NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Tsukiji Hongan-ji

Tsukiji Hongan-ji (jap. 築地本願寺) – świątynia buddyjska szkoły Jōdo-shinshū (Prawdziwej Szkoły Czystej Ziemi) w dzielnicy Tsukiji w Tokio (Chūō-ku), w Japonii. Reprezentuje bardzo rzadki projekt oparty na starożytnych, indyjskich stylach buddyjskich. Historia Pierwsza świątynia została zbudowana w pobliżu Sensō-ji w dzielnicy Asakusa, ale spłonęła w pożarze w 1657 i odbudowano ją w obecnej lokalizacji w 1679 na parceli utworzonej na osuszonym dnie zatoki morskiej (tsukiji oznacza „ziemię odzyskaną” ). W 1923 świątynia została ponownie zniszczona przez pożar wywołany przez wielkie trzęsienie ziemi w Kantō. W 1934 główny budynek świątyni odbudowano w nietypowym stylu indyjskiego buddyzmu, według projektu architekta Chūty Itō (1867–1954), który słynął z zamiłowania do yōkai, tradycyjnych japońskich potworów i mitycznych stworów. Z tego powodu ozdobił on budynek kilkoma figurami wybranych zwierząt prawdziwych i mitycznych, takich jak m.in.: lew, feniksy, woły, małpy, pawie. Dachowi nadał kształt liścia drzewa bodhi. Na środku fasady przedstawiony jest kwiat lotosu. W głównej sali modlitwy zainstalowano duże organy (niemieckiej firmy Walcker Orgelbau, znanej także jako E. F. Walcker & Cie.) przekazane świątyni w 1970 roku przez Bukkyō Dendō Kyōkai (Society for the Promotion of Buddhism). Nad drzwiami można zobaczyć witraże. Są to elementy architektoniczne unikalne dla świątyni buddyjskiej. Obiektem kultu w świątyni jest Budda Amida. W 2014 główna sala modlitewna świątyni, brama główna, północna i południowa oraz kamienne mury zostały desygnowane jako narodowe ważne dobra kultury. Galeria Przypisy
Meiji-jingū Yakyūjō

Das Meiji-jingū Yakyūjō (jap. 明治神宮野球場), das „Meiji-Schrein-Baseballstadion“, meist als Jingū Kyūjō (神宮球場, „Jingū-[Base]ballstadion“) abgekürzt, ist ein Baseballstadion im Bezirk Shinjuku, Präfektur Tokio. Es ist heute das Heimstadion der Tōkyō Yakult Swallows aus der Central League und Austragungsort der Sechs Universitäten von Tokio, der Tōto-Hochschulbaseballliga (Tōto ist der Osten der Präfektur Tokio) sowie der nationalen Hochschulbaseballmeisterschaft. Das 1926 eröffnete Stadion fasst rund 35.000 Zuschauer und liegt im Tokioter Stadtteil Kasumigaokamachi zwischen dem Olympiastadion im Nordwesten und dem Prinz-Chichibu-Rugbystadion im Südosten. Nach dem zwei Jahre früher eröffneten Kōshien ist es das älteste noch genutzte Profibaseballstadtion Japans. Das Stadion wurde mehrfach umgebaut, zuletzt 2008. Ursprünglich lag die Kapazität bei rund 31.000, nach einem Umbau 1931, bei dem die Tribünen deutlich vergrößert wurden, lag die offizielle Zahl bei rund 58.000. Anfangs wurde es vor allem für die Sechs Universitäten von Tokio genutzt, ab 1927 wurde auch das Toshi-Taikō-Baseballturnier (engl. Intercity Baseball Tournament) zwischen Mannschaften aus Großstädten hier ausgetragen, das aber 1938 ins Kōrakuen-Stadion umzog. Am 10. Mai 1931, dem Tag nach Abschluss des Erweiterungsumbaus, wurden bei einem Spiel der Sechs Universitäten 70.000 Zuschauer im Stadion untergebracht. 1932 nahm der Tōto-Baseballverband (damals Chūō-Universität, Nihon-Universität, Senshū-Universität, Kokugakuin-Universität, Landwirtschaftsuniversität Tokio) den Ligabetrieb im Jingū-Stadion auf. 1934 spielte die aus den Vereinigten Staaten in Japan gastierende Major-League-All-Star-Mannschaft unter anderem mit Babe Ruth und Lou Gehrig im Jingū-Stadion ein Spiel gegen den Großjapanischen Baseballklub Tokio, die späteren Yomiuri Giants, und ein weiteres Spiel gemischt als Ruth-Team gegen [Bing]-Miller-Team. Im Pazifikkrieg wurde das Stadion durch Luftangriffe schwer beschädigt, in der Besatzungszeit wurde es vom Militär beschlagnahmt und war unter dem Namen Stateside Park zunächst den Besatzungstruppen vorbehalten, wurde aber bald wieder für die Tokioter zugänglich gemacht. Schon im Herbst 1945 fanden wieder einzelne Universitätsspiele statt. Im November 1945 fand ein All-Star-Spiel der in diesem Jahr noch ausgesetzten Profiliga als Ost (Kyojin, Nagoya, Senators) gegen West (Hanshin, Hankyū, Kinki, Asahi) statt. 1946/47 wurden Bauarbeiten zur Instandsetzung vorgenommen. Das erste reguläre Ligaspiel im Jingū-Stadion fand 1948 statt. Regelmäßig ist die Profiliga seit 1962 im Jingū-Stadion zu Hause, als zunächst für zwei Jahre die Tōei Flyers einzogen, dann 1964 die Kokutetsu Swallows aus dem Kōrakuen-Stadion hierher umzogen. Weblinks Offizielle Website (japanisch, englisch, chinesisch, koreanisch) Einzelnachweise
Meiji Jingu Stadium

