NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Piazza San Salvatore

Piazza San Salvatore, detta anche Piazza della Pupporona o Piazza della Misericordia o Piazza della legna, si trova a Lucca in pieno centro, nei pressi di piazza San Michele, e risale al XII secolo. Storia e descrizione Il nome di piazza San Salvatore deriva dalla presenza della omonima chiesa risalente al XII secolo con almeno un'opera (architrave della porta laterale) attribuita al Biduino; quello di piazza della Misericordia é dovuto alla presenza dell'Arciconfraternita della Misericordia che, entrata in possesso della chiesa e della canonica di San Salvatore nel 1818, da allora vi ha sede; mentre il nome di piazza della legna, meno utilizzato, viene dal fatto che un tempo vi si svolgeva il mercato della legna da ardere. Sul lato ovest della piazza si affaccia il palazzo Cenami, descritto nel 1676 tra i beni di Felice Cenami, mentre all'angolo con via Calderia si erge una torre medievale mozzata, denominata torre Del Veglio, appartenuta prima alla famiglia dei Ronzini e poi alla consorteria Cerlotti-Del Veglio. La Pupporona È chiamata soprattutto piazza della Pupporona in omaggio alla fontana neoclassica dominata dalla statua di Naiade, disegnata da Lorenzo Nottolini e realizzata da Luigi Camolli tra il 1838 e il 1840, che i lucchesi chiamano pupporona per il suo seno scoperto. La fontana, perfettamente inserita nel contesto urbanistico e architettonico della piazza, è circondata da un recinto di protezione, composto da piastrini in marmo uniti da una ringhiera in ferro per proteggerla dalla circolazione. Altre immagini della piazza Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Piazza del Salvatore
Santa Maria Addolorata a Tor di Quinto

Santa Maria Addolorata a Tor di Quinto är en kyrkobyggnad i Rom, helgad åt den smärtofyllda Jungfru Maria. Kyrkan är belägen vid Via Flaminia i quartiere Tor di Quinto och tillhör församlingen Preziosissimo Sangue di Nostro Signore Gesù Cristo. Historia Kyrkan uppfördes åren 1919–1934 i nygotik efter ritningar av arkitekten Orlando Benedettini och ingenjören Vincenzo Ranieri för Congrégation des religieuses de Jésus-Marie, grundad av Claudine Thévenet i Lyon år 1818. Fasaden har en portalbyggnad med kolonner. Interiören är treskeppig med absid. Glasmålningarna är ett verk av Duilio Cambellotti. Referenser Noter Tryckta källor Lombardi, Ferruccio (1993) (på italienska). Roma: chiese, conventi, chiostri: progetto per un inventario 313—1925. Roma: Edilstampa. sid. 402. OCLC 30727273 Rendina, Claudio (2000) (på italienska). Guida insolita ai misteri, ai segreti, alle leggende e alle curiosità delle Chiese di Roma. Roma: Newton & Compton. sid. 12. ISBN 88-8289-419-3 Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Santa Maria Addolorata a Tor di Quinto.
Deichmann

Deichmann SE (dříve Heinrich Deichmann-Schuhe GmbH & Co. KG) patří k velkým německým obuvním řetězcům. Společnost, kterou založil v roce 1913 Heinrich Deichmann, sídlí od dob vzniku v Essenu v Severním Porýní-Vestfálsku. Prodejny V ČR - dle krajů Hlavní město Praha 11x Jihomoravský kraj 14x Jihočeský kraj 7x Karlovarský kraj 4x Kraj Vysočina 9x Královéhradecký kraj 6x Liberecký kraj 4x Moravskoslezský kraj 13x Olomoucký kraj 8x Pardubický kraj 6x Plzeňský kraj 5x Středočeský kraj 13x Zlínský kraj 7x Ústecký kraj 10x Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Deichmann SE na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Deichmann na Wikimedia Commons
Deichmann

