NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sar’it

Sarʿit (hebräisch זַרְעִית Sarʿīt, englisch Zar’it) ist ein israelischer Moschav in Obergaliläa, in der Nähe der libanesischen Grenze im Regionalen Rat Maʿale Josef. Der Ort hatte 2022 292. Am 12. Juli 2006 wurden östlich des Ortes drei israelische Soldaten durch die Hisbollah getötet und zwei weitere in den Libanon entführt, was Israel zum Anlass für den Libanonkrieg 2006 nahm. Name Die Ortschaft wurde 1967 gegründet und wurde Kfar Rosenwald benannt, zu Ehren des amerikanischen Philanthropen William Rosenwald. Der fremd klingende Name wurde von den Einwohnern nicht gut angenommen und als Kompromiss wurde vom Vorsteher der Gemeinde ein Akronym vorgeschlagen, welches Rosenwalds Name mit einem hebräischen Wort vereinte, SARʿIT („Rosenwalds Gedenken wird immer mit uns bleiben“, זֵכֶר רוֹזֶנְוַולְד עִמָּנוּ יִשָּׁאֵר תָּמִיד Secher Rōsenwald ʿ‘immanū jischschaʾer tamīd). Nicht akronymisch, sondern wörtlich bedeutet Sarʿit Lerche, deren Gesang in der Ortschaft zu hören ist. Das Wort bedeutet wörtlich „Samen“ und passt als solches zu den landwirtschaftlichen Charakter naheliegender Gemeinden. Einzelnachweise
Zar'it

Zar'it (Hebrew: זַרְעִית) is a moshav in northern Israel. Located in the Upper Galilee near the Lebanese border, it falls under the jurisdiction of Ma'ale Yosef Regional Council. In 2024 it had a population of 351. History Zar'it is located on the land of the depopulated Palestinian villages of Al-Nabi Rubin, Suruh and Tarbikha. The moshav was established in 1967 by young people with a moshav background from the Galilee as part of Operation Sof Sof, designed to strengthen Jewish presence in the Galilee. It was initially named Kfar Rosenwald (Rosenwald Village) after American philanthropist William Rosenwald. However, the foreign-sounding name of the village didn't sit well with its residents, so as a compromise, Yehuda Ziv, the head of community naming suggested an acronym incorporating Rosenwald's name within a Hebrew word, Zar'it (Zekher Rosenwald Imanu Yisha'er Tamid, lit. Rosenwald's memory will be with us always). The village was the site of Hezbollah's initial attack in the 2006 Lebanon War, and was the target of several rocket attacks. 2023 war During the Gaza war, northern Israeli border communities, including Zar'it, faced targeted attacks by Hezbollah and Palestinian factions based in Lebanon, and were evacuated. In October 2024, the IDF said they uncovered and destroyed an active Hezbollah tunnel that originated near the Lebanese town Marwahin and emerged in Zar'it. The tunnel extended 10 metres into the Israeli border, according to the IDF report. References
Zar'it

Zar'it (en hebreo: זרעית‎) es un moshav ubicado en el distrito Norte de Israel. Situado en la Alta Galilea, cerca de la frontera con el Líbano, recae bajo la jurisdicción del concejo regional de Maalé Yosef. En 2023 tenía una población de 285 habitantes. Historia El moshav fue establecido en 1967 por los residentes del moshav en la Galilea, en el marco de la Operación Sof Sof, diseñado para fortalecer la presencia judía en la Galilea. Fue nombrado inicialmente Kfar Rosenfeld (Pueblo de Rosenfeld) en honor al filántropo estadounidense William Rosenfeld. Sin embargo, el nombre extranjero de la aldea no cayó bien a sus residentes. Así, como un compromiso, Yehuda Ziv, jefe de la comunidad, sugiere un acrónimo que incorpora el nombre de Rosenfeld dentro de la palabra hebrea Zar'it (Zekher Rosenfeld imanu Yisha 'er Tamid, el recuerdo de Rosenfeld siempre estará con nosotros).​ El pueblo fue el sitio del ataque inicial de Hezbolá en la guerra del Líbano de 2006, y fue objeto de varios ataques con cohetes.​ Referencias
Zar‘it

