NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Takayama Jin'ya

Le Takayama Jin'ya (高山陣屋) est un jin'ya de l'époque d'Edo qui a subsisté et qui a servi de Daikansho pour la province de Hida sous le shogunat Tokugawa de 1692 à 1871. Il est situé dans ce qui est aujourd'hui Hachiken-machi, dans la ville de Takayama, préfecture de Gifu. Il est protégé en tant que site historique national depuis 1929. Histoire Suite à la bataille de Sekigahara et à l'établissement du shogunat Tokugawa, la province de Hida fut attribué par Tokugawa Ieyasu à Kanamori Nagachika, qui devint daimyō du domaine de Hida-Takayama (38 000 koku) et fit construire le château de Takayama. Le clan Kanamori fut dépalcé au domaine de Kaminoyama, dans la province de Dewa, en 1692. La province de Hida étant riche en ressources minières et forestières (or, argent, cuivre et bois de grande qualité),fut entièrement conservée comme territoire tenryō, directement sous l'autorité du shogun. Le château de Takayama fut détruit ; cependant, le shimoyashiki, situé à sa base, fut transformé en daikanshō, résidence et bureau de l'administrateur provincial nommé par le shogun. En 1777, après le mandat du 11e Hida daikan, le poste fut élevé au rang de gundai et était chargé également de gérer directement pour le shogunat les provinces de Mino, d'Echizen et d'Etchū. Au total, 25 hommes occupèrent ce poste durant ses 177 années d'existence. Le bâtiment principal du jin'ya a été reconstruit en 1725 et 1816 puis renové en 1871. La partie nord du bâtiment a été déplacée en 1876 pour être utilisée comme succursale du bureau préfectoral de Gifu à Hida, mais le reste du bâtiment est resté essentiellement tel qu'il a été reconstruit en 1816. Les entrepôts en terre, initialement construits au château de Takayama, furent transférés à leur emplacement actuel en 1695. Leurs toits présentent différents styles ( noshi-buki, kokera-buki et ishiokinagakure-buki, par exemple), mais tous utilisent des bardeaux de bois. Ce choix s'explique, sans aucun doute, par les importantes chutes de neige qui caractérisent la région de Hida, autrefois centre de production de bois, l'artisanat des tuiles existant toujours dans la région. Contrairement aux tuiles d'argile, facilement endommagées par le gel et la neige, le bois était plus abondant. En 1883, l'un de ces entrepôts fut détruit pour laisser place au parquet de Takayama. Le tribunal de Takayama pour le district de Gifu a continué d'utiliser le jin'ya jusqu'en 1969. En 1996, le bâtiment a été entièrement restauré d'après un plan datant de 1830, pour un coût de deux milliards de yens. Seul édifice de ce type encore existant, le Takayama Jin'ya est une attraction touristique et abrite un musée retraçant son histoire. Un marché de producteurs se tient chaque matin devant le Takayama Jin'ya. Le bâtiment se trouve, approximativement, à 10 minutes de la gare de Takayama sur la ligne principale JR East Takayama. Galerie Notes et références Portail du Japon
Takajama Džindža

