NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Yir'on

Yir'on (Hebrew: יִרְאוֹן) is a kibbutz in the Galilee Panhandle in northern Israel. Located adjacent to the Lebanese border, it falls under the jurisdiction of Upper Galilee Regional Council. In 2024 it had a population of 400. History The village was established on 20 May 1949 by former members of the Palmach's Yiftach Brigade and graduates of the Dror–HeHalutz youth movement on the site of the depopulated Palestinian village of Saliha. Ada Feinberg-Sireni, later a member of the Knesset, was amongst the founders. It was one of a series of villages established along the Lebanese border, with the intention of reinforcing the young state's borders. It was named after Iron, a biblical village of the Tribe of Naphtali (Joshua 19:38), which is commonly identified with Yaroun, a Lebanese village 3 kilometers to the west. During the Gaza war, northern Israeli border communities, including Yir'on, faced targeted attacks by Hezbollah and Palestinian factions based in Lebanon, and were evacuated. Economy The main income source is Paskal Technologies located in the Ma'alot-Tarshiha industrial zone. Other sources of income include a zipper factory (Paskal Zippers), field crops, fruit orchards (apples, pears, cherries and kiwis) and a furniture factory, Rehitay Yir'on, which specializes in ready-to-assemble furniture. The kibbutz operates a petting zoo, where red deer, spotted deer, rabbits and chickens roam freely. Yir'on also rents out 38 guest houses to tourists. In 2000 the Harei Hagalil Winery was established in partnership with the Ramat HaGolan Winery. The wine is produced from vineyards planted in the Galilee Mountains. For many years the kibbutz has cultivated a botanical garden. On the grounds of the kibbutz is a 200-year old hackberry tree, which is considered holy in Islamic tradition. Notable people Dani Arditi (1951–2026) - military officer See also Nahal Yir'on Yir'on (Biblical city) References External links Kibbutz website (in Hebrew) Kibbutz Yir'on Collection (in Hebrew) on the Digital collections of Younes and Soraya Nazarian Library, University of Haifa
Yiron

Yiron est un kibboutz du nord d'Israël, établi dans la vallée de Kadesh, près de la frontière entre Israël et le Liban. Géographie Le kibboutz est implanté sur le plateau basaltique de Ramat Yiron, qui recouvre une couche de calcaire. Cette configuration provoque la formation de nombreuses sources permanentes. Le plateau est situé à environ 650 m d’altitude, et domine les vallées d’un escarpement d’environ 200 m de haut. Histoire Préhistoire Le plateau est occupé de façon ancienne par les humains : plusieurs sites acheuléens et chalcolithiques ont été découverts sur le plateau même ou ses abords. Période contemporaine En 1947, le village arabe de Saliha est détruit par la Haganah. Les soldats israéliens de la Brigade Yiftah du Palmach, ont massacré 70 à 80 personnes, puis ont fondé le kibboutz Yiron le 20 mai 1949[réf. nécessaire] avec des membres des mouvements de jeunesse Habonim Dror et Hechalutz. Il fait partie d’une série de villages établis pour défendre la frontière, et est occupé par d’anciens membres des forces armées, afin de protéger les frontières du jeune État d’Israël contre un retour éventuel des Palestiniens ou une attaque des pays arabes. Son nom est tiré de celui d’un village biblique de la tribu de Naftali (Livre de Josué 19:38), qui se trouvait dans la région. Aujourd’hui encore, Yiron reste un site stratégique : le kibboutz a ainsi accueilli une trentaine de volontaires internationaux lors de la guerre du Liban de 2006. Économie Le kibboutz cultive la vigne et produit un vin casher depuis 1997. Ses autres activités sont la fruticulture, une serre-pépinière d’arbres, des ateliers d’industrie légère, et le tourisme Personnalités liées Ada Feinberg-Sireni, enseignante et députée à la Knesset de 1969 à 1973, fait partie des fondateurs du kibboutz et y habite toujours. Notes Portail d’Israël
Jiron

