NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Polski Cmentarz Wojenny w Bolonii

Polski Cmentarz Wojenny w Bolonii, wł. Cimitero di guerra polacco – największa nekropolia z czterech polskich cmentarzy, znajdujących się na terenie Włoch. Założenie cmentarza Cmentarz powstał z inicjatywy ówczesnego dowódcy 2 Korpusu Polskiego gen. dyw. Władysława Andersa. Wybudowany został w okresie od 1 lipca do 15 grudnia 1946 roku przez żołnierzy 10 Batalionu Saperów 2 Korpusu Polskiego przy pomocy włoskich kamieniarzy. Cmentarz zaprojektował ppor. inż. arch. Zygmunt Majerski. Elementy dekoracyjne zaprojektował i wykonał architekt i rzeźbiarz Michał Paszyna. Budowę cmentarza nadzorował inż. Roman Wajda. Cmentarz poświęcono 12 października 1946 roku. Wzięli w nim udział duszpasterze wszystkich wyznań pod przewodnictwem biskupa polowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie ks. Józefa Gawliny w obecności gen. dyw. Władysława Andersa. Coroczne uroczystości odbywają się tutaj w dzień zaduszny (2 listopada) oraz w dzień wyzwolenia Bolonii (21 kwietnia). Pochowani Spoczywa tam 1432 żołnierzy 2 Korpusu Polskiego poległych w walkach na Linii Gotów, w Apeninie Emiliańskim i w bitwie o Bolonię (w tym 18 żołnierzy nieznanych z nazwiska). Wśród nich znajdują się także groby 14 zmarłych w latach 1947 - 1957. Ponadto na cmentarzu zostali pochowani m.in. Czesław Kawałkowski oraz Józef Pławski. Renowacje 1962-65 - dzięki staraniom gen. W. Andersa i kpt. Jana Jaworskiego 1969-72 - dzięki Stowarzyszeniu Kombatantów Polskich w Kanadzie 2014 - dzięki Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa Galeria zdjęć Zobacz też Polski Cmentarz Wojenny pod Casamassima Polski Cmentarz Wojenny w Loreto Polski Cmentarz Wojenny na Monte Cassino Przypisy Materiały źródłowe Polski Cmentarz Wojenny w Bolonii – historia założenia, lista pochowanych Bolonia - San Lazzaro di Savena. radaopwim.gov.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-18)]. – polska nekropolia wojenna Niebieska Eskadra – groby, cmentarze, pomniki, miejsca pamięci San Lazzaro di Savena – polskie cmentarze wojenne we Włoszech: Bolonia
Польское военное кладбище в Болонье

Польское военное кладбище в Болонье (пол. Polski Cmentarz Wojenny w Bolonii, итал. Cimitero militare polacco di Bologna) — крупнейшее из четырёх польских военных кладбищ Второй мировой войны в Италии. Расположено в Болонье по адресу: Via Dozza Giuseppe. На кладбище захоронены 1432 солдата 2-го Польского корпуса, павших в боях на Готской линии, в Эмилианских Апеннинах и в боях за Болонью. Среди захороненных на кладбище — 18 неизвестных солдат. Кладбище было создано по инициативе командующего 2-м корпусом, генерала дивизии Владислава Андерса. Построено в период с 1 июля по 15 декабря 1946 года силами 10-го сапёрного батальона корпуса, с привлечением местных итальянских каменщиков. Проект кладбища разработал инженер-подпоручик Маерский, Зыгмунт. Декорации и скульптуры создал архитектор и скульптор Михал Пашина. Строительством кладбища руководил инженер Вайда, Роман. Кладбище было освящено 12 октября 1946 года. В церемонии освящения приняли участие представители всех конфессий Польши, во главе с полевым епископом Польской армии на Западе, ксёндзом Юзефом Гавлиной. На церемонии также присутствовал генерал Владислав Андерс. В 1947—1957 годах на кладбище были перенесены захоронения ещё 14 человек. В 1962—1965 и 1969—1972 годах проводились ремонтные и консерваторские работы. Среди похороненных на кладбище: подпоручик Чеслав Кавалковский (1914—1945) — кавалер ордена Virtuti Militari за битву при Монте-Кассино. огньмистер Юзеф Плавский (1904—1945) — кавалер четырёх польских и итальянских наград. Примечания Ссылки Polski Cmentarz Wojenny w Bolonii-San Lazzaro di Savena Strona władz lokalnych Niebieska Eskadra См. также Польское военное кладбище в Казамассиме Польское военное кладбище в Лорето Польское военное кладбище в Монте-Кассино
Polish Cemetery at Casamassima

