NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Basilica di Santa Maria Gloriosa dei Frari

De Basilica di Santa Maria Gloriosa dei Frari is een grote gotische kerk met campanile uit de 14de eeuw aan de Campo dei Frari in het stadsdeel San Polo van Venetië in Italië. In de kerk bevindt zich boven het hoogaltaar het schilderij Maria-Tenhemelopneming van Titiaan. Ook vindt men daar de Pesaro-Madonna uit 1526, eveneens geschilderd door Titiaan. In de sacristie zijn Agar nel deserto confortata da un angelo (Desert Agar getroost door een engel), uit XVIII van Giambattista Pittoni en het drieluik Madonna met kind tussen St-Nicolaas, St-Petrus, St-Marcus en St-Benedictus uit 1488 van Giovanni Bellini te zien. Verder bevindt zich een beeld van Johannes de Doper (1554) van Jacopo Sansovino en een houten versie van Donatello in de kerk. Er zijn diverse kapellen zoals de Capella Bernardo met de drieluik Madonna della Salute van Bartolomeo Vivarini uit 1482, Capella di San Giovanni Battista, Capella dei Milanesi, Capella San Marco o Corner. In de kerk is het driehoekige marmeren graf van de beeldhouwer Antonio Canova en het grafmonument van de kunstschilder Titiaan. Verder zijn er diverse grafmonumenten zoals van Jacopo Marcello, Beato Pacifico, Doge Francesco Foscari, Doge Giovanni Pesaro (beeldhouwwerk Josse de Corte) en Doge Niccolo Tron. Ook bevindt zich in deze kerk het graf van de componist Claudio Monteverdi. Galerij Externe link (en) (it) Officiële site
Santa Maria Gloriosa dei Frari

Bazylika Santa Maria Gloriosa dei Frari, zwana potocznie Frari, jest kościołem umiejscowionym przy Calle del Magazzen w Wenecji, w północnych Włoszech. Masywny franciszkański kompleks klasztorny założony został w XIII wieku, a następnie przebudowany w XIV i XV. Przyległe krużganki są miejscem, w których spoczywają archiwa państwowe, dokumentujące 1000 lat historii weneckiej. Z zewnątrz i w środku kościół z cegły pozbawiony jest dekoracji. Prostota budynku wynika bezpośrednio z reguły zakonu franciszkańskiego. W nawie głównej dominują urocze stalle na chórze, jedyne, jakie zachowały się w Wenecji oraz gotycka balustrada oddzielająca nawę od prezbiterium. Po bokach znajdziemy grobowce dożów - w północnej części budowli Pomnik Pesara, upamiętniający dożę Giovanniego Pesara (1658). W centralnym punkcie kościoła, przy ołtarzu głównym, znajduje się obraz Wniebowzięcie Tycjana. Na prawo od ołtarza głównego umiejscowiono wejście do kaplicy rodowej rodziny Pesaro, służąca jako zakrystia. W południowej (prawej) nawie znajduje się grobowiec Tycjana, wzniesiony trzy wieki po jego śmierci. W kościele znajdują się XV-wieczne stalle z płaskorzeźbami, które przedstawiają świętych oraz Wenecję, a także nagrobek Claudia Monteverdiego (z lewej strony głównego ołtarza). Jest największym ze wszystkich gotyckich kościołów w Wenecji. Dzieła w kościele Wniebowzięcie - Tycjan (ołtarz główny kościoła) Madonna rodziny Pesaro - Tycjan Madonna z Dzieciątkiem - Bellini Madonna - Paolo Veneziano Bibliografia red. Ewa Kosiba, Miasta Marzeń: Wenecja, Wydawnictwo Mediaprofit, Warszawa, 2009, ISBN 978-83-60174-89-0 Linki zewnętrzne Strona oficjalna
Санта-Марія-Глоріоза-дей-Фрарі

Собор Санта-Марія-Глоріоза-дєй-Фрарі (італ. Santa Maria Gloriosa dei Frari) — один з найвідоміших і знаменитіших соборів у Венеції. Розташований в районі Сан-Поло на однойменній площі. Коротка і загальновживана назва церкви — Фрарі. Церква була заснована францисканцями, які отримали ділянку землі від дожа Джакопо Т'єполо. Будівництво велося з 1250 по 1338 рік, а освячена церква була лише в 1492 році. Церква була побудована з цеглини, в італійському готичному стилі. Фасад церкви строгий, єдині прикраси — барельєфи XV і XVI століть. Висота дзвіниці, побудованої в 1396 році, становить 70 метрів. Дзвіниця є другою за висотою у Венеції після дзвіниці Сан-Марко. Примітки
Spargi

