NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ninna-ji

Il Ninna-ji (仁和寺?, Ninna-ji) è un tempio della scuola del buddismo Shingon situato a Ukyō-ku, Kyōto, in Giappone. Storia Inizialmente il tempio avrebbe dovuto chiamarsi Nishiyama Gogan-ji 西山御願寺. La sua costruzione iniziò nel secondo anno dell'era Ninna (886) per volere del 58º imperatore del Giappone, Kōkō, che però morì l'anno seguente. I lavori proseguirono sotto il successivo imperatore Uda e il tempio venne completato nell'888, quarto anno dell'era Ninna, da cui prese il suo nome definitivo. Dalla fondazione al 1869 era costume che uno dei figli dell'imperatore occupasse nel tempio la posizione di alto prelato. Il tempio venne distrutto durante la guerra Ōnin, ma venne ricostruito nel XVII secolo. Nel 1994 Ninna-ji fu tra i monumenti storici di Kyōto inseriti nel Patrimonio dell'umanità dall'UNESCO. Descrizione Il tempio era formalmente chiamato "vecchio palazzo imperiale di Omuro", dato che venne anche usato come residenza per diverso tempo. Il tempio è sede della scuola Omuro del buddismo Shingon, che insegna anche l'arte della disposizione dei fiori, l'ikebana. Tra gli edifici degni di nota del tempio, che include due case del tè, quasi tutti considerati tesori nazionali od importanti beni culturali, vi sono gli edifici noti come Kondō e Miedō, che provengono dal palazzo imperiale di Kyōto, smontati e poi ricostruiti presso il Ninna-ji. Il tempio vanta una notevole collezione di oggetti di importante valore artistico e storico, come sculture, dipinti, makie e ceramiche che possono essere visti in due occasioni dell'anno (aprile e maggio, ed ottobre e novembre) presso il Reihōkan, il luogo ove vengono custoditi i tesori del tempio. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ninna-ji Collegamenti esterni (JA, EN) Sito ufficiale, su ninnaji.jp. 総本山 仁和寺 (canale), su YouTube. (EN) Ninna-ji, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Ninna-ji

Ninna-ji (jap. 仁和寺) – świątynny kompleks buddyjski w Kioto, w Japonii, usytuowany w północno-zachodniej dzielnicy Ukyō-ku. Opis Kompleks został założony przez cesarza Udę (867–931), według tradycji, w 888 roku. Jest najważniejszą świątynią szkoły omuro sekty shingon. Mnisi z innych świątyń tej szkoły przybywają do Ninna-ji w celu nauki i ćwiczeń duchowych oraz aby służyć w niej. Świątynia jest słynna ze swoich drzew wiśni gatunku omuro-sakura, które kwitną najpóźniej w całym Kioto. Świątynia była także znana jako Cesarski Pałac Omuro (御室御所 Omuro Gosho), albowiem jej założyciel, cesarz Uda, zbudował tu dla siebie rezydencję o nazwie Omuro, w której zamieszkał po abdykacji w 897 roku. Główny pawilon (金堂 Kondō) został uznany za skarb narodowy Japonii, 14 innych obiektów jako ważne dobra kultury (Important Cultural Properties), a sanktuarium jako całość jest wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO od grudnia 1994 jako część obiektu Zespół zabytkowy dawnego Kioto, Uji i Ōtsu. Historia Kompleks został utworzony w okresie Heian. W 886 roku cesarz Kōkō nakazał budowę świątyni, która miała być błogosławieństwem dla kraju i służyć rozwojowi buddyzmu w Japonii. Cesarz nie dożył jednak jej ukończenia. Jego następca, cesarz Uda, ukończył budowę w 888 roku. W 897 roku Uda abdykował na rzecz swojego syna Daigo, a sam zamieszkał w świątyni i stał się pierwszym monzeki (księciem-kapłanem). Od tego momentu do późnego okresu Edo najważniejszy kapłan pochodził z cesarskiego rodu. W okresie wojen Ōnin (1466–1476) kompleks świątynny został zniszczony, ale wkrótce go odbudowano. Obecnie istniejące budynki pochodzą z lat 1641–1644. W czasie rekonstrukcji Pałacu Cesarskiego w Kioto (京都御所 Kyōto-gosho) część jego budynków została przeniesiona do Ninna-ji: główny pawilon oraz część rezydencji Ninna-ji Goten (była rezydencja głównego kapłana). Najważniejszym obiektem kompleksu jest główny pawilon (金堂 Kondō), który został uznany za skarb narodowy Japonii. Jest to duży parterowy budynek o wymiarach 7 x 5 ken (ok. 13 x 9 m). Jego najcenniejszą cechą jest to, że zachował charakter cesarskiego pałacu z okresu Azuchi-Momoyama (1573–1603). Innymi ważnymi pawilonami kompleksu są m.in.: pięciopiętrowa pagoda (五重塔 Gojū-no-Tō), brama wejściowa Niōmon (二王門 Niō-mon), brama wewnętrzna (środkowa) Chūmon (中門 Chū-mon), dzwonnica (鐘楼 Shōrō), repozytorium sutr i kronik (経蔵 Kyōzō), pawilon bogini Kannon (観音堂 Kannon-dō), pawilon Mieidō (御影堂 Miei-dō) (pawilon mieszczący święty wizerunek fundatora. Galeria Uwagi Przypisy Bibliografia Chris Rowthorn, Others: Japan. Santa Barbara, California: Lonely Planet Publications Pty Ltd, 2015, s. 311. ISBN 978-1-74321-674-3. (ang.).Sprawdź autora:2.
Ide, Kyoto

