NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Asakusa-Schrein

Der Asakusa-Schrein (japanisch 浅草神社, Asakusa-jinja) ist ein Shintō-Schrein neben dem buddhistischen Tempel Sensō-ji im Stadtteil Asakusa des Stadtbezirks Taitō von Tokio in Japan. Er wurde im Jahr 1649 von Tokugawa Iemitsu errichtet. In ihm werden die drei Männer verehrt, die für den Bau des benachbarten Sensō-ji verantwortlich gewesen sein sollen. Der Legende nach sollen zwei von ihnen, die Fischer-Brüder Hinokuma no Hamanari (檜前浜成) und Takenari (檜前竹成), im Jahr 628 eine Statue der Bodhisattva Kannon im Sumida-Fluss gefunden haben. Die Fischer sollen die Statue in den Fluss zurückgeworfen haben, worauf sie aber jedes Mal aufs Neue aufgetaucht sein soll. Der Dorfvorsteher Haji no Atai Nakatomo (土師真中知), bzw. Haji no Nakatomo (土師中知) soll so ihre Heiligkeit erkannt und daraufhin den Tempel um sie herum errichtet, sowie die beiden Brüder zum Buddhismus bekehrt haben. Im Schrein werden viele Feste (Matsuri) ausgerichtet, darunter eines der drei größten Matsuris Tokios, das Sanja-Matsuri, das über einen Zeitraum von drei bis vier Tagen an einem Wochenende im Mai jeden Jahres stattfindet. An seinem Höhepunkt werden an die 100 tragbare Schreine (Mikoshi) durch die Straßen des Viertels getragen. Literatur S. Noma (Hrsg.): Asakusa Shrine. In: Japan. An Illustrated Encyclopedia. Kodansha, 1993. ISBN 4-06-205938-X, S. 63. Weblinks Offizielle Website des Schreins – Japanisch und Englisch Einzelnachweise
Asakusa Shrine

Asakusa Shrine (浅草神社, Asakusa-jinja) is a Shinto shrine in the Asakusa district of Tokyo, Japan. Also known as Sanja-sama (Shrine of the Three gods), it is one of the most famous Shinto shrines in the city. The shrine honors the three men who founded the neighboring Sensō-ji. Part of a larger grouping of sacred buildings in the area, Asakusa Shrine is on the east side of the Sensō-ji, down a street marked by a large stone torii. One of the only two buildings in the area to survive World War II, it is designated an Important Cultural Property due to its long history. History An example of the gongen-zukuri style of architecture, Asakusa Shrine was commissioned by Tokugawa Iemitsu and built in 1649 during Japan's Edo period. It was constructed to honor the three men who established and built the Sensō-ji. Legend states that two brothers, fishermen named Hinokuma Hamanari and Hinokuma Takenari, found a bosatsu Kannon statuette caught in a fishing-net in the Sumida River on May 17, 628. The third man, a wealthy landlord named Haji no Matsuchi (Haji no Nakatomo), heard about the discovery and approached the brothers to whom he delivered an impassioned sermon about the Buddha. The brothers were very impressed and subsequently converted to the Buddhist religion. The Kannon statue was consecrated in a small temple by the landlord and the brothers who thereafter devoted their lives to preaching the way of Buddhism. This temple is now known as the Sensō-ji. Asakusa Shrine was built in order to worship these men as deities. The shrine and its surrounding area and buildings have also been the site of many Shinto and Buddhist festivals for centuries. The most important and famous of these festivals is Sanja Matsuri, held in late May. Unlike many other structures in the area, including the Sensō-ji, the shrine (along with the nearby Nitenmon gate to the Sensō-ji) survived the Tokyo air raids of 1945. Because of this rich history, it was designated an Important Cultural Property by the Japanese Government in 1951. Buildings in addition to the main shrine include a kagura-den (kagura dance hall) and the Hikan Inari Shrine. A Nishinomiya Inari shrine was once located near the Hōzōmon gate to Sensō-ji. After the Meiji government ordered the separation of Shinto and Buddhism in 1868, the Nishinomiya shrine became part of the Asakusa Shrine and was located near the kagura-den, where it was destroyed in the 10 March 1945 firebombing. References
Santuario de Asakusa

