NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Universeel Huis van Gerechtigheid

Het Universele Huis van Gerechtigheid is het hoogste bestuursorgaan van de bahai-wereldgemeenschap. Het wordt iedere vijf jaar gekozen door de leden van de Nationale Geestelijke Raden die dan voor de Internationale Conventie afreizen naar Haifa in Israël. Voor mensen die niet aanwezig kunnen zijn, is het mogelijk om schriftelijk te stemmen. De laatste verkiezing vond plaats in 2018. Geschiedenis Het bahai-bestuursstelsel kent getrapte verkiezingen en het Universele Huis van Gerechtigheid kon voor de eerste keer in 1963 worden gekozen nadat er voldoende Nationale Geestelijke Raden waren gevestigd. Aan die eerste verkiezing namen de leden van 56 Nationale Geestelijke Raden deel. In 2018 waren ongeveer 1300 bahai-gelovigen uit 160 landen aanwezig tijdens de 12e Internationale Bahai-conventie in het Bahai-wereldcentrum in Haifa voor de verkiezing van het Universele Huis van Gerechtigheid. Doel Het Universele Huis van Gerechtigheid leidt de bahai-wereldgemeenschap in alle bestuurlijke en geestelijke aangelegenheden. Het beheert de eigendommen in het Bahai-wereldcentrum en bewaart de heilige teksten en relikwieën. Overeenkomstig de uitdrukkelijke tekst van Bahá'u'lláh kan het bepalingen en wetten maken voor situaties waar in de geschriften niet in is voorzien. Zodoende houdt het de bahai-gemeenschap in gelijke tred met de altijd veranderende wereld om haar heen. Leden De huidige leden van het Universele Huis van Gerechtigheid zijn: Paul Lample (sinds 2005) Payman Mohajer (sinds 2005) Shahriar Razavi (sinds 2008) Stephen Birkland (sinds 2010) Stephen Hall (sinds 2010) Ayman Rouhani (sinds 2013) Chuungu Malitonga (sinds 2013) Juan Francisco Mora (sinds 2018) Praveen Mallik (sinds 2018) Publicaties (en) Universeel Huis van Gerechtigheid (1972). Constitution of the Universal House of Justice. Bahá'í World Centre. Universeel Huis van Gerechtigheid (1985). De Belofte van Wereldvrede. Stichting Bahá'í Literatuur, Den Haag. Bahá'í International Community (1992). Bahá’u’lláh. Stichting Bahá’í Literatuur, Den Haag. Universeel Huis van Gerechtigheid (2001). Eeuw van Licht. Geraadpleegd op 21-12-2015. Universeel Huis van Gerechtigheid (2002). Brief aan de Religieuze Leiders van de Wereld. Bahá'í World Centre. Universeel Huis van Gerechtigheid (2005). Eén Gemeenschappelijk Geloof. Geraadpleegd op 21-12-2015. Externe links (en) Officiële website Bahai.nl: Brieven en publicaties van het Universele Huis van Gerechtigheid (en) Bahai.org: Messages of the Universal House of Justice (en) (fa) Messages of the Universal House of Justice (inclusief brieven aan de bahai-gemeenschap van Iran) Noten
Dom Przemysłu

