NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Univerzita Bocconi

Univerzita Bocconi (celým názvem Università Commerciale Luigi Bocconi) je soukromá univerzita v Miláně v Itálii. Byla založena v roce 1902 Ferdinandem Bocconim. Ten univerzitu pojmenoval po svém synovi, který zemřel v bitvě při první italsko-etiopské válce. Univerzita Bocconi poskytuje vzdělání v oblastech ekonomie, financí, práva, managementu, politických věd a informatiky. Univerzita se pravidelně umisťuje na vysokých pozicích v akademických žebříčcích. V roce 2023 se její MBA program celosvětově umístil na 3. místě v žebříčku Financial Times. V roce 2023 ji QS World University Ranking celosvětově zařadil na 16. místo v ekonomii a ekonometrii, 17. místo ve financích a účetnictví a 7. místo v obchodních studiích a managementu. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Obchodní univerzita Luigiho Bocconiho na Wikimedia Commons
Università Commerciale Luigi Bocconi

Die Università Commerciale Luigi Bocconi (Wirtschaftsuniversität Luigi Bocconi), kurz einfach Bocconi, ist eine im Jahre 1902 gegründete private Wirtschaftsuniversität. Sie befindet sich im Zentrum von Mailand in der Viale Bligny und bietet englisch- sowie italienischsprachige Studiengänge im Bereich der Wirtschafts- und Rechtswissenschaften an. Ein Ranking der Financial Times stufte sie im Jahr 2022 als eine der zehn besten Business Schools Europas ein. Die Fakultäten für Economics (Volkswirtschaftslehre), Finance (Finanzwissenschaft) und Accounting (Rechnungswesen) werden zudem in einem Ranking unter den 25 besten der Welt eingestuft. Sie ist Mitglied der Vereinigung europäischer Wirtschaftshochschulen (CEMS). Die Bocconi bietet als weiterführende Business School MBA, Executive MBA und PhD Programme an. Die Universität ist international als einer der bedeutendsten Forschungsstandorte für Volkswirtschaftslehre, Ökonometrie, Finanzwissenschaft und Rechnungswesen bekannt. Die Bocconi-Universität wird immer wieder als die beste Universität Italiens in ihren Fachbereichen und als eine der besten der Welt eingestuft. Im Jahr 2021 wurde die Universität in den QS World University Rankings auf Platz sieben der Welt und auf Platz zwei in Europa im Bereich Betriebswirtschaftslehre und Management sowie auf Platz eins in Wirtschaftswissenschaften und Ökonometrie außerhalb der USA und des Vereinigten Königreichs (Platz 16 weltweit) eingestuft. Geschichte Die Wirtschaftsuniversität Luigi Bocconi wurde als Stiftung von Ferdinando Bocconi, einem reichen Mailänder Kaufmann, gegründet, der mit der Hochschule seinem am 1. März 1896 in der Schlacht von Adwa gefallenen Sohn Luigi Bocconi ein Denkmal setzen wollte. Die Wirtschaftsuniversität Mailand war die erste italienische Universität, die einen Abschluss in Ökonomie ermöglichte. Personen Präsidenten Rektoren Namhafte Absolventen Links Viale Bligny (Mailand) Weblinks Italienischsprachige Website der Università Commerciale Luigi Bocconi Englischsprachige Website der Università Commerciale Luigi Bocconi Website der SDA-Bocconi Fußnoten
Bocconi-universiteit

De Bocconi-universiteit (Italiaans: Università Commerciale Luigi Bocconi) is een privé-universiteit in de Italiaanse stad Milaan in Viale Bligny. De universiteit is internationaal sterk op het gebied van economie en management. Bocconi werd opgericht in 1902 door Ferdinando Bocconi. Het Graftongebouw aan de Via Guglielmö Röntgen werd in 2007 geopend, waarvoor de architecten de Pritzker Prize kregen, de hoogste onderscheiding binnen de architectuur. Bekende oud-leerlingen zijn onder anderen Mario Monti, Emma Bonino, Tommaso Padoa-Schioppa, Paolo Scaroni, Alberto Alesina, Renato Soru, Giovanni Arrighi, Luigi Einaudi, Jörg Asmussen, Nouriel Roubini, Pierre Casiraghi, Aimone van Savoye, Sander Schimmelpenninck, Andrea Agnelli, Joachim van België en Clarence Seedorf.
Uniwersytet Bocconiego

