NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Santa Maria Immacolata a Via Veneto

Santa Maria Immacolata a Via Veneto oder Nostra Signora della Concezione dei Cappuccini ist der Name eines Kirchengebäudes in Rom. Die Kirche wurde auf Betreiben von Kardinal Antonio Marcello Barberini, dem Bruder von Papst Urban VIII., nach Plänen von Antonio Casoni in den Jahren 1626 bis 1631 erbaut und befindet sich an der Via Veneto nahe der Piazza Barberini. Sie gehört bis heute zu einem Kapuzinerkloster. In der Krypta befindet sich ein Ossuarium. Das Beinhaus machte die Kirche berühmt, weil dort noch bis 1870 hunderte von Skeletten nicht nur gelagert, sondern verarbeitet wurden. In sechs, durch einen gemeinsamen Gang verbundenen Räumen wurden Schädel, Beckenknochen, Wirbel und Schulterblätter zu Wanddekorationen, Blüten, und biblischen Darstellungen arrangiert. Auch zu sehen ist ein komplett aus Knochen gefertigter Leuchter, der von der Decke des Raumes hängt. Eine Besichtigung der Krypta ist im angeschlossenen Kapuziner-Museum gegen Eintritt möglich. Auf einem Schild am Eingang zur Krypta steht geschrieben: „Quello che voi siete noi eravamo; quello che noi siamo voi sarete.“ (Was ihr seid sind wir gewesen; was wir sind werdet ihr sein.) Galerie Weblinks Offizielle Seite (italienisch)
Санта-Марія-делла-Кончеціоне

Са́нта-Марі́я-де́лла-Кончеціо́не (італ. Santa Maria della Concezione dei Cappuccini) — невелика церква капуцинів на Via Vittorio Veneto в Римі, неподалік від Палаццо Барберіні і фонтану Тритона. Історія Побудована за проєктом Антоніо Казоні в 1626—1631 роках. Прикрашена полотнами пензля Гвідо Рені (Архангел Михаїл), Караваджо (святий Франциск), П'єтро да Кортона і Доменікіно. Церква має кілька спеціальних прибудов у крипті — осуарій (кісткосховище), де знаходяться складені у фігури кістки монахів та мощі католицьких святих. Крипта Після побудови церкви із старого кладовища ордена капуцинів, яке було в районі фонтану Треві були перенесені кістки, похованих там ченців і поміщені до крипти церкви. Поступово з них були виконані декоративні прикраси всіх шести приміщень крипти. В цілому в крипті зібрані кістки чотирьох тисяч ченців, які померли в період з 1528 по 1870 рік. У п'ятому залі крипти розміщений скелет принцеси Барберіні, племінниці папи Сікста V, яка померла в дитячому віці. Оформлення крипти в дусі бароко послужило прообразом кісткосховища в Седлицях. На вході до крипти написано: Quello che voi siete noi eravamo; quello che noi siamo voi sarete («Хто ви є — такими ми були; що ми є такими будете ви»). Галерея Див. також Санта Марія дель Ораціоне е Морте Каплиця черепів у Кудова-Здруй Примітки Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Санта-Марія-делла-Кончеціоне www.cappucciniviaveneto.it — офіційний сайт «Санта-Марія-делла-Кончеціоне». Офіційна вебсторінка монахів капуцинів
Parco Pareschi

