NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sanoach

Sanoach (hebräisch זָנוֹחַ Sanōach, englisch Zanoah) ist ein israelischer Moschav in der Regionalverwaltung Matteh Jehudah im Bezirk Jerusalem. Der Ort liegt in der Nähe der Stadt Bet Schemesch und hat 534 Einwohner (Stand 2022). Geschichte Der Moschaw wurde 1950 von jüdischen Jemeniten gegründet, die in den Jahren 1949 und 1950 unter dem Decknamen Operation fliegender Teppich nach Israel ausgeflogen wurden. Die Siedlung wurde nach der biblischen Stadt Sanoach (Josua 15,34 und 15,56 , Nehemia 3,13 wie 11,30 ) benannt, deren Ruinen sich auf einem Hügel des Judäischen Berglandes im Süden des Moschavs befinden. Einzelnachweise Weblinks Website (hebräisch)
Zanoah

Zanoah (en hebreo: זָנוֹחַ) es un moshav ubicado en la zona central de Israel. Situado junto a Beit Shemesh, cae bajo la jurisdicción del Concejo Regional de Mate Yehuda. En 2016, se registró que tiene una población de 490 habitantes. Historia El pueblo fue establecido en 1950 por inmigrantes yemeníes, y tenía el nombre inicial de Dayraban Gimel después del aledaño pueblo árabe deshabitado de Dayr Aban.​ En los años posteriores, los fundadores dejaron el lugar y fueron reemplazados por inmigrantes marroquíes. Geografía y arqueología Nahal Zanoah es una corriente que avanza hacia el norte, y desemboca en el arroyo de Soreq.​ Se cree que las ruinas (Khirbet Zanu') del sur del moshav son el antiguo pueblo de Zanoah, mencionado en las cartas egipcias, que más tarde sería territorio de la tribu de Judá (Josué 15:34), y en el "Período del Segundo Templo (...) rehabitado", como está registrado en la Biblia (Nehemías 3:13).​ Según la Tosefta, el mejor trigo solía crecer en los valles aledaños a Zanoah, de donde se tomó para la ofrenda de Omer en el Templo. A pesar de que aparece en el libro de Josué 15:34 como una ciudad en la llanura, se encuentra en realidad en una región montañosa. Educación El Beit Shemesh Yeshiva se encuentra en Zanoah. La mayoría de los estudiantes son de Ramat Beit Shemesh Alef. Aparte del estudio del Talmud, el currículum incluye matemáticas e idioma inglés, y a diferencia de la mayoría de las instituciones de la actual Israel, los alumnos estudian para los exámenes de admisión del Bagrut.​ Entre 2004 y 2015, cuándo cerró, Zanoah fue también hogar del Yeshivat Yesodei HaTorah, que ofrecía un programa de año sabático para estudiantes internacionales de habla inglesa. Referencias Enlaces externos Zanoah en Antiquityd Encuesta Arqueológica de Israel
Zanoach

Zanoach (hebr. זנוח; oficjalna pisownia ang. Zanoah) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Matte Jehuda, w Dystrykcie Jerozolimy, w Izraelu. Położenie Leży w górach Judei. Historia Moszaw został założony w 1950 przez imigrantów z Jemenu i Afryki Północnej. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na rolnictwiem i sadownictwie. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Zanoach Google Maps Mapa moszawu Zanoach
Заноах