Uniwersytet Bocconiego, pełna nazwa: Uniwersytet Handlowy im. Luigiego Bocconiego (wł. Università commerciale Luigi Bocconi) – niepubliczny uniwersytet założony w 1902 roku w Mediolanie przez Ferdinando Bocconiego, bogatego kupca włoskiego. Nazwa uniwersytetu upamiętnia syna założyciela, Luigiego, który zginął w bitwie pod Aduą. Jest uznawany za jedną z wiodących instytucji edukacyjnych w Europie, w zakresie ekonomii i finansów. Misją uczelni jest „promocja harmonii między szkołą a życiem” (słowa pierwszego rektora, Leopoldo Sabbatiniego). Uniwersytet Bocconiego jest popularny w całej Europie. Zajęcia prowadzone są również w języku angielskim, dzięki czemu naukę mogą podjąć studenci z innych krajów. Dodatkowo uczelnia współpracuje z międzynarodowymi firmami oraz działa w środowiskach ekonomicznych i biznesowych, co pozwala jej oferować nowe techniki nauczania i metody badawcze. Bibliografia Uniwersytet Bocconi jednym z lepszych w Europie. twojaeuropa.pl. [dostęp 2015-02-14].
Universitatea Luigi Bocconi

Universitatea commercială Luigi Bocconi este o universitate privată din Milano, fondată în 1902 și este specializată în predarea științelor economice și sociale, de drept și de management. Cursurile sunt oferite atât în limba engleză cât și în italiană. Potrivit multor clasamente ale universităților, Universitatea Bocconi este printre primele universitățile din Italia și printre primele 25 cele mai bune instituții în lume, în domeniile de economie, econometrie, contabilitate și finanțe în ultimele QS World University Rankings. . SDA Bocconi, Școala de Management a Universității, oferă programe de MBA și Executive MBA. Programului MBA a fost clasificat pe locul 28 în lumea de către Financial Times' Global MBA Clasament 2011. SDA Bocconi, în schimb, s-a clasificat pe locul 18 în Businessweek' Top Global Schools pentru MBA și pe locul 5 printre școlile de afaceri europene. Referințe și note
Univerza Bocconi

Univerza Bocconi, uradno Università commerciale Luigi Bocconi (slov. tudi Poslovna šola Luigi Bocconi v Milanu), je italijanska privatna univerza s sedežem v Milanu. Specializirana je v poučevanju ekonomskih ved s posebnim ozirom na socialne in pravne dejavnike gospodarstva ter na smernice managementa. Pravno je neprofitna družba, ki jo upravlja odbor sestavljen iz 19 oseb. Družbeni statut predvideva, da 9 odbornikov in predsednika imenuje Inštitut Bocconi (Istituto Javotte Bocconi), ostale odbornike pa imenujejo Milanska občina, Pokrajina Milano in Confindustria (konfederacija italijanskih industrij). Univerzo je osnoval leta 1902 milanski podjetnik Ferdinando Bocconi, ki je bil prepričan, da je ekonomska rast mogoča samo na podlagi novega razmerja med kapitalom in delovno silo, ki naj bi ga uvedli izučeni vodilni kadri, usposobljeni za sistematično organizacijo podjetja. Z leti se je ustanova širila in izpopolnjevala z mnogimi novimi enotami. Danes sestoji iz petih šol (scuole): Undergraduate School (Scuola Universitaria) – triletni program za ekonomijo in podjetništvo Graduate School (Scuola Superiore Universitaria) – diplomski program za ekonomijo in podjetništvo; diplomski master pre-experience prve in druge stopnje School of Law (Scuola di Giurisprudenza) – petletni program za pravo; razni programi za pravno specializacijo PhD School (Scuola di Dottorato) – razni programi za po-univerzitetno znanstveno raziskovanje School of Management (SDA Bocconi) – post experience program MBA (Master in business administration); specializirani programi in master. Sklici
Università Commerciale Luigi Bocconi

