NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Comune di Merna-Castagnevizza

Il comune di Merna-Castagnevizza (in sloveno Občina Miren-Kostanjevica) è un comune di 5 060 abitanti della Slovenia occidentale. Il territorio è incluso nel Carso ed abbraccia in parte la valle del fiume Vipacco. Sul monte Grado (119 m) è posto il Santuario della Madonna Addolorata di Merna (mentre alla cima del monte si accede tramite la "Scala Santa"), pittoresca chiesa visibile anche dall'Italia. Durante la prima guerra mondiale il suo territorio fu teatro della sesta, nona e decima battaglia dell'Isonzo. È posto a ridosso del confine italiano. Geografia fisica Le alture principali sono: Fáiti (Fajtji hrib), 434 m; Volkovnjak (in italiano storico Monte Lupo), 285 m; Veliki hrib - Cerje (in italiano storico Colle Grande), 343 m; Pečinka (in italiano storico Pecinca), 291 m; Monte Tersteli (Trstelj), 643 m; Stol, 628 m; Veliki Medvejšče, 376 m; Veliki Vrh, 463 m; Renški vrh/Golnek, 452 m; Trešnik/Vrtovca, 502 m; Tabor/Sveti Ambrož, 531 m; Griža, 431 m. Società Etnie e minoranze straniere La conoscenza della lingua italiana è molto diffusa, nonostante la minoranza italofona, autoctona e non, sia da tempo inesistente. Geografia antropica Località Il comune è diviso in 15 insediamenti (naselja): Amministrazione Gemellaggi Nazarje Kralupy nad Vltavou Note Voci correlate Cimitero di Merna Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Comune di Merna-Castagnevizza Collegamenti esterni Sito ufficiale, su miren-kostanjevica.si.
Miren-Kostanjevica

Miren-Kostanjevica (Italiaans: Merna-Castagnevizza) is een gemeente in Slovenië en ligt nabij Nova Gorica en de Italiaanse grens. De hoofdplaats van de gemeente is Miren. De gemeente heeft 7 deelraden: Miren: Miren, Orehovlje en Vrtoče Bilje: Bilje Opatje selo: Opatje selo, Lokvica, Nova vas Sela na Krasu: Sela na Krasu, Hudi log, Korita Kostanjevica na Krasu: Kostanjevica na Krasu Vojščica: Vojščica Temnica:Temnica, Lipa in Novelo In Miren-Kostanjevica is de bevolking voornamelijk werkzaam in de fruitteelt en wijnbouw. De gemeente telt 4741 inwoners (2002). Plaatsen in de gemeente Bilje, Hudi Log, Korita na Krasu, Kostanjevica na Krasu, Lipa, Lokvica, Miren, Nova vas, Novelo, Opatje selo, Orehovlje, Segeti, Sela na Krasu, Temnica, Vojščica, Vrtoče
Comuna Miren-Kostanjevica

Miren-Kostanjevica (Občina Miren-Kostanjevica) este o comună din Slovenia, cu o populație de 4.741 de locuitori (2002). Localități Bilje cu 1121 locuitori, Hudi Log cu 23 locuitori, Korita na Krasu cu 46 locuitori, Kostanjevica na Krasu cu 317 locuitori, Lipa cu 92 locuitori, Lokvica cu 82 locuitori, Miren cu 1498 locuitori, Nova vas cu 57 locuitori, Novelo cu 54 locuitori, Opatje selo cu 377 locuitori, Orehovlje cu 494 locuitori, Sela na Krasu cu 156 locuitori, Temnica cu 151 locuitori, Vojščica cu 222 locuitori, Vrtoče cu 51 locuitori. Legături externe Biroul de statistică al Sloveniei Arhivat în 24 februarie 2015, la Wayback Machine.
Општина Мирен-Костањевица

Општина Мирен-Костањевица (словен. Miren-Kostanjevica) је једна од општина Горишке регије у држави Словенији. Седиште општине је истоимени градић Мирен. Природне одлике Рељеф: Општина Мирен-Костањевица налази се на западу државе. У средишњем делу општине налази доњи део долине реке Випаве. На југу се налази карстно побрђе. Клима: У општини влада измењено средоземна клима. Воде: Најважнији водоток у општини је река Випава, а сви мањи водотоци су њене притоке. Становништво Општина Мирен-Костањевица је средње густо насељена. Насеља општине Види још Мирен Спољашње везе Званична страница општине Мирен-Костањевица (на словеначком и енглеском језику)
Мирен-Костанєвиця

