NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Бычий форум

Бычий форум (лат. Forum Boarium) — древнейший форум (торговая площадь) Рима. Находился на левом (восточном) берегу Тибра в ложбине, окружённой Капитолийским, Палатинским и Авентинским холмами. Здесь был брод через реку, рядом с которым вырос древнейший порт Рима (лат. Portus Tiberinus). Согласно распространённой с античности версии, когда-то на форуме велась торговля скотом, откуда и его название. Впрочем есть сомнения в пригодности этого тесного места для торговли скотом; возможно, своим названием форум обязан упоминаемой Овидием и Тацитом бронзовой скульптуре быка, стоявшей здесь. На форуме располагался Большой алтарь Геркулеса Непобедимого (лат. Herculis Invicti Ara Maxima), по преданию, поставленный Эвандром в память о его встрече с Геркулесом. Четвёртому царю Рима, Анку Марцию, приписывается сооружение на месте брода деревянного моста, соединившего Бычий форум с территорией нынешнего Трастевере. Шестому царю, Сервию Туллию, приписывается строительство храма Фортуны, позднее перестроенного в сдвоенный храм Фортуны и Матери Матуты. Под Бычьим форумом пролегает последний отрезок Большой Клоаки, выход которой виден с набережной Тибра. Поначалу и порт, и форум находились за пределами города — как территории, открытые для чужеземцев. Внутри города они оказались лишь после строительства Сервиевых стен, выход к мосту и Остийской дороге отныне осуществлялся через Тройные ворота. В III в. до н. э., одновременно со строительством Аврелиевой дороги, был построен мост Эмилия (получивший это название при перестройке в 179 г. до н. э.). Во II в. до н. э. ниже по течению был построен новый и более крупный порт (лат. Emporium), а территория Бычьего форума начала застраиваться складами и жилыми домами. Около 120 до н. э. на Бычьем форуме был построен храм Геркулеса Масличного, около 80 г. до н. э. — храм Портуна (храм Фортуны Вирилис). Два последних храма сохранились до наших дней, благодаря тому, что в Средневековье и позднее использовались в качестве христианских церквей. В I веке здесь появился Храм Геркулеса Помпейского, а в VI над руинами Большого алтаря Геркулеса была возведена базилика Санта-Мария-ин-Космедин. В археологической зоне Сант-Омобоно в 1930-х гг. обнаружено основание храма Фортуны и Матери Матуты. На восточной границе форума, где начинался район Велабр, сохранились античные Арка Януса и Арка аргентариев, а также церковь Сан-Джорджо-ин-Велабро. См. также Римский форум Овощной форум Примечания Ссылки Медиафайлы по теме Бычий форум на Викискладе Виртуальные фото и видео Бычьего форума Lacus Curtius Бычий форум
Forum Boarium

