NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ben Gurion International Airport

Ben Gurion International Airport (hebraisk: נמל התעופה בן גוריון, Nemal HaTe'ūfa Ben Gūryōn, arabisk: مطار بن غوريون الدولي, (IATA: TLV, ICAO: LLBG) også kendt under sit hebraiske akronym Natbag (Hebrew: נתב"ג)) er med 10,9 mio. passagerer den største og travleste lufthavn i Israel og den eneste internationale lufthavn i landet. Den ligger ved Lod i Tel Aviv-distriktet ca. 15 km sydøst for selve Tel Aviv. Ben Gurion International fungerer som primær hub for El Al, Israir Airlines, Arkia Israel Airlines og Sun d'Or International Airlines. Lufthavnen blev indviet i 1936 og er opkaldt efter landets første premierminister, David Ben-Gurion. Ben Gurion International Airport betragtes som en af verdens mest sikre lufthavne og har egen sikkerhedsstyre, der både omfatter politibetjente og IDF-soldater. Sikkerhedsfolkene arbejder både i uniform og i civil. Lufthavnen har været genstand for flere terrorangreb, men de er alle mislykket. Eksterne henvisninger Lufthavnens hjemmeside
Ben-Gurion nemzetközi repülőtér

A Ben-Gurion nemzetközi repülőtér (héberül: "נמל התעופה בן-גוריון" vagy rövidítve csak "נתבג", (IATA: TLV, ICAO: LLBG)) Izrael legfőbb, legnagyobb és legforgalmasabb repülőtere, mely 2018-ban megközelítőleg 22 millió utast szolgált ki. A repülőtér az El Al, az Arkia és az Israir izraeli légitársaságok bázisa is egyben. A Ben-Gurion repülőtér Lod városának külterületén található Izrael közepén, Tel-Aviv központjától 19 km-re délkeletre. A Ben-Gurion repülőteret egy állami vállalat, az Izraeli Légügyi Hivatal üzemelteti, mely az összes nyilvános repülőteret és az izraeli határátkelőket kezeli. Éves utasforgalma 20 008 532 (2022) fő. Biztonság A Ben Gurion repülőtér a Közel-kelet ötödik legjobb repülőtereként van számon tartva az utazók élményei, illetve biztonságának magas szintje által, az egyik legbiztonságosabb repülőtérnek számít a világon. Az izraeli biztonsági erők - a Rendőrség, a Tzahal és a Határrendőrség, kiegészítve a repülőtér saját biztonsági embereivel - egyenruhában és civilben szolgálnak, hogy fokozott éberségükkel felismerjék az esetleges veszélyeket. A repülőtér állandó terrorista célpont volt, azonban nem sikerült még olyan gépet fogságba ejteni, mely a Ben Gurionról szállt fel. Forgalom Az utasforgalom az elmúlt években az alábbi módon változott: Légitársaságok és úticélok 2024-ben a Ben-Gurion nemzetközi repülőtérről az alábbi járatok indulnak (Utoljára frissítve: 2024-11-3): Személy Cargo 2023-ban a Ben-Gurion nemzetközi repülőtérről az alábbi járatok indulnak: Jegyzetek További információk Hivatalos oldal (héber) Baleset- és repülőesemény-történet az Aviation Safety Network adatbázisában A repülőtér aktuális időjárása a NOAA/NWS-től
Port lotniczy Ben Guriona w Tel Awiwie