Jiron (hebr. יראון; ang. Yir'on) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Ha-Galil ha-Eljon, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Położenie Leży na północy Górnej Galilei, w odległości 1 kilometra od granicy z Libanem. Historia Pierwotnie w tej okolicy znajdowała się arabskie wioski Saliha i Fara. Podczas wojny domowej w Palestynie w rejonie tych wiosek stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w październiku 1948 Izraelczycy przeprowadzili operację Hiram. W dniu 30 października obie wioski zostały zajęta przez izraelskich żołnierzy. Mieszkańcy wioski Saliha przywitali wkraczających izraelskich żołnierzy białymi flagami. Pomimo to Izraelczycy dopuścili się masakry ludności cywilnej. Pod gruzami wysadzonych domów zginęło około 60-70 mieszkańców. Następnie obie wioski zostały wysiedlona, a wszystkie domy wyburzono. Współczesny kibuc został założony w 1949. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na sadownictwie. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Jiron Google Maps Mapa kibucu Jiron
Yir'on

Yir'on (hebreiska: Yir’on, יראון) är en kibbutz i Israel. Den ligger i distriktet Norra distriktet, i den norra delen av landet. Yir'on ligger 685 meter över havet och antalet invånare är 391. Terrängen runt Yir'on är lite kuperad, och sluttar österut. Runt Yir'on är det tätbefolkat, med 659 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Safed, 13,1 km söder om Yir'on. Trakten runt Yir'on består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor
Grofit

Grofit (hebrejsky גְּרוֹפִית, doslova „Výhonek olivovníku“, v oficiálním přepisu do angličtiny Gerofit) je vesnice typu kibuc v Izraeli, v Jižním distriktu, v Oblastní radě Chevel Ejlot. Geografie Leží v nadmořské výšce 140 metrů v jižní části údolí vádí al-Araba, na pahorku cca 118 kilometrů od jižního břehu Mrtvého moře. Západně od obce se prudce zvedá aridní oblast pouště Negev. Obec se nachází 170 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 238 kilometrů jihovýchodně od centra Tel Avivu, cca 204 kilometrů jižně od historického jádra Jeruzalému a 44 kilometrů severoseverovýchodně od města Ejlat. Grofit obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Obec je jen 2 kilometry vzdálena od mezinárodní hranice mezi Izraelem a Jordánskem. Grofit je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 90. Dějiny Grofit byl založen v roce 1963. Vznikl v listopadu 1963. Původně šlo o polovojenské sídlo typu Nachal. 24. listopadu 1966 byl proměněn na ryze civilní sídlo. Jeho obyvateli byla skupina mladých aktivistů napojených na sionistické hnutí ha-No'ar ha-Oved ve-ha-Lomed. Jméno kibucu odkazuje na název nedalekého vádí. Místní ekonomika je založena na zemědělství (pěstování květin, zeleniny, palmové háje, produkce mléka), průmyslu (firma Psagor na produkci plastů) a službách, zejména v sektoru školství. Funguje tu plavecký bazén, mateřská škola, terapeutická koňská farma a zubní ordinace. Nachází se zde ubytování pro turisty. Dále je tu veřejná knihovna, společenské středisko a sportovní areály. Kibuc prošel privatizací a zbavil se prvků kolektivismu ve svém hospodaření. Demografie Obyvatelstvo kibucu je sekulární. Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Grofit Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec vesnického typu s dlouhodobě stagnující populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 271 lidí. Během roku 2014 populace klesla o 0,4 %. Odkazy Reference Související články kibuc Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Grofit na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Chevel Ejlot Archivováno 27. 9. 2001 na Wayback Machine. (hebrejsky)(anglicky) Oficiální stránky obce
Grofit

Grofit (Hebrew: גְּרוֹפִית, lit. shoot [of a plant]) is a kibbutz in southern Israel. Located near Eilat in the Arabah region, it falls under the jurisdiction of Hevel Eilot Regional Council. In 2024 it had a population of 337. History The community was founded in 1963 as a Nahal settlement and is named after the Arabic name of the nearby Grofit Creek. In 1966 the kibbutz was settled by adults who had been members of the HaNoar HaOved VeHaLomed youth movement. Notable people Moshe Ya'alon, Israel's Minister of Defence (2013-2016), IDF Chief of the General Staff (2002-2005) References External links Official website Archived 2008-09-15 at the Wayback Machine (in Hebrew)
Grofit