Le Meiji Jingu Stadium (明治神宮野球場 ou Meiji Jingū Yakyūjō) est un stade de baseball situé dans l'arrondissement de Shinjuku à Tokyo au Japon. C'est le domicile des Tokyo Yakult Swallows du Championnat du Japon de baseball. Le Meiji Jingu Stadium a une capacité de 37 933 places et a couté 530 000 yens. Il fait partie du complexe Meiji-jingū gaien avec le Chichibunomiya Rugby Stadium. Histoire Événements Dimensions Left Field (Champ gauche) - 101 mètres Center Field (Champ centre) - 120 mètres Right Field (Champ droit) - 101 mètres Voir aussi Articles connexes Tokyo Yakult Swallows Liens externes (ja) « Site officiel du Meiji Jingu Stadium »(Archive.org • Wikiwix • Google • Que faire ?) Takashi Takiguchi, « Polémique sur le réaménagement du Meiji Jingû Gaien : touchera-t-on à la « terre sacrée » du sport au Japon ? », Nippon.com, le 17 avril 2023 Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du baseball Portail du cricket Portail de Tokyo
Meiji Jingu Stadium

Il Meiji Jingu Stadium, in giapponese Meiji Jingū Yakyūjō (明治神宮野球場?), è uno stadio di baseball situato a Tokyo, in Giappone, nel quartiere speciale Shinjuku. Inaugurato nel 1926, è il secondo stadio di baseball più antico del Giappone, e può ospitare 37933 persone. È dedicato principalmente al baseball, e dal 1964 ospita le partite casalinghe dei Tokyo Yakult Swallows. Oltre a ciò, è anche sede della Tokyo Big6 Baseball League (sin dal 1926) e della Tohto University Baseball League (dal 1932). Storia I lavori per la sua costruzione iniziarono nel dicembre 1925. L'apertura ebbe luogo meno di un anno dopo, il 23 ottobre 1926. È uno dei tre stadi ancora esistenti in cui giocò Babe Ruth, il quale disputò una tournée nel 1934 insieme ad altri famosi giocatori americani come Lou Gehrig e Jimmie Foxx (gli altri due stadi in questione sono Wrigley Field a Chicago e Fenway Park a Boston). Il 1964 fu l'anno dello spostamento dei Tokyo Yakult Swallows dal Korakuen Stadium al Meiji Jingu Stadium. Nel 2019, i gruppi Meiji Jingu Gaien, il Japan Sports Council, Mitsui Fudosan e Itochu Corporation decisero di riqualificare sia il Meiji Jingu Stadium che l'adiacente Stadio Principe Chichibu, impianto quest'ultimo dedicato al rugby a 15. Secondo i piani, lo stadio del rugby verrebbe edificato sul terreno del campo secondario (una volta demolito) dell'attuale Meiji Jingu Stadium. Il nuovo stadio del baseball verrebbe poi costruito sul sito del vecchio stadio del rugby. Nella cultura di massa Il Meiji Jingu Stadium è spesso apparso in manga e anime dedicati al baseball, tra cui Ace of Diamond e Gurazeni. Viene menzionato nel romanzo del 1937 di Genzaburō Yoshino dal titolo E voi come vivrete? e nella raccolta di racconti intitolata Prima persona singolare di Haruki Murakami. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Meiji Jingu Stadium Collegamenti esterni (JA) Sito ufficiale, su jingu-stadium.com.
Meiji Jingu Stadium

