NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
University of Bari

The University of Bari Aldo Moro (Italian: Università degli Studi di Bari Aldo Moro) is a public higher education institution founded in 1925 in Bari, Apulia in Southern Italy. The university has a student population of around 40,000. On 15 January 2010, the university changed its name to honour the statesman and prime minister Aldo Moro (1916–1978), a student of law there until 1939 who then served as ordinary professor of philosophy of Law and Colonial Policy (1941) and of Criminal Law (1942). He was Prime Minister of Italy for five terms in the 60s and 70s. Organization The University of Bari is divided into various faculties. Each faculty has its own set of departments that focus on the arts and sciences, mathematics, social sciences, literature, medicine, law, and education. These are the 13 faculties in which the university is divided into: Faculty of Agricultural Science Faculty of Arts and Philosophy Faculty of Biotechnological Sciences Faculty of Communication Studies Faculty of Economics Faculty of Educational Science Faculty of Foreign Languages and Literature Faculty of Law Faculty of Mathematics, Physics and Natural Science Faculty of Medicine and Surgery Faculty of Pharmacy Faculty of Political Science Faculty of Veterinary Medicine Ionian Department of Law and Economics (Taranto) The university offers various courses for undergraduate, graduate and post-graduate students. Aside from teaching, the university is also focused on scientific research at the doctorate level. The University of Bari research centres are highly-interactive, having connections among different departments, universities, and other research centres. Rankings The university has been awarded the following ranking positions: ranked 359th by the Center for World University Rankings (CWUR, 2016) ranked 437th by the CWTS Leiden Ranking (2016) ranked 401–500th, Times Higher Education (THE) World University Ranking (2016) ranked over 500th by Academic Ranking of World Universities (ARWU, 2017) ranked over 700th by QS World University Rankings (2016) The university is one of the 48 Italian higher education institutions in the CWUR list of the top 1000 universities in the world for 2016. Moreover, it was ranked between 151st and 200th in the world for Physics by ARWU – Shanghai Jiao Tong University in 2015. Points of interest Orto Botanico dell'Università di Bari See also List of universities in Italy Institute for Chemical-Physical Processes References External links University of Bari Website University of Bari Guide for Foreign Students
Universiteit van Bari

De Aldo Moro-universiteit van Bari (Italiaans:Università degli studi di Bari Aldo Moro) is een openbare universiteit die in 1925 gesticht werd in de Italiaanse havenstad Bari. Het beschikt over om en bij de 70.000 studenten en bijna 2.000 academische personeelsleden. Vandaag telt de universiteit twaalf afzonderlijke faculteiten. Een van de internationaal gerespecteerde inrichtingen van de universiteit is het Centrum voor Normandisch-Suebische Studies (Centro di Studi normanno-svevi) met zijn bijeenkomsten over Zuid-Italiaanse geschiedenis in het normandische en Hohenstaufische tijdperk die sinds 1973 om de twee jaar plaatsvinden. Geschiedenis De universiteit werd in januari 1925 geopend door Benito Mussolini en droeg tevens voor zo'n 83 jaar zijn naam. Op 9 mei 2008 werd de naam van de universiteit veranderd en vernoemd naar de Italiaanse politicus Aldo Moro, precies dertig jaar na zijn dood. Hij studeerde er en doceerde er nadien ook aan de faculteit rechtsgeleerdheid. Rectoren Attilio Alto, rector van 1986 tot 1991 Externe links Officiële website van de Universiteit van Bari Website van het Centrum voor Normandisch-Suebische Studies Referenties
Uniwersytet im. Aldo Moro w Bari