Takajama Džindža (高山陣屋) je preživela džindža iz obdobja Edo, ki je služila kot Daikanšo za provinco Hida pod šogunatom Tokugava na Japonskem od 1692 do 1871. Je v današnjem Hačiken-mačiju v mestu Takajama v prefekturi Gifu. Od leta 1929 je zaščiten kot nacionalno zgodovinsko območje. Zgodovina Po bitki pri Sekigahari in ustanovitvi šogunata Tokugava je Tokugava Iejasu provinco Hida podelil Kanamoriju Nagačiki, ki je postal daimjo domene 38.000 kokujev Hida-Takajama in ki je zgradil grad Takajama. Klan Kanamori je bil leta 1692 prenesen v domeno Kaminojama v provinci Deva. Ker je bila Hida bogata z viri (zlato, srebro in baker ter njen slavni les), je bila celotna provinca nato obdržana kot ozemlje tenrjō (= Šogunat Tokugava) neposredno pod šogunovim nadzorom. Grad Takajama je bil uničen; vendar je bil šimojašiki ob vznožju gradu spremenjen tako, da je služil kot daikanšo (urad daikana (magistrata) v obdobju Edo) ali kombinirana rezidenca/pisarna upravitelja province, ki ga je imenoval šōgun. Leta 1777, po mandatu 11. Hida daikana, je bil položaj povišan v gundai in je bil odgovoren tudi za upravljanje neposrednega ozemlja šogunata v provincah Mino, Ečizen in Etčū. V 177-letnem obdobju je to mesto opravljalo skupno 25 mož. Po reformaciji Meidži je bila stavba uporabljena kot podružnica Takajama prefekture Čikuma (kasneje prefektura Gifu). Leta 1929 so ga številne javne ustanove do leta 1969, tudi po razglasitvi za zgodovinsko znamenitost, še naprej uporabljale kot javne ali prefekturne urade. Arhitektura Glavna stavba džindža je bila rekonstruirana v letih 1725 in 1816 ter prenovljena leta 1871. Severni del stavbe je bil prestavljen leta 1876, da bi se uporabljal kot podružnica Hida urada prefekture Gifu, preostali del stavbe pa ostaja v bistvu po svoji rekonstrukciji iz leta 1816. Zemeljska skladišča, ki so bila prvotno zgrajena na gradu Takajama, so bila leta 1695 prestavljena na sedanje mesto. Strehe stavb so pokrite v več različnih slogih (npr. noši-buki, kokera-buki in išiokinagakure-buki), vendar vse od teh metod uporabljajo lesene skodle. Domneva se, da je to posledica dejstva, da regija Hida prejme veliko snega in je bila proizvodno središče za les, v primerjavi z glinenimi strešniki, ki sta jih led in sneg zlahka obrabila, pa so bili leseni materiali lažje dostopni. Leta 1883 je bilo eno od teh skladišč uničeno, da bi naredili prostor za tožilstvo mesta Takajama. Podružnica okrožnega sodišča Gifu v Takajami je džindžo še naprej uporabljala do leta 1969. Leta 1996 je bila stavba popolnoma obnovljena na podlagi risbe iz leta 1830 po ceni dveh milijard jenov. Kot edina preostala stavba te vrste je Takajama džindža turistična atrakcija in v notranjosti vsebuje muzej z informacijami o zgodovini stavbe. Pred njo je vsako jutro kmečka tržnica. Stavba je približno 10 minut hoje oddaljena od postaje Takajama na glavni progi JR East Takayama. Galerija Sklici Zunanje povezave Takayama Jinya official website(English) Takayama City official site (japonsko) Official Site of Gifu Prefecture Japan Guide
Uozu Aquarium

Uozu Aquarium (魚津水族館, Uozu Suizokukan) is an aquarium in Uozu, Toyama Prefecture, Japan. Opened on the 21st of September 1913, it claims to be the oldest aquarium in Japan still open. The aquarium is accredited as a Registered Museum by the Museum Act from Ministry of Education, Culture, Sports, Science and Technology. History The aquarium was established as a venue for the 1913 Eight Prefectures Exhibition in what was then Uozu town of Shimoniikawa District, and was officially opened on the 21st of September, 1913, making it the first aquarium to open on the coast of the Sea of Japan. In May 1914 it would be sold to Uozu town. Due to the Pacific War, the aquarium closed in March 1944 to be used as a fish processing plant. In 1914, a loss of power lead to the discovery that the Japanese pineapplefish contains luminescent bacteria on each side of its jaw. In 1953, for the Toyama Industrial Exposition, the decision was made to re-establish an aquarium on the site. Despite opposition from the fishing industry in the area, and several other areas submitting bids to host the aquarium, construction on the original site began in September 1953 and was finished by April 1954. The current aquarium was opened on the 10th of April, 1981. Also in 1981, the building, designed by the Uozu City Environmental Design Office, won an architectural award, presented by the Toyama Society of Architects and Building Engineers. Shark Tunnel Uozu Aquarium features the first shark tunnel to be built in Japan. It runs through the length of the Toyama Bay Giant Tank. In 2013, in the 100th anniversary of an aquarium on the site, a sign was placed at the entrances to the tunnel proclaiming it as the first such acrylic glass aquarium tunnel in the world. Exhibits The Rivers of Toyama Biodiversity in Rice Fields Toyama Bay Deep Sea Toyama Bay Surface Layer Toyama Bay Giant Tank Jungle Ecosystem Coral Reef Area Penguin Pool Facilities Uosui Famirium Backstage Corner Touch Pool References External links Official Site (in English) Official Site (in Japanese) YouTube channel
Hatogaya Dam

