NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Camp 1391

Le Camp 1391 est une ancienne prison secrète de l'armée israélienne, situé au sud-ouest de Barkai (en), dans le nord d'Israël, fort Tegart, entre Hadera et Afoula. Elle a été surnommée le « Guantanamo israélien » par les médias. Selon les autorités israéliennes, elle n'est plus utilisée depuis 2006 pour détenir ou interroger des suspects, mais la Cour suprême d'Israël a refusé d'autoriser une enquête sur les abus qui s'y seraient déroulés. Le Conseil des Nations unies pour la lutte contre la torture a par ailleurs interrogé en mai 2016 des responsables israéliens à propos d'une nouvelle prison secrète ayant remplacé le Camp 1391, relançant l'idée selon laquelle des individus y seraient encore détenus. Histoire L'existence du centre de détention a été découverte par hasard en 2003 par l'historien israélien Gad Kroizer : en examinant une carte des anciens centres de la police britannique à l'époque de la Palestine mandataire, il a constaté que l'un d'entre eux n'apparaissait sur aucune carte actuelle. En 2004, Kroizer a publié un article dans une revue académique, où il mentionnait ce fait dans une note en bas de page. Quelques jours plus tard, la censure militaire israélienne lui téléphone en demandant pourquoi l'article n'avait pas été soumis à son inspection. Selon The Guardian, le camp « a été effacé des photos aériennes d'Israël et retiré des cartes modernes ». Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Camp 1931 » (voir la liste des auteurs). Articles connexes Sde Teiman Portail de la prison Portail de l’histoire militaire Portail d’Israël
Геена

Геена (на иврит: גהנום, גהנם; на гръцки: γέεννα) е местност в близост до Йерусалим, споменавана в Библията, наричана също Долина на Еномовите синове или Еномова долина. Старият завет я описва като място, където отклонилите се от религията юдеи поставят „оброчища на Тофет“ и изгарят децата си.[Иер. 7:31] Според пророк Иеремия, Бог заплашва жителите на Йерусалим, че ще бъдат унищожени от враговете си, а долината на Еномовите синове ще започне да се нарича „долина за убиване“.[Иер. 19:6] В по-късните еврейски, християнски и мюсюлмански текстове Геена е мястото за вечно наказание на грешниците. Точното място на Еномовата долина е спорно, като някои автори я идентифицират като долината, наричана днес Уади ер-Рабаби.. Източници
Gehenna

El terme gehenna (de l'hebreu: גי-הנם, Gue-Hinnom‎ o גי בן הנם, Gue ben Hinnom, literalment ‘Vall d'Hinnom’ o ‘Vall del fill d'Hinnom’; grec antic: ΓεέναΓ; llatí: Gehenna) és un terme que es fa servir com a sinònim de l'infern, tant en el cristianisme com en l'islam. Es troba per primera vegada en les seves dues versions, tant de Gue-Hinnom com de Gue ben Hinnom, al Llibre de Josuè, 18:16, com a part de la frontera entre les tribus de Judea i de Benjamí. La traducció del nom a la Septuaginta és Γαίεννα (pronunciat Guéenna). La ciutat antiga de Jerusalem limita a la part occidental i sud amb la Vall d'Hinnom i a l'est per la de Josafat. Sembla que, en temps del rei Josies, la Vall d'Hinnom era el lloc on es practicaven els sacrificis humans de Moloc, que havien introduït els ritus pagans dels fenicis i cananeus. El profeta Jeremies (7:31; 19:5) condemna aquesta pràctica que es feia a la Vall d'Hinnom. Galeria Referències Enllaços externs Gehenna from the 1901-1906 Jewish Encyclopedia Olam Ha-Ba: The Afterlife Judaism 101
Gehenna

Gehenna také Údolí syna Hinnoma (gej ben Hinom) je údolí poblíž Starého města v Jeruzalémě. Údolí obklopuje horu Sijón. Z východu je napojeno na Cedronské údolí. Původ jména Hinnom, ani jeho syna nikdo neidentifikoval, stejně jako samotný význam slova Hinnom. Původně zde byly k poctě boha Molocha páleny děti, charakter údolí tak byl předurčen ohněm a červy, kteří se živili lidskými těly. To vedlo k tomu, že se „gehenna“ nakonec stala synonymem pro peklo, místo s věčným ohněm jako trestem pro neospravedlněné. V tomto významu je často citována v bibli. Fotogalerie Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Gehenna na Wikimedia Commons (anglicky) Stručný průvodce dnešním údolím Gehenna (anglicky) Gehenna na www.encyclopedia.com (anglicky) Gehenna Židovská encyklopedie z roku 1901/1906 (anglicky) What Is Gehenna? Archivováno 16. 7. 2016 na Wayback Machine.
Gehenna

