NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stade San Vito-Gigi Marulla

Le stade San Vito-Gigi Marulla, qui porte le nom de Gigi Marulla depuis 2015, est un stade de football situé la ville de Cosenza en Italie, qui possède une capacité de 25 000 spectateurs. Histoire Il a été inauguré en 1964. Le stade accueille un match de l'équipe nationale italienne de football, valable pour les éliminatoires du championnat d'Europe de 1968 et disputé le 1er novembre 1967 contre Chypre, qui s'est soldé par un score de 5-0 en faveur de l'Italie. C'est le stade utilisé par Cosenza Calcio, club qui obtient le meilleur classement de son histoire en 1992 avec une cinquième place de Serie B. Le 25 février 2011, le stade accueille un match des Six Nations des moins de 20 ans qui oppose l'équipe d'Italie au Pays de Galles. Le stade accueille également de nombreux artistes tels qu'Antonello Venditti, Sting, Eros Ramazzotti, Deep Purple, etc. Initialement nommé Stade San Vito, il prend son nom actuel en mémoire de Gigi Marulla le 21 septembre 2015, décédé cette même année. Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail de la Calabre
San Vito-Gigi Marullastadion

Het San Vito-Gigi Marullastadion is een multifunctioneel stadion in Cosenza, Italië. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub Cosenza Calcio maakt gebruik van dit stadion. In het stadion is plaats voor 24.209 toeschouwers. Het stadion werd geopend in 1963.
Stadio San Vito-Gigi Marulla

Stadio San Vito-Gigi Marulla – wielofunkcyjny stadion w Cosenzy, we Włoszech. Został otwarty 23 października 1964 roku. Może pomieścić 20 987 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu Cosenza Calcio. Budowa stadionu rozpoczęła się 19 stycznia 1961 roku, a oddanie obiektu do użytku nastąpiło 23 października 1964 roku. Gospodarzem areny jest klub Cosenza Calcio, który przed otwarciem obiektu występował na Stadio Emilio Morrone. Początkowo trybuny otaczały stadion z trzech stron, brakujące trybuny od strony północnej powstały w roku 1993. Oświetlenie stadionu zainaugurowano w 1983 roku. W 2015 roku obiekt nazwano imieniem byłego piłkarza Cosenzy, Gigiego Marulli. Najwyższym poziomem ligowym, na którym występowała Cosenza Calcio, była Serie B, ale obiekt miał okazję gościć trzy spotkania Serie A (dwa z udziałem Catanzaro, w latach 1976 i 1983 oraz jeden z udziałem Catanii, w 1984 roku). Ponadto na obiekcie raz wystąpiła piłkarska reprezentacja Włoch, 1 listopada 1967 roku w meczu el. do ME przeciwko Cyprowi (5:0). Na stadionie organizowano także koncerty, m.in. Stinga, Deep Purple, Boba Dylana i Zucchero. Przypisy
Стадіо Сан-Віто–Джіджі Марулла

«Стадіо Сан-Віто–Джіджі Марулла» (італ. Stadio San Vito-Gigi Marulla) — футбольний стадіон у місті Козенца, Італія. Домашня арена футбольного клубу «Козенца». Місткість стадіону становить 20 987 глядачів. Історія Стадіон був відкритий у 1964 році. 17 липня 1993 року на стадіоні виступав Стінг під час свого туру Ten Summoner's Tales. 20 липня 2006 року Боб Ділан завершив тут свій європейський тур. Галерея Примітки Посилання Стадіо Сан-Віто–Джіджі Марулла (італ.) Стадіо Сан-Віто–Джіджі Марулла на europlan-online (нім.) Стадіо Сан-Віто–Джіджі Марулла на soccerway (нім.)
Stadio Santa Maria Goretti

Stadio Santa Maria Goretti is a multi-use stadium in Catania, Italy. It is currently used mostly for american football and rugby union matches and is the home of Amatori Catania team. The stadium holds 10,000 persons and is named after the Catholic saint Maria Goretti. Trivia In 2012, after the death of Benito Paolone (one of the founding fathers of Amatori Catania), the stadium has been renamed Stadio Benito Paolone. References
Stade Santa Maria Goretti

