NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Puerta Dorada

La Puerta Dorada (שער הרחמים, Sha'ar Harahamim) es la entrada más antigua de las actuales murallas que rodean la Ciudad Vieja de Jerusalén, fue construida en el siglo VII o siglo VIII, durante el período omeya.​​ También se la conoce como Puerta de la Misericordia o también Puerta de la Vida Eterna. La puerta se encuentra en el centro de la muralla este y era la única que permitía el acceso directo al Monte del Templo desde el este. En tiempos bíblicos, una puerta anterior en la misma ubicación o muy cercana, llamada Puerta de Susa, era utilizada con fines rituales. La puerta está cerrada desde 1541 por orden de Solimán el Magnífico porque, según la tradición judía, es la que utilizaría el Mesías para entrar en la ciudad. Los musulmanes crearon un cementerio en el exterior de la puerta, dado que estaban convencidos de la profecía de Zacarías 9.9, el precursor del Mesías, que anunció que, en su esperada llegada por parte de los judíos, este no se atrevería a entrar en el lugar porque era un cohen. De hecho, la entrada en los cementerios les está teóricamente prohibida a los sacerdotes debido a la impureza (Lev. 10:6, Lev. 21:1-5, Ez. 44:20-25). Según los evangelios apócrifos fue ante la Puerta Dorada donde los padres de la Virgen María, Ana y Joaquín, protagonizan el encuentro en el que se abrazan al enterarse de su futura paternidad. Este episodio en particular será inmortalizado por Giotto y Durero. Enlaces externos Murallas y Puertas de Jerusalén Jerusalén Intramuros Referencias
Porte dorée (Jérusalem)

La Porte dorée (שער הרחמים, Sha'ar Harahamim) est la plus ancienne ouverture pratiquée dans les fortifications de la vieille ville de Jérusalem et date probablement du VIe siècle av. J.-C. Appelée aussi porte de la Miséricorde ou encore porte de la Vie éternelle, elle est située au milieu de la muraille Est et c'est la seule qui permet d'accéder directement à l'esplanade de La Mosquée al-Aqsa sur le mont du Temple, de l'extérieur de la ville. Elle aurait été utilisée à des fins rituelles dans les temps bibliques. Selon la tradition juive, c'est par cette porte que le Messie entrera dans Jérusalem. Cette porte fut fermée par Saladin ou Ṣalāḥ ad-Dīn Yūsuf (en arabe : صلاح الدين يوسف). Lorsque Al-Quds (Jérusalem) fut reprise par ce dernier en l'an 1187 après près d'un siècle de domination chrétienne. Il décida de fermer La Porte de la Miséricorde, pour éviter tout simplement des incursions et attaques, et protéger le Dôme du Rocher et la Mosquée al-Aqsa construits en 691. D'après les récits apocryphes, repris dans La Légende dorée c'est à la Porte dorée que les parents de la Vierge Marie, Anne et Joachim se retrouvent après qu'un ange leur eut annoncé qu'ils seraient enfin parents, après vingt ans de mariage. Cet épisode est notamment immortalisé par Giotto et Dürer. Pour certains, ce serait la porte par laquelle serait passé Jésus le dimanche des Rameaux, ce qui lui donne aussi une importance messianique chrétienne. Certains l'assimilent aussi avec la Belle porte mentionnée dans Actes 3. L’espace fortifié depuis près de 500 ans qu’abrite la porte de la Miséricorde a été fermé par les autorités israéliennes en 2003, car le groupe dirigeant la zone avait des liens avec le Hamas. Cet espace était resté clos pour mettre fin à des travaux de construction illégale par le Waqf. Israël soupçonne que ces travaux, entrepris après que toute présence d’observateurs israéliens a été refusée, ont conduit à la destruction d’antiquités issues de la présence juive dans la zone. En février 2019, la porte de la Miséricorde devient un lieu de heurts israélo-palestiniens : le Waqf tente de rouvrir la zone qui est alors utilisée comme mosquée par les fidèles. Le 17 mars, un tribunal israélien décide la fermeture de cette salle de prières et des négociations sont entreprises par Israéliens et Jordaniens, ces derniers ayant la responsabilité du site et en proposant la restauration. Galerie Références Portail de Jérusalem Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Gouden Poort (Jeruzalem)

