NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Castello di Albiano d'Ivrea

Il Castello di Albiano d'Ivrea, noto anche come il Castello vescovile di Albiano, è un antico castello situato nel comune di Albiano d'Ivrea in Piemonte. Storia Le prime notizie sulla struttura risalgono al 9 luglio dell'anno 1000 quando l'imperatore Ottone III di Sassonia infeuda il castello locale già esistente al vescovo di Ivrea. Nel 1326 il nuovo vescovo di Ivrea, Palladio Avogadro, decise di investire del castello il principe Filippo I di Savoia-Acaja, figlio di Tommaso III di Savoia, signore di Piemonte. Allo scoppiare però delle guerre nell'area del Canavese dopo la metà del secolo, il castello tornò ai vescovi locali. All'inizio del Cinquecento, il vescovo Bonifacio Ferrero si preoccupò del restauro globale della struttura che ad ogni modo venne nuovamente distrutta nella guerra civile del 1641 per poi essere ricostruito ad inizio Ottocento. Nel 1841 la struttura ospitò per un soggiorno Ferdinando di Savoia, duca di Genova, fratello del futuro re Vittorio Emanuele II d'Italia. Il castello, ancora proprietà della diocesi, ha ospitato monsignor Luigi Bettazzi, vescovo emerito di Ivrea. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello di Albiano d'Ivrea
Castelo de Albiano d'Ivrea

O Castelo de Albiano d'Ivrea (em italiano: Castello di Albiano d'Ivrea) é um castelo localizado em Albiano d'Ivrea na Itália. História A história do castelo está intimamente ligada à autoridade temporal dos Bispos de Ivrea, sob cujo controle permaneceu desde os tempos antigos. No ano 1000, foi concedido como feudo por Otão I do Sacro Império Romano-Germânico ao Bispo de Ivrea, provavelmente formalizando um arranjo que já existia há séculos. Em 1326, o castelo foi concedido a Filipe I de Piemonte, progenitor da Casa de Saboia-Acaia, mas retornou ao domínio do Bispo de Ivrea em 1361, após as guerras na região de Canavese. Reconstruído pelo bispo Bonifacio Ferrero após sofrer saques e degradação, foi novamente destruído durante a Guerra Civil Piemontesa, em 1641, sendo reconstruído em sua forma atual no início do século XIX. Durante séculos, o castelo serviu como residência de verão do Bispo de Ivrea, que até hoje mantém o título de Conde de Albiano, embora este já não seja mais utilizado. Em 1841, o castelo recebeu a visita de Fernando, Duque de Gênova.==Referências==
Chiesa di Santa Maria della Scala (Moncalieri)

La chiesa collegiata di Santa Maria della Scala, nota anche come chiesa di Santa Maria della Scala e di Sant'Egidio, è il duomo di Moncalieri, in città metropolitana ed arcidiocesi di Torino; è sede di una parrocchia compresa nel distretto pastorale Torino Sud-Est. Storia La primitiva cappella della zona dedicata alla Beata Vergine Maria era già esistente nel XIII secolo, quando sorse attorno ad essa il nuovo borgo di Moncalieri; la prima menzione che ne attesta l'esistenza risale al 1232.Iniziarono dunque i lavori costruzione della nuova chiesa cittadina, ma procedevano assai a rilento a causa della mancanza di fondi; solo con l'intervento del vescovo di Torino Teodisio Revelli, che il 6 maggio 1318 donò un'ingente somma di denaro, ci fu la svolta decisiva e l'edificio venne ultimato verso il 1330.Nel XV secolo furono aggiunti il campanile e un'ulteriore navata laterale.Nel XIX secolo la chiesa venne modificata con la costruzione della cappella laterale del Santissimo Sacramento, con il parziale rifacimento della facciata e con la realizzazione degli affreschi neogotici, eseguiti da Angelo Moia.La collegiata fu ristrutturata tra il 1960 e il 1970. Descrizione Esterno La facciata della chiesa, che è a salienti e in mattone a faccia vista, è tripartita da paraste, al termine delle quali vi sono dei pinnacoli; nella parte centrale vi è il portale maggiore, costruito in epoca barocca, sopra il quale si apre il rosone, realizzato nel 1857 in sostituzione dell'antica trifora. Interno L'interno della chiesa è a quattro navate; al termine dell'aula vi è il presbiterio settecentesco affiancato da tre cappelle laterali.Opere di pregio qui conservate sono il quattrocentesco gruppo in arenaria del Compianto di Cristo morto, gli stalli del coro, costruiti nel 1749 da Antonio Riva, il ciclo delle storie della vita della Vergine, eseguito dal Milocco, la raffigurazione della Madonna col Bimbo e Santi, realizzata da Guglielmo Caccia detto il Moncalvo, l'Assunzione in Cielo della Beata Vergine Maria, dipinta nel 1766 dal Molinari e dal Beaumont, e il vecchio altare maggiore, oggi situato nella navata destra, costruito in marmo policromi da Francesco Aprile e da Secondo Caselle tra il 1760 e il 1780. Note Voci correlate Moncalieri Arcidiocesi di Torino Regione ecclesiastica Piemonte Parrocchie dell'arcidiocesi di Torino Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa di Santa Maria della Scala Wikibooks contiene testi o manuali sulla disposizione fonica dell'organo a canne Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla chiesa di Santa Maria della Scala Collegamenti esterni Parrocchia di S. MARIA DELLA SCALA E S. EGIDIO, su parrocchiemap.it. URL consultato il 16 maggio 2020.
Торе Анунциата