Università Commerciale Luigi Bocconi är en privat handelshögskola i Viale Bligny i Milano i Italien, som grundades 1902 av handelsmannen Ferdinando Bocconi. Bocconi erbjuder grundutbildning, forskarutbildning och forskarutbildning inom områdena ekonomi, juridik, management, statsvetenskap och offentlig förvaltning. SDA Bocconi, universitetets handelshögskola, erbjuder MBA och Executive MBA-program Bocconi University rankas konsekvent som ett av de bästa universiteten i Italien inom sina områden och som ett av de bästa i världen. År 2020 rankade QS World University Rankings universitetet som 7:e över hela världen och 3:e i Europa inom företags- och managementstudier, samt som 1:a inom ekonomi och ekonometri utanför USA och Storbritannien (16:e över hela världen). Historia Bocconi University grundades 1902 av Ferdinando Bocconi och namngavs efter hans son, som dog i slaget vid Adwa under det första italiensk-etiopiska kriget. Universitetet var ursprungligen anslutet till ingenjörskolan Politecnico di Milano och införlivade en undervisningsmodell som baserades på vad som användes vid École Supérieure i Antwerpen. Källor Noter Externa länkar Università Commerciale Luigi Bocconi webbplats
Університет Луїджі Бокконі

Університет Бокконі (з іт. Università Commerciale Luigi Bocconi) — приватний університет, розташований в центрі Мілана, поруч з парком Равідза. Бокконі надає можливість отримання довузівської підготовки, здобуття вищої та післядипломної освіти, а також цілого ряду програм подвійних дипломів в області економіки, менеджменту, фінансів і права. Університет Бокконі вважається одним з найпрестижніших університетів світу і розташований у історичному центрі Мілана на Віале Бліньї (з іт. Viale Bligny). Згідно з деякими рейтингами Бокконі входить до найкращих ВНЗ Італії та Європи. Навчальні програми проводяться англійською чи італійською мовами. SDA Бокконі — бізнес-школа при університеті — пропонує кваліфікаційний ступінь MBA та Executive MBA. Його програма МВА увійшла до топ-28 за рейтингом тижневика Financial Times у 2011 р. Структура та організація У 2005 р. Університет затвердив новий стратегічний план діяльності на найближчі 10 р. Для підвищення ефективності функціонування ВНЗ було створено 5 Шкіл: Університетська Школа — трирічна програма, після якої присвоюється ступінь бакалавр (corsi di laurea triennali); Вища Університетська Школа — спеціалізовані курси для бакалаврів, магістерські програми; Юридична Школа — п'ятирічна програма, після якої присвоюється ступінь бакалавр (laurea quinquennale) Школа докторату — ступені PhD. Школа управління, SDA Bocconi School of Management — додаткова освіта для менеджерів з досвідом роботи. Окрім цього було відкрито 8 кафедр: Бухгалтерський облік Економіка «Етторе Бокконі» Фінанси Менеджмент і технологія Маркетинг Прийняття рішень Юридичні курси «Анджело Сраффа» Інституційний аналіз та державне управління Див. також Район Бокконі (Мілан) SDA Бокконі Бікокка Брера Посилання сайт університету http://matematica.unibocconi.it/ радіо Бокконі Примітки
Chiesa di Santa Maria delle Grazie (Isola del Gran Sasso d'Italia)