Forum Boarium (klasično latinsko: [ˈfɔɾʊ̃ˑ boˈäːɾiʊm], italijansko Foro Boario) je bil goveji ‘’forum venalium’’ starega Rima. Stal je na ravni zemlji v bližini Tibere med Kapitolskim, Palatinskim in Aventinskim gričem. Kot mesto prvotnih dokov v Rimu (Portus Tiberinus) je Forum Boarium doživel intenzivno komercialno dejavnost. Forum Boarium je bil kraj prvega gladiatorskega tekmovanja v Rimu, ki je potekalo leta 264 pred našim štetjem v okviru aristokratskega pogrebnega obreda – munus ali pogrebno darilo za mrtve. Marcus in Decimus Junius Brutus Scaeva sta se s tremi pari gladiatorjev lotila gladiatorskega boja v čast svojega pokojnega očeta. To mesto je bilo tudi versko središče, v katerem so bili tempelj Herkula Viktorja, tempelj Portunus (tempelj Fortuna Virilis) in ogromen Herkulov veliki oltar iz 6. ali 5. stoletja pred našim štetjem. Arhitektura Tempelj Herkula Viktorja ali Hercules Olivarius (Herkul kot zaščitnik trgovine z oljkami) je okrogla peristilna zgradba iz 2. stoletja pr. n. št. Sestavljen je iz kolonade korintskih stebrov, razporejenih v koncentričnem obroču okoli valjaste cele, ki počiva na temelju iz tufa. Ti elementi so prvotno podpirali arhitrav in streho, ki sta izginila. To je najstarejša ohranjena marmorna stavba v Rimu. Stoletja je bil znan kot Vestin tempelj. Portunusov tempelj je pravokotna zgradba, zgrajena med 100. in 80. pr. n. št. Sestavljen je iz tetrastilnega portika in cele, nameščenih na podiumu, doseženem po stopnicah. Štirje jonski stebri portika so prostostoječi, medtem ko je šest stebrov na dolgih straneh in štirje stebri zadaj vpetih vzdolž sten cele. Zgrajen je iz tufa in travertina s površino iz štukature. Ta tempelj je bil stoletja znan kot tempelj Fortune Virilis. Viri trdijo, da je Forum mesto, kjer je kipar Miron postavil kip, ki so ga izropali iz Egine. Medtem ko vir omenja kravo, je morda šlo za kiparsko skupino Tezej premaga Minotavra, ki je bil primeren za živinski trg. V poznem obdobju Zahodnega rimskega cesarstva so območje prehitele trgovine. Oba templja sta bila sekularizirana in spremenjena v krščanske cerkve. Čez cesto je cerkev Santa Maria v Cosmedinu, v kateri so Usta resnice (Bocca della Verità). Obnova V poznih 1990-ih je partnerstvo med Soprintendenza speciale per i beni archeologici di Roma in Svetovnim skladom spomenikov omogočilo ohranitev obeh templjev v Forumu Boarium. Projekt je vključeval tudi novo krajinsko ureditev mesta. Janusov slavolok pa še vedno ni obnovljen. Sklici Zunanje povezave Lacus Curtius: Forum Boarium Virtual Tour and Pictures of Boarium Forum Forum Boarium
Сточни форум

Сточни форум (лат. Forum Boarium, итал. Foro Boario) био је римски форум где се продавала сточна храна. Налазио се у близини реке Тибар, између брежуљака Капитол, Палатин и Авентин. Forum Boarium је било место велике тржишне активности. Спољашње везе Lacus Curtius: Форум Боариум Виртуелна тура и слике [1] [2]
Forum Boarium

Forum Boarium (av latinets boarius, "nötboskaps-", "ox-", jämför bos, "nötkreatur", "oxe", "ko") var det antika Roms kreaturstorg, beläget mellan Palatinen och Tibern. Denna boskapsmarknad låg nära stadens flodhamn. Härifrån utgick Via Ostiensis som ledde till Ostia och saltanläggningarna vid lagunerna intill Medelhavet. Beskrivning Under antiken dyrkades Hercules här. Basen till det stora altaret, känt som Ara Maxima Herculis, har identifierats under den inre delen av kyrkan Santa Maria in Cosmedin. Litterära källor berättar att minst fyra tempel helgade åt Hercules fanns i närheten av altaret. Ett rundtempel närmare Tibern, som traditionellt ansetts vara ett Vestatempel, tycks enligt en delvis bevarad inskrift ha varit helgat åt Hercules Victor (”Hercules Segraren”). Tjugo imposanta korintiska kolonner omger templets cella, det rum som hyste gudabilden. Här uppfördes även Janusbågen, Janus Quadrifrons (Janus med fyra ansikten), och markerade föreningen av Forum Boarium och Velabrum, som var en liten dal som ledde till Forum Romanum. Janusbågen anlades direkt ovanpå avloppsledningen Cloaca Maxima som dränerade den gamla träskmarken. Det rektangulära templet, som tidigare kallades Fortuna Virilis tempel, var i själva verket helgat åt Portunus, flodernas och hamnarnas gud. Templet står på en sockel och har sex joniska travertinkolonner med kannelyr och tolv halvkolonner inbyggda i cellans tuffvägg. Forum Boarium var det äldsta torget i Rom och hade anlagts av etruskerna genom att dika ut ett träskområde. En av de etruskiska kungarna, Servius Tullius, anlade här Roms första hamn, Portus Tiberinus. Här uppfördes också många butiker i tegel. Tillsammans med det närliggande Forum Holitorium som var grönsaks- och kryddmarknad bildade det Roms merkantila centrum där inte bara handel med boskap ägde rum utan här slaktades och såldes kött från oxe, gris och får. Sannolikt var också ursprungligen torget centrum för saltförsäljningen. Här låg också Roms första bro över Tibern. Ursprungligen var det en träbro men den ersattes 174 f.Kr. av en bro byggd i sten, Pons Aemilius, senare kallad Ponte Rotto. Norra delen av Forum Boarium hade god tillförsel av vatten medan södra delen, innan Aqua Appia byggdes, endast hade en källa, Fons Scaurianus. Källor Noter Webbkällor Lacus Curtius om Forum Boarium Tryckta källor Ausenda, Marco (2002) (på italienska). Roma (9). Milano: Touring Club Italiano. sid. 476. ISBN 88-365-2541-5 Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Forum Boarium.
Бичачий форум

