NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Múslim ibn Aqil ibn Abi-Tàlib

Múslim ibn Aqil ibn Abi-Tàlib al-Haiximí al-Quraixí (àrab: مسلم بن عقيل بن أبي طالب الهاشمي القرشي, Muslim b. ʿAqīl b. Abī Ṭālib al-Hāximī al-Quraxī) (vers 650-setembre de 680) fou un guerrer àrab partidari d'al-Hussayn ibn Alí. Era nebot d'Alí ibn Abi-Tàlib. La seva mare era una umm wàlad nabatea de nom incert (Ulayya o Khalila o Hilya). Encara que la tradició el fa combatre a Al-Bahnasa i a Siffín, de fet no apareix fins força temps després quan fou enviat a Kufa per comprovar el suport de la ciutat a al-Hussayn ibn Ali (680) i va arribar a la ciutat (des de la Meca) el 9 de juliol, sent allotjat per al-Mukhtar ibn Abi-Ubayd ath-Thaqafí, i va romandre a la clandestinitat durant la qual va obtenir el jurament de fidelitat a al-Hussayn d'almenys uns 12.000 habitants de Kufa (algunes fonts ho apugen fins a 30.000). El governador local an-Numan ibn Baixir estava assabentat de la seva presència però va preferir evitar un enfrontament, el que fou interpretat com una debilitat pels agents omeies, que en van donar part al califa el qual va enviar com a nou governador a Ubayd-Al·lah ibn Ziyad, governador de Bàssora, amb orde de desterrar a Múslim. aquest es va amagar i va planejar un atemptat contra el governador que per raons incertes no es va arribar a produir tot i tenir l'ocasió per fer-ho. Finalment fou descobert i Hani, el personatge que l'allotjava, fou malferit i empresonat sinó mort. Quan s'anava a detenir a Múslim aquest va optar per proclamar la revolta (3, o 8 o 9 o 10 de setembre del 680) i va poder reunir quatre mil homes, als quals va organitzar militarment i amb els quals es va dirigir a la ciutadella del governador. Però aquest va aconseguir separar de Múslim a alguns caps tribals i al final del dia només li quedaven 30 homes que a la nit també van desertar. Múslim es va perdre pels carrers de Kufa fins que es va poder amagar a casa d'una dona anomenada Tawa, el fill de la qual, Bilal, era mawla de Muhàmmad ibn al-Àixath, la qual el va allotjar però el fill Bilal va avisar el governador. Ubayd-Al·lah ibn Ziyad va enviar uns 70 homes a la casa i Múslim els va fer front i va causar fortes pèrdues als assaltants; per evitar la destrucció de la casa Ibn al-Àixath va donar aman a Múslim que estava ferit i cansat i va acceptar rendir-se. Entregat a Ubayd-Al·lah, no va respectar l'aman i el va fer executar. Al-Hussayn que ja havia sortit de la Meca per anar a Kufa, va conèixer la notícia però va decidir seguir avançant i va trobar la mort al combat de Karbala on també van morir diversos parents de Múslim, entre els quals tres germans (Abd-Al·lah, Abd-ar-Rahman i Jàfar), el fill Abd-Al·lah ibn Múslim i potser un altre (dos més, Muhàmmad i Ibrahim, van ser fets presoners, van fugir i van ser morts per un home que n'esperava una recompensa el 681). La seva tomba a Kufa fou objecte de veneració. És considerat el primer màrtir (xahid) de Karbala tot i no haver participat en aquesta batalla. Referències Bibliografia J. Welhausen, The Religio-political factions in early Islam, Amsterdam i Nova York, 1975 S. Jafri, The origins and early development of Shi'a Islam, Londres i Nova York, 1979
Muslim Ibn Aqil

