NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Guevulot

Guevulot (en hebreo: גְּבוּלוֹת‎) es un kibutz ubicado en el distrito Sur de Israel, en el noroeste del desierto del Néguev, siendo dependiente del Concejo Regional Eshkol. En 2021 tenía una población de 399 habitantes.​ Está situado a 122 metros sobre el nivel del mar.​ Historia El pueblo fue fundado en terrenos propiedad del Fondo Nacional Judío (FNJ) el 12 de mayo de 1943 por inmigrantes de Rumanía y Turquía, que eran miembros del grupo "Kibbutz Eretz Israel Gimel" de Hashomer Hatzair, con ayuda financiera de Keren Hayesod. Inicialmente llamado Mitzpe Guevulot (en hebreo: מִצְפֶּה גְּבוּלוֹת, lit. "Mirador de las fronteras"), fue el primero de los tres miradores, siendo los otros Beit Eshel y Revivim. Fue el segundo asentamiento judío moderno en el Néguev y el primero en la zona de Gaza.​​ Su objetivo era vigilar las tierras del JNF, así como investigar el suelo y el clima de la región y evaluar su idoneidad para la agricultura. Fue reconocido como kibutz en 1946. Antes de la guerra árabe-israelí de 1948 estaba dividido en dos: un pequeño grupo de familias en su ubicación de posguerra y el resto en la base militar cercana. Durante la guerra, la base sirvió a la 8ª Brigada. Después, en 1949, todos los residentes se trasladaron a la ubicación actual de Guevulot, a 1,5 km al sur de la base. Referencias Enlaces externos Sitio web oficial
Гвулот

Гвулот (івр. גְּבוּלוֹת) — кібуц в північно-західній частині пустелі Негев в Ізраїлі, розташований неподалік кордону з Сектором Газа. Підпадає під юрисдикцію регіональної ради Ешколь. Історія Село було засноване 12 травня 1943 року на землі, що належить Єврейському національному фонду (ЄНФ) іммігрантами з Румунії та Туреччини, які були членами групи «Кібуц Ерец Ізраель Гімель» Га-Шомер га-цаїр, за фінансової допомоги «Керен Хайесод». Спочатку названий Міцпе Гвулот (іврит: מִצְפֶּה גְּבוּלוֹת, букв. «прикордонний оглядовий пункт»), він був першим із трьох оглядових пунктів, іншими були Бейт Ешель і Ревівім. Це було друге сучасне єврейське поселення в Негеві та перше в районі Гази. Його метою була охорона земель ЄНФ, а також дослідження ґрунтів і клімату регіону та оцінка їх придатності для сільського господарства. Гвулот було визнано кібуцем у 1946 році. До арабо-ізраїльської війни 1948 року він був розділений на дві частини: невелике скупчення сімей у його післявоєнному місці, а решта на сусідній військовій базі. Під час війни на базі розташовувалася 8-ма бригада ізраїльскої армії. Після війни, у 1949 році, усі жителі переїхали до нинішнього місця розташування Гвулот, приблизно за 1,5 км на південь від бази. Соліст англійського гурту «Duran Duran» Саймон Ле Бон працював у кібуці Гвулот. Перебуваючи тут, він написав ранні тексти для низки пісень гурту: «Careless Memories», «The Chaffeur», «Sound of Thunder», «Tel Aviv». Примітки Посилання Офіційний вебсайт (івр.)
Masu'ot Jicchak

