NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Olbia (Italië)

Olbia is een stad in de Italiaanse autonome regio Sardinië. Qua inwonertal is Olbia de vierde stad van Sardinië. De huidige stad is modern maar heeft wellicht een Griekse of Punische oorsprong. Olbia is een van de belangrijkere Sardijnse havensteden. De afstand van het eiland tot het Italiaanse vasteland is hier op zijn kleinst; 125 mijl. De belangrijkste veerverbinding van Olbia is die met Civitavecchia. De luchthaven Olbia-Costa Smeralda ligt op ca. 3 km van de stad. Nabij Olbia liggen twee interessante prehistorische plekken. Ten eerste het nuraghecomplex van Cabu Abbas en ten tweede de heilige put Sa Testa. Bezienswaardigheden Kerk "San Simplicio" Kerk "San Paolo Apostolo" Nuraghe Cabu Abbas Cycloon Cleopatra Op 18 november 2013 trok cycloon Cleopatra over het eiland waarbij Olbia het zwaarst getroffen werd. In een uur tijd werd een halve meter regen aangevoerd, waardoor veel modderstromen ontstonden. Er vielen zestien doden te betreuren, 1700 personen werden in hotels ondergebracht. Premier Letta riep de noodtoestand voor Sardinië uit en stelde twintig miljoen euro voor noodhulp beschikbaar. Afbeeldingen
Ólbia

Ólbia (em sardo Terranoa, em gallurés Tarranoa) é uma comuna italiana da região da Sardenha, província de Sassari, com cerca de 51,045 habitantes. Estende-se por uma área de 376 km², tendo uma densidade populacional de 121 hab/km². Faz fronteira com Alà dei Sardi, Arzachena, Golfo Aranci, Loiri Porto San Paolo, Monti, Padru, Sant'Antonio di Gallura, Telti. Demografia Mitologia A cidade de Ólbia foi fundada por Iolau, sobrinho de Héracles, líder de um grupo de téspios e homens da Ática. Olbienses destacados Gian Franco Saba, (1968) arcebispo de Sassari desde 27 de junho de 2017 Referências
Olbia

Olbia este un oraș din Provincia Sassari, Sardinia, Italia. A fost locuit pe rând de fenicieni și greci. În zona sa a fost și locul victoriei romanilor asupra generalului cartaginez Hanno în 259 î.Hr. Orașul a fost numit Terranova Pausania după ce coloniștii din Pisa l-au reconstruit în 1198. În 1939 este redenumit Olbia. Demografie Olbia - evoluția demografică Date: Recensăminte sau birourile de statistică - grafică realizată de Wikipedia Clima Referințe Vezi și Listă de orașe din Italia Legături externe Materiale media legate de Olbia la Wikimedia Commons
Ольбия

О́льбия (итал. Olbia, сард. Terranoa) — итальянский город-порт на берегу одноимённого залива в провинции Сассари на Сардинии. Исторический центр области Галлура. При населении в 61 тыс. жит. (2018) является четвёртой коммуной Сардинии по численности населения (после Кальяри, Сассари и Куарту-Сант-Элена) и второй по величине после Сассари. Покровителем города считается святитель Симплиций, первый епископ города. Праздник города отмечается 15 мая. История История города Ольбия восходит к нурагическому периоду, в дальнейшем эта территория поочередно завоевывалась финикийцами, пунами, римлянами и карфагенянами. Благодаря своему выгодному географическому положению в центре пересечения торговых путей Средиземноморья, Ольбия была одним из важнейших и богатейших городов на острове, об этом до сих пор свидетельствуют руины романских терм, акведуков, некрополей и общественных зданий. В продолжение своей долгой истории город несколько раз перестраивался на новом месте. В Средние века именовался Чивита (Civita) и Терранова (Terranova). В 1939 году город Терранова-Паузания (Terranova-Pausania) был переименован в Ольбию в рамках муссолиниевской программы возвращения античных названий коммунам Италии. Примечания Литература Терранова-Паузания (Ольбия) // Татары — Топрик. — М. : Советская энциклопедия, 1956. — С. 356. — (Большая советская энциклопедия : [в 51 т.] / гл. ред. Б. А. Введенский ; 1949—1958, т. 42).
Олбија

