NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Cathédrale Santa Maria Maggiore de Barletta

La cathédrale Santa Maria Maggiore (en français : Sainte-Marie-Majeure) est la cathédrale de Barletta, dans le nord de la région des Pouilles en Italie. Elle possède également depuis 1961 le titre de basilique mineure et est actuellement la cocathédrale de l'archidiocèse de Trani-Barletta-Bisceglie. Historique Sur le site ont été retrouvés les restes de tombes datant du IVe siècle av. J.-C. ainsi que d'un temple païen dédié à Neptune. Au VIe siècle fut construite la première église paléochrétienne de Santa Maria Maggiore. Au VIIIe siècle, elle prend la dénomination de Santa Maria de Auxilio. La construction de l'église actuelle fut entreprise entre 1147 et 1153 lors de la période de domination des Normands sur la ville. Elle reprend alors son nom de Santa Maria Maggiore. Différents ajouts architecturaux seront réalisés au cours des deux siècles suivants pour prendre sa forme définitive vers 1320. L'église est consacrée cathédrale par Pie IX dans la bulle du 21 avril 1860 puis est devenue basilique mineure en 1961. Architecture et décorations Articles connexes Liste des cathédrales d'Italie Sources (it) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en italien intitulé « Concattedrale di Santa Maria Maggiore » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressources relatives à la religion : Chiese delle diocesi italiane GCatholic.org Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail des Pouilles
Барлеттский собор

Санта-Мария-Маджоре (итал. Concattedrale di Santa Maria Maggiore) — один из трёх кафедральных соборов архиепархии Трани-Барлетта-Бишелье, расположенный в городе Барлетта (итальянский регион Апулия). Место, на котором построен современный собор Санта-Мария-Маджоре, издавна использовалось для различных культовых сооружений. Сохранились следы существовавшего с IV века до нашей эры гипогеума, по предположению археологов — подземного храма, посвящённого Нептуну. В VI веке нашей эры на месте гипогеума был построен первый христианский храм. В IX веке, с переселением монахов и прихожан из разрушенной пиратами Канозы, он был значительно перестроен и получил имя Санта-Мария-де-Ауксилио. С приходом норманнов церковь сменила имя на Санта-Мария-Маджоре. В XII веке на месте прежней церкви началось строительство новой с тем же именем, это была традиционная романская трёхнефная базилика. В XIII веке граф Джованни Пипино да Барлетта потребовал значительного расширения церкви. Апсида храма была разобрана и три романских нефа были продолжены на восток, при этом продолжения нефов и новая апсида были выстроены уже в готическом стиле. Таким образом собор Барлетты является наглядным сравнительным образцом различий двух доминирующих стилей средневековой храмовой архитектуры. Церковь и в дальнейшем продолжала активно достраиваться и свой окончательный современный вид получила в XVI веке.
Kathedrale von Anagni

