NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Chiesa di Santa Maria del Popolo (Altino)

La chiesa di Santa Maria del Popolo è la parrocchiale di Altino, in provincia di Chieti e arcidiocesi di Chieti-Vasto; fa parte della zona pastorale di Casoli. Storia La prima citazione della chiesa di Santa Maria ad Altino risale al Basso Medioevo ed è contenuta nelle Rationes decimarum del 1324-1325. Nella relazione della visita pastorale effettuata nel 1568 dall'arcivescovo di Chieti Giovanni Oliva si legge che il luogo di culto altinese aveva il titolo di arcipretale. Intorno al 1700 la parrocchiale fu interessata da un intervento di rifacimento in stile tardobarocco. Negli anni sessanta del Novecento si procedette all'esecuzione dell'adeguamento liturgico mediante l'aggiunta dell'ambone e dell'altare rivolto l'assemblea; successivamente l'edificio fu oggetto di un restauro, una volta terminato il quale, nel 1974, venne riaperto al culto. Descrizione Esterno La facciata a salienti della chiesa, rivolta a sudest e suddivisa da una cornice marcapiano in due registri, si compone di tre corpi abbelliti da paraste d'ordine tuscanico: quello centrale, più alto e coronato dal frontone triangolare, presenta centralmente il portale architravato e una finestra rettangolare, mentre le due ali laterali sono caratterizzate da finestrelle più piccole. Annesso alla parrocchiale è il campanile in pietra a base quadrata, la cui cella presenta su ogni lato una monofora ed è sormontata da una balaustra. Interno L'interno dell'edificio è suddiviso in tre navate da pilastri sorreggenti degli archi a tutto sesto e abbelliti da lesene ioniche, sopra cui corre la cornice modanata e aggettante sulla quale si impostano le volte, a botte sulla navata principale e a vela su quelle laterali; al termine dell'aula si sviluppa il presbiterio, rialzato di alcuni gradini e chiuso dall'abside di forma semicircolare, coperta dal catino absidale. Qui sono conservate diverse opere di pregio, tra le quali la pala raffigurante la Madonna del Rosario con i Santi Domenico, Caterina e Rosa da Lima, eseguita nel Settecento, il fonte battesimale in legno, costruito da Tommaso Pellicciotti nel 1838, e il gruppo della Madonna del Popolo con due fedeli, risalente al XIX secolo. Note Voci correlate Altino Arcidiocesi di Chieti-Vasto Regione ecclesiastica Abruzzo-Molise Parrocchie dell'arcidiocesi di Chieti-Vasto Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla chiesa di Santa Maria del Popolo Collegamenti esterni Chiesa di Santa Maria del Popolo, su BeWeB, Ufficio nazionale per i beni culturali ecclesiastici della Conferenza Episcopale Italiana. S. Maria del Popolo, su diocesichieti.it. URL consultato il 17 maggio 2026.
Estadi Diego Armando Maradona

L'Estadi Diego Armando Maradona, anteriorment anomenat Stadio del Sole (1959–1990) i Stadio San Paolo (1990–2020), és una instal·lació esportiva de la ciutat de Nàpols (Itàlia). Fou inaugurat el 1959. Té una capacitat per a 76.824 espectadors i el camp de joc mesura 110x68 metres. Fou seu del campionat del món de 1990. L'estadi acull l'equip local de futbol, el SSC Napoli. Abans conegut com a Estadi San Paolo, des del 25 de novembre de 2020 porta el nom del jugador Diego Armando Maradona que va morir aquell dia. Fou seu dels Jocs del Mediterrani 1963. Fou remodelat per la Universiada de 2019 on va allotjar les proves d'atletisme. Referències
Stadio Diego Armando Maradona

