NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sdot Yam

Sdot Yam (Hebreeuws: שדות ים) is een kibboets in Noord-Israël. De kibboets ligt aan de kust van de Middellandse Zee noordwestelijk van Hadera en telt ongeveer 680 inwoners. Sdot Yam hoort tot de regionale raad van Hof HaCarmel. De kibboets Sdot Yam werd in 1936 opgericht en verhuisde in 1940 naar de tegenwoordige locatie. Door de ligging aan zee speelde de kibboets een rol in de illegale immigratie van Joden die vluchtten voor het nazisme. In Sdot Yam werd ook een voorloper van de Israëlische marine opgericht, de Palyam. Sdot Yam ligt direct ten zuiden van de archeologische site Caesarea. Het toerisme vanwege Caesarea en de ligging aan zee is een belangrijke bron van inkomsten. Een bekende inwoner van Sdot Yam was de Hongaars-Joodse verzetsstrijdster Hannah Szenes.
Sedot Jam

Sedot Jam (hebr. שדות ים; pol. Morskie Pola) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Chof ha-Karmel, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Położenie Kibuc Sedot Jam leży na równinie Szaron na wybrzeżu Morza Śródziemnego na północ od miasta Hadera, w otoczeniu wioski Cezarea. Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa’a HaKibbutzit). Historia Kibuc Sedot Jam został pierwotnie założony w 1936 roku na północ od miasta Hajfa. Powstał on za namową Dawida Ben Guriona w okresie, w którym Brytyjczycy odmawiali Żydom prawa osiedlania się w Mandacie Palestyny. Mieszkańcy kibucu oficjalnie trudnili się rybołówstwem, jednak w rzeczywistości była to baza Hagany, która udzielała pomocy nielegalnym żydowskim imigrantom napływającym do Palestyny. W 1940 roku kibuc został przeniesiony na swoje obecne miejsce, na południe od ruin starożytnego miasta Cezarei Nadmorskiej. Zamieszkali to członkowie żydowskiej młodzieżowej grupy syjonistycznej HaMehanot HaOlim. Kultura W kibucu znajduje się Cesarea Antiquity Museum, w którym zgromadzono liczne eksponaty odnalezione w ruinach starożytnego miasta Cezarei. W pięknym nadmorskim parku wyeksponowano fragmenty rzeźb, kolumny, wyroby garncarskie i różne przyrządy z czasów świetności Cezarei. W domu Hanny Szenes znajduje się ośrodek naukowy zajmujący się historią Żydów węgierskich podczas Holocaustu. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na rybołówstwie, intensywnym rolnictwie i turystyce. Znajduje się tutaj plantacja bananów i drzew awokado, oraz hodowla bydła mlecznego. Z przemysłu jest tutaj firma Caesar Stone, produkująca dachówki z piasku i polimerów. Turystyka Tutejszą atrakcją są ruiny starożytnego miasta Cezarei Nadmorskiej. W utworzonym tutaj Parku Narodowym Cezarei można podziwiać starożytne ruiny. Na wschód od wejścia do miasta krzyżowców leży stylowa bizantyjska ulica z drzewami tamaryszkowymi. Pozostałości portu morskiego wybudowanego przez Heroda Wielkiego znajdują się obecnie 5 m pod wodą i są dostępne jedynie dla płetwonurków. Dobrze zachowały się portowe składy, świątynie rzymskie, część murów obronnych miasta oraz najstarszy amfiteatr w Izraelu. Został on odbudowany i może pomieścić 3500 widzów. W okresie letnim scena jest wykorzystywana do różnych spektakli i impres organizowanych na otwartym powietrzu. Ośrodek sportowo-rekreacyjny umożliwia uprawianie wszelkich sportów wodnych. Transport Z wioski wychodzi lokalna droga prowadząca do położonej tuż obok wioski Cezarea. Droga prowadzi dalej na południe do położonego przy Porcie Hadera węzła drogowego autostrady nr 2 z drogą ekspresową nr 65. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Sedot Jam Google Maps Mapa kibucu Sedot Jam Galeria zdjęć z Sedot Jam
Сдот-Ям