Die Kathedrale von Anagni (italienisch Cattedrale di Anagni) ist die Bischofskirche des Bistums Anagni-Alatri. Die Kirche in Anagni ist Mariä Verkündigung gewidmet und trägt den Rang einer Basilica minor. Geschichte Der Bau der Kathedrale in Anagni erfolgte in den Jahren 1072 bis 1104 durch den Bischof Pietro da Salerno mit Unterstützung des oströmischen Kaisers Michael VII. Ducas. Die Anhöhe war bereits in römischer Zeit religiös genutzt worden. Das Querschiff wurde um 1200 errichtet. Papst Alexander IV. weihte 1255 die große Hallenkrypta. Da Anagni im 13. Jahrhundert lange als Sommerresidenz der Päpste diente, fanden hier bedeutende historische Ereignisse statt wie etwa das „pactum anagninum“ (Verhandlungen zwischen dem Papsttum und dem Kaiserreich) und die Papstwahl 1243, weiter die Heiligsprechung des Hl. Bernhard von Clairvaux und der Hl. Klara von Assisi. Auch die Exkommunikationen des Gegenpapstes Viktor IV. sowie von Kaiser Friedrich I. Barbarossa (24. März 1160), Friedrich II. und Manfred wurden hier verhängt. Nach dem Attentat von Anagni 1303 auf den in Anagni geborenen Papst Bonifatius VIII. folgte 1309 die Verlegung der Papstresidenz nach Avignon. Architektur Die Kathedrale wurde im romanischen Stil errichtet, das Innere präsentiert sich nach der Restaurierung des Bischofs Pandolfo im Jahre 1250, bei der die Holztraversen des Mittelschiffes und des Querschiffs durch gotische Bögen ersetzt wurden, in lombardischer Gotik. Die rohe Mauer der Fassade ist mit wenigen Reliefs geschmückt und hat auf der Ostseite drei Pforten. Davor ragt der 30 Meter hohe Campanile mit fünf Glocken empor. Die dreischiffige Kirche schließt mit drei Apsiden ab. Charakteristisch ist der wertvolle Mosaikfußboden, der 1231 von den Kosmaten ausgeführt wurde. In der Hauptapsis stehen drei Werke von Vassalletto aus dem Jahr 1263: der Ständer der Osterkerze, die Kathedra und das Ziborium. Die mittelalterlichen Fresken gingen hier weitestgehend verloren. Die Gemälde in den drei Apsiden sind modern. Die Krypta unter dem Chor ist hingegen noch umfangreich mit Fresken (darunter eine Darstellung der Ärzte Hippokrates und – als dessen Schüler – Galenos) auf über 540 Quadratmeter dekoriert, der Mosaikfußboden stammt ebenfalls von den Kosmaten. Das Oratorium des hl. Thomas Becket befindet sich neben der Krypta in einem antiken Mithräum, von dem der Opferaltar noch erhalten ist und das später in ein christliches Oratorium umgewandelt wurde. Weblinks Website der Kathedrale (italienisch) Einzelnachweise
Anagni Cathedral

Anagni Cathedral (Italian: Cattedrale di Santa Maria Annunziata; Cattedrale di Anagni) is a Catholic cathedral in Anagni, Lazio, Italy, home to the cathedra of the Diocese of Anagni-Alatri. It is a Marian church dedicated to the Annunciation of the Blessed Virgin Mary. History The cathedral is the episcopal seat of the Diocese of Anagni-Alatri. The church was built in a Romanesque-style during 1072-1104 patronized by the Byzantine emperor Michele VII Ducas. Agnani served as the summer residence of the Popes in the 12th and 13th centuries. Bernard of Clairvaux (1174) and Clare of Assisi (1255) were canonized at the cathedral. Frederick Barbarossa was excommunicated here in 1160 by Pope Alexander III. Interior The interior is in a Gothic-Lombard style after the refurbishment in 1250. The interior pavement (1231) was set in cosmatesque mosaic. The interior lunette over the main portal depicts the Madonna and child between Saints Magno and Secondina (late 13th century). The ciborium on the main altar was completed by Vassalletto in 1267. The frescoes of the apostles on the apse walls were painted in the 17th century by Borgogna. While the frescoes in the half-dome apse with was completed in the 19th century by Giovanni and Pietro Gagliardi. There is a wooden triptych of the Saviour in the right nave. Crypt A stairwell on the left side of the church descends to the crypt. It is dedicated to St Magnus, the patron saint of Agnani. During the episcopate of Pandulf from 1237 until 1256, the walls were covered with frescoes depicting biblical scenes, many now severely damaged. Likely a number of artists worked in the crypt, including followers of Pietro Cavallini. Behind the altar, below a depiction of Christ and the Madonna is a depiction of St Thomas and other bishops. Other altars are dedicated Saints Secondina, Aurelia, and Neomisia; an altar dedicated to Holy Martyrs; and finally an altar dedicated to Bishop Pietro da Salerno and the Holy Virgin Oliva. The mosaic pavement was completed by the Cosma family in 1231. A narrow passageway leads to the oratory of St Thomas Beckett, also frescoed. Views References External links Media related to Anagni Cathedral at Wikimedia Commons
Catedral de Santa María (Anagni)

