NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Bishopscourt (Man)

Bishopscourt (Manx-Gaelisch: Cooyrt-yn-Aspick, vroeger Ballacurry (boerderij van McCurry of O’Curry) genaamd) is een landgoed in de buurt van Kirk Michael op het eiland Man. De Bishopscourt Manse vormt de grens tussen de civil parishes Michael en Ballaugh. Geschiedenis Bishopscourt bestaat uit een 17e-eeuws herenhuis, King Orry’s Tower waar een gracht omheen ligt, de St Nicholaskapel van het Bisdom Sodor & Man van de Church of England en het voormalige landgoed Ballachurry of Bishopscourt Manse. Tot 1975 was Bishopscourt de residentie van de bisschop van Sodor & Man, maar tegenwoordig is het in privé-eigendom. Het huis werd herbouwd door bisschop Thomas Wilson nadat hij het in 1698 in zeer slechte staat ("in ruins nothing but an sentient tower and chapel remaining entire") had aangetroffen. Wilson liet een stenen huis met kantelen bouwen. Vanaf 1784 werd het huis uitgebreid door bisschop Claudius Crigan. De toren werd gerepareerd in opdracht van bisschop Crigan in voorbereiding van een grotere restauratie die kennelijk hard nodig was. De middeleeuwse kapel uit 1651 die naast de toren stond werd rond 1815 vervangen door een Georgiaanse kapel op dezelfde plaats. Deze kapel werd op haar beurt weer door bisschop Horatio Powys vervangen door een victoriaans- gotische kapel van St Nicholas op een iets andere plek. Na een brand in 1893 werd het huis opnieuw gerenoveerd. Aan de overkant van de weg ligt Bishopscourt Glen, een vallei waar mooie natuurwandelingen kunnen worden gemaakt. Isle of Man TT en Manx Grand Prix Fotogalerij
Graham Memorial

The Graham Memorial (also the Bungalow Bridge or Shepherd's Hut) is a stone shelter situated between the 30th Milestone and the 31st Milestone road-side markers on the Snaefell Mountain Course on the primary A18 Snaefell mountain road in the parish of Lonan in the Isle of Man. The shelter is in the style of a small alpine lodge, and was built in 1955 in memorial to Les Graham, the former 500 cc solo motorcycle road racing World Champion. During the winter of 1970/1971 road-widening occurred on the A18 Mountain Road at the Verandah by cutting into the hillside. This also included the corner at the Graham Memorial with the building of an embankment and revetment. The corner is also referred to as the Bungalow Bridge. Sources External links Bungalow Bridge to Thirty Third Milestone with Steve Hislop, 11 times TT winner TT Spectator Guide Section The Bungalow to Kate's Cottage Map of course
Bungalow Bridge

