NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Musée des sciences et des techniques Léonard de Vinci

Le musée des sciences et des techniques Léonard de Vinci (Museo Nazionale della Scienza e della Tecnica « Leonardo da Vinci ») de Milan en Lombardie en Italie, est l'un des plus grands et importants musées technico-scientifiques du monde. Il est baptisé Léonard de Vinci en hommage à ce célèbre génie scientifique italien du XVe siècle. Historique Le musée expose plus de 19 000 œuvres réparties en 28 sessions exposées sur 50 000 m2 : industrie, moteurs, astronomie, machines de toutes sortes, navigation, photographie, optique, automobile, aviation, navigation, informatique, énergie, physique... Installé dans l'ancien monastère des Olivétains, non loin de la basilique San Vittore, et dans deux bâtiments plus récents, il a été inauguré le 15 février 1953 par le président du Conseil italien Alcide De Gasperi. Galerie Léonard de Vinci Une galerie est dédiée au génie italien Léonard de Vinci (1452-1519) où sont exposées de nombreuses œuvres : peintures, dessins et maquettes réalisées à partir de ses nombreux dessins techniques. La galerie expose entre autres La Cène (1626), de Giovanni Mauro della Rovere, en hommage au tableau La Cène, de Léonard de Vinci, initialement au monastère des Disciplini de Milan, transférée au musée en 1978. Instruments de musique Le musée a ouvert le 20 janvier 1962 une section « instruments de musique » grâce à la cantatrice Emma Vecla qui a fait don au musée de sa collection de 80 instruments. Voir aussi Articles connexes Léonard de Vinci Tourisme en Italie Liens externes Sites officiels : (it) www.museoscienza.org et (en) www.museoscienza.org/en Ressource relative à l'architecture : LombardiaBeniCulturali Ressource relative aux beaux-arts : Google Arts & Culture Portail des musées Portail de la culture Portail des sciences Portail des technologies Portail de Milan
Narodowe Muzeum Nauki i Technologii im. Leonarda da Vinci w Mediolanie

Narodowe Muzeum Nauki i Technologii im. Leonarda da Vinci w Mediolanie (wł.) Museo nazionale della scienza e della tecnologia Leonardo da Vinci – muzeum prezentujące wynalazki i osiągnięcia w dziedzinie techniki i nauki na przestrzeni XVI-XX w. oraz posiadające w swych murach salę poświęconą włoskiemu artyście renesansowemu i naukowcowi Leonardowi da Vinci oraz jego wynalazkom. Historia Budynek, w którym obecnie znajduje się muzeum, powstał w XVI w. jako klasztor męski dla benedyktynów zwanych oliwietanami. W czasach Napoleona I Bonaparte służył jako koszary dla jego wojsk. Budynek wybudowano w centrum Mediolanu i do dziś jest jednym z najstarszych budynków w mieście zachowującym swoją renesansową architekturę. W latach 1947–53 w trakcie odrestaurowywania budynku odkryto w ścianach ukryte mauzoleum, które, według legendy, miało być grobem cesarza Walentyniana II oraz innych członków jego rodziny. Po dokonanych naprawach, budynek został przekazany Narodowemu Muzeum Nauki i Technologii i nazwany imieniem Leonarda da Vinci. Oficjalne otwarcie odbyło się 16 lutego 1953 r. w 500. rocznicę urodzin Leonarda. Zbiory muzealne Większa część zbiorów znajduje się obecnie w zachowanej części klasztoru zwaną "Edificio Monumentale". W muzealnych salach znajduje się ok. 10 000 eksponatów będących oryginalnymi urządzeniami lub ich replikami. Muzeum zajmuje 23 000 m² powierzchni na ogólnej powierzchni przestrzeni 40 000 m². Eksponaty muzealne opowiadają historię nauki i techniki w wielu przestrzeniach; od modeli ukazujących geniusz Leonarda da Vinci, do przyrządów pomiarowych wszechświata, od pierwszych urządzeń zapisujących i odtwarzających dźwięk, mowę do nowoczesnych instrumentów telekomunikacyjnych. W zbiorach znajdują się również pierwsze silniki czy środki transportu. Narodowe Muzeum Nauki i Technologii im. Leonarda da Vinci w Mediolanie jest jednym z najważniejszym muzeum techniki i nauki na świecie. Sala Leonarda da Vinci W specjalnej sali muzeum zgromadzono wynalazki, maszyny Leonarda da Vinci. Urządzenia zostały zrekonstruowane i zbudowane według jego projektów zamieszczonych w zachowanych notatek, głównie z Kodeksu Atlantyckiego. Maszyny te zostały zgrupowane w kilku kategoriach: maszyny ziemne maszyny latające urządzenia codziennego użytku urządzenia wodne urządzenia związane z architekturą W sali znajduje się model pomnika konia z brązu, według rysunku Leonarda, który został postawiony w San Siro w Mediolanie w 1999 r. Można obejrzeć model mechanicznego krosna a w innej sekcji model idealnego miasta opartego na szkicach Leonarda da Vinci. Prócz wynalazków, można obejrzeć również fotografie i opisy różnych maszyn projektowanych przez mistrza. Zobacz też wynalazki i konstrukcje Leonarda da Vinci
Catedral de Susa

