NAMC YS-11

NAMC YS-11 – japoński samolot pasażerski średniego zasięgu, przeznaczony do lotów na liniach lokalnych. Historia W 1954 roku japońskie Ministerstwa Międzynarodowego Handlu i Przemysłu (ang. Ministry of International Trade and Industry) zainicjowało program budowy samolotu pasażerskiego o średnim zasięgu. Wykonawcą projektu zostało konsorcjum Nihon Aircraft Manufacturing Corporation, koordynujące pracę firm-podwykonawców. W skład konsorcjum weszły, m.in.: Mitsubishi Heavy Industries, które zajmowało się budową kadłuba i końcowym montażem samolotu, Fuji Heavy Industries – odpowiedzialne za budowę ogona maszyny, Shinmeiwa Manufacturing – tylna część kadłuba, Grupa Sumitomo, Showa Corporation, Kawasaki Heavy Industries i Japan Aircraft. W 1957 roku rozpoczęto prace projektowe, a w marcu 1961 roku rozpoczęto budowę dwóch latających prototypów, z których pierwszy wzleciał w powietrze 30 sierpnia 1962 roku. Zbudowano również dwa prototypy do prób naziemnych. Ogółem zbudowano 182 egzemplarzy samolotu. W planach wytwórni była dalsza modyfikacja samolotu. Planowano zbudować wersję napędzaną silnikami turboodrzutowymi oznaczoną jako NAMC YS-11J (J-jet/odrzutowy). Silniki samolotu miały zostać umieszczone na wysięgnikach nad płatem oraz wersję z czterema silnikami turbośmigłowymi YS-11S. W kolejnych latach Nihon Aircraft Manufacturing Corporation planowało budowę 92–149 miejscowego samolotu pasażerskiego oznaczonego jako YS-33 napędzanego trzema silnikami turbowentylatorowymi (dwoma umieszczonymi pod skrzydłami i jednym w podstawie statecznika pionowego). Kryzys paliwowy z początku lat 70. XX w. położył kres tym zamierzeniom. Kilka maszyn weszło w skład Japońskich Powietrznych Sił Samoobrony. Trzy w wersji YS-11P, które wykorzystywane są do przewozu osób, jeden z samolotów wycofany został w 2014 roku. Maszyna YS-11NT była maszyną treningową wykorzystywaną do szkolenia nawigatorów, jedyny egzemplarz wycofano z użycia w październiku 2015 roku. Cztery samoloty w wersji YS-11EB wypełniają misję zwiadu elektronicznego. Maszyny wyposażone są w system rozpoznania elektronicznego J/ALR-2. Na co dzień stacjonują w bazie Iruma zlokalizowanej niedaleko Tokio. Dwa YS-11EA służą do szkolenia personelu w walce elektronicznej. Kolejne trzy maszyny, w wersji YS-11FC, służą do kalibracji i kontroli systemów używanych w nadzorze ruchu lotniczego. Konstrukcja Samolot jest całkowicie metalowym dolnopłatem napędzanym dwoma silnikiami turbośmiglowymi z czterołpatowymi śmigłami o średnicy 4,42 m z hermetyzowaną kabinią. Użytkownicy Aboitiz Air Air Link International Airways Air Philippines Asian Spirit Mahfooz Aviation Phuket Airlines South Phoenix Airways Aero Union Gacela Air Cargo Aerodan Cargo Aerolineas Argentinas Aerolitoral AeroSierra Air Aruba Air Caribbean Air Nippon All Nippon Airways Air Philippines Air Phoenix Air Star Zanzibar Midwest Air Charter/Airborne Express Airlink International Airways Aerotransportes Litoral Argentino (ALA) Alcon American Eagle Asian Spirit Austral Airlines Barker-Wayne BIMP - EAGA Air Alliance Bouraq China Airlines Continental Express Cruzeiro Far West Filipinas Orient Airways Fort Worth Air Gabon Express Cargo Gacela Gambia Airways Global Air Cargo Hawaiian Airlines Japan Air Lines Japan Air System Japan Domestic Airlines Japan Civil Aeronautics Board Japan TransOcean Air Korean Air Korean Air Cargo Lansa Litoral Mandala Mey-Air Merpati Nusantara Airlines Mid Pacific Air MPAC Nihon Kinkyori Airlines Norcanair Olympic Airways Pacific Southwest Airlines Provincetown-Boston Airlines Philippine Airlines Phuket Air Piedmont Airlines Pinehurst Pyramid Airlines Reeve Aleutian Airways Societe Generale d'Alimentation Simmons Airlines South Phoenix Airways Southwest Air Lines Japan Tauk Tours Toa Airways Toa Domestic Airlines Trans Air Trans-Central Airlines Trygon, Ltd. United States Postal Service VASP Winair Przypisy Bibliografia NAMC YS-11, "Lotnictwo", nr 12 (1992), s. 46, ISSN 0867-6763.