La chiesa di Santa Maria delle Grazie è una chiesa ubicata a Isola del Gran Sasso d'Italia, nella frazione di Casale San Nicola. Storia e descrizione La chiesa venne edificata negli anni '60 del XX secolo. Posta a un'altezza di 860 metri, viene anche chiamata chiesetta dell'autostrada in quanto è ben visibile all'uscita del traforo del Gran Sasso, sull'autostrada A24, in direzione Teramo. L'accesso avviene tramite una rampa di scala; esternamente è rivestita in pietra ed è caratterizzata, nella parte anteriore, da un arco a tutto sesto in laterizio: il portale d'ingresso è sormontato da una lunetta nella quale sono presenti quarantuno maioliche ritraenti la Madonna con il Bambino, San Gabriele e San Nicola, a sua volta sormontata da una trifora. Internamente è a navata unica, pavimentata in cotto, e con tetto a doppia falda sostenuto da capriate in legno: lungo un lato della navata dei finestroni rettangolari illuminano l'aula liturgica, mentre sull'altro lato è presente l'accesso alla sacrestia. Sul fondo, rialzato rispetto alla navata, è il presbiterio, costituito da un catino absidale semicircolare con semicupola. Nella chiesa si conserva un mosaico maiolicato, attribuito da Nicola Cappelletti, raffigurante San Nicola e due suoi miracoli, precedentemente custodito all'interno dell'eremo di San Nicola. Esternamente, sul lato sinistro, è presente un campanile tripartito: il primo livello è caratterizzato da pietre a vista, il secondo da mattoni, con due monofore, con altrettante campane, e un terzo livello in laterizi, con una singola monofora e una campana. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Santa Maria delle Grazie Collegamenti esterni Chiesa di Santa Maria delle Grazie, su BeWeB, Ufficio nazionale per i beni culturali ecclesiastici della Conferenza Episcopale Italiana.
Església de Sant Robert Belarmino

San Roberto Bellarmino és una església de la ciutat de Roma, situada a la plaça Ungheria, al barri de Parioli. Història L'església va ser construïda sota projecte de Clemente Busiri Vici entre 1931 i 1933; sent inaugurada el 10 de juny de 1933, però no va ser consagrada fins al 30 de maig de 1959. Està dedicada a sant Roberto Bellarmino, prevere jesuïta del segle xvii, un dels principals teòlegs de la Contrareforma, canonitzat pocs anys abans de la construcció de l'església; el 1930. L'església és seu parroquial, instituïda el 13 de maig de 1933 pel papa Pius XI mitjançant la constitució apostòlica Quae maiori religionis i cedida als jesuïtes. El 1969 Pau VI la convertí en seu del títol cardenalici de San Roberto Bellarmino. El 13 de març de 2013, el cardenal titular Jorge Mario Bergoglio va ser elegit papa amb el nom de Francesc. El 1980 l'església va ser visitada pel papa Joan Pau II. El temple L'exterior és de maó descobert. La façana, a dues aigües, està flanquejada per dos campanars de forma octogonal, precedida per un pòrtic sostingut per quatre pilars. L'interior té una sola nau, creuer i una cúpula octogonal. Els mosaics del creuer, la cúpula i l'absis són de Renato Tomassi. Els vitralls, on apareixen escenes de la vida de Sant Robert Belarmino, són d'Alessandra Busiris. Cardenals titulars El títol cardenalici de San Roberto Bellarmino va ser erigit pel papa Pau VI el 29 d'abril de 1969 en memòria del jesuïta i teòleg Roberto Bellarmino. Pablo Muñoz Vega, S.J. (30 d'abril de 1969 – 3 de juny de 1994 mort) Augusto Vargas Alzamora, S.J. (26 de novembre de 1994 – 4 de setembre de 2000 mort) Jorge Mario Bergoglio, S.J. (21 de febrer de 2001 - 13 de març de 2013 elegit papa Francesc) Mario Aurelio Poli, des del 22 de febrer de 2014 Bibliografia M. R. Grifone - C. Rendina, Quartiere II. Parioli, in AA.VV, I quartieri di Roma, Newton & Compton Editori, Roma 2006 C. Rendina, Le Chiese di Roma, Newton & Compton Editori, Milano 2000, 151 (llatí) Bolla Quae maiori religionis, AAS 26 (1934), p. 13 Enllaços externs Pàgina sobre la parròquia a la pàgina de la diòcesi di Roma (italià) Pàgina oficial de la parròquia Arxivat 2013-03-04 a Wayback Machine. (italià)
San Roberto Bellarmino (Rom)