Grofit (en hebreo: גְּרוֹפִית) es un kibutz cerca de Eilat al sur de Israel, que está bajo la jurisdicción del consejo regional de Hevel Eilot. Historia La comunidad fue fundada en 1963 como una asentamiento de los Nahal y su nombre fue derivado de la ensenada árabe de grofit. En 1966 el kibutz fue colonizado por algunos adultos que habían sido miembros del movimiento juvenil de Hanoar HaOved VeHaLomed.​ Residentes distinguidos Moshe Ya'alon, jefe de Estado Mayor de las Fuerzas de Defensa de Israel (FDI) de 2002 a 2005. Referencias Enlaces externos Sitio Oficial (Hebreo)
Gerofit

Gerofit (hebr.: גרופית) – kibuc położony w samorządzie regionu Chewel Elot, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Leży w południowej części pustyni Negew, na północ od miasta Ejlat. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Historia Kibuc został założony w 1963. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na sadownictwie. Linki zewnętrzne Archiwalna strona Zdjęcie satelitarne kibucu Gerofit Google Maps Mapa kibucu Gerofit
Národní park Chamat Tverja

Národní park Chamat Tverja (hebrejsky: גן לאומי חמת טבריה, Gan le'umi Chamat Tverja) je archeologická lokalita, léčebný areál a národní park v Izraeli, v Severním distriktu. Geografie Leží v nadmořské výšce cca 200 metrů pod úrovní moře na západním břehu Galilejského jezera, na úpatí pohoří, které lemuje jezero (hora Har Menor). Nachází cca 2,5 kilometru jihojihovýchodně od města Tiberias. Popis parku Jde o významnou archeologickou a lázeňskou lokalitu soustředěnou okolo zdejších horkých pramenů Chamej Tverja (חמי טבריה). Od starověku byly využívány pro léčebné účely. Dále je zde odkryta starověká synagoga s mozaikovou podlahou. Objevena byla náhodně roku 1920, kdy židovské oddíly Gdud ha-avoda budovaly silnici podél břehu jezera. Následovala série archeologických výzkumů lokality. Synagoga byla postavena mezi roky 286 a 337. Při břehu jezera zde funguje moderní lázeňský komplex a v okolí stojí několik hotelů. Poblíž stojí na úpatí svahů u jezera také hrobka rabína Me'ira, starověkého židovského učence. Odkazy Reference Související články Tiberias Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Národní park Chamat Tverja na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky izraelské správy národních parků
Synagogue de Hammath

La synagogue de Hammath est un édifice de culte juif et l'une des deux synagogues trouvées dans la ville de Hammath-Tibériade, résultant de la fusion de ces deux localités par construction d'un rempart commun. Description Située à l'extrémité sud de la ville, près de sources chaudes, c'est la plus ancienne des deux. Le premier état remonte en effet à la fin du Ier siècle et au IIe siècle, mais il est très mal connu. Le second état se caractérise par une salle de prière hypostyle divisée en quatre nefs de largeur inégale par trois colonnades. Elle est orientée vers le nord. Cette synagogue est ensuite reconstruite à plusieurs reprises jusqu'au VIe siècle sur un plan basilical, et orné de mosaïques de pavement. La mosaïque de la nef principale est richement colorée et divisée en trois panneaux principaux à motifs figuratifs : au sud, deux lions de Juda encadrent une série de dédicaces en grec ; au centre, le plus grand panneau comporte une roue zodiacale avec des personnifications des saisons ; au nord, le dernier panneau représente l'Arche sainte encadrée par des menoroth et des symboles cultuels (etrog, lulav). Notes et références Voir aussi Articles connexes Synagogue Bibliographie (en) R. Hachlili, Jewish Art : Ancient Jewish Art and Archaeology in the Land Of Israel, Handbuch der Orientalistik, 7. Abteilung, Kunst und Archäologie, Leiden, 1988. G. Sed Rajna, Z. Amishai-Maisels, D. Jarrassé, R. Klein, L'Art juif, Citadelle & Mazenod, 1995. M.T. Olszewski, The Historical Background of the Zodiac Mosaic Calendar in the Lower Synagogue at Hammath-Tiberias, see: https://www.academia.edu/1760071 Portail de l’archéologie Portail du judaïsme Portail d’Israël Portail de l’Israël antique et des Juifs dans l’Antiquité
Chammat Tewerja

