NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
St. John's Cathedral, Cashel

The Cathedral Church of Saint John the Baptist and Saint Patrick's Rock is a cathedral of the Church of Ireland in Cashel, County Tipperary in Ireland. It is in the ecclesiastical province of Dublin. Previously the cathedral of the Diocese of Cashel, it is now one of six cathedrals in the United Dioceses of Cashel Ferns and Ossory. Ecclesiastical history The historic cathedral on the Rock of Cashel had been in the 1530s handed to the reformed Church of Ireland. This mediaeval cathedral was closed for worship by the Church of Ireland in 1721. Meanwhile, the old parish church of St John was removed and the present Georgian cathedral completed in 1784. Its famous Samuel Green organ was built in 1786, while Charles Agar was Archbishop, and the Chapter House was built to hold the Bolton Library. See also Dean of Cashel Thurles Cathedral for the cathedral of the Roman Catholic Archdiocese of Casel and Emly References
Cathédrale Saint-Pierre-du-Rocher de Cashel

La cathédrale Saint-Pierre-du-Rocher (St. Peter the Rock Cathedral) de Cashel est une cathédrale anglicane irlandaise dédiée à saint Pierre. Elle a été à sa construction le siège de l’archevêché de Cashel, fusionné en 1839 avec l’évêché de Waterford et Lismore dans le diocèse de Cashel et Waterford, finalement fusionné en 1977 avec celui d’Ossory, Ferns et Leighlin dans l’actuel diocèse de Cashel et Ossory. Histoire L’ancienne cathédrale, située dans le complexe du rocher de Cashel (Rock of Cashel) est utilisée jusqu’en 1721 ; son toit sera enlevé vingt-huit ans plus tard. L’ancienne église paroissiale Saint-Jean sert pour le culte jusqu’à l’achèvement de la cathédrale actuelle, construite en style géorgien, en 1784. Son orgue a été réalisé par le facteur d’orgue anglais Samuel Green (1740-1796) en 1786. Lien externe Site officiel Portail de l’architecture chrétienne Portail de l’Irlande Portail de l'anglicanisme
Catedral de Santa Ana (Belfast)

La Catedral de Santa Ana (St. Anne's Cathedral), también conocida como Catedral de Belfast es un templo religioso de la Iglesia de Irlanda localizada en Donegall St., Belfast, Antrim, en Irlanda del Norte. Es una catedral única en servir a dos diócesis separadas: Connor y Down and Dromore (anglicana y católica respectivamente) a pesar de no ser sede de ninguna de las dos, aunque está situada dentro de la primera diócesis. En un principio no fue considerada "catedral" en el sentido exacto de la palabra, sino que fue la iglesia-sede del obispo,​ sin embargo, aparece titulada como tal. Historia El 6 de septiembre de 1899 la Condesa de Shaftesbury colocó la primera piedra de la obra diseñada por el arquitecto Sir Thomas Drew. La antigua parroquia de Sta. Ana diseñada por Francis Hiorne continuaría en uso hasta el 31 de diciembre de 1903, fecha en la que sería reemplazada por la nueva catedral. En un principio se construyó la nave sobre los terrenos de la iglesia tras haber sido demolida. El 2 de junio de 1904, fue consagrada. A partir de 1924 se construiría el ala oeste como monumento conmemorativo a los fallecidos del Úlster tras servir en la I Guerra Mundial. El 2 de junio de 1925, el Gobernador de Irlanda del Norte, el Duque de Abercorn colocó la piedra angular completando la fachada proyectada por el arquitecto: Sir Charles Archibald Nicholson. Al mismo tiempo se construyó el cruce central donde se encuentran las localidades del coro. Posteriormente fueron añadidos el baptisterio y la capilla del Espíritu Santo con sus frescos representando a San Patricio. En 1935 fue enterrado en la nave lateral sur el líder unionista Edward Carson, fallecido en el transcurso de la crisis del Home Rule. En 1941 la catedral sufrió importantes daños a causa de una bomba alemana.​ En 1955 empezó la construcción del ambulatorio en la sala este. Dichas obras tenían como objetivo finalizar en 1959, sin embargo duró diez años más hasta que se hizo posible trabajar en los transeptos norte y sur. El Conflicto de Irlanda del Norte y la inflación conllevó a largos retrasos y problemas de financiación. En el transepto sur se encuentran la capilla Unitaria y la sala del órgano mientras que en el norte se puede observar una gran cruz celta diseñada por John MacGeagh en el exterior. En 1981 se incluyó en la obra la capilla del Real Regimiento del Rifle del Úlster. En abril de 2007 se instaló una espiral de acero inoxidable de 40 metros en lo alto de la catedral. Llamada "la Espiral de la Esperanza", la estructura se ilumina de noche y es parte del programa de desarrollo del distrito.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Catedral de Santa Ana. Belfast Cathedral, The Cathedral Church of St Anne - Official site
Cattedrale di Sant'Anna (Belfast)