The Polish War Cemetery at Casamassima was established in Casamassima, near Bari, in southern Italy, where there are about 431 graves of Polish soldiers and officers of the 2nd Polish Corps who died between 1944 and 1945. This small cemetery, mostly "Italian" in style, with decorative trees, is typical of the Mediterranean region and is located among surrounding vineyards. Set in the middle of the cemetery, is an altar with the inscription: Heroes, not broken by the force of law — bravely and nobly died. Combatants who are buried there either died on the Gustav Line on the Sangro River, or had been wounded there or at Battle of Monte Cassino, and or had died either in hospitals in Bari or Naples. The commander of the Westerplatte Garrison at the Battle of Westerplatte, Major Henryk Sucharski was buried there when he died in 1946. At the entrance gate, visitors are reminded of the words of Paul, the Apostle of Nations: I have fought a good fight, I have finished my course, I have kept the faith... During one of Cardinal Stefan Wyszynski's visits to Italy, on 4 June 1957, he visited the cemetery at Casamassima. He spoke the following words during this visit, expressing his great respect for their dedication to their homeland: I wish the families of these beloved children, who fought for the freedom of all nations could come here as soon as possible and share this wonderful feeling which I experienced today, seeing these neat graves, that are cared for with great sensitivity by the Italian brothers. This is a piece of Poland, where they buried 431 best sons in anticipation of the eternal life, remembered in the prayers of those who for a long time, in the name of the pain and sacrifice that has no limits, replaced grieving mothers who could not weep over the graves. The cemetery is maintained by the municipality of Casamassima and the Polish Honorary Consul General in Bari, Italy. In addition to soldiers from the 2nd Polish Corps, the Cemetery contains the remains of 15 members of the Polish Air Force, members of the 1586 Special Operations Flight, operating supply drops to Poland from the RAF base at Brindisi. They were the crews aboard Liberators BZ589 and BZ949. See also Polish Cemetery at Monte Cassino Polish Cemetery in Bandar-e Anzali References External links Location Map of the Polish Military Cemetery at Casamassima Polish Cemetery at Casamassima at Find a Grave Article (in Italian) about the Polish Military Cemetery at Casamassima. 5 photos of the Polish Military Cemetery at Casamassima or Cimitero Militare Polacco di Casamassima Article about the Polish Military Cemetery at Casamassima (in Polish) on the Polish Wikipedia. with the quote by Cardinal Stefan Wyszyński. List of Polish airmen AircrewRemembered.com
Cimitero militare polacco di Casamassima

