NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Azor

Azor (hebr.: אזור; arab. يازور) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Tel Awiwu, w Izraelu. Leży na równinie Szaron w aglomeracji miejskiej Gusz Dan, w otoczeniu miast Tel Awiw, Ramat Gan, Or Jehuda, Holon i Riszon le-Cijjon, oraz moszawów Gannot i Miszmar ha-Sziwa. Na wschód od miasteczka jest międzynarodowy port lotniczy im. Ben-Guriona. Historia Od początku XX wieku obszar dzisiejszej miejscowości Azor miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ przechodziła tędy ważna droga prowadząca z Tel Awiwu do Jerozolimy. Znajdowała się wówczas tutaj arabska wieś o nazwie Yazur, która została zdobyta i zniszczona podczas Wojny o Niepodległość w 1948. Współczesna osada została założona w 1948 przez żydowskich imigrantów z Węgier, Rumunii, Bułgarii, Polski i Turcji. W 1951 Azor otrzymał status samorządu lokalnego. Demografia Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2008 roku w mieście żyło 10,4 tys. mieszkańców. Populacja miasta pod względem wieku: Źródło danych: Central Bureau of Statistics. Miasto posiada kilka osiedli mieszkaniowych: Ben Gurion, Shikun Shva'na, Shikun Gag, Itschak Sadeh i Ganei Ezor. Edukacja Ze szkół znajduje się tutaj między innymi Itzchak Rabin Junior High School, Yoseftal School, Maimon School i Ha Shiv'a School. Dodatkowo jest tutaj chasydzkie centrum edukacyjne Chabad Azor. Kultura i sport W miejscowości jest dom kultury, dwie biblioteki miejskie oraz ośrodek sportowy z boiskiem do piłki nożnej, kortami tenisowymi i basenem kąpielowym. Gospodarka W zachodniej części miasta znajduje się niewielka strefa przemysłowa. Z przedsiębiorstw w Azor znajdują się zakłady tekstylne Offis Textile Ltd., w których farbuje się oraz wykończa materiały tkane oraz obicia mebli. Z branży hi-tech działa tutaj między innymi spółka Micronet, dostawca terminali i oprogramowania. Komunikacja Po stronie północno-wschodniej miasteczka przebiega autostrada nr 1 (Tel Awiw-Jerozolima), nie ma jednak bezpośredniego wjazdu na nią. W celu usprawnienia miejskiej komunikacji, nad autostradą poprowadzono wiadukt z lokalną drogą. Po stronie południowo-wschodniej miasteczka przebiega autostrada nr 4 (Erez-Kefar Rosz ha-Nikra), nie ma jednak bezpośredniego wjazdu na nią. Przy miasteczku, od strony południowo-zachodniej przebiega droga ekspresowa nr 44 (Holon-Eszta’ol), poprzez którą można wjechać na autostradę nr 4, a następnie na autostradę nr 1. Całość stanowi duży węzeł drogowy z licznymi bezkolizyjnymi zjazdami. Przy tym węźle drogowym, od strony północnej znajduje się moszaw Gannot, a od strony południowej moszaw Miszmar ha-Sziwa. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Azor Google Maps Mapa Azor Amudanan Flaga i godło Azor. allstates-flag.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
Azor

Azor (em hebraico: אָזוֹר, em árabe: أزور) (também chamada de Azur) é uma cidade pequena no distrito de Telavive, em Israel, na antiga estrada de Jafa-Jerusalém, a sudeste de Telavive. Fundada em 1948 no local da vila árabe de Yazur, Azor recebeu o estatuto de conselho local em 1951. Em 2016, tinha uma população de 12.569 e tem jurisdição de 2.415 dunans (2.415 km²).==Referências== Ligações externas Media relacionados com Azor no Wikimedia Commons
Azor

Azor (hebreiska: אזור) är en ort i Israel. Den ligger i distriktet Tel Aviv-distriktet, i den norra delen av landet. Azor ligger 25 meter över havet och antalet invånare är 10 108. Terrängen runt Azor är platt. Runt Azor är det mycket tätbefolkat, med 1 819 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Holon, 3,0 km sydväst om Azor. Runt Azor är det i huvudsak tätbebyggt. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Azor.
Азор

