NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Kilcrea Castle

Kilcrea Castle is a ruined 15th-century towerhouse and bawn located near the Kilcrea Friary, west of Cork City, Ireland. The tower house and friary were both built by Cormac Laidir MacCarthy, 9th Lord of Muskerry. Location Kilcrea Castle stands in a copse, which almost hides it, in the valley of the River Bride on its right (southern) bank. This River Bride is a right-hand tributary of the River Lee (not the River Bride that flows into the Munster Blackwater). Kilcrea Friary is nearby to the east, on the same side of the river. Ovens is the nearest village. It is between Cork City and Macroom. History and construction The castle was completed by 1465 by Cormac Laidir MacCarthy, 9th Lord of Muskerry and founder of Kilcrea Friary, in a marshy area over an old fort possibly dating to the Bronze Age. The overall structure was built facing north (towards the River Bride), with the main five-story tower house on the western side and the bawn on the eastern side towards the friary. The remains of a three-story tower anchor the southeast corner of the bawn. Text from the 1840s state that the bawn was enclosed with two square towers, however any physical evidence of a second tower on the bawn is lost to the undergrowth. In the mid-19th century a cutting of the now disused Cork and Macroom Railway line was built through the moat of the castle on the northern side. Ownership Unlike the friary, which is in state ownership and is maintained by the National Monuments Service of Ireland, the ruins are on privately owned lands, the land immediate to, and including the ruins themselves, currently serving as a cattle farm. The castle is listed as a protected structure by Cork County Council. Gallery References Notes Sources Westropp, Thomas Johnson (1908). "The Monastery of St. Brigid, Kilcrea, and the Castle of the MacCarthys" (PDF). Journal of the Cork Historical and Archaeological Society. 14 (80): 157–177. Windele, John (1839). Historical and Descriptive Notices of the City of Cork and its Vicinity. Cork: Luke H. Bolster. OCLC 20432940.
Castillo de Kilcrea

El Castillo de Kilcrea es un torreón amurallado del siglo XV en ruinas y localizado al oeste del Monasterio de Kilcrea, cerca de Ovens, situado en el Condado de Cork, en la República de Irlanda. Las ruinas están mayormente ocultas por el espeso follaje de los árboles que rodean el torreón. Al contrario que el Monasterio de Kilcrea, que es propiedad del Servicio Nacional de Monumentos de Irlanda, las ruinas de este torreón se encuentran en propiedad privada. El terreno del castillo, así como las tierras adyacentes, actualmente son utilizadas como granja de ganado. No obstante, se encuentra en la lista de estructuras protegidas del Consejo del Condado de Cork. Historia El castillo fue completado en 1465 por Cormac Láidir Mór (o More), jefe del clan McCarthy, y constructor del Castillo de Blarney, en una zona pantanosa sobre una fortaleza anterior, que posiblemente datase de la Edad del Bronce. Cuenta con un torreón principal al oeste, y una porción de muralla que termina anexa a una torre menor al este. Textos de 1840 dicen que la muralla se cerraba con dos torres cuadradas, pero no se ha encontrado sobre el terreno ninguna prueba de que existiese otra torre. Galería
Замок Кілкреа

