NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cattedrale di Santa Maria (Nagasaki)

La cattedrale di Santa Maria è una cattedrale cattolica situata a Nagasaki, sede dell'arcidiocesi di Nagasaki. Storia Nel 1865 il sacerdote francese Bernard Petitjean scoprì che quasi tutti gli abitanti del villaggio Urakami erano cristiani. Tra il 1869 e il 1873, più di 3 600 abitanti cattolici furono banditi dalla città. Durante il loro esilio 650 cristiani morirono martirizzati. I Kakure kirishitan (cristiani nascosti) decisero di ritornare a Nagasaki sette anni dopo l'esilio e di fondare la propria chiesa. Acquistarono la terra del capo del villaggio dove avevano avuto luogo gli interrogatori fumi-e. Gli interrogatori fumi-e erano interrogatori per scoprire i cristiani: ai sospettati veniva imposto di camminare sopra l'icona della Vergine Maria o di Gesù. Pensarono che il posto fosse adeguato per il ricordo costante della loro persecuzione. La costruzione dell'edificio fu iniziata da padre Francine e fu completata sotto la guida di padre Regani. Le guglie gemelle raggiunsero i 64 metri di altezza nel 1875. I lavori per la costruzione della cattedrale in stile Neoromanico iniziarono nel 1895. Una volta completata nel 1925 (Taishō 14), la cattedrale è stata la più grande chiesa cattolica in Asia orientale. La distruzione e la ricostruzione La bomba atomica che cadde a Nagasaki è esplosa a soli 500 metri dalla cattedrale distruggendola completamente. La messa per le vittime si è celebrata sei giorni dopo il 15 agosto 1945 nella chiesa dell'Assunzione di Maria. La nuova cattedrale è stata ricostruita nel 1959, dopo un duro dibattito tra il governo cittadino e i cristiani. Il governo cittadino suggerì di preservare il sito dell'antica cattedrale come parte del patrimonio culturale di Nagasaki, e di ricostruire la nuova chiesa in un sito alternativo. Tuttavia, molti cristiani hanno fortemente voluto ricostruire la cattedrale sulle rovine della precedente perché quel luogo era il simbolo delle lunghe persecuzioni subite. Nel 1980 la chiesa fu ristrutturata nell'originale stile francese. Nel parco della Pace di Nagasaki si trovano i resti delle mura dell'antica cattedrale. Le statue, i manufatti e ciò che restava della cattedrale sono esposti al Museo della bomba atomica di Nagasaki. Galleria d'immagini Voci correlate Basilica dei Ventisei Santi Martiri del Giappone Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di Santa Maria Collegamenti esterni (JA) Sito della cattedrale, su www1.odn.ne.jp. (JA) Effetti della bomba atomica, su www1.odn.ne.jp. URL consultato il 14 agosto 2013 (archiviato dall'url originale il 20 febbraio 2020). (EN) Scheda sulla cattedrale di Santa Maria, su at-nagasaki.jp. URL consultato il 14 agosto 2013 (archiviato dall'url originale il 29 novembre 2013).
Katedra Urakami

Katedra Urakami, także Katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (jap. 浦上天主堂 Urakami tenshudō) – główna świątynia archidiecezji Nagasaki w Japonii. Oryginalna świątynia, zbudowana w 1895, została kompletnie zniszczona w 1945, w wyniku wybuchu bomby atomowej, który miał miejsce dokładnie nad nią. Była największą katedrą w Azji Wschodniej. Obecna świątynia została zbudowana w 1959 i przebudowana w 1980. Ruiny zniszczonej katedry zostały zachowane jako pomnik wojny. W katedrze znajduje się tzw. „Postnuklearna Madonna” (Hibaku no Maria, 被爆マリア像), górna część drewnianej rzeźby Matki Bożej z 1929, która cudownie ocalała w ruinach zbombardowanej katedry. Galeria Zobacz też Bazylika 26 męczenników japońskich Przypisy
Catedrala Urakami

Catedrala Urakami (în japonezăj: 浦上天主堂 Urakami Tenshudō), cu hramul dedicat Sfintei Maria, se află în orașul japonez Nagasaki. Istoric Construcția bisericii a început în anul 1895. Edificiul a fost finalizat în anul 1925. La 9 august 1945, ora 11:02, lăcașul a fost distrus aproape complet de bomba atomică lansată asupra orașului, bombă a cărei detonație s-a produs la circa 500 metri distanță de biserică. În anul 1959 a început reconstrucția catedralei, cu conservarea ruinelor din vechiul edificiu.
Собор Ураками

