NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Церковь Первенства Апостола Петра

Церковь первенства Апостола Петра — католическая церковь в Табхе, Израиль, воздвигнутая на месте, где согласно христианской традиции Иисус Христос после Своего Воскресения разделил с учениками трапезу после чудесного лова множества рыбы, во время этой трапезы восстановив апостола Петра в апостольском достоинстве после его отречения и поручив ему «Паси овец Моих». Данным событиям посвящена заключительная, 21-я глава Евангелия от Иоанна (Ин. 21). Второе название церкви — Mensa Christi (Стол Христов) по имени скалы, находящейся внутри церкви и на которой по преданию проходила та самая трапеза. Церковь действующая, принадлежит Кустодии Святой Земли ордена францисканцев. Расположение Церковь расположена в районе известном как Табха, на северо-западном берегу Тивериадского озера (Кинерет) непосредственно рядом с берегом озера. До 1948 года здесь существовала арабская деревня, однако после арабо-израильской войны место покинуто. Рядом с церковью первенства Апостола Петра расположена Церковь Умножения Хлебов и Рыб (примерно в 200 м дальше от берега). Ранее церковь находилась у самого берега, так что при высокой воде волны доставали до её стен. Из-за обмеления Тивериадского озера в настоящее время вода несколько отступила и между храмом и линией воды образовался небольшой пляж. История Паломница IV века Эгерия упоминает о почитаемой скале на берегу озера рядом с церковью Умножения. В конце IV веке на этом месте уже существовала церковь. В восточной части церкви находилась плоская скала, на которой согласно христианской традиции состоялась заключительная трапеза Христа с учениками в Евангелии от Иоанна. Впоследствии церковь многократно разрушалась и перестраивалась. В 1099 году крестоносцы обнаружили здесь только руины. Крестоносцы восстановили храм, однако после поражения крестовых походов церковь была полностью разрушена мамлюками в 1263 году. Попытки восстановить христианское святилище на берегу Тивериадского озера предпринимались с XVI века, в XVIII веке участок земли с руинами старой церкви был выкуплен орденом францисканцев, здесь была сооружена небольшая часовня. Современное здание храма построено в 1933 году. Архитектура Церковь имеет небольшие размеры, выполнена из серого камня, имеет одну невысокую колокольню, увенчанную крестом, которая находится над юго-восточным углом здания. Интерьер церкви строг и практически лишён декора. Главным почитаемым местом церкви служит скала в алтарной части, «стол Христов». В западной части стены современной церкви частично опираются на сохранившиеся фрагменты стен церкви IV века. В скале, на которой стоит церковь, вырублены древние ступени, о которых упоминает Эгерия. Ниже ступеней на земле лежат камни в форме сердца, известные как «Двенадцать престолов». Вероятно они были взяты из разрушенных зданий и помещены сюда в память 12 апостолов. Примечания Литература Jerome Murphy-O’Connor, Oxford Archaeological Guides: The Holy Land (Oxford, 1998), 280. Ссылки Церковь на сайте aboutisrael Церковь на сайте Sacred destinations (англ.)
Церква першості апостола Петра

