NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Polotok Iveragh

Polotok Iveragh (Uíbh Ráthach) pomembno zaznamuje krožna turistična pot Ring of Kerry, ki je glavna privlačnost jugozahodne Irske v grofiji Kerry. Poleg slikovite poti, ki obkroža polotok, so ob njem še druge znamenitosti, kot so okolica Killarneyja, otok Valentia in Skelliška otoka (Veliki in Mali Skellig), v notranjosti pa so McGillycuddy Reeks, najvišje gore v državi, pa Skellig Ring, ki se začne in konča v Killarneyju, vzhodno od polotoka. Geografija in zgodovina Polotok ima skoraj vse, od prazgodovinskih do zgodnjih spomenikov, ki jih ponuja irska zgodovina. Izjemni so samostani, gradovi (okrog Killarneyja), sipine, sveti izviri, menhirji, ogamski kamni, klinaste grobnice in velike kamnite grobnice vrste eartercua. Mesto Killorglin je znano po tridnevnem festivalu Puck Fair (začetek 10. avgusta). Temelji na keltskih tradicijah, sodelujejo predvsem živali, vodi kronan kozel kot kralj. Ob dogodku so tudi krstili. Kozel je bil prvotno simbol za irsko boginjo. Njegov spomenik v vasi stoji na balvanu. Turizem Obvoz iz Cahersiveena prek reke Valentia vodi do Steinfortsa, Duns Cahergalla in Leacanabuaila. Na zahodu sta otok Valentia in Beginiški otok. Majhen Cerkveni otok, na njem je samostan iz leta 750, je dostopen samo iz pristanišča v Cahersiveenu. Na otok Valentia se lahko pride s trajektom, ki pelje od Reenard Pointa do Knight's Towna, glavnega naselja na otoku, ali po cesti čez most pri Portmageeju. Otok je med Knight's Townom in svetilnikom Bray Head, dolg je približno 10 km in širok le 3 do 4 km. Stran od sicer močno obremenjene poti Ring of Kerry je pohodniški paradiž, celotno jugozahodno gričevje od glavnega mesta Ballinskellings s starim samostanom. Od tu organizirajo izlete na Veliki Skellig, ki je pomemben za opazovanje mormonov (ptiči) in za potapljanje. Po sredi polotoka vodi še ena pot, ki je zunaj utrjene poti. Začne se blizu Watervilla, teče čez Killeenleagh in se konča v Killarneyju, je lepa kolesarska pot brez prometa. Geopark Kerry je skupnostna pobuda na polotoku, katere namen je spodbujati geoturizem na tem območju velikega geološkega pomena. Nekatere značilnosti so zaliv Kenmare (potopljena rečna dolina ali rias), znaki pretekle poledenitve in vulkanske dejavnosti ter 400 milijonov let stare fosilizirane sledi štirinožcev. Cloghanecarhan, obroč stoječih kamnov z ogamskim kamnom, je državni spomenik, pa tudi Leacanabuaile, krožna trdnjava (caiseal). Loher Cashel, kamnita krožna trdnjava (caiseal), je na zahodnem robu Iveraga. Viri John Crowley and John Sheehan. The Iveragh Peninsula: A Cultural Atlas of the Ring of Kerry, 2009. Cork University Press. ISBN 978-1-85918-430-1. Zunanje povezave Iveragh Peninsula guide from Frommer's Information about the Ring of Kerry Arhivirano 2006-06-16 na Wayback Machine. Iveragh Peninsula at Birdlife International Arhivirano 2007-09-29 na Wayback Machine.
Knowth

El túmul de Knowth (en irlandès, Cnobha) està situat en el complex arqueològic de Brú na Bóinne, al nord-oest de Newgrange. Construït en la mateixa època de Newgrange, sobrepassa en mida i importància arqueològica aquest. El complex es completa amb altres túmuls de menys importància que el converteixen en un dels més important d'Europa occidental. Les excavacions han descobert primer un passadís de 34 metres que conduïa a una cambra central, i s'hi ha trobat més tard, el 1968, una altra galeria de 40 metres a la cara oposada, que condueix a una altra cambra que no està comunicada amb la primera. El túmul principal es troba envoltat d'unes altres 17 tombes i unes 300 lloses gravades, la qual cosa el converteixen en un dels més importants des del punt de vista artístic de l'Europa occidental. L'activitat humana al túmul constatada s'allarga durant milers d'anys. Els beaker van ocupar el lloc durant l'edat del bronze, i els celtes a l'edat del ferro. Al segle VIII i segle xix, es va usar el túmul com a fort circular i, al segle xii, els normands van construir-hi un castell al damunt. Vegeu també Brú na Bóinne Newgrange Arqueoastronomia Dowth Enllaços externs http://www.meath.ie/Tourism/Heritage/Newgrange/ Arxivat 2007-10-12 a Wayback Machine.. Knowth Information and Images (anglès).
Knowth

