NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sinagoga Cymbalista e Centro del Patrimonio Ebraico

La Sinagoga Cymbalista e Centro del Patrimonio Ebraico è una congregazione ebraica, sinagoga e centro culturale, di proprietà e gestito dall'Università di Tel Aviv, a Tel Aviv, nel Distretto di Tel Aviv in Israele. L’edificio è stato progettato nello stile modernista da Mario Botta nel 1996 e costruito tra il 1997 e il 1998. Paulette e Norbert Cymbalista hanno contribuito a finanziare l’edificio eponimo. Nel 2022, l’edificio è stato designato come sito patrimonio protetto dal Consiglio per la Conservazione dei Siti Patrimonio in Israele. Architettura La pianta dell’edificio comprende approssimativamente 800 metri quadri (8 600 ft²). Da una base rettangolare si ergono due torri corrispondenti, entrambe quadrate in pianta e che si fondono in cerchi ai loro punti più alti di 13,5 metri (44 ft). Un atrio rettangolare collega le due torri. La forma architettonica originale delle torri è una realizzazione in pietra della geometrica quadratura del cerchio. In ciascuna torre alla sommità circolare è installato un “baldacchino” quadrato che drappeggia la luce naturale sulle pareti del volume ibrido cilindro e rettangolo. Queste installazioni ricordano il tradizionale baldacchino nuziale ebraico, la chuppah, qui permanente e poeticamente fusa nella luce. L’Arca della Torah è parzialmente illuminata da onice traslucido. Un’iscrizione sopra di essa, dai Salmi 16:8, recita in Ho posto il SIGNORE sempre davanti a me. Contesto architettonico La Sinagoga Cymbalista e Centro del Patrimonio Ebraico è stata realizzata all’inizio di un periodo in cui famosi architetti stavano progettando molti edifici di alto profilo in Israele, e sviluppando una forma di architettura contemporanea creativa intorno alle istituzioni ebraiche. Una di tali istituzioni, il Museo Ebraico di Berlino, ha ospitato una mostra, ‘‘Jewish Identity in Architecture’’ che presentava la Sinagoga Cymbalista. Architetti internazionali precedenti avevano progettato sinagoghe nei loro modi moderni caratteristici: Beth Sholom Congregation, in Pennsylvania da Frank Lloyd Wright; e la riprogettazione proposta della Sinagoga Hurva da Louis Kahn. Botta aveva progettato l’edificio per il San Francisco Museum of Modern Art alcuni anni prima e poi la Cattedrale di Évry, con una forma cilindrica simile, immediatamente prima. La Sinagoga Cymbalista e Centro del Patrimonio Ebraico era il dodicesimo e culminante progetto in una serie di opere religiose di Botta che furono mostrate a Londra al Royal Institute of British Architects in una mostra intitolata, ‘‘Architetture del Sacro: Prayers in Stone.’’ Galleria Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Sinagoga Cymbalista e Centro del Patrimonio Ebraico Collegamenti esterni Sito ufficiale, su tau.ac.il. Sinagoga Cymbalista e Centro del Patrimonio Ebraico, su archINFORM.
Khan al-Umdan