Der er for få eller ingen kildehenvisninger i denne artikel, hvilket er et problem. Du kan hjælpe ved at angive troværdige kilder til de påstande, som fremføres i artiklen. Deichmann er et tysk firma der sælger sko og tilbehør. Virksomheden har over hundrede butikker i Tyskland og i hele Europa. I Danmark ligger der Deichmann-skobutikker på større gågader og torve i de store byer samt i flere butikscentre; der er 30 butikker i Danmark. Deichmann er Europas største skobutikskæde. Deichmann gør en masse for velgørenhed, og noget af butikkens overskud går til forskellige fonde til støtte for den tredje verden. Deichmann er hovedsponsor i EHF Champions League. Historien Det startede i 1913 i et område i Essen-Borbeck i hjertet af Tysklands Ruhr-distrikt. Heinrich Deichmann, født i 1888, åbnede en skomagerforretning og drev den med sin kone, Julie. To generationer og næsten et århundrede senere har virksomheden udviklet sig til Europas førende på markedet. Deichmann er i øjeblikket aktiv i 22 lande med omkring 3.200 lokale butikker og beskæftiger cirka 32.500 ansatte. Deichmann er stadig en familievirksomhed. Op til 1945 blev selskabet formet og begrænset af politik og økonomi i Weimarrepublikken og det efterfølgende tyranni og nazisme. Virksomhedens grundlægger, Heinrich Deichmann, var mod regimet ved magten. Blandt andet kritiserede han forfølgelsen af sine jødiske landsmænd, som han oplevede på tæt hold. Han døde i 1940 i en alder af kun 52. På dette tidspunkt havde Heinz-Horst Deichmann, født i 1926, lejlighedsvis hjulpet i butikken. Hans mor, Julie, vedligeholdt butikken gennem krigsårene. Efter krigen studerede Heinz-Horst Deichmann medicin og teologi. Han fortsatte med at køre familieforretningen sammen med sin mor. Butikker i Danmark Lande med Deichmann-sko forretninger Tyskland Østrig Polen Storbritannien Ungarn Tjekkiet Danmark Slovakiet Tyrkiet Slovenien Sverige Rumænien Kroatien Italien Litauen Bulgarien Spanien Derudover har koncernen butikker under andre navne i Schweiz, Tyskland, USA og Holland. Kilder
Deichmann SE

Deichmann SE​ es una importante cadena minorista alemana de calzado y ropa deportiva. Establecida en 1913 por la familia Deichmann, la empresa aún tiene su sede en su ciudad natal de Essen, Renania del Norte-Westfalia, Alemania. Tiendas por países Deichmann​ se puede encontrar en 22 países de Europa y Estados Unidos. Referencias
Groupe Deichmann

Deichmann SE est un groupe allemand présent dans le secteur de la distribution de chaussures. Le groupe, présent dans 30 pays au travers de différentes enseignes est le plus grand marchand de chaussures au détail en Europe. Suisse Il est représenté en Suisse par les enseignes Ochsner et Dosenbach qui sont regroupées dans la société Dosenbach-Ochsner AG et dont le siège est à Dietikon. France Deichmann est présent en France avec les enseignes Deichmann Chaussures (16 magasins) et Snipes (35 magasins). Le siège social du Groupe se trouve à Saint-Priest. Identité visuelle Références Liens externes Site web Carte présentant la répartition du groupe en Europe Portail des entreprises Portail de l’Allemagne
Deichmann SE

Deichmann SE, prije Heinrich Deichmann-Schuhe GmbH & Co. KG, njemačka je tvrtka koja se bavi prodajom obuće i sportskih artikala. Osnovao ju je njemački poduzetnik Heinz-Horst Deichmann 1913. godine, a njeno sjedište nalazi se u gradu Essenu, u pokrajini Sjeverna Rajna-Vestfalija. Njemački list Handelsblatt 2017. godine nazvao je Deichmann najvećim trgovcem obućom u Europi. Tvrtka je prisutna u 26 država i upravlja s oko 3800 trgovina, a u Hrvatskoj posluje od 2006. godine. Vanjske poveznice Službene stranice Službene stranice na hrvatskom jeziku Korporativne stranice Korporativne stranice na hrvatskom jeziku Izvori
Deichmann

