NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Castelsardo

Castelsardo, auf Sassarisch Castheddu Sardhu (auch Caltheddu Saldhu, lokal einfach kurz Calteddu) ist eine italienische Gemeinde mit 5577 Einwohnern (Stand 31. Dezember 2024) in der Metropolitanstadt Sassari auf Sardinien und gehört zur Vereinigung I borghi più belli d’Italia (Die schönsten Orte Italiens). Zu dem Ort gehören die Ortsteile Lu Bagnu, Multeddu, San Giovanni (sass. Santu Juanni) und Terra Bianca. Die Nachbargemeinden sind Sedini, Sossu, Tergu und Valledoria. Im Ort und in Lu Bagnu wird der Castelsardodialekt gesprochen. Geschichte Castelsardo wurde 1102 von der genuesischen Familie Doria als „Castel Genovese“ oder „Castrum Januae“ gegründet und 1448 in Castel Aragonese umgetauft. Sehenswürdigkeiten Der von der Burg Castelsardo beherrschte Ort liegt an einem kurzen, felsigen Kap und hat dank des guterhaltenen Mauerringes und der kleinen Treppengassen seinen typischen Charakter erhalten. Die stark renovierte Kathedrale Sant’Antonio Abate weist noch Teile ihres Originalbaues aus dem 16. Jahrhundert auf und hat bedeutende Holzaltäre und Bildtafeln, die teilweise dem bisher noch nicht genauer bestimmbaren Meister von Castelsardo zugeordnet werden. Eine kurze Strecke außerhalb der Stadt findet sich der von Domus de Janas durchlöcherte, wegen seiner Form so genannte Elefantenfels. Unweit von Castelsardo, in der Nachbargemeinde Tergu, steht die romanische Kirche im pisanisch-provenzalischen Stil Nostra Signora di Tergu (12. Jahrhundert), deren Fassade aus kleinen Bögen und weißen, mit Einlegarbeiten geschmückten Säulen besteht. Weblinks Caltheddu_Saldhu (sassaresischer Testwiki-Eintrag) Internetpräsenz der Gemeinde Castelsardo (italienisch) Castelsardo und Umgebung (deutsch) Einzelnachweise
Castelsardo

Castelsardo (Sardinian: Casteddu Sardu, Sassarese: Castheddu Sardhu; Castellanese: Calteddu) is a town and comune in the northwest of the island in the Metropolitan City of Sassari in the autonomous island region of Sardinia in Italy, at the east end of the Gulf of Asinara. It has 5,624 inhabitants. It is one of I Borghi più belli d'Italia ("The most beautiful villages of Italy"). History Archaeological excavations have revealed human presence in the Castelsardo area since pre-Nuragic and Nuragic times, as well as during the Roman period in Sardinia. After the fall of the Western Roman Empire, the monastery of Nostra Signora di Tergu was founded nearby, but the current town originates from the castle built here, in 1102 (or 1270), by the Doria family of Genoa. The castle and the village, which gradually formed around it, were the seat of the Doria's fiefdom on the island called Castel Doria or Castelgenovese. It was conquered by the Aragonese in the 15th century (1448) and renamedCastillo Aragonés (Castel Aragonese). Except for the Maddalena archipelago, it was the last city on the island to join the Kingdom of Sardinia. Castelsardo was part of the Savoy's Kingdom of Sardinia, obtained by the will of King Charles Emmanuel III. Demographics As of 2026, the population is 5,624, of which 50.1% are male, and 49.9% are female. Minors make up 11.4% of the population, and seniors make up 29.5%. Immigration As of 2025, immigrants make up 5.6% of the population. The 5 largest foreign countries of birth are Germany, Romania, France, Ukraine, and Poland. Main sights Elephant's Rock, one of the symbols of Sardinia. You can enter Elephant's Rock without any authorization, and the entry is free. Megalithic walls, from pre-Nuragic times Nuraghe Paddaju and others Doria Castle (1102), the height of the castle is 114 meters. Co-Cathedral, dedicated to St. Antony the Abbot. The crypts house the Museum "Maestro di Castelsardo"; Church of St. Mary, with a wooden Black Christ Doria Palace La Loggia Palace, town hall since 1111 The Palace of Eleonora of Arborea, a very famous person in Sardinia. Sea walls Honors City title, issued by the crown of Aragon One of the: I borghi più belli d'Italia (the most beautiful villages of Italy), Les Plus Beaux Villages de la Terre (the most beautiful villages on earth), Città regie della Sardegna (Royal Cities of Sardinia). References This article incorporates text from a publication now in the public domain: Herbermann, Charles, ed. (1913). "Diocese of Ampurias". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.
Castelsardo

