NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Byodo-in

Byōdō-in (平等院) je zajednički hram budističkih sekti Jodo Shu ("Čista zemlja") i Tendai, u gradu Ujiju, u blizini Kyota, iz 1052. godine. Njegova Dvorana Feniks je najimpresivnija budistička građevina u Japanu. U njoj se nalazi i drveni kip Amida Bude koji je isklesao veliki kipar Jōchō (1057.). Hram Byodo-in je upisan na UNESCO-ov popis mjesta svjetske baštine u Aziji, kao dio "Spomenika starog Kyota" 1994. godine. Povijest Glavna dvorana hrama, Hōōdō, je poznatija kao Dvorana Feniks, ne samo zbog znaka u obliku ptice koji gleda na ribnjak i vrt, nego i zbog svog tlocrta koji podsjeća na pticu raširenih krila. Nacrt Dvorane Feniks načinio je Fujiwara Yorimichi, carski savjetnik, koji ju je sagradio kao ukras svoga Bessoa ili ladanjske rezidencije smještene u ruralnom Uji-machiju kyotovske prefekture. Nakon njegove smrti 1052. godine, bila je posvećena 1053. godine, kao dvorana Amida byodoinskog hrama. Arhitektura U razdoblju Fujiwara japanska arhitektura razvijala se izolirano od kineske. Prisna privrženost vladajućeg plemstva budističkoj vjeri kojoj šintoistički obredi nisu uopće protuslovili, ogleda se i u planovima budističkih hramova koji su dotjerivani na način kako se to izvodilo u Kini. Tako je dvorana Feniks u svom nacrtu sačuvala jasnoću zamisli iz razdoblja kineske dinastije T'ang. Hram simbolično predstavlja palaču Amida iz Zapadnog raja ("Čiste zemlje"), što je istaknuto njenim smještajem uz obalu umjetnog jezera koje ima oblik Sanskrtskog slova "A", svetog simbola Amida. Prednje pročelje u minijaturi reproducira obilježja kineske palače iz razdoblja T'ang sa središnjim paviljonom, pobočnim galerijama i ugaonim paviljonima. Trijemski jednostrešni krov dvorane oponaša krivulje glavne strehe koja se nalazi iznad njega. Dvostruka linija konzola u pobočnim galerijama, vješte izrade odozdo i jednostavne odozgo, oponaša tu diobu. Na stražnjoj galeriji se pak pokazuju trojne linije gusto poredanih konzola. Lakoća njenih tankih stupova daje dojam kako cijela dvorana Feniks lebdi, kao da uzlazi na Amida raj. Izvori Velike arhitekture svijeta, urednik John Julius Norwich, Marjan tisak, Split, 2005. ISBN 953-214-266-5 Marilyn Stokstad, Art History (Wolume Two), Pearson Prentice Hill, New Jersey, 2005. ISBN 0-13-145529 Povezani članci Japanska umjetnost Horyuji Tōdaiji Palača Katsura Vanjske poveznice Fotografije Byodoina visoke rezolucije Byodoin na stranici "Povijesna azijska arhitektura"
Bjódóin

A Bjódóin (平等院, Hepburn-átírással: Byōdō-in) Heian-kori (794–1185) buddhista templom a Kiotóhoz közeli Udzsi városkában. Eredetileg nyaralónak építtette az Udzsi-folyó partján Minamoto no Tóru (akiről állítólag Gendzsit mintázta Muraszaki Sikibu), majd Fudzsivara no Micsinaga újíttatta fel „remetetanyájául”, s 1052-ben fia, Fudzsivara no Jorimicsi alakíttatta át templommá. Hóódó ('Főnixcsarnok') nevű, máig álló épületében találhatók az amidista buddhizmus legszebb korai képzőművészeti alkotásai: Dzsócsó lótusztalapzaton ülő, 3 méteres, részenként faragott, lakkozott és aranyozott Amida Buddha-szobra, a körülötte a fehér falakra erősített („felhőkön lovagló”) 52, mesebelien bonyolult mintázatú (zenélő, virágot, zászlót tartó) bódhiszattvaszobrocska, valamint a 'japán stílusú festészet' (jamato-e) legkorábbi murálisai: az amidista mennyország ábrázolásai (amit térhatásúvá varázsol az 52 ciprusszobrocska), amelyek ugyanakkor az Udzsi körüli táj felismerhető megjelenítései. Források Gy. Horváth László: Japán kulturális lexikon. Budapest: Corvina. 1999. ISBN 9631347567 További információk A Wikimédia Commons tartalmaz Bjódóin témájú médiaállományokat.
Byōdō-in