De Gouden Poort (Hebreeuws: שער הרחמים Sha'ar HaRachamim, Arabisch: باب الرحمة Bāb ar-Raḥma) is een van de poorten in de stadsmuur rond de Oude Stad van Jeruzalem. De poort bevindt zicht in het oostelijk deel van de stadsmuur, ten zuiden van de Leeuwenpoort. De Gouden Poort komt direct op de Tempelberg uit. De rijk geornamenteerde archivolt stamt uit de tijd van de Byzantijnse keizer Herakleios, die in 630 gebouwd werd naar aanleiding van het terugvoeren van het Heilig Kruis na de oorlog tegen de Sassaniden. In de christelijke traditie was de Gouden Poort de plaats waar Joachim en Anna, de ouders van Maria, elkaar ontmoetten. Door deze poort kwam Jezus als messias Jeruzalem in. De Gouden Poort werd aan het eind van de Joodse opstand in het jaar 70 verwoest. In de tijd van de kruistochten werd de Gouden Poort tweemaal per jaar geopend: voor een processie met Palmpasen en bij het feest van de Kruisverheffing. Sultan Süleyman de Grote liet de stadsmuren van Jeruzalem in de periode 1537–1541 herbouwen, waarbij hij uitging van de fundamenten van de antieke stadsmuren. De Gouden Poort werd op bevel van Suleiman dichtgemetseld en verzegeld. Direct achter de poort kwam een begraafplaats.
Brama Złota w Jerozolimie

Brama Złota (hebr.: שער הרחמים, Sza'ar ha-Rachamim; arab.: باب الرحمة, Bab ar-Rahma) – jedna z ośmiu bram Starego Miasta Jerozolimy. Jest to jedyna brama prowadząca na Wzgórze Świątynne. Wychodząc przez nią można było dotrzeć do doliny Cedronu (bez głębszej podstawy utożsamianej z Doliną Jozafata), Getsemani i na Górę Oliwną. Istniejąca budowla zachowała niektóre elementy ze starożytnej konstrukcji herodiańskiej. Religia Według tradycji żydowskiej, przez Bramę Złotą do Jerozolimy wjedzie Mesjasz. Niektórzy Żydzi wierzą, że brama zostanie otwarta w Dzień Sądu. Swoje wierzenia Żydzi operają na proroctwie Księgi Ezechiela (44,1-2), która mówi, że brama ma być zamknięta, ponieważ przeszedł przez nią Bóg, a w przyszłości „jedynie władca może w niej zasiadać” (Ez 44,3). W chrześcijańskich apokryficznych tekstach, brama była sceną spotkania rodziców Marii: Joachima i Anny. Przez tę bramę wjechał do Jerozolimy Jezus Chrystus tuż przed swoją męką - chrześcijanie obchodzą pamiątkę tego wjazdu w niedzielę palmową każdego roku. Historia Brama została zamurowana w 1530 przez władców osmańskich. W średniowieczu przed Bramą Złotą modlili się Żydzi, podobnie jak to czynią dzisiaj pod Ścianą Płaczu. Mniej więcej od VII wieku datuje się muzułmańska tradycja chowania w jej pobliżu zmarłych. Wyznawcy Islamu, powołując się na surę koraniczną, wierzą, iż to właśnie tutaj będzie miał miejsce eschatologiczny sąd Allaha nad światem. Budowa Brama Złota posiada dwa łuki. Północny nazywany jest Łukiem Żalu, południowy Łukiem Miłosierdzia. Zwykło się też nazywać tę zamkniętą bramę do Jerozolimy Bramą Piękną (por. Dz 3,1-8). Do jej budowy, podobnie jak wszystkich innych jerozolimskich bram użyto białego piaskowca. Od zewnętrznej strony bramy znajduje się cmentarz muzułmański.
Porta Dourada (Jerusalém)