A Deichmann Európa legnagyobb cipőáruháza. 23 országban több mint 3326 üzlettel van jelen és közel 33 700 munkatársat foglalkoztat. A cég alapítója Heinrich Deichmann, a központja Essenben található. A vállalat csoportszintű forgalma 4,5 milliárd euró, ami az árfolyamhatásokat is figyelembe véve 2012-ben 7,4 százalékos növekedést jelentett 2011-hez képest. A csoportnak 2012-ben 3326 üzlete működött, közülük 115 üzlete Magyarországon, és 165 millió pár cipőt adott el. Márkák listája Országok 22 európai országban és az Egyesült Államokban van jelen a Deichmann. Az alábbi országokban összesen 2538 üzlet, a többi 788 üzlet pedig az "Ismeretlen" jelzésű országokban található meg. A Deichmann Magyarországon Az első magyar üzlet 2001-ben nyílt meg Budapesten. Ma az üzletlánc 113 üzletet működtet Magyarországon. 2012-ben 4,05 millió pár cipőt adtak el, 450 ezerrel többet, mint az előző évben. 2012 végén a cég 684 munkatársat foglalkoztatott, 85 emberrel többet, mint 2011-ben. A Deichmann Cipőkereskedelmi Kft. 16,5 százalékkal növelte múlt évi forgalmát, 2012-ben 27,96 milliárd forint bevételt ért el, ami 4 milliárd forinttal több a 2011-esnél. 2021-ben 23 üzlete Budapesten míg a többi 90 üzlet vidéken található. Magyarországi üzletek 2019-es adatok Jegyzetek További információk Deichmann Magyarország hivatalos honlapja Deichmann kollekció Deichmann honlapja a Facebookon
Deichmann

Deichmann SE – międzynarodowa sieć sklepów obuwniczych, której placówki znajdują się w kilkudziesięciu krajach Europy, a także w Turcji oraz USA. W ofercie sklepów Deichmann poza obuwiem znajdują się akcesoria takie jak: torebki, paski, portfele, czapki itp. Siedziba główna spółki Deichmann SE znajduje się w Essen (Niemcy). Założona została w 1913 roku i do tej pory w całości należy do rodziny założycieli. Pod nazwą spółki prowadzone są sklepy w Niemczech, Bułgarii, Danii, Wielkiej Brytanii, we Włoszech, Chorwacji, na Litwie, w Austrii, Polsce, Portugalii, Rumunii, Szwecji, Serbii, na Słowacji, w Słowenii, Hiszpanii, w Czechach, Turcji, na Węgrzech oraz w Bośni i Hercegowinie. Ponadto grupa reprezentowana jest także w Szwajcarii (sklepy Dosenbach/Ochsner/Ochsner Sport), Holandii (vanHaren) oraz w Stanach Zjednoczonych (Rack Room Shoes/Off Broadway), a także jako sieć sklepów Roland w Niemczech.
Deichmann

Deichmann este o companie din Germania înființată în anul 1913. Este cel mai mare vânzător cu amănuntul de încălțăminte din Europa. Compania este în posesia familiei Deichmann și are sediul central în Essen, Germania. În 2008 Deichmann a vândut, la nivel mondial, peste 127 de milioane perechi de pantofi în cele peste 2.550 de magazine proprii. Compania este prezentă în 18 țări din Europa, precum și pe continentul american. Număr de angajați în 2010: 28.000 Cifra de afaceri în 2010: 3,9 miliarde euro Deichmann în România În anul 2010 Deichmann a vândut pe piața românească 1,36 milioane perechi de încălțăminte iar în 2011 a vândut 1,9 milioane perechi. Printre competitorii lui Deichmann se numără Leonardo, Benvenuti, Musette sau Otter. Număr de angajați în 2010: 340 Cifra de afaceri: 2013: 46 milioane euro 2011: 40 milioane euro 2010: 27,5 milioane euro Număr de magazine: 2013: 65 2012: 50 2009: 14 Note Legături externe www.deichmann.com - Sit web oficial
Deichmann SE