Il cimitero militare polacco di Casamassima "Korpusu" (in polacco polski cmentarz wojenny w Casamassima) si trova a Casamassima, nei pressi della Strada Statale 100 e del complesso residenziale Barialto. Edificato nel 1944, è il primo e più importante cimitero militare polacco d'Italia. Tra questi si ricordano i cimiteri di Montecassino, Loreto e Bologna. Storia I lavori di costruzione dell'edificio furono coordinati dal capomastro Fedele Camardella e iniziarono nel 1944. Nel 1944, nell'attuale zona Padula e all'interno dell'attuale Scuola Elementare "G. Marconi", il Secondo Corpo di Spedizione dell'Esercito Polacco stabilì il più grande complesso sanitario polacco di tutto il Meridione. All'interno di esso venivano soccorsi i militari feriti nelle battaglie della Campagna d'Italia, molti dei quali provenivano dalle battaglie di Ancona, Bologna e quella di Montecassino. Non tutti i feriti sopravvissero durante la degenza, quindi si è reso necessario costruire un cimitero a pochi chilometri di distanza. Esso custodisce le tombe dei 429 soldati polacchi caduti nei combattimenti lungo la Linea Gustav sul fiume Sangro o deceduti nell'ospedale militare di Casamassima e in altri ospedali di Bari e di Napoli. Descrizione L’ingresso monumentale, molto sobrio, è costituito da quattro pilastri in marmo, che sostengono i cancelli, congiunti da un architrave riportante un’iscrizione celebrativa in bronzo: Il cancello principale del cimitero riporta i simboli del Secondo Corpo di Spedizione dell'Esercito Polacco e le date 1943-1946, ovvero quando i soldati vennero sepolti nel cimitero. A riprova del fatto che tra i soldati del Secondo Corpo non vi erano differenze di religione, le tombe cristiane, ortodosse, musulmane ed ebraiche si trovano tutte assieme. Le cristiane riconoscibili dalla croce in pietra, le ortodosse con la doppia croce, le musulmane con il simbolo della luna e stella, le ebraiche con la stella a sei punte. Il cimitero ha una pianta rettangolare e non è diviso in settori interni, vi è un grande viale centrale che dall’ingresso arriva ad un grande altare in marmo sul quale si erge l'immagine della Madonna della Porta dell'Aurora di Vilnius. Ai piedi del monumento vi è un'iscrizione: Nel cimitero di Casamassima riposava il comandante della difesa di Westerplatte, maggiore Henryk Sucharski, che dopo la fine della guerra fu nominato comandante del 6º Battaglione Fucilieri dei Carpazi. Nel 1971 i resti del comandante furono riesumati e trasferiti in Polonia e l’urna contenente le sue ceneri fu sistemata a Westerplatte. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul cimitero militare polacco di Casamassima
Polski Cmentarz Wojenny w Casamassima

Polski Cmentarz Wojenny pod Casamassima, wł. potocznie il cimitero polacco lub il cimitero Korpusu – pierwszy z czterech polski cmentarz wojennych na terenie Włoch utworzony na południu kraju, w miejscowości Casamassima koło Bari. Znajduje się na nim około 431 grobów. Ten mały, najbardziej ’włoski’ w charakterze cmentarz ozdobiony drzewostanem typowym dla tego regionu śródziemnomorskiego leży między otaczającymi go winnicami. Pochowano tam uczestników walk na Linii Gustawa nad rzeką Sangro, a także żołnierzy, którzy zostali ranni pod Monte Cassino i zmarli w szpitalach Bari i Neapolu. Spoczął tam także zmarły w 1946 roku obrońca Westerplatte major Henryk Sucharski, który po prawie sześciu latach niemieckiej niewoli został dowódcą batalionu strzelców w II Korpusie Polskim. Jego prochy przewieziono później do kraju. Na bramie wejściowej przypomniano słowa Apostoła Narodów: „W dobrych zawodach uczestniczyłem, wiary ustrzegłem...” Podczas jednej z wizyt we Włoszech, 4 czerwca 1957 roku, Casamassimę odwiedził kardynał Stefan Wyszyński. Złożył hołd poległym żołnierzom na Polskim Cmentarzu Wojennym i w kilku zdaniach wyraził wielki szacunek za ich oddanie do ojczyzny: „Życzę sobie, aby rodziny tych umiłowanych dzieci, którzy walczyli za wolność wszystkich narodów, mogły jak najszybciej przyjechać tutaj i zabrać do ojczyzny radosne wrażenie, którego ja dzisiaj doświadczyłem, widząc te zadbane groby z wielka wrażliwością przez włoskich braci. To kawałek Polski, gdzie zebrano w oczekiwaniu na wieczne życie 431 najlepszych synów, pamiętanych w modlitwie tych, którzy przez długie lata, w imię bólu, który nie ma granic, zastąpili z żalem matki niemogące zapłakać nad grobami ich najdroższych”. Cmentarz jest zadbany, opiekują się nim władze miejskie i Konsul Honorowy w Bari. Zobacz też Polski Cmentarz Wojenny w Bolonii Polski Cmentarz Wojenny w Loreto Polski Cmentarz Wojenny na Monte Cassino Linki zewnętrzne Lokalna informacja https://polacywcasamassima.blogspot.it/ Rysunki dzieci Wikimapia Ordynariat polowy
Польское военное кладбище в Казамассиме

