NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Arbory Church

Arbory Church, ook Kirk Arbory, is een achttiende-eeuwse kerk, gelegen in Ballabeg in de parish Arbory op het eiland Man. Geschiedenis In 1153 was er op deze locatie al een kerk, die gewijd was aan Sint Carebrie. In 1231 is er sprake van een kerk gewijd aan Sint Columba, maar aan het einde van de dertiende eeuw wordt gerept over de kerk van Sint Carber. Deze regio was een religieus centrum gezien het feit dat iets na 1367 een franciscaanse priorij werd gesticht in Bemaken, zo'n driehonderd meter ten zuidoosten van de huidige Friary Farm nabij de kerk en het feit dat ook Rushen Abbey slechts 3,3 kilometer naar het oosten ligt. Arbory Church werd gebouwd in 1757-1759 ter vervanging van een eerdere kerk die iets zuidelijker lag en zeker al bestond in 1652. De klokkentoren werd in 1913-1915 door Jos. E. Teare gebouwd. Beschrijving Arbory Church ligt aan de noordkant van de A7 die door het dorp Ballabeg loopt, aan de westzijde van de zijweg B43. Arbory Church heeft een rechthoekige plattegrond en is west-oostelijk georiënteerd. De kerk is omringd door een begraafplaats behalve aan de oostzijde waar de weg loopt. Bij de entree tot het terrein vanaf de weg bevindt zich de zogenaamde Sumner's Pulpit (Sumners preekstoel) vanwaaraf belangrijke mededelingen werden gedaan aan de dorpelingen. Aan de westzijde van het kerkgebouw bevindt zich de klokkentoren, voorzien van torentjes. Het kerkgebouw had oorspronkelijk ook torentjes, maar die werden verwijderd toen het dak werd vernieuwd in de periode tussen de twee wereldoorlogen. Van binnen is de marmeren trap naar het koor origineel, de rest is aangepast naar Victoriaanse stijl vanaf 1886. Ook de westelijke galerij werd toen herbouwd. De betegelde vloeren en de panelen dateren uit 1908. De communietafel en de houten adelaarslessenaar werden gemaakt door Kelly Bros. in 1897. De preekstoel is door W.T. Quale gemaakt in 1940. De doopvont is van 1959. In het koor bevinden zich enige Georgiaanse monumenten, waaronder een voor kapitein John Quilliam (1771=1829) die als first lieutenant diende op de HMS Victory tijdens de Slag bij Trafalgar. Zijn graftombe bevindt zich op de begraafplaats nabij de westelijke uitgang. Op de zuidmuur van de kerk bevindt zich een zonnewijzer uit 1846. Het glasinloodraam met de voorstelling van Sint Columba is uit 1908 en werd gemaakt door Percy Bacon Bros. De glasinloodramen met het portret van de madonna met kind (1902) en het licht van de wereld (1904) zijn gemaakt door Kayll & Co. Het oostelijk glasinloodraam dateert uit 1934 en werd gemaakt door Williams & Watson uit Liverpool en stelt de Olijfberg voor. De kerk beschikt over een aantal glasinloodramen uit de 21e eeuw, waaronder een voorstelling van een engel met schapen uit 2000 door Robert Bullock en een herinnering aan kapitein John Quillam (1771-1829) uit 2015 door Colleen Corlett. Gevonden kruisen In de parish Arbory op de locatie van de oude franciscaanse priorij zijn twee vroege Viking-grafkruisen gevonden, die zich in het Manx Museum in Douglas bevinden. Volgens de nummering van de Manx National Heritage gaat het om de nummers 3 en 4. Zie ook Lijst van kruisen van het eiland Man
Middle (Sheading)