Il parco Pareschi è un parco pubblico di Ferrara nato come giardino del palazzo Estense (poi noto come palazzo di Renata di Francia). Storia Il parco Pareschi era il giardino del palazzo detto di San Francesco, costruito nella seconda metà del XV secolo (tra il 1437 ed il 1475) da Pietro Benvenuti degli Ordini e successivamente ampliato da Biagio Rossetti su incarico di Ercole I d'Este. Divenne in seguito il giardino del palazzo di Renata di Francia, poi sede dell'Università degli Studi di Ferrara. A metà del XIX secolo la famiglia Pareschi lo acquisì trasformandolo in un giardino all'inglese. La famiglia Pareschi rimase proprietaria del palazzo e del parco a lungo, poi entrò tra i beni a disposizione della famiglia Cini, sino al 1942. Il quell'anno il conte Vittorio Cini decise di lasciare il palazzo al comune legando il bene, con le sue volontà, ad un uso pubblico. Dopo i danni causati dalla guerra, nel 1959, si decise che il palazzo sarebbe divenuto sede universitaria mentre il parco sarebbe rimasto nelle disponibilità comunali. Nel 2002, alla presenza degli allora sindaco della città Sateriale e del rettore dell'università Conconi, venne riaperto il parco, accessibile anche dalla sede universitaria. Descrizione Il parco è recintato da alte mura ed ha due ingressi diretti che si affacciano su vie cittadine. Il principale è in corso della Giovecca e l'altro in via Coramari. Un altro accesso è da via Savonarola passando dal palazzo di Renata di Francia, negli orari di apertura della sede universitaria. Ornano il parco varie essenze arboree come aceri americani, farnie, lo spino di Giuda, i tigli, i tassi comuni oltre ad arbusti come agrifogli ed allori. Talvolta durante i mesi estivi viene utilizzato, grazie alla sua posizione, come cinema all'aperto. Origini del nome Il nome del parco viene da un proprietario storico del palazzo, Giuseppe Pareschi. Note Bibliografia Gerolamo Melchiorri, Nomenclatura ed etimologia delle piazze e strade di Ferrara e Ampliamenti, a cura di Carlo Bassi, Ferrara, 2G Editrice, 2009, ISBN 978-8889248218. Voci correlate Palazzo di Renata di Francia Parco urbano Giorgio Bassani Parco Massari Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul parco Pareschi Collegamenti esterni Inaugurato il nuovo Parco Pareschi ristrutturato, su cronacacomune.it, Comune di Ferrara, 7 ottobre 2002. URL consultato il 19 settembre 2018. Parco Pareschi, su ferraraterraeacqua.it, Provincia di Ferrara. URL consultato il 19 settembre 2018. Parco Pareschi, su museoferrara.it, MuseoFerrara. URL consultato il 19 settembre 2018. Parco Pareschi, su servizi.comune.fe.it, Comune di Ferrara. URL consultato il 19 settembre 2018. Parco Pareschi - Ferrara, su bbcc.ibc.regione.emilia-romagna.it, Regione Emilia-Romagna. URL consultato il 19 settembre 2018. Cinema all’aperto, torna l’arena estiva al parco Pareschi, su estense.com, estense.com. URL consultato il 19 settembre 2018.
Марина ди Джойоза Йоника

Марѝна ди Джойо̀за Йо̀ника (на италиански: Marina di Gioiosa Ionica, на местен диалект a Marina, а Марина) е морско курортно градче и община в Южна Италия, провинция Реджо Калабрия, регион Калабрия. Разположено е на брега на Йонийско море. Населението на общината е 6548 души (към 2012 г.). Източници Външни препратки Уебсайт на общината
Marina di Gioiosa Ionica

Marina di Gioiosa Ionica és un comune (municipi) de la Ciutat metropolitana de Reggio de Calàbria, a la regió italiana de Calàbria, situat a uns 80 km al sud-oest de Catanzaro i a uns 120 km al nord-est de Reggio de Calàbria. A 1 de gener de 2019 la seva població era de 6.541 habitants. Marina di Gioiosa Ionica limita amb els municipis de Gioiosa Ionica, Grotteria i Roccella Ionica. Referències
Marina di Gioiosa Ionica

Marina di Gioiosa Ionica ist eine italienische Stadt in der Metropolitanstadt Reggio Calabria in Kalabrien mit 6310 Einwohnern (Stand 31. Dezember 2024). Lage und Daten Marina di Gioiosa Ionica liegt 104 km nordöstlich von Reggio Calabria an der östlichen Seite der Serre. Die Nachbargemeinden sind die Stadt Gioiosa Ionica, der sie bis 1948 angehörte, Grotteria und Roccella Ionica. Der Bahnhof liegt an der Bahnstrecke Taranto–Reggio di Calabria und war Ausgangspunkt der Schmalspurbahnstrecke Gioiosa Jonica–Mammola. Sehenswürdigkeiten In der Umgebung des Ortes befinden sich römische Ruinen einschließlich eines römischen Theaters. Weblinks Einzelnachweise
Marina di Gioiosa Ionica

