NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Salláma

Salláma nebo Vádí Salláma (hebrejsky סלאמה‎, arabsky سلامة‎, v oficiálním přepisu do angličtiny Sallama, též Wadi Sallama) je vesnice v Izraeli, v Severním distriktu, v oblastní radě Misgav. Geografie Leží v nadmořské výšce 167 m, v Dolní Galileji, přibližně 27 km východně od břehů Středozemního moře a 20 km na západ od Galilejského jezera. Je situována na jižním úpatí hory Har Kamon, poblíž vádí Nachal Calmon, do kterého tu ústí vádí Nachal Kamon a od severovýchodu též Nachal Chazon. Jižně od obce vystupuje vrch Giv'at Calmon. Obec se nachází přibližně 105 km severovýchodně od centra Tel Avivu a 37 km severovýchodně od centra Haify. Sallamu obývají izraelští Arabové respektive arabští Beduíni, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky smíšené. 3 kilometry na východ leží město Maghar, které obývají Arabové a Drúzové. 3 km jižním směrem je to arabské město Dejr Chana. 7 km severozápadním směrem leží jediné větší židovské sídlo – město Karmiel. Krajina mezi těmito centry je ovšem postoupena řadou menších židovských i arabských vesnic. Salláma je na dopravní síť napojena pomocí lokální silnice 804. Dějiny Salláma je obývána čtyřmi beduínskými kmeny Sava'id, Na'im, Chamdin a Mris'at. Tito původní beduínští kočovní pastevci se tu postupně trvale usadili. Jméno vesnice je odvozeno od jména arabského šejka, který tu pobýval před 200 lety. Teprve roku 1976 byla osada uznána izraelskou vládou za oficiální obec. V rámci beduínských sídel v tomto regionu hraje Salláma roli střediskové obce. Stojí tu budova základní školy, která slouží i dětem z okolních vesnic. Po roce 2000 obec získala napojení na vodovod a kanalizaci. Došlo i ke zpevnění některých místních komunikací. V roce 2004 bylo v obci otevřeno administrativní a společenské centrum, ovšem umístěné v provizorní stavbě. Je pojmenováno podle jednoho místního obyvatele Omara Sawaida , který byl během služby v izraelské armádě unesen ozbrojenci v Libanonu a jehož tělo bylo vráceno do Izraele roku 2004. Kromě toho v obci fungují tři mateřské školy a policejní služebna. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili populaci v obci Salláma Arabové. Jde o menší sídlo vesnického typu s dlouhodobě rostoucím počtem obyvatel. K 31. prosinci 2014 zde žilo 3002 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 2,9 %. Odkazy Reference Související články izraelští Arabové Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Salláma na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální profil obce na portálu Bet Alon
Sallama

Sallama (Arabic: سلامة; Hebrew: סלאמה) is a Bedouin village in northern Israel. Located in the Galilee near the Tzalmon Stream, it falls under the jurisdiction of Misgav Regional Council. In 2024 its population was 3,878. The village was recognized by the state in 1976. History Sallama has been identified as the site of the village of Selamin (Salmon or Tselamon) in the Roman Province of Galilee. At some point between 1688 and 1692, the Zayadina family, who not long before moved to the nearby village of Arraba, had assaulted and destroyed Sallama, whose Druze sheikh controlled the Shaghur subdistrict to which both villages belonged. The Druze subsequently fled Sallama and at least eight other villages in the subdistrict, including Kammaneh and Dallata. At least some of these Druze migrated to the Hauran to join their co-religionists. The Zayadina meanwhile began their influence in the Galilee and gained the tax farm of Shaghur. In 1875, on the top of the site Guérin found the remains of a rectangular enclosure, 80 paces by 50. Within the enclosure and along the walls have been built twenty crude vaulted chambers, which appeared to him modern. Besides the cisterns and caves mentioned by Lieutenant Kitchener, Guerin observed two presses cut in the rock. In 1881, the PEF's Survey of Western Palestine noted the presence of "Heaps of stones, cisterns, and caves" in the village site. See also Arab localities in Israel Bedouin in Israel References Bibliography External links Survey of Western Palestine, Map 6: IAA, Wikimedia commons
Sallama