Торе Анунциата (на италиански: Torre Annunziata) е град и община с 43 893 жители (1 април 2010) в провинция Неапол, регион Кампания, Южна Италия. От 1997 г. намиращият се там археологичен обект Villa Oplontis принадлежи към Световното културно наследство на ЮНЕСКО. В града живеят 16 130 частни домакинства. Между 1991 и 2001 г. броят на населението намалява от 52 875 на 48 011. Това е спад от 9,2 %. Личности Тук е роден филмовият продуцент Дино Де Лаурентис (1919–2010). Външни препратки В Общомедия има медийни файлове относно Торе Анунциата www.comune.torreannunziata.na.it
Torre Annunziata

Torre Annunziata és un municipi italià, situat a la regió de la Campània i a la Ciutat metropolitana de Nàpols. L'any 2004 tenia 48.720 habitants. Entremig de la seva trama urbana acull les restes de l'antiga ciutat romana d'Oplontis amb la Vil·la Popea, famosa per les seves pintures murals d'estil pompeià, que li han valgut la declaració com a Patrimoni de la Humanitat per part de la Unesco el 1997. Evolució demogràfica Referències
Torre Annunziata

Torre Annunziata je město, nacházející se v oblasti metropolitního města Neapol v Kampánii. Leží v Neapolském zálivu na úpatí Vesuvu, kvůli jehož erupcím bylo město v letech 79 (antické Oplontis) a 1631 zničeno. V současné době je důležitým archeologickým nalezištěm a zároveň součástí světového dědictví. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Torre Annunziata na Wikimedia Commons
Torre Annunziata

Torre Annunziata er en italiensk by ved foden af Vesuv i regionen Campania sydøst for Napoli. Byen har ca. 48.000 indbyggere. Det, der har gjort byen kendt, er fundet af den romerske villa, Oplontis, i 1964. Villaen blev i lighed med Pompeii og Herculaneum ødelagt ved Vesuvs udbrud i 79 f.Kr. Den menes at have tilhørt kejserinde Poppea. Villaen viser hvordan meget velhavende romere har boet, og den er meget velbevaret, bl.a. ses flere meget velbevarede vægmalerier. Det er muligt at besøge villaen. Villaen blev sammen med Pompeii og Herculaneum optaget på UNESCOs verdensarvsliste i 1997. Eksterne henvisninger
Torre Annunziata