Польское военное кладбище в Казамассиме (пол. Polski Cmentarz Wojenny w Casamassima, итал. Cimitero militare polacco di Casamassima) — польское военное кладбище Второй мировой войны в Казамассиме, Италия. На кладбище похоронено 429 польских солдат и офицеров Армии Андерса, павших в боях на «Линии Густава» на реке Сангро, и умерших от ран в госпиталях Казамассимы, Бари и Неаполя. Кладбище было обустроено в 1944—1946 годах, по окончании строительства освящено. В центре кладбища на алтаре размещено изображение Виленской Остробрамской иконы Божьей Матери с надписью: «Ne vi ius opprimatur fortiter et nobiliter ceciderunt» («Они не были сломлены силой, они умерли мужественно и благородно»). Ворота кладбища украшены изображениями русалок — символов Варшавы и увенчаны надписью — цитатой из Второго послания святого Павла к Тимофею: «Bonum certamen certavi Fidem conservavi ideo reposita Est mihi corona iustitiae» («Я хорошо сражался, я сохранил веру, и теперь меня ждёт венок справедливости»). На кладбище, среди прочих, был похоронен Хенрик Сухарский — майор Армии Андерса, участник обороны Вестерплатте, останки которого в августе 1971 года были эксгумированы и вывезены в Польшу, а 1 сентября того же года торжественно перезахоронены на военном кладбище Вестерплатте. Кладбище находится под патронатом муниципалитета Казамассимы и Почётного консульства Польши в Бари. Польско-итальянские взаимоотношения относительно польских военных кладбищ в Италии, в том числе кладбища в Казамассиме, регулируются положениями «Соглашения между Правительством Республики Польша и Правительством Итальянской Республики о военных захоронениях», подписанного в Риме 30 марта 2012 года. Примечания См. также Польское военное кладбище в Лорето Польское военное кладбище в Болонье Польское военное кладбище в Монте-Кассино
Cimitero militare polacco di Loreto

Il cimitero militare polacco di Loreto (in polacco polski cmentarz wojenny w Loreto) si trova a Loreto ed è stato costruito tra il gennaio del 1945 e il luglio del 1946. Oltre a questo si ricordano i cimiteri militari polacchi di Montecassino, Casamassima e Bologna. Storia A Loreto nelle Marche in provincia di Ancona si trova uno dei principali cimiteri polacchi in Italia, con 1 112 tombe. Il cimitero dei soldati polacchi è situato sul versante settentrionale del colle su cui sorge il paese, sul lato destro di una lunga scalinata nel verde (la Scala Santa), per la quale si arriva al santuario di Loreto; sulle tombe dei militari polacchi sono spesso presenti omaggi di devozione verso i defunti. Il cimitero è stato restaurato e parzialmente ricostruito nei primi anni sessanta a cura del governo italiano e poi, in maniera minore, nel 1993 e nel 2003. Come è noto, il II Corpo d'armata polacco, comandato dal generale Władysław Anders, si costituì con i circa 160 000 prigionieri polacchi nell'ex Unione Sovietica, che ottennero il permesso di formare un corpo d'armata contro l'esercito tedesco. Trasferitisi dalla Russia alla Persia, quindi in Palestina, i soldati polacchi vennero impiegati anche in Italia come II Corpo d'armata nell'VIII Armata britannica. Durante la battaglia di Ancona, con le truppe comandate dal generale Władysław Anders, era inquadrato anche il CIL, il Corpo Italiano di Liberazione comandato dal generale Umberto Utili e altre formazioni. Il II Corpo d'armata polacco diede un grande contributo alla liberazione dell'Italia, combattendo duramente, con coraggio e sacrificio di vite, principalmente a Montecassino, nelle Marche e in Romagna; al termine della seconda guerra mondiale, solo una piccola parte dei militari polacchi tornò in patria, mentre gli altri scelsero la via dell'esilio in vari Paesi, tra cui l'Italia, in quanto la Polonia era entrata nell'influenza sovietica. Il generale polacco Władysław Anders, deceduto a Londra nel 1970, venne sepolto per sua volontà nel cimitero di Montecassino, accanto ai suoi soldati lì caduti e sepolti nell'omonima e sanguinosa battaglia. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cimitero militare polacco di Loreto Collegamenti esterni Inaugurazione e consacrazione del cimitero militare polacco di Loreto, su youtube.com.
Polski Cmentarz Wojenny w Loreto

