NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
San Giovanni a Carbonara

A San Giovanni a Carbonara templom Nápoly történelmi központjában. A Via Carbonara északi végében áll, a régi város keleti falain kívül. közvetlenül a Pietatella a Carbonara mellett. A carbonara jelentése szénégető. A középkor során itt gyűjtötték össze és égették el a város szemetét. Története A kolostort és templom komplexumot az Ágoston-rendiek alapították 1343-ban. A templom építését 1418-ban fejezték be Durazzói László uralkodása idején, aki a templomot a nápolyi Anjou királyok panteonjává alakította át. A következő évszázadok során többször is kibővítették. Művészi szempontból értékes a két kápolnája: Caracciolo del Sole és Caracciolo di Vico, amelyben a Caracciolo nemesi család tagjai nyugszanak. A templom bejáratához egy monumentális lépcsősor vezet, amelyet Ferdinando Sanfelice épített 1707-1708-ban. A templom fő látnivalója László király 18 méter magas síremléke, Andrea da Firenze alkotása. Források Blanchard, Paul (2007). Southern Italy (angol nyelven). London: Somerset Books Company. ISBN 9781905131181. Dombi József: Nápoly. (hely nélkül): Panoráma Kiadó. 1978. ISBN 963-243-120-0 New Guide to Naples and Surrounding Area, ISBN 88-8180-084-5 http://www.inaples.it További információk A Wikimédia Commons tartalmaz San Giovanni a Carbonara témájú kategóriát.
San Giovanni a Carbonara

San Giovanni a Carbonara – kościół w Neapolu, w południowych Włoszech, położony na północnym końcu Via Carbonara, we wschodniej ścianie starego miasta. Nazwa Carbonara (czyli "węgiel-przewoźnik") zostało nadane tej części Neapolu, gdzie w średniowieczu zbierano i spalano śmieci poza murami miasta. Klasztor wraz z kompleksem kościoła San Giovanni został założony w 1343 przez zakon augustynianów. Kościół został ukończony przed 1414 przez króla Władysława andegaweńskiego, który założył tu Panteon – hołd dla ostatnich władców Neapolu z dynastii Andegawenów. Sam król pochowany został w imponującym grobowcu. Budowla została rozbudowana w ciągu trzech następnych wieków i zawiera rzeźby i grafiki, w tym grób Andrea Ciccione oraz kaplice Caracciolo del Sole i Caracciolo di Vico, gdzie pochowano także Giovanniego Caracciolo, faworyta królowej Neapolu Joanny II, siostry króla Władysława.
Арка на Янус

Арката на Янус (на италиански: Arco di Giano; на латински: Ianus Quirinus) е триумфална арка в Рим. В античен Рим, 16-метровата постройка се е намирала в северния край на Бичия форум в района Велабър. Вероятно е построена през 4 век в чест на император Константин I или Констанций II. Нейното сегашно име идва вероятно от времето на Ренесанса или по-късно и не е от древността. Арката била украсена със сполии (декори, често колони), в 12-те ниши са стоели статуи. През Средните векове арката е част от крепостта на семейство Франджипани (на италиански: Frangipani). През 1830 г. е била разрушена и арката приела предишния си вид. Външни препратки
Arc de Janus