Замок Кілкреа (англ. Kilcrea Castle, ірл. Caisleán Chill Chré) — замок Хілл Хре, замок Холодної Бронзи — один із замків Ірландії, розташований у графстві Корк, біля селища Кілкреа Фраєрі, що біля селища Овенс. Замок є зруйнованою вежею XV століття, що заросла деревами та плющем. На відміну від сусіднього монастиря, що належить Службі охорони національний пам'яток Ірландії, замок Кілкреа розташований на приватних землях і належить разом з навколишньою землею місцевим фермерам, тому практично ніяк не захищений від подальшого руйнування, хоча офіційно він називається «Спорудою під охороною» в юрисдикції міста Корк. Історія Замок Кілкреа був побудований в 1465 році ірландським ватажком Кормаком Лайдіром Мором (Великим) — вождем клану Мак Карті, володарем замків Бларні та Каррігнамук Тауер-Хаус. Замок розташований у болотистій місцевості, на місці старовинної кельтської фортеці — так званої «круглої фортеці», що була побудована ще за часи Бронзової доби. Замок був побудований біля річки Брайд-Рівер. Замок був п'ятиповерховою вежею, що була побудована біля старовинного монастиря. Крім п'ятиповерхової вежі була ще триповерхова вежа на південно-східній стороні основної вежі. Документ, що датується 1840 роком повідомляє, що замок складався з двох квадратних веж. Проте друга вежа не збереглася. У середині ХІХ століття була прокладена стежка від річки до замку. Галерея Джерела «Kilcrea Castle — Description». Gazetteer of Irish Antiquities. Retrieved 13 September 2014. «National Monuments in State Care: Ownership & Guardianship» (PDF). National Monuments Service. Republic of Ireland. 4 March 2009. p. 6. Archived from the original (PDF) on 12 May 2014. Retrieved 20 August 2014. «Cork County Council — Record of Protected Structures (Structure number 00555)» (PDF). Cork County Council. p. 29. Archived from the original (PDF) on 4 March 2016. Retrieved 13 September 2014. Westropp, Thomas Johnson (1908). «The Monastery of St. Brigid, Kilcrea, and the Castle of the MacCarthys». Journal of the Cork Historical and Archaeological Society. Cork Historical and Archaeological Society: 159,220. John Windele (1840). Historical and Descriptive Notices of the City of Cork. p. 230. Coyne, J. Stirling; Willis, N. P. (1841). «The Scenery and Antiquities of Ireland». Retrieved 20 August 2014.
Luan Gallery

The Luan Gallery is a publicly owned art gallery in Athlone, County Westmeath, Ireland. The gallery opened in 2012, and the building consists of the older part, a former public library built in 1897 as a temperance hall, combined with a newer wing, designed by Keith Williams. The building was named Best Cultural Building of 2013 by the RIAI, and received a Civic Trust Award in 2014. The gallery takes its name from Luan son of Lugair son of Lugaid, a mythical chief who gives his name to the town. References External links Gallery website
Ramore Head

Ramore Head (Irish: Ceann na Rátha Móire) is a rocky headland in Portrush, County Antrim, Northern Ireland. Overview The headland, pointing north-northwest, is the tip of the peninsula on which the town of Portrush lies. The area of the headland is an Area of Special Scientific Interest. The rocks here are dolerite, an intrusive igneous rock formed from volcanic activity. There is a footpath around the headland, with grassland surrounding the path. There are also recreation grounds, including tennis courts and lawn bowls, and a car park. Out at sea are a string of rocky islands known as the Skerries, the remains of past volcanic activity. These are also part of the Area of Special Scientific Interest. Gallery See also Coastal landforms of Ireland Coastal Zone at Portrush List of Areas of Special Scientific Interest in County Antrim List of headlands of the United Kingdom References External links Ramore Head, Portrush, Northern Ireland on YouTube
Ramore Head

Ramore Head är en udde i Storbritannien. Den ligger i distriktet Causeway Coast and Glens och riksdelen Nordirland, i den västra delen av landet, 600 km nordväst om huvudstaden London. Terrängen inåt land är platt. Havet är nära Ramore Head åt nordväst. Närmaste större samhälle är Coleraine, 8,7 km söder om Ramore Head. Trakten runt Ramore Head består i huvudsak av gräsmarker. Kommentarer Källor
Kloster von Seirkieran

