NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Universitat de Pavia

La Universitat de Pavia (en italià Università degli Studi di Pavia, UNIPV) és una universitat situada a Pavia (Itàlia). Fou fundada l'any 1361 i està organitzada en nou facultats: Facultat d'Economia, Facultat d'Enginyeria, Facultat de Ciències físiques, Naturals i Matemàtiques, Facultat de Ciències polítiques, Facultat de Dret, Facultat de Farmàcia, Facultat d'Humanitats, Facultat de Medicina i Facultat de Musicologia. És membre fundador del Grup Coïmbra, que agrupa les universitats més antigues d'Europa. Història La Universitat de Pavia és una de les més antigues d'Europa. Un edicte del rei Lotari cita una institució d'educació superior a Pavia ja establerta l'any 825. Aquesta institució, antigament dedicada principalment a dret canònic i civil, així com a estudis de teologia, fou elegida llavors com un centre educatiu de primera línia al nord d'Itàlia. Ampliada i renovada pel duc de Milà, Gian Galeazzo Visconti, es convertí en la Universitat del Ducat, establerta oficialment com un Studium Generale per l'emperador Carles IV el 1361. Els mateixos privilegis de què gaudien la Universitat de Bolonya i la Universitat de París van ser atorgats a la Universitat de Pavia pel papa Bonifaci IX. Durant els següents segles, la fama de la Universitat de Pavia es va incrementar dins i fora d'Itàlia. La presència d'homes cultes i científics com ara Lazzaro Spallanzani, Gerolamo Cardano, Antonio Scarpa, Alessandro Volta, Camillo Golgi o Ugo Foscolo, juntament amb l'historial educatiu de la Universitat, n'incrementaren el bon nom. L'edifici central de la Universitat de Pavia es troba a la Strada Nuova, on s'hi van començar a fer classes a finals del segle xv i començament del segle xvi. En aquest edifici hi ha avui dia el Museu d'Història de la Universitat, amb col·leccions d'història natural, de física i medicina. La Universitat compta amb altres museus distribuïts per la ciutat. Referències Bibliografia Redi, Carlo Alberto; Monti, Manuela. Pavia a spasso nella città della scienza - Guida scientifica alla città di Pavia (en italià). Pavia: Ibis, 11 de febrer 2024. ISBN 978-88-7164-429-5. Enllaços externs Universitat de Pavia - Pàgina oficial (italià)
Universiteit van Pavia

De Universiteit van Pavia is een van de oudste universiteiten van Italië. Geschiedenis In het jaar 825 richtte keizer Lotharius I van het Heilige Roomse Rijk een school voor retorica op in Pavia. In het jaar 1361 kreeg de instelling door toedoen van keizer Karel IV dezelfde status als andere universiteiten. Baanbrekend werk van een aantal personen die aan de universiteit verbonden waren, heeft de universiteit een goede naam bezorgd. De universiteit is aangesloten bij de Coimbragroep. Faculteiten De universiteit heeft negen faculteiten: Faculteit Rechtsgeleerdheid Faculteit der Letteren en Filosofie Medische Faculteit Faculteit voor exacte wetenschappen Farmaceutische Faculteit Technische faculteit Economische Faculteit Faculteit der Musicologie Faculteit Politicologie Personen Cesare Beccaria, jurist Girolamo Cardano, wetenschapper Contardo Ferrini, jurist, zalig verklaard Ugo Foscolo, schrijver Emilio Gabba, historicus Camillo Golgi, medicus, Nobelprijs 1906 Giovanni Battista Grassi, medicus, malaria-vorser Giovanni Di Guglielmo, hematoloog Angelo Ramazzotti, patriarch van Venetië Giacomo Rossi, kerkjurist, bisschop van Verona, bisschop van Luni, aartsbisschop van Napels Carlo Rubbia, fysicus, Nobelprijs 1984 Cesare Segre, schrijver Lazzaro Spallanzani, bioloog Baldo degli Ubaldi, jurist Alessandro Volta, natuurkundige Lorenzo Valla, humanist Ferdinando Vegas, historicus, gespecialiseerd in Amerikaanse Geschiedenis Externe link Officiële website van de Universiteit van Pavia
Uniwersytet w Pawii