Muslim Ibn ‘Aqil (en árabe, مُسْلِم ٱبْن عَقِيل ٱلْهَاشِمِيّ) fue miembro del clan Banu Háshim y primo del imam Husáin ibn Ali. Lo envió a la gente de Kufa para que les prometiera lealtad, y fue la primera persona en ser martirizada en el incidente de Tuff,​ y luego fue conocido como "el embajador del imam Huséin". Muslim ocupa una posición destacada entre los chiitas, que conocen la noche del 5 de Muharram como la de Muslim Ibn Aqil, quien fue asesinado el día de Arafa en el año 60 AH por Ubayd Allah Ibn Ziyad.​​​ Referencias
Moslim ibn Aghil

Moslim ibn Aqîl (arabe: مسلم بن عقيل الهاشمي), né à Médine, 642/643 et mort à Koufa, 10 septembre 680, est un partisan et cousin de Hussein ibn Ali ibn Abi talib. Moslim est le fils de Aqeel ibn Abu Talib (en) et un membre du clan de Banu Hashim. Les habitants de Koufa firent appel à Hussein pour renverser la dynastie des Omeyyades après l'accession de Yazid Ier au califat. Désireux de tester la loyauté des gens de Koufa, il leur envoya son cousin, Moslim ibn Aqîl, un guerrier renommé, pour rendre compte de la situation. Moslim écrivit à Hussein, l'assurant de leur loyauté, avant de comprendre que les 30 000 disciples qu'il avait formés le trahiraient. Il fut exécuté par le nouveau gouverneur, Ubayd Allah ben Ziyad, le 9 Dhou al-hijja, de l'an 60 AH. (Septembre 680). Il est enterré derrière la Grande mosquée de Koufa. Voir aussi Procession de Arba'ïn Tasu'a Tatbir Les Quatorze Infaillibles bataille de Kerbala, en 680. Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Muslim ibn Aqil Al-Hashimi » (voir la liste des auteurs). Portail de l'islam Portail du haut Moyen Âge
Muslim ibn Aqil

Muslim ibn Aqil (arabiska: مُسْلِم ٱبْن عَقِيل) var son till Aqil ibn Abi Talib och den första shiaimamen Ali ibn Abi Talibs brorson. Han var känd för sin kunskap och tapperhet och han bodde i Mecka. När den tredje shiaimamen Husayn ibn Ali skickade honom till Kufa svor tusentals personer allians till honom, men Ubaydullah ibn Ziyad splittrade dem med löften och hot. Muslim blev kvar ensam, arresterades och led martyrdöden. Källor
Najmadeen Mala

Najmadin Mala (1898 in Sulaymaniyah – 23 April 1962 in Sulaymaniyah) was a Kurdish writer, journalist and teacher. Najmadin was the son of Mullah Ghafur Mullah Ali. He worked in Ranya but moved to Halab in Syria. Later, he returned to Sulaimani and founded a school, which he ran for 40 years. He also owned a book store. Literary career He had a weekly column called "Child Story" in the newspaper Zheen. He wrote biographies on notable figures and poets. He published more than 90 stories, most of them folkloric. He wrote several valuable works on Kurdish history and also Kurdish language literature in Sorani dialect. Najmadin Mala died on 23 April 1962, and was buried on Azmar Mountain in Sulaimani. References Kurdsat TV
Adam (bibelsk person)

For alternative betydninger, se Adam. (Se også artikler, som begynder med Adam) Adam er en person, der nævnes i Første Mosebog, De Deuterokanoniske Bøger og Koranen. Ifølge De Abrahamitiske religioners skabelsesberetning var Adam det første menneske. Skabelsesberetningen i Første Mosebog beskriver i vers 1:27, at "Gud skabte mennesket i sit billede; i Guds billede skabte han det, som mand og kvinde skabte han dem". I Første Mosebog 2. kapitel beskrives, at Gud første skabte Adam og herefter skabte han kvinden Eva ud fra Adams ribben. Eva lokkede Adam til at spise en frugt fra Kundskabens træ og derved bliver både Adam og Eva bortvist fra Edens Have (Paradis). Adam fik med Eva sønnerne Kain og Abel. Efter Abels drab fik Adam Set, da han var 130 år gammel. Herefter fik han "sønner og døtre". Han levede i alt 930 år. I Jubilæerbogen kap. 4 er beskrevet, at Adam fik ni sønner efter Set. og i Adam og Evas Liv er angivet, at Adam efter Set fik 30 sønner og 30 døtre. Se også Lilith Syndefaldet Noter Eksterne henvisninger Adam i Salmonsens Konversationsleksikon (2. udgave, 1915)
Adam