Sallama (hebreiska: סלמה) är en ort i Israel. Den ligger i distriktet Norra distriktet, i den norra delen av landet. Sallama ligger 172 meter över havet och antalet invånare är 1 800. Terrängen runt Sallama är kuperad. Runt Sallama är det tätbefolkat, med 982 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Maghar, 3,6 km öster om Sallama. Trakten runt Sallama består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor
Rehov

Rehov (Hebrew: רחוב) is a moshav in northern Israel. Located four kilometres south of Beit She'an, it falls under the jurisdiction of the Valley of Springs Regional Council. In 2024, it had a population of 612. History The moshav was established in 1951 by immigrants from Kurdistan and Morocco and named for the Jewish ancient city of Tel Rehov, which was located in the area. The moshav is on land that had belonged to the depopulated Palestinian village of Farwana. References
Kikar Hamedina

Kikar HaMedina (Hebrew: כיכר המדינה, lit. 'Square of The State') is the largest plaza in Tel Aviv. Around the plaza, which was designed by architect Oscar Niemeyer (in cooperation with Israeli architects who planned for the existing residential buildings), there is a circular street, He Be'Iyar Street (Israeli Independence Day Street), connecting with two major streets: the north–south Weizmann Street, and the east–west Jabotinsky Street, as well as a number of small streets. Around the square, there exists a large array of high-end international designer stores and major representations of brands around the world. These include Gucci, Saint Laurent, Givenchy, Fendi, Dolce & Gabbana, Philip Plein, Furla, Chopard, Burberry, Valentino, Chloé, Dior, Brunello Cucinelli, Moncler, Tom Ford, Celiné, Escada, Nespresso, Audemars Piguet, Richard Mille, IWC Shcaffhausen, Frette, Hermés, Zadig & Voltaire, Eres, Bonpoint, Balenciaga and Padani. As the epicenter of high international fashion in Tel Aviv, Kikar Hamedina has transformed into a luxury high-end shopping district. In November 2015, a plan to revitalize the square was approved.[2] Works began in 2019 and are still in progress. The new design of the square itself includes three spiral-shaped residential towers with 453 apartments. Each tower will have 40 floors with four underground floors for parking. In addition there will be a 10-acre public park, an artificial lake, green areas and pedestrian avenues. In the 1960s, circuses moved into the sandy square coming to perform. In the early 1970s extensive construction activity began around He BeIyar Street, which established a uniform design and luxury buildings. Many of these buildings have luxury stores and international designer shops located on the first floor, which have made it one of the most expensive areas in Tel Aviv. On 3 September 2011, Kikar Hamedina was the gathering place for the 'March of the Million', the culminating demonstration of the 2011 Israeli social justice protests. The demonstration was the largest in Israel's history, with approximately 300,000 people marching on the square, and 100,000 demonstrating in other locations across Israel. The square is located near the "wine press Garden", a Hellenistic archaeological site in Israel. References
Plaza del Estado

La plaza del Estado​ o la plaza HaMedina​​ (en hebreo: כיכר המדינה) es la plaza más grande en Tel Aviv, una ciudad en Israel.​ Alrededor de la plaza, que fue diseñada por el arquitecto Oscar Niemeyer (en colaboración con los arquitectos israelíes que planearon los edificios residenciales existentes), hay una calle circular, Hei Be'Iyar (la calle de Día de la Independencia de Israel), que conecta con dos calles principales: el norte y el sur de la calle Weizmann y de este a oeste la calle Jabotinsky, así como una serie de pequeñas calles. La plaza en sí es actualmente el sitio de un parque grande, mal mantenido; sin embargo varios planes para demoler y construir grandes centros comerciales y torres de lujo han tenido problemas debido a la oposición local. Véase también Plaza Dizengoff Plaza Rabin Referencias
Plac Państwa (Tel Awiw)

