NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Университет Аль-Азхар (Газа)

Университет Аль-Азхар (араб. جامعة الأزهر بغزة‎) — общественное, некоммерческое и независимое высшее учебное заведение Палестинской автономии в городе Газа. История Основан в городе Газа в 1991 году. В разгар Первой интифады палестинский лидер Ясир Арафат издал в сентябре 1991 года указ о создании палестинского национального университета. AUG был открыт 18 октября 1991 года в двухэтажном здании с 725 студентами, обучающимися на двух факультетах; факультет образования и факультет шариата и права (ныне юридический факультет). В 1992 году были созданы ещё четыре факультета: Фармацевтический факультет, факультет сельского хозяйства и окружающей среды, факультет естественных наук, факультет искусств и гуманитарных наук, а затем и факультет экономики и административных наук. Факультет прикладных медицинских наук был создан на другом этапе развития AUG в 1997 году для удовлетворения медицинских потребностей палестинской общины сектора. В 1999 году медицинским факультетом университета был открыт филиал в палестинском Университете Аль-Кудс в Абу-Дис. Факультет инженерных и информационных технологий был основан в 2001 году, для изучения новых знаний и технологий. В 2007 году был открыт факультет стоматологии для улучшения ухода за полостью рта в палестинской общине. Факультет Шариата был вновь открыт в 2009 году как отдельный факультет. В 2015 году было открыто в новом кампусе в районе Аль-Муграка здание центра экологических наук и сельского хозяйства имени короля Хасана II. Строительство этого здания финансировалось королём Марокко Мухаммедом VI. Два здания, зрительный зал и факультет искусств и гуманитарных наук финансировались Саудовским фондом развития в новом кампусе в Аль-Муграке. Подвергся бомбардировке израильской авиации 6 ноября 2023 года в ходе войны в Газе. Факультеты Факультет сельского хозяйства и окружающей среды Факультет прикладных медицинских наук Факультет искусств и гуманитарных наук Факультет стоматологии Факультет экономики и управления Факультет инженерных и информационных технологий Педагогический факультет Факультет права Медицинский факультет Фармацевтический факультет Факультет наук Шариатский факультет Источники Bowen, Donna Lee and Early, Evelyn A. (2002). Everyday Life in the Muslim Middle East: Second Edition. Indiana University Press. ISBN 0-253-21490-4 Ссылки Официальный сайт университета (араб.) Примечания
Tiltan College of Visual Design and Communication

Tiltan School of Design and Visual Communications (Hebrew: תילתן - המכללה לעיצוב ולתקשורת חזותית) was founded in 1994 in Haifa, Israel, and is located on Independence Street in the city. It was the first college to be located on the Port Campus in Haifa, opposite the Port of Haifa. Schools Tiltan College of Visual Design and Communication is made up of six schools: School of Graphic Design School of Games and Application Design & Development School of Copywriting and Advertising School of Animation School of Interior Design Port Campus The Port Campus is an academic complex established as part of a plan to rejuvenate the lower city area in Haifa. As part of the program, preserved buildings are used as student dormitories for higher education institutions. As of 2011, the port campus includes buildings of the Carmel Academic Center, Tiltan College of Visual Design and Communication, and the University of Haifa as well as student dormitories Sources The Port Campus complex, Haifa Municipality Tiltan Profile
Chan asz-Szawarda

Chan asz-Szawarda – karawanseraj zlokalizowany w Starym Mieście Akki, na północy Izraela. Historia Karawanseraj Chan asz-Szawarda został wybudowany w połowie XVIII wieku, prawdopodobnie na ruinach wcześniejszego klasztoru klarysek. Znajdował się we wschodniej części Starego Miasta Akki i ściśle przylegał do murów obronnych miasta. W 1935 roku zniszczono jego południową i północną fasadę, aby przez dziedziniec przeprowadzić przelotową ulicę. Architektura Chan asz-Szawarda jest otwartym karawanserajem, w którym w przeszłości kupcy wyładowywali swoje towary na przestronnym wewnętrznym dziedzińcu. Pierwotnie wjazd był otwarty od strony zachodniej. Pośrodku kwadratowego dziedzińca znajduje się fontanna. Dziedziniec jest otoczony przez arkady, które prowadzą do pomieszczeń magazynów, sklepów i rzemieślników. Południowe skrzydło ma dwie kondygnacje - piętro było przeznaczone na sklepy. Przypisy Bibliografia Bernhard Dichter: Akko-Sites from the Turkish Period. Hajfa: University of Haifa, 2000, s. 80-84. Andrew Petersen: A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine: Part 1. Oxford: Oxford University Press, 2001, s. 86-87.
Hammam al-Basza

