NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Institut Wingate

L'Institut Wingate (en hebreu: מכון וינגייט) és un centre d'entrenament esportiu situat al sud de Netanya, Israel, fou establert en 1957 amb el nom d'Orde Wingate, el centre serveix per acollir les instal·lacions de nombrosos equips israelians, i com a base d'entrenament militar. En 1989, l'institut va rebre el Premi Israel, per a l'esport. El Centre Nacional d'Esports de Tel-Aviv és un centre complementari de l'Institut Wingate. Mentre que la majoria de l'entrenament es realitza en l'Institut Wingate, el Centre d'Esport Nacional supervisa els processos esportius. En el campus de l'Institut Wingate, són nombrosos els camps esportius. Hi ha un camp de rugbi, que serveix com el terreny de joc de l'equip israelià de rugbi. Els nombrosos camps han estat utilitzats com a seus de diversos esdeveniments durant els Jocs Macabeus. Referències
Institut Wingate

L'Institut Wingate (hébreu : מכון וינגייט), officiellement l'Institut Orde Wingate pour l'éducation physique et le sport, est l'institut national d'excellence sportive de l'État d'Israël. Fondé en 1957 et situé au sud de Netanya, sur les rives de la mer Méditerranée, il porte le nom de l'officier britannique Orde Wingate, qui soutint les efforts de défense juifs durant le mandat britannique. Histoire et mission L'Institut Wingate est créé en 1957, environ une décennie après la mort d'Orde Wingate, en hommage à son soutien aux mouvements militaires juifs sous le mandat britannique. Wingate, officier de renseignement posté en Palestine à partir de 1936, avait notamment fondé une base d'entraînement militaire au kibboutz Ein Harod, avant d'être expulsé du pays par les autorités britanniques en 1939 en raison de ses sympathies sionistes affichées. Il meurt en 1944 dans un accident d'avion en Birmanie, durant la Seconde Guerre mondiale. En 2006, le quotidien Haaretz révèle l'existence de problèmes de supervision concernant la construction d'installations sportives sur le site, notamment liés à des conflits d'intérêts impliquant des personnalités du Comité olympique israélien et des donateurs privés. Infrastructures et missions Le campus de l'institut s'étend sur plusieurs hectares en bordure de la réserve naturelle du ruisseau Poleg, à proximité immédiate de la mer Méditerranée. Il comprend de nombreuses installations sportives, parmi lesquelles une piscine aux normes olympiques, un stade d'athlétisme, des courts de tennis et un terrain de football. En 1989, l'institut reçoit le prix Israël pour sa contribution au développement du sport dans le pays. En 1984, à la suite des Jeux olympiques de Los Angeles, le Comité olympique israélien, l'Association du sport et l'Autorité nationale du sport et de l'éducation physique créent conjointement le Département du sport d'élite d'Israël, qui devient en 1995 l'entité professionnelle commune au ministère de la Culture et des Sports et au Comité olympique. Depuis mars 2018, une loi spécifique organise la collaboration entre l'Institut Wingate et le Comité olympique israélien pour la gestion de ce département. Depuis 1981, l'institut accueille le Temple de la renommée du sport juif international fondé en 1979 aux États-Unis et inauguré internationalement à l'Institut Wingate le 7 juillet 1981, en marge des Jeux Maccabiah de la même année. Ce musée, occupant un espace dédié de près de 500 mètres carrés, honore plus de 300 athlètes et personnalités du sport juif originaires de 25 pays et représentant 41 disciplines sportives, parmi lesquels le nageur olympique américain Mark Spitz et le joueur de baseball Sandy Koufax. Une relocalisation du musée vers Kfar Maccabiah, à Ramat Gan, est prévue depuis juillet 2025. Notes et références Liens externes Site officiel Portail du sport Portail d’Israël
Binyamina-Guivat Ada

Binyamina-Givat Ada (en hebreu: בנימינה-גבעת עדה) és un consell local del districte de Haifa d'Israel. Fou fundat el 2003 fusionant dos municipis: Binyamina i Guivat Ada. Es troba entre Haifa i Netanya, a prop de la costa mediterrània. Es tracta d'una zona agrícola, on predomina el cultiu de la vinya. La majoria de pobles i comunitats de la regió foren fundades a principis del segle xx gràcies al finançament del baró Edmond de Rothschild. Vegeu Binyamina Guivat Ada
Binjamina-Givʿat Ada

