NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Lake Shikotsu

Lake Shikotsu (支笏湖, Shikotsu-ko) is a caldera lake in Chitose, Hokkaidō, Japan. It is a part of the Shikotsu-Toya National Park. Geography Lake Shikotsu is located in the south-west part of Hokkaidō. It has an average depth of 265 metres (869 ft) and a maximum depth of 363 metres (1,191 ft), making it the second deepest lake in Japan, after Lake Tazawa. It is the 8th-largest lake by surface area in Japan and the second largest of Japan's caldera lakes, surpassed only by Lake Kussharo. It is surrounded by five volcanoes: Mount Eniwa and Mount Izari to the north and Mount Fuppushi, Mount Tarumae, and Kitayama to the south. The caldera formed in the holocene when the land between the volcanoes subsided. Due to its depth, the volume of Lake Shikotsu reaches 3/4 of the volume of Lake Biwa, Japan's largest lake, despite having only 1/9 of that lake's surface area. Due to the small surface area to depth ratio, the water temperature remains quite constant throughout the year, making it the northernmost ice-free lake in Japan. The Bifue, Okotanpe, Ninaru and Furenai rivers feed into it, and its main outlet is the Chitose River. Climate Geology The caldera on which Lake Shikotsu sits was formed 40 to 50 thousand years ago. According to the Global Volcanism Program, the caldera was formed 31 to 34 thousand years ago by one of Hokkaidō's largest quaternary eruptions. The caldera consists mainly of dacite, rhyolite, and andesite. The volcanoes Mount Eniwa, Mount Fuppushi, Mount Izari, Kitayama, and Mount Tarumae formed on the rim of this caldera. Origin of the name The name of Lake Shikotsu derives from the Ainu language shikot, meaning big depression or hollow. To the Japanese, this sounded too much like dead bones (死骨, shikotsu), so they attempted to rename it engi, but this name did not stick. Use The red salmon (locally called "chippu"), introduced from Lake Akan in 1895, has become a noted product of the area and chippu fishing is now a favourite pastime in summer. A visitor centre, various campgrounds and Onsen provide facilities for tourists coming to the area. Chitose is famous for its “Indian Fish Wheel”, a device situated in the Chitose River to collect salmon returning to spawn at Lake Shikotsu. Transport National Highway 276 runs along the southern bank, connecting the lake with Tomakomai and Date. Highway 453 runs from the eastern and northern parts of the lake to Sapporo. City bus routes from Chitose lead to the lake. Hokkaido Chuo Bus connect Shikotsu-ko with Chitose Station and New Chitose Airport. In the summer, there is also a bus from Sapporo Terminal. The former bus service between the lake and Tomakomai has been discontinued. Gallery See also List of volcanoes in Japan List of lakes in Japan References External links World Lakes Database: Shikotsu-ko Volcano World: Shikotsu Shikotsu-ko Visitor Centre (in Japanese) Shikotsu-ko Onsen-Ryokan Association (in Japanese) Shikotsu Caldera - Geological Survey of Japan
Lago Shikotsu

