NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Čúsondži

Čúsondži (japonsky 中尊寺) je buddhistický chrám sekty Tendai na území dnešního města Hiraizumi v prefektuře Iwate v Japonsku. Je hlavním chrámem sekty tendai pro oblast Tóhoku. Horské jméno (山号, sangó) chrámu je Kanzan (関山). Hlavním objektem uctívání je Amida Njorai (阿弥陀如来). Zakladatelem chrámu byl dle tradice v roce 850 mnich Ennin (円仁). Zásadní zásluhu při rozšiřování chrámu ve 12. století sehrál Kijohira Fudžiwara. Areál chrámu byl prohlášen za národní památku zvláštního významu (国の特別史跡, Kuni no tokubecušiseki). Chrám Čúsondži je jednou z památek v katastru města Hiraizumi, které byly v roce 2011 zapsány na Seznam světového dědictví UNESCO pod společným označením Hiraizumi - chrámy, zahrady a vykopávky reprezentující buddhistickou Čistou zemi. Společně s chrámy Mócúdži (毛越寺) v Hiraizumi, Zuigandži (瑞巌寺) v Macušimě a Riššakudži (立石寺) v Jamagatě tvoří poutní okruh po čtyřech chrámech založených mnichem Enninem, tzv. Šidžikairó (四寺廻廊). Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku 中尊寺 na japonské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Čúsondži na Wikimedia Commons (anglicky) Hiraizumi – Temples, Gardens and Archaeological Sites Representing the Buddhist Pure Land - UNESCO (anglicky) Hiraizumi's Cultural Heritage - Chuson-ji (anglicky) Stránky chrámu Čúsondži
Chūson-ji

Chūson-ji (中尊寺) es un templo budista en Hiraizumi, Prefectura de Iwate, Japón. Es el templo principal de la rama budista Tendai en Tohoku (noreste de Japón). La secta Tendai afirma que el templo fue fundado en 850 por Ennin, el tercer abad jefe de los tendai, pero la mayoría de los estudiosos creen que Chūson-ji fue fundado por Fujiwara no Kiyohira (del clan Fujiwara) en el año 1100. No hay ningún registro arqueológico o histórico de la actividad budista en esta área antes de 1100. El Konjiki-dō (金色堂) u "Oro" es un mausoleo que contiene los restos momificados de los líderes del clan Fujiwara del Norte que gobernó gran parte del norte de Japón en el siglo XII. Es uno de los dos edificios que han sobrevivido desde el original complejo Chūson-ji, el otro es un repositorio de sutra. El Konjiki-dō es uno de los edificios más bellos, elaborados y decorados en el mundo. Está hecho de madera totalmente cubierto con pan de oro con incrustaciones de madreperla. Fue reconstruido cuidadosamente desde 1962 hasta 1968 por un equipo de especialistas. Es un edificio de planta cuadrada de cinco metros y medio a cada lado y ocho metros de altura. El interior del edificio contiene tres altares, uno para cada uno de los tres primeros señores Fujiwara. Originalmente había 33 esculturas en el interior del templo, once en cada altar, pero ahora falta una. Cada altar tenía un Amida sentada rodeada de pie por Kannon y Seishi, seis Jizō y dos estatuas de Niten. Actualmente falta una figura Niten. Las momias fueron examinadas por última vez en 1950. Se supone que la momia de Fujiwara no Kiyohira fue colocada bajo el altar central. Los restos de Fujiwara no Motohira fueron identificados porque se le conoce que murió de una hemorragia cerebral. Su momia fue hallada bajo el altar del noroeste. Los restos de Fujiwara no Hidehira fueron hallados bajo el altar al suroeste, junto a un ataúd que contenía la cabeza de su hijo Fujiwara no Yasuhira que fue decapitado en 1189. El Konjiki-dō anteriormente se asentó al aire libre. Más tarde, un edificio de madera fue construido a su alrededor para protegerlo de los elementos de la naturaleza. Ahora se encuentra en un edificio de concreto detrás de un vidrio de acrílico de gran espesor y sólo es visible desde el frente. En junio de 2011, Chūson-ji fue incluido por la Unesco como Patrimonio de la Humanidad como parte de los "monumentos y sitios históricos de Hiraizumi".​ Galería de fotos Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Chūson-ji. Sitio oficial de Chūson-ji
Chūson-ji