Middle (Manx: Medall) ist ein Sheading auf der Isle of Man. Mit 42.700 Einwohnern ist es das bevölkerungsreichste Sheading. Es liegt im Süd-Osten der Insel und umfasst die Parishes Braddan, Marown und Santon und außerdem die Dorfverwaltung Onchan und die Hauptstadt Douglas. Middle grenzt an alle anderen Shadings. Im Norden liegt Ayre, im Nord-Osten ist Garff, im Osten die Irische See, im Süden ist Rushen, im Westen Glenfaba und im Nord-Westen Michael. Weitere Siedlungen im Sheading sind Port Soderick, Strang, Tromode und Union Mills (In dem Parish Braddan), Braaid, Crosby und Glen Vine (In dem Parish Marown) sowie Newtown in dem Parish Santon. Das Sheading hat einen gleichnamigen Hous-of-Keys-Wahlkreis bestehend aus Braddan, Marown und Santon, in dem 2 Kandidaten gewählt werden. Douglas hat 4 eigene Wahlkreise mit jeweils 2 Abgeordneten. Onchan ist Teil eines gemeinsamen Wahlkreises mit dem Sheading Garff. Einzelnachweise
Middle (sheading)

Middle (Manx: Medall) is one of the six sheadings of the Isle of Man. It is located on the east of the island (part of the traditional South Side division) and consists of the four historic parishes of Braddan, Marown, Onchan and Santon. Historically, from 1796 until 1986 Marown was in the sheading of Glenfaba, and before 1796 Onchan was in the sheading of Garff. In addition to the current districts listed above, the sheading of Middle also includes the borough of Douglas, the capital and only city in the Isle of Man. Other settlements in the sheading include Port Soderick, Strang, Tromode and Union Mills (all in the parish of Braddan), Braaid, Crosby and Glen Vine (all in the parish of Marown), and Newtown in the parish of Santon. In 2021 the sheading of Middle (including Douglas) had a verified population of 40,089. MHKs and elections It is also a House of Keys constituency. Originally, in the 19th century, the constituency included the whole of the sheading (excluding Douglas), and elected 3 members. In the more recent period up to 2011 it elected one MHK, but the constituency excluded Santan, which was in the Malew & Santon constituency. In 2016 the constituency included Santan, and elected two MHKs. This information is incomplete. Election results since 2016 In 2014, Tynwald approved recommendations from the Boundary Review Commission which saw the reform of the Island's electoral boundaries. See also Local government in the Isle of Man References External links Constituency maps and general election results
Middle (sheading)

Middle est un sheading de l’île de Man. Paroisses Le sheading de Middle comprend cinq paroisses administratives : le village et district d’Onchan, au nord, correspondant également à l’ancienne paroisse insulaire de même nom (jusqu’en 1796, le village faisait plutôt partie du sheading de Garf plus au nord, mais s’est davantage urbanisé car il est limitrophe de la capitale Douglas) ; la ville de Douglas, capitale de l’île, créée dans l’ancienne paroisse insulaire de Braddan ; la paroisse administrative de Braddan, le reste de l’ancienne paroisse insulaire de Braddan. la paroisse administrative et insulaire de Marown, à l’ouest. la paroisse administrative et insulaire de Santon, au sud, très peu peuplé. Portail de l’île de Man
Douglas City Hall, Isle of Man