L'arc de Janus, en llatí Ianus Quirinus, és un antic arc quàdruple romà que es troba a la ciutat de Roma, concretament al Forum Boarium, molt a prop de l'Arc dels Argentaris. És un dels escassos arcs romans que es conserven a Roma. Context Janus, el déu romà de dues cares, era també el déu de les portes, el que les obria (Patulcus) i les tancava (Clusius) i el que protegia l'entrada i la sortida, l'anada i el retorn; però el paper que, des d'aquest punt de vista, desenvolupava en la vida militar de Roma i la solemnitat amb la qual eren obertes les portes del seu santuari en oferir-se l'ocasió per això, van fer que als ulls dels romans passés per ser el déu de la guerra. I no tan sols presidia a les portes privades i públiques i a les carreteres per les quals se'n sortia i arribava al terme, sinó també a tota classe de portes, reals o ideals, a totes les vies i a tots els accessos. Així mateix era adorat com a déu dels ports, Portunus, i per això posseïa un port a la vora del Tíber, prop del pons Aemilius. Des de l'època de l'emperador Domicià, Janus es representava de vegades amb quatre cares, i prenia el nom de Janus Quadrifrons. Descripció L'arc de Janus no es pot considerar pròpiament un arc triomfal, sinó més aviat la seua funció seria d'indicar un dels límits del Forum Boarium. Per les anàlisis dutes a terme, l'arc possiblement es va construir a principis del segle iv substituint-ne probablement a un altre que hi havia construït en el mateix lloc. És un arc quàdruple de planta quadrada (12 m ample i 16 m d'alçada) construït amb maons i cobert de marbre. L'estructura presenta una sèrie d'interessants nínxols. Les mitjanes de dites cúpules tenen forma de conquilla, i en l'antiguitat presentaven unes petites columnates que van ser arrancades a l'edat mitjana. En aquesta època, concretament al segle xiii, es va construir una fortalesa a la part superior d'aquest arc. De fet, a la base sud-est de l'arc hi ha una porta que condueix als nivells superiors. Coronant l'arc hi devia haver un àtic, existint la possibilitat que l'edifici estiguera rematat per una piràmide. Fragments de la inscripció original es poden veure a la propera església de San Giorgio al Velabro. Referències Vegeu també Arc Arc de Constantí Arc dels Argentaris Arc de Septimi Sever Arc de Titus
Janusbogen

Der Janusbogen (auch Bogen des Janus, italienisch: Arco di Giano) ist ein antikes Monument in Rom. Es handelt sich um ein Quadrifrons (oder griechisch Tetrapylon), ein vierseitiges Bauwerk mit quadratischem Grundriss, das aus Ziegelsteinen und römischem Beton (Opus caementicium) errichtet und mit Marmor verkleidet wurde. Im antiken Rom stand der 16 Meter hohe Bau an prominenter Stelle am nördlichen Ende des Forum Boarium in der Gegend des Velabrum. Zunächst glaubten die Historiker, hier einen Tempel des Janus erkennen zu können. Obwohl sich diese Annahme inzwischen als falsch herausgestellt hat, blieb der vermutlich aus der Renaissance stammende Name Arco di Giano erhalten. Später deutete man das Bauwerk als Ehrenbogen, der im 4. Jahrhundert zu Ehren von Kaiser Konstantin von Constantius II. errichtet worden sei. Ein bautechnischer Vergleich mit dem Heidentor bei Carnuntum ergab, dass beide Quadrifrontes nach demselben Planungsschema errichtet wurden. Heute nimmt man an, dass das Monument eine überdachte Straßenkreuzung mitten auf der Via del Velabro über der Cloaca Maxima war, von der Straßen nach vier Seiten hin abgingen. Der bauplastische Schmuck des Janusbogens bestand überwiegend aus Spolien. In jeder der vier 12 Meter breiten Fassaden sind zwölf Mauernischen für Ehrenstatuen eingelassen. Die Schlusssteine der vier Torbögen schmückte jeweils eine weibliche Gottheit: Roma, Minerva sowie vermutlich Juno und Ceres. Im Mittelalter war der Janusbogen Bestandteil der Burg der Familie Frangipani. 1830 wurde die ursprüngliche Form wiederherstellt. Dabei wurde die originale Attika ungewollt zerstört. Fragmente des Bogens (z. B. Teile der Weiheinschrift der Attika) sind in der benachbarten Kirche San Giorgio in Velabro erhalten. Weblinks Forum Boarium bei Roma Antiqua – Rom im Netz Einzelnachweise
Arch of Janus

