NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Israel Electric Corporation

Israel Electric Corporation (en hebreo: חברת החשמל לישראל‎, abreviatura: IEC) es el principal proveedor de energía eléctrica en Israel. IEC construye, mantiene y opera estaciones generadoras de energía, subestaciones, así como las redes de transporte y distribución. La compañía es la única empresa eléctrica integrada en el Estado de Israel y genera, transmite y distribuye prácticamente toda la electricidad utilizada en dicho Estado que, a su vez, posee aproximadamente el 99,85% de la compañía. En la última década la empresa invirtió más de US$ 9 mil millones en el desarrollo del sector de la electricidad en Israel. En 2012 la compañía contaba con aproximadamente 12.500 empleados y prestó servicio a 2,5 millones de hogares. El actual CEO de la empresa es Eli Glickman. Historia La Jaffa Electric Company, fundada en marzo de 1923 por Pinhas Rothenberg, posteriormente fue absorbida con la creación de la Palestina Electric Company.​ La compañía se constituyó en el Mandato Británico de Palestina con el objeto de producir, suministrar, distribuir y vender electricidad a los consumidores. La Israel Electric Corp. se registró por primera vez bajo el nombre de "The Palestine Electricity, Corporation Limited", modificando su nombre en 1961 al actual "The Israel Electric Corporation Limited". Actualidad La IEC es una de las mayores compañías industriales de Israel. Posee y opera una amplia red de distribución de energía a nivel nacional, alimentada por 17 centrales eléctricas (incluyendo 5 grandes centrales termoeléctricas), con una capacidad instalada de generación de 10.899 MW. La mayor parte de la carga básica de la electricidad se genera con carbón, aunque desde finales de 2010, la mayoría (55%) de la capacidad total de generación es con plantas de gas natural. En 2009, la compañía vendió 48.947 GWh, de electricidad. Para satisfacer la demanda de electricidad proyectada al futuro, el programa de inversión de capital de IEC incorporó 2.578 MW de potencia instalada a finales de 2011. Además, el gobierno de Israel está buscando empresas privadas para generar un adicional de varios miles de megavatios a mediados de la década de 2010. La central eléctrica localizada en las costas de Hadera, Orot Rabin, propiedad de la IEC, tiene la segunda estructura más alta de Israel, ya que su chimenea se sitúa a 300 metros de altura, mientras que la Central Eléctrica Reading, localizada en Tel Aviv, fue una de las primeras estaciones generadoras. Véase también Economía de Israel Ciencia y tecnología en Israel Referencias Enlaces externos investor.i.co.il Sitio Oficial
Israel Electric Corporation

Israel Electric Corporation (IEC) ou חברת החשמל לישראל est la principale entreprise d'électricité en Israël. La société est détenue à 99,85 % par l'État. IEC construit, entretient et fait fonctionner les stations de production électrique ainsi que le réseau de distribution. Elle a été dirigée par Mordekhaï Maklef, ancien chef d’état-major israélien. Références Liens externes Sites officiels : (he + en + ar) www.iec.co.il/home et (he) www.iec.co.il Portail des entreprises Portail d’Israël Portail de l’énergie
Електрична компанія Ізраїлю

Електрична компанія Ізраїлю (івр. חברת החשמל לישראל‎, Хеврат хашмаль ле-Ісраель) - об'єднана електроенергетична компанія в державі Ізраїль. Виробляє, передає і розподіляє практично вся електрика, що використовується в країні. Державі Ізраїль належить приблизно 99,85% Компанії. Компанія перетворилася в одну з найбільших промислових компаній в Ізраїлі. За підсумками 2009 року, у Компанії була загальна виручка $5 мільярдів, чистого доходу $328 мільйонів і загальна вартість активів $21,1 мільярда. Компанія володіє і управляє 17 електростанціями (включаючи 5 головних ТЕС) з сукупної встановленою потужністю 11 664 МВт. У 2009 році Компанія продала 48 947 ГВт-год електроенергії. Щоб задовольнити зростаючі вимоги споживачів енергії, Компанія зробила суттєві інвестиції в будівництво станцій нового покоління, розширення і удосконалення систем передачі і розподілу. Програма капіталовкладень Компанії передбачає зростання встановленої потужності до 2012 року на 1 112 МВт. Посилання офіційний сайт [Архівовано 16 жовтня 2016 у Wayback Machine.] (англ.)
Šefajim

