NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Campo San Trovaso

Campo San Trovaso és una plaça de Venècia situada al barri de Dorsoduro. Descripció Es considera un lloc pintoresc i únic per la seva proximitat a una de les poques drassanes de góndoles de la ciutat, sens dubte la més coneguda i accessible per als turistes: el squero di San Trovaso. La seva estructura és inusual, ja que té dos nivells a un costat i una petita zona verda a l'altre. La majestuosa església de San Trovaso s'alça entre les dues parts. No hi ha gaires edificis destacables que donin a la plaça, que té dos costats circumdats per aigua: tanmateix, val la pena esmentar la façana gòtica del Palau Barbarigo Nani Mocenigo, que mira cap al campo des dels fonaments oposats. El nom El nom va néixer de la fusió del de dos sants, Gervasio i Protasio, als quals també hi ha dedicada una petita plaça propera. Representacions El campo ha estat l'escenari d'importants representacions teatrals, sovint com a part de la Biennal de Venècia: El mercader de Venècia, de William Shakespeare, dirigida per Max Reinhardt, 18 de juliol de 1934 El mentider, de Carlo Goldoni, dirigida per Renato Simoni, 13-29 de juliol de 1937 La prostituta honorada, de Carlo Goldoni, direcció de Giorgio Strehler, 20-23 de juliol de 1950 El Parlament de Ruzante que havia vingut del camp d'Angelo Beolco, conegut com a Ruzante, i Il Saltuzza d'Andrea Calmo, dirigida per Cesco Baseggio, 27-28 de juliol de 1950 L'Âge d'or, creació col·lectiva du Théâtre du Soleil, dirigida per Ariane Mnouchkine, 22-24 de setembre de 1975 L'illusion comique, de Pierre Corneille, dirigida per Walter Pagliaro, 17-22 de juliol de 1979 El mentider i la cafeteria, de Carlo Goldoni, direcció de Gianfranco De Bosio, 18 de juliol de 1993 Nocturn per a actriu goldoniana, de Paolo Puppa, direcció de Filippo Gili, 24-26 de juliol de 2006 El corb. Faula amb màscara , Patankin Company, 27-29 de juliol de 2006 L'última casa, de Tiziano Scarpa, direcció de Michele Modesto Casarin, 27 de juliol de 2007 El milió - Quadern venecià, monòleg de Marco Paolini, 24-25 d'agost de 2011
Campo San Trovaso

Le Campo San Trovaso est une place de Venise, dans le sestiere de Dorsoduro, contrada San Trovaso. Toponymie Il tire son nom de l'église San Trovaso (contraction vénitienne pour Saint Gervais et saint Protais). Description Ce vaste campo est très connu du fait de sa position dans la ville proche des Zattere face à l’île de la Giudecca, mais aussi par deux points remarquables que sont l'église de San Trovaso et le Squero du même nom. Il est bordé au sud par le rio dei Ognissanti, et à l'est par le rio de San Trovaso. On y accède au sud par la fondameneta bonlini ou par le pont de la Scoazera et, au nord, par la fondamenta Toffetti ou le pont de San Trovaso. C'est un des rares Campi à posséder un espace vert. Monument et lieux remarquables Église San Trovaso Palazzo Barbarigo Nani Mocenigo Squero de San Trovaso Voir aussi Dorsoduro Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du tourisme Portail de Venise
Campo San Trovaso

