NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ministerio de Relaciones Exteriores (Israel)

El Ministerio de Relaciones Exteriores de Israel (en hebreo: משרד החוץ‎; Transliteración. Misrad HaHutz; en árabe: وزارة الخارجية الإسرائيلية‎) es uno de los ministerios más importantes en el gabinete de Israel. El papel del ministerio es la implementación de la política exterior de Israel y promover las relaciones económicas, culturales y científicas con otros países.​ El Ministerio Relaciones Exteriores de Israel está localizado en el complejo gubernamental de Guivat Ram, en la capital de Israel. Su último ministro de Relaciones Exteriores es Gideon Sa'ar. Historia En los primeros meses de 1948, cuando el gobierno del futuro Estado de Israel se estaba formando, el Ministerio de Relaciones Exteriores se encontraba en HaKirya, en las afueras de Tel Aviv. Moshe Sharett, exjefe del Departamento Político de la Agencia Judía, fue puesto a cargo de las relaciones exteriores.​ Relaciones diplomáticas Israel mantiene relaciones diplomáticas con 159 países. Tiene misiones diplomáticas residentes en 76 embajadas, 20 consulados generales y cinco misiones especiales: misión de las Naciones Unidas en Nueva York; una misión de las Naciones Unidas establecida en Ginebra); una misión de las Naciones Unidas establecida en París; una misión de las Naciones Unidas establecida en Viena y un embajador en la Unión Europea (Bruselas).​ Edificio del Ministerio de Relaciones Exteriores El nuevo edificio del Ministerio de Relaciones Exteriores de Israel en Kiryat Ben-Gurion, un complejo gubernamental cerca de la Knesset, fue diseñado por los arquitectos de Jerusalén Kolker, Kolker y Epstein, en asociación con Diamond, Donald, Schmidt & Co. de Toronto. El edificio consta de tres alas: una alberga las oficinas del Ministro de Relaciones Exteriores y al director general; otra alberga al cuerpo diplomático y la biblioteca; y la tercera se utiliza para recepciones.​ Los muros exteriores de la sala de recepción tienen incorporadas placas de ónix que difunden una luz ámbar. En junio de 2001, el diseño ganó el Premio a la Excelencia del Real Instituto de Arquitectos de Canadá.​ El edificio se describe como un «sofisticado ensayo que juega entre lo sólido y el espacio, la masa y el volumen, y la luz y la sombra».​ Lista de ministros de Asuntos Exteriores Partidos Mapai /Ma'araj/Partido Laborista Likud Gesher Kadima Israel Beitenu Estatus Ministro interino Lista de viceministros de Asuntos Exteriores Referencias Notas Enlaces externos Portal:Israel. Contenido relacionado con Política. Official website (en inglés) Official website (en hebreo) Todos los ministerios en el Ministerio de Relaciones Exteriores de Israel Knesset website (en inglés)
Ministère des Affaires étrangères (Israël)

Le ministère des Affaires étrangères (hébreu : משרד החוץ, Misrad HaHutz ; arabe : وزارة الخارجية), est le ministère des Affaires étrangères du gouvernement de l'État d'Israël. Il est responsable de la préparation et la mise en œuvre de la politique étrangère du pays. Organisation Israël entretient des relations diplomatiques avec 160 pays. Le ministère opère dans 70 ambassades, 18 consulats généraux et cinq missions spéciales : quatre missions aux Nations unies à New York, à Genève, à Paris et à Vienne et un ambassadeur auprès de l'Union européenne à Bruxelles. Le nouveau bâtiment du ministère a été construit au complexe Kiryat Ben-Gourion, le complexe du gouvernement israélien, près de la Knesset. Voir aussi Articles connexes Liste des ministres israéliens des Affaires étrangères Politique en Israël Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Ministry of Foreign Affairs (Israel) » (voir la liste des auteurs). Liens externes (mul) Site officiel Ressource relative au spectacle : Archives suisses des arts de la scène Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail d’Israël Portail de la politique Portail des relations internationales Portail de Jérusalem
Ministero degli affari esteri (Israele)