The Arch of Janus is the only quadrifrons triumphal arch preserved in Rome. It was set up in the early 4th century AD at a crossroads at the northeastern limit of the Forum Boarium, close to the Velabrum, over the Cloaca Maxima drain that went from the Forum to the River Tiber. The significance of the arch is poorly understood: it is thought to have been a boundary marker rather than a triumphal arch. An alternative view is that it was built to provide shelter for the traders at the Forum Boarium cattle market. Some researchers believe it was dedicated to Constantine I or Constantius II and was known as the Arch of the deified Constantine. It is 16 meters high and 12 meters wide; it was originally higher, but the attic storey was removed in 1830 in the erroneous belief it was all medieval. Its modern name probably dates from the Renaissance or later, and was not used to describe it in classical antiquity. The name is derived from the structure's four-fronted, four-arched configuration. The ancient Roman god Janus (Ianus Quadrifons), was sometimes depicted with four faces and there are Janus-related structures mentioned in historic descriptions of ancient Rome. Each pier of the arch has two rows of three niches. It seems logical that statues would have filled these 48 niches but none has been identified. The keystone at the apex of the central arch on the north side is thought to depict Minerva, although others believe it may be Palladium. History It was built using spolia, i.e. material from earlier buildings, including bricks, together with pottery shards, and was covered with white marble, also from earlier buildings. In the Middle Ages, the Frangipane family transformed the building into a fortress, and so it survived intact until 1830. Then, the attic and top were torn down because they were erroneously believed to not belong to the original structure. However, there is a staircase within the north-west pier which would have given access to this top floor. Iron pins originally held together the marble blocks but were removed in the Middle Ages, leading to the monument's present pock-marked look. Fragments of the dedicatory inscription are still preserved inside the nearby church of San Giorgio in Velabro. The arch has not been accessible to the public since the explosion of a bomb in front of San Giorgio in Velabro, on the night of 27 July 1993. It is the one monument of the Forum Boarium that remains unrestored. The Arch of Malborghetto, just outside Rome, also includes the remnants of a former Roman quadrifons arch. See also Arch of Septimius Severus – Ancient Roman triumphal arch, a landmark of Rome, Italy List of Roman triumphal arches List of ancient monuments in Rome References External links Rome Art Lover High-resolution 360° Panoramas and Images of Arch of Janus | Art Atlas The Arch of Janus [1] https://www.wmf.org/project/arch-janus Lucentini, M. (31 December 2012). The Rome Guide: Step by Step through History's Greatest City. Interlink. ISBN 9781623710088. Media related to Arco di Giano at Wikimedia Commons
Arco de Jano

El Arco de Jano (en latín Ianus Quirinus) es un antiguo cuádruple arco romano que se encuentra en la ciudad de Roma, concretamente en el Foro Boario, muy cerca del Arco de los Argentarios. Es uno de los escasos arcos romanos que se conservan en Roma.​ Descripción El cuádruple arco es una construcción realizada en mármol cuyas dimensiones son de 16 metros de altura y 12 metros de ancho. Por los análisis llevados a cabo el arco posiblemente se construyó a principios del siglo IV; sustituyendo probablemente a otro construido en el mismo lugar. El Arco de Jano no se puede considerar propiamente un arco triunfal, sino más bien su función sería de indicar uno de los límites del Foro Boario. La estructura presenta una serie de interesantes nichos cuyas medias cúpulas tienen forma de concha, y en la antigüedad presentaban unas pequeñas columnatas que fueron arrancadas en la Edad Media, en dicha época, concretamente en el siglo XIII se construyó una fortaleza en el ático de dicho arco. En la base sureste del Arco se halla una puerta que conduce a los niveles superiores. Coronando el arco debió de haber un ático, existiendo la posibilidad de que el edificio estuviese rematado por una pirámide. Fragmentos de la inscripción original se encuentran en la cercana Iglesia de San Jorge en Velabro. Véase también Arco Arco de Constantino Arco de Severo Séptimo Arco de Tito Arco de los Argentarios Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Arco de Jano.
Ianus íve