Олбија (итал. Olbia, на месном говору: Tarranoa) град је у западној Италији. Олбија је једно од средишта истоименог округа Сасари у оквиру италијанске покрајине Сардинија. Град Олбија је значајан као једно од средишта италијанске ратне морнарице. Природне одлике Град Олбија налази се у североисточном делу Сардиније, на 270 км североисточно од Каљарија. Град се налази у истоименом Олбијском заливу, делу Тиренског мора. Северно од града налази се брежуљласта област Галурија, док се ка југу тло издиже у брда и планине. Становништво Према резултатима пописа становништва 2011. у општини је живело 53.307 становника. Олбија данас има око 54.000 становника, махом Италијана. То је 10 пута више него на почетку 20. века. Последњих деценија број становника у граду расте. Галерија Референце Спољашње везе Званични веб-сајт
Olbia

Olbia (sardiska: Terranoa) är en stad och kommun i Sassari på Sardinien i Italien. Den var fram till 2016 tillsammans med Tempio Pausania huvudort i den tidigare provinsen Olbia-Tempio. Kommunen hade 60 261 invånare (2017). Olbia gränsar till kommunerna Alà dei Sardi, Arzachena, Golfo Aranci, Loiri Porto San Paolo, Monti, Padru, Sant'Antonio di Gallura, Telti och San Teodoro. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Olbia.
Ольбія

Ольбія (італ. Olbia, сард. Terranoa, вен. Olbia) — місто та муніципалітет в Італії, у регіоні Сардинія, провінція Сассарі. До 2016 року муніципалітет належав до провінції Ольбія-Темпіо і був однією з двох її столиць. Ольбія розташована на відстані близько 280 км на південний захід від Рима, 195 км на північ від Кальярі, 34 км на схід від Темпіо-Паузанії. Населення — 58 723 особи (2014). Щорічний фестиваль відбувається 15 травня. Покровитель — San Simplicio. Демографія Населення за роками: Станом на 1 січня 2023 року в муніципалітеті офіційно проживали 5852 іноземці з 95 країн, серед них 2975 громадян країн Євросоюзу та 170 громадян України. Сусідні муніципалітети Ала-деі-Сарді Арцакена Голфо-Аранчі Лоірі-Порто-Сан-Паоло Монті Падру Сант'Антоніо-ді-Галлура Тельті Див. також Список муніципалітетів провінції Ольбія-Темпіо Примітки
Getrumsee

Der Getrumsee (italienisch Lago Ghetrun) ist ein Gebirgssee in den Sarntaler Alpen in Südtirol (Italien). Er liegt im weiten Kar zwischen der Getrumspitze, dem Plankenhorn und der Kassianspitze. Der einzige Abfluss des Sees ist der Getrumbach, der das Getrumtal entwässert, einen kurzen Seitenast des Durnholzer Tals. Administrativ liegt er auf dem Gebiet der Gemeinde Sarntal. Weblinks Einzelnachweise
Lago Ghetrun

Il lago Ghetrun (Getrumsee in tedesco) è un piccolo lago alpino situato a 2 368 m.s.l.m. nel comune di Sarentino, in provincia di Bolzano. Il lago si trova a poca distanza dalla vetta della Cima Ghetrun, in un avvallamento posto tra questa e il Corno Planca. Emissario del lago è il rio Ghetrun. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul Lago Ghetrun
Tempio Ossario dei Caduti d'Italia

The Tempio Ossario ai Caduti d'Italia is a church built in 1931 in Udine, in north-eastern Italy. The architects who realised the project are Alessandro Limongelli and Provino Valle. Description In front of the facade there are four sculptures: a member in the service of the navy, one of the air force, one of the army and one of the Alpini. The remains of 25,000 Italian soldiers who died during the First World War are buried in the walls of the church's chapels and in the crypt, which is the biggest in Italy. Sources Official website External links Tempio Ossario dei Caduti d'Italia at Find a Grave
Tempio ossario dei Caduti d'Italia