La Catedral de Susa (en italià: Cattedrale di San Giusto, o Duomo di Susa) és una catedral catòlica a Susa, Piemont, al nord d'Itàlia. És la seu del bisbe de Susa i està dedicada a Sant Just de Novalesa (en italià: San Giusto). En els seus orígens va ser l'església de l'abadia benedictina de Sant Just, creada el 1029 pel marquès Olderico Manfredi per albergar les relíquies recentment descobertes de Sant Just. L'església va ser construïda el 1100 i des de llavors ha estat reformada i restaurada diverses vegades. No va ser fins al 1772 que el bisbat de Susa va ser creat a partir del territori de l'abadia, prèviament abadia territorial, i en aquest moment l'església de l'abadia va esdevenir la catedral de la nova diòcesi.
Susa Cathedral

Susa Cathedral (Italian: Cattedrale di San Giusto, or Duomo di Susa) is a Catholic cathedral in Susa, Piedmont, in northern Italy. It is the seat of the Bishop of Susa and is dedicated to Saint Justus of Novalesa (Italian: San Giusto). In origin it was the church of the Benedictine Abbey of St. Justus, established in 1029 by Marchese Olderico Manfredi to house the newly discovered relics of Saint Justus. The church was built around 1100 and has since been refurbished and restored several times. It was not until 1772 that the bishopric of Susa was created from the territory of the abbey, previously a territorial abbacy, and at that point the abbey church was made the cathedral of the new diocese. The cathedral is a Romanesque style building. The façade has terracotta decorations and is joined to a Roman gate of the 4th century, the Porta Savoia, to the south. Halfway along the south side stands the campanile, with six levels of mullioned windows. The interior is on the Latin Cross plan, with three aisles. It contains a baptistry which is earlier than the present church, and a statue supposedly of Adelaide, Marchioness of Turin, daughter and heiress of Olderico Manfredi and wife of Otto, Count of Savoy, ancestress of the Royal House of Savoy. Notes Sources Santi e Beati: Santi Giusto, Flaviano e compagni (in Italian) External links Images of the cathedral Images of the Susa Valley from the top of the campanile
Letiště Bolzano

Letiště Bolzano (italsky: Aeroporto di Bolzano — Dolomiti, německy: Flughafen Bozen — Dolomiten) (IATA: BZO, ICAO: LIPB) je malé regionální letiště blízko Bolzana v provincii Jižní Tyrolsko v severní Itálii. Historie Letiště bylo otevřeno v říjnu 1926 s přistávací dráhou o délce 1300 metrů. Letecké společnosti Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Bolzano Airport na anglické Wikipedii. Související články Seznam letišť v Itálii Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Letiště Bolzano na Wikimedia Commons Oficiální webové stránky Historie nehod pro BZO na Aviation Safety Network
Bolzano Airport