Ianus íve (olaszul Arco di Giano) az egyetlen fennmaradt ún. tetrapülón (mind a négy irányban nyitott passzázs, átjáró) Rómában. Az egykori Forum Boariumon, a mai Piazza della Bocca della Verità tér mellett, a Palatinus domb felé leágazó Via del Velabro torkolatánál található. A márványépületet négy masszív pillér alkotja, amelyekben összesen negyvennyolc kis kőfülkét alakítottak ki, ezekben eredetileg szobrok lehettek. A források szerint 12×12 méteres alapú, 16 méter magas, de ennek ellentmondani látszik az ív természetbeni megjelenése; a magassági adat vélhetően az attika 1827-es lebontása előtti állapotra vonatkozik. Egyes feltételezések szerint 312-ben épült, s I. (Nagy) Constantinus diadalíve volt. Ezen vonult be a Milvius-hídi csata után, melyben legyőzte Maxentiust. Azonban áll még egy diadalív ugyanezen császár tiszteletére, melyet a senatus a Forum Romanumon, a Via Triumphalis és a Via Sacra találkozásánál emeltetett. Más írásokban az olvasható, hogy a 4. században, vélhetően 356-ban épült, II. Constantinus tiszteletére. Amint az Ókori lexikon is rámutat, maga Ianus „Mint szó jelöl boltozatosan fedett átjárót egyik utczából a másikba, különösen pedig olyan átjárót, a minők a forumot környező oszlopcsarnokok között voltak. Ilyen főleg három nevezetes: J. summus, imus (Hor. sat. 2, 3, 18. epist. 1, 1, 54) és medius; ezek körül voltak a kereskedők, pénzváltók és könyvtárosok boltjai. Ilyen átjárókat később másutt is csináltak. Livius (41, 32) említi, hogy Flaccus censor Kr. e. 175-ben Sinuessában is épített három ilyen J.-t. A fényűzés korában ez átjárókat természetesen drága márványból építették és gazdag szobordísszel látták el.” A Forum Boarium maga a marhavásárok központja, a kereskedők egyik centruma volt a császárkori Rómában. A középkorban a Frangepán család erőddé alakíttatta, s épségben fennmaradt 1827-ig, amikor az attikát lebontották, azt vélvén, hogy nem az eredeti diadalívhez készült. A fennmaradt felirattöredékeket a közeli San Giorgio in Velabro-templomban helyezték el. Források Pecz Vilmos: Ókori lexikon, I–IV. kötet. Budapest: Franklin Társulat. 1904 Ürögdi György: Róma (Panoráma Városkalauz, Budapest) Cathy Muscat: Róma. (Nyitott szemmel városkalauz.) Budapest: Kossuth, 2005 ISBN 963-09-4700-5 További információk S. B. Platner (compl. & rev. by Th. Ashby): A Topographical Dictionary of Ancient Rome, London, Oxford Univ. Press, 1929. cikk: Janus Quadrifrons (angol) Arch of Janus (angol vagy olasz) Engramma. La tradizione classica nella memoria occidentale. cikk: Materiali per lo studio dell’Arco di Giano (olasz, részletes leírás, sok képpel)
Boog van Janus

De Boog van Janus (Italiaans:Arco di Giano, Latijn:Ianus Quirinus) is een Romeinse triomfboog uit de vierde eeuw in Rome. De Boog van Janus is gebouwd rond 356 n.Chr. in opdracht van keizer Constantius II ter ere van zijn vader Constantijn de Grote. De oorspronkelijke naam was dan ook Arcus divi Constantini, de boog van de vergoddelijkte Constantijn. Janus was de Romeinse god van de poorten en bruggen, maar deze naam voor de boog is pas na de Romeinse tijd bedacht. De boog is gebouwd in het Velabrum, de vallei tussen de belangrijkste heuvels van Rome, de Capitolijn en de Palatijn. Het Velabrum vormde de belangrijke verbinding tussen het Forum Romanum en het Forum Boarium. De Boog van Janus stond waarschijnlijk op een kruising van vier wegen en kon zo als overdekte handelsplaats gebruikt worden. Direct onder de boog stroomt de Cloaca Maxima, het antieke riool van Rome. De Boog van Janus is een zogenaamde quadrifrons-triomfboog, met vier gelijke zijden. Het is de enige van dit type in Rome die bewaard is gebleven. De boog is gebouwd op een vierkante basis van 12 meter en is ongeveer 16 meter hoog. De boog is gebouwd uit baksteen en bekleed met marmer, dat afkomstig was van oudere monumenten. In alle vier de zijden zijn twee rijen met halfronde nissen aangebracht, 48 in totaal, waar ooit beelden instonden. Iedere nis werd vroeger geflankeerd door twee kleine zuilen, een kenmerkend stijlelement uit de vierde eeuw. De sluitstenen van de vier bogen waren versierd met goddelijke figuren. Op de noordelijke en oostelijke zijden zijn nog de afbeeldingen van de godinnen Minerva en Roma te zien. In de middeleeuwen werd de Boog van Janus ingebouwd in een fort voor de familie Frangipani en op het dak van de boog werd een toren gebouwd. In 1827 werd het fort afgebroken en de boog in oorspronkelijke staat hersteld. Samen met de middeleeuwse toren werd echter ook de oorspronkelijke attiek per ongeluk verwijderd. Ter vervanging is nu een laag piramidevormig dak geplaatst. Externe links Sights.seindal.dk - Arch of Janus S. Platner, a topographical dictionary of ancient Rome, Londen 1929. Art. Janus Quadrifrons
Łuk Janusa

