NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Stadion Samiego Ofera

Stadion Samiego Ofera (hebr. אצטדיון סמי עופר), również znany jako Stadion Miejski Hajfa (ang. Haifa Municipal Stadium, heb. האצטדיון העירוני חיפה) lub Stadion Awiego Rana – stadion w Hajfie. Budowa zakończyła się w 2012 roku. Stadion jest wykorzystywany głównie w celu goszczenia meczów domowych piłkarskiej drużyny Maccabi Hajfa oraz Hapoel Hajfa, lecz jest również jednym z narodowych stadionów Izraela. Stadion zastąpił poprzedni stadion Maccabi – Stadion Kirjat Eli’ezer, który został zamknięty w 2014 i zburzony w 2015. Nosi imię izraelskiego miliardera Samiego Ofera, który przekazał 64 922 000 szekli na budowę stadionu. Udział Ofera wyniósł 19% całkowitych kosztów stadionu. Historia 16 września 2008 roku Komitet Budowlany Hajfy zatwierdził plany stadionu, które upublicznipne zostały w sierpniu 2009. We wrześniu 2009 roku ogłoszono, że prace nad budową fundamentów stadionu rozpoczną się pod koniec września 2009 roku. Pierwszy oficjalny mecz w historii stadionu został rozegrany 27 sierpnia 2014 roku. Hapoel Hajfa gościł Hapoel Acre i wygrał 2-0. Pierwszą historyczną bramkę na nowym stadionie strzelił napastnik Hapoel Hajfa, Tosaint Ricketts. Pierwszy mecz ligowy rozegrano 15 września 2014 roku. Maccabi Hajfa gościło Bnei Sakhnin FC, którego pokonali wynikiem 4-2. Historyczny pierwszy gol zawodnika Maccabi Hajfa strzelił pomocnik reprezentacji Izraela Hen Ezra. W stadionie znandowało się ponad 31 000 kibiców. Pierwszy mecz Ligi Mistrzów UEFA został rozegrany 30 września 2015 – Maccabi Tel Awiw przeciwko Dynamo Kijów. Dynamo wygrało 2:0. Pierwszy mecz reprezentacji Izraela w piłce nożnej został rozegrany 16 listopada 2014. Izrael gościł reprezentację Bośni i Hercegowiny w meczu eliminacyjnym UEFA Euro 2016 i wygrał 3-0. Bilety na mecz zostały wyprzedane. Pierwszym koncertem na stadionie był koncert Omera Adama, który odbył się 24 maja 2018 roku. Przypisy Linki zewnętrzne Profil na Worldstadiums.com
Estádio Sammy Ofer

Estádio Sammy Ofer, também conhecido como Estádio Internacional de Haifa é uma arena multiuso de 30.942 lugares localizada na cidade de Haifa, Israel. O estádio começou a ser construído no final de 2009 e foi concluído em 2014. A estrutura está atualmente em uso na maior parte para partidas de futebol e hospeda jogos do Maccabi Haifa e Hapoel Haifa FC. O estádio foi nomeado em homenagem ao magnata Sammy Ofer, que doou 20 milhões de dólares para a construção. A contribuição de Ofer cobriu 19% do custo do estádio e dar o seu nome era uma de suas condições. Referências
Самми Офер

