NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Campo Santo Teutonico

Campo Santo Teutonico, oficjalnie Campo Santo dei Teutonici e dei Fiamminghi (pol. cmentarz niemiecki lub cmentarz Niemców i Flamandów) – niewielki zabytkowy cmentarz znajdujący się w Rzymie, między bazyliką Świętego Piotra a aulą Pawła VI. Cmentarz jest położony na terytorium Włoch na granicy z Watykanem, jednakże na mocy traktatów laterańskich z 1929, obszar na którym się znajduje, został uznany za eksterytorialny na korzyść Stolicy Apostolskiej. Od północy i zachodu otacza go wysoki mur, od południa przylega budynek Kolegium Niemieckiego, natomiast od wschodu kościół Matki Bożej Bolesnej. Teren cmentarza porośnięty jest przez ozdobne drzewa oraz krzewy. W 1990 został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, w ramach zespołu zabytkowego Rzymu, dóbr Stolicy Apostolskiej leżących na terenie Rzymu, korzystających z prawa eksterytorialności i kościoła Św. Pawła za Murami. W starożytności znajdował się tu cyrk Nerona na którym zginęło wielu prześladowanych chrześcijan. Cmentarz został założony na przełomie VIII i IX wieku, wraz z Scholą Francorum (szpitalem dla niemieckojęzycznych pielgrzymów). Wedle XV wiecznych przekazów założenia miał dokonać Karol Wielki. W trakcie swego funkcjonowania wielokrotnie przebudowywany oraz odrestaurowywany (ostatni raz w latach 70. XX w.). Dotychczas (2019) pochowano na nim takie osoby jak m.in.: Joseph Anton Koch (artysta), Johann Martin von Wagner (archeolog), Anton de Waal (pierwszy rektor Kolegium Niemieckiego), Engelbert Kirschbaum SJ (archeolog), Stefan Andres (pisarz), kard. Gustaw Adolf von Hohenlohe-Schillingsfürst; kard. Augustin Theiner, czy s. Pascalina Lehnert. W lutym 2015 na cmentarzu, za zgodą papieża Franciszka, pogrzebano ciało pochodzącego z Belgii osiemdziesięcioletniego bezdomnego mężczyzny, żyjącego przez wiele lat w okolicach placu Świętego Piotra. 11 lipca 2019 w związku z poszukiwaniem zaginionej w 1983 Emanueli Orlandi, dokonano otwarcia dwóch grobów. W żadnym z nich nie znaleziono ciała Orlandi, jak też pochowanych w XIX w. dwóch księżnych: Sophie von Hohenlohe oraz Carlott Federik Meklemburskiej. 20 lipca przy okazji dalszych badań w sprawie odkryto dwa nieznane wcześniej ossuaria, zawierające szczątki wielu osób. Obecnie prawo do pochówku mają jedynie: członkowie Bractwa Matki Bożej Bolesnej i ich małżonkowie, duchowni instytucji kościelnych z siedzibą w Rzymie i okolicach pochodzenia niemieckiego lub flamandzkiego, członkowie pewnych dwóch położonych w Niemczech seminariów, Gwardziści Szwajcarscy, a także pielgrzymi zmarli podczas oficjalnej pielgrzymki do Rzymu. Warunkiem bezwzględnie wymaganym jest bycie wyznania katolickiego. Zobacz też Campo Verano Rzymskie katakumby Przypisy
Campo Santo Teutonico