Заноах (ивр. זָנוֹחַ‎) — израильский мошав недалеко от Бейт-Шемеша, под юрисдикцией регионального совета «Мате-Йехуда». Мошав был основан в 1950 году выходцами из Манаха в Йемене; с годами большинство основателей уехали, и их заменили иммигранты из Северной Африки. Первоначально резиденция называлась Дейрван III. В прошлом жители поселения занималось сельским хозяйством, разводили птицу, коров и т. д., но в начале 1990-х годов часть западных сельскохозяйственных земель поселения была выкуплена, и на них был построен ультрарелигионзный квартал Кирьят-Рама — в Рамат-Бейт-Шемеш-бет. 9 сентября 1996 года житель мошава, солдат бригады «Нахаль» Шарон Адри был похищен и убит. В его память в мошаве разбит сквер, ежегодно в его память проводится велопробег. В Мошаве работает пивоварня «Моско». Население По данным Центрального статистического бюро Израиля, население на начало 2020 года составляло 524 человека. Древний Заноах Название мошава было дано ему по названию библейского города Заноах в Шфеле (в отличие от другого «Заноаха» на горе Хеврон), о котором упоминается в книге Иисуса Навина (Нав. 15:34). Во время возвращения из вавилонского плена в городе поселились вавилонские переселенцы, откликнувшиеся на призыв Неемии, и принявшие участие в строительстве иерусалимской стены (Нех. 3:13). Хазаль отмечали, что из зерна, произраставшего в «Заноахе» (в некоторых версиях — «Йеноaхе»), во времена Второго Храма приносили Жертвоприношение Омер и две буханки хлеба. Город отождествлен в Ономастиконе Евсевия (начало IV в. н. э.) с современным поселением, расположенным в районе Бейт-Губрин. Рядом с резиденцией находится археологический памятник «Хирбат Заноа», который также упоминается на карте Британского фонда исследования Земли Израиля и который, по информации, сохраняет название древнего города, и где были найдены останки периода Израильского царства. Галерея Примечания Ссылки Медиафайлы по теме Заноах на Викискладе Хирбат Зануэ с сайта Археологической службы Израиля, на сайте Управления древностей.
Chani'el

Chani'el (hebrejsky חַנִּיאֵל, v oficiálním přepisu do angličtiny Hanni'el, přepisováno též Hani'el) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Centrálním distriktu, v Oblastní radě Emek Chefer. Geografie Leží v nadmořské výšce 31 metrů v hustě osídlené a zemědělsky intenzivně využívané pobřežní nížině respektive Šaronské planině, nedaleko od kopcovitých oblastí podél Zelené linie oddělujících vlastní Izrael v mezinárodně uznávaných hranicích od okupovaného Západního břehu Jordánu. Východně od vesnice protéká Nachal Alexander. Obec se nachází 9 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 32 kilometrů severovýchodně od centra Tel Avivu, cca 53 kilometrů jižně od centra Haify a 12 kilometrů jihovýchodně od města Chadera. Chani'el obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Západním směrem v pobřežní nížině je osídlení ryze židovské. Na jihovýchod od mošavu ovšem leží pás měst a vesnic obývaných izraelskými Araby – součást takzvaného Trojúhelníku (nejblíže je to město Kalansuva 6 kilometrů odtud). Chani'el je na dopravní síť napojen pomocí lokální silnice číslo 5711, jež jižně od vesnice ústí do dálnice číslo 57. Dějiny Chani'el byl založen v roce 1950. Nazvána je podle postavy z Bible Chani'ela ben Afuda, vůdce kmene Manases. Zakladateli nynější vesnice byla skupina židovských přistěhovalců z Rumunska. Místní ekonomika je založena na zemědělství, ale postupným stavebním narůstáním se v obci vytvořila i část obyvatelstva, která již není vázána na zemědělský způsob obživy. Ve vesnici působí knihovna, společenské centrum a sportovní areály. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Chani'el Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší sídlo vesnického typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 938 lidí. Během roku 2014 populace klesla o 1,8 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Chani'el na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Emek Chefer
Channi’el

Channiʾel (hebräisch חַנִּיאֵל) ist ein im Jahre 1950 gegründeter Moschav im Regionalverband ʿEmeq Chefer im Zentralbezirk von Israel. Im Jahre 2017 lebten in Channiʾel 953 Menschen. Der Moschav wurde nach Channiʾel Ben Efod, einem Anführer des Stammes Manasse (4 Mos 34,23 ), benannt (hebräisch : בְנֵי יוֹסֵף לְמַטֵּה בְנֵי-מְנַשֶּׁה נָשִׂיא חַנִּיאֵל בֶּן-אֵפֹד). Einzelnachweise
Haniel, Israel