O Meiji Jingu Stadium é um estádio de beisebol localizado em Shinjuku, distrito de Tóquio no Japão, foi inaugurado em 1926, sendo o segundo estádio mais antigo de beisebol no país, tem capacidade para 37.933 espectadores, é a casa do time Tokyo Yakult Swallows que disputa a NPB. Ver também Tokyo Dome Referências Ligações externas Página oficial
Muzeum Ghibli

Muzeum Ghibli je komerční japonské muzeum prezentující produkci animátorského studia Ghibli, zejména jeho filmy ve stylu anime. Muzeum sídlí v Mitace, na západním předměstí Tokia. Bylo otevřeno v roce 2001. Od 3. ledna do 13. března 2006 muzeum promítalo ve svém kině Saturn tři krátké animované filmy vytvořené pouze pro tuto příležitost: Yadosagashi (Hledání domova) Hoshi wo Katta Hi (Den, kdy jsem ulovil hvězdu) Mizugumo Monmon (Vodní pavouk Monmon) V současnosti může každý návštěvník muzea zhlédnout při jedné návštěvě pouze jediný film. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Muzeum Ghibli na Wikimedia Commons Oficiální stránky muzea (japonsky) Další informace o muzeu spolu s fotografiemi (anglicky)
Ghibli Museum

Het Ghibli-museum (Japans: 三鷹の森ジブリ美術館, Mitaka no Mori Jiburi Bijutsukan) is een museum in Mitaka, Tokio. Het is gewijd aan het artistieke werk van Studio Ghibli en werd in 2001 geopend. Exhibities Bij de ingang van het museum, aan de rand van het Inokashira-park, staat een grote Totoroknuffel achter glas. Meestal staan er lange rijen, aangezien men een kaartje koopt voor bepaalde tijd, in plaats van voor de hele dag. Buiten het museum zelf, maar op het terrein staan verder nog een kleine studio en een restaurantje, waarvoor ook meestal een wachtrij is. Op het dak van het eigenlijke museum staat een groot metalen beeld van een van de robots uit de film Laputa: Castle in the Sky, en ook een blok uit die film is er te vinden. Op de begane grond is een permanente expositie over hoe Ghibli-anime gemaakt wordt. Ook is er een bioscoop waar veel korte Ghiblifilms vertoond worden (zoals Mizugumo Monmon). Op de tweede verdieping en hoger is onder andere een nagebouwde studiokamer te vinden, met uitleg over bijvoorbeeld storyboards. Ook is er een winkel, en zijn er diverse tijdelijke exposities. Glas-in-loodramen Er zijn vele bijzondere glas-in-loodramen met figuren uit de bekende Ghiblifilms. Mononoke Hime is alleen daarin permanent vertegenwoordigd. Externe link (en) (ja) Officiële website
Muzeum Ghibli

Muzeum Ghibli (jap. 三鷹の森ジブリ美術館 Mitaka no Mori Jiburi Bijutsukan; formalna nazwa 三鷹市立アニメーション美術館, Mitaka Shiritsu Animēshon Bijutsukan, pol. Muzeum Filmu Animowanego Miasta Mitaka) – japońskie muzeum położone w parku Inokashira w Mitace na zachodnich przedmieściach Tokio. Założone w 2001 roku. Historia Muzeum otwarto 1 października 2001 r. w podtokijskim miasteczku Mitaka (należącym do Wielkiego Tokio). Zaprojektował je i stworzył reżyser Hayao Miyazaki, nestor japońskiego anime. Atrakcje Muzeum znajduje się w trzypiętrowym budynku: dwa piętra nad ziemią i jeden poziom pod ziemią. W recepcji bilety w kształcie filmowej kliszy sprzedaje Totoro – postać z filmu Mój sąsiad Totoro. Wśród atrakcji znaleźć można m.in.: salę do projekcji filmowych "Saturn" (na 80 miejsc), kawiarnię "Słomkowy Kapelusz" oraz modelową pracownię animacyjną studia Ghibli, w której można zobaczyć, jak powstaje film animowany. Można również wejść do Kocibusa (połączenie kota i autobusu). Na dachu kompleksu znajdują się ogrody. Spotkać tam można m.in. robota z gwardii Laputy. Linki zewnętrzne Strona oficjalna muzeum (ang. • jap.)
Ghibli-museet