La Cattedrale di Sant'Anna (in inglese: St Anne’s Cathedral o Cathedral Church of St. Anne), nota anche come Cattedrale di Belfast (in inglese Belfast Cathedral), è un tempio religioso della Chiesa d'Irlanda situato in Donegall Street, Belfast, Antrim, in Irlanda del Nord. La cattedrale serve due diocesi separate: Connor e Down e Dromore (rispettivamente anglicana e cattolica) nonostante non sia la sede di nessuna delle due, sebbene si trovi all'interno della prima diocesi. All'inizio non era considerata "cattedrale" nel senso esatto del termine, ma era la chiesa-sede del vescovo, tuttavia, appare intitolata come tale. Storia Il 6 settembre 1899 la contessa di Shaftesbury pose la prima pietra dell'opera progettata dall'architetto Sir Thomas Drew. L'antica parrocchia di Santa Ana progettata da Francis Hiorne sarebbe rimasta in uso fino al 31 dicembre 1903, quando sarebbe stata sostituita dalla nuova cattedrale. La navata fu originariamente costruita sul terreno della chiesa dopo che era stata demolita. Il 2 giugno 1904 fu consacrata. Dal 1924 l'ala ovest sarebbe stata costruita come memoriale per i morti dell'Ulster deceduti dopo aver prestato servizio nella prima guerra mondiale. Il 2 giugno 1925, il governatore dell'Irlanda del Nord, il duca di Abercorn, pose la prima pietra, completando la facciata progettata dall'architetto: Sir Charles Archibald Nicholson. Allo stesso tempo fu costruito il passaggio centrale dove si trovano le città del coro. Successivamente furono aggiunti il battistero e la cappella dello Spirito Santo con i suoi affreschi raffiguranti San Patrizio. Nel 1935 il leader unionista Edward Carson, morto durante la crisi dell'Home Rule, fu sepolto nella navata sud. Nel 1941 la cattedrale fu gravemente danneggiata da una bomba tedesca. Nel 1955 iniziò la costruzione del deambulatorio nella sala est. Questi lavori erano destinati a terminare nel 1959, tuttavia sono durati altri dieci anni fino a quando non è stato possibile lavorare sui transetti nord e sud. Il conflitto nordirlandese e l'inflazione hanno portato a lunghi ritardi e problemi di finanziamento. Nel transetto sud si trovano la cappella Unitaria e la sala dell'organo mentre a nord si può vedere all'esterno una grande croce celtica disegnata da John MacGeagh. Nel 1981 fu inclusa nei lavori la cappella del Royal Ulster Rifle Regiment. Nell'aprile 2007, una spirale in acciaio inossidabile di 40 metri è stata installata in cima alla cattedrale. Chiamata "la Spirale della Speranza", la struttura è illuminata di notte e fa parte del programma di sviluppo del distretto. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Cattedrale di Sant'Anna (Belfast) Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su belfastcathedral.org.
Katedra św. Anny w Belfaście

