NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gran Sinagoga de Tel-Aviv

La Gran Sinagoga de Tel-Aviv (en hebreu: בית הכנסת הגדול בתל אביב) està situada en el carrer Allenby, en la ciutat de Tel-Aviv, a Israel, a l'est de la Torre Shalom. L'edifici va ser dissenyat en 1922 i es va acabar en 1926. Va ser renovat en 1970 amb una nova façana exterior amb arcs. La sinagoga fou construïda amb una enorme cúpula i magnífics vitralls. Les finestres de cristall són rèpliques de les finestres de les sinagogues que van ser destruïdes a Europa durant l'Holocaust. Referències
Great Synagogue (Tel Aviv)

The Great Synagogue of Tel Aviv (Hebrew: בית כנסת הגדול) is an Orthodox Jewish congregation and synagogue, located at 110 Allenby Street, Tel Aviv, Israel. The synagogue is sited just east of the Shalom Meir Tower. It was designed by Yehuda Magidovitch and completed in 1926 in the Art Deco style. The synagogue underwent significant renovations in 1969, including the addition of Modernist façade with arches. The synagogue was situated in the heart of Little Tel Aviv, but today it stands in the city's bustling business and financial district. Due to demographic changes in the 1960s, its congregation has dwindled, with the main sanctuary is primarily used for Jewish weddings and special occasions. Daily services are held in a small synagogue on the lower level. History A cornerstone for a Great Synagogue was laid in 1913 on Yehuda Halevi Street. However, construction was postponed due to various reasons. In 1914, an architectural competition was held for the new site on Allenby Street, which was won by Richard Michael. With the outbreak of World War I, Michael was unable to complete the project and was replaced by Alexander Baerwald, a Jewish German architect. In a festive ceremony in November 1921, the cornerstone was laid for the building on Allenby Street. To emphasize Jewish unity, 12 foundation stones representing the 12 tribes were sold to finance the construction. The project was finally completed in 1925 with the financial assistance of Baron Edmond James de Rothschild. In 1969, architect Aryeh Elhanani led a renovation that modernized the synagogue, adding arches and updating the interior to reflect contemporary tastes in architecture and design. The synagogue features a large dome, intricate lighting, and stained glass windows that replicate those lost in European synagogues during the Holocaust. Architect Ze'ev Rechter planned an Italian-style plaza around the synagogue in the late 1930s, although only part of the plan was executed. Following the King David Hotel bombing in 1946, weapons were discovered in the synagogue's basement. The caretaker, Eliezer Neuman, was subsequently detained by British military authorities and sentenced to a one-year term. The Great Synagogue hosted the magazine Synagogue from 1946 to 1948. In 1985, scenes from the film Alex Is Lovesick were shot here. In 2016, restoration efforts began to restore the synagogue's original 1920s appearance, funded by the municipality and a ₪20 million donation from Patrick Drahi. The restoration is expected to be completed in 2027 and it will allow for improved use as a municipal center for religious services, as well as community activity and tourism. Gallery See also History of the Jews in Israel List of synagogues in Israel References Acknowledgments This article incorporates translated information from the Hebrew Wikipedia article, . External links Official website Smolski, Chester (n.d.). "Tel Aviv: Great Synagogue on Allenby Road [35 mm slide film]" (photo). Rhode Island College Special Collections. Rhode Island, United States: Rhode Island College. Retrieved September 20, 2024.
Gran Sinagoga de Tel Aviv

La Gran Sinagoga de Tel Aviv o simplemente Gran Sinagoga (en hebreo: בית כנסת הגדול) está situada en la calle Allenby, en Tel Aviv, Israel justo al este de la Torre Shalom. El edificio fue diseñado por Yehuda Magidovitch en 1922 y se terminó en 1926. Fue renovado en 1970 con una nueva fachada exterior con arcos. La sinagoga está construida con una enorme cúpula y magníficas vidrieras. Las ventanas de cristal son réplicas de las ventanas de sinagogas que fueron destruidas en Europa durante el Holocausto.​ Véase también Sinagoga Torá Religión abrahámica Referencias
Wielka Synagoga w Tel Awiwie