Uniwersytet im. Aldo Moro w Bari (wł. Università degli Studi di Bari Aldo Moro) – państwowa szkoła wyższa, która została założona w 1925 roku we włoskim mieście Bari. Uczelnia ma charakter interdyscyplinarny, dający możliwość podjęcia studiów na dwudziestu czterech wydziałach. W roku akademickim 2014/2015 na uczelni studiowało 47 369 studentów. Rektorem uczelni jest prof. Antonio Felice Uricchio. Historia Uniwersytet w Bari stał się oficjalnie państwową uczelnią, w styczniu 1925 roku, gdy zbudowano wydział medycyny i chirurgii. W maju 2008 roku senat uczelni jednogłośnie postanowił nazwać Uniwersytet w Bari im. Aldo Moro. Godło Emblemat uniwersytetu został stworzony w 1925 roku w wyniku zarządzenia Ministerstwa Edukacji w sprawie standaryzacji emblematów, aby wszystkie krajowe uczelnie miały własne godło. Oficjalne godło uczelni pokazuje w górnej części herb miasta Bari oraz w dolnej części plażę, latarnie, morze oraz wzgórza. Struktura uniwersytetu W skład uczelni wchodzi 24 wydziałów: Dipartimento di biologia Dipartimento di bioscienze, biotecnologie e biofarmaceutica Dipartimento di chimica Dipartimento dell'emergenza e dei trapianti di organi Dipartimento di farmacia – scienze del farmaco Dipartimento di filosofia, letteratura, storia e scienze sociali Dipartimento di fisica Dipartimento di giurisprudenza Dipartimento d'informatica Dipartimento interdisciplinare di medicina Dipartimento jonico in sistemi giuridici ed economici del mediterraneo: società, ambiente, culture Dipartimento di lettere lingue arti. Italianistica e culture comparate Dipartimento di matematica Dipartimento di medicina veterinaria Dipartimento di scienze agro-ambientali e territoriali Dipartimento di scienze biomediche e oncologia umana Dipartimento di scienze del suolo, della pianta e degli alimenti Dipartimento di scienze dell'antichità e del tardoantico Dipartimento di scienze della formazione, psicologia, comunicazione Dipartimento di scienze della terra e geoambientali Dipartimento di scienze economiche e metodi matematici Dipartimento di scienze mediche di base, neuroscienze e organi di senso Dipartimento di scienze politiche Dipartimento di studi aziendali e giusprivatistici Wybitni absolwenci Gianni Buquicchio Przypisy
Университет Бари

Университе́т и́мени А́льдо Мо́ро в Ба́ри (итал. Università degli Studi di Bari Aldo Moro) — государственное высшее учебное заведение в городе Бари, Апулия, Италия. Расположен на площади Умберто I в самом центре Бари. Один из самых престижных университетов Южной Италии и один из крупнейших университетов Италии, в котором обучается около 60 000 студентов История Был создан в 1925 году как «Адриатический университет имени Бенито Муссолини». Начинался как факультет медицины и хирургии, в который вошла уже существовавшая школа акушерок и фармацевтическая школа. Впоследствии к ним добавились факультеты права, экономики и торговли (возникшие на базе королевской средней школы торговли, основанной в 1882 году) и сельского хозяйства. С 1944 года университет был расширен за счёт создания факультета литературы и философии, математических, физических и естественных наук, инженерии, педагогики, ветеринарной медицины и иностранных языков и литературы. С мая 2008 года Университет Бари носит имя Альдо Моро, самого известного выпускника университета. В 2014/2015 учебном году в университете обучались 47 369 студентов. Согласно Академическому рейтингу университетов мира, в 2006 году вошёл в 500 основных высших учебных заведений. По Лейденскому рейтингу находится на 437-м месте (2016). По Мировому рейтингу университетов QS в том же году вошёл в 700 лучших вузов. Структура В составе университета 13 факультетов: Факультет сельскохозяйственных наук Факультет искусств и философии Факультет биотехнологических наук Факультет коммуникаций Факультет экономических наук Факультет педагогических наук Факультет иностранных языков и литературы Юридический факультет Факультет математики, физики и естествознания Факультет медицины и хирургии Фармацевтический факультет Факультет политологии Факультет ветеринарной медицины Ионический факультет права и экономики (Таранто) Помимо обучения, университет также занимается научными исследованиями на уровне докторантуры. Исследовательские центры Университета Бари имеют международные связи с университетами и другими исследовательскими центрами мира. См. также Категория:Персоналии:Университет Бари Примечания Ссылки Сайт Университета имени Альдо Моро в Бари (итал.) Сайт Университета имени Альдо Моро в Бари (итал.)
Dolomiti Superski

Dolomiti Superski er et skisportsområde i Dolomitterne i Italien. Det består af 12 byer, 464 skilifter og 1.220 km piste. Det kan benyttes med det samme liftkort. Pisterne er snesikre og beliggende i en højde på mellem 1.200 og 3.269 meter over havet. De 12 områder i Dolomiti Superski er: Cortina d'Ampezzo Kronplatz Alta Badia Val Gardena - Seiser Alm Val di Fassa - Karersee Arabba - Marmolada Hochpustertal Val di Fiemme - Obereggen San Martino di Castrozza - Passo Rolle Eisacktal Trevalli Civetta
Dolomiti Superski