Дајхман (нем. Deichmann) је огромни немачки ланац производње обуће. Основан је 1913. године од стране Хајнца-Хорста Дајхмана под називом Heinrich Deichmann-Schuhe GmbH & Co. KG, у Есену, Немачка, где се седиште компаније још увек налази. Радње широм света Дајхман продавнице се могу наћи у 22 земље широм Европе и САД. Референце Спољашње везе Званични веб-сајт
Deichmann

Se även Jonas Deichmann, Bartholomæus Deichman Deichmann är ett tyskt företag som säljer skor och tillbehör. Företaget har över tusen försäljningsställen i Tyskland och över 4000 butiker runt om i Europa. Deichmann är Europas största skokedja. Deichmann är huvudsponsor till EHF Champions League. Externa länkar Deichmann - Officiell webbplats Deichmann - Svensk webbplats E24 - Deichmann
Deichmann

Deichmann SE (укр. Дайхманн, раніше Heinrich Deichmann-Schuhe GmbH & Co. KG) — найбільша мережа взуттєвих крамниць в Європі зі штаб-квартирою в німецькому Ессені. Була заснована в 1913 році і досі повністю належить родині засновників. Нині крамниці є в Німеччині, Великій Британії, Італії, Чехії, Литві, Словаччині, Словенії, Угорщині, Іспанії, Данії, Болгарії, Хорватії, Австрії, Польщі, Боснії і Герцеговині, Туреччині, Португалії, Румунії, Сербії та Швеції. У деяких країнах магазин має іншу назву, наприклад vanHaren у Нідерландах, Rack Room Shoes/Off Broadway у США, Dosenbach/Ochsner/Ochsner Sport у Швейцарії та іноді Roland у Німеччині. Deichmann в Україні У 2008 році були переговори про відкриття першої крамниці в Україні. Першу крамницю планували відкрити у Львові та в Одесі. Компанія вже займалася реєстрацією українського офісу, а перша крамниця мала відкритись вже на початку 2009 року. Але, магазин не появився в Україні та новин щодо відкриття зараз немає. Кількість магазинів у різних країнах Deichmann можна знайти у 22 країнах Європи та США. Пропозиції Пропозиція магазинів Deichmann, окрім взуття, включає такі аксесуари, як: сумочки, ремені, гаманці, кепки тощо. Примітки Посилання Офіційний сайт
Lago di San Cipriano

Lago di San Cipriano – zbiornik zaporowy we Włoszech, w Toskanii, w prowincji Arezzo, na północny wschód od San Giovanni Valdarno. Jezioro położone jest na wysokości 143 m n.p.m. Jego powierzchnia wynosi 47,3 ha, a objętość maksymalna 2,183 mln m³. Zbiornik powstał w wyrobisku pogórniczym, którego część wypełniono wodą, a część rekultywowano i obsadzono lasem, co sfinansował koncern Enel przy współdziałaniu z CREA (Consiglio per la ricerca in agricoltura e l'analisi dell'economia agraria). Wzdłuż brzegów jeziora wyznaczono ścieżkę turystyczną z rzeźbami. Przypisy
Schloss Bruneck