El Santuario de Asakusa (浅草神社, Asakusa-jinja?), también denominado Santuario de las Tres Divinidades (三社様, Sanja-sama?), es un santuario sintoísta situado en el distrito de Asakusa de Tokio, Japón. Es uno de los santuarios sintoístas más famosos de la ciudad de Tokio.​ El santuario rinde homenaje a los tres hombres que fundaron el templo Sensō-ji. El Santuario de Asakusa forma parte de una agrupación de edificios sagrados en el área. Se encuentra en el lado este del Sensō-ji por una calle marcada por un gran torii de piedra. Historia Un ejemplo del estilo arquitectónico gongen-zukuri, el Santuario de Asakusa fue encargado por Tokugawa Iemitsu y construido en 1649 durante el período Edo de Japón.​ Erigido para honrar a los tres hombres que construyeron el Sensō-ji, según la leyenda que cuenta que dos hermanos pescadores llamados Hinokuma Hamanari e Hinokuma Takenari encontraron una estatuilla de oro de la bosatsu Kannon (de la Gran Compasión) atrapada en una red de pesca en el río Sumida el 17 de mayo de 628.​ Cuando llegó a los oídos del señor de la aldea, Haji no Nakamoto, este descubrimiento, ordenó buscar a los dos hermanos y pronunció ante ellos un apasionado sermón sobre Buda. Los hermanos Hinokuma quedaron muy impresionados y se convirtieron al budismo. La estatua de Kannon fue consagrada en un pequeño templo por el señor y los hermanos dedicarían entonces sus vidas a predicar el camino del budismo.​ Este templo es el Sensō-ji, que se terminó en el 645. En 1649, para rendir homenaje a estos tres hombres y elevarlos al rango de deidades, el sogún Tokugawa Iemitsu erigió el santuario de Asakusa en terrenos del templo budista. El logotipo del santuario está formado por tres redes de pesca. A diferencia de muchas otras estructuras del área, incluyendo el Sensō-ji, el santuario fue uno de los dos únicos edificios del área que sobrevivió (junto con la puerta Nitenmon) a las incursiones aéreas de Tokio de la Segunda Guerra Mundial durante 1945.​ Por su rica historia, fue designado como Bien Cultural Importante de Japón por el gobierno japonés en 1951.​ Celebraciones En sus terrenos y alrededores se han estado celebrando fiestas sintoístas y budistas durante siglos. La más importante y famosa de estas festividades es la Sanja Matsuri, que se celebra el tercer fin de semana de mayo, atrayendo entre 1,5 y 2 millones de visitantes.​ En las procesiones, alrededor de un centenar de mikoshi (pequeños santuarios portátiles) recorren la zona. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Santuario de Asakusa. Japonismo, ed. (27 de marzo de 2019). «Templo Sensoji de Asakusa». Consultado el 20 de abril de 2019.
Asakusa-jinja