Port lotniczy Ben Guriona (hebr. ‏נמל תעופה בן גוריון‎, Namal HaTe'ūfa Ben Gūryōn, arab. ‏مطار بن غوريون الدولي‎, maṭār Ben Ghuryon ad-dawlī, ang. Ben Gurion International Airport lub Ben Gurion Airport, kod IATA: TLV, kod ICAO: LLBG) – największy port lotniczy Izraela. Do 1975 funkcjonowało pod nazwą Lod Airport. Znajduje się obok miasta Lod, w odległości 15 km na południowy wschód od Tel Awiwu i około 50 km od Jerozolimy. Lotnisko obecnie nazwane na cześć pierwszego premiera Izraela, Dawida Ben Guriona. W 2007 lotnisko zostało dostosowane również do obsługi samolotów typu A380. Port lotniczy jest zarządzany przez powstałą w 1977 państwową korporację Israel Airports Authority, która zarządza wszystkimi publicznymi lotniskami i przejściami granicznymi w Izraelu. Jest to główny port lotniczy linii lotniczej El Al. Miasto Tel Awiw-Jafa jest także obsługiwane przez krajowy port lotniczy Tel Awiw-Sede Dow (LLSD/SDV, 700 tysięcy pasażerów w ruchu krajowym, loty na Cypr, prywatne loty międzynarodowe), do czasu jego zapowiedzianej w 2007 likwidacji w celu zabudowy tego nadmorskiego terenu luksusowymi mieszkaniami. Port lotniczy Sede Dow także funkcjonuje jako lotnisko wojskowe. Linie lotnicze i połączenia Loty krajowe i loty linii niskokosztowych (easyJet, Wizz Air) są obsługiwane w Terminalu 1, a pozostałe loty międzynarodowe w Terminalu 3. Kierunki rozkładowe Cargo CAL Cargo Air Lines (Amsterdam, Chicago, Liège, Luksemburg, Nowy Jork) DHL (European Air Transport) El Al Cargo FedEx Korean Air Cargo Royal Jordanian Cargo Swiss WorldCargo UPS Bezpieczeństwo Port lotniczy Ben Guriona jest jednym z najściślej kontrolowanych w świecie: pojazdy są sprawdzane przed wjazdem na teren otaczający lotnisko, przy wejściach znajdują się posterunki, wnętrze portu jest patrolowane, każdy odlatujący jest wypytywany od 5 min. do godziny, prześwietlony bagaż jest poddawany działaniu ciśnienia. Komunikacja Terminal 3 posiada na swoim dolnym poziomie stację kolejową Ben Gurion Airport. Pociągi z Ben-Gurion Airport jadą do Naharijji, Hajfy, Tel Awiwu i Modi’in-Makkabbim-Re’ut. Przy porcie lotniczym są dwa węzły drogowe na autostradzie nr 1 (Tel Awiw–Jerozolima). Na wschód od lotniska przebiega droga ekspresowa nr 40 (Kefar Sawa–Ketura) i droga ekspresowa nr 46 (Port lotniczy Ben Guriona-Tirat Jehuda). Zobacz też baza lotnicza Lod Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa portu lotniczego Ben Guriona (ang. • hebr. • arab.) Oficjalna strona internetowa zarządcy portu Ben Guriona, Israel Airports Authority (hebr. • ang. • arab.) Zdjęcie satelitarne lotniska Google Maps
Aeroporto Internacional Ben Gurion

Aeroporto Internacional Ben Gurion (em hebraico: נמל התעופה בן גוריון, Namal HaTe'ūfa Ben Gūryōn) é o maior aeroporto internacional de Israel e o que recebe mais tráfego, com cerca de 23 milhões de passageiros em 2018. Era conhecido como Aeroporto Wilhelma à época do Mandato Britânico da Palestina e como Aeroporto de "Lod" (Lida) de 1948 a 1973, quando seu nome foi mudado para homenagear o primeiro primeiro-ministro de Israel, David Ben-Gurion. Seu código IATA é TLV e ICAO, LLBG. Ver também Lista de aeroportos de Israel Ligações externas Aeroporto Internacional Ben Gurion (em hebraico e inglês)
Aeroportul Internațional Ben Gurion

Aeroportul internațional Ben Gurion (Ben Gurion International Airport - נְמַל הַתְּעוּפָה בֵּן גּוּרְיוֹן) este un aeroport internațional în Tel Aviv, Israel. Acest aeroport este principalul aeroport internațional din Israel și cel mai mare aeroport din Israel. Note Legături externe Ben Gurion International Airport, iaa.gov.il Israeli Aviation Charts for flight simulation (including Ben Gurion) Arhivat în 29 aprilie 2015, la Wayback Machine., vatil.or
Ben Gurions internationella flygplats

