NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
London Ministore Tower

London Ministore Tower (hebr. לונדון מיניסטורס) – wieżowiec w osiedlu Ha-Kirja we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Historia Budynek został wybudowany w 1972 w ówczesnym Centrum Tel Awiwu. Obecnie tę część osiedla coraz częściej zalicza się do zachodniej części osiedla Ha-Kirja. 16 maja 1993 w budynku doszło do rozszczelnienia instalacji gazowej i wybuchu pożaru. Budynek został odremontowany w 1994. Dane techniczne Budynek ma 20 kondygnacji i wysokość 55 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu modernistycznym. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest w kolorze jasnobrązowym. Wykorzystanie budynku Dwa dolne piętra budynku służą jako centrum handlowe London Ministore, które obejmuje także instytucje kulturalne, takie jak Club Tzavta i zespół tańca Bat Dor. Dodatkowo mieszczą się tutaj liczne restauracje i kawiarnie. Powyżej znajduje się mieszkalny wieżowiec. Był to jeden z pierwszych wybudowanych w kraju wieżowców mieszczących luksusowe apartamenty mieszkalne. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne London Ministore. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2011-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Alrov Tower

Alrov Tower (hebr. מגדל אלרוב) – wieżowiec w osiedlu Lew ha-Ir w mieście Tel Awiw, w Izraelu. Historia Budynek został wybudowany pod koniec lat 90. XX wieku przez firmę budowlaną "Arlov". Firma ta zakupiła w latach 80. ziemię budowlaną położoną w centrum Tel Awiwu. Projekt nowoczesnego biurowca przygotowali architekci Abraham Yaski i Jossi Sivan. Budowa wieżowca mogła być zrealizowana pod warunkiem zachowania historycznych budynków w jego otoczeniu. Z tego powodu zrealizowano projekt renowacji Domu ambasady rosyjskiej. Budowa wieżowca była skomplikowana pod względem technicznym. Wysoki budynek wieżowca wymaga wybudowania głębokich fundamentów, jednak w warunkach gęstej zabudowy miejskiej było to niemożliwe, ponieważ mogło naruszyć fundamenty sąsiednich historycznych domów, które musiały być zachowane. W związku z tym wieżowiec został wzniesiony na palach, które wykonano z bardzo odpornej stali i osadzono w płytkich fundamentach. Dzięki temu otoczenie zabytkowej zabudowy nie zostało naruszone. Uroczystość otwarcia wieżowca odbyła się w 1999. Dane techniczne Budynek ma 26 kondygnacji i wysokość 93 metrów. Koncepcja architektoniczna zakładała, żebędzie się on składał z trzech różnych geometrycznych brył: (1) Pudełko o ogólnym kształcie wieży, (2) Trójkątny Tartak będący pionowym elementem w północnej fasadzie budynku, (3) Cylinder będący pionowym elementem w południowej fasadzie budynku. Wieżowiec wybudowano w stylu architektonicznym określanym nazwą postmodernizmu. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana z granitu i szkła w kolorach ciemnego granatu i jasno szarego. Budynek jest wykorzystywany jako biurowiec. Dysponuje podziemnym parkingiem na 280 samochodów. Zobacz też wieżowce Tel Awiwu Przypisy Linki zewnętrzne Elrov Tower. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2010-06-18]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Europe-Israel Tower