Hammam al-Basza (hebr. חמאם אל-באשה) – muzeum tureckiej łaźni na Starym Mieście Akki, na północy Izraela. Historia Turecka łaźnia (hammam) na Starym MieścieAkki została wybudowana w 1795 roku przez Jezzara Paszę i nazwana od jego imienia. Prawdopodobnie powstała na ruinach wcześniejszej łaźni pochodzącej z czasów krzyżowców. Znajduje się na południe od cytadeli, w bezpośrednim sąsiedztwie starego saraya. Podobnie jak inne tureckie łaźnie, pełniła funkcje miejsca spotkań towarzyskich mieszkańców Akki. Była to największa i najwspanialsza łaźnia publiczna w całej okolicy. Służyła do lat 40. XX wieku, a od 1954 roku jest tutaj Muzeum Miejskie. W latach 2000–2003 budynek został starannie odnowiony, a w jego wnętrzu urządzono przestrzenne prezentacje ukazujące funkcjonowanie tureckiej łaźni. Architektura Budynek łaźni jest zbudowany na planie prostokąta. Od wejścia korytarz prowadzi do kolejnych pomieszczeń, z których pierwsze jest garderobą, gdzie osoby mogły rozebrać się, pozostawić swoje ubrania i owinąć specjalnymi ręcznikami. Z garderoby jest wyjście na otwarty dziedziniec wewnętrzny, wokół którego rozmieszczone są wszystkie pomieszczenia łaźni. W centrum dziedzińca znajduje się fontanna, a wzdłuż ścian stoją marmurowe ławki. Jest to miejsce, w którym można było odpocząć i zrelaksować się po kąpieli i zabiegach. Można stąd przechodzić do kolejnych czterech pokojów, w których dokonywano zabiegów kosmetycznych, leczniczych i masaży. Ostatnim i najważniejszym jest sześciokątna łaźnia parowa, która jest sercem całej łaźni. Budynek jest ozdobiony marmurowymi posadzkami, kafelkami i kolorowymi szybkami umieszczonymi w kopulastym dachu, podtrzymywanym przez cztery marmurowe kolumny. Kolejne pomieszczenia posiadają małe kopuły ze świetlikami. Zbiory muzeum Hammam al-Basza prezentuje nowoczesne podejście do przedstawiania historii Akki. Jest jednocześnie muzeum historycznym i etnograficznym. W łaźni odtworzono życie z okresu największego rozkwitu Akki. Można tu zobaczyć fikcyjne postacie, które uczestniczą w kąpielach, zabiegach i rozmowach. Postacie te obrazują zwyczaje pięciu pokoleń żyjących w mieście w okresie osmańskim. Elementy architektoniczne są podświetlone w taki sposób, aby zwiedzający mógł je z łatwością dostrzec. Prezentacje historyczne przygotowano w ośmiu językach: hebrajskim, arabskim, angielskim, niemieckim, francuskim, hiszpańskim, włoskim i rosyjskim. Turyści mogą skorzystać z elektronicznego przewodnika, który zwraca się przy wyjściu z muzeum. Przypisy Bibliografia Bernhard Dichter: Akko-Sites from the Turkish Period. Hajfa: University of Haifa, 2000, s. 210. Andrew Petersen: A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine: Part 1. Oxford: Oxford University Press, 2001, s. 85. Nathan Schur: A History of Acre. Tel Awiw: Dvir Publishing House, 1990, s. 207-216. Yehoshua Lurie: Acre-The Walled City: Jews among the Arabs, Arabs among the Jews. Tel Awiw: Yaron Golan Publication, 2000, s. 28-49.
Jerusalem Municipality