Asakusa-jinja (浅草神社, ou sanctuaire d'Asakusa), également nommé Sanja-sama (三社様, « sanctuaire des Trois Divinités »), est un sanctuaire shinto situé dans le quartier d'Asakusa, à Tōkyō. Édifié en 1649 par le shogun Tokugawa Iemitsu, il est dédié aux trois hommes qui fondèrent le temple Sensō. Histoire La légende rapporte que le 18 mars 628, sous le règne de l'impératrice Suiko (593-628), deux frères, Hamanari et Takenari Hinokuma, pêchant sur la rivière Sumida, trouvèrent dans leurs filets une statue de la déesse Kannon. Cette découverte parvint aux oreilles du seigneur du village, Haji no Nakamoto, qui vint trouver les deux frères et fit un sermon passionné au Bouddha, la déesse Kannon étant un bodhisattva. Les frères Hinokuma en furent fortement impressionnés et se convertirent ensuite au bouddhisme. Haji no Nakamoto transforma sa maison en un modeste temple et y place la statue de la déesse Kannon. les trois hommes vouèrent ensuite leur vie à prêcher la voie bouddhiste. En 645, un prêtre bouddhiste appelé Shokai arriva dans la région et construisit le temple Sensō pour la statue. À la suite d'une révélation dans un rêve, il décida de cacher la statue dans le temple, qui l'est toujours aujourd'hui. Le temple prospéra, tout comme le quartier d'Asakusa dans lequel il était établi. En 1649, pour rendre hommage aux trois hommes et les élever au rang de divinités, le sanctuaire d'Asakusa fut érigé sur ordre du shogun Tokugawa Iemitsu. Préservé des bombardements de la Seconde Guerre mondiale, le sanctuaire d'Asakusa a été classé bien culturel important (重要文化財, jūyō bunkazai) par l’administration japonaise en 1951. Célébrations On y célèbre le troisième week-end de mai la Sanja matsuri, qui attire tous les ans entre 1,5 et 2 millions de visiteurs, Japonais ou étrangers. Références Voir aussi Articles connexes Asakusa Liste des sanctuaires shinto japonais Sensō-ji Liens externes (en + ja) Site officiel du Asakusa-jinja Portail de Tokyo Portail du shinto
Asakusa-jinja

Asakusa-jinja (jap. 浅草神社) – chram shintō w Tokio, w dzielnicy Taitō, w Japonii. Historia Historia chramu jest ściśle związana z historią sąsiedniej świątyni buddyjskiej Sensō-ji, powszechnie nazywanej Asakusa-dera. Dwaj rybacy, bracia Hamanari i Takenari Hinokuma, w 682 roku wyłowili z rzeki Sumida posąg bogini miłosierdzia Kannon i przy pomocy posiadacza ziemskiego o nazwisku Matsuchi Haji zbudowali pierwszą świątynię. Z czasem ci trzej mężczyźni zostali deifikowani, a ku czci ich kami wzniesiono, przypuszczalnie pod koniec XII wieku, chram Asakusa. Inną nazwą chramu jest Sanja-sama, a głównym świętem chramu jest Sanja Matsuri, obchodzone w maju. Obecne budynki chramu powstały w 1649 roku na polecenie sioguna Iemitsu Tokugawy. Od tego czasu chram przetrwał bez żadnych zniszczeń największe katastrofy (np. trzęsienie ziemi w Kantō (1923) i bombardowanie Tokio w 1945), które zniszczyły sąsiednią świątynię Sensō-ji. To sprawiło, że budynki chramu należą do najstarszych obiektów architektonicznych w Tokio. Chram jest zbudowany w stylu „japońskiego baroku” gongen-zukuri. Wnętrze sanktuarium ozdabiają malowidła mitycznych stworzeń, takich jak feniksy i smoki. Na terenie chramu znajdują się dwa wyjątkowe posągi komainu (lwów-psów), które stoją blisko siebie pod jednym parasolem. Nazywa się je Meoto Komainu, co oznacza „małżeństwo lwów-psów”, a ludzie proszą je o szczęśliwe małżeństwo i odwzajemnioną miłość. Galeria Uwagi Przypisy
Храм Асакуса

