NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Konan Women's University

Konan Women's University (甲南女子大学, Kōnan joshi daigaku) is a private women's college in Higashinada-ku, Kobe, Hyōgo, Japan. The predecessor of the school was founded in 1920, and it was chartered as a junior college in 1955. In 1964 it became a four-year college. Faculties Faculty of Letters Department of Japanese Language and Culture Department of English Language and Culture Department of Multicultural Communication Department of Creative Media Studies Faculty of Human Sciences Department of Psychology Department of Childhood Development and Education Department of Cultural Sociology Department of Human Life Environments Faculty of Nursing and Rehabilitation Department of Physical Therapy Graduate Schools Graduate School of Humanities and Human Sciences Master's Program in Psychology and Education Master's Program in Sociology, Anthropology and Environmental Studies Graduate School of Nursing Master's Program in Nursing References External links Official website (in Japanese)
Moto-Inari Kofun

Motoinari Kofun (元稲荷古墳) is a Kofun period keyhole-shaped burial mound, located in the Kitayama, Muko-cho neighborhood of Mukō, Kyoto in the Kansai region of Japan. The tumulus was designated a National Historic Site of Japan as a component of the Otokuni Kofun Cluster in 2016. Overview The Motoinari Kofun is a zenpō-kohō-fun (前方後方墳), which is shaped like two co-joined rectangles, orientated to the south. It is located at the southernmost tip of the Muko Hills on the right bank of the Katsura River, on the southwestern edge of the Kyoto Basin. The tumulus borders the grounds of Muko Shrine, and the name "Motoinari" comes from the fact that an Inari shrine was once located on the top of the rear portion of the mound. This burial mound has been the victim of large-scale grave robberies during the Edo period. Since 1960, a total of ten archaeological excavations have been carried out on this burial mound. The mound is built in three tiers at the rear and two tiers at the front. Fukiishi roofing stones can be seen on the outside of the mound. The burial facility is a pit-type stone burial chamber built in the center of the posterior portion of the tumulus. The chamber's main axis runs north-south, parallel to the main axis of the mound. It measures 5.56 meters long, 1.32 meters wide at the north side and 1.02 meters wide at the south side, and 1.9 meters high at the southern end. The base is at the same height as the top of the front section. The floor is clay, with a rectangular platform topped by a layer of clay (painted red) and stone slabs. The walls are made of stone slabs, and the upper half is corbeled, with 11 ceiling stones. Although the burial chamber has been looted, excavations have found remains of grave goods, including one bronze and seven iron arrowheads, three fragments of an iron sword and three fragments of spears, an iron ax and a shard of Haji ware pottery. In addition, a cluster of haniwa shards and jar-shaped pottery fragments has been found in the center of the anterior portion of the tumulus. The tumulus is estimated to have been built in the late 3rd century, during the early Kofun period. It is said to be of the same shape as the Nishimotomezuka Kofun (Kobe City, Hyogo Prefecture) among other kofun from the same period. The tumulus is about 1.1 kilometers northwest from Nishi-Mukō Station on the Hankyu Kyoto Line. See also List of Historic Sites of Japan (Kyoto) References External links Media related to Motoinari Kofun at Wikimedia Commons Muko city City home page
Santuari imperial de Heian

El Heian-jingū (平安 神宫) és un santuari xintoista situat a Kyoto, Japó. El torii abans de l'entrada principal és un dels més grans al Japó, i l'edifici principal, o shader (社 殿), és dissenyat per imitar el Palau Imperial de Kyoto en una escala de tres sessions. El Heian Jingu va ser construït el 1895 per l'aniversari 1100 de la creació del Heiankyo (l'antic nom de Kyoto). El santuari està dedicat als emperadors Kanmu i Kōmei. El primer es va traslladar a la capital a Heiankyo, i el segon va ser l'últim davant l'emperador Meiji, que va traslladar la capital a Tòquio. El Heian Jingu allotja el Jidai Matsuri, un dels tres festivals més importants de Kyoto. La processó d'aquest festival s'inicia a l'antic palau imperial, i inclou la realització de la mikoshi (altars portàtils) dels emperadors Kanmu i Kōmei a la Heian Jingu. Referències Bibliografia Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1962). Studies in Shinto and Shrines. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 399449 Enllaços externs Web oficial Arxivat 2009-02-12 a Wayback Machine. (anglès)(japonès)
Santuario Heian