Europe-Israel Tower (hebr. מגדל אמות השקעות, Migdal Emut Aszka'ot) – biurowiec w osiedlu Ha-Cafon ha-Chadasz we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Budynek zdobył kilka architektonicznych nagród, tak lokalnych w Izraelu, jak i międzynarodowych. Historia Budynek został zaprojektowany przez architektów Abrahama Yaski i Yossi Sivana jako siedziba korporacji IBM. Nowoczesna architektura wieżowca miała odzwierciedlać styl firmy IBM, która wdraża najnowsze osiągnięcia w świecie technologii komputerowych. Budowę biurowca rozpoczęto w 1977, i ukończono po 27 miesiącach prac w 1979. Betonowy szkielet każdego piętra budowano przez 9 dni. W 1999 IBM odsprzedała biurowiec firmie Europe-Israel Company za kwotę 50 milionów USD. W 2000 przeprowadzono przebudowę budynku według projektu architekta Shlomo Gertnera. Dostosowano wówczas biurowiec do potrzeb wielu niewielkich firm prawniczych, które mogą wynajmować pomieszczenia w wieżowcu. Stworzono również dolne piętro handlowe, z wychodzącymi na ulicę szerokimi tarasami z zielenią. Przebudowa kosztowała 20 mln USD. Dane techniczne Budynek ma 24 kondygnacji i wysokość 95 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu modernistycznym. Wzniesiono go z betonu, stali i szkła. Elewacja jest wykonana z płytek ceramicznych w kolorach zielonym i jasnym brązie. Budynek ma kształt trójkąta o zaokrąglonych bokach, pomiędzy którymi umieszczono przeszklone pionowe ciągi wind. Całość architektonicznej kompozycji podkreśla pionowe linie, w kontraście do linii poziomych sąsiedniego biurowca Domu Azji. Kratownica okien miała w założeniu przypominać klawiaturę komputera IBM. Budynek ma bezpośrednie połączenie z sąsiednim Domem Azji. Wieżowiec jest wykorzystywany jako biura do wynajęcia. W części podziemnej znajduje się trzypiętrowy parking dla samochodów. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne Europe Israel Tower. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2010-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Migdal Eškol

Migdal Eškol (hebrejsky: מגדל אשכול, doslova Eškolova věž) je mrakodrap v jižní části Haify v Izraeli. Nachází se v areálu Haifské univerzity v pohoří Karmel. Je pojmenována podle izraelského politika Leviho Eškola. Její výstavba byla inspirována prací Oscara Niemeyera, autora nového hlavního města Brazílie, Brasília. Projekt budovy vypracoval izraelský architekt Šlomo Gil'ad. Byla dokončena roku 1978. Stavba má 30 pater a výšku 102 metrů takže dosahuje do nadmořské výšky 597 metrů. Vzhledem k tomu, že je situována na hřbet pohoří Karmel, je viditelná z rozsáhlých částí státu Izrael a dominuje siluetě města Haifa. Budova je poměrně úzká a při poryvech větru proto je konstrukce rozkmitána až do úrovně 40 centimetrů. Sídlí v ní administrativa Haifské univerzity. Na střeše jsou instalovány antény. Do roku 1989 šlo o nejvyšší univerzitní budovu v Asii a do roku 2002 o nejvyšší budovu v Haifě (pak ji předstihla věž Migdal ha-Mifras). Během války v Zálivu v roce 1991 věž využívaly izraelské obranné síly jako pozorovatelnu pro střely Scud z Iráku. Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Migdal Eškol na Wikimedia Commons Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku מגדל אשכול‎ na hebrejské Wikipedii. Související články Haifa
Muzeum Hagany