Douglas City Hall is a municipal building on Ridgeway Street, Douglas, Isle of Man. It accommodates the offices and meeting place of Douglas City Council. The building is recording on the protected buildings register of the Isle of Man. History After significant population growth, largely associated with the seaside tourism industry, town commissioners were appointed in Douglas in 1860. The new commissioners established their offices in a single storey residential building in St Barnabas Square. The old town hall was designed in the neoclassical style, built in ashlar stone and dated back at least to the early 19th century. The design involved a symmetrical main frontage of three bays facing onto St Barnabas Square. The central bay featured a porch formed by a pair of Doric order columns supporting an entablature, which was inscribed with the words "Commissioners' Office". The other two bays were fenestrated by sash windows within slightly recessed arches. Following the implementation of the Douglas Municipal Corporation Act 1895, which created an elected town council for Douglas, the new council decided to commission a new town hall. The site they selected was on the west side of Ridgeway Street. Construction of the new building started in 1897. It was designed by Ardron & Dawson of Westminster in the Renaissance Revival style, built by Gradwell and Co. of Barrow-in-Furness in rubble masonry at a cost of £25,708, and was officially opened by the mayor, Alderman Samuel Webb, on 10 May 1900. The design involved an asymmetrical main frontage of 11 bays facing onto Ridgeway Street. The left-hand section of four bays formed the public library: the fourth bay on the left featured a round headed opening with an open segmental pediment. The other bays were fenestrated with round headed windows on the ground floor and with sash windows on the first floor. The first two bays were surmounted by a gable containing an oculus. The right-hand section of seven bays formed the town hall: the third bay on the right featured a round headed opening with a triangular pediment. The other bays were fenestrated with sash windows on both floors and the first four bays on the left of the town hall section were surmounted by a gable. Internally, the principal rooms were the offices of the council officers on the ground floor and the council chamber, which was 47 feet (14 m) long and 32 feet (9.8 m) wide, on the first floor. The council chamber was panelled and featured an ornate arched ceiling designed by Warings of London. An extensive programme of refurbishment works was undertaken in the early 1990s. A projecting clock, designed and manufactured by Potts of Leeds, was installed at the same time. The building became known as Douglas City Hall, after Douglas was formally conferred city status by Letters Patent during the Platinum Jubilee of Elizabeth II in 2022. Queen Camilla visited the city hall and met civic leaders to formalise city status on 20 March 2024. References
Manx Museum

Het Manx Museum (in Manx-Gaelisch: Thie Tashtee Vannin) is een museum gericht op de geschiedenis, cultuur en natuur van Man, gevestigd in een negentiende-eeuws pand, gelegen in de Kingswood Grove in Douglas op het eiland Man. Het wordt uitgebaat door de Manx National Heritage. Geschiedenis en gebouw Het Manx Museum is sinds 1922 gevestigd in het Noble's Hospital and Dispensary (Ziekenhuis en Apotheek van Noble) dat in 1886 werd gebouwd. Dat ziekenhuis werd gesticht door de bankier en filantroop Henry Bloom Noble (1816-1903) die het hospitaal twee jaar later opende. Het ontwerp van het pand werd gemaakt door Cubbon & Bleakley. De plattegrond was U-vormig met een vleugel voor 14 mannen en een vleugel voor 14 vrouwen. De voorzijde is naar het noorden gericht (de onderkant van de U) en heeft een centrale toren. Het aantal patiënten nam echter toe en in 1912 werd een nieuw hospitaal gebouwd aan de Westmoreland Road. Dat pand bleef tot 1996 in gebruik.. In 1922 betrok het Manx Museum het oude hospitaal. Het Manx Museum and National Trust (MMNT) was in 1886 opgericht. De eerste curator van het museum werd Philip Kermode. In de periode 1932-1936 werd het pand vergroot door Lomas & Barrett met een kunstgalerij en een bibliotheek aan de zuidkant van het gebouw. In 1957 werd aan de noordoostzijde werd een bibliotheek met een stalen frame met eigen portiek toegevoegd naar een ontwerp van de architect Douglas Calder. In 1989 volgde een nieuwe entree naar een ontwerp van de architecten Malcolm Watson en Alan Blair met een fries met panelen van David Gilbert. Collectie Het Manx Museum beschikt over een grote bibliotheek met publicaties over het eiland. Daarnaast heeft het museum een grote, gevarieerde collectie over de geschiedenis, natuur en cultuur van het eiland. Anno 2024 zijn in het museum verschillende tentoonstellingsruimtes die onder meer gaan over de geologie van het eiland, de natuurhistorie, de dieren die voorkomen op het eiland, de archeologie waaronder aandacht voor de middeleeuwse kruisen, de politieke ontwikkeling (Tynwald), industrialisatie, transport, toerisme (bijvoorbeeld de Isle of Man TT en de oorlogen. Daarnaast is er aandacht voor de kunst en de folklore en taal Manx-Gaelisch van het eiland. Externe link (en) Manx National Heritage, Manx Museum – Thie Tashtee Vannin
Calf of Man