Uniwersytet w Pawii – państwowa szkoła wyższa, która została założona w 1361 roku we włoskim mieście Pawia. Uczelnia ma charakter interdyscyplinarny, dająca możliwość podjęcia studiów na dziewięciu wydziałach. Historia Uniwersytet w Pawii jest jednym z najstarszych uniwersytetów w Europie. Edykt wydany przez króla Lotara I wspomina o uczelni w Pawii utworzonej już w 825 roku. Instytucja ta, głównie zajmująca się prawem kanonicznym i cywilnym, jak również teologią, stała się głównym centrum szkolnictwa północnych Włoch. Rozbudowana i unowocześniona przez księcia Mediolanu, Gian Galeazzo Visconti, stała się Uniwersytetem Księstwa, o randze studium generale nadanej przez cesarza Karola IV w 1361 roku. Obecnie, Uniwersytet posiada w swojej ofercie szeroki zakres kształcenia w wielu dziedzinach. Badania wykonywane przez instytuty, klinki, centra i laboratoria są w ścisłej współpracy z wieloma instytucjami publicznymi, prywatnymi czy fabrykami. Struktura Uniwersytetu W skład Uczelni wchodzi 9 wydziałów: Wydział Ekonomii Wydział Nauk Technicznych Wydział Nauk Humanistycznych Wydział Prawa Wydział Fizyki, Nauk Przyrodniczych i Matematyki Wydział Nauk Medycznych Wydział Muzykologii Wydział Farmacji Wydział Nauk Politycznych. Znani naukowcy związani z uniwersytetem Lorenzo Valla (ur. 1405/1407, zm. 1.08.1457) – humanista Girolamo Cardano (1501–1576) – matematyk, astrolog i lekarz Alessandro Volta (1745–1827) – fizjolog, fizyk i wynalazca Lorenzo Mascheroni (1750–1800) – matematyk Guglielmo Gasparrini (1803–1866) – botanik Eugenio Beltrami (1835–1900) – matematyk Cesare Lombroso (1835–1909) – kryminolog, twórca włoskiej kryminologii pozytywistycznej, Camillo Golgi (1844–1926) – anatom, histolog, lekarz, laureat Nagrody Nobla 1906 Carlo Rubbia (ur. 1934) – fizyk, laureat Nagrody Nobla 1984 Zobacz też ogród botaniczny w Pawii (uniwersytecki), Coimbra Group (sieć czołowych uniwersytetów europejskich). Linki zewnętrzne strona Uniwersytetu w Pawii (wł.)
Universidade de Pavia

A Universidade de Pavia ("Università degli Studi di Pavia", UNIPV, em italiano) é uma universidade localizada em Pavia, Itália. Foi fundada em 13 de Abril 1361, por Carlos IV, e é constituída por 9 faculdades. A Universidade de Pavia é uma das universidades italianas e europeias mais antigas e importantes. Em particular, a sua Faculdade de Medicina, Ciência Política e Direito desfrutar de um prestígio especial na Europa por sua pesquisa pioneira e sua tradição secular que tem visto muitos alunos ilustres. Já no ano 825 Pavia foi o local de uma importante escola de retórica estabelecida pelo imperador Lotário I, no entanto, é apenas graças ao imperador Carlos IV em 1361, que foi fundada em Pavia um Studium Generale, que o Papa Bonifácio IX reconhecidos os mesmos direitos que a Universidade de Bolonha e Paris. Com diploma imperial datado 1485 no Studium Generale foi então transformado em universidades. A Universidade de Pavia tem um patrimônio cultural excepcional acumulada e armazenada no decorrer de sua longa história. Coleções importantes de interesse histórico e científico, único em sua espécie: eles são, de facto, composta por peças adquiridas de forma aleatória, mas aumentou ao longo do tempo, em paralelo com o desenvolvimento do ensino e da investigação científica em seus respectivos campos. Entre seus ilustres estava Camillo Golgi. Em 1876, depois do seu regresso à Universidade de Pavia, continuou o estudo das células nervosas, obtendo provas da existência de uma rede irregular de fibrilhas, cavidades e grânulos (a que depois seria dado o nome de aparelho (ou Complexo) de Golgi), que desempenha um papel essencial em operações celulares como a construção da membrana, o armazenamento de lípidos e proteínas ou o transporte de partículas ao longo da membrana celular. Em 1906 Golgi recebeu o Nobel de Fisiologia (Medicina) conjuntamente com Santiago Ramón y Cajal, pelos seus estudos sobre a estrutura do sistema nervoso conduzidos em Pavia. Outro ilustre foi Alessandro Volta que ocupou a cadeira de física experimental na Universidade de Pavia por quase 40 anos e foi amplamente idolatrado por seus alunos pelo intento da invenção da bateria elétrica e descobrimento do metano. A unidade SI de tensão elétrica é nomeada em sua homenagem como o volt Ligações externas Universidade de Pavia - Página oficial em inglês e italiano
Павийский университет