Knowth (irl. Cnobha) – stanowisko archeologiczne we wschodniej Irlandii, należące do kompleksu Brú na Bóinne. Odkryto tu ślady bytności człowieka od czasów prehistorycznych po średniowiecze. Według przeprowadzonych badań radiowęglowych, stanowisko Knowth 8 (BM-1076) zostało wydatowane na 4852±71 BP (3780–3380 p.n.e. – data skalibrowana), a stanowisko Knowth 16 (BM-1078) na 4399±67 BP (3330–2790 p.n.e. – data skalibrowana). Najstarszymi znaleziskami są neolityczne grobowce galeriowe z III tysiąclecia p.n.e. Są one prawdopodobnie wytworem tej samej kultury, co grobowce w sąsiednim Newgrange, chociaż są od nich starsze o ok. 500 lat. Wokół głównego kopca grobowego w Knowth usytuowanych jest 17 mniejszych kopców. Główny kopiec mieści w sobie dwa grobowce, usytuowane ze wschodu na zachód. Podobnie jak w Newgrange, główna komora ma kształt krzyża, a sklepienie podparte jest na wspornikach. W końcu II tysiąclecia p.n.e. Knowth było zamieszkane przez ludność kultury pucharów lejkowatych, która pozostawiła po sobie naczynia chowane wraz ze zmarłymi. Od początku naszej ery wyraźne stają się wpływy celtyckie, w tym chrześcijańskie (od VIII do XII wieku). Na przełomie XII i XIII stulecia mieszkali tu natomiast Normanowie, którzy w neolitycznych kurhanach wydrążali systemy korytarzy. Przypisy Bibliografia Irlandia, seria: Przewodnik Pascala, Wydawnictwo Pascal, Bielsko-Biała 2005, s. 201-202
Kilbolane Castle

Kilbolane Castle (irisch Caisleán Chill Bhláin) ist die Ruine einer historischen Festung auf dem Kilbolane Hill, etwa 500 Meter nördlich des Dorfes Milford im irischen County Cork. Die Niederungsburg wurde im 15. oder 16. Jahrhundert errichtet, allerdings im normannischen Stil des 13. Jahrhunderts mit hohen Mauern, an die runde Wachtürme angebaut wurden, umschlossen von einem Burggraben, ähnlich wie Liscarroll Castle oder Ballincollig Castle. Das Gelände, auf dem die Burg steht, gehörte der Kirche. Die Bischöfe von Cloyne waren laut Pipe Roll von Cloyne von 1291 Besitzer. Laut Father Vaughan hatten die Synans Interesse an dem Ort, bevor sie in die Gegend von Doneraile zogen. Kilbolane Castle wurde bald nach der Ankunft von Strongbow und den Anglonormannen errichtet, wahrscheinlich als Festung für die De Cogans. Später erwarben sie die Earls of Desmond und der FitzGibbon-Zweig der FitzGeralds. 1587 wurde die Burg an Hugo Cuffe verlehnt, der allerdings in der Gegend keine wirkliche Macht ausüben konnte, und 1590 fiel sie indirekt an die FitzGibbons zurück, als sie an Sir William Power verlehnt wurde, den Gatten von Helena FitzGibbon. Kilbolane Castle wurde 1642 von Cromwells Armee zerstört, wobei nur zwei der Türme intakt blieben. Als die Überreste der alten Kirche beseitigt wurden, wurde das Familiengrab der Synans, das mit der Jahreszahl 1446 versehen ist, in das neue Gebäude verlegt. Den Ostturm der Burg erwarb Captain John Nicholls, der an der Einfriedungsmauer ein ebenerdiges Haus errichten ließ und das Anwesen an seinen ältesten Enkel John Bowen vererbte. John Bowen ließ mit dem Bau von Kilbolane House am Ende des Burggartens bald nach 1695 beginnen. Eine neue Kirche wurde 1832 errichtet, hauptsächlich auf Kosten des Reverend J. Bruce mit Unterstützung der Ecclesiastical Commissioners of Ireland. 1897 kaufte Hannigan die Ruinen von Kilbolane Castle, die etliche Jahre leergestanden hatten. Der Südturm und der westliche Teil der Mauer sind heute unbeschädigt erhalten und werden vom Board of Works gepflegt. Der Anblick von Südwesten vermittelt einen Eindruck von der Großartigkeit der Burg mit ihren hohen Mauern und ihrem bedrohlichen Turm. Die Burgruine gilt als National Monument. Einzelnachweise Weblinks Kilbolane Castle, Cork, Ireland. Tageo.com, abgerufen am 13. September 2018 (englisch).
Kilbolane Castle