Denne artikel bør gennemlæses af en person med fagkendskab for at sikre den faglige korrekthed. Der er for få eller ingen kildehenvisninger i denne artikel, hvilket er et problem. Du kan hjælpe ved at angive troværdige kilder til de påstande, som fremføres i artiklen. Gehenna (græsk: γέεννα, geènna), fra hebraisk Gehinnom (rabbinsk hebraisk: גהנום/גהנם) er betegnelser afledet fra et sted udenfor oldtidens Jerusalem, kendt i den hebraiske Bibel (Det gamle testamente) som "Dalen til Hinnoms søn" (hebraisk: גֵיא בֶן־הִנֹּם eller גיא בן-הינום, Gai Ben-Hinnom). Gehenna er i jødedommen, kristendommen og islam symbolet på dommens dag, og benyttes som synonym for ordet "helvede" (oldnordisk - dødsrige). Betegnelsen "Gehenna" er afledt fra stedet "Hinnoms søns dal", der befinder sig sydvest for Jerusalem. Dette sted var på et tidspunkt benyttet af israelitterne til afgudsdyrkelse, og blev senere brugt som losseplads for skidt og affald hvor det kunne afbrændes. Stanken der udgik fra denne dal samt den uophørlige ild der brændte der, gjorde den senere til et symbol på helvede (Matt. 5:22) Bibelen beskriver følgende begivenheder i profeten Jeremias' bog, der fandt sted i det 7. århundrede f.Kr. i Hinnoms søns dal: "Fordi de (Israelitterne) forlod Mig og gjorde gjorde dette sted fremmed og tændte offerild der for andre guder, som hverken de eller deres fædre før kendte til, og Judas konger fyldte dette sted med skyldfries blod, og de byggede ba'alshøjene for at brænde deres børn i ild som brændofre til Ba'al, hvad jeg ikke havde påbudt eller talt om, og hvad aldrig var opkommet i min tanke. Se, derfor skal dage komme, lyder det fra Herren, da dette sted ikke mere skal hedde Tofet og Hinnoms søns dal, men Morddalen." Ovenstående bibelske beretning om menneske-ofringer i "Tofet" eller "Hinnoms søns dal" i det 7.-6. århundrede f.Kr., er arkæologisk bevidnet. Knogler af børn ofret ved Tofet til gudinden Tanit i det Fønikiske Kartago samt levn fra børneofringer i antikkens Syrien og Israel er blevet fundet ved arkæologiske udgravninger. Lærde som P. Mosca (1975) ved Harvard Universitetet, har konkluderet at Jeremias' ord vedrørende det, at Ba'al kultens tilhængere "fyldte dette sted med skyldfries blod", er bogstavelig. I Det Nye Testamente: Gehenna: Matthæus.5:22,29,30, 10:28, 18:9, 23:15,33. Markus.9:43,45,47, Lukas. 12:5, Jakobsbrevet 3:6. Hades: Matthæus.11:23 16:18. Lukas 10:15. Apostlenes Gerninger 2:27,31. 1 Kor 15:55. Åbenbaring 1:18 6:8 20:13,14 Referencer
Gehenna