The Calf of Man er en lille ø på 2,6 km² i det irske hav, sydvest for Isle of Man, kun adskilt af the Calf Sound. Højeste punkt er 102 m. Ordet calf stammer fra det oldnordiske kalfr (kalv) og betyder en lille ø ved en større ø. (Se også Kalv (geografi).) Øen er udlagt som fuglereservat og kan besøges hele året, bortset fra fuglenes rugeperiode. Øen har et automatiseret fyr. Eksterne henvisninger http://www.isle-of-man.com/information/calf.htm Arkiveret 26. september 2007 hos Wayback Machine
Calf of Man

Calf of Man oder yn Cholloo in der Manx-Sprache ist eine Insel weniger als 500 Meter südwestlich der Isle of Man, und von dieser durch den Calf Sound und der darin liegenden winzigen Felseninsel Kitterland getrennt. Etwa einen Kilometer südwestlich von Calf of Man liegt der Felsen Chicken Rock, das südlichste zur Isle of Man gehörige Gebiet. Auf ihm befindet sich der bekannte aktive Leuchtturm Chicken Rock Lighthouse. Geographie Die Insel ist 2,5 km² groß und ein Vogelschutzgebiet. Vor allem Sturmvögel können während der Brutzeit gesichtet werden. Die Insel beheimatet ebenfalls Kolonien von Seehunden. Bei der letzten Volkszählung im Jahr 2006 gab es nur zwei Einwohner auf der Insel. Es handelte sich um Mitarbeiter der Vogelwarte, die in der Saison auf der Insel wohnen. Auf der Insel existieren vier Leuchttürme, die jedoch nicht mehr alle in Betrieb sind. Geschichte Bis 1939 befand sich die Insel im Privatbesitz der Familie Keig. Danach wurde die Insel von F. J. Dickens aus Silverdale, Lancashire, erworben, der sie dem National Trust als Vogelschutzgebiet schenkte. Die Insel gehört politisch ebenso wie die benachbarten Felsen zur Gemeinde (parish) Rushen. Eigentümer der Insel sowie des Calf Sound ist heute die Non-Profit-Organisation Manx National Heritage. Eine Cross Slab, die wahrscheinlich Longinus zeigt, der dem gekreuzigten Christus eine Lanze in die Seite sticht, stammt vom Calf of Man. Weblinks Kartenblatt von 1870 (Maßstab 1:10560 six inches to the mile) Einzelnachweise
Calf of Man

Calf of Man (Manx: Yn Cholloo [ə ˈxɑːlu]) is a 2.50-square-kilometre (618-acre) island, off the southwest coast of the Isle of Man. It is separated from the Isle of Man by a narrow stretch of water called the Calf Sound. Like the nearby rocky islets of Chicken Rock and Kitterland, it is part of the historic parish of Rushen and the current parish district of Arbory and Rushen. It has only two seasonal inhabitants. The word 'calf' derives from the Old Norse word kalfr, which means a small island lying near a larger one. One can reach the Calf of Man by boat from either Port Erin or Port St Mary. Cow Harbour and South Harbour are the main landing places. The highest part of the island is in the west where an unnamed peak reaches 126 m (415 ft) above sea level. Until 1939, the island was under private ownership by the Keig family, but the island was purchased by Mr F. J. Dickens of Silverdale, Lancashire, who then donated it to the National Trust for it to become a bird sanctuary. In 1951, the Manx Museum & National Trust, which became known as Manx National Heritage, was established. Manx National Heritage then rented the Calf from the National Trust for a nominal £1 per year, until 1986, when ownership was transferred. In 2006 Manx National Heritage employed the charity Manx Wildlife Trust as the Calf Warden Service Provider, but it retains ownership. The island has been a bird observatory since 1959, and welcomes visits from volunteers and ornithologists. The observatory is able to accommodate up to eight visitors in basic self-catering accommodation, which can be booked through Manx National Heritage. The Calf of Man and its offshore rocks have no fewer than four lighthouses: two lighthouses were built in 1818 under the Isle of Man and Calf of Man Lighthouses Act 1815 (55 Geo. 3. c. lxvii) by Robert Stevenson to warn mariners of the hazards of the Chicken Rock off the south end of the Calf. These were replaced in 1875 by a lighthouse built on the Chicken Rock itself. In 1968, a third lighthouse was built on the Calf after a severe fire destroyed the Chicken Rock light. The Chicken Rock lighthouse was later rebuilt. There are two minor, unfenced roads on the island, and two very short streams. Between the Isle of Man and the Calf is the islet of Kitterland, while the islets of The Burroo and The Stack lie close to the Calf's shore. The southern shore of the island encloses a small bay called The Puddle. Almost a mile southwest of the Calf is Chicken Rock, the most southerly part of the Isle of Man's territory. Calf of Man is home to a breeding population of Manx shearwaters, a seabird which derives its name from its presence in Manx waters. The Calf of Man also has a large colony of seals which live and breed on the rocky coastline. References External links Information about the Calf of Man Archived 3 December 2020 at the Wayback Machine Calf of Man Bird Observatory
Calf of Man

