NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Baza lotnicza En Szemer

Baza Lotnicza En Szemer – wojskowa baza Sił Powietrznych Izraela położona przy kibucu En Szemer, na południe od masywu górskiego Karmel, w Izraelu. Historia Lotnisko zostało wybudowane w 1945 roku przez Brytyjczyków. Służyło ono jako baza Royal Air Force. W 1948 kontrolę nad lotniskiem przejęli Izraelczycy. W 2001 planowano budowę na terenie bazy baterii rakiet antyrakietowych Arrow, jednak silne sprzeciwy mieszkańców uniemożliwiły realizację tego projektu. Obecna eksploatacja Wyjątkową rzeczą jest wykorzystanie wojskowych lotnisk Izraela do celów cywilnych. Wynika to głównie z kwestii braku nowo budowanych lotnisk. W związku z tym, nie ma żadnego innego rozwiązania jak tylko wykorzystywać istniejące lotniska wojskowe do celów cywilnych. Na mocy zawartych porozumień Siły Powietrzne Izraela wyraziły zgodę na wykorzystywanie bazy En Szemer do celów cywilnych. Przy lotnisku działa nieliczny klub, którego członkowie dysponują trzema szybowcami i jednym samolotem szkolno-turystycznym Piper Cub. Organizują oni kursy szybowcowe oraz oferują loty wycieczkowe. Na terenie bazy nie stacjonuje żadna eskadra bojowa. Baza pełni funkcję rezerwowego lotniska. 2 czerwca 2003 roku Israel Aerospace Industries i Europejski Koncern Lotniczo-Rakietowy i Obronny przeprowadziły na lotnisku En Szemer próbne loty bezzałogowego aparatu latającego UAV pod nazwą „Eagle 1”, który został zbudowany dla potrzeb Francuskich Sił Powietrznych. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne bazy Google Maps En Szemer
Be'er Tuvia

Be'er Tuvia (Hebrew: בְּאֵר טוֹבִיָּה, Be'er Toviya, "Tuvia's Well") is a moshav in the Southern District of Israel. Located near the city of Kiryat Malakhi, it falls under the jurisdiction of Be'er Tuvia Regional Council. In 2024 its population was 1,495. History In 1887, a group of First Aliyah pioneers from Bessarabia founded a moshava, which they named Qastina, after the neighboring Palestinian village of the same name. Although supported by Baron Edmond de Rothschild, the moshava did not prosper due to lack of water, distance from other Jewish centers, attacks by neighboring Arab villagers and strained relations between the settlers and the Baron's administration. In 1896, the association of Hovevei Zion in Odesa purchased the land and new settlers came. Qastina was renamed Be'er Tuvia - an adaptation of the site's Arabic name, "Bir Ta'abya". In 1910, the moshava again faced financial collapse and some members approached the Jewish National Fund with a proposal that it buy the land and houses. The JNF agreed, but due to disagreement with Hovevei Zion this never happened. Instead, the JNF compensated farmers who left Be'er Tuvia and in 1913 brought farmers from Hulda to replace them. Within a short time, the moshava's situation was much improved. According to the 1922 census of Palestine, conducted by the British Mandate authorities, Be'er Tuvia had a population of 112 inhabitants, all Jews. The moshava was practically destroyed during the 1929 Palestine riots and had to be abandoned. In 1930, it was founded anew as moshav by veterans of the Jewish Legion and kibbutzniks, mostly members of Kfar Giladi and Merhavia. By the time of the 1931 census, there were 62 occupied houses and a population of 206 Jews, 4 Christians and 2 Muslims. After a water source was discovered, Be'er Tuviya became one of the most prosperous moshavim in the country. During the Second World War, many of the moshav members joined the Jewish Brigade of the British Army. Among them was Israel Tal. During the 1948 Arab–Israeli War, the moshav was used by the Israel Defense Forces as a base for the troops fighting Egypt in the Negev. By 1990s the moshav economy was mainly based on citrus and intensive farming. Ben & Jerry's also manufactures ice cream at this location and their only factory in the Middle East. Notable residents Nehemia Levtzion (1935—2003), scholar of African history, Near East, Islamic, and African studies, President of the Open University of Israel, and executive director of the Van Leer Jerusalem Institute David Remez General Israel Tal, "father" of the Merkava tank References
Beer-Touvia