Il Ministero degli affari esteri dello Stato di Israele (in ebraico: מִשְׂרַד הַחוּץ, traslitterato: Misrad HaHutz) è il dicastero del governo israeliano deputato a promuovere e mantenere relazioni economiche, culturali e scientifiche con le altre nazioni. La sede del ministero è nel quartiere Givat Ram di Gerusalemme, e l'attuale ministro è Gideon Sa'ar. Storia Durante la formazione del governo del futuro Stato d'Israele la sede del Ministero era presso Sarona, vicino a Tel Aviv, e il primo ministro degli affari esteri fu Moshe Sharett, presidente dell'Agenzia ebraica e successivo primo ministro. Relazioni diplomatiche Israele intrattiene relazioni diplomatiche con 159 paesi. Gestisce 77 ambasciate, 19 consolati generali e 5 missioni speciali: una missione presso le Nazioni Unite (New York), una missione presso le istituzioni delle Nazioni Unite a Ginevra, Parigi e Vienna e con l'ambasciatore presso l'Unione europea (Bruxelles). Nell'ottobre 2000, il Marocco, la Tunisia e il Sultanato dell'Oman hanno chiuso gli uffici israeliani nei loro Paesi e sospeso le relazioni con Israele. Il Venezuela e la Bolivia hanno rotto i legami diplomatici con Israele nel gennaio 2009, sulla scia dell'operazione IDF contro Hamas a Gaza. Edificio del ministero degli affari esteri Il nuovo edificio del Ministero degli affari esteri israeliano a Kiryat Ben-Gurion, il complesso governativo vicino alla Knesset, è stato progettato dagli architetti di Gerusalemme Kolker, Kolker ed Epstein in associazione con Diamond, Donald, Schmidt & Co. di Toronto. L'edificio è composto da tre ali: una ospita gli uffici del ministro degli esteri e del direttore generale, un'altra ospita il corpo diplomatico e la biblioteca e la terza è utilizzata per i ricevimenti. Le pareti esterne della sala ricevimenti incorporano lastre di onice che diffondono una luce ambrata. Nel giugno 2001, il design ha vinto il premio per eccellenza del Royal Institute of Architects del Canada. Lista dei ministri degli affari esteri Vice ministri Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ministero degli affari esteri (Israele) Collegamenti esterni (HE, EN, AR, RU, ES, FR) Sito ufficiale, su gov.il. Israel's Foreign Affairs Min. (canale), su YouTube. (EN) Ministero degli affari esteri (Israele), su Structurae.
Ministerstwo Spraw Zagranicznych (Izrael)

Ministerstwo Spraw Zagranicznych Izraela (hebr.: מִשְׂרַד הַחוּץ, Misrad ha-Chuc) – ministerstwo odpowiadające za prowadzenie polityki zagranicznej Izraela. Mieści się w kompleksie rządowym w dzielnicy Giwat Ram w Jerozolimie. Ministrowie Lista ministrów spraw zagranicznych Izraela od 1948 roku: Przypisy Bibliografia Ministers by Ministry. All Ministers in the Ministry of Foreign Affairs. knesset.gov.il. [dostęp 2015-05-22]. (ang.). Rulers: Israel. Ministries, etc. Foreign Affairs. rulers.org. [dostęp 2015-06-06]. (ang.). Linki zewnętrzne Oficjalna strona ministerstwa (ang.)
Ministério das Relações Exteriores (Israel)

O Ministério de Relações Exteriores de Israel (em hebraico: משרד החוץ, transl. Misrad HaHutz) é considerado um dos mais importantes ministérios no governo israelense. Seu papel é de "implementar e apresentar a política externa de Israel, e promover suas relações econômicas, culturais e científicas." Ver Também Ministro das Relações Exteriores de Israel Referências Ligações externas Página oficial Lista de ministros na página oficial da Knesset
Министерство иностранных дел Израиля