Zar‘it (hebreiska: זרעית, Zar’it, כפר רוזנולד) är en ort i Israel. Den ligger i distriktet Norra distriktet, i den norra delen av landet. Zar‘it ligger 630 meter över havet och antalet invånare är 250. Terrängen runt Zar‘it är huvudsakligen kuperad, men österut är den platt. Runt Zar‘it är det ganska tätbefolkat, med 139 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Maalot Tarshīhā, 9,4 km söder om Zar‘it. Trakten runt Zar‘it består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor
Herodestor

Das Herodestor (arabisch باب الساهرة, DMG Bāb as-Sāhira ‚Tor der Wächterin‘, hebräisch שער הפרחים [ʃaˈar hapraˈxim] ‚Blumentor‘; weitere Bezeichnungen: Schaftor, Sha'ar Hordos) ist eines der acht Tore der Jerusalemer Altstadt. Name Der Name „Herodestor“ geht zurück auf mittelalterliche Pilger, die glaubten, dass sich das Haus des Herodes Antipas, der Jesus nach biblischer Darstellung ebenfalls verhörte (Lk 23,6ff ), nahe dieser Stelle befunden habe. Geschichte Bei der Belagerung von Jerusalem (1099) gelang den Kreuzfahrern an der Stelle des Herodestores der Durchbruch durch die damalige Mauer, was zum Fall Jerusalems führte. Das Tor ist eines der neueren Stadttore und wurde 1875 an Stelle einer Schlupfpforte aus der Zeit Suleiman des Prächtigen errichtet. Lage Das Tor führt nahe der nordöstlichen Ecke aus dem Muslimischen Viertel zu den davor liegenden arabischen Wohnvierteln Ostjerusalems. Gegenüber befindet sich die arabische Haupteinkaufsstraße Salah-al-Din-Street mit dem Postamt. Das Tor ist dennoch nicht so frequentiert wie das Damaskustor, da sich dahinter nur Wohnhäuser befinden, von denen man nur über lange unbefahrbare Wege mit Stufen zu den Zentren der Altstadt gelangt. Dennoch haben sich neben dem Tor einige jüdische Familien mit hohem Sicherheitsaufwand angesiedelt. Literatur Erhard und Andrea Gorys: Heiliges Land. Ein 10.000 Jahre altes Kulturland zwischen Mittelmeer, Rotem Meer und Jordan. Dumont-Kunst-Reiseführer, Seite 82. Max Küchler: Jerusalem. Ein Handbuch und Studien-Reiseführer zur Heiligen Stadt. Vandenhoeck & Ruprecht, Band 4, Seite 82. Weblinks Einzelnachweise
Puerta de Herodes

La Puerta de Herodes (שער הפרחים, Sha'ar Hordos), denominada también la Puerta de las Flores o Puerta de la Oveja, es una de las entradas de las murallas de la Ciudad Vieja de Jerusalén. Localizada en la sección noreste del Barrio Musulmán de la ciudad.​ Su nombre se debe al hecho de que esta entrada conduce a la casa de Herodes Antipas, quien, según los relatos bíblicos, fue la autoridad judía ante quien Jesús fue enviado por órdenes Poncio Pilato.​ En 1099, durante la Primera Cruzada, las tropas cristianas asediaron la ciudad desde esta entrada. Referencias Enlaces externos Jerusalén Intramuros
Porte d'Hérode

La porte d'Hérode (en hébreu שער הפרחים, Sha'ar Hapera'him / La porte des Fleurs), est une ouverture pratiquée dans les fortifications de la vieille ville de Jérusalem. Elle se situe au nord-est du quartier musulman de la cité. Son nom vient du fait qu'au Moyen Âge, les pèlerins ont longtemps pensé que le palais d'Hérode Antipas se trouvait à proximité. En 1099, durant la Première croisade, les assaillants chrétiens investirent la ville à partir de cet endroit. Liens externes Ressource relative à l'architecture : Structurae Portail de Jérusalem Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Porta di Erode