«Самми Офер» — футбольный стадион в городе Хайфа, Израиль. Является домашней ареной для местных футбольных клубов «Маккаби» (Хайфа) и «Хапоэль» (Хайфа), а также одной из арен национальной сборной Израиля по футболу. Стадион рассчитан на 30 950 зрителей, и является третьей (после стадионов Рамат-Ган и Тедди) по вместимости футбольной ареной Израиля. Помимо футбольных матчей стадион используется в качестве концертной площадки. Стадион назван в честь Сами Офера, пожертвовавшего 20 млн долларов США на строительство стадиона. История 27 августа 2014 года 2014 на стадионе прошёл первый официальный футбольный матч. «Хапоэль» (Хайфа) в матче Кубка израильской футбольной лиги принимал «Хапоэль» из Акко, и победил со счётом 2:0 в присутствии 3 500 зрителей. Первый гол на стадионе забил на 13-й минуте матча нападающий хозяев Тосайнт Рикетс. 15 сентября 2014 года на стадионе состоялся первый матч чемпионата Израиля по футболу. Хозяева поля, «Маккаби» (Хайфа), обыграли ФК «Бней Сахнин» со счётом 4:2. Первый гол в матчах израильских чемпионатов на стадионе забил полузащитник хайфского клуба Хен Эзра. На матче присутствовали более 27 000 зрителей. 16 ноября 2014 года, свой первый матч на стадионе провела национальная сборная Израиля по футболу, обыграв в отборочном матче чемпионата Европы 2016 сборную Боснии и Герцеговины со счётом 3:0. На матче присутствовали 28 300 зрителей. В сезоне 2015/16 гг. стадион впервые принял матчи группового этапа Лиги чемпионов УЕФА. «Маккаби» (Тель-Авив) проводит на арене свои домашние матчи в турнире. См. также Рамат-Ган (стадион) Тедди (стадион) Блумфилд (стадион) Хайфа Примечания Ссылки Страница стадиона на WorldStadiums.com (англ.) Страница стадиона на wikimapia.org (англ.)
Самі Офер (стадіон)

«Самі Офер» (івр. אצטדיון סמי עופר) — футбольний стадіон у місті Хайфа, Ізраїль. Є домашньою ареною для місцевих футбольних клубів «Маккабі» (Хайфа) і «Хапоель» (Хайфа), а також однією з арен національної збірної Ізраїлю з футболу. Стадіон розрахований на 30 942 глядачів, і є третьою (після стадіонів «Рамат-Ган» і «Тедді») по місткості футбольною ареною Ізраїлю. Крім футбольних матчів стадіон використовується як концертний майданчик. Стадіон названий на честь Самі Офера, який пожертвував 20 млн. доларів США на будівництво стадіону. Історія 27 серпня 2014 року на стадіоні відбувся перший офіційний футбольний матч. «Хапоель» (Хайфа) в матчі Кубку Тото приймав «Хапоель» з Акко, і переміг з рахунком 2:0 в присутності 3 500 глядачів. Перший гол на стадіоні забив на 13-й хвилині матчу нападник господарів Тозейнт Рікеттс. 15 вересня 2014 року на стадіоні відбувся перший матч чемпіонату Ізраїлю. Господарі поля, «Маккабі» (Хайфа), обіграли «Бней-Сахнін» з рахунком 4:2. Перший гол у матчах ізраїльських чемпіонатів на стадіоні забив півзахисник хайфського клубу Хен Езра. На матчі були присутні понад 27 000 глядачів. 16 листопада 2014 року, свій перший матч на стадіоні провела національна збірна Ізраїлю з футболу, обігравши в відбірковому матчі чемпіонату Європи 2016 збірну Боснії та Герцеговини з рахунком 3:0. На матчі були присутні 28 300 глядачів. Галерея Примітки Посилання http://www.worldstadiums.com/stadium_pictures/middle_east/israel/haifa_ofer.shtml [Архівовано 26 липня 2015 у Wayback Machine.] http://wikimapia.org/#lang=de&lat=32.800550&lon=35.016861&z=11&m=b&tag=44769&permpoly=3970914&show=/11209770/New-Haifa-stadium [Архівовано 25 серпня 2011 у WebCite] Стадіон Саммі Офер [Архівовано 17 лютого 2022 у Wayback Machine.] на Карти Google Гімн Ліги чемпіонів перед матчем у Самі Офер, 2022
Museu Palmah

El Museu Palmah (hebreu: מוזיאון הפלמ"ח) és un museu situat a Ramat Aviv, Israel, dedicat al Palmah, la força d'atac de l'organització clandestina Haganà, anterior a la creació de l'Estat d'Israel, que posteriorment es va integrar a les Forces de Defensa d'Israel. Inaugurat el 2000, aquest museu recorda l'aportació del Palmah a la creació de l'Estat d'Israel. Va ser dissenyat pels arquitectes israelians Zvi Hecker i Rafi Segal. El museu és una sèrie subterrània de càmeres d'experiències multimèdia, i el recorregut s'inicia amb un memorial per als caiguts. Referències
Muzeum Palmachu

