NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Мавзолей на Август

Мавзолеят на Август е голяма гробница в Рим, построена от император Октавиан Август през 28 пр.н.е. на Марсово поле. Днес се намира на площад „Император Август“ (Piazza Augusto Imperatore), но не е отворен за туристи поради лошото му състояние. Описание Мавзолеят е сред първите архитектурни проекти, подети от Август в Рим след победата му в битката при Акциум през 31 пр.н.е. Има кръгла форма и съдържа няколко концентрични кръга от пръст и тухли, насадени с кипарис и покрити от коничен покрив и статуя на Август. Сводове поддържат покрива и оформят погребални ниши отдолу. Два еднакви обелиска от розов гранит пазят арката на входа. Бил е с диаметър 90 м и височина 42 м. Тук преди Август са погребани племенникът му Марцел, неговият приятел и зет, великият пълководец Марк Агрипа, сестра му Октавия, а след неговата смърт и съпругата му Ливия, осиновеният му син Тиберий и Агрипина. В завещението си Октавиан поръчва неговият своеобразен опис на делата му – т.нар. „Дела на божествения Август“ (Res Gestae Divi Augusti) да бъде поставен на входа на мавзолея му. През Средновековието мавзолеят е използван за крепост. Бележки Външни препратки Възстановка на Мавзолея Мавзолеят на Август на LacusCurtius 41.906111, 12.476389
Mausoleu d'August

El mausoleu d'August és un monument funerari del segle i aC, de planta circular, situat a Roma. Va ser construït el 28 aC, i aquí les cendres dels emperadors romans van ser col·locades durant un segle. Història El mausoleu va començar a ser construït per August l'any 28 aC. En aquest punt va tornar d'Alexandria, després d'haver conquerit Egipte a conseqüència de vèncer Marc Antoni a la batalla d'Àccium de l'any 31 aC. En la seva estada a Alexandria havia vist la tomba hel·lenística d'Alexandre el Gran, probablement de planta circular, en la qual es va inspirar per a la construcció de la seva pròpia tomba. Enterraments El primer personatge enterrat —en veritat les seves cendres hi van ser col·locades— va ser Marc Claudi Marcel, nebot d'August, mort l'any 23 aC. Van seguir Marc Vipsani Agripa, Drus el Vell, Octàvia Menor (germana d'August), Luci Cèsar i Gai Cèsar. August va ser-hi enterrat l'any 14, seguit per Drus el Jove, Germànic Cèsar, Lívia (la dona d'August) i Tiberi. Es desconeix si l'emperador Claudi va ser sepultat també en el mateix lloc. En general els emperadors de la dinastia julioclàudia, i els membres de la família, hi van ser enterrats. Entre les excepcions van ser l'emperador Neró i Júlia, l'única filla natural d'August. L'últim personatge en rebre-hi sepultura va ser Nerva, l'any 98. El seu successor, Trajà, va ser incinerat i les seves cendres es van dipositar en una urna d'or als peus de la Columna Trajana. Estat actual El que en altres temps fos el lloc d'enterrament més important de Roma, era un terreny ple de mala herba i xiprers. Ha sofert tota mena d'avatars al llarg dels temps, sent utilitzat com vinyar, jardí, i fins i tot fortalesa medieval i plaça de toros al segle xviii. Després de diverses dècades d'abandonament, l'any 2017 va començar la restauració del mausoleu, gràcies a fons privats i públics. El mausoleu celebra la seva reobertura el 2021. Estructura El monument, concebut com una estructura circular, mesurava 87 metres de diàmetre, i tenia dos obeliscos en la seva entrada. L'interior estava ple de passadissos concèntrics units entre si, on s'albergaven les cendres dels diferents personatges de la família imperial. Referències
Augustovo mauzoleum