Dolomiti Superski (vollständig Federazione dei Consorzi di Zona degli Imprenditori Esercenti Impianti di Trasporto a Fune Dolomiti Superski, verkürzt Federconsorzi Dolomiti Superski) ist ein Verbund von zwölf Skigebieten in den Dolomiten, deren Skilifte und Pisten mit einem einzigen Skipass genutzt werden können. Der Sitz des im Jahr 1974 mit damals sechs Skigebieten vom Mailänder Rechtsanwalt Gianni Marzola gegründeten Konsortiums befindet sich in Runggaditsch in der Gemeinde Kastelruth (Südtirol). Während die ca. 130 Betreiber der Aufstiegsanlagen unternehmerisch unabhängig sind, agiert Dolomiti Superski als Koordinator: Buchung, Ticketverkauf und Marketing werden zentral gesteuert; die Erträge werden anschließend nach einem Verteilungsschlüssel, der den Qualitätswettbewerb unter den teilnehmenden Betreibern fördert, an die Mitglieder ausgeschüttet. Im Jahr 2013 setzte der Verbund ca. 290 Millionen Euro um und beschäftigte etwa 3000 (Saison-)Mitarbeiter. Im Jahr 2012/2013 wurden vier Millionen Skipässe verkauft. Die Skigebiete von Dolomiti Superski verfügen nach eigenen Angaben über 460 Lifte mit einer Beförderungskapazität von 630.000 Personen pro Stunde und umfassen 1200 Kilometer Piste, die von 4700 Schneekanonen beschneit und 320 Pistenfahrzeugen präpariert werden. Damit war der Verbund bis 2016 der größte seiner Art in Europa und gehört mit dem Gründungsjahr 1974 zu den ältesten. In einer Untersuchung des Schweizerischen Institut für Entrepreneurship (SIFE) der Hochschule für Technik und Wirtschaft Chur zur Rolle von Innovationen im Tourismus wird Dolomiti Superski als „Königsbeispiel für Kooperation“ bezeichnet und in der Best-Practice-Studie über den alpinen Tourismus untersucht. Das Kooperationsmodell von Dolomiti Superski wurde Vorbild für spätere Zusammenschlüsse wie beispielsweise Ski amadé. Folgende zwölf Regionen haben sich zum Dolomiti Superski zusammengeschlossen: Cortina d’Ampezzo Kronplatz Alta Badia Gröden – Seiser Alm Fassatal – Skigebiet Carezza – Karersee Arabba – Marmolada Drei Zinnen, seit 1975 Val di Fiemme – Obereggen (Ski Center Latemar), seit 1976 San Martino di Castrozza – Passo Rolle, seit 1976 Gitschberg-Jochtal – Brixen, seit 1979 Alpe Lusia – San Pellegrino, seit 1984 Civetta, seit 1993 Im Gebiet des Liftverbundes befinden sich die Sellaronda und die angrenzende Gardena Ronda. Weblinks Dolomiti Superski Einzelnachweise
Dolomiti Superski

Dolomiti Superski (en italien Federconsorzi Dolomiti Superski) est un réseau de 12 stations de sports d'hiver non reliées, situées dans les Dolomites (Alpes italiennes), comptabilisant plus de 1200 km de pistes accessibles avec un pass unique : Cortina d'Ampezzo (Vénétie) Plan de Corones / Kronplatz (Trentin-Haut-Adige) Alta Badia (Trentin-Haut-Adige) Val Gardena - Seiser Alm (Trentin-Haut-Adige) Val di Fassa - Karersee (Trentin-Haut-Adige) Arabba - Marmolada (Vénétie) Hochpustertal (Trentin-Haut-Adige) Val di Fiemme - Obereggen (Trentin-Haut-Adige) San Martino di Castrozza - Passo Rolle (Trentin-Haut-Adige) Rio di Pusteria (Trentin-Haut-Adige) Trevalli (Vénétie) Civetta (Vénétie) Voir aussi Carte du domaine sur Opensnowmap.org Portail des sports d’hiver Portail du ski alpin Portail de la Vénétie Portail du Trentin-Haut-Adige
Dolomiti Superski