La Porta di Erode (in arabo باب الزاهرة‎?, Bāb al-Zāhirah; in ebraico שער הפרחים‎?, Sha'ar HaPrakhim) è una delle entrate alla Città Vecchia di Gerusalemme. Si trova nella parte nord poco distante dalla Porta di Damasco e conduce al quartiere musulmano. Storia Il 15 luglio 1099 i crociati penetrarono e conquistarono Gerusalemme aprendo una breccia nelle mura presso la porta di Erode. Questa porta si apre all'interno di una torre posta tra le mura. È una delle porte più recenti di Gerusalemme. Al tempo in cui Solimano il Magnifico costruì le mura cittadine (1537-1541), c'era una piccola porta situata nella parte est della torre che veniva raramente utilizzata. Nel 1875, per offrire un passaggio verso la città vecchia e in nuovi quartieri che stavano sorgendo fuori dalle mura, gli Ottomani aprirono una nuova porta nel lato frontale della torre che offriva un accesso migliore e serrarono la porta laterale. Nomi Porta di Erode è il nome cristiano attribuito nel XVI - XVII secolo dai pellegrini cristiani i quali credevano erroneamente che l'abitazione di Erode Antipa fosse nelle vicinanze. Bab az-Zahra è il nome arabo poiché in prossimità della porta è situato il quartiere arabo di Bab az-Zahara. Az-Zahra è una storpiatura del nome As-Sahira dato al luogo dove venivano seppellite le persone che avevano sostenuto l'Hajj alla Mecca. Sha'ar HaPrakhim, "Porta dei fiori", è il nome ebraico viene comunemente interpretato come una traduzione del nome arabo Bab az-Zahra. L'etimologia potrebbe fare pensare anche ad un collegamento con la rappresentazione floreale che decora la porta. Note Bibliografia C. Dapino, Israele e i territori palestinesi, in Lonely Planet, ISBN 978-8859207283. Voci correlate Porta d'Oro Porta di Giaffa Porta di Damasco Porta dei Leoni Porta del Letame Via Dolorosa Città Vecchia di Gerusalemme Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla Porta di Erode Collegamenti esterni (EN) The Old City Gates: www.jewishvirtuallibrary.org, su jewishvirtuallibrary.org (archiviato dall'url originale il 29 novembre 2016).
Brama Heroda

Brama Heroda (hebr.: שער הפרחים, Sza'ar ha-Perachim; arab.: باب الساهرةا, Bab az-Zahra) – jedna z ośmiu bram Starego Miasta Jerozolimy. Przez tę bramę wchodzi się od strony północnej na teren Dzielnicy Muzułmańskiej. Bierze swą nazwę od imienia króla Heroda Wielkiego. Arabowie nazywają ją Bramą Kwiatów, ze względu na kamienne ozdobniki umieszczone w jej zewnętrznej fasadzie. Historia Bramę wybudowano w XVI wieku. Turystyka Brama Heroda znajduje się u wylotu starojerozolimskiej Darwish Street. Od strony zewnętrznej zbiegają się u niej Sultan Sulejman Street, Salah ed-Din Street, Harun er-Rashid Street oraz Ibn Sina Road.
Ворота Ірода

Ворота Ірода (араб. باب الساهرة-bāb-as-sahairad — Квіткові ворота, івр. שער הפרחים) — одні з восьми воріт стіни старого міста Єрусалима побудовані у 1538 році Сулейманом Пишним, у часи створення оборонної стіни навколо міста. Ворота відкривають дорогу із північно-східної частини міста з мусульманського району старого міста у арабський квартал східного Єрусалиму. Назва «Ворота Ірода» походить з часів середньовіччя, тоді серед паломників панувала думка, що біля цього місця був будинок Ірода Антипи, який за Євангелієм від Луки (Лк. 23:6) допитував у ньому Ісуса Христа. Під час облоги Єрусалима хрестоносцями у 1099 році на цьому місці Воріт Ірода військам вдалася пробити стіну і увійти в місто. Посилання Ворота Ірода на jewishvirtuallibrary.org [Архівовано 29 листопада 2016 у Wayback Machine.]
Kefar Guiladi

Kefar Guiladi (en hebreu, כפר גלעדי) és un quibuts del consell regional de l'Alta Galilea, al districte del Nord d'Israel. Es troba al sud de Metula, a la frontera amb el Líban. Història El quibuts fou fundat el 1916 per membres de l'organització ha-Xomer, la precursora de la Haganà, en terres propietat de l'Associació Jueva per a la Colonització. De fet, la vila rep el nom d'un dels fundadors de la ha-Xomer. Després de l'atac àrab de Tel Hay del 1920, fou temporalment abandonat, però els seus habitants hi retornaren 10 mesos després. El 6 d'agost de 2006, durant el conflicte israelolibanès de 2006, dotze soldats reservistes de l'exèrcit israelià van morir a causa d'un míssil Katiuixa llançat per Hesbol·là. Els soldats, que formaven part del cos d'artilleria, s'estaven reunint per preparar-se per entrar en acció al conflicte.
Kfar Giladi

