NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ambasada Stanów Zjednoczonych przy Stolicy Apostolskiej

Ambasada Stanów Zjednoczonych przy Stolicy Apostolskiej – misja dyplomatyczna Stanów Zjednoczonych Ameryki przy Stolicy Apostolskiej. Ambasada mieści się w Rzymie. Historia Stany Zjednoczone utrzymywał stosunki dyplomatyczne z Państwem Kościelnym w latach 1797 - 1870. W latach 1848–1867 dyplomaci amerykańscy rezydowali przy papieżu. Do 1854 byli oni w randzie chargé d’affaires, a następnie ministrów-rezydentów. Stosunki te ustały po podbiciu Państwa Kościelnego przez Włochy. Kilku prezydentów USA wyznaczyło jednak osobistych wysłanników przy Stolicy Apostolskiej. W 1951 prezydent Harry Truman mianował ambasadora przy Stolicy Apostolskiej, jednak nie został on zatwierdzony przez Senat. Stany Zjednoczone, po podpisaniu konkordatu, ponownie nawiązały stosunki dyplomatyczne ze Stolicą Apostolską w 1984 w randzie ambasad. 9 kwietnia 1984 mianowany został pierwszy ambasador. Przedstawiciele Do 1870 Jacob L. Martin (1848) Lewis Cass Jr. (1849 - 1858) John Potter Stockton (1858 - 1861) Alexander Williams Randall (1862) Richard Milford Blatchford (1862 - 1863) Rufus King (1864 - 1867) 1870 - 1984 Myron Charles Taylor (1939 - 1950) osobisty przedstawiciel prezydenta Stanów Zjednoczonych Harold Hilgard Tittmann Jr. (1941 - 1944) chargé d’affaires Henry Cabot Lodge Jr. (1970 - 1977) osobisty przedstawiciel prezydenta Stanów Zjednoczonych David Walters (1977 - 1978) osobisty przedstawiciel prezydenta Stanów Zjednoczonych Robert Ferdinand Wagner Jr. (1978 - 1981) osobisty przedstawiciel prezydenta Stanów Zjednoczonych William A. Wilson (1981 - 1984) osobisty przedstawiciel prezydenta Stanów Zjednoczonych Ambasadorzy (od 1984) William A. Wilson (1984 - 1986) Frank J. Shakespeare Jr. (1987 - 1989) Thomas Patrick Melady (1989 - 1993) Raymond Leo Flynn (1993 - 1997) Corinne Clairborne Boggs (1997 - 2001) James Nicholson (2001 - 2005) Francis Rooney (2005 - 2008) Mary Ann Glendon (2008 - 2009) Miguel Humberto Diaz (2009 - 2012) Kenneth Francis Hackett (2013 - 2017) Callista Gingrich (2017 - nadal) Bibliografia Oficjalna strona ambasady
Stalettì

Stalettì ist eine italienische Gemeinde mit 2391 Einwohnern (Stand 31. Dezember 2024) in der Provinz Catanzaro, Region Kalabrien. Das Gebiet der Gemeinde liegt auf einer Höhe von 382 m über dem Meeresspiegel und umfasst eine Fläche von 11 km². Die Nachbargemeinden sind Montauro und Squillace. Die Ortsteile sind Caminia, Copanello, Pietragrande, Santa Maria del Mare und Torrazzo. Stalettì liegt 31 km südlich von Catanzaro und etwa 6 km vom Ionischen Meer entfernt. Der Ort wurde bei dem Erdbeben 1783 zum größten Teil zerstört und danach wieder aufgebaut. Weblinks Informationen bei comuni-italiani.it (italienisch) Einzelnachweise
Stalettì

