NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kelil

Kelil (hebr. כליל) – wieś komunalna położona w Samorządzie Regionu Matte Aszer, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Położenie Kelil jest położona na wysokości 181 metrów n.p.m. na zboczach wzgórz Zachodniej Galilei. Leży u podnóża gór Górnej Galilei. Okoliczne wzgórza są zalesione. Teren opada w kierunku zachodnim ku równinie przybrzeżnej Izraela. Na północ i zachód od wsi przepływa strumień Jechiam, na wschodzie strumień Szeli, a na południu strumień Jano'ah, który zasila Bet ha-Emek. W otoczeniu wsi znajdują się miejscowości Januch-Dżat, Jirka i Kafr Jasif, kibuce Gaton, Jechi’am i Kabri, moszaw Amka, wsie komunalne Aszerat i Newe Ziw, oraz arabska wieś Szajch Dannun. Podział administracyjny Kelil jest położona w Samorządzie Regionu Matte Aszer, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym. Demografia Stałymi mieszkańcami wsi są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest świecka: Źródło danych: Central Bureau of Statistics. Historia Wieś powstała w 1979 roku z prywatnej inicjatywy kilku rodzin, które rozpoczęły wykupywać grunty od arabskich właścicieli. Przy zakładaniu osady wsparcia udzieliła Agencja Żydowska, w ramach realizowanego projektu Ha-Micpim be-Galil (hebr. המצפים בגליל; pol. Morze Perspektyw Galilei). Projekt ten zakładał zakładanie nowych osiedli w Galilei, aby w ten sposób poprawić pozycję demograficzną społeczności żydowskiej na północy kraju. Nazwa wsi pochodziła od pobliskiego stanowiska archeologicznego Chirbat Kelil. W przeciwieństwie do większości osad wiejskich w Izraelu, Kelil została zaprojektowana jako gromada rodzinnych gospodarstw rolniczych rozproszonych na dużej powierzchni. Niektóre z tych gospodarstw przyjęły koncepcję ekologicznego rozwoju, produkując własną energię elektryczną z ogniw słonecznych i turbin wiatrowych. Edukacja i sport Wieś utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej w kibucu Kabri. Kultura i sport We wsi mieszka duża liczba profesjonalnych artystów, rzemieślników, muzyków, poetów i pisarzy. Tworzy to niepowtarzalny, unikalny charakter osady. Z obiektów sportowych jest boisko do koszykówki. Gospodarka Podstawą lokalnej gospodarki jest rolnictwo, głównie rolnictwo ekologiczne z nastawieniem na hodowlę ziół. Innym źródłem dochodów jest obsługa ruchu turystycznego i agroturystyka. Transport Ze wsi wyjeżdża się na zachód na drogę nr 8721, którą jadąc na zachód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 70 między wsią Szajch Dannun a moszawem Amka. Od drogi nr 8721 odchodzi w kierunku południowym lokalna droga prowadząca do miejscowości Kafr Jasif. Natomiast jadąc drogą nr 8721 na wschód dojeżdża się do miejscowości Januch-Dżat. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne wsi Kelil. [w:] Google Maps [on-line]. [dostęp 2013-05-27]. (ang.). Mapa wsi Kelil. [w:] Amudanan [on-line]. [dostęp 2013-05-27]. (hebr.).
Szarona

Szarona (hebr. שרונה; oficjalna pisownia w ang. Sharona) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Ha-Galil ha-Tachton, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Położenie Leży na wschód od Jeziora Tyberiadzkiego w Dolnej Galilei. Historia Moszaw został założony w 1938 przez emigrantów z Polski. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Szarona Google Maps Mapa moszawu Szarona
Sharona

Sharona (hebreiska: שרונה) är en ort i Israel. Den ligger i distriktet Norra distriktet, i den norra delen av landet. Sharona ligger 259 meter över havet och antalet invånare är 516. Terrängen runt Sharona är huvudsakligen kuperad, men åt nordväst är den platt. Sharona ligger uppe på en höjd.Runt Sharona är det tätbefolkat, med 982 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Nasaret, 15,4 km väster om Sharona. Trakten runt Sharona består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor
Sde Jicchak