A Porta Dourada (em hebraico: שער הרחמים - Sha'ar Harahamim), também Portão de Ouro, Portão Dourado, Portão da Piedade e Portão da Vida Eterna, é um dos oito portões das muralhas da Cidade Velha de Jerusalém. É o mais antigo dos oito portões, sendo que era usado em épocas antigas como uma passagem direta para o Monte do Templo. História Uma teoria diz que o Portão de Ouro atual provavelmente foi construído no ano 520 como parte de uma série de construções em Jerusalém por parte do imperador bizantino Justiniano I, sobre ruínas de outras construções. Outra teoria alternativa a essa é a de que ele foi construído um século depois, no século VII, por artesãos bizantinos que teriam sido contratados pelos Califas Omíadas. O portão está localizado no meio do lado oriental do Monte do Templo. Acredita-se que este portão era utilizado para fins ritualísticos nos tempos bíblicos. O portão foi fechado em 1541 por ordem do sultão otomano Solimão, o Magnífico, porque, segundo a tradição judaica, seria por esse portão que o Messias profetizado no Antigo Testamento iria utilizar para entrar na cidade. Os muçulmanos criaram um cemitério fora do portão, como eles estavam convencidos da profecia de Elias, o precursor do Messias que anunciou que, em seu retorno, o novo profeta não se atreveria a entrar no lugar porque ele era um cohen. De fato, a entrada de sacerdotes judaicos em um cemitério é totalmente vedada, por causa da impureza. De acordo com o relato nos livros apócrifos, o Portão de Ouro foi palco do encontro entre Ana e Joaquim, os pais da Virgem Maria, quando souberam que Ana estava grávida da que viria a ser Maria. Este episódio foi imortalizado nas obras sobre a Vida da Virgem do italiano Giotto e do alemão Albrecht Dürer, neste caso numa gravura conhecida como Joaquim e Ana se encontram na Porta Dourada. Existem afirmações que esta porta esta fechada também pelo fato de que Jesus passou por ela antes de ser crucificado e passará novamente em sua segunda vinda. Sobre o pórtico, escreveu o profeta Ezequiel em seu livro sobre a passagem do Messias: "Ele reconduziu-me ao pórtico exterior do santuário, que fica fronteiro ao oriente, o qual se achava fechado. O Senhor disse-me: 'Este pórtico ficará fechado. Ninguém o abrirá, ninguém aí passará, porque o Senhor, Deus de Israel, aí passou; ele permanecerá fechado'." Ezequiel 44, 1-2 Referências Ligações externas
Gyllene porten, Jerusalem

Den gyllene porten, som den kallas i kristen litteratur, är den äldsta av de nuvarande portarna i Gamla Jerusalems stadsmur. Porten finns i mitten av den östra sidan av Tempelberget. På arabiska är porten känd som det eviga livets port. I gamla tider var porten känd som den vackra porten. Den gyllene porten är en av få förseglade portar i Gamla Jerusalems stadsmur. Historia Rester av en mycket äldre port, som kan dateras tillbaka till det andra judiska templets tid, hittades. Den nuvarande byggdes förmodligen på 520-talet e.Kr, som en del av Justinianus I:s byggnadsprogram i Jerusalem, ovanpå ruinerna av den tidigare porten i muren. En alternativ teori hävdar att den byggdes under senare hälften av 600-talet av bysantinska hantverkare anställda av umayyadiska kalifer. Den tidigare porten på samma plats tros ha använts för rituella ändamål under biblisk tid. Religiös betydelse Enligt judisk tradition brukade Shekhinah (שכינה), den gudomliga närvaron, framträda och gå genom denna port och kommer att visas igen när Messias kommer (Hesekiel 44:1-3) och en ny port ersätter den nuvarande; det är därför judar brukade be om nåd vid den gamla porten på denna plats. Därav namnet Sha'ar Harachamim (שער הרחמים), Nådeporten. I kristna apokryfa skrifter var porten skådeplats för ett möte mellan Marias föräldrar Joakim och Anna. De bådas möte vid den gyllene porten blev därför ett vanligt motiv i målningar som avbildade scener ur Jungfru Marie liv. I judisk tradition är Gyllene porten den genom vilken Messias kommer att träda in i Jerusalem. Den osmanske sultanen Süleyman I spärrade av porten 1541 för att förhindra Messias inträde. Muslimerna anlade också en begravningsplats framför porten, i tron att föregångaren till Messias, Elia, inte skulle kunna passera eftersom han är en kohen. Det var dock felaktigt eftersom en kohen har tillåtelse att besöka en begravningsplats där i första hand icke-judar är begravda. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Gyllene porten.﻿
Золоті ворота (Єрусалим)

