NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Iglesia de Santa Rosalía (Palestrina)

Santa Rosalía es una iglesia católica romana en Palestrina, cerca de Roma. se encuentra en Via Barberini en el centro de la ciudad de Palestrina, que pertenece a la ciudad metropolitana de Roma. Construida como capilla familiar, sigue siendo de propiedad privada. Sirvió como lugar de enterramiento de importantes miembros de la Casa de Barberini. Historia Fue encargada por Taddeo Barberini (1603-1647), jefe de la influyente y rica familia Barberini. Fue proyectada por el arquitecto Francesco Contini (1599-1669), fue terminado bajo Maffeo Barberini (1630-1685), la consagración tuvo lugar el 7 de agosto. noviembre de 1660. La patrona de la iglesia, Rosalía, fue considerada patrona de los Prenestini, los habitantes de Palestrina, durante la epidemia de peste de 1656. Descripción Exterior De doble torre, está situada entre los edificios que la flanquean, el Santuario de la Fortuna Primigenia y el Palacio Barberini, con los que forma un semicírculo. Interior Sigue un programa constructivo de orientación central con cornisa corrida, muros de mármol multicolor, bóveda de crucería doble, así como decoraciones de mármol multicolor y esculturas monumentales en el coro. El grupo de la Piedad, denominado 'grupo de Palestrina', se colocó en una capilla en forma de nicho detrás de la sacristía (donde se guardan las tumbas). Una escultura posterior atribuida a Miguel Ángel se encuentra ahora en la Galleria dell'Accademia, Florencia. Tumbas En el diseño de las tumbas – a la derecha la del príncipe Taddeo Barberini (1603-1647), a la izquierda la de su hermano el cardenal Antonio Barberini (1607-1671) – el escultor, tomando elementos de la forma de Bernini, mezcló las figuras geométricas del triángulo (sostenido como una especie de pirámide en giallo antico, "mármol de oro antiguo" y descansando sobre patas de león) y del círculo (como un medallón en mármol gris con bustos de difuntos) en una composición que parece estática en su concentración en los dos retratos, pero animada por figuras de ángeles que parecen escribir el epitafio en la tumba de Antonio y tocar la trompeta en la tumba de Taddeo. Forman elementos formales típicos del barroco que están, por así decirlo, congelados en el momento de la acción. Las ricas cortinas, los mechones de cabello, alas y plumas despeinados pero armoniosos en una representación detallada y el diseño suave de las figuras. – todo ello unido a un sistema de iluminación que destaca en la disposición estrictamente geométrica de las paredes de mármol multicolor.​ Notas y referencias
Chiesa di Santa Rosalia (Palestrina)

La chiesa di Santa Rosalia è un luogo di culto cattolico di Palestrina, situato nei pressi del palazzo Colonna Barberini. La chiesa venne fatta erigere da Maffeo Barberini tra il 1656 e il 1660, su disegno di Francesco Contini. L'interno ospita quattro grandi monumenti funebri dei Barberini, tra i quali spiccano quello del cardinale Antonio Barberini e quello di Taddeo Barberini, prefetto di Roma morto nel 1704. Quest'ultimo è decorato da busti di Bernardino Cametti. Nella sagrestia della chiesa era custodito il gruppo scultoreo già attribuito a Michelangelo Buonarroti, conosciuto come "Pietà di Palestrina". La Pietà è oggi custodita presso la Galleria dell'Accademia di Firenze. Bibliografia AA.VV., Lazio, non compresa Roma e dintorni, collana Guide d'Italia ("Guide Rosse"), Touring Club Italiano Editore, Milano 1981 (consultabile anche online su Google Books) Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla chiesa di Santa Rosalia
Chiesa di Santa Sabina (Pattada)