Gehenna (Hebreeuws: גֵיא־הִנֹּם, Gēʾ-Hīnnōm, Aramees: גֵיהִינֹּם, Gehinnom of גֵיהִינָּם, Gehinnam, Grieks: γέεννα, gēenna) was het smalle, rotsachtige Hinnomdal ten westen en zuiden van de oude stad van Jeruzalem. Dit was een beruchte plek, omdat daar in de tijd van de koningen kinderoffers werden gebracht aan Moloch. Bij archeologische opgravingen zijn er familiegraven gevonden. Het dal werd dus gebruikt als begraafplaats, waarschijnlijk sinds de tijd van Hizkia. Tegenwoordig is het dal een park en onderdeel van een voorstad van Jeruzalem. Hebreeuwse Bijbel De plaats wordt dertien keer genoemd in de Hebreeuwse Bijbel en aangeduid als het Hinnomdal en het dal van Ben-Hinnom (Jozua 15:8; 18:16), "de zoon van Hinnom". Deze naam verwijst naar de oorspronkelijke eigenaars van het dal, de familie Hinnom. In 2 Kronieken 28:3 en 33:6 wordt vermeld dat de koningen Achaz en zijn kleinzoon Manasse daar hun zonen hadden geofferd. In de periode van koning Josia (641/640 v.Chr. - 609 v.Chr.), de zoon van koning Manasse, werd de verering van Moloch verboden en liet hij de offerplaats Tofet in het Hinnomdal ontwijden (2 Koningen 23:10). Kennelijk had de actie van Josia geen blijvend effect, want Jeremia (645 - ca. 570 v.Chr.) keerde zich fel tegen de cultus van kinderoffers (Jeremia 7:31-32; 19:2-6; 32:35). Hetzelfde deed Ezechiël (Ezechiël 23:37-39). Later jodendom In 1 Henoch 90:26 wordt het Hinnomdal een met vuur gevulde afgrond genoemd. In 4 Ezra en in de Sibillijnse orakelen (ca. 100 n.Chr.) wordt Gehenna uitdrukkelijk aangewezen als de plaats voor de toekomstige bestraffing van boosdoeners. Straf is het volgen van Gods oordeel na een lichamelijke opstanding. Nieuwe Testament De term gehenna komt 12 keer voor in het Nieuwe Testament. In het christendom worden sommige uitspraken van Jezus waarin Gehenna wordt genoemd opgevat als een verwijzing naar een plaats van eeuwige bestraffing en lijden: Wie "Dwaas!" zegt, zal voor het vuur van de Gehenna komen te staan. (Matteüs 5:22) Hoe denken jullie te kunnen ontkomen aan een veroordeling tot de Gehenna? (Matteüs 23:32) Je kunt beter verminkt het leven binnengaan dan in het bezit van twee handen naar de Gehenna gaan, naar het onblusbare vuur. ... Je kunt beter kreupel het leven binnengaan dan in het bezit van twee voeten in de Gehenna geworpen te worden. ... Je kunt beter met één oog het koninkrijk van God binnengaan dan in het bezit van twee ogen in de Gehenna geworpen worden, waar de wormen blijven knagen en het vuur niet dooft. (Marcus 9:42-48) In oudere Bijbelvertalingen in het Nederlands wordt Gehenna vertaald met "hel", hedendaagse bijbelvertalingen laten het meestal onvertaald. Diverse hedendaagse auteurs stellen dat Jezus met het woord gehenna naar de vuilnisbelt buiten Jeruzalem verwees, een dal waarin de Joden hun afval wierpen. Neocalvinistische auteurs als Francis Chan en Preston Sprinkle bekritiseren dat, mede op basis van Matteüs 5:22 (zie hierboven). Islam Het woord wordt ook in de Koran gebruikt als de plaats waar zondaars worden gekweld. Afgeleid woord Het woord gênant is mogelijk afgeleid van het woord Gehenna. Externe link (en) Daily Bible Study over het Dal van Hinnom
Gehenna

W Starym Testamencie Gehenna (hebr. גי(א)-הינום Gehinnôm, Dolina Hinnom) – dolina, która w czasach starożytnych wyznaczała granice miasta Jerozolimy. Znajdowała się za bramą miasta zwaną Hersit i była pierwotnie wysypiskiem śmieci, miejscem kremacji zwłok przestępców oraz tych, którym odmówiono z różnych względów normalnego pogrzebu. W Dolinie Hinnom utrzymywano stale palące się ognie, na jej środku znajdowało się wzniesienie zwane Tofet, na którym król judzki Achaz złożył niegdyś bogu Molochowi w ofierze własnego syna. Od tego momentu w Biblii i w judaizmie Dolina Hinnom jest symbolem bałwochwalstwa, kultu fałszywego boga, hańby oraz niegodziwości. Ołtarz ofiarny w Dolinie Hinnom zniszczył późniejszy dobry władca królestwa Judy - Jozjasz, aby powstrzymać składanie ofiar Molochowi. W Nowym Testamencie Słowo „γέεννα-gehenna, géenna" pojawia się w Nowym Testamencie 12 razy z tego 11 razy w wypowiedziach Jezusa. Jest ono zwykle tłumaczone jako piekło. W czasach Jezusa stanowiła symboliczne miejsce. W interpretacji większości chrześcijan, jest według Nowego Testamentu miejscem przebywania osób odrzuconych przez Boga oraz cierpiących katusze w niegasnącym ogniu (Ewangelia Mateusza 5,22,29,30; 10,28; 18,9; 23,15,33; Ewangelia Marka 9,43,45 47; Ewangelia Łukasza 12:5; List Jakuba 3:6). Zobacz też Szeol Uwagi Przypisy
Gehenna