Khan al-Umdan (Arabic: خان العمدان: "Caravanserai of the Pillars" or "Inn of the Columns", also known as Khán-i-ʻAvámid) is the largest and best preserved caravanserai in Acre, Israel. Located in the Old City of Acre, it is one of the prominent projects constructed during the rule of Ahmed Jezzar Pasha in Galilee, under the Ottoman era. History Ottoman period Being one of four Khans in Acre, Khan al-Umdan was built in 1784 on the place of the Royal Customs house of the Kingdom of Jerusalem. Due to its plethora of columns the khan was named Khan al-Umdan which means "Inn of the Columns" or "Caravanserai of Pillars". It incorporates forty columns made of granite that were taken from Caesarea, Atlit and the ruins of Crusader monuments in Acre itself. Due to its proximity to the port, Khan al-Umdan has throughout its history been an important trading spot. Merchants arriving at Acre used the khan as a warehouse while the second floor functioned as a hostel. Camel caravans once brought produce and grain from Galilean villages to the city's markets and port. The khan later gained importance to the Baháʼí Faith (as the Khán-i-'Avámid) as it was the site where Baha'ullah used to receive guests, and later the site for a Baháʼí school. In 1906 a clock tower was added adjacent to the main entrance to the khan to commemorate the silver jubilee of the rule of Ottoman sultan Abd al-Hamid II. It is similar to the Jaffa Clock Tower, a building dedicated to the same purpose, along with five more towers in Ottoman Palestine (in Jerusalem, Haifa, Safed, Nablus, and possibly Nazareth) and over a hundred across the entire empire. Modern era In 2001 Khan al-Umdan, together with the rest of Acre's old city, was designated as a World Heritage Site. In 2004 Khan al-Umdan (Hebrew: ח'אן אל עומדאן) was featured on a stamp of Israel worth 1.3 sheqels. Nowadays, the khan is a major tourist attraction open all hours of the day and used as an open-air stage during festivals in the city, such as the theater festival of Acre during the month of October. References Bibliography
Khan al-Umdan

El Khan al-Umdan (árabe: خان العمدان; hebreo: ח'אן אל עומדאן; "caravasar de los pilares" o "posada de las columnas", también conocido como Khán-i-'Avámid) es el caravasar (khan) más grande y mejor preservado de Israel.​​ Localizado en la ciudad vieja de Acre, fue uno de los importantes proyectos puestos en marcha durante el reinado de Jazzar Pachá en la Palestina otomana. Historia Período otomano Siendo uno de los cuatro khanes de Acre, el Khan al-Umdan fue construido en 1784 en el sitio de las Aduanas Reales del Reino de Jerusalén. Incorpora cuarenta columnas de granito tomadas de Cesarea, Atlit y las ruinas de monumentos cruzados del mismo Acre.​ Por su proximidad al puerto, el Khan al-Umdan ha sido a lo largo de su historia un importante punto comercial. Los mercaderes que llegaban a la ciudad utilizaban el khan como almacén, mientras que el segundo piso era utilizado como albergue.​ Las caravanas de camellos traían cereal desde las aldeas de Galilea a los mercados de la ciudad y el puerto.​ El khan posteriormente ganó relevancia con el bahaísmo con el nombre de Khan-i-'Avámid, pues era el lugar donde Baha'ullah recibía a sus invitados, y más tarde sería una escuela bahaí. En 1906 fue añadido un reloj de torre en la entrada principal para conmemorar las bodas de plata del sultán Abdul Hamid II, similar a la Torre del Reloj de Jaffa, dedicada al mismo propósito.​ Siglo XXI En 2001, el Khan al-Umdan fue declarado Patrimonio de la Humanidad junto al resto de la ciudad vieja de Acre.​ En 2004 apareció como sello de Israel por valor de 1,3 séqueles. Hoy en día, el khan es una importante atracción turística abierta todo el día, y utilizada en ocasiones como escenario al aire libre durante las fiestas de la ciudad, como el festival de teatro de octubre. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Khan al-Umdan.
Khan al-Umdan