Община Мирен-Костанєвиця (словен. Občina Miren - Kostanjevica) — одна з общин в західній Словенії на кордоні з Італією. Основними поселеннями общини є Мирен і Костанєвиця-на-Красу. Мирен розташований у нижній частині долини річки Випава. Характеристика Одна частина общини Мирен-Костанєвиці розташована в долині річки Випава і характеризується орними землями та садами, відомим як «Сад Гориція», друга частина сходить в область карстових відкладень. Населення У 2009 році в общині проживало 4895 осіб, 2476 чоловіків і 2419 жінок. Чисельність економічно активного населення (за місцем проживання), 2029 осіб. Середня щомісячна чиста заробітна плата одного працівника (EUR), 823,17 (в середньому по Словенії 930). Приблизно кожен другий житель у громаді має автомобіль (64 автомобіля на 100 жителів). Середній вік жителів склав 42,6 років (в середньому по Словенії 41.4). Джерела Вебсайт общини Мирен-Костанєвиці [Архівовано 24 січня 2021 у Wayback Machine.] Статистичне бюро Республіки Словенія, результати перепису населення общини Мирен-Костанєвиці [Архівовано 7 листопада 2017 у Wayback Machine.] Статистичне бюро Республіки Словенія, статистичні дані 2009 року [Архівовано 17 листопада 2012 у Wayback Machine.]
Aeroport de Trapani-Birgi

L'aeroport de Trapani-Birgi o Aeroport Vincenzo Florio (Codi IATA:TPS, Codi OACI:LICT), és un aeroport públic i militar al territori de la ciutat siciliana de Trapani, a Itàlia. És el tercer aeroport més gran de Sicília, després dels aeroports de Catània i Palerm. Ofereix destinacions nacionals i europees amb companyies de baix cost, especialment Ryanair. Aerolínies i destinacions Estadístiques Rutes més transitades Referències Enllaços externs Aeroport de Trapani-Birgi - Lloc web oficial
Aeropuerto de Trapani-Birgi

El Aeropuerto Vincenzo Florio (IATA: TPS, OACI: LICT), también conocido como Aeropuerto de Trapani-Birgi y Aeropuerto de Birgi, es un aeropuerto localizado en Trapani, Italia. Es uno de los cinco aeropuertos de Sicilia con movimientos civiles, si bien, es también utilizado para propósitos civiles y militares (la base es utilizada además como una de las cuatro bases de alerta temprana de los AWACS de la OTAN). El aeropuerto recibe su nombre del entusiasta de automóviles y empresario siciliano del vino, Vincenzo Florio. Localizado a 15 km al suroeste de Trapani y 15 km a norte de Marsala, e inaugurado a comienzos de los 60, tras un largo periodo de inactividad, el aeropuerto fue relanzado por la provincia de Trapani en 2003, y ahora alberga algunos vuelos, incluyendo conexiones bajo coste. Con más de un millíon de pasajeros que han pasado por el aeropuerto en 2010, es el tercer aeropuerto con más movimiento de Sicilia. Aerolíneas y destinos Destinos nacionales Destinos internacionales Estadísticas Ver fuente y consulta Wikidata. Véase también Anexo:Aeropuertos de Italia Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Aeropuerto de Trapani-Birgi. (en italiano) Página web oficial (en italiano/ingles) Como llegar | Conexión Aeropuerto - Puerto
Aéroport de Trapani

L’aéroport de Trapani (en italien : Aeroporto di Trapani-Birgi) est un aéroport militaire, ouvert au trafic civil, situé à 15 km au sud de Trapani, en Sicile (code IATA : TPS • code OACI : LICT), également connu sous le nom d’aéroport Vincenzo Florio. Il a accueilli 1 470 508 passagers en 2011, ce qui en fait le troisième aéroport de Sicile. Est ainsi une base aérienne de l'Aeronautica militare (Aeroporto militare "Livio Bassi"), et de l'OTAN. Situation Compagnies et destinations Actualisé le 17/01/2023. Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Liens externes (en + fr + it) Site officiel aéroport civil (it) Site officiel base militaire Notes et références Portail des transports Portail de l’aéronautique Portail de la Sicile
Vincenzo Florio repülőtér Trapani–Birgi