Kfar Gilʿadi (hebräisch כְּפַר גִּלְעָדִי Kfar Gilʿadī) ist ein Kibbuz in Israel in der Region Obergaliläa, südlich von Metulla, an der Grenze zum Libanon. Der Kibbuz hatte 2022 720 Einwohner. Geschichte Der Kibbuz wurde am 21. Oktober 1916 durch Mitglieder der HaSchomer auf Land gegründet, das der Jewish Colonization Association gehörte. Nach dem arabischen Angriff auf Tel Chai am 1. März 1920, woran ein Denkmal am Ortseingang Kfar Gilʿadis erinnert, war der Kibbuz zeitweise verlassen worden, aber am 3. Oktober 1920 kehrten die Siedler zurück. Im Jahre 1926 ging Tel Chai in Kfar Gilʿadi auf. Der Pädagoge und Arzt Janusz Koczak, kam in seinem Tagebuch, welches er während der Besatzung der Deutschen im Warschauer Ghetto schrieb, im Zuge einer fiktiven Vision auf den Kibbuz Kfar Giladi zu sprechen. Dort erträumter er sich durch Spenden unbegrenzte Mittel zu besitzen, um einen Wettbewerb "[...] für den Bau eines großen Waisenhauses in den Bergen des Libanon - in der Nähe von Kfar Giladi [...]" ausschreiben zu können. Am 6. August 2006, während des Libanonkrieges 2006, wurden zwölf Reservisten der israelischen Armee getötet, nachdem eine von der Hisbollah aus dem südlichen Libanon abgeschossene Katjuscha-Rakete eingeschlagen war. Fünfzehn weitere wurden verwundet, davon zwei so schwer, dass sie mit MedEvac nach Haifa gebracht werden mussten. Museen Beit HaSchomer, Museum der frühen jüdischen Verteidigungsorganisation HaSchomer mit Filmvorführungen Beit HaRischonim, (Haus der Ersten) zur Geschichte von Ortsgründung und Gründern Siehe auch Joseph Trumpeldor Weblinks Offizielle Webseite (hebräisch) The Jewish Agency for Israel (Memento vom 22. Dezember 2009 im Internet Archive) (englisch) Einzelnachweise
Kfar-Guiladi

Kfar-Guiladi (כפר גלעדי) est un kibboutz créé en 1916 en Haute Galilée sur la route reliant Metoula à Rosh Pina, par des membres de l'organisation Hashomer. Ces derniers baptisent le lieu "Kfar-Guiladi" en souvenir d'Israël Guiladi, qui compte parmi les fondateurs de Hashomer. En mars 1920, les membres du kibboutz combattent aux côtés des pionniers de Tel Haï, puis, après la mort de Joseph Trumpeldor et le recul des combattants de Tel Hai, ils abandonnent à leur tour Kfar-Guiladi. À l'époque de l'immigration illégale, Kfar-Guiladi représente un considérable centre de passage de clandestins venus de Syrie et du Liban. En octobre 1945 un groupe de clandestins juifs est repéré par les gardes-frontières anglais et pisté depuis la frontière jusqu'à Kfar-Guiladi. Alertée, l'armée mandataire encercle le kibboutz et exige la sortie des réfugiés. Face au refus opposé, les Britanniques entrent en force dans l'enceinte du kibboutz. S'ensuit une altercation armée opposant Britanniques aux défenseurs de Kfar-Guiladi, soutenus par les membres d'autres implantations de Galilée venus prêter main-forte. Deux des membres de Kfar-Guiladi trouvent la mort. Les clandestins ne se rendront pas. Aux abords du kibboutz le cimetière, devenu depuis panthéon des défenseurs de Tel Khaï et des gardes du Hashomer, abrite la célèbre statue du lion de Trumpeldor. Chaque année une cérémonie de souvenir y est célébrée. Liens externes (he) Site officiel Portail d’Israël
Kfar Giladi