Khan al-Umdan (خان العمدان : "caravansérail des colonnes" ou "auberge des piliers", également appelé Khán-i-ʻAvámid) est le caravansérail le plus grand et le mieux conservé d’Acre. Situé dans la vieille ville d’Acre, c’est un des principaux monuments construits sous le règne de Ahmed Jezzar Pasha en Galilée, sous l’Empire ottoman. Histoire Le Khan al-Umdan est un des quatre caravansérails d’Acre. Il est construit en 1784 sur l’emplacement des Douanes royales du royaume de Jérusalem. Le grand nombre de colonnes utilisé pour sa construction lui a valu son surnom de Khan al-Umdan qui signifie "le Relais des colonnes" ou "Caravansérail des piliers". Il remploie 40 colonnes de granit venant de Césarée, du Château Pèlerin à Atlit et des ruines de bâtiments croisés de la ville d’Acre. Grâce à la proximité du port, Khan al-Umdan a toujours été un important lieu de commerce. Les marchands arrivant à Acre utilisaient le khan comme entrepôt, le deuxième étage servant d’hôtel. Les caravanes apportaient les céréales et les objets produits dans les villages de Galilée sur les marchés de la ville et au port. Le khan a ensuite pris une importance pour les adeptes de la Foi bahá'íe (qui l’appellent le Khán-i-'Avámid) car Baháʼu'lláh y recevait ses invités. Une école Baháʼí y a aussi fonctionné. En 1906, un clocher est ajouté à côté de l’entrée principale pour commémorer les 25 ans de règne du sultan Abdülhamid II. Il est semblable à la tour de l'horloge de Jaffa, construite à la même occasion avec cinq autres horloges en Palestine ottomane (à Jérusalem, Haïfa, Safed, Naplouse et Nazareth) et une centaine dans l’empire. En 2001, le Khan al-Umdan est inscrit avec l’ensemble de la vieille ville d‘Acre comme site du patrimoine mondial. En 2004, le Khan al-Umdan est utilisé pour illustrer un timbre postal israélien (en) de 1,3 shekel. De nos jours, c’est une attraction touristique, ouverte à toute heure et utilisée comme théâtre de plen air pendant les festivals, comme le festival de théâtre d’Acre au mois d’octobre. Le bâtiment a été vendu par l’administration israélienne à des particuliers, Français juifs, et est désormais une propriété privée. Architecture C’est Djezzar Pacha lui-même qui conçut le khan. Le khan est construit sur un plan rectangulaire autour d‘une vaste cour centrale. Un bassin en marbre de Nazareth se trouve au milieu de la cour ; il est alimenté en eau par l’aqueduc d’Al-Kabri. La cour est entourée d’arcades sur les quatre côtés, donnant sur des espaces voûtés, servant au stockage des marchandises et d’écurie pour les animaux des caravanes. Les transactions avaient lieu au rez-de-chaussé. À l’étage se trouve une galerie également sous arcades donnant accès à des chambres, sous croisée d‘ogives, pour les voyageurs. Notes (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Khan al-Umdan » (voir la liste des auteurs). Bibliographie Portail de l’horlogerie Portail de l’Empire ottoman Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail d’Israël Portail de la Palestine
Chan al-Umdan

Chan al-Umdan (arab. خان العمدان; hebr. חאן אל-עומדאן) – karawanseraj zlokalizowany na Starym Mieście Akki, na północy Izraela. Historia Miasto Akka było ważnym portem morskim i ośrodkiem handlowym utrzymującym kontakty z prawie całym obszarem Morza Śródziemnego. Na Starym Mieście Akki zachowało się kilka zabytkowych karawanserajów, w których niegdyś zatrzymywały się karawany kupieckie. Jednym z nich jest położony przy porcie Akka, pochodzący z 1784 roku Chan al-Umdan. Wzniesiono go na ruinach królewskiego domu celnego z czasów krzyżowców. Ozdobą dziedzińca są granitowe kolumny przywiezione z rzymskiej Cezarei. To właśnie od nich karawanseraj wziął swoją nazwę - Chan Kolumn lub Chan Filarów (arab. Chan al-Umdan). W 1906 roku do zajazdu dobudowano osmańską wieżę zegarową, którą wzniesiono na cześć sułtana Abd-ul-Hamida II. Pod koniec XX wieku budynek przeszedł renowację i obecnie jest główną atrakcją turystyczną Starego Miasta. Jest także wykorzystywany jako otwarta scena na powietrzu podczas wszystkich ważniejszych wydarzeń kulturalnych w mieście. Architektura Chan al-Umdan jest otwartym karawanserajem, w którym w przeszłości kupcy wyładowywali swoje towary na przestronnym wewnętrznym dziedzińcu. W jego centrum znajdował się marmurowy basen, wypełniony wodą z wodociągów. Dziedziniec jest ze wszystkich czterech stron otoczony dwukondygnacyjnym budynkiem. Najważniejszym elementem budowli są arkady z czterdziestu czerwonych marmurowych i czarnych granitowych kolumn. Stworzone w ten sposób zadaszenie daje schronienie przed ostrym słońcem. Na parterze mieściły się pomieszczenia dla zwierząt, magazyny oraz gospoda, natomiast piętro zajmował hotel dla podróżnych. Nad głównym wjazdem po stronie północnej wznosi się wieża zegarowa, z której rozciąga się rozległy widok na port. Przypisy Bibliografia Bernhard Dichter: Akko-Sites from the Turkish Period. Hajfa: University of Haifa, 2000, s. 72-79. Andrew Petersen: A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine: Part 1. Oxford: Oxford University Press, 2001, s. 87-88. Yehoshua Lurie: Acre-The Walled City: Jews among the Arabs, Arabs among the Jews. Tel Awiw: Yaron Golan Publication, 2000, s. 43. Nathan Schur: A History of Acre. Tel Awiw: Dvir Publishing House, 1990, s. 207-228. Linki zewnętrzne Położenie Chan al-Umdan na mapie Izraela. [w:] Eye on Israel [on-line]. [dostęp 2013-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-19)]. (ang.).
Хан ель-Умдан