Šefajim nebo též Šfajim (hebrejsky שְׁפָיִים‎, v oficiálním přepisu do angličtiny Shefayim) je vesnice typu kibuc v Izraeli, v Centrálním distriktu, v Oblastní radě Chof ha-Šaron. Geografie Leží v nadmořské výšce 43 metrů v hustě osídlené a zemědělsky intenzivně využívané pobřežní nížině, respektive Šaronské planině. Východně od obce protéká vádí Nachal Rišpon. Obec se nachází na břehu Středozemního moře, cca 15 kilometrů severoseverovýchodně od centra Tel Avivu, cca 68 kilometrů jihojihozápadně od centra Haify a 4 kilometry severně od města Herzlija. Šefajim obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Šefajim je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 2. Dějiny Šefajim byl založen v roce 1935. Toho roku se kibuc přesunul do nynější lokality, osadnická skupina jeho zakladatelů ale existovala již od roku 1927 a její členové tehdy provizorně sídlili v Herzliji. Před vznikem státu Izrael, v době mandátní Palestiny, byl kibuc jedním z opěrných bodů židovských jednotek Palmach. Na přilehlé pláži Středozemního moře byla organizována ilegální židovská imigrace. V listopadu 1945 byla vesnice terčem britské razie, jež byla reakcí na zostřující se protibritské akce prováděné Palmachem. Před rokem 1949 měl Šefajim rozlohu katastrálního území 1540 dunamů (1,54 kilometru čtverečního). Jméno vesnice je inspirováno citátem z biblické Knihy Izajáš 41,18- „Na holých návrších otevřu vodní proudy, uprostřed plání prameny vod, poušť v jezero změním a zemi vyprahlou ve vodní zřídla.“ Místní ekonomika je založena na zemědělství, turistickém ruchu a službách. V obci je sídlo Oblastní rady Chof ha-Šaron a sídlí zde i oblastní základní škola. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Šefajim Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší sídlo vesnického typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 1171 lidí. Během roku 2014 stoupla populace o 2,0 %. Odkazy Reference Související články kibuc Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Šefajim na Wikimedia Commons (hebrejsky)(anglicky) Oficiální stránky obce Archivováno 19. 10. 2021 na Wayback Machine.
Schefajim

Schefajim (hebräisch שְׁפָיִים Schfajīm, deutsch ‚kahle Hügel‘) ist ein 2,5 km nördlich Herzlias gelegener Kibbuz. 2022 hatte der Ort 1460 Einwohner. Geschichte Der Kibbuz Schefajim wurde 1931 von Einwanderern aus Polen gegründet, die im Rahmen der Alija nach Palästina eingewandert waren. Der Name der Ortschaft stammt aus Jesaja: „Auf den kahlen Hügeln lasse ich Ströme hervorbrechen.“ (Jes 41,18 ) Während des Völkerbundsmandats für Palästina war Schefajim ein Zentrum illegaler Einwanderung. Im Palästinakrieg nahm Schefajim Flüchtlinge aus dem Kibbuz Beit HaArawa auf. In den frühen 1970er Jahren errichtete der Kibbuz die Kunststofffabrik Polycad (פוליכד). In den frühen 1980er Jahren wurde das Unternehmen Shafit aufgebaut, eine Anlage für Biotechnologie. Mitte der 1990er Jahre kaufte der Kibbuz die israelische Zirei-Fabrik (Zirei Israel plant) und baute das Unternehmen zu einem der führenden Unternehmen der israelischen Baumwollindustrie aus. Im Jahre 2012 erwarb IBM die Softwareentwicklungsfirma Worklight Ltd. die Apps für Smartphones und Tablets entwickelte. Die Firma war 2006 von Shahar Kaminitz aus Schefajim, einem ehemaligen leitenden Angestellten von Amdocs, gegründet worden. Der Kibbuz Schefayim ist einer der finanzstärksten Mitglieder der Kibbuzbewegung und war einer der wenigen Kibbuzim, die während der Rezession in den 1980er Jahren keine finanzielle Unterstützung durch den Staat oder die Banken benötigten. Die Haupteinkommensquelle des Kibbuz ist Hutzot Shefayim, ein Einkaufszentrum, das auf ehemaligem Ackerland errichtet wurde. Weitere Einnahmequellen sind ein Hotel- und Konferenzzentrum, sowie ein Wasserpark, der sog. Shefayim Water Park. Bekannte Einwohner Orit Noked Rachel Schapira Weblinks Kibbutz Shefayim; Internetpräsenz (engl.) Einzelnachweise
Shefayim

