NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Re'im

Re'im è un kibbutz situato nel sud di Israele. Storia L'insediamento venne fondato nel 1949. Il 7 ottobre del 2023 è stato il teatro di un'invasione da parte di militanti di Hamas provenienti dalla striscia di Gaza. I militanti hanno raggiunto il sito nei pressi di Re'im in cui si stava svolgendo il festival musicale Universo Parallelo - Israel Edition e hanno compiuto un massacro uccidendo almeno 260 civili. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Re'im Collegamenti esterni (HE) Sito ufficiale, su reim.org.il.
Re’im

Re’im (hebr.: רעים) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Eszkol, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Leży w zachodniej części pustyni Negew, w pobliżu Strefy Gazy. Jest członkiem Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Historia Kibuc został założony w 1949 roku. 7 października 2023 roku kibuc był jednym z miejsc dotkniętych atakiem Hamasu na Izrael, który zapoczątkował wojnę Izraela z Hamasem. Bojownicy Hamasu o godzinie 10:00 dostali się do położonej w kibucu bazy wojskowej Dywizji Gaza, a następnie starli się z Siłami Obronnymi Izraela, które wieczorem 7 października zdołały odzyskać kontrolę nad bazą. Oprócz tego bojownicy dokonali napaści na zorganizowany niedaleko Re’im festiwal muzyczny, podczas której zamordowali 364 osoby, a 40 uprowadzili i zabrali do Strefy Gazy jako zakładników. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Re’im Google Maps Mapa kibucu Re’im
Re'im

Re'im (în ebraică רֵעִים, lit. „Prieteni”) este un kibuț din sudul Israelului, vecin cu Gaza. Este situat la confluența pârâului Besor și a pârâului Gherar în nord-vestul deșertului Negev. Re'im se află în jurisdicția Consiliului Regional Eshkol. În 2021, avea o populație de 433. Re'im a fost înființat în 1949 de membri ai Federației Cercetașilor din Israel care au fost demobilizați din Palmach. Geografie Re'im este situat între drumurile 232 și 234 în Negevul de vest, lângă intersecția Re'im și intersecția Gama. Ruinele anticei Gama (Tell Jemmeh) sunt situate la vest de kibuț. La vest de Re'im se află kibuțul Kissufim, iar la nord este kibuțul Be'eri. Altitudinea așezării este de 50 m deasupra nivelului mării, iar pârâul Besor trece prin teritoriul său. Istorie Kibuțul a fost înființat în 1949 de foști membri Palmach sub numele provizoriu HaTzofim Vav (lit. „Cercetași F”). Forțele de Apărare Israeliene au o bază lângă kibuț. Înainte de retragerea israeliană din Gaza în 2005, baza a fost folosită ca tabără pentru trupele însarcinate cu evacuarea. După retragere, Re'im a devenit ținta rachetelor Qassam trase spre localitate din Fâșia Gaza. În 2008, trupele israeliene din baza apropiată de lângă Nahal Oz au cerut ca baza să fie mutată lângă Re'im, în afara razei de acțiune a focului de mortiere al Hamas. La 7 octombrie 2023, Re'im a fost atacat prin surprindere de gruparea teroristă Hamas în cadrul Operațiunii așa numite Potopul Al Aksa. Zeci de victime israeliene au fost raportate din zonă. În aceeași zi, un festival muzical a avut loc în aria kibuțului. Militanții Hamas care au trecut gardul în Israel au inceput să tragă nediscriminat în mulțime lăsând sute de morți, mulți răniți și luând zeci de ostatici. Economie Începând cu 2008, economia kibuțului s-a bazat pe agricultură și pe fabrica sa de prelucrarea metalelor cu ajutorul laser, Isralaser. Compania IsraBig, care produce matrițe pentru ștanțare, are de asemenea o fabrică în Re'im. Kibuțul are și o companie turistică de închiriere de camere, inclusiv un cort de cazare beduină. Ea a suferit ca urmare a atacurilor palestiniene repetate cu rachete si proiectile din Fâsia Gaza și kibuțul și-a redus prețurile în jurul anului 2008. În 2008, Re'im a demarat un proiect care urma să-l facă prima comunitate din Israel, și poate din întreaga lume, care să se bazeze în întregime pe energia solară pentru consumul intern. Sunday, o companie care a comercializat tehnologia în Israel, urma să instaleze panouri solare pe toate cele 130 de acoperișuri din kibuț. Costul proiectului a fost estimat la 60 până la 100 de milioane de shekeli noi și se aștepta ca investiția să se amortizeze în 10 ani. Costul și veniturile din electricitate urmau să fie împărțite în mod egal între kibuț și compania Sunday, iar orice energie excedentară urma să fie vândută Companiei Electrice din Israel. Fiind unul dintre satele din apropiere de Gaza, începând cu 2022, locuitorii săi au beneficiat de un avantaj fiscal la impozitul pe venit, în conformitate cu articolul 11 din Ordonanța privind impozitul pe venit. Note
Re‘im