Adam (heb.: »čovjek«; vjerojatno u vezi s heb. adamah, »zemlja«, ili akadskim adamu, »stvoriti«), prema Bibliji, prvi čovjek kojeg je stvorio Jahve, Bog, od praha (ili gliba) zemaljskoga, i udahnuo mu u lice dah života. Živio je najprije u raju zemaljskom, ali ga je odatle otjerao Jahve zbog istočnoga grijeha koji je počinio na nagovor svoje žene: Eve. Hebrejska predaja o prvom ljudskom paru povezana je s babilonskom i ostalim semitskim mitologijama. Kao praoca ljudskog roda, Adama štuju Židovi, muslimani i kršćani. U Novom zavjetu osobito će sveti Pavao u svojoj Poslanici Rimljanima govoriti o Adamu kao onom po kome je čovječanstvo palo, te Kristu kao novom Adamu po kome je čovječanstvo spašeno. Prema islamskom učenju, Adem (Adam) je izbačen iz raja zajedno sa svojom ženom Havom (Evom) zbog grijeha koji su zajedno počinili, tj. Hava nije nagovorila Adema da pojede zabranjeno voće već su to uradili zajedno. Iz raja su izbačeni u petak i u petak su im oprošteni grijesi. Adamova mitska ličnost poslužila je kao motiv u legendama, apokrifima, srednjovjekovnim misterijima, umjetničkom književnom stvaranju (Milton, Klopstock, Habdelić, Kranjčević) i likovnom prikazivanju (starokršćanske katakombe, sarkofazi i mozaici; srednjovjekovne minijature u biblijama i likovi na portalima; Michelangelove freske na stropu Sikstinske kapele).
Adam

Adam (ebraică אָדָם, arabă آدم, siriacă: ܐ ܵ ܕ ݂ ܵ ܡ) este un personaj în Cartea Genezei, Coran și Kitab-i-Íqán. Potrivit mitului creației a religiilor avraamice, el este primul om. Conform Vechiului Testament, a fost creat de către Yahweh Elohim-(„Yahweh-Dumnezeu”, Dumnezeul lui Israel) din pământ, "după chipul și asemănarea sa", în ziua a șasea a Creației. Tatăl lui Cain, Abel și Set. Perechea lui este Eva. Termenul de „Adam” se poate referi atât la prima persoană, precum și la crearea omenirii. De asemenea, termenul simbolizează păcatul originar și abuzul absurd al libertății. Alungarea din rai este semnul pedepsei pentru cei care ar îndrăzni să se identifice cu divinitatea. Adam poate fi identificat și ca prototip al lui Isus, numit în Prima epistolă a lui Pavel către corinteni Adam cel Nou (1 Corinteni:15). În credința druză Druzii îl consideră pe Adam primul purtător de cuvânt („natiq”), care a contribuit la transmiterea învățăturilor fundamentale ale monoteismului („tawhid”) destinate unui public mai larg. El este, de asemenea, considerat un profet important al lui Dumnezeu în credința druză, fiind printre cei șapte profeți care au apărut în diferite perioade ale istoriei. Referințe Vezi și Preadamism Geneza Adam și Eva Păcat originar Adam cu cromozomul Y
Адам