Золоті ворота (івр. שער הרחמים, Sha'ar HaRachamim — ворота милосердя) — одні з восьми воріт стіни старого міста Єрусалима побудовані у 1538 році Сулейманом Пишним, у часи створення оборонної стіни навколо міста. Місцезнаходження воріт Ворота знаходяться у східній частині міста південніше Левових воріт старого міста Єрусалиму. Золоті ворота єдині ворота у стіні міста, що мають вести до Храмової гори. Багато оздоблений архівольт воріт зберігся від часів візантійського імператора Іраклія, та був присвячений Воздвиженню Хреста Господнього та відвоюванню міста у сасанідів 630 року. Традиція та історія воріт За християнською традицією Ісус Христос вступив у місто через ці ворота. Наприкінці Юдейської війни у 70 році Єрусалим був зруйнований. У часи хрестоносців Золоті ворота відкривали лише двічі на рік: для свят Входу Господнього у Єрусалим та Воздвиження Хреста Господнього. У 1537–1541 роках Сулейман I Пишний відбудував стіни та ворота міста. При відбудові орієнтувались на залишки старих мурів міста. Золоті ворота після відбудови за наказом Сулеймана I було замуровано. Закриття воріт інтерпретують як запобігання приходу Месії, який за юдейською традицією «наприкінці всіх днів» має пройти через ці ворота у місто. Проте більш практичною стороною закриття цих воріт слугувало для недопущення проходу до Храмової гори. Цьому служить також і розташування поряд мусульманського кладовища. Галерея Посилання Золоті ворота на jewishvirtuallibrary.org [Архівовано 29 листопада 2016 у Wayback Machine.]
Ester (rozhledna)

Ester je dřevěná rozhledna v Izraelském Jeruzalémě. Má výšku 16 metrů, byla navržena Hutí architektury Martin Rajniš a v Česku také vyrobena. Jedná se o specificky jedinou vyhlídkovou věž ve městě. Byla otevřena 10. listopadu 2017. Projekt trval devět měsíců a stál 6,5 milionů korun, zčásti ho financovala Česká republika, zčásti Izrael a zčásti sám umělec. Tvar budovy byl inspirován kvetoucím kaktusem. Stojí na zahradě bývalého leprosária Hansen House. Tento unikátní česko-izraelský projekt, je nejen symbolickým vyjádřením tradičně vřelých vztahů obou zemí v rovině politické, ekonomické i kulturní, ale i největší kulturní akcí od znovuobnovení diplomatických vztahů mezi oběma zeměmi v roce 1990. Jeho realizace byla umožněna nejen díky přispění obou států, ale z 50% i díky podpoře mnoha lidí a firem, kteří chtějí podpořit česko-izraelské vztahy. Reference Externí odkazy Huť architektury Martin Rajniš: Projekty
Hotel Rei David

L'Hotel Rei David (en hebreu: מלון דוד המלך) (transliterat: Malon David HaMelech) és un hotel de cinc estrelles, que es troba a Jerusalem, la capital d'Israel. L'hotel fou inaugurat el 1931, l'hotel va ser construït amb pedra calcària rosa local tallada, i va ser fundat per Ezra Mosseri, un ric banquer jueu egipci. L'hotel està situat al carrer Rei David al centre de Jerusalem, amb vistes a la Ciutat Vella de Jerusalem i al Mont Sió. L'hotel ha tingut un paper important en la història jueva de Jerusalem, en la lluita per assolir un estat propi, durant la Guerra de la Independència d'Israel, la divisió de Jerusalem, i la reunificació, fins als nostres dies. Entre altres coses, l'hotel va ser conegut per ser l'escenari d'un atemptat amb bomba el 1946, i per ser la seu freqüent de caps d'Estat, dignataris i altres personalitats durant llur visita a Jerusalem. L'hotel és propietat del grup d'hotels Dan. Referències
Hotel Krále Davida

