NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Maresuke Nogi

Maresuke Nogi (japonsky 乃木 希典, Nogi Maresuke; 25. prosince 1849 Edo – 13. září 1912 Tokio), byl generál japonské císařské armády a generální guvernér Tchaj-wanu. Byl jedním z velitelů během dobytí Port Arturu na Číně roku 1894. V letech 1904–1905 byl prominentní osobností rusko-japonské války jako velitel sil, které dobyly Port Artur obsazený Rusy. Nogi se stal národním hrdinou císařského Japonska jako model feudální loajality a sebeobětování, nakonec až k sebevraždě. Během sacumského povstání ztratil v bitvě císařský prapor, což se pokusil odčinit mimořádně riskantním útokem, aby ho získal zpět, ale dostal rozkaz zastavit. V rusko-japonské válce získal Port Artur, ale zdálo se mu, že přitom ztratil příliš mnoho svých vojáků, a proto požádal o povolení k sebevraždě, což císař odmítl. Tyto dvě události, stejně jako jeho touha nepřežit svého pána (džunši), motivovaly jeho sebevraždu v den pohřbu císaře Meidži. Jeho příklad oživil samurajský obyčej rituální sebevraždy seppuku. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Nogi Maresuke na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Maresuke Nogi na Wikimedia Commons
Maresuke Nogi

Maresuke Nogi (jap. 乃木 希典 Nogi Maresuke; ur. 25 grudnia 1849 w Tokio, zm. 13 września 1912 tamże) – generał Cesarskiej Armii Japońskiej, trzeci gubernator generalny Tajwanu, hrabia. Życiorys Urodził się w rodzinie samurajów. W 1869 wstąpił do wojska, w 1871 porucznik. Walczył przeciwko powstańcom Takamoriego Saigō w 1877. W czasie walk stracił sztandar 14. Pułku Piechoty. Dowódca rozkazał mu popełnić rytualne samobójstwo (seppuku), cesarz Mutsuhito jednak nakazał mu żyć „z cierpieniem gorszym niż śmierć”. W 1878 został podpułkownikiem, a rok później – pułkownikiem i został wysłany do Niemiec, gdzie studiował sztukę operacyjną i strategię państw europejskich. W czasie wojny chińsko-japońskiej 1894–1895 był dowódcą 1. Brygady Piechoty w stopniu generała-majora. Za zdobycie Portu Artura został awansowany w 1895 do stopnia generała-porucznika. Ponadto za zasługi wojenne otrzymał tytuł barona i Order Złotej Kani I klasy. Od 14 października 1896 do lutego 1898 pełnił funkcję gubernatora generalnego Tajwanu i dowódcy dywizji. Na Tajwanie zmarła jego matka na malarię, co przyczyniło się do jego działań nad poprawą działania służby zdrowia na wyspie. W 1899 został odwołany do Japonii i wyznaczony na dowódcę 11. Brygady Piechoty. W latach 1900–1904 pozostawał w rezerwie. W czasie wojny rosyjsko-japońskiej 1904–1905, w czerwcu 1904 został nominowany na dowódcę 3. Armii (90 tys. żołnierzy), która prowadziła blokadę Portu Artura z lądu. Po przybyciu do Mandżurii na froncie zginął jego syn, który służył w 2 Armii. W czasie blokady Portu Artura zginął także jego drugi syn. W związku z brakiem powodzenia w blokadzie Portu Artura, Nogi podał się do dymisji, ale cesarz nie wyraził na to zgody. Ze swoją armią 2 stycznia 1905 zdobył Port Artur. Za zdobycie tej twierdzy został uznany za bohatera narodowego. Dowodząc 3 Armią, odniósł zwycięstwo w bitwie pod Mukdenem (obecnie Shenyang). Po zakończeniu wojny osobiście zrelacjonował cesarzowi przebieg walk o Port Artur. Przy referowaniu strat rozpłakał się i prosił monarchę o przebaczenie za 56 tys. ofiar blokady twierdzy oraz o pozwolenie popełnienia samobójstwa za poniesione straty. Cesarz nie zezwolił. Za zasługi w wojnie 1904–1905 otrzymał tytuł hrabiego i Order Wschodzącego Słońca I klasy oraz został członkiem Wyższej Rady Wojennej przy cesarzu i honorowym prezydentem szkoły dla dzieci arystokracji. Był wychowawcą przyszłego cesarza Hirohito. Nogi wydał duże sumy swoich pieniędzy na poprawę losu rannych, kontuzjowanych i kalek z czasów wojny i na pomniki dla poległych. Był jednym z twórców skautingu w Japonii. Był lojalnym poddanym cesarza Meiji i po jego śmierci w 1912 na znak żałoby popełnił seppuku. Wraz z nim odebrała sobie życie jego żona, Shizuko. Oboje zostali deifikowani. Przypisy Bibliografia Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia, t. 18, Moskwa 1974
Nogi Maresuke