Beer-Touvia (באר טוביה) est un moshav situé sur la côte méditerranéenne et fondé en 1887 sur des terrains acquis par le Baron Edmond de Rothschild et nommés alors les "terres de Kastina". Le nom « Beer-Touvia » vient du nom de l'ancien village arabe voisin Bir-Tabiya. À cause des conditions de vie difficiles, de l'isolement géographique du lieu, du manque d'eau et des altercations avec les voisins arabes, Beer-Touvia est momentanément abandonné. C'est seulement en 1896 que les terres sont réinvesties par un groupe de pionniers issus des Amants de Sion. Lors des émeutes sanglantes d'août 1929, le lieu est de nouveau évacué. Un an plus tard en 1930, Beer-Touvia est reconstruit de ses ruines et prend officiellement le statut de moshav. Beer-Touvia compte aujourd'hui 918 habitants. Notes et références Portail d’Israël
Be'er Tuvia

Be'er Tuvia (in ebraico בְּאֵר טוֹבִיָּה‎?, Be'er Toviya, letteralmente "pozzi di Tuvia") è un moshav nel Distretto Meridionale di Israele. Situato vicino alla città di Kiryat Malakhi, ricade sotto la giurisdizione del consiglio regionale di Be'er Tuvia. Nel 2018 la sua popolazione era di 1 214 abitanti. Storia Nel 1887, un gruppo di pionieri della Prima Aliyah provenienti dalla Bessarabia fondò una moshava, che chiamarono Qastina, dal nome dell'omonimo villaggio palestinese vicino. Sebbene sostenuta dal barone Edmond de Rothschild, la moshava non prosperò a causa della mancanza d'acqua, della distanza da altri centri ebraici, degli attacchi dei vicini paesani arabi e delle tese relazioni tra i coloni e l'amministrazione del barone. Nel 1896 l'associazione Hovevei Zion a Odessa acquistò dei terreni e arrivarono nuovi coloni. Qastina fu rinominata Be'er Tuvia - un adattamento del nome arabo del sito, "Bir Ta'abya". Nel 1910, la colonia dovette nuovamente affrontare il collasso finanziario e alcuni membri si affidarono al Fondo Nazionale Ebraico (JNF) con una proposta di acquisto di terreni e case. Il JNF fu d'accordo, ma a causa del disaccordo con Hovevei Zion ciò non accadde mai. Invece, il JNF ha compensato gli agricoltori che hanno lasciato Be'er Tuvia e nel 1913 hanno portato gli agricoltori da Hulda per sostituirli. In breve tempo, la situazione della colonia fu molto migliorata. Secondo il censimento del 1922 in Palestina, condotto dalle autorità del mandato britannico, Be'er Tuvia aveva una popolazione di 112 abitanti, tutti ebrei. La moshava fu praticamente distrutta durante i moti in Palestina del 1929 e dovette essere abbandonata. Nel 1930, fu fondato di nuovo come moshav da veterani della Legione Ebraica e kibbutznik, per lo più membri di Kfar Giladi e Merhavia. Al momento del censimento del 1931, c'erano 62 case occupate e una popolazione di 206 ebrei, 4 cristiani e 2 musulmani. Dopo la scoperta dell'acqua, Be'er Tuviya divenne uno dei moshavim più prosperi del Paese. Durante la seconda guerra mondiale, molti membri del moshav si arruolarono nell'esercito britannico. Durante la guerra arabo-israeliana del 1948, il moshav fu usato dalle forze di difesa israeliane come base per le truppe che combattevano l'Egitto nel Negev. L'economia del moshav si basa principalmente sugli agrumi e sull'agricoltura intensiva. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Be'er Tuvia
Be’er Towijja

Be’er Towijja (hebr. באר טוביה) – moszaw położony w samorządzie regionu Be’er Towijja, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Leży w północno-zachodniej części pustyni Negew. Historia Pierwotny moszaw powstał w tym miejscu w 1887. Imigranci, którzy tutaj się osiedlili pochodzili z Besarabii. Moszaw nazywał się Kastina. Pomimo finansowego wsparcia Barona Edmonda de Rothschilda, moszaw nie rozwijał się, gdyż brakowało dostępu do wody. Dodatkowymi trudnościami była duża odległość od innych obszarów żydowskiego osadnictwa w Palestynie i napaści ze strony arabskich sąsiadów z pobliskich wiosek. Moszaw został porzucony. W 1896 tutejszą ziemię zakupił syjonistyczny ruch Chowewej Syjon i ponownie założono moszaw, któremu nadano nazwę Be’er Towijja. Podczas arabskich rozruchów w 1929 moszaw został zniszczony i musiał być porzucony. Ponowne założenie moszawu nastąpiło w 1930. Odkryto wówczas wodę i osada mogła pomyślnie się rozwijać. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Be’er Towijja Google Maps Mapa moszawu Be’er Towijja
Makchul