Calf of Man​ (en manés: yn Cholloo; a veces escrito Calf of Mann) es una isla de 250 hectáreas​ en la costa suroeste de la Dependencia de la Corona Británica llamada Isla de Man. Está separada de la Isla de Man por una estrecha franja de agua llamado Calf Sound. Al igual que los islotes rocosos cercanos, como Chicken Rock y Kitterland, es parte de la parroquia de Rushen. Dispone de dos habitantes temporales. La palabra 'Calf' se deriva del término nórdico antiguo kalfr que significa una pequeña isla cerca de una más grande. Véase también Dependencia de la Corona británica Geografía de Europa Referencias Enlaces externos Mapa de localización de la Isla Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Calf of Man.
Calf of Man

Calf of Man (Manx: yn Cholloo) is een klein eiland van 2,6 km² groot in de Ierse Zee en wordt van het eiland Man gescheiden door een smalle strook water. Het eiland heeft twee deeltijdse bewoners. De naam komt van het Oudnoordse Kalfr, wat "klein eiland vlak bij een groter gelegen eiland" betekent. Tot 1939 was het eiland privé-eigendom van de familie Keig, maar in dat jaar werd het eiland geschonken aan de National Trust for Places of Historic Interest or Natural Beauty. In 1951 werd de Manx National Heritage opgericht. Calf of Man werd hieraan overgedragen in 1986, na een campagne georganiseerd door de Keltische Liga. Het eiland is een vogelobservatorium sinds 1962 en wordt vaak bezocht door vrijwilligers en ornithologen.
Calf of Man

Calf of Man (manx: yn Cholloo) – mała wyspa na Morzu Irlandzkim w archipelagu Wysp Brytyjskich, o powierzchni 2,6 km². Położona przy południowo-zachodnim wybrzeżu Wyspy Man, jest oddzielona od niej wąską cieśniną zwaną Calf Sound. Wyraz "calf" pochodzi od staronordyckiego wyrazu "kalfr", który oznacza małą wyspę leżącą blisko innej – większej. Posiada dwóch sezonowych mieszkańców. Pomiędzy Wyspą Man a Calf of Man znajduje się wysepka Kitterland, a prawie milę na południowy zachód leży wysepka Chicken Rock, wysunięte najbardziej na południe i zachód, terytorium Wyspy Man. W 1939 roku, jako ostoja ptaków, wyspa została przekazana Narodowemu Powiernictwu Wielkiej Brytanii, wcześniej pozostawała w prywatnych rękach różnych właścicieli. W 1959 zostało tutaj założone obserwatorium ptaków, które uzyskało w 1962 status oficjalnego obserwatorium Wielkiej Brytanii. Wyspa Calf of Man obecnie szczyci się statusem obszaru o największej gęstości latarni morskich na świecie: dwie latarnie zostały wybudowane w 1818 r. przez inżyniera Roberta Stevensona, by ostrzegać przed niebezpieczeństwami okolic wysepki Chicken Rock przy południowym krańcu Calf of Man. W 1875 zostały one zastąpione latarnią powstałą bezpośrednio na samej wysepce Chicken Rock. W 1968 r. trzecia latarnia powstała znów na Calf of Man po dotkliwym pożarze, który zniszczył latarnię na Chicken Rock. Latarnia na Chicken Rock została później odbudowana. Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o wyspie Calf of Man. isleofman.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-13)]. (ang.) Obserwatorium ptaków na Calf of Man. gov.im. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-16)]. (ang.)
Calf of Man