Kfar Giladi (in ebraico כְּפַר גִּלְעָדִי‎?, "villaggio di Giladi") è un kibbutz israeliano, situato nella Valle di Hula, nel Distretto Settentrionale, in prossimità del confine con il Libano. È ricompreso nella giurisdizione del Consiglio regionale della Galilea settentrionale. Nel 2008, la popolazione ammontava a 499 abitanti. Storia Fondato nel 1916 da membri dell'HaShomer su un'area di proprietà dell'Associazione di colonizzazione ebraica, è intitolato a Israel Giladi, uno dei fondatori dell'HaShomer. Appartiene a Kfar Giladi anche l'insediamento di Tel Hai, nato autonomamente, ma ricompreso nel kibbutz a seguito dell'attacco arabo del 1º marzo 1920, nel quale rimasero uccisi otto ebrei (tra cui Iosif Trumpeldor). Nel 2006, durante la guerra del Libano, un razzo Katyusha sparato da Hezbollah colpì Kfar Giladi, uccidendo 12 riservisti dell'esercito israeliano qui di stanza. Economia L'economia del kibbutz si fonda sull'agricoltura (mele, avocadi, litchi, mais, cotone, grano e patate), sull'allevamento dei bovini e del pollame, nonché sull'itticoltura. Sono presenti, altresì, un asilo nido e un hotel per i turisti. Archeologia Mausoleo Yad Ezechia – Giv'at ha-Shoqet Nel 1961, J. Kaplan condusse uno scavo a Giv'at ha-Shoqet, una collina situata a sud-ovest dell'area edificata di Kfar Giladi, e rivelò un mausoleo con tre livelli di sepoltura. Il livello più alto, lo Strato I, conteneva un sarcofago vuoto su cui era inciso il nome ebraico Ezechia, indicando che apparteneva a un individuo ebreo. Kaplan propose che il mausoleo fosse stato costruito per ospitare questo sarcofago. Lo strato sottostante, Stratum II, situato sotto il pavimento del mausoleo, conteneva sette tombe rettangolari, alcune caratterizzate da bare di piombo adornate con raffigurazioni come Ercole; uno di loro aveva un diadema d'oro e un braccialetto ornato di pietre semipreziose. Lo strato più basso (strato III) comprendeva un sarcofago in marmo appartenente a Eracleide. Kaplan ha identificato due periodi di utilizzo: il primo (Strato I e III) risalente non oltre la dinastia dei Severi (192–235 d.C.), con sepolti Ezechia ed Eraclide, e il secondo (Strato II) con le sette tombe risalenti al 290–290 circa. 310 d.C. Galleria d'immagini Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Kfar Giladi Collegamenti esterni (HE) Sito ufficiale, su kfar-giladi.org.il.
Kfar Giladi

Kfar Giladi (Hebreeuws: כְּפַר גִּלְעָדִי, vertaald: Dorp van Giladi) is een kibboets in Galilea in Israël, gelegen ten zuiden van Metula aan de Libanese grens. Het dorp valt bestuurlijk onder de bevoegdheid van de regionale raad van Hoger Galilea. In 2016 had de kibboets 653 inwoners. Geschiedenis Kfar Giladi werd in 1916 gesticht door leden van Hashomer op grond die was aangekocht door de Joodse kolonisatievereniging. De kibboets werd vernoemd naar Israël Giladi, een van de oprichters van Hashomer. Na de Arabische aanval op Tel Hai in 1920 werd de kibboets tijdelijk verlaten. Tien maanden later kwamen de kolonisten terug. Tussen 1916 en 1932 telde de kibboets tussen de 40 en 70 inwoners. In 1932 kwamen er zo'n 100 nieuwe inwoners, voornamelijk jonge immigranten, bij. Deze kwamen uit de groep van tussen de 8000 en 10.000 Joodse immigranten die Palestina werden binnengesmokkeld via Kfar Giladi. In een operatie die bekend staat als Mivtzah HaElef werden er tussen 1945 en 1948 1300 Joodse kinderen binnengesmokkeld uit Syrië. In de kibboets werd een deel van hen opgevangen en in werkkleding verborgen in kippenhokken en stallen van de kibboets. Gebeurtenissen die in het dorp plaatsvonden gedurende de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 worden herdacht met plaquettes die zijn aangebracht op sommige gebouwen uit die tijd. Op 6 augustus 2006, tijdens de Israëlisch-Libanese Oorlog, werden bij Kfar Giladi twaalf reservisten van het Israëlische leger gedood toen ze geraakt werden door een Katjoesjaraket die vanuit Zuid-Libanon werd afgeschoten door Hezbollah. Economie De economie van Kfar Giladi is gebaseerd op landbouw, een steengroeve, kinderdagverblijven en een hotel. De kibboets teelt voornamelijk appels en avocado's en daarnaast lychees, maïs, katoen, tarwe en aardappelen. Er worden ook kippen en koeien gehouden. Bezienswaardigheden Acht stenen gebouwen die gebouwd zijn in 1922 zijn gerestaureerd. Ze behoren tot de vroege bouwwerken van de nederzetting. Afbeeldingen Externe links Keeping the Kibbutz, Video documentaire over Kfar Giladi (he) Officiële website
Kefar Giladi