Hotel Krále Davida (hebrejsky מלון המלך דוד‎, malon ha-Melech David) je pětihvězdičkový hotel v Jeruzalémě v Izraeli. Byl postaven z místního růžového pískovce zámožným egyptsko-židovským bankéřem Ezrou Moserim, a slavnostně otevřen v roce 1931. Nachází se ve stejnojmenné ulici v centru Jeruzaléma a nabízí výhled na Staré Město a horu Sijón. Je součástí sítě luxusních izraelských hotelů Dan Hotels. V červenci 1946, tedy ještě za dob britské mandátní Palestiny, bylo jižní křídlo hotelu zničeno při bombovém útoku revizionisticko-sionistické vojenské skupiny Irgun. V hotelu tehdy sídlily orgány britské mandátní správy, včetně vojenského velitelství a oddělení kriminálního vyšetřování (CID). Při výbuchu, který byl odvetným opatření za britskou protižidovskou politiku, zahynulo 91 lidí, včetně 17 Židů. Americký lifestylový časopis Robb Report jej v roce 2013 zařadil do první stovky hotelů v oblasti Afriky a Středního východu. Reference Související články Bombový útok na hotel Krále Davida Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Hotel Krále Davida na Wikimedia Commons (anglicky) Oficiální stránky
Hotel Rey David

El Hotel Rey David​ (en hebreo: מלון המלך דוד Malon ha-Melekh David) es un hotel de 5 estrellas se encuentra en Jerusalén, Israel. Inaugurado en 1931, el hotel fue construido con piedra caliza rosa local tallada y fue fundado por Ezra Mosseri, un rico banquero judío y egipcio. Se encuentra ubicado en la calle Rey David en el centro de Jerusalén, en el lado Israelí de la ciudad, con vistas a la Ciudad Vieja (lado Palestino de la ciudad) y el Monte Sion. El hotel, propiedad y operado por el grupo Dan Hotels, ha sido tradicionalmente el lugar elegido para recibir a jefes de Estado, dignatarios y otras personalidades durante sus visitas a Jerusalén. También es famoso por haber sido blanco de atentado terrorista con bomba llevado a cabo por el grupo paramilitar sionista Irgun, en el que murieron 91 personas. Historia Fue un hito en la Guerra de Independencia de 1948, la división de la ciudad y durante la anexión de Jerusalén Este de Jordania en la Guerra de los Seis Días de 1967. El hotel fue fundado por un rico banquero judío egipcio y director del Banco Nacional de Egipto llamado Ezra Mosseri. Él financió la mitad del proyecto y otros judíos afluentes de El Cairo también ayudaron. El hotel fue construido con piedra caliza rosa de cantera local. Entre los invitados destacados se encontraban el rey Abdullah I de Jordania, la emperatriz viuda de Persia y la reina madre de Egipto, Nazli. El hotel también fue residencia de tres jefes de Estado obligados a exiliarse. El rey Jorge II de Grecia dirigió su gobierno en el hotel después de huir de los nazis que habían ocupado Grecia en 1942. El emperador Haile Selassie de Etiopía fue expulsado de su país por los italianos en 1936. El rey Alfonso XIII de España huyó de su condado cuando los candidatos republicanos ganaron la mayoría de los votos en las elecciones. La cadena de hoteles Dan compró el hotel en 1958, y hoy, el Rey David es uno de los hoteles más prestigiosos de Israel. Todavía es visitado por dignatarios extranjeros y jefes de Estado. Véase también Hotel Cadena hotelera Hostelería Referencias
King David Hotel

Hotel King David u Jeruzalemu je jedan od najpoznatijih izraelskih hotela. Hotel je otvoren 1931. i tijekom 1930-ih godina čak su tri gosta bili pripadnici kraljevskih kuća koji su boravili tu u egzilu: španjolski kralj Alfons XIII. koji je bio prisiljen abdicirati, etiopski car Haile Selasije koji je tu našao utočište bježeći pred Talijanima 1936., i grčki kralj Đuro II. koji je koristio hotel kao bazu sa svoju egzilsku vladu kada je nacistička Njemačka okupirala Grčku 1942. Tijekom britanskoh perioda u Palestini južno krilo hotela korišteno je kao baza za britansku administraciju. Na britanski štab izvršen je 1946. teroristički napad za koji je odgovornost preuzela teroristička organizacija Irgun. Ukupno je 91 osoba poginula u atentatu.
King David Hotel