Calf of Man (em manês: Yn Cholloo), por vezes escrito Calf of Mann) é uma ilha de 250 hecares (2,5 km2) na costa sudoeste da Dependência da Coroa Britânica chamada Ilha de Man. Está separada da ilha de Man por um estreito canal chamado Calf Sound. Tal como os ilhéus rochosos próximos como Chicken Rock e Kitterland, faz parte da paróquia de Rushen. Tem dois habitantes ocasionais. A palabra 'Calf' provém do termo nórdico antigo "kalfr" que significa uma pequena ilha perto de uma maior. A ilha tem uma população de aves da espécie bobo-pequeno (Puffinus puffinus). Ver também Dependência da Coroa Britânica Ilha de Man Ligações externas Mapa de localização da ilha Referências
Каф-оф-Мэн

Каф-оф-Мэн (англ. Calf of Man, мэн. yn Cholloo) — маленький остров (2,6 км²), находящийся под управлением острова Мэн. Он населён всего двумя сезонными жителями. Название происходит из древнеисландского слова kalfr, что означает маленький остров вблизи большого. Интересные факты Остров держит рекорд по наибольшей плотности маяков. 2 маяка были построены Робертом Стивенсоном в 1818 году. В 1875 году они были заменены маяком, построенном на острове Чикен-Рок. В 1968 году был построен третий маяк, после пожара, уничтожившего маяк на Чикен-Рок, который тоже позже был восстановлен. Ссылки Информация о Каф-оф-Мэн . Архивировано из оригинала 17 июля 2009 года. Информация о Каф-оф-Мэн . Архивировано 16 июля 2012 года.
Calf of Man

Calf of Man (Manx: yn Cholloo) är en 2,6 kvadratkilometer stor ö utanför den sydvästra kusten av Isle of Man. Calf-sundet, som skiljer Isle of Man och Calf of Man, är 700 meter brett och där finns även en liten ö som kallas Kitterland. Calf of Man var privatägt men år 1939 skänktes ön till den engelska organisationen National Trust som gjorde ön till ett fågelreservat. Ännu idag är det Manx Wildlife Trust som ansvarar för Calf of Man. På Calf of Man häckar den mindre liran och öns enda hus är en fågelstation. Se även Spanish Head St. Michael's Isle St Patrick's Isle Källor Översatt ifrån engelska Wikipedia.
Chicken Rock

Chicken Rock (Manx: Carrick ny Kirkey) is the southernmost island administered by the Isle of Man that is administered under Rushen parish. It lies southwest of the Calf of Man, 4.5 kilometres (2.8 mi) off Spanish Head on the Manx mainland. The most prominent feature of the rock is the 19th century Chicken Rock Lighthouse. The 44 metres (144 ft) lighthouse was first lit in 1875, and is owned and maintained by the Northern Lighthouse Board. See also List of lighthouses in the Isle of Man References External links Northern Lighthouses Board
Roca Chicken

Roca Chicken (en inglés: Chicken Rock;​ en manés: Carrick ny Kirkey) es la isla más meridional administrada por la Dependencia de la Corona británica de Isla de Man​ que pertenece a la parroquia de Rushen. Se encuentra al suroeste de la isla Calf of Man a 4,5 kilómetros (2,8 millas) al suroeste del promontorio llamado Spanish Head en la parte continental de la Isla de Man.​ La roca de 0,1 hectáreas es el sitio donde se encuentra un faro de 44 m (144 pies) que fue diseñado por ingenieros David y Thomas Stevenson después de que se dieron cuenta de que las condiciones no permitían advertir a los buques a distancia. La construcción de esta estructura de granito afilado se completó en diciembre de 1874 y el primer día oficial en que operó fue el 1 de enero de 1875. Véase también Dependencia de la Corona británica Geografía de Europa Referencias Enlaces externos Mapa de localización de la Isla