NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Milánská polytechnika

Milánská polytechnika (italsky: Politecnico di Milano) je veřejná technická univerzita v italském Miláně. Jde o největší technickou školu v Itálii. V roce 2023 na ní studovalo téměř 48 tisíc studentů. Založena byla roku 1863, pod názvem Istituto Tecnico Superiore. V dubnu 2012 univerzita oznámila, že počínaje rokem 2014 budou všechny postgraduální kurzy vyučovány pouze v angličtině. Toto rozhodnutí však muselo být revidováno po výnosu Italského nejvyššího soudu, který konstatoval, že italštině nelze na italské škole nikdy přisoudit jen okrajovou roli. Podle žebříčku QS World University Rankings 2024 jde o 123. nejlepší vysokou školu světa (50. v Evropě) a 18. nejlepší technickou školu na světě. Zvlášť vysoko jsou ceněna zdejší studia architektury a designu. K nejznámějším absolventům patří nositel Nobelovy ceny Giulio Natta. K dalším známým absolventům patří řada významných architektů: Renzo Piano, Aldo Rossi, Vittorio Gregotti, Gio Ponti, Giuseppe Terragni nebo Gae Aulentiová. Na škole studoval i spisovatel Carlo Emilio Gadda. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Technická univerzita v Miláně na Wikimedia Commons
Polytechnikum Mailand

Das Polytechnikum Mailand (auch Politechnikum Mailand oder Polytechnische Universität Mailand; italienisch: Politecnico di Milano) ist eine staatliche ingenieurwissenschaftliche Technische Universität in der italienischen Stadt Mailand. Geschichte Die Gründung erfolgte im Jahr 1863 von Gelehrten und einflussreichen Industriefamilien Mailands als „Istituto Tecnico Superiore“. Gründungsrektor war der Mathematiker Francesco Brioschi; weitere bekannte Professoren Luigi Cremona und Giulio Natta, Nobelpreisträger für Chemie 1963. Das Politecnico, das 1937 seine heutige Bezeichnung erhielt, gilt als eine der führenden europäischen Hochschulen für Ingenieurwesen, Architektur und Design. Organisation Die Hochschule besteht aus 17 Fachbereichen und einem Netzwerk von neun „Schools“ in sieben Campus, verteilt über die Regionen Lombardia und Emilia-Romagna: Campus Leonardo liegt an der Piazza Leonardo da Vinci in Mailand und besteht seit 1927. Heute erstreckt er sich über mehrere kleinere Campus, die in unmittelbarer Nähe liegen (Campus Leonardo, Campus Bonardi, Campus Clericetti, Campus Mancinelli, Campus Gran Sasso und Campus Colombo). Campus Bovisa liegt im Mailänder Stadtteil Bovisa und besteht seit 1989. Der Campus Bovisa setzt sich heute aus dem Campus Durando (eröffnet 1994) und dem Campus La Masa (eröffnet 1997) zusammen. Campus Como besteht seit 1987. Campus Cremona besteht seit 1987. Campus Lecco besteht seit dem Beginn der 90er. Campus Mantova besteht seit 1999. Campus Piacenza besteht seit 1997. Derzeit werden ca. 43.000 Studenten von ca. 1.400 Professoren und Dozenten betreut. Rektor ist Ferruccio Resta. Die MIP Politecnico di Milano Business School ist ein Konsortium aus der Politecnico Universität und zahlreichen industriellen und institutionellen Partnern. MIP bietet 13 Ausbildungsprogramme, davon sind 8 Master-Programme. Es werden folgende Abschlüsse an den 6 Ingenieurschulen und 3 Architekturschulen angeboten: Bachelor of Science – B.Sc. (Laurea) Master of Science – M.Sc. (Laurea Specialistica/Magistrale) Master-Programme – (Master Universitario) Doktorstudien/-programme – Ph.D. (Dottorato di Ricerca) Zur Förderung besonders begabter Studenten gründete das Polytechnikum Mailand zusammen mit dem Polytechnikum Turin 2004 die Alta Scuola Politecnica mit Sitz in Mailand und Turin. Persönlichkeiten Bekannte ehemalige Professoren Bekannte ehemalige Studenten Siehe auch Top Industrial Managers for Europe Weblinks Offizielle Website des Politecnico di Milano "MIP School of Management" Einzelnachweise
Politecnico di Milano