Азор (тж. Азур, івр. אזור) — місцева рада в Тель-Авівському окрузі в Ізраїлі. Географія Місто розташоване в південній частині прибережної рівнини Ізраїлю, на висоті 23 метри над рівнем моря, на південний схід від Тель-Авіва в міській агломерації Гуш-Дан. На південному заході межує з містом Холон, з яким щільно пов'язане в інфраструктурному аспекті. На півночі північно-сході від міста протікає річка Аялон. Місто розташоване в центрі Ізраїлю, в одному з найбільш густонаселених районів країни. Населяють Азор переважно євреї. На південь від міста протікає річка Ярон. Населення За даними Центрального статистичного бюро Ізраїлю, населення на 2016 рік становить 12 227 осіб. Посилання
Ha-Bonim (Izrael)

ha-Bonim (hebrejsky הַבּוֹנִים, doslova „Budovatelé“ v oficiálním přepisu do angličtiny HaBonim) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Haifském distriktu, v Oblastní radě Chof ha-Karmel. Geografie Leží v nadmořské výšce 17 metrů v hustě osídlené a zemědělsky intenzivně využívané pobřežní nížině, nedaleko úpatí pohoří Karmel. Obec se nachází 1 kilometr od břehu Středozemního moře, cca 63 kilometrů severoseverovýchodně od centra Tel Avivu, cca 20 kilometrů jihojihozápadně od centra Haify a 22 kilometrů severně od města Chadera. Ha-Bonim obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je převážně židovské. Pouze 5 kilometrů jihovýchodně odtud stojí město Furejdis osídlené izraelskými Araby. Mošav Ha-Bonim je na dopravní síť napojen pomocí severojižního tahu dálnice číslo 2. Vesnicí rovněž prochází železniční trať z Tel Avivu do Haify, ale není zde zastávka (nejbližší je v Atlit). Dějiny Ha-Bonim byl založen v roce 1949. Pojmenován byl podle levicové mládežnické sionistické organizace ha-Bonim, která stála za jeho vznikem. Přímo na místě nynější židovské vesnice stávala do roku 1948 arabská osada Kafr Lam, která zase navazovala na křižáckou pevnost Cafarlet. Ve vesnici byla od roku 1882 chlapecká základní škola, během britského mandátu ale uzavřená. Stála tu rovněž mešita a pět studní, které obec zásobovaly vodou. V roce 1931 v Kafr Lam žilo 215 lidí v 50 domech. V červenci 1948 během války za nezávislost byla vesnice ovládnuta izraelskými silami a arabské osídlení tu skončilo. Většina zástavby arabské vesnice pak byla zbořena. Ruiny křižáckého hradu ale zůstávají stát a jsou turistickou atrakcí. Místní ekonomika je založena na zemědělství a průmyslu. Poblíž mošavu se rozkládá turisticky využívaná pláž a přírodní rezervace. 11. června 1985 došlo poblíž ha-Bonim k tragickému dopravnímu neštěstí. Při srážce vlaku a školního autobusu tu zemřelo 22 lidí (z toho 19 dětí). Dalších 16 lidí bylo zraněno. Na místě tragédie byl pak odhalen pomník. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v ha-Bonim Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší sídlo vesnického typu s dlouhodobě stagnující populací, který ovšem od roku 2010 narůstá. K 31. prosinci 2014 zde žilo 342 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 4,0 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ha-Bonim na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Chof ha-Karmel
HaBonim, Israel

HaBonim (Hebrew: הַבּוֹנִים, The Builders) is a moshav shitufi in northern Israel. Located 5 km south of Atlit and 3 km north of Kibbutz Nahsholim, it falls under the jurisdiction of Hof HaCarmel Regional Council. In 2024 it had a population of 465. History The moshav was founded in 1949 by the HaBonim movement on land that had belonged to the depopulated Arab village of Kafr Lam. The first residents were from the United Kingdom and South Africa. It came to national prominence on 11 June 1985 due to the HaBonim disaster, in which a bus and train collided, killing 22 people, of which 19 were schoolchildren. A monument was erected at the train crossing. Landmarks Located in the eastern part of the moshav grounds is the ruined medieval fortress of Cafarlet, sometimes referred to as HaBonim Fortress. Economy Agrekal Habonim Industries, a manufacturer of Vermiculite and Perlite, was established in 1950 based on unique technology brought to Israel by the founders of the moshav from South Africa. References External links Cafarlet Fortress on Gemsinisrael.com
Ха-Боним

