NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Бейт-Ханан

Бейт-Ханан (ивр. בֵּית חָנָן‎) — мошав в центральной части Израиля. Мошав расположен примерно в двух километрах к западу от города Нес-Циона, находится под юрисдикцией регионального совета Ган-Раве. В 2020 году население мошава составляло 542 человек. История Бейт-Ханан, основанный еврейскими иммигрантами из Болгарии во время праздника Ханука в 1929 году, был первой еврейской сельскохозяйственной общиной, созданной после арабских беспорядков 1929 года. Название взято из Танаха, в частности (1Цар. 4:9). Согласно переписи населения, проведенной в 1931 году властями Британского мандата, в Бейт-Ханане проживало 178 жителей в 50 домах. В 2007 году в Бейт-Ханане было 750 акров (3,04 км2) сельскохозяйственных угодий. Основными отраслями экономики являются яйца, сады (пекан, цитрусовые, авокадо, манго, анона и оливки) и теплицы (цветы, овощи и саженцы). В мошаве также есть банкетные залы на территории исторического дома. В пределах мошава был обнаружен мозаичный пол с греческими надписями. Редкий вид красного ириса растет к западу от мошава, в заповеднике диких цветов площадью более 8 акров (32 374,85 м2). Население По данным Центрального статистического бюро Израиля, население на начало 2020 года составляло 542 человека. Галерея Примечания Источники Бет-Ханан — статья из Электронной еврейской энциклопедии
Ranen

Ranen (hebrejsky רנן‎, v oficiálním přepisu do angličtiny Rannen) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Jižním distriktu, v Oblastní radě Merchavim. Geografie Leží v nadmořské výšce 107 metrů na severozápadním okraji pouště Negev; v oblasti která byla od 2. poloviny 20. století intenzivně zúrodňována a zavlažována a ztratila částečně charakter pouštní krajiny. Jde o zemědělsky obdělávaný pás navazující na pobřežní nížinu. Podél severního okraje mošavu protéká vádí Nachal Patiš. Obec se nachází 24 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 84 kilometrů jihojihozápadně od centra Tel Avivu, cca 78 kilometrů jihozápadně od historického jádra Jeruzalému a 20 kilometrů severozápadně od města Beerševa. Nachází se na severozápadním okraji města Ofakim. Ranen obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Ranen je na dopravní síť napojen pomocí lokální silnice 241. Dějiny Ranen byl založen v roce 1950. Zakladateli byli Židé z Jemenu, kteří zde zřídili vesnici pod jménem Bitcha. V roce 1951 se tito prvotní osadníci přestěhovali o několik kilometrů k východu, kde pak zbudovali dodnes existující osadu Bitcha. Uprázdněná původní lokalita byla roku 1951 obydlena karaitskými Židy z Egypta, kteří předtím pobývali v Ašdodu a Ramle a kteří zde vytvořenou osadu nazvali Ranen. Mošav je pojmenován podle biblického citátu z Knihy Izajáš 35,2: „Bujně rozkvete, radostně bude jásat a plesat. Bude jí dána sláva Libanónu, nádhera Karmelu a Šáronu. Ty uzří slávu Hospodinovu, nádheru našeho Boha.“ Místní ekonomika je založena na zemědělství (pěstování květin a zeleniny ve skleníkách, chov drůbeže) a na turistickém ruchu využívajícím karaitské tradice. V obci je k dispozici obchod se smíšeným zbožím, synagoga, knihovna, zdravotní středisko, sportovní areály, zařízení předškolní péče o děti a společenské centrum. Správní území vesnice měří 5 000 dunamů (5 kilometrů čtverečních). Plánuje se stavební expanze. Prodáno bylo 80 stavebních parcel pro soukromé zájemce, z toho 40 již bylo zastavěno. Demografie Obyvatelstvo mošavu je smíšené, tedy sestávajících ze sekulárních i nábožensky orientovaných lidí. Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Ranen Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec vesnického typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 576 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 4,3 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ranen na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Merchavim
Ranen