Ide (井手町, Ide-chō) is a town located in Tsuzuki District, Kyoto Prefecture, Japan. As of September 1, 2022 the town had an estimated population of 7,163. The total area of the town is 18.04 square kilometres (6.97 sq mi). Geography Ide is located in southeastern Kyoto Prefecture. The Tamagawa River, a tributary of the Kizu River, runs through the town from east to west, and in spring it is crowded with people viewing cherry blossoms. The town is divided into the Taga, Ide, and Ario areas. Approximately 70% of the town area is forest. In the rural landscape, there are historical sites such as the ruins of Ide-ji temple and the remains of the Ishibashi Tile Kiln, which was used to fire the roof tiles of Daian-ji, one of the seven great temples in Heijō-kyō. Neighboring municipalities Kyoto Prefecture Jōyō Kyōtanabe Kizugawa Kuse District (Kumiyama) Sōraku District (Wazuka) Tsuzuki District (Ujitawara) Climate Ide has a humid subtropical climate (Köppen Cfa) characterized by warm summers and cool winters with light to no snowfall. The average annual temperature in Ujitawara is 13.6 °C. The average annual rainfall is 1439 mm with September as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around 25.7 °C, and lowest in January, at around 2.0 °C. Demographics Per Japanese census data, the population of Ide has declined in recent decades. History The area of Ide was part of ancient Yamashiro Province. There are numerous burial mounds from the Kofun period within the town borders. During the Nara period, Tachibana no Moroe, an influential aristocrat, built a villa and a temple (Ide-ji) in this area. The region is frequently mentioned in poetry of the Heian period During the Edo Period, the area was part of the direct holdings of the Tokugawa shogunate. The village of Ide was established on April 1, 1889 with the creation of the modern municipalities system, and was raised to town status on January 1, 1927. Massive flooding on August 15, 1953 resulted in 109 fatalities in the town. Ide annexed the neighboring village of Taga on April 1, 1958. Government Ide has a mayor-council form of government with a directly elected mayor and a unicameral village council of 10 members. Ide, collectively with the other municipalities of Tsuzuki District and the city of Kyōtamba, contributes two members to the Kyoto Prefectural Assembly. In terms of national politics, the village is part of the Kyoto 6th district of the lower house of the Diet of Japan. Economy Ide is a rural area, with an economy based on agriculture and forestry. Education Ide has two public elementary schools and one public junior high school operated by town government. The town does not have a high school Transportation Railway JR West - Nara Line Yamashiro-Taga - Tamamizu Highways National Route 24 National Route 307 Local attractions Grave of Ono no Komachi Notable people from Ide Manabu Miyazaki, writer References External links Media related to Ide, Kyoto at Wikimedia Commons Ide official website (in Japanese)
Ide (Kioto)