Il Byōdō-in (平等院?) è un tempio buddista nella città di Uji nella Prefettura di Kyoto, Giappone, costruito nel tardo periodo Heian. È un tempio congiunto alle sette Jōdo-shū (Terra Pura) e Tendai-shū e fa parte del Patrimonio dell'umanità UNESCO intitolato Monumenti storici dell'antica Kyoto (città di Kyoto, Uji e Otsu). Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Byōdō-in Collegamenti esterni (JA, EN, ZH, KO) Sito ufficiale, su byodoin.or.jp. (EN) Byōdō Temple, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. Byōdō-in, su archINFORM.
Byodo-in

Byōdō-in (平等院) is een boeddhistische tempel gelegen in de Japanse stad Uji in de prefectuur Kyoto. Het is zowel een tempel van de Jodo Shu- als de Tendai-sekte. Geschiedenis De tempel is oorspronkelijk gebouwd in 998 tijdens de Heianperiode. Het gebouw was toen een villa voor Fujiwara no Michinaga, een van de machtigste leden van de Fujiwarafamilie. De villa werd in 1052 door Fujiwara no Yorimichi omgebouwd tot tempel. Het bekendste gebouw van de tempel is de fenikshal (鳳凰堂 hōō-dō) of de Amitabhahal. Deze is gebouwd in 1053. Het is het enige originele gebouw dat vandaag de dag nog overeind staat. De overige tempelgebouwen sneuvelden tijdens een burgeroorlog in 1336. De fenikshal bestaat uit een centrale gang met twee zijvleugels en een kleinere hal. De centrale gang bevat een beeltenis van de Amida-boeddha. Het dak van de hal bevat standbeelden van de Feng Huang, in Japan de hōō genaamd. Het beeld van Amida is gemaakt van hout van de Japanse cipres, en is bedekt met een laagje bladgoud. Het standbeeld is gemeten van de knieën tot het hoofd drie meter hoog. Rondom de fenikshal bevinden zich een Jodo-shiki tuin en een vijver, die in 1997 werd drooggelegd voor een archeologische opgraving. Naast de hal staat tegenwoordig het Byōdō-in-museum, waar de meeste van de nationale schatten van Byōdō-in zijn opgeslagen. Hieronder bevinden zich 52 houten Bodhisattva’s, de tempelbel en andere historische voorwerpen. De tempel staat afgebeeld op de Japanse 10 yenmunt en het 10.000 yenbiljet. In december 1994 verklaarde UNESCO de tempel tot een werelderfgoed, als onderdeel van de historische monumenten van Oud-Kioto. Tevens is de tempel door de Japanse overheid benoemd tot nationale schat. Op 7 juni 1968 werd een replica op ware grootte gebouwd in de Vallei der tempels op het Hawaïaanse eiland Oahu. Galerij Externe link (ja) Officiële website
Byōdō-in

