NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Мидзухо (посёлок)

Мидзухо (яп. 瑞穂町 Мидзухо-мати) — посёлок в Японии, находящийся в уезде Ниситама префектуры Токио. Площадь посёлка составляет 16,83 км², население — 31 774 человека (1 октября 2020), плотность населения — 1887,94 чел./км². Географическое положение Посёлок расположен на острове Хонсю в префектуре Токио региона Канто. С ним граничат города Мусасимураяма, Оме, Хамура, Фусса, Токородзава, Ирума. Население Население посёлка составляет 31 774 человека (1 октября 2020), а плотность — 1887,94 чел./км². Изменение численности населения с 1980 по 2005 год: Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Мидзухо Официальный сайт (яп.) 東京都 (яп.). Geospatial Information Authority of Japan. — Географические координаты населённых пунктов префектуры Токио. Дата обращения: 23 июля 2010. 東京都内区市町村 (яп.). Local Authorities Systems Development Center. — Идентификационные коды, названия, почтовые адреса и телефоны администраций населённых пунктов префектуры Токио. Дата обращения: 23 июля 2010.
Мідзухо (Токіо)

Мідзухо́ (яп. 瑞穂町, みずほまち, МФА: [mʲid͡zuho mat͡ɕi̥]) — містечко в Японії, в повіті Нісі-Тама префектури Токіо. Станом на 1 жовтня 2008 площа містечка становила &&&&&&&&&&&&&016.083000016,83 км². Станом на 1 січня 2009 населення містечка становило &&&&&&&&&&033295.&&&&0033 295 осіб. Примітки Джерела та література Мідзухо (Токіо) // 『角川日本地名大辞典』 [Великий словник японських топонімів Кадокава]. 第13巻. 東京都 / 角川日本地名大辞典編纂委員会編. — 東京: 角川書店, 1978. (яп.) Мідзухо (Токіо) // 『日本大百科全書』 [Енциклопедія Ніппоніка]. — 第2版. — 東京: 小学館, 1994—1997. — 全26冊. (яп.) Посилання (яп.) http://www.town.mizuho.tokyo.jp/ [Архівовано 16 квітня 2021 у Wayback Machine.]
Special Assault Team

Special Assault Team (特殊急襲部隊, Tokushu Kyūshū Butai) é uma unidade de operações especiais antiterroristas do Japão, mais conhecida como "SAT" sigla de Special Assault Team (Equipe Especial de Assalto). Referências Ligações externas Special Operations link (em inglês) SpecWarNet link (em inglês)
Enošima

Enošima (japonsky 江の島) je malý ostrov v zálivu Sagami v prefektuře Kanagawa, na který vede 389 metrů dlouhý most z pobřežního města Fudžisawa. Během odlivu je ostrov s pevninou spojen úzkým písčitým pruhem. U mostu zastavuje vlak na lince Fudžisawa–Kamakura. Na ostrově je několik šintoistických svatyň, ta nejvýznamnější v jeskyni na jihozápadě ostrova je zasvěcena bohyni Benzaiten, s jejímž kultem je ostrov spojen. Podle legendy se zde ve 12. století modlil za vítězství Joritomo Minamoto a nechal zde postavit bránu torii. Počínaje obdobím Edo byl ostrov poutním místem, které se postupně přeměnilo v turistickou destinaci – v roce 2016 ostrov navštívilo 7 milionů turistů. Poutní cestě na Enošimu se věnuje například jedna z kapitol Glimpses of Unfamiliar Japan Lafcadia Hearna z roku 1896. Mezi další navštěvovaná místa patří botanická zahrada Samuela Cockinga a maják s rozhlednou Sea Candle. Enošima je v popředí jednoho z 36 pohledů na horu Fudži malíře Hokusaie. Před olympijskými hrami v roce 1964 zde byl postaven přístav, který sloužil jako sportoviště pro jachting. Během druhých olympijských her konaných v Japonsku byla Enošima opět dějištěm jachtingu a windsurfingu. Galerie Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Enošima na Wikimedia Commons
Enoshima