El Santuario Heian (平安神宮, Heian-Jingū?) es un Santuario shinto situado en la ciudad de Kioto, Japón.​ El Torii antes de la entrada principal es uno de los más grandes en Japón, y el edificio principal (社殿, shaden) fue diseñado para imitar el Palacio Imperial de Kioto.​ Historia El Heian Jingu fue construido en 1895 con motivo del 1100.º aniversario de la fundación de Heian-kyō (el antiguo nombre de Kioto). El santuario está dedicado a los emperadores Kanmu y Kōmei; El primero fue el fundador y el que trasladó la capital nipona a Heian-kyō, y el segundo fue el último emperador en residir en Kioto, antes del emperador Meiji (que trasladó la capital a Tokio en 1868). La cronología de su construcción fue: 1893: En el 3.er día del 9.º mes del 26.º Año Meiji, comienzo de la construcción.​ 1895: En el 15.º día del 3.er mes del 28.º Año Meiji el edificio es completado y tiene lugar la consagración del nuevo edificio por un sacerdote seleccionado especialmente.​ Entre 1871 y 1946, el Santuario fue designado oficialmente como uno de los Kanpei-taisha (官幣大社, 'Kanpei-taisha'?), lo que significó que quedaba bajo apoyo y protección del gobierno nipón.​ En 1976 el santuario se incendió y los 9 edificios que lo componen, incluyendo el honden o santuario principal, se quemaron. Tres años más tarde, los edificios que se habían destruido durante el incendio fueron reconstruidos con el dinero procedente de una colecta ciudadana.​ Festivales A finales del mes de enero de cada año, el Santuario Heian acoge la celebración festival en conmemoración por la memoria del Emperador Komei, mientras a comienzos de abril se celebra un festival en honor del Emperador Kanmu.​ Por otro lado, un tercer festival tiene lugar con la celebración del Jidai Matsuri, uno de los tres festivales más importantes de Kioto. La procesión que se celebra durante este festival se inicia en el antiguo palacio imperial, e incluye la realización del mikoshi (altares portátiles) a los emperadores Kanmu y Kōmei en el Santuario propiamente dicho.​ Referencias Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. 10-ISBN 0-674-01753-6 Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1964). Visiting Famous Shrines in Japan. Kyoto: Ponsonby-Fane Memorial Society. OCLC 1030156 Notas al pie Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Santuario Heian. Sitio web oficial (en Inglés y Japonés) Colección de fotos del Santuario Heian
Heian-szentély

A Heian-szentélyt (japánul: 平安神宮, Heian dzsingú, Hepburn-átírással: Heian jingū) 1895-ben építették a város keleti részén, Kiotó fennállásának 1100. évfordulójára, s az első (Kammu) és utolsó (Kómei) ott uralkodó császárnak szentelték (mintegy a városatyák nemes bosszújaként, amiért az udvar 1869-ben Edóba költözött, ámbár Kómeit csak a nacionalizmus tetőpontján, 1940-ben tették hozzá). A főépület az első kiotói császári palota nagycsarnokának némileg kicsinyített mása, falai harsány cinóbervörösek, teteje zöld cserép, a mögötte levő tókertben pedig – a kiotói zen kertekkel éles ellentétben – mintegy a Heian-kor (794–1185) rekreációjaként színpompás növények és fák (cseresznye, juhar, azálea, nőszirom, vízililiom stb.) burjánzanak. A szentélyhez vezető széles út bejáratánál álló gigantikus vörös szentélykapu (torii) már kilométerekről látható. A Heian-szentélyhez kapcsolódó legfontosabb ünnep a dzsidai macuri. Források Gy. Horváth László: Japán kulturális lexikon. Budapest: Corvina. 1999. ISBN 9631347567
Heian-jingū