Министерство иностранных дел (МИД) Израиля (ивр. משרד החוץ‎; араб. وزارة الخارجية‎; Мисрад ха-Хуц) — одно из наиболее важных министерств в израильском правительстве. Министерство отвечает за реализацию внешней политики Израиля, поощрение экономических, культурных и научных связей с другими странами. Министерство иностранных дел располагается в комплексе правительственных зданий в районе Гиват-Рам, Иерусалим. Министерство возглавляет Гидеон Саар. История В первые месяцы 1948 года, когда правительственные учреждения будущего государства Израиль только формировались, МИД располагался в здании в заброшенной деревне темплеров Сарона на окраине Тель-Авива. Ответственным за внешние связи был назначен Моше Шарет, ранее возглавлявший политический отдел Еврейского агентства. Дипломатические отношения На 2020 год Израиль поддерживает дипломатические отношения со 160 странами и имеет 107 дипломатических миссий, в том числе 77 посольств, 20 генеральных консульств и 5 специальных миссий: миссия при Организации Объединённых Наций (Нью-Йорк), миссии при учреждениях ООН в Женеве, в Париже, в Вене и посол при Европейском сообществе (Брюссель). В октябре 2000 года, после начала 2-й интифады, Марокко, Тунис и султанат Оман закрыли израильские представительства в своих странах и приостановили отношения с Израилем. Нигер, восстановивший дипломатические отношения с Израилем в ноябре 1996 года, прервал их в апреле 2002 года. Венесуэла и Боливия прервали дипломатические отношения с Израилем в январе 2009 года в результате операции «Литой свинец» против ХАМАСа в Газе. Подразделения В составе МИД работают следующие подразделения: Консульский отдел Протокольный отдел Отдел обучения и повышения квалификации персонала министерства Юридический советник По связям с Африкой По связям с Египтом По научным и культурным связям По экономическим связям Информации и СМИ МАШАВ: центр интернационального сотрудничества По связям с еврейской диаспорой Здание министерства Проект нового здания МИДа, расположенного в правительственном комплексе в районе имени Бен-Гуриона возле кнессета, был разработан иерусалимскими архитекторами Колкером и Эпштейном в сотрудничестве с канадской фирмой «Diamond, Donald, Schmidt & Co.» (Торонто). В июне 2001 года проект здания был удостоен приза «Королевского института архитекторов» Канады. Примечания Ссылки Министры иностранных дел Израиля Официальный сайт: (англ.); (рус.) Форма для контакта (англ.) Сайт Посольства Израиля в Российской федерации (Москва) Внешняя политика Израиля All Ministers in the Ministry of Foreign Affairs (сайт кнессета) (англ.)
Israels utrikesdepartement

Issraels utrikesdepartement (hebreiska: מִשְׂרַד הַחוּץ, romaniserat: Misrad HaHutz; arabiska: وزارة الخارجية الإسرائيلية) är ett av de viktigaste departementen i den israeliska regeringen. Departementet har ansvar för att genomföra Israels utrikespolitik och främja ekonomiska, kulturella och vetenskapliga relationer med andra länder. Utrikesministeriet ligger i regeringskomplexet i Givat Ram, Jerusalem. Nuvarande utrikesminister och därmed chef över departementet är sedan 2024 Gideon Sa'ar. Historia Under de första månaderna 1948, när den framtida regeringen för staten Israel bildades, var utrikesministeriet inrymt i en byggnad i den övergivna tempel byn Sarona, i utkanten av Tel Aviv. Moshe Sharett, tidigare chef för den politiska avdelningen vid Judiska byrån, placerades som ansvarig för utrikesrelationer. Diplomatiska relationer Israel upprätthåller diplomatiska förbindelser med 159 länder. Landet driver 77 ambassader, 19 generalkonsulat och 5 särskilda beskickningar: en beskickning vid FN (New York), en beskickning vid FN-institutionerna i Genève, en beskickning vid FN-institutionerna i Paris, en beskickning vid FN-institutionerna i Wien och en ambassadör vid Europeiska unionen (Bryssel). Referenser
Міністерство закордонних справ Ізраїлю