Gehenna (uttal: [jɛˈhɛnːa]) eller gehénna är i Nya Testamentets grekiska grundtext ett lånord från hebreiskan som anses vara namnet på en dalgång, Hinnomdalen, söder om Jerusalem. Platsen kallas även Tofeth (Hebreiska: תופת, ha-tōpheth). Ordet ”Gehenna” återfinns tolv gånger i de kristna grekiska skrifterna. Det används en gång av lärjungen Jakob och förekommer elva gånger i uttalanden som tillskrivs Jesus Kristus. Några av Gamla Testamentets israelitiska kungar hade där enligt Andra Krönikeboken (28:3, 33:6) ägnat sig åt en hednisk kult för Molok som bland annat krävde barnoffer i eld (brända levande). Efter att det förbjöds av kungen Josia, blev dalen en avfallsplats där djurkadaver, sopor och lik från kriminella dumpades, och man eldade permanent för att förhindra att sjukdomar spreds. Hinnomdalen kom därefter att bli synonymt med en fruktansvärd ondska och namnet Gehenna användes som ett namn på helvetet, den plats som Gud förberett för djävulen och hans fallna änglar. I modern hebreiska används termen tofeth för att referera till förintelsen. ”Det har uppstått stor förvirring och mycket missförstånd på grund av att de tidiga bibelöversättarna har återgett hebreiskans Sheol och grekiskans Hades och Gehenna med ordet helvete. Den enkla translitterering av dessa ord som översättarna gjort i reviderade upplagor av Bibeln har inte räckt till för att märkbart reda ut denna förvirring och missuppfattning.” (The Encyclopedia Americana (1942), band XIV) Litterära referenser Omnämns i Gustaf Frödings dikter Den ryske anakoreten och En fattig munk från Skara (1891) I animen Ao no Exorcist är Gehenna namnet på demonernas värld. Källor Wikimedia Commons har media som rör Gehenna. Engelska Wikipedia
Геєна (Долина Гінном)

Геє́на (вогня́на́) (грец. Γέεννα, Géenna від івр. גי(א) הינום‎, Gi Hinom; інколи גיא בן הינום, Gei Ben Hinom, «долина Гінном (Єнном)») — символ пекла і пекельного вогнища, місця вічних мук грішників в авраамічних релігіях (в юдаїзмі та християнстві), в ісламі («джаганнам») — синонім «пекла». Згідно з християнським ученням прийде на зміну пеклу в кінці віків. Геє́на (грец. Γέεννα, Géenna) — грецька транскрипція єврейської назви долини Єнном (Гінном), розташованої поблизу Єрусалима, де розташовувалось звалище нечистот. Там постійно підтримувався вогонь, горіло сміття й мотлох, звідси й «геєнна вогненна», поняття на позначення пекельних мук. В архаїчні часи — проводили язичницькі ритуали, пов’язані з вогнем і жертвоприношенням. Географія та історія Глибока, вузька Долина Гінном була розташована на південно-західному боці стародавнього Єрусалима. Згодом, завдяки грекам, стала відомою як Геєнна. Отримала горезвісну репутацію через ідолопоклонство і служіння чужим богам, зокрема, і через жертовне спалювання немовлят богам Молоху та Ваалу, як також через людські жертвоприношення богу Ваалу. Згодом, аби запобігти таким діям, вірний Богові юдейський цар Йосія знищив місця ідолопоклонства, зокрема, так звані пагірки Тофета. У першому столітті Геєнна використовувалась для спалювання відходів з Єрусалима. Туди теж кидали тіла страчених злочинців, котрих вважали негідними поховання. Згадування у Біблії У Новому Заповіті про Геєнну згадано 12 разів. П'ять разів вона прямо пов'язується з вогнем. Перекладачі передають грецький вираз géennan toû pirós як «пекельний вогонь», «вогняне пекло», «геєнна огненна». Деякі біблійні коментатори пов'язують вогняну характеристику Геєнни, що в ній приносили людські жертвоприношення, із часом царювання Йосії, і стверджують, що Ісус Христос використав її як символ вічних мук. І побудували ті жертовні пагірки Тофета, що в долині Бен-Гіннома, щоб палити синів своїх та дочок своїх на вогні, чого Я не наказував, і що на серце Мені не приходило. (Єр. 7:31) І побудували жертовні пагірки Ваалові, що в долині Бен-Гіннома, щоб через огонь переводити синів своїх та своїх дочок Молохові, чого їм не наказував Я, й що не входило в серце Мені, щоб чинити ту гидоту. (Єр. 32:35) Де їхній черв'як не вмирає і не гасне вогонь. (Мк. 9:48) І вийдуть вони та й побачать ті трупи людей, що відпали від Мене, бо їхня черва не помре й не погасне огонь їхній, і стануть вони огидою для кожного тіла. (Іс. 66:24). А Я вам кажу, що кожен, хто гнівається на брата свого, підпадає вже судові. А хто скаже на брата свого: рака, підпадає верховному судові, а хто скаже дурний, підпадає геєнні огненній. (Мф 5:22) Див. також Пекло Шеол Примітки Література Лубський В. І., Харьковщенко Є. А., Лубська М. В. та ін. Історія релігій світу. Київ : Центр учбової літератури, 2014. 536 с. Price R. J., House Н. W. Zondervan Handbook of Biblical Archaeology. Grand Rapids : Zondervan Academic, 2017. 416 р. Посилання Долина Гіннома у www.bibelwissenschaft.de(нім.)
Institut biblique pontifical (Jérusalem)