Бичачий форум (лат. Forum Boarium) — найдавніший форум Рима. Перебував на правому березі Тибру в улоговині, оточеній Капітолійським, Палатинським і Авентінському пагорбами. У ранні республіканські часи тут причалювали човни і велася жвава торгівля худобою. Від форуму збереглися храми Геркулеса (бл. 120 до н. е.) і храм Портуна (бл. 80 до н. е.), які довгий час діяли як церкви. Над руїнами великого вівтаря Геркулеса у VI столітті зведена базиліка Санта-Марія-ін-Космедін. Навпроти цих храмів Міст Емілія з'єднував Бичачий форум через Тибр з Трастевере. На вході розташовувалася Арка аргентаріїв. З північного краю форуму теж збереглася сильно пошарпана арка Януса. Галерея Посилання Бичачий форум на roma-antiqua.de [Архівовано 2 квітня 2015 у Wayback Machine.](нім.)
Stadio Giovanni Paolo II (Francavilla Fontana)

Lo stadio Giovanni Paolo II è un impianto calcistico di Francavilla Fontana. Ospita gli incontri casalinghi della Virtus Francavilla Calcio. Dalla stagione 2021-2022 assume il nome commerciale di Nuovarredo Arena. Storia Dopo la promozione della Virtus Francavilla Calcio in Lega Pro, la giunta comunale ha dato il via libera ad una serie di lavori mirati a migliorare l'impianto e adeguarlo al campionato professionistico che il club doveva disputare. Questa serie di interventi consistono in: Aumento della capienza fino a 2 000 posti attraverso la costruzione di una nuova tribuna coperta. Aumento della capienza del settore ospiti fino a 500 posti. Nuove porte, panchine, spogliatoi, infermeria e parcheggi. Rifacimento del terreno di gioco, potenziamento dell'impianto di illuminazione e videosorveglianza. Inoltre, la giunta comunale ha dato in gestione l'impianto alla Virtus Francavilla Calcio, che ha contribuito a livello economico per questi lavori. Nel luglio 2016 sono iniziati i lavori di costruzione della tribuna. Per le stagioni 2017-2018 e 2018-2019 la squadra biancazzurra si trasferisce momentaneamente allo Stadio Franco Fanuzzi di Brindisi al fine di consentire ulteriori lavori di adeguamento ai regolamenti di categoria. All'inizio della stagione 2019-2020 la Virtus vi ritorna a disputare gli incontri interni. Nell'agosto 2020 il club biancazzurro ha sottoscritto col Comune di Francavilla la gestione dello stadio per 15 anni. Nel 2021 inizia una nuova serie di lavori allo stadio, con circa 1350000 € di spesa, che si effettueranno d'estate, tra una stagione e l'altra. Nell'estate 2021 è stata realizzata una "curva sud" con ampliamento della capienza a 3360 posti, insieme a opere di adeguamento degli spogliatoi, l'aggiunta di rastrelliere per biciclette e piazzole per gli spettatori. Nell'estate 2023 si realizzeranno le coperture per la tribuna principale e per l'adiacente tribuna VIP, insieme a sky box per giornalisti sul piano superiore, la sala gos, l'area hospitality e lo spazio per le due dirigenze. Caratteristiche tecniche Posti totali: 3 360 Settore ospiti: 500 Curva sud: 1 360 Manto erboso: Erba sintetica Note Voci correlate Francavilla Fontana Virtus Francavilla Calcio Collegamenti esterni Sito comune di Francavilla Fontana, su comune.francavillafontana.br.it.
Spes Arena