Собо́р Урака́ми (яп. 浦上教会 ураками кё:кай) или Собо́р Непоро́чного Зача́тия Пресвято́й Де́вы Мари́и — католическая церковь в городе Нагасаки (Япония); кафедральный собор архиепархии Нагасаки. Современный собор является вторым собором епархии Нагасаки. Первый католический собор Нагасаки был разрушен в 1945 году во время ядерной бомбардировки. Современный собор Ураками построен недалеко от первого разрушенного храма и является памятником бомбардировки. История Жители Ураками, который сегодня находится в городской черте Нагасаки, почти все были католиками. Между 1869 и 1873 годами христиане, жившие в Ураками, подверглись жестоким гонениям; около 650 человек погибло, остальные покинули город. В 1873 году католики вернулись обратно и начали строить в Ураками церковь. Строительство было завершено только в 1925 году. Храм был построен в романском стиле и стал одним из самых больших католических соборов на Дальнем Востоке. 9 августа 1945 года город Нагасаки подвергся атомной бомбардировке. Атомная бомба упала в пятистах метрах от собора, полностью уничтожив его. В это время в храме проводилось богослужение и все люди, находившиеся в церкви, погибли. В 1959 году после длительных переговоров католической общины с городскими властями началось строительство второго собора Ураками. Городские власти хотели сохранить руины разрушенного храма как памятник бомбардировки и предлагали новое место для строительства нового храма, однако католическая община хотела построить новый храм на месте разрушенного. Католическая община объясняла своё желание тем, что это место является для католиков историческим и памятным местом периода гонений христиан в Японии. В 1980 году на месте разрушенного храма был построен второй собор Ураками. В Парке мира, расположенном неподалёку от собора Ураками, находятся остатки стены первого собора. Другие остатки экспонируются в Музее атомной бомбардировки в Нагасаки, некоторые артефакты находятся в новом храме. Примечания См. также Колокол Нагасаки Ссылки Сайт прихода (яп.) The impressive cathedral built by the persecuted Christians of Urakami (англ.) Часовня Пресвятой Девы Марии из Нагасаки Архивная копия от 20 февраля 2020 на Wayback Machine (яп.)
Hesaki Lighthouse

Hesaki Lighthouse (部埼灯台, hesaki tōdai) is a lighthouse on the Kiku Peninsula in Moji-ku, Kitakyūshū in Fukuoka Prefecture, Japan. It was constructed in December 1870; the lighthouse was lit on 22 January 1871. It was one of the lighthouses designed by Richard Henry Brunton, who was hired by the government of Japan to help construct lighthouses to make coastal waters safe for foreign ships to approach, after Japan opened up to the West. See also List of lighthouses in Japan Notes
Higashikyushu Junior College

Higashikyushu Junior College (東九州短期大学, Higashi-kyūshū tanki daigaku) is a private junior college in Nakatsu, Ōita, Japan. The predecessor of the school, founded in 1899, was chartered as a women's junior college in 1967. By 2000, it became coeducational, while the present name was adopted in 2002. References External links Official website (in Japanese)
Burg Kokura