Stadio Diego Armando Maradona (dříve Stadio San Paolo) je největší fotbalový stadion v Neapoli a po Milánském San Siru, Římském Stadio Olimpico a Stadio San Nicola v Bari čtvrtý největší v celé Itálii. Je domovem týmu SSC Neapol a příležitostně zde hraje i Italská reprezentace. Současná kapacita stadionu je 55 000; rekordní návštěvnost však byla 90 736, a to 15. prosince 1974 v zápase proti Juventusu. Má atletický ovál, tím pádem se zde občas konají atletické soutěže. Hrálo se zde Mistrovství světa v roce 1990. Dne 4. prosince 2020 byl stadion z původního názvu Stadio San Paolo přejmenován na Stadio Diego Armando Maradona na počest zesnulého fotbalisty Diega Maradony, který za Neapol hrál. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Stadio Diego Armando Maradona na Wikimedia Commons
Stadio Diego Armando Maradona

Stadio Diego Armando Maradona, tidligere Stadio San Paolo er et fodboldstadion i Napoli, der til daglig benyttes af fodboldklubben, S.S.C. Napoli. Napoli har siden 1959 spillet på det imponerende Stadio San Paolo. Kapaciteten er 54.726 tilskuere. Kapaciteten har tidligere været langt højere, men efter renoveringer og afskaffelse af ståpladser, er kapaciteten blevet kraftigt reduceret. Napoli har dog Italien's tredje største stadion efter Stadio Olimpico i Rom og San Siro i Milano. Stadionet blev i 1989 restaureret ligesom mange andre stadions i Italien inden VM blev afholdt i Italien i 1990. Før Napoli flyttede til Stadio San Paolo havde klubben siden sin stiftelse spillet på det senere kendte stadion, Stadio Giorgio Ascarelli. Det blev dog bombet ned under 2. Verdenskrig, og derfor gik man i gang med at bygge Stadio San Paolo. Efterfølgende har det være forslået af Napoli's fans at opkalde stadionet efter Diego Maradona der havde sin storhedstid i netop Napoli. Men det bliver dog ikke til noget lige foreløbig da man ifølge italiensk lov først kan opkalde eksempelvis et stadion efter en person mindst 10 år efter personen's død. Kilder og henvisninger Der er for få eller ingen kildehenvisninger i denne artikel, hvilket er et problem. Du kan hjælpe ved at angive troværdige kilder til de påstande, som fremføres i artiklen.
Stadion Diego Armando Maradona

Stadion Diego Armando Maradona (do 2020. Stadion San Paolo) nogometni je stadion koji se nalazi u napuljskoj četvrti Fuorigrotta. Treći je najveći stadion u Italiji, odmah iza San Sira i Stadia Olimpica. Dom je talijanskog nogometnog prvoligaša S.S.C. Napolija. Nedugo nakon smrti Maradone, bivšeg igrača Napolija, na prijedlog njegovog predsjednika Aurelia de Laurentiisa gradske vlasti mijenjaju službeno ime stadiona u Stadion Diega Armanda Maradone. Izgrađen je 1959. godine, a renoviran je 1989. za potrebe Svjetskog nogometnog prvenstva 1990. koje se održavalo u Italiji kada je i djelomično natkriven. Kapacitet stadiona od 60.240 sjedećih mjesta smanjen je na sadašnjih 55.000 sjedećih mjesta prilikom zadnje obnove uoči Univerzijade 2019. godine kada je stadion dobio i dva velika TV ekrana. Vanjske poveznice Ostali projekti Izvori
Diego Armando Maradona Stadion

