NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sde Eliyahu

Sde Eliyahu (Hebrew: שְׂדֵה אֵלִיָּהוּ, lit. Eliyahu Field) is a religious kibbutz in northern Israel. Located five kilometres south of Beit She'an, it falls under the jurisdiction of Valley of Springs Regional Council. In 2024 it had a population of 795. History Sde Eliyahu was founded on 8 May 1939 by Jewish refugees from Nazi Germany as a tower and stockade settlement. It was named after the 19th-century Rabbi Eliyahu Guttmacher, one of the early leaders of Religious Zionism. It was part of a cluster of religious kibbutzim that includes Ein HaNatziv, Shluhot and Tirat Zvi. The population of the kibbutz grew from 60 in 1937 to 208 by 1948. After the 1948 Arab–Israeli War, Sde Eliyahu began to farm the land of the depopulated Palestinian village of Arab al-'Arida. Economy The kibbutz produces dates, olives, grapes, pomegranates, spices and field crops, as well as dairy cattle and poultry. Organic farming methods and non-pesticide management are used. BioBee was established in 1983 as the Sde Eliyahu Biological Control Insectaries. The company mass-breeds and sells insects that are natural enemies of pests, sterile males of the Mediterranean fruit fly for pest control using the sterile insect technique, and bumblebees for pollination in greenhouses and open farmfields. In 2021, BioBee's use of persimilis, a predatory mite, to replace chemical pesticides, won the Bernard Blum Award from the International Biocontrol Manufacturers Association in Basel, which named it the leading biocontrol solution of the year. Education "Shaked" is a regional religious school located on the kibbutz. The kibbutz also operates a beit midrash, an ulpan and a volunteer program; Students work three days a week and study three days a week, and are provided with their own dormitories, break room, and living area. Climate Notable people Moshe Unna, former member of the Knesset References Further reading Katz, Yossi (2007). The Religious Kibbutz During the Mandate Period (in Hebrew). Jerusalem: Bar-Ilan University. p. 11–44, 77–109, 177-185. ISBN 978-965-226-171-7 External links Official website
Sdé Eliahou

Sdé Eliahou (hébreu : שְׂדֵה אֵלִיָּהוּ, lit. le champ d'Eliahou) est un kibboutz religieux dans le nord d'Israël, situé à 5 kilomètres au sud de la ville de Beth Shéan, dans la région appelée vallée des Sources. Il fait partie du Mouvement des Kibboutz Religieux, qui prône un judaïsme socialiste qui voit dans l'égalité, la solidarité et le don de soi des valeurs religieuses nécessaires. Histoire Sdé Eliahou a été créé le 8 mai 1939 par un groupe de jeunes juifs allemands pendant l'opération Tour et Palissade. Il a été nommé Eliahou à la mémoire du rabbin Eliahou Guttmacher qui a vécu au XIXe siècle en Allemagne et était l'un des rabbins qui ont soutenu le sionisme à ses débuts. Avec Sdé Eliahou furent créés d'autres kibboutz religieux dans la région: Ein HaNatziv, Shluhot et Tirat Zvi. L'école régionale pour les enfants de ces kibboutz se trouve à Sdé Eliahou. Après le premier noyau de jeunes juifs d'origine allemande, arrivèrent au kibboutz des italiens, puis plus tard des français et des américains puis d'autres immigrants du monde entier. En 2007 il y avait environ 800 personnes et 150 familles à Sdé Eliahou. Économie Le kibboutz produit des dattes, du raisin, des épices et bien d'autres produits agricoles. Il s'est spécialisé dans l'agriculture Bio avec son usine principale BioBee. Sdé Eliahou a la particularité de fonctionner encore aujourd'hui comme un vrai kibboutz, avec l'idée du partage et la vie en collectivité. Il est possible de se joindre au kibboutz comme volontaire ou d'y faire un oulpan d'hébreu. Liens externes Official website BioBee Oulpan de Sdé Eliahou Visiter Sdé Eliahou Portail d’Israël
Tifrach