Augustovo mauzoleum (latinsky Mausoleum Augusti, italsky Mausoleo di Augusto) se nachází v Římě na Martově poli. Je zde pohřben císař Augustus a řada dalších příslušníků císařské rodiny, naposledy císař Nerva. Mauzoleum bylo postaveno roku 28 před naším letopočtem a bylo 42 metrů vysoké. Po rozpadu Římské říše zpustlo a jeho zříceniny zarostly stromy. Později bylo částečně rekonstruováno. Mauzoleum se nachází na Piazza Augusto Imperatore, západně od horní části Via del Corso. V roce 2017 město Řím započalo rekonstrukci mauzolea za pomoci daru v hodnotě 6 milionů Euro od firmy TIM (provozovatel telekomunikačních služeb v Itálii). Rekonstrukce skončila v roce 2020 a mauzoleum bylo zpřístupněno veřejnosti roku 2021. Seznam pochovaných osobností Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Augustovo mauzoleum na Wikimedia Commons
Mauzoleum Augusta

Mauzoleum Augusta – budowla wzniesiona w 28 roku p.n.e. przez cesarza Augusta na Polu Marsowym w Rzymie, będąca miejscem spoczynku władcy, jego rodziny i następców. Mauzoleum swoją formą nawiązywało przypuszczalnie do tradycyjnych etruskich tumulusów. Nadano mu kształt obsadzonego drzewami sztucznego kopca o średnicy ok. 87 metrów, otoczonego w dolnej części trawertynowym bębnem o wysokości 12 m. Na szczycie kopca umieszczony był wykonany z brązu posąg cesarza. Wewnątrz nasypu umieszczono betonowy filar o wysokości 44,65 m z cellą na urny z prochami zmarłych, otoczony przez pięć koncentrycznych pierścieni murów. Wejście do mauzoleum znajduje się od strony południowej i wybiega dokładnie w kierunku Panteonu. Po obu jego bokach ustawione były dawniej dwa sprowadzone z Egiptu obeliski oraz dwie brązowe kolumny, na których wyryto treść Res Gestae Divi Augusti. Jako pierwszy został pochowany w mauzoleum Marek Klaudiusz Marcellus (zm. 23 p.n.e.), siostrzeniec Augusta. Później spoczęło w nim wielu członków dynastii julijsko-klaudyjskiej: Marek Agrypa, Druzus Starszy, Gajusz Cezar i Lucjusz Cezar, Oktawian i jego żona Liwia Druzylla, Druzus Młodszy, Tyberiusz, Agrypina Starsza, Klaudiusz Neron, Druzus III oraz Poppea Sabina. Ostatnią osobą, której prochy złożono w mauzoleum, był cesarz Nerwa (zm. 98). W okresie średniowiecza mauzoleum należało do rodu Colonna, który zaadaptował je na swoją fortecę. W XV wieku na jego terenie znajdowała się winnica. W wieku XVI mauzoleum stało się własnością rodziny Soderini, która urządziła tu ogród. W ciągu późniejszych wieków budowla stopniowo niszczała, w 1780 roku na jej szczycie zbudowano drewnianą arenę do korridy, następnie stanowiła miejsce przedstawień cyrkowych i teatralnych. Pomiędzy 1907 a 1936 rokiem funkcjonowała na niej scena muzyczna z widownią na 3500 osób. W 1937 roku kopiec poddano restauracji połączonej z pracami archeologicznymi. Galeria Przypisy
Mausoleul lui Augustus

Mausoleul lui Augustus (în latină Mausoleum Augusti, în italiană Mausoleo di Augusto) este un mare mormânt construit de împăratul roman Augustus pe Câmpul lui Marte din Roma, în Italia. Mausoleul este aflat în Piazza Augusto Imperatore (Piața Împăratului Augustus) aproape de colțul cu Via di Rippeta, de-a lungul râului Tibru. În martie 2021 mausoleul a fost redeschis publicului, lucrările de restaurare continuând până în 2023. Note
Augustus mausoleum