A Vincenzo Florio repülőtér Trapani–Birgi (IATA: TPS, ICAO: LICT) Olaszország egyik nemzetközi repülőtere, amely Trapani közelében található. Éves utasforgalma 891 670 (2022) fő. Futópályák A repülőtér futópályái: 13R/31L (2695 m, 45 m, aszfalt) 13L/31R (2620 m, 30 m, aszfalt) Forgalom Az utasforgalom az elmúlt években az alábbi módon változott: Légitársaságok és úticélok 2025-ben a Vincenzo Florio repülőtér Trapani–Birgiről az alábbi járatok indulnak (Utoljára frissítve: 2025-11-19): Jegyzetek További információk Hivatalos oldal A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től Baleset- és repülőesemény-történet az Aviation Safety Network adatbázisában
Aeroporto di Trapani-Birgi Vincenzo Florio

De luchthaven Trapani-Birgi (Italiaans: Aeroporto di Trapani-Birgi Vincenzo Florio) (IATA: TPS, ICAO: LICT) ligt aan de uiterste westkust van het eiland Sicilië, in de buurt van de plaats Birgi, (gemeente Marsala). Ze ligt ongeveer 13 km ten zuiden van Trapani en halverwege tussen Trapani en Marsala. De naam van de luchthaven komt van Vincenzo Florio (een Siciliaans ondernemer in de wijnindustrie, tonijnvangst en scheepsreder), maar ze wordt doorgaans aangeduid als Trapani-Birgi of kortweg Trapani. Het is een van de Siciliaanse luchthavens samen met Palermo, Comiso en Catania. Trapani wordt vooral aangedaan door prijsvechters zoals Ryanair. De meeste vluchten gaan naar andere Italiaanse luchthavens, zoals Milaan en Bologna. Het is een militair vliegveld dat ook gebruikt wordt voor de burgerluchtvaart. Het militaire deel ligt ten noorden van de enige start- en landingsbaan, die een lengte heeft van 2698 m en een breedte van 45 m. Het luchthavengebouw voor de civiele diensten ligt aan de zuidkant. In de loop van 2008 is er een nieuw luchthavengebouw in dienst genomen. Verkeer en vervoer Vanaf de luchthaven wordt een reguliere busverbinding met Paceco en Trapani onderhouden door Azienda Siciliana Transporti (AST). Daarnaast bieden andere busmaatschappijen (Terravision) verbindingen aan, waaronder een directe verbinding met Palermo. Externe link aeroportotrapani.com (dt.)
Port lotniczy Trapani

Port lotniczy Trapani (IATA: TPS, ICAO: LICT) – port lotniczy położony 15 km na południe od Trapani, na Sycylii, we Włoszech. Historia Lotnisko otwarto na początku 1960 roku z połączeniami do Palermo, Pantelleria i Tunezji, a od 1964 do Neapolu i Rzymu. Dzięki strategicznej pozycji geograficznej na lotnisku wojskowym nastąpił wzrost aktywności militarnej od momentu ustanowienia tu jednostki "Stormo 37" włoskich sił powietrznych. Jednostka stacjonuje w obszarze wojskowym, oddzielona od części cywilnej lotniska, aby zagwarantować pełną niezależność obu struktur. Po długim okresie bezczynności, w 2003 r. ruch lotniczy wzrósł dzięki uruchomieniu lokalnych lotów krajowych do Bari, Bolonii, Cagliari, Milano Linate i Rzymu (Fiumicino), obsługiwanych przez samoloty firmy Air One. Od września 2006 roku z tego lotniska korzystają tanie linie lotnicze, m.in. Ryanair uruchomiła codzienne loty do Pizy, natomiast wiosną 2007 uruchomiono loty międzynarodowe. Lotnisko cywilne jest pod zarządem Airgest, firmy założonej w czerwcu 1992 roku. Jest to lotnisko wojskowe, otwarte dla cywilnego ruchu krajowego z niezależnymi pasami startowymi i jest położone na terytorium Marsala. Jest jednym z pięciu cywilnych portów lotniczych na Sycylii, ale wykorzystywany jest także do celów wojskowych. Lotnisko nosi imię Vincenzo Florio. Linie lotnicze i połączenia Przypisy
Aeroportul Vincenzo Florio

Aeroportul Vincenzo Florio (IATA: TPS, ICAO: LICT) este un aeroport din Misiliscemi⁠(d), Libero consorzio comunale di Trapani⁠(d), Sicilia, Italia ce deservește zona Trapani. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 891.670 de pasageri. A fost deschis în 1961 și numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 8 m, aeroportul dispune de 2 piste. Este operat de Airgest⁠(d). Infrastructură Piste Aeroportul dispune de 2 piste. Pista 13R/31L are suprafața de asfalt și dimensiunile 2.695 m × 45 m. Pista 13L/31R are suprafața de asfalt și dimensiunile 2.620 m × 30 m. Terminale Note Vezi și
Trapani-Birgi flygplats