Byōdō-in (jap. 平等院) – niezależna świątynia buddyjska w Uji. Na terenie obiektu znajdują się dwie małe świątynie: Saishō-in należąca do sekty Tendai-shū i Jōdo-in – do Jōdo-shū. Miejsce przechowywania wielu dzieł sztuki i jedna z największych atrakcji turystycznych rejonu Kioto. Historia Zbudowana w X wieku jako rezydencja arystokratyczna. W 1052 roku Michinaga Fujiwara podarował ją swojemu synowi Yorimichiemu. Ten jednak przekształcił ją w świątynię buddyjską. Wierzono wówczas bowiem – zgodnie z buddyjską teorią mappō (ostatnich dni Prawa) – że rok ten był pierwszym rokiem początku końca świata. Wśród arystokracji i mnichów spowodowało to przypływ pobożności i wiary w buddyjską Czystą Krainę. Rok później został ukończony główny pawilon kompleksu, Amida-dō (jedyna zachowana budowla z okresu Heian). We wczesnym okresie Edo zaczęto go nazywać Pawilonem Feniksa (Hōō-dō), w wyniku skojarzenia konstrukcji budowli z ptakiem o szeroko rozłożonych skrzydłach przy patrzeniu od frontu oraz parą zwróconych ku sobie feniksów na dachu. Wielokrotnie był rozbudowywany i odbudowywany po klęskach żywiołowych. Opis Głównym obiektem czci jest rzeźba siedzącego buddy Amidy (Amida Nyorai), dłuta Jōchō. Na ścianach wokół niego zawieszone są 52 rzeźby przedstawiające bosatsu (pięć z nich jako mnichów) na płynących po niebie obłokach. Wokół głów mają aureole, niektórzy grają na instrumentach, inni tańczą lub modlą się. Na drzwiach i ścianach znajduje się wiele malowideł w stylu yamato-e. Na terenie świątyni znajduje się grób Yorimasy Minamoto (1104–1180), który popełnił tam seppuku (uważa się, że to pierwszy znany przypadek tego rodzaju samobójstwa) po przegranej walce z Tairami nad rzeką Uji, w pobliżu tej świątyni. Bitwa ta zamykając okres Heian, rozpoczęła pięcioletnią wojnę Gempei pomiędzy rodami Taira i Minamoto. Pawilon Feniksa znajduje się na rewersie monety 10-jenowej i na banknocie 10 000 jenów. W grudniu 1994 został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako część obiektu Zespół zabytkowy dawnego Kioto, Uji i Ōtsu. Galeria Uwagi Przypisy Bibliografia Jolanta Tubielewicz: Kultura Japonii - słownik. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1996, s. 17. ISBN 83-02-06378-9. Linki zewnętrzne Strona oficjalna buddyjskiej świątyni Byōdō-in (ang.) Hōshōkan – Byodoin Museum (ang.)
Монастир Бьодо

Монасти́р Бьо́до або Бьо́до-і́н (яп. 平等院, びょうどういん, МФА: [bʲoːdoː in], «монастир рівності») — буддистський монастир в Японії. Розташований за адресою: префектура Кіото, місто Удзі, мікрорайон Удзі-Ренґе 116. Монастирський титул — гора Ранкового сонця. Головною святинею монастиря є статуя будди Аміди. До цінних пам'яток належать храм феніксів (національний скарб Японії). До середини 19 століття перебував під відомством двох сект: Тендай і Дзьодо. Об'єкт Світової Спадщини ЮНЕСКО в Японії, Національний скарб Японії. Короткі відомості Початково, з 988 року, монастир Бьодо був заміською садибою регента Фудзівари но Мітінаґи. Проте у 1052 році його син Фудзівара но Йоріміті перебудував її у буддистський монастир, а наступного року звів головну споруду обителі — Храм Аміди, також відомий як «Храм феніксів». Першим головою обителі вважають ченця Мьосона. 1336 року більшість споруд монастиря Бьодо згоріли під час битви між Асікаґою Такаудзі та Кусунокі Масасіґе в районі містечка Удзі. Чудом уцілів лише «Храм феніксів», який по сьогодні залишається єдиною старожитньою будівлею монастиря. З 1681 року господарством Бьодоїна опікувалися представники двох сект: Тендай і Дзьодо. Сьогодні вони продовжують нести відповідальність за монастир, але не мають право власності на нього. Головною святинею Бьодо є статуя будди Аміда, що зберігається в «Храмі феніксів» і є Національним скарбом Японії. Окрім неї такий самий статус мають 51 статуя «бодхісаттв у хмарах». Цінною пам'яткою монастиря є старий дзвін 11 століття, який вважається одним з трьох найбільших дзвонів Японії. У 1994 році монастир Бьодо було зараховано до Світової Спадщини ЮНЕСКО в складі групи старожитностей «Пам'ятки культури стародавнього Кіото». Галерея Примітки Джерела та література Монастир Бьодо // 『日本大百科全書』 [Енциклопедія Ніппоніка]. — 第2版. — 東京: 小学館, 1994—1997. — 全26冊. (яп.) 東京国立博物館ほか編『国宝 平等院展』（特別展図録）, 朝日新聞社発行, 2000. 井上靖、塚本善隆監修、竹西寛子、宮城宏著『古寺巡礼京都8 平等院』, 淡交社, 1976. 特別展図録『国宝平等院展』、東京国立博物館・仙台市博物館・山口県立美術館, 2000. Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Монастир Бьодо (яп.) Офіційна вебсторінака монастиря Бьодо [Архівовано 25 листопада 2016 у Wayback Machine.] (яп.) Бьодоїн // Історичний ваб-словник
Hakutsuru-Kunstmuseum