Die Burg Kokura (japanisch 小倉城, Kokura-jō) befindet sich im Bezirk Kokurakita der Stadt Kitakyūshū, Präfektur Fukuoka. In der Edo-Zeit residierten dort zuletzt die Ogasawara als größere Fudai-Daimyō. Burgherren in der Edo-Zeit Geschichte 1587 beauftragte Toyotomi Hideyoshi Mori Yoshinari (森 吉成) mit dem Bau einer neuzeitlichen Anlage an Stelle einer alten Burg. Nach der Schlacht von Sekigahara, auf der Yoshinari auf der Verlierer-Seite stand, fiel die Burg an Hosokawa Tadaoki (1563–1646), der die Burg erneuerte. Die Burg war nun in den zentralen Bereich (本丸), die Bereiche Kita-no-maru (北の丸) und Matsu-no-maru (松の丸) gegliedert, die durch die Bereiche Ni-no-maru (二の丸) und San-no-maru (三の丸) ergänzt wurden. In dieser Form blieb die Burg samt ihrem imposanten vierstöckigen Burgturm bis 1866 erhalten. Bereits Tadaokis Sohn, Hosokawa Tadatoshi (細川 忠利; 1586–1641), wurde auf die Burg Kumamoto versetzt, wo er Katō Tadahiro (加藤 忠広; 1601–1653) ablöste, der dort abgesetzt worden war. Kokura wurde nun von Ogasawara Tadazane (小笠原 忠真) übernommen, der und dessen Nachkommen bis zur Meiji-Restauration dort residierten. Als das Bakufu bei seiner zweiten Strafexpedition gegen die Mōri (長州征伐, Chōshū seibatsu) eine Niederlage erlitt, gaben die das Bakufu zunächst unterstützenden Ogasawara 1866 auf und setzten die Burg in Brand. Der Burgturm wurde 1959 in Beton wieder aufgebaut und beherbergt ein Museum zur Geschichte der Burg unter dem Namen „Museum der Lebensreise“ (いのちのたび博物館, Inochi no tabi hakubutsukan). Bei Ausgrabungen wurden vergoldete Dachziegel (金箔瓦, kimpaku kawara), hölzerne Überreste von Wachtürmen und Spuren der Vorgängerburg gefunden. Mori Ōgai war um die Wende des 20. Jahrhunderts auf der Burg stationiert, als es sich um eine Militärbasis handelte. 1998 wurden das Matsumoto Seichō Memorial Museum und der Schlossgarten auf dem Gelände der Burg eröffnet. Bilder Anmerkungen Literatur Yamauchi, Junji: Kokura-jo in: Miura, Masayuki (Hrsg.): Shiro to jinya. Saikoku-hen. Gakken, 2006. ISBN 978-4-05-604379-2. Nishigaya, Yasuhiro (Hrsg.): Kokura-jo. In: Nihon meijo zukan, Rikogaku-sha, 1993. ISBN 4-8445-3017-8. Weblinks
Kokura Castle

Kokura Castle (Japanese: 小倉城, Hepburn: Kokura-jō) is a castle in Kitakyushu, Japan. A castle was first built at the current site in 1569. Construction of a more substantial replacement commenced in 1602 under the order of Tadaoki Hosokawa. As of 2021, Kokura Castle had the 6th tallest castle keep among existing Japanese castles. History The history of Kokura Castle dates back to 1569, when the Mōri clan built a castle at the current site. In 1602, following his participation in the Battle of Sekigahara, Tadaoki Hosokawa ordered the construction of a more substantial castle. Construction was completed in about seven years, and incorporated an entire castle town within its fortifications. At the time, it was the fifth-largest castle in Japan. After the Hosokawa clan relocated to Kumamoto, Tadazane Ogasawara took control of Kokura in 1632. The castle remained the property of the Ogasawara clan (from Harima) from1632 to the 1860s. The castle burnt down from a fire in 1837, with portions of it (but not the keep) rebuilt in 1839. Kokura Castle was burnt down intentionally on August 1, 1866 by retreating Kokura troops during a battle fought against the Chōshū clan during the Second Chōshū expedition. The Kokura troops managed to storm the remnants of the castle on September 9, 1866 and retrieved some documents and goods that had been left during the earlier retreat. However, the castle's symbolically significant drum had been seized by the Chōshū domain, and it was eventually taken to Itsukushima Shrine in Shimonoseki where it still resides. The keep was reconstructed in 1959, and the castle was fully restored in 1990. Matsumoto Seicho Memorial Museum and castle garden were opened in 1998. Location The castle is about a ten-minute walk from JR Kyushu's Kokura Station. The north side of the moat is next to the Riverwalk shopping complex (completed in 2003). Attractions The castle keep contains a modern folkloric museum and admission is charged to the keep (350 yen), garden (300 yen) and Matsumoto Seicho Memorial Museum (600 yen). A joint ticket to the three attractions costs 700 yen. The keep is not a fully accurate reconstruction. In particular, when it was reconstructed in 1959, the designers chose to use gables that did not exist when the keep had originally been constructed. Kokura Castle was listed as one of the Continued Top 100 Japanese Castles in 2017. An old Japanese-style pre-Brunton lighthouse from Shirasu (白洲) is on the castle grounds. Literature Benesch, Oleg and Ran Zwigenberg (2019). Japan's Castles: Citadels of Modernity in War and Peace. Cambridge: Cambridge University Press. p. 374. ISBN 9781108481946. De Lange, William (2021). An Encyclopedia of Japanese Castles. Groningen: Toyo Press. pp. 600 pages. ISBN 978-9492722300. Schmorleitz, Morton S. (1974). Castles in Japan. Tokyo: Charles E. Tuttle Co. ISBN 0-8048-1102-4. See also Furuichi Ryōwa External links Kokura Castle - Kitakyushu film commission Kokura Castle (Japanese) Kokura Castle (English) Kokura Castle - Japan Kyushu Tourist
Castillo Kokura