The Hatogaya Dam is a gravity dam on the Shō River about 2 km (1.2 mi) south of Shirakawa in Gifu Prefecture, Japan. It was constructed between 1954 and 1956. The dam has an associated 43 MW hydroelectric power station which was commissioned in 1956. Of the nine dams on the Shō River it is the eighth furthest downstream. See also Tsubawara Dam – downstream Miboro Dam – upstream References
Diga di Hatogaya

La diga di Hatogaya (鳩谷ダム?, Hatogaya damu) è una diga a gravità sul fiume Shō, circa 2 km a sud di Shirakawa nella prefettura di Gifu, in Giappone. Fu costruita tra il 1954 e il 1956. Ha una centrale idroelettrica associata da 43 MW che posta in esercizio nel 1956. Delle nove dighe sul fiume Shō è l'ottava più lontana a valle. Note Voci correlate Diga di Tsuwabara - ubicata a valle Diga di Miboro - ubicata a monte Dighe del Giappone Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Diga di Hatogaya Collegamenti esterni (EN) Hatogaya Dam, su The Japan Dam Foundation. URL consultato il 20 luglio 2018. (EN) Hatogaya Dam, su Structurae. URL consultato il 20 luglio 2018.
Hōraisan Tōshō-gū

Hōraisan Tōshō-gū (鳳来山東照宮) is a Shinto shrine located in the city of Shinshiro, Aichi Prefecture, Japan. It enshrines the deified first Shōgun of the Tokugawa shogunate, Tokugawa Ieyasu. History The Hōraisan Tōshō-gū was established by Shōgun Tokugawa Iemitsu as a branch of the Nikkō Tōshō-gū within the holy mountain Buddhist temple of Hōrai-ji as part of his rebuilding of the temple in 1648. Abe Tadaaki, the daimyō of Oshi Domain and Ōta Sukemune, daimyō of Hamamatsu Domain were ordered to oversee the construction. The work was not completed until 1651, during the tenure of his successor, Shogun Tokugawa Ietsuna, who had assigned Honda Toshinaga, daimyō of Yokosuka Domain and Ogasawara Tadatomo of Yoshida Domain to the task. Various other daimyō were invited to contribute votive stone lanterns to the shrine, and the shogunate donated the sword used by Tokugawa Ieyasu at the Battle of Sekigahara to the new shrine to give it additional prestige. The shrine was repaired ten times during the course of the Tokugawa shogunate. The Honden, Heiden, Middle Gate, Ablution font and two sets of carved wood panels on the shrine wall are all designated as Important Cultural Properties of Japan. See also Tōshō-gū List of Tōshō-gū References External links Media related to Houraisan Tōshō-gū at Wikimedia Commons Official website
ГЕС Куробегава IV