Ха-Боним (ивр. הבונים‎) — кооперативный мошав на прибрежной равнине Израиля между поселением Эйн-Аяла (на юге) и поселением Зерупа (на севере) и входит в состав регионального совета Хоф-ха-Кармель. В районе мошава находится средневековая цитадель «крепость Кафарлет». Природный заповедник тянется вдоль пляжа Дор-Ха-Боним, подчеркнутый каменными плато и туннелями, созданными морской водой в скалах и растительностью. История Мошав был основан в 1949 году молодёжным движением «Ха-Боним Дрор», в честь которого и назван поселок. В районе мошава находятся остатки форта крестоносцев, форт Кафарлет, построенный на более старых развалинах. Сам мошав был построен на остатках древнего поселения под названием «Кфар Лам» в османский период. Его первыми жителями были выходцы из Великобритании и Южной Африки. Группа выходцев из Южной Африки иммигрировала во главе с Соли Осиным. В 1960 году многие жители, входившие в число учредителей, покинули поселок из-за разногласий внутри поселения. Мошав неожиданно получил известность 11 июня 1985 года, когда произошла «катастрофа в Ха-Боним». В ходе инцидента поезд врезался в автобус со школьниками, когда тот пытался пересечь участок прибрежной железной дороги рядом с мошавом Ха-Боним. После катастрофы рядом с местом происшествия был сооружен памятник погибшим школьникам. В 1997 году члены мошава решили провести процесс приватизации . В начале XXI века началось строительство расширения мошава дальше в южном направлении, строительство «расширения» ещё не завершено. В мошав добавилось много новых жителей, как в «расширение», так и в старое поселение, произошли изменения в восприятии жизни членов объединения и демографической структуре мошава. Население По данным Центрального статистического бюро Израиля, население на начало 2020 года составляло 369 человек. Экономика В начале своего пути жители мошава подрабатывали случайными заработками, собирая ракушки, работали в других поселениях в птичниках и в сельском хозяйстве. Со временем они перешли на основу земледелия: полевые культуры, цитрусовые рощи, выращивание бананов и субтропических фруктов (авокадо, личи и хурма), а также молочная ферма и откормочный сарай. Там же работает завод по производству гравия «Агрикель». Примечания
Gescher (Kibbuz)

Gescher (hebräisch גֶּשֶׁר ‚Brücke‘) ist ein Kibbuz, der im Beit-Scheʾan-Senke im Nordosten Israels gelegen ist. Im Jahre 1939 gründeten ihn Einwanderer aus Deutschland. Gescher liegt im Zuständigkeitsbereich des Regionalrats des Tals der Quellen und gehört der Kibbuzbewegung an. Es liegt 10 km südlich des Kibbuz Degania Aleph und 15 km südlich von Tiberias. 2022 lebten im Kibbuz 448 Einwohner. Gescher verdankt seinen Namen der Jordanbrücke „Gescher Naharajim“, benannt nach dem am andern Ufer gelegenen Wasserkraftwerk Naharajim (hebräisch נַהֲרַיִם ‚beide Flüsse‘, d. h. Jordan und Jarmuk, die bis 1948 den zugehörigen Stausee speisten). Geschichte Das Kibbuzgebiet wurde 1939 mit Hilfe von Edmond de Rothschild gekauft. Aufgebaut wurde der Kibbuz von einer Gruppe Juden, die in Palästina geboren wurden, Mitglieder der Jugendbewegung Histadrut ha-Noʿar ha-ʿOved we-ha-Lomed (deutsch: „Verband der arbeitenden und lernenden Jugend“) und einer Gruppe von jungen jüdischer Deutscher. Später folgten ihnen weitere eingewanderte jüdische Polen, Deutsche, Österreicher wie weitere jüdische Palästinenser. Im April bis Mai 1948 lag Gescher unter Beschuss durch die irakischen Streitkräfte und der Arabischen Legion. Nach dem Krieg um Israels Unabhängigkeit wurde die Siedlung um mehrere hundert Meter nach Nordwesten versetzt. Der 1948 zerstörte Ort einschließlich des Bahnhofs wurde 1950 eingeebnet. In den 1990er Jahren erlebte der Kibbuz einen Privatisierungsprozess. Nur in den Bereichen Bildung, Gesundheit, Kultur und Freizeit wurde das Kollektiv gewahrt. Nach dem Friedensvertrag mit Jordanien wurde auf dem ursprünglichen Kibbuzgrund ein Museum zu Gescher und dem von Pinchas Ruthenberg gegründeten Wasserkraftwerk Naharajim, 1927–1932 errichtet, am östlichen Jordanufer eröffnet. Kultur und Sehenswürdigkeiten Museen Das Museum von Gescher enthält vielfältige Aspekte: Zum einen stellt es anhand der Drei Brücken Dschisr alMadschamiʿ die Geschichte des Ortes seit der Antike dar, durch den Bunker besonders auch die Kämpfe während des Kriegs um Israels Unabhängigkeit 1948/1949; sodann erfährt man vom damals sehr modernen Wasserkraftwerk und dem täglichen Leben im Kibbuz. Weblinks Einzelnachweise
Xa'alvim