El Castillo Kokura (小倉城, Kokura-jō?) es un castillo japonés que se encuentra en Kitakyushu, Japón. Historia El Castillo Kokura fue construido por Hosokawa Tadaoki en 1602. Fue propiedad del clan Ogasawara entre 1632 y 1860. El Castillo se quemó en 1865 en la guerra entre los clanes de Kokura y Chōshū. Mori Ogai usó el Castillo como base militar en el cambio entre los siglos XIX y XX. El Castillo fue reconstruido en 1959 y completamente restaurado en 1990. El Museo Seicho Matsumoto y el jardín del Castillo fueron abiertos al público en 1998. El antiguo faro en el viejo estilo japonés aún se encuentra en el castillo. Véase también Castillo japonés Japón Enlaces externos Kokura Castle - Kitakyushu film commission Kokura Castle (japonés) Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Castillo Kokura.
Château de Kokura

Le château de Kokura (小倉城, Kokura-jō) est un château japonais situé à Kitakyūshū, dans la préfecture de Fukuoka, au Japon. Il fut le siège du domaine de Kokura pendant l'époque d'Edo. Histoire Une première fortification existait sur le site dès l'époque Sengoku, occupée successivement par les clans Itō et Mōri. Après la bataille de Sekigahara en 1600, Tadaoki Hosokawa reçoit la province de Buzen. Il commence la construction d'un château moderne en 1602, qu'il achève vers 1608. En 1632, le clan Hosokawa est transféré à Kumamoto. Il est remplacé par le clan Ogasawara, venu de la province de Harima. Le château reste leur fief principal pendant plus de deux siècles. En 1837, un incendie accidentel détruit le donjon et une partie des bâtiments, mais ils sont partiellement reconstruits. En 1866, lors de la seconde expédition de Chōshū, le château devient une cible majeure. Face à l'avancée des troupes du domaine de Chōshū, les forces de Kokura décident d'incendier elles-mêmes le château pour éviter qu'il ne serve de base à l'ennemi. Pendant l'ère Meiji, le site est converti en garnison militaire pour la 12e division de l'Armée impériale japonaise. L'écrivain Mori Ogai y réside d'ailleurs en tant que médecin militaire à la fin du XIXe siècle. Restauration Le tenshu (donjon) a été reconstruit en 1959 et le château entièrement restauré en 1990. Le musée mémorial Seichō Matsumoto et les jardins du château ont été ouverts en 1998. L'ancien phare de Shirasu de style japonais pré-Brunton se trouve dans l'enceinte du château. Le tenshu n'est pas une reconstitution fidèle. Quand il fut reconstruit en 1959, les architectes optèrent pour un parti esthétiquement plus attrayant à la place d'une reconstruction exacte de la structure qui avait autrefois occupé l'emplacement. Galerie Notes et références Notes Références Voir aussi Articles connexes Liste de châteaux japonais Bibliographie (en) Morton S. Schmorleitz, Castles in Japan, Tokyo, Charles E. Tuttle Co., 1974 (ISBN 0-8048-1102-4) Liens externes Sites officiels : (ja) www.kokura-castle.jp et (en) www.kokura-castle.jp/overview-en Portail des châteaux Portail de la préfecture de Fukuoka
Castello di Kokura