Chūson-ji (中尊寺?) è un tempio buddhista della cittadina giapponese di Hiraizumi, nella prefettura di Iwate. È il principale luogo di culto del Buddhismo Tendai nella regione di Tōhoku e, secondo la scuola Tendai, fu fondato nell'850 da Ennin, terzo abate della setta. Storia Secondo lo storico George Bailey Sansom, il tempio fu fondato da Fujiwara no Kiyohira nel 1095. Non esistono, infatti, reperti archeologici o documenti storici a testimonianza dell'attività buddhista in quest'area antecedenti al 1100. Il tempio fa parte del sito UNESCO Hiraizumi - Templi, giardini e siti archeologici che rappresentano la terra pura buddista, inserito nella lista dei patrimoni dell'umanità nel 2011. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Chūson-ji Collegamenti esterni (JA) Sito ufficiale, su chusonji.or.jp. (EN) Sito ufficiale, su chusonji.or.jp. (ZH) Sito ufficiale, su chusonji.or.jp. (ZH) Sito ufficiale, su chusonji.or.jp. (TH) Sito ufficiale, su chusonji.or.jp.
Chūson-ji

Chūson-ji (jap. 中尊寺) – kompleks świątyń buddyjskich z ok. 1100 r., znajdujący się w Hiraizumi w (prefekturze Iwate), w północno-wschodniej części wyspy Honsiu (Honshū). Z dawnych budowli zachowały się m.in.: Konjiki-dō (Złoty Pawilon) oraz część Kyōzō (Pawilon Sutr). Początkowo miały być one poświęcone kultowi Buddy Amidy. Obecnie jest to główna świątynia buddyjskiej sekty Tendai w tym regionie Japonii. W 2011 świątynia została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako jeden z obiektów Hiraizumi – świątynie, ogrody i stanowiska archeologiczne związane z buddyzmem Czystej Krainy. Historia Sekta Tendai uważa, że kompleks Chūson-ji został wzniesiony przez ich kapłana Ennina około 850 roku. Brakuje na to jednak dowodów archeologicznych. Naukowcy twierdzą natomiast, że świątynie te zostały wybudowane w latach 1105–1126 z inicjatywy rodu Ōshū Fujiwara, północnej gałęzi potężnego rodu Fujiwara, ściśle związanego z dworem cesarskim. Konjiki-dō Złoty Pawilon (nie należy mylić ze świątynią Złotego Pawilonu Kinkaku-ji w Kioto) jest jednym z ocalałych budynków z okresu świetności rodu Ōshū Fujiwara. Budynek służył jako mauzoleum dla głów rodu. Jest wykonany z drewna, ozdobiony złotem, laką, złoconym brązem, macicą perłową i półszlachetnymi kamieniami. Wewnątrz, pośrodku znajduje się posąg Buddy Amidy. Po jego bokach rzeźby dwojga bosatsu: Kannon i Seishi (wszystkie trzy są skarbami narodowymi). Pod ołtarzami leżą zmumifikowane ciała protoplasty rodu Kiyohiry i jego trzech potomków. Posiada status skarbu narodowego Japonii. Z tego powodu otoczony jest betonowym murem, chroniącym budynek przed żywiołami. Z tego okresu zachował się jeszcze pawilon Kyōzō, uznany za ważny zabytek kultury. Większość z pozostałych kilkunastu budynków pochodzi z okresu Edo (1603–1868). Cztery mają status ważnego zabytku kultury. W obiekcie przechowuje się kilkadziesiąt rzeźb, obrazów, przedmiotów liturgicznych i woluminów sklasyfikowanych jako skarby narodowe lub ważne zabytki kultury. Przypisy Bibliografia Cuda świata. Japonia, Rzeczpospolita, ISBN 978-83-89840-43-1, indeks 238864, wielu autorów. Japonia – przewodnik ilustrowany Berlitz, ISBN 978-83-7727-063-9, wydanie I, wielu autorów. Japonia, National Geographic, ISBN 978-83-7596-017-4, wydanie II uaktualnione, wielu autorów. Rosella Menegazzo, Japonia: Leksykon, cywilizacje, Wydawnictwo „Arkady”, Warszawa 2008, ISBN 978-83-213-4578-9. Jolanta Tubielewicz: Kultura Japonii – słownik. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1996, s. 52. ISBN 83-02-06378-9. Linki zewnętrzne http://www.japan-guide.com/e/e5001.html
Тюсондзи