Campo San Trovaso è un campo di Venezia situato nel sestiere di Dorsoduro. Descrizione È considerato un luogo pittoresco e unico anche per la vicinanza ad uno dei pochissimi cantieri di gondole della città, senz'altro il più noto e accessibile ai turisti: lo squero di San Trovaso. Anche la sua struttura è insolita, dato che da una parte si sviluppa su due livelli e dall'altra presenta una piccola zona verde. A cavallo delle due parti sorge la maestosa chiesa di San Trovaso. Non molti palazzi di rilievo si affacciano sul campo, che ha due lati delimitati dall'acqua: tuttavia va ricordata la facciata gotica di Palazzo Barbarigo Nani Mocenigo, che guarda verso Campo San Trovaso dalla fondamenta opposta. Il nome Il suo strano nome (non esiste un santo di nome Trovaso) è nato dalla fusione di quello di due santi, i Santi Gervasio e Protasio, alla cui accoppiata è dedicato anche un campiello nelle vicinanze. Rappresentazioni Campo San Trovaso è stato palcoscenico di importanti spettacoli teatrali, spesso nell'ambito della Biennale di Venezia: Il mercante di Venezia, di William Shakespeare, regia di Max Reinhardt, 18 luglio 1934 Il bugiardo, di Carlo Goldoni, regia di Renato Simoni, 13-29 luglio 1937 La putta onorata, di Carlo Goldoni, regia di Giorgio Strehler, 20-23 luglio 1950 Parlamento de Ruzante che jera vegnù de campo di Angelo Beolco detto il Ruzante e Il Saltuzza di Andrea Calmo, regia di Cesco Baseggio, 27-28 luglio 1950 L'Âge d'or, création collective du Théâtre du Soleil, regia di Ariane Mnouchkine, 22-24 settembre 1975 L'illusion comique, di Pierre Corneille, regia di Walter Pagliaro, 17-22 luglio 1979 Il bugiardo e La bottega del caffè, di Carlo Goldoni, regia di Gianfranco De Bosio, 18 luglio 1993 Notturno per attrice goldoniana, di Paolo Puppa, regia di Filippo Gili, 24-26 luglio 2006 Il corvo. Favola in maschera, Compagnia Patankin, 27-29 luglio 2006 L'ultima casa, di Tiziano Scarpa, regia di Michele Modesto Casarin, 27 luglio 2007 Il milione - Quaderno veneziano, monologo di Marco Paolini, 24-25 agosto 2011 Voci correlate Squero di San Trovaso Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Campo San Trovaso Collegamenti esterni Scheda del luogo sul sito ufficiale di informazione turistica di Venezia, su turismovenezia.it (archiviato dall'url originale il 27 settembre 2007). Anteprima video del campo da youtube.com, su youtube.com.
Кампо Сан-Тровазо

Площадь или ка́мпо Сан-Трова́зо (итал. Campo San Trovaso) — кампо (площадь) в районе Дорсодуро в Венеции. Описание Кампо считается одним из самых живописных и уникальных мест в Венеции. Основной причиной тому является близость самого известного и доступного для туристов места по изготовлению гондол — верфи Сан-Тровазо. Она находится в юго-восточном углу площади. На площадь выходят оба одинаковых фасада церкви Сан-Тровазо — типичного примера архитектуры Ренессанса. По преданию, они были сооружены двумя враждовавшими кланами, не желавшими сталкиваться при входе и выходе из церкви. Кампо находится на двух ярусах: часть второго, что немного пониже, поросла травой. На северо-западе кампо огибает церковь. С двух сторон его омывают каналы: рио Сан-Тровазо с востока и рио Оньисанти с юга. Поэтому на кампо почти нет дворцов (палаццо). Но при этом нужно упомянуть готический фасад палаццо Барбариго Нани Мочениго, который смотрит на кампо через канал Сан-Тровазо. Название Своим странным названием (святого с именем Тровазо не существует) площадь обязана раннехристианским мученикам Гервасию и Протасию, которым была посвящена церковь Сан-Тровазо. В массовой культуре Площадь Сан-Тровазо можно увидеть в компьютерной игре Assassin's Creed II, чьи действия разворачиваются в конце XV века. На территории площади разворачиваются несколько игровых миссий, а также миссия из продолжения игры Assassin's Creed: Brotherhood. См. также Верфь Сан-Тровазо Примечания
Campo San Tomà

El Campo San Tomà és una petita plaça de Venècia, situada al barri de San Polo, a pocs passos del Campo dei Frari. Descripció De planta rectangular, té un pou al centre. Als seus quatre costats, a més de nombroses botigues i establiments típics (costats nord i sud), hi ha dos edificis de valor històric i arquitectònic: la Scoletta dei Calegheri (costat oest): construïda a finals del segle XV sobre les restes d'una escola anterior del segle XIV, va ser la seu del gremi de sabaters. A la façana, destaca la lluneta apuntada amb un baix relleu de Pietro Lombardo, que representa Sant Marc guarint el sabater Aniano. l'església de San Tomà (costat est): situada davant de la petita escola, té una façana que data del 1742 (que va substituir l'original del segle XVII); a l'interior hi ha pintures de Jacopo i Vincenzo Guarana. Galeria d'imatges Referències
Campo San Tomà