Enoshima (江の島, Enoshima?) es una pequeña isla, de unos 4 km de perímetro, situada en la desembocadura del río Katase, que desemboca en la bahía de Sagami, en la prefectura de Kanagawa (Japón). Administrativamente, Enoshima forma parte de la ciudad continental de Fujisawa y está unida a la sección Katase de esa ciudad por un puente de 389 metros de longitud (1.276 pies).​ Con algunas de las playas de arena más cercanas a Tokio y Yokohama, la isla y la costa adyacente constituyen el centro de una zona turística local. Historia Benzaiten, la diosa de la música y el entretenimiento, tiene un santuario en la isla. La isla en su totalidad está dedicada a la diosa, quien, según se dice, la hizo surgir del fondo del mar en el siglo VI.​ La isla es escenario del Enoshima Engi, una historia de los santuarios de Enoshima escrita por el monje budista japonés Kōkei en el año 1047 d. C. En 1880, después de la aplicación de la orden de separación del sintoísmo y el budismo por el gobierno Meiji, pusiera a disposición la tierra, gran parte de las tierras altas fueron compradas por Samuel Cocking,​ un comerciante británico, en nombre de su esposa japonesa. Desarrolló una planta de energía y extensos jardines botánicos, incluido un invernadero muy grande. Aunque el invernadero original fue destruido en el Gran Terremoto de Kantō de 1923, el Jardín de Plantas Tropicales de Enoshima (ahora el Jardín Samuel Cocking) sigue siendo una atracción con más de medio millón de visitantes al año. Época contemporánea Enoshima es ahora el centro de Shōnan, una zona turística a lo largo de la costa de la bahía de Sagami. Gastronomía Varias formas de galletas de arroz, incluidas las de pulpo ("Maruyaki Tako Senbei") y camarones. Transporte Tres estaciones de tres líneas diferentes llevan hasta las cercanías de Enoshima: Estación Katase-Enoshima de la Línea Odakyū Enoshima. Estación Enoshima del Enoden. Estación Shōnan-Enoshima del Monorraíl Shōnan. Sitios de interés Vela de mar de Enoshima: ubicada dentro del jardín Samuel Cocking y construido en 2003.​ Santuario de Enoshima​ Cuevas de Iwaya: se formaron por la erosión de las olas en la antigüedad. También ha sido un lugar de entrenamiento para los monjes budistas. Lover's Hill/Bell of Ryuren - Un lugar romántico donde los amantes publican mensajes con candados, una mini-versión de los candados de amor en París. Samuel Cocking Garden: ubicado en la cima de la isla. Galería Notas Véase también Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Enoshima. Referencias Papinot, E. (1910). "Historical and Geographical Dictionary of Japan." 1972. Charles E. Tuttle Company, Tokio, ISBN 0-8048-0996-8. Sabin, Burritt (2002). A Historical Guide to Yokohama (en inglés). Yokohama: Yurindo. ISBN 4-89660-172-6. Enlaces externos Enoshima Shrine
Eno-shima

Eno-shima (江の島, Enoshima) est une petite île du Japon de 4 km de circonférence, qui se situe à l'embouchure du fleuve Katase. L'île est reliée à la ville de Fujisawa par un pont de 600 mètres de long. Elle fait partie du Shōnan. Culture Eno-shima est une destination touristique appréciée. Il est possible de traverser l'île en peu de temps en suivant le chemin principal sur lequel se succèdent des temples, un jardin botanique, des boutiques d'artisanat et des restaurants. Le temple principal de l'île est dédié à l'une des Sept Divinités du Bonheur : Benzaiten, qui serait à l'origine de la naissance de l'île selon la légende de Benten et le Dragon d'Enoshima. Enoshima est le décor de L'Honorable Partie de campagne, roman humoristique de Thomas Raucat dont l'action se déroule en 1922, année de l'Exposition universelle de Tokyo. L'île a inspiré ou servi de cadre à de nombreuses œuvres, dont les mangas Elfen Lied et Kenko zenrakei suieibu umisho, la bande dessinée Mariko Parade de Frédéric Boilet ou encore la série d'animation Tsuritama. Sport Eno-shima a été le site olympique de nautisme à la voile lors des Jeux olympiques d'été de 1964 de Tōkyō. Elle aurait dû également être le site de nautisme à la voile et de surf pour les Jeux olympiques d'été de 2020. Transports Cette île est desservie par trois lignes ferroviaires : ligne Odakyū Enoshima : gare de Katase-Enoshima Enoden : gare d'Enoshima monorail Shōnan : station de Shōnan-Enoshima Notes et références Voir aussi Liens externes (en) « Kanagawa Prefectural Tourist Association », sur trip.pref.kanagawa.jp (consulté le 23 octobre 2020). « L'île d'Énoshima, le lieu où les sanctuaires et les plages se rencontrent », sur guillaumeerard.fr (consulté le 23 octobre 2020). Portail des îles Portail de la préfecture de Kanagawa
Enosima

