Cmentarz katolicki na Syjonie w Jerozolimie

Cmentarz katolicki na Syjonie w Jerozolimie – nekropolia wyznaniowa w Jerozolimie, założona w XIX w., zarządzana przez Kustodię Ziemi Świętej. Historia Na Syjonie w Jerozolimie znajduje się kilka cmentarzy wyznaniowych. Franciszkanie mają swój cmentarz zakonny w pobliżu Bramy Syjońskiej, na zewnątrz murów. Parafianie i zmarli w Ziemi Świętej pątnicy w czasach współczesnych chowani są na osobnym cmentarzu parafialnym założonym w XIX wieku na stoku Wzgórza Syjon. Wejście znajduje się przy Ma’ale HaShalom Street. Nekropolia składa się z dwóch części. W starszej części zaniechano pochówków, gdy cmentarz ucierpiał podczas walk w 1948 roku. W bezpośrednim sąsiedztwie zlokalizowany jest czynny cmentarz. Nekropolia jest oficjalnym cmentarzem jerozolimskiej parafii łacińskiej, nad którą sprawują pieczę franciszkanie z Kustodii Ziemi Świętej. Nowsza część cmentarza ma układ tarasowy, powierzchnia lekko opada w kierunku usytuowanej na południu Doliny Gehenny. Pośrodku znajduje się klatka schodowa umożliwiająca dostanie się części wyższej na niższą oraz długa ściana z grobowcami umieszczonymi jeden nad drugim. Kwatera polska z pomnikiem usytuowana jest centralnie na skraju dolnego tarasu. Większość pochowanych osób to arabscy chrześcijanie z Jerozolimy. Szereg mogił należy do innych nacji. Przede wszystkim w latach 1941–1948 na cmentarzu chowani byli polscy uchodźcy, zmarli w Palestynie żołnierze i członkowie ich rodzin. Polskich grobów z tego okresu jest blisko 90. O polską kwaterę zadbał ks. kan. Stefan Pietruszka. Pierwszym pochowanym Polakiem był por. Władysław Podhajecki, żołnierz Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. W kwaterze znajdują się mogiły 21 żołnierzy: 19 Polaków i 2 Czechów. W latach podziału Jerozolimy 1949–1967 na części należące do Izraela i Królestwa Jordanii cmentarz na Syjonie znajdował się w obszarze zdemilitaryzowanym, tzw. strefie niczyjej (ang. No-Man’s-Land) i nie było do niego dostępu. Po wojnie sześciodniowej Izraelczycy zajęli wschodnią Jerozolimę. Cmentarz został zwrócony franciszkanom. Pierwszym polskim pogrzebem po jego odzyskaniu były egzekwie prałata Stefana Pietruszki-Jabłonowskiego, pierwszego rektora Polskiej Misji Katolickiej w Ziemi Świętej w 1973 roku. W 1974 na cmentarzu pochowany został Oskar Schindler. Kwatera polska W okresie PRL polskimi grobami opiekowali się Polacy mieszkający w Izraelu, przede wszystkim polscy franciszkanie, siostry elżbietanki i nieliczna Polonia. Po wojnie sześciodniowej Polska zerwała stosunki dyplomatyczne z Izraelem. Przywrócono je w 1990 roku. W maju 1998 roku staraniem kierownika Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Tel Awiwie Edwarda Dobrowolskiego oraz konsula honorowego RP w Jerozolimie Zeeva Barana przeprowadzono inwentaryzację polskich nagrobków. Dokumentację opracowała architekt Krystyna Malkiewicz. Prace renowacyjne przeprowadzono latem 2006 roku. Środki zapewniła Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Po zakończeniu prac 10 września 2006 roku Prezydent RP Lech Kaczyński odsłonił przy kwaterze polskiej obelisk. Pozostałości archeologiczne W pobliżu wejścia zachowały się odsłonięte fragmenty mozaik z kościoła z okresu bizantyjskiego. W południowej części cmentarza odkryto pozostałości murów miasta z okresu pierwszej świątyni. Wybrane mogiły polskie Uwagi Przypisy