Spargi is an island of Italy. It is situated in the Maddalena archipelago, in the Strait of Bonifacio between Corsica and Sardinia. It is the third largest island in the archipelago, and is uninhabited. It is within the Arcipelago di La Maddalena National Park. The landscape is rugged granite, with some porphyry. The island is more-or-less circular. The only source of fresh water is rainfall. The coast is marked by coves and sandy beaches. The hinterland is almost impenetrable. Plant life includes Cistus, strawberry tree, juniper and mastic. During the 19th century, Natale Berretta, an alleged bandit, hid on the island and managed to elude searchers. When his name was cleared, he brought his family over and settled down. The Spargi wreck is a Roman ship 35 m (115 ft) dating from c. 120 BC, discovered in 1939. It was a cargo vessel, carrying amphorae of wine. Finds from it are conserved in the Nino Lamboglia Museum in La Maddelena. Spargi was garrisoned during both World Wars. Some of the fortifications still remain. The ownership of Spargi was the subject of a lightly-contested court case in 2011. The parties agreed that it was worth €127,000. The nearby islet of Spargiotto to the west is a breeding site for birds such as shag, Audouin's gull and storm petrel. Secca di Spargi ('Spargi shoal'; also called Secca Washington) is a recommended and marked-out area for diving. It consists of large blocks of granite together with boulders and landslips, and includes tafoni and depressions. It ranges in depth from 6 m (20 ft) to 25 m (82 ft). Fish include grouper, meagre, sea bream and barracuda. The sunlit areas support seaweed; the shady areas are populated by the sponge Aplysina cavernicola (genus Aplysina) and red gorgonians. Gallery These are some views of Spargi: See also List of islands of Italy References
Spargi

Isla de Spargi (en italiano: Isola di Spargi)​ es una isla italiana, provincia de Sassari. Está situada en el archipiélago de La Maddalena, en el estrecho de Bonifacio, entre Córcega y Cerdeña. Con sus 4,20 km² es la tercera isla más grande del archipiélago y está deshabitada. Tiene una costa de 11 km, siendo su punto más alto, la llamada punta di Guardia Preposti, 153 metros sobre el nivel del mar. Forma parte del Parque Nacional del Archipiélago de La Maddalena. El paisaje es accidentado, de granito, con algo de pórfido. La isla tiene una forma más o menos circular. La única fuente de agua dulce es la lluvia. La costa está marcada por calas y playas de arena. El interior es casi impenetrable. En cuanto a la vegetación, predomina la jara, el madroño, el enebro y el lentisco. Durante el siglo XIX, Natale Berretta, un supuesto bandido, se escondió en la isla y logró eludir a los buscadores. Cuando se demostró su inocencia, trajo a su familia y se estableció allí.​ El pecio de Spargi es un barco romano de 35 m (115 pies) que data de en torno al año 120 a. C. y fue descubierto en 1939. Se trataba de un barco mercante que transportaba ánforas de vino. Los hallazgos se conservan en el Museo Nino Lamboglia de La Maddelena.​ Spargi fue guarnecido durante las dos Guerras Mundiales. Algunas de las fortificaciones aún se conservan.​ La propiedad de Spargi fue objeto de un litigio poco disputado en 2011. Las partes acordaron que su valor era de 127.000 €. El cercano islote de Spargiotto, al oeste, es un lugar de cría para aves como el cormorán moñudo, la gaviota de Audouin y el paíño común.​ La Secca di Spargi (también conocida como Secca Washington) es una zona recomendada y señalizada para el buceo. Está formada por grandes bloques de granito, junto con cantos rodados y desprendimientos de tierra, e incluye tafoni y depresiones. Su profundidad varía entre 6 m (20 pies) y 25 m (82 pies). Entre los peces que lo habitan se encuentran el mero, la corvina, la dorada y la barracuda. Las zonas soleadas albergan algas; las zonas sombreadas están pobladas por la esponja Aplysina cavernicola (género Aplysina) y gorgonias rojas.​ Véase también Geografía de Italia Geografía de Europa Referencias
Spargi