Enosima 0,2 km²-nyi japán üdülősziget Kamakura közelében, a Szagami-öbölben. Innen nyílik az egyik legszebb kilátás a Fudzsi hegyre, s egyik sintó szentélyében nevezetes meztelen Benzaiten-szobor látható (sicsifukudzsin). Keskeny homokzátony és híd köti össze a hosszú kataszei stranddal. Az enosima–kataszei tengerparton nyaranta állítólag előfordul, hogy egymillió ember napozik egyszerre. A Kamakura-korban (1185–1333) itt volt a sógunátus hivatalos vesztőhelye, 1275-ben a kataszei parton vágták le Kubiláj kán követeinek fejét, és 1263-ban itt akarták lefejezni a Nicsiren nevű, szektaalapító papot is, aki a mongol betöréseket megjövendölte, de a hóhér kardjába állítólag villám csapott, ezért megkegyelmeztek a fanatikus szerzetesnek. Források Gy. Horváth László: Japán kulturális lexikon. Budapest: Corvina. 1999. ISBN 9631347567
Enoshima

Enoshima (江の島?) è una piccola isola, all'incirca di 4km di circonferenza, davanti alla foce del fiume Katase nella prefettura di Kanagawa, Giappone. Storia Benzaiten, la dea della musica e dell'intrattenimento, è venerata sull'isola. L'isola nella sua interezza è dedicata alla dea, che, secondo la leggenda, ne avrebbe provocato l'emersione dalle profondità del mare nel sesto secolo. L'isola è il luogo in cui si svolge l'Enoshima Engi, la storia di un santuario di Enoshima scritta dal monaco buddhista giapponese Kōkei nel 1047. Nel 1880 gran parte delle alture furono acquistate da Samuel Cocking, un mercante britannico, in nome della moglie giapponese. Cocking installò sul luogo una centrale elettrica e creò ampi giardini botanici, includendovi una grande serra. Sebbene la serra originaria sia stata distrutta dal grande terremoto del Kantō del 1923, il giardino botanico (che ha preso il nome di giardino Samuel Cocking) rimane un'attrazione, che attira oltre mezzo milione di visitatori all'anno. Enoshima, che fu il porto delle olimpiadi estive del 1964, è poi divenuta il centro di Shōnan, un'area di villeggiatura lungo la costa della baia di Sagami. Amministrativamente, Enoshima fa parte del territorio della città di Fujisawa ed è collegata con il quartiere Katase della città tramite un ponte lungo 600 metri. Ospita alcune tra le spiagge sabbiose più vicine a Tokyo e Yokohama. L'isola e l'adiacente litorale costituiscono il fulcro di polo turistico. Galleria d'immagini Note Bibliografia (EN) E. Papinot, Historical and Geographical Dictionary of Japan, Tokyo, Charles E. Tuttle Company, 1972 [1910], ISBN 0-8048-0996-8. (EN) Burritt Sabin, A Historical Guide to Yokohama, Yokohama, Yurindo, 2002, ISBN 4-89660-172-6. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Enoshima Wikivoyage contiene informazioni turistiche su Enoshima
Enoshima