Muzeum Palmachu (hebrejsky מוזיאון הפלמ"ח‎) je muzeum věnované Palmachu – elitní úderné jednotce židovské podzemní organizace Hagana, která sehrála klíčovou roli v boji za vznik státu Izrael. Muzeum se nachází v Ramat Avivu, severní části Tel Avivu. Bylo navrženo izraelskými architekty Cvi Heckerem a Rafi Segalem. Otevřeno bylo v roce 2000. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Palmach Museum na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Muzeum Palmachu na Wikimedia Commons Oficiální stránky
Palmach Museum

The Palmach Museum (Hebrew: מוזיאון הפלמ"ח) is a museum located in Ramat Aviv, Israel dedicated to the Palmach, the strike-force of the pre-state underground Haganah defense organization, which was later integrated into the Israel Defense Forces. History Opened in 2000, the Palmach Museum commemorates the contribution of the Palmach to the creation of the State of Israel. It was designed by Israeli architects Zvi Hecker and Rafi Segal. The museum is an underground series of multi-media experience chambers, starting with a memorial for the fallen. See also List of museums in Israel References External links Encounters- The Palmach History Museum The Palmach House
Muzeum Palmach

Muzeum Palmach (hebr. ‏מוזיאון הפלמ"ח‎) – muzeum położone w „nie-mieszkalnym” osiedlu Kirjat ha-Muze’onim w Tel Awiwie, w Izraelu. Jest poświęcone dokumentacji historii żydowskich oddziałów wojskowych Palmach i ich wkładu w utworzenie niepodległego Państwa Izraela. Historia Muzeum Palmach zostało otworzone w 2000. Zbiory muzeum Sposób przedstawienia zbiorów muzeum jest niezwykle nowatorski. Zwiedzający muzeum dołącza do grupy młodych rekrutów Palmach i stopniowo poznaje historię tych kompanii szturmowych, stanowiących siły specjalne Hagany, które walczyły podczas wojny domowej w Palestynie w latach 1947–1948. W muzeum nie ma żadnych tradycyjnych wystaw albo zbiorów dokumentów, jest to raczej trójwymiarowa przestrzenna prezentacja, połączona z multimedialnymi prezentacjami filmów dokumentalnych. Zwiedzanie muzeum rozpoczyna się i kończy w sali upamiętniającej żołnierzy Palmach, którzy zginęli walcząc za utworzenie niepodległego Państwa Izraela. Zwiedzanie muzeum Wizyta w muzeum musi być wcześniej umówiona. Grupy zwiedzających nie przekraczają zazwyczaj 25 osób (osoby pojedyncze są dołączane do grup zorganizowanych). Muzeum jest udostępniane dla dzieci powyżej 6 roku życia. Czas zwiedzania trwa około 90 minut. Istnieje możliwość skorzystania z zapisu dźwiękowego przewodnika w wersjach językowych: angielskim, hiszpańskim, francuskim i rosyjskim (przez słuchawki). Transport Muzeum Palmach jest położone przy ulicy Haim Levanon, którą jadąc na zachód dojeżdża się do drogi ekspresowej nr 2 (Tel Awiw-Netanja-Hajfa). Natomiast jadąc ulicą Haim Levanon na północny wschód dojeżdża się do skrzyżowania z ulicą Keren Kayemet Le'Israel, którą jadąc na zachód dojeżdża się do drogi ekspresowej nr 2, a jadąc na wschód do węzła drogowego na autostradzie nr 20 (Ayalon Highway). W pobliżu znajduje się także stacja kolejowa Tel Awiw Uniwersytet, obsługiwana przez Rakewet Jisra’el. Przypisy
First International Bank Tower

The First International Bank Tower is a 32-story skyscraper on Rothschild Boulevard in the center of Tel Aviv, Israel. At 132 meters in height over 32 floors, the tower is Israel's 22nd tallest building. It was designed by Pei Cobb Freed & Partners, Nir-Kuts Architects, and Amnon Bar Or Architects. Inspired by the Bank of China Tower in Hong Kong, it was primarily designed by the same architectural firm. Construction of the tower began in early 2003, after the plans were approved in October 2002. The plans were restricted in height due to the need to preserve and rebuild two historical neighbouring low-rises of Bauhaus architecture which were given UNESCO World Heritage Status. Included in the design scheme is a public plaza on Rothschild Boulevard. The main occupant of the tower is the First International Bank of Israel. The tower is the first green tower in Israel, and also the first to feature a double curtain wall system. The design of the tower consists of 5 equilateral triangular prisms, set on top of each other at different heights, creating 3 large balconies for the building's occupants. Each prism ends after 8 stories at a different height, correlating to the heights of adjacent buildings and monuments. See also List of skyscrapers in Israel Architecture of Israel Economy of Israel References External links First International Bank Tower at Pei Cobb Freed & Partners First International Bank Tower on Emporis First International Bank Tower on CTBUH First International Bank Tower on Skyscraperpage.com First International Bank Tower on Structurae
International Tower