Le Campo San Tomà est une petite place (campo) de Venise, située dans le sestiere de San Polo, à quelques pas du Campo dei Frari. Description De plan rectangulaire, elle possède en son centre un puits. Sur ses quatre côtés, en plus de nombreux commerces locaux typiques (côtés nord et sud), on trouve deux bâtiments de valeur historico-architecturale : la Scoletta dei Calegheri (côté ouest): construite à la fin du XVe siècle sur les vestiges d'une école du treizième siècle, elle était le siège de la corporation des cordonniers. Sur la façade, on remarque un arc en ogive avec un bas-relief de Pietro Lombardo, représentant Saint-Marc guérissant le cordonnier Aniano. l'église San Tomà (côté est): situé en face de la scuoletta, sa façade date de 1742 (qui a remplacé celle originale du XVIIe siècle); à l'intérieur, les peintures sont de Jacopo et Vincenzo Guarana. Images Notes Autres projets Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du tourisme Portail de Venise
Campo San Tomà

Campo San Tomà è un piccolo campo di Venezia, ubicato nel sestiere di San Polo, a pochi passi dal campo dei Frari. Descrizione A pianta rettangolare, ha al suo centro un pozzo. Sui suoi quattro lati si affacciano, oltre a numerose botteghe e locali tipici (lati nord e sud), due edifici di valore storico-architettonico: la Scoletta dei Calegheri (lato ovest): edificata alla fine del XV secolo sui resti di una precedente scuola trecentesca, era sede della corporazione dei calzolai. Sulla facciata va segnalata la lunetta a sesto acuto con bassorilievo di Pietro Lombardo, rappresentante San Marco che guarisce il ciabattino Aniano. la chiesa di San Tomà (lato est): collocata di fronte alla scuoletta, ha una facciata risalente al 1742 (che sostituì quella originaria seicentesca); al suo interno opere pittoriche di Jacopo e Vincenzo Guarana. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Campo San Tomà
Campo Testaccio

Der Campo Testaccio war ein Fußballstadion in der italienischen Hauptstadt Rom. Das Stadion lag im gleichnamigen Römer Stadtteil, bot etwa 20.000 Besuchern Platz und diente von 1929 bis 1940 als Heimstätte der AS Rom. Geschichte Die 1927 gegründete AS Rom trug ihre ersten Heimspiele im Motovelodromo Appio und im Stadio della Rondinella aus. Zwischen 1928 und 1929 wurde der Campo Testaccio von Silvio Sensi, dem Vater des späteren Roma-Präsidenten Franco Sensi, nach Vorbild englischer Stadien – insbesondere dem Goodison Park des FC Everton – als „echte“ Heimstätte der AS Rom errichtet. Er bestand aus vier hölzernen Tribünen und kostete zur damaligen Zeit etwa 1,5 Millionen Lire. Der Campo Testaccio lag an der Via Nicola Zabaglia in direkter Nähe zum Monte Testaccio. Da man von diesem das Stadion gut einsehen konnte, trafen sich zu jedem Spiel zahlreiche Zuschauer auf dem Berg und verfolgten die Partien kostenlos. Die erste offizielle Partie auf dem noch mit einem Hartplatz versehenen Campo Testaccio fand am 3. November 1929 statt. Die AS Rom besiegte dabei am 5. Spieltag der Serie A 1929/30 den FBC Brescia mit 2:1. Die Torschützen auf Römer Seite waren Rodolfo Volk und Fulvio Bernardini. In den folgenden Jahren wurde der Campo Testaccio zu einem bedeutenden Teil der Vereinsgeschichte der Roma. Die Roma di Testaccio mit Größen wie Volk, Bernardini, Amedeo Amadei, Attilio Ferraris, Raffaele Costantino, Guido Masetti, Enrique Guaita, Alejandro Scopelli oder Eraldo Monzeglio galt als charakterstarke Truppe, die stets aufopferungsvoll kämpfte. Obwohl die Roma auf dem Campo Testaccio keine Titel erringen konnte, gelangen einige eindrucksvolle Siege. Darunter am 15. März 1931 ein 5:0 gegen Juventus Turin, die Anfang der 1930er-Jahre fünf italienische Meisterschaften in Folge gewannen. Den größten Teil der Saison 1937/38 wich die Roma in das mehr als doppelt so große Stadio Nazionale del PNF aus, da eine der Holztribünen baufällig geworden war und durch eine Betonkonstruktion ersetzt werden musste. Nach dem Umbau kehrte die Roma auf den mittlerweile zu klein gewordenen Campo Testaccio zurück, verließ ihn aber nur zwei Jahre später endgültig in Richtung Stadio Nazionale del PNF. Nach der letzten Partie der Saison 1939/40, die am 2. Juni 1940 mit 3:1 gegen die AC Novara endete, wurde das Stadion abgerissen. Insgesamt beherbergte der Campo Testaccio 161 offizielle Partien der Roma. Davon gewann sie 103, spielte 32-mal unentschieden und musste 26 Niederlagen hinnehmen. Anfang der 2000 existierten Pläne, dem Campo Testaccio in etwas verkleinerten Dimensionen wieder aufzubauen. Die 2008 begonnenen Arbeiten blieben bisher unvollendet und das Gelände ist im Moment eine Investitionsruine. Galerie Weblinks Silvia Scotti: Rinasce una leggenda ecco il campo Testaccio. La Repubblica, 16. November 2000, abgerufen am 15. August 2016 (italienisch). Testaccio. Il cuore della vecchia Roma. www.testaccio.roma.it, 2007, abgerufen am 15. August 2016 (italienisch). Roma ritrova la leggenda. www.raisport.rai.it, 27. November 2000, abgerufen am 15. August 2016 (italienisch).
Campo Testaccio

