NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Aqaba

Aqaba ili Akaba (arap.: العقبة, Al-ʻAqabah) grad je u južnom Jordanu i jedina jordanska luka koji se nalazi u Akapskom zaljevu koji pripada Crvenom moru. Grad Aqaba glavni je grad provincije i istoimene guvernije. Grad su osvojili Arapi tijekom Prvog svjetskog rata u srpnju 1917., preuzevši ga od Osmanskog Carstva, a poslije završetka rata pripadao je Kraljevstvo Hedžas. Kasnije je postao dio Transjordana (kasnije Jordan) koji je bio dio britanskog mandata nad Palestinom 1925. Od studenog 1956. do siječnja 1957. izraelske snage su zavladale gradom, tijekom Sueske krize. Aqaba s okolicom čini slobodnu ekonomsku zonu, AZES (Aqaba Special Economic Zone) s posebnim poreznim zakonima, zamišljenim da privuku investitore u ovo područje. Godine 2004. u gradu je živjelo oko 80.000 osoba. Turizam je dobro razvijen s hotelima poput Intercontinentala i Mövenpicka. Aqaba graniči s gradom Eilatom u Izraelu a granični prijelaz (jedan od tri između Izraela i Jordana) turisti obilato koriste. Iz grada je također moguće otploviti prema Tabi na Sinajskom poluotoku u Egiptu. Južno od grada je granični prijelaz prema Saudijskoj Arabiji. Jedan od simbola grada je i peti po visini u svijetu, samostojeći stijeg 137 metara visok, na kojem je zastava u bojama Arapskog ustanka, dimenzija 60 × 30 metra. Ronjenje u Aqabi je od velikog značaja na obali od 26 km koja je dio Crvenog mora. Sjeverno od grada nalazi se međunarodna zračna luka. Izvori Vanjske poveznice
Akaba

Akaba (másképp Aqaba, arabul العقبة) Jordánia egyetlen tengeri kikötővárosa. A Vörös-tenger északi részén, az Akabai-öböl partján, a Jordán Királyságnak pedig a déli részén terül el. Fontos kereskedelmi központ, mely Ázsiát, Afrikát és Európát köti össze. A 25 km-es jordániai tengerpart ma már egyre inkább beépül. Kikötők, strandok és szállodák épülnek itt. Éghajlata Története Már 3500 évvel ezelőtt lakott volt a hely és már akkor is stratégiailag fontos kikötő volt a Távol-Kelet, Egyiptom, India és Kína felé. Egyes feltételezések a bibliai Eilattal azonosítják. Akaba ősi neve Ayla volt. Az egyiptomi Ptolemaiosz i.e. 3. században elfoglalta és a nevét Berenicére változtatta. 106-ban Traianus császár elfoglalta a várost és beolvasztotta a Római Birodalomba azután, hogy leigázta a nabateusokat. A bizánci időkben Aqaba püspöki székhely volt, ekkor több templom épült. 1116-ban elfoglalták a keresztesek és egy kis erődöt építettek a Fáraó-szigeten. Akabát a muszlim seregek 1320-ban foglalták vissza, de a város addigra már elvesztette jelentőségét, mivel a kalifák áttették a székhelyüket Damaszkuszból Bagdadba. 1517-ben az ottomán seregek legyőzték a mamelukokat, így az Oszmán Birodalom része lett. A Szuezi-csatorna 1869-ben történt beindítása végképp megpecsételte Akaba sorsát. A 20. század elejére nem volt több egyszerű halászfalunál. Akaba visszanyerte a jelentőségét, amikor 1917-ben Fejszál herceg az angolokkal szövetkezve elfoglalta a települést az ottománoktól. Az araboknak komoly hadi segítséget nyújtott Thomas Edward Lawrence brit katonatiszt, akit később Arábiai Lawrence-ként ismer a világ. 1925-ben a vidéket az akkori Transzjordániai Emirátushoz csatolták. 1950-ben Jordánia tengeri kapuja lett. 1954-ben megépítették a kikötőt, aminek segítségével modern várossá fejlődött. 1965-ben Huszejn király 6000 négyzetkilométeres sivatagi területet cserélt egy 12 kilométeres tengerparti szakaszra Szaúd-Arábiával, ezzel az üzlettel tovább tudták bővíteni a kikötőt és immár ők is hozzáférnek a Yamanieh korallszirthez. Látnivalók Mameluk erőd: Az erőd eredetileg keresztes várkastély volt, majd a mamelukok bővítették ki 1587-ben. Akabai Régészeti Múzeum: A múzeumot Huszejn király nagyapjának házában rendezték be. Akvárium Ősi Ayla Képek Testvérvárosok Alcamo, Olaszország Baszra, Irak Málaga, Spanyolország Szentpétervár, Oroszország Várna, Bulgária Külső hivatkozások Hivatalos honlap
Akaba