De Technische Universiteit van Milaan (Italiaans: Politecnico di Milano) is een openbare technische universiteit die in 1863 gesticht werd in de Italiaanse stad Milaan. Het was de eerste universiteit in de stad. De universiteit biedt opleidingen ingenieurswetenschappen, architectuur en design. De Politecnico di Milano heeft tegenwoordig twee campussen in Milaan, en vijf andere satellietcampussen in steden in Lombardije en Emilia-Romagna, met name Cremona, Lecco, Mantua en Piacenza. De hoofdcampus in Milaan is sinds 1927 gelegen in de wijk Città Studi. Tot het professorencorps van de instelling behoorden Nobelprijswinnaar chemie Giulio Natta, wiskundige, academicus en politicus Francesco Brioschi (dewelke ook de instelling oprichtte), schrijver Carlo Emilio Gadda en de architecten Renzo Piano en Aldo Rossi.
Politechnika Mediolańska

Politechnika Mediolańska (wł. Politecnico di Milano) – włoska publiczna szkoła wyższa w Mediolanie. Historia Założycielem uczelni był Francesco Brioschi (1824-1897), matematyk, inżynier i polityk. 29 listopada 1863 powołał, jako sekretarz generalny Ministerstwa Edukacji, Wyższy Instytut Techniczny (Instituto Tecnico Superiore), który był pierwszą uczelnią techniczna we Włoszech. Brioschi został jego dyrektorem, równocześnie pełniąc funkcję rektora Uniwersytetu w Pawii. Na początku uczelnia oferowała trzyletnie studia inżynierii lądowej i inżynierii przemysłowej. W 1865 roku, z inicjatywy Camillo Boito, utworzono, we współpracy z Accademia di Belle Arti di Brera, Szkołę Architektury. W pierwszym roku funkcjonowania uczelni, studia podjęło na niej ok. 30 studentów. Pierwszą kobietą, która zapisała się na studia była Tatiana Wedenison w 1888 roku. Pierwszą kobietą, która ukończyła studia w dziedzinie inżynierii lądowej była Gaetanina Calvi (1913). W 1937 roku uczelnia zyskała status uniwersytetu i została przemianowana na Królewską Politechnikę Mediolańską (Regio Politecnico di Milano). Z przymiotnika "Królewska" zrezygnowano po ustanowieniu Republiki po II wojnie światowej. Struktura organizacyjna W skład uczelni wchodzą następujące jednostki organizacyjne: Szkoła Architektury, Urbanistyki i Inżynierii Budowlanej Szkoła Inżynierii Lądowej, Środowiskowej i Zarządzania Przestrzennego Szkoła Wzornictwa Szkoła Inżynierii Przemysłowej i Informacyjnej Przypisy
Politecnico di Milano

Politécnico de Milão (em italiano: Politecnico di Milano) é uma universidade italiana estatal de cunho científico-tecnológico sediada em Milão. Foi estabelecida em 1853 por um grupo de estudiosos e empresários milaneses. Se organiza em 16 departamentos e numa rede de nove escolas espalhadas por sete campi. Hoje é classificada como uma das melhores universidade em engenharia, arquitetura e design industrial na Europa. Graduados ilustres Carlo Emilio Gadda, escritor e engenheiro (1893–1973). Gae Aulenti, arquiteta e designer (1927–2012). Gianfranco Ferré, estilista e arquiteto (1944–2007). Giovanni Battista Pirelli, engenheiro, empresário e político (1848–1932). Renzo Piano, arquiteto (n. 1937). Roberto Rocca, empresário (1922–2003). Referências Bibliografia Michelfelder, Diane P.; McCarthy, Natasha; Goldberg, David E. (2014). Philosophy and Engineering: Reflections on Practice, Principles and Process. Nova Iorque, Londres e Heidelberga: Springer Science & Business Media. ISBN 978-94-007-7762-0. doi:10.1007/978-94-007-7762-0
Politecnico di Milano