Makchul (hebrejsky מַכְּחוּל, v oficiálním přepisu do angličtiny Makchul, přepisováno též Makhul nebo Mahul) je arabská vesnice v Izraeli, v Jižním distriktu, v Oblastní radě al-Kasum. Geografie Leží v nadmořské výšce 532 metrů v severní části pouště Negev nedaleko jižního okraje svahů Judských hor respektive jejich části, která je nazývána Hebronské hory (Har Chevron) a které zde dominuje masiv Har Amasa. Severně od vesnice leží lesní komplex Jatir. Obec se nachází 64 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 92 kilometrů jihovýchodně od centra Tel Avivu, cca 27 kilometrů severovýchodně od Beerševy a 13 kilometrů západně od města Arad. Makchul obývají Arabové, respektive polokočovní arabští beduíni, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky smíšené. Ve volné krajině dominují rozptýlená sídla beduínů, městská centra v centrálním Negevu jsou většinou židovská. Od počátku 21. století se navíc v lokalitě východně od Makchulu plánuje výstavba nového velkého města Kasif, určeného pro ultraortodoxní Židy. Plány byly schváleny definitivně počátkem roku 2015. Kasif má mít až 100 000 obyvatel. Makchul je na dopravní síť napojen pomocí místní komunikace, která jižně od vesnice ústí do dálnice číslo 31. Dějiny Makchul je vesnice, která byla vytvořena roku 2003 a oficiálně uznána izraelskou vládou za samostatnou obec. Pracovně bývala nazývána Mar'it (מרעית) podle vádí Nachal Mar'it, které protéká západně od vesnice. Správní území vesnice dosahuje 7319 dunamů (7,319 kilometrů čtverečních). Demografie Přesné údaje o počtu obyvatel nebyly dlouho k dispozici. Oficiální vládní statistické výkazy evidovaly Makchul jako pouhé „místo“ (makom) nikoliv obec. Podle neoficiálních zdrojů populace obce dosahovala cca 1500 lidí. Pro rok 2020 se počítalo s nárůstem na 6500. Funguje tu základní škola, probíhá výstavba inženýrských sítí a komunikací. K 31. prosinci 2014 zde bylo oficiálně registrováno 356 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 10,9 %. Obyvatelstvo tvoří izraelští Arabové. Odkazy Reference Související články Negevská poušť Externí odkazy (hebrejsky) Oficiální stránky bývalé Oblastní rady Abu Basma
Makhul

Makhul (Arabic: مكحول; Hebrew: מַכְּחוּל) is a Bedouin village in the Negev desert in southern Israel. Located near Tel Arad, it falls under the jurisdiction of al-Kasom Regional Council. In 2024 it had a population of 2,105. History The village was established following Government Resolution 881 on 29 September 2003, which created eight new Bedouin settlements (seven of which were to be located in the now defunct Abu Basma Regional Council). After being named Mar'it (Hebrew: מרעית) during the planning states, the village's name was chosen by Bedouins, and is taken from the Cahol stream and Cahol ruins nearby. References See also Bedouin in Israel
Makhul

Makhul (Hebreeuws: מכחול) is een bedoeïenendorp in het noordelijke deel van Negev in Israël, gelegen bij Tel Arad, vallend onder de regionale raad van Al-Kasom. Makhul telt 421 inwoners. Geschiedenis Het historisch bedoeïenendorpje Makhul bestond reeds voor de stichting van de staat Israël. In 1999 besloot de Israëlische regering een stadsgebied te erkennen met de naam Mar'it (Hebreeuws: מרעית), waar Makhul nog twee bedoeIenendorpjes, Drijt en Kuhlih deel van uitmaakten. Op verzoek van de bevolking werd deze naam gewijzigd in Makhul (ook geschreven als Makchul). Prawerplan Op grond van het kabinetsbesluit 881 van 29 september 2003 werd besloten tot de bouw van acht stadsgebieden voor een permanente huisvesting van bedoeïnen. In 2011 begon Israël met de uitvoering van dit Begin-Prawer Plan, met de bedoeling om de bedoeïenen en Makhul (gedwongen) onder te brengen in een van die voor hen geconstrueerde stadsgebieden. Ondanks de erkenning zijn de meeste van e huizen in Makhul afgesloten van voorzieningen en worden bedreigd met verwoesting. Dit plan dat de vernietiging van de dorpjes en daarmee de cultuur van de bedoeïenen tot gevolg zou hebben leidt sindsdien tot veel protesten. Zie ook Bedoeïenen in Israël UN rights chief urges Israel to reconsider bill that would displace thousands of Bedouins | UN News Externe links Makhul UN rights chief urges Israel to reconsider bill that would displace thousands of Bedouins news.un.org 25 juli 2013 Israel's Bedouin eviction plan opposed aljazeera.com, 30 november 2013 the Arab-bedouin community in the Negev-Nagab a short background dukium.org
Makhul