Nogi Maresuke (乃木 希典; Edo, 25 de dezembro de 1849 – Tóquio, 13 de setembro de 1912), ou Kiten, Conde Nogi, foi um importante militar japonês que desempenhou um papel importante na Guerra Russo-Japonesa. Ele era considerado um herói nacional e um modelo de lealdade feudal e auto-sacrifício, por fim chegando ao suicídio. Está sepultado do cemitério de Aoyama. Bibliografia
Nogi Maresuke

Nogi Maresuke, född 25 september 1849 i Edo (Tokyo), död 13 september 1912 i samma stad (självmord), var en japansk greve och militär. Biografi Nogi inledde sin militära karriär vid 22 års ålder år 1871, då han tog värvning som major vid 14. infanteriregementet. Han deltog med utmärkelse på kejserlig sida i boshinkriget och befordrades 1875 till överste. 1885 blev Nogi brigadchef. Under första kinesisk-japanska kriget (1894-95) förde han med generallöjtnants grad befäl över 2. infanteridivisionen, och tjänstgjorde efter krigsslutet som militärguvernör över den nyerövrade ön Formosa (Taiwan). Vid utbrottet av rysk-japanska kriget 1904 hade Nogi gått i pension, men återkallades i tjänst. Han gavs befäl över den japanska 3. armén, vilken han ledde framgångsrikt under belägringen av den ryska flottbasen Port Arthur från april 1904 till januari 1905. Som belöning för sina insatser upphöjdes Nogi 1907 till greve av kejsare Meiji, men begick självmord genom jūmonji giri (en smärtsammare form av harakiri) i samband med dennes död år 1912. Referenser Tryckta källor Nordisk familjebok / Uggleupplagan. 19. Mykenai - Norrpada / sid. 1125-1126 Webbkällor Cunningham, John M.. ”Nogi Maresuke” (på engelska). Encyclopedia Britannica. https://www.britannica.com/biography/Nogi-Maresuke. Läst 28 januari 2022.
Ноґі Маресуке

Но́ґі Маре́суке (яп. 【乃木希典】, のぎまれすけ; 25 грудня 1849(18491225) — 13 вересня 1912) — японський державний, військовий і освітній діяч. Офіцер Імперської армії Японії, генерал (з 1904). Народився у Едо, провінція Мусаші, Японія. Походив із самурайського роду Ноґі з провінції Наґато. Стажувався у Німецькій імперії (1886). 3-й генерал-губернатор Тайваню (10 травня 1895 — 2 червня 1896). 10-й директор елітної школи Ґакушюїн (31 січня 1907 — 13 вересня 1912). Учасник громадянської (1868—1869), південно-західної (1877), японсько-цінської (1894—1895) і японсько-російської воєн (1904—1905). У війні з росіянами командував 3-ю армією, що здобула Порт-Артур, й відзначилася у битві під Мукденом. Радник Військової ради (26 січня 1906 — 13 вересня 1912). Граф, чиновник 2-го старшого рангу. Нагороджений Орденом золотого шуліки 2-го ступеня та Орденом вранішнього сонця 3-го класу. Вчинив самогубство у Токіо, Японська імперія. Похований на цвинтарі Аояма. Вшановується у шінтоїстському святилищі Ноґі. Примітки Джерела Ноґі Маресуке // 新村出編 『広辞苑』 [Великий сад слів]. — 第5版. — 東京: 岩波書店, 1998. Ноґі Маресуке // 『日本大百科全書』 [Енциклопедія Ніппоніка]. — 第2版. — 東京: 小学館, 1994—1997. — 全26冊. (яп.)
Aikoku Gakuen Junior College