A Diego Armando Maradona Stadion (korábban San Paolo Stadion) egy olasz labdarúgó-stadion Nápolyban. Az 1959-ben megnyitott stadion Olaszország 3. legnagyobb stadionja, a milánói San Siro és a fővárosi Stadio Olimpico után. 1989-ben felújításon ment keresztül, az 1990-es labdarúgó-világbajnokságra. A létesítményben többször is játszott az olasz válogatott, jelenleg az SSC Napoli hazai stadionja. 1990-es világbajnokság A torna mérkőzéseiből ötöt játszottak itt: Argentína - Szovjetunió (B csoport) Argentína - Románia (B csoport) Kamerun - Kolumbia (Nyolcaddöntő) Anglia - Kamerun (Negyeddöntő) Argentína - Olaszország (Elődöntő) Érdekesség, hogy az elődöntőben a házigazda olaszokat, az argentin válogatott győzte le tizenegyesekkel, ahol az utolsó előtti büntetőt az a Diego Maradona lőtte, aki a stadiont bérlő klubcsapatban a Napoliban játszotta karrierje nagy részét. Maradona kérte a drukkereket, hogy Argentínának szurkoljanak. A szurkolók az egyik kanyarban egy transzpanenst feszítettek ki, amin az állt, hogy: "Maradona, Nápoly szeret téged, de Olaszország a hazánk". Ez volt, az egyetlen mérkőzés a tornán, ahol az argentin himnuszt nem gúnyolták ki.[forrás?] Átnevezés Diego Maradona halálát követően 2020 decemberében egykori játékosának tiszteletére a városvezetés és a klub Stadio Diego Armando Maradona névre változtatta a csapat stadionját. Lásd még Nápoly SSC Napoli Jegyzetek Források stadiumguide.com
Stadio Diego Armando Maradona

Het Stadio Diego Armando Maradona, voorheen Stadio San Paolo, is een voetbalstadion in Napels en de thuisbasis van SSC Napoli. Het is het op twee na grootste stadion van Italië, na San Siro in Milaan en het Stadio Olimpico in Rome. Het stadion is gebouwd in 1948 en opende als het Stadio del Sole. In 1963 kreeg het stadion de naam Stadio San Paolo. Het werd voor het laatst verbouwd in 1989 voor het WK 1990. Het stadion heeft 60.240 zitplaatsen. Het veld is 105 bij 68 meter. Het ligt in de wijk Fuorigrotta. Het stadion is fameus omwille van de kampioenswedstrijden van Napoli onder leiding van Diego Maradona en vooral door de halve finale van het WK voetbal 1990 tussen Italië en Argentinië. Maradona, Argentijn van geboorte en op dat moment speler van Napoli, had de Napolitaanse fans voor de wedstrijd gevraagd om voor Argentinië te supporteren. De 'tifosi' van Napoli reageerden met een spandoek waarop te lezen stond (vertaald): "Maradona, wij houden van je, maar Italië is ons vaderland". Maradona werd emotioneel geraakt door het feit dat San Paolo het enige stadion was waar het Argentijnse volkslied niet met boe-geroep werd onthaald. De wedstrijd eindigde op 1-1, waardoor de winnaar moest worden bepaald na het nemen van strafschoppen. Het was uitgerekend Maradona die een van de beslissende strafschoppen benutte. Recent Zelfs tijdens het seizoen 2005/06, waarin Napoli uitkwam in de Serie C, was het stadion als vierde geklasseerd voor wat betreft de toeschouwersaantallen van heel Italië. Alleen Serie A-clubs AC Milan, Inter Milan en AS Roma deden het beter. Napoli's laatste thuiswedstrijd van dat seizoen bracht 51.000 toeschouwers op de been, wat een record is voor de Serie C. San Paolo was ook het stadion van de kwalificatiematch voor Euro 2008 tussen Italië en Litouwen. De mogelijkheid bestaat dat het stadion ook in de toekomst het decor wordt van Italiaanse interlands. Hernoeming naar Diego Maradona Burgemeester Luigi de Magistris en het Napolitaanse stadsbestuur vroeg de Italiaanse regering om toelating om het San Paolo stadion te hernoemen naar Napoli-legende Diego Maradona op de dag van diens overlijden, 25 november 2020. De Argentijn hielp Napoli immers aan haar twee landstitels van de in totaal 4 behaalde landstitels. Vooraleer de naamswijziging in voege kan treden, dient vanwege een Italiaanse wet die verbiedt om openbare gebouwen te benoemen naar een persoon die minder dan tien jaar geleden overleden is, een afwijking op de wet toegestaan te worden. De gemeenteraad van Napels is akkoord gegaan op 4 december 2020. EK/WK interlands Externe links (it) http://www.sscnapoli.it Napoli Calcio officiële website (it) http://www.calcionapoli1926.it Napoli Soccer (Calcio Napoli 1926) website
Stadio Diego Armando Maradona