Haniel (Hebrew: חַנִּיאֵל) is a moshav in central Israel. Located in the Sharon plain near Netanya and Kfar Yona, it falls under the jurisdiction of Hefer Valley Regional Council. In 2024 it had a population of 909. History The moshav was founded in 1950 by immigrants from Romania. It was established on land that had previously belonged to the depopulated Palestinian village of Qaqun. It was named after Haniel Ben Afud, a leader of the Tribe of Manasseh (Numbers 34:23). References
Channi’el

Channi’el (hebr. חניאל) – moszaw położony w samorządzie regionu Emek Chefer, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu. Historia Moszaw został założony w 1950. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie. Komunikacja Na południe od moszawu przebiega droga ekspresowa nr 57 (Netanja–Niccane Oz). Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Channi’el Google Maps Mapa moszawu Channi’el
Kfar Jedidja

Kfar Jedidja (hebrejsky כְּפַר יְדִידְיָה, doslova „Jedidjova vesnice“, v oficiálním přepisu do angličtiny Kefar Yedidya, přepisováno též Kfar Yedidia) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Centrálním distriktu, v Oblastní radě Emek Chefer. Geografie Leží v nadmořské výšce 27 metrů v hustě osídlené a zemědělsky intenzivně využívané pobřežní nížině respektive Šaronské planině. Západně od vesnice prochází vádí Nachal Avichajil. Obec se nachází 4 kilometry od břehu Středozemního moře, cca 32 kilometrů severovýchodně od centra Tel Avivu, cca 52 kilometrů jihojihozápadně od centra Haify a 10 kilometrů jižně od města Chadera. Kfar Jedidja obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Spolu se sousedními vesnicemi Ma'abarot, Mišmar ha-Šaron, Kfar Chajim, Hadar Am a Bejt Jicchak-Ša'ar Chefer vytváří souvislý severojižní pás zemědělských sídel táhnoucí se až k okraji města Netanja. Kfar Jedidja je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 4. Dějiny Kfar Jedidja byl založen v roce 1935. Mošav je pojmenován podle starověkého židovského učence Filóna Alexandrijského, který měl přezdívku Jedidja. Měli tak být připomenuti Židé z egyptské Alexandrie, kteří se ve 30. letech 20. století podíleli na založení fondu na pomoc německým Židům. Územní plán nové osady zpracoval roku 1933 pro Židovskou agenturu architekt Richard Kaufmann. Mělo jít o agrární osadu s 50 rodinnými statky. Jejími zakladateli byla skupina Židů původem z Německa. Zakladatelská skupina se zformovala na jaře v roce 1934. Většinou ji tvořili středostavovští Židé, mnozí s akademickými tituly. Ti pak procházeli výcvikem v Netanji. 8. srpna 1934 byl položen základní kámen k nové osadě a 8. dubna 1935 byla vesnice slavnostně otevřena. Nastěhovalo se sem prvních sedm osadníků. Brzy nato pokračovala výstavba dalších farem a přicházeli sem i Židé z Nizozemska. Další výrazné rozšíření prodělal mošav v letech 1936–1938, kdy tu vyrostlo 40 nových farem. Další osadnická skupina sestávající z 22 židovských rodin z Německa sem přišla roku 1945. Před rokem 1949 měl mošav rozlohu katastrálního území 1 075 dunamů (1,075 kilometru čtverečního). Správní území obce dnes dosahuje 2 650 dunamů (2,65 kilometrů čtverečních). Ve vesnici stojí 61 farmářských usedlostí, další desítky rodin zde pobývají bez vazby na zemědělské podnikání. Místní ekonomika je zčásti založena na zemědělství, přičemž výrazně se rozvíjí pěstování květin. V mošavu je k dispozici obchod, společenské centrum, knihovna a synagoga, kterou společně využívají i obyvatelé sousedních vesnic Hadar Am a Kfar Chajim. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Kfar Jedidja Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší sídlo vesnického typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 738 lidí. Během roku 2014 populace klesla o 1,9 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kfar Jedidja na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Emek Chefer
Kfar Yedidia