Die Kirche San Roberto Bellarmino ist eine 1933 unter Papst Pius XI. errichtete römisch-katholische Pfarrkirche und Titelkirche in Rom im Stadtteil Parioli, die dem im 16./17. Jahrhundert lebenden Robert Bellarmin gewidmet ist. Dieser wurde 1930 heiliggesprochen und ein Jahr später mit dem Ehrentitel Kirchenlehrer gewürdigt. Die Kirche gehörte bis 2003 dem Jesuitenorden. Pfarrgemeinde Zu Beginn der 1930er Jahre lebten rund 15.000 Gemeindemitglieder in der Pfarrgemeinde, die aus den Pfarrgemeinden Santa Teresa al Corso d’Italia und Santa Maria del Popolo herausgelöst wurden. Durch die Bildung weiterer Pfarrgemeinden ging die Zahl der Gemeindemitglieder zurück, sodass derzeit (2013) rund 11.000 Menschen der Gemeinde angehören. Bauwerk Die Planung der Kirche in den Jahren 1931 bis 1933 oblag dem Architekten Clemente Busiri Vici. Der Bau der Kirche nahm über zwei Jahrzehnte in Anspruch, sodass die Kirche erst 1959 geweiht wurde. Der Hochaltar wurde gestiftet von Beniamino Gigli. Die Kirche ist eingepasst in ein spitzes Grundstück zwischen der Viale Romania und der Via Panama, dessen südliches Ende ein kleiner Parkplatz bildet. Auf der Westseite der Kirche befindet sich eine Freiluftsportanlage, östlich stehen Pfarrhaus und weitere Nebengebäude, Die Hauptachse von Hauptschiff und Apsis verläuft von Süd-Südwesten nach Nord-Nordosten, das Querschiff mit jeweils einer Kapelle verläuft rechtwinklig dazu und endet jeweils in einem halben Oktogon. Die Kapelle rechts der Apsis, nach Osten, ist der Mutter Gottes geweiht und die gegenüberliegende Kapelle dem Herz Jesu. Orgel Auf den beiden Sängertribünen befindet sich eine Orgel, die im Jahre 1934 von der Orgelwerkstatt Tamburini erbaut wurde. Das Instrument hat 34 Register auf zwei Manualwerken und Pedal. Die Spiel- und Registertrakturen sind elektrisch. Anmerkung (v) = Register vorbereitet Kardinalpriester Pablo Muñoz Vega SJ (28. April 1969 bis 3. Juni 1994) Augusto Vargas Alzamora SJ (26. November 1994 bis 4. September 2000) Jorge Mario Bergoglio SJ (21. Februar 2001 bis 13. März 2013 (Wahl zum Papst)) Mario Aurelio Poli, seit 22. Februar 2014 Weblinks Identità e storia della Parrocchia (italienisch) Literatur Claudio Rendina: Le Chiese di Roma. Newton & Compton, Rom 2007, ISBN 978-88-541-0931-5. Einzelnachweise
San Roberto Bellarmino

