informatii privind turismul in Rezervatia Ajloun
Gozdni rezervat Ajlun

Gozdni rezervat Ajlun je naravni rezervat, ki leži v governoratu Ajlun na severozahodu Jordanije. Kraljevo društvo za varstvo narave, ustanovljeno leta 1988 je na območju okoli naselja Umm Al-Yanabi, zaščitilo površino 13 kvadratnih kilometrov. V rezervatu poteka gojitveni program v ujetništvu za lokalno izumrle srne in ga je BirdLife International razglasil za pomembno območje za ptice. Obstajajo tudi številne pohodniške poti za turiste. Oktobra 2018 je naravni rezervat Ajlun dobil mesto med sto najbolj trajnostnimi destinacijami na svetovnem turističnem zemljevidu ' . Geografija Podnebje v rezervatu je neobičajno za Jordanijo, saj gozdna območja predstavljajo le 1 % jordanske površine. Površje rezervata je predvsem hribovito, z dolinami ter nekaj izviri. Rezervat uživa mediteransko podnebje, vendar sta ga v zadnjih 200 letih prizadela širjenje puščave in krčenje gozdov. Rastlinstvo in živalstvo V rezervatu živijo najrazličnejše rastline in živali. V rezervatu je mogoče najti naslednje: hrast (Quercus calliprinos) Carob (Ceratonia siliqua) Pistacija (Pistacia palaestina) Jagodičnica (Arbutus andrachne) Črna perunika (Iris nigricans), narodna roža Jordanije Divja svinja (Sus scrofa) Kuna belica (Martes foina) Zlati šakal (Canis aureus) Navadna lisica (Vulpes vulpes) Progasta hiena (Hyaena hyaena) Kavkaška veverica (Sciurus anomalus) Indijski ježevec (Hystrix indica) Volk (Canis lupus) Srna (Capreolus capreolus). RSCN programi RSCN - Royal Society for the Conservation of Nature - upravlja javne in turistične programe v rezervatu. Turisti se lahko med marcem in novembrom zadržujejo v šotorih ali kočah. RSCN vodi tudi izobraževanje za lokalno mladino za spoznavanje biotske raznovrstnosti. Študenti se učijo meriti kakovost tal, spremljati obnovo dreves in razvrščati rastline in živali. RSCN je tudi ponovno predstavil lokalno izumrle srne iz osebkovpripeljanih iz Turčije. Danes v rezervatu živi približno 12 jelenov kot del plemenskega programa. Sklici Zunanje povezave Environmentalists Fight Building Plans on Ajloun Reserve Royal Society for the Conservation of Nature (RSCN) Ajloun Forest Reserve Page Information on Tourism in the Ajloun Reserve
Лісовий заповідник Аджлун

Лісовий заповідник Аджлун (араб. محمية غابات عجلون) — природний заповідник, розташований у губернаторстві Аджлун на північному заході Йорданії. Заснований Королівським товариством охорони природи в 1988 році в районі села Умм Аль-Янабі, він займає площу 13 квадратних кілометрів (5 миля2). Заповідник містить програму розведення в неволі вимерлих косуль і був оголошений BirdLife International територією, важливою для птахів. Для туристів також є кілька туристичних стежок. У жовтні 2018 року природний заповідник Аджлун увійшов до 100 найкращих екологічно чистих напрямків на світовій туристичній мапі. Географія і клімат Клімат заповідника є рідкісним для Йорданії, оскільки лісисті території становлять лише 1 % площі Йорданії. Географія заповідника складається здебільшого з пагорбів та долин, а також з деяких джерел. Клімат заповідника схожий на середземноморський⁣, але протягом останніх 200 років постраждав від опустелювання та вирубки лісів. Флора і фауна У заповіднику мешкає велика різноманітність рослин і тварин. У заповіднику трапляються такі тварини: Вічнозелений дуб (Quercus calliprinos) Ріжкове дерево (Ceratonia siliqua) Терпентинне дерево (Pistacia terebinthus) Суничник дрібноплодий (Arbutus andrachne) Чорний ірис (Iris nigricans), національна квітка Йорданії Свиня дика (Sus scrofa) Куниця кам'яна (Martes foina) Шакал звичайний (Canis aureus) Лисиця звичайна (Vulpes vulpes) Гієна смугаста (Hyaena hyaena) Вивірка кавказька (Sciurus anomalus) Їжатець індійський (Hystrix indica) Вовк (Canis lupus) Сарна європейська (Capreolus capreolus) Програми RSCN RSCN керує громадськими та туристичними програмами заповідників. Туристи можуть зупинятися в наметових будиночках або каютах з березня по листопад. RSCN також проводить освітню ініціативу для місцевої молоді, щоб дізнатися про біорізноманіття. Студентів навчають вимірювати якість ґрунту, стежити за відновленням дерев та класифікувати рослини та тварин. RSCN також відновив місцеву вимерлу косулю зі зразків, взятих із Туреччини. Сьогодні [коли?] в рамках програми розведення в неволі в заповіднику живе приблизно 12 оленів. Примітки Посилання Екологи борються з планами забудови заповідника Аджлун Королівське товариство охорони природи (RSCN) Сторінка лісового заповідника Аджлун Інформація про туризм в заповіднику Аджлун
Qasr Bint Firaun