Sde Jicchak (hebrejsky שְׂדֵה יִצְחָק, doslova „Jicchakovo pole“, v oficiálním přepisu do angličtiny Sede Yizhaq, přepisováno též Sde Yitzhak) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Haifském distriktu, v Oblastní radě Menaše. Geografie Leží v nadmořské výšce 35 metrů v pobřežní nížině, nedaleko od kopcovitých oblastí podél Zelené linie oddělující vlastní Izrael v mezinárodně uznávaných hranicích od okupovaného Západního břehu Jordánu. Východně od obce protéká tok Nachal Chadera, do kterého tu ústí Nachal Chaviva. Po západním okraji obce prochází vádí Nachal Jicchak. Obec se nachází 11 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 42 kilometrů severovýchodně od centra Tel Avivu, cca 45 kilometrů jižně od centra Haify a 7 kilometrů jihovýchodně od města Chadera. Sde Jicchak obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky smíšené. Na východ a jihovýchod od mošavu začíná téměř souvislý pás měst a vesnic obývaných izraelskými Araby – takzvaný Trojúhelník (nejblíže je to město Baka-Džat 4 kilometry odtud). Západním směrem v pobřežní nížině převládá židovské osídlení. Sde Jicchak je na dopravní síť napojen pomocí místní silnice číslo 581. Východně od mošavu probíhá také dálnice číslo 6 (Transizraelská dálnice). Dějiny Sde Jicchak byl založen v roce 1952. Pojmenován je podle velitele elitních židovských jednotek Palmach Jicchaka Sadeho. Šlo o jednu ze dvou vesnic napojených na levicovou stranu Mapam. Jejími zakladateli byli noví židovští přistěhovalci z Polska. Původně sídlili osadníci v místech nynější vesnice Lahavot Chaviva, později se přesunuli do nynější lokality. Místní ekonomika je založena na zemědělství. Vesnice patří v Izraeli k největším producentům zemědělských plodin a květin ze skleníkových komplexů, které lemují okolo obce. Rostoucí část obyvatelstva ale tvoří rezidenti bez vazby na zemědělství. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Sde Jicchak Židé – cca 600 osob (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství, cca 700 osob). Jde o menší sídlo vesnického typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 675 lidí. Během roku 2014 populace klesla o 0,9 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Sde Jicchak na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky obce
Sde Yitzhak

Sde Yitzhak (Hebrew: שְׂדֵה יִצְחָק, lit. 'Field of Isaac') is a moshav in northern Israel. Located in the eastern Sharon plain to the south-east of Hadera, it falls under the jurisdiction of Menashe Regional Council. In 2024 it had a population of 772. History The village was established in 1952 on the former site of Lahavot Haviva, which had moved to its present location three kilometres east the previous year. The founders were immigrants from Poland. The moshav was named after Yitzhak Sadeh, a founder of the Palmach. References External links Official website
Sede Jicchak

Sede Jicchak (hebr. שדה יצחק) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Menasze, w dystrykcie Hajfa, w Izraelu. Położenie Moszaw Sede Jicchak leży w północno-wschodniej części równiny Szaron na południe od masywu Góry Karmel, w otoczeniu miast Hadera i Baka-Dżatt, miasteczka Eljachin, kibucu Lahawot Chawiwa, oraz moszawów Achituw, Talme Elazar i Ma’or. Historia Moszaw został założony w 1952 roku przez żydowskich imigrantów z Polski na miejscu wcześniejszej lokalizacji kibucu Lahawot Chawiwa. Nazwano go na cześć Jicchaka Sadego (1890–1952), założyciela oddziałów Palmach. Kultura i sport W moszawie znajduje się ośrodek kultury, basen pływacki oraz boisko do piłki nożnej. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie i uprawach kwiatów w szklarniach. Transport Na wschód od moszawu przebiega autostrada nr 6, brak jednak możliwości bezpośredniego wjazdu na nią. Z moszawu wyjeżdża się na wschód na drogę nr 581, którą jadąc na północ dojeżdża się do drogi ekspresowej nr 61 i moszawu Ma’or, lub jadąc na południe dojeżdża się do moszawu Achituw i drogi nr 5815 prowadzącej na wschód do kibucu Maggal. Lokalna droga prowadzi na wschód do kibucu Lahawot Chawiwa. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Sede Jicchak Google Maps Mapa moszawu Sede Jicchak Amudanan
Ma'ajan Cvi