Bolzano Airport (Italian: Aeroporto di Bolzano — Dolomiti, German: Flughafen Bozen — Dolomiten) (IATA: BZO, ICAO: LIPB) is a regional airport near Bolzano in the province of South Tyrol in northern Italy and serves as the home base for Sky Alps. History The airport was established in October 1926 with a 1,300-metre (4,300 ft) landing runway. Darwin Airline ceased their PSO-flights to Rome on behalf of Alitalia on 18 June 2015 leaving Bolzano Airport again without any scheduled commercial traffic. In June 2016, a public opinion poll decided to no longer support the highly deficient airport with money from the government. Therefore, it was decided that the airport's operator company would be liquidated and the licence given back to the Italian authorities, which means the airport would be shut down entirely if no other operator were found. South Tyrol spent over €120 million in recent years for the airport without attracting any lasting scheduled traffic. In 2019, the South Tyrol government sold the airport to ABD Holding, a private company of entrepreneurs Josef Gostner, René Benko and Hans Peter Haselsteiner, for a price of 3.8 million euros. The airport extended its runway to 1,462 m (4,797 ft) in late 2021. Airline and destinations The following airlines operate regular scheduled and charter flights at Bolzano Airport: Accidents and incidents In March 2021, a helicopter owned by the Guardia di Finanza, crash landed at the airport. The helicopter was quite new. See also List of airports in Italy References External links Media related to Bolzano Airport at Wikimedia Commons Official website Accident history for BZO at Aviation Safety Network
Aeropuerto de Bolzano

El Aeropuerto de Bolzano (del alemán: Flughafen Bozen) (IATA: BZO, OACI: LIPB) es un pequeño aeropuerto regional situado muy próximo al centro de la ciudad de Bolzano en la región de Trentino-Alto Adige al noreste de Italia. Efectúa principalmente vuelos de cabotaje a Roma con diversos vuelos chárter desde destinos de toda Europa durante los meses de invierno. La pista tiene una longitud de 1.275 m/4183 pies. Aerolíneas y destinos Estadísticas Ver fuente y consulta Wikidata. Véase también Anexo:Aeropuertos de Italia Referencias Enlaces externos Página oficial del aeropuerto
Aérodrome de Bolzano

L'aéroport de Bolzano (code IATA : BZO • code OACI : LIPB) est un aéroport civil et militaire desservant la ville de Bolzano, dans la région du Trentin-Haut-Adige, en Italie. Situation Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Compagnies et destinations Édité le 11/02/2020. Actualisé le 29/08/2023. Notes et références Voir aussi Liste des aéroports les plus fréquentés en Italie Liens externes World Aero Data Portail de l’aéronautique Portail du Trentin-Haut-Adige
Bolzanói repülőtér

A Bolzanói repülőtér (IATA: BZO, ICAO: LIPB) Olaszország egyik repülőtere, amely Bolzano közelében található. Éves utasforgalma 66 179 (2022) fő. Futópályák A repülőtér futópályái: 01/19 (1432 m, 45 m, aszfalt) 01/19GLD (653 m, 20 m, fű) Forgalom Az utasforgalom az elmúlt években az alábbi módon változott: Légitársaságok és úticélok 2025-ben a Bolzanói repülőtérről az alábbi járatok indulnak (Utoljára frissítve: 2025-11-19): Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (olasz, német, angol) A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től Baleset- és repülőesemény-történet az Aviation Safety Network adatbázisában
Port lotniczy Bolzano

Port lotniczy Bolzano (IATA: BZO, ICAO: LIPB) – regionalny port lotniczy położony 6 km na południe od Bolzano, w regionie Trydent-Górna Adyga, we Włoszech. Historia W referendum z 2016 mieszkańcy prowincji zagłosowali za prywatyzacją lotniska. W kwietniu 2019 władze prowincji Bolzano sprzedały je za 3,8 mln euro lokalnemu przedsiębiorstwu ABD Holdings. W 2020 to samo przedsiębiorstwo założyło linię Sky Alps, która jako jedyna realizuje połączenia z lotniska. W 2021 droga startowa została wydłużona o 200 metrów. W 2026 z lotniska realizowano połączenia na trasach do 21 miast w 7 krajach Europy. Linie lotnicze i połączenia Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o lotnisku
Больцано (аэропорт)