Marina di Gioiosa Ionica (Calabrian: 'A Marina) is a comune (municipality) in the Province of Reggio Calabria in the Italian region Calabria, located about 80 kilometres (50 mi) southwest of Catanzaro and about 120 kilometres (75 mi) northeast of Reggio Calabria. As of 30 September 2017, it had a population of 6,615 and an area of 15.9 square kilometres (6.1 mi2). The municipality of Marina di Gioiosa Ionica contains the frazioni (subdivisions, mainly villages and hamlets) Junchi, Camocelli superiore, Camocelli inferiore and many others. Marina di Gioiosa Ionica borders the following municipalities: Gioiosa Ionica, Grotteria, Roccella Ionica. Demographic evolution References
Marina di Gioiosa Ionica

Marina di Gioiosa Ionica est une commune italienne de la province de Reggio de Calabre, dans la région Calabre. Géographie Histoire Archéologie Le Théâtre gréco-romain de Marina di Gioiosa Ionica (IIe siècle av. J.-C.). Administration Hameaux Junchi, Camocelli superiore, Camocelli inferiore. Communes limitrophes Gioiosa Ionica, Grotteria, Roccella Ionica, Siderno. Notes et références Portail de la Calabre
Marina di Gioiosa Ionica

Marina di Gioiosa Ionica község (comune) Calabria régiójában, Reggio Calabria megyében. Fekvése A megye északkeleti részén fekszik, a Jón-tenger partján. Határai: Gioiosa Ionica, Grotteria és Roccella Ionica. Története 1948-ban vált önálló községgé, addig Gioiosa Ionica része volt. Népessége A népesség számának alakulása: Főbb látnivalói San Nicola di Bari-templom Torre Galea (tengerparti őrtorony) Jegyzetek Források Rotter, Ekkehart (2009). Kalabrien, Basilikata. Dumont Reiseverlag, Ostfildern. ISBN 978-3770155415. Blanchard, Paul (2007). Southern Italy (angol nyelven). London: Somerset Books Company. ISBN 9781905131181. Comuni-Italiani Italy World Club További információk A Wikimédia Commons tartalmaz Marina di Gioiosa Ionica témájú kategóriát.
Marina di Gioiosa Ionica

Marina di Gioiosa Ionica is een gemeente in de Italiaanse provincie Reggio Calabria (regio Calabrië) en telt 6436 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 15,9 km², de bevolkingsdichtheid is 429 inwoners per km². Demografie Marina di Gioiosa Ionica telt ongeveer 2255 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 2,1% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT. Geografie Marina di Gioiosa Ionica grenst aan de volgende gemeenten: Gioiosa Ionica, Grotteria, Roccella Ionica.
Marina di Gioiosa Ionica

Marina di Gioiosa Ionica – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kalabria, w prowincji Reggio Calabria. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 6436 osób, 429,1 os./km². Bibliografia Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica
Marina di Gioiosa Ionica

Marina di Gioiosa Ionica é uma comuna italiana da região da Calábria, província de Reggio Calabria, com cerca de 6.436 habitantes. Estende-se por uma área de 15 km², tendo uma densidade populacional de 429 hab/km². Faz fronteira com Gioiosa Ionica, Grotteria, Roccella Ionica. Demografia Referências
Марина-ди-Джойоза-Йоника

Марина-ди-Джойоза-Йоника (итал. Marina di Gioiosa Ionica) — коммуна в Италии, располагается в регионе Калабрия, в провинции Реджо-Калабрия. Население составляет 6521 человек (2008 г.), плотность населения составляет 435 чел./км². Занимает площадь 15 км². Почтовый индекс — 89046. Телефонный код — 0964. Покровителем коммуны почитается святитель Николай Мирликийский, празднование 6 декабря и в последнее воскресение июля. Демография Динамика населения: Администрация коммуны Официальный сайт: http://www.comune.marinadigioiosaionica.rc.it/ Ссылки Официальный сайт населённого пункта (итал.) Национальный институт статистики (итал.) http://www.istat.it/english/ Архивная копия от 7 декабря 2009 на Wayback Machine
Марина ди Ђојоза Јоника