Masu'ot Jicchak (hebrejsky מַשּׂוּאוֹת יִצְחָק‎, doslova „Jicchakova strážná světla“, v oficiálním přepisu do angličtiny Massu'ot Yizhaq, přepisováno též Masu'ot Yitzhak) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Jižním distriktu, v Oblastní radě Šafir. Geografie Leží v nadmořské výšce 66 metrů v pobřežní nížině, v regionu Šefela. Východně od osady protéká vodní tok Lachiš, do kterého tu zleva ústí vádí Nachal Guvrin. Obec se nachází 10 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 42 kilometrů jižně od centra Tel Avivu, cca 52 kilometrů jihozápadně od historického jádra Jeruzalému a 6 kilometrů jihozápadně od města Kirjat Mal'achi. Masu'ot Jicchak obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Masu'ot Jicchak je na dopravní síť napojen pomocí dálnice číslo 3. Dějiny Masu'ot Jicchak byl založen v roce 1949. Původně ale tato osada vznikla již roku 1945, a to v hornatém regionu Guš Ecion, jižně od Jeruzaléma, kde se utvořil blok čtyř židovských osad. Jejími zakladateli byli Židé z Československa, Německa a Maďarska, kteří přežili holokaust. Během války za nezávislost v roce 1948 byly ale tyto vesnice dobyty arabskými jednotkami a jejich obyvatelé zajati jordánskými silami. Obránci Masu'ot Jicchak (společně s osadníky z Revadim a Ejn Curim ) kapitulovali 14. května 1948 a složili zbraně do rukou vítězné Arabské legie. Po konci války se osadníci ze zajetí vrátili a roku 1949 založili v nynější lokalitě novou vesnici. Roku 1952 byl stávající kibuc Masu'ot Jicchak proměněn na mošav. Obec je pojmenována podle rabína Jicchaka ha-Levi Herzoga. Místní ekonomika je založena na zemědělství a průmyslu. Probíhá stavební expanze (138 nových bytových jednotek). Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Masu'ot Jicchak Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší obec vesnického typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 695 lidí. Během roku 2014 populace klesla o 1,0 %. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Masu'ot Jicchak na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky Oblastní rady Šafir Archivováno 12. 8. 2010 na Wayback Machine. (hebrejsky) Oficiální stránky obce Archivováno 14. 8. 2012 na Wayback Machine.
Masu'ot Yitzhak

Masu'ot Yitzhak (Hebrew: מְשּׂוּאוֹת יִצְחָק, lit. Yitzhak's Beacons) is a moshav shitufi in southern Israel. Located near Ashkelon, it falls under the jurisdiction of Shafir Regional Council. The original kibbutz in Gush Etzion was destroyed and depopulated in the 1948 Arab–Israeli War, and a new settlement was established in 1949 in a different location. In 2024 it had a population of 731. History Kibbutz Masu'ot Yitzhak was founded in 1945 in Gush Etzion, midway between Jerusalem and Hebron. The settlers were young pioneers from Hungary, Czechoslovakia, and Germany who arrived before World War II. The kibbutz was named for the chief rabbi of Mandatory Palestine, Yitzhak HaLevi Herzog. The settlers of Masu'ot Yitzhak rose to the challenge of living in the Judean Mountains, building homes and planting orchards. In 1948, Gush Etzion was captured by the Arab Legion. The residents of Kfar Etzion were massacred, and all other inhabitants of Gush Etzion, including the residents of Masu'ot Yitzhak, were captured and imprisoned in Jordan. After their return from captivity in 1949, the Masu'ot Yitzhak pioneers established a new moshav of the same name near Shafir, a region inhabited by the Philistines in biblical times. Shafir had served as a base for the southern front of the Israeli army during the 1948 war, and the land on which the new Masu'ot Yitzhak was founded had until shortly beforehand belonged to the depopulated Palestinian village of al-Sawafir al-Gharbiyya. Tzahali, a military preparatory program for religious girls, is based in Masu'ot Yitzhak. Economy The moshav economy is based on agriculture and industry. A reservoir was built 40 years ago to harness the winter flood waters of Nahal Lachish for farming. The water is used to irrigate 125 acres (0.51 km2) of avocado trees. References Further reading Yossi Katz, Between Jerusalem and Hebron: Jewish Settlement in the Pre-State Period External links Village website Archived 2012-08-14 at the Wayback Machine (in Hebrew) Memorial for Masu'ot Yitzhak in Gush Etzion Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine Etzion Bloc (in Hebrew) Orit Segal (2006): Massu’ot Yizhaq Final Report, Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys in Israel, No. 118.
Massu’ot Jicchak