Церква першості апостола Петра, Каплиця першості святого Петра (лат. sacellum primatus sancti Petri, а також лат. Mensa Christi у перекладі «стіл Господа», англ. The Sanctuary of the Primacy of Peter) — церква розташована на північному узбережжі Галилейського озера у Галілеї, північній частині Ізраїля (шосе №№ 90/87, перехрестя Кфар Нахум). Вона розміщена у східній частині місцевості Табха (точніше - «Мала Табха»). Є на відстані 100 м від церкви помноження хлібів. Означення Каплиця позначає місце на якому з'явився Ісус Христос після Воскресіння і де Він мав трапезу разом зі Своїми учнями (Ів. 21). При цьому, вже третьому об'явленні Ісуса учням, Він тричі дає завдання апостолові Петрові — «…Паси ягнята Мої!» (Ів. 21:15-17). Ці слова разом із словами апостолу Петрові про «ключі від Царства Небесного» (Мт. 16:18-19), про те що «… від цього часу ти будеш ловити людей!» (Лк. 5:10) та його настанови «…ти ж колись, як навернешся, зміцни братію свою!» (Лк. 22:31-32) є визначенням першості апостола Петра (назване як «примат Петра») і наступником Ісуса Христа на Землі (апостол Петро став першим Папою Римським). Будівля Будівля церкви є вже шостою за кількістю будівель на цьому місці. Паломниця у 380 році Еґерія у своєму листі про подорож у Святу Землю згадує про церкву, що стояла на цьому місці і від якої вели до моря 12 сходинок. Частину цих сходів видно і біля сучасної будівлі. Друга будівля церкви, збудованої у V столітті, зруйнована під час війни з персами у 614 році. Її рештки використані пізніше як фундамент всіх наступних будівель. Четверта будівля створена наприкінці VII, початку VIII століття. П'ята будівля належить до часів хрестоносців і була зруйнована у 1263 році мамелуцьким султаном Бейбарсом. Сучасна будівля зведена у 1933 році і була відреставрована у 1982 році. Каплиця побудована із чорного базальту і оточує камінь, на якому відбувалася спільна вечеря Христа з Апостолами. Каплиця і її територія з 1889 року доглядається італійськими монахами францисканцями. Галерея Див. також Церква помноження хлібів Примітки Джерела Guida biblica e turistica della Terra Santa, Istituto Propaganda Libraria, Milano-1980 (італ.) The Holy Land: An Oxford Archaeological Guide : from Earliest Times to 1700, Jerome Murphy-O Connor, Oxford University Press, 1998 - Literary Criticism - 489 pages [Архівовано 2 лютого 2014 у Wayback Machine.] (англ.) Посилання http://www.sacred-destinations.com/israel/tabgha-church-of-primacy-of-peter.htm [Архівовано 27 квітня 2013 у Wayback Machine.] Табха. Церкви Умножения Хлебов и Рыб, Примата Петра (рос.)
Kfar Ahim

Kfar Ahim (hebreu: כְּפַר אַחִים, poble dels germans‎) és un moixav situat al centre-sud d'Israel. Es troba a prop de Kiryat Malakhi, i està sota la jurisdicció del Consell Regional de Beer Tuvia. L'any 2021 tenia una població de 892 habitants. Història El moixav va ser fundat l'any 1949 per immigrants religiosos de Romania, Txecoslovàquia i Hongria prop de les ruïnes del poble àrab de Qastina i a les seves terres. El nucli fundador estava format per deu parelles joves, sense fills. L'assentament es va anomenar inicialment "Qastina I" i també "Yehiel" fins que el nom "Kfar Ahim" va ser determinat pels mateixos colons, després dels germans Efraim i Zvi Gober, fills de Mordechai i Rebecca Gober del proper assentament Kfar Warburg, morissim durant guerra arabo-israeliana de 1948. Inicialment, l'Agència Jueva per la Terra d'Israel va instal·lar els immigrants als terrenys del campament militar britànic situat prop de Qastina. Els colons van demanar establir una granja agrícola que subministra llet. A cada família se li va donar una vaca i se li van destinar 3,5 dúnams, una superfície de terra que després es va augmentar fins als 6 dúnams. Tanmateix el 1950, a la mateixa zona es va establir el pas de Qastina, que més tard es va convertir en Kiryat Malachi. En un principi es va intentar combinar l'assentament agrícola amb la nova realitat, però la transició desenvolupada principalment en l'àmbit de la indústria i l'economia agrícola va tenir dificultats per integrar-se al lloc. Es va trobar una solució al problema gràcies a una iniciativa del govern suec per finançar l'establiment d'un assentament per als supervivents de l'Holocaust. Amb finançament suec (al voltant d'un milió de corones) es va establir un poble agrícola a pocs quilòmetres al nord del pas, i l'any 1953 els colons de Qastina A, com es deia llavors, van ser traslladats al poble suec. Després del trasllat, el nom del poble es va convertir en "Kfar Ahim". El moixav va ser inaugurat el 30 de novembre de 1953, i l'embaixador suec a Israel Ness Malling, membres del parlament suec i l'alcalde d'Estocolm van estar presents a la seva inauguració. A la nova ubicació del moixav s'hi van traslladar 69 famílies, i cadascuna va rebre 27 dúnams. Fills il·lustres Benny Gantz, 20è cap de l'Estat Major d'Israel. Yisrael Katz, polític. Referències Bibliografia Elʻazari, Yuval. לקסיקון מפה : ארץ ישראל : יישובים ואתרים, גיאוגרפיה וטבע (en hebreu). Tel-Aviv: Mapah, 2003, p. 584. ISBN 965-7184-34-7. Elmusa, Sharif S.; Khalidi, Muhammad Ali. All that Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in 1948 (en anglès). Institute for Palestine Studies, 1992, p. 636. ISBN 978-0-88728-224-9.
Kfar Achim