Xa'alvim (en hebreu: שעלבים) és un quibuts religiós que està situat al districte central d'Israel, Xa'alvim és un dels dos únics kibutzim que estan afiliats amb el partit polític Poalei Agudat Yisrael (sent l'altre el kibutz Hafetz Haim). El poble està situat prop de la ciutat de Modiin-Maccabim-Reut, i està sota la jurisdicció del Consell Regional de Guézer. L'any 2016, el poble tenia una població de 1.769 habitants. Història El kibutz va ser fundat el 13 d'agost de 1951, per un grup de voluntaris del Nahal pertanyents al moviment juvenil Ezra, en terres del despoblat llogaret palestí de Salbit, amb el nom d'un lloc bíblic esmentat al Llibre de Josuè, al Llibre dels Jutges, i al Primer llibre dels Reis. El turó ubicat entre el kibutz i la població de Nof Ayalon és comunament coneguda com a Tel Xa'alvim. Fins a la Guerra dels Sis Dies, el kibutz va ser blanc de nombrosos atacs procedents de Cisjordània, degut a la seva proximitat a la Línia Verda. Segons un document capturat pertanyent a la legió àrab jordana, la legió planejava atacar el llogaret i massacrar a tots els seus residents. En 1961 una ieixivà, anomenada Ieixivà Xa'alvim, va ser fundada al poble de Xa'alvim, i més tard va esdevenir un gran centre regional d'educació religiosa. Referències
Ša'alvim

Ša'alvim (hebrejsky שַׁעַלְבִים, v oficiálním přepisu do angličtiny Sha'alvim) je vesnice typu kibuc v Izraeli, v Centrálním distriktu, v Oblastní radě Gezer. Geografie Leží v nadmořské výšce 192 metrů na pomezí hustě osídlené a zemědělsky intenzivně využívané pobřežní nížiny a regionu Šefela, na dotyku mezi územím Izraele v mezinárodně uznávaných hranicích a územím nikoho, které do roku 1967 oddělovalo Izrael a Západní břeh Jordánu v prostoru Latrunu. Jižně od vesnice protéká Nachal Ajalon. Obec se nachází 28 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 30 kilometrů jihovýchodně od centra Tel Avivu a cca 25 kilometrů severozápadně od historického jádra Jeruzalému. Ša'alvim obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Ša'alvim je na dopravní síť napojen pomocí místní komunikace, jež vede do sousední vesnice Mišmar Ajalon. Další místní komunikace napojuje obec na nedaleké město Modi'in-Makabim-Re'ut. Jižně od kibucu probíhá dálnice číslo 1 spojující Tel Aviv a Jeruzalém. V 1. a 2. dekádě 21. století byla poblíž vesnice vedena trasa nové vysokorychlostní železniční tratě Tel Aviv – Jeruzalém, s inženýrsky složitým mostem přes Ajalonské údolí, který je s délkou 1,2 km nejdelší mostní stavbou v Izraeli. Dějiny Ša'alvim byl založen v roce 1951 v prostoru vysídlené arabské vesnice Salbit, jež tu stávala až do války za nezávislost roku 1948. Stávala v ní mešita a chlapecká základní škola založená roku 1947. Roku 1931 měl Salbit 406 obyvatel a 71 domů. Do místní populace byli započítáni i obyvatelé osady Bajt Šana ležící v pahorcích cca 1 kilometr severně odtud. V červnu 1948 byla tato oblast ovládnuta židovskými silami a arabské osídlení zde skončilo. Zástavba vesnice pak byla zcela zbořena. Zakladateli kibucu Ša'alvim byla skupina izraelských členů náboženského hnutí Ezra a několik židovských imigrantů. Šlo zpočátku o polovojenskou osadu typu Nachal, která byla součástí pásu židovských vesnic zřizovaných v pohraničních nebo odlehlých oblastech státu. Až do roku 1967 byl kibuc vystaven opakovaným bezpečnostním hrozbám kvůli poloze přímo na hranici nárazníkového pásma oddělujícího teritorium pod kontrolou Izraele a Jordánska. V roce 1961 zde byla otevřena ješiva a od té doby se kibuc stal významným centrem židovského náboženského vzdělávání. Místní ekonomika je založena na zemědělství (polní plodiny a vinná réva, chov dobytka a drůbeže). Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Ša'alvim Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec vesnického typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 1697 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 8,4 %. Odkazy Reference Související články kibuc Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ša'alvim na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Gezer
Sha'alvim