Trapani-Birgi flygplats, även känd som Vincenzo Florio flygplats (italienska: Aeroporto di Trapani-Birgi eller Aeroporto di Vincenzo Florio), är en flygplats utanför Trapani, Italien. Det är en av fem flygplatser på Sicilien med civil trafik, men den används också för militära ändamål. Flygplatsen ligger 13 kilometer sydväst om Trapani, och invigdes i början av 1960-talet. Nu är flygplatsen ett nav för lågprisflyg, främst Ryanair, som är det största flygbolaget på flygplatsen. Under 2010 hade man 1.682.991 passagerare vilket gör flygplatsen till den tredje mest trafikerade på Sicilien. Marktransport Bussbolaget Terravision kör bussar mellan flygplatsen och centrala Palermo samt centrala Trapani. Externa länkar Flygplatsens officiella webbplats (engelska) Wikimedia Commons har media som rör Trapani-Birgi flygplats.
Трапані (аеропорт)

Аеропорт Трапані (IATA: TPS, ICAO: LICT) (італ. Aeroporto Vincenzo Florio di Trapani-Birgi) — аеропорт спільного використання, що обслуговує Трапані на Сицилії, Італія. Розташований між Трапані та Марсалою, це один із п’яти цивільних аеропортів Сицилії. У 2015 році через аеропорт пройшли 1 586 992 пасажири, що зробило його третім за завантаженістю аеропортом на Сицилії. Авіабаза Аеронаутіка Мілітаре названа на честь льотчика Лівіо Бассі. Цивільний аеропорт названий на честь сицилійського промисловця Вінченцо Флоріо Огляд Аеропорт розташований за 15 км на південь від Трапані та був відкритий на початку 1960-х років. Після тривалого періоду простою аеропорт був відновлений провінцією Трапані в 2003 році, і зараз він приймає кілька рейсів, переважно бюджетних авіакомпаній. Авіалінії та напрямки (жовтень 2022) Статистика Примітки Посилання Офіційний сайт
Театър на Марцел

Театърът на Марцел (на латински: Theatrum Marcelli) е римски театър, намиращ се близо до десния бряг на Тибър. Строителството му е замислено от Юлий Цезар, а е осъществено от Октавиан Август, който през 12 пр.н.е. го посвещава на паметта на своя покоен племенник и зет Марк Клавдий Марцел (син е на сестра му Октавия). При вътрешен диаметър от 111 метра (общо 130 м на залата) театърът е събирал около 11 – 15 хиляди зрители. Височината на трибуните е 30 метра. Имал е 3 етажа, оформени отвън в дорийски, йонийски, коринтски стил. Частично са запазени само долните 2 етажа. През Средните векове зданието е преустроено в крепост, над която е надстроен дворецът на знатния род Орсини. През 1926 – 1932 г. по-късните съоръжения около театъра са премахнати. Днес неговата ренесансова надстройка се използва като жилищна сграда. Източници Външни препратки ((it)) Teatro di Marcello Архив на оригинала от 2013-03-14 в Wayback Machine., май 2013 г. ((it)) site=Libero.it L'intervento del prof. Paolo Fidenzoni: Teatro di Marcello, 22.05.2015
Teatre de Marcel

El Teatre de Marcel és un teatre edificat a l'antiga Roma, conservat parcialment. Va ser promogut per Juli Cèsar i acabat per August entre els anys 13-11 aC. Va ser dedicat a Marc Claudi Marcel, en un acte de pietat, atès que aquest príncep va morir prematurament. Es calcula que la càvea, de 129,80 metres, podia acollir entre 15.000 i 20.000 espectadors; convertint-se en el segon teatre amb més capacitat de Roma, després del de Pompeu. El teatre de Marcel, tal com el veiem actualment, és fruit d'una restauració i liberalització de postissos duta a terme entre 1926 i 1932. Referències
Marcellovo divadlo