Bungalow Bridge of Les Graham Memorial Shelter (voorheen: Shepherds Hut) is een markant punt in de Snaefell Mountain Course, het stratencircuit dat wordt gebruikt voor de Isle of Man TT en de Manx Grand Prix. Het ligt langs de A18 Mountain Road tussen Ramsey en Douglas in de civil parish Lonan. In het circuit ligt Bungalow Bridge tussen de 30e en de 31e mijlpaal en het maakte al deel uit van de Highroads Course en de Four Inch Course die gebruikt werden voor de Gordon Bennett Trial en de RAC Tourist Trophy van 1904 tot 1922. Het gebied wordt gedomineerd door de 621 meter hoge berg Snaefell. De naam “Bungalow” stamt van het Bungalow Hotel dat bij Bungalow gebouwd werd door de Isle of Man Tramway and Electric Power Co. als onderdeel van de Snaefell Mountain Railway. In de winter van 1970/1971 werd de weg bij Verandah tot aan Bungalow Bridge verbreed door delen van het talud weg te halen. Stonebridge en Les Graham Memorial Shelter Van oudsher was de naam van de brug Stonebridge, naar de brug die hier ligt over de dooiwaterstroom die van de berg snaefell af komt en bij Laxey de Ierse Zee in stroomt. Sinds de bouw van het Bungalow Hotel heet ze Bungalow Bridge. Bij Bungalow Bridge werd in 1955 de Les Graham Memorial Shelter gebouwd. Dit gebouw, in de stijl van een alpinehut met dubbel puntdak en de bocht wordt sindsdien meestal "Les Graham Memorial" genoemd. De coureur Les Graham had een dodelijk ongeluk tijdens de Senior TT van 1953 bij Bray Hill. McIntyre Box Bob McIntyre verongelukte in 1962 bij een race op Oulton Park. Bob had vaak gezegd dat hij vond dat de marshals hun werk op de Mountain Section onder zware omstandigheden moesten doen. Daarom werd ter nagedachtenis aan Bob McIntyre een kleine houten shelter geplaatst die de naam McIntyre Box kreeg. De shelter werd na de races verwijderd en opgeslagen om steeds weer opnieuw geplaatst te worden, maar hij was na een tijdje zodanig versleten dat hij onbruikbaar was geworden. Bungalow Bends De drie bochten na Bungalow Bridge hebben geen echte naam, maar sommigen noemen ze logischerwijs Bungalow Bends. Er wordt weleens naar verwezen als "Verandah in Miniature" omdat zowel de omgeving (Laxey Valley links en Snaefell rechts) als de bochten zelf lijken op Verandah. Het is zelfs mogelijk de bochten, net als die bij de Verandah, als één bocht te nemen. Gebeurtenissen bij Bungalow Bridge Op 18 augustus 1997 verongelukte Pamela Cannell met een 250 cc Yamaha tijdens de training voor de Manx Grand Prix. Trivia Graham Walker reed in 1920 een schaap aan net voorbij Bungalow Bridge. Hij hield er naar eigen zeggen een blauw oog en een levenslange hekel aan schapenvlees aan over. Sven Olaf "Esso" Gunnarsson kwam in 1963 bij Bungalow Bridge tot de ontdekking dat de weg vol met olie lag. Hij gleed een heel eind over het asfalt. In deze tijd van open helmen leverde het hem 36 hechtingen in zijn gezicht op. De volgende dag werd hij desondanks 14e in de Senior TT.
Castle Rushen High School

Castle Rushen High School is a co-educational secondary state school located in Castletown on the Isle of Man for pupils from the south of the island. Isle of Man school system The Isle of Man has five secondary schools. The other comprehensive schools are St Ninian's High School, Ballakermeen High School, Ramsey Grammar School and Queen Elizabeth II High School. There is one private (fee-paying) school, King William's College. The House System The pupils of the school are grouped into four houses named after headlands or rocks in the south of the island: Bradda, Carrick, Langness and Scarlett. Houses compete in a number of events in the year ranging from sporting events such as inter-house rugby, cross country and netball to more academic competition in the form of a merit award system for good work. There are four trophies available each year for "Sport", "Merits", and "Attendance", and the overall best house trophy which is awarded to the house which does best over the other three categories. Notable alumni James Anthony Brown – former Chief Minister of the Isle of Man John Corrin – politician Noel Cringle – politician Phil Gawne – politician Sarah Kerruish – documentary filmmaker Davy Knowles – blues guitarist Angela Little – university professor Edmund Lowey – politician David Mullarkey – long-distance runner Becky Storrie – professional road cyclist Sir Miles Walker – first Chief Minister of the Isle of Man Juan Watterson – Speaker of the House of Keys References External links Castle Rushen High School
Derbyhaven

Derbyhaven (Manx: Camys y Ree) ("King's Harbour" or "King's Cove") is a hamlet near Castletown in the southern parish of Malew, Isle of Man. It is located on the isthmus connecting Langness Peninsula to the rest of the island, on the bay of the same name, and also on Castletown Bay on the other side of the isthmus. In the 17th century it was a significant port. The then Lord of Mann, James, 7th Earl of Derby, had the fort on nearby St Michael's Isle (Fort Island) rebuilt in 1645 (Henry VIII built the original fort in 1540) to protect Derbyhaven from the parliamentarians in the English Civil War. Later, in the 18th century, the fort served as a lighthouse. Derbyhaven has a plaque commemorating the Battle of Ronaldsway, in which a Manx revolt led by Guðrøðr Magnússon was utterly crushed by Scottish forces in 1275. Castletown Golf Links is a championship golf course at Derbyhaven on the Langness Peninsula which provides views of the Irish Sea. The Links was founded in originally laid out by Old Tom Morris in 1891, with improvements over the past 125 years. External links Photographs by Jon Wornham The Lords of Man in the Middle Ages Where the Battle of Ronaldsway is given as 1270. Manx National Heritage - Eiraght Ashoonagh Vannin The Friends of Manx National Heritage Castletown Golf Links
Colby, Isle of Man