Campo Testaccio was a multi-use stadium in Rome, Italy. It was initially used as the stadium of A.S. Roma matches, before the team moved to Stadio Nazionale PNF, located in Flaminio quarter in 1940. The capacity of the stadium was 20,000 spectators. The stadium was rebuilt for use by a local team in 2000, but demolished in 2011. External links Stadium history
Campo Testaccio

Campo Testaccio – nieistniejący obecnie stadion piłkarski w Rzymie, wybudowany niegdyś w dzielnicy Testaccio. Był to drugi stadion po Motovelodromo Appio zespołu AS Roma. Rozgrywki Serie A zainaugurowano na nim 3 listopada 1929 roku, a Roma pokonała 2:1 Brescię Calcio. Ostatni mecz miał miejsce 30 czerwca 1940 roku - "giallorossi" wygrali wówczas 2:1 z zespołem AS Livorno Calcio. Łącznie na tym stadionie Roma rozegrała 161 meczów, z czego 103 wygrała, 32 zremisowała i 26 przegrała. Stadion został wybudowany w 1929 roku. Jego projektantem był Silvio Sensi, ojciec byłego prezesa klubu Franco i dziadek obecnej prezes, Roselli. Posiadał drewnianą konstrukcję i mógł pomieścić około 25 tysięcy widzów. 21 października 1940 został zburzony, a Roma przeniosła się na obiekt o nazwie Stadio Flaminio.
Кампо Тестаччо

Кампо Тестаччо (італ. Campo Testaccio) — італійський стадіон, який діяв у тридцятих роках ХХ століття. Знаходився в районі Риму — Тестаччо, від якого й отримав свою назву. Належав футбольному клубу «Рома», який тут проводив домашні ігри з 3 листопада 1929 року по 30 червня 1940 року. На цьому стадіоні команда провела 161 матч, вигравши 103, зігравши внічию 32 і програвши 26. Також протягом двох років був домашнім стадіоном регбійного клубу «Роми». В 1939 році стадіон приймав поєдинок збірної Італії з регбі проти збірної Румунії, що завершився перемогою господарів з рахунком 3:0. Стадіон був залишений наприкінці сезону 1939-40 років через застарілість. Зруйнований в жовтні 1940 року. Примітки
Campo de le gate

Il campo de le gate è un piccolo campo nel sestiere di Castello a Venezia. Il nome deriva dai delegati pontifici, che, fino a quando la Repubblica di Venezia non offrì a Pio IV l'attuale Palazzo della Nunziatura (o dei Nunzi Apostolici) già Gritti, venivano ospitati nel vicino palazzo del gran priorato dell'Ordine di Malta. Lapide a Ugo Foscolo Una lapide ricorda il poeta Ugo Foscolo che qui risiedette insieme alla madre e alla sorella: Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Campo de le gate
Campo dei Carmini