Das Hakutsuru-Kunstmuseum (japanisch 白鶴美術館, Hakutsuru bijutsukan) in Kōbe (Präfektur Hyōgo) ist ein privates Museum, das 1934 eröffnet wurde. Übersicht Das Hakutsuru-Kunstmuseum von Kanō Jihei (嘉納 治兵衛; 1862–1951), auch „Tsuruō“ (鶴翁) – „Alter Kranich“ – genannt, dem Inhaber der Hakutsuru Sake-Brauerei in 7. Generation, wurde 1934 eröffnet, um die Schätze der Öffentlichkeit zugänglich zu machen. Das Museum, das mit 500 antiken Werken begann, besitzt heute über 1.450 Werke, darunter 2 Nationalschätze und 22 Wichtige Kulturgüter Japans. Trotz zahlreicher Widrigkeiten wie Krieg, Luftangriffe, Nachkriegschaos und das große Erdbeben von Kōbe 1995 hat das Museum wertvolle Antiquitäten bewahren können. Das Hakutsuru-Museum liegt am Westufer des klaren Sumiyoshi-Flusses (住吉川), am Fuße des Berges Rokkō, wo man die Vielfalt der vier Jahreszeiten erleben kann. Das Hauptgebäude, das eine perfekte Verschmelzung von Ost und West, Tradition und Moderne darstellt, ist ein berühmtes Gebäude aus der Shōwa-Zeit, das die Zeiten überdauert hat und noch immer sein ursprüngliches Aussehen bei seiner Eröffnung bewahrt. Der neue Flügel des Hakutsuru-Kunstmuseum wurde im Oktober 1995 anlässlich des 60-jährigen Jubiläums des Museums eröffnet. Die Hauptstücke der dortigen Sammlung basieren auf der Teppichsammlung aus dem Nahen Osten, gesammelt von Kanō Hideo (嘉納 秀郎; 1934–2010), dem Inhaber der Hakutsuru Sake-Brauerei in 10. Generation, und vierten Präsidenten des Museums. Der Nahe Osten ist immer noch ein Bereich der islamischen Kultur, der den Japanern nicht sehr bekannt ist. So gibt es in Japan nur wenige Sammlungen großer, gefärbter und gewebter Teppiche, sodass das Museum in diesem Sinne als Pioniereinrichtung bezeichnet werden kann. Das Museum ist zweimal im Jahr für die Öffentlichkeit zugänglich. Wenn das Hauptgebäude geöffnet ist, finden jedoch Sonderausstellungen mit Teppichen aus der Sammlung statt. Im Mai 1964 wurde das Schriftwerk „Kengu-Sutra“ (賢愚経) als Nationalschatz ausgewiesen. Bilder Video Video-Übersicht über die Anlage Literatur S. Noma (Hrsg.): Hakutsuru Fine Art Museum. In: Japan. An Illustrated Encyclopedia. Kodansha, 1993. ISBN 4-06-205938-X, S. 493. Weblinks Webseite des Hakutsuru Bijutsukan Hakutsuru Bijutsukan in der Kotobank, japanisch
Hakutsuru Fine Art Museum