Kfar Yedidia (Hebrew: כפר ידידיה, lit. 'Yedidia Village') is a moshav in central Israel on the coastal plain. With an area of 3,000 dunams, it falls under the jurisdiction of Hefer Valley Regional Council. In 2024 it had a population of 809. History Kfar Yedidia was planned by Richard Kauffmann. It was founded on 9 April 1935 by Jewish refugees from Germany. Funding came from Jews in Alexandria, Kingdom of Egypt. The place was named for Philo of Alexandria, known in Hebrew as Yedidia. References
Kefar Jedidja

Kefar Jedidja (hebr. כפר ידידיה) – moszaw położony w samorządzie regionu Emek Chefer, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu. Leży na równinie Szaron na północny wschód od miasta Netanja, w otoczeniu moszawów Bet Jicchak-Sza’ar Chefer, Awichajil, Giwat Szappira, Hadar Am i Kefar Monash. Historia Moszaw został założony 9 kwietnia 1935 przez żydowskich imigrantów z Niemiec. Budowę osady sfinansowali Żydzi z Aleksandrii w Egipcie. Nazwano go na cześć żydowskiego filozofa Filona z Aleksandrii, nazywanego także Jedidja. Kultura W moszawie jest ośrodek kultury i biblioteka. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie, sadownictwie i uprawach w szklarniach. Komunikacja Lokalną drogą prowadzącą w kierunku wschodnim można dojechać do drogi ekspresowej nr 4 (Erez–Kefar Rosz ha-Nikra) i moszawu Kefar Monash. Przez centrum moszawu przebiega droga nr 5700 , którą jadąc na południe dojedzie się do moszawu Bet Jicchak-Sza’ar Chefer, lub na północ do moszawu Hadar Am. Lokalna droga prowadzi na zachód do moszawu Awichajil. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Kefar Jedidja Google Maps Mapa moszawu Kefar Jedidja Amudanan
Ejnat

Ejnat (hebrejsky עֵינַת, v oficiálním přepisu do angličtiny Enat, přepisováno též Einat) je vesnice typu kibuc v Izraeli, v Centrálním distriktu, v Oblastní radě Drom ha-Šaron. Geografie Leží v nadmořské výšce 50 metrů v hustě osídlené a zemědělsky intenzivně využívané pobřežní nížině, na jižním okraji Šaronské planiny. Obec se nachází 14 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 14 kilometrů východně od centra Tel Avivu a cca 79 kilometrů jihojihozápadně od centra Haify. Leží v silně urbanizovaném území, v kterém je zachován při řece Jarkon fragment původní zemědělské krajiny, jenž je na západě sevřen městem Petach Tikva a na východě městem Roš ha-Ajin. Ejnat obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. 5 kilometrů severovýchodním směrem odtud ale leží město Kafr Kasim, které je součástí takzvaného Trojúhelníku obývaného izraelskými Araby. Ejnat je na dopravní síť napojen pomocí lokální silnice číslo 444. Západně od kibucu probíhá severojižním směrem dálnice číslo 6. Dějiny Ejnat byl založen v roce 1925. Respektive, tehdy byl na tomto místě založen kibuc Giv'at ha-Šloša. Roku 1952, v souvislosti s rozkolem v politické organizaci izraelských kibuců, došlo k rozdělení původního kibucu. Na místě dosavadního kibucu Giv'at ha-Šloša vznikl kibuc Ejnat, zatímco část původních obyvatel se přesunula o cca 2 kilometry k severozápadu, kde pod jménem Giv'at ha-Šloša zřídila vlastní kibuc. Na osídlení Ejnatu se podílely i rodiny z kibucu Ramat ha-Koveš, kde rovněž došlo mezi populací k politickému rozkolu. Správní území obce dosahuje 4000 dunamů (4 kilometry čtvereční). Místní ekonomika je založena na zemědělství, funguje tu i velká pekárna a potravinářský průmysl. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Ejnat Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec vesnického typu s dlouhodobě mírně rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 778 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 4,1 %. Odkazy Reference Související články kibuc Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ejnat na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky obce Archivováno 20. 8. 2015 na Wayback Machine.
Einat