El lago Shikotsu es un lago de cráter ubicado en Chitose, Hokkaidō, Japón. Es parte del parque nacional Shikotsu-Toya. Geografía El lago Shikotsu se encuentra en la parte suroeste de Hokkaidō. Tiene una profundidad promedio de 265 metros y una profundidad máxima de 363 metros, lo que lo convierte en el segundo lago más profundo de Japón, después del lago Tazawa. Es el octavo lago más grande por superficie en Japón y el segundo más grande de los lagos de caldera de Japón, solo superado por el lago Kussharo. Está rodeado por tres volcanes: el Monte Eniwa al norte y Monte Fuppushi y Monte Tarumae al sur. La caldera se formó en el holoceno cuando la tierra entre los volcanes disminuyó. Debido a su profundidad, el volumen del lago Shikotsu alcanza tres cuartos del volumen del lago Biwa, el lago más grande de Japón, a pesar de tener solo una novena parte de la superficie de ese lago. Debido a la pequeña relación de superficie a profundidad, la temperatura del agua se mantiene constante durante todo el año, lo que lo convierte en el lago sin hielo más septentrional de Japón. Los ríos Bifue, Okotanpe, Ninaru y Furenai lo alimentan, y su principal salida es el río Chitose. Geología El cráter en el que se encuentra el lago Shikotsu se formó hace 40 a 50 mil años. Según el Programa de Vulcanismo Global, la caldera se formó hace 31 a 34 mil años por una de las erupciones cuaternarias más grandes de Hokkaidō.​ La caldera se compone principalmente de dacita, riolita y andesita. Los volcanes Monte Tarumae, Monte Eniwa y Monte Fuppushi se formaron en el borde de esta caldera.​ Origen del nombre El nombre del lago Shikotsu deriva de shikot, que en idioma ainu, significa gran depresión o hueco. Para los japoneses, esto se parecía demasiado a osteonecrosis (死骨 shikotsu), por lo que intentaron cambiarle el nombre a "Engi", pero este nombre no se quedó.​ Recursos El salmón rojo (localmente llamado "chippu"), se volvió un producto destacado del área y su pesca es un pasatiempo en verano. Transporte La carretera nacional 267 se extiende a lo largo de la orilla sur, conectando el lago con Tomakomai y Date. La autopista 453 se extiende desde las partes este y norte del lago hasta Sapporo. Las rutas de autobuses urbanos desde Chitose conducen al lago. Los autobuses Hokkaidō-Chūō conectan Shikotsu-ko con la Estación de Chitose y el Aeropuerto de Chitose. En el verano, también hay un autobús desde la terminal de Sapporo. El antiguo servicio de autobuses entre el lago y Tomakomai fue descontinuado. Referencias
Lac Shikotsu

Le lac Shikotsu (支笏湖, Shikotsu-ko) est un lac du Japon situé à Chitose sur l'île de Hokkaidō. Il fait partie du parc national de Shikotsu-Tōya qui comprend le mont Morappu. Caractéristiques Le lac a une profondeur moyenne de 265 mètres et sa profondeur maximale est de 363 mètres. Cela fait de lui le second lac le plus profond du Japon après le lac Tazawa. C'est le huitième lac du pays par sa superficie. Il est le second lac de cratère du Japon par sa superficie après le lac Kussharo. Le lac est entouré de montagnes : le mont Eniwa au nord, le mont Fuppushi et le mont Tarumae au sud. De par sa profondeur, le volume du lac Shikotsu est égal aux 3/4 de celui du lac Biwa (le plus grand lac du Japon) alors que sa surface n'est que de 1/9 de celui-ci. La superficie du lac est de 78,4 km2. La superficie du bassin versant est de 223 km2. Les affluents du lacs sont les rivières Bifue, Okotanpe, Ninaru et Furenai. La rivière Chitose est le principal cours d'eau qui sort du lac. Le saumon qui a été introduit dans le lac en 1895 y est le principal poisson pêché. Voir aussi Articles connexes Liste des lacs du Japon Liens externes Ressources relatives à la géographie : Global Volcanism Program Volcano Global Risk Identification and Analysis Project Portail des lacs et cours d'eau Portail de Hokkaidō
Lago Shikotsu