Augustus mausoleum är ett mausoleum med rund grundplan i centrala Rom. Mausoleet, som idag är en ruin, påbörjades år 29 f.Kr. av kejsar Augustus. Inte bara han, utan även flera andra kejsare och prominenta medlemmar av den julisk-claudiska ätten gravsattes där. Mausoleet frilades mellan 1934 och 1936. Beskrivning Mausoleet bestod av två cylinderformade block som på utsidan kläddes med travertin eller marmor. Dess sammanlagda diameter mätte 87 meter och dess höjd var 40 meter. De båda cylindrarna skildes åt av en jordvall på vilken träd planterades. Där skall också ha stått en kolossalstaty av Augustus. För att komma in i mausoleet var man tvungen att passera genom en dörr på sydsidan. Bredvid dörren, vilken omgavs av två egyptiska obelisker, fanns bronstavlor med kejsarens officiella biografi. Byggnaden hade en struktur med flera över varandra liggande plan, vilket härstammade från den hellenistiska gravarkitekturen. Den egentliga graven låg undertill med ett begravningstempel ovanpå. Källor Bussagli, Marco (1999). Rom: konst och arkitektur. Köln: Könemann. sid. 70. ISBN 3-8290-4913-7 Claridge, Amanda (1998) (på engelska). Rome: An Oxford Archaeological Guide. Oxford Archaeological Guides, 99-2662277-1. Oxford: Oxford University Press. sid. 181–184. ISBN 0-19-288003-9 Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Augustus mausoleum.
Мавзолей Августа

Мавзоле́й Авгу́ста (італ. Mausoleo di Augusto) — мавзолей, побудований Октавіаном Августом на Марсовому полі в Римі. Історія 28 до н. е. Октавіан Август почав будувати усипальницю для себе і своїх близьких у центрі Марсового поля. Будова з травертину повторювала форму етруських могильників — тумулусів: в основі розташовувалася циліндрична будова (діаметром 87 м), над нею височіли барабани меншого діаметра (загальна висота становила 44 м), останній барабан був увінчаний статуєю імператора; тераса з колонами навколо мавзолею виходила на дах великого барабана, на якому росли вічнозелені дерева. Всередині зберігалися урни з прахом членів імператорського роду: тут були поховані сам імператор, його дружина Лівія, сестра Октавія, племінник Марцел, а також імператори Тиберій, Клавдій і Нерва та інші представники роду Юліїв-Клавдіїв і відомі римські особи. Перед входом в мавзолей були два обеліски (можливо, символи перемоги Октавіана Августа над Марком Антонієм і Клеопатрою) та бронзові плити з біографією Августа. Тепер один з них прикрашає площу перед Квіриналом (Piazza del Quirinale), а другий стоїть на Есквілінський площі (Piazza del Esquilino), перед базилікою Санта-Марія Маджоре. З падінням Римської імперії мавзолей занепав, а в VIII столітті н. е. був пограбований. У середньовіччі споруда була перетворена у фортецю, яка пізніше зазнала руйнування. У 1926 проведені археологічні розкопки, а залишки споруди відновили. Галерея Див. також Реконструкція Мавзолею Августа [Архівовано 11 липня 2009 у Wayback Machine.] (нім.) Примітки
Katun (Mirabilandia)

Katun im Freizeitpark Mirabilandia (Emilia-Romagna, Italien) ist eine am 1. April 2000 eröffnete Stahlachterbahn des Herstellers Bolliger & Mabillard und mit 1200 m (zusammen mit The Monster im Walygator Grand Est) Europas längste Bahn vom Typ Inverted Coaster. Mit einer Gesamthöhe von 50 m und der 45 m hohen ersten Abfahrt erreicht sie eine Höchstgeschwindigkeit von 104 km/h. Dabei durchfährt sie sechs Inversionen: einen Looping, eine Zero-g-Roll, eine Cobra-Roll und zwei Korkenzieher nach der Blockbremse. Thema Katun ist nach einer Maya-Ruine thematisiert. Die Züge durchfahren zu Beginn und am Ende der Fahrt ein Sternentor. Der Name „Katun“ bezeichnet im Maya-Kalender einen Zeitraum von 7200 Tagen (ca. 20 Jahre). Züge Katun besitzt drei Züge mit jeweils acht Wagen. In jedem Wagen können vier Personen (eine Reihe mit vier Personen) Platz nehmen. Als Rückhaltesystem kommen Schulterbügel zum Einsatz. Unfall Am 18. August 2007 wurde ein Mann getötet, nachdem er am Kopf von einem Bein einer fahrenden Person getroffen wurde. Er befand sich in einem abgesperrten Bereich unterhalb von Katun, als er getroffen wurde. Das Mädchen, dessen Bein den Mann getroffen hat, wurde verletzt und die Bahn wurde vorübergehend geschlossen. Weblinks Katun auf der Parkwebsite (italienisch) Katun in der Roller Coaster DataBase Einzelnachweise
Katun (roller coaster)