Massu’ot Jicchak (hebr. משואות יצחק) – moszaw położony w samorządzie regionu Szafir, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Leży w południowej części Szefeli, w odległości 6 km na zachód od miasta Kirjat Malachi, w otoczeniu moszawów Giwati, Be’er Towijja i Kefar Warburg, oraz wioski Merkaz Szappira. Na zachód od moszawu znajduje się duża baza wojskowa Sił Obronnych Izraela. Historia Pierwotnie kibuc Massu’ot Jicchak został założony w październiku 1945 w grupie żydowskich osiedli Gusz Ecjon w górach Judzkich, pomiędzy Jerozolimą a Hebronem. Założycielami byli młodzi imigranci z Węgier, Czechosłowacji i Niemiec, którzy przybyli do Mandatu Palestyny przed wybuchem II wojny światowej. Osadę nazwano na cześć naczelnego rabina Palestyny Icchaka Halevi Herzoga, z okazji jego 50. urodzin. Podczas wojny o niepodległość w 1948 jordański Legion Arabski zdobył i zniszczył kibuc Massu’ot Jicchak. Jordańscy żołnierze dopuścili się masakry na jego mieszkańcach, a ocalonych wzięto do niewoli. Jako jeńcy wojenni przebywali przez dziewięć miesięcy w Jordanii. Gdy w 1949 jeńcy zostali uwolnieni, powrócili oni do Izraela i założyli nową osadę w pobliżu istniejącego moszawu Szafir. W 1952 osada została przekształcona w moszaw. Edukacja Na przełomie 2006–2007 Centrum Studiów Żydowskich Jacoba Herzoga uruchomiło w Massu’ot Jicchak pierwszy kurs przygotowawczy do służby wojskowej dla religijnych kobiet (hebr. Tzahali). Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie (melony) i sadownictwie. Z przemysłu znajdują się tutaj zakłady Albaad produkujące wyroby papiernicze. Komunikacja Z moszawu wychodzi lokalna droga, którą jadąc na południe dojeżdża się do skrzyżowania z drogą ekspresową nr 3 (Aszkelon–Modi’in-Makkabbim-Re’ut). Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Massu’ot Jicchak Google Maps Mapa moszawu Massu’ot Jicchak Amudanan Pamięci zniszczonego kibucu Massu’ot Jicchak w Gusz Ecjon. etzion-bloc.org.il. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-27)].
Sdei Trumot

Sdei Trumot (Hebrew: שדי תרומות) is a moshav in northern Israel. Located in the Beit She'an Valley about 7 km (4 mi) south of Beit She'an, it falls under the jurisdiction of Valley of Springs Regional Council. In 2024 it had a population of 638. The moshav is one of four moshavim in the "Bikurah" bloc. The others are Revaya, Rehov, and Tel Teomim, which are l located nearby. History The village founded in 1951 by Kurdish Jews immigrants from the village of Sandur in Iraq. The name "Sdei Trumot" is based on the lamentation of David for Saul and Jonathan who were killed in a war against the Philistines on nearby Mount Gilboa. The words "Sdei trumot," meaning "fields of offerings," appear in Samuel II, chapter 1, verse 21. Sdei Trumot was established on the lands of the depopulated Palestinian village of Al-Samiriyya. On 19 June 2003, a suicide attack in the moshav killed the storekeeper, Avner Mordechai. Economy The primary source of income in the early days was agriculture and cattle raising. Today the village operates greenhouses and uses advanced technology. References
Kfar Monaš