Il lago Shikotsu è un lago vulcanico giapponese, situato nel parco nazionale di Shikotsu-Tōya, nell'Hokkaidō. Il nome del lago deriva da un termine del linguaggio ainu, shikot, traducibile indicativamente come cavità. Con la sua profondità media di 265 metri, è il secondo lago più profondo del Giappone, preceduto soltanto dal lago Tazawa. Nel 1895 è stata inserita al suo interno una varietà di salmone rosso, di conseguenza viene frequentemente praticata la pesca. Leggende Secondo una leggenda del folklore Ainu il lago, come altri laghi dell'Hokkaidō, sarebbe abitato da un Amemasu, uno yōkai con l'aspetto di creatura marina gigantesca, simile ad una grande balena, il cui corpo occuperebbe gran parte del lago e sarebbe responsabile di onde e terremoti in grado di causare naufragi e inondazioni. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Lago Shikotsu Collegamenti esterni (JA) Sito ufficiale dell'area del lago, su shikotsuko.com. URL consultato il 17 giugno 2019 (archiviato dall'url originale il 19 dicembre 2017).
Shikotsu (jezioro)

Shikotsu (jap. 支笏湖 Shikotsu-ko) – jezioro wulkaniczne w Japonii, na wyspie Hokkaido, leżące w Parku Narodowym Shikotsu-Tōya. Zobacz też jeziora Japonii Przypisy Bibliografia Geospatial Information Authority of Japan: 令和3年 全国都道府県市区町村別面積調 (1月1日時点) (Reiwa 3rd year Area adjustment by prefecture, city, ward, town, and village (As of January 1)). gsi.go.jp, 2021. [dostęp 2021-06-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-06-05)]. (jap.).
Сикоцу

Сикоцу (яп. 支笏湖 (しこつこ)) — кратерное озеро в Японии, расположенное на территории национального парка Сикоцу-Тоя в юго-западной части острова Хоккайдо. Описание Сикоцу лежит на высоте 248 метров над уровнем моря. Это восьмое по величине озеро в Японии, имеет площадь 78,76 км². Глубина озера достигает 363 метров, средняя глубина равна 265,4 метра; озеро является вторым по глубине в Японии. Длина береговой линии озера — 40 км. В озеро впадают четыре речки — Окотампе, Френай, Нинал, Бифуэ. Из озера вытекает река Титосе (приток Исикари). Вблизи озера находятся вулканы Энива и Тарумаэ. На северном берегу озера лежит деревня Хоробинай, на восточном — селения Мораппу и Кохан. Сикоцу — одно из самых северных озёр Японии, незамерзающих зимой. Название озера Сикоцу происходит от айнского слова «щикот», что означает «большая впадина». Сикоцу — популярный туристический объект на Хоккайдо. См. также Озеро Тоя. Сикоцу-Тоя (национальный парк). Галерея Примечания
Сікоцу (озеро)

Озеро Сікоцу (яп. 支笏湖; shikotsu-ko) — кратерне озеро в Японії в місті Тітосе, префектурі Хоккайдо. Лежить у межах Національного парку Сікоцу-Тоя. Географія Озеро Сікоцу розкинулось у південно-західній частині острова Хоккайдо. Середня глибина озера становить 265 м, а максимальна — 363 м, що робить його другим за цим показником у Японії після озера Тадзава. За площею поверхні водойма посідає 8-е місце в Японії, а серед кратерних озер — 2-е, поступаючись лише озеру Куссяро. Його оточують три вулкани: гора Еніва на півночі й гора Фуппусі та гора Тарумае на півдні. Кальдера утворилась в епоху голоцену, коли земля між вулканами просіла. Завдяки глибині озера його об'єм сягає 3/4 об'єму озера Біва, яке є найбільшим у Японії, попри те що площа поверхні становить лише 1/9. Через невелике відношення площі поверхні до глибини, температура озера лишається приблизно однаковою впродовж усього року, що робить його найпівнічнішим серед озер, які майже завжди позбавлені криги. В озеро впадають такі річки, як: Біфуе, Окотампе, Нінару і Фуренае, а витікає річка Тітосе. Геологія Кальдера озера утворилась 40 — 50 тис. років тому. Згідно з Global Volcanism Program кальдера утворилась 31 — 34 тис. років тому під час одного з найбільших впродовж четвертинного періоду вивержень на Хоккайдо. Кальдера складається переважно з дациту, ліпариту і андезиту. Вулкани Тарумае, Еніва і Фуппусі сформувались по краях цієї кальдери. Походження назви Назва озера Сікоцу походить від айнського слова сікот, що означає «пониження» або «впадина». Для японців ця назва звучала дуже подібно до «мертві кістки» (яп. 死骨; shikotsu). Отож вони спробували перейменувати водойму на енґі, але ця назва не прижилась. Використання Озеро відоме завдяки рибі Нерці (місцева назва — «тіппу»), яку сюди перенесли з озера Акан у 1895 році. Вона стала відомим місцевим продуктом, а риболовля на неї — улюбленою літньою розвагою. Крім того до послуг відвідувачів туристичний центр, кілька таборів і гарячі джерела. Транспорт Траса національного значення 276 пролягає вздовж південного берега, з'єднуючи озеро з містами Томакомай і Дате. Траса 453 з'єднує східну і північну частини озера з Саппоро. Діють автобусні маршрути від міста Тітосе до озера. Автобуси Хоккайдо-Тюо ведуть від озера Сікоцу до станції Тітосе і Нового аеропорту Тітосе. Див. також Список вулканів Японії Озера Японії Примітки Посилання Всесвітня база озер: Сікоцу(англ.) Світ вулканів: Сікоцу(англ.) Shikotsu-ko туристичний центр(яп.) Shikotsu-ko асоціація Onsen-Ryokan(яп.)
Castell Goryōkaku