Santa Sabina è la chiesa parrocchiale di Pattada. Situata nel centro storico del paese, è dedicata alla patrona di Pattada. Storia Le origini del tempio, eretto in stile gotico catalano, risalgono al XVI secolo, ma venne restaurato tra il 1789 e il 1811, e nuovamente dopo il 1929, anno in cui crollò la volta. Nel 1907 si verificò il crollo del campanile posteriore, risalente al 1558 e di forma cilindrica. Il 29 agosto 1941 la chiesa venne consacrata. Il campanile anteriore, più moderno, venne smantellato negli anni settanta perché pericolante. L'altare principale di marmo è di fine '800 e venne fatto erigere dopo la rimozione di quello ligneo dorato in stile barocco. Vittorio Angius, che descrisse l'antico altare in legno dopo una visita a Pattada, racconta che al centro vi era una statua di Santa Sabina e ai lati San Sebastiano, San Giuseppe, Sant'Eliseo e San Michele. Delle citate, le uniche statue superstiti sono quelle di Santa Sabina e San Sebastiano, le altre andarono bruciate assieme all'altare. Dopo alcuni mesi di chiusura per ristrutturazione e restauro, la chiesa è stata riaperta al culto il 29 agosto 2018, in occasione della ricorrenza di Santa Sabina coincisa, non a caso, con il primo rientro in Sardegna del cardinale Giovanni Angelo Becciu dopo la nomina cardinalizia da parte di Papa Francesco. Per l'occasione, il vescovo di Ozieri mons. Corrado Melis ha donato alla parrocchia le reliquie di Santa Sabina, che rimarranno custodite nella chiesa. I lavori di ristrutturazione, proseguiti anche all'esterno dell'edificio, hanno portato alla riedificazione del campanile posteriore cilindrico crollato nel 1907. Stile architettonico e particolarità Oggi, la chiesa si presenta dunque composta da una parte costruita dopo il crollo del 1929 e una parte più antica costituita dal presbiterio e dalle cappelle del transetto dedicate alla Madonna degli Angeli, quella a destra, e alla Santissima Trinità, quella a sinistra nella quale è custodito un altare ligneo cinquecentesco della Trinità. Gli ambienti presentano una volta a crociera che poggia posteriormente su mensole ornate da fiori e anteriormente su due pilastri sfaccettati e dotati di capitelli diversi fra loro. Alcuni, infatti, sono ornati da figure angeliche e altri da racemi. I robusti costoloni delle crociere, al punto di congiunzione centrale, presentano delle gemme ornate da bassorilievi. Particolare pregio ha poi l'imponente crocefisso ligneo seicentesco col Cristo snodabile, utilizzato, fino a pochi anni fa, durante i riti della Settimana Santa. Recenti interventi hanno portato all'inserimento di un massiccio portone di bronzo, raffigurante scene evangeliche, che rende la facciata ancor più maestosa ed elegante. Note Voci correlate Pattada Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file della chiesa di Santa Sabina Collegamenti esterni Diocesi di Ozieri, su webdiocesi.chiesacattolica.it. URL consultato il 4 settembre 2008 (archiviato dall'url originale il 4 marzo 2016).
Santa Silvia (Rom)

Santa Silvia (lateinisch: Sanctae Silviae) ist eine Titelkirche in Rom. Überblick Die Kirche wurde 1966 bis 1968 nach einem Entwurf des Architekten Francesco Fornari erstellt und durch den römischen Weihbischof Filippo Pocci eingeweiht. Die Pfarrgemeinde wurde durch das Dekret Ubi primum serena von Kardinalvikar Clemente Micara am 23. Februar 1959 gegründet. Papst Johannes Paul II. erhob sie am 21. Februar 2001 zur Titelkirche der römisch-katholischen Kirche. Namenspatron ist die Heilige Silvia, die Mutter des Papstes Gregor des Großen, die um das Jahr 592 starb. Ihr Gedenktag und Namenstag ist der 3. November. Entwurfsstruktur des Kirchenbaus ist ein lateinisches Kreuz mit einem einzigen Hauptschiff, einem Querschiff und ein halbkreisförmiges Presbyterium. Dominierendes Material ist Beton sowie Mosaikarbeiten in der Apsis. Santa Silvia verfügt über eine Orgel der Manufaktur Mascioni Orgelbau von 2010/11 mit 17 Registern auf zwei Manualen und Pedal. Die Kirche liegt an der Viale Giuseppe Sirtori im römischen Quartier Portuense. Kardinalpriester Jānis Pujats, seit 21. Februar 2001 Weblinks Eintrag zu Santa Silvia auf catholic-hierarchy.org; abgerufen am 18. Juli 2016. (englisch) Eintrag über Santa Silvia auf gcatholic.org Website der Pfarrgemeinde Santa Silvia (it.) Nachweise
Santa Silvia