Akaba (arab. العقبة, al-ʿAqabah) – miasto w południowo-zachodniej Jordanii, stolica muhafazy Akaba, nad Zatoką Akaba (Morze Czerwone), będące jedynym portem morskim kraju (jedynie 27 km linii brzegowej). Miasto ma port rybacki, lotnisko, połączenie drogowe i kolejowe z Ammanem oraz drogowe z Medyną (Arabia Saudyjska). Przez port wywozi się fosforyty, jest strefa wolnocłowa, przemysł chemiczny to gł. produkcja nawozów fosforowych. Znajduje się tutaj ośrodek sportów wodnych oraz akwarium morskie. Klimat Suchy kontynentalno-tropikalny. Lato jest gorące i wietrzne, temperatura powyżej 30 °C. Zima jest ciepła, temperatura ok. 20 °C. Zabytki ruiny kościoła bizantyjskiego z IV wieku odkrytego w 1998 ruiny czworobocznego fortu mameluckiego z XVI wieku o wymiarach 50 na 50 metrów niewielkie Muzeum Archeologiczne działające w dawnej rezydencji Husajna, przywódcy antytureckiego powstania arabskiego po zdobyciu Akaby w 1917. Na zbiory muzeum składają się drobne znaleziska związane z królestwem nabatejskim jak również elementy chińskiej ceramiki. Monety irackie i egipskie oraz reliefy bizantyjskie Historia X wiek p.n.e. – ośrodek wytopu miedzi i wioska rybacka III – II wiek p.n.e. – zdobyty przez Egipt I wiek p.n.e. – pod panowaniem Nabatejczyków znana pod nazwą Aila w czasach rzymskich przemianowana na Ailanę była ważnym miastem na szlaku z Damaszku do Egiptu i Palestyny po zajęciu przez Umajjadów miastu przywrócono nazwę Aila i otoczono fortyfikacjami. Miasto stało się ważnym miejscem przesiadkowym dla pielgrzymów do Mekki 1024 – miasto zdobyte przez lokalne plemiona 1068 – zniszczone w wyniku trzęsienia ziemi 1116 – zdobyte przez krzyżowców, którzy zbudowali na przybrzeżnej wyspie (zwanej wyspą faraona) fort 1170 – odbicie miasta przez Saladyna 1250 – zdobycie miasta przez wojska mameluckie. Sułtani mameluccy zbudowali fort na terenie miasta początek XVI wieku – miasto przechodzi w obszar wpływu Imperium Osmańskiego i traci na znaczeniu 1917 powstańcy arabscy przy współpracy Lawrence’a z Arabii wyparli z miasta garnizon turecki Atrakcje oraz interesujące miejsca plaże, dzielące się na części: północną (North Beach Area), środkową (Middle Beach Area) i południową (South Beach Area) Centrum Nauk Morskich (Marine Science Centre) park wodny Aquaba Marine Park w Muzeum Akaby można podziwiać cenne monety i porcelanę ogromna flaga powstania antytureckiego, powiewająca na 127 m maszcie Transport Miasto posiada połączenia promowe z Tabą, Nuwajbi i Szarm el-Szejk, dzięki którym podróżując z Jordanii do Egiptu można ominąć Izrael. Współpraca Warna, Bułgaria Malaga, Hiszpania Petersburg, Rosja Basra, Irak Alcamo, Włochy Bibliografia Magdalena Dobrzańska-Bzowska, Krzysztof Bzowski: Praktyczny przewodnik - Bliski Wschód. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Pascal, 2008, s. 210-213. ISBN 978-83-7513-146-8. Bradley Mayhew: Lonely Planet - Jordan. Wyd. VI. Lonely Planet, 2006, s. 218-220. ISBN 978-174-059-789-0. Linki zewnętrzne Akaba - zwiedzanie. jordania.in. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-08)]. Strona dla turystów (ang.)
Aqaba

