Adamit (kibuc)

Adamit (hebr. אדמית; ang. Adamit) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Matte Aszer, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit). Położenie Kibuc jest położony na wysokości 453 metrów n.p.m. w górzystej okolicy północno-zachodniej części Górnej Galilei. Leży na południowym skraju stromej skarpy płaskowyżu Wyżyny Adamit (ok. 460 m n.p.m.). Po stronie południowej znajduje się głębokie wadi strumienia Becet (spadek terenu wynosi ponad 200 metrów), a po stronie zachodniej i północnej jest wadi strumienia Namer (spadek terenu około 100 metrów). Oba strumienie łączą się i spływają w kierunku zachodnim między wzgórzami Zachodniej Galilei na równinę przybrzeżną Izraela. Teren wznosi się w kierunku północno-wschodnim. Okoliczne góry są w większości zalesione. W odległości około 600 metrów na północnym zachodzie przebiega granica Libanu. W otoczeniu Adamit znajdują się miejscowość Szelomi, kibuce Elon i Chanita, moszaw Ja’ara, oraz arabska wieś Aramisza. Na wschód od kibucu znajduje się baza wojskowa Szomera, a przy granicy libańskiej są położone posterunki Sigint i Adamit. Po stronie libańskiej leżą wioski Alma asz-Szab, Butajszijja i Zahajra. Podział administracyjny Adamit jest położony w Samorządzie Regionu Matte Aszer, w Poddystrykcie Akka, w Dystrykcie Północnym. Demografia Stałymi mieszkańcami kibucu są wyłącznie Żydzi. Tutejsza populacja jest świecka: Historia Pierwotnie w okolicy tej istniała arabska wieś Chirbat Iribbin (około 1 km na wschód). Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w 1948 roku w rejonie wioski stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w październiku 1948 roku Izraelczycy przeprowadzili operację Hiram, w trakcie której 31 października 1948 roku zajęto wieś. Wszystkich jej mieszkańców wysiedlono (uciekli do sąsiedniego Libanu), a domy wyburzono. Po wojnie w tamtym rejonie istniały nieuznawane oficjalnie przez władze izraelskie beduińskie koczowiska al-Nawaqir, Arab al-Aramsza, Dżordeikh i Kirbat Idmit. Dopiero przyjęta w latach 80. XX wieku polityka przymusowego osiedlania Beduinów, spowodowała zmianę podejścia do koczowisk, które przekształcono w wieś Aramisza. Wcześniej, bo w sierpniu 1958 roku, przy granicy z Libanem powstała żydowska osada Adamit. Początkowo była to paramilitarna wieś rolnicza wchodząca w część programu Nachal. Ten program wojskowy umożliwiał żydowskim osadnikom połączenie służby wojskowej w Siłach Obronnych Izraela z pracą rolniczą. Założycielami byli członkowie młodzieżowej organizacji syjonistycznej Ha-Szomer Ha-Cair z Francji. Trudności ekonomiczne spowodowały jednak, że w 1967 roku osada została porzucona. W 1969 roku opiekę nad zabudowaniami przejął Ha-Kibuc Ha-Arci. Na zasadach wolontariatu członkowie ruchu przyjeżdżali tutaj na rok i pracowali przy utrzymaniu upraw rolniczych. W 1971 roku nastąpiła odbudowa kibucu, w którym zamieszkali imigranci z Wielkiej Brytanii, Kanady i Stanów Zjednoczonych. Wszyscy oni przeszli wcześniej szkolenie w kibucu Miszmar ha-Emek. W latach 80. XX wieku kibuc znalazł się w głębokim kryzysie gospodarczym. Postępowanie ugodowe z bankami zakończyło się w 2011 roku. Kibuc jest w trakcie procesu częściowej prywatyzacji, tak aby jego członkowie osiągnęli niezależność ekonomiczną. W 2003 roku zainicjowano budowę nowego osiedla mieszkaniowego. Powstało ono w zachodniej części kibucu i oferuje domy na sprzedaż. Edukacja Kibuc utrzymuje przedszkole. Starsze dzieci są dowożone do szkoły podstawowej i średniej w kibucu Kabri. Kultura i sport W kibucu znajduje się dom kultury z biblioteką. Jest tutaj basen pływacki, boisko do piłki nożnej oraz sala sportowa z siłownią. Turystyka Kibuc jest położony na wzgórzu, z którego rozciąga się rozległa panorama na Galileę. Po stronie południowej znajduje się Rezerwat Przyrody Strumienia Becet. Okoliczne góry są porośnięte lasami i stanowią cel licznych wędrówek pieszych. Ruch turystyczny jest jednak podporządkowany izraelskim siłom bezpieczeństwa, które udostępniają okolicę w zależności od sytuacji na granicy libańskiej. Gospodarka Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie, jednak stopniowo rośnie znaczenie obsługi ruchu turystycznego. Uprawia się tutaj awokado, winorośl, ciecierzycę, banany i tytoń, oraz hoduje drób. Znajduje się także wytwórnia chipsów oraz zakład metalowy Matad Adamit Industries. Infrastruktura Kibuc posiada przychodnię zdrowia, sklep wielobranżowy i warsztat mechaniczny. Transport Z kibucu wyjeżdża się na północ na drogę nr 8993, którą jadąc na północny wschód dojeżdża się do wsi Aramisza, lub na południowy zachód do skrzyżowania z drogą nr 899. Jadąc drogą nr 899 na wschód dojeżdża się do moszawu Ja’ara, lub na zachód do drogą nr 70 przy miejscowości Szlomi. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne kibucu Adamit. [w:] Google Maps [on-line]. [dostęp 2013-04-19]. (ang.). Mapa kibucu Adamit. [w:] Amudanan [on-line]. [dostęp 2013-04-19]. (hebr.).