Einat (Hebrew: עֵינַת) is a kibbutz in central Israel. Located near Petah Tikva and south of Rosh HaAyin, it falls under the jurisdiction of Drom HaSharon Regional Council. In 2024 it had a population of 924. History The kibbutz was founded in 1952 by residents of Givat HaShlosha and Ramat HaKovesh who had left the HaKibbutz HaMeuhad after its ideological split. The name was derived from its proximity to the source ("ein") of the Yarkon River. Economy The kibbutz was privatized, which encouraged children of members to return. The kibbutz operates a banquet hall and a secular cemetery that offers non-religious Israelis a burial option that skirts the religious establishment. Together with Kibbutz Givat HaShlosha, Einat owns Noga-Einat, a factory established in 1930 that produces combat boots and shoes for the army, police and special forces. Civil cemetery Einat was the first kibbutz to respond to the demand in Israel for secular burial. In 1991, it began to accept requests from people with no religious affiliation seeking an alternative to the Jewish burial ceremony. References External links Official website (in Hebrew)
Einat

Einat (en hebreo: עינת) es un kibutz ubicado en el distrito central de Israel. El municipio está situado cerca de la ciudad de Petaj Tikva y al sur de Rosh HaAyin, pertenece a la jurisdicción del consejo regional de la Llanura de Sharón. En el año 2017 tenía una población de 804 habitantes.​ Historia El kibutz fue fundado en 1952 por los residentes del kibutz Guivat HaShlosha, y del municipio de Ramat HaKovesh, los cuales habían abandonado el Movimiento del Kibutz Unificado (en hebreo: הקיבוץ המאוחד) (transliterado: Kibbutz HaMeuchad ) tras su ruptura por razones ideológicas. El nombre del kibutz proviene de su proximidad al nacimiento del Río Yarkon.​ Economía El kibutz fue privatizado, lo cual animó a los hijos de sus miembros a regresar. El kibutz mantiene una sala de banquetes y un cementerio secular, para ofrecer a los israelíes no religiosos la opción de tener un entierro secular, sin tener que recurrir a los servicios de los rabinos ortodoxos. Juntamente con el kibutz Guivat Hashlosha, el kibutz Einat tiene una fábrica llamada Noga-Einat, establecida en 1930, la cual produce botas de combate y calzado para el Ejército, la Policía, y las Fuerzas especiales.​ La empresa cumple con la norma ISO 9001:2000.​ Cementerio civil Einat fue el primer kibutz que respondió a la demanda existente en Eretz Israel, para tener la opción de disponer de entierro secular. En 1991, empezó a aceptar peticiones de personas sin afiliación religiosa, que buscaban una alternativa a un entierro según los usos y costumbres del judaísmo ortodoxo.​ Referencias
Einat

Einat (עֵינַת)) est un kibboutz. Histoire Il est créé par des membres des kibboutz Givat HaShlosha et Ramat HaKovesh. Les habitants sont d'origine polonaise. Le kibboutz a été privatisé, il exploite une salle de banquet et un cimetière laïque qui offre aux Israéliens non religieux une option de sépulture qui contourne l'établissement religieux. Le kibboutz possède une usine établie en 1930 qui produit des chaussures de combat pour l'armée. Notes et références Liens externes Site officiel Portail d’Israël
Enat