Shefayim (Hebrew: שְׁפָיִים, lit. High Hills) is a kibbutz in central Israel located 2.5 miles north of Herzliya along the Mediterranean coast. Shefayim falls under the jurisdiction of Hof HaSharon Regional Council. In 2024 it had a population of 1,514. History Kibbutz Shefayim was established in 1935 by Jewish immigrants from Poland. The name is taken from the Book of Isaiah: "I will open rivers in high hills." During the British Mandate for Palestine, Shefayim was a base for clandestine immigration. In the 1948 Arab–Israeli War, it absorbed refugees from the abandoned kibbutz Beit HaArava near the Dead Sea. In the early 1970s, the kibbutz established Polycad, a plastics factory. In the early 1980s, it established the Shafit biotechnology plant. In the mid-1990s, it acquired the Zirei Israel plant, which has become a leader in the Israeli cotton-ginning industry. In 2012 IBM acquired New York- and Shefayim-based mobile application developer Worklight Ltd., founded in 2006 by Shahar Kaminitz, formerly of Amdocs. Economy Kibbutz Shefayim is among the wealthiest kibbutzim and was one of the few that did not require debt assistance from the state and banks during the recession in the 1980s. On the contrary, Shefayim contributed NIS 4 million to help failing kibbutzim. The main income source of the kibbutz is Hutzot Shefayim, a shopping mall, on real-estate previously classified as agricultural land. Other sources of income are a hotel and conference center, and a water park. Notable people Orit Noked (born 1952), former member of the Knesset Rachel Shapira (born 1945), songwriter and poet Uri Ben-Ari (1925-2009), armored corps commander, diplomat and author; buried at the kibbutz cemetery Hirsch Smolar (1905-1993), Yiddish writer and journalist and social activist in Poland, buried at the kibbutz cemetery References External links Official website Shefayim water park (in Hebrew) and on the kibbutz homepage in English Hotel Shefayim
Shefayim

Shefayim (en hebreo: שְׁפָיִים, Tope de la montaña) es un kibutz en el centro de Israel. localizado a 17 km al norte de Tel Aviv a lo largo de la costa del Mediterráneo, pertenece a la jurisdicción del Concejo Regional Hof HaSharon. Población En el 2008 tenía una población de 1.100 habitantes. Historia El Kibutz fue establecido en 1935, su nombre fue tomado del Isaías 41:18. Durante la guerra árabe-israelí de 1948, fue elegido por los refugiados en el Kibutz. Economía Este Kibutz está entre los más prósperos y fue uno de los pocos que no requirió asistencia financiera del estado y los bancos durante la recesión en la década de 1980. La principal fuente de ingresos del kibutz es Hutzot Shefayim, un centro comercial además de poseer un hotel que funciona como centro de conferencias y un parque acuático. Residentes notables Orit Noked, Miembro del Knesset Enlaces externos Página oficial Archivado el 24 de septiembre de 2015 en Wayback Machine. Parque acuático de Shefayim Hotel Shefayim
Szefajim