Makhul (hebr.: מכחול) – wieś położona w samorządzie regionu Abu Basma, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Leży w północnej części pustyni Negew. Historia Wioskę założono 29 września 2003, jako wynik rządowego planu budowy ośmiu nowych wiosek beduińskich. Komunikacja Na południe od wioski przebiega droga ekspresowa nr 31 (Eszel ha-Nasi–Newe Zohar). Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Makhul Google Maps Mapa Makhul
Karnei Shomron

Karnei Shomron (en hebreu: קרני שומרון) és un assentament israelià localitzat a l'Àrea de Judea i Samaria. Fundat el 1976, va ser declarat consell local el 1991. Segons l'Oficina Central d'Estadístiques d'Israel, el desembre de 2010 comptava amb una població de 6.200 habitants. Referències Enllaços externs Website del Consell local (hebreu)
Karnei Schomron

Karnei Schomron (hebräisch קַרְנֵי שׁוֹמְרוֹן; wörtlich: „Hörner von Samaria“) ist eine israelische Siedlung und Stadt, die 1977 im Nordwesten des palästinensischen Samaria, östlich von Kfar Saba gegründet wurde. Sie ist eine eigenständige israelische Gemeindeverwaltung. Die Einwohnerzahl beträgt 9.713 (Stand: Januar 2022). Am 31. Dezember 2016 lebten in Karnei Shomron 7102 israelische Siedler. Lage Karnei Schomron befindet sich im Westjordanland, 48 Kilometer nordöstlich von Tel Aviv und 85 Kilometer nördlich von Jerusalem. Die Stadt grenzt an das Wadi Nahal Kana. Das Wadi soll die historische Grenze zwischen den Stämmen Ephraim und Manasse in der Zeit des ersten israelitischen Staates gewesen sein. Das Wadi wird von der Israel Nature and Parks Authority verwaltet und ist als Naturschutzgebiet eingetragen. Geschichte 1991 wurden vier israelische Siedlungen zusammengeführt, die den Namen Karnei Schomron erhielt: Karnei Shomron – 1977, von 450 Familien gegründet Ginot Shomron – 1984, von 850 Familien gegründet Neve Menachem – 1991, von 220 Familien gegründet Alonei Shilo – 1999, von 25 Familien gegründet Auf die Karnei Shomron Mall erfolgte am 16. Februar 2002 ein Anschlag. Der Palästinenser Sadek Abdel Hafeth betrat an einem Samstagabend (Shabbat) das Einkaufszentrum und trug dabei einen Sprengsatz an seinem Körper. Am Eingang zu einer Pizzeria brachte der Selbstmordattentäter um 19:45 Uhr diesen Sprengsatz zur Detonation, wobei drei Jugendliche starben und 27 Menschen verletzt wurden, sechs von ihnen schwer. Zwei der Jugendlichen waren sofort tot, während das dritte Opfer erst am 27. Februar 2002 seinen Verletzungen erlag. Die Todesopfer waren Rachel Thaler (16 Jahre) und Keren Shatsky (15 Jahre) aus Ginot Shomron sowie Nehemia ’Amar (15 Jahre) aus Karnei Shomron. Die Volksfront zur Befreiung Palästinas übernahm die Verantwortung für den Anschlag und erklärte, dass der Attentäter ein 18-jähriger palästinensischer Teenager aus Qalqiliya gewesen sei. Einwohner Das israelische Zentralbüro für Statistik gibt bei den Volkszählungen vom 4. Juni 1983, 4. November 1995 und vom 28. Dezember 2008 für Karnei Schomron folgende Einwohnerzahlen an: Bürgermeister Herzl Ben-Ari bis 2018 Yigal Lahav seit 2018 Bekannte Bewohner der Ansiedlung Der Oberrabbiner von Karnei Shomron ist Rabbi Yitzhak Halevy. Herzl Ben-Ari ist der Bürgermeister von Karnei Shomron. Michael Ben-Ari (* 1963), israelischer Politiker Mosche Feiglin (* 1962), israelischer Politiker Schmuel Sackett, israelischer Politiker Rechtliche Frage Die Vereinten Nationen (UNO) betrachten die israelischen Siedlungen im Westjordanland (bzw. Judäa und Samaria) als illegal errichtet, da dieses Gebiet nach ihrer Ansicht nicht zum Staatsgebiet Israels zählt. Die israelische Regierung bestreitet diese Rechtsauffassung. Weblinks Sondra Oster Baras: Karnei Shomron – A Place For Every Jew To Call Home. (Memento vom 22. Februar 2014 im Internet Archive) In: One Israel Fund News. Einzelnachweise
Karnei Shomron