Dom Przemysłu (hebr. בית התעשייה; nazywany także Bejt ha-Ta'asija lub Manufacturers Association Building) – biurowiec w osiedlu Menaszijja w mieście Tel Awiw, w Izraelu. Historia W latach 70. XX wieku rozpoczęto tworzenie centrum biznesowo-handlowego Centrum Tekstylne, które znajdowało się w bezpośrednim sąsiedztwie Parku Charlesa Clore’a. Na wzór amerykańskich obszarów metropolitalnych przygotowano plan architektoniczny, który przewidywał budowę wysokich biurowców, szerokich dróg dojazdowych i dużych parkingów. Pierwsze wieżowce zaczęły powstawać w 1978. Obecnie znajduje się tutaj duże centrum biznesowe miasta. Całe centrum zostało wybudowane na jednej wspólnej platformie, będącej podstawą do budowy kolejnych budynków. W podstawie mieszczą się centra handlowe, parkingi oraz wejścia do biurowców. Pomiędzy biurowcami znajduje się duży centralny dziedziniec. Wokół niego wzniesiono parami sześć wieżowców: dwa po stronie południowej, dwa po stronie północnej i dwa pośrodku. Pierwszym wieżowcem, który powstał w 1978 w północno-zachodnim rogu kompleksu, był Dom Gibor. W 1980 po jego wschodniej stronie wybudowano prawie bliźniaczy wieżowiec Dom Przemysłu, w którym dobudowano dodatkową 19. kondygnację. Dane techniczne Budynek ma 19 kondygnacji i wysokość 68 metrów. Budynek jest stosunkowo wąski (15 metrów) i bardzo długi (54 metry). Wieżowiec wybudowano w stylu architektonicznym określanym nazwą modernizmem. Wzniesiono go ze stali i gotowych betonowych prefabrykatów. Betonowe pale będące fundamentami budynku, wbito w ziemię na głębokość 26 metrów. Rdzeń budynku jest ośmioboczną bryłą, w której umieszczono pięć wind. Każdy betonowy prefabrykat ma wymiary 135 na 340 centymetrów. Wąskie otwory w dolnej przestrzeni kontaktowej pomiędzy kolejnymi panelami, służą jako otwory wentylacyjne. Okna ustawiono w sposób pochyły, dzięki czemu w znaczny sposób zmniejszono ilość promieni słonecznych padających na budynek i zmniejszono koszty utrzymania klimatyzacji. Elewacja jest wykonana w kolorach białym i jasnym brązie. Wieżowiec jest wykorzystywany jako biura prywatnych firm handlowych. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne Galeria zdjęć Textile Center Complex. [w:] Tel Aviv in Focus [on-line]. [dostęp 2011-01-17]. (ang.). Textile Center Complex. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2011-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Eliyahu House

Eliyahu House – biurowiec w osiedlu Ha-Kirja we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Przy projektowaniu architekci wzorowali się budynkiem głównej siedziby koncernu ThyssenKrupp w Düsseldorfie. Budynek został wybudowany w 1974 w ówczesnym Centrum Tel Awiwu. Obecnie tę część osiedla coraz częściej zalicza się do zachodniej części osiedla Ha-Kirja. Dane techniczne Budynek ma 16 kondygnacji i wysokość 51 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu architektonicznym określanym jako brutalizm. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana z betonu i płytek ceramicznych w kolorach białym i jasnoszarym. Na szczycie budynku od strony północnej znajduje się duży zegar. Dwa dolne piętra budynku służą jako centrum handlowe. Powyżej znajduje się biurowiec firmy ubezpieczeniowej Eliyahu Insurance Ltd. Na najwyższym piętrze znajduje się apartament właściciela firmy, Szelomo Elijjahu. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne Eliahu House. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2011-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
InterContinental David Tel Awiw

InterContinental David Tel Awiw – czterogwiazdkowy hotel w Tel Awiwie, w Izraelu. Należy do sieci hoteli InterContinental Hotels & Resorts. Jeden z najdroższych i najbardziej prestiżowych hoteli w Izraelu. Położenie Hotel jest usytuowany w bezpośrednim sąsiedztwie Parku Charlesa Clore’a, na północ od kompleksu biznesowo-handlowego Centrum Tekstylne, w osiedlu Menaszijja w Tel Awiwie. Rozciąga się stąd widok na Morze Śródziemne. Historia Decyzję o budowie hotelu podjęto w celu zwiększenia atrakcyjności Centrum Tekstylnego. W trakcie jego budowy konkurencyjna sieć hotelarska Dan Hotels przeprowadziła modernizację sąsiedniego hotelu Dan Panorama Tel Awiw Hotel. Budowę hotelu InterContinental David Tel Awiw ukończono w 1999. Zdobywa on jedne z najwyższych ocen wśród wszystkich hoteli w Tel Awiwie. Pokoje i apartamenty Hotel dysponuje 555 pokojami hotelowymi i apartamentami. Każdy pokój wyposażony jest w klimatyzację, łazienkę do użytku prywatnego, biurko, czajnik do kawy/herbaty, minibarek, radio z budzikiem, sejf, płatny Internet, telewizję kablową, telewizję satelitarną, płatne filmy na życzenie, konsola do gier, telefon z linią bezpośrednią, telefon w łazience, suszarkę, otwierane okna. Dodatkowo hotel świadczy usługi w zakresie: czyszczenia butów, dostępu do szerokopasmowego Internetu w miejscach publicznych, personelu wielojęzycznego, pomocy medycznej, pomocy przy organizacji wycieczek, wypożyczania samochodów lub limuzyn. W hotelu jest basen, własny hotelowy park, kantor, płatny parking, pralnia, salon fryzjerski, sejf w recepcji, bar, restauracja, kawiarnia, sala bankietowa, sklepy oraz sklep z pamiątkami. Można skorzystać z masaży, sauny, spa i sprzętu fitness. Dla ułatwienia komunikacji jest winda. Inne udogodnienia W hotelu znajduje się największa w Izraelu sala konferencyjna. Przy hotelu są organizowane zajęcia z aerobiku, zabawy na placu zabaw dla dzieci, jest także możliwość pływania, wędkarstwa i żeglarstwa. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne David Intercontinental Hotel. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2011-01-18]. (ang.). Informacje o hotelu
Kanarit Tower 1

