NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Аэропорт Парма имени Джузеппе Верди

Парма (итал. Aeroporto di Parma, (ИАТА: PMF, ИКАО: LIMP)) — международный аэропорт, расположенный в 2,4 километрах к северо-западу от города Пармы, в итальянском регионе Эмилия-Романья. Носит имя итальянского композитора Джузеппе Верди, также известен как Аэропорт имени Джузеппе Верди или Аэропорт Парма имени Джузеппе Верди. Был открыт 5 мая 1991 года. Авиакомпании и направления полётов По состоянию на июль 2019 года из аэропорта Парма осуществляются следующие регулярные рейсы:
Парма (аеропорт)

Аеропорт Парми (італ. Aeroporto di Parma, (IATA: PMF, ICAO: LIMP)) знаходиться на відстані 2.4 км 1,3 м. миля (2,4 км; 1,5 миля) північний захід від Парми, міста в регіоні Емілія-Романья в Італії. Аеропорт було відкрито 5 травня 1991 року. Він також відомий як аеропорт Джузеппе Верді або аеропорт Парми «Джузеппе Верді», названий на честь Джузеппе Верді. Авіалінії та напрямки Наступні авіакомпанії виконують регулярні рейси до Парми: Статистика Наземний транспорт До аеропорту Парми можна дістатися за 7 хвилин на автомобілі або на таксі. В іншому випадку до аеропорту можна дістатися автобусом № 6, який обслуговує TEP Parma. Примітки
Reggio Calabria Airport

Reggio di Calabria "Tito Minniti" Airport (IATA: REG, ICAO: LICR), also known as Aeroporto dello Stretto (Airport of the Strait) is an airport located in Reggio Calabria, in southern Italy. It serves mainly the Metropolitan City of Reggio and the Province of Messina, and partially the Province of Vibo Valentia; more than 1,350,000 people. Daily flights depart and arrive for and from several Italian cities, and are seasonally augmented by flights to various other countries. History Reggio military airport was inaugurated in 1939 (the first airport in Calabria), becoming operative for commercial flights in 1947; later it was named after Italian Royal Air Force war-hero Tito Minniti, who was born in Reggio Calabria. Its IATA airport code REG is derived from Reggio, Calabria's main city, which the airport is closest to. On the outskirts of the airport the training grounds of local football club Reggina Calcio are located. In March 2017, Alitalia announced it would terminate all 56 weekly flights to and from the airport (to Milan, Rome and Turin) stating all routes were heavily loss-making. However, this decision was revoked shortly after. In summer 2017, Sacal S.p.A. (Società aeroportuale calabrese), also managing Lamezia Terme, took over the management of the airport. Airlines and destinations The following airlines operate regular scheduled and charter flights at Reggio Calabria Airport: Statistics Ground transport The Reggio Calabria Airport is approximately 5 kilometres (3 mi) south of Reggio's historic city centre. It is accessible by car or public transport. The airport is reachable in 7 minutes by regional trains from Reggio Calabria Centrale or Melito di Porto Salvo. The airport has a dedicated railway station which has faced criticism by the local community, due to its location (2 km (1.2 mi) away from the terminal, on the wrong side of the runways) and the resulting low number of passengers which use it. Otherwise, the airport is reachable by bus routes 27 and 27/ from the University and San Brunello and by the Port-Airport direct route, all of which are operated by ATAM and with nearby towns and ports by various provincial bus operators. There was also a projected pier to allow the docking of the ferries from Messina, allowing the residents of the Sicilian city to use the Reggio Calabria Airport instead of driving 100 kilometres (60 mi) south to Catania Airport. This pier was built, but the prevailing winds did not allow the ferries to dock. This issue, together with low passenger numbers have caused the pier to be abandoned and used by fishermen, becoming a symbol of waste of public money. References External links Media related to Reggio Calabria Airport at Wikimedia Commons Official website (in Italian) Official website (in English) AeroportiCalabria.com - Info and offers for the passengers that are flying from the Airports of Lamezia, Reggio Calabria and Crotone Accident history for REG at Aviation Safety Network airliners.net - Photogallery
Aeropuerto de Regio de Calabria

