NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Metal Man (beacon)

The Metal Man (Irish: An Fear Miotail) is a beacon off the coast of the Rosses Point Peninsula in County Sligo, Ireland. There are other similar Metal Men beacons in Tramore, County Waterford and Dalky (Nerrano Man ), County Dublin. History The Metal Man is a freestanding painted cast iron statue of a Royal Navy petty officer of the Age of Sail. It is placed between Rosses Point and Oyster Island. It was cast in 1819 by Thomas Kirke in London. It was placed on Perch Rock in 1821. It was originally made for the Blackrock Beacon, but Sligo merchants suggested it be placed on Perch Rock. It has an identical twin beacon in Tramore, County Waterford. From 16 October 1908, an acetylene light was placed beside the beacon. In 1934, it was changed from a single red flash every 3 seconds to a double red flash every 5 seconds. From 2003, it was converted from gas to solar power, and is only illuminated at night. The Metal Man was depicted in paintings several times by Jack Butler Yeats, including in Memory Harbour. There is a campaign undertaken by a local group which has been highlighting the deteriorating condition of the beacon called Save the Metal Man. See also List of lighthouses in Ireland References
Windmühle Blennerville

Die Windmühle Blennerville ist eine 21,3 Meter hohe und damit die höchste Windmühle Europas im irischen Dorf Blennerville westlich von Tralee, County Kerry. Geschichte Die Windmühle wurde im Jahr 1800 durch den anglo-irischen Juristen und Adligen Sir Rowland Blennerhassett, 1. Baronet (1741–1821), als fünfgeschossige Windmühle an der Tralee Bay am Übergang zur Dingle-Halbinsel errichtet. Die Mühle verfügt über zwei Mahlgänge. Ihre Flügel haben eine Länge von 18,3 Metern. Die Mühlsteine sind aus französischem Süßwasserquarz. Das hier gemahlene Getreide wurde vor Ort verkauft oder nach Großbritannien exportiert. Als sich die Dampfmaschine im 19. Jahrhundert durchsetzte, begann der Verfall der Mühle. Zudem versandete der Flusskanal nach Blennerville, als der Tralee Ship Canal 1846 eröffnet wurde. Mit dem Ausbau des Hafens von Fenit 1880 liefen auch keine Schiffe mehr Blennerville an. Die verfallene Mühle wurde 1981 von der Kreisverwaltung von Tralee gekauft. Ab 1984 begann die Restaurierung der Mühle, die 1990 von Taoiseach Charles Haughey eröffnet wurde. Seitdem produziert die Mühle wieder kommerziell Mehl. Das Kunsthandwerksmuseum und das Restaurant führen dazu, dass die Museumsmühle inzwischen ein Touristenmagnet ist. Daneben werden Modelleisenbahnen gezeigt. Im Museum befindet sich die Darstellung der Jeanie Johnston ein Auswandererschiff, das während der Großen Hungersnot von 1846 zur Ausschiffung von Emigranten diente. Vom Hafen von Blennerville starteten zu dieser Zeit die meisten Auswandererschiffe in die Neue Welt. Erreichbar ist die Windmühle über die N86. Die Windmühle liegt somit auch am Wild Atlantic Way. Weblinks Homepage der Blennerville Windmill Die Grüne Insel: Die Blennerville Windmühle Einzelnachweise
Blennerville Windmill