Ben Gurions internationella flygplats (IATA: TLV, ICAO: LLBG), också kallad Natbag (hebreiska: נתב״ג) efter den hebreiska akronymen, är en internationell flygplats i Israel och invigdes 1935. Fram till 1973 hette den Lod-flygplatsen efter staden Lod. Denna högtrafikerade flygplats mottar såväl inrikes- som utrikesflyg. Flygplatsen är uppkallad efter David Ben Gurion, Israels förste premiärminister. Utrikesterminalen, terminal 3, invigdes 2004 och hanterar alla utrikesflygningar. Inrikesflyget hanteras i terminal 1. Destinationer Statistik Sökfråga på wikidata efter rådata. Referenser Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Ben Gurions internationella flygplats.
Mikve Jisra'el

Mikve Jisra'el (hebrejsky מִקְוֵה יִשְׂרָאֵל, „Naděje Izraele“, v oficiálním přepisu do angličtiny Miqwe Yisra'el), podle Jr 14, 8 (Kral, ČEP), byla nejen první židovská zemědělská škola v Palestině, ale i první moderní židovská zemědělská usedlost vůbec. Historie Wolf Kalischer, syn rabiho Cvi Hirsche Kalischera, založil školu v roce 1870 jihovýchodně od dnešního Tel Avivu, na území pronajmutém od tureckého sultána, který tím vyčlenil 750 akrů pro Netterův projekt. Charles Netter, člen nesionistické organizace Alliance Israélite Universelle, který byl prvním ředitelem Mikve Jisra'el, zavedl nové metody zemědělské výuky. Finanční podporu školy zajišťoval baron Edmond James de Rothschild. Název školy vzešel ze dvou pasáží knihy Jeremjáš – Jeremjáš 14:8 a 17:13. Byl navržen Wolfem Grinsteinem, jedním z prvních studentů, který na škole později sám učil. V roce 1898 se u vchodu do školy setkal Theodor Herzl s císařem Vilémem II. během jeho cesty po Erec Jisra'el. Dnes se nachází vchod do školy na území města Cholon. V areálu školy se nachází synagoga z 19. století s ornamentálním stropem a mramorovou podlahou. Demografie Areál Mikve Jisra'el má status administrativně samostatné obce. K 31. prosinci 2014 zde žilo 372 lidí. Během roku 2014 klesla populace o 5,6 % Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Mikveh Israel na anglické Wikipedii. Související články Bilu Alija Sionismus Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Mikve Jisra'el na Wikimedia Commons
Mikwe Israel