International Tower (hebr. מגדל הבינלאומי, Migdal ha-Bejnle'umi) – wieżowiec w osiedlu Lew ha-Ir w mieście Tel Awiw, w Izraelu. Biurowiec jest główną siedzibą First International Bank of Israel. Historia Projekt nowoczesnego drapacza chmur, który miał się stać siedzibą kierownictwa jednego z dużych izraelskich banków, przygotowało w październiku 2002 amerykańskie biuro architektoniczne Pei Cobb Freed & Partners. Koncepcja architektoniczna budynku była bardzo podobna do biurowca Bank of China Tower w Hongkongu, i miała wyrażać siłę finansową oraz przejrzystość w zarządzaniu bankiem. Pierwotny plan zakładał, że budynek będzie wyższy, jednak konieczność ochrony historycznych domów będących w otoczeniu zmusiła projektantów do zmienienia projektu. Budowa trwała w latach 2003–2009. Dane techniczne Budynek ma 32 kondygnacje i wysokość 132 metrów. Jest on zbudowany w formie pięciu trójkątnych pryzmatów o różnych wysokościach, których bryły geometryczne przylegają do siebie pod kątem 30 i 30 stopni. Wieżowiec wybudowano w stylu architektonicznym określanym nazwą modernizmu. Wzniesiono go z materiałów kompozytowych. Elewacja jest wykonana ze i szkła w kolorze granatowym. Jest to pierwszy zielony wieżowiec w Izraelu, a także pierwszy w kraju budynek z podwójną ścianą kurtynową. Ściany budynku są w całości przeszklone, co pozwala na maksymalną penetrację wnętrza przez światło dzienne. Wszystkie biura i korytarze w budynku są oświetlone naturalnym światłem słonecznym. Systemy klimatyzacji ponownie wykorzystują zimne powietrze i tłoczą go w podwójną ścianę kurtynową, chłodząc w ten sposób cały budynek. Następnie ogrzane w ten sposób powietrze jest wyprowadzane na zewnątrz. Jest to unikatowe rozwiązanie stosowane obecnie jedynie w Berlinie i Holandii. Wszystkie pomieszczenia są nadzorowane przez inteligentne systemy, które wyłączają sztuczne oświetlenie w biurze jeśli nie jest wykrywany ruch. Aby zmniejszyć efekt nagrzewania się budynku zastosowano zintegrowany system kontroli rolet, działający jednocześnie na całych bocznych powierzchniach biurowca. Wszystkie te rozwiązania dają duże oszczędności finansowe, przy jednoczesnym niewielkim szkodliwym oddziaływaniu na środowisko naturalne otoczenia. Wykorzystanie budynku Budynek będzie wykorzystywany jako nowoczesny biurowiec należący do banku First International Bank of Israel. Zobacz też Wieżowce Tel Awiwu Przypisy Linki zewnętrzne First International bank Tower. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2010-06-19]. (ang.).
Mofet Institute

The MOFET Institute (Hebrew: מכון מופ"ת) is a consortium of Israeli colleges of education which specializes in "research, curriculum and program development for teacher educators". It was founded by the Israel Ministry of Education in 1983, as the Institute for Curriculum Planning and Teacher Training, and took its present name in 1988. Located inside the Levinsky College of Education campus in Tel Aviv. External links The MOFET Institute
Instytut Mofet