Santa Silvia is a 20th-century parochial church and titular church in southwest Rome, dedicated to Saint Silvia (6th century AD, mother of Gregory the Great). History The church was built in 1963–1968. On 21 February 2001, it was made a titular church to be held by a cardinal-priest. Cardinal-protectors Jānis Pujats (2001–present) References
Kościół św. Sylwii w Rzymie

Kościół św. Sylwii w Rzymie (wł. Chiesa di Santa Silvia) – rzymskokatolicki kościół tytularny w Rzymie. Świątynia ta jest kościołem parafialnym parafii św. Sylwii oraz kościołem tytularnym. Lokalizacja Kościół znajduje się w XI dzielnicy Rzymu – Portuense (Q XI) przy Viale Giuseppe Sirtori 2. Główne wejście znajduje się od strony Largo di Santa Silvia. Patronka Patronką świątyni jest św. Sylwia – matka papieża i Doktora Kościoła św. Grzegorza I Wielkiego, żyjąca w VI wieku. Historia Parafia św. Sylwii została erygowana 23 lutego 1959 roku. Budowę kościoła według projektu Francesco Fornari rozpoczęto w 1966 roku i ukończono w 1968 roku. Prezbiterium zostało ponownie urządzone w 1997 roku. Architektura i sztuka Ściany kościoła wzniesiono z cegły ułożonej w naprzemiennych rzędach poziomych i pionowych. W ścianach w regularnych odstępach znajdują się betonowe pilastry, pomiędzy którymi są duże prostokątne okna. W środkowej części fasady umieszczono pionowy pasek witraża biegnący od samej góry aż do drzwi. Dach jest wysunięty do przodu i wsparty na czterech dużych prostokątnych betonowych filarach połączonych ze sobą betonową belką. Witraż nad wejściem przedstawia Panny mądre i panny głupie oraz Sąd ostateczny. Kościół zbudowano na planie krzyża łacińskiego z pojedynczą nawą o sześciu przęsłach, transeptem tworzącym ramiona krzyża oraz apsydą na planie połowy sześciokąta. Na tylnej ścianie apsydy znajduje się mozaika figuratywna z 2008 roku. U góry znajduje się krucyfiks zawieszony w 1968 roku. Poniżej Matka Boża i św. Jan Ewangelista oddają cześć Chrystusowi na krzyżu, a pod nimi umieszczono postacie św. Sylwii i św. Grzegorza z czterema z ostatnich pięciu papieży (św. Janem XXIII, bł. Pawłem VI, św. Janem Pawłem II i Benedyktem XVI). W prawej kaplicy transeptu znajduje się rzeźba z brązu autorstwa Augusto Poderosi przedstawiająca papieża św. Grzegorza z jego matką św. Sylwią. Kardynałowie prezbiterzy Kościół św. Sylwii jest jednym z kościołów tytularnych nadawanych kardynałom-prezbiterom (Titulus Sanctae Silviae). Tytuł ten został ustanowiony 21 lutego 2001 roku przez Jana Pawła II. Jānis Pujats (2001-nadal) Przypisy
Santa Silvia (Roma)