The Blennerville Windmill is a 21.30 m high, stone, reefing stage, windmill in Blennerville, County Kerry, Ireland. The mill has five floors, ground floor, intermediate floor, grinding floor, stone floor and cap floor. History The mill was built in 1800 by order of Sir Rowland Blennerhassett and has two grinding couples with on the spindle a gear that is driven by the wheel with wooden combs. The grinding stones are French bir. The mill was used for milling grain, both for local people and for export to Great Britain. At the end of the 19th century, the mill began to decay due to the rise of the steam engine, the salinisation of the river channel to Blennerville, the opening of the Tralee Ship Canal in 1846 and the construction of the Fenit harbour in 1880. In 1981 Tralee Urban District Council bought the mill and began the restoration of the mill in June 1984. The restored mill was officially opened in 1990 by Taoiseach (Prime Minister) Charles Haughey. Nowadays again wheat is ground. Specifications The wooden windshaft has a one-ton stock housing cast. The mill has wings of 18.29 meters (60 feet) with wooden breast rods. The crown wheel has conical toothing with iron teeth. The wooden brake utilises friction to keep the mill stationary. The winding mechanism is operated outside the mill with a jug chain over a sprocket. The small transmission makes the crossing very slow, 180 degrees of cross takes about two hours. The sack hoist has a conical wheel, which is driven under the crown wheel. On the now empty intermediate floor is tentering of the main shaft of douglas fir with an iron construction, which used to have a motor. Also here are the tentering of the grinding couples and the great spur wheel. There is also a visitor centre with a craft centre, model railways, art gallery, audio-visual presentation and restaurant. Guided tours with a guide are given in the mill. The Blennerville Windmill is now the only commercial windmill in Ireland. Gallery References External links Blennerville Windmill & Visitor Centre
Blennerville windmill

De Blennerville Windmill is een 21,30 m hoge, stenenstelling windmolen in Blennerville, County Kerry, Ierland. De molen heeft vier verdiepingen, maalzolder, tussenzolder, steenzolder en kapzolder. De molen is gebouwd in 1800 in opdracht van Rowland Blennerhassett en heeft twee maalstoelen met op de bolspil een tandwiel dat door het spoorwiel met houten kammen wordt aangedreven. De maalstenen zijn franse stenen. De molen werd gebruikt voor het malen van tarwe, zowel voor de plaatselijke bevolking als voor export naar Groot-Brittannië. Aan het eind van de 19e eeuw begon de molen te vervallen door de opkomst van de stoommachine, de verzilting van het rivierkanaal naar Blennerville, de opening van het Tralee Ship Canal in 1846 en de bouw van de Fenit-haven in 1880. In 1981 kocht de stad Tralee in het Urban District Council de molen aan en begon de restauratie van de molen in juni 1984. De gerestaureerde molen werd in 1990 officieel geopend door taoiseach (premier) Charles Haughey. Nu wordt er weer tarwe gemalen. De houten bovenas heeft een 1000 kg zware gietijzeren insteekkop. De molen heeft een oudhollands gevlucht van 18,29 meter (60 voet) met houten borstroeden (roeden met oplangers). Het bovenwiel en de bonkelaar hebben een conische vertanding met ijzeren tanden. Het kruiwerk wordt buiten de molen met een kruiketting over een kettingwiel bediend. Door de kleine overbrenging gaat het kruien zeer langzaam, 180 graden kruien duurt ongeveer twee uur. De kap ligt op een kruiwerk dat uit zes wielen bestaat. Het luiwerk heeft een conisch luiwiel, dat onder de bonkelaar wordt aangedreven. De Vlaamse vang heeft geen wipstok en pal. De bediening van de vang gebeurt vanaf de stelling en de grond via een polypropeentouw over een katrol. Op de nu lege tussenzolder staat de taatspot van de ronde koninsspil van douglashout met daarnaast een ijzeren constructie, waar vroeger een motor in stond. Ook zitten hier de lichtwerken van de maalkoppels en het spoorwiel. De aandrijving van de molenstenen gebeurt dus van onderen. Het lichtwerk bestaat uit een ijzeren handel op een schroefdraad. De molenstenen kunnen niet uit het werk worden gezet. Er is tevens een bezoekerscentrum met een handwerkcentrum, modelspoorbanen, kunstgalerie, audio-visuele presentatie en restaurant. Er worden in de molen rondleidingen met een gids gegeven. De Blennerville Windmill is nu de enige commerciële windmolen in Ierland. Externe links Eigen website Blennerville Windmill Foto's met o.a. het spoorwiel[dode link] Geschiedenis van de Blennerville Windmill in foto's 162 foto's Rondeiding door de molen Video's
Вітряк Бленервіль

