NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Orto botanico di Koishikawa

L'Orto botanico di Koishikawa (小石川植物園?, Koishikawa Shokubutsuen, 40 acri, 16 ettari) è un complesso di orti botanici con arboreto gestito dalla Graduate School of Science dell'Università di Tokyo. Si trova a 3-7-1 Hakusan, Bunkyō, Tokyo, Giappone e aperto tutti i giorni tranne il lunedì; è prevista una tassa di ammissione. I giardini risalgono al 1684, quando il quinto Shogun Tokugawa, Tsunayoshi, istituì il giardino delle erbe medicinali di Koishikawa. Nel 1877, dopo la Restaurazione Meiji, divennero parte dell'università e luogo di nascita della ricerca botanica giapponese. Oggi le attività di ricerca sono focalizzate sull'evoluzione, sulla sistematica filogenetica e sulla fisiologia delle piante superiori. Le collezioni dei giardini contengono circa 4.000 specie di piante, tra cui 1.400 specie legnose resistenti, 1.500 specie erbacee resistenti e 1.100 specie tropicali e subtropicali. Notevoli collezioni all'aperto includono camelie, ciliegie, aceri, primule giapponesi, alberi bonsai e piante alpine. Una forza particolare sono le specie selvatiche raccolte da Giappone, Corea, Taiwan e Cina. I giardini contengono anche un erbario con 1,4 milioni di esemplari e una biblioteca di 20.000 libri e riviste. Il Koishikawa Yojosho, un antico ospedale giapponese, fu fondato nei giardini delle erbe dall'ottavo shogun Tokugawa Yoshimune nel 1722. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Orto botanico di Koishikawa Collegamenti esterni Koishikawa Botanical Garden, su bg.s.u-tokyo.ac.jp.
Ogród Botaniczny Koishikawa

Ogród Botaniczny Koishikawa (jap. 小石川植物園 Koishikawa Shokubutsu-en) – ogród botaniczny znajdujący się w dzielnicy Bunkyō, w Tokio, w Japonii. Obecnie ogród jest zarządzany przez Uniwersytet Tokijski (jap. 東京大学 Tōkyō Daigaku)). Historia Istnienie parku datuje się od roku 1684. Wtedy to siogun Tsunayoshi Tokugawa utworzył na tym terenie ogród zielarski, który w późniejszym okresie zaopatrywał biedotę okresu Edo w niezbędne medykamenty. W roku 1877 (restauracja Meiji) pieczę nad parkiem przejął Cesarski Uniwersytet Tokijski (obecnie Uniwersytet Tokijski). Było to miejsce do prowadzenia badań botanicznych. Parę lat później na terenie parku zbudowano małą bibliotekę oraz budynek przeznaczony do prowadzenia prac badawczych i wykładów. Uczelnia skupiła także swoją uwagę na arboretum. Roślinność Na terenie ogrodu prowadzone są badania z zakresu fitofizjologii i ewolucji roślin. W ogrodzie znajduje się ponad 4 tysiące gatunków roślin, w tym ok. 1400 mrozoodpornych roślin drzewiastych, ok. 1500 mrozoodpornych roślin zielnych i ok. 1100 gatunków roślin tropikalnych i subtropikalnych. Niektóre z gatunków obecnych w ogrodzie to: pigwowiec chiński – drzewo pochodzące w Chin, uznawane tam za roślinę o właściwościach leczniczych; miłorząb dwuklapowy; morela japońska (ume), wiśnia piłkowana (sakura) i inne gatunki z rodzaju Prunus; gatunki z rodzaju kamelia; wiele gatunków klonów; gatunki z rodzaju pierwiosnek; gatunki drzew z rodziny magnoliowatych. Filia ogrodu w Nikkō W 1902 r. utworzono filię ogrodu Koishikawa w prefekturze Tochigi, w miejscowości Nikkō. Umożliwiło to prowadzenie badań specjalistycznych na roślinach górskich. Ogród ten nazywa się Ogród Botaniczny Nikkō (jap. 日光植物園 Nikkō Shokubutsu-en). Posiada również bogaty zielnik, przechowujący ponad 1,4 mln okazów. Księgozbiór ogrodowej biblioteki liczy około 20 tys. pozycji, głównie z dziedziny botaniki. Ogród w Nikkō jest otwarty dla zwiedzających od godziny 9:00 do 16:30, z wyjątkiem zimy, gdy jest zamykany. Do parku dostać się można m.in. koleją JR, wysiadając na stacji Nikkō. Przypisy Linki zewnętrzne Ogród Botaniczny Koishikawa – Koishikawa Botanical Gardens (ang.)
Kita-Katsushika District, Saitama

