NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Корк Сити

«Корк Си́ти» (англ. Cork City Football Club, ирл. Cumann Peile Chathair Chorcai) — ирландский футбольный клуб из города Корк. Основан в 1984 году. Домашние матчи команда проводит на стадионе «Тёрнерс Кросс» общей вместимостью более 7 000 зрителей. Действующий участник Премьер-лиги, высшего дивизиона чемпионата Ирландии по футболу. Один из первых профессиональных футбольных клубов Ирландии. Традиционные цвета — зелёный и белый с красным. История клуба Собственниками «Корк Сити» являются болельщики команды, свои права они реализуют через трест «Друзья общества повстанческой армии». Этот трест избирает совет директоров, который руководит футбольным клубом, однако важные решения должны приниматься на ежегодном общем собрании или внеочередных общих собраниях. Для организации повседневной деятельности совет назначил двух клубных администраторов (Кевин Маллен и Эанна Бакли). Большая часть членов треста присоединилась к нему в сентябре 2008 года, в это время высказывались мнения, что клуб должен пройти процесс реструктуризации в ирландских судах. Наиболее известными членами треста являются бывший лорд-мэр Корка, Брайан Бермингем; депутат партии Шинн Фейн, Джонатан О’Брайен, и несколько других местных политиков. С момента создания треста членские взносы и пожертвования позволили собрать значительную сумму денег на нужды клуба. Достижения клуба Чемпионат Ирландии Чемпион (3): 1992/93, 2005, 2017 Серебряный призёр (9): 1990/91, 1993/94, 1998/99, 1999/00, 2004, 2014, 2015, 2016, 2018 Первый дивизион Чемпион (2): 2011, 2022 Кубок Ирландии Обладатель (4): 1998, 2007, 2016, 2017 Финалист (5): 1988/89, 1991/92, 2005, 2015, 2018 Кубок ирландской Лиги Обладатель (3): 1987/88, 1994/95, 1998/99 Финалист (2): 1996/97, 2011 Кубок Президента Ирландии Обладатель (3): 2016, 2017, 2018 Статистика выступлений с 2000 года Снято десять очков. Клуб переведен в низшую лигу. Выступления в еврокубках Текущий состав Примечания Ссылки Сайт клуба Профиль на worldfootball.net Профиль на transfermarkt.com Профиль на soccerpunter.com Профиль на soccerway.com Профиль на soccer365.ru Профиль на ceroacero.es
Cork City FC

Cork City Football Club är en fotbollsklubb från Cork i Irland, grundad 1984. Klubben, även kallad The Rebel Army, spelar sina hemmamatcher på arenan Turner's Cross, som har en kapacitet på 8000 åskådare. Klubben var en av de första professionella fotbollsklubbarna på Irland. Med professionalismen tilltog utbygget av hemmastadion Turners Cross, och klubben kom att bli en av de största och mest understödda laget i landet. Historia Laget nådde sin första cupfinal 1989, men förlorade i omspelet mot Derry City. Detta gav dem dock chansen att för första gången delta i Europaspelet, där de förlorade med sammanlagt 6-0. 1991 nådde man återigen cupfinalen, och förlorade återigen med 1-0, denna gång mot Bohemian. Trots förlusten banade denna cupfinal vägen för ett av Corks mest historiska ögonblick, då man drog tyska storlaget Bayern München i Uefacupen. Man lyckades tilltvinga sig ett oavgjort resultat (1-1) hemma, men fick ge sig med 2-0 i Tyskland. Den stora hjälten när irländsk fotboll denna dag lyste upp Europa var Dave Barry. 1993 blev ett historiskt år för Cork City. Efter en kamp mot Shelbourne och Bohemians lyckades laget vinna sin första ligatitel någonsin. I Europaspelet slog man ut walesiska Cwmbran Town (3-2 i sammanlagt resultat) och gick vidare mot turkiska Galatasaray, som dock visade sig för svåra. Man slogs ut med sammanlagt 3-1. Under de nästföljande tio åren höll sig Cork City kontinuerligt i toppen av ligan, där man flera gånger slutade som 2:a eller 3:a, men hade det svårare i de internationella sammanhangen där man slogs ut av till synes underlägsna motståndare från Tjeckien, Schweiz och Ukraina. 1995 kallades klubbens kreditorer in med anledning av en hotande ekonomisk kris, och laget höll på att fullständigt gå under. then enda stora titel man lyckades vinna under dessa år var FAI Cup-titeln som erövrades 1998 efter att Derek Coughlan avgjorde finalen mot Shelbourne med matchens enda mål. Sekelskiftet kom med nytt hopp och ljusare tider för City. Turner's Cross rustades upp och en ny manager, Pat Dolan, anlitades. Dolan lyckades ge fansen och spelarna förtroende, vilket ledde till framgångar på både nationell och internationell nivå. 2004, under Dolans andra år i klubben, gick man till kvartsfinal i Intertotocupen efter att först ha slagit ut svenska Malmö FF med totalt 3-1 och därefter NEC från Nederländerna. I kvartsfinalen fick man möta det franska laget Nantes Atlantique som dock blev för svåra, och efter en hård kamp fick Cork ge sig efter att ha förlorat med ett sammanlagt resultat av 4-1. Genom åren har flera stora spelare varit aktiva i Cork City-tröjan. Bland några kan nämnas Dave Barry, Declan Daly, Phil Harrington, Pat Morley och John Caulfield. Till dagens stjärnor hör George O'Callaghan och John O'Flynn. Placering tidigare säsonger Källor Externa länkar Officiell hemsida: corkcityfc.ie Soccerway
Корк Сіті

