NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Skatebaan

Een skatebaan of skatepark is een locatie met een speciaal daarvoor ingerichte installatie waar men met skateboards en BMX-fietsen gebruik van kan maken. Geschiedenis Deze obstakels zijn begonnen als leegstaande zwembaden die veelal voorkomen in Amerika. Deze werden in het begin bij vooral skateboarden gebruikt om golven na te bootsen. Zo ook werden grote leegstaande rioolbuizen (full-pipe) voor dit doel gebruikt. Na het bekend worden van skateboarden via films en dergelijke zijn verschillende bedrijven opgericht om attributen te bouwen van zowel hout als beton en staal om parken te bouwen waar deze sporten zonder het slopen van zwembaden kon worden beoefend. Tegenwoordig staat er in bijna elke stad of dorp wel een skatevoorziening. Redenen van gebruik Deze verschillende attributen/hindernissen worden vooral gebruikt voor de sensatie. Er worden hoge snelheden gemaakt om zo hoog mogelijk te komen en de mooiste/moeilijkste trick's of stunts uit te voeren. Deze verschillende kunsten die deze gebruikers doen worden in wedstrijden vaak beoordeeld op moeilijkheidsgraad, hoogte etc. Zo wordt er gedraaid om alle assen zowel horizontaal als verticaal (denk onder andere aan salto's en schroeven). Attributen Hol en bol Convexe - De bolling in het bovenste gedeelte van de roll in. Concave - De holling in het onderste gedeelte van de roll in. De vorm van een quarter is dus ook concave. Halfpipe Coping - Buis op de rand van plateau om op te grinden. Flat - Het onderste horizontale gedeelte van de baan. Hek - Afscherming zodat je niet van de halfpipe kan vallen Plateau - Bovenste horizontale gedeelte van halfpipe Transition - De ronding van de baan. Coping en hoeklijn Coping - Buis op rand van bijvoorbeeld een halfpipe Hoeklijn - Hoekstrip op rand van funbox. Als er geen coping gebruikt is, dan zit er wel een hoeklijn op, dit is een stalen strip met een hoek van 90 graden. Op ramps gebruikt men altijd een coping maar op funboxen en dergelijke kom je ze wel tegen. Veiligheidseisen EN 14974 - Norm voor de veiligheidseisen van skatetoestellen. Warenwetbesluit attractie- en speeltoestellen - in Nederland relevante wetgeving voor skatebanen TüV - Instituut dat de keuring uitvoert. Externe links Skateboard Federatie Nederland World Freestyle Association
Skatepark

Skatepark – specjalny tor przeznaczony do uprawiania sportów ekstremalnych (jazda na deskorolce, BMX-ie czy wyczynowa jazda na rolkach). W skateparku może znajdować się wiele przeszkód przeznaczonych do nauki trików. Do prywatnych skateparków można zwykle wejść za opłatą, podczas gdy publiczne skateparki zwykle są darmowe. Prywatne skateparki są często umieszczone wewnątrz budynków. Publiczne skateparki prawie zawsze dostępne są na świeżym powietrzu. Zobacz też skatopia skateplaza skate punk
Skatepark