Das Kloster von Seirkieran (auch Saighir, Seir Kieran, irisch Saighir Chiaráin), östlich von Birr im County Offaly in Irland soll durch Ciarán den Älteren gegründet worden sein. Es wurde im Jahre 842 von Wikingern geplündert. Der dortige Bischofssitz wurde später zuerst nach Aghaboe im County Laois und 1052 nach Kilkenny verlegt. Die heutige Kirche des von den Augustinern 1170 neu gegründeten Klosters ist wahrscheinlich teilweise über einer älteren errichtet. Bei der Kirche befindet sich ein kleines Kreuz und ein alter Grabstein. Der Rest eines Rundturms und eine verzierte Hochkreuzbasis sind ebenfalls vorhanden. Der Friedhof liegt in einer etwa 4 ha großen Fläche, die von Spuren einer Einhegung mit äußerem Graben umgeben ist. Literatur Peter Harbison: Guide to National and Historic Monuments of Ireland. Gill and Macmillan, Dublin, seit 1970 in vielen Auflagen, ISBN 0-7171-1956-4, S. 207
Tower Museum

The Tower Museum is a museum on local history in Derry, Northern Ireland. History The museum opened in 1992 in the presence of Ian Paisley and John Hume. The President of the European Commission Jacques Delors was also invited though eventually pulled out. It was funded by the European Development Fund and the International Fund for Ireland. It was constructed as a public-private partnership and was considered by the Northern Ireland Office to be a flagship project to promote tourism. The local press deemed it as "magnificent". The museum is located in Union Hall Place, within a historic tower just inside the city walls, near the Guildhall. The museum has two permanent exhibits; The Story of Derry which presents the history of Derry from its prehistoric origins to the present, and An Armada Shipwreck – La Trinidad Valencera which details the local shipwreck from the Spanish Armada. The Spanish Armada exhibits were split between the Tower Museum and Ulster Museum in Belfast. The Tower Museum is the home of the Mabel Colhoun collection. The top of the museum has an open air viewing facility, which provides views of the city centre and the River Foyle. In 2021, a maquette of the Hands Across the Divide was purchased by the Derry and Strabane District Council and they chose to display it at the Tower Museum. The Museum also has temporary exhibits throughout the year. The Tower Museum's record attendance came in 2023 when it had an exhibit on the television programme Derry Girls. Recognition The Tower Museum has won a number of awards. It has a permanent exhibit that covers the history of the city. See also List of museums in Northern Ireland References External links Tower Museum website
Tower Museum

O Tower Museum é um museu histórico localizado em Derry, no Condado de Londonderry, Irlanda do Norte. O museu está na Union Hall Place, dentro de uma torre histórica no interior das muralhas da cidade, próximo ao Guildhall. Apresenta a história de Derry/ Londonderry (The Story of Derry) e também possui uma exposição sobre o naufrágio da Invencível Armada (An Armada Shipwreck – La Trinidad Valencera). O museu foi inaugurado em 1992 e ganhou uma série de prêmios, cobrindo o conflito política que afetou a história da cidade. Referências Ligações externas Website do Tower Museum
Townley Hall

Townley Hall is a Georgian country house which stands in parkland at Tullyallen some 5 km west of Drogheda, County Louth in Ireland. It was designed by Irish architect Francis Johnston for the Townley Balfour family and built between 1794 and 1798. The house is 27 metres (89 feet) square, built in local stone with simple neoclassical lines, broken only by a Doric portico. The interior is dominated by a spiral staircase in a domed rotunda. The building replaced a previous house which once stood some 100 metres (330 feet) to the north of the present building History The Townley estate had belonged to the Townley family since Cromwellian times. Blayney Townley, MP had inherited the wealth of his nephew, William Balfour, in 1739 and added Balfour to his surname. The Townley estate passed to his grandson, also Blayney Townley Balfour, later the MP for Belturbet, who in 1794 commissioned Francis Johnston to design the present house. Other buildings on the site, which were designed by Johnston, include the entrance gates and gate lodge, a dovecote, walled garden, farmyard and farmyard houses. Mrs Townley Balfour, wife of the grandson of Blayney jnr, died childless in 1955 and the property passed to her cousin David Crichton. He sold the house and 350 hectares (860 acres) of land in 1957 to Trinity College, Dublin for used as an agricultural school. In 1969 the college sold 200 hectares (490 acres) of farmland to the Land Commission and 150 hectares (370 acres) of woodland to the Forestry Department. In 1967 Professor Frank Mitchell of Trinity College bought the house with some 25 hectares (62 acres) of surrounding land and ran it as a study centre for several years. The house is now owned by the School of Philosophy and Economic Science, a registered charity based in Ballsbridge Dublin, who use it as a residential study centre. The house and grounds are private and access is strictly by appointment. Residents Among the residents of Townley Hall were, according to documents held by national Library of Ireland (MS 50,863). Anne Mary Balfour (1820–95). Blayney Balfour Townley (1832) Blayney Reynell Townley Esq. (head of household 1911) Elizabeth Sarah Balfour (1820–60). Florence Henrietta Townley Balfour (1881–93). John Willoughby Cole, 2nd Earl Enniskillen 1833 Kathleen Balfour (1820–60). Letitia Frances Balfour (1828–85) Lowry Vessey Townley Balfour. Madeline Elizabeth Townley (1867-1955) Mary Frances Balfour (1820–60). Rev. William Townley Balfour (1888–95). (Eight servants in 1911). See also Beaulieu House and Gardens Dowth Hall References External links Website of the estate "Townley Hall- History of the house". Retrieved 26 June 2014. Townley Hall Collection at the Library of Trinity College Dublin
Wedge Tomb von Cappaghkennedy

