NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ezer

Ezer (hebr.: עזר) – wieś położona w samorządzie regionu Be’er Towijja, w Dystrykcie Południowy, w Izraelu. Leży na nadmorskiej równinie w północno-zachodniej części pustyni Negew, w otoczeniu moszawów Bet Ezra, Emunim i Giwati. Na południe od wioski znajduje się baza wojskowa Sił Obronnych Izraela. Historia Osiedle zostało założone w 1966 jako centrum administracyjne dla okolicznych moszawów. W 1990 otrzymało status wioski. Kultura i sport W wiosce znajduje się ośrodek kultury i sportu, przy którym jest boisko do piłki nożnej oraz korty tenisowe. Gospodarka Gospodarka wioski opiera się na intensywnym rolnictwie i uprawach w szklarniach. Komunikacja Lokalna droga wychodząca z wioski w kierunku północno-zachodnim doprowadza do drogi nr 3713, którą można dojechać do położonego na zachodzie moszawu Bet Ezra lub na wschód do drogi nr 3711 i drogi ekspresowej nr 4 (Erez-Kefar Rosz ha-Nikra). Natomiast lokalna droga wychodząca z wioski w kierunku północnym prowadzi do moszawu Emunim. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Ezer Google Maps Mapa Ezer Amudanan
Ezer

Ezer (em hebraico: עֵזֶר, "ajuda") é um povoado no centro de Israel. Localizado entre Asdode e Ascalão próximo ao litoral do mediterrâneo, que cai sob a jurisdição do Conselho Regional de Be'er Tuvia. Em 2006 tinha uma população de 985. A vila foi fundada em 1966 como um centro da vila para as moshavim circundantes. Em 1990 ela se expandiu e tornou-se uma comuna. Abriga instituições religiosas, como uma mikvá e sinagoga.
‘Ézer

‘Ézer (hebreiska: עזר, Ézer) är en ort i Israel. Den ligger i distriktet Södra distriktet, i den centrala delen av landet. ‘Ézer ligger 33 meter över havet och antalet invånare är 985. Terrängen runt ‘Ézer är platt. Runt ‘Ézer är det tätbefolkat, med 331 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Ashdod, 6,5 km norr om ‘Ézer. Trakten runt ‘Ézer består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor
Dridžat

Dridžat (hebrejsky דריג'את, arabsky دريجات, v oficiálním přepisu do angličtiny Derig'at, přepisováno též Drijat, Durayjat nebo Draijat) je vesnice v Izraeli, v Jižním distriktu, v Oblastní radě al-Kasum. Geografie Leží v nadmořské výšce cca 560 metrů v severní části pouště Negev nedaleko jižního okraje svahů Judských hor respektive jejich části, která je nazývána Hebronské hory (Har Chevron) a které zde dominuje masiv Har Amasa. Severně od vesnice leží lesní komplex Jatir. Obec se nachází 64 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 90 kilometrů jihovýchodně od centra Tel Avivu, cca 27 kilometrů severovýchodně od Beerševy a 13 kilometrů severozápadně od města Arad. Dridžat obývají Arabové, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky smíšené. Ve volné krajině dominují rozptýlená sídla arabských Beduínů, městská centra v centrálním Negevu jsou většinou židovská. Dridžat je na dopravní síť napojen pomocí místní komunikace, která jižně od vesnice ústí do dálnice číslo 31. Dějiny Dridžat je vesnice, která byla teprve počátkem 21. století roku 2004 oficiálně uznána izraelskou vládou za samostatnou obec. Vznikla ale již v polovině 19. století, kdy se sem ze severu, z Hebronských hor přistěhovala skupina arabských zemědělců, jejichž potomci dnes tvoří populaci osady. Nejde tedy o sídlo polokočovných Beduínů jako ostatní členské obce Oblastní rady Abu Basma. Zpočátku osadníci obydleli zdejší jeskyně, později následovala výstavba trvalých zděných domů. Postupně probíhá výstavba inženýrských sítí. Roku 2006 začalo budování solární elektrárny, která má z velké části zajišťovat dodávku elektřiny. Původně měla osada zemědělský ráz (zejména pastevectví), v současnosti se rozvíjí turistický ruch, část obyvatel pracuje v sektoru služeb. V obci fungují mateřské školy, základní a střední škola a společenské centrum. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili obyvatelstvo v Dridžat Arabové. Jde o menší obec vesnického typu s dlouhodobě silně rostoucí populací. K 31. prosinci 2013 zde žilo 1037 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 2,0 %. Do roku 2020 se předpokládá její nárůst na 1500. Odkazy Reference Související články Negevská poušť Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Dridžat na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky bývalé Oblastní rady Abu Basma (hebrejsky)(anglicky) Oficiální stránky obce
Drijat