Stalettì is a town and comune in the province of Catanzaro in the Calabria region of southern Italy. Geography The town is bordered by Montauro and Squillace. It has a very well-rounded landscape, including beautiful beaches in the Caminia, Copanello, and Pietragrande frazioni, as well as hills and mountains. There are many farms, as well, with the predominant export being olives and olive oil. There is limited road access connecting the upper and lower sections of Stalettì, and it has rendered difficult particularly in moments of need, such as fires and other emergencies. Notes and references Guida storico-turistica di Stalettì by Rosario Casalenuovo (Archeoclub d'Italia, Rome 1996) Il monastero Vivariense di Cassiodoro: ricognizione e ricerche, 1994-1999 External links The fountain of Cassiodorus. With the nearby Casino Pepe, one of the best-hidden historical treasures of Stalettì. La fontana di Cassiodoro. Versione italiana di "The Fountain of Cassiodorus".
Stalettì

Stalettì est une commune italienne de la province de Catanzaro, dans la région Calabre. Administration Hameaux/Frazioni Caminia, Lucerta, Torre Elena, Copanello (hameaux de Copanello Lido et Copanello Alto), Pietragrande, Santa Maria del Mare et Torrazzo. Communes limitrophes Montauro et Squillace. Personnalités liées Guglielmo Pepe Achille Fazzari Notes et références Staletti sur Wikipedia en italien Portail de la Calabre
Stalettì

Stalettìközség (comune) Olaszország Calabria régiójában, Catanzaro megyében. Fekvése A megye délkeleti részén fekszik, a Jón-tenger partján. Határai: Montauro és Squillace. Története A települést valószínűleg a szaracénok által, a 9. században elpusztított Lissitania lakosai alapították. Az egykori település romjai a Santa Maria del Mare Régészeti Parkban láthatók. Középkori épületeinek nagy része az 1783-as calabriai földrengésben elpusztult. A 19. század elején vált önálló községgé, amikor a Nápolyi Királyságban felszámolták a feudalizmust. Népessége A népesség számának alakulása: Főbb látnivalói Santa Maria del Mare-templom San Gregorio-templom Santa Maria del Mare Régészeti Park Jegyzetek Források Rotter, Ekkehart (2009). Kalabrien, Basilikata. Dumont Reiseverlag, Ostfildern. ISBN 978-3770155415. Comuni-Italiani Italy World Club
Stalettì

Stalettì is een gemeente in de Italiaanse provincie Catanzaro (regio Calabrië) en telt 2386 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 11,9 km², de bevolkingsdichtheid is 206 inwoners per km². Demografie Stalettì telt ongeveer 936 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 6,8% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT. Geografie Stalettì grenst aan de volgende gemeenten: Montauro, Squillace.
Stalettì

Stalettì este o comună din provincia Catanzaro, regiunea Calabria, Italia, cu o populație de 2.353 locuitori (1 ianuarie 2023) și o suprafață de 12,11 km². Demografie Stalettì - evoluția demografică Date: Recensăminte sau birourile de statistică - grafică realizată de Wikipedia Referințe Legături externe Comunele Italiei
Сталетти

Сталетти (итал. Stalettì) — коммуна в Италии, располагается в регионе Калабрия, подчиняется административному центру Катандзаро. Население составляет 2264 человека, плотность населения составляет 206 чел./км². Занимает площадь 11 км². Почтовый индекс — 88069. Телефонный код — 00. Покровителем коммуны почитается святой Григорий Чудотворец, празднование 17 ноября. Ссылки
Сталети (Катанцаро)

Сталети је насеље у Италији у округу Катанцаро, региону Калабрија. Према процени из 2011. у насељу је живело 1776 становника. Насеље се налази на надморској висини од 377 м. становништво Партнерски градови Види још Покрајине Италије Италијани Референце Литература Спољашње везе Званични веб-сајт „Italian Railways”. „Italian National and Regional Parks”.
Сталетті

Сталетті (італ. Stalettì, сиц. Stalattì) — муніципалітет в Італії, у регіоні Калабрія, провінція Катандзаро. Сталетті розташоване на відстані близько 490 км на південний схід від Рима, 16 км на південь від Катандзаро. Населення — 2451 особа (2014). Щорічний фестиваль відбувається 17 листопада. Покровитель — San Gregorio. Демографія Населення за роками: Станом на 1 січня 2023 року в муніципалітеті офіційно проживало 97 іноземців з 26 країн, серед них 39 громадян країн Євросоюзу та 9 громадян України. Сусідні муніципалітети Монтауро Скуїллаче Див. також Список муніципалітетів провінції Катандзаро Примітки
Walter Bonatti