Тюсондзи (яп. 中尊寺 Тю:сондзи, «монастырь Центрального Будды») — буддийский монастырь в Японии, в посёлке Хираидзуми префектуры Иватэ. Главный центр школы Тэндай в регионе Тохоку. Национальное сокровище Японии. История Тюсондзи был основан в 850 году Эннином, монахом школы Тэндай. Изначально монастырь назывался Кодайдзюин (яп. 弘台寿院), но в 859 году по приказу Императора Сэйва получил нынешнее имя. На протяжении X—XI веков Тюсондзи не ремонтировался, поэтому много сооружений монастыря разрушило время. В 1105 году Император Хорикава велел правителю Северной Японии, Фудзиваре-но Киёхире из рода Северных Фудзивара восстановить и обогатить монастырь. За 21 год он соорудил Павильон долгожителей (яп. 長寿院), Золотой зал (яп. 金堂), трёхъярусную пагоду, колокольню, Зал сутр, Зал Амиды (яп. 阿弥陀堂) и большие ворота. Пышное открытие отреставрированного Тюсондзи состоялось в 1126 году, во время которого Киёхира посвятил его воинам, погибшим в Девятилетней и Трёхлетней войнах, добиваясь распространения буддизма в северояпонской провинции Муцу и её окрестностях. Поскольку монастырь был отстроен по желанию Императорского дома, то он получил статус государственного. На протяжении XII—XIII веков на территории Тюсондзи было построено 40 залов, павильонов и пагод, а также 300 общежитий для монахов. Монастырь считался «жемчужиной Севера» и соревновался в богатстве с самыми крупными буддийскими центрами Киото и Нары. Однако в 1337 году произошёл большой пожар, который уничтожил все сооружения монастыря, за исключением Мавзолея рода Фудзивара и Зала сутр. После этого монастырь долгое время пребывал в запустении и был частично отремонтирован только в XVI—XVII веках. На сегодняшний день, кроме Мавзолея и Зала сутр, Тюсондзи включает в себя Зал Бэнкэя, Главный храм, колокольню и синтоистское святилище Сираяма. В кладовых монастырях сохраняются многочисленные сокровища: статуя Амитабхи, главная святыня монастыря, 11 статуй будд и бодхисаттв, драгоценные ритуальные принадлежности, более 2000 свитков сутр и т. д. Большая часть этих древностей считается Национальными сокровищами Японии. Фотогалерея Примечания Ссылки Официальный сайт (яп.). Дата обращения: 3 ноября 2010. Архивировано 10 мая 2012 года. Ивате-кен (рус.). Дата обращения: 3 ноября 2010. Архивировано из оригинала 8 января 2009 года. Храм Тюсондзи. Золотой зал Кондзикидо (рус.). Дата обращения: 3 ноября 2010. Архивировано 10 мая 2012 года. МОРИОКА (рус.). Дата обращения: 3 ноября 2010. Архивировано из оригинала 4 декабря 2007 года.
Тюсондзі

Тюсондзі (яп. 中尊寺, ちゅうそんじ, «монастир Центрального будди») — буддистський монастир в Японії, в містечку Хіраїдзумі префектури Івате. Головний осередок секти Тендай у регіоні Тохоку. Національний скарб Японії. Короткі відомості Тюсондзі був заснований у 850 році Енніном, ченцем секти Тендай. Початково монастир називався Кодайдзюїн, але у 859 році за наказом Імператора Сейва отримав назву, яке має донині. Протягом 10 — 11 століття Тюсондзі не ремонтували, тому багато споруд монастиря зруйнував час. У 1105 році Імператор Хорікава звелів володарю Північної Японії, Фудзіварі но Кійохірі відновити і збагатити монастир. За 21 рік він звів Павільйон довгожителів, Золоту залу, триярусну пагоду, дзвіницю, Сховище сутр, Залу Аміди і великі ворота. Пишне відкриття відреставрованого Тюсондзі відбулося 1126 року, під час якого Кійохіра присвятив його полеглим воякам у Дев'ятирічній і Трирічній війнах, прагнучи поширення буддизму у північнояпонській провінції Муцу і околицях. Оскільки монастир був відновлений за бажанням Імператорського дому він отримав статус державного. Протягом 12 — 13 століття на території Тюсондзі було зведено 40 залів, павільйонів і пагод, а також 300 гуртожитків для ченців. Монастир вважався «перлиною Півночі» і змагався у багатстві з найбільшими буддистськими центрами Кіото і Нари. Проте у 1337 році сталася велика пожежа, яка знищила усі споруди монастиря, за винятком Мавзолею роду Фудзівара та Сховища сутр. Після цього монастир тривалий час перебував у запустінні і був частково відремонтований лише у 16 — 17 століттях. На сьогодні, окрім Мавзолею і Сховища, Тюсондзі охоплює Залу Бенкея, Головний храм, дзвіницю і синтоїстське святилище Сіраяма. У коморах монастиря зберігаються численні скарби: статуя Амітабги, головної святині монастиря, 11 статуй будд і бодхісаттв, дорогоцінні ритуальні знаряддя, понад 2000 сувоїв сутр тощо. Більшу частину цих старожитностей вважають Національним скарбом Японії. Галерея Примітки Джерела та література 井上靖、佐和隆研監修、井上靖、多田厚隆、佐々木那世『古寺巡礼東国1 中尊寺』, 淡交社, 1982. 須藤弘敏、岩佐光晴『中尊寺と毛越寺』（日本の古寺美術19）, 保育社, 1989. 『週刊朝日百科 日本の国宝』98号（中尊寺ほか）, 朝日新聞社, 1999. 『週刊 古寺をゆく4 中尊寺』（小学館ウィークリーブック）, 小学館, 2001. Посилання Офіційна вебсторінка монастиря Тюсондзі [Архівовано 10 травня 2012 у WebCite] (яп.) Тюсондзі // Історичний вабсловник
Bank of Iwate Red Brick Building