San Roberto Bellarmino is a church in Rome founded by Pope Pius XI in 1933. It followed the canonisation of the Jesuit Cardinal Robert Bellarmine (1542–1621) in 1930, and his being named a Doctor of the Church in 1931. The architect Clemente Busiri Vici made the designs in the years 1931–1933. Construction took more than two decades, and it was consecrated in 1959 by Archbishop Luigi Traglia. It is served by the Jesuits, and has a mosaic by Renato Tomassi and a high altar donated by Beniamino Gigli. San Roberto Bellarmino is a titular church. Its cardinal priest is Cardinal Mario Aurelio Poli, who was created Cardinal on 22 February 2014. Location The church is located in Piazza Ungheria, in the quarter of Parioli. Cardinal priests Pablo Muñoz Vega, S.J. (28 April 1969 – 3 June 1994) Augusto Vargas Alzamora, S.J. (26 November 1994 – 4 September 2000) Jorge Mario Bergoglio, S.J. (21 February 2001 – 13 March 2013; elected Pope Francis) Mario Aurelio Poli (22 February 2014 – present) See also List of Jesuit sites References External links
Église San Roberto Bellarmino

L’église San Roberto Bellarmino (en français église de Saint-Robert-Bellarmin) est un édifice religieux catholique situé sur la place Ungheria dans le quartier de Parioli à Rome. Elle est dédiée au saint cardinal jésuite et théologien italien Robert Bellarmin canonisé en 1930. Historique Cette église est construite à partir de 1931 sur les plans de l'architecte Clemente Busiri Vici et, après la fin des travaux, la paroisse est érigée le 13 mai 1933 par la constitution apostolique Quae maiori religionis du pape Pie XI. Desservie depuis l'origine par les Jésuites, elle est consacrée seulement le 30 mai 1959. Depuis 1969, elle héberge le titre cardinalice San Roberto Bellarmino. En 1980, elle reçoit la visite pastorale du pape Jean-Paul II. Architecture L'église est construite dans le style néoroman avec une façade de brique et un portique simple soutenu par quatre pilastres et encadré de deux clochers bas octogonaux. L'intérieur est à nef unique avec un transept et une coupole octogonale. Les mosaïques de l'abside et de la coupole sont œuvres de Renato Tomassi et les vitraux illustrant des scènes de la vie de Robert Bellarmin sont d'Alessandra Busiri. Notes et références Annexes Bibliographie (it) Le Chiese di Roma, C. Rendina, éditions Newton & Compton, Milan 2000, p. 151 Portail de l’architecture chrétienne Portail de la Compagnie de Jésus Portail de Rome
San Roberto Bellarmino

De San Roberto Bellarmino is een kerk in Rome, gelegen in de wijk Parioli. De kerk is gewijd aan de theoloog Robertus Bellarminus. De kerk werd in 1931 gebouwd, maar pas op 30 mei 1959 ingewijd. Parochiaal is deze kerk verbonden met de Sant'Ignazio di Loyola in Campo Marzio. Titelkerk De kerk is sinds 1969 titelkerk. Houders van de titel San Roberto Bellarmino waren: Pablo Muñoz Vega, S.J. (30 april 1969 - 3 juni 1994 overleden) Augusto Vargas Alzamora, S.J. (26 november 1994 - 4 september 2000 overleden) Jorge Mario Bergoglio, S.J., (21 februari 2001 - 13 maart 2013 onder de naam Franciscus tot paus gekozen) Mario Poli (22 februari 2014 - heden)
San Roberto Bellarmino