Colby (Manx: Colby) is a small village in the south of the Isle of Man in the parish of Arbory. It lies on the A7 road between the towns of Castletown and Port Erin and close to the similarly sized village of Ballabeg. History and facilities The name Colby is of Scandinavian origin, and is thought to derive from the Viking words col (meaning hill) and byr (meaning farm). The village has a railway station on the Isle of Man Steam Railway and is home to Colby Glen, one of the seventeen National Manx Glens. The village is home to Colby Football Club who play in the Isle of Man Football League and are based at Station Road. Methodism Colby has long been associated with Methodism. John Wesley preached at Balladoole in 1781, invited to do so by a local family. The first Methodist preacher arrived in the village in 1822 and a local house was set up as the Preaching House for Primitive Methodists. By 1883 two Methodist chapels were built, Colby Primitive Methodist Chapel on Main Road which closed in 1950, when the two chapels united and is now a private house. Colby Wesleyan Methodist Chapel on Station Road was also built in 1833. Colby Glen Colby Glen is a small valley just north of the village, with ash, beech, elm, and sycamore trees. It is 2.0 hectares or 4.9 acres (20,000 m2). The Colby river runs through it. It is one of the officially-listed Manx National Glens. Notable people Archibald Cregeen (1774–1841), lexicographer, born in Colby Norma Lorimer (1864–1948), novelist and travel writer, grew up at Ballasherlodge in Colby Miles Walker (born 1940), businessman and politician, from Belle Abbey in Colby References External links
Curraghs Wildlife Park

f Curraghs Wildlife Park ist ein Zoo in The Curraghs (auch: Ballaugh Curraghs) einem Feuchtgebiet im Nordwesten der Isle of Man. Der Park gehört dem Isle of Man Government und wird durch das Department of Tourism and Leisure verwaltet. Geschichte Nachdem die Regierung in den 1930er Jahren versucht hatte, das ehemalige Torfabbaugebiet durch Pflanzungen von Neuseeländer Flachs aufzuwerten, wurde 1963 der Park gegründet. Zugrunde lag der „Curraghs Acquisition Act“, wodurch die Regierung etwa 200 acre (81 ha) Land erwarb, das aufgeteilt wurde in 160 acre (65 ha) als Naturreservat und 40 acre (16 ha) als „Wildlife park“. Der ursprünglich nur 26 acre (11 ha) große Park wurde am 23. Juli 1965 vom Vizegouverneur der Isle of Man, Ronald Garvey, formell eröffnet. Der Tierbesatz umfasst etwa 100 Tierarten aus aller Welt, die vorzugsweise an Feuchtgebiete angepasst sind. Die Tiere werden in Volieren mit Durchgangsmöglichkeiten für Besucher gehalten. 15 acre (6 ha) des Parks bleiben unerschlossen, um den Besuchern die Diversität von Habitaten vorzustellen. Hochmoore, Pfeifengraswiesen, offene Torfstiche, Birkenhaine und Grünland werden auf Lehrpfaden als Habitate vorgestellt. Neben den gewöhnlichen Spazierwegen gibt es auch einen Baumkronenpfad und einen Schmetterlingspfad. 2005 war der Zoo anlässlich der Feierlichkeiten zum 40-jährigen Jubiläum des "Ballaugh Curraghs Wildlife Parks" Gastgeber des jährlichen Treffens der British and Irish Association of Zoos and Aquariums. 2009 wurde der Park von der "Biaza" mit einem Preis für seine Bildungsarbeit an Schulen ausgezeichnet ("small collection award for "Best Education Project with schools"). Die Übergabe fand in der Knowsley Hall in Merseyside statt. „The Curragh“ wurde im Zuge der Ramsar-Konvention als „wetland site of international importance“ (Feuchtgebiet von internationaler Bedeutung) unter Schutz gestellt. Bildungseinrichtungen und Anlagen Es gibt verschiedene Informationsangebote zum Naturschutz, sowie einen Streichelzoo (Close Beg), Spielplätze und die Parkeisenbahn The Orchid Line. Tierarten Der Park nimmt am Erhaltungszuchtprogramm für die Rodrigues-Flughunde teil. Darüber hinaus gehören folgende Tiere zum Zoobestand: Biber, Abgottschlange, Bolivianischer Totenkopfaffe, Rotgesichtklammeraffe, Chileflamingo, Coscorobaschwan, Großer Emu, Fischkatze, Goughteichhuhn, Griechische Landschildkröte, Uhu, Humboldt-Pinguin, Varis, Kookaburra, Laysanente, Waldohreule, Luchs, Fischotter, Palawan-Pfaufasan, Kleiner Panda, Südamerikanischer Nasenbär, Scharlachsichler, Zwergotter, Rotnackenwallaby und andere. Weblinks Website des Parks (englisch) Naturschutz auf der Isle of Man Touristeninformationen BBC Springwatch Einzelnachweise
Curraghs (Isle of Man)