Le Stade de Rugby Benito Paolone (en italien : Stadio del Rugby Benito Paolone), auparavant connu sous le nom de Stade Santa Maria Goretti (en italien : Stadio Santa Maria Goretti), est un stade omnisports italien (servant principalement pour le rugby à XV et le football américain) situé dans la ville de Catane, en Sicile. Le stade, doté de 6 000 places, sert d'enceinte à domicile à l'équipe de rugby à XV de l'Amatori Catane, ainsi qu'à l'équipe de football américain des Éléphants de Catane. Histoire Le stade porte le nom de la sainte catholique Maria Goretti. En 2014, il est rebaptisé Stade de Rugby Benito Paolone en hommage à un des pionniers du rugby catanais, fondateur, entraîneur et dirigent du club de rugby de l'Amatori Catane. Événements Matchs internationaux de rugby à XV Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail du rugby à XV Portail du football américain Portail de la Sicile
Stadio Santa Maria Goretti

Lo stadio Santa Maria Goretti è un impianto sportivo di Catania. Casa dello Sporting Club Zagara 1 Rugby per quasi trent'anni e principalmente dedicato alle discipline del rugby e del football americano, attualmente ospita le gare interne dell'Amatori Catania Rugby e degli Elephants Catania. Lo stadio ha una capienza di circa 6 000 posti a sedere, la maggior parte dei quali nella tribuna coperta. Il terreno di gioco è in erba naturale. Storia Negli anni 1970 e novanta ospita sporadicamente alcuni incontri e test match internazionali della Nazionale italiana di rugby e della Nazionale A, la seconda selezione nazionale. Il 2 aprile 1977 venne giocato l'incontro con la Polonia di Coppa FIRA; l'Italia si impose per 29-3. Il 22 maggio 1983 vi si gioca la partita Italia-URSS 12-10, valida per la Coppa Europa, davanti a seimila spettatori: è l'inaugurazione ufficiale del nuovo campo. Il 1º ottobre 1994 la partita contro Romania valida per la qualificazione alla Coppa del Mondo 1995 e terminata 24-6 per gli azzurri grazie ai calci piazzati di Diego Domínguez. Negli anni successivi, fu la sede di due incontri no cap tra Italia A, Nuova Zelanda XV e Australia XV, di fatto Wallabies e All Blacks in tour in Europa nel mese di ottobre. I match terminarono rispettivamente coi punteggi di 21-51 e 19-55. Il 18 luglio 1998 vi si giocò il Super Bowl Italiano XVIII, vinto dai Lions Bergamo sui Frogs Legnano per 29 a 28. Dal 1978 al 2006, è stata la sede degli incontri casalinghi dello Sporting Club Zagara 1 Rugby, squadra catanese che militò in serie A2 negli anni novanta. Più recentemente, è divenuto il terreno di gioco dell'Amatori Catania e degli Elephants Catania, rispettivamente le principali realtà cittadine di rugby e football americano. Nel 2014 è stato intitolato a uno dei pionieri del rugby catanese, Benito Paolone: fondatore, allenatore e dirigente del club Amatori Catania. Dagli anni duemiladieci l'impianto versa in una parziale condizione di degrado ed abbandono, nonostante le società continuino ad affittare il campo al Comune di Catania per disputare le gare interne dei rispettivi impegni sportivi. Incontri di rilievo Rugby Football americano Note Voci correlate Benito Paolone Amatori Catania Rugby Elephants Catania Sporting Club Zagara 1 Rugby Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stadio Santa Maria Goretti
Stadio Tonino Benelli

Das Stadio Tonino Benelli ist ein Fußballstadion in der italienischen Hafenstadt Pesaro, Region Marken. Es ist die Hauptsportanlage der Hauptstadt der Provinz Pesaro und Urbino und wird vom Fußballclub Vis Pesaro genutzt. Sie bietet 4898 Sitzplätze. Geschichte Der Initiator des Baus war Romolo Rifelli, Bauunternehmer und Vereinspräsident, der die Anlage bauen ließ. Sie wurde 1927 eingeweiht. Vis Pesaro zog vom Gelände an der Baia Flaminia in die neue Heimat, wo sie bis heute zu ihren Heimspielen antritt. Ursprünglich umschloss eine Radrennbahn das Spielfeld aus Naturrasen. Die Sportstätte besitzt zwei Längstribünen, die mit roten und weißen Kunststoffsitzen ausgestattet sind. Die Flutlichtanlage auf vier Masten in den Stadionecken beleuchten das Fußballstadion. Auf der zum Teil überdachten Haupttribüne finden die Gästefans ihre Plätze. Direkt hinter ihr liegt ein weiteres Fußballfeld. Die Fans von Vis Pesaro haben ihren Platz auf der Gegentribüne unter freiem Himmel. Die Tribüne aus Stahlrohr wurde vor den alten Rängen aus Beton aufgestellt. Das Stadion ist nach dem italienischen Motorradrennfahrer Antonio „Tonino“ Benelli benannt, der bei einem Verkehrsunfall ums Leben kam. Tonino Benelli war einer der sechs Brüder, die 1911 in Pesaro die Garage Benelli gründeten, aus der sich der Motorradhersteller Benelli entwickelte. Weblinks vispesaro1898.it: Stadion auf der Website von Vis Pesaro (italienisch) europlan-online.de: Stadio Comunale Tonino Benelli – Pesaro de.soccerway.com: Stadio Tonino Benelli Einzelnachweise
Stadio Tonino Benelli