Tifrach (hebrejsky תִּפְרַח‎, v oficiálním přepisu do angličtiny Tifrah) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Jižním distriktu, v Oblastní radě Merchavim. Geografie Leží v nadmořské výšce 162 metrů na severozápadním okraji pouště Negev; v oblasti která byla od 2. poloviny 20. století intenzivně zúrodňována a zavlažována a ztratila částečně charakter pouštní krajiny. Jde o zemědělsky obdělávaný pás navazující na pobřežní nížinu. Podél jižního okraje mošavu protéká vádí Nachal Patiš. Obec se nachází 31 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 82 kilometrů jihojihozápadně od centra Tel Avivu, cca 72 kilometrů jihozápadně od historického jádra Jeruzalému a 14 kilometrů severozápadně od města Beerševa. Nachází se nedaleko od severovýchodního okraje města Ofakim. Tifrach obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Tifrach je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 25. Dějiny Tifrach byl založen v roce 1949. Zakladateli byli Židé z Maďarska, kteří přežili holokaust, napojení na náboženskou organizaci Agudat Jisra'el. Roku 1954 se k nim přidali i židovští imigranti z Maroka. Mošav je pojmenován podle biblického citátu z Knihy Izajáš 35,1: „Poušť i suchopár se rozveselí, rozjásá se pustina a rozkvete kvítím“ Místní ekonomika je zčásti založena na zemědělství, kterým se zabývá deset zdejších rodin (produkce mléka, rostlinná výroba), část obyvatel působí v sektoru náboženského vzdělávání. V obci jsou k dispozici náboženské školy, několik ješiv, obchod se smíšeným zbožím, synagoga, zdravotní středisko, sportovní areály, mateřská škola a společenské centrum. Správní území vesnice měří 5 000 dunamů (5 kilometrů čtverečních). Demografie Obyvatelstvo mošavu je nábožensky orientované. Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Tifrach Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 2088 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 0,6 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Tifrach na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Merchavim
Tifrah

Tifrah (Hebrew: תפרח, lit. '[She] shall blossom') is a religious moshav in southern Israel. Located in the north-western Negev desert to the west of Eshel HaNasi with an area of 5,000 dunams, it falls under the jurisdiction of Merhavim Regional Council. In 2024 it had a population of 2,307. History The moshav was established in 1950 by Jewish immigrants from Hungary, Czechoslovakia, Transylvania and North Africa. Like the names of two other moshavim (Gilat, Ranen) in the area, its name is taken from the Book of Isaiah 35:2: (The wilderness and the parched land, (35:1)) it shall blossom abundantly, and rejoice, even with joy and singing. References
Tifrach

Tifrach (hebr. תפרח) – moszaw położony w samorządzie regionu Merchawim, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Leży na pograniczu północno-zachodniej części pustyni Negew. Historia Moszaw został założony w 1949 przez imigrantów z Węgier i Afryki Północnej. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie. Komunikacja Przy moszawie przebiega droga ekspresowa nr 25 (Nachal Oz–Beer Szewa–Arawa). Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Tifrach Google Maps Mapa moszawu Tifrach
Koranit

Koranit (Hebrew: קוֹרָנִית, lit. Thyme) is a community settlement in northern Israel. Located in the Galilee on Mount Shekhanya, it falls under the jurisdiction of Misgav Regional Council. In 2024 it had a population of 906. History The village was established in 1978 as a moshav shitufi, and was later converted to a community settlement. References
Koranit