Muzeum Hagany (hebr. ‏מוזיאון ההגנה‎; ang. Hagana Museum – The Eliyahu Golomb Haganah Museum) – muzeum położone na osiedlu Lew ha-Ir w zachodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Muzeum przedstawia historię obrony osadnictwa żydowskiego w Ziemi Izraela w okresie brytyjskiego Mandatu Palestyny. Jest to historia podziemnej paramilitarnej organizacji Hagana. Historia Budynek, w którym obecnie mieści się muzeum, został wybudowany w 1912 przez braci Zeev i Jakuba Sharett. W latach 20. XX wieku został on odnowiony przez architekta Josefa Berlina. Przez wiele lat dom należał do Rodzina Sharett i służył jako tajna siedziba dowództwa Hagany. Wielokrotnie odbywały się w nim narady, podczas których podejmowano ważne decyzje w sprawie nielegalnej imigracji, tworzenia Palmach i inne. W 1961 budynek został gruntownie przebudowany według projektu architekta Jana Ratnera. Dostosowano go wówczas do potrzeb nowo tworzonego Muzeum Hagany. Zbiory muzeum Muzeum zajmuje trzy kondygnacje budynku: na parterze znajdują się dwa oryginalnie urządzone pokoje, które pozwalają odwiedzającym poczuć atmosferę z czasów konspiracyjnej działalności Hagany. Jest to część mieszkania dowódcy Hagany, Eliyahu Golomba. Na parterze odbywają się także wystawy czasowe. na pierwszym piętrze znajdują się ekspozycje muzeum prezentują kolekcję broni, dokumentów i fotografii opisujących historię organizacji Hagana od czasów organizacji samoobrony Ha-Szomer, poprzez rewoltę arabską 1936 do sformowania taktyki obronnych operacji poza osiedla żydowskie. Szczególny nacisk położona na salę w której podjęto decyzję o wysłaniu spadochroniarzy do Europy podczas II wojny światowej. na drugim piętrze znajduje się ekspozycja prezentująca przebieg poszczególnych działań wojskowych w latach 1945–1947. Prezentacje opisują także nielegalną imigrację, zakupy i produkcję broni, oraz szkolenia wojskowe prowadzące do zbudowania niezależnej siły militarnej w Mandacie Palestyny. na trzecim piętrze trwają prace przygotowawcze do otwarcia ekspozycji pokazującej przebieg wojny domowej w Palestynie (lata 1947–1948) i początek wojny o niepodległość do momentu przekształcenia Hagany w Siły Obronne Izraela. czwarte piętro zajmuje archiwum i sekretariat. W prezentacji wykorzystano 10-minutowy film przedstawiający historię Hagany oraz operacje grup specjalnych Palmach. Muzeum organizuje wykłady oraz seminaria dla studentów i osób dorosłych. W tym celu wykorzystywane jest nowoczesne audytorium na 100 osób. W budynku jest jeszcze druga mniejsza sala (dla 40 osób) przystosowana do prezentacji audio-wideo. Przypisy
Sheraton Grand Tel Aviv Hotel

The Sheraton Grand Tel Aviv is a large hotel on Hayarkon Street in Tel Aviv, Israel. History First Hotel The first Sheraton-Tel Aviv Hotel was located 1 mile north of today's hotel, on the north side of Independence Park. The hotel was originally designed in 1948 as the Nordau Plaza Hotel, and construction was 80 percent completed in 1952, when it was halted. The incomplete shell was acquired by Chicago-based investors in 1957, who planned to complete it, but that project collapsed. It was finally bought by a Milwaukee-based group, which completed the $4,500,000, 220-room, 7-story hotel. It opened in March 1961 as the Sheraton-Tel Aviv Hotel, the first Sheraton hotel outside the US and Canada. The 16th Chess Olympiad was held at the Sheraton-Tel Aviv in 1964. A 136-room wing was added to the hotel in November 1970. The Sheraton was renamed the Pal Hotel in 1974 and demolished in 1991. The site remains vacant today, but the adjacent beach is still known locally as Sheraton Beach. Current Hotel The current hotel was built by Ignatz Bubis and Emilio Bruns, and designed by Werner Joseph Wittkower (who had also designed the 1961 hotel) and Yaakov Rechter. It opened on March 12, 1977 as the Tel Aviv-Sheraton Hotel and was later known as the Sheraton Tel Aviv Hotel & Towers and then the Sheraton Tel Aviv Hotel. It was extensively renovated in 2022 and was renamed the Sheraton Grand Tel Aviv in 2023. The site A structure known as the Red House previously stood on the site of the current hotel. It was constructed in 1926 and served as the seat of the city council, and later the headquarters of the Haganah and the Mossad LeAliyah Bet, which coordinated the smuggling of illegal Jewish immigrants into British Mandatory Palestine. During the 1948 Arab–Israeli War, the Red House served as the headquarters of David Ben-Gurion and the supreme command of the Israel Defense Forces. After the war, it was briefly the seat of the Ministry of Foreign Affairs. The Red House was demolished to build the hotel. A plaque at the entrance to the hotel commemorates its history. Gallery References External links Media related to Sheraton Tel Aviv Hotel and Towers at Wikimedia Commons Sheraton Grand Tel Aviv official website
Sheraton Tel Aviv