Stadio Tonino Benelli is an arena in Pesaro, Italy. It is primarily used for football, and is the home to Vis Pesaro 1898 of Serie C. It opened in 1927 and holds 4,898 spectators. It is named after Tonino Benelli, an early 20th Century motorcycle rider born in Pesaro. Background The stadium was built by Romolo Rifelli, a building contractor and president of Vis Pesaro at the time, and began operating in 1927, the year in which Vis Pesaro moved its playing field here from the previous site in Baia Flaminia. Initially, the stadium was also designed as a velodrome, thanks to the presence of the track that still surrounds the playing field. On 3 July 1982, it hosted the II Italian Superbowl, won by Rhinos Milano over Frogs Gallarate with a score of 11-0. In March 2014, renovation work was carried out in the Gradinata prato sector, which involved the removal of the nets between the field and the stands. References
Stade Tonino-Benelli

Le stade Tonino-Benelli (en italien : Stadio Tonino Benelli) est un stade de football italien situé dans la ville de Pesaro, dans les Marches. Le stade, doté de 4 898 places et inauguré en 1927, sert d'enceinte à domicile à l'équipe de football du Vis Pesaro dal 1898. Il porte le nom de Tonino Benelli, motocycliste plusieurs fois champion d'Italie et le plus jeune des six frères Benelli (originaires de la ville), décédé dans un accident de la route. Histoire L'initiateur de la construction est Romolo Rifelli, entrepreneur en bâtiment et président d'une association locale. Le stade ouvre ses portes en 1927, année où le club de Vis Pesaro quitte alors son terrain de jeu situé de Baia Flaminia pour venir s'installer dans le nouveau stade.. À l'origine, une piste cyclable entourait le terrain de jeu, en faisant un stade-vélodrome. Le 3 juillet 1982, le stade accueille le Superbowl du championnat d'Italie de football américain entre les Rhinos de Milan et les Frogs de Legnano (victoire des milanais 11-0). En mars 2014, le stade subit des rénovations, impliquant l'enlèvement des filets entre le terrain et les tribunes. Événements Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail du football américain Portail du cyclisme Portail des Marches
Stadio Tonino Benelli

Lo stadio Tonino Benelli è il principale impianto sportivo calcistico della città di Pesaro. L'impianto è intitolato ad Antonio Benelli detto "Tonino", il più piccolo dei sei fratelli Benelli, motociclista più volte campione italiano scomparso a causa di un incidente stradale. Storia L'impianto fu edificato da Romolo Rifelli, imprenditore edile nonché presidente della Vis Pesaro dell'epoca, ed entrò in funzione nel 1927, anno in cui la Vis Pesaro spostò qui il proprio campo da gioco dal precedente terreno di Baia Flaminia. Inizialmente lo stadio era anche concepito come velodromo, grazie alla presenza della pista che circonda tuttora il campo da gioco. Il 3 luglio 1982 ospitò il II Superbowl Italiano, vinto dai Rhinos Milano sui Frogs Gallarate col punteggio di 11-0. Nel marzo 2014 vengono effettuati i lavori di ristrutturazione nel settore Gradinata prato che hanno comportato la rimozione delle reti tra campo e spalti, rendendo quindi il settore "senza barriere", secondo caso in Italia per la serie D dopo il campo sportivo comunale "Civitelle" di Agnone, in Molise. Struttura Le tribune sono dislocate su due lati. La "Nuova tribuna prato" è il settore destinato al tifo organizzato locale. Sul lato opposto sorge una tribuna, in parte scoperta, in parte coperta nella parte centrale, e in parte nuovamente scoperta ma assegnata ai tifosi ospiti. Non sono presenti settori dietro le porte da calcio, ai lati corti del campo. Settori dello stadio Nuova Tribuna Prato Tribuna centrale coperta Tribuna laterale scoperta Tribuna laterale ospiti Note Collegamenti esterni Stadio Comunale T. Benelli, su comune.pesaro.ps.it, Comune Di Pesaro. URL consultato il 6 marzo 2016 (archiviato dall'url originale il 19 luglio 2003).
Stadio Valerio Bacigalupo