Il tempio ossario dei Caduti d'Italia è un edificio religioso di Udine. Storia L'edificio fu costruito nel 1931 su progetto degli architetti Alessandro Limongelli e Provino Valle. La cupola in rame fu opera delle Officine Martini di Udine. Esterno La chiesa domina il piazzale XXVI Luglio, così denominato in ricordo della data di ingresso delle truppe italiane in Udine nel 1866, al termine della terza guerra d'indipendenza. Al centro del piazzale c'è il monumento alla Resistenza, progettato dagli architetti Gino Valle e Federico Marconi, con un gruppo scultoreo di Dino Basaldella (1969). A ridosso della facciata si ergono quattro imponenti statue, raffiguranti un fante, un aviatore, un alpino e un soldato della marina. Interno L'interno, le cui tre navate sono divise da pilastri in granito rosso, è grandioso. La chiesa ha una vasta cripta, la più grande di tutti i luoghi di culto in Italia; sulle pareti di questa e delle cappelle della chiesa sovrastante sono incisi i nomi dei 25.000 militari italiani sepolti all'interno delle pareti stesse, esumati dai cimiteri di guerra del Friuli. Illustri sepolti nel Tempio Ossario Sisto Frajria (1888-1917), decorato di tre Medaglie d'argento e due di bronzo al valor militare Riccardo Giusto (1895-1915), primo caduto italiano della prima guerra mondiale Note Altri progetti Wikibooks contiene testi o manuali sulle disposizioni foniche degli organi a canne Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su tempio ossario dei Caduti d'Italia Collegamenti esterni Sito ufficiale, su tempioudine.it. URL consultato il 24 maggio 2013 (archiviato dall'url originale il 18 luglio 2013).
Erzbistum Agrigent

Das Erzbistum Agrigent (lat.: Archidioecesis Agrigentina, ital.: Arcidiocesi di Agrigento) ist eine auf Sizilien gelegene Diözese der römisch-katholischen Kirche. Sie ist das Metropolitanbistum der Kirchenprovinz Agrigent in der Kirchenregion Sizilien; ihre Suffraganbistümer sind das Bistum Caltanissetta und das Bistum Piazza Armerina. Geschichte Der Überlieferung nach war Libertinus im 3.–4. Jahrhundert n. Chr. der erste Bischof von Agrigent. Einer Theorie des Archäologen Ernesto De Miro zufolge ist die Basilikula in den Archäologischen Stätten von Agrigent eine Gedenkstätte für die Heiligen Libertinus und Pellegrinus mit den Gräbern dieser beiden Märtyrer. Von einem Bischof Gregor von Agrigent ist ein griechischer Kommentar über das Buch Ekklesiastes überliefert. Ein weiterer Bischof namens Gregor zählte 680–681 zu den Teilnehmern des Dritten Konzils von Konstantinopel, ein Bischof Johannes 787 zu denen des Zweiten Konzils von Nicäa. Nach der arabischen Vorherrschaft wurde das ursprüngliche byzantinische Bistum im 12. Jahrhundert als lateinisches Bistum wiedererrichtet. Erster Bischof war der heilige Gerlandus von Besançon (ca. 1030–1100), der Patron der Diözese, dem auch die Kathedrale von Agrigent geweiht ist. Zu dieser Zeit erstreckte sich das Territorium des Bistums bis an die Nordküste Siziliens (Termini Imerese). Im Jahre 1844 wurden bei einer Neuordnung der Bistumsgrenzen Teile des Territoriums des Bistums Agrigent den Erzbistümern Palermo und Monreale zugeordnet, aus einem weiteren Teil wurde das Bistum Caltanissetta errichtet. Am 2. Dezember 2000 wurde mit der Apostolischen Konstitution Ad maiori consulendum die Kirchenprovinz Monreale, zu der das Bistum Agrigent bis dahin gehörte, aufgelöst. Das Bistum Agrigent wurde zum Erzbistum und Metropolitansitz mit den Suffraganbistümern Caltanissetta und Piazza Armerina erhoben. Siehe auch Liste der Bischöfe von Agrigent Römisch-katholische Kirche in Italien Liste der römisch-katholischen Diözesen Weblinks Homepage des Erzbistums (italienisch) Erzbistum Agrigent und Karte der Kirchenregion Sizilien auf der offiziellen Website der Katholischen Kirche Italiens (italienisch) Eintrag zu Erzbistum Agrigent auf catholic-hierarchy.org (englisch) Eintrag zu Erzbistum Agrigent auf gcatholic.org (englisch) Einzelnachweise
Aartsbisdom Agrigento