Вітряк Бленервіль — кам'яний вітряк висотою 21,30 метрів з рифовим ступенем у Бленервілі, графство Керрі, Ірландія. Млин має п'ять поверхів: перший поверх, проміжний поверх, шліфувальний поверх, кам'яний поверх і верхній поверх. Історія Млин був збудований у 1800 році на замовлення сера Роуленда Бленнергассета і має дві помольні пари, на шпинделі яких встановлена шестерня, що приводиться в рух колесом з дерев'яними гребінками. Жорна — французькі бірські камені. Млин використовували для помелу зерна, як для місцевого населення, так і для експорту до Великої Британії. Наприкінці ХІХ століття млин почав занепадати через появу парового двигуна, засолення русла річки до Бленервіля та відкриття судноплавного каналу Тралі у 1846 році. У 1981 році міська рада Тралі викупила млин і розпочала його реставрацію у червні 1984 року. Відновлений млин був офіційно відкритий у 1990 році прем'єр-міністром Чарльзом Гогі. Сьогодні тут знову мелють пшеницю. Технічні характеристики Дерев'яний вітряк має відлитий корпус вагою в одну тонну. Млин має вітрило довжиною 18,29 метрів (60 футів) з дерев'яними грудними стрижнями. Гальмівне колесо та вінцеве колесо мають конічні зубчасті колеса із залізними зубцями. Механізм намотування приводиться в дію поза млином за допомогою глечикового ланцюга на зірочці. Невелика передача робить переїзд дуже повільним, 180 градусів переїзду займає близько двох годин. Мішкопідйомник має конічне колесо, яке приводиться в рух під коронним колесом. На нині порожньому проміжному поверсі знаходиться намет головного стовбура дугласії із залізною конструкцією, в якій колись був двигун. Також тут розміщені шліфувальні пари та велике зубчасте колесо. Є також центр для відвідувачів з ремісничим центром, моделями залізниць, художньою галереєю, аудіовізуальною презентацією та рестораном. На млині проводяться екскурсії з гідом. Вітряк Бленнервілль зараз є єдиним комерційним вітряком в Ірландії. Галерея Примітки Посилання Вітряк Бленервіль та візит-центр
Botanic railway station

Botanic railway station serves the Botanic area in south Belfast, Northern Ireland and students for Queen's University Belfast; it is also near Shaftesbury Square which is along Botanic Avenue. It is named after the nearby Belfast Botanic Gardens. It is one of the four stations located in the city centre, the others being City Hospital, Lanyon Place and Grand Central. The station opened on 26 April 1976 and is very close to City Hospital Station. Passengers can alight here for the Ulster Museum, which is situated on the edge of Botanic Gardens. Services Train services On weekdays, there is a half-hourly service on the Bangor Line between Grand Central and Bangor, with extra trains at peak times. The Derry~Londonderry Line operates an hourly service between Grand Central and Derry~Londonderry, with additional trains to Coleraine at peak times. The Larne Line operates a half-hourly service to Larne Harbour and Whitehead, with the terminus alternating between the two every half-hour. Extra trains operate to Carrickfergus and Larne Town at peak times. On Saturdays, service patterns remain largely similar except without any additional peak-time trains. On Sundays, the Bangor Line reduces to an hourly service. The Derry~Londonderry Line alternates its outbound terminus every hour between Derry~Londonderry and Portrush, resulting in a two-hourly service to stations beyond Coleraine. The Larne Line also reduces to hourly but continues alternating the terminus between Larne Harbour and Whitehead, resulting in a two-hourly service to stations beyond Whitehead. The timetable allows 3 minutes for the trains to travel between Lanyon Place and Botanic. At one point, the cross-border Enterprise service to Dublin Connolly served Botanic, but no longer stops at the station. Bus services Belfast Metro's 7 services connect Botanic station to the City Centre, Four Winds, Laurelgrove, Braniel, and Stormont. Additionally, the 625 Ulsterbus service also stop near the station with runs from the City Centre to Ballynahinch and Carryduff. There are no ticket vending machines (TVMs) for bus tickets; passengers can either download the mLink app or pay directly on the bus. Gallery References External links Media related to Botanic railway station at Wikimedia Commons
Gare Botanic