The Curraghs (auch: Ballaugh Curraghs, Manx: "Weidensumpf") sind ein Feuchtgebiet im Ballaugh Parish im Nordwesten der Isle of Man. Das Gebiet verfügt über ein artenreiches Ökosystem und beherbergt auch den Curraghs Wildlife Park, einen Zoo mit Nature Reserve. Geschichte Während der Eiszeit war das Gebiet von Gletschern bedeckt. Als sich die Gletscher zurückzogen, blieb am Fuß der Northern Hills eine Senke zurück, die sich in das Feuchtgebiet verwandelte. Lange Zeit wurde Weidewirtschaft betrieben, weil auf den staunassen Böden keine Feldfrüchte angebaut werden konnten. Trotzdem boten die Curraghs wichtigen Rohstoffe für die Bewohner der umliegenden Dörfer, vor allem Kirk Michael: Torf wurde als Brennstoff abgebaut. Durch den Torfabbau wurde das Sumpfgebiet stark entwässert. Als der Torfstich aufgegeben wurde, füllten sich die Gräben und Torfstiche wieder mit Wasser und es entstanden neue Moore. In den 1930er wurden von der Regierung von Manx Versuche unternommen, neue landwirtschaftliche Erzeugnisse anzusiedeln, vor allem New Zealand flax (Phormium sp.). Nachdem diese Versuche scheiterten, drängte die Regierung in den 1950ern, die Curraghs zu entwässern, um intensive Landwirtschaft zu ermöglichen. Da das Gebiet jedoch nur 15 m über dem Meer liegt, gab es keine kostengünstige Möglichkeit zur Entwässerung. 1963 wurde der größte Teil des Gebiets dem House of Keys (Unterhaus von Man) unterstellt und zwei Jahre später wurde der Curraghs Wildlife Park eröffnet. 1990 wurde die Unterhaltung an die Manx National Heritage übergeben und 2006 wurden 193 ha der Curragh zur Ramsar site erklärt. Ökosystem Fauna Das Gebiet ist ein wichtiges Winterquartier für Kornweihen. Weitere Bewohner sind Wanderfalke, Merlin, Rotkehlchen, Fitis, Singdrossel und Heckenbraunelle. Es gibt auch eine spezielle Unterart des Zaunkönigs. Daneben ist das Feuchtgebiet bekannt für seine Schmetterlinge. Im Curraghs Wildlife Park wurde daher extra ein Butterfly Walk (Schmetterlingslehrpfad) eingerichtet. Ein nennenswerter Vertreter ist der Aurorafalter (Anthocharis cardamines - orange tip). Außerdem gibt es in Ballaugh Curragh auch eine wildlebende Kolonie Wallabys, die von Tieren abstammen, die vor einigen Jahren aus dem Tierpark entwischt sind. Flora Die Curraghs bilden ein Mosaik von Buschland, Kleingewässern und Mooren mit Weiden- und Gagelstrauch-Beständen. Torfmoose (Sphagnum moss) sind moorbildend. Sechs Orchideenarten konnten nachgewiesen werden, darunter Geflecktes Knabenkraut (Dactylorhiza maculata - heath spotted orchid). Siehe auch Die Gälische Bezeichnung "Curragh" kommt noch öfters vor, so in Irland: Curragh (Irland) und als Namensbestandteil bei mehr als 20 Townlands in Irland. Einzelnachweise Weblinks Manx National Heritage Information. Führer zum Wildlife Park. Artikel über Curraghs in einer Serie des BBC.
Port Erin