Хан ель-Умдан (араб. خان العمدان: «караван-сарай із стовпів» або «заїжджий двір із колон», також відомий як Хан-і-Авамід) — найбільший і найкраще збережений караван-сарай в Ізраїлі. Знаходиться у стародавньому місті Акко і є одним із найбільш визначних проєктів, побудованих за часів правління Паші Ахмеда Аль-Джаззара в період Османської імперії. Історія Період Османської імперії Хан ель-Умдан належить до чотирьох караван-сараїв міста Акко, побудований у 1784 році на місці Королівського митниці Єрусалимського королівства. Завдяки великій кількостів колон, караван-сарай отримав назву «Хан ель-Умдан», що означає «заїжджий двір із колон» або «караван-сарай із стовпів». Він містить сорок колон, зроблених із граніту, які були привезені з Кесарії, Атліту, й з руїн пам’ятників хрестоносців у самому місто Акко. Завдяки близькості до порту, протягом усієї своєї історії Хан ель-Умдан був важливим торговим місцем. Купці, що прибували в Акко, використовували караван-сарай як склад, а другий поверх служив їм для ночівлі. Каравани верблюдів привозили продукти та зерно із селищ Галілеї на ринки міста і в порт. Пізніше караван-сарай набув значення для Бахаїзму (як Хан-і-Авамід), оскільки він був місцем, де Бахаулла приймав гостей, а пізніше став місцем для школи Бахаї. У 1906 році до головного входу караван-сараю була прибудована годинникова вежа з нагоди відзначення срібного ювілею правління османського султана Абдул-Гаміда II. Разом із ще п'ятьма вежами в Османській Палестині (в Єрусалимі, Хайфі, Сафеді, Наблусі та, можливо, Назареті) та понад сотнею по всій імперії, вона схожа на годинникову вежу Яффи — будівлю з ідентичним призначенням. Сучасність 13 грудня 2001 року в місті Гельсінкі Хан ель-Умдан був занесений до списку Світової спадщини ЮНЕСКО разом із рештою старого міста Акко. У 2004 році Хан ель-Умдан (івр. ח'אן אל עומדאן) був зображений на поштовій марці Ізраїлю вартістю 1,3 шекеля. У даний час караван-сарай є основною туристичною пам'яткою, яка відкрита в усі години дня й використовується як сцена просто неба під час фестивалів у місті, як наприклад, під час театрального фестивалю Акко у жовтні. Галерея Примітки Література Dumper, Michael; Stanley, Bruce E. (2006). Cities of the Middle East and North Africa: a historical encyclopedia (вид. Illustrated). ABC-CLIO. ISBN 9781576079195. Vilnay, Zev (1963). The Holy Land in old prints and maps (вид. 2nd). R. Mass.
Faisal Al-Husseini International Stadium