ГЕС Куробегава IV (黒部川第四発電所) – гідроелектростанція в Японії на острові Хонсю. Знаходячись перед ГЕС Куробегава III/Шін-Куробегава III, становить верхній ступінь каскаду на річці Куробе, яка у місті Куробе впадає до затоки Тояма (Японське море). В межах проекту річку перекрили бетонною арковою греблею з розташованими під кутом бічними гравітаційними ділянками висотою 186 метрів та довжиною 492 метра, яка потребувала 1583 тис м3 матеріалу. Вона утримує водосховище з площею поверхні 3,49 км2 і об’ємом 199,3 млн м3, з яких до корисного об’єму відносяться 148,8 млн м3 (коливання рівня поверхні між позначками 1388 та 1448 метрів НРМ). Зі сховища через правобережний масив прокладено дериваційний тунель довжиною 10,3 км з діаметром 4,8 метра, який переходить у напірний водовід довжиною 0,77 км зі спадаючим діаметром від 3,1 до 3,0 метра. В системі також працює вирівнювальний резервуар висотою 146 метрів з діаметром 5 метрів. Основне обладнання станції становлять чотири турбіни типу Пелтон потужністю по 95 МВт (загальна номінальна потужність станції рахується як 335 МВт), котрі використовують напір у 546 метрів. Відпрацьована вода відводиться назад до річки по тунелю довжиною 0,9 км з перетином 6,6х5,3 метра. Примітки
Nagojská univerzita

Nagojská univerzita (japonsky 名古屋大学 – Nagoja daigaku) je univerzita v Nagoji v prefektuře Aiči v Japonsku. Má přibližně šestnáct tisíc studentů. Dějiny Dějiny Nagojské univerzity sahají do roku 1871, kdy zde byla založena lékařská škola. Jako univerzita, do které byla původní lékařská škola začleněna jako jedna z fakult, vznikla v roce 1939. Významní absolventi Hiroši Amano, nositel Nobelovy ceny za fyziku za rok 2014 Isamu Akasaki, nositel Nobelovy ceny za fyziku za rok 2014 Makoto Kobajaši, nositel Nobelovy ceny za fyziku za rok 2008 Tošihide Masukawa, nositel Nobelovy ceny za fyziku za rok 2008 Osamu Šimomura, nositel Nobelovy ceny za chemii za rok 2008 Rjódži Nojori, nositel Nobelovy ceny za chemii za rok 2001 Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Universität Nagoya na německé Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Nagojská univerzita na Wikimedia Commons
Universität Nagoya

Die Universität Nagoya (jap. 名古屋大学, Nagoya daigaku, kurz: Meidai oder Nadai (名大)) ist eine staatliche Universität in Japan. Der Hauptcampus liegt in Furō-chō, Chikusa-ku, Nagoya. Geschichte 1871 wurde die Temporäre Medizinische Schule (仮医学校, Kari igakkō) gegründet. Diese wurde 1878 zur Öffentlichen Medizinischen Schule (von der Präfektur Aichi). Sie entwickelte sich 1903 zur Präfekturalen Medizinischen Fachschule Aichi (愛知県立医学専門学校), 1920 dann zur Präfekturalen Medizinischen Hochschule Aichi (愛知県立医科大学, Aichi-kenritsu ika daigaku). Die Hochschule wurde 1931 eine staatliche Hochschule und benannte sich in Medizinische Hochschule Nagoya um (名古屋医科大学, Nagoya ika daigaku). 1939 wurde die Kaiserliche Universität Nagoya (名古屋帝国大学, Nagoya teikoku daigaku) gegründet, die letzte Kaiserliche Universität. Die Medizinische Hochschule Nagoya wurde ihre Medizinische Fakultät. 1940 gründete sie die Natur- und Ingenieurwissenschaftliche Fakultät, die 1942 in zwei Fakultäten geteilt wurde und später in den neuen Campus Higashiyama umzog. Die Universität wurde 1947 in Universität Nagoya umbenannt. 1949 wurde sie mit drei staatlichen Fachschulen zur neuen Universität Nagoya zusammengelegt. Diese waren: die Achte Oberschule (第八高等学校, Dai-hachi kōtō gakkō, gegründet 1908), die Wirtschaftsfachschule Nagoya (名古屋経済専門学校, Nagoya keizai semmon gakkō, gegründet 1920) und die Höhere Normalschule Okazaki (岡崎高等師範学校, Okazaki kōtō shihan gakkō, gegründet 1945). Der ehemalige Campus der Achten Oberschule ist heute der Yamanohata-Campus der Städtischen Universität Nagoya; der ehemalige Campus der Wirtschaftsfachschule Nagoya ist heute der Kawasumi-Campus der Städtischen Universität. Die Universitätsbibliothek besteht aus 2,9 Millionen Bänden, davon 1,4 Millionen fremdsprachliche. Bekannte Absolventen sind die Molekularbiologen Reiji und Tsuneko Okazaki die die Okazaki-Fragmente entdeckten, der Toyota-Vorsitzende Shōichirō Toyoda und der Gouverneur Reiji Suzuki. Ryōji Noyori, der mit dem Nobelpreis für Chemie 2001 ausgezeichnet wurde, lehrte an der Universität. Alumni der Nobelpreisträger Hiroshi Amano (* 1960), erhielt 2014 den Nobelpreis für Physik für die Erfindung der blauen LED. Isamu Akasaki (1929–2021), erhielt 2014 den Nobelpreis für Physik für die Erfindung der blauen LED. Makoto Kobayashi (* 1944), erhielt 2008 den Nobelpreis für Physik. Toshihide Masukawa (1940–2021), erhielt 2008 den Nobelpreis für Physik. Osamu Shimomura (1928–2018), erhielt 2008 den Nobelpreis für Chemie. Ryōji Noyori (* 1938), erhielt 2001 den Nobelpreis für Chemie. Fakultäten Higashiyama-Campus (in Chikusa-ku, Nagoya, ): Fakultät für Geisteswissenschaften Fakultät für Pädagogik Fakultät für Rechtswissenschaft Fakultät für Wirtschaftswissenschaften Fakultät für Informatik und Wissenschaften (engl. School of Informatics and Sciences) Fakultät für Naturwissenschaften Fakultät für Ingenieurwissenschaften Fakultät für Agrarwissenschaft Tsurumai-Campus (in Shōwa-ku, Nagoya, ): Fakultät für Medizin Weblinks Offizielle Website (japanisch und englisch) Einzelnachweise
Universidad de Nagoya