Spargi est une île italienne de l'archipel de La Maddalena, tout au nord de la Sardaigne. Elle fait partie du parc national de l'archipel de La Maddalena. Géographie Avec sa superficie de 4,20 km2 pour environ 11 kilomètres de côtes, Spargi est la troisième île de l'archipel par sa taille, après La Maddalena et Caprera. Elle est entièrement constituée de granit rose, avec un relief tourmenté qui culmine à 153 m à la Guardia Preposti. La côte ouest, directement exposée aux coups de mistral, est particulièrement sauvage et inhospitalière. À l'Est, la côte est découpée par une succession de criques au fond desquelles se nichent des plages renommées pour la finesse de leur sable blanc et la transparence des eaux émeraude, la plus connue étant la Cala Corsara (dénommée ainsi, car des pirates corses auraient eu l'habitude de relâcher dans cette anse). Ces criques, encadrées de rochers où l'érosion a sculpté des formes spectaculaires – de type taffoni –, attirent les plaisanciers et des excursionnistes à la belle saison. L'île est en temps normal inhabitée. À l'Ouest de Spargi se trouve la petite île de Spargiotto, elle-même escortée d'un îlot appelé Spargiottello. En tant que réserves d'avifaune, leur accès est strictement interdit. Histoire Des vestiges navals de l'époque romaine datant du IIe siècle av. J.-C. ont été retrouvés dans les eaux de Spargi. Au début du XIXe siècle, l'île constitua le refuge de Natale Berretta qui, fuyant sa condamnation, y vécut avant d'être innocenté[réf. nécessaire]. Au tournant des années 1900, des installations de défense militaires ont été édifiées sur l'île, dont le fort Zanotto qui fut utilisé durant les deux conflits mondiaux. Notes et références Portail de la Sardaigne Portail des îles
Spargi

Spargi je otok u Italiji. Nalazi se u otočju Maddalena, prolazu Bonifacio između Korzike i Sardinije. To je treći po veličini otok u otočju, a nenaseljen je. Nalazi se unutar nacionalnog parka Otočja Maddalena. Krajolik je hrapav granit, s nešto porfirita. Otok je više-manje kružnog oblika. Jedini izvor slatke vode je kiša. Obala je obilježena uvalama i pješčanim plažama. Zaleđe je gotovo neprohodno. Biljni svijet uključuje bušin, maginje, borovice i malu smrdljiku. Tijekom 19. stoljeća Natale Berretta, navodni razbojnik, skrivao se na otoku i uspio izmaknuti tragačima. Kad mu je dokazana nevinost, doveo je svoju obitelj i skrasio se. Olupina Spargi je rimski brod duljine 35 m koji datira iz oko 120 pr. Kr., otkriven 1939. Bio je to teretni brod koji je prevozio amfore s vinom. Nalazi iz njega čuvaju se u muzeju Nino Lamboglia u La Maddeleni. Spargi je bio garnizon tijekom oba svjetska rata. Neke od utvrda još su ostale. Vlasništvo nad Spargijem bilo je predmetom sudskog spora 2011. godine. Strane su se složile da je vrijedan 127.000 eura. Obližnji otočić Spargiotto na zapadu mjesto je za razmnožavanje ptica kao što su morski vranac, sredozemni galeb i burnice (lat. Hydrobatidae). Secca di Spargi ('Spargijev plićak'; naziva se i Secca Washington) preporučeno je i označeno područje za ronjenje. Sastoji se od velikih blokova granita zajedno sa stijenama i klizištima, a uključuje tafone i depresije. Dubina se kreće od 6 do 25 m. Ribe su kirnja, škarpina, orada i barakuda. Suncem obasjana područja podržavaju morske alge; sjenovita područja naseljavaju spužva Aplysina cavernicola (rod Aplysina ) i crvene gorgonije. Galerija Povezani članci Dodatak:Popis otoka u Italiji Izvori Vanjske poveznice
Isola Spargi