Павийский университет (итал. Università degli Studi di Pavia, лат. Alma Ticinensis Universitas) — университет в городе Павия, один из старейших в Италии. Входит в Коимбрскую группу влиятельных европейских университетов. Всего в Павийском университете насчитывается более 1 000 сотрудников и более 22 000 студентов. История Вероятно, образовательные традиции в Павии существовали издавна, поскольку они упоминаются в эдикте короля Италии Лотаря I в 825 году. Официальный статус Павийский университет получил по хартии императора Карла IV в 1361 году, этот год считается основанием университета. Большую роль в становлении университета сыграли миланские герцоги Висконти, в особенности Джан Галеаццо Висконти, поскольку Павийский университет был единственным в их государстве. Университетские корпуса Колледжо Борромео и Колледжо Гизлиери были построены в XVI веке. Среди преподавателей университета были Руджеро Бонги, драматург Карло Мария Маджи, гуманист Лоренцо Валла, физик Алессандро Вольта, биолог Ладзаро Спалланцани, химик Альфонсо Косса, медики Анджело Скаренцио и Эусебио Эль, нобелевские лауреаты Камилло Гольджи и Джулио Натта; в выпускниках также значатся математик Джироламо Кардано, физик Оттавиано Моссотти и юристы Антонио Буччеллати и Чезаре Беккариа, зоолог Джузеппе Жене. Структура Павийский университет делится на 9 факультетов и 5 колледжо (итал. collegio), которые с 1997 года объединены в Университетский институт высших исследований (Istituto Universitario di Studi Superiori): Совместно с Туринским и Миланским университетами участвует в деятельности Центра по вопросам федерализма. Знаменитые выпускники Среди выпускников университета есть лауреаты Нобелевской премии. См. также Персоналии:Павийский университет Ссылки Сайт Павийского университета Архивная копия от 13 сентября 2015 на Wayback Machine
Universitetet i Pavia

Universitetet i Pavia (italienska Università degli Studi di Pavia, UNIPV) i Pavia. Universitetet grundades 1361 och är därmed ett av de äldsta i världen. Redan år 825 var Pavia platsen för en retorikskola grundad av Lothar I. Universitetet består av nio fakulteter och antalet studenter var 21 946 år 2016. Förutom verksamheten i Pavia har universitet även avdelningar i Cremona, Mantua och Voghera. Bilder
Павійський університет

Павійський університет (італ. Università degli Studi di Pavia, лат. Alma Ticinensis Universitas) — університет в місті Павія, один з найстаріших в Італії. Входить до Коїмбрської групи впливових європейських університетів. Усього в Павійському університеті налічується понад 1000 співробітників та понад 22 000 студентів. Історія Освітні традиції в Павії існували здавна, адже про це згадується в едикті короля Італії Лотаря I ще в 825 році. Офіційний статус Павійський університет отримав за хартією імператора Карла IV 1361 року, цей рік вважається роком заснуванням університету. Велику роль у становленні університету зіграли міланські герцоги Вісконті, особливо Джан Галеаццо Вісконті, оскільки Павійський університет був єдиним у їхній державі. Університетські корпуси Колледжо Борромео і Колледжо Гіслієрі були побудовані в XVI столітті. Серед викладачів університету були гуманіст Лоренцо Валла, фізик Алессандро Вольта, біолог Ладзаро Спаланцані, нобелівські лауреати Камілло Гольджі і Джуліо Натта, серед випускників варто згадати математика Джироламо Кардано, фізика Оттавіано Моссотті, правника Чезаре Беккаріу. Структура Павійський університет поділяється на 9 факультетів і 5 коледжів (італ. collegio), які з 1997 року об'єднані в Університетський інститут вищих досліджень (Istituto Universitario di Studi Superiori): Факультет гуманітарних наук Факультет природничо-математичних і фізичних наук Факультет інженерної справи Факультет медицини Факультет музикознавства Факультет політичних наук Факультет права Факультет фармацевтики Факультет економіки Колледжо Борромео Колледжо Гіслієрі новий Колледжо Колледжо святої Катерини EDiSU Відомі випускники Ірен Кондачі — мальтійський лікар Елена Бонетті — італійська математикиня й політикиня Примітки Посилання Офіційний сайт [Архівовано 23 квітня 2019 у Wayback Machine.]
Пиетрасанта