Schloss Bruneck ist eine Burg, die auf einem Hügel (dem Schlossberg) weithin sichtbar über der Stadt Bruneck im Pustertal (Südtirol) thront. Die erste urkundliche Erwähnung findet am 9. Februar 1276 statt: „Actum in castro Bruneke, anno domini mcclxxvi, v. idus febr.“ („Geschehen in der Burg Bruneck im Jahre des Herrn 1276, den fünften Tag [vor den] Iden des Februar.“). Geschichte Die Geschichte von Schloss Bruneck begann im Jahr 1250 während der unruhigen Zeit nach dem Tod von Kaiser Friedrich II. Die mächtigen Territorialfürsten, insbesondere die Grafen von Tirol, begannen, die Gebiete vor allem der Kirche einzunehmen. Der Verwaltungssitz von Bischof Bruno von Kirchberg im Pustertal lag in Aufhofen, das völlig ungeschützt war. Darum ließ er in den Jahren 1251–1288 auf einem Felsen, der in den Talkessel hineinragte, eine kleine, aber gut befestigte Burg errichten. Zeitgleich begann er mit der Anlage einer Stadt am Fuße des Schlossberges, eben Bruneck. Der erste Schlosshauptmann war wahrscheinlich Jakob von Trautson, der im Jahr 1309 ernannt wurde. Für seine Dienste bekam er „des ersten 26 Mut Chorns, 6 Mut Gerste, 10 Mut Haber stegermaz (Stegermaß), 600 Chäse, 40 Schoef, 4 Schweine, 4 Rinder, 4 Fuder Wein brixner Maz, 10 Mark Pfennig, das Marktgericht zu Brunek, die Hofstattphenig, und das Heu halbs im Rienzbach“. Bereits im 14. Jahrhundert erweiterte Bischof Albert I. von Enn die Burg und umgab sie mit einer Zwingermauer. Im 15. Jahrhundert wurden die Befestigungen und Wehranlagen unter Fürstbischof Georg Golser stark ausgebaut. Auch in der Folge wurde die Burg umgebaut und erweitert. Fürstbischof Christoph von Schroffenstein beispielsweise gestaltete die Burg Anfang des 16. Jahrhunderts zu einem Wohnschloss um. Um 1900 wurde die Burg durch Simon Aichner erneut weitzügig renoviert. In jüngster Zeit diente Schloss Bruneck mehrmals als Notunterkunft für Schulen mit Platzmangel, nämlich für die kaufmännische Lehranstalt Bruneck (heute Handelsoberschule Bruneck) und für das Realgymnasium Bruneck. Schließlich wurde es von der Stiftung Südtiroler Sparkasse gekauft und der Stadtgemeinde Bruneck zur Benützung überlassen. Diese wiederum bot es dem Extrembergsteiger Reinhold Messner an, der im Juli 2011 hier sein Messner Mountain Museum Bergvölker eröffnet hat. Galerie Literatur Alois Dissertori (Hrsg.): Schlösser, Rathäuser, Ansitze und Schulen in der Stadtgemeinde Bruneck. Universitätsverlag Wagner, Innsbruck 2005, ISBN 3-7030-0404-5. Walter Landi, Markus Pescoller: Bruneck. In: Magdalena Hörmann-Weingartner (Hrsg.), Tiroler Burgenbuch. IX. Band: Pustertal. Verlagsanstalt Athesia, Bozen 2003, ISBN 978-88-8266-163-2, S. 181–210. Hubert Stemberger: Bruneck und Umgebung. In: Südtiroler Gebietsführer. Band 7. Athesia, Bozen 1988, ISBN 88-7014-460-7. Weblinks Eintrag im Monumentbrowser auf der Website des Südtiroler Landesdenkmalamts Informationen über Schloss Bruneck (Stadtgemeinde Bruneck) Einzelnachweise
Zamek Bruneck