Адам (хебр. אָדָם — „човјек”, сродно са ријечима אדמה = „земља“ и אדום = „црвено“; арам. ܐܕܡ; грч. Ἀδάμ; лат. Adam; арап. آدم) у Петокњижју и Курану, први човјек, створен од стране Бога, прародитељ људског рода. Муж Евин, отац Каинов, Авељев и Ситов. Био је прогнан из раја након што је пробао плод са Дрвета познања добра и зла. Према представљају у јудаизму, Адам и Ева у потпуности представљају човјечанство, односно одражавају слику људског рода, а њихова историја се може посматрати као узор историји цијелог човјечанства. У хришћанству Адам је симбол човјековог односа са Богом, а на Адаму као круни стварања, почива божији благодат, он има потпуну праведност и личну бесмртност, и све то је изгубио због човјековог пада. Овај првородни гријех Адам је прењео на своје потомке – цијелом људском роду. Првородни гријех искупио је „други Адам“ – Исус Христос. Библијска историја Адама постала је важна основа хришћанској вјери, женском потчињавању мушкарцима и догми о првородним гријеху. Поштован је као пророк у исламу, мандејству и бахаизму. Поређењем религијских прича о Адаму, он се посматра као примјер мит о мита о постанку човјека. Библијско представљање Адама приказано је у свјетској умјетности и култури великим бројем примјера, као што су: Еден, Дрво познања добра и зла, забрањени плод, пад човјека, прогнанство из раја. Порекло Критичарско гледиште Већина научника заузима став да књига Постанка датира из персијског периода (5. и 4. века п. н. е.), али одсуство из остатка јеврејске Библије свих других ликова и инцидената споменутих у поглављима 1–11 Постанка, (Адам се јавља само у поглављима 1–5, са изузетком помињања на почетку Прве књиге дневника где, као и у Постанку, он предводи списак израелских предака) је навела знатну мањину на закључак да су поглавља Genesis 1–11 написана знатно касније, вероватно у 3. веку п. н. е. Традиционално гледиште Још увек има научника који заступају традиционално гледиште, као што је потврдио Исус у Mark 10, да је тај део написао Мојсије као изјаву која му је предата од Бога. Исламско виђење Адама Адамово исламско име је Адем, и по исламу сматра се првим човеком икад створеним, те и првим пророком. Он је такође и супруг Хаве (Еве). Према Курану, Алах је наредио Анђелима да скупе црну, белу и црвену земљу, и све остале боје, како меком тако и тврдом. Затим је овој смеси Алах додао воде из раја (џенета по исламу), и од те смеше настао је Адам односно Адем. Тако створен, Адем је остао без душе неко време, у том периоду је Иблис обилазио око њега прибојавајући га се. Затим је Алах поставио душу у Адемово тело, те је овај кинуо. Након тога, Алах му је подарио знање и слободу. Такође му је од његове кости створио и жену Хаву. Види још Адам и Ева Адамов завет Референце Литература Спољашње везе Biblical Archaeology Society: examines discoveries and controversies about historical veracity of the Bible
Qaysari Bazaar

A Qaysari bazaar is a type of covered bazaar typical of Kurdistan and Iraq. Arbil (Kurdish: Hawler) contains an extensive Qaysari, just south of the citadel in the center of town that was first established in the early 13th century AD. The Qaysari is entered through the numerous alleys that surround it. Once inside, shoppers walk through a maze of narrow paths between the shops, underneath a roof of corrugated metal. Most alleys feature a unique product that is sold by a majority of the vendors in that location. The northeast corner of the Qaysari contains a north-south alley offering honey and dairy products, such as yogurt and cheeses. Many shops offer Chai Kurdi (Kurdish tea) as a complimentary drink with good business from the local tea vendors in the bazaar. It is very popular prior to festivities such as Newroz (Kurdish New Year) in which business excels with larger crowds and customers. See also References
Qāʿidat al-Qayyāra al-dschawwiyya