Kita-Katsushika (北葛飾郡, Kita-Katsushika-gun) is a district located in Saitama Prefecture, Japan. As of July 1, 2011, the district has an estimated population of 77,583 and a population density of 1,680 persons per km2. The total area is 46.22 km2. There are two towns in the district. Matsubushi Sugito The following cities were once part of the district, but have since merged into other towns: Parts of Kasukabe Kuki Misato Satte Yoshikawa History April 1, 1964: The village of Shōwa gained town status. October 1, 1964: The village of Misato gained town status. April 1, 1969: The village of Matsubushi gained town status. May 3, 1972: The town of Misato gained city status. October 1, 1986: The town of Satte gained city status. April 1, 1996: The town of Yoshikawa gained city status. October 1, 2005: The town of Shōwa merged with the city of Kasukabe to form the new city of Kasukabe. March 23, 2010: The towns of Kurihashi and Washimiya, along with the town of Shōbu, from Minamisaitama District, merged with the city of Kuki to form the new city of Kuki. References
District de Kita-Katsushika

Le district de Kita-Katsushika (北葛飾郡, Kita-Katsushika-gun) est un district situé dans la préfecture de Saitama, au Japon. Géographie Démographie Au 1er décembre 2013, la population du district de Kita-Katsushika était de 76 372 habitants répartis sur une superficie de 46,22 km2. Divisions administratives Le district de Kita-Katsushika réunit deux bourgs : Matsubushi et Sugito. Notes et références Liens externes Portail de la préfecture de Saitama
Повіт Кіта-Кацусіка

Пові́т Кіта́-Кацу́сіка (яп. 北葛飾郡, きたかつしかぐん, МФА: [kʲita kat͡su̥ɕika guɴ]) — повіт в префектурі Сайтама, Японія. Примітки Джерела та література (яп.) Повіт Кіта-Кацусіка // Великий словник японських топонімів Кадокава. Префектура Сайтама (11). — Токіо: Кадокава Шьотен, 1980. Повіт Кіта-Кацусіка // 『日本大百科全書』 [Енциклопедія Ніппоніка]. — 第2版. — 東京: 小学館, 1994—1997. — 全26冊. (яп.)
Tōkyō Taiikukan

Die Tōkyō Taiikukan (japanisch 東京体育館, „Sporthalle Tokio“; englisch Tokyo Metropolitan Gymnasium, „Sporthalle der Präfektur Tokio“) ist eine 1954 erbaute Veranstaltungshalle im Bezirk Shibuya der Präfektur Tokio. Sie liegt im Stadtteil Sendagaya im westlichen Zentrum Tokios und fasst 10.000 Zuschauer. Eigentümer ist die Präfektur Tokio, Betreiber ist die Tōkyō-to Sports Bunka Jigyōdan, eine Stiftung (zaidan-hōjin), die im Auftrag der Präfekturverwaltung mehrere Sporteinrichtungen wie z. B. den Olympiapark Komazawa betreibt. Im Tōkyō Taiikukan fanden zahlreiche nationale und internationale Sportereignisse und Konzerte bekannter Künstler statt. Bei den Olympischen Spielen 1964 wurde die Halle für Turn- und Schwimmwettbewerbe genutzt. Während den Olympischen Spielen 2020 fanden im Tōkyō Taiikukan die Tischtennisspiele statt. Basketball Die NBA ließ im November 1990 zwei Spiele der Regular Season zwischen den Phoenix Suns und Utah Jazz in dieser Halle ausrichten. Das Spiel 1 endete 119:96 für die Phoenix Suns. Das Spiel 2 gewann Utah Jazz mit 102:101. Weblinks Website der Tōkyō-to Sports Bunka Jigyōdan: Tōkyō Taiikukan (japanisch) Einzelnachweise
Gimnasio Metropolitano de Tokio