Sheraton Tel Aviv (hebr. מלון שרתון תל אביב, Malon Szeraton Tel Awiw) – pięciogwiazdkowy hotel w Tel Awiw-Jafa, w Izraelu. Należy do sieci Sheraton. Hotel jest usytuowany przy nadmorskiej ulicy HaYarkon w osiedlu Cafon Jaszan w Tel Awiwie. Rozciąga się stąd widok na Morze Śródziemne. Historia W miejscu tym pierwotnie stał wybudowany w 1926 "Czerwony Dom" (hebr. הבית האדום). Budynek służył przez pewien czas jako siedziba rady miejskiej. Znajdowała się tutaj także siedziba młodzieżowego ruchu syjonistycznego HaNoar HaOved VeHaLomed (hebr. הנוער העובד) oraz Hagany. Jego nazwa nawiązywała do koloru budynku (czerwony). W latach 30. Hagana kierowała z tego budynku przemytem nielegalnych żydowskich imigrantów do Mandatu Palestyny. Podczas Wojny o Niepodległość w budynku zbierało się naczelne dowództwo Sił Obronnych Izraela. Po wojnie, przez krótki czas znajdowała się tutaj siedziba Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W 1977 "Czerwony Dom" został wyburzony, a na jego miejscu wybudowano Sheraton Tel Aviv. Pokoje i apartamenty Hotel dysponuje 331 pokojami hotelowymi i apartamentami. Każdy pokój wyposażony jest w klimatyzację, biurko, minibarek, sejf, automatyczną sekretarkę, dostęp do bezprzewodowego Internetu, telefon obsługujący kilka linii, telewizję kablową, łazienkę do użytku prywatnego, telefon w łazience, otwierane okna z roletami światłoszczelnymi, osobny salon i własny balkon. Wszystkie pokoje posiadają klucze elektroniczne/magnetyczne. Hotel świadczy dodatkowe usługi w zakresie: bezpłatnych śniadań, czyszczenia butów, ochrony, personelu wielojęzycznego, opieki nad dziećmi, organizowaniu imprez okolicznościowych i wesel, pomocy medycznej, pomocy w organizowaniu wycieczek, pralni, sejfu w recepcji, usług spa (sauna, masaże, zabiegi, siłownia, fitness), wypożyczania telefonów komórkowych i transportu z lotniska. Dla ułatwienia komunikacji w budynku jest winda. Znajduje się tutaj sala konferencyjna z zapleczem do obsługi zorganizowanych grup. Dodatkowo można korzystać z basenu kąpielowego położonego na zewnątrz budynku. W hotelu jest kryty parking, kantor, restauracja, kawiarnia, sala bankietowa, sklep z pamiątkami, kiosk oraz pralnia chemiczna. Z zajęć sportowych hotel umożliwia dostęp do aerobiku, strzelnicy golfowej, minigolfa, pływania, tenisa, wędkarstwa i żeglarstwa. W budynku swoje siedziby mają następujące firmy: Sheraton Hotels and Resorts, Electra Israel Ltd. oraz M.G. Acoustic Consultants Ltd.. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne Sheraton Tel Aviv Hotel. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2010-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Marina w Tel Awiwie