Katedra świętej Anny (ang. St Anne's Cathedral, znana również jako Katedra w Belfaście ang. Belfast Cathedral) – katedra Kościoła Irlandii znajdująca się przy ulicy Donegall Street, w Belfaście, w Irlandii Północnej. Katedra jest używana w dwóch oddzielnych diecezjach (Connor oraz Down i Dromore), ale nie jest siedzibą żadnego z biskupów (geograficznie znajduje się ona w diecezji Connor), dlatego też nie jest katedrą w sensie dosłownym (kościołem mieszczącym siedzibę biskupa). Jest centralnym punktem dzielnicy Cathedral Quarter w Belfaście. Pierwszym architektem był Sir Thomas Drew, kamień węgielny został położony w dniu 6 września 1899 roku przez hrabiego Shaftesbury. Stary kościół parafialny św. Anny zaprojektowany przez Francisa Hiorne'a z 1776 roku nadal był użytkowany, aż do 31 grudnia 1903 roku, podczas gdy nowy kościół został zbudowany wokół niego; stary kościół został wtedy zburzony. Okno miłosiernego Samarytanina, widoczne w prezbiterium, jest jedynym elementem starego kościoła, zachowanym w katedrze. Początkowo tylko nawa główna katedry została zbudowana, i została poświęcona w dniu 2 czerwca 1904 roku. W 1924 roku podjęto decyzję o budowie fasady zachodniej katedry jako upamiętnienie mężczyzn i kobiet Ulsteru, którzy służyli i zginęli w I wojnie światowej. Kamień węgielny pod budowę został położony przez gubernatora Irlandii Północnej, księcia Abercorn w dniu 2 czerwca 1925 roku, a ukończona fasada, zmodyfikowany projekt architekta Sir Charlesa Archibalda Nicholsona, została poświęcona w czerwcu 1927 roku. W międzyczasie, środkowe skrzyżowanie naw, w którym zasiada chór, zostało wybudowane w latach 1922-1924. Baptysterium, według planów opracowanych przez nieżyjącego W.H Lynna, który asystował Sir Thomasowi Drew, zostało poświęcone w 1928 roku, i kaplica Świętego Ducha, z pięknymi mozaikami przedstawiającymi Świętego Patryka, zostało poświęcone w dniu 5 lipca 1932 roku w 1500-lecie przybycia św Patryka do Irlandii. Lord Edward Carson, przywódca unionistów w okresie kryzysu autonomii, został pochowany (z pogrzebem państwowym) w południowej nawie bocznej katedry w 1935 roku. W 1941 roku katedra została niemalże zniszczona przez niemiecką bombę, która spowodowała rozległe uszkodzenia otaczających budynków. W 1955 roku rozpoczęły się prace przy budowie arkad, przy wschodniej fasadzie katedry. Arkady te zostały poświęcone w 1959 roku, ale przez kolejne dziesięć lat, nie było możliwe rozpoczęcie prac przy północnym i południowym transepcie. Konflikt w Irlandii Północnej i inflacja doprowadziły do znacznych opóźnień i większych problemów z finansowaniem tych prac. Południowy transept, mieszczący Kaplicę Jedności razem z organami powyżej, zostały poświęcone w 1974 roku, a północny transept północ, z dużym krzyżem celtyckim zaprojektowanym przez Johna MacGeagha na zewnątrz i mieszczący kaplicę królewskich irlandzkich karabinów, został ukończony w 1981 roku. Przypisy
Catedral de Santa María y Santa Ana (Cork)

La Catedral de Santa María y Santa Ana​ (en inglés: Cathedral of St Mary and St Anne) es una catedral católica ubicada en Cork, Irlanda. Es la sede del obispo de Cork y Ross, y la iglesia madre de la Diócesis de Cork y Ross. La catedral fue dedicada en 1808, pero fue ampliamente dañada por un incendio intencional en 1820. George Richard Pain emprendió la restauración de la catedral. En 1964, el santuario de la catedral fue ampliada, una torre santuario fue añadida, y la distribución interna reorganizada. Las obras más recientes de gran escala en la catedral se llevaron a cabo en 1996. Véase también Catolicismo Catedral de San Eunano Referencias
Cattedrale di Santa Maria e Sant'Anna (Cork)

La cattedrale di Santa Maria e Sant'Anna (in inglese: Cathedral of St Mary and St Anne) è la cattedrale cattolica di Cork, in Irlanda, e sede della diocesi di Cork e Ross. Storia La Cattedrale di Cork è stata edificata nel 1808 in stile neogotico, nel 1820 ha subito gravi danni a causa di un incendio. Il restauro è stato effettuato da George Richard Pain nel 1818. Nel 1964 il complesso della cattedrale chiesa è stato ingrandito ed è stata edificata la torre, che raggiunge un'altezza di 80 metri. Contestualmente gli interni sono stati riorganizzati. Nel 1996 si sono resi nuovamente necessari importanti opere di riparazione e lavori di restauro: la torre è stata completamente ristrutturata, il tetto ricostruito ed il soffitto gotico riparato. Note Voci correlate Diocesi di Cork e Ross Cattedrali in Irlanda Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su cattedrale di Santa Maria e Sant'Anna Collegamenti esterni (EN) Sito ufficiale, su corkcathedralfop.ie. (EN) Cattedrale di Santa Maria e Sant'Anna, in GCatholic.org. (EN) Cattedrale di Santa Maria e Sant'Anna, su Structurae. Sito ufficiale della diocesi di Cork e Ross, su corkandross.org.
Katedra Najświętszej Maryi Panny i św. Anny w Corku