Bank of Iwate Red Brick Building (岩手銀行赤レンガ館, Iwate Ginkō Aka-Renga kan) is a former bank building located in the city of Morioka, Iwate Prefecture, Japan. The building is an example of Meiji period western style architecture in Japan, and is listed as an Important Cultural Property. The building is now used as a museum. Overview The building was initially constructed as the head office of the Morioka Bank, and is located at the foot of Nakanobashi Bridge, which crosses the Nakatsu River in Morioka. Work began in May 1908 and was completed in April 1911. The Morioka Bank went out of business in 1933, and the building was acquired by the Iwate Shokusan Bank in 1936, and became its head office. The bank's name was changed to the Bank of Iwate in 1960. It continued to be used as the bank's head office until a modern building was completed in 1983. It continued to be used as a brand office of the bank even after the building's designation as an Important Cultural Property, until 2012. The interior of the building was repaired and restored to its Meiji period appearance, and the building was opened to the public in 2016. The main architect of the building was Tatsuno Kingo, who also designed the head office of the Bank of Japan in Tokyo. This is the only one of his works in the Tohoku region of Japan. Tatsuno was assisted by Morioka-native Kasai Manji. The unique characteristics of the building is that it has an octagonal domed tower in the southeast corner, a square tower in the southwest corner, and Japanese-style irimoya-zukuri gable roofs protruding from the sides. The outer wall is made of red brick and with stripes of white granite. Inside, there is a corridor on the second floor surrounding the colonnade on the first floor. About 910,000 bricks from Iwate prefecture are used for building materials, and Aomori Hiba cypress wood is used for the interior. Although the building is distinguished by its use of red bricks, it was painted white from 1936 until 1958 and was called the "White Meijikan". Current status Currently, the interior is divided into a free "Iwate Bank Zone" and a paid "Morioka Bank Zone". The Iwate Bank Zone has a multi-purpose hall with refurbished business rooms and a library lounge that introduces the history of industry and commerce in Morioka. In the Morioka Bank Zone is a reception room and a safe room that has been used since the bank's opening. There is also a corner that introduces the financial history of Iwate Prefecture, and a theater that introduces the history and structure of the buildings. References External links Media related to Former Morioka Bank Head Office at Wikimedia Commons Official Home page (in Japanese) Iwate Tani tourist information (in Japanese)
Hirosaki City Museum

Hirosaki City Museum (弘前市立博物館, Hirosaki Shiritsu Hakubutsukan) opened in Hirosaki, Aomori Prefecture, Japan in 1977. It lies within Hirosaki Park, in the former grounds of Hirosaki Castle. As of March 2016, the collection numbered some eighteen thousand items, including an assemblage of artefacts excavated from the Sunazawa Site that have been designated an Important Cultural Property. See also List of Historic Sites of Japan (Aomori) Aomori Prefectural Museum References External links (in Japanese) Hirosaki City Museum
Aoba-Schrein