Marina w Tel Awiwie (hebr. מרינה תל אביב) – marina znajdująca się we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego, w mieście Tel Awiw, w Izraelu. Położenie Marina jest usytuowana na plaży, w bezpośrednim sąsiedztwie placu Namir, w osiedlu Cafon Jaszan w Tel Awiwie. Wyposażenie Marina została wybudowana bezpośrednio na miejskiej plaży. Jest ona zbudowana z sześciu pirsów, chronionych przez dwa falochrony. Może tu cumować do 320 jachtów żaglowych o długości do 20 metrów i maksymalnym zanurzeniu 2,5 metra. Bezpośrednio w marinie odbywają się kontrole i odprawy graniczne, nadzorowane przez policję. Marina oferuje dostęp do paliwa, wody pitnej, sieci elektrycznej, telewizji kablowej i telefonii przewodowej. Jest tu także warsztat oferujący naprawy łodzi o maksymalnej wyporności do 20 ton. Sport i rekreacja W marinie mają swoją siedzibę liczne restauracje, sklepy oraz szkoły żeglarstwa i nurkowania. Tuż obok jest Marina Tel Awiw Hotel z sąsiednim basenem kąpielowym i drugi hotel Carlton Tel Aviv. Linki zewnętrzne Morska mapa mariny. [w:] Tel Aviv Marina [on-line]. [dostęp 2010-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-05)]. (ang.). Mapa mariny. [w:] Tel Aviv Marina [on-line]. [dostęp 2010-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-04)]. (ang.). Tel Aviv Marina BoatYard. [w:] Tel Aviv Marina BoatYard [on-line]. [dostęp 2010-05-08]. (hebr.). Wirtualny spacer po marinie. [w:] 3D.Israel.com [on-line]. [dostęp 2010-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-17)]. (ang.).
Centrum Weizmana

Centrum Weizmana (hebr. מרכז ויצמן; ang. The Weizmann Center) – kompleks budynków mieszczących dom starców, klinikę, hotel i centrum handlowe położony we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Nazwa Centrum Weizmana zostało nazwane na cześć pierwszego prezydenta Izraela Chaima Weizmana. Położenie Centrum kliniczne zajmuje powierzchnię 12 akrów przy ulicy Weizmanna w osiedlu Ha-Cafon ha-Chadasz we wschodniej części Tel Awiwu. Na południe od kliniki znajduje się kompleks szpitalny Centrum Medycznego Tel Awiw. Historia Centrum kliniczne powstało jako prywatna inicjatywa konsorcjum Palace Group, które specjalizuje się w opiece nad ludźmi starymi. Dostrzegając potrzebę stworzenia takiego centrum przy Szpitalu Miejskim Tel Awiwu, konsorcjum zakupiło ziemię i w 2004 wybudowało kompleks trzech wieżowców. Koszt budowy wyniósł 110 milionów USD. Budynki centrum W skład kompleksu Centrum Weizmana wchodzą trzy wieżowce: Weizmann Center Tower (wysokość 72 metrów) – mieści Vital Hotel Tel Awiw, dom starców oraz komercyjne biura. Palace Tel Aviv – mieści dom starców, centrum handlowe i podziemny parking. Weizmann Center Clinics – mieści klinikę, oddział pomocy psychologicznej oraz centrum opieki pielęgniarskiej. Transport W sąsiedztwie centrum przebiega droga ekspresowa nr 2 (Tel Awiw-Netanja-Hajfa) i autostrada nr 20 (Ayalon Highway), która rozpoczyna się w Riszon le-Cijjon na południu i kończy w Riszpon na północy. Przypisy Linki zewnętrzne Mapa Centrum Medycznego. [w:] www.abmaps.com [on-line]. [dostęp 2010-04-29]. (ang.). Wirtualny spacer po ulicy Weizmana. [w:] 3D.Israel.com [on-line]. [dostęp 2010-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-17)]. (ang.).
Centrum Kabały (Tel Awiw)