Re‘im (hebreiska: רעים, Re’im) är en kibbutz i Israel. Den ligger i distriktet Södra distriktet, i den centrala delen av landet. Re‘im ligger 53 meter över havet och antalet invånare är 354. Terrängen runt Re‘im är platt. Runt Re‘im är det ganska glesbefolkat, med 42 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Netivot, 12,9 km öster om Re‘im. Trakten runt Re‘im består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor
Реїм

Реїм (івр. רֵעִים, буквальне значення Друзі) — кібуц в Ізраїлі, Південний округ, Ешкольська регіональна рада. Географія Реїм розташовується на висоті 43 метри над рівнем моря на північно-західному краю пустелі Негев ; на території, яка з другої половини 20 століття інтенсивно удобрювалася та зрошувалася й через це втратила характер пустельного ландшафту. Це сільськогосподарська смуга, що примикає до Сектору Газа і з'єднується з прибережною рівниною. На північ від поселення протікає ваді Нахал Грар. Поселення розташоване за 11 кілометрів від берега Середземного моря, приблизно за 82 кілометри на південний захід від центру Тель-Авіва, приблизно за 85 кілометрів на південний захід від історичного центру Єрусалиму та за 35 кілометрів на північний захід від міста Беер-Шева. Реїм населений євреями, а населення місцевості довкола є переважно єврейським. Однак за 5 кілометрів на північний захід починається сектор Гази з великим арабським населенням. Реїм з'єднаний з транспортною мережею місцевою дорогою 232, від якої місцева дорога 234 відгалужується на південь, а місцева дорога 242 — на захід. Історія Реїм був заснований у 1949 році. Спочатку поселення називалося Тель-Реїм (תל רעים) на честь сусідньої арабської топоніми Таль-Джіма (תל ג'מה). Сучасна назва офіційно не походить від тієї топоніміки. Це відсилка на біблійну цитату з Книги Приказок 18,24: «Хто має друзів, повинен бути дружнім, тому що друг важливіший за брата» Назва також вшановує членів групи поселенців-засновників, які загинули під час війни за незалежність 1948 року. Ця група засновників була сформована в 1944 році. Її члени тоді були у складі підрозділів Пальмаха. Господарство Місцева економіка базується на сільському господарстві (польові культури, цитрусові, виробництво молока, птахівництво) та промисловості (фірми Isralaser та Israbig). В кібуці є медичний пункт, загальна їдальня, басейн, спортивні майданчики, синагога, дошкільний дитячий заклад, бібліотека. Демографія Населення кібуцу світське. За даними 2014 року євреї становили абсолютну більшість населення (включаючи статистичну категорію «інші», яка включає неарабських жителів єврейського походження, але без офіційної приналежності до юдаїзму). На 31 грудня 2014 року тут проживало 403 особи. Протягом 2014 року чисельність населення зросла 6.6 %. Див. також Різанина на музичному фестивалі Реїм Бої за Реїм Примітки Посилання Офіційна сторінка(івр.)
Ma'agan