Ghibli-museet (三鷹の森ジブリ美術館, Mitaka no Mori Jiburi Bijutsukan?, Mitaka-skogens Ghibli-museum) är ett museum tillägnat den japanska animeringsstudion Studio Ghibli. Museet ligger i Inokashiraparken i Mitaka i västra Tokyo och öppnade 2001. Beskrivning Översikt Museet utformades av Hayao Miyazaki själv, med hjälp av storyboards i samma stil som han använder när han gör film. Utformningen var influerad av europeisk arkitektur, såsom den högt liggande byn Calcata i Italien. Miyazakis målsättning var att göra byggnaden till en del av själva utställningen. Ghibli-museet ger ett myllrande och bitvis labyrintisk intryck, och det är byggt för att vara ett barnvänligt och lekfullt ställe. Dess motto är Maigo ni narō yo, isshoni (japanska: 迷子になろうよ、いっしょに, 'Låt oss bli barn på nytt'), eller "Let's lose our way together" som det översatts i den engelskspråkiga museifoldern. Utställningarna har ingen förutbestämd snitsling eller rumsordning. Utställningar Förutom de permanenta utställningarna omkring filmerna, finns en utställningssal för tillfälliga utställningar som byts en gång om året. Den första av dessa utställningar ägnades Spirited Away, och sedan dess har bland annat Jurij Norstein, Pixar, Aardman Animations och kattbussen ur Min granne Totoro varit tema. Kortfilmer På Ghibli-museet visas ett antal kortfilmer som (med några undantag) endast har presenterats på museets Saturn Theater. Nedan är en lista på de här filmerna. Takträdgård På museibyggnadens tak finns en trädgård med verk relaterade till filmen Laputa – slottet i himlen. Robotsoldaten av Kunio Shachimaru är en fem meter hög bronsstaty. Bildgalleri Källhänvisningar Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Ghibli Museum, 13 oktober 2014. Se även Kyotos internationella mangamuseum Vidare läsning Miyazaki, Hayao; Kitazawa, Satoko (2006). Ghibli Museum, Mitaka Catalog, Newly Revised and Enlarged Edition. The Tokuma Memorial Cultural Foundation for Animation. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Ghibli-museet.
Музей студії Ghibli

Музей студії «Ghibli» (яп. 三鷹の森ジブリ美術館) — музей робіт японської анімаційної студії Studio Ghibli. Розташований в парку Інокасіра, що в місті Мітака, Японія. Музей, присвячений мистецтву і техніці анімації, водночас поєднує в собі риси музеїв для дітей, технологічних музеїв і музеїв образотворчого мистецтва. Історія Планування музею почалася в 1998 році. У березні 2000 розпочалося будівництво. Музей офіційно відкритий 1 жовтня 2001. Директор студії Ghibli Хаяо Міядзакі створював дизайн музею сам, використовуючи розкадрування, подібне тому, яке він створював для своїх фільмів. Дизайн музею був створений під впливом європейської архітектури, такої, як на вершині пагорба села Кальката в Італії. Метою Міядзакі було зробити саму будівлю частиною виставки, щоб відвідування музею розслабляло і піднімало настрій. Експонати Постійні виставки На нижньому поверсі знаходиться виставковий зал, в якому розповідається історія анімації, в тому числі за допомогою тривимірного зоотропа. Спеціалізовані експозиції У додаток до експозиції, орієнтованої на анімацію Studio Ghibli, в музеї представлені виставки інших анімаційних студій. Короткометражні фільми У музеї пропонується для перегляду такі короткометражні фільми: Koro's Big Walk (яп. コロの大さんぽ, Koro no dai-sampo) Water Spider Monmon (яп. 水グモもんもん, Mizugumo Monmon) Mei and the Kittenbus (яп. めいとこねこバス, Mei to Konekobasu) The Day I Harvested a Star (яп. 星をかった日, Hoshi o Katta Hi) The Whale Hunt (яп. くじらとり, Kujiratori) Looking for a home (яп. やどさがし, Yadosagashi) A Sumo Wrestler's Tail (яп. ちゅうずもう, Chūzumō) Mr. Dough and the Egg Princess (яп. パン種とタマゴ姫, Pan dane to tamago hime) Treasure Hunting (яп. たからさがし, Takara Sagashi) Кожен відвідувач має можливість тільки раз подивитися фільм протягом одного відвідування музею. Інші особливості Tri Hawks Tri Hawks — читальний зал і книжковий магазин, відкритий 6 лютого 2002. Straw Hat Café The Straw Hat Café — ресторан музею Ghibli. Оскільки Міядзакі хотів щоб у кафе був «вид домашньої кухні», У його створенні брала участь домогосподарка, яка була матір'ю чотирьох дітей. Rooftop Garden На даху музею розташований сад зі статуєю робота в натуральну величину з останнього епізоду аніме Lupin III Part II і Небесний замок Лапута. Скульптура виготовлена з бронзи, автор — Куніо Шачімару. Примітки Посилання Офіційний сайт [Архівовано 8 лютого 2011 у Wayback Machine.] Сторінка музею в Facebook Довідкова інформація з фотографіями [Архівовано 16 червня 2015 у Wayback Machine.] Tutorial: How to buy a ticket for the museum [Архівовано 17 березня 2015 у Wayback Machine.] Інформація про деякі короткометражні фільми музею [Архівовано 9 квітня 2017 у Wayback Machine.]
Suntory Hall