Plac Państwa (hebr. כיכר המדינה, Hamedina Kikar) jest placem, który znajduje się w osiedlu Ha-Cafon ha-Chadasz we wschodniej części Tel Awiwu, w Izraelu. Położenie Plac znajduje się u zbiegu ulic Jabotinsky, Weizmanna, Lipski, Arieh Akiva i Tashah. Ma kształt ronda otoczonego budynkami. Historia Plan budowy placu opracował architekt Oscar Niemeyer. Jednak przez długie lata realizacja projektu była odwlekana, i do lat 60. XX wieku był to piaszczysty plac, na którym corocznie rozbijały się cyrki. W owym czasie w Izraelu funkcjonował kawał na temat placu: W latach 70. rozpoczęto duże prace budowlane. Powstało wówczas rondo, wokół którego wzniesiono jednolite budynki mieszkalne. W większości z nich, na parterze znajdują się luksusowe sklepy. Wykorzystanie placu Plac jest ważnym węzłem komunikacyjnym wschodniej części Tel Awiwu. Są tutaj najdroższe sklepy w Tel Awiwie. Wydarzenia historyczne na placu Na przełomie 2002/03 na placu doszło do wielkiego masowego społecznego protestu zorganizowanego przez działacza społecznego Izrael Touitou. Grupa kilkudziesięciu bezdomnych rozbiła na środku placu obozowisko, protestując przeciwko cięciom w budżecie państwa wydatków na opiekę społeczną. Akcja protestacyjna została nazwana „Bochenek” (hebr. כיכר הלחם; bochenek). Miejsce na zorganizowanie protestu zostało wybrane celowo, ponieważ obozowisko biednych bezdomnych ludzi było wielkim kontrastem dla otoczenia luksusowych sklepów i najbogatszej części społeczeństwa, które robi w tym miejscu zakupy. W październiku 2003 władze miejskie zorganizowały operację ewakuacji obozu bezdomnych. Przypisy Linki zewnętrzne Hamedina Square neighborhood. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2010-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Площадь ха-Медина

Площадь ха-Медина (ивр. כיכר המדינה‎, буквально — «площадь Государства») — крупнейшая площадь Тель-Авива. История Планировка площади разработана известным архитектором Оскаром Нимейером совместно с израильскими архитекторами. Площадь окружена кольцевой улицей Хе-Беияр (5 ияра, «Улица Дня Независимости Израиля»), на которую выходят улица Вейцман (по направлению север-юг) и улица Жаботински (по направлению запад-восток), а также ряд небольших улиц. В начале 1970-х началось активное строительство возле улицы Хе-Беияр, которое велось по единому дизайну. На первых этажах зданий новой застройки расположены дорогие магазины и дизайнерские салоны, что делает площадь ха-Медина одним из самых дорогих районов в Тель-Авиве. 3 сентября 2011 площадь ха-Медина послужила местом сбора для «марша миллионов» в ходе протестных акций 2011 года. Демонстрация была крупнейшей в истории Израиля, в этот день в ней приняло участие примерно 300 тысяч человек на площади ха-Медина, и около 100 тысяч человек в других городах Израиля. В настоящее время, несмотря на протесты местных жителей, на площади ведётся строительство трех небоскрёбов высотой 155 метров каждый (состояние котлована на ноябрь 2020 года; возведено около 40 этажей на конец 2025 года). Примечания
Park Meir (Tel Awiw)