Ma'ajan Cvi (hebrejsky מַעְיַן צְבִי, doslova „Cviho pramen“, v oficiálním přepisu do angličtiny Ma'yan Zevi, přepisováno též Ma'ayan Tzvi) je vesnice typu kibuc v Izraeli, v Haifském distriktu, v Oblastní radě Chof ha-Karmel. Geografie Leží v nadmořské výšce 63 metrů v hustě osídlené a zemědělsky intenzivně využívané pobřežní nížině. Obec se nachází na jihozápadním okraji města Zichron Ja'akov, 3 kilometry od břehů Středozemního moře, cca 56 kilometrů severoseverovýchodně od centra Tel Avivu, cca 27 kilometrů jihojihozápadně od centra Haify a 14 kilometrů severně od města Chadera. Ma'ajan Cvi obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je převážně židovské. Ovšem 4 kilometry jihozápadně od kibucu stojí město Džisr az-Zarka osídlené izraelskými Araby a 3 kilometry severovýchodním směrem stojí rovněž arabské město Furejdis. Ma'ajan Cvi je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 4 a místními komunikacemi v rámci města Zichron Ja'akov. Dějiny Ma'ajan Cvi byl založen v roce 1938. Šlo o opevněnou osadu typu Hradba a věž. Zakladateli byla skupina židovských přistěhovalců z Německa, kteří do Palestiny přišli v roce 1935. Provizorně sídlila a procházela výcvikem v kibucu Deganija. Do nynějšího místa osadníci přišli 30. srpna 1938. Potřebné pozemky poskytlo Palestinské židovské kolonizační sdružení. V roce 1946 vesnici posílila další skupina německých Židů, kteří přežili holokaust. Na budování osady se podíleli členové mládežnického hnutí ha-Makabi ha-Ca'ir. Koncem 40. let měl kibuc Ma'ajan Cvi rozlohu katastrálního území 878 dunamů (0,878 kilometru čtverečního). Místní ekonomika je založena na zemědělství a průmyslu (firma na optické nástroje). Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Ma'ajan Cvi Židé – cca 600 osob (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství, cca 700 osob). Jde o menší sídlo vesnického typu s dlouhodobě kolísající populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 654 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 5,5 %. Odkazy Reference Související články kibuc Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ma'ajan Cvi na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky obce
Ma'ayan Tzvi

Ma'ayan Tzvi (Hebrew: מַעְיַן צְבִי, lit. 'Zvi's Spring') is a kibbutz in northern Israel. Located near Zikhron Ya'akov, it falls under the jurisdiction of Hof HaCarmel Regional Council. In 2024 it had a population of 810. History The kibbutz was established 30 August 1938 as part of the tower and stockade settlement project by members of the Maccabi youth movement who fled from Nazi Germany. At first, the kibbutz was called Ma'ayan. It was established on land which had traditionally belonged to the Palestinian village of Kabera. In 1945, the name Zvi was added in honor of Zvi Frank, a Zionist activist and one of the heads of the Jewish Colonization Association which purchased the kibbutz lands. The kibbutz manufactures optical devices and components for high-tech and advanced weapon systems. References
Majan Cewi