Wielka Synagoga w Tel Awiwie (hebr. ‏בית הכנסת הגדול‎) – czynna synagoga w Tel Awiwie, w Izraelu. Znajduje się przy ulicy Allenby 110, w osiedlu Lew ha-Ir, w zachodniej części miasta. Jest to największa synagoga w Izraelu. Nabożeństwa odbywają się w niej codziennie. Historia Rozwój Tel Awiwu jako nowoczesnego żydowskiego miasta, wiązał się z potrzebą zapewnienia obiektów sakralnych mogących zaspokoić potrzeby religijne mieszkańców. Z tego powodu, już w 1913 powstał projekt budowy dużej synagogi przy ulicy Jehuda Halevi. Z różnych powodów nie doszło jednak do realizacji tego projektu. W 1914 rozpisano otwarty konkurs dla architektów na przygotowanie planu Wielkiej Synagogi, która miała powstać przy ulicy Allenby. Konkurs wygrał pochodzący z Niemiec architekt Richard Michal. Wraz z wybuchem I wojny światowej został on powołany do armii niemieckiej i musiał wyjechać z Palestyny nie ukończywszy projekt. Został on zastąpiony przez architektów Aleksandra Baerwaldów i Jehuda Mgydovica. Uroczystość wmurowania kamienia węgielnego pod budowę Wielkiej Synagogi odbyła się w 1924. Prace budowlane przedłużały się głównie z powodu kłopotów finansowych. Dopiero pomoc udzielona przez barona Rothschilda umożliwiła dokończenie prac w 1925. Wykonawcą był Natan Wilson. Uroczystość poświęcenia synagogi odbyła się w 1926. W latach 60. XX wieku pojawiła się potrzeba dostosowania synagogi do zmieniających się potrzeb otoczenia miejskiego. Z tego powodu w 1969 przeprowadzono rozbudowę budynku, według projektu architekta Arieh Elhanani. Podczas tych prac do modernistycznej budowli dobudowano zewnętrzne neoklasyczne betonowe kolumny. Ponadto przebudowano wnętrze i wymieniono wyposażenie wraz z oświetleniem. Architektura Budynek synagogi charakteryzuje się dużą kopułą oraz wielkim sklepieniem. W oknach umieszczono witraże, będące repliką witraży pochodzących z europejskich synagog, zniszczonych podczas II wojny światowej. Przypisy Linki zewnętrzne The great synagogue of Tel Aviv. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2010-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Grande Sinagoga de Tel Aviv