El Aeropuerto de Regio de Calabria​ (en italiano Aeroporto di Reggio di Calabria) (IATA: REG, OACI: LICR), también conocido como Aeroporto dello Stretto (Aeropuerto del estrecho) es un aeropuerto localizado cerca de Reggio, Italia. Descripción El aeropuerto recibe su nombre del héroe de guerra italiano de la fuerza aérea Tito Minniti que nació en Reggio. Su código IATA, REG, viene de Reggio, la principal ciudad de Calabria, a la que está próximo el aeropuerto. Da servicio principalmente a la provincia de Reggio y a la Provincia de Mesina, y parcialmente a la Provincia de Vibo Valentia; más de 1.200.000 personas. Transporte terrestre El Aeropuerto de Regio de Calabria está a unos 4 kilómetros al sur del centro histórico de la ciudad de Regio. Se puede acceder en coche o en transporte público. En coche desde el norte (Área Tirrenica) Autovía A3 (Nápoles - Salerno - Reggio), en las salidas de Arangea - Gallina o Ravagnese - Aeroporto. En coche desde el sur (Área Iónica) Carretera Estatal SS106 Iónica (Reggio - Tarento), en las salidas de Ravagnese - Aeroporto o Arangea - Gallina. Con la ciudad de Regio: El aeropuerto está conectado con la ciudad por los buses de ATAM (Servicio de Transportes del Área Metropolitana), que conecta el aeropuerto con el puerto y la estación de ferrocarril. Con la ciudad de Mesina: Un servicio de autobús llamado "Volobus" conecta el aeropuerto de Reggio con Mesina en aproximadamente una hora y con salidas conectadas a la llegada de cada vuelo. Con el Área de Locride y con el Área Grecanica: Un servicio de autobús llamado "Línea Jónica" une Caulonia Marina con el aeropuerto para todos los vuelos. Obras en curso: pronto estará disponible una nueva salida de la autovía que llevará directamente al aeropuerto entre las salidas de Arangea y Ravagnese; un embarcadero permitirá conectar el aeropuerto con Mesina, las Islas Aeolian y Taormina; desde 2007 está disponible el nuevo "Metro ligero de Regio de Calabria " (que conecta los pueblos costeros de Melito Porto Salvo, Regio de Calabria y Villa San Giovanni con el aeropuerto) operado por los ferrocarriles nacionales y que con la estación "RC Aeroporto" será todavía más fácil las conexiones ferroviarias con el aeropuerto. Aerolíneas y destinos Destinos nacionales Destinos internacionales Estadísticas Ver fuente y consulta Wikidata. Véase también Anexo:Aeropuertos de Italia Referencias Enlaces externos (en italian english) Página web del aeropuerto de Reggio Calabria (en it en es fr de) Página web oficial de turismo de Reggio Calabria (en it en fr de es) Página web oficial de turismo de la provincia de Reggio Calabria
Reggio Calabria repülőtér

A Reggio Calabria repülőtér (IATA: REG, ICAO: LICR) Olaszország egyik belföldi forgalmú repülőtere, amely Reggio Calabria közelében található. Éves utasforgalma 202 386 (2022) fő. Futópályák A repülőtér futópályái: 15/33 (aszfaltbeton) 11/29 (aszfaltbeton) Forgalom Az utasforgalom az elmúlt években az alábbi módon változott: Légitársaságok és úticélok 2025-ben a Reggio Calabria repülőtérről az alábbi járatok indulnak (Utoljára frissítve: 2025-03-20): Jegyzetek További információk Baleset- és repülőesemény-történet az Aviation Safety Network adatbázisában A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től
Aeroportul Reggio Calabria

Aeroportul Reggio Calabria (IATA: REG, ICAO: LICR) este un aeroport din Reggio Calabria, città metropolitana di Reggio Calabria⁠(d), Calabria, Italia ce deservește zona Reggio Calabria. Aeroportul a fost tranzitat în 2022 de 202.386 de pasageri. A fost deschis în 1947 și numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 29 m, aeroportul dispune de 2 piste. Infrastructură Piste Aeroportul dispune de 2 piste. Pistele au orientările 15/33, respectiv 11/29. Terminale Note Vezi și
Реджо-ди-Калабрия (аэропорт)