Sha'alvim (Hebrew: שַׁעַלְבִים) is a religious kibbutz in central Israel and one of only two affiliated with Poalei Agudat Yisrael (Hafetz Haim being the other). Located near the city of Modi'in-Maccabim-Re'ut, it falls under the jurisdiction of Gezer Regional Council. In 2024 it had a population of 1,987. History Sha'alvim is named after the ancient village of the same name that was located in the area and is mentioned in the Bible, in the Books of Joshua, Judges, and Kings. Later, archaeological evidence appears in the form of a letter written four years after the end of the Bar Kokhba revolt (140 CE) by a Jewish woman named Miriam barat Yaakov, which states that she was from the same settlement, which was then named Sha'alab (סעלב). Subsequently, Samaritans settled in the region and established a synagogue. During the 18th and 19th centuries, the area of Sha'alvim belonged to the Nahiyeh (sub-district) of Lod that encompassed the area of the present-day city of Modi'in-Maccabim-Re'ut in the south to the present-day city of El’ad in the north, and from the foothills in the east, through the Lod Valley to the outskirts of Jaffa in the west. This area was home to thousands of inhabitants in about 20 villages, who had at their disposal tens of thousands of hectares of prime agricultural land. The kibbutz was founded on 13 August 1951 by a Nahal group from the Ezra movement, on lands of the depopulated Palestinian village of Salbit. It was named after a biblical location mentioned in Joshua. Judges, and Kings, probably located here. The hill between the kibbutz and Nof Ayalon is commonly known as Tel Sha'alvim. Until the Six-Day War it was a target of numerous attacks from the West Bank due to its proximity to the Green Line. According to a document captured from the Jordanian Arab Legion, the legion was planning to attack the village and massacre all its residents. In 1961, a yeshiva, Yeshivat Sha'alvim, was founded in Sha'alvim, and later became a large regional religious education facility. References
Sha'alvim

Sha'alvim (en hebreo: שעלבים) es un kibutz religioso que está situado en el distrito central de Israel, Shaalvim es uno de los dos únicos kibutzes que están afiliados con el partido político Poalei Agudat Yisrael (siendo el otro el kibutz Hafetz Haim). El pueblo está situado cerca de la ciudad de Modín-Macabim-Reut, y está bajo la jurisdicción del Consejo Regional de Guézer. En el año 2016, el pueblo tenía una población de 1.769 habitantes. Historia El kibutz fue fundado el 13 de agosto de 1951, por un grupo de voluntarios del Nahal pertenecientes al movimiento juvenil Ezra, en tierras de la despoblada aldea palestina de Salbit,​ con el nombre de un lugar bíblico mencionado en el Libro de Josué,​ en el Libro de los Jueces,​ y en el Libro de los Reyes.​ La colina ubicada entre el kibutz y la población de Nof Ayalon es comúnmente conocida como Tel Shaalvim. Hasta la Guerra de los Seis Días, el kibutz fue blanco de numerosos ataques procedentes de Cisjordania, debido a su proximidad a la Línea Verde. Según un documento capturado perteneciente a la legión árabe jordana, la legión planeaba atacar la aldea y masacrar a todos sus residentes.​ En 1961, una yeshivá, llamada Yeshivá Shaalvim, fue fundada en el pueblo de Shaalvim, y más tarde se convirtió en un gran centro regional de educación religiosa. Referencias
Sha'alvim