Das Qasr Bint Firaun (arabisch قصر بنت فرعون Qasr Bint Firʿaun, DMG Qaṣr Bint Firʿawn ‚Palast der Pharaonentochter‘), auch Qasr al-Bint (قصر البنت / Qaṣr al-Bint), ist ein Tempel in der Felsenstadt Petra in Jordanien. Die irreführende moderne Bezeichnung stammt von ansässigen Beduinen. Der Tempel war vermutlich den nabatäischen Hauptgöttern al-Uzza und Duschara geweiht. Bauweise Das Qasr al-Bint wurde in der Zeit zwischen 30 und 8 vor Christus errichtet. Zum Tempel gelangte man durch ein Tor, das das geschäftige Treiben der Säulenstraße vom heiligen Bezirk des Tempels abtrennte. Das heute noch zu sehende Temenos-Tor wurde allerdings später errichtet – es stammt vermutlich aus dem ersten Jahrhundert nach Christus. Eine lange Mauer umgab den Tempel, auf der sich zwei Sitzreihen befanden – vermutlich für Gläubige, die an Zeremonien im Tempelbezirk teilnahmen. Im heiligen Bezirk gab es drei große Altäre, die über Stufen zu erreichen waren. Vermutlich waren sie eng mit dem Tempel verbunden. Der Tempel selbst weist zahlreiche Merkmale auf, die ihn deutlich von der hellenistischen und der römischen Bauweise unterscheiden. So ist der Grundriss quadratisch. Auch gab es drei miteinander verbundene Räume im Inneren. Im mittleren Raum wurde das Bildnis der Gottheit aufbewahrt. Die Seitenlänge des Gebäudes betrug 32 m; der Tempel war 29 m hoch. Treppen, die sich in den Seitenräumen des Tempels befanden, führten auf das Dach – es ist anzunehmen, dass dieses ebenfalls für Rituale genutzt wurde. Literatur Heinrich Kohl: Kasr Firaun in Petra. (Wissenschaftliche Veröffentlichungen der Deutschen Orient-Gesellschaft 13). Leipzig 1910. Fabio Bourbon: Petra, die geheimnisvolle Felsenstadt. Müller, Köln 2004, ISBN 3-89893-564-7, S. 80–83.
Qasr al-Bint

Le Qasr al-Bint était un des principaux temples de la cité de Pétra et est une des rares structures construites (plutôt que creusées dans la roche) encore relativement intacte. Historique et description Le monument fut construit à l'époque nabatéenne, vers l'an 30 av. J.-C.. Les blocs de grès jaune furent pour la plupart transportés depuis une carrière située à quelques centaines de mètres en aval dans le wadi es-Siyagh. Le bâtiment était haut de 23 mètres dans sa version initiale. Si le nom donné par les bédouins (Qasr al-Bint Firaun) signifie « le palais de la fille du Pharaon », il s'agissait en fait du plus grand lieu de culte de la cité, a priori consacré au dieu Dusares, et peut être également à la déesse Al-Uzza. Après la conquête romaine, il est modifié et adapté aux dieux romains, peut-être à Apollon, et conserve une position centrale dans la cité, à l'extrémité de la rue principale (Cardo Maximus) et à proximité immédiate du principal temple romain et du marché. Le temple, probablement déjà peu actif et endommagé vers la fin du IIIe siècle, est presque totalement détruit par le tremblement de terre du 19 mai 363 avant d'être vraisemblablement abandonné. Il a été largement restauré au XXe siècle. Notes et références Bibliographie Le Qasr al-Bint de Pétra, par F. Zayadine et J. Dentzer-Feydy et F. Larché, ERC, Paris, 2003. Girié Valérie, Roland Portiche, and Guillaume Hecht. Petra, the Secrets of the City of Rock. (en) Princeton, N.J.: Films for the Humanities & Sciences, 2004. 1 videodisc (27 min). (Living stones: where archaeology begins). Portail de l’archéologie Portail du Proche-Orient ancien Portail de l’architecture et de l’urbanisme