A Grande Sinagoga de Tel Aviv está localizada na 110 Allenby Street , Tel Aviv , a leste da Torre Shalom . O edifício foi projetado por Yehuda Magidovitch em 1922 e concluído em 1926. Foi renovado em 1970 com uma nova fachada externa de arcos. No passado, a sinagoga estava no centro de Little Tel Aviv, mas hoje o prédio fica no coração do centro comercial e financeiro. A emigração dos moradores locais durante a década de 1960 trouxe uma redução reconhecível no número de oradores na Grande Sinagoga, de tal forma que hoje o impressionante edifício é usado por poucos congregantes que oram em feriados e ocasiões especiais. Nos últimos anos, figuras públicas decidiram conduzir suas cerimônias de casamento judaico na sinagoga. A história do edifício Em 1913, uma pedra fundamental foi preparada para a Grande Sinagoga a ser estabelecida na Rua Yehuda Halevi. A construção não foi empreendida por várias razões e, em 1914, o Comitê para a Grande Sinagoga realizou uma competição aberta para arquitetos que planejam a Grande Sinagoga na Allenby Street . Arquiteto Richard Michael venceu esta competição, e também avançou o programa para a sinagoga. Com a eclosão da Primeira Guerra Mundial , Michael foi convocado para o exército alemão e forçado a deixar o país e, portanto, não completou os planos de construção para o edifício da sinagoga. Ele foi substituído pelo arquiteto judeu alemão Alexander Baerwald , que também foi o planejador de construção do edifício Technion em Haifa (1912), da Hebrew Reali School (1912) e de outros edifícios privados e municipais em Tel Aviv. Em 1924, a pedra angular do edifício ficava na Allenby Street, conforme os planos do arquiteto Yehuda Magidovitch . A construção do prédio da sinagoga foi atrasada devido a fundos insuficientes, até receber uma doação do Barão Rothschild , que levou o prédio à conclusão em 1925 pelo construtor Samuel Nathan Wilson. A cúpula do edifício foi planejada pelo engenheiro Arpad Geuthe. Em 1969, com a intenção de revitalizar a sinagoga e adaptá-la ao ambiente da época, o edifício sofreu uma drástica renovação pelos planos do arquiteto Aryeh Elhanani , que acrescentou arcos e suportes de cimento ao edifício, transformando o edifício no estilo do modernismo . Da mesma forma, foram feitas mudanças na fachada do prédio, na mobília, na Arca da Torá e na iluminação. O edifício possui uma enorme cúpula, luminárias elaboradas e magníficos vitrais . As janelas de vidro são réplicas de janelas de sinagogas que foram destruídas na Europa durante o Holocausto . Armazenamento de armas Após o bombardeio do rei David em 1946, as autoridades britânicas encontraram armas armazenadas no porão da sinagoga. À luz desse achado, o zelador da sinagoga Eliezer Neuman foi detido e sentenciado pelas autoridades militares a um mandato de um ano. Referências Ligações externas Media relacionados com Great Synagogue (Tel Aviv) no Wikimedia Commons
Tal Šachar

Tal Šachar (hebrejsky טַל שַׁחַר‎, doslova „Ranní Rosa“, v oficiálním přepisu do angličtiny Tal Shahar) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Jeruzalémském distriktu, v oblastní radě Mate Jehuda. Geografie Leží v nadmořské výšce 128 metrů v zemědělsky využívané pahorkatině Šefela, nedaleko od západního okraje zalesněných svahů Judských hor. Jižně od vesnice protéká potok Sorek. Obec se nachází 23 km od břehu Středozemního moře, přibližně 32 km jihovýchodně od centra Tel Avivu a přibližně 32 km západně od historického jádra Jeruzaléma. Tal Šachar obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Tal Šachar je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 3. Dějiny Tal Šachar byl založen v roce 1948. Novověké židovské osidlování tohoto regionu začalo po válce za nezávislost tedy po roce 1948, kdy Jeruzalémský koridor ovládla izraelská armáda a kdy došlo k vysídlení většiny zdejší arabské populace. Jméno osady je doslovným překladem německého příjmení Henry Morgenthaua – ministra financí USA v letech 1934–1945. Ke zřízení mošavu došlo 27. října 1948. Zakladateli byla skupina Židů z Turecka. V 90. letech 20. století prošla vesnice stavebním rozšířením. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Tal Šachar Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec vesnického typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 1231 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 4,3 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Tal Šachar na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky oblastní rady Mate Jehuda
Tal Schachar

Tal Schachar (Hebräisch: טַל שַׁחַר, wörtlich ‚Morgentau‘) ist ein Moschav im Zentralbezirk Israels. Gelegen zwischen den Städten Gedera und Latrun fällt es unter die Zuständigkeit der Regionalverwaltung Mateh Jehuda. Im Jahr 2021 hatte Tal Schachar 1375 Einwohner. Geschichte Tal Schachar wurde 1948 von Einwanderern aus Griechenland, Polen und der Türkei an der Behelfsstraße Burma Road gegründet. Die zuvor landwirtschaftlichen Flächen Tel Schahars gehörten ursprünglich zum entvölkerten Dorf Khirbat Bayt Far, dessen Bewohner während der Kämpfe im Rahmen des Unabhängigkeitskrieges flohen oder vertrieben wurden. Der Beweggrund für die Gründung des Dorfes war es, die Verbindung Jerusalems mit dem Rest Israels sicherzustellen. Benannt wurde Tel Schachar nach Henry Morgenthau Jr., einem US-amerikanischen Politiker deutsch-jüdischer Abstammung. Wirtschaft Im Tal Schachar ansässig ist der Schvil Izzim (Pfad der Ziegen), eine Ziegenfarm mit Café, welche Workshops zur Herstellung von Käse und Boutiquewein anbietet. Des Weiteren betreibt der Moschav einen Bankettsaal. Einzelnachweise Weblinks Offizielle Website (hebräisch)
Tal Shahar