Mikwe Israel (hebräisch מקוה ישראל ‚Hoffnung Israels‘) ist die älteste jüdische Landwirtschaftsschule in Palästina, die 1870 südlich von Jaffa entstand. Sie befindet sich heute im Norden der Stadt Cholon im Großraum Gusch Dan. Außer ihrer pädagogischen Rolle dient die Schule als Forschungszentrum. Name Der hebräische Name der Schule ist dem Buch des biblischen Propheten Jeremia entnommen (Jer 14,8 ); (Jer 17,13 ) und bedeutet „Hoffnung Israels“. Geschichte Mikwe Israel wurde von der Alliance Israélite Universelle (AIU) 1870 auf Initiative Charles Netters gegründet und nahm den eigentlichen Betrieb 1874 auf, als Maurice de Hirsch seine Unterstützung zusicherte. Netter vertrat ab 1867 die Meinung, man müsse junge Juden in Osteuropa und Persien in Landwirtschaft unterrichten, um ihre Situation zu verbessern. Die osmanische Hohe Pforte stellte ihm dazu eine Fläche Land von 3000 Dunam zur Verfügung. Dies entsprach 650 Acres. Die Unterrichtssprache war bis 1912 Französisch, danach Ivrit. 1895 folgte die Errichtung einer zweiten Landwirtschaftsschule der Alliance Israélite Universelle im tunesischen Ort Djedeida. Nach der ersten Unterredung Kaiser Wilhelms II. und Theodor Herzls am 15. Oktober 1898 in Istanbul, während des kaiserlichen Staatsbesuchs dort und vor einem Treffen mit dem Sultan, wo Herzl den Kaiser gebeten hatte, sich für die Idee einer Heimstatt für Juden im Heiligen Land zu verwenden, trafen sich der Kaiser und Herzl noch zweimal. Wilhelm II. war der erste Staatsmann überhaupt, bei dem Herzl je hatte über die Idee einer jüdischen Heimstatt vorsprechen können. Daher begrüßte eine Delegation von Vertretern der zionistischen Idee mit Herzl, Max Bodenheimer, Moses Schnirer, Joseph Seidener und David Wolffsohn den Kaiser auf seiner Palästinareise am 28. Oktober 1898 beim Besuch der Schule Mikwe Israel. Die Schule hatte zwischen 1900 und 1908 auch vier nichtjüdische Schüler während je eines Jahres, zwischen 1908 und 1915 gab es vier muslimische Schüler. Der Provinzgouverneur Subhi Bey wünschte deshalb vom lokalen AIU-Leiter Albert Antébi die Aufnahme weiterer nichtjüdischer Schüler an dessen Schulen. Antébi meldete diese Vorgabe am 20. Januar 1909 brieflich an die Zentrale der AIU nach Paris. Vom Ende der 1930er Jahre bis zum Israelischen Unabhängigkeitskrieg war Mikwe Israel ein wichtiger Stützpunkt der Hagana. Literatur Alex Carmel: „Mikwe Israel“. „Hoffnung“ oder „Sammlung Israels“. In: Heiko Haumann (Hrsg.): „... in Basel habe ich den Judenstaat gegründet“. Der Erste Zionistenkongress von 1897. Ursachen, Bedeutung, Aktualität. Karger, Basel 1997, ISBN 3-8055-6491-0, S. 50. Weblinks Einzelnachweise
Mikvé-Israël

Mikvé-Israël (מקוה ישראל), « Espoir d'Israël », est la première école d'agriculture fondée en Terre d'Israël. L'établissement fut créé en 1870 à l'est de Jaffa, aujourd'hui au nord de la zone de juridiction de la ville israélienne de Holon, à l'initiative de Charles Netter, représentant de l'Alliance israélite universelle, afin d'enseigner aux enfants juifs le travail de la terre, et ainsi améliorer la situation des Juifs installés en Palestine ottomane. Par la fondation de l'école, Netter compte d'une part augmenter la productivité de la population juive en Palestine, d'autre part exploiter les ressources naturelles du pays, et enfin rendre à la Terre d'Israël son caractère agricole d'antan. Le gouvernement turc lui met alors à disposition une surface de 3 000 dounam de terres. Outre son rôle pédagogique, l'école sert également de centre de recherches, géré par les professeurs eux-mêmes. C'est à Mikvé-Israël que le Kaiser Guillaume II en visite en Terre Sainte fut accueilli le 2 novembre 1898 afin de découvrir le travail accompli dans cet établissement. Au-delà, Mikvé-Israël avait été choisi pour servir de lieu de rencontre avec Theodor Herzl qui souhaitait obtenir l'intervention de l'empereur allemand afin de défendre auprès du sultan ottoman la création d'un État hébreu. L'entretien fut courtois et l'empereur intéressé, mais il était délicat pour lui de demander aux Turcs d'admettre la création d'un État indépendant sur la route de Suez. Cette école voit défiler des milliers d'élèves, parmi eux des rescapés de la Shoah. Une équipe d'éducateurs est spécialement chargée d'encadrer les enfants d'immigrants dans le but de les insérer. L'école se dote de plusieurs dortoirs. À la fin de leurs études, les élèves sortis des différentes promotions, soit s'installent dans les implantations agricoles du pays, soit intègrent les instituts de recherche en agriculture de l'époque[Quand ?]. À la veille de la déclaration de l'État d'Israël, l'école sert de centre d'entraînement à l'organisation de la Haganah. Cette dernière utilise les bâtiments comme ateliers de production d'armes, et c'est d'ailleurs dans ces locaux que la "Davidka" est créée. Élèves comme professeurs, tous participent aux différentes guerres d'Israël, les notions de défense et de sécurité faisant partie intégrante des valeurs inculquées à Mikvé-Israël. Plus de 200 élèves sortis de Mikvé-Israël tombent au combat lors de la Guerre d'Indépendance. L'école est aujourd'hui un collège-lycée franco-israélien. Références Lien externe Site officiel Portail d’Israël Portail de l’éducation
Mikveh Israel