Politecnico di Milano är en teknisk högskola i Milano som grundades av Francesco Brioschi 1863. Alumner Mario Almondo Mario Bellini Giuseppe Belluzzo Beatrice Brovia Giuseppe Busso Joe Colombo Gian Paolo Dallara Vico Magistretti Giulio Natta Renzo Piano Giò Ponti Saul Steinberg Marco Zanuso Referenser
Agenzia del Demanio

Die Agenzia del Demanio (dt. etwa „Immobilienagentur“) ist eine Anstalt des öffentlichen Rechts in Italien. Sie wird beaufsichtigt von der Hauptabteilung für Finanzen (Dipartimento delle Finanze) des Wirtschafts- und Finanzministeriums in Rom. Hauptaufgabe der Agentur ist die Verwaltung und Verwertung von staatseigenen Liegenschaften und Immobilien nach privatwirtschaftlichen Kriterien. Organisation Dem Vorstand der Agentur unterstehen mehrere Zentralabteilungen, die u. a. für interne Audits, Personal- und Rechtsfragen, organisatorische Angelegenheiten usw. zuständig sind. Der Zentrale in Rom unterstehen 16 regionale Filialen, wobei kleinere Regionen in einigen Fällen von größeren mitverwaltet werden. Einige regionale Niederlassungen haben Außenstellen. Geschichte Die Agentur entstand im Jahr 2001 im Zug einer Gesamtreform der italienischen Ministerialbürokratie. Nach der Zusammenlegung des Finanzministeriums mit dem Haushalts- und Schatzministerium zum neuen Ministerium für Wirtschaft und Finanzen wurde es notwendig, verschiedene administrativ selbständige Behörden im Geschäftsbereich des neuen Ministeriums zu schaffen. Im Jahr 2003 wurde aus der Behörde Agenzia del Demanio eine gleichnamige Anstalt öffentlichen Rechts. Bis 2010 war sie auch zuständig für die Verwaltung und Verwertung von Immobilien krimineller Organisationen (Mafia), die vom Staat beschlagnahmt oder eingezogen werden. Diese Aufgabe übernimmt seit 2010 die neue Agentur ANBSC, die jedoch vom Innenministerium beaufsichtigt wird. Siehe auch Bundesanstalt für Immobilienaufgaben Bundesvermögensverwaltung Weblinks Offizielle Homepage der Agenzia del Demanio (italienisch) Offizielle Webseiten der Agentur zur Verwaltung von beschlagnahmten und eingezogenen Immobilien (italienisch)
Agenzia del demanio