Kfar Achim (hebrejsky כְּפַר אַחִים, doslova „Vesnice bratrů“, v oficiálním přepisu do angličtiny Kefar Ahim, přepisováno též Kfar Ahim) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Jižním distriktu, v Oblastní radě Be'er Tuvja. Geografie Leží v nadmořské výšce 54 metrů v pobřežní nížině, v regionu Šefela. Obec se nachází 13 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 36 kilometrů jižně od centra Tel Avivu, cca 45 kilometrů jihozápadně od historického jádra Jeruzalému a 2 kilometry severně od Kirjat Mal'achi. Severozápadně od vesnice se rozkládá letecká základna Chacor. Kfar Achim obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Kfar Achim je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 3, která tu probíhá zároveň pod označením dálnice číslo 40. Dějiny Kfar Achim byl založen v roce 1949. Novověké židovské osidlování tohoto regionu začalo po válce za nezávislost tedy po roce 1948, kdy oblast ovládla izraelská armáda. Zakladateli mošavu byla skupina Židů z Rumunska a Polska. Pojmenována je podle obyvatel vesnice Kfar Warburg, kteří padli v roce 1948 během války za nezávislost. Zpočátku se ovšem mošav provizorně nazýval Kastina Alef (קסטינה א), podle vysídlené arabské vesnice Kastina, jež do roku 1948 stávala nedaleko odtud. Židovští osadníci nejprve pobývali v prostoru opuštěné arabské vesnice, po dvou letech se přemístili do nových domů v nynější lokalitě. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Kfar Achim Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec vesnického typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 794 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 1,1 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kfar Achim na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Be'er Tuvja
Kfar Ahim

Kfar Ahim (Hebrew: כְּפַר אַחִים, lit. 'Village of Brothers') is a moshav in south-central Israel. Located near Kiryat Malakhi, it falls under the jurisdiction of Be'er Tuvia Regional Council. In 2024 it had a population of 794. History The moshav was founded in 1949 by Jewish immigrants from Poland and Romania on land that had belonged to the depopulated Palestinian village of Qastina. It was named for two brothers who were killed during the 1948 Arab–Israeli War, Zvi and Efraim Guber, sons of Mordecai and Rivka Guber from the nearby moshav of Kfar Warburg. Notable natives of Kfar Ahim include politicians Benny Gantz and Israel Katz. References
Kfar Ahim