Port Erin è una località turistica dell'Isola di Man, situata nell'estremità meridionale dell'isola. Nel 2001 la sua popolazione era di 3.369 abitanti. Tra i suoi residenti vi è stato per diversi anni il pilota di Formula Uno inglese Nigel Mansell. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Port Erin
Port Erin

Port Erin (Manx-Gaelisch: Purt Çhiarn) is een plaats op het Britse eiland Man. Locatie Port Erin ligt in het zuiden van Man. De hoofdstad Douglas ligt op 20 kilometer in het noordoosten. De op twee na grootste plaats, Peel, ligt op 16 kilometer in het noorden. De op een na grootste plaats, Ramsey, ligt op 36 kilometer in het uiterste noordwesten. Castletown ligt op 7 kilometer in het zuidoosten. De weg A5 verbindt Port Erin met Douglas. De A7 met Ballasalla, de A32 met Ballachurry en de A36 met South Barrule. Sport De voetbalclub Rushen United FC speelt zijn thuiswedstrijden in Port Erin. Galerij
Порт-Ирин

Порт-Ирин (мэн. Purt Chiarn, англ. Port Erin) — фактически небольшой городок, но формально — посёлок (village) на острове Мэн, морской курорт. Население — 3369 жителей (перепись 2001 года). Порт-Ирин расположен на берегу моря, вблизи юго-западной оконечности острова. Транспорт В Порт-Ирине расположен небольшой порт, который в основном используется яхтами и рыбацкими судами. Регулярное сообщение с другими портами отсутствует. Иногда на рейде Порт-Ирина на якорь встают большие круизные суда, и пассажиры переправляются с рейда к причалу на тендерах (небольших судах). В Порт-Ирине расположена конечная станция Железной дороги острова Мэн, которая идёт далее в Каслтаун и Дуглас. Достопримечательности Железнодорожный музей посвящён истории Железной дороги Острова Мэн. Он расположен рядом с конечной станцией этой железной дороги и частично использует старое депо (часть депо продолжает использоваться действующей железной дорогой). В музее можно увидеть паровозы, вагоны и другие экспонаты, связанные с железной дорогой. Башня Милнера (Milner’s Tower) Башня-фолли была выстроена жителями острова в 1871 году в знак благодарности Вильяму Мильнеру, ливерпульскому мастеру по изготовлению сейфов, который много сделал для развития Порт-Ирина. Центр искусств (Erin Arts Centre). Этот культурный центр открылся в 1971 году в здании бывшей методистской церкви. Здесь устраиваются концерты и проводятся другие культурные мероприятия Церковь Св. Катерины (St. Catherine) была построена в 1880 году (расширена в 1894 году) на деньги, выделенные Вильямом Мильнером Холм Cronk Howe Mooar. Холм предположительно искусственного происхождения, на вершине которого находятся развалины древнего каменного сооружения, точное время постройки и функция которого неизвестны. Рядом с Порт-Ирином расположены живописные долины Athol Park Glen, Bradda Glen Breagle Glen Colby Glen, по которым проложены маршруты для пешеходных прогулок. Примечания Ссылки Порт-Ирин на сайте «Путеводитель по острову Мэн» Архивная копия от 14 апреля 2008 на Wayback Machine Информация о церкви Архивная копия от 14 мая 2008 на Wayback Machine
Port Erin

Port Erin (Manx: Purt Çhiarn) är en tätort på den södra delen av Isle of Man, 19 km väster om huvudstaden Douglas. Orten växte fram som en populär bad- och turistort under andra delen av 1800-talet, i viktoriansk tid. Orten har en befolkning på ungefär 3 500 personer. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, tidigare version. Noter
Dalby, Isle of Man