Chammat Tewerja (hebr. חמת טבריה) – park narodowy obejmujący park archeologiczny starożytnego miasta, położony nad Jeziorem Tyberiadzkim na północy Izraela. Położenie Park archeologiczny znajduje się na wysokości 209 metrów p.p.m. na południowo-zachodnim wybrzeżu Jeziora Tyberiadzkiego, w depresji Doliny Jordanu na północy Izraela. W odległości 2,5 km na północny zachód znajduje się miasto Tyberiada. Okoliczne zbocza stromo wznoszą się w kierunku zachodnim na górę Har Menor (240 m n.p.m.). Ze zboczy spływają strumienie Chammat i Menorim. Historia Około 18 roku zostało założone przez króla Heroda Antypasa pobliskie miasto Tyberiada. Było ono ówczesną stolicą Galilei. Jakiś czas później w jej sąsiedztwie powstało niezależne miasto Chammat. Po upadku w 135 roku powstania Bar-Kochby osiedliło się tutaj wielu słynnych żydowskich rabinów. Chammat Tewerja słynęło z gorących źródeł, których lecznicze właściwości były znane już w starożytności. Z tego powodu wybudowano tutaj łaźnie i baseny kąpielowe. Na przełomie II i III wieku wzniesiono tutejszą synagogę. W IV wieku wybudowano drugą synagogę. Arabski podróżnik i geograf Al-Mukaddasi odwiedził w 985 roku Tyberiadę i opisał ją jako „stolicę Prowincji Jordanii i miasto w Dolinie Kanaan ... Miasto jest wąskie, gorące latem i niezdrowe ... Jest tu osiem gorących łaźni z niezliczonymi basenami wrzącej wody, w których nie potrzeba wykorzystywać paliwa. Na rynku stoi duży i dobry meczet”. W 1033 roku Tyberiadę zniszczyło trzęsienie ziemi. Prawdopodobnie równocześnie zniszczeniu uległo Chammat Tewerja, które następnie zostało zapomniane. Gdy w 1920 roku prowadzono prace budowlane przy budowie drogi z Tyberiady na południe wzdłuż brzegów jeziora Tyberiadzkiego, natrafiono na starożytne ruiny. Odkryty grecki napis na mozaice podłogowej wskazywał, że są to ruiny synagogi z Hamat Tiberias. Prace wykopaliskowe rozpoczął rok później Nachum Slouschz. Były to pierwsze żydowskie prace archeologiczne prowadzone w Brytyjskim Mandacie Palestyny. Dla ochrony parku archeologicznego i unikalnego zespołu gorących źródeł, utworzono Park Narodowy Chamat Tiberias. Park narodowy Główną atrakcją parku Narodowego są gorące źródła. W tym miejscu z ziemi wybija siedemnaście gorących źródeł. Już w starożytności odkryto ich lecznicze oraz wzmacniające właściwości. Naturalne termalne źródła koją schorzenia reumatyczne i mięśniowe. Ze źródeł wydobywają się wody bogate w związki siarki, chlorowodorku i soli wapiennych, które mają świetne działanie lecznicze w schorzeniach takich, jak reumatyzm i artretyzm, a także zaburzenia układu nerwowego i rozrodczego. Wybudowano tutaj piękne i godne odwiedzenia łaźnie. Lista dostępnych zabiegów jest bardzo bogata, ale zarazem bardzo droga. Znajduje się jednak bardzo wielu chętnych, którzy spędzają długie godziny na leczniczych seansach w zasiarczonej wodzie. Park archeologiczny obejmuje pozostałości dwóch synagog z mozaikami podłogowymi. Turystyka Czas zwiedzania parku wynosi około 1 godziny. Przy wejściu jest Hammam Suleiman Museum. Zobacz też Geografia Izraela Parki narodowe w Izraelu Zarząd Ochrony Przyrody i Parków Narodowych Przypisy
Хамат-Тверия