Ma'agan (hebrejsky מַעֲגָן, doslova Přístav, anglicky Ma'agan) je vesnice typu kibuc v Izraeli, v Severním distriktu, v Oblastní radě Emek ha-Jarden. Geografie Leží v Galileji v nadmořské výšce 200 metrů pod mořskou hladinou na jižním břehu Galilejského jezera, v oblasti s intenzivním zemědělstvím. Vesnice se nachází cca 10 kilometrů jihovýchodně od města Tiberias, cca 103 kilometrů severovýchodně od centra Tel Avivu a cca 58 kilometrů jihovýchodně od centra Haify. Ma'agan obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je ryze židovské. Ma'agan je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 92. Na západní straně pak probíhá i dálnice číslo 90. Další hlavní komunikace (dálnice číslo 98) směřuje od kibucu k jihovýchodu, do prostoru řeky Jarmuk a komplexu Chamat Gader. Dějiny Na místě nynějšího kibucu do roku 1948 stálo arabské město Samach nazývané též Zemach. V květnu 1948 tuto oblast nejprve krátce ovládli při své invazi Syřané, ale pak při protiútoku Izraelci. Místní arabské obyvatelstvo uprchlo již v březnu a dubnu 1948. Ma'agan byl založen v roce 1949. Zakladateli osady byla skupina židovských přistěhovalců ze Sedmihradska, kteří už od roku 1939 procházeli zemědělským výcvikem. Nejprve v kibucu Afikim, pak od roku 1941 na cvičné farmě Chavat Kineret (חוות כנרת) a od roku 1949 v samostatné zemědělské osadě. Zpočátku se kibuc nazýval בסער – Basa'ar. Až do roku 1967 se kibuc nacházel v demilitarizované zóně na dotyku izraelských a syrských pozic tak, jak to určily dohody o příměří uzavřené po válce za nezávislost roku 1949. Založení zemědělské vesnice tak bylo z izraelské strany motivováno snahou posílit faktickou přítomnost v této demilitarizované zóně. V roce 1951 po rozkolu v kibucovém hnutí kibuc opustila skupina asi 50 lidí. 29. července 1954 se na účastníky pietní slavnosti, konané v kibucu Ma'agan na počest židovského odbojáře z druhé světové války Perece Goldsteina, zřítil lehký letoun, který byl součástí slavnosti. 17 lidí zemřelo. Ekonomika kibucu je založena na zemědělství a turistickém ruchu (turistická vesnice). Zemědělská výroba trpí omezeními kvůli nedostatku vody v Galilejském jezeře. Kibuc prošel roku 2005 privatizací a jeho členové dostávají mzdu podle odvedené práce. Demografie Obyvatelstvo kibucu Ma'agan je sekulární. Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v kibucu Ma'agan Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší sídlo vesnického typu s dlouhodobě stagnující populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 348 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 0,0 %. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ma'agan na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální profil obce na portálu Galil[nedostupný zdroj] (hebrejsky) Oficiální profil obce na portálu Bet Alon (hebrejsky) Oficiální profil obce na portálu Rom Galil
Ma'agan

Ma'agan (Hebrew: מעגן, lit. 'Harbour') is a kibbutz in northern Israel. Located on the southern shore of the Sea of Galilee, it falls under the jurisdiction of Emek HaYarden Regional Council. In 2024 it had a population of 894. History The village was founded in 1949 by immigrants from Transylvania on land that had belonged to the Arab village of Samakh, which was depopulated in 1948. Notable residents include Ami Ayalon, who grew up in the kibbutz. Due to the fact it was situated in the Israel–Syria demilitarised zone under the 1949 Armistice Agreements, Ma'agan was claimed by Syria as its territory during negotiations for a peace agreement in the 1990s. The Israeli government rejected the claims, as it would have led to Syria having territory west of the 1923 border between Mandatory Palestine and the French Mandate of Syria. References External links Official website (in Hebrew)
Maagan

Maagan (מעגן) est un kibboutz situé dans la vallée du Jourdain, et fondé en 1949, sur le site de l'ancien village palestinien de Samakh. Historique Maagan est fondé en 1949 par un groupe d'immigrants originaires de Transylvanie, à proximité du lac de Tibériade. Le lieu est baptisé à ses débuts Tzémah, puis Maagan Tzémah jusqu'à sa forme actuelle « Maagan ». Économie Maagan possède une étable et cultive les bananes, les avocats, les mangues et les dattes. Le kibboutz est propriétaire d'un complexe touristique. Il abrite également la maison culturelle Beït-Hatzanhan, édifiée en hommage au parachutiste Peretz Goldstein, mort durant la Seconde Guerre mondiale. Population Maagan compte aujourd'hui 300 habitants. Liens externes Site officiel Portail d’Israël
Ma’agan