Qāʿidat al-Qayyāra al-dschawwiyya (arabisch قاعدة القيارة الجوية, DMG Qāʿidat al-Qayyāra al-ǧauwīya ‚Luftwaffenbasis al-Qayyara‘, IATA-Code: RQW, ICAO-Code: ORQW) heißt eine in den 1970er Jahren errichtete Basis der irakischen Luftwaffe 20 km westlich von Qayyarah. Sie liegt etwa 16 Kilometer westlich des Tigris, 60 km südlich von Mossul und etwa 300 km nördlich von Bagdad. Die Basis wurde 2014 vom IS besetzt. Sie wurde von der irakischen Armee am 9. Juli 2016 zurückerobert und am 21. Oktober 2016 wieder in Betrieb genommen. Die östliche Start- und Landebahn (16/34) wurde dauerhaft geschlossen. Die westliche Start- und Landebahn (15/33) wurde schwer beschädigt. Für die Nutzung durch Lockheed C-130 wurde eine 1444 m × 18 m große Landezone auf der Piste hergerichtet. Am 20. September 2016 schlug eine durch den IS abgeschossene Senfgasgranate auf dem Stützpunkt ein, wobei keine Opfer bekannt wurden. Weblinks detaillierte Flupplatzdaten bei airportguide.com Einzelnachweise
Qayyarah West

Qayyarah West är en flygplats i Irak. Den ligger i distriktet Mosul och provinsen Ninawa, i den norra delen av landet, 290 km norr om huvudstaden Bagdad. Qayyarah West ligger 227 meter över havet. Terrängen runt Qayyarah West är platt. Runt Qayyarah West är det ganska tätbefolkat, med 58 invånare per kvadratkilometer. Trakten runt Qayyarah West är ofruktbar med lite eller ingen växtlighet. Kommentarer Källor
Ума

Ума (на шумерски: 𒄑𒆵𒆠) е древен град-държава в Шумер, южната част на древна Месопотамия, на днешната територия на Ирак. Има някои научни дискусии относно дали името е шумерско или акадско. Предполага се, че се е намирал в Умм ал-Акариб, на по-малко от 7 километра на северозапад. Цялата известна история на Ума преминава във войни с Лагаш, в резултат на които Ума се подчинява на Лагаш. Богът на града е Шара. Източници
Umma (ciutat estat)

Umma (sumeri: 𒄑𒆵𒆠, Umma) va ser una ciutat estat de Mesopotàmia. S'esmenta cap al 2600 aC, segurament després d'alliberar-se de l'hegemonia d'Uruk. Cap al 2355 aC, Lugal-Zage-Si, el fill del cap religiós local anomenat Babu va usurpar el tron. El nou rei es va apoderar de Lagaix, Uruk, Larsa, Isin, Nippur i Akxak. Altres ciutats se li van sotmetre espontàniament. Va derrotar Kiš però no la va ocupar. Precisament des d'aquesta ciutat de Kish, però a partir d'una nova dinastia que va fundar la ciutat d'Accad i des allí va enderrocar al rei de Kish, va començar l'enfonsament d'Umma. Després de 34 batalles, Sargon I d'Accad va ocupar Umma i tot Sumer en un moment posterior a l'any 2238 aC. Lugal-Zage-Si va caure presoner i Sargon va nomenar un tal Mese com a rei vassall d'Umma. Les rebel·lions dels anys 2284 aC i 2260 aC no van reeixir, però Umma es va fer independent cap a finals del segle. Cap al 2130 aC, va caure en poder de Gudea de Lagaix, però amb un rei vassall al capdavant. Després va passar a Ur cap al 2110 aC, i es va fer independent el 2022 aC. L'any 2010 aC, va passar a Isin i cap al 1900 aC a Larsa. El 1763 aC, Umma va ser incorporada a Babilònia. Llista de reis Influència de Xuruppak fins al 2750 aC. Influència d'Uruk cap al 2700-2600 aC. reis desconeguts c. 2800-2525 aC. Ush cap al 2525 aC. Enakale cap al 2490 aC. Ur-Lumma cap al 2430 aC. Lugal-Zage-Si cap al 2355 aC-2335 aC. Sota domini d'Akkad cap al 2335 aC: Mese cap al 2335-2300 aC. Ludamu cap al 2300-2284 aC. Asharid cap al 2284-2250 aC. Shurushkin cap al 2250-2220 aC (fill). Independent cap al 2220 aC. Diversos reis entre el 2220 aC i el 2150 aC. Nammakhani cap al 2150-2130 aC. A Lagaix entre el 2130 aC i el 2115 aC: Lugalannatum cap al 2130-2115 aC. A Ur 2115-2022 aC. Independent 2022-2010 aC. A Isin 2010-1900 aC. A Larsa 1900-1763 aC. A Babilònia l'any 1763 aC. Referències
Umma (ciudad)