Walter Bonatti (Bèrgam, 22 de juny de 1930 - Roma, 13 de setembre de 2011) fou un escalador italià, un dels millors de la postguerra. Va ser pioner en vies d'escalada als Alps. A l'edat de 21 anys, el 1951, va fer la primera ascensió, en quatre dies, al Grand Capucin, una ascensió considerada impossible fins aleshores, per una extraordinària agulla de granit vermell al massís del Mont Blanc. Entre les seves ascensions més famoses hi ha : l'escalada en solitari d'una nova via al pilar sud-oest del Petit Dru, als Drus, el 22 d'agost de 1955. la primera ascensió hivernal en solitari de la cara nord del Cervino o Matterhorn el 1965 Escalades i expedicions Una llista -no exhaustiva- de les seves principals escalades i expedicions és: 1951 - Paret est del Gran Caputxí 1953 - Hivernal a la paret nord de Lavaredo 1954 - Expedició italiana al K2 (no fa cim) 1955 - Pilar sud-oest del Dru, al massís del Mont Blanc 1956 - Mont Blanc 1958 - Cerro Torre, a la Patagònia (no fa cim) 1958 - Gasherbrum IV,7.925m, al Karakoram 1959 - Pilar Roig de Broulliard, al massís del Mont Blanc 1961 - Rondoy Nord, 5.820m, als Andes peruans 1961 - Pilar Central, al massís del Mont Blanc (tragèdia) 1962 - Pilar d'Angle, al massís del Mont Blanc 1963 - Hivernal a la paret Nord de les Grans Jorasses 1964 - Esperó Wimper, al massís del Mont Blanc 1965 - Hivernal en solitari a la paret Nord del Cervino 1984 - Mont Blanc 1986 - Patagònia La controvèrsia Bonatti es va convertir en el centre d'una virulenta controvèrsia arran del primer intent aconseguit d'ascensió al K2, realitzat pels membres de l'equip italià Lino Lacedelli i Achille Compagnoni l'any 1954 quan, amb tan sols 24 anys, va carretejar bombones d'oxigen per a la cordada d'atac fins al Camp IX. Bonatti va ser acusat d'utilitzar part del vital oxigen durant el dramàtic vivac a 8.000m que van haver de fer Bonatti i Mahdi, el portador d'alçada hunza que el va ajudar a pujar les bombones, en un graó, d'1m d'amplada per 60cm de profunditat, tallat al pendent de gel a cops de piolet, i que va marcar una fita en la història de l'escalada a l'Himàlaia. L'endemà van descendir deixant l'oxigen -intacte- per tal que Lacedelli i Compagnoni l'utilitzessin en l'ascens reeixit al cim. Aquest oxigen que van haver d'utilitzar per poder finalitzar els darrers trams del K2, va ser el que Bonatti va arriscar la seva vida per fer-los-el arribar. A principis dels 90, dues fotos del cim van provar la versió de Bonatti que els muntanyencs estaven utilitzant l'oxigen. Walter Bonatti ha estat condecorat amb la medalla de la Legió d'Honor francesa per salvar la vida de dos escaladors novells en una tragèdia als Alps que ocorregué l'any 1961, al Pilar Central. Bonatti és autor de diversos llibres sobre escalada i muntanyisme. Referències Bibliografia Bonatti, Walter. Les meves muntanyes. Barcelona: Editorial Bruguera, 1962. Bonatti, Walter. Muntanyes d'una vida. Barcelona: Editorial Proa, 2000. ISBN 84-8256-833-7. Enllaços externs Desnivel, 12-2-1999: Entrevista a Walter Bonatti Arxivat 2005-01-18 a Wayback Machine. (castellà)
Walter Bonatti

