NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Misano World Circuit Marco Simoncelli

Der Misano World Circuit Marco Simoncelli, ehemals Autodromo di Santamonica, ist eine Motorsport-Rennstrecke in Misano Adriatico (RN) in Italien. Die Strecke ist 4,2 km lang. Aktuell werden hier unter anderem der Große Preis von San Marino im Rahmen der Motorrad-Weltmeisterschaft sowie ein Lauf zur Superbike-Weltmeisterschaft ausgetragen. Geschichte Die Rennstrecke von Misano wurde im Jahr 1969 geplant, 1972 in Betrieb genommen und ausschließlich privat betrieben. Anfangs betrug die Länge der Piste 3,488 km, es gab nur eine sehr kleine Boxenanlage und wenige Streckensicherungsfahrzeuge. Im Jahr 1993 wurde die Strecke dann auf 4,060 km verlängert, außerdem wurde ein neues Boxengebäude mit einem 600 m² großen Medienzentrum gebaut. In den Jahren 1996 und 1997 wurden die Boxenanlagen noch einmal vergrößert, später wurde noch eine feste Tribüne gebaut. Vom Herbst 2006 bis zum Frühjahr 2007 wurde die Strecke erneut umgebaut und komplett überarbeitet. Vor allem durch die Umkehrung der Fahrtrichtung (künftig im Uhrzeigersinn) konnten die Auslaufzonen erweitert und die Streckensicherheit erhöht werden, um den Anforderungen der MotoGP-Klasse gerecht zu werden. Nach dem Tod des Motorradrennfahrers Marco Simoncelli 2011 in Sepang, der aus Cattolica in der unmittelbaren Nähe von Misano Adriatico stammte, sollte die Strecke ursprünglich in Marco Simoncelli Circuit umbenannt werden. Letztlich wurde der Kurs in Misano World Circuit Marco Simoncelli umbenannt. 2020 und 2021 wurden zwei Rennen auf der Rennstrecke veranstaltet. Die Rennen wurde als Ersatz für die ausgefallenen Rennen aufgrund der Covid-19-Pandemie ausgetragen. Da zwei Rennen auf derselben Rennstrecke nicht denselben Namen tragen dürfen, trug das zweite Rennen jeweils den Namen Großer Preis der Emilia-Romagna. Gleiches fand 2024 statt, hier jedoch aus Ersatz für den Kasachstan-GP der aufgrund von Überschwemmungen nicht stattfinden konnte. Rennveranstaltungen Seit 1991 finden jährlich Läufe zur Superbike-Weltmeisterschaft in Misano statt, außerdem beherbergte die Strecke zwischen 1980 und 1993 insgesamt zehnmal den Grand Prix der Nationen im Rahmen der Motorrad-Weltmeisterschaft. Seit der Saison 2007 gastiert die Motorrad-WM wieder in Misano und richtet den Grand Prix von San Marino aus. Außerdem finden jedes Jahr Rennen zur Truck-Racing-Europameisterschaft und zahlreiche öffentliche Fahrten auf der Strecke statt. Am 5. September 2010 kam während des Moto2-Rennens der japanische Fahrer Shōya Tomizawa bei einem Unfall ums Leben. Wissenswertes Berüchtigt ist Kurve 11 Curvone für die MotoGP. Sie stellt die schnellste Kurve im gesamten Rennkalender dar und wird mit über 300 km/h angebremst und mit über 270 km/h eingelenkt. In den kleineren Klassen als auch in der Superbike-WM kann die Kurve voll durchfahren werden. Alle Königsklassen-Sieger der Motorrad-WM in Misano Rekordsieger Fahrer: Marc Márquez (6)Rekordsieger Konstrukteure: Yamaha (14)Rekordsieger Nationen: Spanien (13) Weblinks Offizielle Website (italienisch / englisch) Einzelnachweise
Misano World Circuit Marco Simoncelli