Mikveh Israel (מקוה ישראל; "Speranza di Israele") fu la prima scuola ebraica di agricoltura in Palestina. Il nome deriva da due passaggi nel Libro di Geremia - Jeremia 14:8 e 17:13. Fu proposto da Wolf Grinstein, uno dei primi studenti della scuola, che in seguito insegnò lì. Charles Netter della Alleanza israelitica universale fondò la scuola nel 1870 su un pezzo di terra a sud-est di Tel-Aviv, affittata dal Sultano Turco. Netter fu il primo direttore. In seguito, il barone Edmond James de Rothschild contribuì al mantenimento della scuola. Note Voci correlate Bilu Aliyah Sionismo Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Mikveh Israel Collegamenti esterni Il movimento BILU e Hovevei Zion in WZO YIVO (PDF), su yivoinstitute.org. URL consultato il 22 dicembre 2008 (archiviato dall'url originale il 3 novembre 2005). Il Comitato di Odessa, Comunità ebraica di Odessa al Museo ebraico Bozza degli Statuti del Comitato di Odessa in zionistarchives.org.il
Mikwe Jisra’el

Mikwe Jisra’el (hebr. מקוה ישראל; pol. Nadzieja Izraela) – wieś edukacyjna położona w granicach administracyjnych miasta Holon, w Dystrykcie Tel Awiwu w Izraelu. Leży na równinie Szaron nad Morzem Śródziemnym, w zespole miejskim Gusz Dan. Położenie Wieś położona jest na kontynencie azjatyckim, na nadmorskiej równinie Szaron (). Z powodu rozwoju Holonu i obszaru metropolitalnego Gusz Dan nie istnieją wyraźne granice pomiędzy Mikwe Jisra’el a położonym na południu Holonem. Graniczy od północy z Tel Awiwem, od południa i zachodu z Holonem, od wschodu z miasteczkiem Azor. Środowisko naturalne Wioska powstało na stosunkowo mało żyznych gruntach. Klimat Mikwe Jisra’el ma klimat śródziemnomorski, charakteryzujący się gorącymi i wilgotnymi latami oraz chłodnymi i deszczowymi zimami. Wiosna rozpoczyna się w marcu, a w drugiej połowie maja rozpoczyna się lato. Średnia temperatura latem wynosi 26°C, a zimą 12 °C (średnia z lat 1988–2000). Opady śniegu są rzadkością, ale zdarzają się spadki temperatury do 5 °C. Największe opady deszczu występują pomiędzy październikiem a kwietniem. Suma rocznych opadów atmosferycznych wynosi 530 mm. Historia W 1870 Wolf Kalischer (syn Cwi Hirsz Kaliszera) wydzierżawił od tureckiego sułtana ziemię położoną na południowy wschód od miasta portowego Jafa. Na tych 750 akrach Charles Netter z organizacji francuskich Żydów Alliance Israélite Universelle założył 15 lutego 1870 pierwszą żydowską szkołę rolniczą w Palestynie. Netter stosował pionierskie metody nauczania technik rolniczych. Baron Edmond James de Rothschild przyczynił się do utrzymania szkoły, która umożliwiła około 10 tys. żydowskich pionierów osiedlenie w Ziemi Izraela. W 1884 utworzono winnicę, w 1894 rozpoczęto uprawę pomarańczy i zasadzono eukaliptusy. W 1898 przywódca ruchu syjonistycznego Theodor Herzl spotkał się przy wjeździe do Mikwe Jisra’el z cesarzem Prus Wilhelmem II. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w 1948 teren szkoły był bazą i ośrodkiem szkoleniowym żydowskiej organizacji militarnej Hagana. Znajdowały się tutaj warsztaty produkujące broń dla potrzeb członków Hagany. Nauczyciele uczyli wówczas sposobów walki i obrony żydowskich osiedli. Podczas wojny izraelsko-arabskiej w 1948 ponad 200 uczniów szkoły zginęło w walkach z Arabami. Po wojnie szkoła specjalizowała się w przygotowaniu dzieci emigrantów do pracy oraz życia w rolniczych osadach w Izraelu. Nazwa Nazwa szkoły została zaczerpnięta z dwóch wersetów biblijnych pochodzących z Księgi Jeremiasza 14:8 i Księgi Jeremiasza 17:13 Edukacja i nauka Obecnie szkoła Mikwe Jisra’el naucza agronomii i rolnictwa. Turystyka Stowarzyszenie Ochrony Miejsc Dziedzictwa Izraela (ang. The Society for Preservation of Israel Heritage Sites) utworzyło na terenie szkoły centrum informacji oraz ośrodek prezentujący historię Mikwe Jisra’el. Transport Wzdłuż północno-zachodniej granicy wioski przebiega autostrada nr 20 (Riszon le-Cijjon-Riszpon), a wzdłuż granicy północnej przebiega droga ekspresowa nr 44 (Holon-Eszta’ol), brak jednak możliwości bezpośredniego wjazdu na nie. Ze wsi wyjeżdża się na południe do Holonu. Przypisy
Mikveh Israel