Heian-jingū (jap. 平安神宮) – chram shintō w Kioto, w dzielnicy Sakyō, (prefektura Kioto) w Japonii. Zaliczany jest do najważniejszych chramów shintō i poświęcony jest kultowi kami cesarzy: Kammu i Kōmei. W 1895 z okazji 1100-lecia powstania Heian-kyō (dawna nazwa Kioto) podjęto decyzję o budowie repliki pałacu cesarskiego z epoki Heian w skali 2:3, a budowę powierzono architektowi Chūta Itō (1867–1954). Kompleks budynków, składających się z 2 pagód i kilku budowli, powstał w stylu XI i XII wieku i cechuje się jaskrawymi kolorami (szkarłatne ściany i kolumny oraz dachy, kryte zielono-niebieską dachówką). Pałac przekształcono w chram ku czci pięćdziesiątego cesarza Kammu, a od 1940 także ku czci Kōmei – ostatniego cesarza, rezydującego w Kioto. W 1976 większość budynków chramu spłonęła i odbudowano je 3 lata później. Do chramu prowadzi torii z żelbetu o wysokości 24,2 m i szerokości 33,9 m, które jest drugim co do wielkości w Japonii po torii w Yasukuni-jinja. Z tyłu chramu znajduje się ogród w stylu epoki Meiji, podzielony na cztery części, o łącznej powierzchni ok. 33 000 m². Pod koniec stycznia w chramie odbywa się święto ku czci cesarza Kōmei, a na początku kwietnia coroczne święto ku czci cesarza Kammu. 22 października w Heian-jingū odbywa się Jidai Matsuri, jeden z najważniejszych festiwali w Kioto. Galeria Uwagi Przypisy
Heian Jingū

Heian Jingū (平安神宮) é um templo xintoísta localizado em Quioto, Japão (35° 01′ 00″ N, 135° 46′ 56″ L). O torii que antecede o portão principal é um dos maiores do Japão, e o edifício principal, ou shaden (社殿), é concebido para imitar o Palácio Imperial de Quioto. O Heian Jingū foi construído em 1895 para o 1.100º aniversário de Heiankyō (o antigo nome de Quioto). O templo é dedicado ao Imperador Kammu e ao Imperador Komei. O primeiro moveu a capital para Heiankyō, e o último antecedeu o Imperador Meiji, que moveu a capital para Tóquio. O Heian Jingū inclui o Jidai Matsuri, um dos três mais importantes festivais de Quioto. A procissão neste festival começa no antigo palácio imperial, carregando mikoshi (templos portáteis) dos imperadores Kanmu e Kōmei para o Heian Jingū. Ligações externas Página oficial (em japonês) (em inglês)
Храм Хэйан

Хэйан-дзингу (яп. 平安神宮 хэйан-дзингу:) — синтоистское святилище в Киото, Япония. Тории перед главным входом — одни из самых больших в Японии. Главное строение, сядэн (яп. 社殿), является реконструкцией тронного зала императорского дворца в Киото. Во время праздника Дзидай-мацури организуется огромная процессия от старого императорского дворца, и микоси императоров Камму и Комэя переносят в Хэйан-дзингу. История Хэйан-дзингу был построен в 1895 году на 1100-летие основания Киото. В этом году в Киото была проведена Четвёртая Промышленная Выставка (первые три проводились в парке Уэно в Токио). Грандиозное здание было возведено в том числе для того, чтобы поднять дух населения и дать толчок экономике города после переноса столицы в Токио. В храме поклоняются душе основателя Киото, императора Камму, а с 1940 года - и последнему императору, правившему из Киото - Комэю. Сразу же после основания святилище было официально причислено к кампэй-тайся (яп. 官幣大社 большие императорские храмы) — высшей категории поддерживаемых государством святилищ. В 1976 году храм был подожжен, и девять зданий, включая хондэн, погибло. Три года спустя сгоревшие здания были восстановлены на деньги, собранных из пожертвований. Архитектура Самое знаменитое здание в Хэйан-дзингу - его хайдэн, являющийся реконструкцией в масштабе 5/8 тронного зала (дайгокудэн) из комплекса императорского дворца. Оригинальный тронный зал погиб при пожаре в 1777 году. Остальные здания святилища тоже являются реконструкциями различных частей Государственного зала (Тёдо-ин) императорского дворца. Хондэн святилища расположен позади хайдэна. До 1976 года для каждого почитаемого там императора был свой хондэн, но при перестройке 1979 года они были объединены в одно трёхпролётное здание. Перед храмом стоят одни бетонные тории высотой 24 метра, после чего расположены главные врата Отэмон, воспроизводящие вид знаменитых ворот Расёмон. На площади перед Дайгокудэном стоят две башни в китайском стиле - Бякко-ро (Павильон белого тигра) и Сорё-ро (Павильон зелёного дракона). Сад Сад в японском стиле на территории святилища занимает 30 000 квадратных метров. Автором проекта являлся садовый мастер Огава Дзихэй, также известный как Уэдзи, известный тем, что ввёл в японское садовое искусство западные растения и эстетику. В отдельной части сада посажены 200 видов растений, использовавшихся в эпоху Хэйан. Также в саду стоит старейший в Японии трамвайный вагон. Вода, используемая в прудах, поступает из озера Бива. В этих прудах живут редкие виды рыб и черепах. Фестивали Ежегодные фестивали празднуют в память императора Комэй (в конце января) и императора Камму (в начале апреля). 22 октября Хэйан-дзингу принимает Дзидай-мацури, который является одним из самых важных фестивалей Киото. Процессия этого фестиваля начинается в старом императорском дворце и включает в себя проведение микоси (переносных святынь) императоров Камму и Комей в Хейан-дзингу. Храм также используется для традиционных японских свадеб, а также для концертов. Примечания Ссылки Официальный сайт (яп.) (англ.)
Svetišče Heian

