Mazra’a

Mazra’a (hebr. מזרעה; arab. المزرعة; pol. Farma) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Położenie Miejscowość Mazra’a jest położona na wysokości 16 metrów n.p.m. w północnej części równiny przybrzeżnej Izraela. W odległości 4 km na wschodzie wznoszą się wzgórza Zachodniej Galilei. Ze wzgórz spływa strumień Bet ha-Emek, który przepływa przez północną część miejscowości. W odległości 1,5 km na zachodzie jest Morze Śródziemne. W otoczeniu Mazra’a znajdują się miasto Naharijja, kibuce Ewron i Bet ha-Emek, moszawy Ben Ammi, Netiw ha-Szajjara, Regba i Szawe Cijjon, oraz wioska chrześcijańska Nes Ammim. Podział administracyjny Mazra’a jest położona w Poddystrykcie Akki, w Dystrykcie Północnym. Demografia Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2011 roku w Mazra’a żyło prawie 3,5 tys. mieszkańców, z czego 97,1% Arabowie muzułmanie i 2,9% inne narodowości. Wskaźnik wzrostu populacji w 2011 roku wynosił 2,9%. Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych średnie wynagrodzenie pracowników w Mazra’a w 2009 roku wynosiło 4413 ILS (średnia krajowa 7070 ILS). Źródło danych: Central Bureau of Statistics. Historia Pierwsze wzmianki o wiosce Mazra’a pochodzą z 1283 roku - wspomina o niej traktat zawarty między sułtanem Kalawun i krzyżowcami. Tekst traktatu mówi, że wioska znajdowała się wówczas pod kontrolą krzyżowców. Odkryty 50-metrowy mur na zachód od centrum wioski, uznaje się za pozostałości struktur obronnych z okresu krzyżowców. Od 1517 roku Mazra’a znajdowała się pod panowaniem Imperium osmańskiego. W 1596 roku tureckie dokumenty podatkowe odnotowały w wiosce 27 gospodarstw domowych, które utrzymywały się z upraw pszenicy, jęczmienia, bawełny, oraz hodowli kóz, bawołów wodnych i uli. W połowie XVIII wieku beduiński szejk pochodzący z Tyberiady, Dhaher al-Omar zbuntował się przeciwko Osmanom. Opanował i ufortyfikował Akkę, która stała się jego głównym miastem. Mazra’a była jedną z pięciu wiosek, które bezpośrednio należały do Dhaher al-Omara. Po jego śmierci w 1775 roku, wioski te zostały porzucone i przez jakiś czas były miejscem bezprawia. Porządek przywrócił turecki oficer Dżazzar Pasza. W 1799 roku Napoleon Bonaparte opisał Mazra’a jako niewielką wioskę (El Masár) zamieszkałą przez chrześcijan. W latach 1877–1879 z jednego z tutejszych domów korzystał Bahá’u’lláh, założyciel bahaizmu. Później przeniósł się do letniej rezydencji Al-Bahja. Francuski podróżnik Victor Guérin opisał ją pod koniec XIX wieku jako małą wioskę z niewielką liczbą mieszkańców. W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny przyznawała ten rejon państwu arabskiemu. Podczas wojny domowej w Palestynie na początku 1948 roku w okolicy tej stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze Zachodniej Galilei. Z tego powodu siły żydowskiej Hagany zajęły wioskę w lipcu 1948 roku. W dniu 13 maja 1948 roku w wiosce urządzono punkt zbiórki mieszkańców wypędzonych z arabskich wiosek Az-Zib i Al-Bassa. Dzięki temu wioska nie została zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej i zachowała swój pierwotny charakter. W 1953 roku władze izraelskie przeprowadziły wywłaszczenie 155 hektarów ziemi, a w 1962 roku kolejnych 30 hektarów. W 1996 roku Mazra’a otrzymała status samorządu lokalnego. Symbole Herb miejscowości przedstawia akwedukt doprowadzający w przeszłości wodę do sąsiedniego miasta Akka. Za akweduktem widoczna jest palma. Powyżej i poniżej umieszczono nazwę miejscowości pisaną w języku hebrajskim i arabskim. Oficjalna flaga jest w kolorze białym z niebieskim herbem pośrodku. Polityka Siedziba władz samorządowych znajduje się przy głównej ulicy w centrum miejscowości. Przewodniczącym rady jest Kasim Awwad. Architektura Miasteczko posiada typową arabską architekturę, charakteryzującą się ciasną zabudową i wąskimi, krętymi uliczkami. Zabudowa powstawała bardzo chaotycznie, bez zachowania jakiegokolwiek wspólnego stylu architektonicznego. W północnej części miasteczka znajduje się dom w którym przez pewien czas mieszkał duchowy przywódca bahaizmu, Bahá’u’lláh. Kultura W miejscowości znajduje się dom kultury z biblioteką publiczną. Edukacja W miejscowości znajduje się arabska szkoła podstawowa. W 2010 roku uczyło się w niej ponad 500 uczniów. Średnia uczniów w klasie wynosiła 28. Gospodarka We wschodniej części miejscowości utworzono niewielką strefę przemysłową, jednak większość mieszkańców utrzymuje się z rolnictwa i sadownictwa. Transport Z miasteczka wychodzą w kierunku zachodnim dwie lokalne drogi, którymi wjeżdża się na drogę ekspresową nr 4. Jadąc nią na północ dojeżdża się do miasta Naharijja i kibucu Ewron, lub jadąc na południe dojeżdża się do moszawu Regba i skrzyżowania z lokalną drogą prowadzącą do nadmorskiego moszawu Szawei Syjon. Wzdłuż południowej granicy miasteczka przebiega droga nr 8611, którą jadąc na wschód można dojechać do wioski Nes Ammim. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Mazra’a. [w:] Google Maps [on-line]. [dostęp 2013-04-04]. (ang.). Mapa Mazra’a. [w:] Amudanan [on-line]. [dostęp 2013-04-04]. (hebr.).