Walter Bonatti (ur. 22 czerwca 1930 w Bergamo, zm. 13 września 2011 w Rzymie) – włoski wspinacz i autor książek o tematyce górskiej. Jeden z najwybitniejszych alpinistów okresu powojennego. Jego pierwszym poważnym wejściem było pokonanie (techniką hakową), wraz z partnerem Luciano Ghigo, dziewiczej wówczas wschodniej ściany Grand Capucin w 1951. W 1954 na zaproszenie Arditio Desio wziął udział i walnie przyczynił się do sukcesu wyprawy, której celem było dokonanie pierwszego wejścia na K2 (w kluczowym momencie doniósł tlen kolegom znajdującym się w ostatnim – 9 obozie, umożliwiając im w ten sposób atak szczytowy). W 1955 dokonał solowego przejścia nowej, trudnej drogi wiodącej płd.-zach. filarem Petit Dru. W 1958 wraz z Carlo Maurim dokonał pierwszego wejścia na znajdujący się w Karakorum niezwykle trudny Gaszerbrum IV (7980 m). Dokonał również pierwszego zimowego przejścia północnej ściany Matterhornu (1965), w dodatku solo i nową, trudną drogą. Po tym wejściu zaprzestał wspinania na ekstremalnym poziomie. Do śmierci mieszkał we Włoszech w Dubino. Bibliografia 1961 – Le mie montagne (wydanie polskie: Moje góry, Iskry 1967, seria: „Naokoło świata”) 1971 – I giorni grandi 1995 – K2 storia di un caso 1995 – Montagne di una vita 1997 – In terre lontane
Walter Bonatti

Walter Bonatti, italijanski alpinist, * 22. junij 1930, Bergamo, Lombardija, Italija, † 13. september 2011, Rim. Bonatti je opravil številne zahtevne vzpone v Alpah, Himalaji in v Patagoniji. Prejel je legijo časti, ker je rešil dva alpinista med zimsko nezgodo v Alpah. Sklici Glej tudi seznam italijanskih alpinistov
Дзагаризе

Дзагарѝзе (на италиански: Zagarise) е село и община в Южна Италия, провинция Катандзаро, регион Калабрия. Разположено е на 581 m надморска височина. Населението на общината е 1717 души (към 2012 г.). Източници Външни препратки Уебсайт на общината
Zagarise

Zagarise ist eine italienische Stadt in der Provinz Catanzaro in Kalabrien mit 1365 Einwohnern (Stand 31. Dezember 2024). Lage und Daten Zagarise liegt 28 km nördlich von Catanzaro im Tal des Flusses Simeri. Die Nachbargemeinden sind Albi, Magisano, Mesoraca (KR), Petronà, Sellia, Sellia Marina, Sersale, Soveria Simeri und Taverna. Sehenswürdigkeiten Die Pfarrkirche Santa Maria Assunta hat ein Portal aus dem Jahre 1521, der Rest der Kirche wurde 1783 umgebaut. Im Ort steht ein mittelalterlicher Turm. Galerie Weblinks Einzelnachweise
Zagarise

Zagarise (Albanian: Zagari) is an Arbëreshë village and comune in the province of Catanzaro in the Calabria region of southern Italy. History The name of the settlement first appears in official documents in the 16th century, when the Arbereshe migrated to Italy. Zagarise became an independent village during the early 19th century, when feudalism was abolished in the Kingdom of Naples. Geography Zagarise can be found 28 km north of Catanzaro in the Simeri river valley. The town is bordered by Albi, Magisano, Mesoraca, Petronà, Sellia, Sellia Marina, Sersale, Soveria Simeri and Taverna. Notable Buildings A Parish Church known as Santa Maria Assunta can be found here with a Portal built in 1521, while the rest of the church was rebuilt in 1783. There is also a Norman Tower that was built by the Falluca family when they owned the fief of Zagarise. Gallery References
Zagarise