Szefajim (hebr. שפיים; pol. Miejsce Wysokie) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Chof ha-Szaron, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu. Położenie Leży na równinie Szaron nad Morzem Śródziemnym, w otoczeniu wioski Arsuf, moszawu Riszpon i kibucu Ga’asz. Historia Początki powstania współczesnej osady sięgają 1927 roku, kiedy to młodzi żydowscy osadnicy z Herclijji zakładali w tej okolicy pierwsze uprawy rolnicze i pracowali w okolicznych sadach. W 1935 roku nastąpiło oficjalne założenie współczesnego kibucu, w którym osiedlili się imigranci z Polski i Rosji. Nazwa pochodzi z wersetu Księgi Izajasza 41:18 Podczas wojny o niepodległość w 1948 roku znaleźli tu schronienie uciekinierzy ze zniszczonego przez wojska jordańskie kibucu Bet ha-Arawa. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na rolnictwie. W 2003 roku kibuce Szefajim, Ga’asz i Jakum utworzyły wspólne gospodarstwo mleczne The Hof Hasharon Dairy Farm, które posiada pastwiska o powierzchni 35 akrów i jest uznawane za najbardziej zaawansowane technologicznie gospodarstwo mleczne w Izraelu. W jego utworzenie zainwestowano duże środki finansowe, budując nowoczesne obory, skomputeryzowane centrum dojenia i nowoczesne systemy obróbki mleka. Obecnie gospodarstwo posiada 820 krów mlecznych i 600 cielaków. Średnia produkcja roczna mleka od jednej krowy wynosi 12 tys. litrów. Gospodarstwo produkuje rocznie 9,5 mln litrów mleka. Cooperative Agricultural Association Ltd. zaangażował się głównie w uprawę różnych pasz, wliczając w to owies, wykę i groch. Produkowane kiszonki są sprzedawane między innymi do tutejszego gospodarstwa mlecznego. Stowarzyszenie posiada około 988 akrów kibuców Szefajim i Jakum. Na innych plantacjach uprawia się awokado, mango i cytrusy. W kibucu działa firma biotechnologiczna Zirei Israel, która na powierzchni 420 akrów uprawia bawełnę. Przedsiębiorstwo dobrze rozwija się i uruchomiło hodowlę oraz produkcję bawełny w kibucu Newe Etan. W 1972 kibuc otworzył fabrykę wyrobów plastikowych Polycad Industries Ltd. Przedsiębiorstwo produkuje opakowania dla przemysłu spożywczego oraz do przewozu materiałów niebezpiecznych. Spółka Shafit Biological Laboratories Ltd. specjalizuje się w produkcji i sprzedaży szczepionek weterynaryjnych dla drobiu. Laboratorium prowadzi badania dodatków do żywności, środków dezynfekujących i środków ochrony roślin. W ostatnich latach przedsiębiorstwo weszło na międzynarodowe rynki, sprzedając swoje produkty do Azji, Afryki, Europy Wschodniej i Ameryki Południowej. Turystyka Korzystne położenie kibucu na wybrzeżu Morza Śródziemnego i bliskie sąsiedztwo plaż, umożliwia wykorzystanie turystyki jako dodatkowego źródła dochodu mieszkańców osady. W tym celu wybudowano duży kompleks turystyczno-rekreacyjny, który umożliwia organizowanie konferencji oraz wypoczynek wakacyjny. Przy ośrodku znajduje się uroczy park Shakuf Garden. Jednak największą atrakcją jest aquapark Shefayim Water Park, który jest największym i najpopularniejszym parkiem wodnym w Izraelu. Komunikacja Przy kibucu przebiega autostrada nr 2. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Szefajim Google Maps Mapa kibucu Szefajim Amudanan
Шфаим

Шфаим (ивр. שפיים‎) — киббуц, расположенный между Нетанией и Герцелией, к западу от Шоссе 2. Находится под юрисдикцией регионального совета Хоф-ха-Шарон. В 2021 году его население составляло 1346 человек. Кибуц Шфаим основан в 1935 году еврейскими иммигрантами из Польши. Во время британского мандата в Палестине Шфаим был базой подпольной иммиграции. Во время Войны за Независимость кибуц принял беженцев из заброшенного кибуца Бейт-ха-Арава, недалеко от Мертвого моря. В кибуце с 1984 года действует водный парк Шфаим, который занимает площадь в 60 дунамов. Население По данным Центрального статистического бюро Израиля, население на начало 2020 года составляло 1 302 человека. Примечания
Shefayim

Shefayim (hebreiska: שפיים) är en kibbutz i Israel. Den ligger i distriktet Centrala distriktet, i den norra delen av landet. Shefayim ligger 56 meter över havet och antalet invånare är 1 100. Terrängen runt Shefayim är platt. Havet är nära Shefayim västerut. Runt Shefayim är det mycket tätbefolkat, med 5 399 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Tel Aviv, 15,7 km söder om Shefayim. Runt Shefayim är det i huvudsak tätbebyggt. Kommentarer Källor Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Shefayim.
Buk'ata