Марина ди Ђојоза Јоника (итал. Marina di Gioiosa Ionica) је насеље у Италији у округу Ређо ди Калабрија, региону Калабрија. Према процени из 2011. у насељу је живело 5756 становника. Насеље се налази на надморској висини од 22 м. Становништво Према резултатима пописа становништва 2011. у општини је живело 6.515 становника. Партнерски градови Види још Покрајине Италије Италијани Референце Литература Спољашње везе Званични веб-сајт „Italian Railways”. „Italian National and Regional Parks”.
Марина-ді-Джоїоза-Йоніка

Марина-ді-Джоїоза-Йоніка (італ. Marina di Gioiosa Ionica, сиц. A Marina) — муніципалітет в Італії, у регіоні Калабрія, метрополійне місто Реджо-Калабрія‎. Марина-ді-Джоїоза-Йоніка розташована на відстані близько 520 км на південний схід від Рима, 75 км на південь від Катандзаро, 65 км на схід від Реджо-Калабрії. Населення — 6602 особи (2014). Щорічний фестиваль відбувається 6 грудня. Покровитель — святий Миколай. Демографія Населення за роками: Станом на 1 січня 2023 року в муніципалітеті офіційно проживали 274 іноземці з 33 країн, серед них 91 громадянин країн Євросоюзу та 44 громадяни України. Сусідні муніципалітети Джоїоза-Йоніка Гроттерія Роччелла-Йоніка Див. також Список муніципалітетів метрополійного міста Реджо-Калабрія‎ Примітки
Piazza Chiara Gambacorti

Piazza Chiara Gambacorti, già piazza della Pera, è una piccola piazza nel cuore del quartiere di San Martino della città di Pisa. Intitolata alla Beata Chiara Gambacorti, figlia della potente famiglia Gambacorti dell'epoca, è nota principalmente col toponimo "della Pera", a causa dall'eponima via al cui angolo è posta la copia di un cippo etrusco a forma di pera, o cipolla. Storia Un tempo la piazza era più piccola poiché al centro sorgeva la chiesa di San Lorenzo in Kinzica attestata al XII secolo. La chiesa era orientata con la facciata verso l’odierna via San Lorenzino, era a pianta rettangolare e divisa in tre navate separate da due filati di colonne. A causa di alcuni incendi al tetto e delle esondazioni dell'Arno, la chiesa fu ristrutturata più volte fino al 1748, quando fu sconsacrata. Da allora è stata usata come edificio civile fino al XX secolo; nel 1932 fu demolita per ampliare la piazza. Delle colonne facenti parte la vecchia chiesa furono usate una per il memoriale ai caduti di un incidente aereo a Tirrenia presso il "Bagno Maddalena", un'altra per un monumento ai caduti di Calci e le altre sono nel museo di San Matteo. Dagli anni '30 fino ai primi anni '80 la piazza venne usata come mercato ortofrutticolo con l'installazione di una pensilina metallica e successivamente con una copertura in cemento. Il 27 dicembre 1981 ci fu una violenta esplosione in uno degli appartamenti della piazza a seguito di una fuga di gas. Vi furono 9 morti e circa venti feriti, molti dei quali clienti dei ristoranti e delle botteghe dei primi piani. Dopo anni di abbandono e trascuratezza, la piazza fu riqualificata del 2005 permettendo di rifare la pavimentazione in mattoni e rinnovare tutti gli arredi urbani. Attualmente rappresenta uno dei ritrovi più interessanti e vivi durante le serate pisane con ristoranti e cocktail bar. Note Voci correlate Piazze di Pisa Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su piazza Chiara Gambacorti
Палми (Италия)