Kanarit Tower 1 (hebr. ‏מגדלי הכנרית‎; nazywany także I.A.F Tower) – biurowiec w osiedlu Ha-Kirja we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Historia Biurowiec wybudowano w 2004 na terenie bazy wojskowej Ha-Kirja. Pierwotnie był on planowany jako 36. piętrowy wieżowiec, jednak po zamachu z 11 września 2001 zmniejszono jego wysokość do 18 kondygnacji. Dane techniczne Budynek ma 18 kondygnacji i wysokość 65 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu postmodernistycznym. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana z granitu, szkła i paneli aluminiowych w kolorach białym, szarym i granatowym. Wykorzystanie budynku Biurowiec jest wykorzystywany przez wojskowe urzędy Sił Obronnych Izraela, w tym dowództwo Sił Powietrznych Izraela. Zobacz też Wieżowce Tel Awiwu Przypisy Linki zewnętrzne Canarit Towers. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2011-02-22]. (ang.).
Kanarit Tower 2

Kanarit Tower 2 (hebr. ‏מגדלי הכנרית‎) – biurowiec w osiedlu Ha-Kirja we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Historia Biurowiec wybudowano w 2008 na terenie bazy wojskowej Ha-Kirja. Pierwotnie był on planowany jako 36. piętrowy wieżowiec, jednak po zamachu z 11 września 2001 zmniejszono jego wysokość do 18 kondygnacji. Dane techniczne Budynek ma 18 kondygnacji i wysokość 65 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu architektonicznym określanym nazwą postmodernizmem. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana z granitu, szkła i paneli aluminiowych w kolorach białym, szarym i granatowym. Wykorzystanie budynku Biurowiec jest wykorzystywany przez wojskowe urzędy Sił Obronnych Izraela. Po stronie wschodniej dobudowano obszerne audytorium na 350 osób, synagogę, bibliotekę i inne pomieszczenia pomocnicze. Zobacz też Wieżowce Tel Awiwu Przypisy Linki zewnętrzne Canarit Towers. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2011-02-22]. (ang.).
Da Vinci Towers

The Da Vinci Towers (Hebrew: מִגְדָּלִי דָה וִינצִ'י) is a mixed-use skyscraper complex in Tel Aviv, Israel. Built between 2017 and 2023, the complex consists of two twin towers standing at 155.2 m (509 ft) with 42 floors each. They share the title of the current 28th tallest buildings in Israel. History The towers are located at the northeast corner of the intersection of Kaplan Street and Da Vinci Street in Tel Aviv. At the beginning of the second decade of the 21st century, the Ministry of Defense cleared a ten-dunam plot of land at the southwestern edge of the Camp Rabin, adjacent to the Kanarit Towers, which serve as the Air Force headquarters. Upon its clearance, the plot was used as a parking lot, and in 2015 the Israel Land Authority issued a tender for its sale. The tender was won by the companies Israel Canada and Acro Real Estate, who paid 830 million NIS for it. The towers were designed by Yashar Architects and built by Ashtrom. Construction began in 2017 and was expected to last 5 years, but was completed in 2023. The two towers are connected on one floor by a swimming pool. On the ground floor of the towers is a courtyard open to the public. As part of this project, two high-rise buildings, 8 and 11 stories high, were also built, which will be used as rental apartments, for offices, commerce and public uses. The project includes 412 apartments, of which about 40 are intended for rental. During the Iranian attack on Israel in June 2025, about a year after the towers opened, the North Tower suffered a direct hit on its lower floors caused by an Iranian missile. Before the damage, the state published a tender for the sale of 40 apartments in the tower, intended for rent, at a minimum price of 101 million NIS, but after the damage, the minimum price dropped to 43 million NIS, considering the worsened condition of the apartments. See also List of tallest buildings in Tel Aviv List of tallest buildings in Israel References External links Da Vinci Towers at CTBUH Da Vinci Towers 1 at SkyscraperPage
Kościół maronicki w Akce