Хама́т-Тве́рия (ивр. חמת טבריה‎) — национальный парк Израиля и район археологических раскопок, расположенный около южного въезда в город Тверия на берегу Тивериадского озера. История В 1921 году, при постройке шоссе от Тверии в сторону Цемаха, были обнаружены остатки разрушенной синагоги. При проведении археологических раскопок, на вершине холма были найдены остатки трех синагог. Первая синагога была построена примерно в 230 году н.э. и разрушена в III веке. На руинах первой синагоги была построена вторая синагога также в районе III века. Эта синагога просуществовала как минимум до IV века, и была реконструирована по всей видимости после землетрясения, которое произошло в районе Тверии в 306 году. Вторая синагога была разрушена землетрясением в начале V века. Построенная затем третья синагога была гораздо больше, в ней был большой зал, разделенный на три части двумя рядами колонн. Эта синагога работала до середины VIII века. Также в состав национального парка входят 17 горячих целебных источников, объединенных названием «Хамей-Тверия». Вода источников поднимается с глубины в 2 километра и имеет температуру около 60 градусов. В воде содержится бром, калий, хлориды натрия и кальция и сера. Современность В ночь с 28 на 29 мая 2012 года в синагоге Хамат-Гадер были совершены вандальные действия - часть синагоги была раскрашена граффити и была разрушена часть мозаики. Мозаика была восстановлена в 2013 году и теперь в синагоге не найти следов этого вандализма. Примечания
Хамат-Тверія

Хамат-Тверія (івр. חמת טבריה) — національний парк Ізраїлю і район археологічних розкопок, розташований біля південного в'їзду в місто Тверія на березі Тиверіадського озера. Історія У 1921 році, при будівництві шосе від Тверії в бік Цемаха, були виявлені залишки зруйнованої синагоги. При проведенні археологічних розкопок, на вершині пагорба були знайдені залишки трьох синагог. Перша синагога була збудована приблизно у 230 році н. е. і зруйнована в III столітті. На руїнах синагоги першою була побудована друга синагога також в районі III століття. Ця синагога проіснувала як мінімум до IV століття, і була реконструйована по всій видимості після землетрусу, який стався в районі Тверії в 306 році. Друга синагога була зруйнована землетрусом на початку V століття. Побудована потім третя синагога була набагато більше, в неї був великий зал, розділений на три частини двома рядами колон. Ця синагога працювала до середини VIII століття. Також до складу національного парку входять 17 гарячих джерел, об'єднаних назвою «Хамей-Тверія». Вода джерел піднімається з двокілометрової глибини і має температуру близько 60 градусів. У воді міститься бром, калій, хлориди натрію і кальцію і сірка. Сучасність В ніч з 28 на 29 травня 2012 року в синагозі Хамат-Гадер були вчинені вандальні дії — частина синагоги була розфарбована графіті і була зруйнована частина мозаїки. Мозаїка була відновлена в 2013 році і тепер у синагозі не знайти слідів цього вандалізму. Примітки
Sasa

Sasa (hebr. סאסא; oficjalna pisownia w ang. Sasa) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Ha-Galil ha-Eljon, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Położenie Kibuc jest położony w Górnej Galilei u podnóża masywu górskiego Meron, w odległości 12 kilometrów na północny zachód od miasta Safed. Leży w pobliżu granicy z Libanem. Historia Pierwotnie w miejscu tym znajdowała się arabska wioska Sa’sa. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w dniu 30 października 1948 wioskę zajęli izraelscy żołnierze. Wysiedlono wówczas wszystkich mieszkańców, a domy wyburzono. Współczesny kibuc został założony w styczniu 1949 przez żydowską młodzieżową organizację syjonistyczną Ha-Szomer Ha-Cair. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na rolnictwie. Znajdują się tutaj także zakłady zbrojeniowe produkujące pojazdy opancerzone Plasan. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Sasa Google Maps Mapa kibucu Sasa
Саса