Campo Santo Teutonico (oficialmente denominado Campo Santo dei Teutonici e dei Fiamminghi, também Camposanto Teutonico), conhecido em português como Cemitério Germânico ou Cemitério Teutônico, denomina o cemitério germânico e o complexo de edifícios vizinhos no Vaticano. A igreja de Santa Maria della Pietà in Camposanto dei Teutonici, a igreja nacional em Roma da Áustria, Alemanha e Países Baixos, está localizada dentro do complexo, assim como o Collegio Teutonico del Campo Santo. Bibliografia Ligações externas Offizieller Auftritt auf den Seiten des Heiligen Stuhls Artikel über den Campo Santo Teutonico aus Ohlsdorf – Zeitschrift für Trauerkultur Informationen zum Campo Santo Teutonico auf der Internetseite Katholisches Deutschland Webseite des Römischen Instituts der Görres-Gesellschaft (RIGG)
Тевтонское кладбище

Тевтонское кладбище (итал. Cimitero Teutonico) — католическое кладбище в Риме, примыкающее к Собору Святого Петра в Ватикане. Описание Тевтонское кладбище официально приписано к церкви Санта-Мария-делла-Пьета-ин-Кампосанто-дей-Тевтоничи. Германское кладбище частично расположено в районе, примыкающем к границе между Ватиканом и Римом, и является экстерриториальным для Святого Престола, так как единственный вход на кладбище расположен в Ватикане. Это единственное кладбище в Ватикане. Место принадлежало Оспицию (приюту) немецких паломников (Schola Francorum), который был старейшим немецким учреждением в Риме. Термин «Teutonico» относится ко всем германским народам. Тевтонское кладбище является местом захоронения немецкоязычных членов различных религиозных учреждений Рима из Австрии, Южного Тироля, Германии, Швейцарии, Лихтенштейна, Люксембурга и Бельгии, включая Фламандию. В феврале 2015 года после одобрения папой Франциском как отражением его принципа, что он хочет «бедную церковь для бедных», на кладбище был похоронен бездомный бельгиец Вилли. История Кладбище расположено на месте, где во времена Римской империи находился Цирк Нерона. Цирк был местом мученичества многих ранних христиан города. В средние века на этом месте была построена школа, предположительно, императором Карлом Великим. С XV века место посвящено немецкоязычным жителям Рима. Во время разграбления Рима в 1527 году (итал. Sacco di Roma) 6 мая швейцарская гвардия дала свой последний бой на Тевтонском кладбище, сдерживая вторгшиеся войска достаточно долго, чтобы папа Климент VII смог бежать через Пассетто-ди-Борго в Замок Святого Ангела. Капелла швейцарцев послужила местом захоронения павших гвардейцев. В настоящее время близ кладбища находятся два учебных института и две капеллы, одна из которых является местом захоронения швейцарских гвардейцев, которые пали при защите города от сил нового королевства Италии в 1870 году. Примечания Ссылки Тевтонское кладбище . Рим. Путеводитель по вечному городу. Дата обращения: 20 июля 2019.
Campo Santo Teutonico

Campo Santo Teutonico (tyska: Der deutsche Friedhof), är den tyska begravningsplatsen i Vatikanstaten, invigd år 799. Campo Santo Teutonico, som är belägen i Vatikanstatens sydöstra del, är en begravningsplats avsedd för tyska katoliker. Enligt legenden skall Konstantin den store ha fört jord från Golgata hit. Utmed begravningsplatsens innermurar kan besökaren följa en korsvägsandakt. I anslutning till begravningsplatsen finns en kyrkobyggnad, Santa Maria della Pietà in Camposanto dei Teutonici, som härstammar från 1400-talet. Dess förnäma bronsdörrar från 1970-talet är ett verk av den tyske skulptören Elmar Hillebrand. Campo Santo Teutonico kan endast besökas med särskilt tillstånd. Se även Campo santo Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Campo Santo Teutonico.﻿ Officiell webbplats
Ritten Arena