L'Agenzia del demanio è un ente pubblico economico della Repubblica Italiana. Storia Istituita come agenzia fiscale dal d.lgs 30 luglio 1999, n. 300 come agenzia di diritto pubblico, è stata successivamente trasformata con d.lgs 3 luglio 2003 n. 173 in ente pubblico economico del Ministero dell'economia e delle finanze. Organizzazione L'agenzia, che ha poco più di 1.000 dipendenti, si articola in una direzione generale, con sede a Roma, oltre 17 direzioni territoriali e 10 Sedi distaccate, dislocate su tutto il territorio nazionale. Competenze L'agenzia è responsabile della gestione, razionalizzazione e valorizzazione del patrimonio immobiliare dello Stato (beni immobili per uso governativo, patrimonio disponibile e demanio storico-artistico). Persegue l'obiettivo di massimizzare il valore economico del patrimonio pubblico e di contribuire allo sviluppo economico-produttivo, sociale e culturale dei territori nei quali i beni sono inseriti. Per contribuire al contenimento della spesa pubblica l'Agenzia del demanio ha il compito di razionalizzare l'utilizzo degli spazi da parte dalle amministrazioni pubbliche, riducendo i costi derivanti dagli affitti. Promuove inoltre una diminuzione dei consumi energetici e ha il compito di pianificare gli interventi di manutenzione. Attività L'agenzia svolge inoltre un ruolo di promozione e supporto tecnico nei processi di valorizzazione dei patrimoni pubblici di proprietà dello Stato e degli enti locali. Le sue attività sono sottoposte alla vigilanza e agli indirizzi del ministero e sono definite da un contratto di servizi. Il progetto "Valore Paese" Attraverso il progetto Valore Paese, l'agenzia promuove iniziative di sviluppo imprenditoriale finalizzate al recupero e alla valorizzazione di immobili non utilizzati o sotto-utilizzati per mezzo l'individuazione di nuove funzioni, in linea con le esigenze della collettività. A questo scopo è previsto lo strumento della concessione di valorizzazione di lunga durata, fino a 50 anni. Il progetto ha l'obiettivo di incrementare il valore economico e sociale degli immobili coinvolti e, allo stesso tempo, di potenziare l'offerta culturale e turistica dei territori. Il progetto riguarda diverse tipologie di immobili e comprende "Valore Paese - Dimore", dedicato alla valorizzazione dei beni di pregio storico-artistico e basato sulla riqualificazione del made in Italy, e "Valore Paese - Affidiamo valore", riguardante aree e beni di valore medio-basso con lo scopo di riqualificare e riconvertire gli immobili a nuove destinazioni d'uso, ottenendone un canone di locazione. Note Voci correlate Agenzia (diritto pubblico) Demanio Ente pubblico economico Ministero dell'economia e delle finanze Patrimonio indisponibile Patrimonio disponibile Stato Ager publicus Beni pubblici Federalismo demaniale Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Agenzia del demanio Collegamenti esterni Sito ufficiale, su agenziademanio.it. Statuto dell'Agenzia del demanio (PDF), su agenziademanio.it. URL consultato il 23 novembre 2013 (archiviato dall'url originale il 19 marzo 2013).
Италианска космическа агенция

Италианската космическа агенция или ИКА (на италиански: Agenzia Spaziale Italiana, ASI) е основана пре 1988 г. Нейните задачи са да координира и ръководи дейностите в Италия, свързани с космоса. Агенцията си сътрудничи с множество международни и италиански организации. На международно ниво ИКА осигурява италианската делегация за Европейската космическа агенция и подчинените ѝ органи. Седалището на ИКА се намира в Рим, Италия. Космодрумът Сан Марко се намира до крайбрежието на Кения. Апарати и проекти Външни препратки Официален сайт
Agència Espacial Italiana

L'Agència Espacial Italiana (acrònim ASI, en italià Agenzia Spaziale Italiana) va ser fundada el 1988 per promoure i coordinar les activitats espacials a Itàlia. Depèn del ministeri della Università e della Ricerca Scientífica e Tecnologica i col·labora amb nombroses entitats del sector, com la NASA i l'ESA. Internacionalment, l'ASI forma part del consell de l'ESA. Les oficines de l'ASI estan situades a Roma, a més a més de dos centres operatius a Matera i Trapani i un port espacial, la Plataforma San Marco, a la costa litoral de Kenya. Referències Vegeu també Carlo Buongiorno Enllaços externs Agència Espacial Italiana - Lloc web oficial (italià)
Italská kosmická agentura