Torre Annunziata ist eine Gemeinde mit 39.667 Einwohnern (Stand 31. Dezember 2024) in der Metropolitanstadt Neapel in der Region Kampanien. Seit 1997 zählt die dort befindliche archäologische Ausgrabungsstätte der Villa von Oplontis zum UNESCO-Welterbe. Torre Annunziata grenzt an die Gemeinden Boscoreale, Boscotrecase, Castellammare di Stabia, Pompei, Torre del Greco und Trecase. Name Der Name von Torre Annunziata geht auf eine kleine, im 14. Jahrhundert erbaute Kirche zurück, die der Verkündigung Mariä geweiht war. Kurz nach der Kirche ließ Graf Raimondo Orsini dort einen Turm zum Schutz der Einwohner errichten, weshalb das Dorf Torre dell’Annunciata, das heißt übersetzt „Turm der Verkündigung“, genannt wurde. Bevölkerungsentwicklung Torre Annunziata zähltewann? 16.130 Privathaushalte. Zwischen 1991 und 2001 fiel die Einwohnerzahl von 52.875 auf 48.011. Dies entspricht einer prozentualen Abnahme um 9,2 %. Verkehr Torre Annunziata liegt an der Autostrada A3 und der Strada Statale 18 Tirrena Inferiore sowie an der Eisenbahnstrecke Ferrovia Circumvesuviana. Beim Eisenbahnunfall von Torre Annunziata im Jahr 1939 starben 29 Menschen. Söhne und Töchter der Stadt Dino De Laurentiis (1919–2010), Filmproduzent Angelo Abenante (1927–2024), Politiker Tullio De Mauro (1932–2017), Politiker und Linguist Xiro Papas (1933–1980), Schauspieler und Filmproduzent Onorato Bucci (1941–2025), Rechtshistoriker Giampaolo Di Paola (* 1944), ehemaliger Vorsitzender des NATO-Militärausschusses Maurizio Chiodi (* 1955), römisch-katholischer italienischer Theologe Maria Nazionale (* 1969), Sängerin und Schauspielerin Salvatore Monaco (* 1972), Fußballspieler Pietro Aurino (* 1976), Boxer Alfonso Pinto (* 1978), Boxer Ciro Immobile (* 1990), Fußballspieler Irma Testa (* 1997), Boxerin Zitat Weblinks Einzelnachweise
Torre Annunziata

Torre Annunziata est une ville de la ville métropolitaine de Naples dans la région Campanie en Italie. Géographie Torre Annunziata est une station balnéaire et thermale (les Terme vesuviane, étaient déjà actifs à l'époque romaine) située au pied du Vésuve et face au golfe de Naples. Histoire Les fouilles d'Oplontis La table de Peutinger situe le site antique d'Oplontis sur le territoire de Torre Annunziata. Entre 1964 et 1984 a été mise au jour une fastueuse villa de l'époque romaine (Ier siècle av. J.-C.) présumée avoir appartenu à la Gens Poppea et peut-être à Poppée, la seconde épouse de Néron. Plus récemment une autre imposante construction, la Villa de Crassus, a été découverte et les fouilles ont révélé la présence de bijoux ouvragés selon une admirable technique d'orfèvrerie. Le site d'Oplontis, enseveli sous l'éruption du Vésuve en 79, est compris dans la zone archéologique de Pompéi, Herculanum et Torre Annunziata inscrite par l'Unesco sur la liste du patrimoine mondial en 1997. Économie Torre Annunziata fut jusqu'à un passé récent le siège d'industries mécaniques et alimentaires avec, dans les années 1950, plusieurs centaines de fabriques de pâtes dont il reste une seule entreprise, Pasta Setaro. Elle abrite aujourd'hui des industries nautiques et pharmaceutiques. C'est une ville très densément peuplée. Sport La ville possède plusieurs installations sportives, dont le Stade Alfredo Giraud, qui accueille principale équipe de football de la ville, l'US Savoia. Personnalités Giuseppe Caso (1998-), footballeur italien, Ernesto Cesàro (1859 - 1906), mathématicien italien, Paolo Morrone, (1854 - 1937), ministre de la guerre, Dino De Laurentiis (1919 - 2010), producteur de films, Luigi De Laurentiis (1917 - 1992), producteur de films, Ciro Immobile (1990) footballeur, Giancarlo Siani (1959-1985), journaliste italien assassiné par la camorra pour avoir notamment démasqué la corruption du maire de la ville. Administration Hameaux Rovigliano Communes limitrophes Boscoreale, Boscotrecase, Castellammare di Stabia, Pompei, Torre del Greco, Trecase Jumelages La Ciotat (France) Emmendingen (Allemagne) Bénévent (Italie) Voir aussi Liste des villes italiennes de plus de 25 000 habitants Notes et références Liens externes Oplontis et la Villa de Poppée sur le site de la commune de Torre Annunziata (it) Portail de la Campanie
Torre Annunziata