Die Suntory Hall (jap. サントリーホール, Santorī Hōru) ist ein Konzerthaus im Stadtteil Akasaka von Minato in Tokio. Sie zählt zu den weltweit renommiertesten Konzerthäusern und wird vom japanischen Getränkehersteller Suntory finanziert. Der in den späten 1970er Jahren begonnene Bau öffnete für den Konzertbetrieb im Oktober 1986. Sie war damit die erste Konzerthalle Tokios, die exklusiv für diesen Zweck verwendet wurde. Architekt war Shōichi Sano, für die Akustik war Minoru Nagata zuständig. Das Gebäude hat eine Grundfläche von 2909 m². In Anlehnung an die Berliner Philharmonie gibt es auch Sitzreihen hinter der Bühne, aber viel weniger Sitzplätze als in der Berliner Philharmonie sind als akustisch ungünstige Plätze seitlich und hinter der Bühne angeordnet. Das Layout ist ein Kompromiss zwischen der Arena (Berliner Philharmonie) und der klassischen Shoebox (Musikverein Wien, Boston Symphony Hall, Concertgebouw Amsterdam). Die Haupthalle weist 2006 Sitze auf. In dieser Halle befindet sich eine 250 m² große Bühne und eine Orgel der österreichischen Firma Rieger Orgelbau mit 75 Registern und 5.898 Pfeifen. Die zweite Halle mit dem Namen Blue Rose (ブルーローズ, Burū Rōzu) weist eine Bestuhlung von 384 bis 432 Sitzplätzen auf. Einzelnachweise Weblinks Offizielle Website (japanisch, englisch)
Suntory Hall

Le Suntory Hall (サントリーホール) est une salle de concerts classiques à Tōkyō (Japon) située dans le complexe Ark Hills. Créée en 1986 pour célébrer les soixante ans de production de whisky et vingt ans de production de bière par Suntory, le Suntory Hall a été la première salle de concerts classiques à Tōkyō destinée à cet usage. Aménagement interne Grande Salle Nombre de sièges : 2006 (Rdc : 858 / 1er étage : 1 148) Scène : 250 m2 Orgue : Conçu et construit par Rieger Orgelbau. Il possède 74 jeux et 5 898 tuyaux répartis sur quatre claviers et pédalier. Petite Salle (Blue Rose) Nombre de sièges : de 384 à 432 (amovibles). Cette salle est aussi utilisée pour des séminaires et des discours. La Petite Salle a été rénovée en 2007 et renommée Blue Rose (en symbole à la réalisation de quelque chose considéré comme impossible jusque-là, telle la rose bleu développée par Suntory en 2004). Autres Salle de répétition : 100 m2 Salle de contrôle son Salle de contrôle lumière Machinerie Salle d'enregistrement Salle de photo Vestiaire Boutique de souvenirs Bar et salon Divers Un petit orgue situé au-dessus de l'entrée joue un morceau de Clément Janequin, Il estoit une fillette, tous les jours à midi et pour rassembler les gens avant le début d'un concert. Des œuvres d'art sont exposées et font partie du site : le chandelier Symphonie de Lumières par Motoko Ishii, le vitrail par Keiko Miura et l'œuvre murale par Teppei Ujiyama sont placées dans le foyer du public. À l'extérieur devant l'entrée se trouve une sculpture de Takenobu Igarashi. Accès Ligne Namboku, station Roppongi-itchōme, à 5 minutes de marche. Ligne Ginza ou Namboku, station Tameike-Sannō, à 7 à 10 minutes de marche. Bus Toei 01 arrêt Ark Hills Mae. Notes et références Voir aussi Liens externes Site Officiel du Suntory Hall en Japonais (ja) Site Officiel du Suntory Hall en Anglais (en) Portail de la musique Portail de Tokyo Portail de la bière
Seichō-ji