Аэропорт Больцано (итал. Aeroporto di Bolzano — Dolomiti, нем. Flughafen Bozen — Dolomiten, IATA: BZO, ICAO: LIPB) — небольшой региональный аэропорт недалеко от города Больцано в провинции Южный Тироль на севере Италии. История Аэропорт был построен в октябре 1926 года и имел одну взлетно-посадочную полосу размером 1300 метров. В июне 2016 года по опросу общественного мнения правительством было принято решение больше не поддерживать аэропорт финансовыми средствами из-за высокого уровня дефицита. Поэтому было решено, что компания-оператор аэропорта будет ликвидирована и лицензия будет передана итальянским властям, что означает, что аэропорт будет полностью закрыт, если не будет найден другой оператор. В последние годы Южный Тироль потратил более 120 миллионов евро на развитие аэропорта, не создавая при этом никакого постоянного запланированного трафика. Авиакомпания Darwin Airline прекратила свои полеты по обязательству по коммунальному обслуживанию в Рим от имени Alitalia 18 июня 2015 года, снова оставив аэропорт Больцано без каких-либо запланированных коммерческих перевозок. Авиакомпании и направления вылетов Ссылки Official website Accident history for BZO at Aviation Safety Network Примечания
Больцано (аеропорт)

Аеропорт Больцано (італ. Aeroporto di Bolzano — Dolomiti, нім. Flughafen Bozen — Dolomiten) (IATA: BZO, ICAO: LIPB) — невеликий регіональний аеропорт неподалік від міста Больцано у провінції Південний Тіроль на півночі Італії .. Історія Аеропорт був побудований у жовтні 1926 і мав одну злітно-посадкову смугу завдовжки 1300 м. У червні 2016 року згідно опитування громадської думки урядом було прийнято рішення більше не підтримувати аеропорт фінансовими коштами через високий рівень дефіциту. Тому було вирішено, що компанія-оператор аеропорту буде ліквідована та ліцензія буде передана італійському уряду, що означає, що аеропорт буде повністю закрито, якщо не буде знайдено іншого оператора. Останніми роками Південний Тіроль витратив понад 120 мільйонів євро в розвитку аеропорту, не створивши жодного постійного рейсу . Авіакомпанія Darwin Airline припинила свої польоти щодо зобов'язання з комунального обслуговування в Рим від імені Alitalia 18 червня 2015 року, знову залишивши аеропорт Больцано без будь-яких запланованих комерційних перевезень . У грудні 2019 року власники аеропорту оголосили, що створять власну авіакомпанію — Sky Alps що має літати двічі на день до Риму у травні 2020 року та запропонували туристичні чартерні рейси влітку. Перший рейс відбувся 17 червня 2021 року. Восени 2021 року злітно-посадкова смуга шириною 32 м була продовжена з початкових 1293 м до 1432 м і розширена до 45 м. Авіалінії та напрямки Статистика Примітки Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Больцано (аеропорт)
Кастело д'Арджиле

Кастѐло д'Арджѝле (на италиански: Castello d'Argile, на местен диалект Castè d'Èrzel, Касте д'Ердзел) е градче и община в северна Италия, провинция Болоня, регион Емилия-Романя. Разположено е на 23 m надморска височина. Населението на общината е 6419 души (към 2010 г.). Източници Външни препратки Уебсайт на общината
Castello d'Argile

Castello d'Argile (en dialecte bolonyès: Castèl d'Èrzen) és un comune (municipi) de la Ciutat metropolitana de Bolonya (antiga província de Bolonya), a la regió italiana d'Emília-Romanya, situat uns 20 km al nord de Bolonya. Castello d'Argile limita amb els següents municipis: Argelato, Cento, Pieve di Cento, Sala Bolognese, San Giorgio di Piano, San Giovanni in Persiceto i San Pietro in Casale. L'1 de gener de 2018 tenia 6.583 habitants. Referències Enllaços externs Castello d'Argile - Lloc web oficial (italià) (italià)
Castello d’Argile

Castello d’Argile ist eine italienische Gemeinde (comune) in der Metropolitanstadt Bologna in der Emilia-Romagna. Die Gemeinde liegt etwa 19,5 Kilometer nordnordwestlich von Bologna am Reno und grenzt unmittelbar an die Provinz Ferrara. Castello d’Argile ist Teil der Unione Reno Galliera. Söhne und Töchter der Gemeinde Giuliano Sarti (1933–2017), Fußballspieler und -trainer Weblinks Einzelnachweise
Castello d'Argile

Castello d'Argile (Northern Bolognese: Castèl d'Èrzen) is a comune (municipality) in the Metropolitan City of Bologna in the Italian region Emilia-Romagna, located about 20 kilometres (12 mi) north of Bologna. Castello d'Argile borders the following municipalities: Argelato, Cento, Pieve di Cento, Sala Bolognese, San Giorgio di Piano, San Giovanni in Persiceto, San Pietro in Casale. References External links Official website
Castello d'Argile