Hakutsuru Fine Art Museum (白鶴美術館, Hakutsuru Bijutsukan) opened in 1934 in Kobe, Hyōgo Prefecture, Japan to display the collection of Kanō Jihei, seventh head of the Hakutsu Sake Brewing Company (白鶴酒造). As such it was one of the first private museums in Japan. The collection of some 1450 items includes two National Treasures and twenty-two Important Cultural Properties. Collection The collection includes Chinese bronzes; Chinese ceramics; silverware, mirrors, and jewelry; writings; and paintings. The two National Treasures in the collection are two Nara-period scrolls from the Sutra of the Wise and Foolish attributed to Emperor Shōmu and seventy-one scrolls of the Nara to Edo periods of the Instruction manual on the Nirvana Sutra. There is also a gold necklace with jadeite magatama dating to the Kofun period (ICP). Buildings The reinforced concrete Honkan (main building) with copper-tiled roof, earthen storeroom, and office building, all dating to 1934, and chashitsu or tea house of 1929 are Registered Tangible Cultural Properties. A new wing was opened in 1995 to exhibit Near Eastern carpets. See also List of National Treasures of Japan (writings: others) Kobe City Museum Hyōgo Prefectural Museum of Art Kobe City Museum of Literature References External links (in Japanese) Homepage
Musée des Beaux-Arts Hakutsuru

Le musée des Beaux-Arts Hakutsuru (白鶴美術館, Hakutsuru Bijutsukan) ouvre ses portes en 1934 à Kōbe, préfecture de Hyōgo au Japon afin d'exposer la collection de Kanō Jihei, septième président de la Hakutsu Sake Brewing Company (白鶴酒造). À ce titre, c'est l'un des premiers musées japonais privés. La collection de quelque 1 450 items comprend deux trésors nationaux et vingt-deux biens culturels importants. Collection La collection comprend des bronzes chinois, des céramiques chinoises, de l'argenterie, des miroirs et des bijoux, des écrits et des peintures. Les deux Trésors nationaux de la collection sont deux rouleaux de l'époque de Nara du Sutra du sage et du fou attribué à l'empereur Shōmu et soixante et onze rouleaux ds époque de Nara à Edo de l'Instruction manuelle du sūtra du Nirvana. Il y a aussi un collier en or avec un magatama de Jadéite datant de la période Kofun (BCI). Bâtiments Le Honkan (bâtiment principal) en béton armé avec un toit couvert de tuiles en cuivre, un cellier en terre et un bâtiment de bureaux datant tous de 1934 et un chashitsu (maison de thé) de 1929 sont enregistrés au patrimoine culturel du Japon. Une nouvelle aile a ouvert en 1995 pour erposed des tapis du Proche-Orient. Articles connexes Liste des Trésors nationaux du Japon (autres écrits) Musée municipal de Kobe Musée préfectoral d'Art de Hyōgo Musée municipal de Littérature de Kobe Lien externe (ja) Site du musée Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Hakutsuru Fine Art Museum » (voir la liste des auteurs). Portail du Japon Portail des musées
Konkaikōmyō-ji

Konkaikōmyōji (金戒光明寺), also the Kurodani Temple, is a Buddhist temple in Kyoto, Japan. It is one of Head Temple of the Jōdo Sect of Buddhism. The graves of Aizu and Kuwana men who died at the Battle of Toba–Fushimi are located at this temple. External links (in Japanese) Temple website (in English) Temple_website Archived 28 May 2022 at the Wayback Machine
Konkai kōmyō-ji

Le Konkai kōmyō-ji (金戒光明寺), aussi appelé temple Kurodani, est un temple bouddhiste de Kyoto au Japon. C'est un temple majeur de la secte Jōdo du bouddhisme au Japon. Les tombes de soldats d'Aizu et Kuwana morts à la bataille de Toba-Fushimi se trouvent dans ce temple. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Konkaikōmyō-ji » (voir la liste des auteurs). Liens externes (ja) Site du temple Portail du bouddhisme Portail de Kyoto et de sa préfecture
Kashiko-jima