Aikoku Gakuen Junior College (愛国学園短期大学, Aikoku gakuen tanki daigaku) is a private junior college in Edogawa, Tokyo, Japan. The precursor of the school was founded in 1938, and it was chartered as a university in 1962. Access The campus is a quick 3-minute walk from Keisei Koiwa Station on the Keisei Main Line, about a 10-minute walk from Koiwa Station on the JR Sōbu Main Line, or about a 13-minute walk from Shin-Shibamata Station on the Hokusō Line. External links Official website (in Japanese)
Aikoku Gakuen University

Aikoku Gakuen University (愛国学園大学, Aikoku gakuen daigaku) is a private university in Yotsukaido, Chiba, Japan, established in 1998. The predecessor of the school was founded in 1938. The university also has an attached junior college. The word "Aikoku" means "patriotism" in Japanese. Alumni Official website (in Japanese)
Embassy of Iran, Tokyo

The Embassy of Iran in Tokyo (Persian: سفارت جمهوری اسلامی ایران در ژاپن) is the highest diplomatic representation of the Islamic Republic of Iran in Japan. Since 12 July 2023, Peiman Seadat has been the ambassador. Location The embassy is located in the Minato Area, Tokyo. The postal address is as follows: 3-13-9 Minami-Azabu Minato-Ku, Tokyo 106-0047 History In July 1930, the Imperial Legation of Iran in Tokyo was initially opened, but the diplomatic relations between Iran and Japan and the exchange of envoys extraordinary and minister plenipotentiary were suspended during the Second World War. After the war they were all resumed, and in February 1955, the Iranian highest mission in Tokyo was promoted from legation to embassy. In February 1979, the Iranian monarchy was collapsed by the revolution; nevertheless, the diplomatic relations with Japan have been inherited and the Embassy of Iran in Tokyo has continued to this day without any suspension. See also List of ambassadors of Iran to Japan Iran–Japan relations References External links Official website
Посольство Ирана в Японии

Посольство Канады в Японии (перс. سفارت جمهوری اسلامی ایران در ژاپن‎, яп. 駐日イラン大使館) — главная дипломатическая миссия Ирана в Японии, расположенная в специальном районе Минато столицы Японии Токио. С 2018 года послом Ирана в Японии является Мортеза Рахмани Мовахед. История Первая Императорская миссия Ирана в Токио была открыта в июле 1930 года. Дипломатические отношения между Ираном и Японией и обмен чрезвычайными посланниками и полномочными министрами были приостановлены во время Второй мировой войны. После войны дипотношения были возобновлены, а в феврале 1955 года высшая миссия Ирана в Токио была переведена из дипломатической миссии в посольство. В феврале 1979 года иранская монархия прекратила своё существование в результате исламской революции, однако, тем не менее, дипломатические отношения с Японией были унаследованы и посольство Ирана в Токио продолжало работать без каких-либо приостановок. Послы Ирана в Японии Многие послы Ирана в Японии впоследствии становились министрами, управляющими центральных банков и заместителями министров иностранных дел. Например, посол в Японии в 1956—1958 годах Хоссейн Годс-Нахай стал позже министром по делам королевского двора, а Мохаммад Хоссейн Адели (1987—1989) стал директором Центрального банка Исламской Республики Иран. Хоссейн Годс-Нахай (1956—1958) Горам Аббас Арам (1958—1959) Аббас Арам Говерхи (1982—1987) Мохаммад Хоссейн Адели (1987—1989) Манучехр Моттаки (1995—1999) Аббас Аракчи (2007—2011) Мортеза Рахмани Мовахед (2018—наст. вр.) См. также Список дипломатических миссий Ирана Ирано-японские отношения Примечания Ссылки Официальный сайт Посольства Ирана в Японии (англ.)
Akatsuka Botanical Garden

The Akatsuka Botanical Garden (板橋区立赤塚植物園, Itabashi Kuritsu Akatsuka Shokubutsuen) is a botanical garden located at 5-17-14 Akatsuka, Itabashi, Tokyo, Japan. It is open daily. The garden is located in Akatsuka's hills and contains over 600 varieties of trees and plants. The Manyo Yakuyo Garden is a Manyo Botanical Garden containing medicinal herbs mentioned in the Man'yōshū anthology. References External links Itabashi City entry (Japanese) Museum Directory entry (Japanese) Tokyo Tourism Info article Japan Times article Japan Navigator article See also List of botanical gardens in Japan
Jardín Botánico de Akatsuka