Torre Annunziata (napolitansko-kalabrijski: Torre Nunziata) je grad i općina u pokrajini Napulja, regije Kampanija u Italiji. Ona se nalazi na Napuljskom zaljevu, u podnožju planine Vezuva, te ima divne plaže s crnim vulkanskim pijeskom. Grad je nekad bio sjedište važne željezne (Deriver, Dalmine) i prehrambene industrije (tjestenina), a danas su aktivne pomorska, farmaceutska i industrija naoružanja. Na njegovom mjestu se u antici nalazio rimski grad Oplontis koji je uništen u erupciji Vezuva 79. god., što se ponovno dogodilo i 1631. god. Arheološko nalazište Oplontis, s predivno očuvanom Villom Poppaea iz 1. st. pr. Kr., je UNESCO-ova svjetska baština od 1997. god. Iako je maleni grad u predgrađu Napulja, Torre Annunziata ima svoj jedinstven dijalekt, varijaciju napolitanskog, koji se zove Torrese. Oplontis Oplontis je bilo mjesto nadomak Pompeja (Rimsko Carstvo) koje je, uz Pompeje i Herkulanej, također stradalo i bilo zatrpano lavom i peplom iz erupcije vulkana Vezuva 24. listopada 79. godine. Ime “Oplontis” je najvjerojatnije bio naziv prirodnih banja Oncino, no danas je ime ostalo kao skupni naziv za vile pronađene u današnjem gradu Torre Annunziata. Sredinom 20. stoljeća, tu je pronađena, iskopana i otvorena za javnost, Villa Poppaea – vila supruge cara Nerona. Druga vila, Villa L. Crassiusa Tertiusa, je otkrivena 1974. godine 250m istočno od Ville Poppaea, tijekom iskapanja temelja za lokalnu školu. Ime je dobila po brončanom pečatu na kojemu je bilo ime vlasnika. Također, veliki broj arheoloških predmeta je iskopan tu i spremljen u Državni arheološki muzej u Napulju. Poveznice Pompeji Herkulanej Stabija Stanovništvo Broj stanovnika registriranih 1. siječnja 2026. godine bio je 39 496. Djeca i mladi činili su 18,3 %, a starije osobe 23 % stanovništva. Etničke skupine Najzastupljeniji su bili državljani sljedećih zemalja (po mjestu rođenja): Italija (38 841 – 98,5 %), … Izvori Vanjske poveznice Herculaneum/Pompeii/Stabiae/Oplontis – Službene stranice Arhivirana inačica izvorne stranice od 24. listopada 2009. (Wayback Machine) AD 79. – godina uništenja Arhivirana inačica izvorne stranice od 27. lipnja 2009. (Wayback Machine)
Torre Annunziata

Torre Annunziata is een Italiaanse gemeente, onderdeel van de metropolitane stad Napels, wat voor 2015 nog de provincie Napels was (regio Campanië) en telt 47.877 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 7,3 km2, de bevolkingsdichtheid is 6960 inwoners per km2. In de Romeinse tijd lag hier de plaats Oplontis. Een belangrijke bezienswaardigheid uit die tijd is de Villa van Poppaea. Demografie Torre Annunziata telt ongeveer 16130 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 9,2% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT. Geografie Torre Annunziata grenst aan de volgende gemeenten: Boscoreale, Boscotrecase, Castellammare di Stabia, Pompeï, Torre del Greco, Trecase. In de gemeente ligt aan de kust en de baai van Napels de frazione Rovigliano. De benedenloop van de Sarno doorkruist de gemeente, en mondt uit in de baai in Rovigliano. Geboren in Torre Annunziata Dino de Laurentiis (1919-2010), filmproducent Ciro Immobile (1990), voetballer Irma Testa (1997), bokster
Torre Annunziata

Torre Annunziata – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Neapol. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 48 720 osób, 6960 os./km². W miejscowości znajdują się stacje kolejowe Torre Annunziata Centrale i Torre Annunziata Città. W 1997 roku znajdujący się w mieście kompleks archeologiczny Oplontis został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Współpraca La Ciotat, Francja Emmendingen, Niemcy Benevento, Włochy Walencja, Hiszpania Linki zewnętrzne www.comune.torreannunziata.na.it Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica
Torre Annunziata