Santa Silvia é uma igreja de Roma localizada na Viale Giuseppe Sirtori, 2, no quartiere Portuense, com a entrada principal no Largo di Santa Silvia. É dedicada a Santa Sílvia, mãe do papa São Gregório Magno. O cardeal-presbítero protetor do título cardinalício de Santa Sílvia é Jānis Pujāts, arcebispo-emérito de Riga, na Letônia. História Esta igreja é sede de uma paróquia criada em 23 de fevereiro de 1959 através do decreto "Ubi primum serena" do cardeal-vigário Clemente Micara. A igreja propriamente dita foi construída entre 1966 e 1968 com base num projeto do arquiteto Francesco Fornari. Na primavera (no hemisfério norte) de 1968, foi aberta ao culto e consagrada pelo monsenhor Filippo Pocci, bispo-auxiliar de Roma. Dois papas já a visitaram: Paulo VI em 21 de junho de 1974 e São João Paulo II em 18 de fevereiro de 1990. Além disto, ela é sede do título cardinalício de Santa Sílvia, instituído por São João Paulo II em 21 de fevereiro de 2001. Descrição A fachada, precedida por um pórtico aberto assentado sobre quatro pilastras de concreto armado e encimado por uma cruz de ferro, apresenta um grande vitral central, realizado em 1991, representando dois trechos dos evangelhos e realizados por Agar Loche: a Parábola das Dez Virgens (Mateus 25:1–12) e o Julgamento das Nações (Mateus 25:31–47). Sob o vitral se abrem três portais de madeira que dão acesso à igreja. No jardim na frente da fachada está uma estátua da Virgem Maria colocada sobre um pedestal de mármore. Uma rampa do lado esquerda leva até a cripta situada abaixo da igreja. A igreja tem uma planta em formato de cruz latina, com uma nave única, um transepto e um presbitério; características são as vigas internas aparentes de concreto armado. A abside é dominada por um mosaico, também obra de Agar Loche, instalado no lugar de um vitral e um crucifixo de bronze que ficavam no local. Ele foi inaugurado por ocasião dos quarenta anos da consagração da igreja, em 2008 e representa, na parte alta, a "Crucificação" com Maria e João aos pés da cruz (incorporando o antigo crucifixo de bronze), na parte central, a Santa Sílvia e o papa São Gregório Magno e, na parte baixa, os papas São João XXIII, Paulo VI, São João Paulo II e Bento XVI. O presbitério, inaugurado em 28 de setembro de 1997, foi concebido como um espaço semicircular com o centro, realçado por um degrau, ocupado pelo altar-mor, em formato quadrado. À esquerda dele está um alto atril com a imagem de Cristo Pantocrator; diante dele está a pia batismal. Do lado oposto está o sacrário. No braço direito do transepto está um grupo de estátuas de bronze, obra do escultor Augusto Poderosi, representando São Gregório ajoelhado diante da cruz ao lado de sua mãe, Santa Sílvia, padroeira da igreja. No fundo da igreja estão duas placas comemorando as visitas dos papas Paulo VI (21 de junho de 1973) e São João Paulo II (18 de fevereiro de 1990). Na cantoria, no braço esquerdo do transepto, está um órgão de tubos Mascioni opus 1187, construído entre 2010 e 2011 para substituir o antigo órgão Buccolini-Zarantonello. Referências Bibliografia Ligações externas
Santa Silvia

Santa Silvia är en kyrkobyggnad och titelkyrka i Rom, helgad åt den heliga Silvia, mor till Gregorius den store. Kyrkan är belägen vid Largo di Santa Silvia i quartiere Portuense och tillhör församlingen Santa Silvia. Historia Kyrkan uppfördes åren 1966–1968 efter ritningar av arkitekten Francesco Fornari. Kyrkan konsekrerades år 1968 av biskop Filippo Pocci. Fasaden har en monumental portik med fyra betongpelare. Själva fasadytan har parvis ställda betongpelare, vilka flankerar en långsmal glasmålning. Interiörens grundplan har formen av ett latinskt kors. Absiden domineras av en gigantisk mosaiken, utförd av syster Agar Loche. Denna mosaik framställer Jungfru Maria och aposteln Johannes i tillbedjan inför den korsfäste Jesus Kristus. Därunder ses de heliga Silvia och Gregorius den store samt påvarna Johannes XXIII, Paulus VI, Johannes Paulus II och Benedikt XVI. Titelkyrka Kyrkan stiftades som titelkyrka av påve Johannes Paulus II år 2001. Kardinalpräster Jānis Pujats: 2001– Bilder Referenser Noter Webbkällor ”Santa Silvia” (på italienska). info.roma.it. Arkiverad från originalet den 27 oktober 2019. http://archive.md/IujNt. Läst 27 oktober 2019. Tryckta källor Rendina, Claudio (2000) (på italienska). Guida insolita ai misteri, ai segreti, alle leggende e alle curiosità delle Chiese di Roma. Roma: Newton & Compton. sid. 345. ISBN 88-8289-419-3 Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Santa Silvia.
Santa Sofia, Capri