Ide (井手町, Ide-chō?) es un pueblo localizado en la prefectura de Kioto, Japón. En junio de 2019 tenía una población de 7.558 habitantes y una densidad de población de 419 personas por km². Su área total es de 18,04 km². Geografía Localidades circundantes Prefectura de Kioto Jōyō Kyōtanabe Kizugawa Wazuka Seika Ujitawara Demografía Según datos del censo japonés,​ la población de Ide ha disminuido en los últimos años. Referencias
Ide (Kyoto)

Ide (井手町, Ide-chō) est un bourg du district de Tsuzuki, dans la préfecture de Kyoto, au Japon. Géographie Démographie Au 1er décembre 2014, la population d'Ide s'élevait à 7 903 habitants répartis sur une superficie de 18,02 km2 dont 67 % de forêt. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Ide, Kyoto » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Liens externes (ja) Site officiel Archives conservées par : Archives d'Architecture Moderne (AE_17397) Portail de Kyoto et de sa préfecture
Ide (Kioto)

Ide (jap. 井手町 Ide-chō) – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, w prefekturze Kioto. Według danych na rok 2020 miejscowość zamieszkiwało 7 406 mieszkańców , a gęstość zaludnienia wyniosła 410,5 os./km². Przypisy Bibliografia Geospatial Information Authority of Japan: 令和3年 全国都道府県市区町村別面積調 (1月1日時点) (Reiwa 3rd year Area adjustment by prefecture, city, ward, town, and village (As of January 1)). gsi.go.jp, 2021. [dostęp 2021-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-06-05)]. (jap.). 2020 Population Census / Basic Complete Tabulation on Population and Households, Table 1-1. e-stat.go.jp Portal Site of Official Statistics of Japan, 2021-11-30. [dostęp 2023-04-29]. (ang.).
Иде (посёлок)

Иде (яп. 井手町 Идэ-тё:) — посёлок в Японии, находящийся в уезде Цудзуки префектуры Киото. Площадь посёлка составляет 18,04 км², население — 7411 человек (1 октября 2020), плотность населения — 410,81 чел./км². Географическое положение Посёлок расположен на острове Хонсю в префектуре Киото региона Кинки. С ним граничат города Дзёё, Кётанабе, Кидзугава и посёлки Удзитавара, Вадзука, Сейка. Население Население посёлка составляет 7411 человек (1 октября 2020), а плотность — 410,81 чел./км². Изменение численности населения с 1980 по 2005 год: Символика Деревом посёлка считается Chamaecyparis obtusa, цветком — керрия. Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Иде Официальный сайт (яп.) 京都府 (яп.). Geospatial Information Authority of Japan. — Географические координаты населённых пунктов префектуры Киото. Дата обращения: 23 июля 2010. 京都府内市町村 (яп.). Local Authorities Systems Development Center. — Идентификационные коды, названия, почтовые адреса и телефоны администраций населённых пунктов префектуры Киото. Дата обращения: 23 июля 2010.
Іде (Кіото)

Іде́ (яп. 井手町, いでちょう, МФА: [ide t͡ɕoː]?) — містечко в Японії, в повіті Цудзукі префектури Кіото. Отримало статус містечка 1958 року. Площа становить 18,02 км². Станом на 1 жовтня 2017 року населення складало 7661 осіб, густота населення — 425 осіб/км². Примітки Джерела та література (яп.) Іде (Кіото) // Великий словник японських топонімів Кадокава. Префектура Кіото (26): в 2 т. — Токіо: Кадокава Сьотен, 1982. Іде (Кіото) // 『日本大百科全書』 [Енциклопедія Ніппоніка]. — 第2版. — 東京: 小学館, 1994—1997. — 全26冊. (яп.) Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Іде (Кіото) (яп.) http://www.town.ide.kyoto.jp/ [Архівовано 16 жовтня 2012 у Wayback Machine.]
Gangódži

Gangódži (japonsky 元興寺) je starobylý buddhistický chrám ve městě Nara, Japonsko. Je počítán mezi sedm velkých narských chrámů (南都七大寺, Nanto šičidaidži). Gangódži se skládá ze tří částí. Jednou z nich je velmi dobře zachované Gokurakubo. Společně se zenovou místností je japonským Národním pokladem. V roce 1998 byl chrám Gangódži, spolu s několika dalšími památkami v Naře, zapsán na Seznam světového dědictví UNESCO pod společným označením Památky na starobylou Naru. Odkazy Poznámky Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Gangódži na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Gangō-ji