La Catedral-Basílica de Santa María es el principal edificio religioso de la ciudad de Anagni (Lacio, Italia). Está dedicada a la Asunción de María. El comienzo de la construcción de la Catedral de Anagni en su forma actual se remonta a San Pedro de Salerno, obispo de Anagni de 1062 a 1105. En su cripta se conserva uno de los más importantes ciclos de frescos de la Edad Media italiana. Se trata de más de 50 recuadros e innumerables frisos que forman parte de un único proyecto, obra de maestros y talleres diversos. El taller del llamado Primer maestro, al que se remonta íntegramente el ciclo apocalíptico y al que quizá se le encargó la realización del todo el proyecto, es probable que trabajara en la época de Inocencio III, siguiendo la sensibilidad y el magisterio de este Papa. En esta catedral fue canonizada Santa Clara de Asís, y además en este templo se encuentran las reliquias de San Magno de Anagni, patrono de la ciudad. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Catedral de Santa María. Catedrales católicas del mundo. Catedral de Anagni
Catedrala din Anagni

Catedrala din Anagni, cu hramul Buna Vestire, este un monument de arhitectură romanică din secolul al XI-lea. Deoarece Anagni a fost în Evul Mediu reședința de vară a papilor, în lăcaș au avut loc mai multe evenimente istorice, precum conclavul din 1243. Galerie de imagini
Собор Ананьи

Собор Ананьи (итал. Cattedrale di Santa Maria Annunziata; Cattedrale di Anagni — кафедральный собор в городе Ананьи, в провинции Фрозиноне административной области Лацио (Италия). Посвящён Благовещению Святой Марии, выполнен в романском стиле. Описание Собор был построен в 1071—1105 годах. В середине XIII века в его архитектуре добавились элементы готического стиля. Самая большая достопримечательность собора — крипта с могилой святого Магнуса Ананьинского, главного святого Ананьи и святого Секундина Ананьнского. Все стены и потолок покрыты фресками, они являются самыми лучшими работами романского/византийского искусства в Италии и стали единственным в своём роде иконографическим рисунком с элементами натурфилософией, святыми, Апокалипсисом и ветхозаветным ковчегом. Нетронутые полы косматеско сохранились в отличном состоянии. Во многих орнаментах использованы различные итерации фрактального треугольника Серпинского. На том же уровне, что и крипта находится оратория святого Томаса также полностью украшенная фресками, но она не так хорошо сохранилась, как крипта. В музее находится рака святого Бекета (примерно одна из 48, но самая примечательная) и то, что называют митра Бекета. У западной стены стоит статуя того же времени Бонифация VIII, которая смотрит на Пьяццу Инноченцо III. Галерея Примечания
Собор Ананьї

Собор Ананьї (італ. Cattedrale di Santa Maria Annunziata; Cattedrale di Anagni — кафедральний собор в місті Ананьї, в провінції Фрозіноне адміністративної області Лаціо (Італія). Присвячений Св. Марії, виконаний в романському стилі. Опис Собор був збудований в 1071–1105 рр. У середині XIII століття до його архітектури були внесені елементи готичного стилю. Найбільша пам'ятка собора — крипта з могилою св. Магнуса Ананьїнського. В багатьох мозаїчних орнаментах стилю косматеско використані ітерації фрактального трикутника Серпінського. Галерея Примітки Посилання Офіційний вебсайт [Архівовано 8 березня 2020 у Wayback Machine.] (італ.) Історія на sacred-destinations.com [Архівовано 7 серпня 2020 у Wayback Machine.] (англ.)
Catedral de Sant Gerland (Agrigent)

La Catedral de Sant Gerland o simplement Catedral d'Agrigent (en toscà: Cattedrale di S. Gerlando) és una catedral catòlica de ritu romà a Agrigent, Sicília, dedicada a sant Gerland. Fundada en el segle xi, la consagraren el 1099 com a seu del bisbe restaurat d'Agrigent. La diòcesi l'elevaren a arxidiòcesi l'any 2000, i la catedral és ara la seu de l'arquebisbe d'Agrigent. Al desembre del 1951, el papa Pius XII li va atorgar a més la dignitat de basílica menor. El 1966, un lliscament de terra entre el 19 i 20 de juliol posà en perill les estructures religioses incloent-hi la catedral. El lloc de culte es tornà a obrir per a l'ús públic l'any 2014. Referències
Kathedrale von Agrigent