Karnei Shomron (Hebrew: קַרְנֵי שׁוֹמְרוֹן, lit. "Rays (of light) of Samaria") is an Israeli settlement organized as a local council established in 1977 in the West Bank, east of Kfar Saba. Karnei Shomron is located 48 kilometres (30 mi) northeast of Tel Aviv and 85 kilometres (53 mi) north of Jerusalem. In 2024 it had a population of 10,541. The international community considers Israeli settlements in the West Bank illegal under international law, but the Israeli government disputes this. History and archaeology Confiscation of Palestinian land According to ARIJ, Israel confiscated land from four nearby Palestinian villages of in order to construct Karnei Shomron: 713 dunams from Jinsafut 512 dunams from Deir Istiya 229 dunams from Kafr Laqif 216 dunams from Hajjah. Local Council neighborhoods In 1991, several Israeli settlements were merged to become a single municipality called Karnei Shomron Local Council: Karnei Shomron – established in 1977, 450 families Ginot Shomron – established in 1984, 850 families Neve Menachem/Neve Oramin – established in 1991, 220 families Alonei Shilo – established in 1999, 25 families Also part of Karnei Shomron are: Mitzpe Tzvaim Midreshet Shilat, a midrasha for girls Ramat Gil'ad Neve Aliza, a religious neighborhood of American-style homes founded by new immigrants from the United States and Canada in 1985 Nature The town borders Wadi Qana, a wadi marking the border between lands that are believed to have been the territory of the tribes of Ephraim and Manasseh (Menashe) in biblical times. Wadi Qana (Hebrew name: Nahal Kana), is administered by the Israel Nature and Parks Authority and is defined as a nature reserve. Leadership The chief rabbi of Karnei Shomron is Yitzhak HaLevy. Igal Lahav is the head of the Karnei Shomron Local Council. 2002 mall attack During the Second Intifada, on 16 February 2002, two people were killed and 30 people were wounded, six seriously, when a suicide bomber blew himself up at a pizzeria in Ginot Shomron shopping mall in Karnei Shomron. Rachel Thaler, aged 16, died of her wounds on 27 February. The Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP) claimed responsibility for the attack. Notable residents Michael Ben-Ari (b. 1963), politician Moshe Feiglin (b. 1962), politician Shmuel Sackett (b. 1961), activist References External links Karnei Shomron website
Karnei Shomron