Katun is an inverted roller coaster at the Mirabilandia amusement park, Savio, outside Ravenna, Italy. It is the longest inverted roller coaster in Europe. The coaster has six inversions, a track length of 3,937 feet (1,200 meters), a top speed of 65 mph (105 km/h), and a height of 164 feet (50 meters), making it the fourth tallest complete circuit inverted coaster in the world. Ride experience The arrangement of the track is comparable to Raptor at Cedar Point, but with larger elements. After departing the station, the train turns left on a carousel onto the 164-foot (50-meter) lift hill. The train swings to the left after rising the top of the lift hill and descends 147 feet (45 meters) into a vertical loop. The train continues to travel upwards and downwards into a highly banked speed curve to the right, which is followed by a zero-g roll. Immediately as the train exits the bend, it passes through a cobra roll, then an immense upward helix to the right, and finally the mid-course brake run. Following that, the train plunges into a corkscrew that travels into a tunnel after completing the mid-course brake run. After traversing a low to the ground helix and another corkscrew, the train leaves the tunnel and comes to a halt on its final brake run. Ride elements Vertical loop Zero G roll Cobra roll Two corkscrews after the block brake Theme Katun has an ancient Mayan ruin theme. The two "Stargates" that riders travel through are immediately after they exit the station and right before they approach their final brake run. A "Katun" is 7200 days, which is slightly less than 20 years in the Maya calendar. Accident and incidents On August 18, 2007, a 28-year-old male from Morocco was killed when another passengers' legs struck him in the head. The man intended to retrieve his hat after he had lost it during a roller coaster ride, but he had passed a restricted area which was over two meters tall. He was struck at about 64 mph, oblivious that a train was approaching. The ride was shut down for a full day, and the girl whose leg impacted the man was injured. Upon investigation, it was determined that Mirabilandia's director was not guilty. Awards References External links Official website
Katun (Mirabilandia)

Katun est un parcours de montagnes russes inversées situé à Mirabilandia près de Ravenne, en Italie. Description Situé dans le quartier précolombien Maya de Sian Ka'an, il est construit par l'entreprise suisse Bolliger & Mabillard en 2000. Katun est le plus long parcours de montagnes russes inversées d'Europe, à égalité avec The Monster à Walygator Grand Est. Le katun est une unité de temps du calendrier maya qui dure environ 7 200 jours soit 20 ans. La gare de l'attraction est thématisée sur la Civilisation maya. Le grand anneau à l'intérieur duquel passe le train en sortie de gare et en fin de parcours n'est pas sans rappeler la porte des étoiles. Statistiques Les éléments qui constituent le parcours sont (dans l'ordre) : looping vertical, zero-G-roll, cobra roll et 2 tire-bouchons. Sécurisés par des harnais, les 3 trains de 8 rangs (composés de 4 sièges chacun) peuvent transporter 32 passagers. Accident Le 18 août 2007, un homme de 30 ans originaire du Maroc a été tué après avoir été violemment percuté à la tête par la jambe d'une jeune italienne, alors passagère de l'attraction au moment du choc. Selon les rapports, l'homme aurait dépassé la clôture de 2 mètres de hauteur d'une zone interdite d'accès, où il voulut récupérer un chapeau perdu auparavant lors d'un tour de cette même attraction. Le train circulait alors à une vitesse d’environ 100 km/h lors de l'impact. La passagère de l'attraction s'en est quant à elle tirée avec de légères blessures à la jambe. L'enquête qui suivit conclut que la direction de Mirabilandia n'était pas considérée comme responsable du drame. L'attraction fut interrompue pendant 24 heures. Notes et références Voir aussi Articles connexes Montagnes russes inversées Mirabilandia Bolliger & Mabillard Liste des montagnes russes de Bolliger & Mabillard Liens externes (it) Katun sur le site de Mirabilandia (fr) Fiche de Katun (RollerCoaster DataBase) Portail des parcs de loisirs Portail de l'Émilie-Romagne
Katun (attrazione)