Umma (la moderna Tell Yoja, Gobernación de Di Car en Irak) fue una antigua ciudad en Sumeria. Nótese que hay cierto debate entre los estudiosos sobre los nombres sumerios (Umma) y acadios (Kissa o Kishsha) del lugar.​ Historia En un primitivo texto sumerio del descenso de Inanna al inframundo, esta disuade a los demonios del inframundo de llevarse a Shara, patrón de Umma, que vivía en la miseria. En su lugar, se llevaron a Dumuzi, rey de Uruk, que vivía en la opulencia palaciega.​ Fue muy conocida por su largo conflicto fronterizo con Lagash.​ La ciudad alcanzó su cénit sobre el 2275 a. C., bajo el mandato de Lugal-Zage-Si (Lugalzagesi), que también controlaba Ur y Uruk. Bajo la Tercera Dinastía de Ur, Umma se convirtió en un importante centro provincial. La mayoría de las más de 30.000 tablillas cuneiformes recuperadas en el lugar son textos administrativos y económicos de la época. Esto permitió tener una excelente visión sobre los asuntos provinciales de Umma.​ El calendario Umma de Shulgi (c. siglo XXI a. C.), es el predecesor inmediato del calendario babilónico, e indirectamente del calendario hebreo del postexilio. Arqueología El yacimiento fue visitado por William Loftus en 1854 y por John Punnett Peters de la Universidad de Pensilvania en 1885.​ ​ En los primeros años del siglo XX, se hicieron muchas excavaciones ilegales y empezaron a aparecer, en el mercado de antigüedades, tablillas de Umma de la tercera dinastía de Ur.​ A finales de la década de 1990, algunas excavaciones de salvamento, relacionadas con proyectos viales de la zona, fueron llevadas a cabo en Tell Yoja por arqueólogos iraquíes.​ Saqueos Durante la invasión de Irak de 2003, después del bombardeo de la Coalición, los saqueadores arrasaron el yacimiento, que ahora está salpicado de cientos de zanjas y pozos. Las perspectivas de futuras excavaciones y estudios se han visto comprometidos seriamente. En 2011, la Red Global de Patrimonio, que monitorea las amenazas al patrimonio cultural en países en desarrollo, dio a conocer fotografías aéreas comparando Umma en 2003 y en 2010, que muestran un paisaje devastado por las zanjas realizadas por los saqueadores durante ese tiempo en aproximadamente 1,12 kilómetros cuadrados.​ Referencias Enlaces externos The Province of Umma - CDLI. Consultado el 2 de diciembre de 2011. R. McC. Adams, « An Interdisciplinary Overview of a Mesopotamian City and its Hinterlands », en Cuneiform Digital Library Journal 2008:1. Consultado el 2 de diciembre de 2011.
Umma (település)

Umma (vagy Ĝiša, jelenleg Tell-Dzsóha) ókori sumer városállam Lagastól északra helyezkedett el. Az Iturungal-csatorna mentén feküdt. Lagas riválisa volt. Uralkodói az enszi címet viselték Entemena, Lagas enszijének a felirata szerint. Uralkodója, Lugalzaggeszi Kr. e. 2370 körül – a hosszú kronológia szerint – meghódította Lagast, majd Kist és így övé lett a Sumer feletti dominancia, amíg az Akkád Birodalom alapítója, Sarrukín le nem győzte. Neve a ĜEŠ.KUŠUki jelkombináció, amelynek olvasata valószínűleg a sumerben is ummaki 𒄑𒆵𒆠, amely megegyezik az akkád névvel. Története Umma az i. e. 4. évezredben, az Uruk-korban lakott volt már, a többi korbali településhez képest közepes területű – 20 hektárnál kisebb – település volt. A Dzsemdet Naszr-kor idején lakott volta nem bizonyított, de az i. e. 3. évezredben részese volt a távolsági kereskedelemben, az Indus-völgyi kultúra emlékeit megtalálták benne. Uralkodói Umma uralkodóinak listája Források Roaf, Michael (1998). A mezopotámiai világ atlasza (magyar nyelven). Budapest: Helikon – Magyar Könyvklub. ISBN 963 208 507 8.
Umma (miasto)