El Castell Goryōkaku (五 稜 郭) és un castell japonès de traça italiana a la ciutat de Hakodate, al sud de Hokkaidō, Japó. Va ser la fortalesa principal de la breu república d'Ezo. Tot i que des d'un principi el nom del castell era Goryōkaku, durant la construcció també se'l va anomenar Kameda Yakusho Dorui o Kameda Onyaku Shodori. Ha estat designat com a lloc històric especial nacional i ha estat seleccionat com a patrimoni de Hokkaido com a restes de la batalla de Hakodate. Goryokaku és una propietat estatal sotmesa a la jurisdicció de l'Agència d'Afers Culturals i està cedida per Hakodate i gestionada per la Corporació d'Habitatges i Installacions Urbanes de la ciutat de Hakodate. Història Construït al shogunat Tokugawa entre 1857 i 1866 amb forma d'estrella de cinc puntes, permetia que es poguessin emplaçar una gran quantitat d'armes a les muralles a diferència de les fortaleses tradicionals japoneses, a més que disminuïa els «punts cecs» des dels quals un canó no podia disparar. El dissenyador de la fortalesa, Takeda Ayasaburō, un acadèmic del rangaku, va adoptar elements dels dissenys de l'arquitecte francès Vauban (1633-1707), que va desenvolupar aquesta mena de fortificacions en resposta a l'augment en l'ús dels canons en les guerres. El castell va ser construït per evitar una possible invasió per part de Rússia. Goryōkaku és famós per ser el lloc on es va desenvolupar l'última batalla de la guerra Boshin. El 9 de desembre de 1868 les tropes d'Ōtori Keisuke i Hijikata Toshizo van penetrar al castell. Una setmana després de la mort de Hijikata el 27 de juny de 1869, Goryōkaku va caure davant la nova Armada Imperial Japonesa i la major part del castell va ser destrossada. Avui dia Goryōkaku és un parc i ha estat declarat Lloc Històric Especial i alberga el museu de la ciutat de Hakodate. A més a més és un lloc especial pel hanami. Referències Bibliografia Benesch, Oleg; Zwigenberg, Ran. Japan's Castles: Citadels of Modernity in War and Peace. Cambridge: Cambridge University Press, 2019, p. 374. ISBN 9781108481946. Schmorleitz, Morton S. Castles in Japan. Tòquio: Charles E. Tuttle Co., 1974, p. 144. ISBN 0-8048-1102-4. Enllaços externs «Goryokaku Fort» (en anglès). Japan Atlas. «Boshinshoyo Kinki oyobi Gunki Shinzu» (en anglès). Arxiu Nacional del Japó. «precise reproduction of Imperial Standard and the colors used by Government Army during Battle of Goryōkaku (1869)»
Goryōkaku