Het aartsbisdom Agrigento (Latijn: Archidioecesis Agrigentina; Italiaans: Arcidiocesi di Agrigento) is een metropolitaan aartsbisdom van de Rooms-Katholieke Kerk op Sicilië, Italië. De zetel van het aartsbisdom is in Agrigento. De aartsbisschop van Agrigento is metropoliet van de kerkprovincie Agrigento waartoe ook de volgende suffragane bisdommen behoren: Bisdom Caltanissetta Bisdom Piazza Armerina Zie ook Katholieke Kerk in Italië
Archidiecezja Agrigento

Archidiecezja Agrigento (łac. Archidiœcesis Agrigentina) – archidiecezja metropolitalna Kościoła rzymskokatolickiego we Włoszech, a ściślej w południowej części Sycylii. Należy do regionu kościelnego Sycylia. Wszystkie jej parafie leżą w granicach świeckiej prowincji Agrigento. Powstanie biskupstwa w Agrigento datowane jest już na I wiek. W roku 2000 diecezja została podniesiona do rangi archidiecezji, której arcybiskup jest zarazem metropolitą. Główne świątynie Archikatedra: Bazylika archikatedralna św. Gerlanda w Agrigento Konkatedry: Konkatedra Świętego Krzyża w Villaseta Konkatedra św. Dominika w Agrigento Bazyliki mniejsze: Bazylika Maryi Niepokalanej w Agrigento Bazylika Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Sciacca Bazylika św. Kalogera w Monte di Sciacca Biskupi Alessandro Damiano – arcybiskup metropolita kard. Francesco Montenegro – emerytowany arcybiskup Carmelo Ferraro – emerytowany arcybiskup Bibliografia Archidiecezja Agrigento [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2011-07-07] (ang.). Archidiecezja Agrigento w bazie gcatholic.org [dostęp 2023-03-20] (ang.).
Arquidiocese de Agrigento

A Arquidiocese de Agrigento (latim: Archidiœcesis Agrigentina) é uma arquidiocese da Igreja Católica sediada em Agrigento, na Itália. Seu arcebispo atual é Alessandro Damiano. Possui duas dioceses sufragâneas: Caltanissetta e Piazza Armerina. Território O território da arquidiocese de Agrigento abrange 43 comunas: Cronologia dos arcebispos e bispos-auxiliares do século XX Arcebispos recentes: Referências Ligações externas «Página oficial» (em italiano) «Informações sobre a arquidiocese no Catholic Hierarchy» (em inglês)
Chiesa di San Leonardo (Candiana)

La chiesa di San Leonardo è la parrocchiale di Pontecasale, di Candiana, in provincia e diocesi di Padova; fa parte del vicariato del Conselvano. L'edificio risale al XVI secolo. Descrizione La chiesa, a navata unica, presenta una pianta a croce latina e un soffitto con volta a botte ribassata. Su entrambi i lati è presente un altare. La facciata è scandita da quattro paraste di ordine dorico e vi è un timpano dentellato e aggettante sormontato da tre statue raffiguranti San Michele, il Cristo Salvatore e San Marco. Il portale presenta anch'esso un timpano adornato da un gruppo scultoreo raffigurante San Leonardo che libera due schiavi. Lateralmente sono visibili due cappelle in mattoni, aggiunte nella prima metà del XX secolo insieme al battistero in occasione dei lavori di ampliamento della navata. L'altare maggiore, in marmo policromo e decorato con statue di angeli attribuibili probabilmente alla scuola di Giovanni Bonazza, risale al XVII secolo. L'altare del coro, opera forse di Andrea da Valle o di Giovanni Maria Falconetto, risale invece alla seconda metà del XVI secolo e custodisce una tela coeva raffigurante la storia di San Leonardo. Staccato dall'edificio principale vi è un campanile quattrocentesco con copertura a cono. Storia La chiesa preesistente, dotata di cupola, soffitti affrescati e di un muro di separazione tra uomini e donne risulta lesionata da un crollo già nel 1572. L'edificio attuale, progettato da Andrea da Valle, è disposto su un asse nord-sud con l'ingresso a nord e il coro a sud, a differenza del precedente che aveva il presbiterio rivolto ad est. La chiesa fu consacrata solo nel 1914. Il coro attuale fu inaugurato nel 1935 mentre negli anni '40 l'edificio fu rimaneggiato con un ampliamento della navata e l'aggiunta delle cappelle laterali in cui vengono posti gli altari. Nel 1990 venne restaurata la facciata. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa di San Leonardo (Pontecasale, Candiana) Collegamenti esterni Chiesa di San Leonardo (Candiana), su BeWeB, Ufficio nazionale per i beni culturali ecclesiastici della Conferenza Episcopale Italiana.
Темпио Паузания