Katedra Najświętszej Maryi Panny i Świętej Anny w Corku (ang. Cathedral of St. Mary and St Anne, irl. Ardeaglais Naomh Muire) - główna świątynia diecezji Cork-Ross kościoła rzymskokatolickiego w Irlandii. Została wybudowana w 1808 w stylu neogotyckim. Po spaleniu w 1820, została odbudowana w 1828. Od 1958 siedziba biskupa Corku i Ross. Mieści się przy ulicy Roman Street.
Cathédrale Sainte-Marie d'Elphin

La cathédrale Sainte-Marie d'Elphin est une ancienne cathédrale anglicane irlandaise dédiée à sainte Marie. Elle a été détruite durant un violent orage en 1957. Elle est la cathédrale historique du diocèse d'Elphin, fusionné en 1841 avec celui de Kilmore dans le diocèse de Kilmore, Elphin et Ardagh (de la province anglicane d'Armagh). Situation L'ancienne cathédrale est située à l’extrémité est de la ville. Elle est située à distance de la rue principale, dans une grande parcelle clôturée par un mur et couverte d’arbres. La cathédrale est entourée d’un cimetière, qui existe depuis le XIIIe siècle. Les familles de l'écrivain Oliver Goldsmith et du chanteur Percy French y sont enterrées. Dix caveaux et structures sont protégées dans le site de la cathédrale. À l'entrée du cimetière se trouve un menhir et le puits de saint Patrick. L'eau du puits alimentait autrefois un étang situé à proximité, hors de la propriété, et faisait fonctionner un moulin. Cathédrale La cathédrale Sainte-Marie fut construite vers 1200. Elle était un petit édifice, de la taille d'une église paroissiale. À la Réforme anglaise, elle devint anglicane. L'abside en style néo-médiéval datait de 1872. Elle possédait à l'entrée ouest un haut clocher à base carrée. Elle est détruite en 1960[réf. nécessaire] par un violent orage, et en 1961, le siège épiscopal est transféré à la cathédrale Sainte-Marie-et-Saint-Jean-Baptiste de Sligo. La cathédrale est partiellement démolie en 1964. Elle reste à l'abandon jusqu'à sa restauration en 1982. Source [PDF] Plan d’urbanisme d’Elphin, p. 9–10 Portail de l'anglicanisme Portail de l’architecture chrétienne Portail de l’Irlande
St. Mary’s Cathedral (Tuam)

St. Mary’s Cathedral (irisch Ard-Eaglais Mhuire) ist die mittelalterliche Kathedrale von Tuam, Irland. Unter Elisabeth I. wurde sie anglikanisiert und zählt zur Church of Ireland. Geschichte Die der Jungfrau Maria geweihte St. Mary’s Cathedral stammt aus dem 14. Jahrhundert. Sie wurde unter Elisabeth I. der anglikanischen Kirche übergeben. Die Kathedrale brannte 1767 teilweise nieder und wurde mit Veränderungen restauriert. Das anglikanische Erzbistum Tuam wurde nach dem Tod von Erzbischof Power Le Poer Trench 1839 aufgehoben und zur Diözese von Tuam, Killala und Achonry vereinigt. St. Mary’s Cathedral ist bis heute einer der beiden Bischofssitze dieser anglikanischen Diözese. Erst nach der Katholikenemanzipation im britischen Königreich konnte das katholische Erzbistum Tuam 1837 eine neue eigene Marienkathedrale errichten. Einzelnachweise Weblinks
Katedra św. Trójcy w Downpatrick