Skate park é um ambiente recreativo construído especialmente para a prática do Skate. Podem conter half-pipes, corrimãos, caixotes, rampas de vert, pirâmides, piscinas, assim como vários outros tipos de obstáculos. Os Skateparks foram criados exclusivamente para a prática de Skate, porém com o tempo, atletas de outros esportes como, BMX e patinadores, começaram a se utilizar desse espaço para suas práticas esportivas. A prática de Skate e BMX no mesmo skatepark foi proibida em alguns lugares, por causar problemas para a segurança dos atletas. Existem skateparks públicos e privados, dos quais geralmente os públicos tem sua entrada gratuita e os privados cobram um taxa de entrada. Skateparks de concreto, segundo um editor da revista Transworld Skateboarding, podem custar três vezes mais para construir do que skateparks com rampas e obstáculos de madeira, mas a longo prazo exigem reparações menores e menos manutenção.. História dos Skateparks O primeiro Skatepark do mundo foi construído em Carlsbad, Califórnia. O Skatepark de Carlsbad foi projetado e construído pelos inventores Jack Graham e John O'Malley. Em razão do clima extremo da cidade, foi construído dentro de pavilhão. Poucos dos parques privados da década de 1970 permanecem, com a notável exceção de Kona Skatepark em Jacksonville, Flórida, Estados Unidos. Mas muitos parques públicos daquela época ainda podem ser encontrados em toda a Europa Ocidental, Austrália e Nova Zelândia. Parques da segunda geração como Upland, Califórnia Pipeline, projetado por skatistas e cuidadosamente construído, sobreviveu até a década de 1980. A desaceleração no mercado do skate em geral nos anos 1980 e os prémios de seguro de responsabilidade elevado contribuiu para o desaparecimento dos primeiros skateparks. Skateparks Públicos tiveram um ressurgimento nos EUA, possibilitados pela legislação como a lei da Califórnia de 1998, afirmando que o skate é uma inerentemente uma "Atividade Recreativa perigosa" (HRA), e, portanto, os municípios e seus empregados não podem ser responsabilizados por reclamações de negligência que resultou nas lesões dos skatistas. O maior skatepark do mundo está localizado em Portugal. O Brasil possui algumas ótimas skateparks, como a clássica do Parque da Juventude em São Bernardo do Campo, e a novíssima Tatu Skatepark, no Parque Madureira, Rio de Janeiro. Mas a grande maioria tem sérios problemas de projeto e/ou conservação. Um dos exemplos mais absurdos é a pista que foi construída na cidade de Saltinho/SP. Referências
Скейт-парк

Скейт-парк (англ. Skatepark) — это специально построенная площадка для людей, занимающихся экстремальными видами спорта, такими как скейтбординг, стритбординг, агрессив верт, агрессив стрит, велосипеды ВМХ, трюковой самокат, велосипеды МТВ, катание на самокате. Скейт-парк может включать в себя такие фигуры, как рампы (half pipes), разгонки (quarter pipes), перила (hand rails), фанбоксы (trick boxes), пирамиды (pyramids), ступеньки (stairs) и другие фигуры для выполнения трюков. Скейт-парки могут быть как частными, так и общественными. Частные скейт-парки чаще всего платны, тогда как общественные в основном доступны бесплатно. Многие частные скейт-парки строятся в специальных помещениях, таких, как площадки для катания на роликах, складские помещения, стадионы; особенно это актуально в странах с холодными зимами. Как правило, общественные скейт-парки почти всегда строятся под открытым небом. Первыми скейт-парками были бассейны на задних дворах рядовых американцев. В отличие от России, в Америке частные бассейны нередко строятся не прямоугольной формы, а в формах близких к сферам, то есть место соединения вертикальной стенки и дна делают покатыми, что позволяет ездить внутри на скейтборде. Так, в тёплое время года бассейн использовался по прямому назначению, а в холодное как «пул» (см. раздел элементов). Крупнейшие скейт-парки Auburn Hills Skate Park The Flow Skatepark (закрыт 28 апреля 2013) Alamosa Skatepark Environment SMP Skatepark Shanghai Stockwell (Скейт-парк) David Armstrong Extreme Park Экстрим-парк (Пермь) VANS off the wall (LA USA) Российские Останкинский скейт-парк — самый большой скейт-парк в Европе, находится в одноименном парке, закрыт через несколько дней после открытия. Парк всё ещё закрыт, по поводу качества строительных работ высказываются подозрения в коррупции Жесть (Санкт-Петербург) УРАМ экстрим-парк (Казань) Rocket Park (Санкт-Петербург) (Закрыт, не существует) Скейт-каньон у горнолыжного склона в Ново-Переделкино (Москва) Sportex (Красноярск) Скейт-парк около памятника Курчатову (Челябинск) Экстрим-парк (Пермь) (аналог Louisville Extreme Park) Альтернатива (Новосибирск) Rampstroy House (Москва) XSA Plaza (Краснодар) Боул "Alvar Aalto" (От XSA Ramps. Краснодар) ДНК Скейт-Парк (Кемерово) Примечания См. также Спот
Скейт-парк

Скейтпарк (англ. skatepark) — спеціально збудована спортивна споруда для людей, що займаються екстремальними видами спорту, такими як скейтборд, стрітборд, агресив-ролики, велосипеди ВМХ, самокат, щоб кататися і вдосконалювати трюки. Скейтпарк може містити такі фігури, як рампи (half pipes), розгінки (quarter pipes), поручні (hand rails), фанбокси (trick boxes), піраміди (pyramids), сходинки (stairs) та інші фігури для виконання трюків. Примітки
Иродион