La gare Botanic (en anglais : Botanic railway station) est une gare ferroviaire de Belfast en Irlande du Nord créée le 4 novembre 1976 et qui dessert la partie sud de la ville. Cette gare tire son nom de sa proximité avec le jardin botanique de Belfast. Elle dessert notamment l'Ulster Museum. Situation ferroviaire Histoire La gare Botanic est mise en service le 4 novembre 1976. Service des voyageurs Accueil Desserte Intermodalité Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste de gares au Royaume-Uni NI Railways Réseau des trains suburbains de Belfast Liens externes Portail du chemin de fer Portail de l’Irlande du Nord
Stazione di Botanic

La stazione di Botanic ( in inglese britannico Botanic railway station) è una stazione ferroviaria che fornisce servizio a Belfast, contea di Antrim, Irlanda del Nord. Attualmente le linee che vi passano sono la Belfast-Newry, la Belfast-Bangor e soprattutto la Dublino-Belfast, che però non fa fermata qui. La stazione fu aperta il 4 novembre 1976 ed è molto vicina a quella di City Hospital. I lavori per migliorare l'accesso alla stazione per i disabili sono terminati nel 2008, nell'ambito di un miglioramento generale che ha portato alla costruzione di scale per l'accesso ai binari, al miglioramento dell'illuminazione e delle segnaletica. Ubicazione La stazione si trova, come suggerisce il nome, vicino alla Queen's University di Belfast e ai giardini botanici della città. Treni Da lunedì a sabato c'è un treno ogni mezzora verso Portadown o Newry in una direzione e verso Bangor o Belfast nell'altra, con treni aggiuntivi nelle ore di punta. Di domenica c'è un treno per ogni direzione ogni ora. Sulla linea per Larne ci sono pochi servizi giornalieri, così come per quella per Derry. In entrambi casi la frequenza è di un treno ogni due ore, che aumenta a uno all'ora la domenica. Servizi ferroviari Intercity Dublino–Belfast Belfast-Newry Belfast-Bangor Belfast-Derry Belfast-Larne Servizi Biglietteria self-service Distribuzione automatica cibi e bevande Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla stazione di Botanic
Belfast Botanic

Belfast Botanic (ang. Botanic railway station) – stacja kolejowa w Belfaście, w obszarze Botanic, w Irlandii Północnej, w Wielkiej Brytanii. Znajduje się w okolicy Queen's University Belfast, Shaftesbury Square i Botanic Avenue. Stacja bierze swoją nazwę od ogrodu botanicznego. Jest to jedna z czterech stacji znajdujących się w centrum miasta, pozostałe to City Hospital, Great Victoria Street i Central. Została otwarta 4 listopada 1976 roku i znajduje się niedaleko stacji Belfast City Hospital. Pasażerowie wysiadający na stacji mogą odwiedzić Ulster Museum, które znajduje się na skraju Ogrodu Botanicznego. Linie kolejowe Belfast – Derry Belfast – Larne Belfast – Newry Belfast – Bangor Przypisy
Breffni Park

Kingspan Breffni , aussi connu pour des raisons de sponsoring sous le nom de Kingspan Breffni Park, est un stade de sports gaéliques situé à Cavan dans le Comté de Cavan en Irlande. Le stade est la résidence des équipes de football gaélique du Cavan GAA. Le stade possède d’une capacité d’accueil de 32 000 places dont 6 000 assises. Le stade porte le nom de la région historique située sur l’aire composée de nos jours par les comtés de Leitrim et de Cavan, Breifne. Breffni Park est un des quelques stades irlandais équipés d’un éclairage permettant de jouer de nuit. Il est localisé dans Park Lane dans le sud de la ville de Cavan. C’est dans ce stade que s’est disputé le tout premier match d’International rules féminin, joué entre l’équipe d’Australie et l’équipe d’Irlande. Histoire Breffni Park a été construit en 1923. L’inauguration a été faite par Eoin O'Duffy qui a fait pour l’occasion un discours appelant la GAA à « rassembler toutes les sections de la société irlandaise pour sauver la jeunesse irlandaise de la mer de la dégradation morale qu’elle doit traverser ». Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Breffni Park » (voir la liste des auteurs). Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail des sports gaéliques Portail de l’Irlande
Kingspan Breffni Park