Santa Sofia is a Catholic church in the piazza of Anacapri, on the island of Capri, Italy. It dates to 1596, when it replaced Chiesa di Santa Maria di Costantinopoli as the local parish church. Some of the building materials and fittings, such as the sacristy and oratorio, were originally in the Chiesa di San Carlo. The church chapels are dedicated to Sant'Antonio, Anacapri's patron saint, and the Madonna del Buon Consiglio. Architectural features include two bell towers and a baroque facade. History Santa Sophia probably dates back to 1595–96 on a site where there was an earlier church dedicated to St Charles. The date of 1510 inscribed on the facade is incorrect. Completed in 1642, it became the new parish church of Anacapri replacing Santa Maria di Costantinopoli. The oldest remaining part is the oratory, to the left of the chancel, which was probably built on the remains of San Carlo. In 1698, the church was enlarged with two chapels and the nave was extended towards the square. Further alterations were made in 1706 (Mount of Purgatory), 1765 (facade] and 1777 [belfry]. The church was officially consecrated in 1790 by Nicola Saveirio Gamboni, bishop of Capri. In 1879, the presbytery was enlarged, providing space for guests. The wedding of Guiliana DePandi and Bill Rancic occurred at the church in 2007. Architecture The plan of the church is in the form of a Latin cross with a single nave, lateral chapels and a dome above the intersection of the nave and the transept. The absence of detailed planning from the start can be seen in the way chapels of various sizes have been developed without any consistency. The nave is covered by a large vault while the chapels have vaults of various sizes. The square-shaped apse houses an eighteenth-century marble altar. The dome is supported by four large arches with pilasters extending upwards and dividing the dome into eight segments. It was destroyed by lightning in 2004 but has since been repaired. In addition to the main dome, there are five smaller domes, each topped by a lantern. The facade consists of two overlapping sections, connected by volutes which terminate in low pinnacles. The main lesene's enclose three sections interspersed with two smaller ones where two niches house clay statues of Sant'Antonio and Santa Sofia, both the work of the Roman sculptor Neni or Nene. The central section contains the main door with a decorated stucco frame while the upper level houses a rectangular window. There are also smaller doors on either side of the main door, each surmounted by an oval window. The belfry can be seen to the left of the facade with two clocks and three bells dedicated to Santa Sofia, Santa Maroa and Santa Elia. In the nave immediately before the last arch on the right there is a raised pulpit standing on two corbels. It consists of a rectangular enclosure decorated with polychrome marble. The sacristy and the oratory are to the left of the presbytery. Built on the foundations of the old San Carlo church, the oratory is a rectangular room with a cloister vault containing a series of triangular lunettes. References
Santa Sofia, Capri