Park Meir (hebr. גן מאיר; Gan Meir) – park miejski położony w centralnej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Nazwa Park został nazwany na cześć pierwszego burmistrza Tel Awiwu, Meir Dizengoffa. Położenie Park zajmuje powierzchnię około 3 ha, która rozciąga się na zachód od ulicy King George i na wschód od ulicy Tchernichovsky, w centrum Tel Awiwu. Środowisko naturalne Tereny parku Meir są w większości porośnięte trawami, a drzewostan jest zdominowany przez oleandry i agawy. Z innych roślin występują tutaj między innymi wiesiołek, opuncja figowa, jukka i tamaryszek. Podłożem są skały wapienne. Rozkład przestrzenny Projekt utworzenia parku miejskiego w tym miejscu przygotował w latach 20. XX wieku architekt krajobrazu Aaron Halevi. Jego pierwotny plan został później przerobiony przez inżyniera miejskiego Shipmana. Park został zaprojektowany w stylu ogrodu angielskiego, w którym wykorzystano naturalne warunki terenu tworząc tereny trawiaste. Z biegiem czasu wprowadzono różne zmiany w ogrodzie. Między innymi przerzedzono drzewostan oraz zamieniono fontannę położoną w centrum parku na duży basen z kwiatami wodnymi. Historia Decyzję o budowie planu podjęto w 1936, jednak realizację planów rozpoczęto w dziesięć lat później. Uroczystość otwarcia parku odbyła się w dniu 10 marca 1944. 21 sierpnia 1949 w parku doszło do głośnego w Izraelu brutalnego gwałtu i zabójstwa. Sprawca przestępstwa David Jacobowitz został uznany za winnego i skazany na karę śmierci. Po odwołaniu się, Sąd Najwyższy zmienił karę na 15 lat więzienia. Kultura W obrębie parku znajduje się budynek dawnej szkoły Dov Hoz, który od czerwca 2008 służy jako Centrum Społeczności Homoseksualnej. Jest to miejsce spotkań społeczności LGBT w Tel Awiwie. W ostatnich latach park Meir jest wykorzystywany jako miejsce rozpoczynania paradę gejów, tzw. Gay Pride Parade. Sport i rekreacja Część parku jest ogrodzona i przeznaczona dla swobodnego biegania psów. Wybudowano tutaj liczne urządzenia umożliwiające różnorodne zabawy właścicieli ze swoimi psami. Właściciele psów są odpowiedzialni za utrzymanie czystości na terenie parku. Przypisy
Hamdon

Hamdon (hebr. חמדון; arab. حمدون; ang. Hamdon) – wieś beduińska położona w Samorządzie Regionu Misgaw, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Położenie Hamdon jest położona na wysokości 200 m n.p.m. w północnej części Dolnej Galilei. Leży w niewielkiej dolinie pomiędzy górami Har Hilazon (352 m n.p.m.) i Har Calmon (280 m n.p.m.), na wschodniej krawędzi Doliny Sachnin. Na północy przepływa strumień Kamon. W otoczeniu wsi Hamdon znajdują się miejscowości Maghar i Dejr Channa, kibuc Lotem, moszaw Tefachot, wieś komunalna Ma’ale Cewijja, oraz wsie arabskie Sallama i Chusnija. Na południowy wschód od wsi jest położona wojskowa baza szkoleniowa Calmon, przygotowująca młodzież do służby w Siłach Obronnych Izraela. Podział administracyjny Hamdon jest położona w Samorządzie Regionu Misgaw, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym Izraela. Demografia mieszkańcami wsi są Beduini. Historia Pierwotnie w miejscu tym znajdowały się tereny pastwisk koczowniczych plemion beduińskich. W wyniku I wojny izraelsko-arabskiej w 1948 roku cały ten obszar został przyłączony do państwa Izrael. Prowadzona na początku lat 50. XX wieku polityka przymusowego osiedlania plemion koczowniczych, wymusiła na Beduinach zamieszkanie w tym miejscu. Wieś nie była jednak formalnie uznawana przez władze izraelskie aż do 1952 roku. Dopiero od tego momentu była możliwa rozbudowa tutejszej infrastruktury. Edukacja Wieś utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej we wsi Sallama. Gospodarka Tutejsi mieszkańcy utrzymują się z upraw oliwek i rolnictwa. Transport Ze wsi wyjeżdża się na północ na drogę nr 804, którą jadąc na północny wschód dojeżdża się do wsi Sallama, lub jadąc na południowy zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogami prowadzącymi do kibucu Lotem i wsie komunalnej Ma’ale Cewijja. Przypisy
Пресс-секретариат Армии обороны Израиля