Kfar Ahim (en hébreu : כְּפַר אַחִים, littéralement Village des frères) est un moshav du centre-sud d'Israël. Situé près de Kiryat Malakhi, il relève de la juridiction du Conseil régional de Be'er Tuvia. En 2019, il comptait 877 habitants. Histoire Le moshav a été fondé en 1949 par des immigrants juifs de Pologne et de Roumanie sur les terres du village palestinien dépeuplé de Qastina. Il a été nommé en l'honneur de deux frères tués pendant la guerre israélo-arabe de 1948, Zvi et Efraim Guber, fils de Mordechai et Rivka Guber du moshav voisin de Kfar Warburg. Parmi les personnalités originaires de Kfar Ahim figurent Benny Gantz, chef d'état-major puis vice-premier ministre d'Israël, et le ministre Yisrael Katz. Notes et références Portail d’Israël
Kfar Ahim

Kfar Ahim (in ebraico: כְּפַר אַחִים , lett . Villaggio dei fratelli) è un moshav nell'Israele centro-meridionale. Situato vicino a Kiryat Malakhi, rientra nella giurisdizione del Consiglio regionale di Be'er Tuvia. Nel 2019 aveva una popolazione di 877. Storia Il moshav è stato fondato nel 1949 da immigrati ebrei provenienti da Polonia e Romania sulla terra del villaggio palestinese spopolato di Qastina. Prende il nome da due fratelli che furono uccisi durante la guerra arabo-israeliana del 1948, Zvi ed Efraim Guber, figli di Mordecai e Rivka Guber dal vicino moshav di Kfar Warburg. Notevoli nativi di Kfar Ahim includono Benny Gantz, l'ex capo di stato maggiore di Israele, e membro della Knesset e l'attuale ministro dei trasporti, Yisrael Katz. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kfar Ahim
Kefar Achim

Kefar Achim (hebr. כפר אחים) – moszaw położony w samorządzie regionu Be’er Towijja, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Leży w południowej części Szefeli, w odległości 2 km na zachód od miasta Kirjat Malachi, w otoczeniu moszawów Talme Jechi’el, Arugot i Orot, oraz wioski Achawa. Na północny zachód od moszawu znajduje się baza lotnicza Chacor, należąca do Sił Powietrznych Izraela. Historia Pierwotnie w miejscu tym istniała arabska wioska Qastina (arab. قسطينة). Po proklamacji niepodległości Izraela 14 maja 1948 mężczyźni namówili kobiety i dzieci do przeniesienia się do arabskiej wioski Tell es-Safi, położonej przy ruinach starożytnego miasta Gat. Jednak z powodu braku wystarczającej ilości wody, większość z nich wróciła do swojej wioski. Podczas wojny o niepodległość wioska Qastina została zajęta 29 czerwca 1948 przez 51 Batalion z izraelskiej Brygady Giwati. Wioska została spalona, a jej mieszkańcy wypędzeni. 9 lipca 1948 izraelscy żołnierze zburzyli 147 domów z wioski Qastina. Współczesny moszaw został założony w 1949 przez żydowskich imigrantów z Polski i Rumunii. Został nazwany na cześć dwóch braci: Zvi i Efraima Gowerów z pobliskiego moszawu Kefar Warburg, którzy zginęli podczas wojny o niepodległość. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie, uprawach warzyw w szklarniach i sadownictwie. Firma Aharon Adir Concrete And Metal Ltd. prowadzi prace budowlane na zlecenie rządu. Osoby związane z moszawem Beni Ganc (ur. 1959) – szef sztabu generalnego i polityk Jisra’el Kac (ur. 1955) – minister Komunikacja Wzdłuż południowo-wschodniej granicy moszawu przebiegają razem drogi ekspresowe nr 3 (Aszkelon–Modi’in-Makkabbim-Re’ut) i nr 40 (Kefar Sawa–Ketura), brak jednak możliwości bezpośredniego wjazdu na nie. Lokalna droga prowadzi na północny wschód do moszawu Talme Jechi’el, przy którym jest skrzyżowanie z drogami ekspresowymi. Ta sama droga lokalna prowadzi w kierunku południowo-zachodnim do pozostałości zniszczonej arabskiej wioski Qastina. Znajduje się w tym miejscu parking. Lokalna droga prowadząca w kierunku północno-zachodnim dojeżdża do bazy lotniczej Hatzor, należącej do Sił Powietrznych Izraela. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Kefar Achim Google Maps Mapa moszawu Kefar Achim Amudanan
Jinon