Sveta Sofija (tal. Santa Sofia) je rimokatolička crkva koja se nalazi na glavnom trgu u mjestu Anacapri na otoku Capriju u Italiji. Datira iz 1596. godine kada je zamijenila crkvu Chiesa di Santa Maria di Costantinopoli kao župna crkva. Neki od građevinskih materijala i opreme, kao što su sakristija i oratorij, izvorno su bili u Chiesa di San Carlo. Crkvene kapele posvećene su Sant'Antoniju, svecu zaštitniku Anacaprija, i Madonni del Buon Consiglio. Arhitektonske značajke uključuju dva zvonika i barokno pročelje.ref name="capri.net">Capri The churches. Capri On Line. Inačica izvorne stranice arhivirana 18. lipnja 2012. Pristupljeno 8. srpnja 2012.</ref> Vjenčanje Guiliane DePandi i Billa Rancica dogodilo se u Chiesa di Santa Sofia. Povijest Santa Sofija vjerojatno datira iz 1595.–1596. na mjestu gdje je bila ranija crkva posvećena svetom Karlu. Datum 1510. upisan na pročelju je netočan. Dovršena 1642., postala je nova župna crkva u Anacapriju umjesto Santa Maria di Costantinopoli . Najstariji preostali dio je oratorij, lijevo od svetišta, koji je vjerojatno sagrađen na ostacima San Carla. Godine 1698. crkva je proširena s dvije kapele, a lađa je proširena prema trgu. Daljnje preinake izvršene su 1706. (Brdo čistilišta), 1765. (pročelje) i 1777. (zvonik). Crkvu je 1790. službeno posvetio Nicola Saveirio Gamboni, biskup Caprija. Godine 1879. prezbiterij je proširen iu njemu je osiguran prostor za goste. Arhitektura Tlocrt crkve je u obliku latinskog križa s jednobrodnim, bočnim kapelama i kupolom iznad sjecišta broda i transepta. Nedostatak detaljnog planiranja od samog početka može se vidjeti u načinu na koji su kapelice različitih veličina razvijane bez ikakve dosljednosti. Lađa je prekrivena velikim svodom, dok kapele imaju svodove različitih veličina. U apsidi četvrtastog oblika nalazi se mramorni oltar iz osamnaestog stoljeća. Kupolu nose četiri velika luka s pilastrima koji se protežu prema gore i dijele kupolu na osam segmenata. Srušio ga je udar groma 2004. godine, ali je u međuvremenu popravljen. Uz glavnu kupolu, postoji pet manjih kupola, a svaka je na vrhu lanterne. Pročelje se sastoji od dva preklapajuća dijela, povezana volutama koje završavaju niskim vrhovima . Glavna lesena obuhvaća tri dijela ispresijecana s dva manja u kojima se u dvije niše nalaze glineni kipovi Sant'Antonija i Svete Sofije, oba djela rimskog kipara Nenija ili Nene. Središnji dio sadrži glavna vrata s ukrašenim okvirom od štukature, dok se na gornjoj razini nalazi pravokutni prozor. Tu su i manja vrata s obje strane glavnih vrata, a svaka je nadvišena ovalnim prozorom. Zvonik se može vidjeti lijevo od pročelja s dva sata i tri zvona posvećena Santa Sofia, Santa Maroa i Santa Elia. U lađi neposredno ispred zadnjeg luka s desne strane uzdignuta je propovjedaonica koja stoji na dva korbela . Sastoji se od pravokutnog kućišta ukrašenog višebojnim mramorom. Sakristija i oratorij nalaze se lijevo od prezbiterija . Izgrađen na temeljima stare crkve San Carlo, oratorij je pravokutna prostorija s klaustarskim svodom koji sadrži niz trokutastih luneta . Izvorti Vanjske poveznice
Santa Sofia, Naples

Santa Sofia was a church on via Santa Sofia in the city of Naples, Italy, now deconsecrated. It was founded around 308 by Constantine, though the present church was built in 1487 to house a congregation which worked to bury the poor. It has a 1754 maiolica pavement and its facade has two doors. It also contained paintings by Fabrizio Santafede and Marco Pino, but these were removed after the 1980 earthquake. References
Église Santa Sofia (Naples)

L'église Sainte-Sophie (Santa Sofia) est une église de Naples située dans le cœur historique de la ville, via Santa Sofia. Histoire et description Une première église est fondée à l'époque byzantine autour de l'an 308 à l'époque constantinienne. En 1487, elle devient le siège d'une confrérie s'occupant de la sépulture des pauvres. Elle est refaite au XVIIIe siècle. L'église ferme après le tremblement de terre de 1980 et toutes ses œuvres d'art sont transférées ailleurs. La façade présente deux portails; celui qui permet d'accéder à l'église est surmonté d'une fenêtre trilobée. Il existe encore à l'intérieur un pavement de majolique datant de 1754. Bibliographie (it) Francesco Domenico Moccia et Dante Caporali, NapoliGuida-Tra Luoghi e Monumenti della città storica, Clean, 2001. Voir aussi Liste des églises de Naples Liens externes (it) Histoire et description sur le site Napoligrafia Source de la traduction (it) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en italien intitulé « Chiesa di Santa Sofia (Napoli) » (voir la liste des auteurs). Portail de Naples Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme
Crkva Svete Sofije u Napulju

Santa Sofia bila je crkva na Via Santa Sofia u gradu Napulju, Italija, koja je sada dekonsekrirana. Osnovao ju je oko 308. godine Konstantin, iako je današnja crkva sagrađena 1487. za smještaj zajednice koja je radila na pokapanju siromašnih. Popločana je majolikom 1754. godine, a pročelje ima dvoja vrata. Također je sadržavao slike Fabrizia Santafedea i Marca Pina, ali su one uklonjene nakon potresa 1980. godine. Izvori Vanjske poveznice