El Misano World Circuit Marco Simoncelli (hasta 2006: Circuito Internazionale Santamonica) es un autódromo localizado en la fracción de Santa Mónica, comuna de Misano Adriático (provincia de Rímini), región de Emilia-Romaña, Italia. Se inauguró en 1972 con una longitud de 3488 metros. En 1993, su longitud aumentó a 4060 metros (con la opción de una variante corta), y las instalaciones se actualizaron varias veces a lo largo de esa década. Para que el Campeonato Mundial de Motociclismo volviera a Misano después del grave accidente de Wayne Rainey, se invirtió el sentido de giro (ahora es horario) y la pista se ensanchó a 14 metros, por lo cual la extensión pasó a ser de 4180 metros. Misano ha albergado numerosas pruebas del Campeonato Mundial de Motociclismo: el Gran Premio de Italia de Motociclismo en 1980, 1984, 1989, 1990, 1991 y 1993; y el Gran Premio de San Marino de Motociclismo entre 1985 y 1987, y nuevamente desde 2007. El Campeonato Mundial de Superbikes visitó el circuito por primera vez en 1991 y luego lo ha vueltos a hacer desde 1994, salvo en 2013. Asimismo, Misano albergó pruebas de la Fórmula 2 Europea (desde 1977 hasta 1984), el Campeonato Mundial de Resistencia (en 1978), la BPR Global GT Series (en 1998), el Campeonato de la FIA de Sport Prototipos (en 1998) y el Campeonato Alemán de Superturismos (en 1999). En la década de 2000, ha sido usado para campeonatos internacionales de monoplazas, tales como la Fórmula 3000 Europea (en 1999, 2000, 2005, 2006 y 2008), la World Series by Renault (en 2006) y la Fórmula Master Internacional (en 2005), así como los campeonatos italianos de Fórmula 3, Fórmula Renault, turismos y grandes turismos. En el Gran Premio de Moto2 de 2010, el piloto japonés Shoya Tomizawa falleció tras un brutal accidente. Actualmente se denomina Circuito Marco Simoncelli, en honor al piloto de motociclismo Marco Simoncelli, fallecido en un accidente en Malasia en 2011.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Misano World Circuit Marco Simoncelli. Sitio oficial del circuito de Misano
Misano World Circuit Marco Simoncelli

Le circuit de Misano Marco-Simoncelli (officiellement Misano World Circuit Marco Simoncelli, appelé avant 2006 Circuito Internazionale Santamonica) est un circuit italien basé à côté de la ville de Misano Adriatico (Province de Rimini), dans le frazione de Santamonica. Historique Conçu à l'origine en 1969 avec une longueur de 3,488 kilomètres, il a accueilli sa première épreuve en 1972. Le Grand Prix moto d'Italie a eu lieu sur ce circuit, la dernière fois datant en 1993, année où la longueur du circuit a été portée à 4,064 kilomètres. Depuis 2007, il est l'hôte du Grand Prix moto de Saint-Marin dans le cadre du championnat du monde de vitesse. Cette même année, le sens du circuit a été inversé. L'édition 2010 est marquée par la mort du pilote de 19 ans Shoya Tomizawa. Celui-ci meurt à l'hôpital des suites de blessures qu'il a subies dans un accident pendant la course des Moto2. Depuis 2010, le circuit accueille le championnat italien Endurance Open Series. À la suite du décès de Marco Simoncelli au Grand Prix de Malaisie le 23 octobre 2011, le conseil d'administration du complexe sportif de Misano décide à l'unanimité, le 3 novembre 2011, de rebaptiser le circuit du nom du pilote italien. Résultats en Grand Prix moto Notes et références Liens externes (en + it) Site officiel Ressource relative au sport : Motorsport Stats Vue satellite sur Google Maps Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail des sports motocyclistes Portail du sport automobile Portail de l'endurance automobile Portail de l'Émilie-Romagne
Misano World Circuit Marco Simoncelli

Het Misano World Circuit Marco Simoncelli (voorheen: Circuito Internazionale Santamonica) is een racecircuit in Misano Adriatico aan de Adriatische Zee in Italië. De baan werd ontworpen in 1969 en de eerste race vond plaats in 1972. Toen de baan werd ontworpen had die een lengte van 3.488 km maar de baan werd in 1993 verlengd tot 4.064 km. Vanaf 2007 vindt er de Grand Prix-wegrace van San Marino plaats. Ook de World Series by Renault en het FIA GT kampioenschap worden er gehouden. Externe link MisanoCircuit.com
Misano World Circuit Marco Simoncelli

Misano World Circuit Marco Simoncelli – tor wyścigowy położony w miasteczku Misano Adriatico we Włoszech. Rekord w szybkości pokonania toru należy do Caseya Stonera. 3 listopada 2011 roku tor zyskał imię tragicznie zmarłego Marco Simoncelliego, który zginął 23 października podczas Grand Prix Malezji na torze Sepang International Circuit. Linki zewnętrzne Oficjalna strona toru (wł. • ang.)
Misano World Circuit Marco Simoncelli