Stadio Diego Armando Maradona (do 4 grudnia 2020 Stadio San Paolo, w latach 1959–1963 Stadio del Sole) – wielofunkcyjny (piłkarsko-lekkoatletyczny) stadion w Neapolu z trybunami o pojemności 54 726 miejsc, wybudowany w latach 1952–1959 i otwarty 6 grudnia 1959. Od tego momentu domowy obiekt SSC Napoli. Kilkukrotnie przebudowywany (1979, 1989, 2010, 2018–2019), w szczytowym okresie posiadał około 90 000 miejsc (głównie stojących), będąc tym samym drugim pod względem wielkości obiektem sportowym we Włoszech (po Stadionie Olimpijskim w Rzymie). Jeden ze stadionów-gospodarzy piłkarskich mistrzostw świata 1990, mistrzostw Europy w 1968 i 1980, turnieju piłkarskiego Igrzysk Olimpijskich 1960, Igrzysk Śródziemnomorskich 1963, a także Letniej Uniwersjady 2019. 23 oficjalne spotkania międzypaństwowe rozegrała na nim również piłkarska reprezentacja Włoch. 4 grudnia 2020 zmieniono jego oficjalną nazwę ze Stadio San Paolo (obowiązującą od 1963 r. na cześć Pawła Apostoła) na Stadio Diego Armando Maradona dla uczczenia pamięci Diego Maradony, legendy miejscowego klubu. Przypisy Linki zewnętrzne Stadion na stadiony.net Stadion na stadiumguide.com
Estádio Diego Armando Maradona (Itália)

O Estádio Diego Armando Maradona é um estádio multi-uso localizado na cidade de Nápoles, Sul da Itália. Anteriormente denominado Stadio San Paolo (em português: Estádio São Paulo), é a casa do time do Napoli. O Estádio foi inaugurado em 6 de dezembro de 1959 com a vitória do Napoli sobre a Juventus por 2 a 1, em partida válida pelo Campeonato Italiano. Porém a inauguração oficial aconteceu no dia 6 de janeiro de 1960, com a vitória da Seleção Italiana por 3 a 0 sobre a Seleção Suiça, em partida válida pela Coppa Internazionale. Atualmente a capacidade do estádio é de 54 726 torcedores, sendo o terceiro maior estádio da Itália, atrás apenas do San Siro e do Olímpico de Roma. Ao longo dos anos o estádio sofreu amplas reformas para a Eurocopa de 1988, quando recebeu a decisão do 3º lugar entre Itália e Tchecoslováquia, com vitória tcheca nos pênaltis por 9 a 8, após empate em 1 a 1 e para a Copa do Mundo de 1990, quando recebeu a semi-final entre Itália e Argentina, com vitória argentina nos pênaltis por 4 a 3, após outro empate em 1 a 1. Na temporada 2005/2006, o estádio recebeu a 3ª melhor média de público de todas as divisões do Campeonato Italiano de Futebol, com 51.000 torcedores por jogo do SSC Napoli na Série C (média inferior apenas a de AC Milan e Internazionale), que subiu para a Série B na Temporada 2006/2007. Recebeu uma partida das Eliminatórias da Eurocopa de 2008 entre Itália e Lituânia, com empate em 1 a 1, além da possibilidade de receber outros confrontos. Em dezembro de 2020, foi oficializado a troca do nome do Estádio que deixou de ser San Paolo e passou a se chamar Estádio Diego Armando Maradona, em homenagem ao desportista que faleceu em novembro daquele ano. Ligações externas Site Oficial do Clube Foto por Satélite - Google Maps Referências
Stadio Diego Armando Maradona

