NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Túmulo do rei David

Túmulo do Rei David é um lugar considerado por alguns como o lugar de sepultamento do rei bíblico Davi de Israel, segundo uma tradição cristã, judaica e muçulmana que iniciou no século IX ou XII d.C, a. A maioria dos historiadores e arqueólogos não considera o lugar como o verdadeiro local de descanso do Rei David. Está localizada no Monte Sião, em Jerusalém,perto da Abadia da Dormição do século XX. Acredita-se que a tumba esteja situada em um canto dos restos da antiga Hagia Zion, considerada uma igreja bizantina ou uma sinagoga da era romana tardia. Devido à incapacidade dos judeus israelenses de alcançar locais sagrados na Cidade Velha de Jerusalém durante a anexação jordaniana da Cisjordânia (1948-1967), a Tumba de Davi foi promovida como um local de adoração, e o telhado do edifício, acima do Cenacle, foi procurado por suas visões do Monte do Templo, e assim se tornou um símbolo de oração e anseio. O edifício, originalmente construído como uma igreja, depois uma mesquita, foi dividido em dois imediatamente após o fim da guerra da Palestina de 1947-1949; o térreo com a tumba foi convertido em uma sinagoga, e a cobertura muçulmana na tumba foi substituída por uma bandeira israelense e, em seguida, um parochet. A partir daí, o Ministério dos Assuntos Religiosos israelense iniciou o processo de transformação do local religioso em israel. A oração judaica foi estabelecida no local, e símbolos religiosos judeus foram adicionados. De 1948 até a Guerra dos Seis Dias em 1967, foi considerado o local judeu mais sagrado de Israel. O composto da tumba inclui o local tradicionalmente identificado como Cenacle ou Upper Room, o local de encontro original da comunidade cristã primitiva de Jerusalém. Nos últimos anos, houve crescentes tensões entre ativistas judeus e adoradores cristãos no local. Referências
Давидов град

Давидовият град (на иврит: עיר דוד – Ир Давид; на арабски: مدينة داوود) е част от Йерусалим в Израел, която е важен археологически обект и смятана за най-старата част на града. Разположен е на възвишение южно от Храмовия хълм в населения главно с палестинци квартал Силуан в Източен Йерусалим. През бронзовата епоха е селище с градски стени и според традицията именно там еврейският цар Давид установява своята столица. Селището доминира над долините Тиропоеон на запад, Геена на юг и Кедрон на изток. Бележки Външни препратки City of David Did I Find King David's Palace? Архив на оригинала от 2010-05-08 в Wayback Machine. Biblical Archaeology Review
Jebús

Jebús és el nom d'un poblat de l'antiguitat, situat a l'Orient Pròxim, que amb el temps es va convertir a la ciutat de Jerusalem. Era la capital d'un poble citat en la Bíblia, els jebuseus. Història Les proves ceràmiques indiquen l'ocupació d'Ofel, dins dels quals és actualment Jerusalem, en una època tan primerenca com l'Edat de Coure, prop del tercer mil·lenni abans de Crist,amb evidència d'un assentament permanent als primers segles de l'edat del bronze primerenc, c. 3000-2800 AC. Ann Killerbrown va demostrar que Jerusalem era una ciutat gran i emmurallada en les etapes MB IIB i IA IIC (entre 1807-1650 i 720-586 a. C.), durant l'Edat Mitjana de Bronze Tardà i les edats IA I IC ID IE IF i IIA/B Jerusalem era un poble sense emmurallar i relativament insignificant. Els escrits més primerencs que fan referència a la ciutat són els agrupats en els Textos d'Execració de Berlín i Brussel·les (ca. segle xix aC; els quals es refereixen a una ciutat anomenada Joshlamen o Rosh-Ramen) i en les Cartes de Amarna (c. segle xiv aC). anant a Kathleen Kenyon, creuen que Jerusalem va ser una ciutat fundada per un poble semític occidental amb assentaments organitzats prop del segle XXVI AC D'acord amb la tradició va ser fundada per Sem i Eber, ancestres d'Abraham. Els recomptes bíblics mostren als Jebuseus en control de la ciutat, habitant els terrenys propers a la ciutat actual fins al segle XI AC quan David va envair i va conquistar la seva ciutat, Jebús, establint allà la capital del Regne d'Israel i Judà (any 1000 AC). Excavacions recents de la Ciutat de David interpretades per alguns arqueòlegs com tendents a corroborar alguns textos bíblics. Notes Vegeu també Jebusita Enllaços externs www.cityofdavid.org.il/ (hebreu) (anglès) (francès) (castellà) (rus) (àrab) (alemany)
Davidsbyen