Vorlage:Infobox Ort in Israel/Wartung/„Bezirk“ fehlt Binjamina-Givʿat Ada (hebräisch בִּנְיָמִינָה-גִּבְעַת עָדָה) ist ein seit 2003 bestehender Lokalverband der beiden Städte Binjamina und Givʿat Ada im Bezirk Haifa im Nordwesten von Israel. Der Lokalverband befindet sich südlich der Stadt Haifa, nördlich von Netanja und ist nicht weit vom Mittelmeer entfernt. Die archäologische Stätte Caesarea liegt im Westen der Stadt Binjamina. Einwohner Laut dem Israelischen Zentralbüro für Statistik wohnten in Binjamina-Givʿat Ada:2004: 9.800 Personen.2009: 12.000 Personen.2015: 14.777 Personen.2016: 15.243 Personen.2017: 15.634 Personen.2022: 16.067 Personen. Geschichte Binjamina Gegründet 1922 von Teilnehmern der dritten Alija, wurde Binjamina nach Baron Edmond de Rothschild benannt. Im Jahre 2003 hat sich die Stadt mit Givʿat Ada zum Lokalverband Binjamina-Givʿat Ada zusammengeschlossen. Die Stadt ist bekannt für die Produktion von Honig und Wein. Givʿat Ada Givʿat Ada, wurde nach Adélaïde (Ada) de Rothschild, Gattin Baron Edmond James de Rothschilds, benannt. Gegründet wurde Givʿat Ada 1903 als landwirtschaftliche Siedlung in der Form einer Moschava. Söhne und Töchter der Stadt Aus der Stadt Binjamina: Ehud Olmert (* 1945), israelischer Politiker und Ministerpräsident Ehud Manor, verstorbener israelischer Dichter Städtepartnerschaften Die Stadt Binjamina unterhält partnerschaftliche Beziehungen zu Ungarn Tokaj in Ungarn Weblinks Einzelnachweise
Binyamina-Guivat Ada

Binyamina-Guivat Ada (en hebreo: בִּנְיָמִינָה-גִּבְעַת עָדָה‎) es un concejo local del Distrito de Haifa en Israel.​ Es el resultado de la fusión en el 2003 de los concejos locales de Binyamina y Guivat Ada. En 2022, tenía una población de 16 284 habitantes.​ Descripción Según la Oficina Central de Estadísticas de Israel (CBS), la población de Binyamina-Givat Ada a finales de 2004 era de 9.800 habitantes. La población inmigrante es de aproximadamente 500 personas.​ Antes de la unión, la población de Binyamina era de 6600. Binyamina fue fundada en 1922 y lleva el nombre del barón Edmond James Benjamin de Rothschild. Referencias y notas
Binyamina-Giv'at Ada

Binyamina-Giv'at Ada è un consiglio regionale nel distretto di Haifa in Israele . È il risultato della fusione del 2003 tra i due località di Binyamina e Giv'at Ada. Storia Binyamina Binyamina fu stata fondata nel 1922. Inizialmente, col nome proposto per la Moshava era "Tel Binyamin", ma per la vicinanza stazione ferroviaria britannica era chiamata stazione ferroviaria di Binyamina, che a sua volta prendeva il nome dal barone Edmond Benjamin James de Rothschild, gli abitanti scelsero di chiamarla Binyamina. Binyamina fu fondata sul territorio della PICA dai membri della Terza Aliyah e dalle persone provenienti dal vicino Zikhron Ya'akov . L'economia originaria del villaggio era basata sulla coltivazione degli agrumi. Nel 1947, Binyamina aveva una popolazione di 2000 abitanti. Giv'at Ada, letteralmente vuol dire 'Ada Heights', fu chiamata così in onore della moglie del barone Edmond James de Rothschild, Adelheid/Adélaïde (Ada), e fu fondata nel 1903 da otto famiglie di Zikhron Ya'akov . Giv'at Ada fu fondata inizialmente una Moshava agricola. La Fusione I 2 consigli locali, Binyamina e Giv'at Ada, sono stati fusi in un unico consiglio regionale in seguito ad un'iniziativa del Ministero degli Interni nel 2003. Fin dall'inizio, c'era l'intenzione di unire i tre insediamenti in un'unica autorità: Zikhron Ya'aqov, Binyamina e Givat Ada. Il 13 ottobre 2024, un drone di Hezbollah ha attaccato una base militare, uccidendo 4 membri dell'IDF e ferendo 67 persone, tra cui diverse gravemente ferite. Economia Nella zona si trova sia la Binyamina Winery, produttrice di vino e la Tishbi Winery, fu fondata da Yonathan Tishbi nel 1985. Shuni (Teatro) Shuni è un teatro romano di forma semicircolare che si trova a Binyamina. Mezzi di trasporto La stazione ferroviaria di Binyamina delle ferrovie israeliane è l'ultima fermata della linea Binyamina-Tel Aviv del terno israeliano ed è anche un punto di interscambio sulla linea Tel Aviv-Haifa, il che la rende un punto importante dei mezzi di trasporto nella zona. Residenti degni di nota Il cantautore israeliano Ehud Manor è nato a Binyamina. Tra i suoi attuali residenti ci sono il famoso attore televisivo Lior Halfon,. Città gemellate Tokaj, Hungary Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Binyamina-Giv'at Ada Collegamenti esterni Sito ufficiale, su bin-ada.co.il.
Binyamina - Ghivat Ada