Храм Асакуса (яп. 浅草神社 Асакуса-дзиндзя), также известный как Сандзя-сама (храм Трёх божеств), одно из самых известных синтоистских святилищ. Расположено в Токио, район Асакуса, и прославляет трёх мужчин, основавших Сэнсо-дзи. Асакуса-дзиндзя — часть большой группы культовых построек. Он находится в восточной части Сэнсо-дзи ниже по дороге с тории. История Является примером архитектуроного стиля гонгэн-дзукури, построен Токугавой Иэмицу в 1649 году, в период Эдо. Храм был посвящён трём мужчинам, построившим и основавшим Сэнсо-дзи. Легенда говорит о двух братьях рыбаках, Хинокуме Хаманари и Хинокуме Такэнари, нашедших в рыболовных сетях статуэтку бодхисаттвы Каннон в реке Сумида 17 мая в 628 году. Третий человек, богатый землевладелец по имени Хадзи-но Накатомо, услышав о находке, произнёс перед братьями пылкую проповедь про Будду. Братья были очень впечатлены ею и впоследствии обратились в буддизм. Статую Каннон Накатомо поместил в маленький храм, а братья решили посвятить свою жизнь проповедованию пути буддизма. Этот храм ныне известен как Сэнсо-дзи. Святилище Асакуса было построено для поклонения этим троим как божествам. В храме и рядом с ним также проводится множество синтоистких и буддийских фестивалей, самым важным и известным которых является Сандзя-мацури, проходящий в конце мая. В отличие от остальных строений Сэнсо-дзи Асакуса-дзиндзя (вместе с воротами Нитэммон) пережило бомбардировку Токио в 1945 году. Святилище Асакуса было включено Японским правительством в список важнейших культурных памятников в 1951 году. Примечания
Святилище Асакуса

Святилище Асакуса (яп. 浅草神社) — шінтоїстське святилище в Токіо, в районі Тайто, місцевості Асакуса. Розташований на території буддистського монастиря Сенсо. Вшановує трійцю засновників монастиря. Історія Приклад архітектурного стилю гонген-дзукурі, заснований Иемацу Токугавою і побудований в 1649 році в період Едо. Храм був присвячений трьом чоловікам, побудувавшим і заснувавшим Сенсо-дзі. Легенда говорить про двох братів рибалок, Хінокуме Хаманарі і Хинокуме Такенарі, які знайшли в рибальських тенетах статуетку бодхісатви Каннон в річці Суміда 17 травня 628 року. Третій чоловік, багатий землевласник на ім'я Хадзі но Накатомо, почувши про знахідку вирішив зблизитися з братами, до яких він відправив палку проповідь про Будду. Брати були дуже вражені нею і згодом звернулися в Буддизм. Статуя Каннон була поміщена землевласником в маленький храм, а брати, у свою чергу, присвятили своє життя проповідуванню шляху Буддизму. Цей храм нині відомий як Сенсо-дзі. Храм Асакуса був побудований для поклоніння цим чоловікам як божествам. Храм і землі навколо нього, століттями використовуються для проведення синтоїстських і буддистських фестивалів. Найважливішим і відомим з них є Сандзя-мацури, проводиться в кінці травня. На відміну від інших споруд в районі Сенсо-дзі, храм (разом з Нітеммон) пережив бомбардування Токіо в 1945 році. Через свою багату історію, був включений Японським урядом до переліку Найважливіших культурних надбань Японії в 1951 році. Примітки
Kōtoku-in