Gangō-ji (元興寺, Gangō-ji?) es un antiguo templo budista, que una vez fue uno de los poderosos Nanto Shichi Daiji, en Nara, Japón. Historia El templo fue fundado por Soga no Umako en Asuka, como Asuka-dera. Posteriormente fue trasladado a Nara en el año 718, después del traslado de la capital a Heijō-kyō. Gangō-ji inicialmente mantuvo siete salas y pagodas dentro del terreno de su complejo, que ocupaba un área amplia en lo que hoy es Naramachi, el distrito preservado de la moderna ciudad de Nara. La mayor parte de la arquitectura original, sin embargo, se perdió con el tiempo y sobre todo en los incendios durante los siglos XV y XIX (período Muromachi y Edo, respectivamente).​ Arquitectura La parte mejor conservada del templo se conoce como Gangō-ji Gokurakubō (元興寺極楽坊) y pertenece a la escuela Shingon-risshū. Este sitio es parte de un grupo de templos, santuarios y otros lugares en Nara que la Unesco ha designado como Patrimonio de la Humanidad con el nombre de Monumentos históricos de la antigua Nara,​ y contiene tres tesoros del patrimonio nacional japonés: el Hondō (本堂, sala principal), o el Gokurakubō (極楽坊), que es una de las pocas estructuras bien conservadas del templo, la habitación Zen, la miniatura de la pagoda de cinco pisos (5,5 metros de altura). La mayor parte del complejo destruido se ha ido desvaneciendo dentro de Naramachi en el curso del tiempo. Otra pequeña parte del templo sigue siendo hoy en día como lo fue el otro Gangō-ji, una escuela Kegon, pero con pocos restos que lo recuerden en términos de arquitectura. Véase también Portal:Japón. Contenido relacionado con Japón. Budismo Zen Nijunisha (Veintidós templos) Asuka-dera Gangōji Garan Engi, texto histórico del templo Nanto Shichi Daiji (南都七大寺), literalmente "los siete grandes templos de Nanto" Notas y referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Gangō-ji.
Gangō-ji

Le Gangō-ji (元興寺) est un ancien temple bouddhiste qui fut l'un des Nanto Shichidai-ji de Nara au Japon. Le temple fait partie depuis 1998 des monuments historiques de l'ancienne Nara inscrits au patrimoine mondial de l'UNESCO. Le temple avait été fondé par Soga no Umako dans la ville d'Asuka mais il fut déplacé à Nara en 718 après que celle-ci fut devenue la capitale du Japon. Liens externes Site officiel Ressource relative à l'architecture : Liste du patrimoine mondial Portail de la préfecture de Nara Portail du bouddhisme Portail du patrimoine mondial
Ганго-дзи

Ганго-дзи (яп. 元興寺 Gangō-ji) — древний буддийский храм в Японии в городе Нара. Храм охраняется как объект Всемирного наследия ЮНЕСКО. Весь храмовый комплекс включает три исторических объекта. Лучше всего сохранился Гокурабо, сохранился также зал дзэн. Храм также использовался школами санрон, хоссо и куся, основатель Досё читал в нём проповеди. Храм входит в число семи крупнейших южных храмов юга. Храмом владели многие буддийские школы. Сейчас он подчинён храму Тодай-дзи школы кэгон-сю. Храм был основан в VI веке, серьёзно пострадал от пожара в 1451 году.
Ганго-дзі

Ганго-дзі (яп. 元興寺, Gangō-ji) — древній буддійський храм в Японії у місті Наре. Храм охороняється як об'єкт Світової спадщини ЮНЕСКО. Увесь храмовый комплекс включає три історичні об'єкти. Найкраще зберігся Гокурабо, зберігся також зал дзен. Храм також використовувався школами санрон, хоссо і куся, засновник Досе читав у нім проповіді. Храм входить до числа семи найбільших південних храмів півдня. Храмом володіли багато буддійських шкіл. Зараз він підпорядкований храму Тодай-дзі школи кегон-сю. Храм був заснований в VI столітті, серйозно постраждав від пожежі в 1451 році. Примітки
Kasagi (Kioto)