La Universidad de Nagoya (名古屋大学, Nagoya daigaku?), abreviado Meidai (名大, 'Meidai'?), es una de las principales universidades nacionales de Japón ubicada en Chikusa-ku, Nagoya. Es considerada la tercera mejor universidad de Japón detrás de la Universidad de Kioto y la Universidad de Tokio. La universidad tiene 3 campus distribuidos en Nagoya y se divide en 9 facultades. Premio Nobel Seis exalumnos y facultades de la Universidad de Nagoya han recibido el Premio Nobel. Hiroshi Amano, 2014 Física. Isamu Akasaki, 2014 Física Makoto Kobayashi, 2008 Física. Toshihide Maskawa, 2008 Física. Osamu Shimomura, 2008 Química. Ryoji Noyori, 2001 Química. Enlaces externos Página oficial
Université de Nagoya

L'université de Nagoya (en japonais, 名古屋大学, Nagoya Daigaku, abrégé en 名大 Mēdai) est une université japonaise, à Nagoya. Elle a été fondée en 1939 comme l'une des universités impériales du Japon. En 2014, l'université a produit six lauréats du prix Nobel. Histoire Historique Liste des présidents Personnalités liées Étudiants Makoto Kobayashi, prix Nobel de physique 2008 Toshihide Maskawa, prix Nobel de physique 2008 Osamu Shimomura, prix Nobel de chimie 2008 Isamu Akasaki, prix Nobel de physique 2014 Hiroshi Amano, prix Nobel de physique 2014 Haneyuri, actrice, chanteuse et mannequin Faustin Luanga, ambassadeur itinérant de la république démocratique du Congo Enseignants Ryoji Noyori, prix Nobel de chimie 2001 Isamu Akasaki, prix Nobel de physique 2014 Hiroshi Amano, prix Nobel de physique 2014 Tsuneko Okazaki, personne de mérite culturel 2015 Fusa Miyake, physicienne spécialiste des rayons cosmiques, Commendation Award for Young Scientists 2017 Sources Liens externes Sites officiels : (ja) www.nagoya-u.ac.jp, (en) en.nagoya-u.ac.jp et (zh) cn.nagoya-u.ac.jp Ressources relatives à la recherche : Classement académique des universités mondiales CrossRef U-Multirank Portail de la préfecture d'Aichi Portail des universités japonaises
Università di Nagoya