Пиетрасанта (на италиански: Pietrasanta) е град и община в Италия, в региона Тоскана, на северозападната крайбрежна част на провинцията Лука, наречена Версилия. Населението е 24 931 души (2010). На крайбрежието се намира градът Марина ди Пиетрасанта, най-важният център на общината и летен курорт. Външни препратки Официален сайт
Pietrasanta

Pietrasanta és un municipi italià, situat a la regió de la Toscana i a la província de Lucca. L'any 2026 tenia una població de 22678 habitants. Fills il·lustres Cesare Galeotti (1873-1929) compositor musical. Giosuè Carducci (1835-1906) poeta, Premi Nobel de Literatura de 1906. Referències
Pietrasanta

Pietrasanta je město v Itálii v provincii Lucca na severozápadě Toskánska 5 km od pobřeží Ligurského moře a 30 km od Pisy. Je součástí historického regionu Versilia. Žije zde přibližně 23 tisíc obyvatel. Město založil v roce 1255 milánský šlechtic Guiscardo Pietrasanta, podle něhož dostalo název. Ve 14. století vznikla katedrála, zasvěcená Martinovi z Tours. V historickém centru města se nachází také kampanila a augustiniánský klášter. Město je známé těžbou kvalitního mramoru, který používal již Michelangelo Buonarroti. Je proto vyhledáváno sochaři, žili zde např. Igor Mitoraj nebo Fernando Botero, který vytvořil fresky v místním kostele Chiesa della Misericordia. V Pietrasantě připadá jedna galerie na šest set obyvatel, nachází se zde také městské divadlo. Pietrasanta má dobré dopravní spojení díky silnici Via Aurelia a železnici z Janova do Pisy. Součástí obce je populární přímořské letovisko Marina di Pietrasanta. Rodáci Giosuè Carducci (1835–1907), spisovatel Cesare Galeotti (1872–1929), hudební skladatel Corinna Dentoniová (* 1989), tenistka Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Pietrasanta na Wikimedia Commons Comune di Pietrasanta Portal Pietrasanta My Travel in Tuscany Italy This Way
Pietrasanta

Pietrasanta er en italiensk by og kommune i den nordlige del af Toscana, i provinsen Lucca. Byen dækker et areal på 41 km2, og havde 31. december 2015 24.007 indbyggere. I kraft af gode faciliteter til betjening af især billedhuggere, med et stort antal bronzestøberier og værksteder til bearbejdelse af marmor, har byen en lang tradition for at tiltrække kunstnere fra nær og fjern. I den vestlige del af byen ligger Marina di Pietrasanta, der er kendt som en af landets bedste strande. Eksterne henvisninger Official hjemmeside Referencer
Pietrasanta

Pietrasanta es una localidad y comuna de la Versilia en la costa norte de Toscana, en Italia, en la provincia de Lucca. En diciembre de 2007 tenía 24.609 habitantes. Pietrasanta se encuentra en las últimas estribaciones de los Alpes Apuanos. Está a unos 32 km al norte de Pisa, a una hora de Florencia, y a una hora y media de viaje desde Génova. El pueblo se asienta a 3 km de distancia desde la costa. Capital histórica de la Versilia, es un centro internacional de la elaboración del mármol y el bronce. Acoge numerosas galerías de arte, muestras temporales y posee un centro histórico con numerosos monumentos. Por su cercanía con las canteras de mármol de Carrara, es un centro de febril actividad artística donde artistas como Fernando Botero —autor de los frescos de la Chiesa della Misericordia de Pietrasanta— Igor Mitoraj, Franco Adami, Gonzalo Fonseca, Pietro Cascella, Kan Yasuda, Julio Larraz, Jean Michael Folon y otros residen permanentemente o trabajan periódicamente. La localidad estuvo ligada a la Toscana, desde que el papa León X la concedió a la República de Florencia en 1513. Lugares de interés Centro histórico El centro histórico alberga numerosos monumentos, entre los que destacan la plaza de la catedral, el Duomo o catedral de San Martín, de estilo románico y gótico y la iglesia de San Agustín, de estilo románico, con un imponente campanario barroco. En la actualidad funciona como sala de arte donde se pueden contemplar esculturas y cuadros de artistas actuales. Junto al edificio está el claustro, sede del centro cultural «Luigi Russo». En la plaza también se puede contemplar la Torre cívica, o Torre de las horas, en estilo gótico. En la Marina di Pietrasanta, a pocos kilómetros descendiendo hacia el mar de Liguria, se halla la Villa La Versiliana, edificada por el vate Gabriele D'Annunzio. Evolución demográfica Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Pietrasanta. Sitio web oficial de Pietrasanta (en italiano) Portal web de Pietrasanta (en italiano) Sitio web turístico de Pietrasanta Archivado el 7 de agosto de 2008 en Wayback Machine. Vídeo introductorio a Pietrasanta (en inglés)
Pietrasanta