Das Faisal Al-Husseini International Stadium (arabisch ملعب فيصل الحسيني الدولي, DMG Malʿab Faiṣal al-Ḥusainī ad-duwalī) ist ein Fußballstadion in al-Ram im Westjordanland, Palästina. Es ist das Heimspielstätte des Hilal al-Quds Club aus Jerusalem und der palästinensischen Fußballnationalmannschaft. Das 2008 eröffnete Anlage ist nach Faisal al-Husaini, einem 2001 verstorbenen palästinensischen Politiker, benannt. Die Spielstätte bietet 12.500 Sitzplätze. Das erste internationale Spiel fand am 26. Oktober 2008 zwischen Palästina und Jordanien statt. Es war das erste Heimspiel Palästinas seit über zehn Jahren. Fast genau ein Jahr später spielte die Frauen-Mannschaft Palästinas ebenfalls im Stadion ihr erstes Heimspiel gegen Jordanien. Weblinks Faisal Al-Husseini International Stadium. In: de.soccerway.com. Archiviert vom Original am 27. Januar 2018; abgerufen am 5. Februar 2026. europlan-online.de: Faisal Al-Husseini International Stadium - Al-Ram Einzelnachweise
Estadio Internacional Faisal Al-Husseini

El Estadio Internacional Faisal Al-Husseini​ (en árabe: ملعب فيصل الحسيني الدولي) es un estadio de fútbol en Al-Ram, Cisjordania. Es el estadio del equipo de fútbol nacional de Palestina. Recibe el nombre de Faisal Husseini, un político palestino que murió en 2001. El estadio tiene capacidad para 12.500 espectadores. El 26 de octubre de 2008, el equipo jugó contra Jordania en su primera vez en casa en 10 años de pertenencia a la FIFA. Asistieron el presidente de la FIFA, Joseph Blatter, y el primer ministro palestino, Salam Fayyad. El 29 de octubre de 2009, el equipo nacional de fútbol femenino de palestina jugó también su primer partido internacional en casa ante Jordania ante una multitud en el estadio. El 9 de marzo de 2011, Palestina "jugó su primer partido competitivo en casa en Cisjordania". Era el partido de vuelta de un partido de clasificación para los Juegos Olímpicos de 2012, en contra de Tailandia. Véase también Estadio Instalación deportiva Estadios de fútbol con mayor capacidad Referencias
Stade international Faisal Al-Husseini

Le stade international Faisal Al-Husseini (en arabe : ملعب فيصل الحسيني الدولي) est un stade de football situé à Al-Ram, en Cisjordanie. Ce stade de 12 500 places accueille les matches à domicile de l'équipe nationale de football de Palestine et du Club Hilal Al-Quds. Il porte le nom de Fayçal Husseini, un homme politique palestinien mort en 2001. Historique Sous l'impulsion de la FIFA souhaitant développer le football en Palestine, de nombreux stades sont créés ou rénovés en 2007. Après une première phase de travaux en 2007, la première rencontre se déroulant dans le stade international Faisal Al-Husseini se déroule le 2 novembre 2007 dans le cadre de la Coupe Al Quds opposant le Staff Club et Umm Tuba Club. La deuxième phase de travaux débute en février 2008 avec l’installation du gazon synthétique sur le terrain de jeu puis des mats d'éclairage en octobre. En 2019, le stade connaît des rénovations toujours financées par la FIFA, un nouveau gazon synthétique des sièges supplémentaires sont installés. Rencontres internationales Le 26 octobre 2008, l'équipe affronte la Jordanie dans leur tout premier match international à domicile en dix ans d'adhésion à la FIFA. Devant le Président de la FIFA, Sepp Blatter, et le Premier ministre palestinien Salam Fayyad. Le 29 octobre 2009, l'équipe de Palestine féminine dispute son premier match international à domicile contre la Jordanie devant de nombreux spectateurs. Le 9 mars 2011, la Palestine dispute son tout premier match de compétition internationale à domicile en Cisjordanie, une rencontre comptant pour le deuxième tour des qualifications pour les Jeux Olympiques de 2012, contre la Thaïlande. Après une défaite au match aller sur le score d'un but à zéro à Bangkok, la Palestine remporte la rencontre retour sur le même score, avec un but d'Abdelhamid Abu Habib à la 43e minute. Les deux équipes se séparent sur une séance de tirs au but, remportée par la Thaïlande sur le score 6 tirs au but réussis à 5. Le Premier ministre Salam Fayyad assiste au match, qu'il qualifie de « journée historique ». Le 3 juillet 2011, le stade accueille le premier match de qualification de la Coupe du monde, disputé à domicile par les footballeurs palestiniens. Opposés à l'Afghanistan, dans cette rencontre comptant pour le premier tour des qualifications de la Confédération asiatique de football pour la Coupe du monde de football 2014, les deux équipes se séparent sur un match nul, permettant à la Palestine de se qualifier pour le deuxième tour au total des deux rencontres. Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Faisal Al-Husseini International Stadium » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de la Palestine
Faisal Al-Husseini Internationaal Stadion