Zamek Bruneck (niem. Schloss Bruneck, wł. Castello di Brunico) – średniowieczny zamek w miejscowości Bruneck, w regionie Trydent-Górna Adyga, w północnych Włoszech. Historia Zamek został wzniesiony w latach 1251-1288 na zlecenie biskupa Brixen, Bruno von Kirchberga. Budowla miała za zadanie ochraniać należące do duchownego dobra w dolinie Val Pusteria. W tym samym czasie rozpoczęty został proces osadnictwa u stóp zamku. W miejscu tym stopniowo wykształciła się miejscowość Bruneck. Zamek po raz pierwszy wzmiankowano w 1271 r. pod nazwą Castrum Bruneke. W XIV wieku forteca została rozbudowana przez biskupa Alberta von Enn. Wokół zamku wzniesiono wówczas także wysoki mur. Kolejni biskupi diecezji Brixen przeprowadzali w budowli kolejne remonty, nadając jej dzisiejszy kształt. W 1460 r. forteca została częściowo zniszczona w wyniku oblężenia prowadzonego przez austriackiego arcyksięcia, Zygmunta Habsburga, który wszedł w zatarg z biskupem Brixen, Mikołajem z Kuzy. Kolejny biskup, Georg Golser, odbudował zniszczone fragmenty fortyfikacji i dodatkowo je umocnił, w obawie przed atakiem Turków. Zamek stał się na początku XVI wieku rezydencją arcybiskupa Christopha von Schroffensteina. W 1825 r. zezwolono na stworzenie w zamku więzienia i koszar. Obiekt stopniowo popadał jednak w ruinę, co wymusiło przeprowadzenie renowacji. Zadania tego podjął się biskup Simon Aichner. Od 1969 r. niektóre spośród sal zamku były używane jako szkolne klasy. W 2004 r. budowla została wykupiona przez Południowotyrolską Kasę Oszczędnościową na użytek rady miasta Bruneck oraz alpinisty Reinholda Messnera. W latach 2009–2011 zamek został przebudowany zgodnie z projektami architektów Kurta Eggera, Gerharda Mahlknechta oraz Heinricha Mutschlechnera. Od 2011 r. w zamku mieści się jeden z sześciu oddziałów Messner Mountain Museum, noszący nazwę MMM Ripa. Architektura Południowe wejście do zamku, do którego dawniej można było się dostać jedynie przy pomocy mostu zwodzonego, zawiera gotycki portal, datowany na 1584 r. Na wieży powyżej widoczny jest herb biskupa Andreasa von Österreich. Wewnątrz murów znajduje się dzwonnica, najstarsza część zamku. Prawdopodobnie była ona dawniej zamieszkana. Do dzwonnicy przylegają inne obiekty kompleksu. Turystyka Mieszczące się w zamku muzeum MMM Ripa prezentuje życie mieszkańców regionów górskich Europy, Ameryki Południowej, Afryki oraz Azji, a także ich kulturę, religię oraz stosunek do turystyki. Przypisy
Lago di Venere

Il Lago di Venere, detto anche Specchio di Venere (nel dialetto locale u Vagnu i l'Acqua, letteralmente "il Bagno dell'Acqua") è un lago vulcanico situato nella parte settentrionale dell'isola di Pantelleria, all'interno del Parco nazionale dell'Isola di Pantelleria. Caratteristiche Alimentato da tre sorgenti termali (da cui sgorga acqua calda a 35-58 °C) e precipitazioni meteorologiche, il bacino ellittico di circa 450 per 350 metri (perimetro 1750 metri) si trova all'altitudine di 2 m s.l.m. ed è profondo fino a 12 metri. La riva meridionale di origine alluvionale è caratterizzata dalla presenza di fanghi termali e minerali ricchi di sodio, potassio e zolfo. Nei pressi del lago sono stati rinvenuti, a partire dal 1985, resti di un tempio edificato in quattro fasi, dall'età del bronzo fino all'età romana imperiale. Nel 429 a.C. Erodoto racconta che sull'isola di Cirani vi era un lago in cui le ragazze raccoglievano pagliuzze d'oro grazie a penne d'uccello impregnate nella pece. Sui margini del lago sono presenti due ciperacee, la lisca costiera (Schoenoplectus litoralis subspecie thermalis, unica stazione europea) e lo zigolo levigato (Cyperus laevigatus subspecie laevigatus), mentre sulle sponde sono presenti Limonium secundirameum, Plantago macrorrhiza e lentisco. La zona umida è abitata da numerose specie di uccelli acquatici migratori. Fino agli anni '70 del secolo scorso le sponde del lago furono spesso sede di corse con cavalli, muli ed asini. Note Bibliografia Luigi Olivetti, Specchio di Venere, in La perla nera. Guida letteraria di Pantelleria, goWare e Guerini e Associati, 2019, pp. 74 ss. Voci correlate Parco nazionale dell'Isola di Pantelleria Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Lago Specchio di Venere
Горнер (ледник)