Ranen (Hebrew: רנן, lit. 'Singing') is a moshav in southern Israel. Located in the north-western Negev desert, two kilometres north of Ofakim, it falls under the jurisdiction of Merhavim Regional Council. In 2024 it had a population of 785. History The moshav was established in 1950 by immigrants from Yemen and was originally named Bitkha. In 1952 the residents moved to the site of the Hakam Ha-107 ma'abara and converted it to a moshav, taking the name Bitkha. A group of Karaite Jews from Egypt moved onto the moshav, renaming it Ranen, which like the names of two other moshavim (Tifrah, Gilat) in the area, is taken from the Book of Isaiah 35:2, (The desert,) it shall blossom abundantly, and rejoice, even with joy and singing; the glory of Lebanon shall be given unto it, the excellency of Carmel and Sharon; they shall see the glory of the Lord, the excellency of our God. References
Rannen

Rannen (hebr. רנן) – moszaw położony w samorządzie regionu Merchawim, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Leży na pograniczu północno-zachodniej części pustyni Negew, w pobliżu miasta Ofakim. Historia Moszaw został założony w 1950 przez imigrantów z Jemenu, do których w 1952 dołączyli imigranci z Egiptu. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie i uprawach w szklarniach. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Rannen Google Maps Mapa moszawu Rannen
Eshhar

Eshhar (Hebrew: אֶשְׁחָר) is a community settlement in northern Israel. Located in the Galilee to the south of Karmiel and north of Sakhnin, it falls under the jurisdiction of Misgav Regional Council. In 2024 it had a population of 1,000. It is adjacent to the Bedouin village of Arab al-Na'im, with which it shares an access road. History In 1979, a group of Jews in Chicago came up with a plan to establish a joint secular-religious community in Israel. Eshhar was established in 1986 by a gar'in comprising this group and other English-speaking and Israeli families. The community was named for the Rhamnus palaestinus (buckthorn), "eshhar" in Hebrew. Residents avoid driving within the village on Shabbat and public events are kosher. Beyond this, residents define their own lifestyles, without coercion, they seek "to live together in harmony and in an atmosphere of tolerance and openness". The local Tzofim scout group is open to both religious and secular youth. Plans for a pluralistic Meguvan-affiliated elementary school failed due to legal issues and opposition from the Ministry of Education and the Regional Council. An attempt to establish such a school in Moreshet failed for similar reasons. Children attend local religious or secular schools instead. Relations with the adjacent hillside Bedouin village of Arab al-Na'im are generally good, based on a firm footing established in initial meetings between the councils of the two villages in the 1990s, when it was agreed that "good neighborly relations" would be a pragmatic and helpful arrangement. Eshhar as a community, along with other Jewish organizations, have been involved in supporting Arab al-Na'im's leaders in obtaining state recognition and, subsequently, connection to municipal services and the institution of a master plan for the village, enabling the first permanent masonry-built houses to be constructed there in 2014. Facilities Facilities in the village include an Orthodox synagogue and community hall opened in 2014, a mikveh, a small petting zoo, a library, outdoor sports facilities and young children playgrounds, a community pub, a community orchard and several walking trails. There is a nursery for children from the age of three months to three years, and three kindergartens. Construction of a new neighborhood (Shlav - Stage "Daled 1") started in 2021 with many cottages getting populated over 2022-23. Groundwork for a further neighborhood expansion (Stage Daled 2) is being initiated in the near future . Future expansion of the village (Daled 2-3) is planned. References External links Official website Eshhar page Galilee Development Authority (in Hebrew) Eshhar page Misgav Regional Council (in Hebrew)
Eszchar