Buk'ata (hebrejsky בֻּקְעָאתָא, arabsky بقعاتة, v oficiálním přepisu do angličtiny Buq'ata) je místní rada (malé město) v Izraeli, v Severním distriktu, respektive na okupovaných Golanských výšinách, obývané Drúzy. Geografie Leží v nadmořské výšce 1070 metrů na východním okraji Golanských výšin, jižně od úbočí masivu hory Hermon. Leží na úpatí hory Har Kramim a Har Varda, cca 155 kilometrů severovýchodně od centra Tel Avivu a cca 85 kilometrů severovýchodně od centra Haify. Buk'ata je situována v severní části Golanských výšin, ve které je osídlení etnicky smíšené. Vlastní Buk'ata je osídlena arabsky mluvícími Drúzy. Drúzské jsou i další lidnaté obce v okolí (Madždal Šams, Ejn Kinije nebo Mas'ade). Mezi nimi a v okolí leží i několik židovských vesnic. 2 kilometry západně od Buk'aty je to například mošav Odem. Na dopravní síť je město napojeno pomocí severojižního tahu dálnice číslo 98. Dějiny Buk'ata leží na Golanských výšinách, které byly dobyty izraelskou armádou během šestidenní války v roce 1967 a jsou od té doby cíleně osidlovány Izraelci. Podle Zákona o Golanských výšinách z roku 1981 bylo toto původně syrské území anektováno Izraelem a začleněno pod civilní správu v rámci izraelského Severního distriktu. Původní syrské arabské obyvatelstvo během izraelské ofenzívy roku 1967 uprchlo s výjimkou obyvatel několika vesnic osídlených Drúzy. Jednou z těchto vesnic je i Buk'ata. Buk'ata vznikla v roce 1870 jako výsledek klanového sporu mezi obyvateli nedaleké drúzské vesnice Madždal Šams. Jeden z tamních obyvatel byl odsouzen k exilu a vypuzen z vesnice. Spolu s ním odešlo 16 rodin, které se usadily několik kilometrů jižně od Madždal Šams a založily zde novou vesnici. V roce 1888 byla Buk'ata terčem turecké razie. Další represe přišly v roce 1925, kdy zde v důsledku drúzské revolty proti francouzské správě nad tehdejší Sýrií a následné pacifikaci tohoto povstání došlo k poškození mnoha domů. V prosinci 1975 se na západním okraji obce usadila v opuštěné základně syrské armády na svahu hory Odem, skupina Izraelců, kteří zde založili osadu Odem organizovanou jako polovojenské sídlo typu Nachal. Počet osadníků nebyl velký a kolísal kvůli extrémním klimatickým podmínkám. V květnu 1981 se osada přestěhovala do nynější lokality, západně od hory Odem a mimo bližší okolí drúzského města Buk'ata. Roku 1982, tedy krátce po anexi Golan Izraelem byla Buk'ata povýšena na místní radu (malé město). V současnosti se většina obyvatel Buk'aty živí dojížděním za prací mimo obec. Významnou složkou místní ekonomiky je pěstování jablek a citrusů. Demografie Podle údajů z roku 2005 tvořili Drúzové 99,8 % populace v Buk'ata, arabští muslimové 0,2 %. Jde o menší sídlo městského typu, jehož zástavba ale na okraji obce přechází v rozvolněnou urbanistickou strukturu spíše vesnického charakteru, s četnými zemědělskými usedlostmi. K 31. prosinci 2017 zde žilo 6 500 lidí. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Buk'ata na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální profil obce na portálu Bet Alon
Buq'ata

Buq'ata (in arabo بقعاتا‎?; in ebraico בוקעאתא‎?) è una città situata nelle alture del Golan, occupate da Israele dal 1967. Dal 1981, in seguito all'adozione della legge sulle alture del Golan, Buq'ata è stata incorporata nel sistema israeliano dei consigli locali. La quasi totalità della popolazione è costituita da siriani di confessione drusa. Buq'ata copre un'area di 7000 dunum (7 km²) ed è compresa tra i monti Hermonit e Varda. Situata a 1070 metri sul livello del mare, contava nel 2017 una popolazione di 6485 abitanti. Concesso il diritto di ottenere la cittadinanza israeliana in seguito al passaggio della legge delle alture del Golan, la maggior parte dei residenti, come nel resto delle alture del Golan, ha adottato la residenza permanente, ma ha rifiutato la cittadinanza israeliana, mantenendo quella siriana. Buq'ata è una delle quattro rimanenti comunità druse siriane nella parte occupata da Israele delle alture del Golan, mentre le altre sono Majdal Shams, Ein Qiniyye e Mas'ade. Geologicamente e geograficamente si fa una distinzione tra le alture del Golan e il monte Hermon, essendo il confine segnato dal torrente Sa'ar; tuttavia, amministrativamente di solito vengono raggruppate insieme. Buq'ata e Mas'ade sono sul lato del Golan del confine, caratterizzato da roccia vulcanica nera (basalto), mentre Majdal Shams ed Ein Qiniyye sono sul lato dell'Hermon, quindi sedute su pietra calcarea. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Buq'ata Collegamenti esterni Sito ufficiale, su bukata.net.
Bukata