L'Institut biblique pontifical de Jérusalem, fondé en 1927 est une branche de l'Institutum Pontificium Biblicum situé à Rome, confié aux Jésuites. Il abrite également un musée et une bibliothèque. Il est dirigé par le R.P. Roberto Lopez Facundo. Histoire Ignace de Loyola, le fondateur de la Compagnie de Jésus visita la Terre sainte en 1523. Béni par le pape Adrien VI, il parvient à Jérusalem, où il ne reste que trois semaines en septembre 1523, avant d’être prié par les frères franciscains de quitter le pays. L’emplacement de la maison remonte au début des années 900. C’est le lieu où passaient les groupes jésuites lors de leur périple en Égypte , Israël, Turquie et Syrie, dans ce qu’on appelait les « caravanes bibliques ». En 1913, un groupe d’étudiants jésuites fait le tour du Proche-Orient, allant d’Athènes à la Haute-Égypte. Le besoin se fait sentir d’avoir en Terre Sainte, un établissement stable permettant de recevoir en séjour prolongé professeurs et étudiants visitant les lieux ou poursuivant des recherches en archéologie biblique. Plus tard, dans les années 1920, le Vatican a acheté le terrain où a été construit le bâtiment que l’on voit encore aujourd’hui. Le père Alexis Mallon est le fondateur de la succursale de l’Institut biblique pontifical à Jérusalem, en 1927. Plus récemment, des accords avec l’Université hébraïque de Jérusalem ont prolongé cette collaboration et confirmé l’importance de cette implantation à Jérusalem. Actuellement, la vocation de l’Institut, jouxtant le consulat de France à Jérusalem, est liée à quatre activités essentielles : l’accueil de l’étudiant en Bible venu de Rome, la spiritualité pour les jésuites qui viennent du monde entier, l’accueil d’hôtes liés à la Compagnie, et le siège de la vie communautaire des jésuites au Moyen-Orient. Sur les quelque 16 000 membres de la Compagnie de Jésus dispersés dans 122 pays du monde, sont présents à Jérusalem et à Bethléem dix religieux, de dix nationalités différentes, suggérant la nature universelle de l’ordre, selon l’intuition de saint Ignace. Les étudiants présents dans la branche hiérosolymitaine de l'Institut peuvent assister aux cours de trois institutions partenaires : l'École biblique et archéologique française de Jérusalem ; l'Université hébraïque de Jérusalem ; le Studium Biblicum Franciscanum. Le supérieur de la communauté jésuite est depuis le 31 juillet 2019 le R.P. David Neuhaus (Israélien d'origine allemande), le directeur de la branche de l'Institut est le R.P. Roberto Lopez Facundo (mexicain). Références Liens externes Site officiel (en) The Catholic Church Of The Holy Land Institut biblique pontifical (Jérusalem) sur OpenStreetMap Portail de l’éducation Portail de la Bible Portail de la Compagnie de Jésus Portail des musées Portail de Jérusalem
Pontificio Istituto Biblico (Gerusalemme)