Goryōkaku (jap. 五稜郭, dt. „Fünfeckbefestigung“) ist eine Festung in der Stadt Hakodate im südlichen Hokkaidō in Japan. Es war die Hauptfestung der kurzlebigen Republik Ezo. Erbaut vom Tokugawa-Shogunat von 1857 bis 1866 war es die erste Festung westlicher Bauart in Japan. Die Festung lag im Zentrum des Hafens von Hakodate. Ihre Form eines fünfstrahligen Sternes erlaubte die Aufstellung von mehr Kanonen als die traditionellen japanischen Festungen und sie reduzierte die Anzahl toter Ecken, die nicht beschossen werden konnten. Beim Entwurf von Goryōkaku übernahm Takeda Ayasaburō Elemente des französischen Festungsarchitekten Vauban, der seine Entwürfe an die zunehmende Verbreitung der Artillerie in der Kriegsführung angepasst hatte. Goryōkaku ist berühmt als Ort der letzten Schlacht des Boshin-Krieges. Am 16. Oktober 1868, zogen sich Ōtori Keisuke und Hijikata Toshizō mit ihren Truppen in die Festung zurück. Sie verteidigten sie bis zum 18. Mai 1869, als es von der neuen japanischen Armee eingenommen wurde. Ein großer Teil der Festung wurde bei den Kämpfen zerstört. Heute ist Goryōkaku ein Park. Er wurde zur bedeutenden historischen Stätte erklärt. Im Park befindet sich auch das Museum der Stadt Hakodate. Das Gelände ist ein beliebter Ort für Hanami. Die andere Schlüsselfestung der Republik Ezo war Benten Daiba, erbaut auf dem Gelände eines ehemaligen Schreins der Glücksgöttin Benten. Viele der verbliebenen Shinsengumi fochten hier ihre letzte Schlacht und ergaben sich schließlich. 1952 wurde die Anlage zur besonderen historischen Stätte (tokubetsu shiseki) erklärt. Weblinks Goryokaku Tower Co., Ltd. - Englisch Japan Atlas: Goryokaku Fort - Englisch Sehenswürdigkeiten in Hakodate: Goryokaku-Gebiet - Englisch
Castillo Goryōkaku

El castillo Goryōkaku (五稜郭, castillo Goryōkaku?) es un castillo japonés de traza italiana en la ciudad de Hakodate, al sur de Hokkaidō (Japón). Fue la fortaleza principal de la breve República de Ezo​ y sirvió como baluarte de la isla y del estrecho de Tsugaru.​ Historia Construido en el shogunato Tokugawa entre 1857 y 1866 con forma de estrella de cinco puntas, permitía que se pudieran emplazar una gran cantidad de armas en sus muros, a diferencia de las fortalezas tradicionales japonesas, aparte de que disminuía los “puntos ciegos” en los que un cañón no podía disparar. El diseñador de la fortaleza, Takeda Ayasaburō, un académico del Rangaku, adoptó elementos de los diseños del arquitecto francés Vauban, el cual desarrolló este tipo de fortaleza en respuesta al aumento en el uso de la artillería en las guerras.​ Goryōkaku es famoso por ser el sitio donde se libró la última batalla de la Guerra Boshin. El 9 de diciembre de 1868, las tropas de Ōtori Keisuke y Hijikata Toshizo penetraron en el fortaleza. Una semana después de la muerte de Hijikata el 27 de junio de 1869, Goryōkaku cayó ante la nueva Armada Imperial Japonesa y la mayor parte del castillo quedó convertida en ruinas.​ Hoy en día Goryōkaku es un parque desde 1914, ha sido declarado Sitio Histórico Especial y alberga el museo de la ciudad de Hakodate. También es considerado un sitio especial para el hanami.​​ Véase también Japón Castillo japonés Guerra Boshin Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Castillo Goryōkaku. Japan Atlas: Goryokaku Fort Sightseeing in Hakodate: Goryokaku Area Goryokaku Tower National Archives of Japan: Boshinshoyo Kinki oyobi Gunki Shinzu, precise reproduction of Imperial Standard and the colors used by Government Army during Battle of Goryōkaku (1869)
Goryōkaku