El Gimnasio Metropolitano de Tokio 東京体育館 (Tōkyō Taiikukan, 東京体育館?) es un complejo deportivo de clase mundial situado en Sendagaya, Shibuya, Tokio, Japón. Construido en 1954 para el Campeonato Mundial de lucha libre amateur, también se usó como el lugar de celebración de las competiciones de gimnasia en los Juegos Olímpicos de Tokio 1964, y albergará la competición de tenis de mesa en los Juegos Olímpicos de 2020.​ El gimnasio fue reconstruido con un diseño futurista de Fumihiko Maki, ganador del Premio Pritzker, y finalizado en 1991. Descripción y eventos El estadio contiene una gran pista cubierta en la que se celebran eventos deportivos nacionales e internacionales, que tiene capacidad para 10000 personas (6000 fijos y 4000 temporales). Algunos eventos celebrados en el estadio son: El Campeonato de Tenis Toray Pan Pacific de la WTA se celebraba todos los años en febrero, pero desde 2008 se celebra en el Ariake Coliseum Campeonatos de Tenis de Mesa de Japón V.League Suntory Cup, Competición Escolar de Voleibol de Japón Aeon Cup, Campeonato Mundial de Clubes de Gimnasia Rítmica Campeonato Mundial de Full Contact Karate (Shinkyokushinkai Karate) cada cuatro años. Campeonato Intercolegial de Voleibol de Japón Campeonato Mundial de Patinaje Artístico sobre Hielo de 2007 Campeonato Mundial de Gimnasia Artística de 2011 Desde 2000, también se ha usado el estadio para conciertos. El primer artista que actuó aquí fue el grupo japonés Porno Graffitti. Las instalaciones también incluyen una piscina olímpica (50x20m, ocho calles), con 900 asientos. Los Campeonatos de Waterpolo de Japón se celebran aquí. También hay una piscina de 25m (25x13m, 6 calles), una pista de atletismo ovalada al aire libre; una sala de levantamiento de pesas, y salas de conferencias. Desde el 1 de abril de 2006, gestionan el gimnasio la Tokyo Lifelong Learning and Culture Foundation (東京都生涯学習文化財団), junto con Suntory (サントリー株式会社), Tipness (株式会社ティップネス) y O-ence (株式会社オーエンス). Cuotas Desde 2006, las cuotas para el uso de las instalaciones son: gimnasio (2 horas): 450 yen piscina (2 horas): 600 yen piscina (estudiantes de secundaria y menores)/2 horas: 260 yen gimnasio y piscina (2 horas): 1000 yen gimnasio, piscina y estudio de baile (1 día): 2500 yen pase de un mes: 7800 yen Horario Lunes-Viernes: 9:00 – 23:00 Sábado: 9:00 – 22:00 Domingo: 9:00 – 21:00 Véase también Gimnasio Nacional Yoyogi Estadio Olímpico de Tokio Domo de Tokio Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Gimnasio Metropolitano de Tokio. 1964 Summer Olympics official report. Volume 1. Part 1. pp. 120–1. Página web oficial Imagen de satélite del gimnasio en Google Maps El Gimnasio Metropolitano de Tokio et Archiplanet
Tokyo Metropolitan Gymnasium

Tokyo Metropolitan Gymnasium (東京体育館, Tōkyō taiikukan) est un centre sportif et arène à Sendagaya dans l'arrondissement de Shibuya à Tokyo. Histoire Le gymnase a été construit en 1954 et utilisé pendant les Jeux olympiques d'été de 1964, puis reconstruit en 1991 par Fumihiko Maki - architecte contemporain japonais, lauréat du prix Pritzker. Le gymnase est en face de la gare de Sendagaya du réseau JR East sur la ligne Chūō-Sōbu et la station Kokuritsu Kyōgijō (Stade national) sur la ligne Ōedo. L'Open de Tokyo de tennis WTA se déroule ici ; les Championnats du Japon de volley-ball féminin ; Le grand chelem de judo Coupe Jigoro Kano depuis 2007 ; la Coupe Aeon de Gymnastique rythmique ; les Championnats du monde de patinage artistique 2007 ; les épreuves de tennis de table des Jeux olympiques et paralympiques d'été de 2020. les championnats du monde par équipes de patinage artistique 2023 et 2025 Liens externes Sites officiels : (ja) www.tef.or.jp/tmg et (en) www.tef.or.jp/tmg/en_index.jsp Ressource relative à l'architecture : Structurae Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du sport Portail de Tokyo
Tokyo Metropolitan Gymnasium