Па̀лми (на италиански: Palmi, на местен диалект Parmi, Парми) е град и община в Южна Италия, провинция Реджо Калабрия, регион Калабрия. Разположен е на 228 m надморска височина. Населението на общината е 19 026 души (към 2014 г.). Източници Външни препратки Уебсайт на общината
Palmi

Palmi je italská obec v provincii Reggio Calabria v oblasti Kalábrie. Leží u pobřeží Tyrhénského moře. K roku 2019 zde žilo 18 606 obyvatel. Sousední obce Gioia Tauro Seminara Vývoj počtu obyvatel Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Palmi na Wikimedia Commons Encyklopedické heslo Palmi v Ottově slovníku naučném ve Wikizdrojích Oficiální stránky (italsky)
Palmi

Palmi ist ein Ort in der italienischen Metropolitanstadt Reggio Calabria mit knapp 19.000 Einwohnern und liegt an der nördlichen Küste Kalabriens. Der Ort lebt hauptsächlich vom Tourismus und der Landwirtschaft. Nachbarorte sind Gioia Tauro und Seminara. Das wichtigste Fest ist die Varia di Palmi. Die Kathedrale von Palmi ist Konkathedrale des Bistums Oppido Mamertina-Palmi. In Palmi ist der Fußballklub US Palmese 1912 beheimatet. Bevölkerung Die Bevölkerungsentwicklung von 1861 bis 2021: Städtepartnerschaften Italien Viareggio, Italien Italien Varazze, Italien Söhne und Töchter der Stadt Francesco Cilea (1866–1950), Komponist, Musikpädagoge und Leiter musikalischer Ausbildungsstätten Attilio Nostro (* 1966), römisch-katholischer Geistlicher, Bischof von Mileto-Nicotera-Tropea Weblinks Einzelnachweise
Palmi

Palmi (Parmi en siciliano) es un comune o municipio perteneciente a la provincia de Reggio di Calabria, en la región italiana de Calabria. Tiene una población de 19.438 habitantes y una superficie de 31'84 km². Es sede del distrito,​ que incluye 33 municipios de la Llanura de Gioia Tauro,​ con una población de aproximadamente 170.000 habitantes. Con las playas cerca de Marina di Palmi y Lido di Palmi, con vistas a la Costa Violeta, la ciudad es un balneario importante gracias a su paisaje, lo que ha llevado escritores y poetas a llamarlo "Terraza del estrecho de Mesina".​ En relación con esto, la mayor parte del territorio Palmese se ve limitada debido a que "por sus vistas hermosas y variadas, la belleza escénica incomparable enmarcado por el verde de los olivos y los pintorescos tramos de acantilados que descienden hasta el mar, es un marco natural de especial belleza".​ Además de ser el principal centro administrativo, la oficina y la escuela de la costa del mar Tirreno de la provincia de Reggio di Calabria, Palmi es también un centro agrícola y comercial y la sede de las oficinas de la Curia de la diócesis de Oppido Mamertina-Palmi.​ Durante siglos, la ciudad es también uno de los principales centros culturales de Calabria en el interés literario, musical, histórico y arqueológico. Dio a luz, entre otros, al compositor Francesco Cilea y al escritor Leonida Repaci y alberga el complejo de museos de la Casa de la Cultura de Palmi y el Parque arqueológico de Tauriani, sobre las ruinas de la antigua ciudad de Tauriana. En este último vivía en San Fantino, santo más antigua de Calabria​ y la cripta, que contiene sus restos, es actualmente el lugar de culto católico más antiguo de la región.​ Además, en Palmi se celebran dos fiestas de importancia nacional. Los dos eventos son la Varia de Palmi, incorporado en 2013 en las Obras Maestras del Patrimonio Oral e Intangible de la Humanidad de la UNESCO, y la fiesta de San Roque, con la "procesión de alambre de púas".​ Evolución demográfica Deportes El fútbol es el deporte más popular en Palmi. El principal equipo de fútbol es Unione Sportiva Palmese Associazione Sportiva Dilettantistica, fundada en 1912, que en el pasado jugó durante cinco temporadas en la liga de nivel III (ahora Serie C), y en 1935 perdió para poder acceder a la serie B. Además, en 1934, Palmese ha jugado en Palmi dos amistosos ante el AS Roma y AC Fiorentina. En el ciclismo de carretera, el 25 de mayo de 1982, en Palmi se inició la undécima etapa de la Vuelta de Italia. La ciudad fue atravesada por la caravana de la Vuelta de Italia en otras once ediciones. Además, Palmi ha sido el lugar de partida o de paso de numerosas ediciones de la Vuelta de Calabria y, sobre todo, la Vuelta de la provincia de Reggio Calabria. En la subida al monte San Elías, en el pasado los grandes nombres del ciclismo italiano dieron el show en la escalada a la cumbre. Estos incluyen a Fausto Coppi, Gino Bartali, Felice Gimondi, Fiorenzo Magni, Francesco Moser, Gastone Nencini y Vittorio Adorni. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Palmi. Comune di Palmi Varia di Palmi
Palmi