Kasagi (笠置町, Kasagi-chō?) es un pueblo localizado en la prefectura de Kioto, Japón. En junio de 2019 tenía una población de 1.191 habitantes y una densidad de población de 50,6 personas por km². Su área total es de 23,52 km². Geografía Localidades circundantes Prefectura de Kioto Kizugawa Wazuka Minamiyamashiro Prefectura de Nara Nara Demografía Según datos del censo japonés,​ la población de Kasagi ha disminuido en los últimos años. Referencias
Kasagi

Kasagi (笠置町, Kasagi-chō) est un bourg du district de Sōraku, dans la préfecture de Kyoto, au Japon. Géographie Démographie Au 1er décembre 2014, la population de Kasagi s'élevait à 1 536 habitants répartis sur une superficie de 23,57 km2. Histoire Le bourg de Kasagi a été fondé en 1889 en regroupant les quatre villages de Kasagi, Kiriyama, Ariichi et Asukaji. Transports Le bourg est desservi par la ligne principale Kansai exploitée par JR West, à la gare de Kasagi. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Kasagi, Kyoto » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles connexes District de Sōraku Préfecture de Kyoto Liens externes (ja) Site officiel Portail de Kyoto et de sa préfecture
Kasagi

Kasagi (jap. 笠置町 Kasagi-chō) – miasto w Japonii, na wyspie Honsiu, w prefekturze Kioto. Według danych na rok 2020 miejscowość zamieszkiwało 1 144 mieszkańców , a gęstość zaludnienia wyniosła 48,6 os./km². Zobacz też „Kasagi” – nazwa japońskich okrętów Przypisy Bibliografia Geospatial Information Authority of Japan: 令和3年 全国都道府県市区町村別面積調 (1月1日時点) (Reiwa 3rd year Area adjustment by prefecture, city, ward, town, and village (As of January 1)). gsi.go.jp, 2021. [dostęp 2021-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-06-05)]. (jap.). 2020 Population Census / Basic Complete Tabulation on Population and Households, Table 1-1. e-stat.go.jp Portal Site of Official Statistics of Japan, 2021-11-30. [dostęp 2023-04-29]. (ang.).
Касаги

Касаги (яп. 笠置町 Касаги-тё:) — посёлок в Японии, находящийся в уезде Сораку префектуры Киото. Площадь посёлка составляет 23,52 км², население — 1142 человека (1 октября 2020), плотность населения — 48,55 чел./км². Географическое положение Посёлок расположен на реке Кидзу на острове Хонсю в префектуре Киото региона Кинки. С ним граничат города Кидзугава, Нара, посёлок Вадзука и село Минамиямасиро. Население Население посёлка составляет 1142 человека (1 октября 2020), а плотность — 48,55 чел./км². Изменение численности населения с 1980 по 2005 год: Примечания Ссылки На Викискладе есть медиафайлы по теме Касаги Официальный сайт (яп.) 京都府 (яп.). Geospatial Information Authority of Japan. — Географические координаты населённых пунктов префектуры Киото. Дата обращения: 23 июля 2010. 京都府内市町村 (яп.). Local Authorities Systems Development Center. — Идентификационные коды, названия, почтовые адреса и телефоны администраций населённых пунктов префектуры Киото. Дата обращения: 23 июля 2010.
Касаґі (Кіото)

Каса́ґі (яп. 笠置町, かさぎちょう, МФА: [kasagʲi t͡ɕoː]?) — містечко в Японії, в повіті Сораку префектури Кіото. Отримало статус містечка 1934 року. Площа становить 23,57 км². Станом на 1 жовтня 2017 року населення складало 1284 осіб, густота населення — 54,5 осіб/км². Примітки Джерела та література (яп.) Касаґі (Кіото) // Великий словник японських топонімів Кадокава. Префектура Кіото (26): в 2 т. — Токіо: Кадокава Сьотен, 1982. Касаґі (Кіото) // 『日本大百科全書』 [Енциклопедія Ніппоніка]. — 第2版. — 東京: 小学館, 1994—1997. — 全26冊. (яп.) Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Касаґі (Кіото) (яп.) http://www.town.kasagi.lg.jp/ [Архівовано 20 вересня 2012 у Wayback Machine.]
Kongōbu-ji

