NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Mirabilandia

Mirabilandia je lunapark a zábavní park v Itálii u města Ravenna. Park se skládá z části Mirabilandia Park o rozloze 30 ha a vodního zábavního parku Mirabilandia Beach o rozloze 10 ha. Park byl otevřen 4. června 1992 a v dalších letech byly různé adrenalinové atrakce přistavovány. Počtem 1,7 milionu návštěvníků ročně je to po Gardalandu druhý nejnavštěvovanější zábavní park v Itálii. Největšími atrakcemi jsou invertní loopingová dráha Katun, nejrychlejší horská dráha v Evropě iSpeed, novinka roku 2012 diVertical a 90 m vysoké obří kolo. V Mirabilandii je 38 atrakcí – různé horské dráhy, vodní dráhy, prolézačky, volné pády, strašidelné domy a jiné. Atrakce jsou zařazeny do 5 tematických zón: Far West Valley (atrakce na téma divokého západu), Bimbopoli (atrakce převážně pro děti), Route 66 (různé atrakce na téma aut a závodů), Adventureland (převážně adrenalinové atrakce) a Dinoland (atrakce s tematikou dinosaurů a pravěku). Některé atrakce Katun – nejoblíbenější horská dráha parku, otevřená v roce 2000. Lidé tu nesedí v sedačkách, ale jsou zavěšeni, takže jim nohy létají ve vzduchu. Ispeed – horská dráha, otevřená roku 2009. Návštěvníci zažijí zrychlení z 0 na 120 km/h. Legends of Death Town – strašidelný dům, novinka z roku 2016. Nahradil předchozí strašidelný dům Phobia. V domě straší živí lidé, převlečení za přízraky, a návštěvníci v něm chodí pěšky po skupinkách. Oil Towers – dvě věže, vysoké 60 metrů. Návštěvníci na nich zažijí volný pád o rychlosti 80 km/h. Autosplash – vodní dráha, při které návštěvníci jezdí v lodičkách připomínajících auta. Divertical – vodní horská dráha, vysoká 60 m. Reset – atrakce v prostředí budoucí planety země, kde návštěvníci pistolemi sbírají body. Ratatonga – vodní dráha, otevřena v roce 2007. Rio Bravo – vodní dráha s kruhovými rafty. Master thai – rodinná horská dráha na motivy Max Adventures. Mira Express – vyhlídkový vlak, jezdící po parku. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mirabilandia na Wikimedia Commons Oficiální stránky zábavního parku Popis atrakcí
Mirabilandia

Der er for få eller ingen kildehenvisninger i denne artikel, hvilket er et problem. Du kan hjælpe ved at angive troværdige kilder til de påstande, som fremføres i artiklen. Mirabilandia er en italiensk forlystelsespark, der ligger lidt uden for byen Ravenna i Norditalien. Parken blev indviet den 4. juli 1992 og har 39 forlystelser. I 2016 havde parken 1.4 millioner besøgende.
Mirabilandia

Mirabilandia ist ein Themenresort bei Ravenna in Italien, das aus dem Freizeitpark Mirabilandia Park und dem Wasserpark Mirabilandia Beach besteht. Mit knapp 1,4 Millionen Besuchern pro Jahr ist es nach dem Gardaland das zweitbesucherstärkste Resort in Italien. Das Resort belegt eine Fläche von rund 75 ha, wovon rund 30 auf den Freizeitpark und 10 auf den Wasserpark entfallen. Geschichte Der Park eröffnete am 8. Juli 1992 als Projekt einer Investorengruppe mit den Hauptattraktionen Rio Bravo und der Holzachterbahn Sierra Tonante. Nach einigen Problemen wurde Mirabilandia im November 1996 von der Familie Löffelhardt, die auch das deutsche Phantasialand besitzt, und Giancarlo Casoli, einem Eigentümer des Fahrgeschäft-Herstellers S.D.C., übernommen. In den folgenden Jahren wurde das Resort ausgebaut und unter anderem die bekannte Achterbahn Katun gebaut. Im Jahr 2006 kaufte die spanische Freizeit-Kette Parques Reunidos Mirabilandia für rund 100 Millionen Euro. 2002 wurde das ehemalige „Playcenter Pernambuco“ im brasilianischen Olinda ebenfalls von einem der Besitzer des italienischen Parks übernommen, in „Mirabilândia“ umbenannt und bis heute mit gleichen Logos und Maskottchen betrieben. Hauptattraktionen Achterbahnen Ehemalige Achterbahnen Wasserfahrten Themenfahrten Sonstiges Weblinks Die offizielle Parkwebsite (italienisch) Mirabilandia in der Roller Coaster DataBase Einzelnachweise
Mirabilandia (Italia)