Spargi è un'isola dell'arcipelago di La Maddalena nella Sardegna nord-orientale in provincia della Gallura Nord-Est Sardegna. Geografia L'isola appartiene al parco nazionale dell'Arcipelago di La Maddalena e con una superficie di 4,20 km² è la terza per estensione dell'arcipelago. Essa ha uno sviluppo costiero di 11 km e la punta di Guardia Preposti, la più elevata dell'isola raggiunge la quota di 153 metri s.l.m. Di natura granitica, ricchissima di acqua e vegetazione ospita numerose specie protette di uccelli. Storia Nei primi decenni dell'Ottocento un bandito, Natale Berretta, perseguitato dalla legge, si nascose sull'isola riuscendo a sfuggire così al carcere, ma quando finalmente la sua innocenza fu provata decise di restarvi con la sua famiglia allevando capre e vacche. Nell'ultimo secolo fu utilizzata solo nella prima e nella seconda guerra mondiale e i ruderi dei vari forti sono tutt'oggi visibili, fra i quali l'Opera Antinave Rubin de Cervin a Punta Zanotto è sicuramente il meglio conservato. Nei fondali circostanti l'isola sono stati recuperati vari reperti e i resti di una nave romana del II secolo a.C. oggi esposti al museo navale di La Maddalena. Galleria d'immagini Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Isola Spargi Wikivoyage contiene informazioni turistiche su Isola Spargi
Spargi

Spargi is een van de zeven belangrijkste eilanden van de La Maddalena-archipel voor de kust van het Italiaanse eiland Sardinië. Het eiland ligt ten westen van het hoofdeiland La Maddalena. Tweeënhalve kilometer ten noorden van Spargi ligt Budelli, ten westen van het eiland ligt Spargiotto. Spargi ligt tweeënhalve kilometer uit de kust van Sardinië. Het is het op twee na grootste eiland van de eilandengroep en heeft een bijna ronde vorm. Het bestaat grotendeels uit graniet en het hoogste punt van het eiland wordt gevormd door de Monte Guardi Preposti (155 meter). Een andere hoge top is de 126 meter hoge Punta Banditi. Het heeft meerdere baaien (met de klok mee achtereenvolgens Cala Grano, Cala Conneri, Cala Granara, Cala Corsara, Cala D'Alga en Cala Piscioli). Het noordelijkste punt van het eiland wordt Punta Zanotto genoemd. Sinds 1994 maakt het deel uit van Nationaal park La Maddalena-archipel. In de eerste decennia van de 19e eeuw verborg de bandiet Natale Berretta zich op het eiland om aan vervolging te ontkomen. Toen hij uiteindelijk onschuldig werd bevonden, besloot hij met zijn familie op het eiland te blijven en er geiten en koeien te hoeden. Gedurende de afgelopen eeuw was het eiland enkel in gebruik tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog, toen op het eiland meerdere strategische punten werden ingericht. Het fort Zanotto langs de zuidkust is het best bewaard gebleven. Op de zeebodem werden vlak bij het eiland de resten van een Romeins schip uit de 2e eeuw v.Chr. gevonden. De vondsten worden thans tentoongesteld in het maritiem museum in de stad La Maddalena. Het IOTA-nummer van de Spargi is, zoals voor de meeste andere eilanden in de archipel, EU-041. De Italian Islands Award-referentie (I.I.A., gegeven aan natuurlijke eilanden) was SS-014. Inmiddels heeft het eiland in de Mediterranean Islands Award de code MIS-038. Afbeeldingen
Ilha Spargi

A ilha Spargi (em italiano: Isola di Spargi) é uma ilha do arquipélago de La Maddalena, no norte da Sardenha, e nordeste da província de Sassari. A ilha está integrada no Parque Nacional de La Maddalena, tem uma área de 4,20 km² (o que a torna na terceira maior do arquipélago) e uma costa de 11 km, sendo o seu ponto mais alto a "punta di Guardia Preposti", a 153 metros de altitude. De geologia granítica, a sua vegetação constitui lar para muitas espécies de aves. Galeria Vistas da ilha Spargi: Referências
Circuit Riccardo Paletti

El Circuit Riccardo Paletti (Autodromo Riccardo Paletti) és un circuit per curses de motor a prop de Varano de' Melegari a la Província de Parma, Itàlia. El circuit començà com un petit oval de 550m el 1969, i fou més tard expandit a 1,800 km (1,119 milles), amb 11 revolts per volta. Aquest nou traçat fou inaugurat el 26 de març de 1972. El 2001 fou ampliat a 2,375 km (1,475 milles). S'hi disputen proves de Fórmula Renault i Fórmula 3 Euroseries. El nom del circuit està dedicat al pilot de Fórmula 1 Riccardo Paletti, que va morir el Gran Premi del Canadà de 1982. Enllaços externs Autodromo Riccardo Paletti
Autodromo Riccardo Paletti