Pietrasanta est une ville de la province de Lucques, dans la région Toscane, en Italie. Culture L'activité principale de Pietrasanta est axée sur l'art. Sept fonderies artistiques de bronze existent dans la ville. Des artistes de renommée mondiale viennent y travailler, ainsi Fernando Botero, Ivan Theimer, Cyril de La Patellière, Jean-Michel Folon, Françoise Abraham, etc. En outre, le travail du marbre y est important, depuis les romains. Le marbre étant extrait des carrières de Carrare très proches. On peut y voir plusieurs statues monumentales offertes à la ville par leur créateur Fernando Botero qui habite la ville avec sa femme Sophía Vári, également sculpteur. Géographie Histoire Monuments et lieux d'intérêt La Forteresse de Sala La Petite forteresse Arrighina Administration Hameaux Capezzano Monte, Capriglia, Valdicastello, Crociale, Ponterosso, Marina di Pietrasanta (Fiumetto, Tonfano, Motrone, Focette), Vallecchia, Solaio, Vitoio, Castello, Strettoia, Centoquindici. Communes limitrophes Camaiore, Forte dei Marmi, Montignoso, Seravezza, Stazzema Évolution démographique Habitants recensés Jumelages Villeparisis (France) Écaussinnes (Belgique) Linköping (Suède) Montgomery (États-Unis) (Alabama) Personnalités Georg Viktor (1953-), sculpteur allemand, vit et travaille à Pietrasanta depuis 1979. Voir aussi Liste des villes italiennes de plus de 25 000 habitants Notes et références Portail de la Toscane
Pietrasanta

Pietrasanta település Olaszországban, Toszkána régióban, Lucca megyében. Lakosainak száma 22 870 fő (2023. január 1.). Pietrasanta Camaiore, Montignoso, Stazzema, Forte dei Marmi és Seravezza községekkel határos. Népesség A település lakossága az elmúlt években az alábbi módon változott: Testvérvárosa Létavértes, Magyarország Jegyzetek További információk Hivatalos oldal
Pietrasanta

Pietrasanta is een gemeente in de Italiaanse provincie Lucca (regio Toscane) en telt 24.547 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 41,8 km², de bevolkingsdichtheid is 587 inwoners per km². De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Capezzano Monte, Capriglia, Crociale, Marina di Pietrasanta (Fiumetto, Tonfano, Motrone, Focette). Demografie Het aantal inwoners van Pietrasanta steeg in de periode 1991-2010 met ongeveer 5 permille volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT. Geografie De gemeente ligt op ongeveer 14 m boven zeeniveau. Pietrasanta grenst aan de volgende gemeenten: Camaiore, Forte dei Marmi, Montignoso (MS), Seravezza, Stazzema. Geboren Eugenio Barsanti (1821-1864), uitvinder van verbrandingsmotor Giosuè Carducci (1835-1907), dichter en Nobelprijswinnaar (1906) Carlo Ripa di Meana (1929-2018), politicus en milieuactivist Silvia Gemignani (1972), triatlete Luca Cei (1975), wielrenner Luca De Angeli (1976), wielrenner Diego Romanini (1978), autocoureur David Philippaerts (1983), motorcrosser Corinna Dentoni (1989), tennisspeelster Giulio Donati (1990), voetballer Externe link Gemeentesite
Pietrasanta

Pietrasanta – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Lukka. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 24 127 osób, 588,5 os./km². W miejscowości znajduje się stacja kolejowa Pietrasanta. Z Pietrasanta pochodzi Diletta Carli, włoska pływaczka, mistrzyni świata. W miejscowości swój dom mieli Robert Kubica i Igor Mitoraj. Współpraca Miejscowości partnerskie: Écaussinnes, Belgia Grenzach-Wyhlen, Niemcy Montgomery, Stany Zjednoczone Ameryki Utsunomiya, Japonia Villeparisis, Francja Zduńska Wola, Polska Linki zewnętrzne Oficjalna strona gminy Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica
Pietrasanta