La VHV Arena è un palasport della città di Belluno, ubicato nell'area di Lambioi. La struttura è stata realizzata per le Universiadi invernali del 1985, con la funzione di stadio del ghiaccio; è stato riconvertito all'uso attuale negli anni 2000, con una nuova inaugurazione l'8 novembre 2008. Si compone di 4 campi di pallavolo o di un campo da calcio a 5 o da pallamano e uno di pallavolo o uno da basket. Ospita allenamenti e le partite interne di una delle due società di pallavolo cittadina, la Spes Belluno asd, e della squadra di Calcio a 5 Canottieri Belluno, militante in Serie B. Tra gli altri sport, l'arena può ospitare il basket, la ginnastica artistica, il pattinaggio a rotelle, la scherma, e vari altri sport, oltre a manifestazioni culturali o musicali. Nella stagione 2011-2012 della Serie A1 di pallavolo maschile ha ospitato le gare interne della Sisley Belluno, trasferitasi da Treviso nel suo ultimo anno di attività prima dell'abbandono definitivo della famiglia Benetton. Al suo interno si trova anche la sede del Centro di medicina dello Sport [1] dove si effettuano tutti i controlli necessari ed i relativi documenti in convenzione con Ulss per la pratica dello sport agonistico e non. Storia Dati tecnici La capienza del palasport dichiarata viene così ripartita: Tribuna laterale: 400 posti Tribuna principale 1º livello: 1 000 posti Tribuna principale 2º livello: 700 posti Parterre: 500 posti Note Collegamenti esterni Pagina descrittiva dell'impianto, su piscinadibelluno.it. Sito della Spes Belluno, su spesbelluno.it. Sito della Dolomitica Futsal, su canottieribelluno.it. Sito del Centro di Medicina dello Sport, su cmsbl.it.
Torre Meloria

La Torre Meloria se levanta en una zona de aguas poco profundas y rocas aflorantes del Mar de Liguria​ (el llamado Secche della Meloria), frente al puerto de Livorno, del que dista unos 7 kilómetros. La torre es una construcción del siglo XVIII que se alza aislada en el tramo de mar que en 1284 fue escenario de la famosa Batalla de Meloria en la que la flota de la República de Génova arrolló a la de la República de Pisa, que nunca se recuperó de aquella derrota. Administrativamente forma parte del municipio de Livorno. En 1722 se encontraron en el lecho marino de los alrededores cuatro cabezas de bronce de factura renacentista tardía (Estatuas de bronce de Meloria), que representaban a Homero, Sófocles, Esquilo y una de autor desconocido, que fueron trasladadas a Florencia y actualmente se encuentran en el Museo Arqueológico Nacional. Historia El primer faro de Meloria fue erigido por la República de Pisa hacia el siglo XII para señalar la presencia de peligrosos bajíos frente al Porto Pisano, el vasto sistema portuario que se extendía en las zonas septentrionales de la entonces Villa Labroniana. También funcionó como fortaleza, mientras que el faro fue confiado primero a la Benedictinos de Pisa y más tarde a la Augustinos de la antigua Iglesia de San Jacopo in Acquaviva, en Livorno. La torre, destruida por la República de Génova en 1286,​ Fue reconstruido en 1598 a instancias del Gran Duque Fernando I de Médici, pero posteriormente fue demolido por la fuerza del mar. La construcción actual data de 1709 y fue erigida bajo Cosimo III: consta de cuatro pilares unidos por arcos agudos sobre los que se apoya el cuerpo de la torre propiamente dicho para hacerla más resistente a las olas. Sin embargo, la torre carecía de un sistema de señalización para los navegantes, por lo que a partir del 15 de mayo de 1867 se le unió posteriormente un faro metálico de veinte metros de altura. En la actualidad, los bajos están señalizados por dos balizas alimentadas por un sistema fotovoltaico.​ Referencias Bibliografía G. Piombanti, Guida storica ed artistica della città e dei dintorni di Livorno, Livorno 1903. P. Vigo, Livorno. Aspetti storici - artistici, Bérgamo 1915. Véase también Livorno Batalla de Meloria
Tour de la Meloria