Kilbolane Castle is a historical fortification atop Kilbolane Hill, half a kilometre from the village of Milford, County Cork, Ireland. The castle was built in the 15th or 16th century but employed a 13th-century Norman style with high walls joined by circular guard towers and surrounded by a moat, similar to Liscarroll and Ballincollig. The castle grounds were church property of the Bishop of Cloyne, from whom it was held, according to the Pipe Roll of Cloyne, in 1291. According to Father Vaughan, the Synans had an interest in the place before moving to the Doneraile area. Kilbolane Castle was built shortly after the arrival of Strongbow and the Anglo-Normans, likely as the stronghold of the De Cogans. It was later acquired by the Earls of Desmond and the Fitzgibbon branch of the Fitzgeralds. In 1587, the castle was granted to Hugo Cuffe who was unable to exert real power in the area and in 1590, it reverted indirectly to the Fitzgibbons when it was granted to Sir William Power, husband of Helena Fitzgibbon. The castle was destroyed by Cromwell's army in 1642 leaving only two of its towers intact. On removing the remains of the ancient church, the tomb of the Synan family, bearing the date 1446, was transferred to the new edifice. The east tower was acquired by a captain, John Nicholls, who built a single-storey house against the bawn wall and passed the property on to his eldest grandson, John Bowen. John Bowen began to build Kilbolane House at the end of the castle's garden shortly after 1695. A new church was erected in 1832, chiefly at the expense of the Rev. J. Bruce with support of the Ecclesiastical Commissioners. In 1897, the ruins of Kilbolane Castle, which had been vacant for some years, were purchased by David O'Leary Hannigan JP (who also purchased Mountshannon House in 1915). The south tower and west wall remain intact, with maintenance provided by the Office of Public Works. The view from the southwest provides a glimpse of the original layout of the castle, with its high walls and tower. References
Замок Кілболейн

Замок Кілболейн (англ. Kilbolane Castle) — один із замків Ірландії, розташований у графстві Корк, на вершині гори Кілболейн, біля селища Мілфорд. Замок збудований у XV столітті в стилі норманських замків Ірландії ХІІІ століття. Замок мав високі стіни, круглі башти, був оточений ровом. По архітектурі він був подібний до замків Ліскарол та Баллінколліг. Нині замок лежить у руїнах. Історія замку Кілболейн Ці землі були в ХІІІ столітті власністю єпископа Клойн. Про це повідомляється в рукописі «Пайп Ролл Клойн» у записі за 1291 рік. За словами отця Вогана родина Сайнен жила тут перш ніж переселитися в район Донерайл. Найдавніший замок Кілболейн був побудований після англо-норманського завоювання Ірландії в 1171 році. Замок був побудований феодалами Де Коган і був деякий час твердинею цього аристократичного роду. Пізніше замок був захоплений графом Десмонда та Фіцгіббонською гілкою династії Фіцджеральд. У 1587 році замок захопив Хуго Кафф. Але він не зміг утримати владу над цими землями і в 1590 році замок повернувся в володіння феодалів Фіцгіббон. Потім він був дарований серу Вільяму Поверу, що був чоловіком Гелени Фіцгіббон. У 1641році спалахнуло повстання за незалежність Ірландії. Замок контролювали повстанці. У 1642 році англійське військо Олівера Кромвеля штурмувало і зруйнувало замок. Вціліли тільки залишки двох башт. Тут була колись старовинна церква з усипальницею родини Сайнен з датою 1446 рік. Східну вежу замку придбав капітан Джон Ніколс, що збудував на території замку особняк. Замок і особняк успадкував його син Джон Боуен в 1695 році. Він побудував біля замку ще один будинок. У 1832 році була збудована нова церква недалеко від замку за кошти преподобного Дж. Брюса. У 1897 році замок спорожнів і кілька років стояв пусткою. Потім замок придбав Ганніган. Нині замок є у власності Управління громадських робіт Ірландії. Від замку лишилися руїни, які є лише тінню його колись грізної величі. Джерела «Kilbolane Castle…». Fáilte Ireland, the National Tourism Development Authority. Retrieved 2 February 2009. Healy, James (1988). The Castles of County Cork. Cork and Dublin: The Mercier Press Limited. ISBN 0-85342-876-X. «Milford Historical Society Vol. 1 Issue 1». Archived from the original on 4 July 2008. Retrieved 2 February 2009. «KILBOLANE CASTLE CORK IRELAND… — Tageo.com». Retrieved 2 February 2009.
Cois na hAbhna