Enat (hebr. עינת) – kibuc położony w samorządzie regionu Derom ha-Szaron, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu. Leży na granicy równiny Szaron i Szefeli w otoczeniu miast Petach Tikwa i Rosz ha-Ajin, kibucu Giwat ha-Szelosza, oraz moszawów Kefar Sirkin, Nachszonim i Mazor. Na zachód od kibucu znajduje się baza sił powietrznych Izraelskich Sił Obronnych Kefar Sirkin. Na wschód od kibucu znajduje się granica Autonomii Palestyńskiej, strzeżona przez mur bezpieczeństwa. Po stronie palestyńskie jest arabska wieś Dajr Ballut. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Historia Kibuc został założony w 1952 przez mieszkańców kibuców Giwat ha-Szelosza i Ramat ha-Kowesz. Kultura i sport W kibucu jest ośroedk kultury, boisko do piłki nożnej oraz basen pływacki. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na rolnictwie. We wschodniej części kibucu znajduje się strefa przemysłowa. Swoją siedzibę ma tutaj między innymi amerykańska firma logistyczna Global Logistics Ltd.. Firma D.G Import Ltd. dostarcza kompletny osprzęt akwarystyczny. Komunikacja Na zachód od kibucu przebiega autostrada nr 6, brak jednak możliwości bezpośredniego wjazdu na nią. Z kibucu wyjeżdża się na północ na drogę nr 444 , którą jadąc na południe dojeżdża się do moszawu Nachszonim i węzła drogowego z autostradą nr 6, lub jadąc na północ dojeżdża się do miasta Rosz ha-Ajin, drogi nr 483 , a następnie do węzła drogowego z autostradą nr 6 i autostradą nr 5 (Tel Awiw–Ari’el). Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Enat Google Maps Mapa kibucu Enat Amudanan
Эйнат

Эйнат (ивр. עֵינַת‎) — кибуц в центре Израиля. Расположен недалеко от города Петах-Тиква и к югу от Рош-ха-Аин, он находится в юрисдикции регионального совета Дром-ха-Шарон. В 2020 году его население составляло 829 человек. История Кибуц Эйнат был основан в 1952 году жителями кибуцев Гиват-ха-Шлоша и Рамат-ха-Ковеш, которые покинули движение «Ха-Кибуц Ха-Меухад» после его идеологического раскола. Название произошло от истока («эйн») реки Яркон, который расположен поблизости. Население По данным Центрального статистического бюро Израиля, население на начало 2020 года составляло 829 человек. Первое гражданское кладбище Эйнат был первым кибуцем, который откликнулся на требование Израиля о светских захоронениях. В 1991 году он начал принимать запросы от людей без религиозной принадлежности, ищущих альтернативу еврейской церемонии погребения. Примечания
Yesodot

Yesodot (Hebrew: יְסוֹדוֹת, lit. 'Foundations') is a Haredi moshav shitufi in central Israel. Located in the Shephelah, it falls under the jurisdiction of Nahal Sorek Regional Council. In 2024 it had a population of 1,179. History The village was established at a control point on the Burma Road in 1948 during the Arab–Israeli War on land that had belonged to the depopulated Palestinian village of Umm Kalkha. The community had been established two years earlier by immigrants from Hungary and Poland. References
Jesodot

Jesodot (hebr. יסודות) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Nachal Sorek, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu. Leży w Szefeli, w otoczeniu miasteczka Mazkeret Batja, kibuców Chulda i Miszmar David, moszawu Tal Szachar, oraz wioski Jad Binjamin. Na zachód od moszawu znajduje się Baza lotnicza Tel Nof, należąca do Sił Powietrznych Izraela. Na południe od moszawu znajduje się duża baza wojskowa Sił Obronnych Izraela. Historia Pierwotnie w miejscu tym znajdowała się arabska wioska Umm Kalkha, której mieszkańcy podczas wojny domowej w Palestynie uciekli w obawie przed pogromami ze strony żydowskiej Hagany. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w 1948 roku izraelska armia utworzyła tutaj posterunek wojskowy, strzegący Drogi Birmańskiej prowadzącej do Jerozolimy. Współczesny moszaw został założony w 1948 roku przez żydowskich imigrantów z Iraku. Edukacja W moszawie znajduje się szkoła podstawowa. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie (winnica). Komunikacja Na zachód od moszawu przebiega autostrada nr 6, nie ma jednak możliwości bezpośredniego wjazdu na nią. Z moszawu wychodzi lokalna droga, którą jadąc na południe dojeżdża się do skrzyżowania z drogą ekspresową nr 3 (Aszkelon–Modi’in-Makkabbim-Re’ut). Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Jesodot Google Maps Mapa moszawu Jesodot Amudanan