El Jardín Botánico de Akatsuka (en japonés 板橋区立赤塚植物園 Itabashi Kuritsu Akatsuka Shokubutsuen) es un arboreto y jardín botánico de 16 hectáreas de extensión en Itabashi en la prefectura de Tokio.​ Localización El jardín botánico se encuentra en las colinas de Akatsuka, en la zona norte de Tokio. Se llega con la línea de "Tobu Tojo" procedente de "Ikebukuro" o la línea del subterráneo de "Yurakucho" limitada para "Kawagoe", bajar en "Shimo Akatsuka" (línea de Tojo) o "Eidan Akatsuka" (línea de Yurakucho, salida 3). Saliendo de cualquier estación, haga una "U" dando vuelta a la izquierda a lo largo de una calle de las compras, "Akatsuka Chuo-dori". Itabashi Kuritsu Akatsuka Shokubutsuen, 5-17-14 Akatsuka, Itabashi-shi, Tokio-Ken 175-0082 Japón. Planos y vistas satelitales.35°46′52.2″N 139°38′40.1″E Está abierto al público diariamente. Hay que pagar una tarifa de entrada. Historia Este jardín botánico se encuentra en la zona de "Itabashi" (literalmente, "puente del tablón") era ya una ciudad durante los días de los clanes de "Genji y de Heike en el siglo XII. Durante el periodo Edo (1603-1867), el puente del cual la ciudad se supone ha tomado el nombre registraba una circulación intensa, pues Itabashi era uno de los cuatro mayores "juku" (paradas del descanso) para los viajeros en el "Nakasendo". Colecciones Este jardín botánico alberga sobre las 600 variedades de plantas y árboles, dispuestas en varias colecciones : "Paseo de las coníferas" "Sendero de las flores silvestres" "Sendero de las cuatro estaciones" "Jardín de Bambú" "Jardín Manyo Yakuyo" es un Jardín botánico Manyo dedicado a las hierbas medicinales que se mencionan en la antología poética Man'yōshū. También se puede observar la planta シュウメイギク "nirinso" (Anémona de bosque japonesa), que siempre florece en pares. Referencias Enlaces externos Descripción de la zona Turismo de Tokio Artículo del "Japan Times" Página del "Japan Navigator"
Giardino botanico di Akatsuka

Il giardino botanico di Akatsuka (板橋 区 立 赤 塚 植物園 Itabashi Kuritsu Akatsuka Shokubutsuen) è un giardino botanico situato a Akatsuka 5-17-14, Itabashi, Tokyo, Giappone. È aperto tutti i giorni. Descrizione Il giardino si trova nelle colline di Akatsuka nella parte settentrionale di Tokyo e contiene oltre 600 varietà di alberi e piante. Risale al 1981, è stato primo giardino botanico municipale a Tokyo, ed ha una superficie di circa un ettaro. All'interno è presente una biblioteca ed una sala per attività didattiche e per mostre temporanee. Nel giardino sono presenti dei sentieri con indicazioni in braille per gli ipovedenti, una foresta di bamboo, e diversi percorsi tematici (sentiero delle conifere, sentiero dei fiori selvatici, sentiero delle quattro stagioni). Nel giardino è presente inoltre il Man’yō Yakuyo Garden uno dei 37 giardini botanici Man’yō contenenti erbe medicinali menzionate nell'antologia di poesie Man'yōshū. Questa parte è stata aggiunta più tardi, nel 1986, quando il governo locale ebbe l'opportunità di acquisire il terreno immediatamente dietro il giardino principale e, data la vicinanza del sito a una serie di strutture culturali e religiose (come l'Itabashi Art Museum e il tempio di Jōrenji), è stato deciso che l'estensione al giardino avrebbe contribuito al carattere culturale ed educativo della località, determinando così la decisione di creare un giardino Man'yō di piante medicinali. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Giardino botanico Akatsuka Collegamenti esterni (JA) Sito ufficiale, su city.itabashi.tokyo.jp.
Akigase Park

Akigase Park (秋ヶ瀬公園, Akigase kōen) is a park in Japan that occupies a section of flood plain of the Arakawa River, which is located at the western edge of Saitama City. The park covers an area of 100.1ha on the eastern side of the river between its northern boundary, 3 km north of the Akigase Bridge, and the southern boundary, the Hanekura Bridge. In 1971, former Urawa City established the park as a measure to manage the rising issue of insufficient park availability stemmed from rapid urban expansion. Baseball fields, soccer fields, and tennis courts, along with patches of pristine forest make up its grounds. Access Taking a bus from Urawa Station toward Shiki Station for 20 minutes and getting off at Sakurasō Park Stop. External links [1] Prefectural website
Bunka Gakuin