Karnei Shomron (in ebraico קַרְנֵי שׁוֹמְרוֹן‎?, lett. "la luce della Samaria") è un insediamento israeliano organizzato come consiglio locale istituito nel 1977 in Cisgiordania, nel Governatorato di Qalqilya. Si trova ad est di Kfar Saba, 48 chilometri (30 mi) a nord-est di Tel Aviv e 85 chilometri (53 mi) a nord di Gerusalemme. Nel 2018 contava una popolazione di 7 713 abitanti. La comunità internazionale considera gli insediamenti israeliani in Cisgiordania illegali secondo il diritto internazionale; il governo israeliano contesta questa posizione. Storia Secondo l'Applied Research Institute di Gerusalemme, Israele sequestrò terre da alcuni villaggi palestinesi per costruire Karnei Shomron: Jinsafut, Deir Istiya, Kafr Laqif, Hajjah. Nel 1991, alcuni insediamenti vennero incorporati per divenire una singola municipalità chiamata Karnei Shomron Local Council: Karnei Shomron - fondato nel 1977 Ginot Shomron - fondato nel 1984 Neve Menachem/Neve Oramin - fondato nel 1991 Alonei Shilo - fondato nel 1999 A sud di Karnei Shomron scorre il Nahal Kana, un wadi che segna il confine tra le due terre che si ritiene siano state il territorio delle tribù di Efraim e Menashe in tempi biblici. Il Nahal Kana Wadi è amministrato dall'Israel Nature and Parks Authority ed è una riserva naturale protetta. Nel 1985 immigrati provenienti dagli Stati Uniti e dal Canada si insediarono a Karnei Shomron fondando Neve Aliza, un quartiere religioso di case in stile americano. Attentato terroristico Il 16 febbraio 2002 un attentatore suicida si fece esplodere in una pizzeria nel centro commerciale Karnei Shomron. Nell'attentato morirono due persone e altre 30 rimasero ferite, di cui sei gravemente. Rachel Thaler, 16 anni, morì il 27 febbraio per le ferite subite, portando il totale delle vittime a tre. Il Fronte Popolare per la Liberazione della Palestina rivendicò l'attacco. Note Voci correlate Kiryat Arba Cisgiordania Linea Verde (Israele) Insediamenti israeliani Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Karnei Shomron Collegamenti esterni Karnei Shomron website, su ginaplus.org.
Karnei Shomron

Karnei Shomron (Hebreeuws: קַרְנֵי שׁוֹמְרוֹן) is een Israëlische kolonie op de Westelijke Jordaanoever. Het dorp heeft circa 7700 inwoners en de naam betekent 'herrijzenis van het licht in Samaria'. In de nabijheid van het dorp ligt het natuurgebied Wadi Qana. Geschiedenis Het dorp is gesticht in 1977. In de jaren '90 is het dorp uitgebreid met een wijk met immigranten vanuit de Verenigde Staten. Conflict Op zaterdagavond 16 februari 2002 liet een Palestijnse zelfmoordterrorist een bomvest ontploffen in het winkelcentrum in Karnei Shomron. Een vrouw en een jongen kwamen om het leven. Het Volksfront voor de Bevrijding van Palestina claimde de verantwoordelijkheid voor de aanslag. Status De Europese Unie, de Verenigde Naties en de meerderheid van de internationale gemeenschap beschouwen de nederzettingen als illegaal volgens het internationaal recht. Een groot aantal VN-veiligheidsraadsresoluties (446, 452, 465, 471, 2334) hebben de kolonies dan ook als zodanig bestempeld. Israël bestrijdt dit. Externe link Website van het dorp
Karne Szomeron

Karne Szomeron (hebr. קרני שומרון) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Judei i Samarii, w zachodniej części Samarii w Izraelu. Miejscowość jest położona pomiędzy terytoriami Autonomii Palestyńskiej. Historia Osada została założona w 1977. W 1984 założono osiedle Ginot Szomeron, a w 1991 osiedle Newe Menachem. W 1991 osiedla zostały połączone pod wspólną nazwą Karne Szomeron. Osada uzyskała wówczas status samorządu lokalnego. Demografia Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2006 roku w osadzie żyło 6,3 tys. mieszkańców. Populacja osady pod względem wieku (dane z 2006): Źródło danych: Central Bureau of Statistics. Komunikacja Przy miasteczku przebiega droga ekspresowa nr 55 (Kefar Sawa-Nablus). Edukacja W mieście znajduje się wiele szkół począwszy od przedszkola aż po szkoły średnie. Szkoły dzielą się na religijne oraz świecie. W Karne Szomeron działa żłobek dla dzieci w wielu od 3 miesięcy do 3 lat oraz przedszkole dla dzieci w wielu od 3 do 6 lat. W dzielnicy Ginot Szomeron znajduje się świecka szkoła podstawowa Rimon School. W mieście działają także szkoły religijne. Dwie szkoły podstawowe Lapidim School oraz Masuah School oraz Talmud Torah HaShomron (Barka’i) przeznaczone wyłącznie dla chłopców. W Karnei Shomron działają religijne szkoły średnie dla chłopców Yeshivat HaShomron, Yeshivat Halichot Olam oraz Ulpanat Lehava przeznaczona dla dziewcząt. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Karne Szomeron Google Maps Mapa Karne Szomeron