Футбольний клуб «Ко́рк Сі́ті» (ірл.: Cumann Peile Chathair Chorcaí, англ. Cork City F.C.) — ірландський футбольний клуб, що грає у Вищій лізі Чемпіонату Ірландії. Заснований і обраний до складу ліги у 1984 році. Представляє місто Корк. Традиційні кольори клубу - зелений та червоний з білим. Домашні матчі команда грає на стадіоні Turners Cross. Це одна з перших професійних команд у Ірландії і у Корку зокрема. Клуб тричі перемагав у чемпіонаті Ірландії. Досягнення Чемпіонат Ірландії: Чемпіон (3): 1993, 2005, 2017 Кубок Ірландії: Володар (4) 1997/98, 2007, 2016, 2017 Кубок ірландської ліги: Володар (3): 1988, 1995, 1998/99 Кубок Президента: Володар (3): 2016, 2017, 2018 Виступи в єврокубках Посилання офіційний сайт клубу [Архівовано 2 січня 2013 у Wayback Machine.]
Royal Dublin Society

La Royal Dublin Society, coneguda per l'abreviatura RDS, o, en gaèlic irlandès, Cumann Ríoga Bhaile Átha Cliath (CRBÁC), és una societat científica irlandesa fundada el 1731 per promoure i desenvolupar l'agricultura, les arts, la indústria i la ciència a Irlanda. La seva seu central es troba a Ballsbridge, al sud de Dublín. Fou fundada originalment per membres de la Dublin Philosophical Society per millorar l'agricultura, la indústria, les arts i les ciències. El 1820 el rei Jordi IV esdevingué el padrí de la societat i rebé el títol de Reial. El 1879, la societat comprà la seva seu actual a Ballsbridge, que des de llavors ha crescut de sis a setze hectàrees. Les seves instal·lacions alberguen diverses sales d'exposicions, situades al vestíbul principal ("RDS Main Hall"), un estadi (el "RDS Arena"), sales de reunions, bars, restaurants i un pavelló annex anomenat "Simmoncourt RDS", que s'utilitzen regularment per a exposicions, concerts i esdeveniments esportius com el Dublin Horse Show o els partits de Leinster Rugby. The Royal Dublin Society was granted royal patronage in 1820 by George IV. The RDS Members' Club is a members-only club offering exclusive access to sports events on its premises and weekly luncheons and dinners. L'RDS és una de les nou organitzacions que poden nominar candidats per a les eleccions al Seanad Éireann (cambra alta del parlament irlandès) al panell d'Agricultura. Referències
Royal Dublin Society

La Royal Dublin Society​ (referida también por su acrónimo: RDS y en irlandés: Cumann Ríoga Bhaile Átha Cliath) es una organización filantrópica fundada el 25 de junio de 1731 con el propósito de fomentar y promover la agricultura, las artes, la industria y la ciencia en Irlanda. Establecida oficialmente en 1820 bajo este nombre, también se le conoce como la Dublin Society. Cuenta con instalaciones principales ubicadas en Dublín, Irlanda. Este complejo incluye el RDS Arena, RDS Simmonscourt, Salón principal RDS y otros espacios que se utilizan regularmente para la realización de exposiciones, conciertos y eventos deportivos. Entre estos eventos destaca el uso frecuente por parte del equipo de Leinster Rugby. Véase también Centro de Convenciones Conferencia Asamblea Referencias
Royal Dublin Society