Il Pontificio Istituto Biblico di Gerusalemme, fondato nel 1927, è un ramo dell'Institutum Pontificium Biblicum sito a Roma, affidato ai gesuiti. Ospita anche un museo e una biblioteca. Storia Ignazio di Loyola, fondatore della Compagnia di Gesù, visitò la Terra Santa nel 1523. Benedetto da papa Adriano VI, raggiunse Gerusalemme, dove rimase solo tre settimane in settembre 1523, prima di essere invitato dai frati francescani a lasciare il Paese. L'ubicazione della casa risale ai primi del 900. Questo è il luogo dove passavano i gruppi gesuiti durante il loro viaggio in Egitto, Israele, Turchia e Siria, in quelle che venivano chiamate le "carovane bibliche". Nel 1913 un gruppo di studenti gesuiti fece un giro del Vicino Oriente, da Atene all'Alto Egitto. Si avverte l'esigenza di avere in Terra Santa una stabile organizzazione che consenta di accogliere in soggiorni prolungati professori e studenti in visita nei luoghi o impegnati in ricerche di archeologia biblica. Successivamente, negli anni '20, il Vaticano acquistò il terreno dove sorse l'edificio che ancora oggi si può vedere. Padre Alexis Mallon è il fondatore del ramo del Pontificio Istituto Biblico a Gerusalemme, nel 1927. Più recentemente, accordi con l'Università Ebraica di Gerusalemme hanno esteso questa collaborazione e confermato l'importanza di questa sede a Gerusalemme. Attualmente la vocazione dell'Istituto, annesso al consolato francese a Gerusalemme, è legata a quattro attività essenziali: accoglienza dello studente biblico di Roma, spiritualità per i gesuiti che vengono da tutto il mondo, accoglienza degli ospiti legati alla Compagnia e sede della vita comunitaria dei gesuiti in Medio Oriente. Dei circa 16 000 membri della Compagnia di Gesù dispersi in 122 paesi del mondo, sono presenti a Gerusalemme ea Betlemme dieci religiosi, di dieci diverse nazionalità, a suggerire l'universalità dell'ordine, secondo l'intuizione di sant'Ignazio. Gli studenti che frequentano la filiale di Gerusalemme dell'Istituto possono frequentare le lezioni presso tre istituzioni partner: la Scuola biblica e archeologica francese di Gerusalemme; l'Università Ebraica di Gerusalemme; lo Studium Biblicum Franciscanum. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Pontificio Istituto Biblico di Gerusalemme Collegamenti esterni Sito ufficiale, su biblico.it. (EN) The Catholic Church Of The Holy Land, su catholicchurch-holyland.com. Institut biblique pontifical (Jérusalem) sur OpenStreetMap
Martyr Dr. Thabet Thabet Governmental Hospital

Martyr Dr. Thabet Thabet Governmental Hospital or Tulkarm Governmental Hospital is a government hospital in Tulkarm, West Bank, Palestine. It is under the jurisdiction of the Palestinian Ministry of Health. It was built in 2004 and has 158 medical beds. It employs 317 staff, including a doctor, nurse, pharmacist, physiotherapist, laboratory technician, radiologist and others. The hospital is named after Dr. Thabet Thabet, a prominent Palestinian doctor, university lecturer, and Fatah member, who was assassinated by Israeli undercover units in December 2000. The hospital was repurposed for treating COVID-19 cases in 2020 during the COVID-19 pandemic after an infected man entered the facility. In 2022 the hospital debuted its newly upgraded operating room. On 26 July 2024, clashes between Palestinian Authority security forces and Palestinian protestors occurred at the hospital after the security forces encircled the building, allegedly in an attempt to arrest Abu Shujaa, leader of the Tulkarm Brigade. References
Jericho Governmental Hospital

Jericho Governmental Hospital (Arabic: مستشفى أريحا الحكومي) is a government hospital in the Jericho city, West Bank, Palestine. Followed by the Palestinian Ministry of Health. Establishment It was established in 1998 with funding from the Japanese Government. Clinical Capacity Its clinical capacity is approximately 54 beds. Location It is located in Jericho, on Al-Quds Street, Aqabat Jaber. Services It provides medical services to the residents of the Jericho Governorate and surrounding areas. Departments The hospital includes multiple departments to provide healthcare, including: Emergency Operations (Surgery) Obstetrics and Gynecology Nephrology (Dialysis) Radiology Laboratory and Blood Bank Outpatient Clinic See also List of hospitals in Palestine References External links Media related to Jericho Governmental Hospital at Wikimedia Commons