Stadio Diego Armando Maradona (denumit Stadio San Paolo până în 2020) este un stadion multi-sport din Napoli, Italia, fiind al treilea ca mărime după San Siro și Stadio Olimpico. În prezent este folosit îndeosebi pentru meciurile de fotbal, fiind locul de desfășurare a meciurilor de acasă a echipei S.S.C. Napoli. Stadionul a fost construit în 1959, dar a intrat în renovări capitale în 1989 pentru Campionatul Mondial de Fotbal 1990. Capacitatea actuală a stadionului este de 60.240 de locuri. Stadionul este cel mai probabil faimos pentru jucarea semifinalei de la campionatul mondial din 1990 dintre Italia și Argentina. A fost considerat ca fiind cel mai curios meci de la acel campionat mondial, Diego Maradona cerându-le suporterilor lui Napoli să încurajeze Argentina. Tifosii lui Napoli i-au răspuns printr-un banner pus la peluză pe care scria: „Maradona, Napoli te iubește, dar Italia este patria noastră”. A fost emoționant pentru Maradona, stadionul din Napoli fiind singurul loc unde imnul național al Argentinei nu a fost huiduit. Ultimii ani Chiar și cu Napoli în Serie C în timpul sezonului 2005-2006, au atins a treia cea mai bună prezență din Italia, fiind întrecuți doar de cluburile din Serie A, A.C. Milan și Inter Milan. Ultimul meci al lui Napoli din acel sezon a adus la stadion 51.000 de fani, care a rămas și acum un record în Serie C. Redenumire După moartea lui Diego Maradona la sfârșitul lunii noiembrie 2020, primarul orașului Napoli, Luigi De Magistris, a anunțat că stadionul urmează să fie redenumit din Stadio San Paolo în Stadio Diego Armando Maradona, situație care s-a oficializat la 4 decembrie 2020. Referințe
Диего Армандо Марадона (стадион, Неаполь)

«Диего Армандо Марадона» (итал. Stadio Diego Armando Maradona) — стадион в Неаполе, домашняя арена футбольного клуба «Наполи». История Стадион был построен в 1959 году, получив название «Стадио дель Соле» (в переводе — «Стадион Солнца»), однако неформально зачастую назвался «Фуригротта» — по имени пригорода Неаполя, в котором размещался. В 1960 году принимал у себя несколько игр Олимпийского турнира. После строительства вмещал почти 80 тысяч зрителей. В 1963 году был переименован в «Сан-Паоло» — в честь апостола Павла. В 1989 году перед чемпионатом мира стадион был реконструирован. В 1990 году стадион принимал игры чемпионата мира по футболу, в том числе и полуфинал между Италией и Аргентиной. Вместимость — 60 240 мест, это третий по вместимости стадион Италии после «Джузеппе Меацца» в Милане и Олимпийского стадиона в Риме. С 2010 года официальным диктором стадиона является Даниэле Беллини по прозвищу «Децибел». 26 ноября 2020 года было объявлено, что стадион будет назван в честь легенды «Наполи» — Диего Армандо Марадоны (1960—2020), скончавшегося накануне. 4 декабря 2020 года стадион был официально переименован. Примечания Ссылки Stadio San Paolo — стадион «Наполи»
Stadio Diego Armando Maradona

Stadio Diego Armando Maradona je stadion v zahodnem delu mesta Neapelj, natančneje v četrti Fuorigrotta. Gre za tretji največji nogometni stadion v Italiji (večja od njega sta le milanski San Siro in rimski Stadio Olimpico. Na stadionu igra najuspešnejši neapeljski klub S.S.C. Napoli.
Стадион Дијего Армандо Марадона (Наполи)

Стадион Дијего Армандо Марадона, некад Стадион Свети Павле или Сао Паоло (итал. Stadio San Paolo) је фудбалски стадион у Напуљу, Италија. Трећи је највећи стадион Италији, одмах иза Сан Сира и Стадиона Олимпико. На њему утакмице као домаћин игра италијански фудбалски прволигаш ФК Наполи. Стадион је изграђен је 1959. а реновиран је 1990. за потребе Светског фудбалског првенства које се одржавало у Италији. Капацитет му је 60.240 гледалаца. Неке од утакмица Летњих олимпијских игара 1960., као и Европског првенства у фудбалу 1980. одигране су на овом стадиону. Од 4. децембра 2020. године стадион је званично променио назив у стадион Дијего Армандо Марадона. Види још ФК Наполи Референце Спољашње везе Профил на World Stadiums
Diego Armando Maradona-stadion