Міністерство закордонних справ (МЗС) Ізраїлю (івр. משרד החוץ; араб. وزارة الخارجية; Місрад га-хуц) — одне з найважливіших міністерств в ізраїльському уряді. Міністерство відповідає за реалізацію зовнішньої політики Ізраїлю, заохочення економічних, культурних і наукових зв'язків з іншими країнами. Міністерство закордонних справ розташоване у комплексі урядових будівель в районі Гіват-Рам, Єрусалим. Міністерство очолює Елі Коен (з 29 грудня 2022). Історія У перші місяці 1948 року, коли урядові установи майбутнього держави Ізраїль тільки формувалися, МЗС розташовувався в будівлі в покинутій селі темплерів Сарона (Sarona) на околиці Тель-Авіва. Відповідальним за зовнішні зв'язки був призначений Моше Шарет, який раніше очолював політичний відділ Єврейського агентства. Дипломатичні відносини На серпень 2010 року Ізраїль підтримує дипломатичні відносини зі 159 країнами і має 101 дипломатичну місію, у тому числі 76 посольств, 20 генеральних консульств і 5 спеціальних місій: місія при Організації Об'єднаних Націй (Нью-Йорк), місії при установах ООН в Женеві, Парижі, Відні і посол при Європейському співтоваристві (Брюссель) У жовтні 2000 року, після початку 2-ї інтифади, Марокко, Туніс і султанат Оман закрили ізраїльські представництва у своїх країнах і припинили відносини з Ізраїлем. Нігер, відновив дипломатичні відносини з Ізраїлем у листопаді 1996 року, перервав їх у квітні 2002 року. Венесуела і Болівія перервали дипломатичні відносини з Ізраїлем у січні 2009 року внаслідок операції «Литий свинець» проти Хамасу в Газі. Підрозділи У складі МЗС працюють такі підрозділи: Консульський відділ Протокольний відділ Відділ навчання і підвищення кваліфікації персоналу міністерства Юридичний радник Зі зв'язків із Африкою Зі зв'язків із Єгиптом З наукових і культурних зв'язків З економічних зв'язків Інформації та ЗМІ МАШАВ: центр інтернаціонального співробітництва Зі зв'язків із єврейською діаспорою Будівля міністерства Проєкт нової будівлі МЗС, розташованого в урядовому комплексі в районі імені Бен-Гуріона біля кнесету, розробили єрусалимські архітектори Колкер та Епштейн у співпраці з канадською фірмою «Diamond, Donald, Schmidt & Co.» (Торонто). У червні 2001 року проєкт будівлі удостоїли призу «Королівського інституту архітекторів» Канади. Див. також Уряд Ізраїлю Зовнішня політика Ізраїлю Список міністрів закордонних справ Ізраїлю Список дипломатичних місій Ізраїлю Список дипломатичних місій в Ізраїлі Примітки Посилання www.gov.il/he/departments/ministry_of_foreign_affairs/ — офіційний сайт міністерства (івр.) Форма для контакту [Архівовано 2 квітня 2017 у Wayback Machine.] (англ.) All Ministers in the Ministry of Foreign Affairs [Архівовано 3 квітня 2018 у Wayback Machine.] (сайт кнесету) (англ.)
Bazilika svatého Štepána (Jeruzalém)

Kostel sv. Štěpána v Jeruzalémě se podle tradice nachází na místě, kde byl ukamenován svatý Štěpán. Přiléhá k němu klášter dominikánů, který je sídlem Jeruzalémské biblické školy (École biblique et archéologique française de Jérusalem, EBAF). Kostel je papežskou bazilikou minor a je spravován francouzskými dominikány. Historie První kostel vznikl na tomto místě již v 5. století, kdy zde císařovna Eudocia (manželka Theodosia II.) nechala postavit kapli na místě kamenování sv. Štěpána, v níž se nechala pohřbít. Kaple zanikla již v roce 614, během perské invaze. JIž v roce 638 patriarcha Sofronius nechal postavit malý kostel, který ve 12. století zde křižáci rozšířili a opravili. Před tím, než Saladin dobyl roku 1187 Jeruzalém, sami křižáci jej zbořili. Roku 1881 místo zakoupili francouzští dominikáni, kteří zde provedli archeologické vykopávky a postavili kostel s klášterem. Bazilika byla vysvěcena 13. května 1900. Popis kostela Jedná se o trojlodní baziliku, v níž můžeme nalézt původní podlahové mozaiky. V kryptě kostela je pohřben zakladatel Jeruzalémské biblické školy Marie-Joseph Lagrange. Literatura MAJERNÍK, Ján; SCHEIDOVÁ, Leopoldína. Spoznávajme Svätú zem pohľadom archológov a biblistov. 1. vyd. Bratislava: Rímskokatolícky farský úrad v Zákamennom, 2005. 801 s. ISBN 80-968861-9-3. (slovensky) KROLL, Gerhard. Po stopách Ježíšových. 2. vyd. Kostelní Vydří: Karmelitánské nakladatelství, 2005. 486 s. ISBN 80-7192-711-2. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Bazilika svatého Štepána na Wikimedia Commons "Monastère et basilique Saint-Étienne", stránky jeruzalémských dominikánů
Stephanskirche (Jerusalem)