O Misano World Circuit Marco Simoncelli, também conhecido como simplesmente Marco Simoncelli é um autódromo italiano que fica próximo da cidade de Misano Adriatico no Mar Adriático. Aberto em 1972, abriga a MotoGP. Ampliado em 1993, mesmo ano do acidente do ex-campeão Wayne Rainey que o deixou paraplégico. Em 2006 passou por profunda reforma tornando-se anti-horário em 4180m. Em 2023, foi escolhida como sede do E-Prix de Misano Adriático do ano seguinte, substituindo o Circuito Urbano do EUR, em Roma. O traçado possui quase 1 km a menos que o circuito completo e 14 curvas, correndo no sentido horário. As únicas diferenças em comparação ao circuito original são as curvas 3 e 4, que entram numa parte interna da pista, para então voltarem ao circuito GP, e a chamada Curvone passa a ser uma chicane para esquerda e direita. Entretanto, para a temporada seguinte, Misano não apareceu no calendário. Quando questionado sobre, Jeff Doods, CEO da Fórmula E, disse: Referências Ligações Externas Site Oficial (em inglês e italiano) Ver também Fórmula E
Мизано (трасса)

Международный автодром Мизано (англ. Misano World Circuit Marco Simoncelli) — итальянский автодром, расположенный рядом с городом Мизано-Адриатико в Римини, Эмилия-Романья, Италия. Изначально спроектированный в 1969 году длиной 3.488 м, он принял свою первую гонку в 1972 году. В 1993 длина трека была изменена до 4064 м. Тогда же, во время Гран-при Италии, в результате аварии получил тяжёлые травмы позвоночника Уэйн Рейни, после чего он был вынужден завершить карьеру. С чемпионата мира MotoGP 2007 года автодром принимает у себя Мото Гран-при Сан Марино. 3 ноября 2011 года советом директоров компании Santamonica SpA, владеющей автодромом, было принято решение о его переименовании в Simoncelli International Circuit Misano, в честь итальянского мотогонщика «Грезини» Марко Симончелли, который разбился в гонке MotoGP-2011 в Малайзии. Примечания Ссылки misanocircuit.com (англ.)​ (итал.) — официальный сайт Мизано
Misano World Circuit Marco Simoncelli

Misano World Circuit Marco Simoncelli, tidigare Circuito Internazionale Santamonica, är en racingbana utanför Misano Adriatico i provinsen Emilia-Romagna på Italiens östkust. På banan arrangeras San Marinos MotoGP. På Misanobanan arrangerades MotoGP den 2 september 2007, vilket var första gången sedan Wayne Rainey brutit ryggen här 1993. MotoGP-segrare 2007 MotoGP: Casey Stoner, Ducati Corse, Australien 250GP: Jorge Lorenzo, Aprilia, Spanien 125GP: Mattia Pasini, Aprilia, Italien Källor http://resources.motogp.com/files/results/2013/RSM/CircuitInformation.pdf?v2_a6c714a3
Мізано (автодром)

Міжнародний Автодром Мізано імені Марко Сімончеллі (італ. Misano World Circuit Marco Simoncelli) — італійський автомотодром, розташований поблизу міста Мізано Адріатіко і Ріміні, область Емілія-Романія, Італія. Проектування автодрому розпочали в 1969 році, проте перші перегони тут відбулися в 1972 році, довжина траси становила 3,488 км. Деякі зміни конфігурації траси відбулися в 1993 році, в результаті довжина збільшилася до 4,064 км. У 2008 в конфігурацію траси були внесені чергові зміни, її довжина збільшилась ще на 162 м. Починаючи із 2007 року на автодромі проходить етап чемпіонату світу з шосейно-кільцевих мотоперегонів MotoGP Гран-Прі Сан Марино. У жовтні 2011 року рада директорів товариства «Santamonica SpA», що володіє автодромом, ухвалила рішення про перейменування автодрому на «Misano World Circuit Marco Simoncelli». Це було зроблено на честь італійського мотогонщика Марко Сімончеллі (команда Gresini), який загинув під час Гран-Прі Малайзії у тому ж році. У березні 2015 року на треці були виконані роботи з заміни покриття. Нова асфальтна суміш виконана із спеціальних матеріалів, які є стійкими до морського повітря, створюють менше шуму та більш екологічні. Цікаві факти Під час Гран-Прі Сан-Марино сезону 2014 гальмівні диски мотоциклів нагрівались до температури 650°C. Примітки Посилання Офіційний сайт
Estadi Flaminio