Jinon (hebrejsky יִנּוֹן, v oficiálním přepisu do angličtiny Yinnon, přepisováno též Yinon) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Jižním distriktu, v Oblastní radě Be'er Tuvja. Geografie Leží v nadmořské výšce 65 metrů v pobřežní nížině, v regionu Šefela. Obec se nachází 15 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 37 kilometrů jihojihovýchodně od centra Tel Avivu, cca 43 kilometrů jihozápadně od historického jádra Jeruzalému a 3 kilometry severovýchodně od Kirjat Mal'achi. Jinon obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Jinon je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 3, která tu probíhá zároveň pod označením dálnice číslo 40. Dějiny Jinon byl založen v roce 1952. Novověké židovské osidlování tohoto regionu začalo po válce za nezávislost tedy po roce 1948, kdy oblast ovládla izraelská armáda. Ke zřízení mošavu došlo 4. září 1952 na pozemcích nedaleké vysídlené arabské vesnice al-Masmija. Zpočátku se nazýval Masmija Gimel (מסמיה ג). Nynější jméno sídla je inspirováno citátem z biblické Knihy žalmů 72,17 – „Jeho jméno bude věčné, dokud potrvá slunce, poroste jeho jméno“ Zakladateli mošavu byla skupina Židů ze severního Jemenu, kteří pocházeli ze stejného města. Před usídlením v této nové vesnici pobývali v přistěhovaleckém táboře v Roš ha-Ajin. Zpočátku byla místní ekonomika založena na zemědělství. V poslední době dochází k stavební expanzi a výstavbě nových rezidenčních souborů. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Jinon Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec vesnického typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 1103 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 2,1 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Jinon na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Be'er Tuvja
Yinon

Yinon (Hebrew: יִנּוֹן, lit. 'it shall flourish') is a moshav in southern Israel. Located near Kiryat Malakhi, it falls under the jurisdiction of Be'er Tuvia Regional Council. In 2024 it had a population of 1,255. History The moshav was founded in 1952 by Jewish exodus from Yemen on lands that had belonged to the depopulated Palestinian village of Al-Masmiyya al-Kabira. Its name was taken from a passage in the Bible, Psalm 72:17: God's name "shall flourish as long as the sun". References
Jinnon

Jinnon (hebr. ינון) – moszaw położony w samorządzie regionu Be’er Towijja, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Leży w południowej części Szefeli, w odległości 2 km na zachód od miasta Kirjat Malachi, w otoczeniu moszawów Kefar ha-Rif, Arugot i Talme Jechi’el, oraz wiosek Al-Azi i Achawa. Historia Moszaw został założony w 1952 przez żydowskich imigrantów z Jemenu. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie, uprawach warzyw w szklarniach i sadownictwie. Przez moszaw przechodzi lokalna droga, którą jadąc w kierunku północno-zachodnim dojeżdża się do wioski Achawa i położonego przy niej skrzyżowania z drogami ekspresowymi nr 3 (Aszkelon–Modi’in-Makkabbim-Re’ut) i nr 40 (Kefar Sawa–Ketura). Natomiast jadąc lokalną drogą w kierunku południowo-wschodnim dojeżdża się do wioski Al-Azi. Przez moszaw przechodzi lokalna droga, którą jadąc w kierunku północno-zachodnim dojeżdża się do wsi Achawa i położonego przy niej skrzyżowania z drogami ekspresowymi nr 3 (Aszkelon–Modi’in-Makkabbim-Re’ut) i nr 40 (Kefar Sawa–Ketura). Natomiast jadąc lokalną drogą w kierunku południowo-wschodnim dojeżdża się do wsi Al-Azi. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Jinnon Google Maps Mapa moszawu Jinnon Amudanan
Kfar HaNassi