Сдот Ям (ивр. שְׂדוֹת יָם‎ — Морские поля) — кибуц в Израиле. Расположен на берегу Средиземного моря непосредственно к югу от города Кейсария. Входит в состав регионального совета Хоф-ха-Кармель в Хайфском округе. Основан в 1936 году и перенесён в его нынешнее месторасположение в 1940 году. История Кибуц первоначально был основан в 1936 году в районе Крайот к северу от Хайфы. Жители кибуца занимались рыболовством, но в реальности кибуц служил базой для еврейской группировки Пальям, занимающейся провозом нелегальных еврейских иммигрантов в подмандатную Палестину. В 1940 году кибуц перенесён в своё нынешнее месторасположение к югу от Кейсарии (примерно в 60 км от первоначального месторасположения). Население По данным Центрального статистического бюро Израиля, население на начало 2020 года составляло 1 096 человек. Экономика В первые годы экономика кибуца основывалась на рыболовстве. В настоящее время в кибуце имеется крупный завод по производству искусственного мрамора, два зала специализирующихся на проведение торжеств на берегу моря, гостинично-туристический бизнес, археологический и исторический музеи. Также кибуц занимается сельским хозяйством (молочное скотоводство, выращивание бананов и авокадо). Культура В кибуце расположен дом-музей еврейской поэтессы и героини Второй мировой войны Ханы Сенеш, которая жила и работала в кибуце с декабря 1941 по февраль 1943. Музей включен в национальный культурно-исторический проект «Наследие» и финансируется правительством Израиля. Он принимает 15 тысяч посетителей в год. Примечания Ссылки официальный сайт (ивр.)
Sdot Yam

Sdot Yam (hebreiska שְׂדוֹת יָם) är en kibbutz i Haifa-distriktet i norra Israel. Sdot Yam är beläget nordväst om Hadera och har omkring 680 invånare. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från tyskspråkiga Wikipedia, Sdot Jam, 7 februari 2014. Externa länkar Sdot Yams officiella webbplats Wikimedia Commons har media som rör Sdot Yam.
Elbit Systems

Elbit Systems Ltd. er en international israelsk våben- og forsvarskoncern med hovedkvarter i Haifa. Virksomheden forsyner Israels og andre landes militær med forsvarsmateriel til luften & rummet, til lands, til vands og til cybersikkerhed. Især fremstiller de UAV, ubemandede fly, luftværnssystemer, osv.. I 2022 havde Elbit Systems 18.407 ansatte, de fleste i Israel. Elbit Systems er børsnoteret på Tel Aviv Stock Exchange og Nasdaq. Elbit Systems blev etableret i 1966 af Elron Electronic Industries og Israels forsvarsministerium, under navnet Elbit Computers Ltd.. Referencer
Elbit Systems