Enoshima (江の島, Eno-shima) is een Japans kusteiland in de Grote Oceaan. Het kleine eiland met een omtrek van ongeveer 4 km ligt aan de monding van de Sakai, een rivier die uitmondt in de Sagamibaai voor de prefectuur Kanagawa, direct ten zuiden van Tokio. Administratief maakt Enoshima deel uit van de stad Fujisawa op het vasteland en is verbonden met de wijk Katase van die stad door een 389 meter lange brug. Het eiland en de aangrenzende kustlijn met de vanuit Tokio en Yokohama dichtstbijzijnde zandstranden vormen een recreatiezone die wordt aangeduid als Shōnan. Het eiland heeft zijn eigen treinstation langs de Enoden. Enoshima, zijn jachthaven, en het water rond het eiland zijn uitgerust met enkele tijdelijke toeschouwerstribunes. Het eiland was namelijk de locatie voor het zeilen op de Olympische Zomerspelen van 1964 en 2020. In 2017 was het eiland ook de locatie van het door World Sailing georganiseerd wereldkampioenschap windsurfen en in 2019 voor de wereldkampioenschappen zeilen 470-klasse. Op het eiland wordt jaarlijks ook een beachvolleybaltoernooi georganiseerd dat onderdeel is van de FIVB World Tour. Geschiedenis Klassiek tijdperk Benzaiten, de godin van muziek en entertainment, is verankerd aan het eiland. Het eiland in zijn geheel is gewijd aan de godin, die naar volksgeloof het in de zesde eeuw van de bodem van de zee heeft doen stijgen. Het eiland wordt beschreven in de Enoshima Engi, een in Chinees in 1047 neergeschreven geschiedenis van de heiligdommen en bedevaartsoorden op Enoshima door de Japanse Boeddhistische monnik Kōkei. Moderne tijd In 1880, na de shinbutsu bunri, de scheiding van Shinto en boeddhisme, voortvloeiend uit de Meiji-restauratie, had de regering het eiland beschikbaar gesteld, en werd een groot deel van het hoger gelegen gebied op het eiland gekocht door Samuel Cocking, een Britse koopman, in de naam van zijn Japanse vrouw. Hij bouwde er een energiecentrale en uitgebreide botanische tuinen, met een zeer grote serre. Hoewel de oorspronkelijke serre werd vernietigd in de grote Kanto-aardbeving van 1923, blijft de botanische tuin (later hernoemd naar de Samuel Cocking Garden) een toeristische attractie met meer dan een half miljoen bezoekers per jaar, naast de bedevaartsoorden en schrijnen voor Benzaiten. In 1906, na de heiligverklaring tot kami door Keizer Meiji van generaal Kodama Gentaro werd ook aan deze laatste een shintoïstische tempel gewijd.
Enoshima

Enoshima (江の島, Enoshima?) este o mică insulă cu un perimetru de aproximativ 4 km, situată la gura de vărsare a râului Katase în golful Sagami, pe teritoriul Prefecturii Kanagawa a Japoniei. Din punct de vedere administrativ, Enoshima aparține de orașul Fujisawa, fiind legată de secțiunea Katase a acestui oraș printr-un pod cu lungimea de 600 de metri. Aici se află unele dintre cele mai apropiate plaje de nisip de Tokyo și Yokohama, insula și litoralul adiacent fiind o stațiune locală. Istoric Benzaiten, zeița muzicii și a distracțiilor, își are sanctuarul pe insulă. Insula este dedicată în întregime zeiței, despre care se spune că a făcut-o să se ridice de pe fundul mării în secolul al VI-lea. Aici s-au desfășurat întâmplările relatate în Enoshima Engi, o istorie a sanctuarelor de pe Enoshima scrisă de călugărul budist japonez Kōkei în anul 1047 AD. În 1880, după ce ordinul de separare a șintoismului de budism dat de noul guvern de la începutul erei Meiji a făcut ca terenul insulei să devină disponibil pentru vânzare, o mare parte din zona înaltă a fost achiziționată de către Samuel Cocking, un comerciant britanic, în numele soției sale japoneze. El a construit acolo o centrală electrică și a amenajat grădini botanice vaste, inclusiv o seră foarte mare. Deși sera a fost inițial distrusă în 1923 de Marele Cutremur din Kanto, grădina botanică (în prezent Grădina Samuel Cocking) rămâne un punct de atracție, cu peste o jumătate de milion de vizitatori pe an. Enoshima a fost port olimpic la Jocurile Olimpice de vară din 1964. Enoshima este acum centrul regiunii Shōnan, o zonă de vacanță situată de-a lungul coastei litorale de la Golful Sagami. Transport Enoshima este deservită de trei gări: Katase-Enoshima pe linia Odakyū Enoshima, Enoshima pe calea ferată electrică Enoshima ('Enoden') și Shonan-Enoshima pe linia Shonan Monorail. Note Referințe Papinot, E. (1910). Historical and Geographical Dictionary of Japan. 1972 printing. Tokyo: Charles E. Tuttle Company. ISBN 0-8048-0996-8. Sabin, Burritt (2002). A Historical Guide to Yokohama. Yokohama: Yurindo. ISBN 4-89660-172-6. Legături externe La Wikivoyage găsiți un ghid turistic despre Enoshima Enoshima Shrine Arhivat în 24 august 2014, la Wayback Machine.
Эносима