Der Seichō-ji (japanisch 清澄寺, auch in der Kun-Lesung Kiyosumi-dera genannt) ist ein buddhistischer Tempel. Er befindet sich im Ortsteil Kiyosumi von Kamogawa, unweit des Geburtsorts Nichirens (1222–1282), in der Präfektur Chiba. Seine Ursprünge reichen zurück in das Jahr 771. Er diente lange Zeit als der größte Tempel des Tendai-Buddhismus auf der Halbinsel Bōsō. Während der Edo-Zeit (1603 bis 1868) wurde er zu einem Tempel des Shingon-Buddhismus. Im Jahr 1233, im Alter von 12 Jahren begann Nichiren hier sein buddhistisches Studium und wurde im Jahr 1239 zum Priester geweiht. Nichiren vertiefte im weiteren Verlauf, auch an weiteren Tempeln, seine buddhistischen Studien. Dennoch gilt der Seichō-ji auch als Geburtsort des Nichiren-Buddhismus, da er hier im Jahre 1253 seine Lehre erstmals öffentlich verkündet haben soll. Aufgrund seiner herausragenden Rolle in der Geschichte der Nichiren-Buddhismus wurde der Tempel am 16. Februar 1949, anlässlich des Jahrestages der Geburt Nichirens, zu einem Tempel der Nichiren-shū umgeweiht. Einzelnachweise
Seichō-ji

Seichō-ji (Japanese: 清澄寺), also known as Kiyozumi-dera (清水寺), is a Nichiren Buddhist temple located in the city of Kamogawa in Chiba Prefecture, Japan. Along with Kuon-ji in Yamanashi Prefecture, Ikegami Honmon-ji in the south of Tokyo, and Tanjō-ji also in Kamogawa City, Seichō-ji is one of the "Four Sacred Places of Nichiren Shū." The Buddhist priest Nichiren was once educated at the temple, and was chosen at one time to be a successor to its priesthood before he began his own ministry which later became Nichiren Buddhism. At the time, the temple was dedicated to the Pure Land sect, prior to being a Tendai temple, then later changed into Shingon, and now designated a Nichiren Shu temple. Location Seichō-ji is located on Chiba Prefecture's second highest mountain, the 310-meter high Myōken-san. The temple grounds are within the borders of the Minami Bōsō Quasi-National Park. Myōken-san is the source of two of the Bōsō Peninsula's important rivers, the Yōrō River and the Obitsu River. The translation of the temple's name, meaning "clear, serene" probably originated in these natural features—Water running under the numerous daimyō oaks in the area. The temple grounds contain the Great Kiyosumi Cypress, a protected natural National Treasure, known as a "thousand year cypress." Additionally, due to its altitude and scenic location, it is known as a prime tourist destination to watch the rising of the sun. History Early history The priest Fushigi visited the location in 771 AD to worship the Kokūzō Bosatsu, and the mountain became a spot for sangaku shinkō, a form of ancient mountain worship. Priest Ennin visited in 836 and Seichō-ji became a temple of the Tendai sect. The main hall was destroyed by fire caused by lightning in 1096, and was rebuilt by the Provincial Governor Minamoto Chikamoto. During the Kamakura period, Hōjō Masako established a two-story pagoda and a library containing over 4,000 sūtras in 1219. Association with Nichiren Shortly after, under the priest Dōzen, Nichiren entered the temple as a student in 1233 at the age of 11. He was formally ordained at 16 and took the Buddhist name Zeshō-bō Renchō, then left in 1253 to study in Kamakura and elsewhere. Because of its history, the temple is a daihonzan, or important religious center, of the Nichiren sect of Buddhism. Later history In 1618 Tokugawa Hidetada ordered that the temple convert to the Shingon sect to implement a government-sponsored Buddhist liturgy. In 1949 Seichō-ji was converted to a Nichiren temple. Important structures and cultural treasures Central Gate, 1647 Remains of Asahimori sutra mound, 1276 Stone treasure pagoda, 1407 Inscribed hōkyō “stone flag” pagoda, 1424 Temple bell, 1392 Standing bronze Kannon statue Standing wooden Nyorai statue References External links Nichiren Shū: Seichō-ji Archived 2012-03-14 at the Wayback Machine