Manszija Zabda

Manszija Zabda (hebr. מנשייה זבדה; arab. منشية الزبدة; ang. Manshiyyet Zabda, lub także Manshiya Zabda) – wieś arabska położona w Samorządzie Regionu Emek Jizre’el, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Położenie Manszija Zabda jest położona na wysokości od 90 do 130 metrów n.p.m. na północno-zachodnim skraju intensywnie użytkowanej rolniczo Doliny Jezreel w Dolnej Galilei, na północy Izraela. Leży ona na południowym skraju zalesionej pagórkowatej kalenicy Giwat Chacir (195 m n.p.m.), która biegnie w kierunku północnym. Okoliczny teren łagodnie opada w kierunku południowym. Na wschód od wsi przepływa strumień Szimron, a na zachodzie strumień Nahalal. W jej otoczeniu znajdują się miasteczka Ramat Jiszaj i Zarzir, moszawy Bet Sze’arim, Allone Abba, Bet Lechem ha-Gelilit i Nahalal, oraz wieś komunalna Timrat. Manszija Zabda jest położona w Samorządzie Regionu Emek Jizre’el, w Poddystrykcie Jezreel, w Dystrykcie Północnym Izraela. Historia W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, którzy w 1922 roku formalnie utworzyli na tym obszarze Mandat Palestyny. W wyniku wzrostu liczebności mieszkańców we wsi Ilut, część z nich zaczęła szukać nowego miejsca zamieszkania. W ten sposób, w 1945 roku kilka rodzin arabskich założyło nową wieś Chirbet Zabda (hebr. חירבת זבדה). W poszukiwaniu skutecznego rozwiązania narastającego konfliktu izraelsko-arabskiego w dniu 29 listopada 1947 roku została przyjęta Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181. Zakładała ona między innymi, że wieś Chirbet Zabda miała znaleźć się w granicach nowo utworzonego państwa żydowskiego. Arabowie odrzucili tę rezolucję i dzień później doprowadzili do wybuchu wojny domowej w Palestynie. Na samym jej początku siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej zajęły pobliskie wioski i sparaliżowały żydowską komunikację w regionie. Z tego powodu podczas I wojny izraelsko-arabskiej siły żydowskie przejęły kontrolę nad całą Galileą. W odróżnieniu od wielu wysiedlonych i zniszczonych arabskich wiosek, Chirbet Zabda została zachowana. Po wojnie zamieszkali tutaj członkowie pół-koczowniczej grupy beduińskiej, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swoich dotychczasowych pastwisk w rejonie obecnego miasta Jokne’am. W 1948 roku zmieniono nazwę wioski Chirbet Zabda na obecną Manszija Zabda. Została ona oficjalnie uznana przez władze izraelskie dopiero w 1979 roku. Dzięki temu stworzono plan zagospodarowania przestrzennego, podłączoną ją do krajowego systemu wodociągowego, zelektryfikowano, oraz wybudowano szkołę i inne obiekty użyteczności publicznej. Demografia Wieś zamieszkana przez Arabów i Beduinów: Gospodarka i infrastruktura Gospodarka wsi opiera się na rolnictwie. Część mieszkańców dojeżdża do pracy w okolicznych strefach przemysłowych. We wsi jest przychodnia zdrowia, sklep wielobranżowy oraz stacja benzynowa. Transport Ze wsi wyjeżdża się na południe na drogę nr 75, którą jadąc na zachód dojeżdża się do miasteczka Ramat Jiszaj i moszawu Bet Sze’arim, lub jadąc na wschód dojeżdża się do skrzyżowania z drogą nr 73 i drogą nr 7626 przy moszawie Nahalal i wiosce Timrat. Edukacja i kultura We wsi jest arabska szkoła podstawowa al-Roaa. Wieś posiada własny meczet. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Manszija Zabda. [w:] Google Maps [on-line]. [dostęp 2012-12-11]. (ang.). Mapa Manszija Zabda. [w:] Amudanan [on-line]. [dostęp 2012-12-11]. (hebr.).