Иродион (Herodium или Herodion, на иврит: הרודיון; на арабски: هيروديون) е древна крепост с едноименен национален парк в региона Западен бряг в Палестина, намиращ се в Юдейската пустиня. Разположен е на стръмен хълм във формата на пресечен конус край еврейското селище Текоа. Отдалечен е на 5 км югоизточно от Витлеем и на 15 км южно Йерусалим, в близост до древния път към Мъртво море. Той е сред знаменитите постройки на Ирод Велики, в чиято чест носи неговото име подобно на Иродовия Втори храм. Днес е единственото място в света, което носи името на античния юдейски цар от времето на Исус Христос. Източници Цар Ирод - далновиден строител в Светите земи ((ru))
Heròdium

L'Heròdium, o Heròdion Superior és un palau castell construït pel rei Herodes el Gran entre els anys 23 i 20 a C (després d'una victòria militar sobre els asmoneus de Jerusalem) dalt un pujol actualment amb forma de con truncat, el cim del qual es troba a 758 m sobre el nivell de la mar i 300 m sobre el desert i té una magnífica vista panoràmica. Es troba a 12 quilòmetres al sud de Jerusalem i prop de Tekoa, i formava un conjunt amb l'Herodium Inferior. Se'n conserven les ruïnes i el pujol dalt del qual es troben s'anomena en àrab Djebel al-Fureidis: ha estat excavada des del 1962. S'hi referí Flavi Josep (Guerra I, 31, 10; Antiguitats XIV, 323-325). Al peu del turó es van construir edificis pel rei i la seva família, i els seus amics; tota la plana fou coberta d'edificis formant una ciutat (Herodium inferior). Herodes, un idumeu, preferia aquesta ciutat a Jerusalem com a lloc de descans. Aquí fou enterrat Herodes després de morir a Jericó. Una toparquia va prendre el nom de la ciutat, però la seva esplendor degué ser efímera perquè després de la brillant descripció de Josefus, no l'esmenta Ptolemeu. Fou usada com a fortalesa a la Primera revolta jueva (66-73) i fou conquerida i destruïda pels romans l'any 71, quan Lucilius Bassus i la seva X legió Fretense anava cap a Masada. Heròdium, Masada i Macaerus foren els tres darrers reductes de resistència jueus. Abandonada, es va tornar a usar en la Segona revolta jueva (132-135) i després va restar buida fins al segle v, en què va tornar a ser poblada com a centre religiós i fou ocupada per una comunitat monàstica. Jerònim parla d'una vila anomenada Bethaccarem. A la part baixa s'han trobat tres esglésies. Ha estat identificat amb el puig dels Francs de les croades (que suposadament va resistir fins a 40 anys després de la caiguda de Jerusalem, però segurament no és més que una llegenda apareguda el 1483 en l'obra de Felix Fabri Evagatorium: de Monte Rama et ejus Oppido fortissimo, que els àrabs anomenaven ja llavors Al-Fureidis, traduït com 'el petit paradís', però d'altres diuen que és simplement una corrupció d'Herodis. Té al sud-est el Wadi Urtas. Té una planta circular amb una torrassa embotida dins el mur i tres torres circulars adossades, aquella i aquestes orientades als punts cardinals. La muntanya era folrada de pedra i s'hi pujava per una escala subterrània. El mur feia 30 m d'alçada i tenia set plantes, dues de les quals eren subterrànies. Dins el pati circular s'encabia el palau, de dues plantes, amb un atri amb peristil. També hi hagué una sinagoga. Hom ha relacionat la planta circular de l'Heròdium superior, la disposició de les seves torres i la situació encimbellada dalt d'un puig amb la planta, les torres i la situació del castell de Bellver (Palma). El 6 de maig del 2007 un equip israelià va anunciar que havia descobert a l'Herodium la tomba d'Herodes el Gran. Referències Enllaços externs Herodium per Jacqueline Schaalje (Jewish Magazine, abril del 2006)) (anglès). Herodium Pictures.
Herodion