Svetišče Heian (japonsko 平安神宮, latinizirano: Heian-džingū) je šintoistično svetišče v Sakjō-kuju v Kjotu na Japonskem. Svetišče je združenje šintoističnih svetišč uvrščeno med Beppyō džindža (別表神社) (najvišji rang za svetišča). Uvrščeno je med pomembne kulturne dobrine Japonske. Zgodovina Leta 1895 je bila delna reprodukcija palače Heian iz Heian-kjo (prejšnje ime Kjota) načrtovana za gradnjo za 1100. obletnico ustanovitve Heian-kjo. Tega leta je v Kjotu potekal industrijski razstavni sejem (razstava razvoja japonske in tujih kultur), kjer naj bi bila replika glavni spomenik. Ker pa ni uspelo kupiti dovolj zemljišč, kjer je nekoč stala palača Heian, je bila stavba zgrajena v Okazakiju v merilu 5/8 izvirnika. Heian-džingū je bilo zgrajeno po načrtih Itō Čūta. Po koncu razstave so stavbo ohranili kot svetišče v spomin na 50. cesarja, cesarja Kanmuja, ki je bil cesar, ko je Heian-kjo postal prestolnica. Leta 1940 je bil cesar Komei dodan na seznam posvetitev. Leta 1976 je bilo svetišče požgano; in devet stavb, vključno s hondenom ali glavnim svetiščem, je zgorelo. Tri leta kasneje so požgane stavbe obnovili z denarjem, zbranim od donacij. Arhitektura Arhitekturna zasnova je bila reprodukcija Čōdōina (cesarjevega dvorca v prejšnjih obdobjih) v merilu 5/8 (po dolžini). Velika rdeča vhodna vrata so reprodukcija Outenmona Čōdōina. Arhitektura glavne palače odraža slog in značilnosti Kjotske cesarske palače, sloga iz 11.–12. stoletja (pozno obdobje Heian). Tori svetišča je eden največjih na Japonskem. Vrt Vrt v japonskem slogu zavzema približno polovico površine (približno 33.060 m²). Priznani vrtnar Ogava Džihei VII., znan tudi kot Uedži, je vrt ustvarjal v obdobju 20 let. Voda, ki se uporablja v ribnikih, prihaja iz kanala jezera Biva. V bližini ribnikov živijo na Japonskem sicer redke vrste, kot so progasti grenak (Acheilognathus cyanostigma), rumena ribniška želva (Mauremys mutica) in japonska ribniška želva (Mauremys japonica). Obiskovalci lahko nahranijo ribe in želve s hrano, ki jo prodajajo okoli ribnikov. Festivali Letni festivali častijo spomin na cesarja Kōmeija (konec januarja) in cesarja Kanmuja (začetek aprila).[2] 22. oktobra Heian-džingū gosti Džidai Macuri, ki je eden najpomembnejših festivalov v Kjotu. Procesija tega festivala se začne pri stari cesarski palači in vključuje nošenje mikošijev (prenosnih svetišč) cesarjev Kanmuja in Komeija v Heian-džingū. Svetišče se uporablja tudi za tradicionalne japonske poroke in koncerte. Redko se zgodi, da se sodoben koncert odvija na zgodovinskem mestu, kot je svetišče, vendar je združevanje sodobne in stare kulture v Kjotu postalo trend. Okolica svetišča V bližini svetišča je park Okazaki, kjer lahko obiskovalci spoznajo kulturo. Svetišče obkrožajo Kjotska prefekturna knjižnica, Kjotski občinski muzej umetnosti, Narodni muzej moderne umetnosti v Kjotu, koncertna dvorana Kjotski Kaikan in Kjotski mestni živalski vrt. Galerija Sklici Reference 平安神宮 [1] 国指定文化財データベース [2] Zunanje povezave Uradna spletna stran
Ōsaka Tenman-gū