Aqaba, scris și Akaba, este un oraș din Iordania, pe coasta de nord-est a Mării Roșii, între Peninsula Sinai și Peninsula Arabică. Aqaba este cel mai mare oraș din Golful Aqaba, și unicul oraș iordanian de pe litoral. Geografie Orașul se află în cel mai sudic punct al Iordaniei, pe Golful Aqaba, situat la vârful Mării Roșii. Locația sa strategică este demonstrată în faptul că se află la intersecția continentelor Asia și Africa, în timp ce se învecinează cu Israelul, Egiptul și Arabia Saudită. Clima Administrația locală În august 2000, a fost înființată Autoritatea Zonei Economice Speciale Aqaba (ASEZA] care a acționat ca instituție statutară abilitată cu responsabilități administrative, fiscale, de reglementare și economice. Diviziuni administrative Iordania este împărțită în 12 diviziuni administrative, fiecare numită Guvernorat. Guvernoratul Aqaba se împarte în 3 Districte, dintre care unele sunt împărțite în subdistricte și împărțite în continuare în sate. Galerie Referințe Bibliografie Mayhew, Bradley (aprilie 2006) [1987]. Jordan (ed. 6). Footscray: Lonely Planet. ISBN 1-74059-789-3. Legături externe Materiale media legate de Aqaba la Wikimedia Commons Aqaba Best Free Information Guide Traditional Jordanian Folk Song from The Port City of Aqaba pe YouTube Aqaba Marketing and Tourism Directorate Aqaba Real Estate Arhivat în 28 ianuarie 2019, la Wayback Machine.
Акаба

Акаба (арап. ‏العقبة‎ al-ʿAqaba, терет) је град и лука у Јордану на североисточној обали Црвеног мора. Године 2009. у граду је живело 103.100 људи. Акаба је највећи град на обали истоименог залива и уједно једина морска лука Јордана. Главни је град Гувернатората Акаба. Град је једна од главних туристичких атракција земље и има статус специјалне економске зоне. Познат је по топлом мору и богатом морском живом свету. Температура током зиме не опада испод 22 °C. Дужина обале Акабе је 27 km. У Акаби постоји огроман јарбол висок 136 m на коме се вије застава Арапске побуне димензија 30 са 60 m. Застава се може добро видети из суседних држава, Ејлата у Израелу и Табе у Египту. Прво насеље на овом месту је настало пре око 6000 година. У античко доба је носио име Елат, а у Римско Аелана или Аила (Aelana, Aila). Касније је град био станица ходочасника на путу за Меку. Године 2008. откривена је рана хришћанска црква датирана на крај 3. века, која се данас сматра једном од најстаријих хришћанских храмова на свету. Акаба је била у то време значајан хришћански центар. Познато је да је епископ Аиле (Акабе) био присутан на Никејском Сабору 325. године. Црква је била димензија око 26x16 м и била је изграђена већим делом од непечене цигле, док су јој темељи од камена. У цркви је пронађено неколико стотина кованица (новчића), од којих су најпознији датирани на период између 337. и 363. године. Црква је страдала за време земљотреса који се догодио 19. маја 363. године, а који је тешко оштетио и друга места у тој области. Саудијска Арабија је ово место уступила британском протекторату Трансјорданији 1925. Град је доживео нагли развој 1980-их јер је био на крају нафтовода који је допремао нафту из Ирака. Од оснивања специјалне економске зоне 2001. у град је уложено преко 20 милијарди долара. Становништво Партнерски градови Санкт Петербург Варна Алкамо Референце Литература Mayhew, Bradley (2006) [1987]. Jordan (6 изд.). Footscray: Lonely Planet. ISBN 978-1-74059-789-0. Спољашње везе Aqaba Best Free Information Guide Aqaba Marketing and Tourism Directorate Aqaba - Званични сајт
Aqaba