Castelsardo (adaptación italiana del topónimo sardo Casteddu Sardu; en sassarés Castheddu y en castellanés Calteddu) es un municipio de Italia, situado en la región de Cerdeña y la ciudad metropolitana de Sassari. En el año 2006 contaba con 5.679 habitantes. Historia Esta posición contribuyó a la elección del lugar como sede de las antiguas ciudades. Sin motivaciones más profundas y la reubicación de muchos de los asentamientos. Los romanos construyeron sus casas en las cercanías de la playa que se llama Fritum Janii (puerto de Jano), nombre actual del puerto turístico y por encima de la colina, Frigiano. Con la caída de Imperio romano y la toma del poder por los diferentes jueces, con el transcurso de los años, muchas tierras fueron donadas a la Iglesia y a las diversas órdenes monásticas, ya que Cerdeña entre los siglos XVI y XVII fue una región rica en tierras y ganado. A poca distancia se estableció el importante monasterio benedictino Tergu, ahora objeto de estudio arqueológico, mientras que en la colina hay lo que fuera probablemente un monasterio de ermitaños antonianos, en torno al cual se sumaron a la población local, principalmente para convertirse en un hospital para leprosos cuando fue fundada en 1102, el castillo de la familia Doria de Génova, llamado Castelgenovese. Ésta se considera la fecha oficial de construcción del castillo, pero los estudiosos creen más probable en el período feudal. Los habitantes de la zona, se trasladaron poco a poco al interior de la fortaleza, que tiene un puerto y varios pozos de agua. Ese fue el nacimiento de la ciudad tal cual la conocemos hoy en día pese a la urbanización masiva que se produjo desde 1950. Fue el lugar de las diferentes luchas por la conquista del castillo. La fortaleza era inexpugnable hasta la llegada de las armas modernas. Desde 1520 aproximadamente, el castillo se renombró y pasó a ser Castillo Aragonés, convirtiéndose en sede Episcopal del Obispado de Ampurias. Castelsardo en 1767, ahora en dominio de la Casa de Saboya, adquirió el nombre actual por la voluntad de Carlos Manuel III. La ciudad empezó a perder importancia en la primera mitad del siglo XIX, debido al autoritarismo de los terratenientes y al empobrecimiento de la vida cultural y social, única alternativa a la poca tierra cultivable, debido a la gradual desaparición de los seminaristas, religiosos y del obispo. Actualmente hay en curso una adaptación de la infraestructura necesaria para recibir una reactivación del turismo y las actividades culturales, incluyendo la mejora de la biblioteca. Demografía Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Castelsardo.
Castelsardo