L'Università di Nagoya (名古屋大学) è la principale università della città giapponese di Nagoya. Fondata nel 1939, l'Università di Nagoya è la settima più antica della nazione e la più recente delle Università Imperiali del Giappone. Voci correlate Nagoya Daigaku (metropolitana di Nagoya) Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sull'Università di Nagoya Collegamenti esterni (JA) Sito ufficiale, su nagoya-u.ac.jp. (EN) Sito ufficiale, su en.nagoya-u.ac.jp. (ZH) Sito ufficiale, su cn.nagoya-u.ac.jp.
Nagoya University

Nagoya University (jap. 名古屋大学 Nagoya Daigaku) – uniwersytet państwowy w Nagoi, w Japonii. Historia Kolebką dzisiejszego uniwersytetu była tymczasowa placówka łącząca szkołę medyczną i szpital publiczny. Została utworzona w 1871 roku pod kierunkiem Keisuke Itō (1803–1901) i innych pionierów medycyny z kliniki szczepień przeciwko ospie w domenie (han) Nagoya (wcześniej: Owari), aby szerzyć zachodnią medycynę i kształcić lekarzy. Po wielu zmianach szpital i szkoła zostały przemianowane na Aichi Medical School w 1881 roku, w 1903 na Aichi Prefectural Medical College, a w 1920 r. na Aichi Medical College. Dodając w 1920 roku do struktury uczelni inne szkoły utworzono wielokierunkowy uniwersytet miasta Nagoi, które stawało się wówczas jednym z największych w Japonii. W 1939 roku uczelnia otrzymała nazwę Nagoya Imperial University (名古屋帝國大學 Nagoya Teikoku Daigaku). W październiku 1947 roku nazwę zmieniono na Nagoya University (名古屋大学 Nagoya Daigaku), a w 1948 roku utworzono kolejne szkoły różnych dziedzin. Reformy i nowe systemy edukacyjne z lat 1949 i 1953 doprowadziły do uruchomienia wielu kierunków. Dalszy rozwój nastąpił po roku 1990, gdy Uniwersytet zaczął tworzyć niezależne szkoły wyższe, jak: Graduate School of International Development (1991), Graduate School of Human Informatics (1992), Graduate School of Mathematics (1995), Graduate School of Languages and Cultures (1998), czy Graduate School of Information Science (2003). W ramach reformy dot. uczelni państwowych w 2004 roku Uniwersytet Nagoya stał się państwową korporacją uniwersytecką. W dniu 17 maja 2019 roku japoński parlament przyjął „Ustawę o częściowej zmianie ustawy o edukacji szkolnej” ("Law for the Partial Revision of the School Education Act"). Zgodnie z nią nastąpiła częściowa zmiana prawa niezbędnego do integracji dwóch państwowych korporacji uniwersyteckich: Uniwersytetu Gifu i Uniwersytetu Nagoya w jedną państwową korporację uniwersytecką o nazwie: „Tokai National Higher Education and Research System” (THERS) Na uniwersytecie znajduje się dziewięć szkół licencjackich, 13 szkół wyższych, trzy instytuty badawcze i trzy międzyuczelniane placówki usługowe. Laureaci Nagrody Nobla Ryōji Noyori – 2001, chemia Osamu Shimomura – 2008, chemia Makoto Kobayashi – 2008, fizyka Toshihide Masukawa – 2008, fizyka Isamu Akasaki – 2014, fizyka Hiroshi Amano – 2014, fizyka Rankingi uczelni Według Akademickiego Rankingu Uniwersytetów Świata w 2019 roku, sporządzonego przez ShanghaiRanking Consultancy, Nagoya University został sklasyfikowany na 3. miejscu w Japonii i 90. na świecie Galeria Zobacz też Lista uczelni w Japonii Przypisy Linki zewnętrzne Strona oficjalna (ang.) Szczegółowa struktura organizacyjna uczelni (ang.)
Universidade de Nagoya