La Royal Dublin Society, habituellement connue sous l'abréviation RDS, ou, en irlandais Cumann Ríoga Bhaile Átha Cliath (CRBÁC), est fondée le 25 juin 1731 pour « promouvoir et développer l'agriculture, les arts, l'industrie, et la science en Irlande ». Son siège est à Ballsbridge, au sud de Dublin. Nom et origine La société est fondée à l'origine par des membres de la « Dublin Philosophical Society », « afin d'améliorer l'agriculture, l'industrie et autres arts utiles ». Le 8 juillet 1731, deux semaines après sa fondation initiale, la mention « et les sciences » est ajoutée au nom. Le but de cette société de Dublin est de promouvoir le développement des arts, de l'industrie et de la science en Irlande. Le préfixe « Royal » est ajouté en 1820, quand le roi George IV devient le parrain de la société. Locaux La société acquiert en 1879 ses locaux actuels de Ballsbridge, dont la surface est passée depuis lors de six à seize hectares. Ces lieux abritent un certain nombre de halls d'exposition, situés dans le hall principal (« RDS Main Hall »), un stade (le « RDS Arena »), des salles de réunion, des bars, des restaurants, et un pavillon annexe appelé « RDS Simmoncourt ». RDS Main Hall Le « RDS Main Hall » est un pôle important pour les expositions, les concerts et les autres événements culturels à Dublin. Il accueille par exemple chaque année en janvier l'« Exposition technologique des jeunes scientifiques » (Young Scientist and Technology Exhibition). Pavillon Simmoncourt Le pavillon Simmoncourt a une capacité d'environ 7 000 places, et il devrait accueillir le « Meteor Music Awards » en février 2008, ainsi qu'un certain nombre de concerts, comme The Smashing Pumpkins et Avril Lavigne. Ce pavillon sert, pendant une semaine, d'écurie pour les chevaux de jumping (saut d'obstacles) durant le « Dublin Horse Show » RDS Arena Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Royal Dublin Society » (voir la liste des auteurs). Liens externes (en) Site officiel Ressources relatives à la recherche : Biodiversity Heritage Library CrossRef Ressource relative à la musique : MusicBrainz (en) Le Fáilte Ireland Dublin Horse Show Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du rugby à XV Portail du football Portail de Dublin
St Patrick’s Cathedral (Armagh, römisch-katholisch)

Die St Patrick’s Cathedral ist eine neugotische Kathedrale in der nordirischen Stadt Armagh und die Bischofskirche des römisch-katholischen Erzbistums Armagh. Die mittelalterliche St.-Patricks-Kathedrale von Armagh an der Stelle, wo der heilige Patrick 445 seinen Bischofssitz erbauen ließ, gehört seit der englischen Reformation wie alle historischen Bischofskirchen auf der irischen Insel zur Church of Ireland. Geschichte Nachdem sich der katholische Erzbischof von Armagh, William Crolly, schon länger für eine katholische Kathedrale einsetzte, begannen, nachdem ein Ausschuss für den Bau einer Kathedrale gegründet wurde, am Saint Patrick’s Day im Jahre 1840 die Bauarbeiten. Der erste Architekt Thomas Duff starb schon 1848 während der Bauarbeiten. 1853 übernahm J. J. McCarthy dessen Arbeit. 1904 wurde die Kathedrale fertiggestellt und von Michael Logue geweiht. Die Kathedrale ist 63,3 m lang. Papst Pius IX. schickte eine Kopie von Raphaels Madonna von Foligno nach Armagh. Auch der Kaiser von Österreich überreichte der Kathedrale von Armagh ein Geschenk. Die Kathedrale von Armagh ist eines der größten Kirchengebäude Irlands. Orgel Die Orgel auf der Westtribüne wurde im Jahre 1875 von dem Orgelbauer William Telford erbaut. Das Instrument hatte ursprünglich 33 Register auf drei Manualen und Pedal und war mit Barker-Maschinen ausgestattet. Im Jahre 1904 wurde die Orgel durch die Orgelbaufirma Telford & Telford reorganisiert; in diesem Zusammenhang wurde die Orgel u. a. mit pneumatischen Trakturen ausgestattet und wurde der Winddruck erhöht. Im Jahre 1987 wurde die Orgel durch die irische Orgelbaufirma Antrim neu errichtet, erweitert, u. a. um ein viertes Manualwerk, und neu intoniert. Das Instrument hat 58 Register auf vier Manualwerken und Pedal. Koppeln: Normalkoppeln: I/II, II/I, III/I, III/II, IV/I, I/P, II/P, III/P, IV/P Suboktavkoppeln: I/II, III/III, Superoktavkoppeln: I/I, III/III Weblinks Einzelnachweise
Catedral de San Patricio (Armagh)