Binyamina sau Binyamina-Ghivat Ada (în ebraică בִּנְיָמִינָה sau בִּנְיָמִינָה-גִּבְעַת עָדָה‬) este un oraș din districtul Haifa al Israelului. Localitatea Binyamina-Ghivat Ada s-a constituit ca urmare a reunirii în anul 2003 a două localități vecine: Binyamina și Ghivat Ada (Giv'at Ada). Populația orașului unit este de 15.634 locuitori. Înaintea unificării, Binyamina avea 6.560 locuitori. Istorie Binyamina Binyamina a fost întemeiată în timpul dominației britanice în Palestina, ca așezare agricolă cooperatistă de tip moșav în anul 1922 și a fost numită după baronul Abraham Edmond Benjamin James de Rothschild. Binyamina a fost înființată pe terenuri ale PICA de către tineri fii ai unor imigranți evrei din primul val de emigrație (Prima Aliyá), majoritatea provenind din așezarea (de tip moșavá) vecină Zihron Iacov. După Primul Război Mondial li s-au mai alăturat alte grupuri de imigranți evrei. În anul 1922 număra localitatea 153 locuitori:137 evrei, 13 musulmani și 3 creștini. La origine economia așezării se baza pe cultura citricelor, ulterior și apicultura. În anul 1947 populația a ajuns să fie de 2000 locuitori.În 1950 a primit statutul de „consiliu local.” În prezent o mare parte din locuitori lucrează în zona Gush Dan și folosesc în acest scop gara locală de căi ferate Binyamina. Printre personalitățile originare din Binyamina se pot menționa Ehud Olmert, cel de-al 12 -lea prim ministru al Israelului textierul de cântece Ehud Manor, care a închinat versuri de cântec așezării, de asemena politicianul Zeev Boim. Aici locuiesc mulți artiști, ca de pildă cântărețul Dori Ben Zeev și actorul Lior Halfon etc Ghivat Ada Ghivat Ada, adică Dealul Ada, aflat la 5 km est de Binyamina, a fost numit așa după soția baronului Edmond James de Rothschild, Adelaid sau Ada. Localitatea a fost înființată în anul 1903, ca așezare agricolă, de către opt familii de evrei din Zihron Iacov. Principalele ramuri agricole erau cerealele, legumele, iar mai târziu, strugurii. Demografia După datele Biroului Central de Statistică al Israelului la finele anului 2016 au locuit în Binyamina-Ghivat Ada 15.243 locuitori. 82.8% din elevii din ultima clasă de liceu aveau dreptul la certificat de bacalaureat.Salariul lunar mediu era la finele anului 2015 13.585 shekeli noi. Economia Aici se află două crame producătoare de vinuri , Crama Binyamina, producătoare a 2.9 milioane de litri de vin pe an și Crama Tishbi , înființată în 1985 Yonathan Tishbi. Aceasta din urmă produce circa 1000000 de sticle de vin pe an. Orașe înfrățite Tokaj Ungaria Legături externe Binyamina - Ghivat Ada Arhivat în 16 septembrie 2018, la Wayback Machine.
Биньямина — Гиват-Ада