Das Wedge Tomb von Cappaghkennedy (irisch Ceapa Uí Chinnéide) liegt nördlich des Burren-Nationalparks im gleichnamigen Townland im Burren im County Clare in Irland. Wedge Tombs (deutsch „Keilgräber“), früher auch „wedge-shaped gallery grave“ genannt, sind zwischen 4000 und 2500 v. Chr. in der Jungsteinzeit errichtete doppelwandige, ganglose, mehrheitlich ungegliederte Megalithbauten der späten Jungsteinzeit und der frühen Bronzezeit. Das Wedge Tomb liegt in den Resten eines ovalen Cairns. Es besteht aus 5 (von einst mind. 8) erhaltenen Tragsteinen aus Kalkstein, die zwei Decksteine stützen, die ursprünglich wahrscheinlich eine einzige, heute stark abgewitterte Platte, bildeten. Die Kammer ist etwa 3,0 m lang und verjüngt sich von 1,8 m am westlichen auf 1,5 am östlichen Ende. Der Zugang zur Kammer ist durch eine quer gestellte Platte, die Teil der Vorkammer war, weitgehend blockiert. Steine, die zur Cairneinfassung gehören, sind insbesondere in der Nordhälfte erhalten. Siehe auch Megalithanlagen in Irland Liste von Wedge Tombs in Irland Literatur James Herbert Brennan: A guide to megalithic Ireland. Aquarian Press 1994, ISBN 1-85538-270-9, S. 67 Weblinks Beschreibung (englisch) und Plan Beschreibung (englisch) und Bilder Beschreibung (englisch) und Bilder Bild (Memento vom 13. Oktober 2016 im Internet Archive)
Abbaye de Durrow

L'Abbaye de Durrow est un lieu célèbre situé près de Tullamore en Irlande. Dans ce monastère est censé avoir été créé au Xe siècle un livre enluminé, dénommé Livre de Durrow, une œuvre dans la même lignée que le Livre de Kells. Aujourd'hui l'abbaye n'est plus intacte, il reste néanmoins des pierres tombales, une enceinte, un puits saint et de nombreux autres morceaux de monuments. Une église et une grande maison ont été construites sur le site entre les XVIIIe et XXe siècles. L'abbaye a été fondée par saint Columba tout comme l'abbaye de Kells. La fondation date de 553. Le lieu est entouré de chênes. Il a été racheté par l'État irlandais en 2003. Notes et références Voir aussi Liens externes Portail de l’architecture chrétienne Portail de l’Irlande Portail du catholicisme
Opactwo w Durrow