Castelsardo (parfois Castel Sardo ou Castello di Sardegna ; en castellanais (it) Calteddu ; en sassarais Castheddu) est une commune italienne de la province de Sassari, en Sardaigne. Géographie Castelsardo est située sur un promontoire face au golfe d'Asinara, dans la région historique d'Anglona au nord de la Sardaigne. La côte près de la ville est principalement rocheuse avec de petites criques, à l'exception de la longue plage de Lu Bagnu. Histoire L'ancien nom de la ville était CastelGenovese ou CastelDoria, littéralement « château génois », car fondé par Gênes et appartenant alors à la famille Doria. Elle n'a pris son nom actuel que le 8 mai 1767 (diplôme de Charles-Emmanuel III de Savoie le rebaptisant Castel Sardo), avec le royaume de Sardaigne attribué à la maison de Savoie, les Aragonais l'ayant rebaptisé entre-temps Castillo Aragonés (Chateau Aragonais). La fondation de Castelsardo remonterait à 1102 mais il est plus probable que les Doria ne le fondent, sous le nom de Castel Genovese, qu'au XIIIe siècle. Le plus ancien document attesté date du 26 août 1274. Il évoque un château dit « des Génois ». Jusqu'en 1272, le port voisin de Frexanu (Frisgianu) dépendait du judicat de Logudoro (ou Torres, autour de la ville de Torres près de l'actuelle Porto Torres), alors qu'en 1274, il devient une terre des Malaspina qui le céderont aux Doria en février 1282. Ces derniers gouvernèrent le château jusqu'en 1448, date à laquelle il devient Aragonais, la dernière ville sur l'île qui était encore exclue du royaume de Sardaigne. Administration Hameaux Lu Bagnu, Multeddu, San Giovanni, Terre Bianca, Lu Romasinu, Punta Tramontana. Communes limitrophes Sedini, Sorso, Tergu, Valledoria. Démographie Habitants recensés Activités Le tourisme est une des activités significatives à Castelsardo, le long d'un des axes de la Randonnée en Sardaigne. Le site héberge le château des Doria du XIIe siècle et le Museo dell’Intreccio, qui conserve l’art ancien de créer des paniers sardes avec des fils de foin, de palme et de raphia. Honneurs Castelsardo est l'un des I borghi più belli d'Italia (Les plus beaux villages de l'Italie), Les plus beaux villages de la terre, Città regie della Sardegna (Villes royales de Sardaigne). Patrimoine Cathédrale de Castelsardo Domus de janas du rocher de l'Éléphant Nuraghe Paddaggiu Notes et références Liens externes (it) Site officiel Ressource relative à la géographie : Digital Atlas of the Roman Empire Ressource relative à la musique : MusicBrainz Portail de la Sardaigne
Castelsardo

Castelsardo (sasarski: Calthèddu, sardinski: Castèddu Sardu) je grad i općina (comune) u pokrajini Sassariju u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 114 metara i ima 5 954 stanovnika. Prostire se na 43,34 km2. Gustoća naseljenosti je 137 st/km2.Susjedne općine su: Sedini, Sorso, Tergu i Valledoria. Stanovništvo Broj stanovnika registriranih 1. siječnja 2026. godine bio je 5624. Djeca i mladi činili su 11,4 %, a starije osobe 29,5 % stanovništva. Etničke skupine Najzastupljeniji su bili državljani sljedećih zemalja (po mjestu rođenja): Italija (5285 – 95,3 %), Njemačka (83 – 1,5 %), Rumunjska (34 – 0,6 %), … Izvori
Castelsardo

Castelsardo (szárdul: Casteddu Sardu, sassariul: Caltheddu Saldhu, helyi nyelvjárásban: Calteddu) település Olaszországban, Szardínia régióban, Sassari megyében. Lakosainak száma 5656 fő (2023. január 1.). Castelsardo Sedini, Sorso, Valledoria és Tergu községekkel határos. Népesség A település lakossága az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (olasz)
Castelsardo

Castelsardo is een gemeente in de Italiaanse provincie Sassari (regio Sardinië) en telt 5570 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 45,5 km², de bevolkingsdichtheid is 122 inwoners per km². De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Lu Bagnu, Multeddu, San Giovanni, Terre Bianche. Demografie Castelsardo telt ongeveer 2302 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 3,3% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT. Geografie De gemeente ligt op ongeveer 114 m boven zeeniveau. Castelsardo grenst aan de volgende gemeenten: Sedini, Sorso, Tergu, Valledoria. Externe link http://www.comunedicastelsardo.it
Castelsardo