Aqaba (arabiska: العقبة, al-Aqaba), eller Akaba, är en stad i södra Jordanien som har landets enda hamn, mot Aqabaviken i Röda havet. Staden är huvudort i provinsen Aqaba. Staden erövrades av araberna under första världskriget i juli 1917 från Osmanska riket och tillhörde efter krigets slut kungariket Hijaz. Den inlemmades i Transjordanien, senare Jordanien, i Brittiska Palestinamandatet 1925. Aqaba tillsammans med delar av det omgivande landet utgör en egen ekonomisk frizon, AZES (Aqaba Special Economic Zone) med särskilda skatteregler, som är tänkt att locka utländska investerare till regionen. Befolkningen är drygt 80 000 (2004). Turismen är väl utvecklad med hotell som Intercontinental och Mövenpick. Akaba gränsar till Eilat i Israel, och har en gränsövergång som används flitigt av turister. Hit går också båtar från Taba på Sinaihalvön, Egypten, och söder om staden finns en gränsövergång till Saudiarabien. Stadens mest iögonfallande landmärke är världens numera femte högsta flaggstång, 137 meter hög, som bär den arabiska revoltens flagga i 60 × 30 meters format. Dykning i Aqaba har mycket högt betyg med en kustlinje på 26km som är en del av Röda havet. Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Aqaba.﻿
Акаба

А́каба (араб. الْعَقَبَة, трансліт. al-ʿAqaba, pronounced [ælˈʕæqɑba, ælˈʕæɡæba]) — єдиний порт Йорданії, розташований у однойменній бухті затоки Акаба в Червоному морі. Через місто проходить значна частина зовнішньої торгівлі держави. Населення близько 1 тисячі в 1957, 11 тисяч в 1967, близько 70 тисячі чоловік в 2000 і до 90 тисяч в 2003. Основними галузями економіки є обслуговування порту, рибальство, туризм. Історія Людські поселення існували тут здавна завдяки рідкісному для цієї місцевості джерелу води. Перші, сліди проживання стародавньої людини були знайдені тут у двох місцях: по дорозі до аеропорту імені короля Хусейна, аль-Магас (період Халколіта або Мідної доби) та Худжайрат аль-Гузлян (4000 років до н.е). У давнину тут видобували мідь. Пагорб Тель аль-Халіфа вважається місцем, де колись стояло прекрасне місто легендарного царя Соломона. Воно під назвою Еціон-Гебер згадується у Старому Заповіті (кн. Царств 9:26) В епоху еллінізму (ІІІ ст до н.е), із воцаріння грецької династії в Єгипті місто на честь дружини першого з Птолемеїв отримало нову назву — Береніка. Набатеї, що жили у Петрі, активно воювали з грецькими сусідами за вплив у затоці. Вони піратствували на Червоному морі, ганялися за птоломеївськими торговими суднами. Не боялися вступати в бій і з військовими кораблями. У ІІ столітті до нашої ери вони атакували порт і знищили флотилію греків. В Римські часи місто відоме під назвою Елана і була їх військовим опорним пунктом. В Х столітті Акаба була великим портовим містом, однак до ХІІ століття занепала і перетворилася на невелике містечко — перевалочний пункт для ісламських прочан що йшли з півночі до Меки та Медіни. Наприкінці Першої Світової війни в Акабі знаходився штаб Лоуренса Аравійського який організував повстання арабів проти Туреччини. В часи англійського мандату на Палестину британці збудували в місті порт і облаштували військово-морську базу яка існувала тут до 1957 року. В 1950 році порт було розширено, в 1961 відкрито для кораблів з великою осадкою. Економіка В 1980-х місто і порт пережили бурхливий розвиток, завдяки будівництву нафтопроводу з Іраку. У 2001 році з метою розвитку туристичного сектора, сфери послуг і промисловості в Акабі заснована спеціальна економічна зона (ASEZ). Клімат Місто знаходиться у зоні, котра характеризується кліматом тропічних пустель. Найтепліший місяць — липень із середньою температурою 32.8 °C (91 °F). Найхолодніший місяць — січень, із середньою температурою 14.4 °С (58 °F). Транспорт В Акабі знаходиться єдиний в Йорданії морський порт. Компанією Arab Bridge Maritime організовано поромне сполучення між Акабою і єгипетськими містами Таба і Нувейба. Примітки Див. також КПП Арава Ейлат Література Йорданія [Архівовано 31 березня 2017 у Wayback Machine.] // Українська радянська енциклопедія : у 12 т. / гол. ред. М. П. Бажан ; редкол.: О. К. Антонов та ін. — 2-ге вид. — К. : Головна редакція УРЕ, 1974–1985. Акаба // Электронная еврейская энциклопедия. (рос.)
Alfé Menaixé