Eszchar (hebr. אשחר; ang. Eshhar) – wieś komunalna położona w Samorządzie Regionu Misgaw, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Położenie Eszchar jest położona na wysokości 310 metrów n.p.m. w północno-zachodniej części Dolnej Galilei. Leży na wzgórzu Giwat Karad (384 m n.p.m.), na północnej krawędzi Doliny Sachnin. Po stronie północnej i wschodniej jest położone głębokie wadi strumienia Hilazon, za którym na północy jest Dolina Bet ha-Kerem. Na zachodzie przepływa strumień Sachnin. Okoliczne wzgórza są w większości zalesione. W otoczeniu wsi Eszchar znajdują się miasta Karmiel i Sachnin, miejscowości Dejr Channa i Arraba, kibuce Lotem i Eszbal, wsie komunalne Ma’ale Cewijja i Juwallim, oraz wsie arabskie Chusnija i Arab al-Na’im. Na południowy zachód od wsi jest położona strefa przemysłowa Sachnin. Podział administracyjny Eszchar jest położona w Samorządzie Regionu Misgaw, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym Izraela. Demografia Stałymi mieszkańcami wsi są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest mieszana, zarówno religijna (judaizm) jak i świecka: Źródło danych: Central Bureau of Statistics. Historia Osada została założona w 1986 roku w ramach rządowego projektu Perspektywy Galilei, którego celem było wzmocnienie pozycji demograficznej społeczności żydowskiej na północy kraju. Grupa założycielska powstała z inicjatywy kilku przyjaciół z Chicago w Stanach Zjednoczonych. Pierwsi mieszkańcy wprowadzili się do swoich domów w lipcu 1986 roku. Później dołączyli do nich imigranci z Kanady i Wielkiej Brytanii. Na początku XXI wieku w północnej części wsi wybudowano nowe osiedle mieszkaniowe. Istnieją plany dalszej rozbudowy osady. Nazwa Wieś została nazwana od hebrajskiej nazwy powszechnie rosnącego w tej okolicy szakłaka. Edukacja Wieś utrzymuje przedszkole. Zasady wzajemnej tolerancji między osobami świeckimi i religijnymi są bardzo mocno przestrzegane w tutejszej edukacji. Rodzice wybierają czy ich dzieci w przedszkolu będą brały udział w modlitwie porannej, czy też będą czytać książki. W 2007 roku założono szkołę podstawową. Kultura i sport We wsi jest ośrodek kultury z biblioteką. Z obiektów sportowych jest boisko do koszykówki. Dla dzieci jest utrzymywany mały ogród zoologiczny. Infrastruktura We wsi znajduje się przychodnia zdrowia, synagoga, mykwa, sklep wielobranżowy i warsztat mechaniczny. Gospodarka Większość mieszkańców dojeżdża do pracy w pobliskich strefach przemysłowych. Transport Ze wsi wyjeżdża się na południe na lokalną drogą, którą jadąc na południowy wschód dojeżdża się do kibucu Eszbal, lub jadąc na zachód dojeżdża się do wsi Juwallim i dalej do skrzyżowania z drogą nr 784, którą jadąc na południe dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 805 między miastem Sachnin a wsią Segew, lub jadąc na północ dojeżdża się do wsi Szoraszim i dalej do miasta Karmiel. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne wsi Eszchar. [w:] Google Maps [on-line]. [dostęp 2013-06-09]. (ang.). Mapa wsi Eszchar. [w:] Amudanan [on-line]. [dostęp 2013-06-09]. (hebr.).
Ejn Ajala