Ma’agan (hebr.: מעגן) – kibuc położony w samorządzie regionu Emek ha-Jarden, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Leży na południowym brzegu Jeziora Tyberiadzkiego w Dolnej Galilei. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Historia Kibuc został założony w 1949. 29 lipca 1954 lekki samolot Piper Cub spadł na tłum 2 500 osób podczas ceremonii odsłonięcia pomnika w kibucu Ma’agan. W katastrofie zginęło 17 osób, a 15 zostało rannych. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i turystyce. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Ma’agan Google Maps Mapa kibucu Ma’agan
Tel Kacir

Tel Kacir (hebrejsky תֵּל קָצִיר, doslova "Pahorek sklizně", anglicky Tel Katzir, v oficiálním seznamu sídel Tel Qazir) je vesnice typu kibuc v Izraeli, v Severním distriktu, v Oblastní radě Emek ha-Jarden. Geografie Leží v Galileji v nadmořské výšce 136 metrů pod mořskou hladinou, 1 kilometr od jižního břehu Galilejského jezera a na úpatí jižní části Golanských výšin, v oblasti s intenzivním zemědělstvím. Vesnice se nachází cca 12 kilometrů jihovýchodně od města Tiberias, cca 105 kilometrů severovýchodně od centra Tel Avivu a cca 60 kilometrů jihovýchodně od centra Haify. Tel Kacir obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je ryze židovské. Tel Kacir je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 92, která sleduje východní břeh Galilejského jezera. Dálnice číslo 98 z ní odbočuje okolo kibucu k jihovýchodu, do prostoru řeky Jarmuk a komplexu Chamat Gader. Dějiny Tel Kacir byl založen v roce 1949. Jeho jméno je odvozeno od původního arabského místního názvu této lokality Tel el-Kassr. Až do roku 1967 se kibuc nacházel v pohraniční zóně na dotyku izraelských a syrských pozic tak, jak to určily dohody o příměří uzavřené po válce za nezávislost roku 1949. Zakladateli vesnice byla osadnická skupina z jiných kibuců napojená na skautské hnutí תנועת הצופים – Tnuat ha-Cofim a na polovojenské osadnické sbory Nachal. Kvůli těžké bezpečnostní a ekonomické situaci ale zpočátku kibuc čelil odlivu obyvatel. Vesnice byla vystavena opakovanému ostřelování ze syrských pozic. Po jomkipurské válce v roce 1973 se bezpečnostní situace zcela uklidnila. Ekonomika kibucu je založena na zemědělství, průmyslu a turistickém ruchu. Kibuc prošel počátkem 21. století privatizací a jeho členové jsou odměňováni individuálně, podle odvedené práce. V obci je k dispozici synagoga, společenské středisko, obchod, společná jídelna, sportovní areály. Demografie Obyvatelstvo kibucu Tel Kacir je sekulární. Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v kibucu Tel Kacir Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší sídlo vesnického typu s dlouhodobě mírně rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 344 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 5,2 %. Významní rodáci Mark Regev – mluvčí izraelského premiéra Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Tel Kacir na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální profil obce na portálu Galil (hebrejsky) Oficiální profil obce na portálu Bet Alon (hebrejsky) Oficiální profil obce na portálu Rom Galil
Tel Katzir