Castello d'Argile est une commune italienne de la ville métropolitaine de Bologne, dans la région Émilie-Romagne. Administration Hameaux Communes limitrophes Argelato, Cento, Pieve di Cento, Sala Bolognese, San Giorgio di Piano, San Giovanni in Persiceto, San Pietro in Casale Notes et références Portail de l'Émilie-Romagne
Castello d’Argile

Castello d’Argile (emilián nyelven Castèl d Èrżen) település Olaszországban, Emilia-Romagna régióban, Bologna megyében. Lakosainak száma 6641 fő (2023. január 1.). Castello d’Argile Argelato, Cento, Pieve di Cento, Sala Bolognese, San Giorgio di Piano, San Giovanni in Persiceto és San Pietro in Casale községekkel határos. Népesség A település lakossága az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (olasz)
Castello d'Argile

Castello d'Argile is een gemeente in de Italiaanse metropolitane stad Bologna (regio Emilia-Romagna) en telt 5520 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 29,1 km², de bevolkingsdichtheid is 174 inwoners per km². Demografie Castello d'Argile telt ongeveer 2280 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 37,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT. Geografie De gemeente ligt op ongeveer 23 meter boven zeeniveau. Castello d'Argile grenst aan de volgende gemeenten: Argelato, Cento (FE), Pieve di Cento, Sala Bolognese, San Giorgio di Piano, San Giovanni in Persiceto, San Pietro in Casale. Externe link https://web.archive.org/web/20030804140925/http://www.argile.provincia.bologna.it/
Castello d’Argile

Castello d’Argile – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Bolonia. Według danych na styczeń 2009 gminę zamieszkiwało 6380 osób przy gęstości zaludnienia 219,5 os./1 km². Bibliografia Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica
Castello d'Argile

Castello d'Argile é uma comuna italiana da região da Emília-Romanha, província de Bolonha, com cerca de 5.047 habitantes. Estende-se por uma área de 29 km², tendo uma densidade populacional de 174 hab/km². Faz fronteira com Argelato, Cento (FE), Pieve di Cento, Sala Bolognese, San Giorgio di Piano, San Giovanni in Persiceto, San Pietro in Casale. Demografia Referências
Кастелло-д’Арджиле

Кастелло-д'Арджиле (итал. Castello d'Argile) — коммуна в Италии, располагается в регионе Эмилия-Романья, в провинции Болонья. Население составляет 6145 человек (2008 г.), плотность населения составляет 211 чел./км². Занимает площадь 29 км². Почтовый индекс — 40050. Телефонный код — 051. Покровителем коммуны почитается святой апостол Пётр, празднование 29 июня. Демография Динамика населения: Администрация коммуны Официальный сайт: https://web.archive.org/web/20030804140925/http://www.argile.provincia.bologna.it/ Ссылки Официальный сайт населённого пункта (итал.) http://www.istat.it/ Архивная копия от 22 февраля 2011 на Wayback Machine http://www.istat.it/english/ Архивная копия от 7 декабря 2009 на Wayback Machine
Кастело д'Арђиле

Кастело д'Арђиле (итал. Castello d'Argile) је насеље у Италији у округу Болоња, региону Емилија-Ромања. Према процени из 2011. у насељу је живело 3778 становника. Насеље се налази на надморској висини од 19 м. Становништво Види још Покрајине Италије Италијани Референце Литература Спољашње везе Медији везани за Кастело д'Арђиле на Викимедијиној остави Званични веб-сајт „Italian Railways”. „Italian National and Regional Parks”.
Кастелло-д'Арджиле

Кастелло-д'Арджиле (італ. Castello d'Argile) — муніципалітет в Італії, у регіоні Емілія-Романья, метрополійне місто Болонья. Кастелло-д'Арджиле розташоване на відстані близько 330 км на північ від Рима, 22 км на північ від Болоньї. Населення — 6549 осіб (2014). Щорічний фестиваль відбувається 29 червня. Демографія Населення за роками: Станом на 1 січня 2023 року в муніципалітеті офіційно проживало 658 іноземців з 51 країни, серед них 227 громадян країн Євросоюзу та 25 громадян України. Уродженці Джуліано Сарті (*1933 — †2017) — італійський футболіст, воротар, воротар, згодом — футбольний тренер. Сусідні муніципалітети Арджелато Ченто П'єве-ді-Ченто Сала-Болоньєзе Сан-Джорджо-ді-П'яно Сан-Джованні-ін-Персічето Сан-П'єтро-ін-Казале Див. також Список муніципалітетів метрополійного міста Болонья Примітки
Burg Sismondo