Биньямина́ — Гива́т-А́да (ивр. בנימינה-גבעת עדה‎, араб. بنيامينا غفعات عادة‎) — населённый пункт на севере Израиля, в Хайфском округе. Образован слиянием двух местных советов Биньямина и Гиват-Ада в 2003 году. В 2022 году общая численность населения составляла 15 634 человек. Площадь — 25718 дунамов (25,7 км²). История Биньямина была основана в 1922 году переселившимися сюда 20 еврейскими семьями из советизирующейся Грузии. Первоначально предлагалось назвать мошаву «Тель-Биньямин», но поскольку расположенная неподалёку британская железнодорожная станция называлась станцией Биньямина в честь барона Эдмона Бенджамина Джеймса де Ротшильда, жители решили назвать её Биньямина. В 1952 году в Биньямине открылась винодельня Биньямина, которая производит вино из местных сортов винограда. В настоящее время она является 5-й по размеру винодельней в стране. Образовательный комплекс ОРТ Биньямина Образовательный комплекс ОРТ Биньямина был основан в 1969 году и насчитывает около 1600 учеников и около 160 учителей. Комплекс сочетает в себе изучение естественных и технических наук с социальными и гуманитарными дисциплинами, уделяя каждому ученику индивидуальное внимание. Обучение не ограничивается только занятиями в классах, и включает в себя широкий спектр профессий, таких как компьютерные технологии, искусство, предпринимательство и цирковое искусство. Археология В июне 2026 года в ходе спасательных археологических раскопок недалеко от города были обнаружены две римские мраморные статуи, возраст которых составляет около 1700 лет. Произведения искусства, одно из которых содержит греческую надпись с именем «Ликург», были найдены спрятанными лицом вниз внутри резервуара древнего византийского винодельного пресса. Население По данным Центрального статистического бюро Израиля, население на начало 2020 года составляло 15 847 человек. Города-побратимы Токай, Венгрия Примечания Ссылки Биньямина — Гиват-Ада
Біньяміна-Гіват-Ада

Біньяміна-Гіват-Ада (івр. בנימינה-גבעת עדה, Біньяміна — Ґіват-Ада) — місцева рада на півночі Ізраїлю у Хайфському окрузі. Утворено шляхом з'єднання двох місцевих рад Біньяміна та Гіват-Ада в 2003 році. Населення — 16,4 тисячі осіб (2023 р). Площа — 25,7 км². Примітки Посилання
Israel Aerospace Industries Ltd.

Israel Aerospace Industries Ltd. (IAI) (en hebreu: התעשייה האווירית לישראל) és una empresa aeroespacial israeliana que produeix sistemes aeronàutics per a ús civil i militar. L'empresa tenia 14.000 empleats en 2005. A més de la construcció d'avions militars, IAI també construeix avions civils com el IAI Westwind i és l'encarregada del manteniment dels avions civils i militars, que han estat comprats per Israel a altres països. IAI produeix diversos sistemes de míssils i aviònica. Productes Aviació IAI Westwind - Avió de negocis de reacció IAI Kfir - Caça de reacció. IAI Nesher - Caça de reacció. IAI Dagger - Una millora de l'avió de caça IAI Nesher. IAI Arava - Avió de transport militar STOL Rafael Python 5 míssil aire-aire Millora del: F-15, F-16 i MiG-21. Millora de l'helicòpter Sikorsky CH-53 Sea Stallion Millora de l'aviònica de l'helicòpter armat Kamov Ka-50 Erdogan IAI Phalcon - Alerta primerenca i control aerotransportat Vehicles Aeris no tripulats (VANT) IAI Pioneer (fabricat conjuntament amb els Estats Units) IAI RQ-5 Hunter (fabricat conjuntament amb els Estats Units) IAI Heron IAI Harop IAI Harpy IAI Ranger IAI Scout IAI Searcher IAI Skylite Sistemes de Defensa Terrestre Buldòzer IDF D9 Doobi Míssil antitancs IMI Nimrod (fabricat conjuntament amb Israel Military Industries) Míssil antitancs IMI Lahat (fabricat conjuntament amb Israel Military Industries) Sistemes Navals Míssil Gabriel - Míssil antivaixell Super Dvora Mk-III - Llanxa ràpida d'atac Sistemes Aerospacials Satèl·lits - EROS, Amos i Ofeq Arrow - Míssil Antibalístic Shavit - Vehicle de llançament Enllaços externs Israel Aerospace Industries (anglès) i (hebreu)
Israel Aerospace Industries