Пресс-секретариат Армии обороны Израиля (ивр. דובר צה"ל‎, Дове́р Ца́халь; аббр. ивр. דו"ץ‎, Доц) — структурное подразделение Армии обороны Израиля, отвечающее за информационную политику армии и отношения армии со СМИ. Находится в составе Оперативного управления Генерального штаба армии в качестве отдела (ивр. חטיבה‎) управления. Руководителем подразделения является офицер в звании бригадного генерала (тат-алуф) и называемый «пресс-секретарь Армии обороны Израиля», входящий в члены форума Генштаба армии. Отдел отвечает за публикацию официальных объявлений армии и взаимодействие военнослужащих со средствами массовой информации (пресса, радио, телевидение, интернет и т. п.). С марта 2025 года главой пресс-службы является бригадный генерал Эфи Дефрин. История Подразделение начало своё существование как «Подразделение по связям с прессой», созданное Катриэлем Кацем, ранее служившим пресс-секретарём Хаганы. До окончания Войны Судного Дня пресс-секретариат армии подчинялся главе Управления разведки Генштаба. После Войны Судного Дня подразделение поступило в непосредственное подчинение начальнику Генштаба армии, а главе подразделения стало присваиваться звание бригадного генерала, и он вошёл в состав форума Генштаба. С 1999 года пресс-секретариат стал отделом Оперативного управления Генштаба. а глава подразделения был подчинён главе Оперативного управления, за исключением вопросов, по которым пресс-секретариат подчиняется непосредственно начальнику Генштаба. Структура Пресс-секретариат Армии обороны Израиля состоит из нескольких отделений (ивр. ענף‎), подчиненных пресс-секретарю армии: Отделение по работе с израильскими СМИ Отделение по работе с международными СМИ Отделение по работе с арабскими СМИ Полевой штаб Отделение стратегии и операций (в подчинении отделению находится также Военная школа СМИ) Отделение медиа-продукции Отделение кадров Подготовка специалистов Курсы пресс-секретарей для пресс-секретариата Армии обороны Израиля проводится в Военной школе СМИ на 7-й учебной базе и длится 6-9 недель. Тесты проверяют общие знания, умение выражать свои мысли в письменной и устной форме, справляться со стрессовыми ситуациями. Три этапа отбора включают в себя проверку знаний по общеобразовательным предметам, симуляцию (моделирование) и собеседование, которое проводится офицерами подразделения и сторонними психологами. Список пресс-секретарей Армии обороны Израиля Примечания
Plaza Davidka

La plaza Davidka (en hebreo: כיכר הדוידקה) es una plaza pública en la intersección de la calle Jaffa, en la calle de los Profetas, y la vía Kiach en Jerusalén, Israel. Su nombre oficial es Kikar Haherut (hebreo: כיכר החירות, Plaza de la Libertad).​ Cuenta con un pequeño monumento a la Davidka, un mortero israelí casero utilizado en la defensa de Jerusalén y otras ciudades durante la guerra de Independencia de 1948. En 1956, la municipalidad de Jerusalén encargó un monumento a los Davidka diseñado por el arquitecto Asher Hiram. Fue montado en una plataforma de piedra grabada con parte del versículo del libro de los Reyes: "Yo defenderé esta ciudad para salvarla" (2 Reyes 19:34).​ Véase también Plazas urbanas por tamaño Espacio urbano Plaza Mayor Referencias
HaMakhtesh HaGadol

HaMakhtesh HaGadol (Hebrew: הַמַּכְתֵּשׁ הַגָּדוֹל, lit. The Big Crater) or simply Makhtesh HaGadol or Makhtesh Gadol, is a makhtesh, a geological erosional landform of Israel's Negev desert. It measures 5 x 10 km. A makhtesh has steep walls of resistant rock surrounding a deep closed valley. One of five makhteshim in Israel and seven in the world, HaMakhtesh HaGadol is the second largest, and is drained by one river, Nahal Hatira. Makhtesh Gadol was discovered and named before Makhtesh Ramon, which is the largest known makhtesh. This can lead to confusion and Makhtesh Gadol is therefore currently often named as Makhtesh Yeruham or Yeruham Crater. HaMakhtesh HaGadol is near Yeruham, Israel's first development town, established in the early days of the state. The location was chosen because the region was thought to be rich in natural resources. See also Makhtesh Makhtesh Ramon Makhtesh Katan Erosion Geology of Israel Nature reserves in Israel Negev Desert Geotourism References Further reading The gravimetric anomaly over the Makhtesh Hagadol and its vicinity HaMakhtesh HaGadol - video
HaMakhtesh HaGadol