Аэропорт Реджо-ди-Калабрии (итал. Aeroporto di Reggio Calabria; IATA: REG, ICAO: LICR), также известный как Аэропорт Стрит — аэропорт в итальянском регионе Калабрия. Открытый в 1939 году, первый в регионе. Обслуживает города Реджо-ди-Калабрия и Мессина. Аэропорт находится в 5 км от города Реджо, до него можно добраться на автомобиле, общественном транспорте или поезде. История В декабре 1927 года Микеле Барбаро направил запрос в министерство о создании промежуточной станции на маршруте Палермо-Неаполь. Первую полосу открыли только в 1939 году и предназначалась она для военных целей, там также размещалось немецкое и итальянское командование. В 1942 году с аэропорта совершались налёты на Мальту. 11 июля 1943 года аэропорт был разбомблен и выведен из строя американской авиацией. 10 апреля 1947 года состоялся первый гражданский рейс на винтовом самолёте Douglas DC-3 по маршруту Турин — Болонья — Флоренция — Неаполь — Реджо-ди-Калабрия — Палермо. В 1959 году утверждено расширение аэропорта в целях улучшения туристической инфраструктуры. В 1960 началось строительство новой асфальтовой полосы, которое закончилось только к 1966 году. 10 декабря 1975 года аэропорту было присвоено имя Тито Миннити — младшего лейтенанта Королевских ВВС, погибшего в Восточной Африке 26 декабря 1935 года во время Второй итало-эфиопской войны. В 1976 аэропорт полностью передан военными в гражданское управление. В 2017 году управление аэропортом перешло в руки компании Sacal SpA. Направления Текущие рейсы из аэропорта Реджо-ди-Калабрии: Трафик Примечания
Flughafen Salerno

Der Flughafen Salerno-Pontecagnano (italienisch Aeroporto di Salerno-Pontecagnano “Costa d’Amalfi”, IATA-Code: QSR, ICAO-Code: LIRI) ist ein italienischer Flughafen bei Salerno. Verkehrsanbindung Der Flughafen liegt etwa zwölf Kilometer südöstlich der Stadt auf dem Gebiet der Gemeinde Pontecagnano Faiano, in der Küstenebene zwischen Salerno und Battipaglia, an der Staatsstraße 18 und der Autobahn A2. Es gibt Busverbindungen zum Flughafen, eine Bahnverbindung ist geplant. Infrastruktur Im Nordosten des Flughafengeländes befinden sich ein Vorfeld und andere Einrichtungen für die Allgemeine Luftfahrt, im Osten der Bereich für den kommerziellen Luftverkehr mit einem kleinen Passagierterminal. In südwestlicher Richtung erstreckt sich die 2000 Meter lange Start- und Landebahn. Die Piste hat keine parallele Rollbahn. Verkehrsentwicklung Es handelt sich um einen Regionalflughafen, der den Süden Kampaniens besser erschließen, den rund 50 km entfernten Flughafen Neapel entlasten und den Tourismus an der nahen Amalfiküste fördern soll. Angeflogen wurde der Flughafen zwischen 2008 und 2010 von VolaSalerno und Air Dolomiti. 2010 und 2011 verband Alitalia Salerno mit Rom und Mailand. Saisonale Charterflüge bot unter anderem Danube Wings an. Danach wurde der kommerzielle Flugbetrieb eingestellt, unter anderem wegen größerer Um- und Ausbauarbeiten. Im Juli 2024 nahmen Volotea, easyJet, Ryanair und Universal Air den kommerziellen Flugbetrieb wieder auf. Ab voraussichtlich 2025 nimmt auch Jet2.com den Flugbetrieb ab Salerno auf. Geschichte Der Flughafen Salerno wurde 1926 als Militärflugplatz eingerichtet und bis 1943 vorwiegend zu Ausbildungszwecken genutzt. Pier Luigi Nervi baute hier unter anderem einen Hangar. Nach dem Zweiten Weltkrieg nutzten ihn Heeresflieger, Carabinieri und die Feuerwehr. 1952 wurde der Aeroclub Salerno gegründet, später auch eine Schule für Fallschirmspringer. 1962 landete hier die Familie Kennedy während eines Italien-Aufenthaltes. Ab den 1980er Jahren wurde ein neuer Tower gebaut, die Piste verlängert und die Terminalanlagen ausgebaut. Die 1654 Meter lange Start- und Landebahn blieb jedoch für den kommerziellen Flugbetrieb mit Mittelstreckenflugzeugen weiterhin zu kurz. Der Betreiber des Flughafens Neapel (Gesac) übernahm im November 2019 auch den Flughafen Salerno. Im weiteren Verlauf begann man mit der Verlängerung der Start- und Landebahn auf 2000 Meter und mit einem Ausbau der Terminal- und Abfertigungsanlagen. Weblinks Offizielle Webseiten (ital./engl.) Einzelnachweise
Aeropuerto de Salerno-Costa de Amalfi