Israel Aerospace Industries (IAI) er en Israel'sk våben-, luftrums- og forsvarskoncern med hovedkvarter i Lod. De producerer og servicerer forsvarsmateriel til brug til lands, til vands, i luften og i rummet. Deres datterselskab Elta Systems fremstiller diverse overvågningsudstyr til forskellige militære formål. IAI fremstiller missiler og missilsystemer til både forsvar og angreb. De fremstiller fly og opgraderer fly og kampfly. Desuden driver et satellit-program i rummet. I 2022 havde de 15.000 ansatte. Israel Aerospace Industries blev etableret i 1953 som Bedek Aviation Company på initiativ fra Shimon Peres. Referencer
Israel Aerospace Industries

Israel Aerospace Industries (en hebreo: התעשייה האווירית לישראל) o IAI (תע"א) es la principal industria aeronáutica de Israel, produciendo sistemas aeronáuticos para uso civil y militar. Cuenta con 14 000 empleados al 2005. Además de la construcción de aviones militares, IAI también construye aviones civiles (para Gulfstream, los G100/G150 y G200) y ejecuta el mantenimiento en Israel de los aviones militares y civiles comprados en el extranjero. Además, IAI produce varios sistemas de misiles y aviónica. Productos Aviación Civil IAI Arava - Avión de transporte STOL de tamaño medio (fuera de producción) IAI Westwind - Avión de negocios a reacción (fuera de producción) IAI Seascan IAI Astra - Avión de negocios (actualmente fabricado para la Gulfstream Aerospace bajo el nombre Gulfstream G100 IAI C-38 Courier IAI Galaxy - Avión de negocios (actualmente fabricado para la Gulfstream Aerospace bajo el nombre Gulfstream G200 IAI Avocet ProJet Jet ligero [1] (programa cancelado) Conversión de aviones de pasajeros en aviones de carga: Boeing 737 Boeing 747 Boeing 767 Aviación Militar IAI Lavi - Caza a reacción israelí, abandonado por falta de presupuesto y presión de EE. UU. IAI Kfir - Caza a reacción, derivado del Dassault Mirage 5 IAI Arie - Caza a reacción desarrollado a partir del IAI Kfir, también conocido como Super Kfir. Abandonado. IAI Nammer - Caza a reacción. Abandonado. IAI Nesher - Caza a reacción. IAI Dagger - Transformación de Nesher para la Fuerza Aérea Argentina. UAV - Aviones no tripulados (Unmanned Aerial Vehicles), fabricados por la división de IAI MALAT: IAI Pioneer (en colaboración con los Estados Unidos) RQ-5 Hunter (en colaboración con los Estados Unidos) IAI Heron IAI Harop IAI Harpy IAI Ranger IAI Scout IAI Searcher IAI Skylite Rafael Python 5 misil aire-aire Mejoras del F-16 y el F-15, y de cazas MiG-21 Mejoras del Sikorsky CH-53 Sea Stallion (Yas'ur) en el proyecto "Yas'ur 2000" Mejora de aviónica del Ka-50-2 Erdogan gunship en colaboración con Kamov IAI Phalcon - Sistema de Vigilancia Aérea Sistemas de Defensa Terrestre Caterpillar FDI 9 Nimrod IMI LAHAT, en conjunto con IMI Systems Sistemas Navales Gabriel - Misil Super Dvora Mk-III barco patrullero [2] Sistemas Aeroespaciales Satélites EROS, Amos y Ofeq Barak-1 - Misil superficie-aire Arrow - Sistema Misil Antimisil Arrow 3 - Sistema Misil Antimisil Shavit - Lanzador Espacial Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Israel Aerospace Industries. Israel Aerospace Industries
Israel Aerospace Industries