Castelsardo – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Sardynia, w prowincji Sassari. Graniczy z Sedini, Sorso, Tergu i Valledoria. Według danych na dzień 1 stycznia 2021 r. gminę zamieszkiwało 5687 osób, około 131,21 os./km². Historia Początki miasta związane są z wpływową rodziną Doria z Genui, która w celu ochrony handlu tej miejskiej republiki, w roku 1102 na wysokim wzgórzu rozpoczęła budowę zamku. Na stokach wzgórza wytworzyło się podzamcze, które z biegiem czasu przeistoczyło się w miasto. W ciągu wieków, północna Sardynia wraz z miastem, kilkakrotnie zmieniała przynależność państwową. W związku z tym miasto nosiło kilka różnych nazw (Castel Genovese w latach 1102-1448, Castel Aragonese w latach 1448-1767) w zależności od tego, kto władał tym terytorium w danym momencie. W 1718 roku miasto przeszło w ręce włoskiej Dynastii Sabaudzkiej panującej w Sabaudii i Piemoncie. Na mocy królewskiego dekretu z dnia 8 maja 1767 roku miastu nadano obecną nazwę. Miejscowość przez wieki była centrum wikliniarstwa (wł. intreccio), któremu poświęcone jest muzeum w zamku. Do tej pory można na uliczkach miasta można spotkać osoby wyrabiające i sprzedające wyroby wykonane tą techniką. Zabytki Zamek (wł. Castello di Castelsardo nazywany też Castello Bellavista) - obecnie muzeum (Museo dell'Intreccio Mediterraneo); Katedra pw. Świętego Antoniego Pustelnika (obecnie Konkatedra Diecezji Tempio-Ampurias) - lata budowy 1597-1622; Kościół Matki Bożej Łaskawej (wł. Chiesa di Santa Maria delle Grazie). Przypisy Bibliografia Dizionario storico-geografico dei Comuni della Sardegna A-D Vol. 1, a cura di Manlio Brigaglia, Salvatore Tola, Sassari 2006, ISBN 88-7138-430-X Maccioni Antonio, Sardegna - 50 borghi da scoprire, Milano 2020. Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica Linki zewnętrzne Oficjalna strona gminy http://www.mimcastelsardo.it/it/index.html
Castelsardo

Castelsardo é uma comuna italiana da região da Sardenha, província de Sassari, com cerca de 5.396 habitantes. Estende-se por uma área de 45 km², tendo uma densidade populacional de 120 hab/km². Faz fronteira com Sedini, Sorso, Tergu, Valledoria. Pertence à rede das Aldeias mais bonitas de Itália. Demografia Referências
Castelsardo

Castelsardo este o comună din provincia Sassari, regiunea Sardinia, Italia, cu o populație de 5861 locuitori și o suprafață de 43,34 km². Demografie Castelsardo - evoluția demografică Date: Recensăminte sau birourile de statistică - grafică realizată de Wikipedia Referințe Legături externe Materiale media legate de Castelsardo la Wikimedia Commons Comunele Italiei Arhivat în 8 septembrie 2010, la Wayback Machine.
Castelsardo

Castelsardo ((Predloga:Lang-sdc; kastelansko Calteddu; sardsko Casteddu Sardu) je mesto in občina na Sardiniji v Italiji, ki leži na severozahodnem delu otoka v pokrajini Sassari, na vzhodnem koncu zaliva Asinara. Je ena od I Borghi più belli d'Italia ('Najlepše vasi Italije'). Zgodovina Arheološka izkopavanja so pokazala prisotnost človeka na območju Castelsarda že od prednuraških in nuraških časov, pa tudi med rimsko prevlado na Sardiniji. Po padcu Zahodnega rimskega cesarstva so v bližini ustanovili samostan Nostra Signora di Tergu, sedanje mesto pa izvira iz gradu, ki ga je tu leta 1102 (ali 1270) zgradila rodbina Doria iz Genove. Grad in vas, ki se je postopoma oblikovala okoli njega, kjer je bil sedež fevda Doria na otoku, imenovanem Castel Doria ali Castelgenovese, dokler ga v 15. stoletju (1448) niso osvojili Aragonci in ga poimenovali Castillo Aragonés (Aragonski grad). Z izjemo arhipelaga Maddalena je bilo zadnje mesto na otoku, ki se je pridružilo Kraljevini Sardiniji. Castelsardo, je bil del Savojskega kraljestva Sardinije, pridobljenega z voljo kralja Karla Emanuela III. Glavne znamenitosti Slonova skala, eden od simbolov Sardinije. V Slonovo skalo lahko vstopite brez pooblastila in vstop je prost Megalitsko obzidje iz časov pred nuraško civilizacijo Nuragi Paddaju in drugi Grad Doria (1102), višina gradu je 114 metrov Sostolnica, poimenovana opatu sv. Antonu. V kriptah je muzej Maestro di Castelsardo; Cerkev sv. Marije z lesenim črnim Kristusom Palača Doria Palača La Loggia, mestna hiša od leta 1111 Palača Eleonore Arborejske, zelo znane osebe na Sardiniji Morske stene Sklici Zunanje povezave Spletna stran občine Castelsardo in okolica
Кастелсардо