Katun è un inverted coaster che si trova a Mirabilandia, parco divertimenti situato nella località Savio di Ravenna. Katun è l'inverted coaster più lungo d'Europa e fu inaugurato nel 2000. Caratteristiche La struttura, di colore nero, è un progetto originale della ditta svizzera Bolliger & Mabillard (B&M); è stata dimensionata esclusivamente per Mirabilandia dallo studio tedesco d'ingegneria Ingenieur Büro Stengel e sorge nell'area del parco denominata "Città di Sian Ka'an", a tema della civiltà Maya; il circuito è lungo circa 1,2 km e ciò lo rende la più lunga montagna russa italiana. La durata di un giro, da quando si abbassano i maniglioni di sicurezza a quando ci si ferma del tutto, è di 2 minuti e 22 secondi. È un'attrazione che appartiene alla categoria "extreme" nel gergo del parco ed è adatta ai visitatori più grandi. Raggiunge, nel suo punto più veloce dopo la prima discesa di 52 metri, i 104 km/h, ed ha 6 inversioni. Katun è stato più volte ritenuto gemello ma migliore di due tra i più famosi ottovolanti invertiti statunitensi: Raptor, nel parco di Cedar Point, e The Monster, nel parco di Walygator Parc. Nel complesso, Katun viene definito l'inverted coaster numero 1 in Europa. Incidenti Il 18 agosto 2007 un trentenne perse la vita travolto dal treno in corsa. Il giovane aveva scavalcato una barriera protettiva, entrando in una zona vietata al pubblico, per tentare di riprendere il proprio berretto, che gli era caduto poco prima durante un giro sull'attrazione. Una ragazza quindicenne che era a bordo dell'attrazione colpì il ragazzo con una gamba, riportandovi fratture multiple e lesioni ai legamenti del ginocchio. La direzione del parco non venne ritenuta responsabile dell'accaduto, in quanto segnali e barriere protettive erano presenti ed erano a norma, e l'attrazione tornò operativa il giorno dopo. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Katun Collegamenti esterni Sito ufficiale, su mirabilandia.it. Sito non ufficiale sul parco, su minicity.it. URL consultato l'11 settembre 2009 (archiviato dall'url originale il 9 settembre 2009).
Katun (kolejka górska)

Katun – stalowa odwrócona kolejka górska firmy Bolliger & Mabillard, otwarta 1 kwietnia 2000 roku w parku rozrywki Mirabilandia we Włoszech. Opis przejazdu Pociąg opuszcza stację, skręca 90° i rozpoczyna wjazd przy pomocy napędu łańcuchowego na główne wzniesienie o wysokości 50 m, z którego – po skręcie o 45° w lewo – zjeżdża o 45 m w dół i osiąga prędkość maksymalną 104 km/h. Następnie pokonuje pionową pętlę oraz zero-g-roll, tj. paraboliczne wzniesienie z nieważkością i jednoczesnym obrotem o 360° w prawo. Następnie pociąg skręca o 135° w prawo i wykonuje element zwany kobrą, stanowiący dwie inwersje i składający się kolejno z połowy pionowej pętli, połowy lewego korkociągu, połowy prawego korkociągu i połowy pionowej pętli, po czym wznosi się, jednocześnie pokonując prawoskrętną spiralę 270°. Następnie pociąg mija hamulce sekcyjne (MCBR), obniża się i wykonuje piątą i szóstą inwersję: prawoskrętny, a następnie lewoskrętny korkociąg. Po pokonaniu lewoskrętnej spirali 360° zostaje wyhamowany i wraca na stację. Tematyzacja Otoczenie kolejki stylizowane jest na ruiny miasta Majów. Tor i podpory ciemnogranatowe, szyny żółte. Katun oznacza w kalendarzu Majów okres równy 7 200 dni. Wypadek z 18 sierpnia 2017 roku 18 sierpnia 2017 roku 30-letni Marokańczyk dostał się do strefy zamkniętej wokół roller coastera w celu odzyskania zgubionej podczas przejazdu czapki i zginął w wyniku obrażeń, których doznał po uderzeniu w głowę nogą pasażerki przejeżdżającego nad nim pociągu. Przypisy Linki zewnętrzne POV – nagranie przejazdu z punktu widzenia pasażera
Villino Andreini