El aeropuerto de Salerno Costa de Amalfi y de Cilento​ (IATA: QSR, OACI: LIRI),​ es un aeropuerto internacional Italiano situado a 21 kilómetros al sudoeste de la ciudad de Salerno, entre los municipios de Bellizzi y Pontecagnano Faiano. Es también conocido como el Aeropuerto de Salerno-Pontecagnano.​​ Historia Primeros años El aeropuerto fue creado en 1926 por la fuerza aérea italiana, Aeronautica Militare. El primer hangar fue diseñado por Pier Luigi Nervi, un ingeniero civil muy respetado en Italia. En 1946, una estación meteorológica fue erigida y, desde 1975, alberga un helipuerto de los Carabinieri. En 1984 se establece en el aeropuerto un centro de entrenamiento de paracaidistas y un nuevo helipuerto, esta vez para prestar servicio en tareas de extinción de incendios. En 1987 la torre de control original es reemplazada por una nueva. Hasta 2007, el aeropuerto fue de uso exclusivo de los Carabinieri, Vigili del Fuoco, así como de la escuela de vuelo y la de paracaidismo. A partir de ese año, se realizaron obras de modernización con el fin de poder recibir vuelos comerciales, con la construcción de 4 mostradores de facturación y salas de espera así como la ampliación de la pista de aterrizaje. Por este motivo, el aeropuerto fue cerrado temporalmente en 2016. Reapertura del aeropuerto En julio de 2024 vuelve a abrir el aeropuerto. easyJet y Volotea fueron las primeras aerolíneas en ofrecer vuelos domésticos e internacionales. La nueva terminal diseñada por Deerns Group, cuenta con 5 puertas de embarque (sin fingers) y 8 plazas de aparcamiento para aeronaves. Su diseño deja pasar la luz, creando un espacio abierto. La instalación de paneles solares en el techo permite cubrir las necesidades del aeropuerto con energía renovable. ​ Aerolíneas y destinos Destinos nacionales Destinos internacionales Transporte Carretera La Autostrada A2 SA-RC, salida Montecorvino Pugliano - Pontecagnano Sud así como la Tangenziale di Salerno, SS 18 salida "Pontecagnano" o SP 417 "Aversana" y la Strada statale 18 Tirrena Inferiore permiten acceder a la terminal. El aeropuerto cuenta con 150 plazas de aparcamiento gratuitas y con una parada de taxis justo enfrente de la terminal.​ Transporte público Un servicio de autobuses exprés (Salerno Airlink), así como la línea 8 de la compañía municipal de transportes CSTP conectan el aeropuerto con la ciudad de Salerno.​ Las estaciones de tren más cercana son las de Salerno y Pontecagnano Faiano. Referencias
Aérodrome Salerne-Côte amalfitaine

L'aéroport Salerno Costa d'Amalfi, situé sur le territoire de Pontecagnano Faiano et Bellizzi, est un aéroport italien desservant la ville de Salerne, la Côte amalfitaine et le Parc national du Cilento et du Val de Diano en Campanie. Situation Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Compagnies et destinations Actualisé le 21/02/2025 Accès L'aéroport est desservi par l'A3 et la ceinture périphérique de Salerne ainsi que la strada statale 18 Tirrena Inferiore. Il dispose d'un parking de 150 places. La ligne de bus no 8 CSTP assure une liaison avec Salerne et Battipaglia, et deux gares ferroviaires sont à proximité de l'aéroport : Salerne et Pontecagnano Faiano. Distances Pontecagnano Faiano, Battipaglia : 5 km Salerne : 12 km Université de Salerne : 25 km Paestum : 27 km Amalfi : 45 km Avellino, Pompei : 50 km Ercolano, Positano : 63 km Naples : 70 km Sorrente : 73 km Bénévent, Potenza : 85 km Caserte : 90 km Références Articles connexes Airsal Liens externes Aéroport Salerno Costa d'Amalfi Vidéo premier vol Salerne-Milan Malpensa Portail de l’aéronautique Portail de la Campanie
Port lotniczy Salerno-Costa d’Amalfi