Die römisch-katholische Stephanskirche (französisch Église Saint-Étienne, hebräisch כנסיית סטפנוס הקדוש) mit dem dazugehörigen Dominikanerkloster liegt in der Jerusalemer Neustadt an der Nablus Road. Im Jahre 415 entdeckte man in Jerusalem die Reliquien des heiligen Stephanus, des ersten Märtyrers der Christenheit. Daraufhin ließ Aelia Eudocia, die Frau des Kaisers Theodosius II., eine Basilika errichten, die 460 geweiht wurde. 614 wurde diese Kirche durch einen Brand zerstört. Die Kreuzfahrer erneuerten den Bau, der aber 1187 bei der Rückeroberung Jerusalems durch Saladin wieder zerstört wurde. 1881 erwarben französische Dominikaner das Ruinengrundstück und führten 1883 umfangreiche Grabungen durch, wobei die dreischiffige Basilika zum Vorschein kam. Über den Grundmauern erbauten sie die jetzige Kirche, in der noch die alten Bodenmosaiken zu sehen sind. Weblinks Eintrag auf Giga-Catholic (englisch)
St. Stephen's Basilica, Jerusalem

The St. Stephen's Basilica (Hebrew: מנזר סנט אטיין) or simply the Church of St. Stephen, also known by its French name, Saint-Étienne, is the name given to a Catholic church located outside the walls of the Old City of Jerusalem, on the road leading north to Nablus. It is next to the convent of St. Stephen, home to the French Bible and Archaeology School (École biblique et archéologique française de Jérusalem), and the convent church. An old tradition sees this place as the place where the martyrdom of Saint Stephen took place, the martyr deacon mentioned in the book of Acts (Acts 7: 54–60). A rival site connected to a later, post-Byzantine tradition is located in the Kidron Valley. History The first time a sanctuary was built to commemorate the martyrdom was in the fifth century, when Empress Eudocia initiated the building of a structure on the site of the current basilica, a chapel dedicated to St. Stephen, where she was eventually buried. With the arrival of the Persians in 614 and the siege of Jerusalem that followed, the chapel was destroyed. In 638, a small church was built by St. Sophronius, then restored and enlarged by the Crusaders, but later destroyed by themselves, lest they fall into the hands of Sultan Saladin. In the nineteenth century the French Dominicans acquired the site of the ancient ruins of the Crusaders, and after archaeological excavations built the convent and the current basilica, which was consecrated in 1900. Italian architect and engineer, Ermete Pierotti, who served under the Jerusalem governor, Surraya Pasha (1857–1863), thought that St. Stephen's Basilica marked the site of the tomb of Queen Helena, described by Josephus as being "three stadia outside of Jerusalem." This view is today largely rejected, in favor of the Tombs of the Kings. See also Catholic Church in Palestine References External links Photos of St Stephen's Basilica at the Manar al-Athar photo archive
Basílica de San Esteban (Jerusalén)

La Basílica de San Esteban​ o simplemente la Iglesia de San Esteban​ es el nombre que recibe un templo católico situado en la carretera al sur de Naplusa, fuera de las murallas de la Ciudad Vieja de Jerusalén.​​ Se encuentra junto al convento de San Esteban, que alberga la Escuela Bíblica y Arqueológica Francesa, y la iglesia conventual. Una vieja tradición ve este lugar como el sitio donde se produjo el martirio de Esteban, diácono mártir, mencionado en el libro de los Hechos (AC.7 :54-60). Estudios más recientes indican que el martirio se ubicaría en el Valle del Cedrón. La primera vez que se construyó un templo para conmemorar el martirio fue en el siglo V, cuando la emperatriz Eudocia​ mando a construir una estructura en el sitio de la actual basílica, una capilla dedicada a San Esteban, y fue enterrada allí después de su muerte. Con la llegada de los persas en el año 614 y el sitio de Jerusalén que siguió, la capilla fue destruida. En 638, una pequeña iglesia fue construida por San Sofronio, luego restaurada y ampliada por los cruzados, pero más tarde destruida por ellos mismos, para que no cayera en manos del sultán Saladino. En el siglo XIX los dominicos franceses adquirieron el lugar de las antiguas ruinas de los cruzados, y después de las excavaciones arqueológicas construyeron el convento y la actual basílica, que fue consagrada en el 1900. Véase también Portal:Iglesia católica. Contenido relacionado con Iglesia católica. Iglesia católica en Palestina Tierra Santa Cristianismo en Oriente Medio Referencias Arte e storia di Gerusalemme. 3000 anni della Città Santa, Bonechi & Steinmatzky, 1999 Guida biblica e turistica della Terra Santa, Istituto Propaganda Libraria, Milano, 1980
Basilique Saint-Étienne de Jérusalem