Alfé Menaixé (en hebreu: אלפי מנשה) és un assentament israelià localitzat a la Governació de Qalqilya, a Cisjordània, Palestina. Va ser fundat l'any 1983, va ser declarat consell local el 1987. Segons l'Oficina Central d'Estadístiques d'Israel, en el desembre de 2010 comptava amb una població total de 7.100 habitants. Estatus legal D'acord amb la legislació internacional, tant l'ocupació israeliana de Cisjordània com els assentaments Israelians com Alfé Menaixé són il·legals. L'article 49 de la Quarta convenció de Ginebra, del qual Israel és signant, especifica que «la Potència ocupant no podrà efectuar l'evacuació o el trasllat d'una part de la pròpia població civil al territori ocupat per ella». El 19 de juliol de 2024, la Cort Penal Internacional va dictaminar que els assentaments israelians «violen el dret internacional» i va ordenar que Israel ha d'«aturar els assentaments i evacuar els colons». Referències Enllaços externs Pàgina web (hebreu)
Alfej Menaše

Alfej Menaše (hebrejsky אַלְפֵי מְנַשֶׁה, doslova „Tisíce členů kmene Menaše“- podle verše z Bible: Deuteronomium 33,17, v oficiálním přepisu do angličtiny Alfe Menashe, přepisováno též Alfei Menashe) je izraelská osada a místní rada (malé město) na Západním břehu Jordánu v distriktu Judea a Samaří. Geografie Nachází se v nadmořské výšce 200 metrů, na západním okraji hornatiny Samařska, cca 26 kilometrů severovýchodně od Tel Avivu a cca 4 kilometry jihovýchodně od města Kalkílija, cca 4 kilometry od Zelené linie, která odděluje území Izraele v mezinárodně uznaných hranicích a okupovaná palestinská území. Obec je ze tří stran oddělena od okolního arabského osídlení pomocí bezpečnostní bariéry. Spojení z v Izraelem v mezinárodně uznaných hranicích je zajištěno pomocí úzkého koridoru na západní straně, kterým vede dálnice číslo 55. Dějiny Osada Alfej Menaše byla založena v roce 1983. Byla určena pro usídlení penzionovaných izraelských důstojníků a pracovníků bezpečnostních služeb. Má charakter rezidenční předměstské čtvrti v zázemí aglomerace Tel Avivu. Převážnou část zástavby tvoří individuální domy. Poloha poblíž Zelené linie a skutečnost, že obec spadá do prostoru západně od Izraelské bezpečnostní bariéry naznačuje, že Izrael si hodlá podržet Alfej Menaše i po případné mírové smlouvě s Palestinci. Trasa bezpečnostní bariéry v úseku okolo Alfej Menaše ale byla v roce 2005 soudně napadnuta, když Nejvyšší soud Státu Izrael rozhodl, že 13 kilometrů dlouhý úsek již dobudované bariéry v této oblasti musí být trasován jinak, tak aby se zmenšil dopad na okolní arabské vesnice. V roce 2007 soud schválil novou trasu bariéry. Demografie Podle údajů z roku 2009 tvořili naprostou většinu obyvatel Židé – cca 6 600 osob (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství, cca 6 700 osob). V obci převažuje sekulární obyvatelstvo. Jde o středně velkou obec městského typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2017 zde žilo 7 800 lidí. * údaje (kromě let 2008 a 2009) zaokrouhleny na stovky Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Alfej Menaše na Wikimedia Commons https://web.archive.org/web/20081001151555/http://muni.tik-tak.co.il/web/
Alfe Menasche