Italská kosmická agentura (italsky: Agenzia Spaziale Italiana; ASI) je národní kosmickou agenturou Itálie. Byla založena v roce 1988, aby podporovala, koordinovala a řídila vesmírné aktivity Itálie. Spadá pod Ministerstvo školství, vědy a technologického výzkumu. Agentura spolupracuje s mnoha mezinárodními i italskými subjekty, které jsou aktivní ve vesmírném výzkumu. Má své zastoupení v Evropské kosmické agentuře. Hlavní sídlo je v Římě, ale ASI má dvě další operační centra umístěná ve městech Mateře a Trapani (obě v Itálii) a také kosmodrom San Marco Equatorial Range u břehů Keni. Vedením agentury byl 10. 4. 2019 pověřen Giorgio Saccoccia. Roční rozpočet agentury je zhruba 1 mld. dolarů. Příklady projektů V únoru 1996 ASI vyslala na palubě raketoplánu Columbia při misi NASA STS-75 astronauta Umberto Guidoniho, aby dohlédl na vypouštěnou italskou družici se závěsem na laně TSS.1R. Lano se přetrhlo, stanice na samostatné dráze fungovala. V roce 1996 si agentura ASI přes ESA vzala na starost vývoj a stavbu transportních modulů Leonardo, Raffaelo a Donatello pro mezinárodní stanici ISS. V říjnu 1997 spolu s NASA a ESA vyslala k Saturnu sondu Cassini. Sonda dostala jméno podle italského matematika a astronoma Giana Domenica Cassiniho (1625-1712). Prostřednictvím ESA (Evropská kosmická agentura) se ASI podílí na přípravě evropského navigačního systému Galileo. V roce 2007 začala s přípravou systému čtyř družic COSMO určených k výzkumu Země. S financováním pomáhá i italské ministerstvo obrany. ISSpresso – esspreso kávovar pro užití ve vesmíru (mj. studium dynamiky kapalin při mikrogravitaci). Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Italská kosmická agentura na Wikimedia Commons Oficiální stránky Česky Projekt ASI Italská družice ASI pro ISS ASI pro projekt Galileo
Agencia Espacial Italiana

La ASI es el acrónimo de la Agencia Espacial Italiana (Agenzia Spaziale Italiana). Esta organización fue creada en el año 1988 con el fin de promover y dirigir las actividades en el espacio de Italia. La ASI depende gubernamentalmente del Ministero dell'Università e della Ricerca Scientifica e Tecnologica, y participa en proyectos completamente propios y en misiones internacionales conjuntas con las agencias NASA y ESA. Véase también Aerospace Logistics Technology Engineering Company Enlaces externos https://www.asi.it/it Página web de la Agenzia Spaziale Italiana (ASI)
Agence spatiale italienne

L'Agence spatiale italienne (en italien : Agenzia Spaziale Italiana, ASI) a été créée en 1988 pour promouvoir, coordonner et diriger les activités spatiales de l'Italie. Présentation Elle dépend du ministère des Universités et de la Recherche scientifique et technologique. L'ASI coopère avec nombre de groupes liés à la technologie spatiale ainsi qu'avec le président du Conseil des ministres italien. Au niveau international, l'ASI a une délégation au sein du conseil de l'Agence spatiale européenne (ESA). Missions principales L'ASI participe à la sonde Cassini-Huygens, en ayant conçu l'antenne de communication à haut gain. Le 24 février 2007, l'ASI a lancé la navette Castor, issue du programme Unmanned Space Vehicle (it) mené avec le Centre italien de recherche aérospatiale, capsule spatiale inhabitée de 9,2 mètres de long pour une masse de 1,2 tonne. Cette navette a survolé la mer Méditerranée pendant 70 secondes. Elle a été hissée par un ballon jusqu'à l'altitude stratosphérique de 31 000 mètres. Cette mission a permis de simuler la rentrée dans l'atmosphère du vaisseau et a pour but le développement d'une navette réutilisable à des fins scientifiques et commerciales. Une dizaine de lancements ont été programmés jusqu'en 2010 pour Castor et sa jumelle plus évoluée Pollux. Elle participe également à STS-120 en ayant conçu le module Harmony. Notes et références Voir aussi Bibliographie Sciences et avenir, avril 2007. Articles connexes Agence spatiale lanceur Vega Liens externes Sites officiels : (it) www.asi.it et (en) www.asi.it/en Ressources relatives à la recherche : CrossRef Horizon 2020 Portail de l’astronautique Portail de l’Italie
Agenzia Spaziale Italiana