Mirabilandia es un parque temático italiano localizado en Savio, una fracción de Rávena, la cual está localizada en Emilia-Romaña. Con un área total de 850.000 metros cuadrados, es el parque de atracciones más grande de Italia. El parque temático tiene un área de 28,5 hectáreas, además de contar con un parque acuático de 36 hectáreas, llamado Mirabeach. Las atracciones más notables son la montaña rusa invertida Katun y la montaña rusa lanzada iSpeed. Tiene la montaña rusa de agua más alta del mundo, Divertical, con una altura de 60 metros. Alberga la Eurowheel, de 90 metros de altura, la segunda noria más alta de Europa. Historia Las áreas presentes desde 1992 son: Adventureland (el área de las aventuras) Bimbopoli (el área de los niños) Dinoland (el área de los dinosaurios) Far West Valley (el área del Lejano Oeste) Route 66 (el área del motor) En 1997, fueron colocados algunos paisajes imponentes y una tematización describiendo sitios exóticos y fantásticos, mayoritariamente relacionada con el mundo de la aventura: la plaza de entrada fue cambiada a un estilo pirata y fue rebautizada como Bahía Pirata. Los restaurantes tenían una tematización similar (como el Locanda del Faro). En 1999, fue construida la montaña rusa invertida Katun, con un paisaje circundante con gran impacto visual (la Ciudad de Sian Ka'un, con arquitecturas de civilizaciones mayas precolombinas). En 2000, el aspecto de las dos mascotas del parque, Otto Leprotto, una liebre europea, y Mike, un ánade real (dos especie animales ampliamente visibles en el parque o en los prados alrededor del lago central) fue modificado. En 2003, surgió Mirabeach, parque acuático de estilo caribeño con juegos hidráulicos. En 2006, se abrió Ghostville, la atracción oscura de estilo horror/wéstern. En 2007, se inauguró la atracción Raratonga, que exhibe una significativa tematización. En 2008, se instaló la atracción oscura de disparos Reset, junto con la acera adyacente exterior. La montaña rusa lanzada iSpeed ocupó el lugar de Sierra Tonante en 2009. El 26 de abril de 2011, para una campaña de marketing, se llevó a cabo el último viaje de Ghostville, siendo reemplazado durante la temporada por una atracción en la que se va andando en lugar de en coches, abierta el 13 de julio de 2011 con el nombre de Phobia. Al inaugurarse el área de Far West Valley pasó a llamarse Legends of Dead Town. Incidentes En 2007, un hombre fue golpeado por la pierna de una pasajera de la montaña rusa invertida Katun, resultando muerto. La pasajera fue herida. El hombre estaba en una área restringida cuándo fue golpeado, pero la atracción fue cerrada para hacer una investigación.[cita requerida] Enlaces externos Sitio web oficial Montañas rusas en Mirabilandia Mapa de Mirabilandia
Mirabilandia

A Mirabilandia élménypark Ravenna mellett, Emilia-Romagna tartományban, Olaszországban található. Az élménypark mellett a Mirabilandia Beach vízi élménypark is várja a látogatókat. 1,7 milliós látogatottságával a Gardaland után a második legkeresettebb park Olaszországban. Körülbelül 850 000 m²-en terül el, amelyből 100 000 m² a vízi világ és 400 000 m² az élménypark. Története A park 1992. július 8-án nyílt meg a nagyközönség előtt. Fő attrakciója akkoriban a Rio Bravo, és a fából készült Sierra Tonante hullámvasút volt. 1996 novemberében a Mirabilandia üzemeltetését a Finbrescia Holdingtól a német Phantasialand alapítója, a Löffelhardt család vette át Giancarlo Casolival egyetemben, aki hullámvasutak és élményparki attrakciók gyártásával foglalkozott. A következő években a park kibővült, és többek között megépült a leghíresebb hullámvasútja, a Katun is. 2002-ben az egykori Play Center Pernambuco néven működő parkot, amely a brazíliai Olinda városban található, megvette a Mirabilandia egyik olasz tulajdonosa. Innentől ezt a parkot is Mirabilandiának nevezik. Természetesen kabalafigurájuk és a logó is megegyezik. 2006-ban megvásárolta a spanyol Parques Reunidos lánc, kb. 100 millió eurós vételáron. Fő attrakciók Hullámvasutak A Sierra Tonante volt az egyetlen fából készült hullámvasút Olaszországban. Vízi attrakciók Továbbiak Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Mirabilandia című német Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Külső hivatkozások Mirabilandia (angolul) (olaszul)
Mirabilandia

