Rama (Izrael)

Rama (arab. رامة; hebr. ראמה) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Położenie Miejscowość Rama jest położona na wysokości 420 metrów n.p.m. na zachodnim skraju Doliny Chananja, która jest przedłużeniem Doliny Bet ha-Kerem w kierunku wschodnim. Dolina Bet ha-Kerem z Doliną Chananja stanowią granicę między Dolną Galileą i Górną Galileą. Na północy wznosi się góra Har ha-Ari (1048 m n.p.m.), za którą rozciąga się Wyżyna Peki’in (886 m n.p.m.). Po stronie południowej wznoszą się góry Kamon (598 m n.p.m.) i Har Chazon (560 m n.p.m.). Na zachód od miejscowości przepływają strumienie Rama i Szezor należące do zlewni Morza Śródziemnego. Natomiast na wschodzie przepływa strumień Nachal ha-Ari, który wpada do przepływającego na południu strumienia Calmon – należą one do zlewni rzeki Jordan. Okoliczny teren opada w kierunku południowo-wschodnim. W otoczeniu Ramy znajdują się miejscowości Bet Dżan, Sadżur i Peki’in, kibuce Parod i Moran, moszawy Chazon i Szezor, wsie komunalne Kefar Chananja i Kamon, wieś arabska Ras al-Ajn, oraz wieś druzyjska En al-Asad. Podział administracyjny Rama jest położona w Poddystrykcie Akki, w Dystrykcie Północnym. Demografia Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2011 roku w Ramie żyło prawie 7,3 tys. mieszkańców, z czego 50,8% Arabowie chrześcijanie, 31,4% Druzowie i 17,8% Arabowie muzułmanie. Wskaźnik wzrostu populacji w 2011 roku wynosił -1,4%. Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych średnie wynagrodzenie pracowników w Ramie w 2009 roku wynosiło 4995 ILS (średnia krajowa 7070 ILS). Źródło danych: Central Bureau of Statistics. Historia Protestancki teolog i biblista Edward Robinson identyfikuje Ramę ze starożytnym miastem żydowskim Rama, które jest wymieniane w Biblii. Istniało ono aż do czasów bizantyjskich. Badania archeologiczne odkryły pozostałości kościoła z VI wieku. Według lokalnej tradycji, współczesne miasteczko Rama zostało założone w XVII wieku. W okresie osmańskim była to jedna z największych wiosek w Galilei. W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków. W 1923 roku władze Brytyjskiego Mandatu Palestyny przyznały Ramie prawo do posiadania własnej rady lokalnego samorządu. Była to pierwsza palestyńska wieś, która otrzymała taki przywilej. W owym czasie Rama była czołowym producentem oleju oliwkowego w Palestynie. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny przyznawała rejon wioski Rama państwu arabskiemu. Podczas wojny domowej w Palestynie na początku 1948 roku do wsi wkroczyły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w październiku 1948 roku Izraelczycy przeprowadzili w tym rejonie operację „Hiram”, i 30 października zajęli Ramę. W izraelskiej armii służyła już wówczas druzyjska jednostka wojskowa, dlatego oszczędzono Ramę, nie wysiedlając jej mieszkańców. Dzięki temu wieś zachowała swój pierwotny charakter. W 1954 roku Rama otrzymała status samorządu lokalnego. Symbole Herb Ramy przedstawia drzewo oliwkowe z dwoma kłosami pszenicy po bokach. Symbole te wskazują na tradycyjne źródła utrzymania lokalnej ludności. Powyżej umieszczono nazwę miejscowości w języku hebrajskim, a poniżej w języku arabskim. Oficjalna flaga jest w kolorze białym z zielonym herbem pośrodku. Polityka Siedziba władz samorządowych znajduje się w samym centrum miejscowości. Architektura Miasteczko posiada typową arabską architekturę, charakteryzującą się ciasną zabudową i wąskimi, krętymi uliczkami. Zabudowa powstawała bardzo chaotycznie, bez zachowania jakiegokolwiek wspólnego stylu architektonicznego. Kultura W miejscowości jest ośrodek kultury i biblioteka publiczna. Edukacja i nauka W miejscowości znajduje się 5 szkół, w tym 4 szkoły podstawowe. W 2010 roku uczyło się w nich ogółem ponad 2,3 tys. uczniów, w tym 1,1 tys. w szkołach podstawowych. Średnia liczba uczniów w klasie wynosiła 28. Sport i rekreacja We wschodniej części miejscowości znajduje się boisko do piłki nożnej. Mniejsze boiska oraz sale sportowe są zlokalizowane przy szkołach. Religia W miasteczku znajdują się trzy kościoły chrześcijańskie, klasztor, meczet i sanktuarium Druzów. Turystyka Miejscowość jest dogodnym punktem wyjściowym do wycieczek po górach Górnej Galilei. Gospodarka Podstawą lokalnej gospodarki pozostaje rolnictwo (przede wszystkim uprawy drzew oliwnych), chociaż coraz większą rolę odgrywają usługi i handel. Wielu mieszkańców pracuje w izraelskiej policji i armii. Podejmowane są wysiłki na rzecz pobudzenia turystyki. Wielu mieszkańców pracuje w okolicznych strefach przemysłowych. Transport Wzdłuż południowej granicy miasteczka przebiega droga nr 85, którą jadąc na zachód dojeżdża się do moszawu Szezor, lub jadąc na wschód dojeżdża się do kibucu Moran i skrzyżowania z drogą nr 866. Z miasteczka wychodzi w kierunku północnym droga nr 864, którą można dojechać do miasteczek Peki’in i Bet Dżan, oraz wsi komunalnej Haraszim. W kierunku południowym prowadzi droga nr 804, którą dojeżdża się do wsi Ras al-Ajn. W kierunku północno-wschodnim odchodzi droga nr 8566 prowadząca do miejscowości Sadżur. Ludzie związani z Ramą Mira Awad Uwagi Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne Ramy. [w:] Google Maps [on-line]. [dostęp 2013-04-08]. (ang.). Mapa Ramy. [w:] Amudanan [on-line]. [dostęp 2013-04-08]. (hebr.).