Breffni Park - conosciuto per ragioni di sponsorizzazione come Kingspan Breffni Park- è uno stadio irlandese della Gaelic Athletic Association situato a Cavan, capoluogo dell'omonima contea. Ha una capacità di circa 32000 posti ( di cui solo 6000 a sedere) e il suo nome, Breffni, si riferisce all'area che ingloba le contee di Cavan e Leitrim, un tempo identificata come Regno di Breffni. L'impianto è uno dei pochi in Irlanda ad essere dotato di un impianto di illuminazione artificiale. Inaugurazione L'apertura di Breffni Park avvenne nel 1923 per mano di Eoin O'Duffy il quale esortò la GAA a impedire che la gioventù irlandese fosse risucchiata dal mare di immoralità che caratterizzava il periodo. Atletica Nel giugno 2009 fu battuto sulla pista dello stadio il record mondiale per la staffetta di 20 ore. All'impresa presero parte 1868 partecipanti. Camogie Il 7 giugno 2009 venne organizzato sul terreno di gioco un giorno di promozione per il camogie ( l'equivalente femminile dell'hurling) Calcio gaelico Nell'impianto si tengono importanti sfide del campionato di calcio gaelico della provincia dell'Ulster. Nel 2009, in occasione dei quarti di finale, contro ogni pronostico, Cavan si sbarazzò per 0-13 1-9 della franchigia della contea di Fermanagh. Voci correlate Stadi irlandesi Fermanagh Collegamenti esterni Sito ufficiale, su cavangaa.ie.
Carlisle Grounds

The Carlisle Grounds is a football stadium in Bray, County Wicklow, Ireland. Situated directly behind Bray DART station, it is home to Bray Wanderers A.F.C. History Opened in 1862 as the Bray Athletic Ground, the Carlisle Grounds claim to be the oldest sports venue in the League of Ireland. The ground was renamed the Carlisle Cricket and Archery Ground later that year in honour of the 7th Earl of Carlisle who, in his role as Lord Lieutenant of Ireland, performed the opening ceremony. By 1870, the name had been shortened to the Carlisle Grounds. The Carlisle Grounds were designed by William Dargan, a leading railway engineer. In addition to cricket, association football and archery the ground hosted flower shows, croquet and firework displays. Between 1876 and 1880, the stadium also had an indoor roller-skating rink. Outside the venue, on Seymour Road, hackney carriages were available for hire to tour the surrounding countryside. A new stand seating 985 was constructed in 2006 bringing the seating capacity of the ground up to about 2,000. The League of Ireland side Transport F.C. played at the Carlisle Grounds from 1948-1951 before moving to Harold's Cross Stadium. In July 2009 a section of the wall around the pitch collapsed after Shamrock Rovers fans rushed down to the wall to celebrate a goal. The following year another section of the wall fell as a result of fans rushing forward, this time while hosting their league promotion playoff against Monaghan United, prompting an FAI investigation. The Carlisle Grounds hosted a 2011 UEFA Regions' Cup match. The Carlisle Grounds also hosted two matches in the 2015 UEFA Regions' Cup. Rugby league Ireland played against Belgium in an international rugby league friendly on Sunday 12 July 2015 winning the match 34–0. 7 November 2015 saw the Carlisle Grounds host the match between Ireland and Wales as part of the 2015 Rugby League European Championship. In popular culture The Carlisle Grounds was used in the filming of the Bloody Sunday scene in the 1996 film, Michael Collins. The ground was also used as a filming location for the music video of singer Dermot Kennedy's single "Outnumbered". Proposed redevelopment In October 2009, details were released of a proposed largescale redevelopment of the ground. If completed as planned, the proposal would have involved a new stadium being built on the site as well as a major retailer moving in. A model of the proposed redevelopment was displayed on the club's website around this time. Bibliography Kennedy, Brian (2011). Just Follow the Floodlights!. The Liffey Press. ISBN 978-1-908308-03-0. References External links Official website of Bray Wanderers A.F.C. Carlisle Grounds
Carlisle Grounds