The Jerusalem Municipality (Hebrew: עיריית ירושלים, romanized: Iriyat yerushalayim), the seat of the Israeli municipal administration, consists of a number of buildings located on Jaffa Road in the city of Jerusalem. History British Mandate town hall (1930) Jerusalem's old town hall was built in 1930, during the British Mandate. The construction was financed by Barclays Bank, whose offices were located in the rounded section of the building facing the Old City walls. The building was designed by British architect Clifford Holliday. Stained glass windows designed by Israeli artist Avigdor Arikha were installed in the City Council Chamber in 1972. Israeli municipality compound (1990s) The new complex of the Jerusalem municipality was built in the 1990s in Safra Square. Offices were previously located in 32 different buildings around the city. As the site is at the historic centre of the city, various measures were taken to meet the practical needs of the town hall without damaging the architectural and historical character of the district. A number of historical buildings were renovated and two modern buildings were constructed. Municipal seal Shortly after the founding of the State of Israel, the municipality of West Jerusalem, under the administration of then-mayor , initiated a design contest among local graphic designers for an official municipal seal. The winning design was submitted in 1949 and officially adopted in February 1950. It was created by a team led by the renowned typographer and artist Eliyahu Koren, who was then serving as the head of the Jewish National Fund’s graphics department. The seal’s design consists of a heraldic shield featuring the Lion of Judah in a rampant position, representing the historical Tribe of Judah and the Davidic line. The lion is superimposed on a stylized stone background representing the Western Wall (the Kotel). The shield is flanked on either side by olive branches, symbolizing the city's aspiration for peace. Above the shield is the Hebrew-language word for Jerusalem (ירושלים, Yerushalayim), set in a distinct typeface characteristic of Koren's influential work in Hebrew typography. See also Architecture of Israel References External links Official website
Ejn Tamar

Ejn Tamar (hebrejsky עֵין תָּמָר, doslova „Pramen Tamar“, v oficiálním přepisu do angličtiny En Tamar, přepisováno též Ein Tamar) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Jižním distriktu, v Oblastní radě Tamar. Geografie Leží v nadmořské výšce 340 metrů pod úrovní moře na jižním břehu Mrtvého moře na severním konci vádí al-Araba. Západně od obce se prudce zvedá aridní oblast pouště Negev. Obec se nachází 110 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 137 kilometrů jihovýchodně od centra Tel Avivu, cca 93 kilometrů jihojihovýchodně od historického jádra Jeruzalému a 65 kilometrů jihovýchodně od města Beerševa. Ejn Tamar obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Obec je jen 2 kilometry vzdálena od mezinárodní hranice mezi Izraelem a Jordánskem. Ejn Tamar je na dopravní síť napojen pomocí lokální silnice 2499, která severozápadně od mošavu ústí do dálnice číslo 90. Dějiny Ejn Tamar byl založen v roce 1982. Název dostal podle stejnojmenného pramenu, který tu vyvěrá. Zakladatelská skupina sestávala z patnácti rodin, které zpočátku pobývali v provizorních příbytcích. V roce 2000 se vesnice posunula do nynější trvalé polohy. Místní ekonomika je založena na zemědělství (chov ryb, rostlinná výroba). Část obyvatel za prací dojíždí mimo obec. V mošavu funguje zdravotní středisko, plavecký bazén, sportovní areály, obchod se smíšeným zbožím, synagoga a mikve. Demografie Obyvatelstvo mošavu je sekulární. Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Ejn Tamar Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec vesnického typu s dlouhodobě stagnující populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 180 lidí. Během roku 2014 populace stoupla o 1,7 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Ejn Tamar na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Tamar Archivováno 1. 3. 2005 na Wayback Machine.
Ein Tamar

Ein Tamar (Hebrew: עֵין תָּמָר, lit. Date Palm Spring) is a moshav in the northern Arava valley in Israel. Located south of the Dead Sea, it falls under the jurisdiction of Tamar Regional Council. In 2024 Ein Tamar had a population of 405. History Ein Tamar was established in August 1982 by 24 families. The biblical village of Tamar mentioned in Ezekiel 47:19 is probably located in the Hatzeva Fortress near Ir Ovot. Ein Tamar and the neighboring village of Neot HaKikar are among the country's most remote places, forty minutes away from the nearest city, Dimona. Most of the residents of Ein Tamar earn their livelihood from agriculture. Peppers and melons are the main crops. References External links Ein Tamar Center for the Development of the Negev and Galilee
Ein Tamar

Ein Tamar (en hebreo: עין תמר‎, lit. 'Manantial de Tamar') es un moshav ubicado en el distrito Sur de Israel. Situado en el valle de Aravá, inmediatamente al sur del mar Muerto, alrededor de 35 km al sureste de Dimona, recae bajo la jurisdicción del concejo regional de Tamar. En 2023 tenía una población de 342 habitantes. Historia Ein Tamar fue establecida en agosto de 1982 por 24 familias. El pueblo bíblico de Tamar mencionado en Ezequiel 47:19 probablemente esté ubicado en la Fortaleza de Hatzeva cerca de Ir Ovot. Ein Tamar y el pueblo vecino Neot Hakikar se encuentran entre los lugares más remotos del país, a cuarenta minutos de la ciudad más cercana, Dimona. La mayoría de los residentes de Ein Tamar se ganan la vida con la agricultura. Los pimientos y los melones son los principales cultivos.​ Referencias
En Tamar