Opactwo w Durrow – dawny klasztor w Durrow w hrabstwie Offaly w Irlandii. W 2010 roku sześć wczesnośredniowiecznych klasztorów chrześcijańskich, w tym opactwo w Durrow, zostało wpisanych na irlandzką listę informacyjną UNESCO – listę obiektów, które Irlandia zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Historia Opactwo zostało założone przez Kolumba opata z Hy, najprawdopodobniej pomiędzy rokiem 585 a 589. Beda Czcigodny podaje, że miało to miejsce przed wyjazdem opata do Brytanii, natomiast biograf Kolumby – Adamnan z Hy, że po jego wyjeździe, a podczas jednej z wizyt Kolumby w Irlandii. Opactwo znajdowało się w strategicznym miejscu nieopodal geograficznego środka Irlandii i zaraz na południe od Slighe Mghór (ang. The Great Way) – głównego szlaku przecinającego wyspę z zachodu na wschód (współcześnie pomiędzy Kilbeggan a Tullamore w hrabstwie Offaly). Kolumba powierzył budowę opactwa mnichowi Laisrénowi (swojemu krewnemu), któremu pozostawił precyzyjne wytyczne. Pierwsze zabudowania wznoszone były z drewna i nie zachowały się do czasów współczesnych. Opactwo wkrótce zyskało na znaczeniu – w 630 roku w Durrow lub jego pobliżu odbył się synod w sprawie obchodzenia Wielkanocy. Spoczął tu m.in. król Domnall Midi z klanu Cholmáin. Dzięki dogodnemu położeniu klasztor był odwiedzany przez licznych pielgrzymów, co przyczyniło się do jego bogactwa. Niewiele wiadomo o dziejach opactwa w wiekach późniejszych. Kroniki wspominają o bitwie pomiędzy Durrow a miastem klasztornym Clonmacnoise w 764 roku, podczas której Durrow straciło 200 ludzi. Kroniki Ulsteru odnotowują spalenie wielu klasztorów wraz z ich bibliotekami, w tym opactwa w Durrow, w roku 1095. W XII w., z inicjatywy Malachiasza, w Durrow założono klasztor augustiański, który został doszczętnie zniszczony w 1175 roku. Po reformacji i rozwiązaniu wielu klasztorów, opactwo w Durrow zostało zamknięte w 1541 roku, a jego kościół stał się kościołem parafialnym i funkcjonował do końca XIX w. Opuszczone opactwo popadło w ruinę. Do dziś z oryginalnych artefaktów zachowały się jedynie kamienny wysoki krzyż (High Cross) i studnia. Prawie trzymetrowy krzyż, najprawdopodobniej z IX w., zdobią sceny ze Starego i Nowego Testamentu z charakterystycznymi przedstawieniami ludzi i ich emocji. W 2010 roku sześć wczesnośredniowiecznych klasztorów chrześcijańskich, w tym opactwo w Durrow, zostało wpisanych na irlandzką listę informacyjną UNESCO – listę obiektów, które Irlandia zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Księga z Durrow W opactwie przechowywano bogato iluminowany, pergaminowy manuskrypt z II połowy VII w. z łacińskim przekładem czterech Ewangelii – najstarszy znany rękopiśmienny ewangeliarz z terenu Wysp Brytyjskich – tzw. Księgę z Durrow. Obserwacje astronomiczne W lipcu 1054 roku mnisi w Durrow mieli zaobserwować nagłe pojawienie się na niebie niezwykle jasnej gwiazdy, co zostało odnotowane w Kronikach Czterech Mistrzów. Mary Mulvihill podaje, że jest to jedyna znana obserwacja wybuchu supernowej w 1054 roku na terenie Europy. Przypisy
Galway Mosque

Maryam Mosque, or the Mary Mosque (Irish: Mosc Mhuire), also known as the Galway Mosque (Irish: Mosc na Gaillimhe), is an Ahmadi Muslim mosque, named in honour of Mary, mother of Jesus. The mosque is located in Galway, Connacht, Ireland. Opened in 2014 by Mirza Masroor Ahmad, the fifth caliph, it is the first purpose-built mosque in County Galway. The Irish born convert to Islam Imam Ibrahim Noonan is based in Galway. In July 2019 the mosque was vandalised, with windows and locks broken, and equipment stolen. See also Islam in the Republic of Ireland References
Ballinamere GAA