Кастелсардо је насеље у Италији у округу Сасари, региону Сардинија. Према процени из 2011. у насељу је живело 3747 становника. Насеље се налази на надморској висини од 52 м. Становништво Види још Покрајине Италије Италијани Референце Литература Спољашње везе Медији везани за Кастелсардо на Викимедијиној остави Званични веб-сајт „Italian Railways”. „Italian National and Regional Parks”.
Castelsardo

Castelsardo (sardiska: Casteddu Sardu, sassarese: Caltheddu) är en stad och kommun i provinsen Sassari på nordvästra Sardinien, Italien. Castelsardo hade 5 990 invånare (2017). Castelsardo gränsar till kommunerna Sedini, Sorso, Tergu och Valledoria. Frazioni Castelsardo är indelat i fyra frazioni: Lu Bagnu, Multeddu, San Giovanni och Terra Bianca. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Castelsardo. Officiell webbplats
Кастельсардо

Кастельсардо (італ. Castelsardo, сард. Casteddu Sardu) — муніципалітет в Італії, у регіоні Сардинія, провінція Сассарі. Кастельсардо розташоване на відстані близько 340 км на захід від Рима, 195 км на північ від Кальярі, 25 км на північний схід від Сассарі. Населення — 5814 осіб (2014). Щорічний фестиваль відбувається 17 січня. Покровитель — sant'Antonio abate. Демографія Населення за роками: Станом на 1 січня 2023 року в муніципалітеті офіційно проживало 156 іноземців з 38 країн, серед них 66 громадян країн Євросоюзу та 10 громадян України. Сусідні муніципалітети Седіні Сорсо Тергу Валледорія Галерея зображень Див. також Список муніципалітетів провінції Сассарі Примітки
Hermitage of San Venanzio, Raiano

The Hermitage of San Venanzio (Eremo di San Venanzio) is the site the ancient hermitage of Saint Venantius of Camerino, located above a stream in a remote ravine within a few kilometers north of Raiano, Province of L'Aquila in the Abruzzo, Italy. History This type of structures, where caves or grottoes in remote mountainous terrain became the site of anchoritic habitation, and later hagiographic devotional cults, are not uncommon in the terrain of the high Apennines and Abruzzo, which also harbors the hermitages of San Bartolomeo in Legio, of San Domenico, and of Celestino V near Sulmona. The hermitage is now associated with a pilgrimage church. Venantius converted to Christianity in the 3rd century, and was martyred nearby in 259. According to tradition, the hermitage was constructed in the 12th-century, though the structure suggests some 15th-century construction. Papal bulls from Adrian IV (1156), Lucius III (1183) and Clement III (1188), refer to a St Venantius temple, but it is not clear if they refer to the church in the town or the hermitage. The church was built straddling the river. Inside are two lateral altars dedicated to San Pietro Celestino and St John the Baptist. Before the main altar is a balustrade that leads to a "Scala Santa", dug into the rock and leading to a grotto identified as the site where the body of San Venanzio left an imprint, while he prayed. Traces of 15th-century frescoes exist. Levels of loggias allowed pilgrims to gaze on the spot. To the left of the entrance is a seat, called the seat of Pope Celestine or St Rina. The hermitage has undergone modest reconstructions along the centuries. In the 19th century, it was visited by the Neapolitan historian Benedetto Croce, who noted the church was full of ex-voto tablets, now lost. Along the road leading to the sanctuary are three aedicules that held imprints left by body parts of the saint, mainly elbow, head and feet. Prayers at the individual stations with insertion of the afflicted matching body part were held to provide cures. The latter is the most notable. A legend claims the saint was able to placate riots in the nearby town of Corfinio by leaving the imprint of his foot on the rock. Rocks placed in the imprint of the feet are held to gain the power to heal. Water and grains from the path were also held to have healing powers. References
Ermitage San Venanzio

L'ermitage San Venanzio (italien : Eremo di San Venanzio) est un ermitage catholique situé dans la commune de Raiano, dans la Province de L'Aquila et la région des Abruzzes, en Italie. Histoire L'ermitage Notes et références Bibliographie (it) Micati Edoardo, Eremi d'Abruzzo. Guida ai luoghi di culto rupestri, Pescara, Carsa Edizioni, 2000 (ISBN 88-85854-74-5), « San Venanzio, Raiano (AQ) », p. 122-124. Voir aussi Liens externes (it) « Eremo di San Venanzio - Raiano », Abruzzo promozione turismo (consulté le 30 avril 2016). Portail de l’architecture chrétienne Portail du monachisme Portail du catholicisme Portail des Abruzzes
San Francescokerk