Die Kathedrale San Gerlando in Agrigent ist die Kathedrale des Erzbistums Agrigent, einer Diözese der Kirchenregion Sizilien der Römisch-Katholischen Kirche. Sie ist die Bischofskirche von Francesco Montenegro, dem Erzbischof von Agrigent. Die Kathedrale liegt auf dem höchsten Punkt des Berges, auf dem die Altstadt von Agrigent erbaut ist. Sie ist dem Heiligen Gerlandus geweiht, dem ersten Bischof von Agrigent nach der Neugründung des Bistums im 11. Jahrhundert und Stadtpatron von Agrigent. Geschichte Das heutige Kirchengebäude wurde im 11. Jahrhundert errichtet. Nachdem es durch die Jahrhunderte hindurch zahlreiche Umbauten erfahren hatte, wurde ihm in einer 1980 beendeten Restaurierung wieder annähernd sein mittelalterliches Aussehen zurückgegeben. Im 15. Jahrhundert wurde südlich der Hauptfassade ein unvollendet gebliebener Glockenturm im Stil der katalanischen Spätgotik angebaut. Beschreibung Die Kathedrale ist über dem Grundriss eines lateinischen Kreuzes errichtet. Eine breite Freitreppe führt zu der schlicht gehaltenen Hauptfassade. Das Innere ist dreischiffig mit drei Apsiden, die Seitenschiffe sind durch auf achteckigen Pfeilern ruhende Bögen von dem Mittelschiff getrennt. Die Pfeiler der rechten Reihe wurden in ihren mittelalterlichen Zustand zurückversetzt, die Pfeiler der linken Reihe sind in dem Zustand aus dem 16. Jahrhundert belassen. Das Mittelschiff hat zwei Abschnitte. Der westliche Abschnitt (vom Eingang aus der erste) hat eine Holzdecke mit Freibalken aus dem Jahre 1518, die mit Malereien von Heiligen, Bischöfen und Adelswappen verziert ist. Der zweite, etwas höherliegende Abschnitt des Mittelschiffs hat eine Kassettendecke. Sie stammt vom Ende des 17. Jahrhunderts und trägt in der Mitte ein großes Wappen mit einem Doppeladler des Hauses Habsburg, dem die damaligen Könige Spaniens angehörten, zu deren Reich Sizilien gehörte. Im rechten Querschiff befindet sich die Kapelle des heiligen Gerlandus. Sie hat ein gotisches Portal im Chiaramontestil. Im Inneren befinden sich die Reste des Reliquienschreins des Heiligen. Orgel Die Orgel in der Apsis wurde 1933 von der Orgelbaufirma Mascioni erbaut (opus 463). Das Instrument hat 48 Register auf drei Manualen und Pedal. Die Spiel- und Registertrakturen sind elektrisch. Literatur Brigit Carnabuci: Sizilien. Griechische Tempel, römische Villen, normannische Dome und barocke Städte im Zentrum des Mittelmeeres (= DuMont Kunst-Reiseführer). 6., aktualisierte Auflage. DuMont Reiseverlag, Ostfildern 2011, ISBN 978-3-7701-4385-6. Pietro Griffo: Agrigent – Neuester Führer durch die antike und moderne Stadt. Soprintendenza alle antichità, Agrigento 1962. Einzelnachweise Weblinks La cattedrale di San Gerlando. In: lavalledeitempli.it. Abgerufen am 19. Dezember 2024 (italienisch).
Agrigento Cathedral

Agrigento Cathedral (Italian: Duomo di Agrigento, Cattedrale Metropolitana di San Gerlando) is a Roman Catholic cathedral in Agrigento, Sicily, dedicated to Saint Gerland. Founded in the 11th century, it was consecrated in 1099 as the seat of the restored bishop of Agrigento. The diocese was elevated to an archdiocese in 2000, and the cathedral is thus now the seat of the Archbishop of Agrigento. References External links La Valle dei Templi website (in Italian) Sources Di Giovanni, Giuseppe: Agrigento, visita al centro storico (nd)
Catedral de San Gerlando (Agrigento)

La Catedral de San Gerlando​ o simplemente Catedral de Agrigento​ (en italiano: Cattedrale di S. Gerlando)​ Es una catedral católica de rito romano en Agrigento,​ Sicilia, al sur del país europeo de Italia que esta dedicada a San Gerlando. Fundada en el siglo XI, fue consagrada en 1099 como la sede del obispo restaurado de Agrigento. La diócesis fue elevada al estatus de archidiócesis en el año 2000, y la catedral es ahora la sede del arzobispo de Agrigento. En diciembre de 1951, el Papa Pío XII le otorgó adicionalmente la dignidad de basílica menor. En 1966 Un nuevo deslizamiento de tierra entre el 19 y 20 de julio pone en peligro las estructuras religiosas incluyendo la catedral. Para 2014, el lugar de culto se vuelve a abrir para el uso religioso y turístico. Véase también Iglesia católica San Gerlando Referencias
Katedra w Agrigento