Cois na hAbhna is a concert and events venue in Ireland, located in the town of Ennis, County Clare. It is the regional base of Comhaltas Ceoiltóirí Éireann for the Meitheal region, the primary Irish organisation dedicated to the promotion of the music, song, dance and the language of Ireland. The venue is used for a range of events including Irish Traditional music sessions, céilí dances drama performances and other concerts. Irish dancing lessons including set dancing are also carried out at the venue. References External links Official Site
Gallarus Oratory

L' Oratori Gallarus (Irlandès: Séipéilín Ghallarais) és l'església paleocristiana millor conservada d'Irlanda. És a la Península Dingle al comtat de Kerry a l'estat d'Irlanda. L''església es va fundar entre els segles vi i ix si bé hi ha teories que en daten la construcció pot al segle xii. Es va construir amb una tècnica de pedra seca: les pedres sense argamassa una sobre una altra com es feien les tombes neolítiques i inclinades cap a l'exterior per a una millor evacuació de l'aigua. La forma de la construcció s'assembla a la quilla invertida d'un vaixell. Galeria Referències Enllaços externs Informació sobre Gallarus Visitor Centre Pàgina sobre el Gallarus Oratory de l'oficina de turisme de Cork Kerry Diferents imatges a britannia-picture.com Arxivat 2008-04-14 a Wayback Machine. 52° 10′ 21″ N, 10° 20′ 58″ O / ,
Gallarus Oratory

Das Gallarus Oratory (irisch Sáipéilín Ghallarais) ist ein Oratorium der Iroschottischen Kirche im Westen der Dingle-Halbinsel im County Kerry in Irland nahe dem Ort Kilmalkedar, wo im 7. Jahrhundert ein Kloster bestand. Geschichte und Architektur Das Gallarus Oratory ist der am besten erhaltene, in Trockenmauertechnik errichtete Kraggewölbebau der Insel, es erscheint wie ein umgekehrtes Boot. Das Bethaus ist eines der drei in Irland heute noch anzutreffenden Trockenmauerwerkskirchen in Irland; die anderen beiden liegen auf Skellig Michael. Es wurde wahrscheinlich im 8. Jahrhundert erbaut, möglicherweise schon im 7. Jahrhundert. Es gilt als eine der ältesten frühchristlichen Kirchen, doch sind die Bauweise und das Interieur an noch ältere Vorbilder angelehnt: Die hergebrachte Bauart der ersten, aus Holz und Flechtwerk errichteten irischen Kirchen wird in die Steinbauweise umgesetzt und weiterentwickelt. Die seitlichen Sitzbänke erinnern sehr an Bankaltäre (Felsgrab von Molafa). So zu bauen bedurfte bereits einer weit größeren, kollektiven Anstrengung als bei den ersten Kirchen. Der fast quadratische Bau misst 6,7 × 5,6 m (innen nur 4,65 × 3,1 m) und ist innen mittig rund 4,25 m hoch. Er hat einen geraden Türsturz und an der Rückseite liegt eine kleine rundbogige Fensternische. Vance R. Tiede von der Yale University will herausgefunden haben, dass sich die stets an der Ostseite liegenden Fensteröffnungen am Sonnenlauf orientieren und auf den 17. März und 31. August ausgerichtet sind. In der Nähe steht ein Pillarstone auf einem niedrigen rechteckigen Hügel mit der Ogham-Inschrift: Colum Mac Dinet. Ähnliche steinerne Oratorien Andere, zum Teil sogar kleinere Oratorien aus Stein sind: St.-Benan-Kirche oder Teampall Bheanáin auf Inishmore Macdara Temple auf St. Macdara’s Island, beide im County Galway Templecashel, County Kerry Temple Cronan, County Clare Killelton Oratory, County Kerry Killovarnogue Oratory, County Kerry Ballymorereagh County Kerry Auf der Isle of Man sind Keeills die Überreste ähnlicher Gebäude. Literatur Maurice Sheehy: The Dingle peninsula. 18 walks through its heritage. Kingdom Printers, Tralee 1986. Jürgen E. Walkowitz: Das Megalithsyndrom. Europäische Kultplätze der Steinzeit (= Beiträge zur Ur- und Frühgeschichte Mitteleuropas. Bd. 36). Beier & Beran, Langenweißbach 2003, ISBN 3-930036-70-3. Weblinks Fußnoten
Oratorio de Gallarus