Ejn Ajala (hebrejsky עֵין אַיָּלָה, doslova „Jelení pramen“ v oficiálním přepisu do angličtiny En Ayyala, přepisováno též Ein Ayala) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Haifském distriktu, v Oblastní radě Chof ha-Karmel. Geografie Leží v nadmořské výšce 18 metrů v hustě osídlené a zemědělsky intenzivně využívané pobřežní nížině, nedaleko úpatí pohoří Karmel, ze kterého sem přitéká vádí Nachal Šimri. Obec se nachází 2 kilometry od břehu Středozemního moře, cca 63 kilometrů severoseverovýchodně od centra Tel Avivu, cca 20 kilometrů jihojihozápadně od centra Haify a 20 kilometrů severně od města Chadera. Ejn Ajala obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je převážně židovské. Ovšem 4 kilometry jihovýchodně odtud stojí město Furejdis osídlené izraelskými Araby. Ejn Ajala je na dopravní síť napojen pomocí dvou paralelních severojižních tahů: novější dálnice číslo 2 a starší dálnice číslo 4. Dějiny Ejn Ajala byl založen v roce 1949. Jeho zakladateli byla skupina židovských imigrantů z Československa. Místní ekonomika je založena na zemědělství. Jméno obce je hebrejskou variantou názvu arabské vesnice Ajn Ghazal, která do roku 1948 stála poblíž nynějšího mošavu a byla toho roku během Operace Šoter za války za nezávislost vysídlena. Ajn Ghazal, stejně jako další sídla podél pobřežní komunikace spojující Tel Aviv a Haifu, se stal v měsících před vypuknutím války, kdy v Palestině propukla občanská válka mezi Židy a Araby, dějištěm častých střetů. 27. ledna 1948 byl v Ajn Ghazal napaden Araby britský konvoj. Zemřel jeden britský voják a jeden Žid. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Ejn Ajala Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší sídlo vesnického typu s dlouhodobě výrazně rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 1136 lidí. Během roku 2014 registrovaná populace klesla o 0,3 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ejn Ajala na Wikimedia Commons (hebrejsky) (anglicky) Oficiální stránky obce
Ein Ayala

Ein Ayala (Hebrew: עֵין אַיָּלָה, lit. Doe Spring) is a semi-cooperative moshav in northern Israel. Located at the foot of Mount Carmel around 20 km south of Haifa, it falls under the jurisdiction of the Hof HaCarmel Regional Council. In 2024 it had a population of 1,260. History Ein Ayala founded in 1949 by European Jewish immigrants, the majority from the region of Carpathian Ruthenia, once belonged to Czechoslovakia, now part of Ukraine, and the minority from the Bukovina region. They were Hungarian speaking. The founders came to Israel and settled in a refugee camp near Khirbat Bayt Lid before coming to the site and settling in tents. The moshav was built next to Ayn Ghazal, a Palestinian village depopulated during Operation Shoter in July 1948. Walid Khalidi writes that it is not on Ayn Ghazal land, but that Ein Ayala was founded on land belonging to Kafr Lam, and cultivated land adjacent to Khirbat al-Sawamir. In April 1951 the moshav was incorporated in the newly established Hof HaCarmel Regional Council and granted municipal status. In the early years, the 92 pioneer families found it difficult to earn a livelihood due to lack of agricultural equipment and logistical problems. Although the land around Ein Ayala was deemed highly arable, they had only one cart and no paved roads, making transportation especially difficult during the winter. The moshav received a number of cows from Switzerland, but they arrived during a drought year and did not produce much milk. A delegation of engineers from the Jewish Agency visited the moshav and determined that only 20% of the houses would last another year, as most began to develop cracks. The moshav lacked a kindergarten building for its 60 children and the power supply in the moshav was very limited despite the fact the moshav was close to a high voltage power line. Part of the reason for the crisis was the poor layout. Rather than planning the moshav as a centralized bloc, as was common at the time, it formed a long and narrow strip stretching over two or three kilometers. This made it difficult to reach the grocery store, warehouse, kindergarten etc. Furthermore, the location of the moshav on a plain between the sea and the mountain ridge of Mount Carmel led to flooding in the winter and extremely hot temperatures in the summer. In 2011, TheMarker listed Ein Ayala in the top ten finest communities in Israel where home prices are still reasonable. References External links Official website (in Hebrew)
En Ajjala

En Ajjala (hebr. עין אילה) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Chof ha-Karmel, w dystrykcie Hajfa, w Izraelu. Położenie Moszaw En Ajjala leży w północnej części równiny Szaron na południe od masywu górskiego Karmel, w otoczeniu miasteczka Furajdis, moszawów Dor, Ha-Bonim, Cerufa i Ofer, oraz kibucu Nachszolim. Historia Pierwotnie w miejscu tym znajdowała się arabska wioska Ajn Ghazal. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w trakcie operację Szoter w dniu 26 lipca 1948 roku wioska została zdobyta, zniszczona i wysiedlona przez izraelskie oddziały. Współczesny moszaw został założony w 1949 roku przez imigrantów z Czechosłowacji. Edukacja W moszawie znajduje się religijna uczelnia Chabad of Ein Ayala. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie, sadownictwie i uprawach warzyw w szklarniach. W moszawie działa firma Robotecnics Ltd. produkująca automatyczne systemy produkujące oraz roboty przemysłowe. Spółka Approtect Ltd. dostarcza oprogramowanie antypirackie i tworzy systemy zabezpieczeń dla potrzeb przemysłu softwarowego. Położona na wschód od moszawu wzgórza poddawane są systematycznemu zalesianiu. Całością akcji kieruje Żydowski Fundusz Narodowy. Komunikacja Wzdłuż zachodniej granicy moszawu przebiega autostrada nr 2, brak jednak możliwości wjazdu na nią. Lokalna droga prowadząca na wschód prowadzi do skrzyżowania z drogą ekspresową nr 4. Natomiast lokalna droga prowadząca na zachód prowadzi do moszawu Ha-Bonim. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu En Ajjala Google Maps Mapa moszawu En Ajjala Amudanan
Avichajil

Avichajil (hebrejsky אֲבִיחַיִל, v oficiálním přepisu do angličtiny Avihayil) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Centrálním distriktu, v Oblastní radě Emek Chefer. Geografie Leží v nadmořské výšce 35 metrů v hustě osídlené a zemědělsky intenzivně využívané pobřežní nížině respektive Šaronské planině. Východně od vesnice prochází vádí Nachal Avichajil. Obec se nachází 2 kilometry od břehu Středozemního moře, cca 32 kilometrů severovýchodně od centra Tel Avivu, cca 52 kilometrů jihozápadně od centra Haify a 10 kilometrů jihozápadně od města Chadera. Avichajil obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Vesnice leží na severním okraji města Netanja, s nímž tvoří jeden souvislý urbanistický celek. Avichajil je na dopravní síť napojen pomocí místních komunikací v rámci aglomerace Netanje. Na východním okraji obec míjí dálnice číslo 2. Dějiny Avichajil byl založen v roce 1932. Pojmenován je podle postavy z Bible Abíchajila, který byl otcem královny Ester, viz Kniha Ester 2,15 Přijetí tohoto jména pro novou osadu doporučil hebrejský básník Chajim Nachman Bialik. Mošav byl založen jako součást širšího programu Hitjašvut ha-Elef (התיישבות האלף), který měl za cíl urychlit zřizování menších zemědělských osad, které by pomohly utvořit územně kompaktní bloky židovského osídlení v tehdejší mandátní Palestině. Zakladateli mošavu Avichajil byla skupina bývalých židovských vojáků Židovské legie. Mezi prvními osadníky byl i Dov Josef, pozdější ministr izraelských vlád. Ve vesnici bylo zřízeno muzeum, které připomíná veterány Židovské legie. Před rokem 1949 měl Avichajil rozlohu katastrálního území 1 882 dunamů (1,882 kilometru čtverečního). Správní území obce dosahuje nyní cca 4 000 dunamů (4 kilometry čtvereční). V obci je k dispozici knihovna a plavecký bazén. Probíhá zde výrazná stavební expanze. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Avichajil Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší sídlo vesnického typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 1402 lidí. Během roku 2014 počet obyvatel stoupl o 1,5 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Avichajil na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Emek Chefer
Avihayil

Avihayil (Hebrew: אֲבִיחַיִל, lit. Father of strength) is a moshav in central Israel. Located to the north-east of Netanya, it falls under the jurisdiction of Hefer Valley Regional Council. In 2024 it had a population of 1,269. Name The moshav was named after the biological father of biblical Esther (Esther 2:15). History In 1921, Jewish veterans of the British Army during World War I settled on desert land allocated to it by the British Mandate government in the northeastern Negev, near Tel Arad. However, the settlement was abandoned after no water was found. As part of the Settlement of the Thousand scheme, a new village was founded in the Emek Hefer on 19 July 1932 on a stretch of sand dunes on land owned by the Jewish National Fund. The founders were veterans of the Zion Mule Corps and the Jewish Legion, battalions of the British Army that had fought under the command of Lieutenant-Colonel John Henry Patterson, a vocal Zionist advocate and the "godfather of the Israeli army". Colonel Patterson visited the moshav in 1937, and in his last years expressed his desire to be buried in Israel with his men. In 1946 Avihayil merged with the neighboring moshav, Ein HaOved. The founders were immigrants from Canada, Russia and the United States, as well as several natives of Eretz Israel. In 1947, Avihayil had a population of 600. In 1967 there were 605 inhabitants, and its economy was based on intensive mixed farming including citrus. It established "Beit HaGedudim", a museum of the Jewish Legion and clubhouse for veterans. Colonel Patterson died in California in 1947, less than a year before the establishment of the State of Israel, and was interred at Angelus-Rosedale Cemetery in Los Angeles. In 2014, Patterson's ashes were brought to Israel and buried at the moshav cemetery, in the presence of Prime Minister Benjamin Netanyahu and other dignitaries. Notable residents Sharon Kantor (born 2003), world champion windsurfer and Olympic silver medalist Gabi Neumark (1946–2000), basketball player See also Sholem Schwarzbard (1886–1938), Yiddish poet, soldier, anarchist; buried in the cemetery of Moshav Avihail References
Awichajil

Awichajil (hebr. אביחיל) – moszaw położony w samorządzie regionu Emek Chefer, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu. Leży na równinie Szaron w odległości 0,5 km na północ od miasta Netanja, w otoczeniu moszawów Bet Jicchak-Sza’ar Chefer, Kefar Jedidja, Hadar Am, Kefar Chajjim, Giwat Szappira i Chawaccelet ha-Szaron, oraz wiosek Bat Chen, Szoszannat ha-Amakim i Cuki Jam. Historia W 1921 weterani wojenni Legionu Żydowskiego osiedlili się w pobliżu dzisiejszego miasta Arad w północno-wschodniej części pustyni Negew. Jednakże osada upadła, ponieważ nie znaleziono żadnego źródła wody. Wetereni jednak nie zrezygnowali i 19 lipca 1932 wraz ze swymi rodzinami utworzyli moszaw Awichajil w Dolinie Hefer. Osada powstała na piaszczystych wydmach zakupionych przez Żydowski Fundusz Narodowy od arabskich rolników. Założycielami byli żydowscy imigranci z Kanady, Stanów Zjednoczonych i Rosji. W 1946 do moszawu Awichajil przyłączono sąsiedni mniejszy moszaw En ha-Owed. Kultura W moszawie znajduje się klub dla weteranów wojennych oraz muzeum Beit Hagdudim Museum poświęcone Legionowi Żydowskiemu. Przy muzeum znajduje się biblioteka, a w pobliżu jest basen kąpielowy. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie połączonym z wprawą cytrusów. Komunikacja Przy moszawie przebiega autostrada nr 2 (Tel Awiw–Hajfa), brak jednak bezpośredniego wjazdu na nią. Lokalne drogi prowadzą do sąsiedniego miasta Netanji. Istnieje także droga, którą można przejechać pod autostradą nr 2 i dojechać do położonych na wschodzie moszawów Kefar Jedidja, Kefar Chajjim i Bet Jicchak-Sza’ar Chefer. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Awichajil Google Maps Mapa moszawu Awichajil Amudanan