Темпио Паузания (на италиански: Tempio Pausania) e град и община в Италия. Населението на града е 14 230 души по данни от преброяването през 2008 г. Външни препратки В Общомедия има медийни файлове относно Темпио Паузания Официален сайт на града Архив на оригинала от 2012-02-05 в Wayback Machine.
Tèmpiu

Tèmpiu (en català antic Temple, en italià Tempio Pausania) és una ciutat de Sardenya de la província de Sàsser. És a la regió històrica de la Gal·lura. El comú té una superfície de 214 km² i prop de 14.000 habitants. Limita amb els municipis d'Aggius, Aglientu, Arzachena, Berchidda, Bortigiadas, Calangianus, Erula (SS), Luogosanto, Luras, Oschiri, Palau, Perfugas (SS), Santa Teresa Gallura i Tula (SS). Evolució demogràfica Administració Personatges il·lustres Paolo Dettori, president de Sardenya. Gavino Pes, poeta sard en gal·lurès. Fabrizio De André, cantautor i poeta italià. Bernardo de Muro, (1875-1955) tenor.
Tempio Pausania

Tempio Pausania (sardinsky: Tèmpiu) je italská obec (comune) v provincii Sassari v regionu Sardinie. Nachází se ve výšce 566 metrů nad mořem a má přibližně 13 tisíc obyvatel. Rozloha obce je 210,82 km². Odkazy Reference Externí odkazy Oficiální stránky Obrázky, zvuky či videa k tématu Tempio Pausania na Wikimedia Commons
Tempio Pausania

Tempio Pausania (sardisk: Tèmpiu) er en by og en kommune (comune) i provinsen Sassari i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 566 meters højde og har 14.159 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 210,82 km² og grænser til kommunerne Aggius, Aglientu, Arzachena, Berchidda, Bortigiadas, Calangianus, Erula, Luogosanto, Luras, Oschiri, Palau, Perfugas, Santa Teresa Gallura og Tula. Referencer Henvisninger
Tempio Pausania

Tempio Pausania (Galluresisch: Tempiu) ist neben Olbia eine der Hauptstädte der Provinz Gallura Nord-Est Sardegna im Nordosten Sardiniens. Die Stadt hat 13.003 Einwohner (Stand 31. Dezember 2024) und ist Gerichtssitz und Sitz des Bistums Tempio-Ampurias. Sie ist Mitglied der Vereinigung "I borghi piu belli d`Italia". Geographie Tempio Pausania ist das historische und geographische Zentrum der Gallura. Die Ortsteile von Tempio Pausania sind Nuchis, Bassacutena und San Pasquale. Nachbargemeinden sind Aggius, Aglientu, Arzachena, Berchidda, Bortigiadas, Calangianus, Erula, Luogosanto, Luras, Oschiri, Palau, Perfugas, Santa Teresa Gallura und Tula. Sehenswürdigkeiten Verkehr Tempio besitzt einen Bahnhof an der Bahnstrecke Sassari–Palau, der nur noch im Sommer mit Zügen des sog. Trenino Verde bedient wird. Dabei fahren Züge von Tempio nach Palau und von Tempio nach Sassari. Der denkmalgeschützte Bahnhof wurde Ende der 1930er Jahre erbaut, als Tempio Knotenpunkt im Schmalspurnetz der Ferrovie della Sardegna, kurz FdS, wurde, und sich in Tempio die heute stillgelegte und teilweise abgebaute Bahnstrecke Monti–Tempio Pausania und die Bahnstrecke Sassari–Palau trafen. Der Bahnhof selber liegt im Tal unterhalb des großen Largo XXV Aprile. In der holzgetäfelten Wartehalle ziehen sich folkloristische Ölgemälde als Fries entlang (keine Fresken, sondern Holztafeln). Sie zeigen in großflächig-figurativem Stil typische Szenen aus dem sardischen Dorfleben. Sie stammen von Giuseppe Biasi aus Sassari. Für die Auftragsarbeit zur Verschönerung des damals neuen Bahnhofs bekam er 750 Lire. Söhne und Töchter der Stadt Giacomo Pes di Villamarina (1750–1827), General und Vizekönig des Königreichs Sardinien Antonio Azara (1883–1967), Jurist und Politiker (DC) Adolfo Lastretti (1937–2018), Schauspieler Weblinks Der Carneval von Tempio Diözese Tempio-Ampurias Tempio Pausania und Umgebung (deutsch) Einzelnachweise
Tempio Pausania