Katedra świętej Trójcy (ang. Cathedral Church of the Holy and Undivided Trinity) – katedra Kościoła Irlandii znajdująca się w mieście Downpatrick, w Irlandii Północnej. Mieści się na wzgórzu katedralnym (ang. Cathedral Hill) górującym nad miastem. Jest jedną z dwóch katedr diecezji Down i Dromore (drugą jest katedra w Dromore) w prowincji Armagh. Katedra jest centralnym punktem w Downpatrick. Jest to stare kościelne miejsce z kościołem pod wezwaniem Świętej Trójcy wzmiankowanym w XII wieku. W 1124 roku święty Malachiasz z Armagh został biskupem Down, i przystąpił do remontu i powiększenia katedry. W 1177 roku John de Courcy (normański zdobywca Ulsteru) sprowadził zakon benedyktynów i wygnał zakon augustianów osiedlonych tam przez świętego Malachiasza z Armagh. Przez 1220 rok budowla była w ruinie i została później zniszczona przez trzęsienie ziemi w 1245 roku. Katedra została spalona przez Edwarda de Bruce’a w 1316 roku, a następnie kilkakrotnie była odbudowywana i niszczona. W 1538 roku klasztor został skasowany, a następnie zniszczony w 1539 roku przez lorda Leonarda Greya, lorda zastępcę Irlandii, który urządził w niej stajnię dla koni. Zniszczenie katedry było jednym z zarzutów, pod którym Grey został stracony w 1541 roku. Potem, przez dwa wieki, katedra leżała w gruzach. W 1778 roku Jan Wesley, założyciel metodyzmu, odwiedził i opisał ją jako szlachetną ruinę. Okrągła wieża w pobliżu katedry została rozebrana w 1790 roku. Katedra zawiera elementy XIII-wiecznego kościoła opactwa benedyktynów w Down (czarnych mnichów). Odbudowa zrujnowanej XIV-wiecznej katedry w Downpatrick została zainicjowana po ustawie parlamentu z 1790 roku udzielającej 1000 funtów na ten cel. Hrabia Hillsborough ofiarował dalsze 568 funtów i 300 funtów zostało pożyczonych na rok z dochodów dekanatu. Długie prezbiterium z późnośredniowiecznej katedry zostało wyremontowane i przekształcone w nawę główną i prezbiterium dla nowej katedry. Charles Lilly kierował restauracją, ale była ona tak daleko idąca, że wiele detali z oryginalnej budowli zniknęło, bo dążył do odtworzenia ogólnego efektu średniowiecznego. Prace zostały zakończone i katedra była gotowa do użytku w 1818 roku. Ośmioboczna kruchta i neogotycka wieża zostały dobudowane do zachodniej fasady w 1826 roku. Krzyże z XI, X i XII wieku zachowały się w katedrze. Budowla dzisiaj to przede wszystkim oryginalne prezbiterium z XV wieku z dobudowanymi: kruchtą i wieżą. W latach 1985–1987 miała miejsce druga gruntowna restauracja, podczas której katedra była zamknięta. Przypisy
Собор Святой Троицы (Даунпатрик)

Собор Святой Троицы (англ. Cathedral Church of the Holy Trinity), также известный как — собор Дауна (англ. Down Cathedral) — один из двух англиканских соборов Церкви Ирландии в диоцезе Дауна и Дромора (второй — Дроморский собор). Расположен в городе Даунпатрик в Северной Ирландии. Частично включает в себя церковь бенедиктинского аббатства Дауна XIII века; памятник архитектуры категории А. На территории собора находится предполагаемое место захоронения святого Патрика, отмеченное камнем. История Сведения о первой церкви Святой Троицы на этом месте относятся к XII веку. В 1124 году святой Малахия стал епископом Дауна и приступил к ремонту и расширению собора. В 1177 году сэр Джон де Курси (норманнский завоеватель Ольстера) поселил здесь бенедиктинских монахов и изгнал монахов-августинцев, живших тут ещё со времён святого Малахии. Де Курси, который разгневал короля тем, что захватил в Ирландии больше земель, чем ему было положено, был взят под стражу в соборе в Страстную пятницу 1204 года. Согласно записям, невооруженному де Курси удалось отобрать оружие у одного из нападавших и убить 13 человек, прежде чем людям короля удалось захватить рыцаря. К 1220 году это здание лежало в руинах и было ещё больше повреждено во время землетрясением в 1245 году. Собор был сожжён Эдуардом Брюсом в 1315 году и впоследствии несколько раз перестраивался и разрушался. В 1538 году монастырь был распущен, а само здание в следующем году разрушил лорд Леонард Грей, лорд-лейтенант Ирландии, переделав его в конюшню. Разрушение собора было одним пунктов обвинения, за которые Грей был казнён в 1541 году. В течение двух столетий после этого собор оставался руинированным. В 1778 году основатель методизма Джон Уэсли посетил его, назвав благородными руинами. Круглая башня возле собора была снесена в 1790 году. Реставрация Восстановление разрушенного собора XIV века было начато после того, как парламентский акт 1790 года выделил для этой цели 1000 фунтов стерлингов (примерно соответствует 142 000 фунтам стерлингов на сегодняшний день). Виконт Хиллсборо пожертвовал ещё 568 фунтов стерлингов. Длинный алтарь позднесредневекового собора был отремонтирован и преобразован в неф и алтарь нового собора. Архитектор Чарльз Лилли стремился воспроизвести общий вид средневекового собора, но реставрация была настолько радикальной, что многие детали оригинального здания исчезли. В 1818 году работы были завершены; в 1826 году к западному концу собора были добавлены восьмиугольный вестибюль и перпендикулярная готическая башня. В 1985—1987 годах была проведена вторая крупная реставрация, во время которой собор был закрыт. Святой Патрик На территории собора предположительно похоронен святой Патрик, который, как считается, умер в 461 году. Камень, обозначающий его могилу, был установлен в 1900 году. На кладбище сохранились кресты IX, X и XII веков. В соборе похоронены Эдвард Кромвель, 3-й барон Кромвель (ум. 1607) и Вер Эссекс Кромвель, 7-й барон Кромвель (ум. 1687). Примечания Ссылки Официальный сайт (англ.)
Cathédrale du Christ-Rédempteur de Dromore