Katedra metropolitarna św. Gerlanda (wł. Cattedrale metropolitana di San Gerlando) – archikatedra rzymskokatolicka we włoskim mieście Agrigento, na Sycylii. Główna świątynia archidiecezji Agrigento. Historia Katedra została wzniesiona z inicjatywy Gerlanda z Agrigento. Budowę zakończono pomiędzy 1094 a 1906 rokiem i konsekrowano pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Wniebowziętej i św. Jakuba Większego. Świątynia była wielokrotnie niszczona przez m.in. trzęsienia ziemi i powstania muzłumańskie. W XIV wieku budynek przebudowano, a w XV wieku, na polecenie Giovanniego Montaperta. Pod koniec XVI wieku kościół wydłużono w kierunku wschodnim. Z inicjatywy biskupa Francesca Trahiny wzniesiono marmurową kaplicę św. Gerlanda. Na polecenie biskupa Francesca Gisulfa kościół ponownie rozbudowano na wschód i wzniesiono trzy kaplice w formie absyd. Michele Blasco w XVIII ozdobił freskami kopułę. Giovanni Battista Peruzzo zlecił obniżenie posadzki oraz przeniesienie ołtarza pod kopułę. Prócz tego zakupił do katedry nowe organy. W grudniu 1951 papież Pius XII podniósł kościół do rangi bazyliki mniejszej. 19 lipca 1966, przez osunięcie się ziemi, zawalił się dach nad nawą północną oraz uszkodzona została posadzka. Odbudowę zakończono w 1980. Architektura Jest to trójnawowa, głównie renesansowa bazylika z jednonawowym transeptem, wzniesiona na planie krzyża. Do transeptu od obu stron dobudowane są kaplice boczne. Galeria Przypisy
Katedrála Panny Marie Nanebevzaté a svatého Kania

Katedrála Panny Marie Nanebevzaté a svatého Kania (italsky: Duomo di Acerenza, Cattedrale di Santa Maria Assunta e San Canio) je hlavní chrám acerenzské arcidiecéze. Historie Acerenzská diecéze byla zřízena v 5. století, avšak současná románská katedrála byla postavena v 11. století, a to pod vedením arcibiskupa Arnalda z Cluny. Kostel byl postaven na místě pohanského chrámu zasvěceného Héraklovi. Má půdorys latinského kříže a tři lodě, končící ve zvýšeném presbytáři, za nímž je apsida a tři kaple. Roku 1524 byla vybudována v katedrále krypta, kde jsou uloženy ostatky svatého Kania. Roku 1555 byla ke katedrále přistavěna zvonice. Interiér je vyzdoben různými zoomorfickými a květinovými řezbami v clunyjském stylu. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Acerenza Cathedral na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Katedrála Panny Marie Nanebevzaté a svatého Kania v Acerenze na Wikimedia Commons
Acerenza Cathedral

Acerenza Cathedral (Italian: Duomo di Acerenza, Cattedrale di Santa Maria Assunta e San Canio) is a Roman Catholic cathedral dedicated to the Assumption of the Blessed Virgin Mary and to Saint Canius in the town of Acerenza, in the province of Potenza and the region of Basilicata, Italy. It is the seat of the Archbishop of Acerenza. It was declared a minor basilica in 1956. The cathedral is one of the most notable Romanesque structures in this part of Italy. History and description The diocese was established by the late 5th century, but the structure of the present Romanesque cathedral building dates from 1080, when construction was begun under archbishop Arnald of Cluny. The site however is far more ancient and traces remain in the present building both of a pagan temple to Hercules Acheruntinus and of the earlier Christian church. It has a Latin cross ground plan, and three aisles, which terminate in a raised presbytery behind which is an apse with an ambulatory and three radiating chapels, an unusual feature in Italian church design; the transept also terminates at either end in a semi-circular chapel. The ambulatory contains the altar which houses the relics of Saint Canius (or Canus; Italian: San Canio). The crypt dates from 1524 and contains what is believed to be the sarcophagus of Saint Canius. The campanile was added in 1555, and reuses many interesting fragments of ancient stonework, including two Roman sarcophagi and a sacrificial altar decorated with bulls' heads. The interior of the cathedral features many unusual zoomorphic and floral carvings, in the Cluniac manner, the possible symbolic significance of which has caused speculation. Works of art Of special note are a polyptych showing Our Lady of the Rosary and the Fifteen Mysteries, with Saints Dominic and Thomas, made by Antonio Stabile in 1583, and four frescos in the cloister by Giovanni Todisco di Abriola. The cathedral also possesses a noted marble portrait bust of the Emperor Julian the Apostate, which used to be believed to show Saint Canius. Images References Sources Altrabasilicata.com Acerenza Cathedral (in Italian) Images of the cathedral (in Italian) Acerenza town website: Cattedrale (in Italian) Official website of the Archdiocese of Acerenza: Cattedrale (in Italian)
Catedral de Santa María Asunta y San Canio Obispo