Die Ritten Arena (auch Arena Ritten) ist ein italienisches Sportzentrum in Klobenstein, dem Hauptort der Gemeinde Ritten in Südtirol. Es handelt sich um eine multifunktionale Sportanlage, die aus einer 400 Meter langen Eisschnelllaufbahn sowie einem überdachten Eisstadion mit 2000 Sitzplätzen besteht. Das Eisstadion ist Austragungsort der Heimspiele der Eishockeymannschaft Ritten Sport und wird darüber hinaus für Wettbewerbe im Shorttrack sowie im Stockschießen genutzt. Zur Anlage gehören außerdem drei Tennisplätze, zwei Fußballfelder sowie eine Turnhalle und gastronomische Einrichtungen. Die Arena ist Sitz des Mehrspartenvereins Ritten Sport. Eisschnelllaufbahn Die Eisschnelllaufbahn der Arena Ritten wurde 1989 erbaut, ist 400 Meter lang und gehört zu den schnellsten Freiluft-Eisschnelllaufbahn der Welt. Auf der Bahn wurden die Eisschnelllauf-Mehrkampfeuropameisterschaften der Jahre 2007, 2011 und 2019 sowie die Juniorenweltmeisterschaften 2002, 2013 und 2025 ausgetragen. Darüber hinaus war die Bahn von 1989 bis 2011 regelmäßig Austragungsort des Eisschnelllauf-Weltcups und zwischen 2008 und 2017 sowie seit 2023 des Junioren-Weltcups. Eisstadion Im Eisstadion der Arena Ritten fanden unter anderem die Eisstock-Weltmeisterschaften 2008 statt. Die Arena Ritten ist das Heimstadion der Rittner Buam, die in der Alps Hockey League antreten. Weblinks Offizielle Website der Arena Ritten. Abgerufen am 12. Januar 2025. Palaghiaccio di Collalbo. In: hockeyarenas.net. Abgerufen am 12. Januar 2025. Ritten Arena Collalbo-Klobenstein auf speedskatingnews.info Einzelnachweise
Arena Ritten

L'Arena Ritten è un complesso sportivo italiano, situato a Collalbo, il capoluogo comunale di Renon. Si tratta di un complesso polivalente, che si compone principalmente di un anello ghiacciato per il pattinaggio di velocità e di uno stadio del ghiaccio coperto da 2.000 posti, che ospita le partite di hockey su ghiaccio dell'SV Renon Hockey, oltre che gare di short track e di stock sport. Sono inoltre presenti tre campi da tennis e due da calcio, oltre ad una palestra ed a punti di ristoro. Il complesso è sede delle attività della polisportiva Ritten Sport. Anello di ghiaccio L'anello di ghiaccio dell'Arena Ritten, lungo 400 metri è considerato la pista ghiacciata all'aperto più veloce del mondo. Ha ospitato le edizioni dei Campionati europei di pattinaggio di velocità del 2007, 2011 e 2019. Stadio del ghiaccio Ha ospitato il campionato del mondo di stock sport nel 2008. L'Arena Ritten è il ghiaccio di casa della locale compagine di hockey su ghiaccio, l'SV Renon Hockey, squadra che milita nel massimo campionato italiano. Trasporti Nei pressi del complesso sorge la fermata Weidacher della ferrovia del Renon. Note Voci correlate SV Renon Hockey Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su arena Ritten
Arena Ritten