Kōtoku-in (en caràcters japonesos 高徳院) és un temple budista de la secta de la Terra Pura situat a la ciutat de Kamakura, a la prefectura de Kanagawa, al Japó. El temple és reconegut pel seu Gran Buda o Daibutsu (大仏), una monumental estàtua de bronze a l'aire lliure del Buda Amida que ha esdevingut una de les icones més famoses del Japó. L'estàtua, que fa 13,35 metres d'alçada i pesa unes 93 tones, és el segon Buda monumental més gran del Japó després del de Tōdai-ji a Nara. El Gran Buda probablement data del 1252, durant el període de Kamakura, quan els annals del temple informen de la construcció d'una estàtua de bronze; ara bé, no se sap amb seguretat si es tracta del Gran Buda actual o no. L'estàtua es va construir dins un temple de fusta, que va desaparèixer durant un tsunami esdevingut al període de Muromachi, al final del segle xv. L'estàtua, però, va romandre allà on era. L'estàtua és coneguda arreu del món com 'el Buda de Kamakura' sobretot gràcies a uns versos que encapçalen els capítols inicials de la novel·la Kim, de Rudyard Kipling (1901). El Gran Buda El Gran Buda de Kamakura, a l'exterior del temple de Kōtoku-in, es creu que fou construït a mitjan segle xiii segons la idea inicial del monjo Joko, que va organitzar una col·lecta a fi i efecte de la realització de l'estàtua monumental, construïda pels escultors One Goroemon i Tanji Hisatomo. L'estàtua, de proporcions gegantines (13,35 metres d'alçada i 93 tones de pes) és buida per dins, i els visitants poden accedir a l'interior per una quantitat simbòlica de 20 iens per cap. D'ençà del tsunami del 1495 que va escombrar el temple dins el qual s'allotjava el Buda, l'estàtua ha romàs a l'aire lliure. Fou objecte d'obres de restauració durant els anys 1960-1961, quan se li va reforçar el coll i se li van aplicar diverses intervencions per protegir-lo dels terratrèmols. Detalls Pes: 93 tones Alçada: 13,35 m Llargada de la cara: 2,35 m Llargada de l'ull: 1,0 m Llargada de la boca: 0,82 m Llargada de l'orella: 1,90 m Llargada de genoll a genoll: 9,10 m Diàmetre del dit polze: 0,85 m Vegeu també Tōdai-ji, temple on hi ha l'estàtua de bronze de Buda més gran del Japó.
Kótokuin

Kótokuin (japonsky: 高徳院) je chrám buddhistické školy Čisté země ve městě Kamakura v prefektuře Kanagawa v Japonsku. Socha Buddhy z Kamakury Chrám je známý díky monumentální venkovní bronzové soše Amida buddhy (大仏, daibucu), která je jednou z nejslavnějších japonských ikon. Socha je 13,35 metrů vysoká, váží přibližně 93 tun a je druhou největší sochou Buddhy v Japonsku po soše v chrámu Tódaidži v Naře. Podle chrámových záznamů pochází socha z roku 1252, tedy z období Kamakura. Není ale zcela jasné, zdali to je táž socha, která tu dnes stojí. Socha byla postavena uvnitř dřevěného chrámu, který byl zničen vlnou cunami během období Muromači v roce 1495. Od té doby stojí (sedí) daibucu na otevřeném prostranství. Detailní rozměry Hmotnost: 93 tun Výška: 13,35 m Velikost tváře: 2,35 m Velikost oka: 1,0 m Velikost úst: 0,82 m Vzdálenost od kolena ke kolenu: 9,10 m Obvod palce: 0,85 m Odkazy Reference Související články Daibucu Ušiku Daibucu – nejvyšší socha Buddhy na světě v Ušiku, Japonsko. Tódaidži – chrám ve městě Nara, nachází se v něm největší bronzová socha Buddhy v Japonsku. Tchien Tchan Buddha – socha v Hongkongu, nejvyšší socha sedícího Buddhy na světě. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kótokuin na Wikimedia Commons Galerie Kótokuin na Wikimedia Commons
Kōtoku-in

Kōtoku-in (高徳院) er et buddhistisk tempel for Det Rene Land-sekten i byen Kamakura i Japan. Templet er kendt for sin Store Buddha (大仏, daibutsu), en monumental udendørs bronzestatue af Amida Buddha, som er et af de mest berømte ikoner i Japan. Statuen Store Buddha er 13,35 m høj og vejer omkring 93 tons. Store Buddha er den næststørste statue af Buddha i Japan efter Todaiji i Nara. Den store Buddha Statuen stammer sandsynligvis fra 1252 i Kamakura-shogunatet, hvor tempeloptegnelser rapporterer opførelsen af en bronzestatue. Det er dog uklart, om optegnelserne rerererer til den nuværende statue. Statuen blev udtænkt af præsten Joko, som også indsamlede donationer, der muliggjorde bygningen. Skulptørerne var One-Goroemon og Tanji-Hisatomo, og de byggede den i et trætempel. Denne bygning blev skyllet væk ved under en tsunami under Muromachi-shogunatet i slutningen af det 15. århundrede. Statuen blev bevaret under denne naturkatastrofe. Den blev repareret i 1960-61, hvor halsen blev styrket, og statuen blev afstivet, så den bedre kan modstå jordskælv. Den store Buddha er hul, og besøgende kan mod betaling komme til at se den indefra. Statuen nævnes som "Buddha i Kamakura" i flere vers, der kommer før de første kapitler i romanen Kim af Rudyard Kipling fra 1901. Data om statuen Vægt: 93 tons Højde: 13,35 m Ansigtslængde: 2,35 m Øjelængde: 1,0 m Mundens længde: 0,82 m Ørelængde: 1,90 m Afstand mellem knæene: 9,10 m Omkreds af tommelfinger: 0,85 m
Kótoku-in