Lo stadio comunale Valerio Bacigalupo è il principale impianto sportivo di Savona e ha ospitato dal 1959 al 2020 le partite casalinghe del Savona Football Club. Era per capienza il quarto stadio della regione Liguria, dopo lo Stadio Luigi Ferraris di Genova, lo Stadio Alberto Picco de La Spezia e lo Stadio comunale di Chiavari. Storia L'impianto sorge in via Cadorna nel quartiere di Legino ed è attivo dalla stagione 1959-1960. In precedenza la squadra giocava nel campo sportivo di corso Ricci, alla confluenza dei torrenti Letimbro e Lavanestro. Lo stadio è intitolato alla memoria di Valerio Bacigalupo, storico portiere prima del Savona e poi del Grande Torino nonché della Nazionale italiana, morto il 4 maggio 1949 nella tragedia di Superga. La struttura venne inaugurata il 6 settembre 1959 con il taglio del nastro da parte della madre del portiere e la partita inaugurale fu proprio tra Savona e Torino (terminata 3 a 0 per i granata). Il Bacigalupo ha avuto una capienza di 20 000 spettatori negli anni sessanta, capienza che è stata via via limitata nei decenni successivi arrivando a soli 4 000 posti a sedere a seguito della chiusura delle curve, non adeguate alle nuove normative in materia di sicurezza, e ad altri problemi connessi alle vie di fuga dello stadio. Con l'arrivo del Terzo millennio sono state avanzate varie ipotesi per apportare modifiche sostanziali all'impianto ed all'area circostante arrivando ad ipotizzare anche la costruzione di un nuovo stadio. Nonostante le richieste della società e gli annunci degli enti preposti, non è ancora stato varato un progetto definitivo e ci si è limitati a piccoli interventi sull'attuale struttura tra cui la ristrutturazione e adeguamento della gradinata, la realizzazione del sistema di videosorveglianza, il potenziamento dell'impianto di illuminazione e la ripittura degli spalti nei colori sociali del Savona (bianco-blu). Gli spalti sono attualmente suddivisi in 4 settori: la tribuna (1 000 posti coperti), ubicata sul lato ovest del rettangolo di gioco; i distinti (1 200 posti), situati al secondo anello della tribuna; la gradinata (1 300 posti), posta sul lato est del campo, dove prende posto la tifoseria organizzata bianco-blu; il settore ospiti (500 posti), sempre sul lato est del campo, è separato dal resto della gradinata mediante barriere costruite in base ai vigenti regolamenti. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stadio Valerio Bacigalupo
Stadio Valerio Bacigalupo

Stadio Valerio Bacigalupo – wielofunkcyjny stadion w Savonie, we Włoszech. Może pomieścić 4 000 widzów. Jest aktualnie używany głównie dla meczów piłki nożnej. Swoje spotkania rozgrywa na nim Savona 1907 FBC. Obiekt powstał w 1959 i jest własnością miasta. Stadion znajduje się przy Via Cadorna w dzielnicy Legino i jest aktywny od sezonu 1959/60. Wcześniej zespół piłkarski Savony grał w boisku sportowym Corso Ricci, u zbiegu Letimbro i Lavanestro. Stadion nazwany imieniem Valerio Bacigalupo, byłego bramkarza najpierw Savona FBC, a następnie Grande Torino i włoskiej drużyny narodowej, zginął 4 maja 1949 roku w katastrofie na wzgórzu Superga. Obiekt został otwarty w dniu 6 września 1959 roku z krojenia wstęgi ze strony matki bramkarza i meczu otwarcia pomiędzy Savoną a Torino AC (zakończony 3:0 dla granatowych). Konstrukcja została zbudowana o pojemności 20.000 widzów, a następnie stopniowo została ograniczona do zaledwie 4000 miejsc siedzących. Zamknięto półokrągłe strony stadionu, które nie przystosowane do nowych przepisów dotyczących bezpieczeństwa oraz inne elementy stanowiące problemy w odniesieniu do dróg ewakuacyjnych. Stadion podzielony na 4 sektory: tribuna (1000 miejsc), trybuna główna znajdująca się po zachodniej stronie boiska; distinti (1200 miejsc), siedzenia znajdujące się naprzeciwko głównej trybuny; gradinata (1300 miejsc), siedzenia znajdujące się po wschodniej części stadionu, przydzielane zorganizowanych fanom biało-niebieskich; settore ospiti (500 miejsc), siedzenia znajdujące się także po wschodniej stronie stadionu, jest oddzielona od reszty barierami wykonanymi zgodnie z obowiązującymi przepisami. Przypisy Bibliografia Stadio Valerio Bacigalupo, [w:] baza Soccerway (stadiony) [dostęp 2021-01-02] . Informacje o stadionie w bazie Wikimapia Informacje o stadionie w bazie Europlan-online (ang.)
Stadio velodromo Lello Simeone