Alfe Menasche ist eine israelische Siedlung im Westjordanland mit 7.951 Einwohnern (Stand: Januar 2022). Sie wurde 1983 gegründet. Seit 1987 ist die Siedlung auch Verwaltungssitz der gleichnamigen Gemeindeverwaltung. Der Name der Siedlung stammt aus dem fünften Buch Mose (Deuteronomium), Kapitel 33, Vers 17 und bedeutet Tausende Manasses. Weblinks Einzelnachweise
Alfei Menashe

Alfei Menashe (Hebrew: אַלְפֵי מְנַשֶׁה, Arabic: ألفي منشيه, lit. Thousands of Manasseh) is an Israeli settlement on the western edge of the central West Bank. Built over land confiscated from the nearby Palestinian villages of Nabi Ilyas, Islah, and Ras Atiya, it is located in the so-called seam zone of the West Bank. Its name is taken from the bible (Deuteronomy 33:17). It was granted local council status in 1987. In 2024 its population was 8,038. The international community considers Israeli settlements in the West Bank illegal under international law, but the Israeli government disputes this. History According to ARIJ, Israel confiscated land from several Palestinian villages in order to construct Alfei Menashe: 1,943 dunums of land (43.8% of the total village lands) was taken from Nabi Ilyas, 651 dunums of land were taken from ‘Arab Abu Farda, 131 dunums of land were taken from Islah, 51 dunes were taken from Ras Atiya. The town's proximity to the Green Line (less than 2 kilometres (1.2 mi) east) and its similar proximity to the Palestinian Arab town of Qalqilyah has made its inclusion on the Israeli side of the West Bank barrier controversial, especially as the looping nature of the barrier's path forms a quasi-enclave of some Palestinian villages to its south. In September 2005, Israel's Supreme Court ruled that the government must consider re-routing the barrier in this area. Work was begun in the summer of 2009 to construct a new route for the barrier, which will no longer incorporate the Palestinian village of Ras al-Tira (and several other villages) on the Israeli side. The work was finished in 2011. (source: Google Earth) The settlement is the hometown of Israel's most successful mixed martial artist Noad Lahat. References External links Official website (in Hebrew)
Alfei Menashe