El Gallarus Oratory (Irlandés: Séipéilín Ghallarais) es la iglesia paleocristiana mejor conservada de Irlanda. Está situada en la Península Dingle, condado de Kerry, Irlanda. La fundación de la iglesia está comprendida entre los siglos VI y IX si bien hay teorías que indican que su construcción puede datar del siglo XII. La construcción se realizó superponiendo las piedras sin argamasa una sobre otra usando una técnica similar a la de las tumbas neolíticas e inclinadas hacia el exterior para una mejor evacuación del agua. La forma de la construcción se asemeja a la quilla de un barco invertida. Galería Enlaces externos Información sobre Gallarus Visitor Centre Página sobre el Gallarus Oratory de la oficina de turismo de Cork Kerry Diferentes imágenes en britannia-picture.com 52°10′21″N 10°20′58″O
Gallarus Oratory

Il Gallarus Oratory (in irlandese Séipéilín Ghallarais), traducibile in italiano nella forma poco usata di Oratorio di Gallaro, è considerata la chiesa cristiana più antica di tutta l'Irlanda. La chiesa, che si trova a Baile na nGall nella contea del Kerry, nella Penisola di Dingle, è il sito archeologico più famoso e interessante della penisola di Dingle. Si tratta di una piccola costruzione con tetto spiovente composta interamente di pietra probabilmente tra il VI e IX secolo. A partire dal VI secolo in Irlanda sorsero molti siti monastici in aree isolate. Il Gallarus Oratory è infatti un esempio di antico oratorio costruito a secco con le tecniche sviluppatesi fin dal neolitico, sebbene sia stata evidenziata la presenza di tracce di malta che fanno pensare che anticamente le pareti interne ed esterne dell'oratorio fossero intonacate. L'edificio, realizzato a forma di barca rovesciata, ha una pianta rettangolare, approssimativamente di 8 metri di lunghezza, 5 di larghezza e 5 metri di altezza. Il tetto è formato dal graduale restringimento del muro perimetrale dalla base verso l'alto. L'edificio è i buone condizioni, sebbene si stiano registrando alcuni cedimenti strutturali del tetto, causati dalla mancata manutenzione. L'oratorio ha una piccola entrata situata sul fianco occidentale ed una piccola apertura di forma rotonda sulla parete orientale. Nei pressi dell'entrata si notano due pietre sporgenti con incavi che in tempi antichi erano necessari per sostenere la porta. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Gallarus Oratory
Gallarus Oratory

De Gallarus Oratorium (Iers: Séipéilín Ghallarais, letterlijk De kerk van de Plaats van de Buitenlanders) is een vroeg christelijke kapel (oratorium) die gelegen is op het schiereiland Dingle, graafschap Kerry, Ierland. Archeologen vermoeden dat de kerk werd gebouwd tussen de 6e eeuw en de 9de eeuw. Critici vermoeden dat de kerk pas in de 12e eeuw werd gebouwd vanwege het raam dat naar het oosten is gericht, dit raam is bestaat uit 2 gebogen stenen, het is daarom geen echt boograam. Wanneer een persoon door het raam de kapel uit klimt, wordt volgens de legende zijn ziel gezuiverd. In de zesde eeuw werden christelijke nederzettingen gebouwd in afgelegen gebieden in Ierland. Binnenin de kerk is het slecht verlicht doordat er slechts een klein venster aanwezig is.
Oratorium Gallarus