Lo stadio velodromo Lello Simeone è il più antico impianto sportivo della città di Barletta ed è situato nella zona a ovest della città, nel quartiere Santa Maria. Di proprietà del Comune di Barletta, inizialmente era denominato "Littorio" e in seguito "degli Sports", ma dagli anni '50 assume la denominazione definitiva "Lello Simeone", dedicata ad un medico barlettano che aveva dedicato tanto allo sport locale, ma prematuramente scomparso nel 1949. È un impianto sportivo polifunzionale con un campo in erba sintetica, una tribuna tubolare in grado di ospitare un centinaio di spettatori e soprattutto un velodromo per il ciclismo in cemento armato. Il velodromo è l'unico omologato nell'intera regione Puglia e ha una lunghezza regolamentare di 333,33 metri. Nell'impianto ha corso anche Fausto Coppi. È stato usato dall'Unione Sportiva Fascista Barletta e dalla Barletta fino alla metà della stagione 1970-71, allorquando fu inaugurato lo stadio Cosimo Puttilli, più moderno, dotato di pista d'atletica e soprattutto con superficie in erba. In seguito il Lello Simeone fu usato dalle altre formazioni calcistiche della città e soprattutto dall'A.C.F. Barletta, quando militava in Serie B. Attualmente è utilizzato, football americano (Green Hawks Barletta, trasformatisi in Mad Bulls BT dal settembre 2012), rugby (Draghi BAT) e da tutte le società ciclistiche pugliesi per l'attività su pista, inoltre è anche utilizzato come campo di allenamento dall'SSD Barletta 1922, dalla stagione 2024/25, in considerazione della condivisione del Puttilli con l'ASD Audace Barletta 1958. Note Voci correlate Barletta Associazione Sportiva Dilettantistica Barletta 1922 Stadio Cosimo Puttilli
Stadio Verino Zanutto

Lo stadio Verino Zanutto è un impianto sportivo di San Donà di Piave, intitolato a un ex giocatore del Calcio San Donà, successivamente parte della Resistenza e impiccato il 22 aprile 1945 a Meolo. Lo stadio Lo Stadio di San Donà di Piave è uno degli edifici di più vecchia progettazione della cittadina veneta. La sua costruzione si inserì in un quadro ben più ampio dell'impiantistica sportiva dell'epoca fascista. Grazie alla legge nr. 1580 del giugno 1928 furono favorite le costruzioni sportive tanto che già nell'anno seguente l'amministrazione comunale portò a termine la costruzione del Campo Sportivo del Littorio su progettazione del geometra Guido Dal Bo . Lo stadio si trova nella zona centrale della cittadina veneta e, come spesso accadeva all'epoca, in prossimità della stazione ferroviaria. L'inaugurazione avvenne l'8 dicembre 1929 alla presenza delle autorità cittadine, in tempo per ospitare le prime gare ufficiali in campionato dell'A.C. San Donà. Da allora è sempre stato il palcoscenico ideale del calcio cittadino, oggi rappresentato dall'A.C. Sandonà 1922, militante in Eccellenza. Lo stadio ha ospitato numerose partite di categorie professionistiche (Serie C1 e Serie C2), infatti il Sandonà ha partecipato, dal 1994 al 2000, ai campionati sopracitati. Più volte è stato proposto di demolire lo stadio Zanutto per ricostruirne uno nuovo, più moderno e più efficiente, nella zona nord del comune e per costruire nell'area dello stadio attuale una nuova zona residenziale, ma la proposta si è sempre scontrata con la volontà della società e dei cittadini che considerano questo stadio come un fondamento storico della città veneziana. Note Bibliografia Giovanni Monforte e Stefano Pasqualato, A.C. San Donà: 90 anni di Calcio Biancoceleste, GEO edizioni, 2012. Morena Biason, Un soffio di libertà, Nuovadimensione, 2007. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su stadio Verino Zanutto
Stade Aci e Galatea