Koranit (hebr. קורנית; ang. Qoranit; pol. Tymianek) – wieś komunalna położona w Samorządzie Regionu Misgaw, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Położenie Koranit jest położona na wysokości 453 metrów n.p.m. w środkowej części Dolnej Galilei na północy Izraela. Leży na szczycie góry Har Szechanija (456 m n.p.m.), która należy do północno-zachodnich wzniesień grzbietu górskiego Gór Jatwat (ok. 500 m n.p.m.), oddzielającego położoną na północy Dolinę Sachnin od położonej na południu Doliny Bejt Netofa. Po północno-wschodniej stronie przebiega wadi strumienia Segew, a zachodnich zboczy spływa strumień Szechanija. Okoliczny teren opada w kierunku zachodnim do wzgórz Zachodniej Galilei i dalej na równinę przybrzeżną Izraela. Okoliczne wzgórza są zalesione. W otoczeniu wsi Koranit znajdują się miasta Sachnin i Tamra, miejscowości Arraba, Kaukab Abu al-Hidża, Kefar Maneda i I’billin, moszaw Jodfat, oraz wsie komunalne Szechanija, Segew, Rakkefet, Moreszet i Micpe Awiw. Na północny wschód od wsi jest położona ściśle tajna baza wojskowa Jodfat, w której prawdopodobnie odbywa się montaż i demontaż izraelskiej broni jądrowej. Koranit jest położona w Samorządzie Regionu Misgaw, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym Izraela. Demografia Stałymi mieszkańcami wsi są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest świecka: Źródło danych: Central Bureau of Statistics. Historia Osada została założona w 1982 roku w ramach rządowego projektu Perspektywy Galilei, którego celem było wzmocnienie pozycji demograficznej społeczności żydowskiej na północy kraju. Grupa założycielska zamieszkała w 1977 roku w obozie przejściowym w rejonie współczesnej wioski Segew. W 1978 roku założyli w tym miejscu swoją pierwszą osadę rolniczą. Kilka lat później przenieśli się w obecną lokalizację. Pierwotnie był to typowy moszaw, który w latach 90. XX wieku przeszedł proces prywatyzacji, a następnie został przekształcony w wieś komunalną. Istnieją plany rozbudowy wsi. Nazwa Nazwa wsi pochodzi od hebrajskiej nazwy tymianku. Edukacja Wieś utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej we wsi Gilon. Kultura i sport We wsi jest ośrodek kultury z biblioteką oraz mały amfiteatr. Z obiektów sportowych jest basen pływacki, boisko do koszykówki oraz siłownia. Infrastruktura We wsi jest przychodnia zdrowia, sklep wielobranżowy oraz warsztat mechaniczny. Gospodarka Lokalna gospodarka opiera się na obsłudze ruchu turystycznego. Większość mieszkańców dojeżdża do pracy poza wsią. Transport Wieś Koranit jest połączona wewnętrzną lokalną drogą z sąsiednią wsią Szechanija. Z wiosek wyjeżdża się na zachód na drogę nr 7933, którą jadąc na północny zachód dojeżdża się do wsie komunalnej Manof, lub jadąc na południowy wschód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 784. Jadąc drogą tą na południowy zachód dociera się do miejscowości Kaukab Abu al-Hidża, lub jadąc na północny wschód do skrzyżowania z drogą nr 7955 (prowadzi na wschód do moszawu Jodfat) i dalej do wsie komunalnej Rakkefet. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne wsi Koranit. [w:] Google Maps [on-line]. [dostęp 2013-06-11]. (ang.). Mapa wsi Koranit. [w:] Amudanan [on-line]. [dostęp 2013-06-11]. (hebr.).
Givat Haim (Meuhad)

Givat Haim (Meuhad) (Hebrew: גבעת חיים (מאוחד), lit. Haim Hill (United)) is a kibbutz near Hadera in Israel. It falls under the jurisdiction Hefer Valley Regional Council. In 2024 it had a population of 1,264. History It was formed in 1952 by an ideological split in kibbutz Givat Haim (founded 1932), with Mapai-supporting members breaking away to create Givat Haim (Ihud), which joined the Mapai-affiliated Ihud HaKvutzot veHaKibbutzim, whilst Mapam-supporting members formed Givat Haim (Meuhad) which joined the HaKibbutz HaMeuhad movement. Today both kibbutzim belong to the Kibbutz Movement. Economy As well as agriculture, the kibbutz is home to Prigat, a major soft drink company in Israel. Notable people Yitzhak Ben-Aharon, Minister of Transport and member of the Knesset for Mapam Uri Gil Uzi Geller References External links Official website
Giwat Chajjim (Me’uchad)

Giwat Chajjim (Me’uchad) (hebr. גבעת חיים (מאוחד)) – kibuc położony w samorządzie regionu Emek Chefer, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu. Kibuc leży w pobliżu miasta Hadera. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Historia Kibuc został założony w 1932 roku przez członków lewicowej partii politycznej Mapai. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na rolnictwie i uprawach cytrusów. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Giwat Chajjim (Me’uchad) Google Maps Mapa kibucu Giwat Chajjim (Me’uchad)
Yuvalim