Il Castello di Kokura è un castello giapponese situato nella prefettura di Fukuoka. Storia Il nome del castello deriva da Kokura, frazione della città di Kitakyūshū, e venne costruito nel 1602. Tra il 1632 e il 1860 è stato posseduto dal Clan Ogasawara e nel 1837 è stato distrutto da un incendio, per poi essere parzialmente ricostruito nel 1839. Venne distrutto di nuovo nel 1866 in una guerra tra il clan di Kokura e di Chōshū. Si dovette aspettare il 1959 per la ricostruzione del maschio e fino al 1990 perché il castello venisse completamente restaurato, mentre nel 1998 venne ufficialmente aperto al pubblico. Il giardino del castello e il Matsumoto Seichō Memorial Museum sono stati aperti intorno al castello nello stesso anno. Descrizione Il castello venne costruito sfruttando il fiume Murasaki per ricavarne un fossato naturale. Il castello segue una pianta triangolare, con un'impostazione in tenshu connesso, ovvero con una seconda torre collegata al maschio. La torre principale vista dall'esterno compare con quattro piani, mentre dall'interno sono cinque. Originariamente la costruzione era costituita da legno e pietra, ma nella ristrutturazione del XX secolo si decise di rifarlo in cemento armato per renderlo più resistente e venne anche modificato architettonicamente, dato che in origine sul secondo e sul terzo piano non erano presenti timpani. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello di Kokura Collegamenti esterni Kokura castle, su kid.ne.jp. URL consultato il 26 aprile 2019 (archiviato dall'url originale il 13 febbraio 2010).
Zamek Kokura

Zamek Kokura (jap. 小倉城 Kokura-jō) – japoński zamek zbudowany w latach 1602–1607 w Kitakyushu w prefekturze Fukuoka. Odegrał znaczącą rolę w historii Japonii jako siedziba władców feudalnych, później jako baza wojskowa, a w okresie powojennym stał się symbolem przekształcenia miasta z militarnej twierdzy w „miasto pokoju". Historia Okres Edo Budowę zamku rozpoczął w 1602 roku Hosokawa Tadaoki, który wcześniej był panem zamku Kumamoto, a następnie został mianowany władcą Kokury. Prace budowlane zakończono w 1607 roku. Zamek zyskał nietypową nazwę „zamku w stylu barbarzyńskim" lub „zamorskim" (nanban-zukuri), ponieważ podczas jego projektowania konsultowano się z misjonarzami chrześcijańskimi. Zniszczenia W 1837 roku główna wieża zamku spłonęła w pożarze. W 1866 roku, podczas wojny Boshin, wojska siogunatu Tokugawa w odwrocie celowo podpaliły pozostałe części zamku. Okres militaryzacji Od końca XIX wieku zamek Kokura pełnił funkcję bazy wojskowej (gunto) i był siedzibą Dowództwa Wojsk Zachodnich Japonii. W okresie późnego okresu Meiji wojsko stacjonujące w zamku stanowiło około jednej czwartej populacji miasta. Zamek w dużej mierze utracił swoją militarną funkcję w 1925 roku. W 1918 roku był miejscem niepokojów społecznych podczas zamieszek ryżowych. Okupacja amerykańska i odbudowa Po II wojnie światowej armia amerykańska okupowała bazę wojskową do 1959 roku. Odbudowa głównej wieży zamku w 1959 roku stała się kluczowym symbolem powojennego „ruchu wyzwolenia zamków", który miał na celu przekształcenie miasta z bazy wojskowej w „miasto pokoju" (heiwa toshi). Przypisy Bibliografia Oleg Benesch, Ran Zwigenberg: Japan's Castles: Citadels of Modernity in War and Peace. Cambridge University Press, 2019. ISBN 978-1-108-48194-6. Jennifer Mitchelhill, David Green: Castles of the Samurai: Power and Beauty. Tokio: Kodansha International, 2003. ISBN 978-4-7700-2954-6. Morton S. Schmorleitz: Castles in Japan. Charles E. Tuttle Company, Inc, 1974. ISBN 978-0-80481-102-6.
Castelo de Kokura

O Castelo de Kokura (小倉城, Kokura-jō) é um castelo japonês que se encontra em Kitakyushu, Japão. História O Castelo de Kokura foi construído por Hosokawa Tadaoki em 1602. Foi propriedade do clã Ogasawara entre 1632 e 1860. O castelo foi incendiado em 1865 na guerra entre os clãs Kokura e Chōshū. Mori Ōgai usou o castelo como base militar entre os séculos XIX e XX. O castelo foi reconstruído em 1959 e completamente restaurado em 1990. O museu Mtsumoto Seicho e o jardim do castelo foram abertos ao público em 1998. O antigo farol em um estilo clássico japonês ainda se encontra nas instalações. Referências
Замок Кокура

