NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Illes Ègades

Les illes Ègades (en sicilià i italià: Egadi; del grec antic: Αἰγάδες Aigades), dites també Ègates o Egates (del llatí: Aegates), són un petit arxipèlag de Sicília format per les illes de Favignana, Marettimo i Levanzo. Estan situades a la costa occidental de Sicília, davant les ciutats de Trapani i Marsala, i tenen una superfície total de 37,45 quilòmetres quadrats. Geografia La més gran, amb 3.400 habitants i 19 km², és l'illa de Favignana, situada a 16 quilòmetres al sud-oest de Trapani. Just al costat i a 13 quilòmetres de Trapani, Levanzo és la més petita, amb 200 habitants i 5,8 km². La més llunyana, Marettimo, és a 24 quilòmetres a l'oest de Trapani, té uns 700 habitants i 12 km². Addicionalment, hi ha dues illes menors, Formica i Maraone, situades entre Levanzo i Sicília. A efectes administratius, l'arxipèlag constitueix la comuna de Favignana, a la província de Trapani. El 2017 la població total era de 4.292 habitants. Història A l'antiguitat, les illes eren anomenades Egusses (grec antic: Αἴγουσσαι) pels grecs, i Ègates (o Egates; en llatí: Aegates) pels romans: Favignana, la principal, rebia el nom d'Egusa (grec antic: Αἴγυσα, llatí: Aegusa); Marettimo era anomenada Hiera (grec antic: Ἱερὰ Νῆσος, llatí: Hiera), encara que, a l'Itinerarium Maritimum ja és anomenada Maritima; Levanzo, per la seva part, s'anomenava Forbància (grec antic: Φορβαντία, llatí: Forbantia). Han estat identificades amb diversos indrets de la geografia de l'Odissea (en), identificacions que, avui en dia, resten completament abandonades. L'arxipèlag fou l'escenari de la batalla de les Egusses, la darrera batalla de la Primera Guerra Púnica, el 241 aC; el cònsol Lutaci Càtul va derrotar la marina cartaginesa, i Roma va establir la superioritat naval a la Mediterrània Occidental. Les illes van pertànyer a la família Pallavicini-Rusconi de Gènova fins al 1874, quan la família Florio de Palerm les va comprar. Notes Referències
Egadské ostrovy

Egadské ostrovy (italsky Isole Egadi, latinsky Aegates Insulae) je souostroví ve Středozemním moři, které leží západním směrem od severozápadního pobřeží Sicílie. Jsou součástí provincie Trapani v Itálii. Celková rozloha ostrovů je 37,45 km². Hlavním zdrojem obživy je rybolov (tuňák). Přehled ostrovů Historie Souostroví je osídleno od paleolitu, o čemž svědčí skalní kresby v jeskyních na ostrovech Favignana a Levanzo. Ze starověku jsou známé díky bitvě u Aegetských ostrovů v roce 241 př. n. l. během První punské války, v níž Římané porazili Kartágo. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Egady na polské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Egadské ostrovy na Wikimedia Commons Encyklopedické heslo Aegatské ostrovy v Ottově slovníku naučném ve Wikizdrojích
Ägadische Inseln

Die Ägadischen Inseln (in der Antike Aegates, italienisch Isole Egadi, die Einheimischen nennen sie Ìsuli Ègadi) sind eine kleine Inselgruppe am Rand des Tyrrhenischen Meers vor der Westküste Siziliens in der Nähe von Trapani. Sie bestehen hauptsächlich aus den drei größeren Inseln Favignana, Levanzo und Marettimo sowie einigen kleineren Inseln wie Formica und Maraone. Die Ägadischen Inseln haben insgesamt eine Fläche von etwa 37,45 km² und 4515 Einwohner (Stand 31. Dezember 2024). Rund 80 % der Einwohner leben auf der Hauptinsel Favignana, 14 % auf Levanzo und 5 % auf Marrettimo. Die Inseln bilden zusammen die Gemeinde Favignana im Freien Gemeindekonsortium Trapani der Autonomen Region Sizilien. Geschichte Die Inseln waren schon in prähistorischer Zeit besiedelt. Damals waren sie noch mit dem Festland verbunden. Auf Levanzo sind in der Grotta del Genovese Ritzzeichnungen und Malereien aus der Altsteinzeit erhalten. In der Antike waren die Ägadischen Inseln 241 v. Chr. Schauplatz der letzten Seeschlacht zwischen den Flotten Karthagos und der Römischen Republik im Ersten Punischen Krieg, die mit einem Sieg der Römer über die Karthager endete und den Ersten Punischen Krieg beendete. Bilder Weblinks
Aegadian Islands