Majan Cewi (hebr. מעיין צבי; pol. Źródło Cewiego) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Chof ha-Karmel, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Położenie Kibuc Majan Cewi leży na południowym krańcu masywu górskiego Karmel, w otoczeniu miasteczka Zichron Ja’akow i kibucu Ma’agan Micha’el. Historia Kibuc został założony 30 sierpnia 1938 roku przez żydowskich imigrantów z Austrii, Czechosłowacji i Niemiec. Początkowo była to typowa osada obronna, z palisadą i wieżą obserwacyjną. Nazwano ją na cześć syjonistycznego działacza Franka Tzvi, który był przywódcą Jewish Colonization Association. Przyczynił się on do zakupienia ziemi, na której powstał ten kibuc. Kultura W kibucu jest ośrodek kultury, centrum sportowe oraz boisko do piłki nożnej. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie. W dniu 13 stycznia 2009 roku uruchomiono zbiornik wody położony na zachód od kibucu. Koszt budowy zbiornika wyniósł 25 mln ILS. Dostarczy on 12 mln m³ oczyszczonych ścieków do nawadniania pobliskich upraw rolniczych. Transport Z kibucu wychodzi w kierunku zachodnim lokalna droga, którą dojeżdża się do drogi ekspresowej nr 4. Kibuc graniczy z miasteczkiem Zichron Ja’akow. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Majan Cewi Google Maps Mapa kibucu Majan Cewi Amudanan
Petza'el

Petza'el (Hebrew: פְּצָאֵל) is a moshav and Israeli settlement in the West Bank. Located in the center of the Jordan Valley, 34.5 kilometers from the Green line, it falls under the jurisdiction of Bik'at HaYarden Regional Council. In 2024 it had a population of 573. It is named for Phasael, older brother of Herod the Great, for whom he had named a city nearby in ancient times. The international community considers Israeli settlements in the West Bank illegal under international law, but the Israeli and US governments dispute this. Name History During the Roman period, King Herod the Great of Judaea established a new city in the Jordan Valley north of Jericho, which he named Phasaelis (Ancient Greek: Φασαηλίς, Phasaēlís), in dedication to his elder brother Phasael. Its remains were identified in the area (more at Fasayil: History and archaeology). Modern Petza'el Petza'el was established near Ma'ale Efraim in 1970 by former soldiers who were members of the Moshavim Movement. The settlement was initially administered as both a moshav and a kibbutz. In 1975 the settlement moved to a location in the valley where the agricultural fields of the members were located. According to ARIJ, in order to construct Petza'el Israel confiscated land from two Palestinian villages: 1,242 dunams from Fasayil, 176 dunams from Al-Jiftlik In recent years, the settlements has absorbed around 30 new families, mostly the children of the founding members. Economy Most of the settlement's residents earn their living from agriculture. The younger members work in both agriculture and other jobs. In the 2013 the settlement had 3,960 dunams of cultivated land, of which 2,700 dunams was used for date palms, 800 for vineyards, 400 for vegetables (mostly peppers) and 60 for flowers. Most of the agricultural output is designated for export. There are conflicting views about the builder of a race track near the settlement. Haaretz reported the illegal race track was built by the west bank regional council by using public funds. Community and civic services The settlement operates two kindergartens, several clubs for the members, a synagogue, pool, grocery store and recreation sites. Some of the electricity is created by solar panels in the settlements and some residents also use solar panels for their personal use. References
Peca’el

Peca’el (hebr. פצאל) – moszaw położony w samorządzie regionu Bika’at ha-Jarden, w Dystrykcie Judei i Samarii, w Izraelu. Leży w Dolinie Jordanu, na północ od miasta Jerycho. Historia Moszaw został założony w 1970 przez żydowskich osadników. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie i uprawach w szklarniach. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Peca’el Google Maps Mapa moszawu Peca’el
Пцаэль