Az Elbit Systems egy izraeli hadiipari és elektronikai termékeket fejlesztő és gyártó vállalat. A Haifában székelő vállalat az árbevétele alapján 2021-ben a világ 31. legnagyobb hadiipari vállalata volt. A cég a Magyar Honvédség egyik jelentős beszállítója felderítő drónok és infokommunikációs rendszer terén. Termékportfólió napjainkban A cég termékkínálata rendkívül szerteágazó, így az alábbiakban csak néhány kerül közülük röviden bemutatásra: ATMOS – teherautó-alvázra épített 155 mm-es önjáró löveg C-MUSIC / J-MUSIC – önvédelmi rendszer repülőgépek számára DIRCM rendszerrel és zavarótöltet szórókkal felszerelve Crossbow – automata 120 mm-es aknavető E-LynX – szoftver alapú hangot, képet, adatot is továbbítani képes digitális rádiócsalád, amelyet Magyar Honvédség is rendszeresített Hermes 45 – felderítő drón (UAV) Hermes 900 – 1180-1600 kg max. felszálló tömegű MALE kategóriájú felderítő és harci drón (UAV) Hermes 650 Spark – 650 kg max. felszálló tömegű felderítő és harci drón (UAV) Hermes 450 – 550 kg max. felszálló tömegű felderítő és harci drón (UAV) JHMCS II – sisakcélzó rendszer Lizard – kombinált GPS/INS és lézervezérlésű (SAL) bomba irányító készlet, lényegében az amerikai Paveway IV rendszer izraeli megfelelője MPR 500, MPR 1000 és MPR 2000 – szabadesésű bombák, az amerikai Mk 82, Mk 83 és Mk 84 légi bombák izraeli megfelelői PULS – tüzérségi rakétarendszer Rampage – légi indítású ballisztikus rakéta (ALBM) REST – GPS/INS vezérlésű bomba irányító készlet, lényegében az amerikai JDAM rendszer izraeli megfelelője Skylark – felderítő dróncsalád (UAV). A Skylark I-LEX és a Skylark 3 felderítő drónokat a Magyar Honvédség is rendszeresítette. Jegyzetek
Elbit Systems

Elbit Systems Ltd. è un'azienda israeliana attiva nello sviluppo di tecnologie per il settore della difesa che il 25 novembre 2018 ha incorporato la IMI Systems Ltd.. È quotata presso la Borsa di Tel Aviv e presso il Nasdaq. Storia Nel 1966 Elron Electronic Industries e il Ministero della difesa israeliano formarono una joint venture denominata Elbit Computers per la produzione di minicomputer dedicati al settore della difesa. Trent'anni dopo, nel 1996, Elbit rimase attiva come holding, venendo poi incorporata in Elron nel 2002, e vi furono scorporate Elbit Medical Imaging ed Elbit Systems. Prodotti Aeromobili a pilotaggio remoto Elbit Hermes 90 Elbit Hermes 450 Elbit Hermes 900 Elbit Skylark Silver Arrow Micro-V Silver Arrow Sniper Altro E-LynX Silver Marlin Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Elbit Systems Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su elbitsystems.com. Elbit Systems (canale), su YouTube.
Elbit Systems

Elbit Systems (транскр. Елбит системс) израелска је наменска компанија са седиштем у Хаифи. Главни је добављач копнене опреме и беспилотних летелица за Израелске одбрамбене снаге. Важна је компанија у оквиру одбрамбене индустрије Израела. Референце Спољашње везе Званични веб-сајт
Elbit Systems

Elbit Systems Ltd. är ett israeliskt och internationellt militärteknik- och försvarsleverantör baserat i Israel. Elbit Systems grundades 1966 och producerar 85 % av Israels försvarsmakts landbaserade utrustning samt 85 % av de obemannade flygfarkoster som används av Israels flygvapen. År 2022 rapporterade Elbit Systems att de har 18 407 anställda, varav de flesta är baserade i Israel. Elbit Systems aktier handlas på Tel Aviv-börsen och NASDAQ. Elbit Systems har dotterbolag, fabriker och kunder runt om i världen. Företagets dotterbolag i bland annat Sverige, Storbritannien och USA har mött protester för sitt stöd till den israeliska militären i den pågående israelisk-palestinska konflikten. I Sverige undviker bland andra Länsförsäkringar, Nordea och AP-fonderna att investera i Elbit. Elbit Systems Sweden Den 17 juni 2021 tillkännagav Elbit Systems etableringen av sitt svenska dotterbolag Elbit Systems Sweden. Den 13 januari 2022 tilldelades Elbit Systems Sweden ett kontrakt att leverera stridsledningssystem till svenska marinen. Den 24 januari 2023 meddelade Elbit Systems Sweden att man tilldelades ett kontrakt värt cirka 500 miljoner SEK för att utrusta Sveriges försvarsmakt med taktiska kommunikationslösningar. Den 23 oktober 2023 tecknade Elbit Systems Sweden ett tioårigt ramavtal med Försvarsmakten på cirka 1,7 miljarder SEK för att leda utrullningen av digitaliseringsprogrammet LSS Mark. Källor Externa länkar Elbit Systems Limiteds webbplats Elbit Systems Swedens webbplats
Elbit Systems