Zagarise est une commune italienne de la province de Catanzaro dans la région Calabre. Administration Hameaux Communes limitrophes Albi, Magisano, Mesoraca, Petronà, Sellia, Sellia Marina, Sersale, Soveria Simeri, Taverna Histoire La commune abrite une communauté Arbëresh, Albanais installés ici au XVe siècle, fuyant l’avance ottomane. Ces Albanais ont gardé une forte identité, parlant toujours leur langue, l’arbërisht. Notes et références Portail de la Calabre
Zagarise

Zagarise község (comune) Olaszország Calabria régiójában, Catanzaro megyében. Fekvése A megye délkeleti részén fekszik. Határai: Albi, Magisano, Mesoraca, Petronà, Sellia, Sellia Marina, Sersale, Soveria Simeri, és Taverna. Története A település neve hivatalos dokumentumokban először a 16. században jelenik meg, de valószínűleg a 11. századtól lakott vidék. Középkori épületeinek nagy része az 1783-as calabriai földrengésben elpusztult. A 19. század elején vált önálló községgé, amikor a Nápolyi Királyságban felszámolták a feudalizmust. Népessége A népesség számának alakulása: Főbb látnivalói Castello Normanno Santa Maria dell’Assunta-templom Madonna del Rosario-templom Jegyzetek Források Rotter, Ekkehart (2009). Kalabrien, Basilikata. Dumont Reiseverlag, Ostfildern. ISBN 978-3770155415. Comuni-Italiani Italy World Club
Zagarise

Zagarise is een gemeente in de Italiaanse provincie Catanzaro (regio Calabrië) en telt 1866 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 48,8 km², de bevolkingsdichtheid is 39 inwoners per km². Demografie Zagarise telt ongeveer 674 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 7,3% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT. Geografie Zagarise grenst aan de volgende gemeenten: Albi, Magisano, Mesoraca (KR), Petronà, Sellia, Sellia Marina, Sersale, Soveria Simeri, Taverna.
Zagarise

Zagarise é uma comuna italiana da região da Calábria, província de Catanzaro, com cerca de 1.889 habitantes. Estende-se por uma área de 48 km², tendo uma densidade populacional de 39 hab/km². Faz fronteira com Albi, Magisano, Mesoraca (KR), Petronà, Sellia, Sellia Marina, Sersale, Soveria Simeri, Taverna. Demografia Referências
Дзагаризе

Дзагари́зе, Цагаризе (итал. Zagarise) — коммуна в Италии, располагается в регионе Калабрия, подчиняется административному центру Катандзаро. Население составляет 1889 человек, плотность населения составляет 39 чел./км². Занимает площадь 48 км². Почтовый индекс — 88050. Телефонный код — 0961. Покровителем коммуны почитается святой Панкратий Римский. Праздник ежегодно празднуется 9 июля. Ссылки
Цагаризе

Цагаризе (итал. Zagarise) је насеље у Италији у округу Катанцаро, региону Калабрија. Према процени из 2011. у насељу је живело 1553 становника. Насеље се налази на надморској висини од 578 м. Становништво Према резултатима пописа становништва 2011. у општини је живело 1.733 становника. Партнерски градови Види још Покрајине Италије Италијани Референце Литература Спољашње везе Званични веб-сајт „Italian Railways”. „Italian National and Regional Parks”.
Цагаризе

Цагаризе, Цаґаризе (італ. Zagarise, сиц. Zagarisi) — муніципалітет в Італії, у регіоні Калабрія, провінція Катандзаро. Цагаризе розташоване на відстані близько 480 км на південний схід від Рима, 13 км на північний схід від Катандзаро. Населення — 1674 особи (2014). Щорічний фестиваль відбувається 9 липня. Покровитель — San Pancrazio. Демографія Населення за роками: Станом на 1 січня 2023 року в муніципалітеті офіційно проживало 35 іноземців з 11 країн, серед них 21 громадянин країн Євросоюзу та 1 громадянин України. Сусідні муніципалітети Альбі Маджизано Мезорака Петрона Селлія Селлія-Марина Серсале Соверія-Сімері Таверна Див. також Список муніципалітетів провінції Катандзаро Примітки
Акуапеза