Drijat (Arabic: دريجات; Hebrew: דריג'את), also known as Draijat, is an Arab village in southern Israel. Located in the Negev desert near Arad, between Kuseife and the Yatir Forest, it falls under the jurisdiction of al-Kasom Regional Council. In 2024 its population was 581. History According to its residents, Drijat was established in the 19th century. However, like dozens of other Arab locales in the Negev Desert, was an unrecognized village until 2004, when it joined the Abu Basma Regional Council. It is the only Arab village in the Negev that is not Bedouin; its residents are descended from a long line of fellahin. The ruins of a historical site named Dargot is located in Drijat, which is on the Israel National Trail. In 2009 the village was connected to national water carrier, but remains unconnected to the electricity grid. In 2005, it became the first town in the world to be outfitted with a multipurpose solar electricity system for providing power to the entire village and reducing pollution. The only solar-powered mosque in the Middle East is also located in the village. See also Arab localities in Israel References
Drijat

Drijat (in arabo دريجات‎?; in ebraico דריג'את‎?) è un villaggio sotto la giurisdizione del consiglio regionale di al-Kasom, situato nel distretto Meridionale, in Israele. La popolazione del villaggio è costituita da arabi palestinesi e si differenzia culturalmente e socialmente dai beduini degli insediamenti circostanti. Storia Il villaggio venne fondato nel XIX secolo da contadini del clan Abu Hammad originari del monte Hebron. Gli abitanti vissero in abitazioni rupestri ricavate dalle grotte locali fino al XX secolo, per poi realizzare successivamente abitazioni in pietra. Il villaggio venne riconosciuto dalle autorità israeliane solo nel 2004, dopo decenni di battaglia burocratica da parte degli abitanti. Sfornita dei basilari servizi pubblici, la comunità si attivò quindi nell'avviare un progetto per alimentare il villaggio attraverso l'installazione di pannelli fotovoltaici. Società Il villaggio si differenzia culturalmente dagli insediamenti circostanti abitati dai beduini e rappresenta l'unica comunità fallah del Negev. Gli abitanti sono tutti membri del clan Abu Hammad. A differenza dei vicini insediamenti beduini, non riconosciuti dalle autorità, Drijat gode di un buono status socioeconomico; molti degli abitanti del villaggio riscuotono ottimi risultati dal punto di vista accademico e professionale. Tuttavia il villaggio rimane sfornito dal punto di vista infrastrutturale, non essendo collegato alla rete elettrica nazionale. L'elettricità è generata attraverso l'energia solare, che alimenta gran parte degli edifici comunitari, tra i quali la moschea. Il villaggio ha sviluppando un forte settore turistico. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Drijat
Derig'at

Derig'at (Hebreeuws: דריג'את, Arabisch: دريجات) is een bedoeïenendorp in de regionale raad van Al-Kasom. Het ligt in het noordelijke deel van de Negev. Het Arabische bedoeïenendorp Drijat was volgens de bewoners, die nog afstammen van de Fellahin ontstaan in de 19e eeuw. Ten gevolge van de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 werd de Negev bij Israël gevoegd. In 1966 werd een nieuw beleid ten opzichte van de bedoeïenen in Israël ingevoerd: gedwongen verplaatsing in door Israël voor hen gebouwde steden. Doel was het omvormen van de Bedoeïenen tot een ‘stadsproletariaat’, zoals Moshe Dayan al in 1963 voor ogen had. Tot 2004 werd Drijat niet als dorp erkend, en bleef tot 2009 verstoken van water en elektriciteit Op voorspraak van de Bedoeïnengemeenschap en vanuit de Civil Administration heeft de regering van Israel in de achterliggende jaren een aantal dorpen alsnog erkend. Deze dorpen vallen sindsdien onder het gezag van de door de regering aangestelde Regionale Raad van Al-Kasom. Externe link The Arab Bedouin Villages in the Negev-Naqab, Derijat dukium.org
Durajdżat