Le Villino Andreini est un bâtiment Art nouveau située dans la ville de Grosseto, Toscane, dans la banlieue extra-muros de Porta Nuova. Histoire Le villino (« petite villa ») a été construit en 1909 comme résidence privée de l'ingénieur Corrado Andreini, directeur de l'école des arts et métiers de Grosseto et représentant de l'éclectisme grossetain du début du XXe siècle, qui était également l'auteur du projet. La villa a été le premier bâtiment de la classe bourgeoise construit le long la rue de la Gare (viale Goffredo Mameli), dans la banlieue à l'extérieur de Porta Nuova, un quartier identifié comme zone d'expansion urbaine principale dans le premier Piano regolatore generale (Plan local d'urbanisme) de la ville de Grosseto, rédigé en 1909 par le même ingénieur Andreini, et approuvé par la municipalité en 1912. En 1926, la villa a perdu sa fonction résidentielle et a été utilisée comme siège de l'Ispettorato per la Maremma Toscana ; pour l'occasion, elle a été surélevée d'un étage, selon un projet de Corrado Costa, sans en altérer le style. Le villino est ensuite devenu propriété d'État (Agenzia del Demanio). Références Bibliographie (it) Perla Cappellini et Laura Dominici, Le stagioni del liberty in Toscana. Itinerari tra il 1880 e il 1930, Spoleto, Del Gallo Editore, 2004 (it) Mariagrazia Celuzza et Mauro Papa, Grosseto visibile. Guida alla città e alla sua arte pubblica, Arcidosso, Edizioni Effigi, 2013 (it) Enrico Crispolti, Anna Mazzanti et Luca Quattrocchi, Arte in Maremma nella prima metà del Novecento, Milan, Silvana Editoriale, 2005 (it) Letizia Franchina, Tra Ottocento e Novecento. Grosseto e la Maremma alla ricerca di una nuova immagine, Soprintendenza per i beni ambientali e architettonici per le province di Siena e Grosseto, 1995 (it) Maria Adriana Giusti, Le età del Liberty in Toscana, Florence, Octavo-Franco Cantini Editore, 1996 (it) Mario Innocenti et Elena Innocenti, Grosseto:briciole di storia. Cartoline e documenti d'epoca 1899-1944, Grosseto, Innocenti Editore, 1993 Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’Art nouveau Portail de la Toscane
Montalto di Castro Fotovoltaikkraftværk

Montalto di Castro Fotovoltaikkraftværk er et solcellebaseret solkraftværk i Montalto di Castro i Viterbo provinsen, Italien. Projektet er udviklet af den uafhængige investor SunRay, senere er projektet overtaget af SunPower. Det er det største fotovoltaikprojekt i Italien og blandt de allerstørste solkraftværker på verdensplan. Projektet er gennemført i adskillige faser. Første fase med en kapacitet på 24 MW blev idriftsat i slutningen af 2009. Der bruges SunPower solcellepaneler og sol-trackere. Solarpark Montalto di Castro ligger i Lazio regionen nær Rom. Fjerde fase blev idriftsat i december 2010. Den samlede kapacitet var i 2011 på 84,2 MW. Referencer
Montalto di Castro Photovoltaic Power Station

The Montalto di Castro photovoltaic power station is an 84 megawatt (MW) photovoltaic power station at Montalto di Castro in Viterbo province, Italy. The project was developed by the independent developer SunRay that was later acquired by SunPower. The park is the largest PV project in Italy, and among the largest in Europe. The project was built in several phases. The first phase with a total capacity of 24 MWAC was connected in late 2009. It uses SunPower solar panels as well as its tracker systems. The second phase (8 MW) was commissioned in 2010, and the third and fourth phases, totaling 44 MWAC, were completed in December 2010, totaling 276,156 solar modules with 305 watt each. In December 2010 SunPower has completed the sale of Montalto di Castro solar park to a consortium of international investors. SunPower designed and built the solar power plant and will provide ongoing operations and maintenance services for the new owners. See also Cellino San Marco Solar Park List of photovoltaic power stations Photovoltaic power station Solar power in Italy References
Parque solar Montalto di Castro

El Parque Solar Montalto di Castro es una estación fotovoltaica de 1.7 km² en Montalto di Castro, Viterbo, Italia. Cuenta con una producción de 84 MW y fue desarrollado por una firma independiente SunRay más tarde adquirida por Sunpower. El proyecto fue construido en varias fases que se completaron en diciembre de 2010 con un total de 276,156 celdas que producen 305 W cada una.​ Referencias Referencias