Kfar Monaš (hebrejsky כְּפַר מוֹנַשׁ, doslova „Monašova vesnice“, v oficiálním přepisu do angličtiny Kefar Monash, přepisováno též Kfar Monash) je vesnice typu mošav v Izraeli, v Centrálním distriktu, v Oblastní radě Emek Chefer. Geografie Leží v nadmořské výšce 20 metrů v hustě osídlené a zemědělsky intenzivně využívané pobřežní nížině respektive Šaronské planině. Obec se nachází 6 kilometrů od břehu Středozemního moře, cca 32 kilometrů severovýchodně od centra Tel Avivu, cca 51 kilometrů jižně od centra Haify a 10 kilometrů jižně od města Chadera. Kfar Monaš obývají Židé, přičemž osídlení v tomto regionu je etnicky převážně židovské. Kfar Monaš je na dopravní síť napojen pomocí lokální silnice číslo 5711, jež západně od vesnice ústí do dálnice číslo 4. Dějiny Kfar Monaš byl založen v roce 1946. Nazván je podle židovského generála australské armády Johna Monashe. Zakladateli vesnice byla skupina židovských veteránů, kteří v druhé světové válce bojovali v britské armádě. Šlo převážně o Židy z Evropy, USA a Jižní Afriky. Před rokem 1949 měl mošav rozlohu katastrálního území 1 250 dunamů (1,25 kilometru čtverečního). Správní území obce nyní dosahuje 2700 dunamů (2,7 kilometrů čtverečních). Vesnice obsahuje 68 soukromých farem. V roce 1998 začala stavební expanze obce, při níž došlo k výstavbě 73 dalších domů. Do poloviny 80. let 20. století byla místní ekonomika založena na zemědělství, pak začaly převažovat jiné obory (služby, dojíždění za prací mimo obec). V obci funguje společenské centrum, poštovní úřad, knihovna a synagoga. Jednou z nejstarších staveb je věžovitý objekt vodního rezervoáru. Od roku 1979 je v mošavu v provozu plavecký bazén. Poblíž vesnice se nachází správní budova Oblastní rady Emek Chefer. Na jižním okraji obce se rozkládá vzdělávací komplex Midrešet Ruppin. Demografie Podle údajů z roku 2014 tvořili naprostou většinu obyvatel v Kfar Monaš Židé (včetně statistické kategorie „ostatní“, která zahrnuje nearabské obyvatele židovského původu ale bez formální příslušnosti k židovskému náboženství). Jde o menší sídlo vesnického typu s dlouhodobě rostoucí populací. K 31. prosinci 2014 zde žilo 946 lidí. Během roku 2014 populace klesla o 0,3 %. Odkazy Reference Související články mošav Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kfar Monaš na Wikimedia Commons (hebrejsky) Oficiální stránky obce
Kfar Monash

Kfar Monash (Hebrew: כפר מונש, lit. 'Monash Village') is a moshav in central Israel. Located in the northern part of the Sharon plain and covering 2,700 dunams, it falls under the jurisdiction of Hefer Valley Regional Council. In 2024 it had a population of 953. The vast majority of its residents are Jewish. History The moshav was founded in 1946 by Jewish former Australian servicemen, and was named after the Jewish Australian general, Sir John Monash. It is known among archaeologists as the finding place of the Kfar Monash Hoard. The Ruppin Academic Center, established in 1949, is located nearby. At its founding, the village contained a sophisticated printing press and was engaged in producing maps and atlases. However, the economic crisis in the early 1950s led to its closure in 1953, and agriculture became the main livelihood of most residents. Local agriculture and husbandry consists primarily of citrus orchards, but also includes growing flowers in greenhouses, and raising chickens and turkeys. See also Kfar Monash Hoard References
Kefar Monash

Kefar Monash (hebr. ‏כפר מונש‎) – moszaw położony w samorządzie regionu Emek Chefer, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu. Leży na równinie Szaron w otoczeniu miasteczka Kefar Jona, moszawów Bet Jicchak-Sza’ar Chefer, Kefar Jedidja, Hadar Am, Kefar Chajjim, Bet ha-Lewi i Channi’el, kibuców Miszmar ha-Szaron i Ha-Ogen, oraz wioski Gannot Hadar. Na południowy wschód od moszawu znajduje się baza szkoleniowa Sił Obronnych Izraela zwana „Obszarem 21”. Jest siedzibą władz administracyjnych samorządu regionu Emek Chefer. Historia Moszaw został założony w 1946 przez zdemobilizowanych żydowskich żołnierzy z Brytyjskich Sił Zbrojnych. Nazwano go na cześć australijskiego gen. sir Johna Monasha (1865–1931) z czasów I wojny światowej, który był Żydem. Edukacja W moszawie znajduje się szkoła podstawowa Emek Hefer oraz centrum edukacji religijnej Chabad Kefar Monash. Kultura i sport W moszawie jest ośrodek kultury oraz basen pływacki. Gospodarka Gospodarka moszawu opiera się na intensywnym rolnictwie, sadownictwie, hodowli drobiu i bydła mlecznego. Firma Aquology Ltd. rozwija systemy intensywnej hodowli homarów oraz obiekty produkujące słodką wodę do ich hodowli. Komunikacja Przez moszaw przebiega droga nr 5711 , którą jadąc na zachód dojeżdża się do drogi ekspresowej nr 4 (Erez–Kefar Rosz ha-Nikra), lub na wschód do moszawu Channi’el. Lokalna droga prowadzi na północny wschód do moszawu Bet ha-Lewi. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne moszawu Kefar Monash Google Maps Mapa moszawu Kefar Monash Amudanan
Kfar Monash