Davidsbyen (עיר דוד) er et arkæologisk område i Jerusalem, beliggende ved det sydøstlige hjørne af bymuren om Den Gamle By i Jerusalem. Israelske arkæologer hævder at Kong Davids palads lå her, og området rummer også en vandtunnel, der tilskrives kongen Ezekias. Eksterne henvisninger City of David Arkiveret 29. december 2016 hos Wayback Machine From Shiloah to Silwan project Arkiveret 22. november 2013 hos Wayback Machine Did I Find King David's Palace? Arkiveret 8. maj 2010 hos Wayback Machine Biblical Archaeology Review
Cidade de Davi

A Cidade de Davi ou David (em hebraico: עיר דוד, transl. Ir David; em árabe: مدينة داوود) é região habitada há mais tempo da cidade de Jerusalém, e um de seus principais sítios arqueológicos. Consiste de um promontório estreito que avança rumo ao sul, a partir do Monte do Templo. Foi uma cidade cercada por muralhas durante a Era do Bronze e, de acordo com a tradição bíblica, teria sido ali que o rei Davi construiu seu palácio e estabeleceu sua capital. A Cidade de Davi tinha como defesas naturais o vale de Tiropeão, a oeste, o vale de Geena ao sul, e o vale do Cédron a leste (embora com o tempo este vale localizado a leste tenha deixado de ser tão profundo, devido à ocupação humana). Em tempos antigos, a Cidade de Davi era separada do Monte do Templo pelo Ofel, uma área desabitada que se tornou a sede do governo sob o domínio israelita. Durante o reinado de Ezequias, as muralhas da cidade foram expandidas para oeste, incluindo um subúrbio até então sem muros, conhecido atualmente como Cidade Antiga de Jerusalém, a oeste do Monte do Templo. Atualmente o complexo com a escavação arqueológica e o centro de visitantes da Cidade de Davi é uma das principais atrações turísticas de Israel. Embora ainda existam residências de muçulmanos e judeus na região, as escavações arqueológicas continuam a ser feitas, muitas vezes sob estas residências, e existem propostas de transformar todo o promontório em um parque arqueológico onde as gerações vindouras irão visitar. Referências Ligações externas «Site oficial» «Projeto 'De Shiloah a Silwan'» «"Did I Find King David's Palace?"». - Biblical Archaeology
Cetatea lui David

Cetatea lui David (Citadela lui David, Air Dauid - עיר דוד) este o denumire istorică dată unui sit arheologic în care probabil este cea mai veche așezare, din Cetatea Veche a Ierusalimului situată lângă colțul sud-estic al zidurilor Ierusalimului contemporan. Siteul arheologic include palatul regelui David și un tunel de apă, care a fost construit de regele Ezechia. Localizare și monumente Note Legături externe Cetatea lui David Jw.org City of David From Shiloah to Silwan project Arhivat în 22 noiembrie 2013, la Wayback Machine. Did I Find King David's Palace? Arhivat în 8 mai 2010, la Wayback Machine. Biblical Archaeology Review
Давидов град

Давидов град је археолошко налазиште у старом Јерусалиму из периода пре вавилонског ропства. Налази се испод јужних градских зидина старог Јерусалима. Остаци града укључују подземни водени тунел и базен са резервоаром за воду које је изградио краљ Језекија. Неки археолози верују да велика камена структура пронађена на овом месту, која датира из деветог века пре нове ере, можда представља палату краља Давида. Референце Спољашње везе City of David Did I Find King David's Palace? Архивирано на веб-сајту Wayback Machine (8. мај 2010) Biblical Archaeology Review
Davids stad

Davids stad hänvisar till det ursprungliga Jerusalem, belägen på Sion, grundad av jebuséerna och erövrad av kung David (1000 f.Kr.). Hans son Salomo lät här bygga det heliga templet, tillägnat JHVH. Det område som idag kallas Gamla staden ligger väster om Tempelberget. Se även Betlehem Externa länkar City of David
Місто Давида