Diego Armando Maradona-stadion (italienska: Stadio Diego Armando Maradona), tidigare känd som San Paolo-stadion, är en multifunktionsarena i Neapel i Italien, som främst är känd som Napolis hemmaarena. Den fick sitt gamla namn efter aposteln Paulus och har cirka 55 000 sittplatser (tidigare 76 824). Arenan invigdes 1959 och ligger i stadsdelen Fuorigrotta. Inför Fotbolls-EM 1980 renoverades arenan delvis, men den stora moderniseringen skedde inför Fotbolls-VM 1990 då det gjordes en omfattande ombyggnad med bland annat ett omslutande tak. Under VM-slutspelet spelades bland annat semifinalen mellan Italien och Argentina i arenan. Rolling Stones och U2 är exempel på artister som hållit konserter i arenan. Namnbyte Efter Diego Maradonas död den 25 november 2020 meddelade Neapels borgmästare och ordförande i kommunfullmäkte Laura Bismuto att arenan skulle få ett nytt namn som hedrade Maradona. Den 4 december 2020 bytte arenan officiellt namn till Stadio Diego Armando Maradona. Referenser Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Diego Armando Maradona-stadion.
Дієго Армандо Марадона (стадіон, Неаполь)

«Діє́го Арма́ндо Марадо́на» (італ. Stadio Diego Armando Maradona) — багатофункціональний стадіон у Неаполі, Італія. Кількість сидячих місць нараховує 60 240, до реконструкції 1990 року — 87 500. З першого року експлуатації на стадіоні домашні матчі проводить футбольний клуб «Наполі». Історія 4 грудня 2020 року стадіон «Сан Паоло» був перейменований в честь легенди «Наполі» Дієго Марадони. Примітки Джерела Інформація про стадіон на сайті stadiumguide.com (англ.)
Santuario di Nostra Signora della Guardia (Ceranesi)

Das Santuario di Nostra Signora della Guardia (deutsch Heiligtum Unserer Frau zur Wache) ist die wichtigste Marienwallfahrtskirche der italienischen Region Ligurien und trägt seit 1915 den Titel einer Basilica minor. Sie wurde im 16. Jahrhundert auf dem Gipfel des Monte Figogna (804 m) erbaut und gehört zur Gemeinde Ceranesi, ungefähr 20 km entfernt von der Regionalhauptstadt Genua. Der Name der Kirche rührt von der strategisch wichtigen Lage her, die sie auf dem Berggipfel einnimmt. In der Antike war dieser Punkt zur Überwachung der Schiffe auf dem Ligurischen Meer und zur Ausmachung von Feindbewegungen genutzt worden. Von der Terrasse der Kirche hat man einen Panoramablick auf die Stadt Genua und die Küste der Italienischen Riviera. Bei guten Sichtverhältnissen sind die Insel Korsika und das Matterhorn auszumachen. 2008 verlieh Papst Benedikt XVI. bei seinem Besuch der Kirche die Goldene Rose. Siehe auch Liste von Kirchen von Genua Weblinks offizielle Homepage Einzelnachweise
Sanctuaire Nostra Signora della Guardia (Ceranesi)