Durajdżat (arab. دريجات; hebr. דריג'את) – wieś w Izraelu, w Dystrykcie Południowym, w samorządzie regionu Abu Basma. Leży w północnej części pustyni Negew, pomiędzy Aradem a Beer Szewą. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Durajdżat Google Maps Mapa Durajdżat
Дриджат

Дриджат (араб. دريجات‎ ; ивр. דריג'את‎, также известна как Дрижат) — арабская деревня на юге Израиля. Расположена в пустыне Негев недалеко от Арада, между Кусейфе и лесом Ятир. Входит в состав регионального совета Аль-Касум. История Дриджат был основан в XIX веке фалахами из южного Хеврона. Жители принесли с собой культуру проживания в пещерах на склоне горы, как это принято на юге горы Хеврон. Только после создания государства они начали строить постоянные постройки. До сих пор можно видеть в деревне все три этапа её строительства: ранний этап — жизнь в пещерах, вырубленных первыми жителями (некоторые из которых сейчас используются для туризма); промежуточный этап — каменные дома, в которых некоторые до сих пор живут люди; и третий этап — современное дома. Как и десятки других арабских населенных пунктов в Негеве, Дриджат оставался непризнанной деревней до 2004 года, пока она не присоединилась к региональному совету Абу-Басма. Это единственная арабская небедуинская деревня в Негеве. Жители деревни — феллахи. В Дриджате на израильской национальной тропе находятся руины исторического памятника под названием Даргот. В 2009 году поселок был подключен к национальной водопроводной сети, но до сих пор не подключен к электросети. В 2005 году он стал первым городом в мире, оснащенным многоцелевой солнечной электростанцией для обеспечения электроэнергией всей деревни и снижения уровня загрязнения. В деревне также находится единственная на Ближнем Востоке мечеть, работающая на солнечной энергии. Тем не менее, не все дома подключены к системе, и многие дома получают электричество через генераторы. Население По данным Центрального статистического бюро Израиля, население на начало 2020 года составляло 1 244 человека. Примечания
Nemocnice Soroka

Nemocnice Soroka (hebrejsky המרכז הרפואי האוניברסיטאי סורוקה‎, anglicky Soroka Medical Center) je nemocnice v izraelském městě Beerševa. Jde o největší nemocnici v jižním Izraeli a čtvrtou největší v zemi s celkovým počtem zhruba 1000 lůžek. Provozuje ji zdravotní pojišťovna Klalit a Israeli Health Maintenance Organization (HMO). Nemocnice slouží pro různé etnické komunity, včetně pacientů z beduínských komunit z Negevské pouště. Jedná se o fakultní nemocnici, spolupracující s lékařskou fakultou Ben Gurionovy univerzity, jejíž kampus se nachází v blízkosti nemocnice. 19. června 2025 byla zasažena při raketovém útoku Íránu. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Soroka Medical Center na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Lékařské centrum Soroka na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální internetové stránky (anglicky) American Friends of Soroka Medical Center
Medizinisches Zentrum Soroka