Carlisle Grounds es un estadio de fútbol situado en la ciudad de Bray, en el condado de Wicklow, en Irlanda. Situado justo detrás de la estación de tren de la ciudad, es el estadio dónde el Bray Wanderers F.C. juega sus partidos como local. Su capacidad actual es de aproximadamente 6000 espectadores. Se conoce más comúnmente para los aficionados al fútbol como "El campo de los sueños" (en inglés The Field of Dreams). Historia El Carlisle Grounds puede presumir de ser el estadio perteneciente a la Asociación de Fútbol de Irlanda más antiguo de Irlanda. Inaugurado en 1862 con el nombre de Bray Athletic Ground, fue rebautizado al año siguiente como Carlisle Cricket Ground and Archery Ground, que significa estadio de Cricket y de tiro con arco de Carlise, en honor al séptimo conde de Carlisle que realizó la ceremonia de apertura como Señor Teniente de Irlanda. Más tarde se redujo a Carlisle Grounds. En 2006 se añadieron 985 asientos más, hecho que elevó la capacidad del estadio hasta aproximadamente 2000 asientos. El club Transport Football Club jugó en el estadio Carlisle desde el año 1948 hasta 1951 antes de pasar a jugar en el estadio dublinés de Harold's Cross Stadium. En julio de 2009 una sección de la pared alrededor de la cancha se derrumbó después de que los hinchas del Shamrock Rovers corrieran hacia la pared para celebrar un gol.​ Al año siguiente, otra sección de la pared cayó por consecuencia de que la hinchada del Bray Wanderes corriera hacia delante, esta vez después de ganar los playoff de descenso contra el Monaghan United, lo que provocó una investigación por la FAI.[1] (enlace roto disponible en Internet Archive; véase el historial, la primera versión y la última).. El único torneo importante que ha celebrado ha sido un partido de la Copa de las Regiones UEFA en 2011, dónde San Marino cayó ante la selección de Normandía por seis a cero. El estadio ha sido utilizado en el rodaje de una escena de "Bloody Sunday" (Domingo Sangriento) en 1920. En 1996 también se rodó aquí parte de la película Michael Collins. En octubre de 2009, el presidente del Bray Wanderers informó que el estadio sufrirá una gran remodelación cambiando el césped del estadio por completo y construyendo nuevas gradas para ampliar el aforo del recinto.​ Se trataría de un nuevo estadio que está siendo construido sobre el anterior, y que será uno de los más modernos de la República de Irlanda. Se prevé que esté construido a finales de 2013.​ Referencias Enlaces externos Página oficial del Bray Wanderers A.F.C. Carlisle Grounds
Carlisle Grounds

Le Carlisle Grounds est un stade de football situé à Bray dans le Comté de Wicklow en Irlande. Le stade se situe à proximité immédiate de la gare de Bray qui accueille le DART. Il a une capacité d’accueil de 3 000 places. Le club résident est le Bray Wanderers Association Football Club. Histoire Le Carlisle Grounds a été le stade d’un autre club de football de Bray, le Transport Football Club y a joué entre 1948 et 1951 avant de déménager vers le Harold's Cross Stadium. Une nouvelle tribune de 985 places a été construite en 2006. En 2009, une partie d’une ancienne tribune s’est effondrée sans faire de victimes à cause du mouvement de foule provoqué par des supporters des Shamrock Rovers célébrant un but. À la suite de cela un nouveau plan de développement du stade est réalisé. Il prévoit la construction d’un nouveau stade sur le même site. Le stade a servi de décor pour le film Michael Collins sur le bloody Sunday de 1920. Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Carlisle Grounds » (voir la liste des auteurs). Liens externes Site Internet official des Bray Wanderers Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail du rugby à XIII Portail de l’Irlande