Agenzia Spaziale Italiana is de Italiaanse ruimtevaartorganisatie. De eerste commissie en voorloper was er al in 1959. In de jaren zestig werd een serie satellieten onder de naam San Marco gelanceerd. De organisatie werd in 1988 opgericht voor het promoten, coördineren en ontwikkelen van ruimtevaartactiviteiten in Italië en is tevens de Italiaanse afvaardiging naar het European Space Agency. ASI is verder als partner naast ESA betrokken bij de ruimtesonde Cassini-Huygens en heeft de hoogrendementsantenne gebouwd en satellieten als recentelijk AGILE voor gamma-astronomie. ASI werkt ook mee aan Italiaanse militaire satellietprojecten. Een aantal Italiaanse astronauten heeft met Amerikaanse en Russische missies meegevlogen. Verder talrijke bijdragen aan internationale projecten, bijvoorbeeld aan INTEGRAL en Artemis. BeppoSAX ASI werkte samen met Nederland (de NIVR en de Stichting Ruimte Onderzoek Nederland) in het project van de BeppoSax satelliet voor röntgensterrenkunde. Deze satelliet, die van 1996 tot 2002 actief was, leverde onder meer de eerste nauwkeurige plaatsbepalingen van gamma-ray bursts op. Zie ook San Marco-platform
Włoska Agencja Kosmiczna

Włoska Agencja Kosmiczna (wł. Agenzia Spaziale Italiana, ASI) – włoska, państwowa organizacja mająca na celu promocję, koordynowanie i realizację projektów kosmicznych, w których biorą udział Włochy. Założona w 1988, podlega ministerstwu szkolnictwa wyższego i badań naukowych i technologicznych. Jest przedstawicielem Włoch w Europejskiej Agencji Kosmicznej. Roczny budżet organizacji wynosi około 900 mln USD. Główna siedziba ASI mieści się w Rzymie. Agencja ma we Włoszech jeszcze dwa inne ośrodki, w Matera i w Trapani oraz nieczynny kosmodrom Luigi Broglio (platforma wiertnicza), u wybrzeży Kenii. Wkładem ASI w budowę Międzynarodowej Stacji Kosmicznej są moduły MPLM, nazwane: Leonardo, Raffaello i Donatello. Agencja ma także wkład w budowę nowych rakiet Vega. Linki zewnętrzne Strona oficjalna Agencji (wł.)
Agência Espacial Italiana

Agência Espacial Italiana (Agenzia Spaziale Italiana) - ASI - é uma organização governamental criada em 1988 com a finalidade de promover, coordenar e dirigir as atividades espaciais da Itália. A ASI está subordinada ao Ministero della Università e della Ricerca Scientifica e Tecnologica e participa de missões próprias ou em missões conjuntas com a NASA e a ESA. Sua sede está localizada em Roma e ela possui mais dois centros operacionais, em Matera e Trapani, ambos na Itália, além de um centro de lançamento, a Plataforma de San Marco, no litoral do Quênia. Seu orçamento anual é de cerca de US$980 milhões. Ligações externas Site da Agenzia Spaziale Italiana - ASI na Internet
Agenția Spațială Italiană