Эносима (яп. 江の島) — небольшой остров вулканического происхождения в Японии, в префектуре Канагава. Административно является частью города Фудзисава, связан с районом Катасэ этого города на материке 600-метровым мостом. Остров около четырёх километров окружностью. Расположен в заливе Сагами в устье реки Катасэ, в 20 км от Иокогамы и в 50 км от Токио. Достопримечательности На этом острове расположены ботанический сад, созданный в 1882 году жившим в Японии британским предпринимателем Сэмюэлем Кокингом, маяк со смотровой площадкой Эносимская морская свеча и святилище Эносима-дзиндзя в честь трёх синтоистских богинь, главное святилище богини Бэндзайтэн, одного из семи богов счастья. Эносима — одно из любимых мест летнего времяпрепровождения жителей Токио и одно из популярных мест для туризма в префектуре Канагава. Бэндзайтэн известна как покровительница искусств, музыки и любви, и к статуе помолиться приходят звёзды шоу-бизнеса. Также на острове находятся пещеры Эносима-Ивая (岩屋), популярный объект спелеотуризма. Легенды Согласно Эносима Энги(история храмов и святынь на острове Эносима, написанной японским буддийским монахом Кокэй в 1047 году), в 552 году богиня Бэндзайтэн, в ответ на притеснение людей драконом Гозурю, подняла остров Эносима со дна залива, чтобы он стал её жилищем. Бэндзайтэн, богиня музыки и развлечений, почитается на острове. Яхтенная гавань Эносима К 1964 году, специально для проведения соревнований по парусному спорту во время Летних Олимпийских игр 1964 года, на побережье Эносимы была построена «олимпийская» гавань. Парусная регата Летних Олимпийских игр 2020 года также прошла в Эносиме. Галерея Примечания Ссылки Япония — остров Эносима Остров Эносима
Castillo de Minowa

El castillo de Minowa (箕輪城, Minowa-jō?) fue una fortificación japonesa de estilo hirayama del siglo XVI en Takasaki, ciudad de la prefectura de Gunma. Desde 1987, sus ruinas han sido designadas como Lugar Histórico Nacional.​ Historia Nagano Narihisa estableció su base en los terrenos alrededor del año 1500, desde donde su familia gobernó durante cuatro generaciones hasta que el Takeda Shingen tomó el castillo en 1566. Tras de la caída de Takeda, Oda Nobunaga adquirió la fortaleza en 1582, que entonces fue gobernada por Takigawa Kazumasa. Menos de un mes después, el fuerte fue derrotado por el clan Gohojo y pasó a estar bajo control de Hōjō Ujikuni desde el castillo Hachigata. En 1590, después de la caída de la familia Hōjō, Tokugawa Ieyasu adjudicó el puesto de mando a Ii Naomasa, quien renovó extensamente la fortaleza. Finalmente en 1598, Naomasa se mudó al castillo de Takasaki, por lo que Minowa quedó abandonado.​ Conservación El castillo conserva fosos, muros de piedra, trincheras, algunas puertas y el puente de entrada al honmaru (anillo interior del castillo). Durante diez años la ciudad planeó la reconstrucción de la fortaleza: en 2016 se rehabilitó la puerta Umadashi y en 2022 el puente principal.​ Desde 1987, es considerado un Lugar Histórico Nacional y forma parte de la lista de «100 notables castillos de Japón».​ En octubre se celebra un festival donde los lugareños, ataviados de armaduras samuráis artesanales, desfilan hasta el castillo, donde encarnan luchas del período Sengoku recordando el asedio a Minowa.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Castillo de Minowa.
Château de Minowa