Kefar Giladi (hebr. כפר גלעדי) – kibuc położony w samorządzie regionu Ha-Galil ha-Eljon, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Leży na północy Górnej Galilei, w pobliżu granicy z Libanem. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Historia Kibuc został założony w 1916 przez członków Ha-Szomer. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na rolnictwie i turystyce. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Kefar Giladi Google Maps Mapa kibucu Kefar Giladi
Kfar Giladi

Kfar Giladi (em hebraico: כְּפַר גִּלְעָדִי, lit. Giladi Village) é um kibbutz localizado no norte de Israel. Se localiza nas Montanhas de Naftali. Foi fundado em 1916. Ver também Kibbutz Referências Ligações externas Official website Kfar Giladi Jewish Agency for Israel Atlas des sites Prochaine-Orient 14000 et 5700 BP - MOM's online application - Atlas of Near East Archaeological Sites 14000 to 5700 BP
Градинска гробница

Градинската гробница (на иврит: גן הקבר) е археологически обект в Йерусалим, Израел. Разположена е в парк непосредствено на север от стените на древния град и представлява скална гробница, датирана към VIII – VII век пр. Хр. Много евангелисти и други протестанти смятат гробницата за мястото, на което е погребан Иисус Христос – за разлика от повечето християни, според които Божи гроб е в църквата „Възкресение Христово“ – поради което гробницата привлича стотици хиляди поклонници годишно. Бележки
Tumba do Jardim

Tumba do Jardim é um túmulo talhado na rocha localizado em Jerusalém, que foi descoberto em 1867 e, posteriormente, foi considerado por alguns cristãos - principalmente os protestantes e evangélicos - como o local do sepultamento vazio e ressurreição de Jesus. O jardim é administrado pela Garden Tomb Association, membro da Aliança Evangélica de Israel e da Aliança Evangélica Mundial. História A tumba escavada na rocha foi descoberta em 1867 por arqueólogos e tem sido proposta como o local do sepultamento e ressurreição de Jesus. Desde 1894, a Tumba do Jardim e seus jardins circundantes são mantidos como um lugar de culto e reflexão cristã por um fundo de caridade não-confessional cristão baseada no Reino Unido chamada Associação da Tumba do Jardim. O protestantes e evangélicos consideram o local como o túmulo de Jesus. Afiliação O jardim é administrado pela Garden Tomb Association, membro da Aliança Evangélica de Israel e da Aliança Evangélica Mundial. Controvérsias Em 1986, Gabriel Barkay criticou os defensores da localização do jardim e da Igreja do Santo Sepulcro por apresentarem mais argumentos teológicos e apologéticos do que científicos. Em 2010, o diretor do jardim, Richard Meryon, afirmou em uma entrevista ao "The Jerusalem Post" que cada acampamento tinha evidências acadêmicas e arqueológicas em favor da localização real, e que apenas um dos dois poderia estar certo, mas que o importante era o simbolismo do lugar e principalmente a história de Jesus e não uma garantia do lugar exato. Na mesma entrevista, Steve Bridge, pastor aposentado que trabalhava como voluntário no jardim, afirmou que grupos católicos iam ao local regularmente e que os guias não faziam política, com ênfase na crucificação e na ressurreição de Jesus. Referências Ligações externas Site Oficial
Садовая могила

Садо́вая моги́ла (ивр. גן הקבר, араб. بستان قبر السيد المسيح) — древнее еврейское пещерное захоронение, расположенное к северу от стен Старого города Иерусалима, неподалёку от Дамасских ворот, у подножия небольшого холма. Начиная с конца XIX века англикане и некоторые другие протестанты почитают эту пещеру как настоящую гробницу Христа. Предположение об этом сделал в 1882—1884 годах английский генерал Чарльз Гордон, с доводами которого согласились некоторые протестанты. Между тем форма пещеры указывает на то, что это захоронение IX—VII веков до н. э. и, следовательно, во времена Распятия Христа оно не могло быть «новым гробом» (Мф. 27:60, Ин. 19:41, Лк. 23:53), как сообщает Евангелие. Во времена крестоносцев пещера использовалась как конюшня. Садовая могила расположена неподалёку от так называемой Голгофы Гордона. См.также Гроб Господень Акелдама Примечания