The Aegadian Islands (Italian: Isole Egadi; Sicilian: Ìsuli Ègadi; Latin: Aegates Insulae; Greek: Αιγάδες Νήσοι; lit. 'the islands of goats') are a group of five small mountainous islands in the Mediterranean Sea off the northwest coast of Sicily, Italy, near the cities of Trapani and Marsala, with a total area of 37.45 square kilometres (14.46 sq mi). The island of Favignana (Aegusa), the largest, lies 16 kilometres (9.9 mi) southwest of Trapani; Levanzo (Phorbantia) lies 13 kilometres (8.1 mi) west; and Marettimo, the ancient Hiera Nesos, 24 kilometres (15 mi) west of Trapani, is now reckoned as a part of the group. There are also two minor islands, Formica (which hosts the Isolotto Formica Lighthouse) and Maraone, lying between Levanzo and Sicily. For administrative purposes the archipelago constitutes the comune of Favignana in the province of Trapani. The overall population in 2017 was 4,292. Winter frost is unknown and rainfall is low. The main occupation of the islanders is fishing, and the largest tuna fishery in Sicily is there. History There is evidence of Neolithic and even Paleolithic paintings in caves on Levanzo, and to a lesser extent on Favignana. The islands were the scene of the battle of the Aegates of 241 BC, in which the Carthaginian fleet was defeated by the Roman fleet led by Lutatius Catulus; the engagement ended the First Punic War. After the end of Western Roman power in the first millennium AD, the islands, to the extent that they were governed at all, were part of territories of Goths, Vandals, Saracens, before the Normans fortified Favignana in 1081. The islands belonged to the Pallavicini-Rusconi family of Genoa until 1874, when the Florio family of Palermo bought them. Islands Favignana Levanzo Marettimo See also Isolotto Formica Lighthouse References External links
Islas Egadas

Las islas Egadas o islas Ágatas (en italiano: Isole Egadi; en siciliano, Ìsuli Ègadi; en latín: Aegates Insulae y en griego antiguo: Aἰγάται Νῆσοι, lit. 'islas de las cabras') es un archipiélago de Italia de pequeñas islas montañosas localizado frente a la costa occidental de la isla de Sicilia, en el límite entre las aguas del mar Mediterráneo y el mar Tirreno. Administrativamente, forman parte del municipio de Favignana, en la provincia de Trapani. El archipiélago está compuesto por las siguientes islas: isla Favignana (Aegusa), isla Marettimo (Iera Nesos) e isla Levanzo (Phorbantia), además de otras islas menores e islotes. Comprende una superficie de 37,45 km². Historia En este archipiélago tuvo lugar la histórica batalla de las Islas Egadas, donde Cayo Lutacio Cátulo derrotó a los cartagineses en 241 a. C., poniendo fin con ello a la primera guerra púnica. Véase también Batalla de las Islas Egadas Primera guerra púnica
Îles Égades