La tour de la Meloria (en italien : Torre della Meloria), est une tour située en face du port de Livourne dans la province de Livourne en Toscane. Elle se trouve dans une zone d'eaux peu profondes et de rochers émergeant de la mer de Ligurie (l'écueil de la Meloria), à environ 7 km en face du port. Historique La tour est une construction du XVIIIe siècle, isolée dans la zone de mer qui fut en 1284 le théâtre de la célèbre bataille de la Meloria au cours de laquelle la flotte de la république de Gênes vainquit celle de la république de Pise, qui ne se remit jamais de cette défaite. Administrativement, elle fait partie de la commune de Livourne. En 1722, dans les fonds marins environnants, quatre têtes en bronze de la fin de la Renaissance (Bronzi della Meloria (it)) ont été trouvées, représentant Homère, Sophocle, Eschyle et celle d'un inconnu, puis emmenées Musée archéologique national de Florence. Le premier phare sur Meloria a été érigé par la république de Pise vers le XIIe siècle pour signaler la présence de dangereux hauts-fonds au large de Porto Pisano, le vaste système portuaire qui s'étendait dans les zones nord de l'ancien village livournais. Il avait également la fonction de forteresse, tandis que le phare fut confié d'abord aux Bénédictins de Pise et ensuite aux Augustins de l'ancienne église de San Jacopo à Acquaviva, à Livourne. La tour, détruite par les Génois en 1286, fut reconstruite en 1598 sur ordre du grand-duc Ferdinand Ier de Médicis, mais fut ensuite démolie par la force de la mer. La construction actuelle remonte à 1709 et a été construite sous Cosme III de Médicis : elle se compose de quatre piles reliées par des arcs brisés sur lesquels repose le corps de la tour actuelle, pour offrir moins de résistance aux vagues. Signalisation maritime Cependant, la tour manquait de système de signalisation pour les marins, c'est pourquoi, à partir du 15 mai 1867, elle fut flanquée d'un phare métallique de 20 m de haut. Actuellement, les hauts-fonds sont balisés par deux phares (phare de Meloria (sud) et Phare de Meloria (nord) et d'une balise photovoltaïque. Galerie Voir aussi (it) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en italien intitulé « Torre della Meloria » (voir la liste des auteurs). Notes et références Bibliographie G. Piombanti, Guida storica ed artistica della città e dei dintorni di Livorno, Livorno 1903. P. Vigo, Livorno. Aspetti storici - artistici, Bergamo 1915. G. Vivoli, Annali di Livorno, tomo primo, Livorno 1974. Articles connexes Tours et fortifications côtières de la province de Livourne Livourne Porto Pisano Bataille de la Meloria (1284) Portail de la Toscane Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’histoire militaire Portail des châteaux Portail du monde maritime Portail de la mer Méditerranée
Torre della Meloria

La Torre della Meloria sorge in una zona di bassi fondali e scogli affioranti dal Mar Ligure (le cosiddette Secche della Meloria), di fronte al porto di Livorno, da cui dista circa 7 chilometri. La torre è una costruzione settecentesca che sorge isolata nello specchio di mare che nel 1284 fu teatro della celebre battaglia in cui la flotta della Repubblica di Genova travolse quella della Repubblica di Pisa, che da tale sconfitta mai più si riprese. Amministrativamente fa parte del comune di Livorno. Nel 1722, nei fondali circostanti, furono rinvenute quattro teste bronzee di fattura tardo rinascimentale (Bronzi della Meloria), raffiguranti Omero, Sofocle, Eschilo e una di ignoto, portate poi a Firenze e oggi al Museo archeologico nazionale. Storia Il primo faro della Meloria fu eretto dalla Repubblica di Pisa intorno al XII secolo per segnalare la presenza di pericolose secche al largo di Porto Pisano, il vasto sistema portuale che si estendeva nelle aree settentrionali dell'allora villaggio labronico. Aveva anche funzione di fortilizio, mentre il faro fu affidato dapprima ai benedettini di Pisa e successivamente agli agostiniani dell'antica chiesa di San Jacopo in Acquaviva, a Livorno. La torre, distrutta dai genovesi nel 1286, fu ricostruita nel 1598 per volontà del granduca Ferdinando I de' Medici, ma successivamente fu abbattuta dalla forza del mare. L'odierna costruzione risale al 1709 e fu innalzata sotto Cosimo III: è costituita da quattro pilastri uniti da archi acuti sopra i quali poggia il corpo della torre vera e propria, per fare meno resistenza alle onde. La torre era però priva di un sistema di segnalazione per i naviganti, quindi dal 15 maggio 1867 fu successivamente affiancata da un faro in metallo alto venti metri. Attualmente le secche sono segnalate da due fari e una meda luminosa ad alimentazione fotovoltaica. Note Bibliografia G. Piombanti, Guida storica ed artistica della città e dei dintorni di Livorno, Livorno 1903. P. Vigo, Livorno. Aspetti storici - artistici, Bergamo 1915. Voci correlate Livorno Faro meridionale della Meloria Faro settentrionale della Meloria Battaglia della Meloria Torri costiere del Granducato di Toscana Tragedia della Meloria Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Torre della Meloria
Vuurtoren van Brunate