Der Autodromo Riccardo Paletti ist eine Motorsport-Rennstrecke in Varano de’ Melegari in der italienischen Provinz Parma. Geschichte Die Strecke entstand im Jahr 1969, aus der Idee einer Gruppe, in der sich unter anderem der Ingenieur Gian Paolo Dallara befand. Dabei wurde ein ursprünglich nur 600 m langer Kurs im äußersten Westen der heutigen Anlage um einen bestehenden Fußballplatz herum erbaut. In den Anfangsjahren wurden vor allem Rennen verschiedener kleiner Formel-Rennserien auf der ausgetragen. Internationale Bekanntheit erlangte sie 1975, als mehrere bekannte Rennfahrer wie Clay Regazzoni oder Niki Lauda ein Wohltätigkeitsrennen auf dem Kurs fuhren. Trotz einiger Proteste seitens der Bevölkerung wurde die Anlage in den ersten Jahren ihres Bestehens ausgebaut, wobei die Länge der Strecke auf 1,2 km erweitert wurde. 1983 wurde der Kurs nach dem Rennfahrer Riccardo Paletti umbenannt, der beim Großen Preis von Kanada 1982 tödlich verunglückt war. Anfang der 2000er-Jahre wurde die Anlage mehrmals umgebaut, wobei die Streckenlänge auf 2350 Meter vergrößert wurde. Mit dem Ausbau der Infrastruktur erhielt der Kurs letztendlich auch eine FIA-Lizenz. Die Strecke Der Kurs ist in seiner Vollvariante 2,350 km lang und umfasst 14 Kurven. Neben der Strecke umfasst die Anlage ein Pressezentrum, ein Bürogebäude und ein Restaurant. Veranstaltungen Zwischen 1970 und 2010 gastierte die Italienische Formel-3-Meisterschaft zum Teil mehrmals im Jahr auf dem Kurs. Derzeit (Stand 2025) wird der Kurs für verschiedene Clubsport-Rennveranstaltungen von Automobil- und Motorrad-Rennserien genutzt. So findet zum Beispiel eine Veranstaltung der italienischen Formula Student auf der Strecke statt. Daneben wird sie für Trackdays, Fahrerschulungen und Testfahrten genutzt. Insbesondere die nahe gelegene Rennwagen-Manufaktur Dallara nutzt den Kurs als Hausteststrecke. Weblinks Varano auf Rennstreckendatenbank Racing-Circuits.Info Varano de' Melegari auf Rennstreckendatenbank Circuiti nel Mondo Varano auf Rennstreckendatenbank Tracks around the World Varano auf Ergebnisdatenbank Racing-Sportscars.com Autodromo Riccardo Paletti auf Ergebnisdatenbank The 3rd Turn Autodromo Riccardo Paletti auf Eventdatenbank Racing-Calendar.net Einzelnachweise
Autodromo Riccardo Paletti

Autodromo Riccardo Paletti is a race track for motorsports near Varano in the Province of Parma, Italy, about 30 km (19 mi) southwest of Parma. The track began as a small 0.550 km (0.342 mi) oval in 1969, and this was then expanded to a full 1.800 km (1.118 mi), 11-turn race track. This new layout was inaugurated officially on 26 March 1972. The track is named after Formula One driver Riccardo Paletti (1958–1982), who was killed at the 1982 Canadian Grand Prix. In 2001 the layout was extended to a length of 2.375 km (1.476 mi). However, the layout length was decreased to 2.360 km (1.466 mi) in 2010, then 2.350 km (1.460 mi) in 2011. Among the track's co-founders was engineer Giampaolo Dallara, who later established Dallara in Varano. Lap records As of September 2011, the fastest official race lap records at the Autodromo Riccardo Paletti are listed as: Notes References External links Autodromo Riccardo Paletti (Italian only) Autodromo Riccardo Paletti on X
South Italy