Kashiko-jima (jap. 賢島) ist eine japanische Insel in der Ago-Bucht der Gemeinde Shima. Geografie Kashiko-jima liegt im Osten der Ago-Bucht, einer schmalen tief einschneidenden und zerfurchten Bucht (Ria) der Shima-Halbinsel. Sie ist mit 0,66 km² die größte der etwa 60 Inseln und Eilande der Bucht. Kashiko-jima gehörte in zur 2004 nach Shima eingemeindeten Stadt (chō) Ago und gehört heute zum Ortsteil Agochō-Shinmei. Sie ist mit der Halbinsel durch zwei Brücken verbunden: im Norden mit der 153 m langen Kashikojima-ōhashi (賢島大橋) und im Osten über die 20 m überquerende Kashikojima-bashi (賢島橋) mit der Nationalstraße 167 und der Kintetsu Shima-Eisenbahnlinie, zu der auch der auf der Insel liegende Bahnhof Kashiko-jima gehört. Im Jahr 2000 lebten auf der Insel 217 Menschen. Der Name der Insel bezieht sich vermutlich darauf, dass man die Insel wegen ihrer geringen Entfernung zur Küste bei Ebbe zu Fuß überqueren konnte, weswegen sie als kachikoe-yama (かちこえ山) bezeichnet worden sein soll, dass sich dann zu Kashiko-yama (かしこ山) bzw. Kashiko-jima verschliff – yama meint hierbei „Berg“ und jima „Insel“. Ihre heutige Schreibweise mit dem Schriftzeichen für „klug, weise“ stammt aus der frühen Shōwa-Zeit (1926–1989). Geschichte 1946 wurde der Ise-Shima-Nationalpark eingerichtet, zudem auch die Ago-Bucht mit Kashiko-jima gehört. Dies führte auch dazu, dass 1951 die Bahngesellschaft Kintetsu hier das Shima Kankō Hotel (志摩観光ホテル) eröffnete, welches das erste Resort-Hotel nach dem Krieg war. In diesem übernachtete auch mehrfach Kaiser Hirohito und schrieb Gedichte über Kashiko-jima, was dessen Bekanntheit landesweit steigerte. Mit der Erweiterung 1969 auf 200 Zimmer war es damals auch das größte Hotel Japans. 1970 eröffnete Kintetsu das Meeresaquarium Shima Marineland (志摩マリンランド, Shima Marinrando). Mit seiner guten Verkehrsanbindung und dem Hafen im Süden der Insel ist sie Ausgangspunkt für den Tourismus der Ago-Bucht und der Shima-Halbinsel. Premierminister Shinzō Abe wählte die Insel als Veranstaltungsort für den G7-Gipfel 2016 aus, der im Shima Kankō Hotel stattfand. Weblinks Einzelnachweise
Kashiko Island

Kashiko Island (賢島, Kashiko-jima) is an island in Ago Bay. It is in the city of Shima, Mie Prefecture, Japan. Although human presence in the Jōmon period has been attested, the island was uninhabited until 1929, when a railway built by Shima Electric Railway (now known as the Shima Line) was constructed to serve as the endpoint of the line. This railway sparked the creation of a tourism industry that still thrives. Kintetsu runs limited express trains from Osaka and Nagoya directly to this island and has many business enterprises there. The surface area of the island is 0.66 square kilometres (0.25 sq mi) and the circumference is 7.3 kilometres (4.5 mi), making it the largest island in the Ago Bay. Along with Masaki Island, it is one of the only two inhabited islands in the bay. Kashiko Island hosted the 42nd G7 summit in May 2016. Gallery References
Isla Kashiko