De Vuurtoren van Brunate (Italiaans: Faro Voltiano di Brunate) is een vuurtoren in de gemeente Brunate in de Noord-Italiaanse provincie Como in de regio Lombardije. De vuurtoren staat op een heuveltop, even onder de bergtop Tre Croci en is te zien vanuit een deel van het zuidwestelijke deel van het Comomeer. De vuurtoren is bereikbaar vanuit Brunate en Brunate is bereikbaar via de kabelspoorweg Como-Brunate de berg op. Geschiedenis In 1927 was het 100 jaar sinds de dood van de Italiaanse natuurkundige Alessandro Volta die afkomstig was uit Como. Ter ere van zijn dood 100 jaar terug bouwde men een vuurtoren en de Voltatempel in Como. De keuze voor deze locatie van de vuurtoren en het ontwerp waren de keuze van ingenieur Gabriele Giussani. Op 8 september 1927 vond de inauguratie plaats van de vuurtoren. Toren De toren heeft een hoogte van 29 meter en heeft een achthoekige vorm. In de toren bevindt zich een wenteltrap die toegang geeft tot twee balkons. Het onderste balkon ligt vlak boven de ingang en een tweede balkon ligt rond de lantaarn van de vuurtoren. De vuurtoren geeft in de donkere uren een groen, wit en rood licht af en is zichtbaar op vijftig mijl afstand.
Latarnia Volty

Latarnia Volty (wł. Faro Voltiano) – wieża znajdująca się w miejscowości San Maurizio w gminie Brunate wybudowana w 1927 roku upamiętniając setną rocznicę śmierci naukowca Alessandro Volty. Popularne miejsce turystyczne okolic Como. Jest to ośmiokątny, 28-metrowy budynek zaprojektowany przez inżyniera Gabriele Giussaniego. Wewnątrz znajduje się spiralna klatka schodowa, która prowadzi na dolny balkon oraz górny taras widokowy na szczycie wieży. U podstawy wieży zamontowano tablicę pamiątkową. Od dnia otwarcia, po zachodzie słońca ze szczytu wieży wysyłane jest światło zielone, białe oraz czerwone. Placyk przy którym wybudowano wieżę zapewnia dobry widok na Cernobbio oraz okolicę jeziora Como. Przypisy
Cesenatico Lighthouse

Latarnia Cesenatico (Italian: Faro di Cesenatico) to aktywna Latarnia morska usytuławana na south-west od wejście do kanału harbour w Cesenatico, Emilia-Romagna nad Adriatic Sea. Description The lighthouse, built in 1892, consists of a 2-storey yellow and white trim keeper's house; the tower, 10 feet (3.0 m) high with balcony and lantern, is attached to the seaward side. The lantern, painted in white and the dome in grey metallic, is positioned at 18 metres (59 ft) above sea level and emits two white flashes in a 6 seconds period, visible up to a distance of 15 nautical miles (28 km; 17 mi). The lighthouse is completely automated and operated by the Marina Militare with the identification code number 4028 E.F. See also List of lighthouses in Italy Cesenatico References External links Servizio Fari Marina Militare