Herodion (hebr.: הרודיון; arab.: Jebel Fureidis, łac. Herodium, koine: Ήρωδεīον) – forteca Heroda Wielkiego usytuowana na szczycie wzgórza niedaleko Betlejem na Pustyni Judzkiej, w środkowej części Izraela. Znajduje się ona w odległości 11 km na południe od Jerozolimy. Historia Ufortyfikowany pałac zbudowany na planie koła zbudowana w latach 24–15 p.n.e. przez Heroda Wielkiego. Grób władcy został odnaleziony w mieście założonym przy pałacu 7 maja 2007 przez archeologów z Uniwersytetu Hebrajskiego pod kierownictwem Ehuda Necera. W latach 132–135 (drugie powstanie żydowskie) Herodion stał się siedzibą przywódcy powstania Szymona Bar Kochby. W V-VI w. na szczycie osiedlili się mnisi chrześcijańscy. Archeologia Wykopaliska w latach 1962–1967 przeprowadził archeolog włoski, franciszkanin o. Virgilio Corbo. Wydobyto wówczas pozostałości konstrukcji herodiańskich oraz późniejszych budowli. Po roku 1967 Herodion przeszedł w ręce Izraelczyków, którzy kontynuowali prace badawcze. Obecnie teren fortecy jest izraelskim parkiem narodowym. Edukacja i kultura W 1973 w Herodionie nakręcono część scen z filmu Jesus Christ Superstar. Zobacz też geografia Izraela Judea Studium Biblicum Franciscanum Przypisy Bibliografia Corbo V.C., Herodion. Vol. I. Gli edifici della reggia-fortezza, Jerusalem 1989. Loffreda S., La ceramica di Macheronte e dell’Herodion (90 a.C.–135 d.C.), Jerusalem 1996. Linki zewnętrzne Strona izraelskiego parku narodowego na Herodionie. parks.org.il. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-05-29)]. Zdjęcia z Herodionu. zapala.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-02-28)]. Wiadomości o Herodium w j. angielskim Herodion Pictures
Heródio

O Heródio (em latim: Herodium; hebreu: הרודיון) é uma colina a 12 km a sul de Jerusalém, no deserto da Judeia. É simultaneamente uma montanha estranha e um artefa(c)to ameaçador no deserto. É uma imensa colina circular que de certo ponto para cima repentinamente e sem motivo aparente, assume o formato de um tronco de cone. Herodes, o Grande construiu neste local um palácio fortificado onde foi posteriormente enterrado, no ano 4, mesmo não havendo nenhum motivo para que se construísse isto ali. Duas gerações mais tarde, durante a Grande Revolta, rebeldes judeus esconderam-se das legiões romanas no Heródio. E, 60 anos após isto, na Revolta de Barcoquebas, outra tropa de guerrilha judeia enfurnou-se no Heródio e tornou-o um forte impenetrável, assegurando-o por três anos contra os melhores soldados de Roma. Referências Bibliografia Cornell, Tim; John Matthews (2008). A Civilização Romana. Col: Grandes Civilizações do Passado. Barcelona: Folio. ISBN 978-84-413-2552-4 Tabor, James D. (2006). A Dinastia de Jesus. Rio de Janeiro: Ediouro Publicações. ISBN 850002030X
Herodium

Herodium eller Herodion (hebreiska: הרודיון) är en konformad kulle med en höjd på cirka 758 m ö.h som ligger på Västbanken i Palestina, cirka 12 kilometer söder om Jerusalem. Historia Herodium byggdes som en fästning åt Herodes den store cirka åren 24–12 f.Kr. Under romartiden var Herodium ett av de största palatsen i Romerska riket. Fästningen förstördes år 71 av den X. romerska legionen (Fretensis) under romarnas fälttåg mot Masada. Efter Herodes död tog hans son Archelaos över fästningen, och när landet blev en romersk provins blev det den romerske prefektens högsäte. Efter Jerusalems fall användes återstoden av fästningen av judiska upprorsmän, och slutligen tog bysantinska munkar över kullen och gjorde den till en koloni för spetälskesjuka. Under 600-talet övergavs kullen. Den 7 maj 2007 släpptes uppgiften att professor Ehud Netzer vid Hebreiska universitetet hade återfunnit Herodes grav i området som utgrävts sedan 1972. Byggnaden Fästningen är omskriven av historieskrivaren Josefus Flavius. Efter att kullens topp höjdes ytterligare lät Herodes bygga ett citadell med dubbla murar och 4 vakttorn. Innanför fanns bland annat ett palats med borggård, ett stort badhus, en hall (triclinium) och en rad vattencisterner. Vid foten av kullens norra sida byggdes "Nedre Herodium", ett ytterligare palatsområde med flera byggnader och trädgårdar som bevattnades med vatten från en bassäng som uppkallats efter kung Salomo. Externa länkar Israels departement om Herodium om Herodium Wikimedia Commons har media som rör Herodium.
Africa-Israel Tower