Polski Cmentarz Wojenny w Loreto – jedna spośród czterech polskich nekropolii na ziemi włoskiej. Znajduje się tu 1081 lub 1112 grobów polskich żołnierzy 2 Korpusu Polskiego z okresu II wojny światowej. Cmentarz założony został z inicjatywy bpa polowego Józefa Gawliny, który powierzył to zadanie o. Józefowi Bocheńskiemu. Terenem zawiadywał prowincjał oo. kapucynów, który sceptycznie podchodził to tego pomysłu. O. Bocheński odpowiedział mu po sienkiewiczowsku "Padre Molto Reverendo, ja jestem grzeczny, więc proszę, a jeśli nie dasz to wezmę". Budowę cmentarza nadzorował inż. Roman Wajda. Cmentarz położony jest na pomiędzy Sanktuarium Santa Casa w Loreto i Autostradą Adriatycką z amfiteatralnym widokiem na morze i na Ankonę. Na cmentarzu znajduje się 1081 grobów, w których spoczywają katolicy, żydzi, ewangelicy, prawosławni, a także jeden muzułmanin. Składa się on z trzech tarasów, zaś jego teren otoczony został kamiennym murem. Na cmentarzu zostali pochowani m.in. mjr dypl. Stanisław Otton Drzewiecki (1910-1944), ppłk Emil Gruszecki (1897-1944), ppor. Zbigniew Okulicki (1924-1944), ppłk Tadeusz Borkowski (1890-1946). Galeria Zobacz też Polski Cmentarz Wojenny w Bolonii Polski Cmentarz Wojenny pod Casamassima Polski Cmentarz Wojenny na Monte Cassino Przypisy
Польское военное кладбище в Лорето

Польское военное кладбище в Лорето (пол. Polski Cmentarz Wojenny w Loreto, итал. Cimitero militare polacco di Loreto) — польское военное кладбище Второй мировой войны в Лорето, Италия. На кладбище находится 1081 могила солдат Армии Андерса, павших в боях на Готской линии, реке Метауро, при освобождении Анконы и Лорето. Решение о создании кладбища было принято 21 июля 1944 года, когда в базилике Лорето состоялась траурная служба по погибшим польским солдатам. В ней приняли участие генералы Казимеж Соснковский и Владислав Андерс, а также жители города и представители местных властей. Строительством кладбища руководил польский инженер Роман Вайда. Кладбище было размещено на склоне холма у подножия базилики Лорето и было освящено по окончании строительства 6 мая 1946 года. Могилы солдат расположены на трёх террасах, в центре на каменном постаменте установлена мачта с польским флагом. На четырёх сторонах постамента находятся надписи, связанные с местами сражений поляков: Анкона, Лорето, Метауро, Линия Гот. На алтаре в центре кладбища размещена копия знаменитой Виленской Остробрамской иконы Божией Матери, символизирующей прочную связь солдат, похороненных здесь, с восточными районами довоенной Польши. На кладбище, среди прочих, похоронены: Бохеньский, Адольф Мария (1909—1944)— польский писатель, мальтийский кавалер, подпоручик Армии Андерса; Грушецкий, Эмиль (1897—1944)— подполковник, командир полка Армии Андерса. Кладбище находится под патронатом местного монастыря Сестёр Святого Назарета. Польско-итальянские взаимоотношения относительно польских военных кладбищ в Италии, в том числе кладбища в Лорето, регулируются положениями «Соглашения между Правительством Республики Польша и Правительством Итальянской Республики о военных захоронениях», подписанного в Риме 30 марта 2012 года. Содержание кладбища в Лорето финансируется Министерством культуры и национального наследия Польши. Примечания См. также Польское военное кладбище в Казамассиме Польское военное кладбище в Болонье Польское военное кладбище в Монте-Кассино
Cimitero monumentale austro-ungarico di Bondo