Акуапѐза (на италиански: Acquappesa, на местен диалект u Casàle, у Казале) е село и община в Южна Италия, провинция Козенца, регион Калабрия. Разположено е на 80 m надморска височина. Населението на общината е 1878 души (към 2012 г.). Източници Външни препратки Уебсайт на общината
Acquappesa

Acquappesa ist eine italienische Gemeinde in der Provinz Cosenza in der Region Kalabrien mit 1745 Einwohnern (Stand 31. Dezember 2024). Acquappesa liegt 54 km nordwestlich von Cosenza am Tyrrhenischen Meer. Die Nachbargemeinden sind: Cetraro, Fagnano Castello, Guardia Piemontese und Mongrassano. Sehenswert ist die Pfarrkirche mit einer barocken Monstranz. Die Kirche wurde im 19. Jahrhundert erbaut. Sport Im Ortsteil Terme Luigiane endete in folgenden Jahren eine Etappe der Giro d’Italia: 27. Mai 1993: 5. Etappe, Gewinner war Dmitri Konyschew 19. Mai 1995: 7. Etappe, Gewinner war Maurizio Fondriest 18. Mai 1999: 4. Etappe, Gewinner war Laurent Jalabert 12. Mai 2003: 3. Etappe, Gewinner war Stefano Garzelli 11. Mai 2017: 6. Etappe, Gewinner war Silvan Dillier Einzelnachweise
Acquappesa

Acquappesa est une commune de la province de Cosenza, dans la région de Calabre, en Italie. Géographie Son territoire s'étend sur 17,75 km2, dont 7 km2 d'espace forestier, et possède 6 km de littoral. L’île Pistuolo et Spaliota dépend de la commune. Le territoire est délimité au nord par la rivière Fiumicello et au sud par la rivière Bagni. La commune des frontières Cetraro, Fagnano Castello, Guardia Piemontese, Mongrassano et la mer Tyrrhénienne. Hameaux Terme Luigiane Communes limitrophes Cetraro, Fagnano Castello, Guardia Piemontese, Mongrassano Histoire De 1927 à 1945, elle a fusionné avec la ville de Guardia Piemontese, formant la commune de Guardia Piemontese Terme. Administration Économie Sport Le hameau de Terme Luigiane a accueilli 5 fois une arrivée du Tour d'Italie. La première, ce fut en 1993, lors de la 5e étape avec le succès de Dimitri Konyshev. Deux ans après, le peloton revient et cette fois-ci c'est l'italien Maurizio Fondriest qui règle un sprint à trois. En 1999, Laurent Jalabert, porteur du maillot de champion de France, remporte la 4e étape à Terme Luigiane. Stefano Garzelli, qui courait pour la formation Sidermec, gagne la 3e étape du Tour d'Italie 2003 devant Francesco Casagrande. Enfin, pour la 100e édition du Giro d'Italia, Silvan Dillier bat au sprint Jasper Stuyven. Notes et références Portail de la Calabre
Acquappesa

Acquappesa község (comune) Olaszország Calabria régiójában, Cosenza megyében. Fekvése A megye nyugati részén fekszik, a Tirrén-tenger partján. Határai: Cetraro, Fagnano Castello, Guardia Piemontese és Mongrassano. Története A település az 1600-as években alakult ki Casaletto illetve Casalicchio néven. Története szorosan összefügg a szomszédos Guardia Piemontesével, amellyel 1927 és 1943 között egy községet alkotott. A községhez tartozó Terme Luigiane a Tirrén-tenger calabriai partjainak egyik jelentős üdülőközpontja. Népessége A népesség számának alakulása: Főbb látnivalói Palazzo Gentili Palazzo De Caro Santa Teresa Vergine-templom Santa Maria del Rifugio-templom Santa Maria degli Angeli-templom Assunzione di Maria-templom Jegyzetek Források Rotter, Ekkehart (2009). Kalabrien, Basilikata. Dumont Reiseverlag, Ostfildern. ISBN 978-3770155415. Comuni-Italiani Italy World Club
Acquappesa