Mirabilandia is een Italiaans pretpark, gelegen in Savio nabij Ravenna, Emilia-Romagna. Het park ontvangt jaarlijks ongeveer anderhalf miljoen bezoekers en is daarmee het op een na grootste pretpark van Italië. Het heeft een oppervlakte van zo'n 55 hectare exclusief de circa 12 hectare grote waterwereld, genaamd Mirabeach. In het park staat ook het 90 meter hoge Eurowheel, het op twee na hoogste reuzenrad in Europa. In de eerste twee decennia kende het park roerige tijden op het vlak van bezoekersaantallen en financiën, waardoor het meermaals van eigenaar wisselde. In 2002 werd een Braziliaans attractiepark dat eigendom was van de toenmalige eigenaar van Mirabilandia, naar Mirabilandia vernoemd. Sinds 2019 heeft Mirabilandia de meeste achtbanen van alle attractieparken in Italië. De attracties zijn in zes verschillende themagebieden gelegen; Adventureland, Dinoland, Ducati World, Far West Valley en Route66. Daarnaast opende in 2025 Nickelodeon Land, samen met 10 nieuwe kinderattracties. Achtbanen De opvallendste attractie is de achtbaan Katun, welke in 2000 opende. De baan bevat de meeste inversies van het pretpark en is de langste en snelste omgekeerde achtbaan van Europa. Daarnaast gaat het treintje door een tunnel met mist en een horizontale helix. Op diverse plekken langs het parcours zijn er grote stenen ringen om het spoor gebouwd, die oplichten als het treintje erdoorheen rijdt. Het station bevat een gedetailleerde mozaïeken vloer die vlak voor het vertrek van de trein wegzakt om de benen van de passagiers ruimte te geven. Tot 2007 stond er op de plek waar nu iSpeed zich bevindt een middelgrote houten achtbaan genaamd Sierra Tonante en was zo goed als volledig wit geschilderd. In 1992 was het de hoogste, snelste en langste houten achtbaan in Europa. De baan had een gemiddelde snelheid en bevatte, op een kleine heuvel op driekwart van de rit na, weinig tot geen airtime. Het baanontwerp was gestoeld op de klassieke Amerikaanse houten achtbanen en de ritbeleving was hier dan ook naar: een twister parcours, af en toe wat ruw en overal een dominante geur van smeerolie. De ketting op de liftheuvel was naar hedendaagse standaarden erg traag. Panorama Externe links (en) Officiële website (en) Achtbanen in Mirabilandia
Mirabilandia

Mirabilandia – największy włoski park rozrywki w Savio w regionie Emilia-Romania, w pobliżu Rawenny. Park zajmuje obszar 30 ha, a dodatkowe 10 ha powierzchni przypada na obszar parku wodnego. Oferuje łącznie 36 atrakcji, w tym 9 kolejek górskich. Strefy parku Park podzielony jest na strefy: Bimboboli Far West Valley Adventureland Dinoland Route 66 Ducati World Kolejki górskie Czynne W roku 2025 w parku znajdowało się 9 czynnych kolejek górskich: Usunięte Do roku 2025 z 12 kolejek górskich wybudowanych w historii parku 4 zostały usunięte: Przypisy Linki zewnętrzne Strona internetowa parku rozrywki Mirabilandia (ang. • wł. • niem.)
Palazzo Bianco