Мі́сто Дави́да (івр. עיר דוד), також відоме як Офе́л (івр. העופל) — найстаріша частина Єрусалиму, яка міститься на пагорбі Офел за межами Старого Міста напроти Сіонської і Сміттєвої брами (нині в межах міста). Са́ме тут цар Давид заснував місто, що стало столицею Юдеї. Археологічні розкопки довели, що місто від початку будувалося на терасах, підтримуваних могутніми підпірними мурами завтовшки близько 2,5 м. Вже у ХХ столітті розкопано рештки будівель VIII ст. до н.е. — VIII ст. н.е.. У місті Давида діяв один з найдавніших водогонів. Вода підземним тунелем, збудованим за царя Єзекії (727—698 рр. до н.е.), надходила до спеціально спорудженої Сілоамської купелі з джерела Гіхон (також відоме як «Фонтан Марії», бо Діва Марія вибиралася до нього прати), розташованого в Кедронській долині. Трохи південніше Сілоамської купелі міститься Акелдама («Поле крові»), куплене за 30 срібняків Юди Іскаріота який зрадив Христа. У теперішній час над цим місцем стоїть грецький православний монастир св. Онуфрія (XIX ст.). Під монастирем є «Печера апостолів», де відпочивали учні Христові. Неподалік від Сілоамської церкви, східніше Сіонської брами міститься Церква святого Петра в Ґаліканту, збудована 1931 року на місці храму візантійської доби. Трохи на південь від церкви в ході розкопок виявлено археологічні пам'ятки епохи візантійського панування: руїни церкви, залишки мозаїк тощо. Влітку 2022 року, під час розкопок на території древнього комплексу Храм-стовп у місті Давида, археологами було знайдено глиняну табличку віком 3500 років із загадковими надписами, які виявився прокляттям тодішньому губернатору міста. Табличку з надписом було визнано найдавнішою, яку коли-небудь виявляли на території Єрусалиму. Примітки Джерело Израиль. Справочник-путеводитель., Ростов: «Феникс», 2000, стор. 227-228 (рос.) Посилання City of David [Архівовано 29 грудня 2016 у Wayback Machine.] Did I Find King David's Palace? [Архівовано 8 травня 2010 у Wayback Machine.] Biblical Archaeology Review
Migdal Al (Tel Awiw)

Migdal Al (hebr. מגדל על) – wieżowiec w osiedlu mieszkaniowym Centrum Tel Awiwu, w mieście Tel Awiw w Izraelu. W wieżowcu znajdują się ambasady Republiki Południowej Afryki, Słowenii i Cypru. Wieżowiec został wybudowany w 1998 w ramach projektu budowy centrum handlowego Centrum Dizengoffa. Dane techniczne Budynek ma 17 kondygnacji i wysokość 64 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu modernistycznym. Wzniesiono go z betonu, natomiast elewację z aluminium i szkła. Budynek jest połączony pomostem z kompleksem handlowym położonym na drugiej stronie ulicy Dizengoffa. Do budynku nie ma bezpośredniego wejścia z ulicy. Można do niego wejść przez główny hol położony na górnym piętrze centrum handlowego. W dolnej części wieżowca znajduje się centrum handlowe Centrum Dizengoffa. Przypisy Linki zewnętrzne Dizengoff Center. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2010-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Migdalor House (Tel Awiw)

Migdalor House – biurowiec w osiedlu Lew ha-Ir w mieście Tel Awiw, w Izraelu. Budynek jest położony przy placu Listopadowym, w osiedlu Lev HaIr, w zachodniej części Tel Awiwu. Zaprojektowali go w 1977 architekci Arie Elchananai i Nisan Cna'an w ramach działań związanych rewitalizacją tej części miasta. Budowę ukończono w 1985. Dane techniczne Budynek ma 16 kondygnacji i wysokość 58 metrów. Wybudowano go w stylu modernizmu. Wzniesiono ga z betonu. Fasadę wykonano z w kolorach białym i jasnobrązowym. Na zachodniej zewnętrznej stronie budynku znajduje się zewnętrzna winda, poruszająca się ekspresowo z dołu na szczyt wieżowca. Budynek jest wykorzystywany jako biurowiec. Większość biur wynajmują komercyjne firmy handlowe. Część pomieszczeń zajmują wydziały ambasady Francji i konsulat Rosji. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne Migdalor House. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2010-07-06]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
NAM Tower