Instytut Mofet (ang. The Mofet Institute) jest uczelnią w Izraelu. Uczelnia jest położona w osiedlu Migdale Ne’eman w mieście Tel Awiw. Instytut jest centrum badań i rozwoju programów kształcenia nauczycieli i programów nauczania w college'ach w Izraelu. Historia Izraelskie Ministerstwo Edukacji odczuwało w latach 80. XX wiek brak informacji na temat skuteczności programów nauczania w Izraelu. Brakowało również dostatecznych informacji na temat potrzeb nauczycieli odnośnie do zmian programów edukacyjnych. Z tego powodu w 1983 utworzono Instytut Mofet, który prowadzi badania nad doskonaleniem systemów edukacyjnych oraz przeprowadza różnorodne szkolenia nauczycieli. Działania Instytutu Instytut umożliwia nauczycielom podzielenie się swoim osobistym doświadczeniem zawodowym i wiedzą praktyczną z innymi nauczycielami. W tym celu jest prowadzona działalność publikacyjna Instytutu. Odrębny dział badawczy przeprowadza niezbędne dla funkcjonowania Instytutu badania, gromadząc informacje o poziomie nauczania w izraelskich college'ach. Celem działalności jest podnoszenie poziomu nauczania i tym samym poprawianie wizerunku college'ów. Równocześnie przeprowadzane są międzykolegialne spotkania nauczycielskie, które odbywają się w Instytucie lub w różnych innych miejscach plenerowych. Podczas tych spotkań są omawiane liczne tematy z dziedziny kształcenia nauczycieli. Instytut prowadzi także specjalistyczne programy edukacyjne, które są realizowane na sześciu kierunkach: Pedagogika nauczania Nauczanie akademickie Zarządzanie pedagogiką akademicką Zarządzanie nauczycielami Technologie informacyjne i komunikacyjne Badania statystyczne. Transport Instytut znajduje się przy drodze ekspresowej nr 2 (Tel Awiw-Netanja-Hajfa), która krzyżuje się tutaj z autostradą nr 5 (Tel Awiw-Petach Tikwa-Ari’el). Przypisy
Beth Mahanaïm

Beth Mahanaïm (בית מחניים) est une maison de style néo-classique située au 34 de la rue Shivtei Israël (Tribus d'Israël), à l'angle de la rue Haneviim à Jérusalem. Elle a été construite en 1885 par Johannes Frutiger (1836-1899), un banquier suisse protestant venu en Palestine en 1858 comme représentant de la Mission des pèlerins de St. Chrischona à Bettingen. Aujourd'hui, le bâtiment abrite le cabinet du Ministre de l'Education d'Israël. Le nom de la maison est tiré de la Genèse Jacob dit en les voyant [les messagers de Dieu]: "Ceci est le camp de Dieu". Et il appela cet endroit Mahanaïm. Berechit 32:3. Cette maison est un bel exemple des constructions des notables de Jérusalem au XIXe siècle. Liens externes (he) The Society for Preservation of Israel Heritage Sites Sources (he) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en hébreu intitulé « בית מחניים » (voir la liste des auteurs). Portail de Jérusalem
Centre Mèdic de Galilea

El Centre Mèdic de Galilea (en hebreu: המרכז הרפואי לגליל) (en anglès: Galilee Medical Center) és un hospital situat a la ciutat costanera de Nahariya i és el segon hospital més gran en el nord d'Israel (després de l'Hospital Rambam de Haifa). Va ser establert en 1956. Ubicació L'hospital es troba als afores de Nahariya, a 3 quilòmetres del centre de la ciutat, i serveix a mig milió de residents de l'oest de Galilea, des de Karmiel fins a la costa. El centre es troba molt prop de la frontera nord d'Israel amb el Líban, la principal àrea d'especialització de l'hospital és el trauma: soldats de les FDI, civils israelians, personal de les Nacions Unides i civils dels països àrabs veïns. Història Des del seu modest començament com un petit hospital de maternitat, el centre mèdic de Galilea s'ha convertit en una instal·lació amb 722 llits. La sala d'emergències rep al voltant de 400 persones al dia i el nombre d'hospitalitzacions és d'aproximadament 60.000 per any. Uns 420 metges practiquen en aquest hospital del govern, mentre que el nombre total d'empleats és d'aproximadament 2.200 persones. El personal de l'hospital és un reflex de la demografia multiétnica de la Galilea occidental, formada per jueus, musulmans, cristians, drusos i uns altres. En 2007, l'hospital de Galilea va ser el primer a designar a un àrab israelià, el Dr. Masad Barhoum, com el seu director. Abans de l'any 2000, aproximadament un terç dels pacients en el departament d'oftalmologia eren ciutadans libanesos que van travessar la frontera i van rebre tractament mèdic. En l'estiu de 2006, durant la Guerra del Líban de 2006, l'hospital va manejar la major quantitat de víctimes a Israel. Durant la guerra d'un mes, uns 1.800 civils i 300 soldats de les FDI van ser transportats allí. Durant aquest temps, l'hospital va rebre un impacte directe que va destruir una paret exterior i vuit habitacions. Des de llavors, l'hospital ha construït una sala d'emergències subterrània, finançada en part per donants a l'estranger. Des del començament de la Guerra civil siriana en 2013, el Centre Mèdic de Galilea ha atès a més de 1.600 víctimes d'aquest conflicte, per la qual cosa és una de les principals institucions a Israel amb experiència en el tractament de lesions de guerra complexes. Referències
Nemocnice pro západní Galileu Naharija