Mikveh Israel (în ebraică: מִקְוֵה יִשְׂרָאֵל‎‎; "Nădejdea lui Dumnezeu") este prima școală agricolă evreiască din Israel. Istoric Charles Netter a fondat școala în 1870 pe o fâșie de pământ la sud-est de Tel Aviv, închiriată de la sultanul Imperiului Otoman, care a alocat 750 de acri (3.0 km2) pentru acest proiect. Netter a fost primul director; el a introdus noi metode de predare a agriculturii. Baronul James Armand de Rothschild a contribuit la dezvoltarea și păstrarea școlii. Numele a fost pus după două pasaje din Cartea lui Ieremia (versetele 14:8 și 17:13). A fost propus de Wolf Grinstein, unul dintre primii studenți, care ulterior a și predat la această școală. În 1889 Theodor Herzl l-a întâlnit pe împăratul Willhem al II-lea la intrarea școlii „Mikve Israel” pe durata singurei vizite al lui Herzl în Israel. Vezi și Sionism Referințe Legături externe An Agricultural School and Pioneer Settlement: Mikve-Yisrael in 19th Century Palestine, Ran Aaronsohn
Айс Пикс (ледовая арена)

Ледовый дворец «Айс Пикс» (ивр. היכל הקרח Ice Peaks‎) — ледовая арена в городе Холон. Арена является домашним стадионом для хоккейных команд центра страны. Описание «Айс Пикс» — это спортивный центр общей площадью 2000 м²: ледовое поле площадью 900 м², 250 мест для зрителей. Открытие арены прошло 21 марта 2013 года. Проект Ледового дворца был разработан по новейшим международным стандартам и реализован компаниями из Германии и США при поддержке муниципалитета города Холона и городской Компании отдыха и развлечений. Каток оснащен новейшим немецким и американским оборудованием для изготовления и просушки льда. Он стал вторым в Израиле. Первый был открыт в 1995 году в Метуле. На арене проходят соревнования по хоккею и фигурному катанию. Спортивные мероприятия Хоккей с шайбой С сезона 2013/2014 в «Айс Пикс» начали проводиться соревнования чемпионата Израиля. Из-за нестандартных размеров поля, 20х40, команды играют четыре на четыре. Финал чемпионата прошёл 30 мая 2014 года Фигурное катание На катке дворца спорта проводятся соревнованя чемпионата Израиля по фигурному катанию. Перед олимпиадой в Сочи, состоялись соревнования на которых участвовали Алексей Быченко, в одиночном катании и Евгений Краснопольский вместе с Андреей Давыдович в разряде спортивных пар. 3 и 4 апреля 2024 года состоится чемпионат Израиля по фигурному катанию. Среди ведущих израильских фигуристов выступят Марк Городницкий, соревнующийся в категории мужского одиночного катания и занявший 12-е место в чемпионате Европы 2024, прошедшем в Каунасе (Литва). Так же выступит пара израильских спортсменов Мария Носовицкая / Михаил Носовицкий, соревнующихся в танцах на льду. На чемпионате Европы они заняли 19-е место. Также выступят спортсмены, которые выступали на юниорском чемпионате мира 2024 в Тайбэе (Тайвань) Чемпионат пройдет под лозунгом возвращения заложников из плена ХАМАСа, которые были захвачены террористами в результате варварского вторжения в Израиль 7 октября 2023 года. В ноябре 2024 года состоялся очередной турнир чемпионата Израиля по фигурному катанию. В одиночном