La Catedral de San Patricio​ (en inglés: St Patrick's Cathedral) en Armagh, Irlanda del Norte en el Reino Unido es la sede del arzobispo católico de Armagh, primado de Irlanda. Fue construida en varias fases entre 1840 y 1904 para servir como la catedral católica de la arquidiócesis de Armagh, la catedral medieval original de San Patricio tuvo que ser transferida a la Iglesia protestante de Irlanda en la época de la Reforma irlandesa. La catedral se encuentra en una colina, al igual que su contraparte Anglicana. En San Patricio han tenido lugar algunas de las más conocidas actuaciones del grupo coral Libera.​ Véase también Iglesia católica Cristianismo Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Catedral de San Patricio. Pàgina de St Patrick's Cathedral
Sint Patrick's Cathedral (Armagh-RK)

Sint Patrick's Cathedral is een kathedraal in de Noord-Ierse stad Armagh. De kathedraal is de zetel van het aartsbisdom Armagh, een aartsbisdom van de Rooms-Katholieke Kerk op het eiland Ierland. De kathedraal is gewijd aan Sint Patrick. De bouw van de neogotische kerk begon in 1840 en duurde tot 1904. De oorspronkelijke Sint Patrickskathedraal uit de middeleeuwen is sinds de reformatie in gebruik bij de Church of Ireland.
Katedra rzymskokatolicka św. Patryka w Armagh

Katedra rzymskokatolicka św. Patryka w Armagh – katolicka katedra św. Patryka w mieście Armagh w Irlandii Północnej, zbudowana w latach 1840-1904 według projektu Thomasa Duffa i J.J. McCarthy’ego. Wzniesiona została aby zastąpić średniowieczną katedrę św. Patryka, która została przejęta przez anglikański Kościół Irlandii w czasie reformacji. Jest siedzibą katolickiego arcybiskupa Armagh, Prymasa Całej Irlandii. Katedra stoi na wzgórzu, tak jak jej anglikański odpowiednik, i ma bliźniacze wieże. Wymiana wyposażenia Około 1980 dokonano zmian przy ołtarzach głównych Cesare Aureliego, ambonie i lektorium Beakeya, chórze McDoreya i organach Telforda z 1875. Archidiecezja Armagh również usunęła marmurowy ołtarz główny, ołtarze boczne z ich nastawami ołtarzowymi, ambonę i balaski. Jednakże, postanowiono zrekonstruować wyposażenie z oryginalnej budowli. Historyczka architektury Jeanne Sheehy napisała o wymianie wyposażenia jako „zastąpieniu (...) wspaniałego neogotyckiego prezbiterium kawałami granitu i tabernakulum wyglądającym jak mikrofala”. Katedra została po raz kolejny odnowiona w latach 2002–2003, zamieniono miejscami tabernakulum z tronem arcybiskupa. Remont objął również przywrócenie mosiężnych krat usuniętych w 1980, które zostały zespawane razem z kratami z przodu nastaw ołtarzowych kaplicy maryjnej McCarthy’ego; ułożono nową posadzkę w całym sanktuarium i dodano nowe tabernakulum w kaplicy Najświętszego Serca Jezusowego zaprojektowanej przez Ashlina i Colemana w 1904. Liturgia Msza jest odprawiana w katedrze codziennie. W dni powszednie msze są odprawiane od poniedziałku do soboty o 10:00. W sobotę wieczorem, odprawiana jest msza z niedzieli o 19:00. W niedziele, msze są odprawiane o 9:00, 11:00 i 17:30. W święta kościelne msza jest odprawiana o 9:00 i 11:00. Spowiedzi odbywa się zazwyczaj przed i po sobotniej mszy o 19:00. Organy Organy katedry w Armagh zostały pierwotnie zbudowane przez znanego organmistrza Williama Telforda w 1875. W 1987, organy zostały przebudowane, powiększone i rozbudowane dźwiękowo przez firmę Irish Organ Company Ltd., która również dostarczyła nowy tarasowy organowy stół gry. Odbudowane organy zostały zaprojektowane przez Johna Holmesa razem z organistą katedralnym Baronem George’em Minne'm jako konsultantem. Wszystkie stare piszczałki zostały przywrócone i zachowane. Organy mają teraz elementy w stylu angielskim, francuskim Cavaille-Coll i europejskim, dominującym dźwiękiem jest francuski. Organy mają obecnie cztery manuały i 74 rejestry (w tym łączniki i poszerzenia). Bibliografia St. Patrick'a Cathedral - oficjalna strona katedry (ang.)
São Patrício em Armagh