Umma – starożytne miasto-państwo założone przez Sumerów w południowej Mezopotamii, znane przede wszystkim z długotrwałego sporu granicznego z sąsiadującym miastem-państwem Lagasz; obecnie stanowisko archeologiczne Dżucha (Jūkhā) w Iraku. Władca Ummy, Lugalzagesi, ok. 2350 r. p.n.e. zjednoczył na 16 lat Sumer i Akad. Następnie Umma została podbita przez Sargona Wielkiego. Przypisy
Uma (Suméria)

Uma, conhecido também como Guisbã (em sumério: 𒄑𒆵𒆠; romaniz.: ummaKI,; a atual Um Alcaribe, Dicar no Iraque) foi uma antiga cidade da Suméria, bastante conhecida pelo conflito fronteiriço com Lagas. A cidade alcançou seu ápice em 2 350 a.C. sob o governo de Lugalzaguesi, que também controlava Uruque e Ur. Seu calendário é antecessor do calendário babilônico e do calendário hebraico pós-exílio.[carece de fontes?] História Mais conhecida por seu longo conflito de fronteira com Lagas, conforme relatado por volta de 2 400 a.C. por Entemena (r. 2404–2375 a.C.), Uma atingiu seu apogeu por volta de 2 275 a.C., sob o governo de Lugalzaguesi (r. 2350–2316 a.C.), que também controlava Ur e Uruque. Sob a Terceira dinastia de Ur, a cidade tornou-se um importante centro provincial. A maioria dos mais de 30.000 tabuletas recuperados do site são textos administrativos e econômicos da época. Eles permitem uma excelente visão dos negócios em Uma. Uma foi abandonado após a Idade Média do Bronze. Artefatos Referências Bibliografia
Umma (Sumer)

Umma (sumeriană ummaKI; în provincia Dhi Qar din Irakul de astăzi, numită anterior și Gishban) a fost un oraș antic din Sumer. Există o dezbatere academică cu privire la numele sumerian și cel akkadian ale acestui sit. În mod tradițional, Umma a fost identificată cu Tell Jokha. Mai recent s-a sugerat că era situată la Umm al-Aqarib, la mai puțin de 7 km la nord-vest sau chiar era numele ambelor orașe. Unul sau ambele au fost orașul principal al regatului dinastic timpuriu Gišša, cei mai recenti excavatori susținând că Umm al-Aqarib a fost proeminent în Perioada Dinastică Timpurie III, dar Jokha a ajuns la preeminență mai târziu. Cel mai bine cunoscută pentru lungul său conflict de frontieră cu Lagașul, precum a fost relatat în jurul anului 2400 î.Hr. de către Entemena, orașul și-a atins apogeul c. 2275 î.Hr., sub cârmuirea lui Lugal-Zage-Si care controla și orașele Ur și Uruk. Sub dinastia Ur III, Umma a devenit un important centru provincial. Majoritatea celor peste 30.000 de tăblițe găsite pe sit sunt texte administrative și economice de atunci. Ele oferă o perspectivă excelentă asupra situației din Umma. Calendarul din Umma al lui Șulgi (c. secolul al XXI-lea î.Hr.) este predecesorul imediat al calendarului babilonian de mai târziu și indirect al calendarului ebraic post-exil. Umma pare să fi fost abandonată după epoca mijlocie a bronzului. Note