De ijsbaan van Klobenstein heet Arena Ritten. Het is een hoog gelegen onoverdekte kunstijsbaan in de Italiaanse Alpen in het dorp Klobenstein (Italiaans: Collalbo) in de gemeente Ritten in het voornamelijk Duitstalige Zuid-Tirol. Voordat er kunstijs lag in Klobenstein (vanaf seizoen '88-'89) werd er geschaatst op de Wolfsgrubner See (Lago di Costalovara), een bergmeer op vier kilometer afstand van Klobenstein. Op basis van de baanrecords is de kunstijsbaan anno maart 2024 de nummer 24 op de lijst van snelste ijsbanen ter wereld, en de snelste buitenbaan ter wereld. Een andere snelle onoverdekte ijsbaan in Italië is de ijsbaan van Baselga di Pinè. Sven Kramer werd in 2007 Europees kampioen allround in Klobenstein. Ook in 2011 werden de Europese kampioenschappen allround er verreden. Grote wedstrijden Internationale kampioenschappen 2002 - WK junioren 2007 - EK allround 2011 - EK allround 2013 - WK junioren 2019 - EK allround / sprint Wereldbekerwedstrijden 1989/1990 - Wereldbeker 6 mannen (dag 2) 1990/1991 - Wereldbeker 6 mannen (dag 1) 1991/1992 - Wereldbeker 4 vrouwen 1998/1999 - Wereldbeker 6 sprint 2003/2004 - Wereldbeker 7 sprint 2005/2006 - Wereldbeker 7 sprint Baanrecords Arena Ritten Anne Tauber reed het record op de 10 kilometer als gastrijdster tijdens een clubwedstrijd in Collalbo van het Utrechtse Arktika tijdens haar voorbereiding op het aanstaande mountainbikeseizoen. Wolfsgrubner See Grote wedstrijden Nationale kampioenschappen 1970 - Italiaans allround kampioenschap vrouwen Baanrecords Wolfsgrubner See Update 24 augustus 2008 Externe links Officiële site Arena Ritten (en) Ice Rink Ritten Klobenstein/Collalbo speedskatingnews.info (en) Wolfsgrubensee Klobenstein/Collalbo speedskatingnews.info
Mulino Il Cardellino

Mulino Il Cardellino is een windmolenromp die zich bevindt op ongeveer 1 km afstand van het stadje Bibbona, gelegen in Toscane. Het betreft de romp van een ronde stenen torenmolen die zich op een heuvel bevindt. De molen was werkzaam vanaf de 18e eeuw tot het begin van de 20e eeuw. In 1967 werd de molen door de toenmalige eigenaar gerestaureerd.
Mulino Spagnolo

De Mulino Spagnolo is een windmolen nabij Orbetello in Toscane. De ronde stenen molen behoorde tot een reeks van negen korenmolens, welke door de inwoners van Siena in de 16e eeuw in de lagune werden gebouwd. Het graan werd aan- en het meel afgevoerd in kleine bootjes. Later werd een smalle brug naar de molens gebouwd. Mogelijk waren de Italiaanse architecten niet in staat de molen draaiende te krijgen en pas toen de Spanjaarden in 1557 bezit namen van de streek bleken deze in staat de molens te repareren. De huidige molen is de laatst overgeblevene van de oorspronkelijke negen molens.
Madonna del Ghisallo

La Madonna del Ghisallo és una petita església situada a Magreglio, a la província de Como, Itàlia. Aquesta església és coneguda per tots els aficionats al ciclisme pel fet que es troba en el cim del port de Ghisallo, una ascensió que forma part del trajecte tradicional de la Volta a Llombardia i, també sovint, del Giro d'Itàlia. La Madonna del Ghisallo és particularment venerada pels ciclistes. El 1949 el papa Pius XII la va proclamar patrona universal dels ciclistes. Una torxa beneïda pel papa, va ser portada de Roma fins al santuari per una comitiva de la qual els dos últims rellevistes foren Gino Bartali i Fausto Coppi. Al santuari s'han dipositat nombrosos records de ciclistes cèlebres, en especial les bicicletes de Bartali, Coppi i també les d'Eddy Merckx, Felice Gimondi i Francesco Moser. També es troben diverses samarretes de corredors. Al costat del santuari hi ha un Museu del ciclisme que fou inaugurat en presència de Fiorenzo Magni el 14 d'octubre de 2006 amb motiu del Giro de Llombardia. Port de Ghisallo L'ascensió des de Bellagio, a la riba del llac Como, té 10,6 quilòmetres de llargada, en què se superen 552 metres de desnivell fins als 754 m, on es troba el coll. El pendent mitjà és del 5,2%, amb rampes màximes que arriben fins al 14%. Referències
Madonna del Ghisallo