Centrum Kabały (hebr. בית המרכז לקבלה; ang. The Tel Aviv Kabbalah Study Centre) – instytucja religijno-edukacyjna propagująca nauki Kabały, z siedzibą w osiedlu Centrum Tel Awiwu w Tel Awiwie, w Izraelu. Położenie Budynek jest usytuowany przy ulicy Ben Ami w bezpośrednim sąsiedztwie placu Dizengoffa w Tel Awiwie. Historia Budynek został zaprojektowany w 1937 przez architekta Josefa Neufelda, na potrzeby ośrodka zdrowia Clalit. Budynek został wybudowany w stylu międzynarodowym, znanym jako Bauhaus. Jest to wyjątkowa budowla powstała w tym stylu, ponieważ 90% budynków powstałych w stylu międzynarodowym na całym świecie, należy do osób prywatnych. Przeznaczenie budowli powstałych w stylu Bauhaus dla użyteczności publicznej, jest przypadkiem niezwykle rzadkim. Architektura Budynek wchodzi w skład zespołu miejskiego Białego Miasta Tel Awiwu, który został umieszczony w 2003 na Liście światowego dziedzictwa UNESCO, jako największe na świecie skupisko budynków modernistycznych. Został on stworzony w latach 30. XX wieku przez pochodzących z Niemiec żydowskich architektów, którzy kształcili się na uczelni artystycznej Bauhaus (powstał w niej styl architektoniczny nazywany modernizmem). Niektórzy z tych architektów, w tym Arje Szaron, przyjechali do Palestyny i przystosowali poglądy modernizmu do lokalnych warunków, tworząc w Tel Awiwie największe na świecie skupisko budynków wybudowanych w tym stylu. Działalność W Centrum prowadzone są różnorodne szkolenia oraz konferencje poświęcone tematyce Kabały. Ośrodek oferuje kursy naukowe na różnych szczeblach zaawansowania wiedzy. Miesięczne kursy umożliwiają zapoznanie się z całym rocznym cyklem świąt żydowskich. Na pierwszym piętrze znajduje się magazyn leków szpitalnych, wykorzystywanych przez dawny ośrodek zdrowia. Przypisy
Národní park Nachal Rubin

Národní park Nachal Rubin (hebrejsky: גן לאומי נחל רובין, Gan le'umi Nachal Rubin) je národní park v Izraeli, v Centrálním distriktu. Geografie Leží v nadmořské výšce do 10 metrů v pobřežní nížině na písečných dunách lemujících břeh Středozemního moře, respektive ústí potoka Sorek. Park se nachází cca 7 kilometrů severoseverozápadně od města Javne, na severovýchodním okraji vesnice Palmachim. Popis parku Národní park uchovává ekosystém písečných dun a mokřadů v okolí Soreku. Poblíž se nachází ruiny arabské vesnice Nabi Rubin, která tu stávala do roku 1948 a z níž tu přetrvala svatyně Nabi Rubin. Rovněž dolní tok Soreku se arabsky nazýval Vádí Rubin. Parkem prochází několik značených cest. V Soreku žije populace želv a kormoránů. Odkazy Reference Související články Javne Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Národní park Nachal Rubin na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky izraelské správy národních parků
Kibbutzim College

Kibbutzim College of Education, Technology and the Arts (Hebrew: סמינר הקיבוצים, Seminar HaKibbutzim) is an academic college based in Tel Aviv, Israel. The college specialises in teacher training, offering B.Ed. and M.Ed. degrees, and is the largest academic college in Israel, with over 6,000 students. Around a quarter of teachers in Israel graduated from the college. History The college was established in 1939 by the Kibbutz Movement in order to train teachers for kibbutz schools. See also Academic staff of Kibbutzim College Kibbutzim College alumni List of Israeli universities and colleges References External links Official website
College Nauczycielski Kibuców, Technologii i Sztuki