Alfei Menashe (en hebreo: אלפי מנשה‎, lit. 'Miles de los Manasés') es un asentamiento israelí ubicado en la gobernación de Kalkilia, en Cisjordania, Palestina. Está situado en el oeste de los montes de Samaria, alrededor de 4 km al sureste de Kalkilia, en la denominada zona de costuras.​ Está organizado como un concejo local y en 2024 tenía una población de 8102 habitantes. Los asentamientos israelíes son ilegales según el derecho internacional. El artículo 49 del Cuarto Convenio de Ginebra, del que Israel es firmante, especifica que «la Potencia ocupante no podrá efectuar la evacuación o el traslado de una parte de la propia población civil al territorio por ella ocupado».​ El 19 de julio de 2024, la Corte Penal Internacional dictaminó que los asentamientos israelíes «violan el derecho internacional» y ordenó que Israel debe «detener los asentamientos y evacuar a los colonos».​ El gobierno israelí no está de acuerdo con esta posición.​ Historia Según el ARIJ (Applied Research Institute - Jerusalén), Israel confiscó tierras de varias aldeas palestinas para construir Alfei Menashe: 1.943 dunams de tierra (el 43,8% del total de las tierras de la aldea) fueron arrebatados a Nabi Ilyas,​ 651 dunams de tierra de 'Arab Abu Farda.​ 131 dunams de tierra fueron arrebatados a Islah.​ 51 dunams fueron tomados de Ras Atiya.​ Referencias Enlaces externos Site oficial de Alfei Menashe
Alfei Menashe

Alfei Menashe (hébreu: אַלְפֵי מְנַשֶׁה) est une colonie israélienne, illégale au regard du droit international, située en Cisjordanie, territoire palestinien occupé. Elle a été construite en partie sur des terres de villages palestiniens. La colonie est fondée en 1983 et déclarée conseil local en 1987. Elle compte 7 951 habitants en 2022. L'établissement d'Alfei Menashe a impliqué la confiscation de 3 000 dunums de terres appartenant aux villages palestiniens d'Isla, d'Azzun et de Kufr Thulth. Géographie Alfei Menashe est située dans la zone tampon, à l'est de la ligne verte de Cisjordanie. Elle est divisée en 6 quartiers. Situation juridique La communauté internationale dans son ensemble considère les colonies israéliennes de Cisjordanie illégales au regard du droit international mais le gouvernement israélien conteste ce point de vue. Notes et références Liens externes Site officiel Portail de la Palestine Portail du monde colonial Portail d’Israël Portail du conflit israélo-arabe
Alfei Menasheh

Alfei Menasheh (Hebreeuws: אַלְפֵי מְנַשֶׁה , Arabisch: ألفي منشيه) is een Israëlische nederzetting op de Westelijke Jordaanoever, ten zuidoosten van Qalqiliya. In 2011 telde deze plaats 7.423 inwoners. De bouw van dergelijke nederzettingen is door de VN-Veiligheidsraad in resolutie 446 van maart 1979 illegaal verklaard, maar de Israëlische overheid bestrijdt deze opvatting. Israël wijst erop dat de Geneefse Conventie, die daartoe wordt aangehaald, doelde op het gedwongen verplaatsen van de eigen bevolking naar bezet gebied. Daarnaast wijzen zij erop dat onder het Britse Mandaatgebied Palestina, dat door de Volkenbond werd toegewezen, het hele gebied open stond voor Joodse vestiging, dus ook de Westelijke Jordaanoever. Israël wijst er voorts op dat het volgens hen geen bezet gebied maar betwist gebied betreft. Israël veroverde het gebied in 1967 op Jordanië, maar dat land had het dat gebied ook illegaal geannexeerd. Externe link Website van de nederzetting
Alfe Menasze

Alfe Menasze (hebr. אלפי מנשה) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Judei i Samarii, w zachodniej części Samarii w Izraelu. Historia Osada została założona w 1983. Status samorządu lokalnego otrzymała w 1987. Demografia Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2006 roku w osadzie żyło 5,8 tys. mieszkańców. Populacja osady pod względem wieku (dane z 2006): Źródło danych: Central Bureau of Statistics. Komunikacja Na północ od miasteczka przebiega droga ekspresowa nr 55 (Kefar Sawa-Nablus). Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Alfe Menasze Google Maps Mapa Alfe Menasze
Alfei Menashe

Alfei Menashe (em hebraico: אַלְפֵי מְנַשֶׁה, em árabe: ألفي منشيه) é uma colônia israelense localizada na Seam Zone, no ocidente do centro da Cisjordânia. Foi concedido à colônia o status do Conselho local em 1987. Em 2015, sua população era de 7.638. Referências