Oratorium Gallarus (irl. Séipéilín Ghallarais) – świątynia z VI/IX wieku znajduje się koło An Daingean w hrabstwie Kerry w Irlandii. Jest najlepiej zachowanym wczesnośredniowiecznym kościołem w tym rejonie. Zbudowana została podobnie jak neolityczne grobowce. Przypisy Bibliografia Gallarus Castle and Oratory. heritageireland.ie. [zarchiwizowane z tego adresu]. (ang.).
Галларус (оратория)

Оратория Галларус (ирл. Séipéilín Ghallarais, «Церковь места иностранцев») — оратория, христианская церковь, расположенная на западной оконечности полуострова Дингл, в ирландском графстве Керри. Достоверное время постройки неизвестно. По одним сведениям, построена между VI и IX веками, и в этом случае является одним из старейших зданий Британских островов. Есть также утверждения, что на самом деле она построена в XII веке, так как восточное окно не является аркой, а сделано из двух закруглённых камней. Оратория представляет собой простое здание, сложенное из камней методом сухой кладки, с острой крышей — в форме перевёрнутого корпуса корабля. В западном торце имеется вход (не закрытый дверью), в восточном — окно. Здание построено в технике ложного свода, известного в Ирландии со времён неолита. Свет проникает лишь через вход и окно. Западная оконечность полуострова Дингль — один из немногих регионов Ирландии, где говорят по-ирландски. С VI века в местности, где сейчас находится оратория, селились монахи. Оратории посвящено стихотворение Шеймаса Хини In Gallarus Oratory (1969). В настоящее время функционирует как музей. Является национальным памятником Ирландии. Примечания Ссылки Information about Gallarus Visitor Centre Gallarus Oratory’s page at the Cork Kerry Tourism Bureau
Garfinny Bridge

Garfinny Bridge (irisch Droichead na Gairfeanaí) ist eine restaurierte mittelalterliche Brücke auf der Dingle-Halbinsel im County Kerry. Sie überquert den Garfinny River nahe der Ortschaft Flemmingstown und wurde als bisher einzige Brücke in Irland zum National Monument erklärt. Die drei Meter hohe Brücke aus dem 14. oder 15. Jahrhundert besteht aus nahezu unbearbeitetem Naturstein. Der heutige Brückenbogen ist eine Rekonstruktion des 19. Jahrhunderts. Die Brücke ist im Volksmund als Rainbow bridge (Regenbogenbrücke) bekannt. Die lokale Tradition berichtet, dass über sie die englische Armee im Jahre 1580 unter Lord Grey de Wilton (1536–1593) im Zuge der zweiten Desmond-Rebellion zum Blutbad von Dun an Öir (Ard na Caithe/Smerwick) marschierte. Literatur Peter O’Keeffe & Tom Simington: Irish Stone Bridges: History and Heritage. 1991. ISBN 0716524651 Weblinks Bild und Kurztext englisch Bild und Kurztext englisch
Garfinny Bridge

Garfinny Bridge is a medieval stone bridge located in County Kerry, Ireland. The bridge was designated as an Irish National Monument. Location Garfinny Bridge crosses the Garfinny River on the Dingle Peninsula, 2.7 kilometres (1.7 mi) east-northeast of Dingle. History The bridge is believed to have been built in the 14th or 15th centuries, and was supposedly crossed by Arthur Grey, 14th Baron Grey de Wilton (Lord Deputy of Ireland) in 1580 with his men on the way to the Siege of Smerwick, where they killed hundreds of prisoners. By the 19th century, the bridge had begun to collapse and people forded it nearby. Nowadays, road traffic crosses over a modern bridge to the north. Description Garfinny Bridge is a dry stone bridge made without mortar: the arch consists of radial stones which ‘spring’ from stones projecting over the river in a corbelling technique. It is the only bridge to be an Irish National Monument. References