Kfar Monash (în ebraică כְּפַר מוֹנַשׁ, lit. satul Monash) este un moșav din centrul Israelului. Situat în partea de nord a câmpiei Sharon și acoperind 2.700 dunami, aceasta intră sub jurisdicția Consiliului egional Valea Hefer. În 2019 avea o populație de 943 de locuitori. Marea majoritate a locuitorilor săi sunt evrei. Istoric Moșavul a fost fondat în 1946 de către foști militari australieni evrei, și a fost numit după generalul evreu australian, Sir John Monash. Este cunoscut printre arheologi ca locul de descoperire al Tezaurului Kfar Monash. Centrul Academic Ruppin, înființat în 1949, este situat în apropiere. La fondarea sa, satul conținea o tipografie sofisticată și era implicat în producerea de hărți și atlase. Cu toate acestea, criza economică de la începutul anilor 1950 a dus la închiderea tipografiei în 1953, iar agricultura a devenit principalul mijloc de trai al majorității locuitorilor. Agricultura și creșterea locală constă în principal din livezi de citrice, dar include și cultivarea florilor în sere și creșterea găinilor și curcanilor. Vezi și Tezaurul Kfar Monash Note
Harashim

Harashim (hebreu: חֲרָשִׁים‎, lit. ‘artesans’) és un assentament comunitari al Districte del Nord d'Israel. És a l'Alta Galilea al nord de Karmiel i cau sota la jurisdicció del Consell Regional de Misgav. El 2021 tenia 377. Es troba a 830 metres d'altitud. Harashim és el lloc habitat més plujós d'Israel. Història El poble es va establir el 1980 com a part del pla de la judaització de Galilea per alentir l'assentament jueu a la regió. El seu número es deriva de la propera Tel Harashim, un poble jueu de l'edat del ferro on es creu que els habitants treballaven com a ferrers. Geografia Clima Harashim té un clima mediterrani (Classificació climàtica de Köppen: Csa) amb estius calorosos i secs i hiverns frescos, plujosos i ocasionalment nevats. El poble rep 986,8 mm de precipitació per any. Els estius són calorosos i sense pluja, amb una temperatura màxima mitjana de 29 °C i una temperatura mínima mitjana de 18 °C. Els hiverns són frescos i humits, i ocasionalment les precipitacions són en forma de neu. Els hiverns tenen una temperatura màxima mitjana de 12 °C i una temperatura mínima mitjana de 5 °C. Harashim és el lloc habitat més plujós d'Israel. Referències Enllaços externs Harashim - Lloc web oficial
Charaschim

Charaschim (hebräisch חֲרָשִׁים Charaschīm [χaraʃim], deutsch ‚Handwerker‘) ist eine Gemeinschaftssiedlung in Obergaliläa im Nordbezirk Israels, nördlich von Karmiʾel und fällt unter die Zuständigkeit des Regionalverbandes von Misgav. Im Jahr 2021 hatte sie 377 Einwohner. Die Höhe des Dorfes beträgt 830 Meter über dem Meeresspiegel. Charaschim ist der regenreichste bewohnte Ort in Israel. Geschichte Das Dorf wurde 1980 als Teil des Aussichtsplans von Galiläa gegründet, um die jüdische Ansiedlung in der Region zu fördern. Sein Name leitet sich vom nahe gelegenen Tel Charaschim ab, einem jüdischen Dorf aus der Eisenzeit, in dem die Bewohner vermutlich als Schmiede arbeiteten. Geographie Klima Trotz seiner Höhenlage herrscht in Charaschim ein Heiß-Sommer-Mittelmeerklima (Klimaklassifikation nach Köppen und Geiger: Csa). Das Dorf erhält 986 mm Niederschlag pro Jahr. Die Sommer sind heiß und regenlos mit einer durchschnittlichen Höchsttemperatur von 29 °C und einer durchschnittlichen Tiefsttemperatur von 18 °C. Die Winter sind kühl und regnerisch, gelegentlich schneereich mit einer durchschnittlichen Höchsttemperatur von 12 °C und einer durchschnittlichen Tiefsttemperatur von 5 °C. Charaschim ist der regenreichste bewohnte Ort in Israel. Weblinks Einzelnachweise
Harashim