Les îles Égades ou îles Égates voire îles Ægates (sicilien : ìsuli Ègadi, italien : isole Egadi, du grec ancien : Αἰγάται νῆσοι / Aigátai nē̂soi, « îles aux chèvres », via le latin : Ægates insulæ) sont situées à l’ouest de la Sicile. Ce petit archipel est composé de trois îles principales, Levanzo, Marettimo et Favignana, des îles de Stagnone et de six îlots. Du point de vue administratif, les îles sont toutes rattachées à la commune de Favignana, appartenant à la province de Trapani. Géographie L'archipel est situé en mer Tyrrhénienne au nord-ouest du capo Boeo. Il est composé des îles Levanzo, Marettimo et Favignana, des Stagnone (Île Grande, La Schola, île Santa Maria et île San Pantaleo), ainsi que de six îlots : Formica, Maraone, Galeotta (it), Galera (it), Preveto (it) et Fariglione (it). L'archipel est lié à la réserve naturelle marine des îles Egades (it). Sa superficie est de 37,45 km2. Le climat est très doux durant la période hivernale. Les étés sont chauds et ensoleillés. La température minimale en moyenne durant l'hiver (mois de janvier et février) est de 5 °C, la température maximale en été (juillet et août) avoisine 45 °C. Il y a peu de précipitations. Mythologie Selon l'historien Ernle Bradford, les îles Égades seraient le pays des Cyclopes. En effet, la Grotta dei Genovesi, sur l'île de Levanzo, est habitée au Paléolithique et au Néolithique. L'île montagneuse de Marettimo en particulier, creusée de cavernes, est très impressionnante. En face, les vestiges de l'ancienne cité d'Érix (Érice) attestent une présence grecque très ancienne. L'antre de Polyphème se situerait sur l'une de ces deux îles. Histoire Préhistoire On trouve de très anciennes traces d'installation humaine, notamment à Levanzo, et dans une moindre mesure à Favignana. On suppose que ces traces sont le résultat de la dernière glaciation qui créa un passage naturel entre l'Afrique et la Sicile. Antiquité Les Grecs s'y installent dès le VIIIe siècle avant J.C.. En -241, les Romains conquirent ces îles et s'en rendirent maîtres après l'ultime bataille navale de la première guerre punique, dans laquelle Caius Lutatius Catulus écrasa la flotte de Carthage. Moyen Âge Après la chute de l'Empire romain d'Occident, les îles tombèrent aux mains des Vandales et des Goths puis des Sarrasins. En 1081, les îles furent occupées et fortifiées par les Normands. Époque moderne Les îles connurent le même destin que la Sicile jusqu'au XVIe siècle, quand elles devinrent la propriété des Pallavicini-Rusconi (it) de Gênes pour 160 000 scudi, puis des Florio en 1874. Les plats caractéristiques des Égades sont à base de couscous et de spécialités liées à la pêche, l'espadon grillé et le lattume (spécialité sicilienne et sarde) de thon frit. Sont mis en conserve le thon à l'huile d'olive, la bottarga et le thon salé. Notes et références Voir aussi Articles connexes Îles Éoliennes Liens externes Portail des îles Portail de la Sicile
Egadi-szigetek

Az Egadi-szigetek Olaszországhoz tartozó szigetcsoport a Földközi-tengeren, Szicíliától 7 km-re nyugatra. Trapani megyében, Trapani és Marsala között helyezkednek el. Közigazgatásilag egy községet alkotnak, Favignanát. Az ókorban Aegates néven voltak ismertek. A szigetcsoport természetvédelmi terület. Földrajza A szigetcsoport három nagyobb és két kicsi szigetből áll. A nagyobb szigetek Favignana, Levanzo és Marettimo, míg a két kicsi, gyakorlatilag két szirt: Formica és Maraone. Trapaniból menetrendszerű szárnyashajó- és kompjáratokkal megközelíthető. Klímája A nyarak hosszúak és naposak, júliusban és augusztusban a hőmérséklet a 45 Ceslius-fokot is elérheti. A leghidegebb időszak a január-február, de a minimális hőmérséklet ekkor sem csökken 5 fok alá. Történelem I. e. 241-ben a rómaiak hódították meg a szigeteket az első pun háborút lezáró tengeri ütközetben. A Római Birodalom bukása után a vandálok, a gótok, majd a szaracénok kezébe kerültek a szigetek. 1081-ben normann megszállás alá kerültek, és a 16. században a Pallavicini-Rusconi család lett tulajdonosuk. Jegyzetek Források Touring Club Italiano:Sicilia: Palermo e la Conca d'oro, Agrigento, Siracusa, Catania, Taormina e le isole(2002) ISBN 88365 2482-6
Egadische Eilanden