South Italy (Italian: Italia meridionale or Sud Italia) is one of the five official statistical regions of Italy used by the National Institute of Statistics (ISTAT), a first level NUTS region and a European Parliament constituency. South Italy encompasses six of the country's 20 regions: Abruzzo Apulia Basilicata Calabria Campania Molise South Italy is defined only for statistical and electoral purposes. It should not be confused with the Mezzogiorno, or Southern Italy, which refers to the areas of the former Kingdom of the Two Sicilies (once including the southern half of the Italian peninsula and Sicily) with the usual addition of the Western Mediterranean island of Sardinia. The latter and Sicily form a distinct statistical region, called Insular Italy. Geography South Italy borders central Italy to the northwest, while it is washed by the Adriatic Sea to the northeast, the Ionian Sea to the southeast, and the Tyrrhenian Sea to the southwest. The territory of South Italy is predominantly hilly and mountainous. The largest plains are the Tavoliere delle Puglie (second largest plain on the Italian peninsula), the Tavoliere salentino, the Campania plain, the Sele plain, the Metaponto plain, the Sibari plain, and the Gioia Tauro plain. It is crossed from north to south by the Apennine Mountains, whose highest mountain is the Gran Sasso d'Italia (2,912 m or 9,554 ft). Regions Demographics As of 2026, the population is 13,339,994, of which 49% are male, and 51% are female. Minors make up 15.1% of the population, and seniors make up 24.1%. Largest cities Below is the list of the most populous cities with more than 50,000 inhabitants: Immigration As of 2025, of the known countries of birth of 13,169,842 residents, the most numerous are: Italy (12,447,907 – 94.5%), Romania (107,468 – 0.8%). Economy The gross domestic product (GDP) of the region was 271.1 billion euro in 2018, accounting for 15.4% of Italy's economic output. The GDP per capita adjusted for purchasing power was 19,300 euro, or 64% of the EU27 average in the same year. See also National Institute of Statistics (Italy) NUTS statistical regions of Italy Italian NUTS level 1 regions: Northwest Italy Northeast Italy Insular Italy Northern Italy Central Italy Southern Italy References
Italie méridionale

L’Italie méridionale (italien : Italia meridionale) est le groupe de régions d'Italie qui couvre les six régions du Sud de la botte : les Abruzzes, les Pouilles, la Calabre, la Campanie, la Basilicate et le Molise. Son périmètre géographique est celui la partie continentale de l'ancien royaume des Deux-Siciles et de l'ancien royaume de Naples. Annexes Bibliographie Jules Gay, L'Italie méridionale et l'Empire byzantin depuis l'avènement de Basile Ier jusqu'à la prise de Bari par les Normands (867-1071), Paris, Albert Fontemoing éditeur, coll. « Bibliothèque des Écoles françaises d'Athènes et de Rome no 90 », 1904, XXVI-637 p. (it) Luigi Mongiello, Masserie di Puglia, Mario Adda Editore, 1996 (ISBN 88-8082-250-0) Articles connexes Économie italienne du XIXe siècle Portail de la géographie Portail de l’Italie
Южная Италия (группа регионов)

Южная Италия (итал. Italia Meridionale, Meridione, Bassa Italia, Sud Italia, Sud) — макрорегион Италии, одна из пяти официальных групп регионов Национального института статистики Италии (ISTAT). Евростат, статистическая служба Европейского Союза, присвоил этой территориальной единице NUTS первый уровень. Кроме того, она является одним из округов Европейского парламента. Состав Южная Италия объединяет шесть из двадцати регионов страны: Совокупная площадь этой группы регионов — 73 224 км², население (конец 2013 года) — 14 167 819 человек. Наибольший по населению город — Неаполь (989,1 тыс. человек). В географическом смысле два региона южной части страны — Абруццо и Молизе — иногда относят к Центральной Италии. Особенности Исторически, территорию Южной Италии до объединения в единую страну занимало Неаполитанское королевство и во многом современные особенности макрорегиона находят своё объяснение в истории этого государства. К началу XI века эта территория представляла собой конгломерат разрозненных лангобардских вассальных княжеств Византии, позже Южная Италия подверглась завоеванию норманнов. В течение последующих столетий она находилась под властью чужеземных соперничавших друг с другом монарших династий Франции и Испании, а позднее и Австрии, не заинтересованных в развитии региона. В результате проблема диспропорционального развития Южной Италии по сравнению с остальными частями страны остаётся по-прежнему актуальной и сегодня: здесь ниже уровень урбанизации, индустриализации, экономико-социального развития. По данным Национального института статистики Италии, регионы юга занимают 40 % площади Италии и составляют 37 % её населения, однако их официальный вклад в легальный ВВП страны в наши дни составляет лишь около 24 %, а неформальная экономика (чёрный рынок, деятельность мафии и т. д.) достигает около трети ВВП юга. Примечания