A Catedral de São Patrício em Armagh, Irlanda do Norte, é a residência do Arcebispo Católico de Armagh, Primaz de Toda Irlanda. Foi construída em várias fases entre 1840 e 1904 para servir como a Catedral Católica Romana da Arquidiocese de Armagh, a Catedral Medieval original de São Patrício, tendo sido apropriada pela igreja estatal chamada Igreja da Irlanda na época da Reforma Irlandesa. A catedral fica em uma colina, assim como sua contraparte anglicana, Catedral de São Patrício (Armagh). Plano de Fundo A construção de uma catedral católica em Armagh foi uma tarefa imbuída de grande simbolismo histórico e político. Armagh foi a sede primacial da Irlanda e sua antiga capital eclesiástica. No entanto, desde a Reforma irlandesa sob Henrique VIII, nenhum arcebispo católico residia lá. Desde o século XVII, a maioria da população católica da Irlanda viveu sob os rigores das Leis Penais, uma série de decretos que foram concebidos, nas palavras do historiador anglo-irlandês Lecky, "para privar os católicos de toda a vida civil; para reduzi-los a uma condição de ignorância extrema e brutal; e, desassociá-los do solo”. Como resultado, embora até certo ponto tolerado, a prática pública do catolicismo foi quase completamente extinta e todas as igrejas existentes na época da promulgação das leis foram cedidas à Igreja estabelecida. Assim, no final do século XVIII, havia poucas igrejas católicas e nenhuma catedrais na Irlanda para uma grande população católica. Após a emancipação católica em 1829, tornou-se evidente a necessidade de construção de igrejas e catedrais para atender a essa população. A falta de uma presença católica na cidade primacial de Armagh, em particular, tornou-se uma causa popular de descontentamento entre o episcopado católico emergente, o clero e a congregação.
Католический собор Святого Патрика (Арма)

Собор Святого Патрика (англ. St Patrick's Cathedral) — собор римской католической церкви в городе Арма в Северной Ирландии. Собор был построен по проекту ирландского архитектора Томаса Даффа, созданному в 1838 году. Собор начали строить в 1840 году с закладки памятного камня, а кафедра была освящена только в 1903 году.
Inishtrahull Island

Inishtrahull Island (irisch: Inis Trá Tholl – „Insel des leeren Strands“) liegt rund 10 km nördlich von Malin Head, Inishowen im irischen County Donegal. Geographie Die Insel, die vom irischen Festland durch den Inistrahull Sound getrennt ist, hat eine Länge von 1,3 km von Ost nach West und ist bis zu 480 Meter breit. Sie misst 34 Hektar in der Fläche und erreicht eine Höhe von 41 Metern, jeweils mit einem Gipfel im Westen als auch im Osten. An der Westseite steht ein 23 Meter hoher Leuchtturm. 1,6 km nordnordwestlich der Insel liegen die Tor Rocks, die eine Höhe bis zu 22 Metern erreichen. Tor Beg Rock ist die nördlichste Landmasse Irlands. Zwischen Inistrahull und den Tor Rocks liegt der Tor Sound. Geologie Das Gestein, welches auf der Insel vorkommt, ist eine syenitische Ausprägung eines stark deformierten Gneises, der nach der Insel Inishtrahull-Gneis bezeichnet wird und vor etwa 1700 Millionen Jahren entstanden ist. Das Gestein ist das älteste, das auf den irischen Inseln gefunden wird; Forschungen zeigen geologische Ähnlichkeiten zum südlichen Grönland. Zu den frühesten Arbeiten über dieses Gesteinsvorkommen zählt ein Aufsatz des Glasgower Geologen William J. McCallien aus dem Jahr 1930 im Geological Magazine. Bewohner Bis 1929 gab es hier einen kleinen Ort und der Leuchtturm war bis 1987 bewohnt. Der Ort wurde 1929 kollektiv aufgelöst; heute ist die Insel unbewohnt. Leuchtturm Auf Inishtrahull steht der nördlichste Leuchtturm Irlands. Er wurde 1813 in Betrieb genommen, als die Britische Marine Lough Foyle zu nutzen begann. Heute blinkt sein Licht alle 30 Sekunden. Attraktionen Inishtrahull ist für seinen Reichtum an Tieren bekannt und wurde vom National Parks and Wildlife Service zum Nature reserve ausgerufen. Die geologische Lage und der Leuchtturm ziehen viele ungewöhnliche Vogelarten an. In den Gewässern rund um die Insel sind zahlreiche Fischarten beheimatet, unter ihnen auch Haie. Unter Tauchern ist der Port Mór auf der Insel ein beliebter Ort für die Mittagspause. Rund um die Insel gibt es hunderte von Wracks zu besichtigen. Der Zugang zur Insel ist wegen der gefährlichen Strömungen rund um Malin Head und die Insel selber beschränkt. Diese Regeln werden vom Nationalparkservice überwacht. Weblinks Irish national parks and wildlife service Irish lights Wildlife of Ireland (Inistrahull information section) Gesteine Einzelnachweise
Inishtrahull