De Egadische Eilanden, ook wel Aegatische Eilanden genoemd, (Italiaans: Isole Egadi; Latijn: Aegates Insulae) zijn een groep kleine bergachtige eilanden in de Middellandse Zee voor de noordwestkust van Sicilië ter hoogte van de stad Trapani. De gezamenlijke oppervlakte van de eilanden is 37,45 km². Alle eilanden samen vormen de gemeente Favignana. De grootste eilanden zijn Favignana, Levanzo en Marettimo. Favignana ligt vijftien kilometer ten zuidwesten van Trapani, terwijl Levanzo en Marettimo ten westen van die stad liggen, respectievelijk twaalf en 23 kilometer. Verder zijn er nog wat kleinere eilanden. In grotten op de eilanden Favignana en Levanzo zijn rotstekeningen uit het Neolithicum en het Paleolithicum gevonden. De eilanden zijn echter bekender door de Slag bij de Egadische Eilanden die in 241 v.Chr. werd uitgevochten: hier werd de Eerste Punische Oorlog in het voordeel van het Romeinse Rijk beslist.
Egady

Egady (wł. Isole Egadi, łac. Aegates Insulae) – grupa wysp na Morzu Śródziemnym, położona na zachód od północno-zachodniego wybrzeża Sycylii, w południowych Włoszech w prowincji Trapani. Geografia Położenie i powierzchnia Egady (o powierzchni 39 km² ) leżą na Morzu Śródziemnym, na zachód od Sycylii . Główne wyspy archipelagu to : Favignana (o powierzchni 19,8 km²) Marettimo (12,3 km²) Levanzo (5,6 km²) Podział administracyjny Egady leżą na południu Włoch i wraz z Sycylią, Wyspami Liparyjskimi, Wyspami Pelagijskimi i Pantellerią tworzą specjalny region autonomiczny ze stolicą w Palermo . Egady tworzą gminę Favignana w prowincji Trapani . Gmina Favignana liczy 4303 mieszkańców (stan na 1 stycznia 2021). Budowa geologiczna i rzeźba terenu Archipelag zbudowany jest z tufu wapiennego i skał wapiennych . Wyspy są górzyste z najwyższym szczytem Monte Falcone (686 m n.p.m.) na wyspie Marettimo i Pizzo della Campagna (302 m n.p.m.) na Favignanie . Na wyspach rozwinęły się zjawiska krasowe . Klimat Na wyspach występuje mało opadów – do 500 mm rocznie . Dominują tu wiatry południowe, a przy południowo-zachodnim wybrzeżu Marettimo często występują sztormy . Gospodarka Głównym zatrudnieniem mieszkańców wysp jest rybołówstwo, przede wszystkim połów tuńczyków, oraz obsługa ruchu turystycznego . Historia Wyspy są zasiedlone prawdopodobnie od paleolitu, o czym świadczą malowidła naskalne m.in. z jaskini Grotta del Genovese na wyspie Levanzo . Wyspy znane są z bitwy morskiej w 241 p.n.e., w której flota kartagińska została pokonana przez Rzymian, co zakończyło I wojnę punicką . Od połowy XVI wieku Egady należały do rodziny Pallavicini-Rusconi z Genui, od 1874 roku do rodziny Florio z Palermo a następnie do Parodich z Genui . Uwagi Przypisy Bibliografia Egadi. W: Enciclopedia Treccani. Istituto dell’Enciclopedia Italiana. (wł.). Egady, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-08-02] . Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: 2019. [dostęp 2021-08-02]. (pol.). Egadi Islands, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2021-08-02] (ang.). Linki zewnętrzne Strona gminy Favignana. [dostęp 2021-08-02]. (wł.).
Ilhas Égadas

As ilhas Égadas (em italiano: Isole Egadi) compõem um arquipélago de 37,45 km² em frente à costa ocidental da Sicília, na província de Trapani, comune de Favignana. O arquipélago é composto das seguintes ilhas: Favignana Marettimo Levanzo Em 241 a.C. ocorreu ali a batalha final da Primeira Guerra Púnica, com a vitória da frota romana sobre a frota cartaginesa. Imagens: https://lh6.googleusercontent.com/proxy/Njg3XZuu8Shl7LLRVgZREFSVyKzjyAh9rzYNaMZ-2dAyGN7evWi4FPDlN2_2bGxEUHaMLeyLdAli0-mz1lmWvQD0ZIP7Lw=w408-h273[ligação inativa] Referências
Эгадские острова