Das Universitäre Medizinische Zentrum Soroka (hebräisch הָמֶרְכָּז הָרְפוּאִי הָאוּנִיבֶרְסִיטָאִי סוֹרוֹקָה HaMerkas haRəfūʾī haʾŪnīverssīṭaʾī Sōrōqah) ist ein Allgemeinkrankenhaus in Beʾer Scheva im Süden Israels. Es wurde 1959 eröffnet. Es ist eine Universitätsklinik der Ben-Gurion-Universität im Negev. Zur Klinik gehört eine Geburtsstation. Geschichte Benjamin Idelson und Arieh Scharon errichteten das Klinikum von 1955 bis 1962, damals unter der Bezeichnung Regionales Krankenhaus. Später wurde es nach dem 1972 verstorbenen Arzt Moscheh Sorokah benannt. Eine iranische Rakete traf das Krankenhaus am 19. Juni 2025 im israelisch-iranischen Zwölftagekrieg. Weblinks Einzelnachweise
Centrum Medyczne Soroka

Centrum Medyczne Soroka (hebr. ‏המרכז הרפואי סורוקה‎, HaMerkaz HaRefu’i Soroka) – szpital uniwersytecki zlokalizowany w Beer Szewie w południowym Izraelu. Jest jednym z największych ośrodków medycznych w kraju oraz główną placówką ochrony zdrowia dla regionu Negew. Szpital funkcjonuje w ramach publicznego systemu opieki zdrowotnej i należy do sieci Funduszu Ubezpieczeń Zdrowotnych Clalit. Pełni również funkcję szpitala akademickiego, współpracując z Uniwersytetem Ben Guriona w Negewie. Historia Szpital został otwarty w 1960 roku z inicjatywy fundacji Soroka Foundation, nazwany na cześć Mosesa Soroki, pioniera medycyny publicznej w Izraelu, dyrektora generalnego Funduszu Ubezpieczeń Zdrowotnych Clalit i filantropa wspierającego rozwój infrastruktury zdrowotnej w Izraelu. Początkowo placówka służyła jako szpital regionalny, ale z czasem rozwinęła się w pełnowymiarowe centrum medyczne o znaczeniu krajowym. Profil działalności Szpital oferuje pełne spektrum usług medycznych, w tym: Medycyna ratunkowa (SOR – największy na południu kraju) Kardiologia i kardiochirurgia Onkologia Chirurgia ogólna i specjalistyczna Ginekologia i położnictwo (jedna z największych porodówek w Izraelu) Intensywna terapia (dla dorosłych, dzieci i noworodków) Diagnostyka obrazowa i laboratoryjna Rocznie w Soroka rodzi się ponad 17 000 dzieci, co czyni go jednym z najbardziej obciążonych szpitali położniczych w kraju. Badania naukowe i edukacja Centrum Medyczne Soroka pełni funkcję szpitala klinicznego Uniwersytetu Ben Guriona. Placówka prowadzi szeroko zakrojone badania naukowe, szczególnie w dziedzinach takich jak zdrowie publiczne, epidemiologia, medycyna precyzyjna oraz innowacyjne technologie diagnostyczne. Znaczenie regionalne Jako jedyny szpital trzeciego stopnia referencyjnego w południowym Izraelu, Soroka pełni strategiczną funkcję w systemie ochrony zdrowia, zwłaszcza w czasie konfliktów zbrojnych i klęsk żywiołowych. Jest także centrum logistycznym i szkoleniowym dla służb ratowniczych w regionie. Odwetowy atak rakietowy Iranu W nocy 18/19 czerwca 2025 na szpital Soroka spadły rakiety wystrzelone przez Iran w czasie wojny izraelsko-irańskiej. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona Centrum Medycznego Soroka (hebr.) Wydział Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Ben Guriona
Centro Médico Soroka