Pietrasanta é uma comuna italiana da região da Toscana, província de Lucca, com cerca de 24.127 habitantes. Estende-se por uma área de 41 km², tendo uma densidade populacional de 588 hab/km². Faz fronteira com Camaiore, Forte dei Marmi, Montignoso (MS), Seravezza, Stazzema. Demografia Personalidades Giosuè Carducci (1835-1907), prémio Nobel da Literatura de 1906 Referências
Пьетрасанта

Пьетраса́нта (итал. Pietrasanta) — коммуна в Италии, располагается в регионе Тоскана, в провинции Лукка. Население составляет 24 609 человек (2008 г.), плотность населения составляет 588 чел./км². Занимает площадь 41 км². Почтовый индекс — 55045. Телефонный код — 0584. Покровителями коммуны почитаются святитель Мартин Турский и священномученик Власий Севастийский, празднование 3 февраля. В Вальдикастелло родился классик итальянской поэзии Джозуэ Кардуччи (1835—1907), здесь находится дом-музей поэта. Демография Динамика населения: Администрация коммуны Официальный сайт: http://www.comune.pietrasanta.lu.it/ Ссылки Официальный сайт населённого пункта (итал.) Национальный институт статистики (итал.) http://www.istat.it/english/ Архивная копия от 7 декабря 2009 на Wayback Machine
Пјетрасанта

Пјетрасанта (итал. Pietrasanta) је насеље у Италији у округу Лука, региону Тоскана. Према процени из 2011. у насељу је живело 18897 становника. Насеље се налази на надморској висини од 2 м. Становништво Према резултатима пописа становништва 2011. у општини је живело 24.179 становника. Партнерски градови Гренцах-Вилен Écaussinnes Вилпаризи Здуњска Вола Монтгомери Уцуномија Linköping Municipality Види још Покрајине Италије Италијани Референце Литература Спољашње везе Званични веб-сајт „Italian Railways”. „Italian National and Regional Parks”.
П'єтрасанта

П'єтрасанта (італ. Pietrasanta) — муніципалітет в Італії, у регіоні Тоскана, провінція Лукка. П'єтрасанта розташовані на відстані близько 300 км на північний захід від Рима, 85 км на захід від Флоренції, 27 км на північний захід від Лукки. Населення — 24 157 осіб (2014). Щорічний фестиваль відбувається 3 лютого. Покровитель — святий Мартин. Демографія Населення за роками: Станом на 1 січня 2023 року в муніципалітеті офіційно проживало 1346 іноземців з 79 країн, серед них 592 громадяни країн Євросоюзу та 53 громадяни України. Сусідні муніципалітети Камайоре Форте-дей-Мармі Монтіньозо Серавецца Стаццема Див. також Список муніципалітетів провінції Лукка Примітки
Basílica de Santa Justina

La «Basílica de la Abadía de Santa Giustina» o Santa Justina, es una basílica y abadía católica, situada en el centro de Padua (Italia), cuya construcción actual data del siglo XVII. Fundada en el siglo VI en la tumba de Santa Justina de Padua por el prefecto del pretorio Venanzio Opilione; desde el siglo XV era un importante centro monástico, y luego suprimida por Napoleón Bonaparte en 1810. En 1919 el monasterio fue reabierto y se encuentra en el interior la Biblioteca Estatal del Monumento Nacional de Santa Giustina. La basílica alberga los restos de varios santos: además de la mencionada santa Justina, se encuentran los de san Prosdócimo y san Máximo, santo Urio, santa Felicitas, san Giuliano, y reliquias de San Matías y San Lucas Evangelista. Con sus 122 metros de largo y 82 m de ancho, la basílica abacial de Santa Giustina es una de las más grandes de la cristiandad. Las dimensiones de la basílica son proporcionales a la enorme plaza Prato della Valle ante la que se levanta. Una placa en el interior de la basílica recuerda que el 13 de marzo de 1771, el joven Wolfgang Amadeus Mozart tocó el órgano Nacchini. Véase también San Antonio de Padua Basílica de San Antonio de Padua Historia de las cúpulas del período moderno temprano Enlaces externos Sitio oficial de la Basílica de la Abadía de San Giustina Italiano Sitio oficial de la Biblioteca Estatal del Monumento Nacional de Santa Giustina Archivado el 31 de marzo de 2018 en Wayback Machine. Italiano