Tel Katzir (Hebrew: תל קציר, lit. 'Harvest Hill') is a kibbutz in northern Israel. Located to the south of the Sea of Galilee, it falls under the jurisdiction of Emek HaYarden Regional Council. In 2024 it had a population of 616. History The village was founded in 1949 by a gar'in of Hebrew Scouts and a kvutza of youths from kibbutz Afikim. There is a small museum in the kibbutz about its history and the period between 1948 and 1967. Its name was adapted from the Arabic name for the area, Tell al-Qasr, and also symbolises agriculture. Prime Minister David Ben-Gurion refused to accept the name, insisting that it should be called Beit Katzir because it was not a real tell. However, after the kibbutz's secretariat noted that Tel Aviv was not a real tell, and that Ramat Gan (lit. Garden Heights) was not hilly, they eventually won recognition of their preferred name. The kibbutz stands 2 km east of the site, and on the traditional village lands, of the depopulated Palestinian village of Samakh. Due to the fact it was situated in the Israel–Syria demilitarised zone under the 1949 Armistice Agreements, Tel Katzir was claimed by Syria as its territory during negotiations for a peace agreement in the 1990s. The Israeli government rejected the claims, as it would have led to Syria having territory west of the 1923 border between Mandatory Palestine and the French Mandate of Syria. Notable people Eli Hurvitz (1932–2011), industrialist; chairman of the board and former CEO of Teva Pharmaceutical Industries Mark Regev (born 1960), former official spokesperson for the Prime Minister and ambassador to the United Kingdom References
Tel-Qatzir

Tel-Qatzir (en hébreu : תל קציר) est un kibboutz situé dans la vallée du Jourdain au nord d'Israël. Il se trouve au sud du lac de Tibériade à l'est du Jourdain. Lors de la Guerre d'Indépendance, la colline où est établi kibboutz sert de position à l'armée syrienne. Tel-Qatzir est fondé en 1949 par un groupe de jeunes Juifs laïcs, issus des rangs du Nahal. Son nom provient du nom du village arabe Tel el Qasser. Lors de la Guerre d'usure, ce sont les tirs jordaniens[réf. nécessaire] qu'il a eu à essuyer. Chaque famille y a à sa disposition un demi-hectare de terrain. Les principaux domaines d'exploitation du kibboutz sont : la production de sucreries ; une auberge de jeunesse ; la culture des bananes ; l'élevage de vaches, de poules et d'autruches. Liens externes Site officiel Portail d’Israël
Tel Kacir

Tel Kacir (hebr.: תל קציר) – kibuc położony w samorządzie regionu Emek ha-Jarden, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Leży na południowy wschód od Jeziora Tyberiadzkiego w Dolnej Galilei. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Historia Kibuc został założony w 1949. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i turystyce. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Tel Kacir Google Maps Mapa kibucu Tel Kacir
Chamra

Chamra (חַמְרָה auch חמרא) ist ein im Jahre 1971 völkerrechtlich illegal gegründeter Moschaw im israelischen Regionalverband Bik’at HaJarden im Westjordanland (auch Judäa und Samaria). 2017 zählte der Ort 126 Einwohner. Chamra liegt südlich des Flusses Nachal Tirza (נַחַל תִּרְצָה) bei der antiken Stadt Tirza. Geschichte Der Ort hieß ursprünglich Atarot (עטרות auch עטרה), ein Name, der in der Bibel als Grenze des Stammes Joseph erwähnt wird (Buch Josua 16/3). Später wurde der Ort nach dem benachbarten Tel Chamra (תל חמרה) benannt. Am 6. Februar 2002 wurde bei einem Angriff mehrerer palästinensischer Terroristen eine 50-jährige israelische Frau, deren 11-jährige Tochter und ein Soldat ermordet. Einzelnachweise
Hamra (Israeli settlement)

Hamra (Hebrew: חמרה, lit. 'Red Soil') is an Israeli settlement organized as a moshav in the West Bank. Located in the Jordan Valley and covering 3,500 dunams, it falls under the jurisdiction of Bik'at HaYarden Regional Council. In 2024 it had a population of 286. The international community considers Israeli settlements in the West Bank illegal under international law, but the Israeli government disputes this. History The moshav was founded in 1971 and was initially named Atarot, before being renamed after nearby Tel Hamra. According to ARIJ, Israel confiscated land from two nearby Palestinian villages in order to construct Hamra; 1,370 dunams from Furush Beit Dajan, 192 dunams for a military checkpoint close to Hamra, and an unspecified amount from Beit Dajan. In 2020 a family in the nearby Humsa al-Tata village, located above the Hamra checkpoint, was ordered to destroy their home and concrete castings around contiguous structures, including a well and olive trees, after the Israeli government declared it was on an archaeological site. The owner stated that they had lived there since their great-grandfather's time and no-one had ever heard of antiquities on their land. References
Hamra (mosjav)