Kościół maronicki – świątynia maronicka, zlokalizowana na Starym Mieście Akki, na północy Izraela. Historia Wraz z upadkiem w 1291 roku panowania krzyżowców nad Akką, miasto musieli opuścić także Maronici. Za zgodą władców osmańskich mogli powrócić w 1666 roku. Otrzymali wówczas zgodę na przejęcie i odremontowanie wcześniej istniejącego kościoła, który następnie funkcjonował pod wezwaniem św. Mikołaja. Znajduje się on w sąsiedztwie kościoła i klasztoru karmelitów pw. Kopuły Nazaretu i melchickiej Cerkwi św. Andrzeja. Zobacz też Kościół maronicki Przypisy Linki zewnętrzne Acre. [w:] Maronite Patriarchal Exarchate Jerusalem [on-line]. [dostęp 2013-01-08]. (ang.).
Leonardo Plaza Hotel Tel Awiw

Leonardo Plaza Hotel Tel Awiw (hebr. לאונרדו פלאזה תל אביב) – pięciogwiazdkowy hotel] w Tel Awiwie, w Izraelu. Hotel jest usytuowany przy placu Namir, w osiedlu Centrum Tel Awiwu w Tel Awiwie. Rozciąga się stąd widok na Morze Śródziemne. Został wybudowany w 1972. Do 2009 nosił nazwę Sheraton Moriah Tel Awiw. Architektura Budynek ma 22 kondygnacji i wysokość 69 metrów. Hotel wybudowano w stylu architektonicznym określanym nazwą brutalizmu. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest w kolorze białym. Pokoje i apartamenty Hotel dysponuje 357 pokojami hotelowymi i apartamentami. Każdy pokój wyposażony jest w klimatyzację, biurko, minibarek, sejf, automatyczną sekretarkę, dostępne łóżeczka dziecięce, dostęp do płatnego Internetu, telefon z bezpośrednią linią, radio z budzikiem, telewizję satelitarną, łazienkę do użytku prywatnego, telefon w łazience, otwierane okna z roletami światłoszczelnymi i własny balkon. Wszystkie pokoje posiadają klucze elektroniczne/magnetyczne. Hotel świadczy dodatkowe usługi w zakresie: ochrony, personelu wielojęzycznego, opieki nad dziećmi, organizowaniu imprez okolicznościowych, pomocy medycznej, pomocy w organizowaniu wycieczek, pralni, sejfu w recepcji, usług spa (sauna, masaże, zabiegi, fitness) i gabinetu kosmetycznego. Dla ułatwienia komunikacji w budynku jest winda. Hotel nie akceptuje zwierząt. Inne udogodnienia Znajduje się tutaj sala konferencyjna z zapleczem do obsługi zorganizowanych grup. Dodatkowo można korzystać z basenu kąpielowego położonego na zewnątrz budynku. W hotelu jest kantor, restauracja, kawiarnia, sala bankietowa, klub zabaw dla dzieci, płatny parking, sklep z pamiątkami, kiosk oraz pralnia chemiczna. Hotel umożliwia dostęp do aerobiku, pływania i różnorodnych sportów wodnych (łodzie motorowe, narty wodne, surfing, żeglarstwo). Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne Sheraton Moria Hotel. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2010-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Leumi Tower

Leumi Tower – wieżowiec w osiedlu Lew ha-Ir w mieście Tel Awiw, w Izraelu. Dane techniczne Budynek ma 18 kondygnacji i wysokość 65 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu postmodernistycznym. Wzniesiono go ze stali i betonu. Elewacja jest wykonana ze granitu i szkła w kolorach jasnobrązowym i ciemnozielonym. Wykorzystanie budynku Budynek jest siedzibą Banku Leumi. W głównym holu wejściowym znajduje się duża rzeźba, wykonana ze stali nierdzewnej przez izraelskiego rzeźbiarza Dani Karavana. Na najwyższym piętrze znajduje się zadaszony taras z widokiem na całe miasto. Taras jest dostępny jedynie dla pracowników banku. Budynek dysponuje 3-piętrowym podziemnym parkingiem samochodowym. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne Leumi Tower. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2010-10-15]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Lev HaYir Tower