Burg Sismondo, auch Rocca Malatestiana genannt, ist eine Burg in Rimini in der italienischen Region Emilia-Romagna. Vom Originalbau, am 20. März 1437 vom Herrscher von Rimini Sigismondo Malatesta begonnen, ist heute nur noch der zentrale Kern erhalten, der ursprünglich von einer weiteren Runde von Mauern und einem Wassergraben umgeben war. Nach zeitgenössischen Chroniken soll Malatesta die Burg selbst entworfen haben. Es ist jedoch bekannt, dass mehrere Architekten am Bau beteiligt waren, darunter Filippo Brunelleschi, der 1438 zwei Monate in Rimini tätig war. Der Bau der Burg dauerte 15 Jahre. Im ursprünglichen Zustand war die Burg von einem Ravelin umgeben, der am Haupttor das Wappen der Adelsfamilie Malatesta trug. Die Wände sollen dick genug gewesen sein, um allen in Europa damals bekannten Geschützen standzuhalten. Obwohl die Burg ursprünglich außerhalb der Stadt gebaut worden war, waren alle Türme stadtwärts gerichtet. In der älteren Forschung wurde dies oft in Zusammenhang mit dem gängigen Bild Sigismondos Malatestas als eines Despoten gesehen, der in ständiger Angst vor einer Erhebung der Bevölkerung gegen ihn lebte. Helen Ettlinger konnte dies jedoch widerlegen und zeigen, dass das Castel tatsächlich eine sehr effektive Maßnahme zur Verteidigung der Stadt nach außen darstellte und unter Einbeziehung der neuesten technischen Innovationen der Zeit im Festungsbau gestaltet wurde. Der zentrale Teil der Burg war die Residenz des Herrschers und die Zimmer mit Teppichen, Vorhängen und Fresken geschmückt. Sigismondo Pandolfo Malatesta starb hier im Jahre 1468. Im Jahre 1821 wurde die Burg in eine Kaserne für die Carabinieri umgewandelt. Fünf Jahre später wurden die Außenwände abgerissen und der Graben verfüllt. Heute wird das Gebäude für Ausstellungen genutzt. Weblinks Informationen auf www.riminiturismo.it Einzelnachweise
Castel Sismondo

Castel Sismondo is a castle in Rimini, Romagna, northern Italy. Only the central nucleus of the structure remains. Since 2021, the castle is one of three sites of the Fellini Museum. History Malatesta period The castle was built by Sigismondo Pandolfo Malatesta, Lord of Rimini. Construction is recorded to have begun exactly at 6.48pm on 20 March 1437, and though the castle was declared officially completed in 1446, work was still being done in 1454. Castel Sismondo was conceived as a palace and fortress. Though contemporary sources credit Malatesta with its design, it employed a coalition of architects and engineers including Filippo Brunelleschi, who visited Rimini for two months in 1438 as part of a series of inspections of Malatesta fortresses across Romagna and the Marche. Malatesta died in the castle on 7 October 1468. Later history In 1821 the castle was turned into barracks for the local Carabinieri. Five years later, the external walls were demolished and the moat filled. After a period of decline, the edifice is now used for cultural exhibitions. Architecture The fortress is characterized by large square towers and scarp walls, which would have fed into a moat. The city entrance was offered by a double ravelin with drawbridges, adorned with a coat of arms, likely sculpted by an artist from Veneto. Malatesta's name is written to the left and right of the coat of arms. Large marble epigraphs in the walls pay tribute to Malatesta. The walls were thought to be thick enough to bear the impact of the new artillery pieces of that period. Although originally positioned externally from the city, it has no towers facing that side: all towers are oriented towards the city. These towers are square, and once housed a bronze cannon each. The central part of the castle was also the Malatesta residence, with rooms decorated with tapestries, curtains, and frescoes. Also, the exterior was decorated, as suggested by the few maiolica tiles visible. References External links Page at www.riminiturismo.it (in Italian and English)