Hamra (Hebreeuws: חַמְרָה) is een mosjav en Israëlische nederzetting op de Westelijke Jordaanoever. De mosjav maakt deel uit van de regionale raad Bik'at HaYarden. De Verenigde Naties bestempelen Israëlische nederzettingen als illegaal; Israël bestrijdt deze opvatting.
Chamra

Chamra (hebr. חמרה) – moszaw położony w samorządzie regionu Bika’at ha-Jarden, w Dystrykcie Judei i Samarii, w Izraelu. Leży w Dolinie Jordanu, na północ od miasta Jerycho. Historia Moszaw został założony w 1972 przez żydowskich osadników. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie i uprawach w szklarniach. Komunikacja Na północ od moszawu przebiega droga ekspresowa nr 57 (Chamra–most Damia). Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Chamra Google Maps Mapa moszawu Chamra
Хамра (мошав)

Хамра (ивр. חַמְרָה‎) — израильское поселение и мошав в Самарии, в Западном Береге, в северной части Иорданской долины, в составе регионального совета Арвот-ха-Ярден. Входит в объединение «А-Ихуд а-хаклаи». Население на 2019 год — 173 человека. Название Название «Хамра» (חַמְרָה) объясняется двумя версиями: по имени соседнего археологического холма Тель Хамра или по арамейскому слову хамра — «вино», в память о виноградарстве региона. В первые годы посёлок также называли «Атарот» и «Атара». История Основание Мошав основан в 1971 году как мошав шитуфи (совместный мошав) в рамках попыток Ури Гилада организовать поселение по принципам «многоцелевой колонизации». Ядро поселенцев составили молодые израильские пары, прошедшие предварительную подготовку. В первые три месяца семьи жили во временных бомбоубежищах, затем перешли в сборные дома до завершения постоянных строений. Сначала вода поступала из небольшого колодца, затем мошав подключили к крупной скважине Нахаль-Пара. К 1975 году хозяйство обрабатывало 2000 дунамов и экспортировало арбузы. От мошава шитуфи к обычному мошаву В 1977 году мошав перевели в режим обычного мошава, отказавшись от коллективного хозяйства. В том же году в посёлке открылась школа примерно на 90 учеников из посёлков Иорданской долины. Позднее региональная школа переехала ближе к Мешуа, а здание в Хамре отдали под различные учреждения. В 2015 году на территории бывшей школы открыли ульпану для девочек. В 1986 году жителей Хамры коснулась процедура взыскания имущества за долги мошава. География Хамра расположена в северной части Иорданской долины, на склонах Самарийских гор, в долине ручья нахаль Тирца. С востока возвышается хребет Кабир, к северо-востоку видна арабская деревня Фуруш Бейт Даджан, за ней — лагерь Тирца. На горизонте, уже в Иордании, виден город Дир-Алла. Площадь территории мошава — около 3500 дунамов. Святые места и археология Долина нахаль Тирца носит имя древнего города Тирца — одной из ранних столиц Израильского царства до переноса столицы в Самарию Амврием. Городище отождествляется с Тель-эль-Фарой (Север), расположенным несколькими километрами западнее Хамры. Систематические раскопки телля велись Французской библейской и археологической школой в Иерусалиме под руководством Роланда де Во в 1946–1960 годах; были выявлены девять слоёв обитания от халколита до эпохи Железного века II. Соседний археологический холм Тель Хамра, давший название мошаву, представляет собой поселение раннего бронзового и железного веков; разведочные обследования проводились в рамках Кадастра западного берега реки Иордан Института Альбрайта. К северу от Хамры, на отрогах Самарии, известны раннеземледельческие памятники Самарийской пустыни — пещерные могильники, ритуальные «стоячие камни» (мацевот) и остатки натуфийских стоянок, изучавшиеся в рамках обследований Зертала. Хозяйство Большинство жителей занимается выращиванием цветов, винограда, цитрусовых (пардес), а также разведением индеек в крупных птичниках. Примечания Ссылки Хамра (ивр.). Региональный совет Арвот-ха-Ярден.