Пцаэль (ивр. פְּצָאֵל‎) — израильское поселение, кооперативный мошав трудового типа, в Иорданской долине, в Иудее и Самарии, в составе регионального совета Арвот-ха-Ярден. Расположен в долине Пцаэль, у выхода ручья Пцаэль, который питается водами источников Эйнот-Пцаэль. Аллювиальные плодородные почвы долины позволяют вести интенсивное земледелие. Назван в честь древнего поселения Фасаэль (Phasaelis), руины которого находятся рядом. История Мошав основан в 1970 году Движением мошавов. Первоначально он располагался рядом с местом, где сегодня находится поселение Маале-Эфраим, и в то время носил название «Маале-Эфраим», поскольку Государственная комиссия по наименованиям возражала против имени «Пцаэль». Тогда посёлок действовал по модели «мошав-кибуц», но, поскольку сельскохозяйственные угодья находились в самой долине, в 1975 году он был перенесён на нынешнее место и с тех пор официально называется Пцаэль. Посёлок расположен на высоте около 270 м ниже уровня моря. Въезд — с шоссе 90 («дорога долины») у перекрёстка Пцаэль, где она соединяется с шоссе 505. В мошаве проживает около 120 семей; в последние годы идёт заметный приём молодёжи, в основном уроженцев самого посёлка. Ведущая экспортная культура — финики сорта маджхуль; также выращивают столовый виноград и овощи (перцы, томаты черри). Мошав известен своим ранним и качественным виноградом — благодаря жаркому климату ягоды созревают рано. Древнее поселение, святые места и археология Примерно в четверти километра к северу от мошава расположены руины Фасаэля (Phasaelis) — еврейского поселения эпохи Второго Храма. Город был основан в правление Ирода Великого и назван в честь его брата Фасаэля. После смерти Ирода в 4 году до н.э. Фасаэль достался его сестре Саломее, а от неё вместе со всем массивом поселений (Ливиада, Архелаида и Фасаэль) перешёл к Ливии, жене императора Августа. Еврейское поселение процветало по меньшей мере до начала Великого восстания; следы пожара и слой разрушения позволяют исследователям предполагать, что его жители участвовали в восстании. Согласно археологической разведке, поселение было разрушено в период раннего арабского завоевания. Под нынешним посёлком находится крупный (свыше 300 дунамов) археологический памятник халколитической эпохи. Одно из строений ранее раскопал археолог Йосеф Порат. С 2007 года в долине Пцаэль, близ мошава, ведутся раскопки силами Института археологии Хайфского университета под руководством д-ра Шая Бара; находки указывают, что поселение существовало на этапе перехода от халколита к ранней бронзе, что и определяет его значимость. Достопримечательности в окрестностях Мемориал бойцам долины — примерно в 2 км к северо-востоку от мошава, у дороги долины, в память о павших воинах ЦАХАЛа в боях в долине во время Шестидневной войны, войны на истощение и текущей боевой деятельности; работа скульптора Игаля Тумаркина. Заповедник Сальвадора (с рощами персидской сальвадоры) и заповедник Пцаэль на верхнем участке ручья — с растительностью оазисов и остатками древних оросительных систем. Бывшая крокодиловая ферма (ныне заброшена). Ссылки פצאל — на сайте регионального совета Бик'ат-ха-Ярден Примечания
Jad Binjamin

Jad Binjamin (hebrejsky יַד בִּנְיָמִין, doslova „Binjaminův pomník“, v oficiálním přepisu do angličtiny Yad Binyamin) je obec typu společná osada (jišuv kehilati) v Izraeli, v Centrálním distriktu, v Oblastní radě Nachal Sorek. Geografie Leží v nadmořské výšce 70 metrů v hustě osídlené a zemědělsky intenzivně využívané pobřežní nížině (region Šefela). Obec se nachází 17 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 31 kilometrů jihovýchodně od centra Tel Avivu, cca 39 kilometrů západně od Jeruzalému a 3 kilometry jihovýchodně od okraje města Gedera. Jad Binjamin obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Jad Binjamin je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 3. Severně od vesnice probíhá dálnice číslo 7. Počátkem 21. století byla zároveň zprovozněna dálnice číslo 6 probíhající těsně podél východního okraje obce. Podél ní vede také železniční trať do Beerševy. Dějiny Jad Binjamin byl založen v roce 1949. Podle jiného zdroje ale nynější obec vznikla až roku 1963. Původně šlo o vzdělávací komplex zaměřený na výchovu dětí. Zřízení osady iniciovala ultraortodoxní organizace Agudat Jisra'el. Obec prochází výraznou stavební expanzí. Usídlilo se tu i několik set židovských rodin evakuovaných roku 2005 v rámci jednostranného stažení z Pásma Gazy. V obci sídlí úřady Oblastní rady Nachal Sorek, funguje tu zdravotní středisko, zubní ordinace, základní škola a další náboženské vzdělávací instituce včetně ješiv, z nichž některé se sem přesunuly spolu s vysídlenými židovskými osadníky z Pásma Gazy. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Jad Binjamin Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec, která ale nabývá městského charakteru s prudce rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 3713 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 1,5 %. Odkazy Reference Související články společná osada Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Jad Binjamin na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Nachal Sorek
Yad Binyamin