Il Tokyo Metropolitan Gymnasium è un impianto sportivo coperto giapponese della città di Tokyo. Caratteristiche È un impianto polivalente, costruito negli anni cinquanta del XX secolo per ospitare degli incontri di lotta libera ed è stato utilizzato anche per ospitare alcune discipline per le olimpiadi di Tokyo del 1964. Attualmente è utilizzato per: Badminton Tennis Tennistavolo Pallavolo Pallacanestro Pattinaggio Karate Scherma (sport) Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tokyo Metropolitan Gymnasium Collegamenti esterni Sito ufficiale, su tef.or.jp. URL consultato il 10 novembre 2007 (archiviato dall'url originale il 9 aprile 2009). Foto satellitare, su maps.google.com. Tokyo Metropolitan Gymnasium sul sito Archiplanet
Tokyo Metropolitan Gymnasium

Het Tokyo Metropolitan Gymnasium (Japans: 東京体育館, Tōkyō Taiikukan) is een sportcomplex en arena in het centrum van de Japanse hoofdstad Tokio, in de speciale wijk Shibuya, meer specifiek in de buurt Sendagaya. Het bouwwerk ligt ten zuiden van het nationaal park Shinjuku Gyoen en grenzend in het zuidoosten van 1958 tot 2015 aan het Olympisch Stadion en sinds 2019 aan het nieuw Olympisch Stadion in Shinjuku. Het centrum van de arena is een grote overdekte zaal waar nationale en internationale sportevenementen worden georganiseerd. De arena kan plaats bieden aan 10.000 toeschouwers (6.000 vast, 4.000 tijdelijk). Onder de grote zaal bevindt zich een 50-meter zwembad dat net niet kwalificeert als zwembad met olympische afmetingen (50m x 20m, acht banen) met zitplaatsen voor 900 personen. Onder meer de Japanse nationale kampioenschappen waterpolo worden hier georganiseerd. Er is ook een 25m zwembad (25m x 13m, 6 banen), een ovalen buitenbaan, een krachttrainingsruimte en conferentiezalen. Geschiedenis Het complex werd met een toenmalige kostprijs van 350 miljoen yen gebouwd van februari 1953 tot april 1954 voor het wereldkampioenschappen worstelen van dat jaar. Het was ook de locatie voor meerdere sporten op de Aziatische Spelen 1958, van de turncompetitie op de Olympische Zomerspelen 1964 en van de tafeltenniscompetitie op de Olympische Zomerspelen 2020. Het bouwwerk kreeg tussen 1986 en 1990 een futuristische renovatie naar plannen van de Japanse architect Fumihiko Maki, die in 1993 laureaat werd van de Pritzker Prize. Het complex was onder meer ook de locatie voor alle Japanse tafeltenniskampioenschappen sinds de opening, de jaarlijkse badmintonkampioenschappen van de Japan Super Series tussen 2007 en 2017 als onderdeel van de BWF Super Series, de wereldkampioenschappen judo 1958, de wereldkampioenschappen kunstschaatsen 2007, de wereldkampioenschappen volleybal voor mannen en voor vrouwen van 1998 en 2006, de eindrondes van het wereldkampioenschap volleybal vrouwen 2010 en het wereldkampioenschappen turnen 2011. In de arena gaan ook muziekoptredens door, waaronder de Berliner Philharmoniker gedirigeerd door Herbert von Karajan tijdens hun eerste tournee in Japan in 1957, Rainbow in 1976 en Katy Perry in 2015.
Tokyo Metropolitan Gymnasium