Africa-Israel Tower (nazywany Migdal Africa-Israel) – wieżowiec w osiedlu Lew ha-Ir w mieście Tel Awiw, w Izraelu. Historia Pierwotnie plan budowy przewidywał, że wieżowiec będzie miał 25 kondygnacji, jednak z powodów finansowych ukończono tylko 18 pięter. Pozostałe piętra zostaną dobudowane w nieznanym terminie. Przewiduje się, że powstaną wówczas kolejne trzy windy. Równocześnie z pracami budowlanymi, w 2000 przeprowadzono renowację zabytkowego Domu Weissa, który został wybudowany w 1910 przez Akive Arieh Weissa. Prace przeprowadzono według planów architekta Amnon Bar Ora, na koszt firmy Africa Israel Investments Ltd. (hebr. אפריקה ישראל להשקעות). Przywrócono wówczas pierwotny kształt pierwszego piętra budynku, używając do prac budowlanych rzadkich materiałów sprowadzanych z zagranicy specjalnie w tym celu. Dane techniczne Budynek ma 18 kondygnacji i wysokość 62 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu postmodernistycznym. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana z płytek ceramicznych w kolorze białym, oraz z aluminium i szkła. Budynek jest wykorzystywany jako biurowiec należący do Africa Israel Investments Ltd. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne Africa Israel Tower. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2010-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Azrieli Center Circular Tower

Azrieli Center Circular Tower (hebr. מגדל עזריאלי העגול; nazywany także Migdal Azrieli HaAgol) – biurowiec w osiedlu Ha-Kirja we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Przez trzy lata był to najwyższy budynek w Izraelu. Historia W 1996 rozpoczęto budowę Centrum Azrieli, wchodzącego w skład Północnej Strefy Biznesowej HaKirya. Budowę wieżowca ukończono w 1999. Dane techniczne Budynek ma 49 kondygnacji i wysokość 187 metrów. Podstawa budynku ma kształt okręgu o obwodzie 141 metrów i średnicy 44 metrów. Cały budynek ma kształt walca. Wieżowiec wybudowano w stylu architektonicznym określanym nazwą postmodernizmu. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana z granitu, szkła i paneli aluminiowych w kolorach białym i granatowym. Wykorzystanie budynku W podstawie budynku umieszczono centrum handlowe z licznymi restauracjami, kawiarniami i kinem. W podziemiach znajduje się parking samochodowy. Sam wieżowiec jest wykorzystywany jako luksusowy biurowiec oferujący przestrzeń biurową pod wynajem. Na 48. piętrze swoje biura ma deweloper David Azrieli, od nazwiska którego Centrum Azrieli wzięło swą nazwę. Na 49. piętrze znajduje się najwyżej położona w Izraelu restauracja. Roztacza się stąd panorama na całe miasto i Morze Śródziemne. Platforma widokowa jest dostępna dla publiczności przez sześć dni w tygodniu (poza poniedziałkiem). Na dachu znajduje się lądowisko dla helikopterów. Budynek jest oświetlony w nocy. Zobacz też wieżowce Tel Awiwu Przypisy Linki zewnętrzne Azrieli Center complex. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2011-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Azrieli Center Square Tower

Azrieli Center Square Tower (hebr. מגדל עזריאלי המרובע) – biurowiec w osiedlu Ha-Kirja we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Historia W 1996 rozpoczęto budowę Centrum Azrieli, wchodzącego w skład Północnej Strefy Biznesowej HaKirya. Budowę wieżowca przerwano w 1998 z powodu rozbieżności pomiędzy deweloperem Davidem Azrieli a władzami miejskimi. Po rozwiązaniu problemów finansowych, budowę wznowiono w 2001 i wieżowiec został oddany do eksploatacji w czerwcu 2007. Dane techniczne Budynek ma 42 kondygnacji i wysokość 154 metrów. Podstawa budynku ma kształt kwadratu. Cały budynek ma kształt graniastosłupa kwadratowego. Wieżowiec wybudowano w stylu architektonicznym określanym nazwą postmodernizmu. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana z granitu, szkła i paneli aluminiowych w kolorach białym i granatowym. Wykorzystanie budynku W podstawie budynku umieszczono centrum handlowe z licznymi restauracjami, kawiarniami i kinem. W podziemiach znajduje się parking samochodowy. Sam wieżowiec jest wykorzystywany jako luksusowy biurowiec oferujący przestrzeń biurową pod wynajem. 13 dolnych pięter zajmuje hotel Crowne Plaza City Centre. Budynek jest oświetlony w nocy. Zobacz też wieżowce Tel Awiwu Przypisy Linki zewnętrzne Azrieli Center complex. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2011-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Azrieli Center Triangular Tower