Yuvalim (Hebrew: יוּבַלִּים) is a community settlement in northern Israel. Located in the Galilee, it falls under the jurisdiction of Misgav Regional Council. In 2024 it had a population of 1,179. History The village was established by a core group of Rafael employees and their families in 1982 on land that had been under the aegis of nearby Sakhnin prior to the advent of the state. Notable people Navot Papushado (b. 1980 in Yuvalim), Israeli film director and screenwriter References External links Yuvalim's web site (in Hebrew) Misgav Regional Council (in Hebrew)
Juwallim

Juwallim (hebr. ‏יובלים‎) – wieś komunalna w Izraelu, w Dystrykcie Północnym, w Samorządzie Regionu Misgaw, . Położenie Juwallim jest położona na wysokości 250 metrów n.p.m. w północnej części Dolnej Galilei. Leży na niewielkim wzgórzu na północ od wzgórza Giwat Sachnit (321 m n.p.m.), które zamyka od zachodu Dolinę Sachnin. Po stronie wschodniej jest wadi strumienia Sachnin, na północy wadi strumienia Hilazon, a na zachodzie wadi strumienia Avid. Okoliczne wzgórza są zalesione. W otoczeniu wsi Juwallim znajdują się miasta Sachnin i Karmiel, miejscowość Sza’ab, kibuc Eszbal, moszaw Ja’ad, wioski komunalna Rakkefet, Segew, Szoraszim i Eszchar, oraz arabska wieś Arab al-Na’im. Na południe od wsi jest położona strefa przemysłowa Sachnin. Podział administracyjny Juwallim jest położona w Samorządzie Regionu Misgaw, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym Izraela. Demografia Stałymi mieszkańcami wsi są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest świecka: Źródło danych: Central Bureau of Statistics. Historia Osada została założona w 1982 roku w ramach rządowego projektu Perspektywy Galilei, którego celem było wzmocnienie pozycji demograficznej społeczności żydowskiej na północy kraju. Pierwsi mieszkańcy osiedlili się tutaj już w 1980 roku, jednak formalne zatwierdzenie wioski nastąpiło dwa lata później. Grupa założycielska zawiązała się już w 1974 roku. Byli to pracownicy koncernu zbrojeniowego Rafael z Hajfy, którzy marzyli o zamieszkaniu w wiejskiej okolicy. Przez kilkanaście lat planowali założenie własnej wioski, która została jak na owe czasy zaprojektowana bardzo niekonwencjonalnie. Była to pierwsza izraelska wieś komunalna bez działalności rolniczej, a przy tym zachowująca pełną samowystarczalność i zorganizowana jako wspólnota społeczna (jiszuv kehilati). Od samego początku była zaprojektowana jako duża wieś, dużo większa od okolicznych osad żydowskich w tym regionie. Nazwa Nazwa wsi pochodzi od przepływających z trzech stron osady strumieni, będących dopływami strumienia Hilazon. Edukacja Wieś utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej we wsi Gilon. Kultura i sport We wsi jest ośrodek kultury z biblioteką. Jest tutaj zorganizowany park z wystawą rzeźb lokalnego rzeźbiarza Dalia Meiri. Z obiektów sportowych jest basen pływacki, boisko do koszykówki oraz siłownia. Infrastruktura We wsi jest przychodnia zdrowia oraz sklep wielobranżowy. Gospodarka Większość mieszkańców dojeżdża do pracy poza wsią. Transport Ze wsi wyjeżdża się na południe na lokalną drogę, którą jadąc na wschód dojeżdża się do wsi Eszchar i kibucu Eszbal, a jadąc na południowy zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 784 przy strefie przemysłowej Sachnin. Jadąc nią na północ dociera się do wsi Szoraszim, lub na południe do skrzyżowania z drogą nr 805 (prowadzi na wschód do miasta Sachnin lub na zachód do wsi Segew) i dalej do wsi Rakkefet. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne wsi Juwallim. [w:] Google Maps [on-line]. [dostęp 2013-06-11]. (ang.). Mapa wsi Juwallim. [w:] Amudanan [on-line]. [dostęp 2013-06-11]. (hebr.).
Gešur (kibuc)