Il cimitero monumentale austro-ungarico di Bondo è un cimitero di guerra commemorativo dei militari dell'Impero austro-ungarico caduti nella prima guerra mondiale. Si trova a Bondo in Trentino. Fu costruito, su progetto di Fabian Barcata, nel 1916 presso le valli Giudicarie, tra i fiumi Chiese e Sarca. Presenta una scalinata in granito lungo la quale si trova una parete decorata dall'aquila bicipite, simbolo dell'impero, con al centro la sigla FJI (Franz Joseph I) che si dirama sui due lati opposti lati fino a raggiungere la sommità del monumento. Negli spazi del bosco di conifere si trovano riquadri irregolari che raggruppano i militari. La numerazione progressiva è contrassegnata da cippi di calcestruzzo e i nomi dei caduti sono scritti su croci nere. All'interno del cimitero si trovano piccoli monumenti funerari, cippi e lapidi e sono ospitati 702 caduti austro-ungarici, ventisette dei quali sono ignoti. In questo cimitero è sepolta anche la salma del tenente germanico del 10º battaglione Jäger dell'Hannover, morto nel giugno 1915, quando si trovava a far parte di truppe di rinforzo alle forze austro-ungariche con altri reparti germanici, all'inizio della campagna. Vi è stato sepolto con onori militari anche il pilota dell'esercito italiano Attilio Rial abbattuto nelle vicinanze di malga Cadria il 20 febbraio 1917. Bibliografia Sacrari militari della prima guerra mondiale – Castel Dante di Rovereto ed altri vicini sacrari militari italiani e stranieri , Edito a cura del Ministero della Difesa - Commissariato generale onoranze caduti in guerra, Roma 1971. Alberto Mognaschi Il monumentale cimitero militare austroungarico in Bondo, Comune di Bondo, Tione di Trento 1990. Dante Ongari Padre Fabian Barcata artista di guerra in Giudicarie: vita ed opere del frate Società degli alpinisti tridentini. Sezioni Pieve di Bono e Tione, Tione di Trento 1990. Voci correlate Fabian Barcata Impero austro-ungarico Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cimitero monumentale austro-ungarico di Bondo
Cimitero militare tedesco di Merano

Il cimitero militare tedesco (in tedesco: Deutscher Soldatenfriedhof Meran) si trova a Merano, a lato del cimitero militare austro-ungarico. In questo cimitero sono raccolte le salme di 1.043 caduti germanici ed austriaci della seconda guerra mondiale in un prato di Erica e sono contraddistinti da gruppi di tre croci di porfido. All'ingresso del cimitero c'è un porticato, realizzato in blocchi di porfido e sul fondo si trova un'alta croce, lavorata con bassorilievi, posta come delimitazione al cimitero austro-ungarico. Bibliografia Sacrari militari della prima guerra mondiale – Castel Dante di Rovereto ed altri vicini sacrari militari italiani e stranieri, edito a cura del Ministero della difesa Commissariato Generale Onoranze Caduti in Guerra, Roma, 1971. (DE) Alexander Schwabl, Der Österreichische Soldatenfriedhof in Meran: 100 Jahre bewegte und bewegende Geschichte eines Gräberfeldes, Merano, Verein für die Pflege des Deutschen und Österreichischen Soldatenfriedhofes in Meran, 2015. Voci correlate Cimitero militare austro-ungarico di Bolzano Cimitero militare italiano di Bolzano Cimitero austro-ungarico di Bressanone Cimitero austro-ungarico di Brunico Cimitero austro-ungarico di Dobbiaco Cimitero militare austro-ungarico di Merano Cimitero militare italiano di Merano Cimitero austro-ungarico di Ora Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Cimitero militare tedesco di Merano Collegamenti esterni Consolato germanico di Milano - Sacrari militari, su mailand.diplo.de.