Palazzo Bianco (English: White Palace) is one of the main buildings of the center of Genoa, Italy. It is situated at 11, via Garibaldi (known at one time as Strada Nuova, and before that, Via Aurea). It is one of the Palazzi dei Rolli, but it is not listed by UNESCO as World Heritage Site. It contains the Gallery of the White Palace, one of the larger city art galleries, and together with those of its neighbors Palazzo Rosso and Palazzo Doria Tursi, it forms part of the Strada Nuova Museums, a cluster of museums at that end of the street. History Constructed between 1530 and 1540 by Luca Grimaldi, a member of the House of Grimaldi, one of the most important Genoese families, in 1658 the palace passed into the possession of the De Franchi Toso family, and in 1711 it was given by its inheritor Federico de Franchi Toso, to Maria Durazzo Brignole-Sale, his main creditor. The new owners, between 1714 and 1716, carried out a decisive restoration of the building, adapting it to the tastes of the age. It subsequently earned the name White for the clear color of its exterior decoration. In 1899, Maria Brignole Sale, the Duchess of Galliera and the last member of the family, divested the palace to become municipal property and thus destined it to become a public gallery. The gallery "For the formation of a public gallery": with these words, in her testament of 1884, the Duchess dedicated the Gallery of the Palace as a public space, with the intention to increase its collection yet further. This constituted the first nucleus of the civic museum. After 1887, the gallery was enriched by the purchase of numerous private collections. It has since benefited from a transformation due to reordering of the collections and the post-war reconstruction of the palace, curated by Orlando Grosso, Caterina Marcenaro and the architect Franco Albini, and from the inward transfer of sculpture and fresco from other museums and galleries. The gallery offers a panorama of European painting from the 12th century to the 17th century, with a large prevalence of Genoese, Flemish, French and Spanish painters. Of the 13th and 16th century, works are shown by authors such as Barnaba da Modena, Ludovico Brea and Luca Cambiaso (including La Madonna della candela). 16th-century paintings include work by Paolo Veronese from the Venetian school, and Filippino Lippi of Florence. Dutch and Flemish paintings from the 16th to 18th century feature Rubens (including Venus and Mars) and Van Dyck (including Vertummo and Pomona). Notable Spanish artists of the 17th century included are Zurbarán, Murillo and Ribera. The activity of the Genoese painters of the 17th and 18th centuries is documented from the works of Giovanni Benedetto Castiglione, Giovanni Andrea Ansaldo, Bernardo Strozzi, Valerio Castello, Domenico Piola, Paolo Girolamo Piola, Gregorio De Ferrari and Alessandro Magnasco. Other important paintings in the collection Caravaggio : Ecce Homo Hans Memling : Christ Blessing (Ecce Homo) Gerard David : Polittico della Cervara (Polyptych of the Cervara) External links Museo Palazzo Bianco website
Palacio Bianco

El palacio Blanco o palacio Bianco, es un edificio señorial de la ciudad de Génova (Italia) construido entre 1530 y 1540 por orden de Luca Grimaldi. Se encuentra ubicado en la calle Garibaldi, junto al palacio Rosso y el palacio Spinola. Historia y descripción En su interior existe un museo que es una sección del Musei di Strada Nuova y contiene una importante colección de pintura italiana y europea del siglo XVI al XVIII. Entre los autores representados se encuentran: Caravaggio, Veronese, Hans Memling, Gerard David, Jan Provost, Rubens, Zurbarán (Santa Eufemia y Santa Úrsula de la serie de Santas de Zurbarán), Murillo, Luca Cambiaso, Bernardo Strozzi, Domenico Piola y Alessandro Magnasco.​ Referencias
Palazzo Bianco