Саса, или Сааса(ивр. סָאסָא‎) — кибуц в Верхней Галилее на севере Израиля. Находится рядом с Ливанской границей, в 15 километрах от Цфата и 10 от Маалот-Таршиха. История Кибуц Саса расположен на возвышенности, на высоте 900 метров над уровнем моря. Саса принадлежит к движению «Ха-Кибуц Ха-Арци» и относится к региональному консульству Верхней Галилеи. Кибуц основан в 1949 году на руинах арабской деревни Саса участниками 5-й алии, выходцами движения «Ха-шомер ха-цаир» из Северной Америки. Арабская деревня Саса, которая в начале Войны за независимость была занята Арабской освободительной армией, была разрушена в ходе операции «Хирам». Население По данным Центрального статистического бюро Израиля, население на начало 2020 года составляло 416 человек. Население кибуца состоит из четырёх различных категорий: основатели кибуца, израильтяне члены движения «Ха-шомер ха-цаир» из Швеции, Франции и Италии, члены кибуца, родившиеся в нём выпускники школы «Пинат Анна Франк». Экономика Основные сельскохозяйственные отрасли кибуца — выращивание фруктов (яблок, киви, вишни, цитрусовых, авокадо) и животноводство (куры, молочные породы коров). На территории кибуца действует фабрика «Пласон». Развит туристический бизнес и сдача домиков в аренду. На его территории находятся могилы Рава Леви Бар Сиси и Иосифа Бар Сиси. Саса входит в десятку самых богатых кибуцев Израиля, его капитал оценивается в 220 млн шекелей. Примечания
Cukim

Cukim (hebrejsky צוּקִים, doslova „Útesy“, v oficiálním přepisu do angličtiny Zuqim, přepisováno též Tzukim) je vesnice typu společná osada (jišuv kehilati) v Izraeli, v Jižním distriktu, v Oblastní radě Centrální Arava. Geografie Leží v nadmořské výšce 44 metrů v údolí vádí al-Araba, cca 55 kilometrů od jižního břehu Mrtvého moře. Západně od obce se prudce zvedá aridní oblast pouště Negev. Obec se nachází 128 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 180 kilometrů jihovýchodně od centra Tel Avivu, cca 142 kilometrů jižně od historického jádra Jeruzalému a 105 kilometrů severoseverovýchodně od města Ejlat. Cukim obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Obec je jen 2 kilometry vzdálena od mezinárodní hranice mezi Izraelem a Jordánskem. Cukim je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 90. Dějiny Cukim byl založen v roce 1983. Podle jiného zdroje došlo ale k trvalému osídlení lokality až roku 2004. Za vznikem osady stála skupina soukromých uchazečů, která se rozhodla zřídit v tomto regionu novou vesnici. V roce 2006 zde bylo otevřeno společenské středisko. Už předtím se v této lokalitě rozkládal vojenský tábor Bildad, který sloužil i jako přípravné centrum pro osidlování této oblasti. Vesnice vznikla s přispěním programu Blueprint Negev financovaného Židovským národním fondem, zaměřeného na posílení demografické a ekonomické základny Negevu. Většina obyvatel za prací dojíždí mimo obec. Demografie Obyvatelstvo osady je sekulární. Ještě v roce 2008 oficiální vládní statistické výkazy evidovaly Cukim jako pouhé „místo“ (makom) nikoliv obec. K březnu 2008 se zde uváděla populace 25 rodin, z toho část již v trvalých domech, část v provizorních příbytcích. Rozestavěno bylo 25 domů. Výhledová kapacita obce má být až 155 rodin. Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Cukim Židé – cca 200 osob (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství, cca 300 osob). Jde o menší sídlo vesnického typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 261 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 16,0 %. Odkazy Reference Související články společná osada Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Cukim na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Centrální Arava