Lev HaYir Tower – wieżowiec położony w osiedlu Lew ha-Ir w mieście Tel Awiw, w Izraelu. Historia Budowa luksusowego kompleksu mieszkaniowego położonego w samym centrum miasta była przez długi czas blokowana przez władze miejskie. Ostatecznie zgodę uzależniono od zachowania znanych miejsc historycznych. W rejonie budowy znajdował się wzniesiony w 1922 przez architekta Josefa Berlina neoklasycystyczny Dom Berlin Psuvsky. Budynek ten przez długie lata służył jako pierwsza szkoła architektury w Tel Awiwie. Podczas budowy kompleksu Lev HaYir Tower budynek ten zachowano i odnowiono. Obecnie jako część całego kompleksu służy jako mała biblioteka. Budowę kompleksu mieszkalnego ukończono w 2004. Dane techniczne Budynek ma 26 kondygnacji i wysokość 95 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu modernistycznym. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana w kolorach białym i jasnoszarym. W budynku znajdują się luksusowe apartamenty mieszkalne. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy Linki zewnętrzne Rova Lev Ha'ir complex. [w:] Galeria 3D Google [on-line]. [dostęp 2010-06-13]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Mazi Tower (Tel Awiw)

Mazi Tower (hebr. מגדל מזי, Migdal Mifkedet Zro'ot HaYabasha) – biurowiec w osiedlu Ha-Kirja we wschodniej części miasta Tel Awiw, w Izraelu. Historia Biurowiec wybudowano w 2007 na terenie bazy wojskowej Ha-Kirja. Zastąpił on stary 8-piętrowy biurowiec (Budynek 22), który od 1954 mieścił dowództwo Sił Obronnych Izraela. Dane techniczne Budynek ma 15 kondygnacji i wysokość 55 metrów. Wieżowiec wybudowano w stylu postmodernistycznym. Wzniesiono go z betonu. Elewacja jest wykonana w kolorach białym i jasnoszarym. W budynku znajduje się główne dowództwo sił lądowych Sił Obronnych Izraela. Zobacz też lista wieżowców w Tel Awiwie Przypisy
Davidsgrab

Das Davidsgrab (hebräisch קבר דוד המלך; „Grab von König David“) auf dem Berg Zion in Jerusalem wird als Grabstätte des biblischen Königs David verehrt, der vor etwa 3000 Jahren über das von ihm errichtete Davidische Großreich herrschte. Es ist eine wichtige Heilige Stätte des Judentums sowie des Islam. Authentizität Die Authentizität als tatsächliche Grabstätte Davids ist zweifelhaft. Nach der Bibel (1 Kön 2,10 ) wurde er wie die anderen Könige von Juda in der Davidsstadt begraben, die etwa 700 Meter weiter östlich liegt. Nach jahrhundertealter Tradition befindet sich das Grab Davids aber in einem Bauwerk in unmittelbarer Nähe der Dormitio-Kirche. Möglicherweise entstand diese Tradition aber erst in byzantinischer Zeit. Geschichte Die Entstehung des Bauwerks ist unklar. Möglicherweise handelt es sich um eine Synagoge aus dem 1. Jahrhundert n. Chr. oder eine frühchristliche Kirche. Bei der Eroberung durch die Perser 614, bei der auch die benachbarte Basilika Hagia Sion zerstört wurde, wurde der Bau beschädigt. Im 12. Jahrhundert errichteten die Kreuzfahrer hier eine Kirche, deren unteres Stockwerk spätestens damals als Grab Davids verehrt wurde. Die Franziskaner errichteten hier 1335 ein Kloster. 1524 beschlagnahmte der türkische Sultan Süleyman I. das Heiligtum und wandelte es in eine dem „Propheten“ David gewidmeten Moschee (al-Nabi Da'ud) um. Im Israelischen Unabhängigkeitskrieg eroberte Israel 1948 das Grab Davids zurück, das seitdem wieder als jüdisches Heiligtum dient. Bauwerk Im Obergeschoss desselben Bauwerks befindet sich der Abendmahlssaal, wo Jesus Christus nach christlicher Tradition am Vorabend seiner Kreuzigung mit seinen Jüngern das Letzte Abendmahl gefeiert haben soll. Das untere Stockwerk, von Christen als Ort der Fußwaschung (Joh 13,1–5 ) verehrt, wird von Juden als Ruhestätte des biblischen Königs betrachtet. Es besteht aus vier Räumen. Der vom Eingang aus gesehen erste war der untere Teil der Franziskanerkirche des 12. Jahrhunderts. Auf zwei weitere Kammern folgt eine dritte, die von Besuchern nicht betreten werden kann. Hier befindet sich das große Kenotaph, bedeckt mit prachtvoller Bekleidung aus dem 16. Jahrhundert mit hebräischen Texten. Hinter dem Kenotaph befindet sich eine im 4. Jahrhundert errichtete, nach Norden weisende Nische, deren ursprünglicher Zweck unklar ist. Der Gebäudekomplex befindet sich im Besitz des israelischen Staates. Siehe auch Dormitio-Abtei Weblinks Einzelnachweise
Tombeau de David