College Nauczycielski Kibuców, Technologii i Sztuki (hebr. מכללת סמינר הקיבוצים - תעודת זהות; ang. Kibbutzim College of Education, Technology and the Arts) jest college'em w Izraelu. Uczelnia jest położona w osiedlu Kochaw ha-Cafon w mieście Tel Awiw. Historia W 1939 ruchu kibucowy utworzył College Nauczycielski Kibuców (ang. Kibbutzim College of Education), który pełnił funkcję placówki edukacyjnej dla nauczycieli szkolnych pracujących w kibucach. Pod koniec lat 50. XX wieku uczelnia przeniosła się do swojej obecnej siedziby, położonej w północnej części miasta Tel Awiw. College bardzo szybko zyskał renomę jednego z najlepszych studiów nauczycielskich w Izraelu. Pod koniec lat 80. uzyskał prawo przyznawania studentom tytuł licencjatu, a od 2000 tytuł magistra. W 2008 nastąpiło połączenie College'u Nauczycielskiego Kibuców z College'em Nauczycielskim Technologii (ang. Teacher's College of Technology) i utworzenie College'u Nauczycielskiego Kibuców, Technologii i Sztuki (ang. Kibbutzim College of Education, Technology and the Arts). Wydziały College kształci nauczycieli zgodnie z zasadami humanistycznej i demokratycznej edukacji. W procesie kształcenia nacisk jest położony na priorytety społeczne oraz zobowiązania wobec społeczeństwa. Kierunki kształcenia oraz programy nauczania są dostosowywane do aktualnych potrzeb izraelskiego systemu edukacyjnego. Obecnie studenci mogą kształcić się na następujących kierunkach: wczesny rozwój dziecka, edukacja twórcza, nauczanie szkolnictwa podstawowego, szkolnictwo specjalne, język angielski i języki obce, wychowanie fizyczne, socjologia, biologia i chemia w perspektywie środowiska. Budynki College'u Rozbudowany college posiada trzy kampusy: Ramat Awiw, Antigonus i Kalisher. Głównym kampusem uczelni jest Ramat Awiw, znajdujący się w Tel Awiwie na północ od rzeki Jarkon. Tereny kampusu obejmują ogrody i trawniki zacienione palmami. Transport Z uczelni wyjeżdża się na wschód bezpośrednio na drogę ekspresową nr 2 (Tel Awiw-Netanja-Hajfa). Przypisy
Ajn as-Sahla

Ajn as-Sahla (hebrejsky: עין אל-סהלה, arabsky عين السهلة‎ , v oficiálním přepisu do angličtiny: Ein as-Sahle) byla obec v severním Izraeli, v Haifském distriktu začleněná roku 1995 do města Basma. Nachází se v nadmořské výšce 380 m v kopcovité krajině regionu vádí Ara přibližně 37 km jihojihovýchodně od Haify a 4 km jihozápadně od Umm al-Fahm. Vesnice leží ve svahu, který je východně i západně od ní pokryt lesním porostem. K severu se terén svažuje do údolí směrem do povodí vádí Nachal Seraja. Vesnice byla po první arabsko-izraelské válce roku 1949 začleněna do státu Izrael. V roce 1995 vznikla sloučením tří dosud samostatných vesnic Barta'a, Ajn as-Sahla a Mu'avija obec Basma, brzy nato povýšená na město, přičemž její název je akronymem počátečních písmen těchto původních vesnic. Vzhledem k tomu, že ostatní dvě vesnice, z nichž bylo utvořeno dnešní město Basma, se nacházejí v geograficky oddělených oblastech, bez přímé teritoriální návaznosti, zachovává si Ajn as-Sahla urbanistický charakter samostatného sídla. Ajn as-Sahla je vesnicí s ryze arabskou populací. Obývají ji izraelští Arabové. Arabské je rovněž osídlení v okolní krajině. Výjimkou je židovské město Kacir-Chariš, které se rozkládá na jihozápadním okraji vesnice. Odkazy Reference Související články vádí Ara