Tempio Pausania (Italian pronunciation: [ˈtɛmpjo pauˈzaːnja] ; Sardinian: Tèmpiu, Gallurese: Tèmpiu) is a town and comune (municipality), which, along with Olbia, is a co-capital of the province of Gallura North-East Sardinia in the autonomous island region of Sardinia in Italy. It is one of I Borghi più belli d'Italia ("The most beautiful villages of Italy"). It has 12,878 inhabitants. History Cultural and delegated administrative centre of the Gallura sub-region, Tempio has an ancient history. Typical granite-stone architecture of the historical centre presents many similarities with southern Corsican towns. From 2005 to 2016 it was the co-capital of the province of Olbia-Tempio together with Olbia, with which it is also now the co-capital of the province of Gallura North-East Sardinia. Climate Demographics As of 2026, the population is 12,878, of which 49.8% are male, and 50.2% are female. Minors make up 11.2% of the population, and seniors make up 27.8%. Immigration As of 2025, immigrants make up 4.9% of the total population. The 5 largest foreign countries of birth are Romania, Argentina, France, Morocco, and Germany. Main sights Historical centre of the town, built in grey granite blocks (mainly 18th century); particularly Corso Matteotti, via Roma (Carrera Longa, Lu Runzatu, Lu Pultali), Piazza d'Italia (Piazza di l'Ara), Parco delle Rimembranze, Fonte Nuova (Funtana Noa) and Parco di San Lorenzo, via Mannu (ex via dei Nobili or dei Cavalieri) Nuraghe Maiori (Naracu Maiori) Nuraghe Polcu (Naracu Polcu) Ruins of Palace of Giudice Nino Visconti di Gallura (1200) San Pietro (Santu Petru) Cathedral; Santa Croce Church; Oratorio del Rosario (13th–14th century); Palazzo Villamarina-Pes (17th century); Palazzo degli Scolopi, (17th century), actually Provincial offices; Purgatorio (Lu Pulgatoriu) Church (17th century) Fonti di Rinagghju Monte Limbara, elevation 1,359 metres (4,459 ft), 16 kilometres (10 mi) south of the town. Transport Tempio Pausania has national roads with Sassari (SS 672), Olbia (SS127) and Palau (SS133). There is a railway station on the narrow gauge Sassari to Palau line, with occasional tourist train services run by Trenino Verde. See also Diocese of Ampurias Francesco Menzio References Sources Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Tempio Pausania" . Encyclopædia Britannica. Vol. 26 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 591. This article incorporates text from a publication now in the public domain: Herbermann, Charles, ed. (1913). "Diocese of Ampurias". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.
Tempio Pausania

Tempio Pausania o Tempiu (topónimo cooficial en idioma gallurés) es un municipio de 15.000 habitantes en el norte de Cerdeña (Italia), en la región de Gallura y perteneciente a la provincia de Gallura - Cerdeña Nororiental. Anteriormente fue una ciudad romana llamada Tempio. Ejerce como capital administrativa (junto a Olbia) de la provincia de Gallura - Cerdeña Nororiental. Centro administrativo y cultural de la subregión de Gallura, Tempio tiene una historia antigua y es el centro de una de las dos principales áreas que se mantuvieron a salvo de la colonización fenicia. La arquitectura típica de piedra-granito del centro histórico presenta muchas similitudes con los pueblos del sur de Córcega. Tempio Pausania tiene buenas conexiones con carretera con Sassari (SS 672), Olbia (SS127) y Palau (SS133). Dispone de una estación de trenes. Evolución demográfica Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Tempio Pausania.