разряде среди женщин победила Мария Сенюк, а среди мужчин Лев Винокур. В соревнованиях танцевальных пар чемпионами стали Элизабет Ткаченко и Алексей Киляков, а Шира Ихилов и Дмитрий Кравченко заняли второе место. Турнир проходил в рамках подготовки к Зимним Олимпийским играм 2026 года.. После награждения состоялось шоу на льду, в котором фигуристы выступили со спец номером, посвященным заложникам, которые находятся в плену в Газе. Примечания Ссылки Айс Пикс на сайте Еврохоккей Eurohockey.com Открытие арены Youtube.com Страница дворца спорта в фейсбуке
Shlomo Group Arena

The Drive in Arena (Hebrew: היכל הדרייב אין), officially named Shlomo Group Arena (Hebrew: היכל קבוצת שלמה), is a multi-purpose hall in the northern part of Tel Aviv, Israel. Built on the grounds of what was once Israel's only drive-in theater and opened in November 2014, it is used primarily as the home arena for the basketball team Hapoel Tel Aviv. Features The building has an area about of 6,600 square metres (71,000 ft2) and is accessible for the disabled. The hall has 3,504 seats, 300 of which are collapsible to allow the facility to host volleyball and handball games. The hall also accommodates concerts and conferences. It features red and white chairs and blue plaid pattern. Besides the hall of the building, there are four dressing rooms, a gym, a dressing room for officials, press rooms, a VIP lounge and an entryway with glass fronts. Background In July 2007, Ron Huldai, the mayor of Tel Aviv decided to demolish Ussishkin Arena, the arena of Hapoel Tel Aviv basketball team. Despite fans' protest and struggle to save it, it was eventually demolished. Hapoel fell apart, and was re-established by its fans and was in the lowest league, playing in the replacement arena. When Hapoel returned to the first league, the mayor decided to build a new arena, so that Hapoel would not have to travel every year. Excitement increased among fans, and on January 4, 2015, Hapoel played for the first time in its new arena against Hapoel Jerusalem and won, 81–67. It hosted preliminary and quarter-final matches for the 2023 FIBA Women's EuroBasket. Gallery See also List of indoor arenas in Israel Basketball in Israel References External links Official website
Arena de Tel Aviv

La Arena de Tel Aviv (en hebreo, היכל תל אביב, nombrada por motivos de patrocinio Shlomo Group Arena, היכל קבוצת שלמה) es una instalación deportiva de la ciudad de Tel Aviv (Israel) que sirve de sede del equipo de baloncesto Hapoel Tel Aviv. También es usada para otros eventos culturales, deportivos o de negocios.​ Su construcción comenzó en mayo de 2013 y fue terminada en diciembre de 2014. El diseño y construcción estuvo a cargo de la firma Goldschmid Arditi Ben Naim Architects. El edificio principal, construido con forma de prisma rectangular, tiene una superficie construida de 6600 m² y cuenta con 3504 asientos.​ Acontecimientos deportivos Campeonato Europeo de Baloncesto Femenino de 2023 Campeonato Europeo de Voleibol Masculino de 2023 Referencias Enlaces externos Pág. web (en inglés).