Dolomiti Superski is een groot skigebied in de Italiaanse Dolomieten. Het is geen volledig aaneengesloten wintersportgebied, maar een verzameling van 12 skioorden die allemaal toegankelijk zijn met dezelfde skipas. Alle pistes samen meten meer dan 1200 kilometer. Het netwerk is opgericht in 1974. Een aaneengesloten deel van Dolomiti Superski, de Sella Ronda rond het Sellamassief, kan op zichzelf beschouwd worden als het 2e grootste aaneengesloten wintersportgebied ter wereld. Skiërs kunnen de skitour of het skicircuit van de Sella Ronda op een dag afleggen, zowel in wijzerzin als in tegenwijzerzin. Een andere groot skicircuit is de giro della Grande Guerra; om die te kunnen voltooien moeten skiërs wel twee keer op de bus. Dolomiti Superski omvat de volgende skigebieden: Cortina d'Ampezzo Kronplatz - Plan de Corones Alta Badia Val Gardena / Seiser Alm Val di Fasso / Carezza Arabba / Marmolada 3 Zinnen Dolomites Val di Fiemme / Obereggen San Martino di Castrozza / Rolle Pass Gitschberg Jochtal - Brixen Alpe Lusia / San Pellegrino Civetta
Dolomiti Superski

Dolomiti Superski – sieć ośrodków narciarskich w północnych Włoszech, w Dolomitach, objęta wspólnym karnetem narciarskim o tej samej nazwie. Została założona w 1974 r. i początkowo składała się z sześciu ośrodków, a jej pierwszym prezesem został mediolański prawnik Gianni Marzola. Ośrodki narciarskie Dolomiti Superski składa się łącznie z ponad 1200 kilometrów tras narciarskich i przeszło 460 wyciągów narciarskich o różnym charakterze. W skład zespołu wchodzi 12 ośrodków narciarskich: Cortina d’Ampezzo - 120 kilometrów tras narciarskich, 41 wyciągów (29 krzesełkowych, 6 orczykowych, 6 gondolowych), Plan de Corones - 116 kilometrów tras narciarskich, 32 wyciągi (5 krzesełkowych, 6 orczykowych, 21 gondolowych), Alta Badia - 130 kilometrów tras narciarskich, 54 wyciągi (31 krzesełkowych, 12 orczykowych, 10 gondolowych, 1 winda pochyła), Val Gardena z Alpe di Siusi - 175 kilometrów tras narciarskich, 80 wyciągów (42 krzesełkowe, 24 orczykowe, 11 gondolowych, 1 gondolowo-krzesełkowy, 1 kolejka podziemna, 1 kolej linowa), Val di Fassa z Carezzą - 137 kilometrów tras narciarskich, 57 wyciągów (29 krzesełkowych, 15 orczykowych, 13 gondolowych), Arabba z Marmoladą - 63 kilometrów tras narciarskich, 28 wyciągów (17 krzesełkowych, 4 orczykowe, 7 gondolowych), Sextner Dolomiten - 93 kilometry tras narciarskich, 32 wyciągi (7 krzesełkowych, 19 orczykowych, 6 gondolowych), Val di Fiemme z Obereggen - 111 kilometrów tras narciarskich, 45 wyciągów (28 krzesełkowych, 10 orczykowych, 7 gondolowych), San Martino di Castrozza - 60 kilometrów tras narciarskich, 23 wyciągi (14 krzesełkowych, 6 orczykowych, 3 gondolowe), Valle Isarco - 84 kilometry tras narciarskich, 28 wyciągów (11 krzesełkowych, 10 orczykowych, 7 gondolowych), Alpe Lusia (San Pellegrino) – 100 kilometrów tras narciarskich, 24 wyciągi (15 krzesełkowych, 6 orczykowych, 3 gondolowe), Monte Civetta - 80 kilometrów tras narciarskich, 23 wyciągi (10 krzesełkowych, 10 orczykowych, 3 gondolowe). Na obszarze kompleksu ośrodków narciarskich znajduje się też 27 obiektów typu snowpark. Najdłuższym z nich, o długości 1 500 metrów, jest Snowpark Seiser Alm, posiadający 37 przeszkód. Przypisy
Доломиты-Суперски