La basilique Saint-Étienne de Jérusalem est une église catholique située sur la route de Naplouse, à l'extérieur des murs de la vieille ville de Jérusalem. Elle est contiguë au couvent Saint-Étienne qui abrite l'École biblique et archéologique française, et en est l'église conventuelle. Elle a été déclarée basilique mineure le 11 novembre 1903. Une ancienne tradition considérait ce lieu comme celui du martyre d'Étienne, le diacre protomartyr, dont parle le livre des Actes des Apôtres (Ac 7,54-60). Une autre tradition plus récente fixe ce martyre dans la vallée du Cédron. Historique La première construction commémorant le martyre date du Ve siècle, quand l'impératrice Eudocie fit construire, sur le lieu de l'actuelle basilique, une chapelle dédiée à saint Étienne, et y fut enterrée après sa mort. Avec l'arrivée des Perses en 614 et le siège de Jérusalem qui s'ensuivit, la chapelle fut détruite. En 638, une petite église fut édifiée par saint Sophrone, puis restaurée et agrandie par les croisés, mais plus tard détruite par eux, afin qu'elle ne tombe pas entre les mains de Saladin. Au XIXe siècle, les dominicains français acquirent le site des antiques ruines croisées, et après des fouilles archéologiques y firent construire le couvent et la basilique actuelle, consacrée le 13 mai 1900. Personnalités Dans la crypte très ancienne (datant de l'époque néotestamentaire) qui a été découverte, sont inhumés les pères Marie-Joseph Lagrange, fondateur de l'École biblique dominicaine, Louis-Hugues Vincent, Roland de Vaux, Félix-Marie Abel et d'autres chercheurs illustres de l'École biblique. Un projet d'aménagement est en cours. Notes et références Voir aussi Bibliographie (it) Arte e storia di Gerusalemme. 3000 anni della Città Santa, Bonechi & Steinmatzky, 1999 (it) Guida biblica e turistica della Terra Santa, Istituto Propaganda Libraria, Milano, 1980 Zeev Vilnayi - Entziklopediyat Vilnayi lirushalaiym, Ahiever-Zmora-Bitan, Yerushalaiym , 1993 (he) (Encyclopedie Vilnayi de Jérusalem) art. « Dominicains » p. 350 Article lié Lieux de station de la liturgie de Jérusalem Liens externes Monastère et basilique Saint-Étienne École biblique et archéologique française Portail du catholicisme Portail de l’architecture chrétienne Portail de Jérusalem
Basilica di Santo Stefano (Gerusalemme)

La basilica di Santo Stefano è una chiesa cattolica di Gerusalemme, con annesso un convento dei domenicani. Nel complesso abbaziale, posto al di fuori della cinta muraria della città vecchia, ha sede l'École biblique et archéologique française. Storia Una tradizione antichissima indicava in questo luogo il martirio di Stefano, il diacono protomartire, di cui parla il libro degli Atti degli Apostoli (cfr. 7,54-60), mentre studi recenti localizzano questo martirio nella valle del Cedron. La prima costruzione a ricordo del martirio risale al V secolo, quando l'imperatrice Eudocia fece costruire nel luogo dell'attuale basilica una cappella dedicata a santo Stefano, e vi si fece seppellire alla sua morte. Con l'arrivo dei Persiani nel 614 la cappella venne distrutta; nel 638 il patriarca Sofronio di Gerusalemme fece edificare una piccola chiesa, poi restaurata ed ingrandita dai crociati, ma in seguito da loro stessi distrutta perché non cadesse nelle mani di Saladino. Nel XIX secolo i domenicani francesi acquistarono il luogo delle antiche rovine crociate e dopo aver compiuto scavi archeologici vi fecero costruire il monastero e l'attuale basilica, consacrata nel 1900. Nella cripta della chiesa è sepolto padre Marie-Joseph Lagrange, fondatore dell'École biblique. Note Bibliografia Arte e storia di Gerusalemme. 3000 anni della Città Santa, Bonechi & Steinmatzky, 1999 Guida biblica e turistica della Terra Santa, Istituto Propaganda Libraria, Milano 1980 Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su basilica di Santo Stefano