Bunka Gakuin (文化学院) was a Japanese vocational school. It opened in 1921 as the first co-educational school in Japan. Alumni Hisae Imai Takako Irie Liu Chi-hsiang Yoko Mizuki Akiko Santo Akira Terao Mitsu Yashima Guan Zilan, Chinese painter References External links Official website
Bunka Gakuin

Le Bunka Gakuin (文化学院) est une école professionnelle japonaise fondée à Tokyo en 1921 par la poétesse Akiko Yosano. Anciens élèves Liu Chi-hsiang ; Hisae Imai ; Takako Irie ; Yōko Mizuki ; Akiko Santo ; Fumie Taniguchi ; Akira Terao ; Mari Yonehara. Liens externes Site officiel du Bunka Gakuin Source de la traduction (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Bunka Gakuin » (voir la liste des auteurs). Portail de l’éducation Portail de Tokyo
Toy Story Midway Mania

Toy Story (Midway) Mania ist eine interaktive Themenparkattraktion in Disney’s Hollywood Studios in der Walt Disney World in Florida und von Disney’s California Adventure Park in Kalifornien. Eine weitere Version der Attraktion ist in DisneySea in Tokyo im Juli 2012 eröffnet worden. Die Attraktion ist nach den Filmen Toy Story und Toy Story 2 von Disney und Pixar gestaltet. In Florida öffnete die Attraktion am 31. Mai 2008 und in Kalifornien am 17. Juni 2008. Die Attraktion Parkbesucher tragen während der Fahrt 3D-Brillen. Man sitzt in einem Fahrzeug, auf dem je zwei Fahrkabinen sind, in die je vier Leute, zwei auf jeder Seite, passen. Während der Fahrt fährt der Besucher durch verschiedene Minispiele, bei denen er immer irgendwas mit Torten, Ringen und Ähnlichem abschießen muss. Durch den 3D-Effekt wirkt es so, als würde der Schuss direkt aus der kleinen Kanone vor einem kommen. Für jeden Treffer bekommt man Punkte, die am Ende zusammengezählt werden. Minispiele Entsprechend der Version aus Disney's Hollywood Studios: Schießen ohne Punktezählen zur Übung Schießen auf Holzzielscheiben auf einem Bauernhof Mit Dartpfeilen auf Luftballons schießen (echter Luftzug bei Treffern) Schießen auf Teller Mit Ringen auf Aliens werfen In Westernumgebung auf Zielscheiben schießen Orte Disney’s California Adventure Park am Paradise Pier Disney’s Hollywood Studios am Pixar Place DisneySea Tokyo im New Yorker Bereich (Eröffnung: 2012)
Toy Story Midway Mania!

Toy Story Midway Mania! is een interactieve darkride in de attractieparken Disney's Hollywood Studios, Disney's California Adventure en Tokyo DisneySea. De darkride is geïnspireerd op de films en franchise van Toy Story. Opzet Qua opzet komen alle drie de locaties van de attractie overeen. De wachtrij bestaat uit meerdere ruimtes waarin uitvergroot speelgoed te vinden is. Hier wordt de illusie gewekt dat bezoekers gekrompen zijn. Blikvanger in de wachtrij is een animatronic van Meneer Aardappelhoofd. Hij zingt en spreekt met bezoekers. Ook trekt hij zijn oor geregeld met zijn hand uit zijn hoofd en plaats deze dan weer terug. De darkride wordt afgelegd in een voertuig dat 360 graden om zijn eigen as kan draaien, waardoor de bezoekers in diverse richtingen de attractie beleven. Elke trein die vertrekt bestaat uit meerdere voertuigen. Aan beide zijden van een voertuig is plek voor twee bezoekers die met hun rug naar elkaar toe zitten. Tijdens de rit stopt de trein een aantal keren bij 3D-schermen. Met de laserpistolen aan het voertuig dienen de bezoekers op de doelen te schieten op het scherm om zo punten te scoren. De puntentelling is per persoon in het voertuig te volgen. Aan het eind van de rit in de totale score zichtbaar. Locaties Disney's Hollywood Studios In januari van 2007 werd de nieuwe attractie aangekondigd in het attractiepark zelf. Datzelfde jaar begon de bouw van de darkride. Een jaar later, 31 mei 2008, werd de attractie geopend, waarmee het de eerste Toy Story Midway Mania! van alle Disney-parken wereldwijd was. In mei 2015 werd aangekondigd dat de capaciteit van de darkride verhoogd werd door de aanleg van een derde traject door de attractie. Dit derde traject opende in mei van 2016. Op 30 juni 2018 opende het themagebied Toy Story Playland. De darkride werd toegevoegd aan dit themagebied. Hiervoor werd de entree verplaatst. De voormalige entree doet nu dienst als nooduitgang. Disney's California Adventure In januari 2007 werd de darkride aangekondigd in Disney's Hollywood Studio's. Kort hierna startte de bouw van de attractie. Op 17 juni 2008 werd Toy Story Midway Mania! geopend voor het publiek. Op 1 januari 2010 werd de single riders-rij van de darkride permanent gesloten. Zeven jaar later op 6 april 2017 kreeg de attractie een aparte wachtrij voor bezitters van de FastPass. In 2018 werd de darkride toegevoegd aan het themagebied Pixar Pier. Tokyo DisneySea Op 9 juli 2012 opende de darkride in het themagebied American Waterfront onder de naam Toy Story Mania!. Trivia De interactieve 3D-darkride Maus au Chocolat is gebaseerd op Toy Story Midway Mania!.
Национална парламентарна библиотека (Япония)