Łuk Janusa (łac. Ianus Quadrifrons, wł. arco di Giano) – potoczna nazwa czwórbramnego łuku triumfalnego, znajdującego się w Rzymie pomiędzy Forum Boarium a Velabrum, oryginalnie poświęconego najprawdopodobniej Konstantynowi Wielkiemu. Wzniesiony został na początku IV wieku, przypuszczalnie na miejscu wcześniejszej konstrukcji. Wzniesiony z marmuru łuk jest masywną budowlą o sklepieniu żebrowym. Ma 16 m wysokości i 12 m szerokości. Jego przęsła przerzucone zostały ponad kanałem Cloaca Maxima. Przeloty mają po 10,60 m wysokości i 5,70 m szerokości. Na filarach łuku znajdują się poprzedzielane półkolumnami nisze, po 6 na każdej ścianie, w których pierwotnie mogły być ustawione jakieś posążki. Na zwornikach umieszczone są mocno obecnie zniszczone wizerunki bogiń, z których zidentyfikować można Minerwę nad północnym i Romę nad wschodnim przelotem. Nie zachowała się natomiast wieńcząca pierwotnie górę łuku attyka. W średniowieczu na jej miejscu została dodana nadbudowa, rozebrana w 1830 roku. Nazwa od boga Janusa. Przypisy
Arco de Jano

O Arco de Jano é o único arco triunfal quadrifronte preservado em Roma e está localizado num cruzamento no Velabro-Fórum Boário, no rione Ripa. Ele foi construído no início do século IV utilizando materiais reaproveitados, possivelmente para homenagear Constantino I ou Constantino II. Seu nome atual provavelmente data do Renascimento ou depois e jamais foi utilizado para denominá-lo na Antiguidade. Este nome deriva possivelmente da configuração da estrutura, com quatro fachadas e quatro arcos, o que remete à versão com quatro rostos de Jano (em latim: Janus Quadrifons) e também à estruturas reais relacionadas a Jano mencionadas em descrições históricas da Roma Antiga. Na Idade Média, a família Frangipane transformou o edifício numa fortaleza, o que permitiu que ele sobrevivesse praticamente intacto até 1830. Na época, o ático e o topo foram demolidos por que se acreditava que estas porções não faziam parte da estrutura original. Fragmentos da inscrição dedicatória estão preservados na vizinha igreja de San Giorgio in Velabro. Bibliografia Ligações externas
Арка Януса