L'Estadi Flaminio (en italià: Stadio Flaminio) és un centre esportiu de la ciutat de Roma a la Via Flaminia, a tres quilòmetres del centre. Història L'estadi actual data de juliol de 1957, encara que ja abans havia existit un primer estadi nomenat també Stadio Flaminio, construït el 1927 en honor del Partit Nazionale Feixista, edificat al lloc on hi havia una construcció de 1911, el Stadio Nazionale, que commemorava el cinquantè aniversari de la Unificació italiana. Alhora aquest últim es va construir sobre un altre antic estadi, el Stadio Torino, que es caracteritzava per un estil arquitectònic clàssic i molt sobri. L'estadi va ser dissenyat pels arquitectes Pierluigi i Antonio Nervi —pare i fill—, i va ser construït per la societat Nervi e Bartoli sota la direcció de l'enginyer Bruno Magrelli. Es va inaugurar el 12 de març de 1959. Pràctica esportiva Normalment està destinat a la pràctica del futbol. Hi juga l'A.S. Cisco Roma de la Sèrie C/ 2 divisió. També és la seu de la selecció de rugbi d'Itàlia i de l'equip de futbol americà Lazio Marines. Amb una capacitat de 24.973 espectadors (8.000 coberts) és el més petit dels estadis del Torneig de les Sis Nacions, a causa d'això el 2007 es considerava el trasllat dels partits de la selecció de rugbi d'Itàlia a Gènova. Durant el campionat italià de futbol 1989/90 els equips de l'Associazione Sportiva Roma i la Società Sportiva Lazio hi van jugar com a locals a causa dels treballs de remodelatge de l'Estadi Olímpic de Roma amb vistes a la Copa Mundial de Futbol de 1990, organitzat per Itàlia. A més a més alberga una piscina coberta (25 x 10 metres) i diferents sales per a pràctica de l'esgrima, la lluita, l'aixecament de pesos, la boxa i la gimnàstica. Referències Enllaços externs Web oficial de la Fiorentina (italià)
Stadio Flaminio

Stadio Flaminio je fotbalový a ragbyový stadion v italském Římě. Po několik let sloužil jako domov italské ragbyové reprezentace. Postaven byl v roce 1957 na místě předchozího národního stadionu. V roce 1960 se na něm konalo finále fotbalového turnaje na olympijských hrách. Ragbyová reprezentace Itálie na něm hrála do roku 2010 domácí zápasy turnaje šesti národů. V roce 2010 ragbyová federace oznámila záměr stadion zrekonstruovat a zvýšit jeho kapacitu o třetinu. Protože se ale nepodařilo tento plán naplnit, rozhodla se federace stadion pro reprezentaci dále nepoužívat a přestěhovat národní tým jinam. Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Stadio Flaminio na Wikimedia Commons
Stadio Flaminio

Das Stadio Flaminio ist ein Rugby- und Fußballstadion in der italienischen Hauptstadt Rom. Es befindet sich an der Via Flaminia, rund drei Kilometer nördlich des Stadtzentrums und wird hauptsächlich für Fußball- und Rugby-Union-Spiele verwendet. Das Stadion bietet Platz für 24.973 Zuschauer, 8.000 Plätze sind überdacht. Seit 2011 ist das Stadion ungenutzt. Pläne zum Umbau wurden von der Stadt bisher abgewiesen. Geschichte Ein erstes Stadio Flaminio wurde 1911 errichtet, anlässlich des 50. Jahrestages des Risorgimento. 1927 ließ die Partito Nazionale Fascista an der gleichen Stelle einen Neubau errichten. Dieses Stadion erhielt den Namen Stadio del Partito Nazionale Fascista (kurz: Stadio Nazionale del PNF; deutsch Nationalstadion der Nationalen Faschistischen Partei) und beherbergte unter anderem das Finale der Weltmeisterschaft 1934. Auch die beiden römischen Vereine Lazio und AS trugen bis zur Eröffnung des Olympiastadions im Jahr 1952 ihre Heimspiele in der Arena aus. Das Stadio Nazionale PNF wurde 1957 abgerissen und durch das heute bestehende Bauwerk ersetzt. Die Architekten waren Pier Luigi Nervi und dessen Sohn Antonio, die offizielle Eröffnung erfolgte am 12. März 1959. Als das Olympiastadion Rom 1989/90 im Hinblick auf die Fußball-Weltmeisterschaft 1990 umgebaut wurde, trugen die AS Rom und Lazio Rom ihre Heimspiele vorübergehend hier aus. Das Stadio Flaminio ist das Heimstadion des Rugbyvereins Unione Rugby Capitolina und das frühere Heimstadion des Fußballvereins AS Cisco Roma (ab 2010: Atletico Roma), der 2011 aufgelöst wurde. Außerdem trug die italienische Rugby-Union-Nationalmannschaft von 2000 bis 2011 sämtliche Heimspiele im Stadio Flaminio aus. Im Inneren des Stadiongebäudes befinden sich ein Hallenbad sowie Einrichtungen für Fechten, Ringen, Gewichtheben, Boxen und Turnen. Weblinks stadiodi.it: Daten zum Stadion (italienisch) groundhopping.de: Besucherbericht von 2004 stadionwelt.de: Bildergalerie
Stade Flaminio de Rome