La Catedral de Santa Maria Asunta y San Canio obispo es la catedral de la arquidiócesis de Acerenza, Basilicata ciudad de poco menos de 3.000 habitantes. Historia La catedral actual se edificó entre el siglo XI y el siglo XIII, sobre las ruinas de una iglesia paleocristiana precedente, que se levantaba sobre lo que quedaba de un templo antiguo de época romana dedicado a Ercole Acheruntino. El trabajo de construcción empezó gracias a la generosidad de Roberto el Guiscardo en 1059 pero fue terminado por su sucesor Arnoldo que puso la catedral a disposición de los Normandos. En 1281 la catedral sufrió unos cambios y asumió características góticas-románicas. El edificio fue dañado por un terremoto y fue abandonado por el pueblo en 1456. Solo en 1524, gracias a Ferillo de Acerenza, la Catedral vio su restauración y se añadieron dos campanarios y en 1555 consagraron la cripta otra vez. En el mismo año Maestro Pietro di Muro Lucano modificó el campanario derecho, añadiendo elementos renacentistas. Después del terremoto de 1921 remplazaron la cúpula con una terraza pero en 1934 reconstruyeron la cúpula porque el terremoto de 1930 había dañado fuertemente su forma cilíndrica. En 1953 cambiaron la estructura general de la Catedral añadiendo una escalera central que conduce al presbiterio y las escaleras laterales que conectan la parte superior con la inferior. En 1954 papa Pio XII proclamó la Catedral basílica menor. Entre 1975 y 1977 rehicieron los pavimentos. Enlaces externos La catedral en Medioevo.org (con fotografías) La Catedral de l'Asunción di Maria de Acerenza en BeWeB
Catedral de San Pedro y San Pablo (Ales)

La catedral de San Pedro y San Pablo​ o simplemente Catedral de Ales​ (en italiano: Cattedrale di Ss. Pietro e Paolo) es la iglesia parroquial de Ales, una pequeña ciudad de la provincia de Oristán, en la isla de Cerdeña, Italia,​ y la catedral de la diócesis de Ales-Terralba (que también incluye el museo diocesano). Fue dedicada como su nombre lo indica a San Pedro y San Pablo. La catedral actual, construida en 1687 por el arquitecto Domenico Spotorno, fue construida sobre las ruinas de una iglesia anterior construida a expensas de Donna Violante Carroz, Marquesa de Quirra (1456-1510), en el momento de la transferencia de la sede de la Diócesis de Usellus a Ales. La primera catedral tenía una nave románica con un tejado y un pequeño campanario, tres capillas (dedicadas a la Virgen del Carmen, la Virgen del Rosario y el Crucifijo), y una sacristía, que fue sustituida por una nueva En 1627. El edificio fue ampliado en 1634, probablemente con muros de grandes bloques de piedra blanca, y cuatro capillas adicionales. En la época del obispo Brunengo, la nave y el ábside estaban cubiertos de bóvedas de cañón. En 1648 Brunengo comenzó a construir una de las dos torres planeadas, pero se derrumbó el 29 de abril de 1683, por razones nunca descubiertas, y en su caída casi destruyó completamente el resto de la iglesia. Véase también Iglesia católica Catedral de San Pedro y San Pablo Referencias