Acquappesa (U Casàle in calabrese) è un comune italiano di 1 740 abitanti della provincia di Cosenza in Calabria. Geografia fisica Territorio Il suo territorio si estende per 17,75 km², di cui 7 km² di superficie boschiva ed è inoltre costituito da un'isola amministrativa denominata "Pistuolo e Spaliota", invece 6 km sono lineari e di costa. Il territorio è delimitato a nord dal torrente Fiumicello e a sud dal fiume Bagni ed è bagnato dal Mar Tirreno. Le principali vette sono: Balze della Mortilla (364 m s.l.m.), Cozzo del Greco (626 m s.l.m.), Cozzo Moleo (675 m s.l.m.), Monte Pistuolo (972 m s.l.m.), Quercia Rotonda (302 m s.l.m.), La Rupe del Diavolo (301 m s.l.m.). I principali corsi d'acqua sono il fiume Bagni e i torrenti Acqua fetida, Fiumicello, Morgione, Sorbo. Origini del nome Il nome del paese si riferisce alla presenza in zona di una cascata, quindi "acqua appesa". Storia Nel 1927 venne fuso con il comune di Guardia Piemontese, formando il nuovo comune di Guardia Piemontese Terme. Recuperò l'autonomia nel 1945. Simboli Lo stemma e il gonfalone del comune di Acquappesa sono stati concessi con decreto del presidente della Repubblica del 9 aprile 1955. Il gonfalone è un drappo d'azzurro. La fontana fa riferimento alla sorgente termale di Terme Luigiane, conosciuta fin dall'antichità ed una delle stazioni idrominerali più frequentate ed attrezzate della Calabria. Società Evoluzione demografica Abitanti censiti Economia Turismo Nel periodo estivo Acquappesa conta circa 6 000 presenze. Particolarmente frequentate sono le Terme Luigiane, che dispongono di una ricettività alberghiera di 811 posti letto. Infrastrutture e trasporti Strade Acquappesa è attraversata dalla SS 18 Tirrena inferiore. Ferrovie La stazione di Acquappesa è servita da treni regionali. Amministrazione Sindaci di Acquappesa Sport Ha sede nel comune la società di calcio A.S.D. Polisportiva Acquappesa 1990, che ha disputato campionati dilettantistici regionali. Le Terme Luigiane sono state più volte arrivo di tappa del Giro d'Italia: Giro d'Italia 1993: 5ª tappa, vinta da Dmitrij Konyšev Giro d'Italia 1995: 7ª tappa, vinta da Maurizio Fondriest Giro d'Italia 1999: 4ª tappa, vinta da Laurent Jalabert Giro d'Italia 2003: 3ª tappa, vinta da Stefano Garzelli Giro d'Italia 2017: 6ª tappa, vinta da Silvan Dillier Note Cfr.: Francesco Samà, "Acqua Appensa. La chiave della memoria. Storia ed architettura religiosa ad Acquappesa", CittaCalabriaedizioni, Soveria Mannelli 2003. Voci correlate Guardia Piemontese Terme Stazione di Acquappesa Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Acquappesa Collegamenti esterni Sito ufficiale, su comune.acquappesa.cs.it. Acquappesa, su Treccani.it – Enciclopedie on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana. Ubaldo Valbusa, ACQUAPPESA, in Enciclopedia Italiana, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1929. Acquappésa, su sapere.it, De Agostini.
Acquappesa

Acquappesa is een gemeente in de Italiaanse provincie Cosenza (regio Calabrië) en telt 2057 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 14,4 km², de bevolkingsdichtheid is 148 inwoners per km². De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Terme Luigiane. Demografie Acquappesa telt ongeveer 872 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 3,0% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT. Geografie De gemeente ligt op ongeveer 80 m boven zeeniveau. Acquappesa grenst aan de volgende gemeenten: Cetraro, Fagnano Castello, Guardia Piemontese, Mongrassano. Externe link https://www.comune.acquappesa.cs.it/