Il King David Hotel, costruito a Gerusalemme con arenaria locale rosata, fu inaugurato nel 1931. Ospitò tre monarchi che erano stati costretti ad abbandonare il loro trono ed il loro paese: re Alfonso XIII di Spagna (1931), l'imperatore Hailé Selassié d'Etiopia (1936) e re Giorgio II di Grecia (1942). Il King David Hotel è più noto per essere stato l'antico quartier generale amministrativo delle autorità mandatarie britanniche in Palestina ed in particolare per essere stato colpito in un gravissimo attentato dinamitardo condotto dall'Irgun e dalla Banda Stern, due formazioni paramilitari terroristiche sioniste (22 luglio 1946). Dopo l'attentato, che provocò 91 morti - 28 britannici, 41 arabi, 17 ebrei e 5 persone di diversa nazionalità - l'hotel divenne una specie di fortezza britannica fino al 14 maggio 1948, quando l'Union Jack fu ammainata a seguito della Dichiarazione d'indipendenza israeliana. Dopo l'indipendenza di Israele divenne quindi una fortezza israeliana; tuttavia alla fine della guerra arabo-israeliana del 1948, l'hotel si ritrovò sulla linea di demarcazione che separava Israele e Giordania. L'hotel è stato riaperto nel 1967, dopo la guerra dei sei giorni, quando Israele si annetté Gerusalemme Est. L'albergo è uno dei membri fondatori del The Leading Hotels of the World. Voci correlate Re Davide Attentato al King David Hotel Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su King David Hotel Collegamenti esterni (HE) Sito web ufficiale, su danhotels.co.il. (EN) Sito web ufficiale, su danhotels.com. (EN) L'attacco al King David Hotel, con foto dell'edificio dopo l'attentato, su etzel.org.il. URL consultato il 27 giugno 2006 (archiviato dall'url originale il 28 dicembre 2017).
King David Hotel

King David Hotel (hebr. מלון המלך דוד; arab. فندق الملك داود) – pięciogwiazdkowy hotel w Jerozolimie, w Izraelu. Hotel otwarto w 1931. Wzniósł go z różowawego lokalnego wapienia egipski bankier żydowskiego pochodzenia Ezra Moseri. Hotel znajduje się przy King David Street w śródmieściu Jerozolimy. Ze wschodnich okien widoczna jest panorama Starego Miasta oraz Wzgórza Syjońskiego. W 1946 przeprowadzono na jego terenie zamach bombowy. W hotelu mieszkali zmuszeni do opuszczenia swoich krajów: Alfons XIII Burbon, Hajle Syllasje I oraz Jerzy II Grecki. Wśród znanych osobistości w hotelu zatrzymali się też: Abd Allah I ibn Husajn, Jerzy V, Husajn ibn Talal, kilku prezydentów Stanów Zjednoczonych, Winston Churchill, Margaret Thatcher, książę Walii Karol. Przypisy
Hotel King David

Hotel King David i Jerusalem är ett av Israels mest välkända hotell. Hotellet öppnade 1931 och hade under 1930-talet inte mindre än tre kungahus i exil som gäster: kung Alfons XIII av Spanien som tvingades abdikera, kejsar Haile Selassie av Etiopien som drevs på flykt av italienarna 1936, och kung Georg II av Grekland som använde hotellet som bas för sin exilregering efter den nazistiska ockupationen av Grekland 1942. Under den brittiska mandatperioden var hotellets södra flygel bas för den brittiska administrationen. Det brittiska högkvarteret utsattes 1946 av ett bombattentat som den judiska terroriströrelsen Irgun tog på sig ansvaret för. Sammanlagt 91 personer dog i attentatet. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, tidigare version. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Hotel King David. Hotellets egen webbplats
Цар Давид (готель)

Готель «Цар Давид» (івр. מלון המלך דוד) — готель в Єрусалимі, Ізраїль. Відкрито в 1931 році. В даний час входить в найбільшу ізраїльську готельну мережу «Готелі Дан». Готель також використовується в якості офіційного гостьового будинку Держави Ізраїль для важливих і відомих особистостей. Готель вважається одним з найпрестижніших готелів в Ізраїлі і отримав всесвітню популярність. Він розташований на вулиці Царя Давида в центрі міста, з видом на Старе місто і пагорб Сіон.