En Tamar (hebr. עין תמר) – moszaw położony w samorządzie regionu Tamar, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Leży w północnej części pustyni Negew w obszarze Arawa na południe od Morza Martwego. Historia Moszaw został założony w 1982. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na rolnictwie. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu En Tamar Google Maps Mapa moszawu En Tamar
Ein Tamar

Ein Tamar (în ebraică: עֵין תָּמָר) este un moșav în nordul văii aride Arava în Israel. Geografie Este situat la sud de Marea Moartă, se află sub jurisdicția Consiliului Regional Tamar. Numele Numele înseamnă Izvorul Curmalului, și e legat de prezența curmalilor în această regiune. Istorie Ein Tamar a fost înființat în august 1982 de 24 de familii din mai multe locuri din Israel Legături externe Ein Tamar Arhivat în 3 martie 2016, la Wayback Machine. Negev.net Bibliografie
Neve Zohar

Neve Zohar (en hebreu נְוֵה זֹהַר) és un assentament comunitari del sud d'Israel. Situat a la cruïlla de l'autopista 31 i l'autopista 90 (Zohar Junction), a la vora de la mar Morta i a 23 km d'Arad per carretera, està sota la jurisdicció del Consell Regional de Tamar. És l'establiment permanent més proper a la zona hotelera d'Ein Bokek i acull les oficines del consell regional. És el poble més baix del món i el 2016 tenia 73 habitants. Neve Zohar es va establir el 1964 com un camp de treball per als treballadors de la fàbrica de la mar Morta, encara que la seva ubicació el va convertir en un important centre de connexió de transport durant nombrosos períodes històrics. En el poble es troba l'escola primària regional i un museu (Beit HaYotser, literalment "casa del terrisser") que mostra elements relacionats amb la mar Morta. Referències Enllaços externs Neve Zohar - Lloc web oficial Neve Zohar, Centre d'Informació.
Neve Zohar

Neve Zohar (hebrejsky נְוֵה זֹהַר, doslova „Oáza Zohar“, v oficiálním přepisu do angličtiny Newe Zohar) je vesnice typu společná osada (jišuv kehilati) v Izraeli, v Jižním distriktu, v Oblastní radě Tamar. Geografie Leží v nadmořské výšce 373 metrů pod úrovní moře na západním břehu Mrtvého moře. Západně od obce se prudce zvedá aridní oblast na pomezí severovýchodní části pouště Negev a jihovýchodního okraje Judské pouště. Do Mrtvého moře zde ústí vádí Nachal Zohar. Obec se nachází 95 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 115 kilometrů jihovýchodně od centra Tel Avivu, cca 70 kilometrů jihovýchodně od historického jádra Jeruzalému a 55 kilometrů východně od města Beerševa. Neve Zohar obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Neve Zohar je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 90, která sleduje západní břeh Mrtvého moře a z níž zde odbočuje dálnice číslo 31 do města Arad. Dějiny Neve Zohar byl založen v roce 1972. Podle jiného zdroje vznikla osada již roku 1964 jako středisko Oblastní rady Tamar, jejíž úřady zde mají své sídlo. Původně ovšem mělo jít o ubytovací komplex pro zaměstnance nedaleké chemické továrny Dead Sea Works. Jenže ti o tuto lokalitu neprojevili zájem a dali přednost dojíždění ze vzdálenějších ale lidnatějších obcí. Skutečné osidlování vesnice tak začalo až v 70. letech 20. století. Místní ekonomika je založena na službách, sídlí zde regionální základní škola (otevřená v září 2007). Poblíž se rozkládají turistické komplexy na pobřeží Mrtvého moře (zejména Ejn Bokek). Přímo na severním okraji vesnice leží areál turistického ubytování. V obci funguje muzeum a podnikatelská zóna. Dále je tu plavecký bazén, sportovní areály a obchod se smíšeným zbožím. Vesnice plánuje stavební expanzi, která má sestávat z více než 100 parcel nabízených pro výstavbu rodinných domů. Demografie Obyvatelstvo osady je sekulární. Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Neve Zohar Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec vesnického typu s dlouhodobě stagnující populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 75 lidí. Během roku 2014 populace klesla o 1,3 %. Odkazy Reference Související články společná osada Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Neve Zohar na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Tamar Archivováno 1. 3. 2005 na Wayback Machine. (hebrejsky) Oficiální stránky obce
Neve Zohar