Le château de Minowa (箕輪城, Minowa-jō) se trouve à Takasaki dans la préfecture de Gunma au Japon. Histoire Le château de Minowa est construit en 1526 par Nagano Narimasa du clan Nagano (lui-même tributaire du clan Uesugi) basé à Nagano dans la province de Kozuke. En 1566, la garnison du château, menée par Nagano Narimori (daimyo du château depuis la mort de son père Narimasa en 1561) et Kamiizumi Nobutsuna, sont attaqués par les forces du clan Takeda contrôlé par Takeda Shingen durant le siège de la forteresse. Une sortie du château effectuée par Nobutsuna a pour conséquence un assaut réussi par les forces de Shingen. Tout le château tombe entre les mains des assaillants hormis une petite partie qui reste sous le contrôle de Nobutsuna. Shingen est si impressionné par Nobutsuna qu'il le laisse partir sain et sauf, lui demandant même de se joindre à lui, offre que décline Nobutsuna. Shingen laisse le château à un de ses généraux, Masatoyo Naitō. Après le siège, le château reste aux clans Takeda, Oda et Hōjō. En 1590, Ii Naomasa du clan Ii devient daimyo. Il n'occupe le château que huit ans, jusqu'en 1598, quand il déménage au château de Takasaki, ensuite de quoi le château de Minowa est abandonné. Tout ce qui reste à présent du château de Minowa sont les ruines des murs en pierre, des œuvres de terrassement et les fossés. L'emplacement est cependant inhabituel par sa grande taille qui occupe quarante-sept hectares, ce qui en fait un des sites de château les plus étendus de la préfecture de Gunma. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Minowa Castle » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes Siège du château de Minowa Portail de la préfecture de Gunma Portail des châteaux
Castello di Minowa

Il castello di Minowa (箕輪城?, Minowa-jō) era un castello giapponese situato a Takasaki, nella prefettura di Gunma, Giappone. Oggi ne rimangono solo le rovine, le quali costituiscono uno dei siti archeologici più grandi di Gunma. Storia Il castello di Minowa venne edificato nel 1512 per volontà di Nagano Narimasa del clan Nagano (seguaci del clan Uesugi), fuori Nagano nella provincia di Kozuke. Nel 1566 il castello, comandato da Nagano Narimori (signore del castello dalla morte del padre Narimasa, avvenuta nel 1561) e da Kamiizumi Nobutsuna, fu assediato dal clan Takeda, guidato da Takeda Shingen, dando inizio a quello che divenne noto come l'assedio di Minowa. L'assedio si concluse con la vittoria del clan Takeda e la morte di Narimori, mentre Kamiizumi Nobutsuna riuscì a mantenere la difesa di una piccola area del castello. Questo perseveranza colpì Takeda Shingen che cercò di convincere inutilmente Nobutsuna a passare dalla sua parte. Conclusosi l'assedio, il castello passò nelle mani del clan Takeda, del clan Oda e del clan Hōjō. Nel 1590, Ii Naomasa, del clan Ii, ne divenne il signore. Egli tenne il castello per otto anni, prima di abbandonarlo in favore del castello di Takasaki. Rimangono come vestigia del castello le mura di pietra, i terrapieni ed i fossati. Le rovine costituiscono uno dei siti archeologici più grandi della prefettura di Gunma. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su castello di Minowa Collegamenti esterni (EN) Minowa Castle, su japancastle.jp.