Agenția Spațială Italiană (italiană Agenzia Spaziale Italiana, acronim ASI) este o agenție guvernamentală înființată în 1988, cu rolul de a finanța, reglementa și coordona activitățile de explorare spațială din Italia. Agenția cooperează cu numeroase entități naționale și internaționale active în domeniul cercetării și tehnologiei aerospațiale. La nivel național, ASI este responsabilă atât de elaborarea Planului Național Aerospațial, cât și de implementarea acestuia. În acest scop, agenția acționează ca autoritate coordonatoare a mai multor centre și resurse italiene de cercetare a spațiului, precum CIRA, și organizează apeluri și oportunități pentru contractorii industriali italieni implicați în proiecte de zboruri spațiale. La nivel internațional, ASI reprezintă Italia în Consiliul Agenției Spațiale Europene și în organismele sale subordonate, precum și în diferite colaborări externe. Sediul principal al ASI se află la Roma, iar agenția administrează direct două centre operaționale: Centrul de Geodezie Spațială (CGS), situat în Matera, și propriul cosmodrom, Centrul Spațial Broglio (fosta Platformă San Marco Equatorial), amplasat pe coasta Kenyei, utilizat în prezent doar ca stație terestră de comunicații. O altă bază de lansare a baloanelor, situată în Trapani, a fost închisă definitiv în 2010. În 2020, bugetul anual al ASI era de aproximativ 2 miliarde de euro, iar agenția avea aproximativ 200 de angajați. Note Legături externe Materiale media legate de Agenția Spațială Italiană la Wikimedia Commons Site-ul oficial Site-ul oficial - Documente
Итальянское космическое агентство

Итальянское космическое агентство (ASI: итал. Agenzia Spaziale Italiana) основано в 1988 году с целью развития, координации и реализации космических проектов Италии. Учреждено при Министерстве университетов и научно-технических исследований Италии и представляет интересы страны в Европейском космическом агентстве (ЕКА). Штаб-квартира агентства находится в Риме. Также имеются два оперативных центра в Матера и Трапани. В структуру агентства входит космодром Сан-Марко, расположенный в территориальных водах Кении, который в настоящее время не эксплуатируется. Годовой бюджет ASI составляет порядка €1 млрд. Итальянское космическое агентство и его основной субподрядчик, итальянская компания «Alenia Aeronautica» (бывшая «Alenia Spazio», «Alenia Space»), создали или участвовали в создании ряда спутников, межпланетных станций, лёгкой ракеты-носителя Вега и имеют уникальный в Европе опыт изготовления по заказам ЕКА и НАСА герметичных космических модулей: шаттловской станции-лаборатории Спейслэб, модулей Международной космической станции (МКС) «Коламбус», «Гармония», «Спокойствие», «Купол» и запускавшихся на Шаттле герметичные многоцелевые модули снабжения МКС (MPLM) «Леонардо» (затем Герметичный многофункциональный модуль (PMM)), «Рафаэль» и «Донателло». Деятельность Различные эксперименты в сотрудничестве с НАСА: (TSS-1, LAGEOS II, SAR X, UV-STAR, SRTM…). BeppoSAX, орбитальная рентгеновская обсерватория. Кассини — Гюйгенс, первый искусственный спутник Сатурна, совместно с НАСА и ЕКА. Mars Express, совместно с ЕКА. Mars Reconnaissance Orbiter, совместно с НАСА. Sicral 1/1B/2, спутники военной связи. Swift, регистрация и наблюдение гамма-всплесков. AGILE, наблюдение рентгеновского и гамма-излучения. COSMO-SkyMed, РСА-спутник. LARES, геодезический спутник, планируемый к выводу на новой РН Вега. Вега, лёгкая ракета-носитель ЕКА. Лаборатория Спейслэб, два герметичных модуля. Модули МКС «Коламбус» для ЕКА и «Гармония», «Спокойствие», «Купол» для НАСА. Многоцелевые модули снабжения МКС (MPLM) «Леонардо» (затем Герметичный многофункциональный модуль (PMM)), «Рафаэль» и «Донателло». Примечания Ссылки Официальный сайт (англ.) (итал.)