Israel Aerospace Industries (in ebraico: התעשייה האווירית לישראל) o IAI (תע"א) è la principale industria aeronautica di Israele che produce sistemi aeronautici ad uso civile e militare e vari sistemi missilistici e di avionica. Nel 2005 contava 14.000 dipendenti. Al 2018 conta 15.000 dipendenti. La IAI è completamente di proprietà del governo di Israele. Oltre alla costruzione di aerei militari IAI costruisce anche diversi modelli di aerei civili per l'azienda statunitense Gulfstream ed esegue la manutenzione in Israele degli aerei civili e militare che lo stato ebraico acquista all'estero. Prodotti Aerei da caccia Nesher/Dagger/Finger Kfir/Nammer Lavi Altri aerei Westwind Arava Tzukit (su licenza) Gulfstream G280 UAV Scout Pioneer Hunter Ranger Searcher 1 Searcher 2 Bird-Eye I-View Harpy 1 Harpy 2 - Harop Heron 1 Heron TP - Eitan Missili LAHAT Nimrod Barak Gabriel LORA Arrow Voci correlate IAI Nesher IAI Finger IAI Kfir IAI Lavi Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Israel Aerospace Industries Collegamenti esterni (EN, HE) Sito ufficiale, su iai.co.il. IAI (canale), su YouTube. (EN) Israeli Aircraft Industries, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Israel Aerospace Industries

Israel Aerospace Industries (IAI; Hebreeuws: התעשייה האווירית לישראל, geromaniseerd: ha-ta'asiya ha-avirit le-yisra'el) is de grootste Israëlische fabrikant van lucht- en ruimtevaartsystemen, bestemd voor zowel militair als civiel gebruik. In 2021 had het 14.000 werknemers. IAI is eigendom van de Israëlische overheid, en maakt op die manier deel uit van het Israëlische militair-industrieel complex. Geschiedenis Israel Aerospace Industries werd in 1953 opgericht als Bedek Aviation Company op initiatief van Shimon Peres, destijds directeur-generaal van het Ministerie van Defensie, om de vliegtuigen van de Israëlische Defensiemacht te onderhouden. Het bedrijf telde oorspronkelijk 70 werknemers en rekruteerde de in Amerika geboren luchtvaartexpert Al Schwimmer als oprichter en eerste president van het bedrijf. Het eerste vliegtuig dat volledig door IAI werd ontworpen en gebouwd, het IAI Arava- transportvliegtuig met korte start en landing, vloog voor het eerst in 1969 na drie jaar ontwikkeling. In 1968 is begonnen met de ontwikkeling van een eigen gevechtsvliegtuig, de IAI Nesher ("havik"). De Nesher werd in 1971 in dienst genomen, precies op tijd voor de Jom Kipoeroorlog. De Nesher werd opgevolgd door de IAI Kfir ("leeuwenwelp"), die werd ontwikkeld als gevolg van Israëls behoefte om de Dassault Mirage III aan te passen aan de specifieke eisen van de Israëlische luchtmacht. De Kfir werd in 1975 bij de IAF in dienst genomen, waarbij de eerste eenheden werden toegewezen aan het 101e "Eerste Jachtvliegtuig" Squadron. In de jaren zeventig betrad IAI ook de markt voor onbemande luchtvaartuigen (UAV's) met de ontwikkeling van de IAI Scout . In 1984 vormde IAI een joint venture met het rivaliserende Israëlische bedrijf Tadiran om de UAV's van beide bedrijven, de Tadiran Mastiff en de IAI Scout, op de markt te brengen. In 1989 boekte IAI een winst van $ 11,8 miljoen op een omzet van $ 1,28 miljard. Het bedrijf had vier divisies – Aircraft, Aviation, Electronic en Technologies – en 17 fabrieken. In december 1997 maakte de IAI Galaxy, een zakenjet met een intercontinentaal bereik, ontwikkeld in een joint venture tussen Galaxy Aerospace en Hyatt Corporation, zijn eerste vlucht en werd in 2000 in dienst genomen. In mei 2001 kocht Gulfstream Aerospace van General Dynamics de LP-eenheid van IAI's Galaxy Aerospace Co. voor 330 miljoen dollar, hoewel IAI nog steeds het grootste deel van de assemblage en ontwikkeling van de jets uitvoert die door Gulfstream op de markt worden gebracht. IAI is via een Griekse dochteronderneming betrokken bij het in december 2024 gelanceerd project Actus om dronetechnologieën te ontwikkelen voor wapenintegratie en andere capaciteiten voor gebruik in de Europese Unie, in het kader van het plan Readiness 2030.