Эга́дские острова́ (устар. Эгатские острова; итал. Isole Egadi) — группа островов в Средиземном море у западного побережья Сицилии между Трапани и Марсалой. Административно Эгадские острова являются коммуной Фавиньяна в составе провинции Трапани области Сицилия. Общая площадь составляет 37,45 км². На островах развит туризм, сельское хозяйство и рыболовство. География Эгадские острова состоят из трёх крупных островов Фавиньяна, Леванцо и Мареттимо, а также из нескольких более мелких островов, в том числе островов Формика и Мараоне. История Эгадские острова были заселены человеком ещё в доисторическое время, когда они были связаны с материком. На Леванцо в пещере Grotta del Genovese сохранились древние рисунки и резьба на камне из раннего каменного века. В 241 до нашей эры у Эгадских островов состоялась последняя битва между флотом Карфагена и Римской Республики, закончившаяся победой римлян под руководством Гая Лутация Катула и завершившая Первую Пуническую войну. Примечания
Egadsko otočje

Egadsko otočje (v italijanskem izvirniku Isole Egadi [ìzole ègadi]), je skupina petih otokov v Tirenskem morju, zahodno od mesta Trapani. Upravno spada pod italijansko deželo Sicilija (pokrajina Trapani). Za razliko od večine sicilskih otokov, Egadsko otočje ni vulkanskega izvora, pač pa sestoji iz morskega tufa in apnenca. Posebno na največjem otoku, Favignana, se je tuf do nedavnega intenzivno pridobival, zato je pokrajina izredno slikovita. Velik del otočja je zaščiten zaradi endemičnega rastlinstva, a predvsem zaradi podvodnih jam in votlin, ki so značilne za vso obalo. Zgodovinsko je otočje zelo zanimivo, ker je dokazano, da je bilo poseljeno že 7700 let pr. n. št. Omenja se tudi v zgodovini starih Rimljanov, ker se je v teh vodah zaključila prva punska vojna (241 pr. n. št.) s popolnim porazom Kartažanov. Otočje sestoji iz sledečih otokov: Viri Lessico Universale Italiano Treccani 1968-1986
Egadiska öarna

Egadiska öarna, Egatiska öarna (italienska: Isole Egadi) är en italiensk ögrupp i kommunen Favignana vid Siciliens västspets. Ögruppen har en total yta på 37,45 km² och 4 337 invånare (2018). Ögruppen består av ett antal mindre bergiga öar, varav de viktigaste är Favignana, Levanzo och Marettimo. Fiske är den traditionella huvudnäringen på öarna. Den romerska flottan besegrade karthagerna vid de Egadiska öarna år 241 f.Kr., vilket markerade slutet på det första puniska kriget. Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Egadiska öarna.
Егадські острови

Егадські острови (італ. Isole Egadi) — архіпелаг біля західного узбережжя Сицилії. Складається з трьох великих — Фавіньяна, Леванцо і Мареттімо — і кількох дрібних островів. Заселені щонайменше з часів палеоліта. У 241 р. до н. е. біля Егадських островів відбулася битва римського і карфагенського флотів, що завершилася перемогою римлян. Нині острови складають громаду Фавіньяна італійської провінції Трапані. Примітки
Chiesa del Gesù Redentore (Torino)