Tal Shahar (Hebrew: טַל שַׁחַר, lit. 'Dawn Dew') is a moshav in central Israel. Located between Gedera and Latrun, it falls under the jurisdiction of Mateh Yehuda Regional Council. In 2024, it had a population of 1,321. History The village was established in 1948 by immigrants from Greece, Poland and Turkey on the Burma Road on agricultural lands that had belonged to the depopulated Palestinian Arab village of Khirbat Bayt Far, in order to prevent Jerusalem being separated from the rest of Israel. It was named after Henry Morgenthau Jr. (Morgentau is German for Morning Dew). Economy Shvil Izim, a goat farm and cafe, is located on the moshav, whose hen houses and cowsheds have been turned into artisanal cheese workshops and boutique wineries. The moshav also operates a banquet hall. The moshav had a tofu factory, considered "the largest and most significant in Israel", owned by the Weiler farm. In 2017, it expanded and relocated to Netivot. References External links Official website
Tal Szachar

Tal Szachar (hebr. טל שחר) – moszaw położony w samorządzie regionu Matte Jehuda, w Dystrykcie Jerozolimy, w Izraelu. Leży w Szefeli, w otoczeniu moszawów Jesodot, Bekoa, Celafon i Kefar Urijja, oraz kibucu Miszmar David. Na zachód od moszawu znajduje się duża baza wojskowa Sił Obronnych Izraela. Na południe od moszawu znajduje się Baza rakietowa Sedot Micha, należąca do Sił Powietrznych Izraela. Historia Pierwotnie w miejscu tym znajdowała się arabska wioska Khirbat Bayt Far, której mieszkańcy podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny zostali deportowani przez żydowską Haganę. Współczesny moszaw został założony w 1948 przez żydowskich imigrantów z Polski, Grecji i Turcji. Nazwany na cześć Henry Morgenthau (1891–1967), twórcy projektu dotyczącego kształtu Niemiec po zakończeniu II wojny światowej, znanego jako Plan Morgenthaua (w niem. Poranna Rosa). Edukacja W moszawie jest szkoła podstawowa. Kultura i sport Znajduje się tutaj ośrodek kultury oraz basen kąpielowy. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwiem i sadownictwie. Znajduje się tutaj winnica Soreq Winery. Firma Seaspeed Ltd. produkuje różnorodne kajaki, pontony oraz baseny. Komunikacja Z moszawu w kierunku północnym wychodzi lokalna droga, która dociera do drogi ekspresowej nr 3 (Aszkelon–Modi’in-Makkabbim-Re’ut), która na północny wschód od moszawu krzyżuje się z drogą ekspresową nr 44 (Holon–Eszta’ol). Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Tal Szachar Google Maps Mapa moszawu Tal Szachar Amudanan
Tal Shahar

Tal Shahar (em hebraico: טַל שַׁחֹר, lit. Orvalho do Amanhecer) é uma moshav no centro de Israel. Localizada perto Gederot, cai sob a jurisdição do Conselho Regional Mateh Yehuda. Em 2006 tinha uma população de 857. A vila foi criada em 1948 por imigrantes da Grécia, Polônia e Turquia. Foi nomeada após Henry Morgenthau Jr. (Morgenthau é a palavra em alemão para Orvalho da Manhã)
Neve Ilan