Madonna del Ghisallo is a hill in Magreglio, close to Lake Como in Italy. It is named after an alleged Marian apparition. According to the legend, the Medieval count Ghisallo was travelling by the hamlet of Magréglio when he was attacked by bandits. He saw an image of Virgin Mary at a shrine, ran to it and was saved from the robbers. The apparition became known as La Madonna del Ghisallo, and she became a patroness of local travellers. In later times, the hill Madonna del Ghisallo was made part of the Giro di Lombardia bicycle race and has often featured in the Giro d'Italia as well. The church sits atop a steep hill that climbs up from the shores of Lake Como. It became a natural stopping point for cyclists. For this reason a local priest, Father Ermelindo Vigano, proposed that La Madonna del Ghisallo be declared the patroness of cyclists. This was confirmed by Pope Pius XII in 1949. Nowadays the shrine of Madonna del Ghisallo contains a small cycling museum with photos and artefacts from the sport. There also burns an eternal flame for cyclists who have died. One particularly notable artifact is the crumpled bicycle that Fabio Casartelli, a native of the region, rode on the day that he died in a crash in the Tour de France. The church is home to many bikes and cycling jerseys used by cyclists in races. The Fondazione Museo del Ciclismo-Madonna del Ghisallo was created in 2000. Its first action was to organize a torch relay from the chapel to the Vatican, delivering the torch to the then Pope John Paul II. In 2010 a bike museum, the Museo del Ghisallo, opened nearby. The Colle del Ghisallo is a mountain pass road that connects the upper part of Valassina Larian Triangle. The point of the pass, at an altitude of 754 m above sea level, is located near Magreglio. See also Notre Dame des Cyclistes References External links Museo del Ciclismo Madonna del Ghisallo (in Italian) Passo del Ghisallo profile at Climbbybike.com
Madonna del Ghisallo

La Madonna del Ghisallo es una pequeña iglesia de Italia situada en Magreglio en la provincia de Como, en la región de Lombardía. Esta iglesia es conocida por todos los aficionados al ciclismo debido a que se encuentra en la cumbre del puerto de Ghisallo cuya ascensión forma parte del trayecto tradicional del Giro de Lombardía y también a menudo del Giro de Italia. Madonna del Ghisallo es particularmente venerada por los ciclistas. En 1948 el papa Pío XII la proclamó Patrona universal de los ciclistas. Una antorcha bendecida por el Papa, fue llevada de Roma hasta el santuario por una comitiva de la que los dos últimos relevistas fueron Gino Bartali y Fausto Coppi. En el santuario se han depositado numerosos recuerdos de ciclistas célebres, en especial las bicicletas de Bartali, Coppi, Eddy Merckx, Felice Gimondi y Francesco Moser y diversas camisetas de corredores. Junto al santuario hay un Museo del ciclismo que ha sido inaugurado en presencia de Fiorenzo Magni el 14 de octubre de 2006 con motivo del Giro de Lombardía. Otros santuarios dedicados al ciclismo Este santuario tiene otros equivalentes: En Canarias: Virgen de la Cuevita, Patrona de los Ciclistas situada en Artenara, Gran Canaria. En España: Nuestra Señora de Dorleta que está considerada como la patrona de los ciclistas en España. En Francia: la capilla Notre-Dame des Cyclistes situada en Labastide d'Armagnac cerca de Mont-de-Marsan. Véase también Virgen de la Cuevita Nuestra Señora de Dorleta Notre-Dame des Cyclistes Enlaces externos Museo del Ciclismo Madonna del Ghisallo (en italiano) La Virgen de la Cuevita cumple 50 años como Patrona de los Ciclistas
Madonna del Ghisallo