Der Ōsaka Tenman-gū (japanisch 大阪天満宮, auch Tenjin-san) ist ein dem Kami Tenjin gewidmeter Shintō-Schrein im Stadtbezirk Kita der Stadt Osaka in Japan. Er wurde im Jahr 949 auf Befehl von Murakami-tennō erbaut, angeblich auf dem Stück Strand, wo Jimmu-tennō gelandet sein soll. Eine andere Legende besagt, dass Murakami-tennō den Schrein dort bauen ließ, weil ihm an dieser Stelle ein merkwürdiges Licht erschienen sein und Sugawara no Michizane einst auf seinem Weg nach Kyūshū dort Halt gemacht haben soll. Einer der damaligen Begleiter Michizanes soll der direkte Vorfahr der Priesterfamilie am Schrein gewesen sein. Im honden wird Michizane als Tenjin zusammen mit den Kami Saruda-hiko, Ame-no-tajikara-wo, Hiru-ko als Ebisu (ebenfalls im Nebenschrein Hiru-ko-sha) und Nomi-no-sukune (einer der Vorfahren Michizanes und Ahnherr der Sugawara) verehrt. Die gegenwärtigen Bauten der Hauptgebäude stammen aus dem Jahr 1845. Nebenschreine Im Bōjō-sha (ein massha) wird Sugawara no Shinenaga verehrt. Einer von Michizanes treuen Begleitern, Watahari-Haruo-hiko-tayū, wird im Shiradayū-sha angebetet. Der Kami des Oi-matsu-kōbai ist die Seele von Michizanes Lieblingsbäumen (Ume). Ōjin-tennō wird alleine (was sehr selten ist) im Hachiman-sha verehrt. Ame-no-minaka-nushi ist der einzige Kami im honden des Reifu-sha. Der Gelehrte und Krieger Fujiwara no Hirotsugu (715–741, Tod durch Köpfen) ist einer der zwölf Kami im Jyūni-sha (ein massha), zu den anderen Kami gehören u. a. die Lehm-Kami Hani-yasu-hime, der Feuer-Kami Ho-musubi-no-kami und der Blitz-Kami Karai-shin. Der Nebenschrein Shira-yone-sha ist ein Inari-Schrein. Tenjin-Matsuri Das wohl bedeutendste Fest des Ōsaka Tenman-gū ist das Tenjin-matsuri am 24. und 25. Juli jeden Jahres. Die Ursprünge sollen bis ins Jahr 951 zurückgehen. Seit dem 16. Jahrhundert ist es eines der größten Feste in Japan überhaupt. Mehrere tausend Menschen nehmen aktiv an den Umzügen mit den Mikoshi durch die Stadt, Prozessionen in historischen Kostümen, Tänzen, Bunrakuvorführungen, der Bootsfahrt über den Dojima und anderen Zeremonien teil. Das Fest wird auch von anderen Tenman-gū in Japan begangen, das im Ōsaka Tenman-gū ist aber das berühmteste. Weblinks Offizielle Website – Japanisch Informationen zum Tenjin-Matsuri vom Osaka Recreation & Tourism Bureau / Osaka Convention & Tourism Bureau – Japanisch, Englisch, Chinesisch und Koreanisch Fotostrecke – Japanisch
Osaka Tenmangū

The Osaka Tenmangū Shrine (大阪天満宮, Ōsaka Tenmangū) is a Shinto shrine and one of Tenmangū founded in AD 949 in Osaka by Emperor Murakami. The Tenjin Festival is held here annually from 24 July to 25 July. The shrine has been periodically destroyed by fire, with the present entrance hall and gate built in 1845. Nearest stations Ōsakatemmangū Station on the West Japan Railway Company (JR West) JR Tōzai Line Minami-morimachi Station on the two lines of Osaka Municipal Subway. References
Ōsaka Tenman-gū