Доломиты-Суперски (итал. Dolomiti Superski) — горнолыжный курорт Италии, самый большой горнолыжный регион мира. Доломиты-Суперски объединяет 12 курортов, протяженность трасс составляет свыше 1220 км, работает более 450 подъёмников. За прошедшие 30 лет регион Доломиты-Суперски продал горнолыжных абонементов на 168 миллионов дней катания. История В 1974 году шесть горнолыжных курортов Кортина-д’Ампеццо, Кронплатц, Альта-Бадия, Валь-Гардена, Альпе-ди-Сьюзи, Валь-ди-Фасса объединились в единую зону катания. Новая горнолыжная область «Доломиты-Суперски» на тот момент состояла из 250 подъемников и 740 км трасс. В 1975 году в область действия единого абонемента вошла Альта-Пустерия, в 1976 году — Валь-ди-Фьемме, Оберегген, Сан-Мартино-ди-Кастроцца и Пассо-Ролле. В 1979 году — Валле-Изарко (итал. Valle Isarco) с горнолыжными курортами Плозе, около Брессаноне, и Меранза. Примечания Ссылки Официальный сайт Dolomiti Superski Архивная копия от 11 марта 2016 на Wayback Machine Сайт на русском языке, посвящённый Dolomiti Superski Архивная копия от 4 марта 2016 на Wayback Machine
Dolomiti Super Ski

Dolomiti SuperSki är ett skidområde i Dolomiterna, Italien bestående av 12 byar, 464 skidliftar och 1220 km pistad pist med samma liftkort. Pisterna är snösäkra med en höjd över havet mellan 1200 och 3269 m. Populärt charterresemål bland svenskar. Dessa 12 områden ingår i Dolomiti Superski: Cortina d’Ampezzo Kronplatz Alta Badia Val Gardena - Seiser Alm Fassatal - Karersee Arabba - Marmolada Hochpustertal Val di Fiemme - Obereggen San Martino di Castrozza - Passo Rolle Eisacktal Trevalli Civetta
Malga Pralongo

La malga Pralongo è un rifugio montano situato all’interno del Comune di San Zeno, ma di proprietà del Comune di Brenzone sul Garda (provincia di Verona). Storia L'attuale struttura dei pascoli del Monte Baldo risale al XVIII secolo d.C. In quel periodo gli investimenti capitalistici portarono a un grande sviluppo dell'allevamento bovino con l'utilizzo di nuove tecnologie e al declino di quello ovino, fino ad allora dominante. Nel XVI secolo furono attuate le prime riforme strutturali da parte della Repubblica di Venezia e la casara, in seguito utilizzata come deposito di formaggi, mostra i segni più significativi del cambiamento, un ingresso ad arco con portico. Descrizione Tra le caratteristiche della malga settecentesca: un fitto boschetto di abeti per proteggere il bestiame; un pozzo in fondo a una grotta carsica naturale (dolina) o una pozza d'acqua scavata dall'uomo; orti circondati da muretti in pietra, dove si coltivano ortaggi per integrare la magra alimentazione del personale alpino, e muretti che segnano i confini della proprietà. Il seminterrato è costituito da un locale per la protezione degli animali malati e delle mucche in fase di parto. Il piano superiore è diviso in due vani, quello che si affaccia sulla valle (“logo del late“) può ancora essere utilizzato per depositare il latte in vaschette poco profonde adatte all'estrazione del grasso (mastele). Il rischio di irrancidimento richiede poca illuminazione e ventilazione, che si ottengono arrotando la parte del vano esposto verso il pendio e utilizzando finestre trasformate in feritoie mediante lastre di calcare. Il vano a monte è caratterizzato da un camino semicircolare, considerato come elemento indipendente dall'edificio (aggettato) e noto come “logo del fogo“. Sono presenti un letto per il personale (binele), il "bui“, zangola a mano per la produzione di burro e un focolare con la mussa, simile a un'impastatrice rotante con un grande calderone di rame contenente il latte da riscaldare per la lavorazione del formaggio. Alcune malghe, come la Malga Pralongo, costruita nel secolo scorso, sono caratterizzate dalla combinazione di più funzioni in un edificio a due piani, con il caseificio e le stalle al piano interrato e il deposito e la lavorazione del latte e la sala del personale al piano superiore. Note Voci correlate Monte Baldo Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Malga Pralongo Collegamenti esterni La malga Pralongo, su visitsanzenodimontagna.com.
Katedra w Prato