Bukata (właściwie Buq'ata; hebr.: בוקעאתא; arab. بقعاتة) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Miasteczko leży w północnej części Wzgórz Golan pomiędzy górami Hermonit i Warda. Historia Osada została założona około 1880 przez mieszkańców Madżdal Szams. W 1888 została zniszczona podczas starć rywalizujących ze sobą klanów druzyjskich, i ponownie zniszczona podczas rewolty Druzów w 1925. Podczas wojny sześciodniowej w 1967 osadę zajęły wojska izraelskie. Demografia Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2006 roku w osadzie żyło 5,6 tys. mieszkańców, wszyscy Druzowie. Populacja osady pod względem wieku (dane z 2006): Źródło danych: Central Bureau of Statistics. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Bukata Google Maps Mapa Bukata
Буката (местный совет)

Буката или Бокаата (ивр. בוקעאתא‎, араб. بقعاثا‎) — местный совет в Северном округе Израиля. Его площадь составляет 19 628 дунамов. Одна из четырёх друзских деревень, занятых Израилем у Сирии в ходе Шестидневной войны. Её жители могут получить израильские паспорта согласно закону о Голанах, но большинство сохраняют сирийские. Деревня была основана в 1886 году семьями из Мадждаль-Шамс и дважды разрушалась — в 1888 году (местный конфликт) и в 1925, во время большого друзского восстания. Деревня расположена между горами Варда и Хермонит. Экономика основана на выращивании винограда и яблок, также многие жители работают в соседних городах. Население По данным Центрального статистического бюро Израиля, население на начало 2020 года составляло 6 610 человек. Ежегодный прирост населения — 1,9 %. 50,7 % учеников получают аттестат зрелости. Средняя зарплата на 2007 год — 3 697 шекелей. Примечания
Iksal

Iksal (hebrejsky אכסאל nebo איכסאל , arabsky إكسال, v oficiálním přepisu do angličtiny Iksal) je místní rada (malé město) v Izraeli, v Severním distriktu. Geografie Leží v nadmořské výšce 157 metrů v Dolní Galileji, v Jizre'elském údolí, respektive jeho severovýchodní části nazývané Bik'at Ksulot. Leží na úpatí pohoří Harej Nacrat (Nazaretské hory), které se k městu přibližuje na severní straně vrcholem Har Ksulot. Z těchto hor sem sestupuje od města Nazaret Ilit vodní tok Nachal Tavor. Iksal se nachází cca 3 kilometry jihovýchodně od centra Nazaretu, do jehož aglomerace spadá. Město leží cca 85 kilometrů severovýchodně od centra Tel Avivu a cca 35 kilometrů jihovýchodně od centra Haify, v hustě osídleném a zemědělsky intenzivně využívaném pásu, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky smíšené. Vlastní Iksal je osídlen izraelskými Araby. Arabská jsou i některá další sídla v aglomeraci Nazaretu, která ale obsahuje i židovská města (Nazaret Illit). Jižně od Iksalu pak začíná region Jizre'elského údolí s demografickou převahou židů. Město je na dopravní síť napojeno pomocí severojižní osy dálnice číslo 60, která vede na sever estakádou do kopců u Nazaretu a na jih k městu Afula. Dějiny Iksal vznikl v 18. století. Jméno obce ale navazuje na biblickou lokalitu nazývanou Kislót nebo Kesulót, zmiňovanou v Knize Jozue 19,18. Francouzský cestovatel Victor Guérin koncem 19. století popisuje Iksal jako vesnici se 400 muslimskými obyvateli. Iksal byl stejně jako celá oblast jižní Galileje dobyt izraelskou armádou během války za nezávislost v létě roku 1948. Obyvatelstvo nebylo na rozdíl od mnoha jiných arabských vesnic dobytých Izraelem vysídleno a obec si zachovala svůj arabský ráz. Později byla vesnice povýšena na místní radu (malé město). V Iksalu v současnosti působí dvě základní školy a jedna střední škola. Demografie Iksal je etnicky zcela arabské město. Podle údajů z roku 2005 tvořili arabsky mluvící muslimové 99,9 % obyvatelstva. Jde o středně velké sídlo městského charakteru, třebaže zejména na okrajích obce je zástavba spíše vesnického typu. K 31. prosinci 2017 zde žilo 14 200 lidí. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Iksal na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální profil obce na portálu Bet Alon