La Madonna del Ghisallo (en français Notre-Dame de Ghisallo) est une petite chapelle située au col de Ghisallo près de Bellagio et du lac de Côme. Elle se situe sur la commune de Magreglio dans la province de Côme. Le col de Ghisallo est connu des coureurs cyclistes professionnels. Il a été très souvent la difficulté majeure du Tour de Lombardie permettant la décision entre les favoris comme cela s'est encore vu lors de l'édition 2006 de cette grande classique. Le Tour d'Italie l'emprunte également très souvent. Une chapelle consacrée aux cyclistes La Madonna del Ghisallo est particulièrement vénérée des cyclistes, et en 1948 le pape Pie XII l'a consacrée « patronne universelle des cyclistes ». Un flambeau béni par le Pape fut porté de Rome jusqu'à la Chapelle. Les deux derniers relayeurs furent Gino Bartali et Fausto Coppi. De nombreuses reliques ont été déposées par les cyclistes les plus célèbres : on peut admirer en particulier les bicyclettes de Bartali, Magni, Coppi, Merckx, Gimondi, Motta, Moser, Casartelli, de nombreux maillots des coureurs et leurs distinctions. Le vélo très abîmé de Fabio Casartelli, qui s'était tué dans la descente du col du Portet-d'Aspet lors du Tour de France 1995, a également été déposé par ses proches. Juste à côté de la chapelle, un musée du cyclisme a été inauguré le 14 octobre 2006 par Fiorenzo Magni à l'occasion du Tour de Lombardie 2006. Sur l'esplanade se trouve également une statue dédiée au cyclisme qui représente un coureur qui lève les bras (le vainqueur) et un autre tombé à terre (le perdant), pour rappeler à tous les compétiteurs qu'il faut garder l'esprit sportif et que l'important est de participer. Description du col Pour monter au col de Ghisallo il y a deux versants. Quand ils parlent de "Ghisallo" les cyclistes entendent presque toujours la montée directe de Bellagio qui est la plus difficile. Depuis la bifurcation à la sortie de Bellagio, le col présente environ 4 km de montée, suivi d'environ 3 km avec un peu de repos, et pour finir environ 1,5 km de montée jusqu'à la Chapelle. La dénivellation totale est de 500 mètres environ, le sommet est à 754 m d'altitude. La montée présente une pente assez constante avec une moyenne de 9 % et un maximum de 14 %. Il y a beaucoup de virages dans la partie finale. Les meilleurs professionnels réussissent à accomplir le parcours en moins de 20 minutes, Paolo Bettini a mis environ 19 min 30 s dans le Tour de Lombardie 2005. Voir aussi Bibliographie Daniel Friebe et Pete Golding, Sommets mythiques : Cyclisme, les 50 cols incontournables d'Europe, GEO, 2012, 224 p. (ISBN 978-2-8104-0296-0), p. 30-33 Articles connexes Notre-Dame des Cyclistes Notre-Dame de Dorleta Liens externes Museo del Ciclismo - Madonna del Ghisallo Site du Vélo Sportif Villecresnois Madonna del Ghisallo : un lieu de pèlerinage des cyclistes Ressources relatives à la religion : Chiese delle diocesi italiane GCatholic.org Ressource relative à l'architecture : LombardiaBeniCulturali Références Portail du tourisme Portail de la bicyclette Portail du cyclisme Portail de la Lombardie Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme
Madonna del Ghisallo