Azrieli Center Triangular Tower (hebr. מגדל עזריאלי המשולש) – biurowiec w osiedlu Ha-Kirja we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Historia W 1996 rozpoczęto budowę Centrum Azrieli, wchodzącego w skład Północnej Strefy Biznesowej HaKirya. Budowę wieżowca ukończono w 1999. Dane techniczne Budynek ma 46 kondygnacji i wysokość 169 metrów. Podstawa budynku ma kształt trójkąta równobocznego. Cały budynek ma kształt graniastosłupa trójkątnego. Obwód wieży wynosi 171 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu architektonicznym określanym nazwą postmodernizmu. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana z granitu, szkła i paneli aluminiowych w kolorach białym i granatowym. Wykorzystanie budynku W podstawie budynku umieszczono centrum handlowe z licznymi restauracjami, kawiarniami i kinem. W podziemiach znajduje się parking samochodowy. Sam wieżowiec jest wykorzystywany jako luksusowy biurowiec oferujący przestrzeń biurową pod wynajem. 13 pięter zajmuje firma telekomunikacyjna Bezeq. Budynek jest oświetlony w nocy. Zobacz też Lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne Azrieli Center complex. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2011-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Beeri Nehardaa Tower

Beeri Nehardaa Tower – wieżowiec w osiedlu Ha-Cafon ha-Chadasz we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Historia Prace budowlane rozpoczęły się w 2002, jednak zostały wstrzymane na rok z powodu czynności prawnych w sprawie dopuszczalnej wysokości wieżowca i jego wpływu na otoczenie. Budowę ukończono w 2008. Dane techniczne Budynek ma 31 kondygnacji i wysokość 115 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu postmodernistycznym. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana w kolorze białym. Wieżowiec jest wykorzystywany jako luksusowy budynek mieszkalny. Wewnątrz znajduje się basen kąpielowy oraz centrum spa. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy
Crowne Plaza (Tel Awiw)

Crowne Plaza Hotel – trzygwiazdkowy hotel w Tel Awiwie, w Izraelu. Hotel jest usytuowany na południe od placu Namir, w osiedlu Cafon Jaszan w Tel Awiwie. Rozciąga się stąd widok na Morze Śródziemne. Do 1992 nazywał się Diplomat Hotel. W latach 1995–1998 przeszedł on gruntowną przebudowę, której koszt wyniósł 22 miliony USD. Budynek ma 18 kondygnacji i wysokość 70 metrów. Hotel wybudowano w stylu architektonicznym określanym nazwą brutalizmu. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest w kolorze białym i jasnej zieleni. Pokoje i apartamenty Hotel dysponuje 246 pokojami hotelowymi i apartamentami. Każdy pokój wyposażony jest w klimatyzację, biurko, minibarek, sejf, czajnik do kawy/herbaty, dostępne łóżeczka dziecięce, dostęp do płatnego Internetu, łazienkę do użytku prywatnego, otwierane okna oraz telewizję satelitarną. W hotelu jest dozwolone palenie. Wszystkie pokoje posiadają klucze elektroniczne/magnetyczne. Hotel świadczy dodatkowe usługi w zakresie: personelu wielojęzycznego, opieki nad dziećmi, organizowaniu imprez okolicznościowych, pomocy medycznej, sejfu w recepcji, usług spa (sauna, masaże, zabiegi, fitness, siłownia). Dla ułatwienia komunikacji w budynku jest winda. Hotel nie akceptuje zwierząt. Inne udogodnienia Znajduje się tutaj sala konferencyjna z zapleczem do obsługi zorganizowanych grup. Dodatkowo można korzystać z basenu kąpielowego położonego na zewnątrz budynku. W hotelu jest kantor, restauracja, kawiarnia, sala bankietowa, płatny parking, sklep z pamiątkami, kiosk oraz pralnia. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne Archiwalna strona Crowne Plaza Hotel. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2010-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).