La chiesa del Gesù Redentore è un edificio di culto cattolico a Torino, nel Borgo Cina del quartiere Mirafiori Nord (Circoscrizione 2). Storia La chiesa venne costruita per sostituire una piccola cappella bianca (situata verso l'imbocco di Via Giacomo Dina) in risposta all'aumento della popolazione circostante di fedeli. Il progetto si deve all'architetto biellese Nicola Mosso, ed è considerato la sua realizzazione più significativa nel campo dell'edilizia religiosa. Inaugurate la chiesa e la casa parrocchiale nel maggio 1957, il cantiere fu completato alla fine degli anni '60 con l'inaugurazione dell'oratorio, del cine-teatro, della cappella feriale e della casa per le associazioni cattoliche. Alla fine degli anni '50 era stata nel frattempo realizzata anche una sala polivalente, oggi intitolata a Mario Operti (poi dedicata anche a Giovanni Fornero) nei locali sotterranei. Nel 2002 viene restaurata la copertura della chiesa. Descrizione Le facciate presentano un paramento di mattoni a vista. La navata è singola. La volta, sfaccettata, è in cemento armato, mentre i muri dell'aula principale sono sempre in mattoni (al rustico). La chiesa è considerata, tra i progetti realizzati a Torino negli Anni Cinquanta del Novecento, uno degli edifici che destano interessi architettonici "più ampi di quelli locali". La sua copertura a nervature incrociate, che permette di evitare il ricorso a pilastri all'interno dell'edificio, è considerata dalla critica posteriore una soluzione "di chiara matrice guariniana". La conformazione sfaccettata della volta, con le sue numerose aperture vetrate, crea un particolare effetto dovuto ai raggi luminosi che danno luce alla navata e richiama la cappella della Sindone. Note Voci correlate Edifici di culto a Torino Luoghi d'interesse a Torino Parrocchie dell'arcidiocesi di Torino Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa del Gesù Redentore Collegamenti esterni Scheda sulla Parrocchia Gesù Redentore (Arcidiocesi di Torino) Chiesa di Gesù Redentore, su Le chiese delle diocesi italiane, Conferenza Episcopale Italiana. (Conferenza Episcopale Italiana)
Chiesa di San Bernardo (Tarantasca)

La chiesa di San Bernardo è la parrocchiale di Tarantasca, in provincia di Cuneo e diocesi di Saluzzo; fa parte della zona pastorale di Busca, Dronero e Valle Maira. Storia L'originaria cappella tarantaschese sorse nella seconda metà del XV secolo e, come si apprende da un atto del 1490, il 17 novembre di quell'anno fu nominato suo rettore don Giovanni Rajrali; nel 1584, durante la visita di don Paolo Galatei, l'edificio versava in condizioni pessime. Nel 1798 la struttura risultava ancora essere rovinata, mentre il campanile, essendo pericolante, era da abbattere; nel 1850 si provvide a posare il nuovo pavimento, mentre sul finire di quel secolo la parrocchiale venne interessata a più riprese da un intervento di rifacimento e di ammodernamento. Negli anni settanta del Novecento si procedette a realizzare il nuovo altare rivolto verso l'assemblea, in ossequio alle disposizioni postconciliari. Descrizione Esterno La facciata a salienti della chiesa, rivolta a ponente e suddivisa da una cornice marcapiano in due registri, scanditi da colonne e semicolonne sorreggenti capitelli con festoni e volute, presenta in quello inferiore il portale d'ingresso, mentre in quello superiore, coronato dal timpano contenente un rilievo del Sacro Cuore di Gesù, vi è un grande affresco raffigurante San Bernardo ai piedi della Madonna con Bambino; nelle ali laterali si aprono due finestre a tutto sesto. Annesso alla parrocchiale è il campanile a base quadrata, abbellito da paraste angolari; la cella presenta una monofora per lato ed è coronata dalla cupola poggiante sul tamburo. Interno L'interno dell'edificio si compone di tre navate, separate da pilastri sorreggenti archi a tutto sesto; al termine dell'aula si sviluppa il presbiterio, rialzato di un gradino e chiuso dall'abside semicircolare, ospitante il coro. Qui sono conservate diverse opere di pregio, tra le quali l'altare maggiore in marmo, la pala raffigurante la Beata Vergine Maria con San Bernardo, risalente al XVIII secolo, e l'acquasantiera, la cui base fu realizzata 1460 e la coppa nel 1571. Note Voci correlate Tarantasca Diocesi di Saluzzo Parrocchie della diocesi di Saluzzo Regione ecclesiastica Piemonte Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su chiesa di San Bernardo Collegamenti esterni Chiesa di San Bernardo, su BeWeB, Ufficio nazionale per i beni culturali ecclesiastici della Conferenza Episcopale Italiana. Parrocchia di SAN BERNARDO, su pmap.it. URL consultato il 16 novembre 2021.