Port lotniczy Salerno-Costa d’Amalfi (IATA: QSR, ICAO: LIRI) – port lotniczy położony 20 km na południowy wschód od Salerno, w regionie Kampania, we Włoszech. Lotnisko zostało otwarte w 1926 jako improwizowane lotnisko do lądowań awaryjnych, na 2014 nie obsługuje lotów komercyjnych. Historia Do 2008 port lotniczy był wykorzystywany głównie jako obiekt ćwiczeń dla studentów szkół lotniczych, spadochroniarzy oraz właścicieli prywatnych małych samolotów odrzutowych. Pierwszy lot komercyjny, Salerno-Mediolan Malpensa, odbył się 2 sierpnia 2008. W ciągu 150 dni port lotniczy obsłużył ponad 20 000 pasażerów. Z funduszy europejskich przeznaczono 49 mln EUR na przedłużenie pasa startowego, który dotychczas mógł obsługiwać tylko samoloty o pojemności nie większej niż 100 osób. W 2014 z jego usług skorzystało 2 245 pasażerów, odbyło się 832 operacji oraz nie odnotowano ruchu cargo. W latach 2015– 2023 port lotniczy obsługiwał wyłącznie loty czarterowe oraz małe samoloty prywatne. Otwarcie lotniska dla celów komercyjnych nastąpiło w lipcu 2024. Linie lotnicze i połączenia Dane techniczne Port lotniczy posiada jedną drogę startową w kierunku 05/23, o długości 1395 m oraz szerokości 45 m. Aerodrom znajduje się na wysokości 37 m n.p.m. oraz nie posiada radiowego systemu nawigacyjnego ILS. Przypisy
Aeroportul Salerno Costa d'Amalfi

Aeroportul Salerno Costa d'Amalfi (IATA: QSR, ICAO: LIRI) este un aeroport din Bellizzi, Provincia Salerno, Campania, Italia ce deservește zona Salerno. Aeroportul a fost tranzitat în 2021 de 1.280 de pasageri. A fost deschis în 1926 și numit după zona deservită. Situat la o altitudine de 40 m, aeroportul dispune de 1 pistă. Infrastructură Piste Aeroportul dispune de o singură pistă. Pista 05/23 are suprafața de asfalt și dimensiunile 1.654 m × 45 m. Terminale Note Vezi și
Аеродром Салерно

Аеродром „Коста д’Амалфи” Салерно (итал. Aeroporto di Firenze-Peretola) је ваздушна лука италијанског града Салерна. Смештен је 15 km југоисточно од града, у приградском насељу Понтекањано Фајано. 2024. године промет путника на аеродрому је био 179 хиљада Референце Спољашње везе Званична страница аеродрома (енг.)
Santo Spirito (Insel)

Santo Spirito ist eine Insel in der Lagune von Venedig. Sie liegt südlich von Venedig, zwischen den Inseln San Clemente und Poveglia. Die Fläche der Insel beträgt 2,38 Hektar, bei einer Länge von 200 Metern und einer Breite von 150 Metern. Während des Chioggia-Krieges zwischen Venedig und Genua besetzte 1379 die genuesische Flotte Chioggia, setzte Teile der Truppen im Dezember 1379 ins Kloster, die bis Februar 1380 blieben. Dabei wurde das Kloster beschossen und beim Abzug ließen die Genuesen das Kloster Brondolo abreißen. Die dortigen Mönche erhielten vom Senat das Kloster Santo Spirito auf der gleichnamigen Insel, das von den Augustiner-Chorherren verlassen worden war. Dies wurde 1409 vom Senat und von Papst Gregor XII. bestätigt. Jedoch verschwand das Kloster schon bald wieder. Es wurde bei Gründung der italienischen Zisterzienserkongregation 1497 nicht mehr erwähnt. Auf Santo Spirito befand sich eine Kirche gleichen Namens von Sansovino. Diese Kirche des 15. Jahrhunderts, wurde im Jahr 1505 geweiht. Ihr Campanile wurde später abgerissen. Bis zum Jahre 1806 lebten Mönche auf der Insel, danach verließen sie diese, da Napoleon ihre Institutionen auflösen ließ. Nach dem Wegzug der Mönche baute die französische Besatzung, nicht ohne vorher etliche Häuser niedergerissen zu haben, Unterkünfte für Soldaten und etliche Magazinschuppen. Die einstmals in der Kirche von Santo Spirito befindlichen Gemälde von Palma il Vecchio und Tizian wurden in die Stadt Venedig verbracht. Die Insel macht heute einen verwahrlosten und verfallenen Eindruck, da sich ab Beginn der zweiten Hälfte des 20. Jahrhunderts niemand um eine Belebung der Insel bemühte. Literatur Pompeo Molmenti, Dino Mantovani: Le isole della laguna veneta, Bergamo 1904, S. 28 f. (Digitalisat). Cesare Augusto Levi: I campanili di Venezia. Notizie storiche, Ferdinando Ongania, Venedig 1890, n. 168, S. 104. Weblinks Anmerkungen
Santo Spirito (island)