Het Faisal Al-Husseini International Stadium is een voetbalstadion in Ar-Ram, een Palestijnse stad op de Westelijke Jordaanoever. Het is de thuisbasis voor het Palestijns voetbalelftal, dat hier internationale wedstrijden speelt. Het stadion is vernoemd naar Faisal Husseini (1940–2001), een Palestijnse politicus. Het stadion heeft een capaciteit van 12.500 toeschouwers. In dit stadion werd op 26 oktober 2008 de eerste thuiswedstrijd gespeeld van het internationale voetbalelftal sinds hun lidmaatschap van de FIFA. In het stadion waren onder andere ook de President van de FIFA, Sepp Blatter en de premier van Palestina, Salam Fayyad aanwezig. De wedstrijd, een vriendschappelijke tegen Jordanië eindigde in een 1-1 gelijkspel.
Malab Fajsal al-Husajni

Malab Fajsal al-Husajni to piłkarski stadion w mieście Ar-Ram na Zachodnim Brzegu Jordanu. Na tym stadionie swoje mecze rozgrywa reprezentacja Palestyny w piłce nożnej. Stadion może pomieścić 12 500 widzów. Został otwarty w 2008 roku. Posiada sztuczną murawę. Nazwa pochodzi od palestyńskiego polityka Fajsala al-Husajniego, który zmarł w 2001 roku. Bibliografia Informacja o stadionie na World Stadiums. worldstadiums.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-15)]. (ang.) Faisal Al-Husseini International Stadium, [w:] baza Soccerway (stadiony) [dostęp 2021-01-02] .
Estádio Internacional Faisal Al-Husseini

O Estádio Internacional Faisal Al-Husseini é um estádio de futebol situado na cidade de Jerusalém, na Cisjordânia, Palestina. É o estádio onde a seleção palestina manda seus jogos, e tem capacidade para 6.000 espectadores. Em 26 de outubro de 26 de outubro de 2008 a seleção palestina jogou contra a Jordânia, em seu primeiro amistoso internacional disputado em casa nos 10 anos em que a seleção pertence à FIFA. Referências Ligações externas Palestinians make footy history - Sky News
Cinemateca de Tel-Aviv

La Cinemateca de Tel-Aviv o bé Centre de Cinema Doron (en hebreu: סינמטק תל אביב) és un arxiu de cinema i cinemateca, que va obrir les portes a la ciutat de Tel-Aviv, a Israel el 12 de maig de 1973. La Cinemateca, situada al carrer HaArba'a 2, compta amb cinc sales de cinema. També compta amb un espai per veure pel·lícules dels seus arxius importants. La Cinemateca projecta pel·lícules israelianes i estrangeres, i produccions de l'empresa privada per ajudar a donar suport a la indústria. De vegades es duen a terme proves de projecció per a les noves pel·lícules israelianes. Referències