La isla Kashiko (en japonés: 賢島, Kashiko-jima) es una pequeña isla de Japón en Hace Bay, perteneciente a la prefectura de Mie. Se encuentra en ella la ciudad de Shima, donde se realizan operaciones portuarias. La isla estuvo deshabitada hasta la década de 1920, época en que se construyó un ferrocarril eléctrico, obra esta que ejecutó Ferrocarriles eléctricos de Shima (Ahora conocido como la Línea de Kintetsu Shima), fue construido allí para servir como el punto final de la línea ferroviaria, su apertura se realizó en el año 1929, la construcción de este ferrocarril provocó la creación de la industria turística en la isla, la que ha crecido con importancia, ya que en el año 1992, visitaron la isla 12,6 millones de turistas. Kintetsu tiene en funcionamiento trenes expresos desde Osaka y Nagoya directos a esta isla. La superficie de la isla es de 0,66 km cuadrados y la circunferencia es de 7,3 km. Referencias Weblio (2010). «Islas: Kashiko» (en japonés). Consultado el 15 de junio de 2010. Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Isla Kashiko.
Nagai Botanical Garden

The Nagai Botanical Garden (大阪市立長居植物園, Ōsaka Shiritsu Nagai Shokubutsuen) is a botanical garden located in the southern part of Nagai Park, Higashisumiyoshi-ku, Osaka, Japan. An admission fee is charged for adults, while middle school students and under are free. It opened in 1974. The garden contains the Osaka Museum of Natural History as well as 1,000 species of trees around a central pond. It also contains an installation created by the art collective TeamLab. See also List of botanical gardens in Japan References Nagai Botanical Garden (in Japanese)
Jardín Botánico Nagai

El Jardín Botánico Nagai en japonés : 大阪市立長居植物園 es un jardín botánico de unas 8 hectáreas de extensión que está situado en la esquina sureste del parque Nagai (de un total de 24.4 hectáreas) en la ciudad de Osaka, Japón. Localización El jardín botánico se encuentra ubicado en una esquina del parque Nagai, Osaka 546-0034 Nagaikouen, Higashisumiyoshi, Distrito 1.ª-23.ª, Japón, y se encuentra abierto al público en general pagando una tarifa de entrada. Para ir, tomar la línea de metro "Midosuji", y bajarse en la salida N.º 3, ir hacia el este, el jardín botánico se encuentra a unos 800 metros. Historia En abril de 1949 se crea este jardín botánico destinado a cultivar las plantas de la zona y potenciar el sentimiento de aprender de la riqueza natural. Colecciones El jardín botánico alberga una colección de árboles y plantas herbáceas exhibidas en un jardín paisajista alrededor de un estanque central. Reproducción de los bosques, que se encontraban en la antigua región de Osaka, con unas 1000 especies de árboles diferentes. Podemos admirar una Metasequoia conocido como un fósil viviente que ya se encontraba en los bosques de la zona desde hace unos 200 millones de años (con grandes poblaciones de árboles en la zona, incluso en los periodos glaciales e interglaciares), y se reproducen las especies representativas del bosque siempreverde, con árboles de diferentes edades y de los bosques secundarios de Osaka. Rosaleda. El jardín de los sentidos, Jardín de hierbas y árboles frutales en relación con la vida humana, Exhibiciones de diversas exposiciones de plantas ornamentales de jardín según temporada. El jardín botánico alberga el Museo de Historia Natural de Osaka, con una "Historia Forestal" de la zona, y una colección de materiales de plantas. El jardín es un paraíso natural donde también se pueden admirar numerosas aves silvestres. Referencias Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Jardín Botánico Nagai. Nagai Botanical Garden (japonés)
Ogród Botaniczny Nagai

Ogród Botaniczny Nagai (jap. 大阪市立長居植物園 Ōsaka Shiritsu Nagai Shokubutsuen) – ogród botaniczny w Osace, w Japonii. Opis Ogród ma powierzchnię 8 hektarów. Można w nim można zobaczyć wiele roślin, między innymi: kamelie, piwonie, rododendrony, róże, dalie, hortensje, lotosy, lilie, słoneczniki, grzybienie, narcyzy, sakury, magnolie wielkokwiatowe, oczary wirginijskie i trawę pampasową. W parku znajduje się wiele ziół i klombów. W ogrodzie znajduje się Muzeum Historii Naturalnej w Osace. Galeria Przypisy