Palmi község (comune) Calabria régiójában, Reggio Calabria megyében. Fekvése A Gioia Tauró-i síkságon fekszik a Monte Sant’Elia lábainál, a Costa Viola partvidéken. Határai: Gioia Tauro és Seminara. Története A 10. században alapították a szaracénok által elpusztított Taurianum helyén. A 11. századtól kezdődően a normann Szicíliai Királyság része lett. A középkorban nemesi családok birtoka volt. Az 1783-as földrengés súlyosan megrongálta épületeinek nagy részét. Korabeli épületeinek nagy része az 1783-as calabriai földrengésben elpusztult. A 19. században nyerte el önállóságát, amikor a Nápolyi Királyságban felszámolták a feudalizmust. Népessége A népesség számának alakulása: Fő látnivalói Palmi Taureana – tengerparti üdülőhely az ókori Taurianum romjai Maria SS. del Carmelo-templom San Rocco-templom San Francesco d’Assisi-templom Maria SS. del Soccorso-templom Közlekedés A Palmi a Battipaglia–Reggio di Calabria-vasútvonalon található. Jegyzetek Források Rotter, Ekkehart (2009). Kalabrien, Basilikata. Dumont Reiseverlag, Ostfildern. ISBN 978-3770155415. Blanchard, Paul (2007). Southern Italy (angol nyelven). London: Somerset Books Company. ISBN 9781905131181. Comuni-Italiani Italy World Club
Palmi

Palmi is een gemeente in de Italiaanse provincie Reggio Calabria (regio Calabrië) en telt 19.523 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 31,8 km², de bevolkingsdichtheid is 620 inwoners per km². Geschiedenis In 1908 werd Palmi nagenoeg volledig verwoest door een hevige aardbeving, die leidde tot ongeveer 600 doden. De wederopbouw van Palmi nam bijna de gehele eerste helft van de 20e eeuw in beslag. Veel panden werden herbouwd in neoclassicistische stijl. Kunst en cultuur In Palmi staat het Cultureel centrum Leonida Repaci met een uitgestrekte tuin met in het centrum de volgende instellingen: Pinacotheek Leonida ed Albertina Repaci Volkenkundig museum Raffaele Corso Gemeentelijke bibliotheek Domenico Topa Antiquarium Nicola De Rosa Muziekmuseum Francesco Cilea & Nicola Antonio Manfroce Gipsen beeldencollectie Michele Guerrisi Staatsarchief van Reggio Calabrië – Afdeling Palmi Gemeentelijk auditorium Demografie Palmi telt ongeveer 6981 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 1,7% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT. Geografie Palmi grenst aan de volgende gemeenten: Gioia Tauro, Seminara. Geboren Francesco Cilea (23 juli 1866), componist en pianist
Palmi

Palmi – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kalabria, w prowincji Reggio Calabria. 23 lipca 1866 urodził się tutaj przyszły kompozytor Francesco Cilea. Według danych na rok 2016 gminę zamieszkuje 18800 osób, 587,8 os./km². Przypisy Linki zewnętrzne strona internetowa gminy Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica