Perazon

Perazon (hebr. פרזון; ang. Perazon lub Prazon) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Ha-Gilboa, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Położenie Moszaw Perazon jest położony na wysokości 75 metrów n.p.m. w południowo-wschodniej części intensywnie użytkowanej rolniczo Doliny Jizreel na północy Izraela. Na północny wschód od moszawu rozpoczynają się niewielkie wzniesienia przechodzące w kierunku południowo-wschodnim w masyw Wzgórz Gilboa. Za wzgórzami Giwat Jizre’el (103 m n.p.m.) i Tel Jizre’el (100 m n.p.m.) teren opada do Doliny Charod. Pozostała okolica moszawu jest płaska, teren opada jednak delikatnie w kierunku północno-zachodnim. Po stronie zachodniej przepływa strumień Kiszon. W otoczeniu moszawu Perazon znajduje się kibuc Jizre’el, moszawy Metaw, Awital, Kefar Jechezkel i Magen Sza’ul, wioski komunalne Merkaz Ja’el, Gidona i Gan Ner, oraz arabska wioska Sandala. W odległości 3 km na południe przebiega mur bezpieczeństwa oddzielający terytorium Izraela od Autonomii Palestyńskiej. Perazon jest położony w Samorządzie Regionu Ha-Gilboa, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela. Historia W latach 50. XX wieku miała miejsce masowa emigracja ludności żydowskiej do Ziemi Izraela. Nagłe pojawienie się dużej liczby nowych imigrantów, zmusiło władze izraelskie do poszukiwania sposobu ich absorpcji. W ten sposób zrodziła się koncepcja utworzenia nowego obszaru osadnictwa w południowej części Doliny Jezreel. Cały projekt otrzymał wspólną nazwę Ta’anach, która to nazwa odnosiła się do całego regionu. Powstały tu trzy identyczne bloki osiedli, z których każdy posiadał centralną wioskę pełniącą wszystkie podstawowe funkcje dla sąsiednich osad rolniczych. W takich okolicznościach w 1953 roku rozpoczęto tworzenie pierwszego bloku, który nazwano Ta’anach Alef. Jako pierwszy, w czerwcu 1953 roku założono moszaw Awital. Krótko po nim powstał moszaw Perazon. Jego nazwa oznacza „osiedle wiejskie”, i została zaczerpnięta z tekstu biblijnego. W moszawie zamieszkali imigranci z Kurdystanu, którzy do tej pory mieszkali w obozie przejściowym ma’abarot istniejącym w zniszczonej arabskiej wiosce Zirin. Rok później w sąsiedztwie powstał moszaw Metaw, a centrum usługowe bloku osiedli utworzono w 1960 roku – jest to wioska Merkaz Ja’el. Demografia Większość mieszkańców moszawu jest Żydami: Gospodarka i infrastruktura Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie, sadownictwie, hodowli drobiu i bydła mlecznego. W szklarniach uprawiane są warzywa i przyprawy. Część mieszkańców pracuje w pobliskich strefach przemysłowych. W moszawie jest przychodnia zdrowia, sklep wielobranżowy i warsztat mechaniczny. Transport Z moszawu wyjeżdża się na północ na drogę nr 6734 w wiosce Merkaz Ja’el, z której dojeżdża się do położonego bardziej na zachodzie moszawu Metaw. Drogą nr 6734 wyjeżdża się w kierunku północno-wschodnim na drogę nr 675, bezpośrednio przy skrzyżowaniu z drogą nr 60. Edukacja i kultura Dzieci są dowożone do przedszkola i szkoły podstawowej do sąsiedniej wioski Merkaz Ja’el. Szkoła średnia jest w mieście Afula. W moszawie jest ośrodek kultury z biblioteką, sala sportowa z siłownią, oraz boisko do piłki nożnej. Jest tu także synagoga i mykwa. Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Perazon. [w:] Google Maps [on-line]. [dostęp 2012-12-11]. (ang.). Mapa Perazon. [w:] Amudanan [on-line]. [dostęp 2012-12-11]. (hebr.).