Замок Кокура (яп. 小倉城,Kokura-jō, англ. Kokura Castle, Замок Малая Сокровищница) — достопримечательность города Китакюсю в префектуре Фукуока. Построен Хосокава Тадаоки в 1602 году. Между 1632 и 1860 годами принадлежал клану Огасавара из Харимы. Замок был сожжён дотла в 1866 году, в ходе войны между кланами Кокура и Тёсю. Поэт Мори Огай служил в замке на рубеже XIX—XX веков, когда в Кокура размещалась военная база. Цитадель была реконструирована в 1959 году, а сам замок полностью восстановлен в 1990. Музей Мацумото Сэйтё и сад около замка были открыты в 1998 году. На территории замка находится старинный японский маяк из Сирасу. Замок находится в 10 минутах ходьбы от станции Кокура. Цитадель не является точной исторической реконструкцией. В 1959 году решено было отстроить башню в новом облике, отличном от средневекового. Примечания Литература Schmorleitz, Morton S. Castles in Japan (англ.). — Tokyo: Charles E. Tuttle Co., 1974. — ISBN 0-8048-1102-4. Ссылки Kokura Castle — Kitakyushu film commission Kokura Castle (Japanese) Kokura Castle (English) Kokura Castle — Japan Kyushu Tourist
Kumamoto Prefectural Theater

Kumamoto Prefectural Theater (熊本県立劇場, Kumamoto kenritsu gekijō) is a centre for the performing arts in Kumamoto, Kumamoto Prefecture, Japan. History It opened in 1982 and has two main spaces: a concert hall that seats 1,813 and a theatre that seats 1,183. Maekawa Kunio was the architect, with acoustical design by Nagata Acoustics. References External links Homepage
Teatro Prefectural de Kumamoto

El Teatro Prefectural de Kumamoto (熊本県立劇場, Kumamoto Kenritsu Gekijō?) es un centro para las artes escénicas ubicado en la ciudad de Kumamoto, Japón. Es el primer complejo cultural público construido en Japón.​ Abrió sus puertas en 1982 y cuenta con dos espacios principales: una sala de conciertos con capacidad para 1813 personas y un teatro de 1183 asientos; también posee una sala de ensayos y una sala de práctica musical. Kunio Maekawa fue el arquitecto de la instalación, quien realizó un diseño acústico con Nagata Acoustics.​ Véase también Teatro japonés Referencias Enlaces externos Página oficial (en japonés)
Honjo Athletic Stadium

Kitakyushu City Honjo Athletics Stadium (北九州市立本城陸上競技場, Kitakyūshūshiritsu Honjō Rikujōkyōgijō) is a small athletic and multi-purpose stadium (capacity 10,202), opened in 1990 at Honjō Park in Ohiraki, Yahata Nishi-ku, Kitakyushu, Fukuoka prefecture, Japan. Association football It was the designated home stadium for Giravanz Kitakyushu (formerly known as New Wave Kitakyushu until 2009 season), an association football club promoted to J. League from 2010 season to 2016 season. It underwent a major renovation which lasted until 2010 to install benches on the grass-covered spectator area to meet the minimum requirements of 10,000-seatings which J. League organization requires all J2 clubs to have their own stadia. Now its capacity is 10,202. Rugby It was the venue for Japan versus Tonga in the inaugural IRB Pacific 5 Nations rugby union tournament on June 4, 2006. The game celebrated the recent opening on March 16, 2006, of the New Kitakyushu Airport and was the first test match to be played in Kyūshū in 22 years. Some 8,100 spectators saw the game in a nearly full stadium. Together with Sayagatani stadium in Tobata ward, Honjo stadium hosted the All Japan rugby clubs championship on January 13 and 14, 2008. On December 5, 2009, the first Top League game ever held in Kitakyushu was played here. Coca-Cola West Red Sparks beat Ricoh Black Rams 29-22. Access The nearest railway station is Honjō Station and Futajima Station on the Chikuhō Main Line, 15 minutes walk away. The Kitakyushu City Buses line No. 30 from Orio Station takes about ten minutes to the stadium and costs 230 yen. Kitakyushu City Buses runs shuttle buses between the stadium and Orio Station when Giravanz plays home games. See also Chichibunomiya Rugby Stadium Global Arena Kintetsu Hanazono Rugby Stadium Olympic Stadium (Tokyo) Level-5 stadium Mikuni World Stadium Kitakyushu References External links Honjo Athletic Stadium - photos on the Kitakyushu Film Commission site (promoting possible venues for movies)