Le stade Flaminio est un équipement sportif localisé à Rome dans le quartier Parioli, c'est une arène de 24 000 places. Inauguré le 12 mars 1959, il est désormais à l'abandon. Historique Le Stade Flaminio est construit en lieu et place du vieux Flaminio d'après un projet des architectes Pier Luigi et Antonio Nervi. Le vieux Flaminio, construit en 1927 comme Stade du Parti national fasciste, était bâti sur l'emplacement du Stade National réalisé en 1911 à l'occasion des fêtes du cinquantenaire de l'unité de l'Italie. Le nouveau stade a une capacité de 30 000 places dont 8 000 couvertes. On y trouve une piscine couverte de 25 mètres par 10, une salle d'escrime et deux plus petites salles pour l'entraînement, une salle de lutte, une d'haltérophilie, une de boxe et enfin une de gymnastique. De 2000 à 2011, il accueille les matches de l'équipe d'Italie dans le cadre du Tournoi des Six Nations. L'équipe romaine de football de l'AS Cisco Calcio Roma, anciennement en Série C2 (4e division italienne), y dispute ses matchs à domicile entre 2005 et 2011, avant de déposer le bilan. Michael Jackson donne trois concerts à guichets fermés dans le stade durant sa carrière. Les deux premiers ont lieu les 23 et 24 mai 1988 durant son Bad World Tour devant 70 000 spectateurs. Le troisième et dernier concert a lieu le 4 juillet 1992 dans le cadre de sa tournée Dangerous World Tour devant 35 000 personnes. Madonna donne un concert complet durant sa tournée Blond Ambition Tour, le 10 juillet 1990 devant plus de 30 000 personnes. Le 31 juillet 2017, dans le cadre du programme Keeping it Modern, l'université Sapienza de Rome a reçu une bourse de la Getty Foundation pour étudier un plan de restauration et de réhabilitation du stade. Actuellement à l'abandon, le stade se dégrade et devient dangereux. Deux projets de reprise et rénovation sont actuellement en concurrence : celui de la Lazio, porté par le président Claudio Lotito, qui vise à faire du Flaminio « la maison » du club de football et implique un agrandissement à 30 000 places, celui de la Roma Nuoto, le club de natation de la capitale, qui transformerait le stade en un lieu multifonction (football féminin, natation, patinage, padel) et abaisserait la jauge à 15 000 places sans altérer la structure existante. Le second est le plus avancé puisqu'il a franchi la majeure partie des étapes administratives : il doit passer en conseil des services et en cas d'agrément, il pourrait être rapidement soumis à un vote public. Le projet laziale n'est pour l'heure qu'une proposition. Liens externes (it) Stadio Flaminio sur le site de la Federazione Italiana Rugby (it) Il Giornale (it + en) Stadio Flaminio site sur le projet de rénovation du stade (en) Keeping It Modern: 2017 Grants Awarded sur le site de la Getty Foundation Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du rugby à XV Portail du football américain Portail du football Portail de Rome
Stadio Flaminio