Palazzo Bianco (Nederlands: Witte Paleis) is een van de belangrijkste gebouwen in het centrum van de Italiaanse stad Genua. Het is gelegen aan de Via Garibaldi 11 (voorheen bekend als Strada Nuova). Het is een van de Palazzi dei Rolli die in 2006 werden opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het paleis herbergt de Galleria di Palazzo Bianco, een van de grotere kunstmusea van de stad. Samen met de naburige paleizen Palazzo Rosso en Palazzo Doria Tursi vormt het de Musei di Strada Nuova, een cluster van musea aan dit deel van de straat. Geschiedenis Het paleis werd gebouwd tussen 1530 en 1540 in opdracht van Luca Grimaldi, een lid van de familie Grimaldi, een van de belangrijkste Genuese families. In 1658 kwam het paleis in het bezit van de familie De Franchi Toso en in 1711 werd het door erfgenaam Federico de Franchi Toso overgedragen aan Maria Durazzo Brignole-Sale, zijn belangrijkste schuldeiser. De nieuwe eigenaren lieten het gebouw tussen 1714 en 1716 ingrijpend restaureren en aanpassen aan de smaak van die tijd. Het kreeg vervolgens de naam Bianco (Wit) vanwege de lichte kleur van de buitendecoratie. In 1899 schonk Maria Brignole Sale, hertogin van Galliera en het laatste lid van de familie, het paleis aan de gemeente, met de bestemming er een openbare galerij van te maken. De galerij "Voor de vorming van een openbare galerij": met deze woorden in haar testament van 1884 bestemde de hertogin de galerij van het paleis als openbare ruimte, met de bedoeling de collectie verder uit te breiden. Dit vormde de eerste kern van het stadsmuseum. Na 1887 werd de galerij verrijkt met de aankoop van talrijke privécollecties. Sindsdien heeft het een transformatie ondergaan door de herschikking van de collecties en de naoorlogse wederopbouw van het paleis, onder leiding van Orlando Grosso, Caterina Marcenaro en de architect Franco Albini. Ook werden sculpturen en fresco's uit andere musea en galerieën overgebracht. De galerij biedt een overzicht van de Europese schilderkunst van de 12e tot de 17e eeuw, met een overwicht van Genuese, Vlaamse, Franse en Spaanse schilders. Uit de 13e en 16e eeuw worden werken getoond van kunstenaars als Barnaba da Modena, Ludovico Brea en Luca Cambiaso (waaronder La Madonna della candela). 16e-eeuwse schilderijen omvatten werk van Paolo Veronese van de Venetiaanse School en Filippino Lippi uit Florence. Nederlandse en Vlaamse schilderijen uit de 16e tot 18e eeuw omvatten werken van Rubens (waaronder Venus en Mars) en Van Dyck (waaronder Vertumnus en Pomona). Belangrijke Spaanse kunstenaars uit de 17e eeuw die zijn vertegenwoordigd, zijn Zurbarán, Murillo en Ribera. De activiteit van de Genuese schilders uit de 17e en 18e eeuw wordt gedocumenteerd door werken van Giovanni Benedetto Castiglione, Giovanni Andrea Ansaldo, Bernardo Strozzi, Valerio Castello, Domenico Piola, Paolo Girolamo Piola, Gregorio De Ferrari en Alessandro Magnasco. Andere belangrijke schilderijen in de collectie Caravaggio: Ecce Homo Hans Memling: Zegenende Christus Gerard David: Cervara-polyptiek (Polyptiek van de Cervara) Externe link (it) Website van het Museo di Palazzo Bianco
Palazzo Bianco

Palazzo Bianco (pol.: Biały Pałac) – zabytkowy budynek w centrum Genui. Ulokowany przy Via Garibaldi 11. Wzniesiony został w latach od 1530 do 1540 z polecenia Luki Grimaldiego, członka jednego z ważnych rodów genueńskich. W pałacu znajduje się galeria zawierająca bogatą kolekcję obrazów szkoły genueńskiej. W 2006 roku został, wraz z innymi renesansowymi i barokowymi pałacami Genui, wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO jako Genua: Le Strade Nuove i system pałaców Rolli. Historia Pierwotny pałac został wzniesiony, jeszcze przed rozpoczęciem budowy w tym miejscu drogi Strada Nuova, w latach 1530–1540 dla Luki Grimaldiego. W 1711 roku budynek przeszedł w ręce rodziny Brignole-Sale, która już mieszkała w Palazzo Rosso. XVI-wieczny budynek, do którego wejście wychodziło na schody Salita San Francesco, został zburzony i odbudowany przez Giacoma Viana, z zachowaniem podstawowego charakteru architektonicznego XVI-wiecznej ulicy. W 1889 roku Maria Brignole-Sale De Ferrari, księżna Galliery, przekazała pałac miastu Genua z przeznaczeniem na siedzibę muzeum miejskiego. Otwarty dla publiczności w 1892 roku z okazji 400. rocznicy odkrycia Ameryki przez Krzysztofa Kolumba zaczął zyskiwać coraz większy prestiż jako pierwsze muzeum miejskie, wzbogacając się o nowe nabytki i darowizny. XVI–XIX wiek W październiku 1942 roku został uszkodzony w wyniku bombardowań, po czym w 1950 roku odbudowany pod kierunkiem architekta Franca Albiniego, przydając miastu nowej i nowoczesnej tożsamości kulturowej. Zbiory W pałacowych wnętrzach znajduje się znaczący zbiór malarstwa genueńskiego z XVI i XVII wieku (Luca Cambiaso, Bernardo Strozzi, Domenico Piola, Alessandro Magnasco), włoskiego (Caravaggio, Paolo Veronese), niderlandzkiego (Hans Memling, Gerard David, Jan Provoost), flamandzkiego (Peter Paul Rubens, Antoon van Dyck), holenderskiego (Jan Steen), francuskiego (Simon Vouet, Nicolas Lancret) i hiszpańskiego (Francisco de Zurbarán, Bartolomé Esteban Murillo). Przypisy
Муцано