Universidade de Nagoya (名古屋大学, Nagoya daigaku), abreviado para Meidai (名大), é uma universidade nacional japonesa com sede em Chikusa-ku, Nagoya. É a última Universidade Imperial do Japão e entre as sete universidades nacionais. É a terceira melhor instituição de ensino superior classificada no Japão (77 do mundo). A universidade tem 3 campus distribuídos em Nagoya e é dividida em 9 faculdades. Prêmio Nobel Seis antigos alunos e professores da Universidade de Nagoya receberam o Prêmio Nobel. Hiroshi Amano, 2014: física. Isamu Akasaki, 2014: física Makoto Kobayashi, 2008: física. Toshihide Maskawa, 2008: física. Osamu Shimomura, 2008: química. Ryoji Noyori, 2001: química. Referências Ligações externas Página Oficial (em inglês) Nagoya Repository - collection of scholarly papers and dissertations by the faculty and students of Nagoya University. Information about the English-taught Full Degree Program Courses offered in English .
Нагойский университет

Нагойский Университет (яп. 名古屋大学 нагоя дайгаку) — один из национальных университетов Японии. Расположен в восточной части города Нагоя, является одним из наиболее престижных в стране. Университет уходит своими корнями в 1871 год, когда он был временной медицинской школой. В 1939 году становится Нагойским Императорским университетом. В 1947 был переименован в Нагойский университет. С 2004 года стал частью системы национальных университетов. Большая часть студентов — из региона Токай, хотя значительна доля учащихся из других частей Японии. Множество иностранных студентов, главным образом из Китая — 47 % и Кореи — 9,5 % (по данным на 1 мая 2009 года). Имеется более 30 студентов с Тайваня, из Индонезии, Вьетнама, Малайзии, Камбоджи и Узбекистана. Выпускники См. также Выпускники Нагойского университета Среди выпускников университета имеются несколько нобелевских лауреатов: Рёдзи Ноёри (химия, 2001 год), Макото Кобаяси (физика, 2008 год), Тосихидэ Маскава (физика, 2008 год), Осаму Симомура (химия, 2008 год), Акасаки, Исаму (физика, 2014 год), Амано, Хироси (физика, 2014 год). Факультеты Юридический Медицинский Инженерный Литературный Научный Сельскохозяйственный Экономический Образования Информационной культуры Примечания
Nagoyas universitet

Nagoyas universitet (japanska: 名古屋大学?, Nagoya daigaku, förkortat Meidai) är ett statligt japanskt universitet, beläget i centrala Nagoya. Universitetet, som grundades 1939, har omkring 12 000 studenter. Nobelpriset Sex studenter och lärare vid Nagoyas universitet har fått Nobelpriset. Hiroshi Amano, 2014 Fysik Isamu Akasaki, 2014 Fysik Makoto Kobayashi, 2008 Fysik Toshihide Maskawa, 2008 Fysik Osamu Shimomura, 2008 Kemi Ryoji Noyori, 2001 Kemi Referenser Externa länkar Webbplats (japanska)
Flughafen Toyama

Der Flughafen Toyama (japanisch 富山空港 Toyama Kūkō, IATA-Code: TOY, ICAO-Code: RJNT) ist ein kleiner Verkehrsflughafen der Stadt Toyama in der japaniscn Präfektur Toyama. Der Flughafen liegt etwa sechs Kilometer südlich vom Stadtzentrum Toyamas am Fluss Jinzū. Von hier gibt es derzeit (2009) neben Inlandsverbindungen auch Verbindungen nach Seoul, Shanghai, Dalian und Wladiwostok. Der Flughafen Toyama gilt nach der japanischen Gesetzgebung als Flughafen der 3. Klasse. Weblinks Website des Flughafens (japanisch) Einzelnachweise