Tokyo Metropolitan Gymnasium (jap. 東京体育館 Tōkyō Taiikukan) – kompleks sportowy w dzielnicy Shibuya, w Tokio. Historia W lutym 1953 władze Tokio zapowiedziały budowę kompleksu sportowego w dzielnicy Shibuya. Ukończono ją w kwietniu 1954, koszt wyniósł 350 mln jenów. W dniach 24 maja – 1 czerwca 1958 w tym budynku odbywały się Igrzyska Azjatyckie. W 1964 roku Tokyo Metropolitan Gymnasium było wykorzystywane podczas igrzysk olimpijskich w Tokio jako miejsce zawodów w gimnastyce, a basen do gry w piłkę wodną. Kompleks został zamknięty tymczasowo w grudniu 1986 na czas kompletnej renowacji, którą ukończono w lutym 1990, natomiast ponowne otwarcie nastąpiło w kwietniu tego samego roku. Nowy budynek powstał według projektu architekta Fumihiko Tsuji. W styczniu 2002 liczba odwiedzających od momentu ponownego otwarcia przekroczyła 15 mln osób. W czerwcu 2006 obiekty zostały odnowione przy jednoczesnym utrzymaniu istniejących opłat. Renowacje objęły instalację studiów, remont szatni, instalację foteli do masażu i instalację wanien w łazience. Ze względu na starzenie się budynku, w lipcu 2012 zapadła decyzja o przeprowadzeniu kolejnych, kompletnych renowacji, które ukończono i otwarto 1 kwietnia 2013. Na nowo odnowionym budynku, 24 marca zorganizowano Tokyo Sports Dream 2013. Na czas renowacji główne wydarzenia odbywały się w innych budynkach kompleksu. Od lipca 2018 do stycznia 2020 trwały renowacje w związku z igrzyskami olimpijskimi w 2020, na których Tokyo Metropolitan Gymnasium będzie wykorzystywane jako miejsce zawodów tenisa stołowego. Bibliografia History / Timeline | Tokyo Metropolitan Gymnasium, [w:] Tokyo Sport Benefits Corporation [online], tef.or.jp [dostęp 2019-10-25] (ang.). Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona areny (ang. • jap.)
Ginásio Metropolitano de Tóquio

O Tokyo Metropolitan Gymnnasium (東京体育館, Tōkyō Taiikukan) é um estádio indoor, construído em 1962, servindo de sede dos eventos de ginástica artística nos Jogos Olímpicos de Verão de 1964. Ver Também Ginástica nos Jogos Olímpicos de Verão de 1964 Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Токийский дворец спорта

Токийский дворец спорта (яп. 東京体育館 то:кё: тайикукан) — спортивный комплекс, находящийся в квартале Сэндагая специального района Сибуя в Токио. Токийский дворец спорта был построен в 1954 году для приёма чемпионата мира по вольной борьбе. Впоследствии в нём проходили и другие крупные международные состязанимя; в 1964 году он принимал у себя соревнования по спортивной гимнастике в рамках проходивших в Токио XVIII Летних Олимпийских игр. В 1991 году была завершена перестройка здания, выполненная лауреатом Притцкеровской премии Фумихико Маки, и оно приобрело свой современный футуристический облик. В настоящее время в нём имеется основной зал, способный принять 10 тысяч зрителей (6 тысяч постоянных мест и 4 тысячи временных), а также вспомогательное помещение с бассейном олимпийского размера (50 м x 20 м, 8 дорожек) и местами на 900 зрителей, в котором проходят чемпионаты Японии по водному поло. С 2000 года основной зал также используется для проведения концертов. Принимавшиеся спортивные состязания Чемпионат мира по борьбе 1954 Спортивная гимнастика на летних Олимпийских играх 1964 Tennis Masters Cup 1970 Toray Pan Pacific Open (до 2008 года) Чемпионаты Японии по настольному теннису Чемпионат колледжей Японии по волейболу Чемпионат мира по фигурному катанию 2007 Галерея Примечания Ссылки Официальный сайт Токийского дворца спорта
Метрополитска спортска дворана Токија

Метрополитска спортска дворана Токија (јап. 東京体育館) је вишенаменска дворана у Токију, Јапан. Дворана је грађена од 1952. до 1954. када је и отворена. Исте године је у њој одржан први спортски догађај а то је било Светско првенство у рвању. Током Летњих олимпијских игара 1964. коришћена је за потребе гимнастике. Дворана је реновирана 1990. године када је добила нови модерни изглед. Архитекта који је радио на реновирању је био Фумихико Маки. У марту 2007. године је била домаћин Светског првенства у уметничком клизању У октобру и новембру 2010. године је угостила финалне утакмице светског првенства у одбојци за жене. У новембру 2011. су у њој одигране неке од утакмица светског купа у одбојци у обе конкуренције. Види још Светско првенство у рвању 1954. Летње олимпијске игре 1964. Отворено првенство Токија Светско првенство у уметничком клизању 2007. Светски куп у одбојци 2011. Светски куп у одбојци за жене 2011. Спољашње везе Званични сајт дворане
Tokyo Metropolitan Gymnasium