Yad Binyamin (Hebrew: יַד בִּנְיָמִין, lit. Binyamin Memorial) is a community settlement in central Israel. The seat of Nahal Sorek Regional Council, it is located adjacent to the junction of three major highways: Highway 3, Highway 6, and Highway 7. In 2024 it had a population of 4,338. History The land had been used as a Ma'abara Nativa which was abandoned as a religious settlement and educational center in 1962 by Poalei Agudat Yisrael, in partnership with the municipality of Nahal Sorek. It was named after the former Minister of Postal Services, Binyamin Mintz, who had died the previous year. For many years, the community was a center of higher Jewish learning, based around the yeshiva. Following the disengagement plan, around 200 families from Gush Katif moved into temporary pre-fabricated housing in Yad Binyamin. Some later moved to a new village named Ganei Tal after the former settlement by the same name. Many other families have moved to Netzer Hazani. The community has a neighborhood, called Ahuzat Yonatan, that is for people ages 55 and older. The neighborhood has approximately 160 apartments as well as a shared building containing a synagogue. Transportation Yad Binyamin is located 3 kilometres (1.9 mi) from the Re'em Junction on Highway 3, and one kilometer from the intersection of Highway 6 and Highway 7. In September 2018, Israel Railways opened the nearby Kiryat Malachi-Yoav station, connecting the area to the Nahariyah–Beersheba line. A number of Egged bus routes provide transport links to Jerusalem, Ashkelon, and other cities. References External links Official website
Jad Binjamin

Jad Binjamin (hebr.: יד בנימין; pol. Pamięci Binjamina) – wieś położona w samorządzie regionu Nachal Sorek, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu. Leży w północno-zachodniej części pustyni Negew, na południowy zachód od miasteczka Gedera, w otoczeniu moszawów Bet Chilkijja, Kidron i Jesodot, oraz kibucu Rewadim. Na północ od wioski znajduje się Baza lotnicza Tel Nof, należąca do Sił Powietrznych Izraela. Na wschód od wioski znajduje się duża baza wojskowa Sił Obronnych Izraela. W wiosce znajdują się władze administracyjne samorządu regionu Nachal Sorek. Historia Osada została założona w 1962 przez członków syjonistycznej partii politycznej Agudat Israel Workers, która wchodziła w sojusz partii Agudat Israel. W wiosce utworzono religijne centrum edukacyjne. Nazwa oddawała cześć zmarłemu rok wcześniej ministrowi komunikacji Binjaminowi Mintz. W 2005 w wiosce osiedliło się około 200 żydowskich rodzin ewakuowanych ze Strefy Gazy. Część z nich przeniosła się później do sąsiedniego kibucu Chafec Chajjim i moszawu Jesodot. Edukacja W wiosce znajduje się szkoła podstawowa. Z uczelni religijnych są tutaj: Talmud Tora Tora Ha-Chaim oraz Breuer Hafets Haim Religious School. Gospodarka Gospodarka wioski opiera się na intensywnym rolnictwie. Komunikacja Wzdłuż północnej granicy wioski biegnie autostrada nr 7, a wzdłuż wschodniej granicy biegnie autostrada nr 6, nie ma jednak możliwości bezpośredniego wjazdu na nie. Obie autostrady krzyżują się w dużym węźle drogowym położonym na północny wschód od wioski. Z wioski wychodzi lokalna droga na południe, którą dojeżdża się do skrzyżowania z drogą ekspresową nr 3 (Aszkelon-Modi’in-Makkabbim-Re’ut). Można nią dojechać do obu autostrad. Natomiast lokalna droga wychodząca z wioski na południowy zachód dojeżdża do sąsiedniego moszawu Bet Chilkijja. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Jad Binjamin Google Maps Mapa Jad Binjamin Amudanan