Gešur nebo Gšur (hebrejsky גְּשׁוּר, doslova „Přemostění“, podle biblického regionu Gešúr zmiňovaného v Knize Jozue 13,13, v oficiálním přepisu do angličtiny Geshur) je izraelská osada a vesnice typu kibuc na Golanských výšinách v Oblastní radě Golan. Geografie Nachází se v nadmořské výšce 345 metrů, cca 17 kilometrů východně od města Tiberias, cca 68 kilometrů východně od Haify a cca 120 kilometrů severovýchodně od centra Tel Avivu. Leží na náhorní plošině v jižní části Golanských výšin, nedaleko prudkého zlomu, který se západně od osady propadá směrem ke Galilejskému jezeru. Vesnice je situována v oblasti s hustou sítí zemědělského osídlení, takřka výlučně židovského, tedy bez arabských sídel. Na dopravní síť Golanských výšin je napojena pomocí silnice číslo 98 – hlavní severojižní komunikace v tomto regionu. Dějiny Gešur leží na Golanských výšinách, které byly dobyty izraelskou armádou v roce 1967 a jsou od té doby cíleně osidlovány Izraelci. Tato vesnice byla založena už v dubnu 1968 jako polovojenské sídlo typu Nachal pod jménem Nachal Gešur. Tehdy se ovšem nacházela v jiné části Golanských výšin, a to cca 20 kilometrů severovýchodním směrem, na jihovýchodním úbočí hory Har Peres. Tato osada ale byla krátce poté poškozena syrským ostřelováním a musela se posunout o něco k západu. I pak ale byla poničena syrskými útoky a stěhovala se podruhé. Během Jomkipurské války v roce 1973 bylo území osady Nachal Gešur dočasně obsazeno syrskou armádou, po skončení války se její území ocitlo blízko nárazníkové zóny mezi Izraelem a Sýrií. Osada a její okolí navíc byly válkou opět zničeny. Po válce se proto osadníci přestěhovali do nynější lokality. K přesunu došlo 15. dubna 1975, ale šlo o dočasné ubytování v lokalitě Fik. Do nynější polohy se vesnice posunula až 22. listopadu 1976. Podle oficiální statistiky došlo ke vzniku obce roku 1971. Ve zprávě z roku 1977 vypracované pro Senát Spojených států amerických se počet obyvatel v Gešur odhadoval na 80. Osadníci patřili mezi stoupence levicové strany Mapam. V obci fungují zařízení předškolní péče o děti. Základní škola je v Bnej Jehuda a střední ve městě Kacrin. Ekonomika kibucu je založena na zemědělství (živočišná i rostlinná výroba včetně pěstování vinné révy). Kibuc chystá výstavbu nové čtvrti Micpor Kineret (מצפור כנרת) určené i pro individuální zájemce bez nutnosti podílet se na kolektivním hospodaření. Demografie Gešur je sekulární osadou. Jde o menší sídlo vesnického typu ale s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 257 lidí. Během roku 2014 stoupla populace o 10,3 %. Odkazy Reference Související články Golanské výšiny Izraelské osady na Golanských výšinách Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Gešur na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální profil obce na portálu Golan (hebrejsky) Oficiální profil obce na portálu Bet Alon (hebrejsky) Oficiální profil obce na portálu Rom Galil
Geshur (Israeli settlement)

Geshur (Hebrew: גְּשׁוּר, lit. Bridging) is an Israeli settlement organized as a kibbutz on the ridge of the southern Golan Heights. The international community considers Israeli settlements in the Golan Heights illegal under international law, but the Israeli government disputes this. In 2024 it had a population of 357. Etymology The kibbutz is named after a biblical kingdom which may or may not have been in the same area. History Bronze age According to the Bible, during the time of King David, Geshur was an independent kingdom (Joshua 13:13). David married Maachah, a daughter of Talmai, King of Geshur. (2 Samuel 3:3, 1 Chronicles 3:2) Her son Absalom fled to his mother's native country, after the murder of his half-brother and David's eldest son, Amnon. Absalom stayed there for three years before being rehabilitated by David. (ib. 13:37, 15:8) Geshur managed to maintain its independence from the Aramean kingdoms until after the time of King Solomon. Modern period Kibbutz Geshur was founded in 1971 by Hashomer Hatzair, a socialist-Zionist youth movement, The village was established to the south of the Syrian village of Al-Adaisa, which was depopulated and razed, after being occupied by Israel in 1967. The first Golan Heights vineyards were planted in Geshur in 1976. References Further reading Duel for the Golan: the 100-hour battle that saved Israel, Jerry Asher, Eric M. Hammel, W. Morrow, 1987 ISBN 0-688-06911-8 Zohar, Mattanyahu, "The Land of Geshur Project: Regional Archaeology of the Southern Golan (1987-1988 season)", Israel Exploration Journal, Volume 39, Israel Exploration Society, 1989 External links Drunk with Success
Geszur (kibuc)