Sha'alvim (en hébreu : שַׁעַלְבִים) est un kibboutz religieux du centre d'Israël et l'un des deux seuls affiliés à Poale Agoudat Israel (Hofetz Haïm étant l'autre). Situé à proximité de la ville de Modi'in-Maccabim-Re'ut, il relève de la compétence du conseil régional de Gezer. En 2018 Sha'alvim comptait une population de 1 899 habitants. Histoire Le kibboutz est fondé le 13 août 1951 par un groupe Nahal du mouvement Ezra, sur les terres du village palestinien dépeuplé de Salbit. Il est nommé d'après un lieu biblique mentionné dans les livres de Joshua, des Juges et des Rois. La colline entre le kibboutz et Nof Ayalon est communément appelée Tel Sha'alvim. Jusqu'à la guerre des Six Jours, le kibboutz a été la cible de nombreuses attaques depuis la Cisjordanie en raison de sa proximité avec la Ligne verte. Selon un document pris à la Légion arabe jordanienne, la légion prévoyait d'attaquer le village et de massacrer tous ses habitants. En 1961, une yeshiva, Yeshivat Sha'alvim, y est fondée et est devenue un grand centre régional d'éducation religieuse. Notes et références Liens externes Site officiel Portail d’Israël
Sza’alwim

Sza’alwim (hebr.: שעלבים) – religijny kibuc położony w samorządzie regionu Gezer, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu. Leży w Dolinie Ajalon w Szefeli, w otoczeniu moszawów Miszmar Ajjalon, Kefar Bin Nun i wioski Nof Ajjalon. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Historia Prace archeologiczne odkryły na wzgórzu Tell Sza’alwim pozostałości starożytnej osady pochodzącej z epoki brązu (III tysiąclecie p.n.e.). Znaleziono tutaj dwa grobowce oraz kamienny mur. Na południe od obecnej osady odnaleziono kompleks ruin pochodzący z okresów rzymskiego i bizantyjskiego. Znajdują się tutaj między innymi trzy kamienne cysterny na wodę. Odnalezione pozostałości wskazują na prowadzoną działalność rolniczą w regionie. Trudno jest ustalić czas powstania arabskiej wioski Salbit, ale musiało to być pod panowaniem osmańskim. Jej mieszkańcy uciekli podczas wojny o niepodległość w 1948. Współczesny kibuc został założony 13 sierpnia 1951, jako osada obronno-rolnicza ruchu Nahal. Z powodu bliskości granicy jordańskiej kibuc był obiektem częstych napadów rabunkowych i terrorystycznych. Sytuacja uspokoiła się dopiero po wojnie sześciodniowej w 1967. Ze zdobytych wówczas dokumentów wojskowych dowiedziano się, że jordański Legion Arabski planował zdobycie i zniszczenie kibucu Sza’alwim. Edukacja W 1961 otworzono tutaj uczelnię religijną jesziwę Jeshivat Sza’alwim. W kampusie przebywa stale około 2,5 tys. studentów, którym wpajane jest poświęcenie dla Tory, społeczeństwa i państwa Izrael. W sąsiedztwie znajduje się seminarium dla kobiet. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie. Komunikacja Na południe od kibucu przebiega autostrada nr 1 (Tel Awiw–Jerozolima), brak jednak bezpośredniego wjazdu na nią. Przez kibuc przebiega lokalna droga, którą jadąc na zachód dojeżdża się do skupiska moszawów Miszmar Ajjalon i Kefar Bin Nun, natomiast jadąc na wschód dojeżdża się do wioski Nof Ajjalon i drogi ekspresowej nr 3 (Aszkelon-Modi’in-Makkabbim-Re’ut). Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Sza’alwim Google Maps Mapa kibucu Sza’alwim Amudanan Sza’alwim.net Archiwum