Katedra w Prato (wł. Duomo di Prato) to główna katolicka świątynia oraz siedziba biskupa w toskańskim mieście Prato. Poświęcona jest św. Szczepanowi, pierwszemu chrześcijańskiemu męczennikowi. Jest to jeden z najstarszych kościołów w mieście, jego początki sięgają X wieku, wznoszono go w kilku etapach, kończąc główną konstrukcję w XII wieku. W świątyni znajdują się liczne cenne dzieła sztuki, w szczególności wysokiej jakości artystycznej rzeźby. W katedrze przechowywana jest również relikwia – pasek Matki Boskiej, który według miejscowej tradycji miał być ofiarowany przez miejscowego kupca, który poślubił Palestynkę. Pasek przechowywany jest w pierwszej kaplicy po lewej stronie i pokazywany z ambony podczas nabożeństw pięć razy w roku: na Wielkanoc, Boże Narodzenie oraz 31 maja, 15 sierpnia i 8 września. Przypisy
Lago di Montepulciano

Il lago di Montepulciano è un bacino lacustre toscano della val di Chiana senese, situato a valle rispetto all'omonima località, pochi chilometri a nord-ovest rispetto al lago di Chiusi, a ridosso del confine regionale con l'Umbria. Descrizione Il lago ha origini tettoniche, essendo un residuo del grande mare del Pliocene. Lo "zero idrometrico" attuale di tale bacino si trova in quota più elevata, di una ventina di metri, rispetto a quella storica che lo aveva caratterizzato fino a circa metà del secolo XI. Il suo emissario è il Canale maestro della Chiana dal quale è normalmente diviso da una chiusa meccanizzata a ghigliottina, munita di sfioratore per le acque di piena. I suoi principali immissari sono il Canale di collegamento, proveniente dal lago di Chiusi, e il torrente Parce (lambente l'abitato di Montallese), i cui residui solidi si depositano in una grande vasca di laminazione e di decantazione, di recente realizzazione, che salvaguarda il lago dall'interramento e dall'inquinamento. La sponda sud-orientale del lago di Montepulciano segna il confine tra la Toscana e l'Umbria; a circa 15 km ad est del bacino lacustre, in territorio umbro, si trova il lago Trasimeno. Il lago di Montepulciano è ben visibile dalla località umbra Binami (frazione di Castiglione del Lago), che sorge sul lato occidentale di un colle prospiciente al lago. La riserva naturale Lago di Montepulciano La riserva naturale Lago di Montepulciano è un'area naturale protetta istituita nel 1996, comprendente il lago di Montepulciano e alcuni territori limitrofi. Occupa una superficie di 470 ha nella provincia di Siena. Note Voci correlate Aree naturali protette della Toscana Siti di interesse comunitario della Toscana Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul lago di Montepulciano Collegamenti esterni Riserva Naturale Lago di Montepulciano, su Parks.it, il portale dei parchi italiani. Sito: Lago di Montepulciano (IT51309201), su SIRA, Sistema Informativo Ambientale Regionale della Toscana (archiviato il 27 febbraio 2007).
Mirafiori Motor Village

Die Mirafiori Motor Village in Turin ist eine Markenwelt und ein Erlebniscenter von Stellantis. Gezeigt werden Fahrzeuge der in Europa vertretenen Marken Alfa Romeo, Fiat, Lancia und Jeep, nicht jedoch der rechtlich unabhängigen Marken Ferrari und Maserati. Das Mirafiori Motor Village befindet sich in der ehemaligen Fiat-Fabrik Mirafiori, dem heutigen Mirafiori Complex, die ihrerseits das Gründungswerk Lingotto ersetzt hatte, welches heute ein Kulturzentrum und Kunstmuseum von Fiat ist. Die Fahrzeuge im Motor Village werden in verschiedenen Kontexten gezeigt. Spezielle Bereiche widmen sich thematisch beispielsweise der gewerblichen Nutzung des Autos oder Umbauten für Behinderte. Autos können sowohl virtuell im Simulator als auch auf der ehemaligen Werks-Teststrecke gefahren werden. Möbliert ist das Gebäude ganz nüchtern mit IKEA-Möbeln, wofür Fiat mit diesem Unternehmen kooperiert. Anders als bei der Autostadt von Volkswagen in Wolfsburg steht nicht die Pflege des Markenmythos im Vordergrund, sondern der Gebrauch des Autos. Weblinks Offizielle Website (italienisch) Spiegel-Artikel Verkaufen im Ikea-Stil