Elbit Systems (івр. אלביט מערכות) - ізраїльська компанія з розробки і модернізації різних видів озброєння: систем БПЛА, авіоніки, радіолокації, засобів наведення в артилерії та ракетної техніки. Найбільший приватний оборонний концерн в Ізраїлі. Помітних успіхів досягла в модернізації застарілих зразків радянської бойової техніки, конкуруючи на цьому ринку з російськими виробниками. Основні партнери - фірми в Європі і Америці. Бере участь в роботі по створенню європейського винищувача нового покоління, в розробках супутників розвідки. Радіостанції PNR-1000 від Elbit Systems використовуються в екіпіровці солдат IdZ-ES (Німеччина), VOSS-BEST (Бельгія, Нідерланди, Люксембург) Історія Elbit Systems була заснована в 1966 році компанією Elron Electronic Industries і Міністерством оборони Ізраїлю під назвою «Elbit Computers Ltd.» з метою розробки комп’ютерів та електроніки для ізраїльських військових. Її першим продуктом був мінікомп'ютер під назвою «Elbit 100». У 1970 році американська компанія Control Data Corporation придбала частку уряду Ізраїлю в «Elbit Computers» за 1 мільйон доларів США. Скандали У грудні 2025 року журналісти-розслідувачі виявили, що Elbit Systems, найбільша ізраїльська зброярська компанія, фігурує в корупційному скандалі за участі агенції закупівель НАТО. Компанія відсторонена від закупівель на тлі антикорупційного розслідування. Примітки Посилання Офіційний сайт Elbit Systems [Архівовано 3 вересня 2016 у Wayback Machine.]
Basílica de Getsemaní

La Basílica de Getsemaní, també coneguda com a Basílica de les Nacions o de l'Agonia, és un temple catòlic situat en la Muntanya de les Oliveres de Jerusalem, al costat de l'hort de Getsemaní. En el seu interior es troba la roca a on, segons la tradició, Jesús va resar la nit del seu arrest, després de celebrar el darrer sopar. La basílica descansa sobre els fonaments de dos temples anteriors, una basílica romana d'Orient del segle iv, destruïda per un terratrèmol l'any 746 i una capella croada del segle xii, fou abandonada el 1345. Les obres de l'edifici actual, dissenyat per l'arquitecte Antonio Barluzzi, es van dur a terme entre 1919 i 1924 fent servir fons provinents de diferents països (d'aquí el seu apel·latiu de les nacions), els símbols de les quals apareixen en els mosaics del sostre en record de la seva contribució en la construcció. En el frontal de l'església és una façana d'estil neobizantí, amb una sèrie de pilars. Com a rematada, un mosaic mostrant simbòlicament a Jesucrist com a enllaç entre Déu i la humanitat. El sostre amb forma de bombolles, els pilars amples i el mosaic reforcen l'aparença arquitectònica romana d'Orient de l'església. La basílica es troba regida per la Custòdia de Terra Santa de l'Ordre Franciscana, que en un gest de ecumenisme, també permet a la comunitat anglicana fer servir un altar en l'hort de Getsemaní per celebrar el seu servei religiós de Dijous Sant. Referències
Kostel všech národů