Nemocnice pro západní Galileu Naharija (hebrejsky: בית החולים לגליל המערבי נהריה, Bejt cholim le-Galil ha-ma'aravi Naharija, anglicky: Western Galilee Hospital) je nemocnice ve východní části města Naharija v Izraeli. Geografie Leží v nadmořské výšce cca 30 metrů na východním okraji Naharije, cca 2,5 kilometru od pobřeží Středozemního moře. Na jižní straně ji ohraničuje dálnice číslo 89. Tvoří enklávu ležící mimo souvislé zastavěné území města a je obklopena zemědělsky intenzivně využívanou krajinou. Popis Vznikla v roce 1947 jako skromný areál porodnice umístěný v dřevěných objektech. Postupně vyrostla v jedno z páteřních zdravotnických zařízení v Izraeli. Zájmové území nemocnice slouží 450 000 obyvatelům přilehlého regionu. Jde o státní zdravotnický ústav. Ředitelem je Mas'ad Barhum (מסעד ברהום). Nemocnice má cca 2200 zaměstnanců a kapacitu 638 lůžek. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Nemocnice pro západní Galileu Naharija na Wikimedia Commons (hebrejsky) (anglicky) Oficiální stránky Archivováno 28. 8. 2008 na Wayback Machine. Související články Naharija
Galilee Medical Center

Galilee Medical Center (Hebrew: המרכז הרפואי לגליל, HaMerkaz HaRefu'i LaGalil), abbreviated GMC, is a hospital located in the coastal city of Nahariya and is the second largest hospital in northern Israel (after Rambam Hospital in Haifa). It was established in 1956. The hospital located on the outskirts of Nahariya, three kilometers from the city center, serving half a million residents of the western Galilee, from Karmiel to the coast. History Since its modest beginning as a small maternity hospital, The Galilee Medical Center has grown into a 722-bed facility. The emergency department receives about 400 people every day and the number of hospitalizations is about 60,000 a year. Approximately 420 physicians practice in this government owned hospital, while the total number of employees is about 2200. The hospital staff is a reflection of the multi-ethnic demography of the Western Galilee, consisting of Jews, Muslims, Christians, Druze and others. In 2007, the Western Galilee Hospital was the first to appoint an Arab Israeli, Dr. Masad Barhoum, as its director. Located in close proximity to Israel's northern border with Lebanon, the hospital's main area of expertise is trauma: IDF soldiers, Israeli civilians, UN personnel and civilians from neighboring Arab countries. Before 2000, approximately one-third of the patients in the ophthalmology department were Lebanese citizens who crossed the border through the Good Fence and received treatment free of charge. In summer of 2006, during the 2006 Lebanon War, the hospital handled the largest number of casualties in Israel. During the month-long war, some 1,800 civilians and 300 airlifted IDF soldiers were treated there. During this time, the hospital took a direct hit that destroyed an outer wall and eight rooms. Since then, the hospital has built an underground emergency department, partly funded by overseas donors. Since the beginning of the Syrian war in 2013, the Galilee Medical Center has treated more than 1600 victims of this ongoing civil carnage, making it one of the leading institutions in Israel experienced in treating complex war injuries See also Health care in Israel References External links Official website