Арка Януса (итал. Arco di Giano, лат. Ianus Quirinus) — античное сооружение в форме тетрапилона на Бычьем форуме в Риме, в районе Велабр. Идентификация Название и назначение сооружения остаётся дискуссионным. Общепринята лишь датировка арки началом IV века н. э. В каталоге Рима IV века упоминается арка «божественного Константина», расположенная в данном районе города. Традиционная версия отождествляет её с аркой Януса. Другие версии связывают арку Януса с именами Максенция или Констанция II. Однако согласно преобладающей ныне версии, данное сооружение служило не триумфальной аркой, а пограничной постройкой Бычьего форума, либо обозначало перекрёсток дорог. В соответствии с этой гипотезой, известное со Средних веков название «арка Януса» интерпретируется через латинское слово ianua, «дверь» (производное от имени божества). Описание Сооружение имеет квадратный план с длиной стороны 12 м; высота сохранившейся части — 16 м. Четыре входа образуют два арочных прохода, крестообразно пересекающихся. Арка сложена из кирпича, облицованного мраморными плитами (вероятно, сполиями). Все четыре фасада оформлены двумя ярусами ниш (всего 48 ниш). Существует предположение, что ранее в нишах стояли статуи. Из элементов декора сохранилась только полусводы ниш в виде раковин морского гребешка и голова Минервы, вырезанная на замковом камне северного фасада. Не сохранился верхний ярус арки: предполагается, что он был украшен аттиком и имел внутренние помещения — в юго-восточной опоре арки имеется дверной проём и 6-пролётная лестница наверх. Поздняя история В XII веке арка была инкорпорирована в укрепления замка семейства Франджипани, что сохранило её от разрушения. Верхний ярус арки был окончательно разрушен в 1830 году: при демонтаже крепости Франджипани его приняли за средневековую надстройку. 27 июля 1993 года рядом с церковью Сан-Джорджо-ин-Велабро (соседнее с аркой строение) взорвался заминированный мафией автомобиль, — с тех пор арка Януса обнесена оградой и недоступна для посещения. В 2016–2017 гг. проводится реставрация арки. Примечания Литература Iain Ferris. “The Arch of Constantine”. Amberly Publishing, 2013. ISBN 9781445601298 Amanda Claridge. “Rome: An Oxford Archeological Guide”. Oxford: Oxford University Press, 1998, p. 258. Stefan Grundmann. “The Architecture of Rome”. Stuttgart: Editions Axel Menges, 1998, p. 64.
Janusbågen

Janusbågen (latin: Ianus Quadrifrons) är en tetrapylon vid Forum Boarium i Rom. En tetrapylon är en kvadratisk byggnad med rundbågiga öppningar på samtliga sidor. Janusbågen uppfördes under början av 300-talet e.Kr. med hjälp av spolia, det vill säga material från tidigare byggnader. Benämningen ”Quadrifrons” (av latinets quattuor, "fyra", och frons, "framsida", "fasad") anger att byggnaden har fyra likvärdiga fasader. Ianus kan, förutom Janus, syfta på en välvd genomgång. Bågen, som är 16 meter hög och 12 meter bred, kan ursprungligen ha varit tillägnad den gudaförklarade Konstantin. Slutstenen på den norra valvbågen har en relief föreställande Minerva, medan motsvarande sten på den östra valvbågen visar Roma. Bilder Källor Claridge, Amanda (1998) (på engelska). Rome: An Oxford Archaeological Guide. Oxford Archaeological Guides, 99-2662277-1. Oxford: Oxford University Press. sid. 258–259. ISBN 0-19-288003-9 Coarelli, Filippo (1980) (på italienska). Guida archeologica di Roma (3). Milano: Arnoldo Mondadori. sid. 288–291. OCLC 7187657 Platner, Samuel Ball (1911) (på engelska). The Topography and Monuments of Ancient Rome. Boston: Allyn and Bacon. sid. 402–403. https://archive.org/details/topographymonume00platiala/page/402/mode/2up Platner, Samuel Ball (1929) (på engelska). A Topographical Dictionary of Ancient Rome. London: Oxford University Press. sid. 280. https://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Gazetteer/Places/Europe/Italy/Lazio/Roma/Rome/_Texts/PLATOP*/Janus_Quadrifrons.html Richardson, Lawrence (1992) (på engelska). A New Topographical Dictionary of Ancient Rome. Baltimore, Maryland: Johns Hopkins University Press. sid. 208. ISBN 0-8018-4300-6 Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Janusbågen.
Арка Януса

Арка Януса (італ. Arco di Giano, лат. Ianus Quirinus) — антична будова в Римі. В античному Римі 16 метрова будівля розташовувалася у північному закінченні бичачого форуму в районі Велабро. Спочатку вважалося, що арка була побудована у IV столітті на честь імператора Костянтина. Можливо, що арка стояла на перехресті доріг. Арка була прикрашена споліями, у 12 нішах стояли статуї. У середні віки арка була частиною фортеці сім'ї Франджіпані (італ. Frangipani). У 1830 році фортеця була зруйнована і арка прийняла попередній вигляд. Галерея Посилання Арка Януса на roma-antiqua.de [Архівовано 2 квітня 2015 у Wayback Machine.](нім.) Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Арка Януса