Neve Zohar (Hebrew: נְוֵה זֹהַר) is a community settlement in southern Israel. Located on the junction of Highway 31 and Highway 90 (Zohar Junction), on the shores of the Dead Sea and 23 km from Arad by road, it falls under the jurisdiction of Tamar Regional Council. In 2024 it had a population of 166. The village is the closest permanent settlement to the Ein Bokek Dead Sea hotel area and hosts the regional council's offices. It is the lowest village in the world. History Neve Zohar was established in 1964 as a work camp for Dead Sea factory workers, although its immediate location was a major transport junction during numerous historical periods. It was named after the Zohar Stream, a wadi that flows into the Dead Sea. In 2008, Neve Zohar had a population of 30 families. The village also has a regional elementary school and a museum (Beit HaYotzer, lit. "house of the potter" or "house of the artist-creator") displaying Dead Sea-related items. An unused airfield is situated slightly to the southeast of the village. References External links Neve Zohar website (in Hebrew) Neve Zohar Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine Negev Information Centre (in Hebrew)
Nevé Zohar

Nevé Zohar (en hebreo: נווה זוהר‎, lit. 'Oasis de Zohar') es un asentamiento comunitario ubicado en el distrito Sur de Israel. Situado en las orillas del mar Muerto, alrededor de 18 km al sureste de Arad, recae bajo la jurisdicción del concejo regional de Tamar. En 2023 tenía una población de 182 habitantes. Historia Nevé Zohar fue fundado en 1964 como un lugar de alojamiento para los trabajadores de las fábricas de la empresa industrial israelí Dead Sea Works, aunque su ubicación inmediata fue una importante conexión de transporte durante numerosos períodos históricos.​ Nevé Zohar toma su nombre del arroyo Zohar, que fluye en el lado sur del asentamiento, desembocando en el mar Muerto. En 2008, Nevé Zohar tenía una población de 30 familias.​ El pueblo tiene una escuela primaria regional y un museo (Beit HaYotser, literalmente "casa del alfarero" o "casa del artista-creador") que muestran elementos relacionados con el Mar Muerto. Un aeródromo no utilizado está situado ligeramente al sureste de la aldea. Referencias
Newe Zohar

Newe Zohar (hebr.: נווה זוהר) – wieś położona w samorządzie regionu Tamar, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Leży nad południowo-zachodnim krańcu Morza Martwego. 3 km na północ znajduje się Hamme Zohar, miejscowość uzdrowiskowa ze źródłami mineralnymi (głównie siarkowymi), ważny ośrodek turystyczny z kąpieliskiem. Historia Wioskę założono w 1964. Nazwa nawiązuje do biblijnego miasta Soar (Coar). Komunikacja Przy wiosce przebiega droga ekspresowa nr 31 (Eszel ha-Nasi-Newe Zohar) oraz nr 90 (Taba-Metulla). Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Newe Zohar Google Maps Mapa Newe Zohar
Neve Zohar

Neve Zohar (în ebraică: נְוֵה זֹהַר) este o localitate din Israel și este capitala Consiliului Regional Tamar. Aceasta este situată la intersecția Autostrăzii 31 cu Autostrada 90 (Zohar Junction), pe țărmul Mării Moarte și la 23 km de Arad pe șosea. Este cea mai apropiată așezare permanentă de Ein Bokek. Nume Numele Neve Zohar înseamnă Oaza Zohar. Demografe Populația din Neve Zohar era alcătuită în anul 2008 din aproximativ 30 de familii. Istorie Neve Zohar a fost fondat ca un loc de cazare pentru lucrătorii fabricii din Marea Moartă, deși locația sa imediată a fost un important nod de transport în timpul numeroaselor perioade istorice. Instituții Clădirile administrației Consiliului Regional Tamar sunt situate în Neve Zohar. Satul are, de asemenea, o școală elementară regională, precum și un muzeu (Beit HaYotser). Un aerodrom neutilizat se află la sud-estul satului. Referințe Legături externe Neve Zohar info Arhivat în 3 martie 2016, la Wayback Machine. he Neve Zohar website Arhivat în 11 august 2010, la Wayback Machine. he