Kfar HaNassi (Hebrew: כפר הנשיא, lit. 'President's Village') is a kibbutz in northern Israel. Located in the Korazim Plateau, 35 km north of the Sea of Galilee, and 6 km east of Rosh Pinna (near the hilly section of Jordan River), it falls under the jurisdiction of Upper Galilee Regional Council. In 2024 it had a population of 825. History The kibbutz was founded in 1948 by a group of British Jewish immigrants, members of the Habonim movement. Named Kibbutz HaBonim at first, the name was later changed to Kfar HaNassi, after Chaim Weizmann, the first President of Israel. In 2007, Kfar HaNassi had 300 members, many kibbutz-born children, and a large group of residents who live on the premises. Boris Johnson was a volunteer at the kibbutz in the 1980s. Economy In the 1980s, the kibbutz economy was based on poultry and sheep farming, a valve factory, and apple orchards. Later, it opened a guesthouse with country lodging. Originally the National Water Carrier of Israel was supposed begin from the Jordan right next to Kfar Hanassi. The plan was to get the water from there and use some of the excess amount to produce hydroelectricity by flowing them back down to the Sea of Galilee. In 1953 work began at the site on a canal for the water of the National Carrier. However, it had to be abandoned due to objections by the Syrians. In 1992 Kfar Hanassi along with other partners built a hydroelectric power plant. Water flow through the first kilometer of that canal and then down through a turbine and back to the Jordan. Due to many protests that this may dry out that section of the Jordan, the operators had to guarantee a minimal flow of water in the original river's channel. Notable people Boris Johnson, volunteered at the kibbutz for approximately two months c. 1984 Tom Maayan (born 1993), basketball player in the Israeli National League References External links Official website
Kfar Hanassi

Kfar Hanassi (Hebreeuws: כפר הנשיא) is een kibboets in Israël. Hij is genoemd naar de eerste president van Israël: Chaim Weizmann. Kfar Hanassi betekent letterlijk “Het dorp van de president". Kibboets Kfar Hanassi is gesticht in 1948. Het ligt aan de westoever van de Jordaan vlak bij de Hulavallei. De kibboets heeft 260 leden, 60 kinderen een 200 residenten. De belangrijkste commerciële activiteiten van de kibboets zijn de verbouw van avocado’s, sinaasappels en katoen. Ook heeft de kibboets een eigen fabriek waar men kranen maakt. De kibboets beschikt over een zwembad, een theater, een disco, een tennisbaan, een klein park, een minimarkt en een gemeenschappelijke keuken en eetzaal.
Kefar ha-Nasi

Kefar ha-Nasi (hebr. כפר הנשיא) – kibuc położony w samorządzie regionu Ha-Galil ha-Eljon, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Leży na północy Górnej Galilei. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Historia Kibuc został założony w 1948 przez imigrantów z Wielkiej Brytanii. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na rolnictwie i turystyce. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Kefar ha-Nasi Google Maps Mapa kibucu Kefar ha-Nasi
Alon Shvut

Alon Shvut (en hebreu: אלון שבות) és un assentament israelià situat en l'Àrea de Judea i Samaria, en la Cisjordània ocupada per Israel, el poble és administrat pel consell regional de Gush Etzion. Es troba al sud-oest de Jerusalem, a mig camí entre les ciutats de Betlem i Hebron, a 4 quilòmetres i mig de la línia verda, a l'oest del mur de seguretat israelià. Alon Shvut va ser establert el 1970, i des d'aleshores ha esdevingut un centre regional per a les comunitats del bloc d'assentaments de Gush Etzion. A finals de 2011, el municipi tenia una població de 3.051 habitants. Referències