Муца̀но (на италиански: Muzzano; на пиемонтски: Muscian, Мушан) е село и община в Северна Италия, провинция Биела, регион Пиемонт. Разположено е на 565 m надморска височина. Населението на общината е 613 души (към 2010 г.). Източници Външни препратки Уебсайт на общината
Muzzano (Piemont)

Muzzano ist eine italienische Gemeinde mit 570 Einwohnern (Stand 31. Dezember 2024) in der Provinz Biella (BI), Region Piemont. Die Nachbargemeinden sind Camburzano, Graglia, Occhieppo Superiore und Sordevolo. Geographie Das Gemeindegebiet umfasst eine Fläche von fünf km². Weblinks Informationen bei comuni-italiani.it (italienisch) Einzelnachweise
Muzzano, Piedmont

Muzzano is a comune (municipality) in the Province of Biella in the Italian region Piedmont, located about 60 kilometres (37 mi) northeast of Turin and about 7 kilometres (4 mi) southwest of Biella. 31 December 2004, it had a population of 673 and an area of 5.9 square kilometres (2.3 mi2). Muzzano borders the following municipalities: Camburzano, Graglia, Occhieppo Superiore, Sordevolo. Demographic evolution References
Muzzano (Piemont)

Muzzano (piemontiul: Mussan vagy Muscian) település Olaszországban, Piemont régióban, Biella megyében. Lakosainak száma 578 fő (2023. január 1.). Muzzano Sordevolo, Camburzano, Graglia és Occhieppo Superiore községekkel határos. Népesség A település lakossága az elmúlt években az alábbi módon változott: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal
Muzzano (Italia)

Muzzano (Muscian o Mussan in piemontese) è un comune italiano di 551 abitanti della provincia di Biella in Piemonte. Società Evoluzione demografica Abitanti censiti Amministrazione Altre informazioni amministrative Il comune apparteneva alla Comunità montana Alta Valle Elvo, soppressa nel 2009 e confluita, insieme alla Comunità montana Bassa Valle Elvo, nella Comunità montana Valle dell'Elvo. Note Voci correlate Comunità Montana Alta Valle Elvo Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Muzzano Collegamenti esterni Treccani: Antonio Bertola, su treccani.it.
Muzzano (Italië)

Muzzano is een gemeente in de Italiaanse provincie Biella (regio Piëmont) en telt 673 inwoners (31-12-2004). De oppervlakte bedraagt 5,9 km², de bevolkingsdichtheid is 114 inwoners per km². Demografie Muzzano telt ongeveer 286 huishoudens. Het aantal inwoners steeg in de periode 1991-2001 met 3,1% volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT. Geografie Muzzano grenst aan de volgende gemeenten: Camburzano, Graglia, Occhieppo Superiore, Sordevolo.
Muzzano (Włochy)

Muzzano – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Biella. Według danych na styczeń 2009 gminę zamieszkiwało 609 osób przy gęstości zaludnienia 103,2 os./1 km². Bibliografia Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica
Муццано

Муццано (итал. Muzzano) — коммуна в Италии, располагается в регионе Пьемонт, в провинции Бьелла. Население составляет 601 человек (данные ISTAT на 31 декабря 2018 г.), плотность населения составляет 135 чел./км². Занимает площадь 5 км². Почтовый индекс — 13895. Телефонный код — 015. Покровителем коммуны почитается святой Евсевий из Верчелли, празднование в последнее воскресение августа. Демография Динамика населения: Администрация коммуны Официальный сайт: http://www.comune.muzzano.bi.it/ Ссылки Официальный сайт населённого пункта (итал.) Национальный институт статистики (итал.) http://www.istat.it/english/ Архивная копия от 7 декабря 2009 на Wayback Machine
Муцано (Бјела)

Муцано (итал. Muzzano) је насеље у Италији у округу Бијела, региону Пијемонт. Према процени из 2011. у насељу је живело 472 становника. Насеље се налази на надморској висини од 561 м. Становништво Према резултатима пописа становништва 2011. у општини је живело 614 становника. Види још Покрајине Италије Италијани Референце Литература Спољашње везе Званични веб-сајт „Italian Railways”. „Italian National and Regional Parks”.