Inishtrahull (irlandais : Inis Trá Tholl, signifiant « île de la plage vide ») est l'île la plus septentrionale de l'Irlande. elle a une superficie de 0,34 km² et se trouve à environ 10 kilomètres au nord-est de Malin Head, dans le comté de Donegal. Le point le plus septentrional de l'Irlande, la roche Tor Beg, est à un kilomètre plus au nord. Inishtrahull abrite le phare le plus septentrional de l'Irlande. L'île a eu une communauté de résidents jusqu'en 1929 et le phare a été gardienné jusqu'en 1987. Aujourd'hui, elle est inhabitée et a été désignée comme aire protégée en raison de sa faune en tant que zone spéciale de conservation et zone de protection spéciale gérée par le Service national des parcs et de la vie sauvage d'Irlande. Géologie L'île est formée d'un gneiss granitique, un type de roche métamorphique, qui est connu comme Inishtrahull Gneiss. Celui-ci est daté de 1,7 milliard d' années, ce qui donne un âge paléoprotérozoïque, et est donc la plus ancienne roche connue sur les îles irlandaises. Ce gneiss est considéré comme faisant partie du Rhinns complex (en) (une roche magmatique) que l'on trouve également sur les îles d'Islay et de Colonsay. Le Rhinns compex est corrélé avec la ceinture métamorphique de Ketilidian au Groenland méridional et au Svecofennian de Scandinavie. Les insulaires L'île est maintenant inhabitée mais elle a eu une communauté résidente jusqu'en 1929 et les gardiens de phare jusqu'en 1987. L'évacuation de la communauté d'Inistrahull a eu lieu en bloc en 1929. La question a été soulevée dans un débat au Dáil Éireann sur la pêche illégale en novembre 1929. Le député Franck Carney a déclaré qu'Inishtrahull était l'un des rares endroits dans le pays où la population avait effectivement augmenté de près de 100 % de 1881 à 1901. Les habitants de l'île avaient une école et un cimetière et ils gagnaient leur vie de l'industrie de la pêche côtière avec de très petits bateaux. En raison de la pêche illégale par les chalutiers écossais, anglais et français, les insulaires ont été obligés d'évacuer l'île en laissant leurs maisons. Seuls les familles des gardiens du phare sont restées. Voir aussi Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Inistrahull » (voir la liste des auteurs). Liens internes Liste des îles d'Irlande Phare d'Inishtrahull Liens externes Portail de l’Irlande Portail de l’océan Atlantique Portail des îles
Inishtrahull

Inishtrahull è un piccolo isolotto a nord delle coste del Donegal e, se si esclude Rockall, la cui nazionalità è disputata, è il territorio più settentrionale della Repubblica d'Irlanda. La piccola isola è totalmente disabitata ed ospita un faro. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Inishtrahull
Inishtrahull

Inishtrahull Island is een eiland in het Ierse graafschap County Donegal. Het is het meest noordelijke eiland van Ierland. Het eiland is door de Inistrahull Sound gescheiden van het vasteland. Het is 1,3 km lang ( in oost-west-richting ) en maximaal 480 meter breed. De oppervlakte bedraagt 34 ha en het hoogste punt ligt op 41 meter. Aan de westzijde staat een 23 meter hoge vuurtoren die tot 1989 bewoond was. Het dorpje op het eiland werd al in 1929 verlaten.