Kótoku-in (高徳院, nyugaton Kōtoku-in) a Tiszta Föld buddhista szekta temploma, Japán Kanagava tartományának Kamakura városában. A templom a Nagy Buddháról (daibucu), a templom előtt álló Amida Buddha nevű monumentális bronzszoborról híres, ami az ország legismertebb szimbolikus alkotásai közé tartozik. A Nara városában látható Tódai-dzsi után a második legnagyobb alkotás. A szobor keletkezése valószínűleg 1252-re tehető, a Kamakura-korszakra, amikor a templomi iratok egy bronzszobor építését említik. Az azonban homályos, hogy vajon ez azonos-e a mai szoborral. A szobrot egy fatemplomban emelték, az épületet azonban egy cunami elmosta valamikor a Muromacsi-korszakban, a 15. század második felében. A szobor fennmaradt és azóta szabad téren áll. 1960–1961-ben felujították, ennek során a nyakát megerősítették és méreteket vettek róla, hogy a földrengésektől megvédhessék. A Nagy Buddha-szobor A kamakurai Nagy Buddha egy hatalmas, Amida Buddhát formázó kültéri bronzszobor Japánban, a Kanagava prefektúrában. A szobrot valószínűleg 1252-ben öntötték, egy Dzsókó nevű szerzetes ötlete alapján, aki adományokat is gyűjtött a cél érdekében. A szobor készítője Óno Goróemon és Tandzsi Hiszatomo volt. A szobornak eredetileg egy templom adott otthont, de ezt 1495-ben elmosta egy cunami, azóta áll a Buddha a szabad ég alatt. Az 1960–61-es felújítások során megerősítették a szobor nyakát és lépéseket tettek annak érdekében, hogy képes legyen ellenállni a földrengéseknek. Adatai Tömege: 93 tonna (a szobor belül üreges) Magassága: 13,35 méter Az arc hossza: 2,35 méter A szemek távolsága: 1 méter A száj szélessége: 0,82 méter A fülek hossza: 1,90 méter A két térd közötti távolság: 9,10 méter A hüvelykujjak átmérője: 0,85 méter Érdekesség Rudyard Kipling – 1901-ben íródott – Kim című regényében gyakran hivatkozik a szoborra mint a „kamakurai Buddhára”. Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Kōtoku-in című angol Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Hivatkozások Külső hivatkozások Az angol Wikiforrásban további forrásszövegek találhatók Kótoku-in témában.
Kōtoku-in