Geszur (hebr. גשור) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Golan, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Leży na południowym krańcu Wzgórz Golan. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Historia Kibuc został założony w 1971 roku. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Geszur Google Maps Mapa kibucu Geszur
Bejt Chanan

Bejt Chanan (hebrejsky בֵּית חָנָן, v oficiálním přepisu do angličtiny Bet Hanan, přepisováno též Beit Hanan) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Centrálním distriktu, v Oblastní radě Gan Rave. Geografie Leží v nadmořské výšce 44 metrů v hustě osídlené a zemědělsky intenzivně využívané pobřežní nížině, při dolním toku řeky Nachal Sorek, nedaleko písečných dun, které lemují pobřeží. Obec se nachází 7 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 15 kilometrů jižně od centra Tel Avivu, cca 47 kilometrů severozápadně od historického jádra Jeruzalému a 4 kilometry jihozápadně od města Rišon le-Cijon. Mošav leží nedaleko západního okraje města Nes Cijona. Bejt Chanan obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Bejt Chanan je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 42. Dějiny Bejt Chanan byl založen v roce 1930. Zakladateli mošavu byli židovští přistěhovalci z Bulharska. Název vesnice je odvozen od stejnojmenné biblické lokality Bét-chánan zmiňované v první knize královské 4,9 Koncem 40. let měl mošav rozlohu katastrálního území 1 748 dunamů (1,748 kilometru čtverečního). Správní území vesnice měří v současnosti cca 3000 dunamů (3 kilometry čtvereční). Místní ekonomika je založena na zemědělství. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Bejt Chanan Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec vesnického typu s dlouhodobě stagnující populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 5678 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 0,2 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Bejt Chanan na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky obce
Beit Hanan

Beit Hanan (Hebrew: בֵּית חָנָן) is a moshav in central Israel. Located around two kilometers west of Ness Ziona, it falls under the jurisdiction of Gan Raveh Regional Council. In 2024 its population was 632. History Beit Hanan founded during the Hanukkah holiday of 1929 by Jewish immigrants from Bulgaria, Beit Hanan was the first Jewish agricultural community to be established after the 1929 Palestine riots. The name is taken from the Bible, specifically (1 Kings 4:9). According to a census conducted in 1931 by the British Mandate authorities, Beit Hanan had a population of 178 inhabitants, in 50 houses. In 2007, Beit Hanan had 750 acres (3.0 km2) of farmland. The main economic branches are eggs, orchards (pecan, citrus, avocado, mango, anona and olives) and greenhouses (flowers, vegetables and seedlings). The moshav also has banquet facilities on the grounds of a historic home. A Greek-inscribed mosaic floor was discovered within the boundaries of the moshav. A rare species of red iris grows west of the moshav, in a wild flower reserve stretching over 8 acres (32,000 m2). Gallery Beginning Now References External links Official website Archived 2015-09-23 at the Wayback Machine
Bet Chanan

Bet Chanan (hebr. בית חנן) – moszaw położony w samorządzie regionu Gan Rawe, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu. Leży w odległości 2 km na zachód od miasta Nes Cijjona. Historia Moszaw został założony w 1929 przez imigrantów z Bułgarii. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie. Komunikacja Przy moszawie przebiega droga ekspresowa nr 42 (Aszdod-Riszon le-Cijjon). Linki zewnętrzne Archiwalna strona Zdjęcie satelitarne moszawu Bet Chanan Google Maps Mapa moszawu Bet Chanan