NAM Tower (hebr. מגדל NAM) – wieżowiec w osiedlu Park Cammeret we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Historia We wrześniu 2002 zatwierdzono plan budowy osiedla Park Tzameret, w skład którego miało wejść 12 mieszkalnych drapaczy chmur. Kompleks mieszkalny był wzorowany na podobnych projektach realizowanych w Londynie i Paryżu. Budowa wieżowców rozpoczęła się w 2005. Dane techniczne Budynek ma 30 kondygnacji i wysokość 101 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu modernistycznym. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana w kolorze białym. Wieżowiec jest wykorzystywany jako luksusowy budynek mieszkalny. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy
One Tower

One Tower (hebr. מגדל One) – wieżowiec w osiedlu Park Cammeret we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. We wrześniu 2002 zatwierdzono plan budowy osiedla Park Tzameret, w skład którego miało wejść 12 mieszkalnych drapaczy chmur. Kompleks mieszkalny był wzorowany na podobnych projektach realizowanych w Londynie i Paryżu. Budowa wieżowców rozpoczęła się w 2005. Dane techniczne Budynek ma 29 kondygnacji i wysokość 102 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu modernistycznym. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana w kolorze białym. Wieżowiec jest wykorzystywany jako luksusowy budynek mieszkalny. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy
Národní park Bejt Še'an

Národní park Bejt Še'an (hebrejsky: גן לאומי בית שאן, Gan le'umi Bejt Še'an) je národní park v Izraeli, v Severním distriktu. Geografie Leží v nadmořské výšce cca 150 metrů po úrovní moře v Bejtše'anském údolí při toku Nachal Charod. Park se nachází na severním okraji města Bejt Še'an. Popis parku Národní park je významnou archeologickou lokalitou, která obsahuje četné sídelní vrstvy sahající do starověku soustředěné okolo sídelního telu Tel Bejt Še'an. Takřka nepřetržitá tradice lidského osídlení tu začíná v 3. tisíciletí před naším letopočtem, tedy v době měděné (eneolitu). Osídlení se po větší část dějin soustřeďovalo do lokality severně od nynějšího města, v údolí řeky Nachal Charod, kde se postupně navršily jednotlivé sídelní vrstvy do umělého pahorku Tel Bejt Še'an. V rané době bronzové zde už stálo velké město. V 15. – 12. století před naším letopočtem sloužil Bejt Še'an jako správní centrum ovládané Egyptem. V následujících stoletích město ovládali Izralité. V 3. – 2. století před naším letopočtem zde zřídili helénističtí vládci město nazývané Scythopolis, které se pak dále rozvíjelo za vlády Římanů a Byzantské říše. V roce 363 bylo město poničeno zemětřesením. V roce 409 se stalo centrem nové provincie Palestina Secunda. V 6. století pak dosáhlo maximálního rozsahu a žilo zde cca 40 000 lidí. V roce 635 v rámci islámské expanze bylo město ovládnuto arabskými dobyvateli. Po nějakou dobu zde fungovalo soužití muslimů i křesťanů, ale město ekonomicky i demograficky upadalo. 18. ledna roku 749 byla obec zcela zničena při zemětřesení a už nikdy se nevzpamatovala. Ve 12. století tu krátce vládli z místní pevnosti křižáci. Po jejich porážce existovala v prostoru bývalého města jen arabská vesnice Bejsan. V roce 1950 začaly v prostoru města archeologické výzkumy a byl zde odkryt starověký amfiteátr. V roce 1983 prováděl na pahorku Tel Bejt Še'an výzkumy izraelský archeolog a politik Jigael Jadin. Další výzkum v letech 1989–1996 prováděla Hebrejská univerzita. Odkazy Reference Související články Bejt Še'an Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu národní park Bejt Še'an na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky izraelské správy národních parků
Platinum Tower