Der Aoba-Schrein| (japanisch 青葉神社, Aoba Jinja) ist ein Shintō-Schrein, in dem Date Masamune geehrt wird. Er steht in Aoba-ku, Sendai in der Präfektur Miyagi in Japan, in der Nähe des Standorts der ehemaligen Burg Sendai. Der Schrein wurde 1873 auf Bitte ehemaliger Gefolgsleute des Date-Clans des ehemaligen Sendai-Lehens errichtet, um den vergöttlichten Geist (Kami) von Date Masamune unter dem Namen Takefuruhiko-no-mikoto zu verehren. Das entsprach einem Brauch, der in der Bakumatsu-Zeit begann und bis in die frühe Meiji-Zeit fortgeführt wurde: die Errichtung eines Schreins für die Gründer des Daimyō-Clans, der jedes Han-System (Feudalgebiet) unter dem Tokugawa-Shogunat regierte. Gemäß dem modernen Rangsystem der Shintō-Schreine im Staats-Shintō wurde der Schrein als Präfekturschrein eingestuft. Im November 1874 wurden die Haupthalle und die Kulthalle fertiggestellt. 1876 wurde es durch einen Brand in der Gegend von Kitayama zerstört, aber im folgenden Jahr wieder aufgebaut. Danach begannen 1922 die Renovierungsarbeiten, und alle heutigen Gebäude wurden 1927 fertiggestellt. Dazu gehört auch das Honden. Das Torii-Tor wurde beim Tōhoku-Erdbeben 2011 zerstört. Sein derzeitiger Oberpriester ist Katakura Shigenobu, der 16. Fürst in Erbfolge des Katakura-Clans, der unter dem Date-Clan als Burgvogt der Burg Shirakawa-Komine diente. Tag des Schreinfestes 9./10. Oktober Adresse 7-1 Aoba-cho, Aoba-ku, Sendai-shi, Miyagi-ken 980-0916 Einzelnachweise Weblinks Offizielle Website Bilder des Aoba-Schreins
Aoba Shrine

Aoba Shrine (青葉神社, Aoba Jinja) is the memorial shrine of Date Masamune, located in Aoba-ku, Sendai, Miyagi Prefecture, Japan, near the site of the former Aoba Castle. The shrine was built in 1873 by petition of former retainers of the Date clan of former Sendai Domain to enshrine the deified spirit (kami) of Date Masamune under the name of Takefuruhiko-no-mikoto. This was in accordance with a practice which began in the Bakumatsu period and continued into the early Meiji period of establishing a shrine to the founders of the daimyō clan which ruled each feudal domain under the Tokugawa shogunate. Under the State Shinto ranking system, the shrine was designated as a prefectural shrine. The current Honden dates from 1927. The torii gate was damaged in the 2011 Tōhoku earthquake and tsunami. Its current chief priest is Katakura Shigenobu, the 16th hereditary chieftain of the Katakura clan, who served as castellans of Shirakawa Castle under the Date clan. References External links Official website (in Japanese) Pictures of Aoba Jinja
Aoba-jinja

Le sanctuaire d'Aoba (青葉神社, Aoba Jinja) est un sanctuaire shinto situé à Sendai, près de l'emplacement de l'ancien château d'Aoba. Son premier prêtre est actuellement Shigenobu Katakura. Lien externe Photos d'Aoba Jinja Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Aoba Shrine » (voir la liste des auteurs). Portail de la préfecture de Miyagi Portail du shinto
Храм Аоба

Храм Аоба (яп. 青葉神社, Аоба-дзиндзя) — японский синтоистский храм, посвящённый Датэ Масамунэ, расположенный в городе Сэндай. История В 1873 году потомки клана Датэ обратились в префектуру Мияги за разрешением построить храм, посвященный основателю Сэндая, первому даймё княжества Сэндай — Датэ Масамунэ. Ходатайство основывалось на утверждении, что в 1831 году было получено разрешение Императорского двора на строительство храма, посвящённого Масамунэ, которое не удалось реализовать в то время. Министерство образования одобрило строительство храма, посвящённого предкам клана. Строительство храма, располагающегося вблизи от замка Аоба, было завершено в 1874 году. Нынешний храм датируется 1927 годом. В результате землетрясения и цунами в Тохоку 11 марта 2011 года в храме были повреждены тории. Весенний фестиваль Сэндай Аоба, проводящийся в мае (24 и 25), связан с днём рождения Датэ Масамунэ — 24 мая. Регулярный фестиваль, проводимый 9 и 10 октября, связан с датой когда Масамунэ был назначен тюнагоном. Ссылки Фотографии храма Аоба Сайт храма Аоба
Santuario Sakurayama