Ballinamere GAA is a Gaelic Athletic Association club in Ballykilmurry, County Offaly, Ireland. The club, having previously fielded teams in both codes, is now primarily concerned with the game of hurling. Today, facilities include two pitches, a gym, and a fully-lit walking track. The club's main sponsor is Molloy Precast & Environmental Systems. History Located in the townland of Ballykilmurry just outside Tullamore, Ballinamere GAA Club was founded in the 1880s. Hurling was the favoured sport in the early years, with the club reaching the 1908 Offaly SHC final only to be beaten by Drumcullen. The Parish Rule, War of Independence and Civil War lead to a period of inactivity before the club underwent a revival in 1930. The 1940s and 1950s saw the club have its most successful period, with Ballinamere claiming three Offaly JHC titles and two Offaly IHC titles. The club added another JHC titles to its list of honours in 1980, before winning the Offaly JFC title in 1983. It was around this time that Ballinamere and the nearby Durrow joined forces at underage level. This resulted in an amalgamation at adult level in 2006, with Ballinamere focusing on hurling and Durrow concentrating on football. Ballinamere claimed provincial honours in 2013 when a 2-08 to 0-13 defeat of Lisdowney secured the Leinster Club JHC title. Honours Offaly Intermediate Hurling Championship (3): 1945, 1953, 2013 Leinster Junior Club Hurling Championship (1): 2013 Offaly Junior A Hurling Championship (5): 1944, 1950, 1959, 1980, 2010 Offaly Junior A Football Championship (2): 1983, 1998 Notable players Dan Bourke: Joe McDonagh Cup-winner (2024) Sam Bourke: Joe McDonagh Cup-winner (2024) Ciarán Burke: Joe McDonagh Cup-winner (2024) Brian Duignan: Joe McDonagh Cup-winner (2024) John Murphy: Christy Ring Cup-winner (2021) Dan Ravenhill: Joe McDonagh Cup-winner (2024) Mark Troy: Joe McDonagh Cup-winner (2024) References
Клеър (графство)

Клеър (на английски: County Clare, Каунти Клеър; на ирландски: Contae an Chláir) е едно от 26-те графства на Ирландия. Намира се в провинция Мънстър. Главен административен център е град Енис. Граничи с графствата Лимерик, Типърари и Голуей. На запад граничи с Атлантическия океан. Има площ 3147 km². Население 110 810 жители към 2006 г. Градовете в графството са Енис (най-голям по население), Инч, Килалоу, Килкий, Килръш, Лисдунварна, Нюмаркет он Фъргъс, Скариф и Шанън.
Comtat de Clare

El comtat de Clare (gaèlic irlandès an Chláir) és un comtat de la província de Munster (República d'Irlanda). Està situat en la costa occidental de l'illa, enfront de l'oceà Atlàntic, al nord-oest del riu Shannon. Limita amb els comtat de Limerick al sud, amb Tipperary Nord a l'est i el Comtat de Galway al nord. El sobrenom de Clare és the Banner County. Ciutats i viles Història Hi ha nombroses troballes neolítiques i tombes megalítiques. Durant l'alta edat mitjana formà part del Reis de Connacht governat pels Uí Fiachrach Aidhne fins que en el segle X fou incorporat al Regne de Munster pels dalcassians. Cap al 1118 formà part del Regne de Thomond dirigit pels O'Brien, que es mantingueren independents fins que foren dominats pels Tudor el 1543. Referències Bibliografia Harvard University. A Classical Dictionary, 1855. O'Laughlin, Michael C.. Irish Roots Cafe. The Families of County Clare, Ireland, 2000. ISBN 0-940134-98-5. The Four Masters. Irish Roots Cafe. "The Annals of Ireland by the Four Masters" as translated by Owen Connellan, 2003. ISBN 0-940134-14-4. Vegeu també The Burren Castell de Bunratty Castell de Doonagore