Platinum Tower (nazywany także Migdal Platinum) – biurowiec w osiedlu Ha-Kirja we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Historia Biurowiec wybudowano w 1999 w Południowej Strefie Biznesowej HaKirja. Grunty pod jego budowę osiągnęły najwyższą cenę w historii Izraela. W budynku są także najwyższe czynsze w Tel Awiwie. Dane techniczne Budynek ma 23 kondygnacje i wysokość 96,4 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu futurystycznym. Ma on nietypowy kształt, z jedną pochyloną sekcją. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana z granitu, szkła i paneli aluminiowych w kolorach białym, szarym i granatowym. Wykorzystywany jest jako biurowiec, w którym swoje siedziby mają firmy handlowe i biznesowe. W podziemiach umieszczono parking. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne Platinium Tower. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2011-02-22]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Synagoga Ramchal

Synagoga Ramchal (hebr. בית כנסת הרמח"ל) – czynna synagoga w Akce, w Izraelu. Znajduje się przy ulicy Ramhal na Starym Mieście Akki. Historia Synagoga Ramchal została założona prawdopodobnie w okresie panowania krzyżowców nad Palestyną. Pierwotnie znajdowała się ona w miejscu, gdzie obecnie stoi meczet El-Mualek. Była to jedna z dwóch synagog istniejących do XVIII wieku w mieście. Niektórzy historycy twierdzą, że powstała ona jednak dużo później. Wskazują oni na okres od 1743 do 1747 roku, kiedy to w Akce przebywał rabin Mosze Chaim Luzzatto, znany również jako Ramchal (hebr. רמח"ל). Przyjechał on do Akki ze swoimi uczniami z włoskiego miasta Padwa. Był on bardzo kontrowersyjną postacią, zdołał jednak zachęcić miejscowych Żydów do odremontowania małego budynku w dzielnicy żydowskiej Starego Miasta. Urządzono w niej dom modlitwy. Trzy lata później rabin Luzatto wraz z rodziną zmarł z powodu zarazy. Tutejszą synagogę nazwano wówczas jego imieniem (Ramchal). W 1758 roku beduiński władca miasta, Dhaher al-Omar zajął synagogę i przebudował ją na meczet El-Mualek. Żydzi otrzymali wówczas jako rekompensatę budynek położony na północ od meczetu. Był to mały i bardzo zaniedbany budynek. Na początku XXI wieku synagoga została odnowiona i udostępniona dla ruchu turystycznego. Architektura W synagodze brakuje kluczowego elementu architektonicznego, który zawierają wszystkie klasyczne synagogi. Nie ma w niej babińca. Wynika to z faktu, że budynek jest nisko położony i nie było możliwości utworzenia odrębnego pomieszczenia dla kobiet. Sala modlitewna znajduje się właściwie w piwnicy. Lokalna tradycja wyjaśnia tę sprawę w ten sposób, że rabin Ramchal był bardzo cichy i pokorny. Dlatego odmówił wybudowania sala modlitewnej na wyższym piętrze. Inni dodają, że rabin chciał zapobiec przyprowadzania kobiet do synagogi z obawy, że przyprowadzą ze sobą plotki i pogawędki. Zamiast tego, w sąsiednim budynku urządzono salę dla kobiet. Mogły one słuchać modlitw przez zachodnią ścianę synagogi. Pierwotnie budynek był pomalowany w kolorze niebieskim lub jasnoniebieskim. Niektórzy uważają, że rabin Ramchel uważał, że ten kolor może odstraszyć diabła. Nabożeństwa W synagodze odbywają się regularne modlitwy, wykłady, ćwiczenia i różnorodne zajęcia edukacyjne. Jest ona zamknięta dla turystów w szabaty. Przypisy
Kfar Tabor

Kfar Tavor (hebräisch כְּפַר תַּבוֹר Kfar Tavōr, deutsch ‚Dorf Tabors‘; arabisch كفر تافور, DMG Kfar Tāfūr, eingedeutscht Kfar Tabor) ist ein Dorf in der Region Galiläa im Nordbezirk Israels. Geschichte Das Dorf am Fuße des Berges Tabor wurde im Oktober 1901 von Juden der ersten Siedlungswelle („Alija“) unter dem Namen des arabischen Bergdorfes Mas’cha gegründet. Die Siedler kamen aus Sichron Jaʿaqov, Metulla, Rosch Pinna und Shefaya. 1903 benannten sie ihre Siedlung um. Menachem Ussishkin, ein zionistischer Führer, war bei einer Durchreise erstaunt gewesen, dass die jüdische Siedlung keinen hebräischen Namen trug. Nach seinem Vorschlag wurde die Siedlung nach dem nahen Berg Tabor benannt. Der Ort hat 4363 Einwohner (Stand 2022). Seit 1988 unterhält Kfar Tavor eine Gemeindepartnerschaft mit der deutschen Gemeinde Eppelborn. Weblinks Einzelnachweise
Kfar Tabor