Marcellovo divadlo (latinsky: Theatrum Marcelli, italsky: Teatro di Marcello) bylo divadlo v Římě postavené na Martově poli v éře přechodu od Římské republiky k císařství, v roce 13 př. n. l. O rok později ho slavnostně otevřel císař Augustus a pojmenoval ho po svém synovci Marcu Claudiovi Marcellovi, který zemřel v roce 23 př. n. l. (nesmí být zaměňován se stejnojmenným vojevůdcem 3. století př. n. l.). O stavbě divadla rozhodl ještě Julius Caesar, ale nedožil se zahájení výstavby. Katalog sestavený na konci 4. století zaznamenal, že kapacita divadla byla 17 580 osob. Nejvyšší odhady hovoří o 40 000. To by z něj činilo největší divadlo v Římě. Bylo postaveno převážně z tufu a betonu a opláštěno bílým travertinem. Byla to také nejstarší stavba v Římě, která používala pálené římské cihly. Významnou rekonstrukci inicioval Vespasianus. Divadlo přestalo být využíváno na počátku 4. století a stavba sloužila jako zdroj stavebního materiálu například pro most Pons Cestius v roce 370. V raném středověku bylo divadlo využíváno jako pevnost římského rodu Faffo. Na konci 11. století byla užívána Pierem Leonim a později jeho dědici. To zachránilo komplex před úplnou destrukcí. Ve 13. století jej drželi Savelliové. V 16. století byla na troskách antického divadla postavena rezidence Orsiniů, kterou navrhl Baldassare Peruzzi. V současnosti v paláci sídlí velvyslanectví Řádu maltézských rytířů při Svatém stolci. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Theatre of Marcellus na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Marcellovo divadlo na Wikimedia Commons
Marcellustheater

Das Marcellustheater war ein Theater im antiken Rom, das heute noch in Form eines Wohnhauses existiert. Baugeschichte Bereits Caesar hatte das Gelände im Norden des Gemüsemarkts (forum holitorium) in unmittelbarer Nähe des prächtigen Tempels des Apollo Sosianus erworben. Dort ließ Augustus das 13 v. Chr. vollendete Theater errichten, das seinem zehn Jahre zuvor verstorbenen Neffen Marcellus gewidmet war. Für den Bau mussten zwei kleinere Tempel abgerissen werden, die vermutlich der Pietas und der Diana geweiht waren. Anders als griechische Theater war das Marcellustheater nicht an einen Berghang gebaut, sondern stand als Hochbau frei. Das etwa 33 Meter hohe Gebäude aus römischem Travertin der Steinbrüche von Tivoli und opus caementicium lieferte das Vorbild für die Konstruktion des später entstandenen Kolosseums. Es war nach Sitzplätzen das größte Theater der Stadt Rom und bot etwa 10.000 bis 15.000 Zuschauern Platz. Ende des 4. Jahrhunderts n. Chr. setzte der Verfall ein. Das Theater wurde zunehmend – wie viele öffentliche Gebäude der römischen Antike – als Steinbruch verwendet. Im Mittelalter wurden die noch erhaltenen Teile als Wohnraum genutzt. Auf die ersten beiden Arkadenreihen baute man Wohnhäuser. Die Familie Fabii (Faffi) baute das Theater im 12. Jahrhundert in eine monte Faffo genannte Festung um, die im Jahr 1386 an die Familie Savelli fiel. Im 16. Jahrhundert wurde auf den Fundamenten des Theaters ein Palazzo im Renaissancestil errichtet, den 1712 die römische Adelsfamilie Orsini übernahm. Noch heute ist dieser Zustand erhalten und das Theater bewohnt. Von 1926 bis 1932 wurden die zahlreichen Anbauten an das Theater beseitigt und die Fassade wurde bis zum antiken Straßenniveau wieder freigelegt. Das Proszenium wurde nicht freigelegt, ist jedoch durch die Forma Urbis Romae dokumentiert. Literatur Paolo Fidenzoni, Antonio Maria Colini: Il teatro di Marcello. Edizioni „Liber“, Rom [1969]. Annarosa Cerrutti Fusco: Il Teatro di Marcello. Trasformazioni di forme e di significati. In: Quaderni dell’Istituto di Storia dell’Architettura. Band 34/39, 1999/2002, S. 83–94. Weblinks Marcellus Theater in der archäologischen Datenbank Arachne Theatrum.de – Website der Direktion Landesarchäologie Mainz: Rom, Theater des Marcellus Roma Antiqua – Rom im Netz: Marcellustheater
Teatr Marcellusa