Santo Spirito is an island in the southern Venetian Lagoon situated between the islands of Poveglia and San Clemente. The island has a land area of 6.2 acres (2.5 ha). History For much of its history, the island housed a monastery first constructed in the 12th century. In 2011, the island was put up for sale while under the ownership of local real estate company Poveglia Ltd. The island had been approved for residential, office, or hotel use and had an asking price of €20 million (then $28 million). In 2018, the island was purchased by Australian investment group Mayfair 101 under the leadership of James Mawhinney, who envisioned a luxury resort on the island. The company disclosed that it paid less than half the €20 million asking price. The purchase was problematic, however, with the Supreme Court of Victoria finding that the means by which Mawhinney purchased the island through a chain of transactions were of "questionable validity". Furthermore, it was revealed that Mayfair had not obtained building permits. The island was liquidated in 2020 with no development by Mayfair. References
Santo Spirito (île)

Santo Spirito est une île de la lagune de Venise, en Italie, située au sud de Venise, entre les îles de San Clemente et Poveglia. La superficie de l'île est de 2,38 hectares, avec une longueur de 200 mètres et une largeur de 150 mètres. Histoire Pendant la guerre de Chioggia entre Venise et Gênes en 1379, la flotte génoise occupa Chioggia et, en décembre 1379, certaines des troupes qui restèrent jusqu'en février 1380 furent placées dans le monastère. Le monastère fut bombardé et quand ils se sont retirés, les Génois firent démolir le monastère de Brondolo. Les moines y reçurent du Sénat le monastère de Santo Spirito sur l'île du même nom, qui avait été abandonné par les chanoines augustins. Cela fut approuvé en 1409 par le Sénat et le pape Grégoire XII. Cependant, le monastère a rapidement disparu. Il n'était plus mentionné lors de la fondation de la Congrégation cistercienne italienne en 1497. L'île est aujourd'hui inhabitée. Dans le passé existait cependant l'église de Sansovino. Les moines vécurent sur l'île jusqu'en 1806, après quoi ils durent partir, Napoléon leur causant trop de difficultés. Après le départ des moines, l'occupation française construisit des logements pour les soldats et un certain nombre de hangars, non sans démolir au préalable un certain nombre de maisons. L'île donne aujourd'hui une impression négligée et délabrée, car personne n'a tenté de revitaliser l'île depuis le début de la seconde moitié du XXe siècle. Les peintures de Palma il Vecchio et Titien autrefois situées dans l'église de Santo Spirito ont été apportées dans la ville de Venise. Voir aussi Liste des îles de la lagune de Venise Notes et références Portail des îles Portail de la mer Adriatique Portail de Venise
Santo Spirito

Santo Spirito je otok u Venecijanskoj laguni, koji se nalazi između otoka Poveglie i San Clemente u istoimenom kanalu koji ih razdvaja. Zemljopisne karakteristike Santo Spirito je otok dug 200 i širok 150 metara, ima 2,53 hektara. Po rezultatima popisa iz 2001. bio je nenaseljen.Na otoku ima 5 napuštenih zgrada u ruševnom stanju, koje su kao i otok vlasništvo Talijanske države. Povijest Otok je od svojih najranijih dana uvijek bio dom raznih crkvenih redova, najdulje su njime upravljali augustinci pustinjaci. Oni su negdje između 1425. i 1430. počeli s velikim radovima na uređenju otoka, obnovili su staru crkvu po nacrtima Sansovina, i opremili je vrijednim slikama Tiziana i Palme Starijeg. Jedno kraće razdoblje dio samostana korišten je za tiskanje glazbenih knjiga. Augustinci pustinjaci bili su prisiljeni napustiti otok kad je papa Aleksandar VII. 1656. ukinuo red, Mletački Senat rasprodao je njihovu imovinu, a slike preselio u crkvu Salute koja se tada još gradila. Nakon Kandijskih ratova Venecija je izgubila Kretu, izbjegli franjevci s Krete, zatražili su od Mletačke Republike otok Santo Spirito za svoj smještaj, i ostali na otoku do 1806. Nakon pada Republike i dolaska Napoleona, samostan i crkva na Santo Spiritu su opljačkani. Na otok se smjestila vojska, dio samostanskih zgrada i crkva pretvoreni su u vojničke kasarne, dio starih zgrada je porušen kako bi se napravilo mjesta za nove vojarne i skladišta. Otok je potpuno napušten 1965., otada su napušteni objekti prepušteni na milost i nemilost vandalima. Izvori