Neve Ilan (Hebrew: נְוֵה אִילָן, lit. Oasis of Ilan) is a moshav shitufi in central Israel. Located west of Jerusalem, it falls under the jurisdiction of Mateh Yehuda Regional Council. In 2024 it had a population of 1,052. Previously a kibbutz, it remains a member of the Kibbutz Movement despite its change in status to a moshav. History Kibbutz The land on which Neve Ilan is located was purchased by the Jewish National Fund from an Arab effendi from Abu Ghosh at the urging of David Ben-Gurion in order to establish a "Kibbutz Army Post" to defend the Jerusalem road. The initial 31 settlers were 17 young men and 14 young women, mostly Jewish immigrants from France and Europe. After a short spell working in Hadera they moved to Neve Ilan in October 1946; the settlement was initially a fortified post with bunkers and ammunition stores, with the residents living in tents, and later in two cabins. They used the effendi's stone house as their dining room, kitchen, and clinic. At the end of November 1947, the road to Jerusalem was cut off, and the area from Neve Ilan to Hulda, the starting point of the caravans, was controlled by the Arabs, who dominated the hilltops overlooking Bab al-Wad all the way to the Neve Ilan plateau. On May 8, Palmach fighters, part of “Operation Macabee”, gathered at Neve Ilan in preparation for the attack on the village of Saris, and the western approach to Bab al-Wad. In January 1952 a forest in memory of Count Folke Bernadotte was planted at Neve Ilan. During the battles for the road to Jerusalem, a generator and perimeter lighting were set up at the kibbutz, in order to proclaim that a Jewish settlement was situated there. At the start of the 1948 Arab–Israeli War in late May 1948, the Jordanian Legion, based in Yalo, shelled Neve Ilan, causing heavy damage. After Operation Nachshon and the battles for the road to Jerusalem, the settlers began construction at Neve Ilan. The original residents were joined by settlers from France and Algeria, who had survived the nightmarish voyage on the ship, Exodus. In 1956, the kibbutz was disbanded and vacated, due to economic and social problems. Moshav In the late sixties, the Young Judeans in America sent a group to establish an industrial village in Israel. The members arrived in early 1970, and moved into the homes built by the Jewish Agency, with the settlement re-established as a moshav in 1971. Economy In addition to agriculture, the moshav operates a hotel, established in 1982. Neve Ilan is home to the Globus Group Studios, a large media complex that houses film and television studios where various Israeli broadcasts stations produce their content. Gallery References External links Official website Neve Ilan Sports Club Hill in Judea - Story of Neve Ilan 1952 film by Jewish Agency uploaded from The Spielberg Jewish Film Archive
Ajanot

Ajanot (hebrejsky עֲיָנוֹת, doslova „Prameny“, v oficiálním přepisu do angličtiny Ayanot) je mládežnická vesnice a obec v Izraeli, v Centrálním distriktu, v Oblastní radě Gan Rave. Geografie Leží v nadmořské výšce 25 metrů v hustě osídlené a zemědělsky intenzivně využívané pobřežní nížině, při dolním toku řeky Nachal Sorek, nedaleko písečných dun, které lemují pobřeží. Obec se nachází 7 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 17 kilometrů jižně od centra Tel Avivu, cca 46 kilometrů severozápadně od historického jádra Jeruzalému a 6 kilometrů jihozápadně od města Rišon le-Cijon. Leží nedaleko jihozápadního okraje města Nes Cijona. Ajanot obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Ajanot je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 42. Dějiny Ajanot byl založen v roce 1930. Už roku 1926 zde z iniciativy Ady Maimonové došlo k zakoupení pozemků do židovského vlastnictví se záměrem tu zřídit ženskou farmu. K založení vesnice došlo pak 30. března 1930, kdy zde byly vysazeny první citrusové stromy. K trvalému osídlení lokality došlo 12. ledna 1932, kdy se sem nastěhovala skupina tvořená Adou Maimonovou a deseti dívkami, jež doprovázela stráž. Zpočátku pobývaly provizorně v prostorách kravína, později proběhla výstavba trvalých domů. Postupně sem přicházely další dívky a populace vesnice dosáhla 70. Během druhé světové války se vesnice proměnila na významnou zemědělskou školu, která přijala početnou skupinu Židů přeživších holokaust a židovskou mládež ze Sýrie, Turecka, Řecka a Bulharska. Po vzniku státu Izrael v roce 1948 pokračoval příliv židovských imigrantů. Fungovala tu zemědělská střední škola, která poskytovala výcvik pro život na vesnici. V současnosti zde působí střední škola s více než 300 žáky, zaměřená nejen na agrární výuku. Významné je vzdělávání nových imigrantů. Nabízí se zde výuka v ruštině a amharštině. Pro studenty je v areálu k dispozici ubytování. Na okraji vesnice leží sídlo Oblastní rady Gan Rave. Jméno obce je odvozeno od dvou pramenů, které se tu rozkládaly. Zároveň odkazuje na biblický citát z knihy Deuteronomium 8,7: „Vždyť Hospodin, tvůj Bůh, tě uvádí do dobré země, do země s potoky plnými vody, s prameny vod propastných tůní, vyvěrajícími na pláni i v pohoří“ Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Ajanot Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec vesnického typu s dlouhodobě kolísající populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 322 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 28,3 %. Odkazy Reference Související články Sorek Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ajanot na Wikimedia Commons (hebrejsky)(anglicky) Oficiální stránky obce
Ayanot