La cathédrale du Christ-Rédempteur (en anglais : Cathedral Church of Christ the Redeemer) de Dromore est une cathédrale anglicane britannique située en Irlande du Nord. La ville est le siège historique du diocèse de Dromore. Celui-ci est unifié en 1842 avec celui de Down et Connor, pour former le diocèse de Down, Connor et Dromore. En 1945, le titre de diocèse de Connor est repris pour la première fois depuis 1481, laissant la cathédrale dans le diocèse de Down et Dromore. Histoire La première église sur le lieu est l’abbatiale du monastère fondé par le futur saint Colman de Dromore aux alentours de 510. Il n’en est rien resté ; c’est cependant elle qui devient la première cathédrale du diocèse de Dromore. Plusieurs édifices se succèdent sur les lieux. Une église médiévale est détruite à la fin des années 1500 ; aucun évêque n’est reconnu de 1575 à 1607. En 1609, l’église est reconstruite et Jacques Ier d’Angleterre et d’Irlande lui fait prendre le nom de « cathédrale du Christ-Rédempteur » ; elle sera une nouvelle fois détruite — ainsi qu’une partie importante de la ville — en 1641, lors de la rébellion irlandaise. L’église est reconstruite, et achevée en 1661. C’est cet édifice qui forme les bases de la cathédrale d’aujourd’hui, et certains éléments de l’époque sont encore visibles. L’évêque Jeremy Taylor (1613 – 1667), qui en est à l’origine, y est enterré. Est construite une première tour, détruite depuis. Un autre évêque enterré dans la cathédrale, Thomas Percy, agrandit l’église au début du XIXe siècle ; un monument lui est dédié dans le Town Park. En 1870, l’église est encore agrandie avec l’ajout d’un baptistère et de l’emplacement pour l’orgue ; enfin, en 1899, un bas-côté supplémentaire est ajouté et donne au bâtiment son plan actuel. Notes et références Illustrations Sources (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Dromore, County Down » (voir la liste des auteurs). (en) « Welcome to Dromore Cathedral: A place for God's Glory », sur lisburn.com (consulté le 25 janvier 2021). Lien externe (en) Site officiel Portail de l’architecture chrétienne Portail de l’Irlande du Nord Portail de l'anglicanisme
Katedra w Dromore

Katedra w Dromore (ang. Dromore Cathedral, formalnie Kościół katedralny Chrystusa Odkupiciela w Dromore, ang. The Cathedral Church of Christ the Redeemer, Dromore) – jeden z dwóch kościołów katedralnych (drugim jest katedra św. Trójcy w Downpatrick) w diecezji Down i Dromore Kościoła Irlandii. Znajduje się w małym mieście Dromore, w hrabstwie Down, w Irlandii Północnej w kościelnej prowincji Armagh. Obecna budowla została wzniesiona w czasie rządów biskupa Down i Connor, Jeremy'ego Taylora w 1661 roku jako wąski kościół o długości 100 stóp (30 metrów). W 1811 roku Thomas Percy (biskup Dromore) dodał krótką nawę boczną przy prawach narożnikach nawy głównej, tworząc plan pomieszczeń w kształcie litery "L". W 1870 roku zostało dodane półokrągłe prezbiterium i chór organowy. Ostatecznie, w 1899 roku została dobudowana dodatkowa nawa boczna równoległa do pierwotnej nawy bocznej uzyskując formalnie prostokątny plan pomieszczeń. Organy zostały zbudowane przez Conacher of Huddersfield w 1871 roku. W katedrze są pochowani wspomniani wyżej biskupi: Jeremy Taylor i Thomas Percy. Przypisy