Centro Médico Universitário Soroka (em inglês: Soroka University Medical Center; em hebraico: המרכז הרפואי סורוקה, romanizado: HaMerkaz HaRefu'i Soroka), parte do grupo Clalit Health Services, é o hospital geral de Bersheba, Israel. Ele serve como o hospital central da região e fornece serviços médicos a aproximadamente um milhão de residentes do Sul, de Kiryat Gat e Ashkelon a Eilat. O Soroka possui 1.191 leitos hospitalares e está distribuído por 291 dunams (0,291 km²) no centro de Bersheba. O Soroka fornece atendimento médico às comunidades da região, incluindo beduínos do Neguev. É um hospital universitário afiliado à Faculdade de Ciências da Saúde da Universidade Ben-Gurion do Negev, cujo campus é adjacente ao hospital. Durante períodos de combate no Sul (como a Operação Margem Protetora), o Soroka serviu como um centro de emergência para vítimas militares. História Após a independência de Israel em 1948, um hospital militar temporário foi instalado em um antigo prédio otomano antes de ser transferido para um complexo britânico e administrado pela organização Hadassah. Restrições orçamentárias impediram sua expansão, levando líderes locais, como o prefeito David Tuviyahu e o diretor da Clalit Health Services, Moshe Soroka, a buscar financiamento. Um avanço ocorreu em 1955, quando o Sindicato Internacional das Trabalhadoras do Vestuário, liderado por David Dubinsky, doou US$ 1 milhão. A construção começou em 1956, e o Hospital Central do Negev foi inaugurado em 1959, sendo posteriormente renomeado em homenagem a Soroka. Inicialmente com departamentos essenciais, expandiu-se ao longo do tempo, tornando-se uma instituição médica de referência. No século XXI, o Soroka continuou a crescer, com Shlomi Codish nomeado diretor-geral em 2018. O hospital ganhou atenção internacional em 2025, quando foi atingido por um míssil iraniano durante a Guerra Irã-Israel, ferindo dezenas e provocando condenações de autoridades israelenses e do Comitê Internacional da Cruz Vermelha, que enfatizou a proteção de instalações médicas sob o direito internacional. Anteriormente, o hospital havia atendido pacientes de alto perfil, como o líder do Hamas Yahya Sinwar, em 2004. Estatísticas O Centro Médico Soroka possui mais de 40 unidades de internação e 1.191 leitos, além de diversas clínicas ambulatoriais e serviços de emergência. Seu Departamento de Medicina de Emergência, o mais movimentado de Israel (com mais de 270 mil atendimentos anuais), é classificado como o melhor do país pelo Ministério da Saúde. A maternidade do hospital registra o maior número de partos do país (mais de 17 mil por ano). Em 2023, foram realizadas 32.400 cirurgias, 100 mil internações e 600 mil consultas ambulatoriais. Com 5.500 funcionários—incluindo 900 médicos e 2.000 enfermeiros—atende mais de um milhão de residentes do Neguev, cobrindo 60% do território israelense, com populações únicas como beduínos (um terço da região) e imigrantes da Etiópia e ex-União Soviética. Referências Ligações externas «Página oficial» (em inglês) «Página oficial» (em hebraico)
Church of the Holy Forefathers and Monastery of the Holy Trinity

The Church of the Holy Forefathers and Monastery of the Holy Trinity (Russian: храм св. Праотцев и Троицкий монастырь), also known as Al Maskobiya (Arabic: كنيسة المسكوبية), is a Russian Orthodox monastery and church in Hebron, Palestine, founded in the 20th century on the site of the ancient Oak of Mamre. The lands were acquired by Archimandrite Antonin (Kapustin) for the Russian Church in the 19th century and later expanded. It was held by the Russian Orthodox Church Outside of Russia (ROCOR) until 1997, when Palestinian authorities turned the compound over to the Moscow-based Russian Orthodox Church. Ownership disputes continue, although the ROCOR in 2007 restored its ties as a semi-autonomous part of the Russian Orthodox Church. It is located approximately 4 km to the southwest of Haram al-Ramat Mamre, the site of another "oak of Abraham" described by Josephus, surrounded with an enclosure by Herod the Great, and where Constantine the Great built a basilica in the 4th century. References External links Троицкий монастырь и храм св. Праотцев в Хевроне - a report in LiveJournal. Holy Land Pilgrimage video of tour to church
Monasterio de la Santísima Trinidad (Hebrón)