Le Tombeau de David (hébreu : קבר דוד המלך Kever David Hamelekh, « tombe du roi David ») est considéré comme le lieu de sépulture de David, roi d’Israël. Il est situé sur le mont Sion à Jérusalem, près de l’abbaye de la Dormition. La tombe se trouve dans un coin de l’ancienne Hagia Sion, une église byzantine. Une ancienne tradition byzantine du IVe siècle fait de l’endroit le lieu du Cénacle de Jésus et le lieu de rassemblement des premiers chrétiens. Le bâtiment fait à présent partie de la Yeshivat Hatefoutsot. Statue La statue en bronze du roi David, d'une hauteur de quatre mètres, offerte par la Fondation russe de Saint-Nicolas le Thaumaturge, est installée avec le consentement des autorités israéliennes et avec la bénédiction de l'Église orthodoxe russe sur le mont Sion en octobre 2008, près de la tombe du roi David. La statue a déjà été vandalisée, particulièrement au visage, à plusieurs reprises. Notes et références Portail du judaïsme
Grób Dawida

Grób Dawida (hebr. ‏קבר דָּוִד המלך‎) – grobowiec na Górze Syjon w Jerozolimie czczony przez żydów i muzułmanów jako miejsce pochówku biblijnego króla Dawida. Grób znajdujący się w parterowej części budynku Wieczernika, składa się z pomieszczenia z kamiennym sarkofagiem. Dostęp do niego jest oddzielony drewnianą przegrodą odgradzającą kobiety od mężczyzn. Historia Obecny budynek z (najprawdopodobniej pustym) sarkofagiem pochodzi z czasów wypraw krzyżowych (XI–XII wiek n.e.) i został wzniesiony na miejscu wcześniejszej budowli, być może domu modlitwy, należącego do wspólnoty judeochrześcijańskiej. W XV wieku muzułmanie (którzy czczą Dawida jako jednego z proroków wymienionych w Koranie) przejęli budynek z sarkofagiem i w 1524 przekształcili go w meczet. Przebudowa widoczna jest w Wieczerniku, który był głównym pomieszczeniem modlitewnym meczetu. Przedsionek prowadzący do grobu został współcześnie przekształcony w synagogę. Chrześcijanie utożsamiają ten przedsionek z miejscem, gdzie Jezus Chrystus obmył nogi apostołom. Obecnie Grób Dawida jest własnością państwa Izrael. W latach 1948–1967, gdy Izraelczycy nie mieli dostępu do Ściany Płaczu, oddzielonej nieprzekraczalną granicą Jordanii, grób Dawida był dla wyznawców judaizmu głównym miejscem pielgrzymkowym w Jerozolimie. Autentyczność grobu Autentyczność grobu jako rzeczywistego miejsca pochówku Dawida jest wątpliwa. Zgodnie z Biblią (1 Krl 2,10) Dawid został pochowany, podobnie jak inni królowie żydowscy, na wzgórzu Ofel położonym ok. 700 metrów na wschód. Być może tradycja sytuująca grób na sąsiednim wzgórzu wywodzi się z czasów bizantyńskich. Badający historię budowli archeolog Bargil Pixner OSB zwraca uwagę, że struktura, w której lokalizowany jest rzekomy grób Dawida, pochodzi z okresu rzymskiego i nie może być prawdziwym grobem tego władcy. Wyjaśnia on też, że domniemany grób Dawida został w rzeczywistości zbudowany przez krzyżowców jako symboliczne miejsce wspomnienia króla. Według badacza krzyżowcy ustawili w tym miejscu pusty sarkofag, który – najpierw przez żydów, a później przez muzułmanów – został uznany za autentyczne miejsce spoczynku Dawida. Przypisy