Kfar Tabor (en hébreu : כפר תבור) est un village situé dans la Basse Galilée, sur la route Afoula-Tibériade. Il compte 2 500 habitants, installés au pied du mont Tabor, d'où le nom du village. Histoire Kfar Tabor est fondé en 1901, par 28 familles d'immigrants de la première Alya, grâce au soutien d'un philanthrope juif, le baron Edmond de Rothschild. Au départ, il porte de nom de Maskha, et ce jusqu'en 1903, lors de la visite dans le village de Menahem Ussishkin, qui propose le changement de nom en Kfar Tabor. De nombreuses difficultés accompagnent les débuts du village ; nature ingrate, carence en eau, absence d'électricité, isolement des autres implantations juives et défaut de route d'accès aménagée. La localité n'a pu être connectée au réseau d'électricité que dans les années soixante et n'a eu l'eau courante qu'en 1966. En 1909, lors d'une assemblée, le kibboutz décide du démantèlement de l'organisation Bar-Guiora et de la pose des jalons de ce qui deviendra le mouvement Hashomer, responsable de la sécurité des nouvelles implantations agricoles juives de Palestine. Curiosités De nos jours, dans le quartier fondé par les pionniers, on peut visiter le musée du village, la maison dans laquelle fut décidée la fondation de Hashomer, la première école, qui abrite aujourd'hui la bibliothèque, et la synagogue construite en 1937. La seconde école, construite en 1911, est désormais utilisée comme centre musical (Centre Shenker). Dans la ville actuelle, on peut encore voir les premières maisons construites ainsi que la muraille de protection qui cernait Kfar-Tabor. Dans les ruines situées à l'est de la ville, on a découvert de nombreux vestiges archéologiques, dont un pressoir à huile et les restes d'une mosaïque recouvrant le sol d'une synagogue de l'époque du Talmud et de la Mishna. À l'est de ces mêmes ruines, on peut voir le premier cimetière de Kfar-Tabor, tout proche de la source d'eau de Maskha qu'utilisaient les pionniers à leurs débuts. Au début des années 1950, on construit de nouveaux quartiers baptisés « Quartier des Vignes », des « Olives », des « Grenades », des « Figues », des « Caroubiers », des « Amandes », des « Prunes » et des « Cyprès ». Le village accueille de nouveaux habitants, notamment des immigrants juifs du Kurdistan. Personnalités La localité est la patrie d'Ygal Allon, général et homme politique, un des héros de la Guerre d'indépendance d'Israël. Dans les années 1980, elle a été dirigée par le maire Micha Goldman (Parti travailliste israélien) qui ensuite est devenu membre de la Knesset et vice-ministre. Liens externes Portail d’Israël
Kfar Tavor

Kfar Tavor (Hebreeuws: כְּפַר תַּבוֹר) is een gemeente in het Noordelijke district van Israël. Kfar Tavor werd gesticht in 1901 en telde in 2015 3795 inwoners op een oppervlakte van 1,231 km². Geboren in Kfar Tavor Yigal Allon (1918-1980), minister van buitenlandse zaken en vicepremier
Kefar Tawor

Kefar Tawor (hebr.: כפר תבור) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Miasteczko leży na północny wschód od góry Tabor w Dolnej Galilei. Historia Osada została założona w 1901 przez żydowskich osadników, którzy przybyli z rolniczych osad Metulla i Rosz Pina. W 1949 wioska otrzymała przywileje samorządu lokalnego. Demografia Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2006 roku w osadzie żyło 2,6 tys. mieszkańców, wszyscy Żydzi. Populacja osady pod względem wieku (dane z 2006): Źródło danych: Central Bureau of Statistics. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Kefar Tawor Google Maps Mapa Kefar Tawor Muzeum Kefar Tawor