Ayanot (Hebrew: עֲיָנוֹת, lit. 'Fountains') is a youth village in central Israel. Located near Ness Ziona, it falls under the jurisdiction of Gan Raveh Regional Council. In 2024 it had a population of 121. Etymology The village was named after the numerous springs in the area, though other sources claim it is taken from Deuteronomy 8:7; "For the LORD thy God bringeth thee into a good land, a land of brooks of water, of fountains and depths, springing forth in valleys and hills." The Jewish National Fund wrote in 1949 that the name is derived from the Arabic. History The foundation of the village began with the purchase of 140 acres (0.57 km2) of land by Ada Maimon as a girl's training farm in 1926. The village was established on 30 March 1930, though no-one lived on the site until Maimon, ten girls and a guard moved in on 12 January 1932; until then they had lived in nearby Ness Ziona. During World War II, the village became an agricultural school and took in young Holocaust survivors who had succeeded in immigrating. Today it is home to a boarding school for 180 pupils. A few years ago, the agricultural school opened a miniature horse farm and one of its horses was a runner-up in the 2008 world championship for miniature horses. In 2010, the village celebrated its 80th anniversary. Gallery References External links Official website
Ajanot

Ajanot (hebr.: עיינות) – wieś położona w samorządzie regionu Gan Rawe, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu. Historia Osada została założona w 1930. Komunikacja Przy wiosce przebiega droga ekspresowa nr 42 (Aszdod-Riszon le-Cijjon). Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Ajanot Google Maps Mapa Ajanot
Аянот

Аянот (ивр. עֲיָנוֹת‎, дословно — «Родники») — молодёжная деревня в центральной части Израиля. Расположена недалеко от города Нес-Циона, находится под юрисдикцией регионального совета Ган-Раве. В 2020 году население деревни составляло 394 человек. Этимология Деревня была названа в честь многочисленных родников в этом районе, хотя другие источники утверждают, что оно взято из Второзакония: Еврейский национальный фонд писал в 1949 году, что название происходит из арабского языка. История Основание посёлка началось с покупки 140 акров (0,57 км2) земли Адой Маймон в качестве тренировочной фермы для девочек в 1926 году. Деревня была основана 30 марта 1930 года, хотя на этом месте никто не жил, пока 12 января 1932 года сюда не въехали Маймон, десять девушек и охранник; до этого они жили в соседней Нес-Ционе. Во время Второй мировой войны деревня стала сельскохозяйственной школой и приняла молодых людей, переживших Холокост, которым удалось иммигрировать . Сегодня здесь находится школа-интернат на 180 учеников. Несколько лет назад сельскохозяйственная школа открыла ферму миниатюрных лошадей, и одна из её лошадей заняла второе место на чемпионате мира среди миниатюрных лошадей 2008 года. В 2010 году молодёжная деревня отметила своё 80-летие. В Аяноте проводится молодёжная учебная программа «МАСА». Население По данным Центрального статистического бюро Израиля, население на начало 2020 года составляло 394 человека. Галерея Примечания