Kōtoku-in (高徳院?) o Taiizan Kotokuin Shojosenji (大異山高徳院清浄泉寺) è un tempio buddista della corrente Jōdo-shū (浄土宗 la scuola della Terra pura), situato nella città giapponese di Kamakura, nella prefettura di Kanagawa. Il tempio è famoso per il Grande Buddha (大仏?, Daibutsu), una statua monumentale in bronzo di Amida Buddha, una delle più famose icone del Giappone. Il Grande Buddha Il Grande Buddha di Kamakura è la statua monumentale in bronzo di Amida Buddha conservata nel tempio di Kōtoku-in a Kamakura, nella prefettura di Kanagawa. La statua raggiunge i 13,35 metri di altezza e pesa circa 93 tonnellate; l'interno della statua può essere visitato per soli 50 Yen a persona. Il Grande Buddha è il secondo Buddha monumentale giapponese per dimensioni, dopo il Tōdai-ji di Nara. Si crede che la statua sia stata realizzata nel 1252 (periodo Kamakura); i registri del tempio riportano infatti notizia della costruzione di una statua in bronzo in quel periodo, su un'idea del sacerdote Joko, che raccolse delle donazioni per la sua realizzazione. In precedenza vi era un gigantesco Buddha in legno, che fu completato nel 1243 dopo dieci anni di lavoro continuo e i cui fondi per la realizzazione furono raccolti da Lady Inada (Inada-no-Tsubone) e dal sacerdote buddista Jōkō di Tōtōmi. Quella statua di legno fu danneggiata da una tempesta nel 1248 e la sala che la conteneva fu distrutta, quindi Jōkō suggerì di realizzare un'altra statua di bronzo. Lo scultore fu probabilmente One-Goroemon o Tanji-Hisatomo due eminenti artisti del tempo. A quel tempo la statua era dorata e tracce di foglia d'oro sono ancora presenti vicino alle orecchie della statua. La statua originariamente non si trovava all'aperto, ma il tempio in legno che la custodiva fu distrutto da uno tsunami a seguito del terremoto di Nankai del 1498 (periodo Muromachi), e da allora è sempre rimasta all'aperto. Il grande terremoto del Kanto del 1923 distrusse la base su cui si trovava la statua che fu riparata nel 1925. Tra il 1960 e il 1961 furono effettuate delle operazioni di restauro e il collo della statua fu rinforzato per proteggerlo dalle scosse sismiche. Nei versi che precedono il primo capitolo del romanzo Kim di Rudyard Kipling (1901), la statua viene citata. I versi sono stati ripresi dall'omonimo poema che l'autore scrisse dopo aver visitato Kamakura nel 1892. Dati tecnici Peso: 93 t Altezza: 13,35 m Lunghezza del viso: 2.35 m Lunghezza dell'occhio 1.0 m Lunghezza della bocca: 0.82 m Lunghezza dell'orecchio: 1.90 m Distanza da ginocchio a ginocchio: 9.10 m Circonferenza del pollice: 0.85 m Galleria d'immagini Nei Media Appare nel manga/anime Dr.Stone come uno dei pochi elementi rimasti della civiltà umana, grazie al suo essere fatto di bronzo. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kōtoku-in Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su kotoku-in.jp. (JA) Sito ufficiale, su kotoku-in.jp. 鎌倉大仏殿高徳院 (canale), su YouTube.
Kōtoku-in

Kōtoku-in (jap. 高徳院) – świątynia buddyjska, należąca do sekty Jōdo-shū, znajdująca się w japońskim mieście Kamakura. Sławna jest dzięki ogromnemu posągowi Buddy Amidy – Statui Wielkiego Buddy (Kamakura Daibutsu 鎌倉大仏), wykonanemu w 1252 r. z brązu prawdopodobnie przez Gorōemona Ōno. Jest on drugim co do wielkości brązowym posągiem Buddy na terytorium Japonii po Wielkim Buddzie w świątyni Tōdai-ji w Narze. Jego wymiary to: 14 m – wysokość; 11 m – szerokość, oraz 3 m – wysokość twarzy, waga: 103 tony. Budda siedzi w pozycji lotosu. Maksymalna grubość płyt brązu, z jakich jest wykonana rzeźba - 10 cm. Z tyłu posągu drzwi i dwa okna, wewnątrz - schodki sięgające linii barków. Rzeźba stoi obecnie pod gołym niebem, lecz pierwotnie znajdowała się w wielkim drewnianym pawilonie, który został zniszczony w 1495 roku przez tsunami. Przypisy Bibliografia Roland Gōōck – Cuda świata, MUZA, Warszawa 1993;ISBN 83-7079-108-5 Linki zewnętrzne Daibutsu, Kamakura Strona oficjalna Kōtoku-in