Campo dei Carmini és una plaça (campo) de Venècia, situada al sestiere de Dorsoduro. De forma rectangular, la plaça està tancada al nord pel riu de Santa Margherita; a l'oest comença la Fondamenta del Soccorso, que domina Ca' Zenobio degli Armeni; al sud per la gran façana de l'església de Santa Maria dei Carmini, que dona nom a la zona, i per un carrer curt que condueix a l'extrem sud-oest del Campo Santa Margherita; a l'est per nombrosos edificis. A més de l'església, hi ha dos edificis importants situats a la plaça. L'Escola Gran de Santa Maria del Carmelo, una elegant estructura que data del segle XVI, que alberga importants obres de Giambattista Tiepolo. El Palau Foscarini, imponent façana renaixentista, va ser la residència del dux Marco Foscarini. Bibliografia Guia d'Itàlia. Venècia , Touring Club Italiano, 1985, III edició, p.449.
Campo dei Carmini

Le Campo dei Carmini est une place de Venise, située dans le sestiere de Dorsoduro. Description De forme rectangulaire, le campo est fermé au nord par le rio di Santa Margherita, à l'ouest par la fondamenta del Soccorso, sur lequel se dresse la Ca' Zenobio degli Armeni, au sud par la grande façade de l'église Santa Maria dei Carmini, qui donne son nom à l'endroit, et par une courte allée qui conduit à l'extrême sud-ouest du Campo Santa Margherita; enfin, à l'est par de nombreux bâtiments. En plus de l'église, deux bâtiments importants se trouvent ici : La Scuola Grande de Santa Maria del Carmelo, structure élégante du XVIè siècle, qui conserve à l'intérieur d'importantes œuvres de Giambattista Tiepolo. le Palazzo Foscarini, avec son imposante façade de la Renaissance, et qui fut la résidence du doge Marco Foscarini. Bibliographie Guide de l'Italie. Venise, Touring Club Italiano, 1985, troisième édition, p.449. Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du tourisme Portail de Venise
Campo dei Carmini

Campo dei Carmini è un campo di Venezia, ubicato nel sestiere di Dorsoduro. Di forma rettangolare, il campo è chiuso a nord dal rio di Santa Margherita; a ovest parte la fondamenta del Soccorso, sulla quale si affaccia Ca' Zenobio degli Armeni; a sud dalla grande facciata della chiesa di Santa Maria dei Carmini, che dà il nome all'area, e da una breve calle che porta all'estremo sud-ovest di Campo Santa Margherita; a est da numerosi edifici. Oltre alla chiesa vi sono due importanti palazzi che hanno sede nel campo: Scuola Grande di Santa Maria del Carmelo, elegante struttura di origine cinquecentesca, che conserva al suo interno importanti opere di Giambattista Tiepolo. Palazzo Foscarini, imponente facciata rinascimentale che fu dimora del doge Marco Foscarini. Bibliografia Guida d'Italia. Venezia, Touring Club Italiano, 1985, III edizione, p.449. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Campo dei Carmini
Campo dei Frari

El Campo dei Frari és una plaça de Venècia, situada al barri de San Polo, entre el Campo San Tomà i el Campo San Stin. La plaça pren el seu nom de l'antiga presència a la zona dels ordes menors, anomenats Frari en venecià. Descripció El Campo dei Frari és una de les places més importants i freqüentades de la ciutat lacunar, a causa de la presència del complex de la Basílica de Santa Maria Gloriosa dei Frari, un dels edificis religiosos més grans de Venècia, que conté obres fonamentals del Renaixement, com ara dos retaules de Ticià. El campo està disposat en forma de L, ocupant la zona adjacent al costat esquerre de l'església i la que dona a la seva façana. A part de la gran basílica i el seu campanar, l'altre edifici de la plaça que té una significació històrica i arquitectònica important és el monestir franciscà, ara Arxiu Estatal de Venècia. Al camp hi ha un pou, situat al costat més proper al campanar.
Campo dei Frari

Le Campo dei Frari est une place de Venise, située dans le quartier de San Polo, entre le Campo San Tomà et le Campo San Stin. Le campo tire son nom du lieu de l'antique présence sur le site des ordres mineurs, dont ceux des vénitiens Frari. Description Le Campo dei Frari est l'un des plus importants et populaires campi de la ville lagunaire, par la présence du complexe de la Basilique Santa Maria Gloriosa dei Frari, l'un des plus grands édifices religieux de Venise, contenant des œuvres fondamentales de la Renaissance, comme les deux toiles de Titien. La place est disposée en L, occupant la zone adjacente à la gauche de l'église et donnant sur sa façade. Sur le campo est présent un puits, près du côté le plus proche du campanile de l'église. Images Notes et références Articles connexes Les églises de Venise Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du tourisme Portail de Venise
Campo dei Frari