L'Ōsaka Tenman-gū (大阪天満宮, également Tenjin-san) est un sanctuaire shinto consacré au kami Tenjin, situé dans l'arrondissement Kita-ku de la ville d'Osaka au Japon. Histoire L'Ōsaka Tenman-gū est construit en 949 sur ordre de l'empereur Murakami, prétendument sur la partie de la plage où l'empereur Jimmu aurait atterri. Une autre légende raconte que Murakami aurait fait bâtir le sanctuaire en ce lieu parce qu'une étrange lumière lui serait apparue et que Sugawara no Michizane, en chemin vers Kyūshū, y aurait fait une halte. L'un des anciens compagnons de Michizane serait l'ancêtre direct de la famille de prêtres du sanctuaire. Dans le honden sont vénérés Michizane en tant que Tenjin, en compagnie des kamis Saruda-hiko, Ame-no-tajikara-wo, Hiru-ko en tant qu'Ebisu (ainsi que dans le proche sanctuaire Hiru-ko-sha) et Nomi-no-sukune (un des ancêtres de Michizane et des Sugawara). Les actuels principaux bâtiments datent de 1845. Tenjin-matsuri La plus importante fête du Ōsaka Tenman-gū est le Tenjin matsuri, tous les 24 et 25 juillet. Les origines en remontent à 951. Depuis le XVIe siècle, c'est un des plus grands matsuri de tout le Japon. Plusieurs milliers de personnes participent activement aux défilés du mikoshi dans la ville, paradent et dansent en costumes d'époque, prennent part aux représentations de bunraku et aux excursion en bateau sur la Dojima et autres cérémonies. Le festival est célébré par d'autres sanctuaires Tenman-gū au Japon, mais celui d'Osaka est le plus renommé. Notes et références (de) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en allemand intitulé « Ōsaka Tenman-gū » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Liens externes (ja) Site officiel. (en) « Tenjin Festival (Tenjin Matsuri): Popular summer festival with fireworks », sur www.japan-guide.com (consulté le 14 novembre 2019). (en + ja) « Osaka Tenmangu Shrine », sur tencoo.fc2web.com (consulté le 14 novembre 2019). Portail d'Osaka et de sa préfecture Portail du shinto
Ōtani-Universität

Die Ōtani-Universität (jap. 大谷大学, Ōtani daigaku) ist eine japanische private Universität, die von der buddhistischen Jōdo-Shinshū-Sekte Ōtani-ha getragen wird. Der Hauptcampus liegt in Koyama-Kamifusachō, Kita-ku, Kyōto in der Präfektur Kyōto. Geschichte 1665 wurde die Schule Gakuryō (学寮, wörtlich: „Studentenwohnheim“) vom Tempel Higashi Hongan-ji gegründet. Diese benannte sich 1755 in Takakura-Gakuryō, 1873 in Kanrenjō (貫練場, übersetzt etwa „Anstalt für Durchbildung“), und 1882 in Shinshū-Kolleg (真宗大学寮, Shinshū daigakuryō). Das Kolleg wurde 1896 zur Shinshū Daigaku (真宗大学, übersetzt „Shinshū-Hochschule“; nicht die heutige Shinshū-Universität). Die Schule zog 1901 nach Tokio um und kam 1911 nach Kyōto zurück. Im gleichen Jahr wurde sie in Shinshū-Ōtani-Hochschule umbenannt. 1913 wurde der heutige Hauptcampus eröffnet. 1923 erhielt die Schule den Universitätsstatus und wurde in die heutige Bezeichnung umbenannt. Fakultäten Fakultät für Geisteswissenschaften Abteilung für Shinshū-Studien Abteilung für Buddhismuskunde Abteilung für Sozialwissenschaften Abteilung für Geschichtswissenschaft Abteilung für Literatur Abteilung für Interkulturelle Studien Abteilung für Humanistische Informatik Dozenten 1921 wurde Daisetz Teitaro Suzuki zum Professor berufen und lehrte bis 1960 Buddhistische Philosophie. Siehe auch Liste der Universitäten und Hochschulen in Japan Literatur S. Noma (Hrsg.): Ōtani University. In: Japan. An Illustrated Encyclopedia. Kodansha, 1993. ISBN 4-06-205938-X, S. 1170. Weblinks Offizielle Website – japanisch und englisch Einzelnachweise