Goryōkaku (五稜郭, Goryōkaku) est une forteresse située dans la ville de Hakodate au Japon. Elle a été la principale forteresse de la république d'Ezo (1868-1869). Histoire Construite par le shogunat des Tokugawa de 1857 à 1866, cette forteresse était située au centre du port de Hakodate. Construite sur le plan d'une étoile à cinq branches inspiré de la Citadelle de Lille, cette bâtisse permettait de réduire le nombre de points fragiles qu'un canon pourrait viser. La forteresse a été dessinée par Takeda Ayasaburō. Le Goryōkaku est le site célèbre de la dernière bataille de la guerre de Boshin. Les troupes du shogun constituées de 2 000 soldats s'y étaient abritées avant de se rendre face aux forces impériales japonaises après une bataille d'une semaine. La forteresse a alors été fortement endommagée. Aujourd'hui, le Goryōkaku est un parc et est classé site historique. Le musée de la ville de Hakodate y est situé. De plus, le parc est un endroit apprécié pour le hanami. Voir aussi Articles connexes Benten Daiba Fort bastionné de Hekirichi - Fortification en étoile de style occidental, construite au Japon onze ans avant (1855) l'achèvement de Goryōkaku. Fortifications et constructions de Vauban - Cependant, le seul manuel français relatif à la construction de fortifications bastionnées introduit au Japon à cette époque était le "Cours élémentaire de fortification" de Nicholas Savart, traduit en néerlandais. De plus, le traitement de Vauban dans cet ouvrage se limite à une présentation en tant que figure historique, et les techniques de construction pratiques mentionnées comme exemples sont celles du Système de Cormontaigne, développé par Louis de Cormontaigne au milieu du XVIIIe siècle, qui a rénové les structures extérieures de Vauban. Liens externes (ja) Site officiel Notes et références Portail de Hokkaidō
Goryōkaku

Goryōkaku (五稜郭?) è una fortificazione all'italiana sita ad Hakodate, sull'isola di Hokkaidō, in Giappone. Rappresentò la fortezza principale durante la breve repubblica di Ezo. La fortificazione fa parte dei 100 castelli più famosi del Giappone. Storia La fortificazione Goryōkaku fu progettata nel 1855 da Takeda Ayasaburō. Il suo progetto ricalcava quello dell'architetto francese Vauban. Ha la forma pentagonale di una stella a cinque punte. Ciò consentiva un numero maggiore di postazioni di cannoni sulle sue mura rispetto a una tradizionale fortezza giapponese, e riduceva il numero di punti ciechi in cui un cannone non poteva sparare. Il forte fu costruito dallo shogunato Tokugawa per proteggere lo stretto di Tsugaru da una possibile invasione della flotta russa. Il Goryōkaku è famoso come luogo dell'ultima battaglia della guerra Boshin. I combattimenti durarono una settimana, dal 20 al 27 giugno 1869. Note Bibliografia (EN) Motoo Hinago, Japanese Castles, Kodansha International Ltd. and Shibundo, 1986, ISBN 0-87011-766-1. (EN) Louis-Frédéric Nussbaum, Goryōkaku, in Japan Encyclopedia, Harvard University Press, 2002, ISBN 978-0-674-01753-5. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Goryōkaku Collegamenti esterni (JA) Sito ufficiale, su hakobura.jp. (EN) Goryokaku, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Goryokaku