Le Sanctuaire Nostra Signora della Guardia est une basilique religieuse et un lieu de pèlerinage situé au sommet du mont Figogna, dans la commune de Ceranesi dans la région italienne de la Ligurie. Histoire Il semble que l'appellation Guardia remonte au fait que depuis les temps immémoriaux ce mont était couronné d'un tour destinée à surveiller l'arrivée d'ennemis éventuels descendant par la valle du Polcevera pour menacer Gênes. Côté mer, également, par temps dégagé, les marins peuvent voir surgir le sanctuaire entouré des "Territoires de bronze" définis ainsi dans une sentence du Sénat Romain de 117 av. J.-C. à savoir les communes de : Ceranesi, Campomorone, Mignanego, Serra Riccò, Sant'Olcese et les quartiers de Pontedecimo et Bolzaneto. Le sanctuaire doit sa construction à une apparition de la Madone rapportée dans des documents officiels, advenue sur le mont Figogna le 29 août 1490 à un paysan du lieu, Benedetto Pareto. Le sanctuaire de la Guardia est le but de pèlerinages provenant de toute l'Italie et du monde entier, et naturellement des génois, très attachés à ce lieu. Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de la Ligurie
Rifugio Antonio Berti

Il rifugio Antonio Berti è un rifugio alpino dolomitico si trova sul margine meridionale del vasto Vallon Popera nelle Dolomiti del Comelico-Auronzo-Sesto, nel comune di Comelico Superiore in provincia di Belluno, zona dichiarata nel 2009 Patrimonio Mondiale dell'Umanità – Dolomiti UNESCO, a 1950 metri di altitudine. È circondato dalle grandi pareti della Cima Bagni (2950 m), del Monte Popera (3046 m), della Cima Undici (3092 m) e della Croda Rossa (2965 m). Storia Riadattando una costruzione di guerra (ex Comando Vallon Popera) nel 1924 la sezione CAI di Padova creò il rifugio intitolato al generale Olivo Sala. Nei primi anni '60, per problemi logistici, venne sostituito dal nuovo rifugio intitolato all'alpinista scrittore Antonio Berti definito “Cantore delle crode” per aver esplorato e descritto dettagliatamente le Dolomiti Orientali. L'attuale rifugio sorge poco più in basso del precedente, del quale si può ancora visitare la costruzione. Accessi dal parcheggio di Selvapiana (rifugio Lunelli) sentiero 101 1:00 ora dal parcheggio Passo Monte Croce Comelico sentiero 124 2:30 ore Ascensioni Cima Undici (3.092 m) Monte Popera (3.045 m) Traversate Punto di partenza della famosa Strada degli Alpini, attraverso il Passo della Sentinella, forcella Undici ai rifugi Comici e Carducci in 5:00 ore (EEA) Dal rifugio attraverso la ferrata Roghel e Cengia Gabriella si raggiunge il rifugio Carducci in 7:30 ore (EEA) Punto di partenza e arrivo delle ferrate Zandonella I e II tronco alla Croda Rossa in 7:00 ore (EEA) Costituisce punto di appoggio per la Variante II dell'Alta via n. 5 detta del Tiziano. Escursioni Dal rifugio per il sentiero 101 si giunge al laghetto del Vallon Popera (2142 m) in 30 minuti, proseguendo al Passo della Sentinella (2717 m) in h 2,00 Per la Forcella dei Camosci seguendo i sentieri 153 (bivacco Piovan), 123, 164 in h 3,00 si arriva al parcheggio del rifugio Lunelli in località Selvapiana Anello Vallon Popera: seguendo il sentiero 124, passando nei pressi dell'ex rifugio Sala, si arriva alla Croda sora i Colesei (2303 m) con gallerie di guerra e panoramica sulla Val Pusteria, da qui a forcella Popera e ritorno al rifugio Berti attraverso il sentiero 101 passando per il laghetto Popera in h 3,00 Bibliografia Paolo Salvini, Perle Dolomitiche - Nascita e curiosità dei rifugi storici in Cadore e Ampezzano, Edizione Grafica Sanvitese 2002. Voci correlate Rifugio Zsigmondy-Comici Rifugio Carducci Strada degli Alpini Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su rifugio Antonio Berti Collegamenti esterni (DE, IT) Sito ufficiale Rifugio Berti Scheda del rifugio sul sito del CAI, sezione di Padova, su caipadova.it. URL consultato il 16 luglio 2012 (archiviato dall'url originale il 20 settembre 2012).