Torre Annunziata é uma comuna italiana da região da Campania, província de Nápoles, com cerca de 48.720 habitantes. Estende-se por uma área de 7 km², tendo uma densidade populacional de 6960 hab/km². Faz fronteira com Boscoreale, Boscotrecase, Castellammare di Stabia, Pompeia, Torre del Greco, Trecase. Localização Torre Annunziata estava ligada às cidades de Nápoles, Herculano e uma parte à cidade de Pompeia, destruídas pelo Monte Vesúvio. As partes mais afetadas, foram nas redondezas de Pompeia e Herculano, fazendo causar uma tragédia nas cidades romanas. Demografia Referências
Torre Annunziata

Torre Annunziata este un oraș în regiunea Campania, în provincia Napoli (Italia). Personalități legate de Torre Annunziata Ernesto Cesàro, matematician care a lucrat în domeniul geometriei diferențiale, cunoscut datorită teoriilor din seria infinită Localități înfrățite Italia, Benevento Franța, La Ciotat Germania, Emmendingen Parteneriate Spania, Valencia Demografie Torre Annunziata - evoluția demografică Date: Recensăminte sau birourile de statistică - grafică realizată de Wikipedia Note
Торре-Аннунциата

Торре-Аннунциата (итал. Torre Annunziata, неап. Torre Nunziata) — город в Италии, южный пригород Неаполя. Расположен на берегу Неаполитанского залива, у подножия Везувия, на месте древнего Оплонта. Город считается одним из центров каморры. Местные жители говорят на торрезском диалекте неаполитанского языка. Население составляет 40 153 человек (2023), плотность населения составляет 6960 чел./км². Занимает площадь 7 км². Почтовый индекс — 80058. Телефонный код — 081. Покровительницей коммуны почитается Пресвятая Богородица, празднование 5 августа. Также 25 марта особо празднуется Благовещение Пресвятой Богородицы. Праздник также ежегодно празднуется 22 октября. Существовавшее на этом месте в древности поселение было разрушено извержением Везувия вместе с близлежащими Помпеями и Геркуланумом в 79 г н. э. В 1970-е гг. археологами была вскрыта прекрасно сохранившаяся загородная резиденция императрицы Поппеи Сабины — вилла Поппеи, а также вилла Луция Крассия Терция. Эти памятники входят в число объектов Всемирного наследия. В 1631 г. Торре-Аннунциата вновь была уничтожена Везувием. Примечания
Торе Анунцијата

Торе Анунцијата (итал. Torre Annunziata) је насеље у Италији у округу Напуљ, региону Кампанија. Према процени из 2011. у насељу је живело 43521 становника. Насеље се налази на надморској висини од 6 м. Географија Становништво Партнерски градови Беневенто Ла Сјота Емендинген Валенсија Види још Покрајине Италије Италијани Референце Литература Спољашње везе Медији везани за Торе Анунцијата на Викимедијиној остави Званични веб-сајт „Italian Railways”. „Italian National and Regional Parks”.
Torre Annunziata

Torre Annunziata är en stad och kommun vid Neapelbukten nära Neapel i storstadsregionen Neapel, innan 2015 provinsen Neapel, i regionen Kampanien i södra Italien. Staden ligger öster om Torre del Greco, nära Pompeji och vid järnvägen Neapel-Salerno. Hamn. Fiske och kusthandel samt tidigare järnverk och tillverkning av vapen, papper och makaroner m.m. Födelseort av den italienske fotbollsspelaren Ciro Immobile. År 1997 togs de arkeologiska områdena i Torre Annunziata upp på Unescos världsarvslista, tillsammans med dem i Pompeji och Herculaneum. Referenser
Торре-Аннунціата