Goryokaku (五稜郭, Goryōkaku) is een gebastioneerd vestingstelsel in de Japanse stad Hakodate, dat gelegen is op het noordelijke eiland Hokkaido. Het was het voornaamste fort in de Republiek Ezo. Geschiedenis In 1854 tekende Japan vriendschapsverdragen met de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Rusland. Vier jaar later, in 1858, ondertekende Japan een handelsverdrag en in 1859 werd Hakodate een haven die open stond voor buitenlandse handel. De regering had het plan voor de bestuurders landinwaarts een fort te bouwen, op afstand van de haven en het toenmalige stadscentrum. De ontwerper was Takeda Ayasaburo. Hij bestudeerde hiervoor de versterkte steden van Europa en verwerkte elementen van de Franse vestingbouwer Sébastien Le Prestre de Vauban. Het fort is in de periode 1857-1866 gebouwd in opdracht van het Tokugawa-shogunaat. Het kreeg de naam Goryokaku en werd een centrum voor bestuurders, buitenlandse diplomatie en defensie in het noorden van Japan. De laatste slag van de Boshinoorlog werd hier uitgevochten, waarbij troepen van de Meiji (keizer) het fort innamen. De oorlog eindigde in mei 1869. in 1914 stelde de regering Goryokaku open voor het publiek als een park voor burgers. In 1952 werd Goryokaku aangewezen als de speciaal historisch monument. Het is nog steeds een park. Externe links (en) Japan Atlas: Goryokaku Fort (en) (ja) Goryokaku Tower
Goryōkaku

Goryōkaku (jap. 五棱郭 dosł. pięcioboczna fortyfikacja, pentagon, pięciokąt) – pierwsza w Japonii twierdza zbudowana w stylu zachodnim, w mieście Hakodate, w południowej części Hokkaido. Przez krótki okres budowla ta była główną twierdzą Republiki Ezo. Historia Wybudowana przez ród Tokugawa w latach 1857–1866 w Hakodate, na wyspie Hokkaido. Została zbudowana na planie pięcioboku, z rozbudowanymi bastionami, co nadawało jej kształt pięcioramiennej gwiazdy (twierdza gwiazda). Pozwalało to na umieszczanie większej liczby dział na murach, niż w tradycyjnych twierdzach japońskich i zmniejszało liczbę "martwych punktów". Twórcą konstrukcji twierdzy Goryōkaku był Ayasaburō Takeda, który poznał wiedzę Zachodu (rangaku, dosł.: nauka holenderska; znaczenie: studiowanie nauki Zachodu w okresie Edo przy pomocy języka holenderskiego) w tej dziedzinie. Zastosował on wiele elementów z projektu francuskiego architekta Sebastiana Vaubana. Goryōkaku słynie z tego, iż było miejscem ostatniej bitwy wojny boshin (1867–1869). W dniu 9 grudnia 1868 roku, Keisuke Ōtori i Toshizō Hijikata wraz ze swoimi oddziałami wkroczyli do fortu. Tydzień po śmierci Hijikaty, 27 czerwca 1869 roku, Goryōkaku została zdobyta przez armię cesarską i w znacznej części zniszczona. Dzisiaj Goryōkaku jest parkiem otwartym dla zwiedzających, o charakterze zabytkowym. Teren byłej twierdzy jest jednym z ulubionych miejsc podziwiania na wiosnę kwitnących kwiatów wiśni (hanami). Zobacz też Informator o parku i twierdzy. goryokaku-tower.co.jp. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-18)]. Przypisy Bibliografia Schmorleitz, Morton S. (1974). Castles in Japan. Tokyo: Charles E. Tuttle Co.. p. 144. ISBN 0-8048-1102-4. Motoo, Hinago (1986). Japanese Castles. Tokyo: Kodansha. p. 200 ISBN 0-87011-766-1. Red. Izuru Shinmura, Kōjien, Iwanami Shoten, Tokyo 1980