Stadio Flaminio is een stadion in Rome. Het is gelegen aan de Via Flaminia, drie kilometer ten noordwesten van het centrum. Het stadion heeft een capaciteit van 24.973 toeschouwers. Alleen de hoofdtribune, met een capaciteit van 8000, is overdekt. Het stadion is gebouwd voor de Olympische Spelen van 1960 in Rome, waar ooit het Stadio Nazionale stond. Tussen 1911 en 1953 was de Stadio Nazionale tevens het stadion van voor Rome's oudste voetbalteam S.S. Lazio. Historie Het Stadio Flaminio werd in 1927 gebouwd als een stadion van de Italiaanse fascistische partij. Op de plaats waar het stadion gebouwd werd stond al een bouwwerk dat in 1911 werd gebouwd naar aanleiding van vijftig jaar Italiaanse eenwording. Als grootschalige renovatie werd het huidige stadion gebouwd in 1957, de ingebruikname volgde in 1959. Het stadion werd ontworpen door Pierluigi en Antonio Nervi. Gebruik Het stadion werd laatst gebruikt voor de thuiswedstrijden van de voetbalclub AS Cisco Roma, dat toen uitkwam in de Serie C van 2004. Eind jaren '80 werden de stadsderby's tussen S.S. Lazio en A.S. Roma hier gespeeld, wegens de verbouwing aan het Stadio Olimpico, voor het WK voetbal 1990. Het stadion werd ook vaak gebruikt voor het nationale rugbyteam van Italië. Toen Italië in 2000 mee ging doen aan het Zeslandentoernooi wonnen ze hun eerste wedstrijd hiervoor met 34-20 van Schotland, in het Stadio Flaminio. Al hun verdere thuiswedstrijden voor het Zeslandentoernooi hebben ze in Stadio Flaminio gespeeld. De allereerste rugbywedstrijd in Stadio Flaminio was in 1935, toen Italië met 44-6 verloor van Frankrijk. De gebouwen behorende bij het stadion bevatten ook een overdekte zwembad en ruimtes voor schermen, worstelen, gewichtheffen, boksen en turnen.
Stadio Flaminio

Stadio Flaminio – stadion wieloużytkowy leżący w Rzymie, leżący przy Via Flaminia, 3 km na północny zachód od centrum miasta, w pobliżu Parco di Villa Glori. Stadion może pomieścić 24.973 widzów, w tym 8 tysięcy na trybunie krytej. Swoje mecze rozgrywa tutaj grający w Serie C/2 klub piłkarski A.S. Cisco Roma, ale także Reprezentacja Włoch w rugby. Rozgrywane są tu także mecze rugby w Pucharze Sześciu Narodów. Zaplecze klubu posiada basen kryty, pomieszczenia do szermierki, zapasów, podnoszenia ciężarów, boksu i gimnastyki. Historia Pierwszy Stadio Flaminio został wybudowany w 1927 roku na miejscu starego obiektu z 1911 roku, zbudowanego z okazji 50. rocznicy Zjednoczenia Włoch. W latach 30. i 40. XX wieku nosił nazwę Stadio Partito Nazionale Fascista czyli Stadion Narodowej Partii Faszystowskiej. W latach 1940–1957 domowe mecze rozgrywała tutaj drużyna piłkarska AS Roma. W lipcu 1957 powstał nowy Stadio Flamino na miejscu ruin starego. Został on zaprojektowany przez braci Pierluigiego i Antonia Nervich. 16 lutego 1946 roku na stadionie Flaminio został rozegrany mecz piłkarski pomiędzy reprezentacją Żandarmerii 2 Korpusu Polskiego, a reprezentacją brytyjskiej Military Police okręgu w Rzymie. Polscy żandarmi zwyciężyli brytyjskich kolegów w stosunku 6:0. Mecz obserwował dowódca 2 Korpusu generał Władysław Anders w towarzystwie brytyjskiego brygadiera Low. Przypisy Bibliografia Kronika 2 Szwadronu Regulacji Ruchu; sygn. C.477. IPMS, 1947. [dostęp 2017-10-02]. Linki zewnętrzne Informacje na temat stadionu (it)
Estádio Flamínio

O Estádio Flamínio é um centro esportivo da cidade italiana de Roma, construído em 1957 depois da demolição do estádio antigo, tendo sido oficialmente inaugurado em 12 de março de 1959. O velho Flamínio havia sido construído em 1927 como estádio do Partido Fascista. O novo estádio foi ampliado e atualmente tem uma capacidade de 24 mil lugares, dos quais oito mil na parte coberta. No complexo há também uma piscina (25 x 10 metros) coberta e aquecida, uma sala para esgrima e duas salas menores para os treinos, um ginásio para luta romana, e outro para halterofilismo, sala para treino de boxe e uma academia de ginástica. Desde 2000 o estádio hospeda as partidas do campeonato italiano de rugby e do torneio das Seis Nações.