HaMakhtesh HaGadol, en hébreu הַמַּכְתֵּשׁ הַגָּדוֹל, littéralement « le grand cratère », est un makhtesh, cirque d'érosion karstique situé dans le désert du Neguev. Il mesure 5 x 10 km. Faisant partie des cinq makhtesh en Israël et des sept dans le monde, HaMakhtesh HaGadol est le deuxième plus grand au monde après le Makhtesh Ramon (il fut nommé le grand cratère car découvert avant ce dernier). Il doit son originalité en ce qu'il est drainé par une rivière, Nahal Hatira, et par ses dunes de sable de couleur fossilisées. HaMakhtesh HaGadol est proche de Yeruham, première ville de développement israélienne établie dans les premiers jours de la formation de l'État. Le site fut choisi pour sa richesse en ressources naturelles. Voir aussi Sources (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « HaMakhtesh HaGadol » (voir la liste des auteurs). Articles connexes Mitzpe Ramon Liens externes Portail d’Israël Portail du Moyen-Orient Portail du patrimoine mondial
Good Fence

The Good Fence (Hebrew: הגדר הטובה, romanized: HaGader HaTova, Arabic: السياج الجيد, romanized: as-Siyaj al-Jayyid) was a term that referred to Israel's mountainous 129-kilometre (80 mi) northern border with Lebanon during the period following the 1978 South Lebanon conflict, during the Lebanese Civil War. At the time, southern Lebanon was controlled by the Maronite Christian militias and the South Lebanon Army, as the Free Lebanon State (1978–1984) and later the South Lebanon security belt administration. Background From the 1948 establishment of the State of Israel until 1970, Israel's border with Lebanon was somewhat quiet to the point that farmers from the Israeli town of Metula farmed their lands in the Ayoun Valley inside Lebanon. Throughout the early to mid 1960s the border was largely peaceful, and no fortifications or fencing had been built by either side. This started to change after infiltrators from the Lebanese side sabotaged a water pipe in Israel, resulting in the creation of a perimeter fence along the border. Not long after this, Kibbutz Manara was shelled from the Lebanese side on May 5 1967, and again in June 1968. In 1970, after their expulsion from Jordan during Black September, the PLO began taking control over southern Lebanon. Coinciding with the escalation of violence within Lebanon and the later outbreak of the Lebanese Civil War, starting in 1968, the border became a line of confrontation between Israel and Palestinian militias. History In mid-July 1976, Israel initiated the Good Fence policy, opening border crossings at Rmaish and Kfar Kila the following month. The Palestine Liberation Organization (PLO) largely disregarded this shift toward overt Israeli involvement in southern Lebanon, focusing instead on consolidating political influence and competing for control over food and aid distribution. As part of these dynamics, the PLO imposed a blockade on the villages of Rmaish, Debel, and Ain Ebel, which compelled local residents to depend on the Good Fence crossings for essential supplies. The main border crossing for goods and workers was the Fatima Gate crossing near Metula. This provided essential economic stability to the administration of the State of Free Lebanon and the later South Lebanon security belt administration. Before 2000, approximately one-third of the ophthalmology patients at Western Galilee Hospital were Lebanese who crossed the border through the Good Fence and received treatment free of charge. The Good Fence ceased to exist with Israel's withdrawal from southern Lebanon in 2000 and disintegration of the South Lebanon security belt administration and the SLA militia. See also Arab–Israeli alliance Israel–Lebanon relations Operation Good Neighbour References