Madonna del Ghisallo, voluit Santuario della Madonna del Ghisallo, is een kerkje uit 1632 op het grondgebied van de gemeente Magreglio, boven op de heuvel Ghisallo, nabij het Comomeer in Italië. Het is vernoemd naar een legendarische Mariaverschijning en is beroemd als bedevaartsoord voor het wielrennen in Italië. Het ligt langs de route van de Ronde van Lombardije, ongeveer halverwege de plaatsen Canzo en Regatola (op de landpunt in het meer) en op 50 kilometer van de stad Varese. Volgens de legende werd in de Middeleeuwen graaf Ghisallo aangevallen door struikrovers, toen hij een verschijning van Maria zag, op een altaar. Hij rende erheen en werd gered van de rovers. Madonna del Ghisallo werd patroonheilige van reizigers. In 1949 werd Madonna del Ghisallo, op voorstel van de priester Ermelindo Viganò, door paus Pius XII uitgeroepen tot beschermheilige van wielrenners. Sindsdien wordt het kerkje bezocht door wielertoeristen. In het kerkje brandt een eeuwige vlam voor gestorven renners. Voor de deur van de kerk staat een standbeeld van Fausto Coppi dat in 1960 werd onthuld, alsmede een standbeeld van Gino Bartali, twee kampioenen van weleer. Op 31 mei 2006 werd de laatste - door paus Benedictus XVI gezegende - steen gelegd voor een wielermuseum, dat naast de kapel werd gebouwd. In het museum zijn wieleraandenken te vinden: racefietsen, biografieën en foto's, tricots van winnaars en wat dies meer zij. Ook de verwrongen fiets waarmee streekrenner Fabio Casartelli verongelukte, is hier aanwezig. Herinneringen aan Nederlandse mannelijke renners alhier: Joop Zoetemelk, een regenboogtrui van Hennie Kuiper en een roze trui van voormalig Girowinnaar Tom Dumoulin. In 2014 heeft Marianne Vos (drievoudig Girowinnaar) een van haar roze truien gedoneerd aan het museum. De heuvel Ghisallo (754 m) is, in de huidige route van de Ronde van Lombardije, het begin van het einde: een lange, steile klim, op circa 50 km van de eindstreep. Het gemiddelde stijgingspercentage is wat misleidend: slechts 5,2%. Grote kronkelige stukken hebben daarentegen stijgingspercentages die oplopen tot een venijnige 11%. Traditiegetrouw worden de klokken van de kapel geluid wanneer de renners de top passeren. Externe link www.museodelghisallo.it, website van het Museo del Ciclismo, Madonna del Ghisallo. Noten
Madonna del Ghisallo

A Madonna del Ghisallo é uma pequena igreja da Itália situada em Magreglio na província de Como, na região de Lombardia. Esta igreja é conhecida por todos os aficionados ao ciclismo como se encontra na cimeira do porto de Ghisallo cuja ascensão faz parte do trajecto tradicional do Giro de Lombardia e também com frequência do Giro d'Italia. Madonna del Ghisallo é particularmente venerado pelos ciclistas. Em 1948 o papa Pio XII proclamou-a Patroa universal dos ciclistas. Uma tocha abençoada pelo Papa, foi levada de Roma até ao santuário por uma comitiva da que os dois últimos relevistas foram Gino Bartali e Fausto Coppi. No santuário depositaram-se numerosas lembranças de ciclistas célebres, em especial as bicicletas de Bartali, Coppi, Eddy Merckx, Felice Gimondi e Francesco Moser e diversas t-shirts de corredores, além da bicicleta "Caloi Eddie Merckxx" da equipe motorola conduzida por "Fábio Casartelli", que a pilotava no momento de sua queda e morte no Tour de France de 1995 no estágio 18 em "Limoges". Coincidentemente, Casartelli morava próximo á essa capela de Madonna del Ghisallo. Junto ao santuário há um Museu do ciclismo que tem sido inaugurado em presença de Fiorenzo Magni a 14 de outubro de 2006 com motivo do Giro de Lombardia. Outros santuários dedicados ao ciclismo Este santuário tem dois equivalentes: Em Espanha: Nossa Senhora de Dorleta que está considerada como a patroa dos ciclistas em Espanha. Em França: a capela Notre-Dame des Cyclistes situada em Labastide d'Armagnac para perto de Mont-de-Marsan. Ver também Nossa Senhora de Dorleta Notre-Dame des Cyclistes Referências Ligações externas Museu do Ciclismo Madonna del Ghisallo (em italiano)