Kongōbu-ji (金剛峯寺) is the ecclesiastic head temple of Kōyasan Shingon Buddhism, located on Mount Kōya (高野山, Kōya-san), Wakayama Prefecture, Japan. Its name means Temple of the Diamond Mountain Peak. It is part of the "Sacred Sites and Pilgrimage Routes in the Kii Mountain Range" UNESCO World Heritage Site. The temple was first constructed as Seigan-ji Temple in 1593 by Toyotomi Hideyoshi on the death of his mother, rebuilt in 1861, and given its present name in 1869. It contains many sliding screen doors painted by Kanō Tanyū (1602-1674) and members of the Kyoto Kanō school. The temple's modern Banryūtei (蟠龍庭 rock garden) is Japan's largest (2340 square meters), with 140 granite stones arranged to suggest a pair of dragons emerging from clouds to protect the temple. The 414th abbot of Kongōbu-ji is the Reverend Kogi Kasai, who also acts as the archbishop of the Kōyasan Shingon school. At the temple, visitors can listen to the sermons of the monks and participate in ajikan meditation sessions. The term ajikan refers to a fundamental breathing and meditation method of Shingon Buddhism: "meditating on the letter A" written using the Siddhaṃ alphabet. Gallery See also List of National Treasures of Japan (temples) List of National Treasures of Japan (ancient documents) List of National Treasures of Japan (paintings) List of National Treasures of Japan (sculptures) List of National Treasures of Japan (writings) List of National Treasures of Japan (crafts-others) Tourism in Japan References Japan Visitor article Wakayama Prefecture article Alison Main, Newell Platten, The Lure of the Japanese Garden, W. W. Norton & Company, 2002, page 46. ISBN 0-393-73091-3. Dorothy Perkins, Encyclopedia of Japan: Japanese History and Culture, from Abacus to Zori, "Kongobuji" article, Facts on File, 1991, page 182. ISBN 0-8160-1934-7. External links Kongōbuji official site
Kongōbu-ji

Le Kongōbu-ji (金剛峯寺) est le temple principal du bouddhisme Kōyasan Shingon-shū shingon, situé sur le mont Kōya (高野山, Kōya-san), préfecture de Wakayama au Japon. Présentation « Kongōbu-ji » signifie « temple de la Montagne du diamant ». Ce temple bouddhique fait partie des sites sacrés et chemins de pèlerinage dans les monts Kii de la liste du patrimoine mondial de l'UNESCO. Le Kongōbu-ji est d'abord construit en tant que temple Seigan-ji en 1593 par Toyotomi Hideyoshi à la mort de sa mère, reconstruit en 1861 et qui reçut son nom actuel en 1869. Il contient de nombreuses portes coulissantes aux panneaux peints par Kanō Tannyū (1602-1674) et des membres de l'école Kanō de Kyoto. Le moderne jardin de pierre Banryūtei (蟠龍庭) du temple est le plus grand du Japon (2 340 m2), avec cent quarante pierres de granit disposées de façon à suggérer une paire de dragons émergeant des nuages pour protéger le temple. Le quatre cent douzième et actuel abbé est son éminence Yukei Matsunaga, qui est aussi le suprême archevêque de la secte Koyasan shingon. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Kongōbu-ji » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Bibliographie Alison Main et Newell Platten, The Lure of the Japanese Garden, W. W. Norton & Company, 2002 (ISBN 0-393-73091-3), p. 46. Dorothy Perkins, Encyclopedia of Japan: Japanese History and Culture, from Abacus to Zori, Kongobuji, Facts on File, 1991 (ISBN 0-8160-1934-7), p. 182. Articles connexes Liste des trésors nationaux du Japon (documents anciens) Liste des trésors nationaux du Japon (peintures) Tourisme au Japon Liens externes (en) « Your Tourist and Resident Guide to Japan », sur www.japanvisitor.com (consulté le 4 septembre 2109). Site officiel du temple. Portail de la préfecture de Wakayama Portail du bouddhisme