Tokyo Metropolitan Gymnasium (japanska: 東京体育館 Tōkyō Taiikukan) är en idrottsanläggning i Tokyo. Den ligger i stadsdelen Sendagaya i distriktet Shibuya nära Tokyos olympiastadion och Shinjuku Gyoen-parken. Huvudarenan har en maxkapacitet på 10 000 åskådare och anläggningen omfattar även en mindre arena, en simhall, ett gym och en friidrottsanläggning. Historia Marken där Tokyo Metropolitan Gymnasium idag står på hade tidigare ägts av Iemasa Tokugawa och varit platsen för hans residens. Marken och byggnaderna köptes 1943 av Tokyo prefektur i syfte att användas som en träningsplats för att förbättra folkmoralen under andra världskriget. Efter kriget användes byggnaderna till bostäder och en klubb för amerikanska officerare mellan december 1945 och maj 1952. I slutet av 1952 revs alla trästrukturer för att göra plats åt bygget av idrottshallen och två byggnader i västerländsk stil byggda av armerad betong flyttades. Arenan byggdes för världsmästerskapen i brottning 1954, bygget inleddes i oktober 1953 och slutfördes i augusti 1956. I maj 1957 revs de båda västerländska byggnaderna för att göra plats åt byggandet av inomhuspoolen. Under asiatiska spelen 1958 användes arenan för basketturneringen och dess simhall för tävlingarna i simning, simhopp och vattenpolo. Tokyo Metropolitan Gymnasium stod sedan värd för tävlingarna i gymnastik och vattenpolo vid olympiska sommarspelen 1964. Anläggningen totalrenoverades mellan december 1986 och februari 1990 under ledning av den prisbelönte arkitekten Fumihiko Maki som gav byggnaderna en futuristisk design. Tokyo Metropolitan Gymnasium kommer att användas till bordtennisturneringarna vid olympiska sommarspelen 2020 och paralympiska sommarspelen 2020. Källor
Sveriges ambassad i Tokyo

Sveriges ambassad i Tokyo är Sveriges diplomatiska beskickning i Japan, vilken finns i Tokyo. Ambassaden är belägen i Shiroyama Hills i stadsdelen Roppongi. Historik Sverige och Japan har haft diplomatiska förbindelser sedan Dirk de Graeff van Polsbroek slöt ett handelsfördrag med Japan för Sverige-Norges räkning den 11 november 1868, men inte förrän 1907 fick Sverige en permanent representation i Japan. Sverige och Norges diplomatiska angelägenheter sköttes dessförinnan av Nederländernas beskickning. Efter Japans nederlag i andra världskriget skötte USA Japans diplomatiska förbindelser. Sverige återupprättade en officiell beskickning i Japan 1952, då Japan återfick sin självständighet. Fastigheten Tomten där byggnaden står på gavs till den svenska staten som gåva av en grupp företagare på 1930-talet. 1987 sålde staten halva tomten för drygt en miljard kronor. Den nuvarande svenska ambassadanläggningen stod färdig 1991 och är ritad av arkitekten Michael Granit och hans japanske kollega Yoshito Katoh. Ambassadbyggnaden omfattar – förutom ambassaden – lokaler för ambassadens kansli, residens, handelskontor och kontor för Tillväxtanalys & ISA (Invest in Sweden Agency). Utöver detta finns det ett 20-tal personalbostäder, en konferensanläggning, en utställningshall och en rekreationsanläggning. Byggår: 1989–1991 Arkitekt: Michael Granit, BSK Arkitekter AB Besöksadress: 1-10-3-100 Roppongi Minato-ku Beskickningschefer Se även Japans ambassad i Stockholm Referenser Vidare läsning Neider, Elisabet, red (1993). Sveriges ambassad, Tokyo. Stockholm: Byggnadsstyr. Libris 7759763. ISBN 91-86670-08-5 Råman, Tina (2010). Sveriges ambassad i Tokyo, Japan. Stockholm: Statens fastighetsverk. Libris 12093988 Externa länkar Officiell webbplats
Yoyogi National Gymnasium

Yoyogi National Gymnasium (japansk: 国立代々木競技場) er en sportsarena, der ligger i Yoyogi Park i Shibuya, Tokyo. Arenaen blev opført til de olympise lege i 1964, hvor svømmekonkurrencerne blev afholdt. I et separat anneks til bygningen blev basketball konkurrencen afholdt under de olympise lege i 1964. Arenaen er udpeget til at huse afviklingen af håndboldkonkurrencerne under de olympise lege i 2020. Kapaciteten for arenaen er 13.291 personer, hvor der er 9.079 ståpladser, 4.124 siddepladser og 88 loger. Arenaen anvendes til hverdag mest til ishockey, basketball og indendørs fodbold. Referencer