Il santuario Sakurayama è un santuario shintoista ubicato a Morioka. Storia Le origini del santuario risalgono al 1749, quando il settimo signore del dominio di Morioka, Nanbu Toshimi, fece costruire un tempio nell'area awajimaru del castello di Morioka per onorare le virtù di Nanbu Nobunao, il primo signore del dominio. Il 26 settembre dello stesso anno, lo spirito del fondatore fu consacrato con il nome di Awajimaru Daimyojin. Il 13 agosto 1812, l'undicesimo signore Toshitaka rinominò il santuario Sakurayama Daimyojin: successivamente, nell'aprile del 1818, Toshitaka consacrò anche il capostipite della famiglia Nanbu, Nanbu Mitsuyuki. Dopo che il Castello di Morioka fu requisito dal governo Meiji, nel settembre del 1871 le divinità furono temporaneamente trasferite sul monte Myosenji, a Kagano, antico nome di Moriola; il 20 maggio 1877 furono nuovamente spostate in una nuova struttura costruita sul sito dell'ex tempio Shoju-zenji, a Shimokitayama. Nel 1890, in seguito alla restituzione dei terreni del castello al clan Nanbu, crebbe tra gli ex samurai e i cittadini il desiderio di riportare il santuario nella sua sede originaria: nel 1899 furono completati i lavori di ricostruzione nei pressi dell'ex terzo bastione del castello. Nell'ottobre del 1912, furono consacrati anche il terzo signore Toshinao e l'undicesimo signore Toshitaka come divinità protettrici della regione. Descrizione Il santuario si presenta con i classici elementi dei templi shintoisti: un torii in pietra, un haiden con tetti decorati e l'hoden, dove risiedono le divinità. Alle spalle dell'hoden è posta l'Eboshi-iwa, una roccia alta quasi 7 metri così chiamata perché la sua forma ricorda il cappello cerimoniale dei nobili di corte e dei samurai; fu ritrovata durante i lavori di costruzione del castello di Morioka e ritenuta dai Nanbu un segno di buon auspicio: si crede, infatti, che difenda la città dalle calamità. È inoltre presente una fontana dalla forma di tartaruga, la cui tradizione vuole sfregare il suo guscio allunghi la vita. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Santuario Sakurayama Collegamenti esterni (JA) Sito ufficiale, su sakurayamajinja.jp.
Iwate Prefecture Public Skate Rink

De Iwate Prefecture Public Skate Rink (岩手県県営スケート場) is een ijsbaan in Morioka in de prefectuur Iwate in het noorden van Japan. De openlucht-kunstijsbaan is geopend in 1972 en ligt op 150 meter boven zeeniveau. Nationale kampioenschappen 1974 - JK allround 1977 - JK allround 1982 - JK allround 1983 - JK allround 1993 - JK allround 2008 - JK allround 2011 - JK sprint Externe links (en) Iwate Prefecture Public Skate Rink speedskatingnews.info (en) Morioka (JPN) | Track Records speedskatingresults.com
Kumano Shrine (Yamagata)

Kumano Shrine (熊野神社, Kumano-jinja) is a historic Shinto shrine in the Miyauchi neighborhood of the city of Nan'yō, Yamagata, in the Tohoku region of northern Japan. It is commonly referred to as the "Kumano Taisha", although the shrine does not officially have a "Taisha" designation. The shrine is one of the three main centers of the Kumano cult within Shinto. History The origins of the shrine are uncertain. The shrine claims to have been founded in 806 AD by Emperor Heizei as a branch of the famous Kumano Sanzan shrines in Kii Province, and the shrine was associated with the provincial temple of Dewa Province. However, an alternative history states that the shrine was built in the late Heian period by Taira no Koremori by order of Emperor Go-Shirakawa. In either case, the shrine was patronized by the successive feudal lords of the region, including the Date clan, Mogami clan and Uesugi clan. After the Meiji restoration and the creation of State Shinto, the shrine was ranked as a Prefectural Shrine. Two main features of the shrine are a giant tree which locals believe to be several hundred years old, and a traditional tsurigane (釣り鐘) bell. The bell is unique because during World War II, most large iron bells in Japan were melted down for their material. The bell at the shrine was saved by order of the Emperor, and is thus one of the few original preserved bells in Japan. The Kumano-Taisha festival is held at the shrine each year on July 25. References External links Official website (in Japanese)