Le Stade Aci e Galatea (en italien : Stadio Aci e Galatea), auparavant connu sous le nom de Stade Tupparello (en italien : Stadio Tupparello), est un stade omnisports italien, principalement utilisé pour le football, situé dans la ville d'Acireale, en Sicile. Le stade, doté de 14 500 places et inauguré en 1975, sert d'enceinte à domicile à l'équipe de football de l'Associazione Sportiva Dilettantistica Acireale Calcio. Histoire La construction du stade, qui débute en 1972, s'achève en 1975. Il porte d'abord le nom de Stade Tupparello. Le mot du stade est dérivé du terme local « Tuppa » signifiant ordure, car le stade est situé sur une ancienne décharge. Le 5 janvier 1975 a lieu le match d'inauguration lors du derby local entre l'AS Acireale et le Calcio Catane (victoire 3-1 de Catane). Le terrain de jeu est au départ en terre battue, mais n'est pas aux normes et finit interdit de manifestations sportives officielles (excepté pour la saison de Serie A 1983-84 où le stade sert de terrain d'entraînement pour le Calcio Catane). Après des rénovations en 1993, l'AS Acireale est de nouveau réautorisé à jouer ses matchs à domicile au stade, augmenté à 8 000 places assises. Le match d'inauguration du nouveau stade a lieu le 28 août 1993 lors d'une défaite 1-0 contre Ascoli Calcio devant 7 000 spectateurs. Le 15 septembre 2014, le virage Sud du stade Aci e Galatea est rebaptisé Jacopo Polimeni, du nom d'un jeune supporter décédé le 12 mai 2014. Installations Tribune supérieure : 5 000 places Tribune inférieure : 2 000 places Tribune sud : 2 000 places Tribune nord : 500 places Virage sud Jacopo Polimeni : 2 000 places Virage nord Simone Mangano : 1 000 places Virage visiteurs : 2 000 places Total : 14 500 places Événements Galerie Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail de la Sicile
Stadio Tupparello

Het Stadio Tupparello is een multifunctioneel stadion in Acireale, een plaats op Sicilië in Italië. Het stadion wordt vooral gebruikt voor voetbalwedstrijden, de voetbalclub SSD Acireale Calcio 1946 maakt gebruik van dit stadion. In het stadion is plaats voor 12.000 toeschouwers. Het stadion werd geopend op 28 augustus 1993 met als openingswedstrijd de bekerwedstrijd tussen Acireale en Ascoli.
Stadio Aci e Galatea

Stadio Aci e Galatea (do 2020 roku Stadio Tupparello) – wielofunkcyjny stadion w Acireale, we Włoszech. Został otwarty 28 sierpnia 1993 roku. Może pomieścić 8000 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu Città di Acireale 1946. Pierwszy stadion w miejscu obecnej areny powstał w I połowie lat 70. XX wieku. Miejsce trybuny głównej tamtego obiektu zajmuje obecnie parking przed stadionem. Obiekt ten nie był jednak zbyt często używany. Po przebudowie, 28 sierpnia 1993 roku oddano do użytku zupełnie nowy stadion. W momencie otwarcia mógł on pomieścić 6000 widzów. Obiekt posiadał boisko piłkarskie otoczone bieżnią lekkoatletyczną, którą okalały jednopoziomowe, żelbetowe trybuny. Jedynie po stronie wschodniej, naprzeciwko późniejszej trybuny głównej, w miejsce trybun powstał budynek mieszczący szatnie, biura i inne pomieszczenia. Na nowy stadion wprowadzili się piłkarze klubu AS Acireale (dotąd występujący na Stadio Comunale położonym w centrum miasta), którzy dopiero co uzyskali historyczny awans do Serie B. Pobyt klubu na drugim szczeblu ligowym trwał przez dwa sezony, do 1995 roku. W II połowie lat 90. XX wieku rozbudowano i zadaszono trybunę po stronie zachodniej. W 2008 roku stadion wyposażono w sztuczne oświetlenie. Na początku 2020 roku obiekt przemianowano na „Stadio Aci e Galatea”, wcześniej znany był on jako „Stadio Tupparello”. Przypisy