Националната парламентарна библиотека (на японски: 国立国会図書館) е националната библиотека на Япония. Нейното седалище е в Токио, но има и втори голям център в Киото, както и няколко по-малки клона в различни части на страната. Основана е през 1948 година на основата на библиотеките на двете камари на довоенния японски парламент. През 1949 година към Националната парламентарна библиотека е присъединена и Националната библиотека (старата Императорска библиотека), най-голямата в Япония дотогава. Външни препратки В Общомедия има медийни файлове относно Националната парламентарна библиотека на Япония ((ja)) Официален сайт
Národní parlamentní knihovna Japonska

Národní parlamentní knihovna Japonska (japonsky 国立国会図書館, Kokuricu kokkai tošokan) je jediná národní knihovna v Japonsku. Vznikla zákonem v roce 1948 při japonském parlamentu (Kokkai), po vzoru americké Library of Congress. Vznikla na základě tří starších knihoven, dvou knihoven při horní a dolní komoře parlamentu a Imperiální knihovny, jež byla založena ministerstvem školství roku 1872. U vzniku knihovny v roce 1948 stál politik Tokudžiró Kanamori a filozof Masakazu Nakai. Národní parlamentní knihovna má dvě hlavní sídla, v Tokiu (ve čtvrti Nagatačó, sídlo otevřeno 1961) a v Kjóto (Kansai-kan). V tokijské čtvrti Ueno je shromážděna sbírka literatury pro děti. Nejvzácnější součástí sbírek je 6000 dokumentů ze šógunátu Tokugawa, 8000 lékařských rukopisů z období Edo, či čínské texty z období dynastie Čching. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku National Diet Library na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Národní parlamentní knihovna Japonska na Wikimedia Commons Oficiální stránky (japonsky)
Nationale parlamentsbibliotek

Nationale parlamentsbibliotek (på japansk: 国立国会図書館, Kokuritsu Kokkai Toshokan, på engelsk National Diet Library) er Japans eneste nationalbibliotek. Biblioteket er primært et forskningsbibliotek. Det fungerer også som et pligtbibliotek og opbevarer således også alle eksemplarer af bøger og tryksager, der er udgivet i Japan i moderne tid. Det er et af verden største biblioteker. Biblioteket åbnede i juni 1948 med en samling på 100.000 eksemplarer. Kokuritsu Kokkai Toshokan blev i 1949 slået sammen med nationalbiblioteket (tidligere det kejserlige bibliotek) og blev derved det eneste nationalbibliotek i Japan. På det tidspunkt blev samlingerne udvidet med en million eksemplarer. Det Nationale parlamentsbibliotek flyttede i 1961 til sine nuværende lokaler ved parlamentsbygningen. Et anneks stod klart i 1986 med kapacitet for tolv millioner bøger og tidsskrifter. Kokuritsu Kokkai Toshokan åbnede et nyt bibliotek i maj 2002, Det Internationale Børnebogsbibliotek, i det tidligere kejserlige bibliotek i Ueno. Det indeholder 400.000 eksemplarer af børnelitteratur fra hele verden. Eksterne links