San Roberto Bellarmino – kościół parafialny i tytularny w Rzymie, pod wezwaniem jezuickiego kardynała św. Roberta Bellarmina (1542–1621). Znajduje się przy Piazza Ungheria u zbiegu ulic Via Romania i Via Panama w dzielnicy Parioli na północny wschód od centrum. Historia Fundatorem kościoła był papież Pius XI, wzniesiony został w 1933, z okazji kanonizacji Roberta Bellarmina, która miała miejsce w roku 1930. Świątynię w stylu modernistycznym zaprojektował architekt Clemente Busiri Vici. Kościół został poświęcony dopiero w roku 1959. Architektura Świątynia jest zbudowana z kamienia i cegły na planie krzyża łacińskiego. Pięcioprzęsłową nawę flankują pary wąskich kaplic oddzielonych masywnymi pilastrami. Na skrzyżowaniu naw wznosi się niska kopuła z latarnią. Prezbiterium i ramiona transeptu są zamknięte poligonalnie. Elewacja frontowa składa się z szerokiej fasady poprzedzonej portykiem. Flankują ją dwie przysadziste wieże o planie oktogonalnym. Architektura kościoła jest kubiczna, zwarta, charakteryzuje się oszczędnością form i surowością. Wnętrze kościoła jest skromne. Ścianę prezbiterium zdobi mozaika ukazująca patrona kościoła, na tle złocistych promieni Ducha Świętego ukazanego tu jako gołębica. Na pozostałych ścianach motyw nieba, na tamburze kopuły motywy kotwicy, gwiazdy, ogniska i krzyża. Ośmioboczne okno elewacji frontowej zdobi witraż z wizerunkiem świętego Roberta Belarmina. Kardynałowie prezbiterzy Pablo Muñoz Vega SJ (1969–1994) Augusto Vargas Alzamora SJ (1994–2000) Jorge Bergoglio SJ (2001–2013) Mario Aurelio Poli (od 2014) Bibliografia Vittorio Franchetti Pardo (ed.), L'architettura nelle città italiane del XX secolo: dagli anni Venti agli anni Ottanta, Milano 2003 Linki zewnętrzne Strona parafii. parrocchiasanrobertobellarminoroma.it. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-30)].
San Roberto Bellarmino

San Roberto Bellarmino är en kyrkobyggnad och titelkyrka i Rom, helgad åt den helige Roberto Bellarmino. Kyrkan är belägen vid Piazza Ungheria i quartiere Parioli och tillhör församlingen San Roberto Bellarmino. Kyrkan förestås av Jesuitorden. Den nuvarande påven Franciskus var kardinalpräst av San Roberto Bellarmino från 2001 till 2013. Historia Kyrkan uppfördes åren 1932–1933 efter ritningar av arkitekten Clemente Busiri Vici. Kyrkan konsekrerades dock inte förrän den 30 maj 1959 av ärkebiskop, sedermera kardinal, Luigi Traglia. Kyrkans fasad har en portik och två oktogonala kampaniler. Dedikationsinskriptionen lyder: DEO OPTIMO MAXIMO IN HONOREM S. ROBERTI BELLARMINO ECCL. DOC. DICATVM. Interiörens glasmålningar med scener ur den helige Roberto Bellarminos liv är designade av Alessandra Busiri Olsoufieff. Det ursprungliga ad orientem-högaltaret skänktes till kyrkan av operasångaren Beniamino Gigli. Absidmosaiken framställer den helige Roberto Bellarminos förhärligande; inskriptionen lyder: O DOCTOR OPTIME ECCLESIAE SANCTAE LUMEN B ROBERTE, DEPRECARE PRO NOBIS FILIUM DEI. Titelkyrka Kyrkan stiftades som titelkyrka av påve Paulus VI år 1969. Kardinalpräster Pablo Muñoz Vega: 1969–1994 Augusto Vargas Alzamora: 1994–2000 Jorge Mario Bergoglio: 2001–2013, sedermera påve Franciskus Mario Aurelio Poli: 2014– Kommunikationer Busshållplats – Roms bussnät, linje 52 Busshållplats – Roms bussnät, linje 360 Busshållplats – Roms bussnät, linje 168 Källor Noter Webbkällor ”San Roberto Bellarmino” (på italienska). info.roma.it. Arkiverad från originalet den 16 november 2020. https://archive.vn/L640H. Läst 16 november 2020. Tryckta källor Ausenda, Marco (2002) (på italienska). Roma (9). Milano: Touring Club Italiano. sid. 754. ISBN 88-365-2541-5 Rendina, Claudio (2000) (på italienska). Guida insolita ai misteri, ai segreti, alle leggende e alle curiosità delle Chiese di Roma. Roma: Newton & Compton. sid. 324. ISBN 88-8289-419-3 Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör San Roberto Bellarmino.