Торре-Аннунціата (італ. Torre Annunziata) — муніципалітет в Італії, у регіоні Кампанія, метрополійне місто Неаполь. Торре-Аннунціата розташоване на відстані близько 210 км на південний схід від Рима, 20 км на південний схід від Неаполя. Населення — 42 868 осіб (2014). Щорічний фестиваль відбувається 22 жовтня (Festa Votiva) 5 серпня (Festa patronale). Покровитель — Madonna della Neve. Демографія Населення за роками: Станом на 1 січня 2023 року в муніципалітеті офіційно проживало 640 іноземців з 45 країн, серед них 183 громадяни країн Євросоюзу та 242 громадяни України. Уродженці Діно де Лаурентіс (1919 — 2010) — американський продюсер італійського походження. Чіро Іммобіле (*1990) — відомий італійський футболіст, нападник. Сусідні муніципалітети Боскореале Боскотреказе Кастелламмаре-ді-Стабія Помпеї Торре-дель-Греко Треказе Див. також Список муніципалітетів метрополійного міста Неаполь Примітки
Chiesa di Santa Maria Maggiore (Dorno)

La chiesa di Santa Maria Maggiore è la parrocchiale di Dorno, in provincia di Pavia e diocesi di Vigevano; fa parte del vicariato di Cava Manara. Storia Sembra che a Dorno fosse esistente una chiesa dotata di fonte battesimale già nel V secolo. Tuttavia, la prima citazione che ne attesta la presenza è in un documento datato 9 giugno 1187. Un'ulteriore menzione è del 1322 e dalla relazione di una visita pastorale del 1460 si desume che fosse una collegiata e che il numero dei chierici fosse intanto arrivato a nove. Dalla pieve di Dorno, che faceva parte della diocesi di Pavia, si originarono poi le parrocchie di Alagna, Gropello, Parasacco, Sannazzaro de' Burgondi, Scaldasole, di Zinasco, di Zerbolò, e di San Martino de Laveno. Quest'ultima fu soppressa nel XV secolo in seguito alla distruzione del paese, dovuta ad un'esondazione del Po. Secondo registri del 1576, nella pieve foraniale di Dorno erano comprese le parrocchie di Alagna, Scaldasole, Ferrera, Sabbione, San Nazzaro, Pieve Albignola, Borgo San Siro, Gambolò, Zinasco, Sairano, Sommo, Torre de' Torti, Carbonara, Gropello, Garlasco, Zerbolò, Parasacco, Tromello, Ottobiano e Valeggio. Nel 1635 furono realizzati l'altare maggiore e quelli laterali di San Francesco e del Sepolcro in stile barocco. Nel 1810 la collegiata venne soppressa; nel 1817 Papa Pio VII separò il vicariato di Dorno dalla diocesi di Pavia, lo assegnò alla diocesi di Vigevano e lo ridusse territorialmente, istituendo i nuovi vicariati di Sannazzaro e di Garlasco. Attorno alla metà del XIX secolo iniziò la demolizione del precedente edificio e venne posta la prima pietra della nuova parrocchiale. I lavori terminarono intorno al 1880 e fu consacrata dal vescovo Pietro Giuseppe de Gaudenzi il 1º settembre 1889. Nel 1971 il vicariato di Dorno venne soppresso e aggregato alla zona pastorale III e poco dopo entrò a far parte del vicariato di Sannazzaro. Descrizione Esterno La pieve venne edificata in stile romanico e nel XVI secolo fu ristrutturata. In tale occasione una torre del castello a fianco del quale sorgeva la chiesa venne adattata a campanile. Interno L'interno conserva opere di pregio come una tela raffigurante la Mater amabilis, l'altare del Compianto, realizzato in una scuola lombarda del XVIII secolo, un affresco del Cristo Re, l'altare del Sacro Cuore di Gesù oltre ad una statua ottocentesca della Madonna del Rosario posta sull'omonimo altare ed una pala con le Tentazioni di Sant'Antonio Abate, olio sul tela della fine del XIX secolo. Note Bibliografia AA. VV., Lombardia paese per paese, Firenze, Bonechi, 1995, ISBN 88-8029-457-1. Voci correlate Parrocchie della diocesi di Vigevano Dorno Diocesi di Vigevano Regione ecclesiastica Lombardia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa di Santa Maria Maggiore Collegamenti esterni Parrocchia di SANTA MARIA MAGGIORE, su parrocchiemap.it. URL consultato il 28 ottobre 2019. Chiesa di Santa Maria Maggiore, su Le chiese delle diocesi italiane, Conferenza Episcopale Italiana. URL consultato il 28 ottobre 2019.