Kostel všech národů (nazývaný také bazilika Agónie Páně, Basilica Agoniæ Domini) v Getsemanské zahradě v Jeruzalémě leží na západním úpatí Olivové hory v údolí řeky Cedron a náleží františkánské Kustodii Svaté země. Historie První kostel na tomto místě dal postavit císař Theodosius Veliký v letech 379–395, ale roku 614 byl zničen armádou perských Sásánovců a následným zemětřesením roku 750. V období křižáckého státu byl ve 12. století na jeho troskách postaven kostel nazvaný Bazilika Agónie, který zanikl roku 1345. Františkáni se pokoušeli již od 14. století získat tato místa, podařilo se jim to až v 17. století, ale se stavbou kostela mohli začít až po provedení vykopávek (od roku 1891), při nichž nalezli zbytky předchozích staveb. Na stavbu kostela podle projektu italského architekta Antonia Barluzziho se vybíraly finanční prostředky po celém světě, proto je dnes zván také Kostel všech národů. Odkazy Literatura MAJERNÍK, Ján; SCHEIDOVÁ, Leopoldína. Spoznávajme Svätú zem pohľadom archológov a biblistov. 1. vyd. Bratislava: Rímskokatolícky farský úrad v Zákamennom, 2005. 801 s. ISBN 80-968861-9-3. Kapitola 8. Bazilika Agónie, s. 197–199. (slovensky) KROLL, Gerhard. Po stopách Ježíšových. 2. vyd. Kostelní Vydří: Karmelitánské nakladatelství, 2005. 486 s. ISBN 80-7192-711-2. Kapitola 59. Zatčení, s. 320–326. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel všech národů na Wikimedia Commons Kostel všech národů, oficiální webové stránky Virtual Tour of inside Church of All Nations Archivováno 16. 7. 2012 na Wayback Machine.
Kirche aller Nationen

Die Kirche aller Nationen (lat. Basilica Agoniae Domini; auch Kirche der Nationen oder Todesangstbasilika) ist ein römisch-katholischer Sakralbau im Garten Getsemani am Fuße des Ölbergs in Jerusalem und gehört zum Lateinischen Patriarchat von Jerusalem. Als Seelsorger sind Franziskaner der Kustodie des Heiligen Landes tätig. Nach Matthäus 26,36–46 und Markus 14,25–42 hat Jesus von Nazaret an dieser Stelle im Bewusstsein des Bevorstehenden gebetet, bevor er von Judas Iskariot verraten wurde. Besonders bezieht sich die Kirche auf die nur bei dem Evangelisten Lukas 22,44 überlieferte Stelle: „Und er betete in seiner Angst noch inständiger und sein Schweiß war wie Blut, das auf die Erde tropfte.“ Dieses Blutschwitzen wird als Hinweis auf die Todesangst Jesu und sein auch menschliches Wesen angesehen. Die Kirche wurde zwischen 1919 und 1924 mit Geldern aus zwölf Ländern erbaut. Daher rührt auch der Name Kirche der Nationen. Das Wappen jedes der beteiligten Länder ist in einer eigenen Sektion an der Decke der Kirche zu finden. Das sind auf der linken Seite die Wappen von Argentinien, Brasilien, Chile und Mexiko, in Kirchenmitte folgen Italien, Frankreich, Spanien und das Vereinigte Königreich sowie auf der rechten Seite Belgien, Kanada, Deutschland und die Vereinigten Staaten. Die dreischiffige Kirche hat die klassische Basilika-Form ohne Turm, aber zwölf Kuppeln, die für die zwölf Apostel stehen, die von sechs rotbraunen Säulen als Symbol für die Ölbäume getragen werden. Der Innenraum ist passend zum Thema Todesangst verhältnismäßig düster. Der Altar steht vor dem Felsen, auf dem Jesus gebetet haben soll, und ist mit einem Gitter umgeben, das an die Dornenkrone erinnert. Die heutige Kirche steht auf den Fundamenten einer byzantinischen Basilika aus dem 4. Jahrhundert, erbaut durch Kaiser Theodosius I., die im Jahre 746 bei einem Erdbeben zerstört wurde, und einer Kreuzfahrerkirche aus dem 12. Jahrhundert, die 1345 zerstört wurde. Teile des ursprünglichen Fußbodens sind noch heute in der Kirche sichtbar. Im Garten der Kirche liegt in einem alten Ölbaumhain die Pilgerstätte Getsemani. Weblinks Informationen zum Bau und den Öffnungszeiten (englisch) Eintrag auf Giga-Catholic (englisch) Einzelnachweise
Basílica de Getsemaní