De San Francescokerk op de Piazza San Francesco in Treviso is een laat-romaanse kerk uit de 13e eeuw. De kerk is in romaans-gotische stijl gebouwd en heeft een bijzonder houten plafond. Zij is gewijd aan Franciscus van Assisi, die in 1228 heilig werd verklaard. Naast de kerk staat een bronzen beeld van hem. Bezienswaardigheden Fresco's in de eerste kapel links van het koor, vervaardigd door Tommaso da Modena (1325-1379). Beeld van Sint-Christoffel, de beschermheilige van o.a. pelgrims, reizigers en deelnemers aan het verkeer. Grafsteen van Francesca Petrarca (dochter van Francesco Petrarca). Het praalgraf van Piero Alighieri, de zoon van Dante Alighieri. Fotogalerij
Lago Santo (Cembra)

Il lago Santo (Heiliger See in tedesco, Lac Sant in dialetto cembrano) è un lago della provincia di Trento, situato nel comune di Cembra Lisignago in Val di Cembra. Descrizione Si tratta di un lago di origine glaciale, situato fra il monte Pincaldo e il monte di Cembra, la cui esistenza è sostanzialmente dovuta allo sbarramento dei circostanti depositi morenici. È distante circa cinque chilometri dal paese di Cembra; la superficie d'inverno gela, rendendolo adatto per il curling. Per il lago Santo passa il tratto Bolzano-Cembra del Sentiero Europeo E5 che collega la Bretagna a Verona passando per Svizzera, Austria e Germania. Storia Il nome del lago deriva da una leggenda locale, secondo la quale al suo posto vi sarebbe stato un tempo un terreno conteso tra più eredi; uno di essi, esasperato dalle continue liti, pregò che al posto del terreno sorgesse un lago, e così avvenne, ma l'acqua, che continuava a salire, rischiava di mettere in pericolo il paese di Cembra. Il parroco allora vi gettò dentro l'anello che ornava una statua della Madonna, fermando il salire delle acque e salvando il paese. Note Bibliografia Giulio Antonio Venzo, Geologia della regione dalla confluenza Val di Cembra-Val d'Adige all'altipiano di Lavazè, Museo di storia naturale, 1962. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul lago Santo
Strada statale 1 Via Aurelia

Strada statale 1 Via Aurelia (SS 1) is an Italian state highway 697.3 kilometres (433.3 mi) long in Italy located in the regions of Lazio, Tuscany and Liguria. It is one of the most important state highways in Italy and derives from an ancient Roman consular road, the Via Aurelia. It connects Rome with France following the coast of Tyrrhenian Sea and Ligurian Sea and touching nine provincial capitals as well as important tourist locations. It constitutes a section of the European route E80 from Tarquinia to Rosignano Marittimo. History The SS 1 was instituted in 1928 with the following description: "Rome – Civitavecchia – Grosseto – Livorno – Pisa – Genoa – Imperia – Ventimiglia – French border. The denomination derives from the homonymous ancient Roman road, although it follows in part the routes of other Roman roads, such as the Via Julia Augusta. In the 1980s and the 1990s, due to the heavy traffic the road had to support, a second road was constructed with 2 lanes (plus an emergency lane) in each direction, parallel to the route of the original route, in the section between Grosseto and Quercianella. The Aurelia is substantially an alternative to the A12, except for the section from Tarquinia to Rosignano Marittimo, in which the A12 does not currently run. As a result of a decree in 1999, the section had been ceded from ANAS to the region of Liguria and its provinces; however, due to the excessive cost of maintenance, it later returned under the control of ANAS. Route From Rome to Grosseto From Grosseto to Livorno From Livorno to the border with Liguria References See also State highways (Italy) Roads in Italy Transport in Italy Other Italian roads Autostrade of Italy Regional road (Italy) Provincial road (Italy) Municipal road (Italy) External links Media related to Strada statale 1 Via Aurelia at Wikimedia Commons