El Monasterio de la Santísima Trinidad​ (en árabe: كنيسة المسكوبية; en ruso: Монастырь Святой Троицы) es un monasterio ortodoxo ruso exclusivo para hombres. Se encuentra bajo la jurisdicción de la Iglesia Ortodoxa Rusa en la localidad Hebrón (Palestina) en el lado oeste del Jordán. El monasterio está situado en un terreno adquirido en el siglo XIX por el Archimandrita Antonin para la Misión Ortodoxa Rusa en Jerusalén. Estuvo bajo la jurisdicción de la Iglesia Ortodoxa Rusa Fuera de Rusia (desde 2007 está incluida en la Iglesia ortodoxa de Rusia) desde 1922 hasta 1997, cuando pasó bajo la autoridad del Patriarcado de Moscú. La iglesia del monasterio fue consagrada en 1925 y dedicada a los santos patriarcas, al sur del altar a la Santísima Trinidad y el altar al norte de San Nicolás. Un hotel fue construido al lado para los peregrinos. Véase también Iglesia ortodoxa Rusa Historia de Palestina Referencias
Monastère de la Sainte-Trinité d'Hébron

Le monastère de la Sainte-Trinité (en russe : Монастырь Святой Троицы) est un monastère masculin orthodoxe. Il est sous la juridiction de l'Église orthodoxe russe et se trouve à Hébron du côté occidental du Jourdain dans les territoires administrés par l'autorité palestinienne. Historique Autrefois, à cet endroit se dressait une église de l'époque byzantine, construite par la reine Hélène. En 1868, l’archimandrite Antonin Kapoustine, chef de la Mission spirituelle russe à Jérusalem, acquit le terrain sur lequel poussait le chêne de Mambré qu’il avait découvert. Le terrain était alors sous la juridiction de l'Église orthodoxe russe hors frontières (réunie depuis 2007 à l'Église russe) de 1922 à 1997, date à laquelle il est passé sous l'autorité du patriarcat de Moscou. Le premier office orthodoxe sur ce terrain – en plein air, près du chêne de Mambré – a eu lieu le 22 mai 1871. Non loin de cet ancien lieu saint, une maison en pierre de deux étages destinée aux pèlerins fut construite en 1874 grâce aux efforts du père Antonin. Le site commença à attirer des pèlerins russes, et peu à peu, l’étendue des possessions de la Mission spirituelle russe s’agrandit. Comme la particularité de ce terrain russe à Hébron réside dans le fait qu’il s’agit du seul lieu appartenant à l’Église orthodoxe russe directement relié à l’histoire de l’Ancien Testament, l'église du monastère, consacrée en 1925, a été dédiée aux saints Patriarches. Auparavant, il portait le nom de monastère de la Trinité-Source-de-Vie, puis de Sainte-Trinité près du chêne de Mambré. À partir de 1925, c'est l'autel sud qui fut attribué à la Sainte Trinité et l'autel nord à saint Nicolas. Le fameux Chêne de Mambré (ou Chêne de Moré), où Abraham eut l'apparition de trois anges, préfigurant le mystère de la Trinité, se trouve sur le territoire du monastère. Au XIXe siècle, il était encore un arbre imposant et verdoyant, mais vers le milieu du XXe siècle, ses forces ont commencé à s’épuiser lorsque de nombreux visiteurs ont arrachés sans respect des morceaux de son écorce d'arbre sacré. Aujourd’hui, l’arbre d’Abraham se dresse avec seulement une petite pousse verdoyante non loin de ses racines, témoignant de sa vitalité. À l’époque de Flavius Josèphe, on considérait que ce chêne existait depuis la création du monde. Et selon la tradition, la fin des temps surviendra lorsque le chêne de Mambré ne produira plus aucune feuille verte. Notes et références (ru) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en russe intitulé « Монастырь Святой Троицы (Хеврон) » (voir la liste des auteurs). Voir aussi Articles liés Monastère de l'Ascension du Mont des Oliviers Liens externes (ru) Le complexe d'Hébron et le chêne de Mambré, sur sobory.ru (en) [vidéo] Hébron : La Sainte-Trinité et le chêne d'Abraham, HolyRes, YouTube Portail de l’architecture chrétienne Portail du monachisme Portail de la culture russe Portail de la Palestine Portail du christianisme orthodoxe