Teatr Marcellusa (łac. Theatrum Marcelli; wł. Teatro di Marcello) – starożytny teatr rzymski, wzniesiony w I wieku p.n.e. w południowej części Pola Marsowego w Rzymie. Miejsce pod ten obiekt zostało wyznaczone już przez Juliusza Cezara, jego zabójstwo w 44 p.n.e. spowodowało jednak przerwanie prac. Wznowił je Oktawian August, dedykując budowlę swojemu przedwcześnie zmarłemu w 23 p.n.e. siostrzeńcowi Markowi Klaudiuszowi Marcellusowi. W 17 p.n.e. teatr był areną uroczystości związanych z ludi saeculares, oficjalne zakończenie budowy miało jednak miejsce dopiero w 13-11 p.n.e. Wolnostojąca kamienna konstrukcja mogła pomieścić szacunkowo około 13 tysięcy widzów. Fasada widowni składała się z trzech kondygnacji z rzędami arkad w porządkach (kolejno): toskańskim, jońskim i korynckim. Teatr został zniszczony pod koniec starożytności; pochodzące z VIII wieku Itinerarium z Einsiedeln wspomina go już jako ruinę. W XII wieku pozostałości budowli włączono w obręb wzniesionej w tym miejscu twierdzy, będącej kolejno własnością rodów Fabii, Pierleoni, a następnie Savelli. Do czasów współczesnych z teatru zachował się jedynie dwukondygnacyjny fragment ściany widowni, wkomponowany w gmach Pałacu Savellich wzniesionego w latach 1523-1527 według projektu Baldassare Peruzziego. Od średniowiecza pomiędzy starożytnymi arkadami znajdowały się stragany okolicznych handlarzy. Zlikwidowano je w latach 20. XX wieku, podczas przeprowadzania kompleksowych prac restauratorskich połączonych z obniżeniem gruntu, a mających na celu wyeksponowanie resztek teatru. Przypisy
Teatro de Marcelo

Teatro de Marcelo foi um antigo teatro romano a céu aberto localizado em Roma construído nos últimos da República Romana para a realização de espetáculos de teatro e música. É um dos monumentos mais visitados em Roma por oferecer uma perspectiva única da reutilização de antigas ruínas romanas por edifícios posteriores, especialmente durante a Idade Média. História O espaço para a construção do teatro foi liberado por Júlio César, que foi assassinado antes do início da construção. Em 17 a.C., as obras já estavam avançadas o suficiente para que as celebrações dos Jogos Seculares foram realizadas ali. Quatro anos depois, a obra foi completada e, em 12 a.C., o Teatro de Marcelo foi inaugurado por Augusto. O teatro caiu em desuso no começo do século IV e a estrutura serviu como fonte de materiais de construção, por exemplo durante a construção da Ponte Céstio (370). Porém as estátuas no interior foram restauradas por Petrônio Máximo em 421, ao passo que a estrutura já abrigava edifícios residenciais. Na Alta Idade Média, o teatro foi utilizado como fortaleza pelos Fábios e, no final do século XI (quando o edifício era conhecido como templum Marcelli), por Pier Leoni e seus herdeiros (a família "Pierleoni"), o que provavelmente salvou a estrutura de ser demolida completamente. Os Savelli eram proprietários da estrutura no século XIII e, finalmente, no século XVI, a residência dos Orsini, projetada por Baldassare Peruzzi, foi construída no último nível do teatro (veja Palazzo Savelli-Orsini). No século XIX, o nível da rua já estava tão elevado que praticamente quase todo o andar inferior estava coberto. Atualmente, os andares superiores estão divididos em múltiplos apartamentos particulares e o local é utilizado para a realização de pequenos concertos musicais de verão. Características O teatro tinha 111 metros de diâmetro e era o maior e mais importante teatro da antiga Roma até a construção do Coliseu; ele abrigava originalmente entre 11 000 e 20 000 espectadores. O edifício foi construído majoritariamente em tufo e concreto num padrão conhecido como opus reticulatum e completamente revestido por mármore branco. Além disto, é o mais antigo edifício datável em Roma a fazer uso de tijolo romano cozido, na época uma novidade importada do mundo grego. A rede de arcos, corredores, túneis e rampas que davam acesso aos espaços interiores deste tipo de teatros romanos eram normalmente ornamentados com um padrão de colunas embutidas das antigas ordens gregas: dórica no topo e jônica no meio. Acredita-se que colunas coríntias tenham sido utilizadas no nível mais alto, mas é impossível determinar pois este nível foi removido quando o teatro foi reconstruído durante a Idade Média. À frente da cávea ficava o "palco" (scaenae frons) permanente. Como em outros teatros, o Teatro de Marcelo tinha aberturas através das quais belas paisagens podiam ser admiradas, como a ilha Tiberina para o sudoeste (na direção do antigo Gueto de Roma) e o Pórtico de Otávio para o noroeste. Localização Referências Ligações externas