Harashim (Hebrew: חֲרָשִׁים, lit. 'Craftsmen') is a community settlement in northern Israel. Located in the Upper Galilee to the north of Karmiel, it falls under the jurisdiction of Misgav Regional Council. In 2024 it had a population of 323. Its elevation is 830 m (2,723.10 ft). Harashim is the wettest inhabited place in Israel. History The village was established in 1980 as part of the Galilee lookout plan to encourage Jewish settlement in the region. Its name is derived from nearby Tel Harashim, an Iron Age Jewish village where it is believed the inhabitants worked as blacksmiths. Geography Climate Harashim has a Mediterranean climate (Köppen climate classification: Csa) with hot, dry summers and cool, rainy and occasionally snowy winters. The village receives 986.8 mm (39 in) of precipitation per year. Summers are rainless and hot with an average high temperature of 29 °C (84 °F) and an average low temperature of 18 °C (64 °F). Winters are cool and wet, and precipitation is occasionally in the form of snow. Winters have an average high temperature of 12 °C (54 °F) and an average low temperature of 5 °C (41 °F). Harashim is the wettest inhabited place in Israel. References
Harashim

Harashim (en hebreo: חֲרָשִׁים‎, tdl. ‘artesanos’) es un asentamiento comunitario ubicado en el Distrito Norte de Israel. Ubicado en la Alta Galilea al norte de Carmiel, cae bajo la jurisdicción del Concejo Regional Misgav. En 2021 tenía una población de 377.​ Su elevación es de 830 metros s. n. m..​ Harashim es el lugar habitado más lluvioso de Israel.​ Historia El pueblo se estableció en 1980 como parte del plan de la judaización de Galilea para alentar el asentamiento judío en la región. Su nombre se deriva de la cercana Tel Harashim, un pueblo judío de la Edad del Hierro donde se cree que los habitantes trabajaban como herreros.​ Geografía Clima Harashim tiene un clima mediterráneo típico (Clasificación climática de Köppen: Csa) con veranos calurosos y secos e inviernos frescos, lluviosos y ocasionalmente nevados. El pueblo recibe 986,8 mm de precipitación por año. Los veranos son calurosos y sin lluvia, con una temperatura máxima promedio de 29 °C y una temperatura mínima promedio de 18 °C. Los inviernos son frescos y húmedos, y ocasionalmente las precipitaciones son en forma de nieve. Los inviernos tienen una temperatura máxima promedio de 12 °C y una temperatura mínima promedio de 5 °C. Harashim es el lugar habitado más lluvioso de Israel.​ Referencias
Harachim

Harachim (en hébreu : חֲרָשִׁים ; litt. artisans) est une localité communautaire située dans le district nord, en Israël. Située en Haute Galilée au nord de Karmiel, elle relève de la compétence du Conseil régional de Misgav. Selon le Bureau central des statistiques israélien, la population était de 377 habitants lors de l'année 2021. Elle est située à 830 mètres d'altitude. Harachim est le lieu habité le plus pluvieux d'Israël. Histoire Le village a été créé en 1980 dans le cadre du plan de guet de Galilée pour encourager l'implantation juive dans la région. Son nom est dérivé de Tel Harachim à proximité, un village juif de l'âge du fer où l'on pense que les habitants travaillaient comme forgerons. Climat Harachim a un climat méditerranéen (classification de Köppen : Csa) avec des étés chauds et secs et des hivers frais, pluvieux et parfois neigeux. Le village reçoit 986,8 mm de précipitations par an. Les étés sont chauds et sans pluie avec une température moyenne élevée de 29 °C et une température moyenne basse de 18 °C. Les hivers sont frais et humides, et les précipitations prennent parfois la forme de neige. Les hivers ont une température moyenne élevée de 12 °C et une température moyenne basse de 5 °C. Harachim est le lieu habité le plus pluvieux d'Israël. Notes et références Notes (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Harashim » (voir la liste des auteurs). Références Portail d’Israël