La Basílica de Getsemaní, también conocida como Basílica de las Naciones o de la Agonía, es un templo católico situado en el Monte de los Olivos de Jerusalén, junto al jardín de Getsemaní. En su interior se encuentra la porción de roca en la que, según la tradición, Jesús oró la noche de su arresto, después de celebrar la Última Cena.​ La basílica descansa sobre los cimientos de dos templos anteriores, una basílica bizantina del siglo IV, destruida por un terremoto en el año 746 y una capilla cruzada del siglo XII, abandonada en 1345.​​ Las obras del edificio actual, diseñado por el arquitecto Antonio Barluzzi,​ se llevaron a cabo entre 1919 y 1924​ empleando fondos provenientes de distintos países (de ahí su apelativo de las naciones) como: Argentina, Brasil, Chile, México, Italia, Francia, España, Reino Unido, Bélgica, Canadá, Alemania y Estados Unidos.​ Cuyos símbolos aparecen en los mosaicos del techo en recuerdo de su contribución en la construcción.​ El frontal de la iglesia es una fachada de estilo neobizantino, con una serie de pilares. Como remate, un mosaico mostrando simbólicamente a Jesucristo como enlace entre Dios y la humanidad. El techo en forma de burbujas, los pilares anchos y el mosaico refuerzan la apariencia arquitectónica bizantina de la iglesia. La basílica se encuentra regida por la Custodia de Tierra Santa de la Orden Franciscana, que en un gesto de ecumenismo, también permite a la comunidad anglicana utilizar un altar en el huerto de Getsemaní para celebrar sus servicios de Jueves Santo.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Basílica de Getsemaní. Sitio web de la Basílica de la Agonía Visita virtual a la Basílica Archivado el 14 de noviembre de 2013 en Wayback Machine.
Chiesa di tutte le Nazioni

La chiesa di tutte le Nazioni è una chiesa di Gerusalemme, posta sul monte degli Ulivi, in quello che la tradizione riconosce come il Getsemani. Essa è costruita sul luogo dove, a partire dal IV secolo, esisteva un luogo di culto bizantino, trasformato poi dai crociati in basilica, andata in rovina con la definitiva occupazione islamica. Il nome della chiesa ricorda il contributo di numerosi paesi alla sua costruzione, avvenuta tra il 1919 ed il 1924 ad opera dell'architetto italiano Antonio Barluzzi. La chiesa è conosciuta anche come chiesa dell'agonia in riferimento alla notte che Gesù vi trascorse alla vigilia del suo arresto. In essa sono armoniosamente fusi assieme elementi architettonici tipici delle basiliche cristiane (per esempio la facciata) con tratti tipici degli edifici islamici (per esempio la copertura caratterizzata da numerose piccole cupole). L'esterno La facciata della chiesa si eleva in cima ad una scalinata, ed è caratterizzata da una serie di colonne che sorreggono i tre grandi archi che delimitano l'atrio; inserito nel timpano un grande mosaico che raffigura Cristo tramite tra Dio e il popolo riunito attorno. L'interno L'interno, a tre navate, è dominato dal grande presbiterio e dal catino absidale, decorato a mosaico: nell'abside centrale il mosaico dell'agonia di Gesù nell'orto degli ulivi; nelle absidi delle navate laterali il bacio di Giuda e la scena dell'arresto. Ai piedi dell'altare maggiore, protetta da una bassa recinzione in ferro battuto, è visibile una larga porzione di roccia originale, che la tradizione ritiene il luogo dove Gesù abbia pregato la notte prima dell'arresto. Nel pavimento dell'attuale chiesa sono messi in vista, protetti da spessi vetri, alcune tracce dei mosaici pavimentali dell'antica basilica bizantina. Il soffitto è a cupolette, al cui interno sono rappresentati simboli delle nazioni che contribuirono alla costruzione della chiesa. Note Bibliografia Arte e storia di Gerusalemme. 3000 anni della Città Santa, Bonechi & Steinmatzky, 1999 Guida biblica e turistica della Terra Santa, Istituto Propaganda Libraria, Milano 1980 Altri progetti Wikibooks contiene testi o manuali sulla disposizione fonica dell'organo a canne Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla Chiesa di tutte le Nazioni Collegamenti esterni La chiesa dell'agonia nel sito della Custodia di Terra Santa: La basilica antica; La nuova chiesa. Virtual Tour of inside Church of All Nations, su 3disrael.com. URL consultato il 13 febbraio 2009 (archiviato dall'url originale il 16 luglio 2012).
Kerk van Alle Naties