Горнер (на немски Gornergletscher) е най-големият ледник в Пенинските Алпи и един от най-големите в Алпите изобщо. Намира се в Швейцария (кантон Вале), в масива Монте Роза, от северната страна. Има площ 60 кв. км и дължина 12,9 км – това го прави конкурент за второто място в планината, заедно с Мер дьо Глас в масива Монблан. Те отстъпват само на Алечкия ледник в Бернските Алпи. Според данни от 1976 г. обаче площта му е била 69 кв. км, което показва чувствително свиване. В зоната на подхранване, която се простира на 3300 м н. в., Горнер се формира от няколко малки ръкава – Монте Роза, Гренц, Цвилингс, Брайтхорн и др. От тях Гренц е най-важен – при мястото на сливането той толкова мощен, колкото и самият Горнер. В този район се образува сезонното ледниково езеро Горнерзее, което се запълва с вода през пролетта и пресъхва през лятото. В края на ледника (на височина 2140 м) започва река Горнера, част от речната система на Рона. В историческо време ледникът е достигнал максималната си дължина през Малкия ледников период (ХVІІ – ХІХ в.). Тогава е достигал 14 – 15 км, доколкото се съди по неговата челна морена. От друга страна, преди около 2000 г. и през ХІ в. е имало отдръпване приблизително до съвременните му размери. Горнер се намира над известния курорт Цермат и е в един от най-добре проучените райони на Алпите (близо до него е Матерхорн). Самият ледник също е проучван многократно. Въз основа на това са направени редица заключения в областта на глациологията. Достъпът е лесен благодарение на железопътната линия Горнерграт, а от площадка със същото име се открива пленителна гледка към ледника. Бележки Външни препратки Сравнителни снимки на ледника Горнер преди и сега
Glacera del Gorner

La glacera del Gorner (en alemany Gornergletscher) és una glacera en una vall que es troba al Valais al sud-est de Zermatt. Baixa des del grup del Mont Rosa, en els Alps Penins. Amb els seus 14 km de longitud és la tercera glacera de Suïssa després de la Glacera d'Aletsch i la glacera Fiesch. Descripció La glacera Gorner està formada per diverses glaceres. El cos principal és el de la glacera Grenz (Grenzgletscher) que comença a la Signalkuppe (4.554 m). Aquesta glacera baixa cap a nord-oest als peus de la paret nord del Lyskamm. A nord de la Punta Dufour, sobre la cresta de Weissgrat (3.700 m), comença la glacera Gorner, pròpiament dita. Segueix el flanc sobre la de Stockhorn en direcció oest i amb un pendent al voltant del 18%. Després de 7 km s'uneix amb la glacera Grenz a una altitud al voltant de 2.550 m i conserva el seu nom. Variacions frontals recents Referències
Gornergletscher

Gornergletscher (z němčiny, doslovně ledovec Gorner) je údolní ledovec na západní straně masivu Monte Rosa nedaleko Zermattu ve švýcarském kantonu Valais. Je asi 12,5 km dlouhý a 1 až 1,5 km široký. Ledovcová oblast měla v roce 2017 plochu přibližně 41 km², což je druhá největší souvislá ledovcová oblast v Alpách po Aletschském ledovci. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Gornergletscher na Wikimedia Commons