Campo dei Frari è un campo di Venezia, situato nel sestiere di San Polo, tra Campo San Tomà e Campo San Stin. Il campo prende il proprio toponimo dall'antica presenza in loco degli ordini minori, detti in veneziano Frari. Descrizione Campo dei Frari è uno dei campi più importanti e frequentati della città lagunare, per la presenza del complesso della Basilica di Santa Maria Gloriosa dei Frari, uno dei maggiori edifici religiosi di Venezia, contenente opere fondamentali del Rinascimento, come due pale del Tiziano. Il campo si dispone a L, occupando l'area adiacente al lato sinistro della chiesa e a quella prospiciente la sua facciata. Oltre alla mole della basilica e del suo campanile, l'unico altro edificio del campo ad avere particolare rilievo storico-architettonico è il monastero dei francescani, attuale Archivio di Stato di Venezia, il cui ingresso è nel lato corto a destra della facciata dei Frari. Nel campo è presente un pozzo, posto sul lato più vicino al campanile. Voci correlate Chiese di Venezia Palazzi di San Polo Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Campo dei Frari
Campo dei Tolentini

Le Campo dei Tolentini est une place (campo) de Venise, située dans le sestiere de Santa Croce, non loin de la Piazzale Roma et de la gare. Lieux d'intérêt Sur la place se trouvent l'entrée de l'Institut Universitaire d'Architecture de Venise ainsi que l'Église San Nicola da Tolentino. Images Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du tourisme Portail de Venise
Campo dei Tolentini

Il Campo dei Tolentini è un campo di Venezia, situato nel sestiere di Santa Croce, poco distante da piazzale Roma e dalla stazione ferroviaria. Sul campo si affacciano l'ingresso dell'Istituto universitario di architettura di Venezia e la chiesa di San Nicola da Tolentino. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Campo dei Tolentini
Stadio di Dogana Ezio Conti

Stadio di Dogana Ezio Conti – stadion piłkarski położony w mieście Dogana w San Marino. Swoje mecze rozgrywa na nim drużyna piłkarska AC Juvenes/Dogana. Stadion może pomieścić 1 200 widzów. Bibliografia Informacje o stadionie na World Stadiums. worldstadiums.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-09)]. (ang.) Stadio di Dogana Ezio Conti, [w:] baza Soccerway (stadiony) [dostęp 2021-01-02] . Informacje o stadionie na wikimapia
Федерико Крешентини (стадион)

Спортно игрище „Федерико Крешентини“ във Фиорентино е вторият най-голям футболен стадион в Сан Марино. Обурудван е с изкуствено осветление и синтетична трева. Разполага с 375 закрити под трибуна седящи места, а общо може да побере над 700 души. Санмаринските отбори „Фиорентино“ и „Три Фиори“ играят мачовете си на стадиона. История Не е известно кога е построен стадионът. От 2008 г. по решение на властите в Сан Марино той носи името на санмаринския футболист Федерико Крешентини в негова памет. Футболистът се удавя през 2006 г. в Мексико, след като успява да спаси приятелката си от същата участ. Бележки Източници
Campo Sportivo di Fiorentino Federico Crescentini

El Campo Sportivo di Fiorentino Federico Crescentini es un estadio de fútbol ubicado en Fiorentino, San Marino. El estadio tiene capacidad para 700 espectadores. Véase también Anexo:Estadios de fútbol de San Marino Campeonato Sanmarinense Enlaces externos Europlan-online Soccerway
Campo sportivo di Fiorentino

Il campo sportivo di Fiorentino Federico Crescentini è il secondo stadio per capacità della Repubblica di San Marino e viene utilizzato nelle partite del Campionato di calcio sammarinese. È situato nell'omonimo castello di Fiorentino in via XXI Settembre. Il campo è lungo 105 metri e largo 60 ed è fornito d'illuminazione artificiale per le partite in notturna. La capacità supera i 700 posti, di cui 350 sotto la tribuna coperta. Nell'area sono presenti anche due campi di allenamento. Nell'aprile 2008 le autorità sammarinesi lo hanno dedicato alla memoria di Federico Crescentini, calciatore sammarinese morto prematuramente in Messico nel 2006. Note Voci correlate Castello di Fiorentino Campionato di calcio sammarinese