De Kerk van Alle Naties, ook wel Basilica van de Doodsangst (Latijn: Basilica Agoniae Domini) genoemd, is een 20e-eeuwse rooms-katholieke basiliek op de Olijfberg bij de Hof van Olijven in Jeruzalem, Israël. Geschiedenis De Kerk van Alle Naties staat op de plek die traditioneel bekendstaat als de Hof van Olijven (Getsemane). In de kerk voor het altaar bevindt zich een rots die wordt aangewezen als de plek waar Jezus alleen bad in de Hof van Olijven in de nacht dat hij werd gearresteerd. In de 4e eeuw bevond zich op deze plek een Byzantijnse basilica, die in 746 door een aardbeving werd vernietigd. In de 12e eeuw bevond zich op deze plek een kapel van de kruisvaarders, die in 1345 werd verlaten. Tussen 1919 en 1924 werd de Kerk van Alle Naties gebouwd. In 1924 werd de kerk ingezegend. De kerk wordt beheerd door de franciscanen. Bouw De Kerk van Alle Naties werd ontworpen door Antonio Barluzzi en werd gebaseerd op het ontwerp van een Byzantijnse basilica. Zes monolithische pilaren steunen twaalf bogen die elk zijn voorzien van een mozaïek met de emblemen van de landen die hebben bijgedragen aan de bouw van de kerk. Dit leidde tot de populaire naam van de kerk: Kerk van Alle Naties. De ramen van de kerk zijn gemaakt van albast. Het mozaïek op de façade is een ontwerp van Giulio Bargellini en toont Jezus als de band tussen God en de mensheid. In de koepel boven het altaar is Jezus biddend op de rots in de Hof van Olijven afgebeeld. In de tuin bij de kerk staan acht, vermoedelijk meer dan duizend jaar oude olijfbomen. Externe link (en) The Basilica of the Agony at the Garden of Gethsemane (Church of All Nations)
Alla Nationers kyrka

Alla Nationers kyrka är en kyrka belägen på Oljeberget strax intill Getsemane örtagård i Jerusalem. Kyrkan ligger på en klippa där Jesus sägs ha bett innan han tillfångatogs. (Markus 14:32-42) Kyrkobyggnaden Nuvarande kyrka vilar på samma grund där två tidigare kyrkor har funnits. Ett kapell från 1100-talet övergavs 1345. En ännu tidigare basilika i bysantinsk stil från 300-talet förstördes i en jordbävning år 746. Nuvarande kyrka uppfördes åren 1919-1924 efter ritningar av arkitekt Antonio Barluzzi. Ekonomiska medel från tolv olika länder donerades till bygget. Kyrkan är en basilika och dess tak har tolv kupoler som vilar på sex pelare. Kyrkorummets högaltare finns vid ett stort klippstycke Jesus sägs ha bett innan han blev tillfångatagen. Ovanför kyrkans entré finns en mosaik där Kristus avbildas som länken mellan Gud och mänskligheten. Externa länkar Sacred Destinations Wikimedia Commons har media som rör Alla Nationers kyrka.