Dalby (Manx: Delbee) is a small hamlet on the Isle of Man, near the western coast. It lies on the A27 Port Erin to Peel road, five miles south of Peel, in the parish of Patrick. The hamlet looks out towards the Irish Sea from the western side of Dalby Mountain. The Raad ny Foillan long distance coastal footpath runs through Dalby. Prior to its closure in 2007, the hamlet had a public house called the Ballacallin Hotel which was known for its views of the sunset over Niarbyl. The hotel later went up in flames on 9 February 2021 and was subsequently demolished. Niarbyl is home to a cafe and visitor centre, as well as some traditional Manx cottages. It can be accessed by car, with parking available at the cafe. During World War II, a radar station was located at Dalby. The radar station consisted of a number of bunkers, still visible in the fields between Dalby and Niarbyl and now part of local farm land. Religion St James' church is a Church of England church in the Diocese of Sodor and Man. The church was one of several commissioned by the Bishop of Sodor and Man, William Ward, and was consecrated in 1839. It incorporates classrooms which are now used as the church hall. The church is the centre of the community where locals often gather for community events, and the basement has even been converted to overnight accommodation for rental (often used by walkers passing through the hamlet). Notable people Tom Shear (1889–1954), motorcycle racer was born in Dalby See also Gef aka the Dalby Spook. References External links Media related to Dalby, Isle of Man at Wikimedia Commons
Corvalley Cairn

Der Corvalley Cairn (auch Devil’s Elbow, deutsch „Teufels Ellenbogen“) liegt am namengebenden Straßenknick der A4 nordöstlich von Peel auf der Isle of Man. Der küstennahe, grasbedeckte Hügel liegt östlich der A4. Der Hügel hat einen Durchmesser von etwa 20 Metern und ist bis zu einer Höhe von 1,9 Metern erhalten. Eine orthostatische Randeinfassung ist an einigen Stellen sichtbar. Der nicht ausgegrabene frühbronzezeitliche Erdhügel hat an der Seite eine Öffnung zu einer Kammer aus groben Quarzitblöcken. Die Kammer misst etwa 1,5 mal 1,2 Meter und ist 1,2 Meter hoch. Literatur S. Harrison: 100 Years of Heritage, Manx National Heritage. Manx Museum and National Trust, Douglas 1986, ISBN 0-948308-04-4. Weblinks Beschreibung (engl.) und Bild Tanya Anderson, Lovely Greens, private Wegpage. Beschreibung (engl.) und Bilder Video
Douglas Head Amphitheatre

Douglas Head Amphitheatre is a structure on the promontory of Douglas Head on the Isle of Man. At the turn of the 20th century the Isle of Man was a hugely popular holiday destination with the working class factory workers from the northerly part of England and Douglas Head had many attractions, most of which have long since disappeared. One such attraction was the amphitheatre which remains in situ today after many years of neglect. On this stage there took place many shows including minstrels, pierrots, etc., all of which were ideal forms of entertainment to the discerning holidaymaker to the island and the popularity of the shows can be seen from the large number of concrete steps still extant which formed the seating (although wooden slats were once added to this). Cine footage exists of these entertainments but the popularity of the headland as a destination never really picked up after the war, with several of the other attractions being closed in 1939 and never re-opening, most notably the spectacular tramway which ran on the roadway alongside the stage. Although not used for a great number of years, the stage area was still periodically maintained, receiving a coat of paint every so often. Isle of Man Film Festival 2015 Until 2015 the amphitheatre had lain disused since the last organised entertainment which had taken place on the site in 1993 as part of the island's Year Of Railways in celebration of the centenary of the Manx Electric Railway. The use of the amphitheatre was revived as part of the 2015 Isle of Man Film Festival. Used as the venue for the opening night of the festival, the amphitheatre played host to a screening of the cult film The Goonies, with those in attendance including the film critic Mark Kermode. Judged a success, it is hoped that the future screening of films under the stars during the summer months will lead to a new lease of life for the venue. See also Douglas Head Manx Radio Douglas Southern Electric Tramway References Mike Goodwyn (1975). Douglas Head Marine Drive Tramway. Platform Five. ISBN 978-1-872524-52-8. Keith Pearson (1981). Manx Electric Tramways. David & Charles. Stan Basnett (1996). Double Century. Leading Edge. ISBN 1-870119-32-0.
Faro de Douglas Head

El Faro de Douglas Head​ (en inglés: Douglas Head Lighthouse) es un faro en Douglas Head en la Isla de Man situada entre Inglaterra e Irlanda. El faro fue establecido en 1857, a pesar de la vecindad ha estado bajo el control de la Junta del puerto de la Isla de Man desde 1832. Fue realizado por el grupo de ingeniería de los hermanos David y Thomas Stevenson con una elevación total de 32 metros (105 pies). La torre blanca tiene 20 metros (66 pies) de altura y su base se encuentra a una altitud de 12 metros (39 pies). Véase también Faro Faro de Donaghadee Referencias