NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Wadi-us-Salaam

Wadi Al-Salaam (àrab: وادي السلام, Wādī s-salām, ‘Vall de la Pau’) és un cementiri islàmic, localitzat a la ciutat sagrada xiïta de Najaf, Iraq. És el cementiri més gran del món, amb una superfície de 6,01 km², amb més de 5 milions de cossos, i atreu milions de pelegrins anualment. El cementiri és a prop del santuari de l'imam Ali ibn Abi Talib, el primer imam del xiisme i quart califa sunnita. Els xiïtes creuen que Alí té el poder d'intercedir pels difunts reduint el seu patiment durant el traspàs de l'ànima i que si són enterrats allà seran ressuscitats d'entre els morts el dia del judici final junt amb el seu guia espiritual. És per això que molts xiïtes de l'Iraq i de l'Iran demanen ser enterrats en aquest cementiri. També consideren que Adam i el profeta Noè són enterrats al santuari de l'imam Alí. Gràcies a les millores del transport, xiïtes d'arreu el món són (o demanen ser) enterrats al cementiri. Tanmateix, l'enterrament al cementiri significa ser col·locat dins d'una de les moltes seves catacumbes on cada cripta pot rebre fins a 50 cossos. Els procediments d'enterrament són controlats per la Marja' (lleis religioses xiïtes). Història Enterraments diaris han tingut lloc a Wadi-Al-Salam d'ençà 1,400 anys i el lloc és a la llista provisional del Patrimoni de la Humanitat de la UNESCO. Existeixen enterraments documentats a Najaf des dels imperis part i sassànida i les antigues ciutats mesopotàmiques sovint tenien cementiris similars amb nombroses tombes acumulades. Es calcula que durant la Guerra d'Iraq aproximadament 200 a 250 cadàvers hi eren enterrats diàriament, reduint-se a menys de 100 per dia el 2010. Una xifra en augment respecte dels 20,000 cossos, principalment de l'Iran, enterrats anualment a l'inici del segle xx. La majoria d'iraquians i molts iranians xiïtes tenen un parent enterrat al cementiri. A partir del 2014 i coincidint amb la guerra contra ISIS, el nombre d'enterraments va pujar molt, portant al robatori, venda il·legal o improvisació de tombes. Segons un enterrador: “Mai he estat tan ocupat. Ni tan sols després del 2003 o 2006 [al pic de la guerra de l'Iraq].” Tombes prominents Gran Aiatol·là Mohammad Mohammad Sadeq al-Sadr – el seu mausoleu és possiblement el més visitat del cementiri. Gran Aiatol·là Muhammad Baqir al-Sadr Notes i referències Enllaços externs Fotografia de satèl·lit del cementiri
Wadi Al-Salaam

Wadi Al-Salaam er en gravplads beliggende ved den shia-muslimske hellige by Najaf i Irak. Med over fem millioner personer begravet på stedet, og et samlet areal på godt seks km2, er den verdens største gravplads. Iman Ali ligger begravet i den nærliggende Imam Ali-moskeen. Referencer Eksterne henvisninger
Wadi as-Salam

Wadi as-Salam (arabisch وادي السلام, DMG Wādī as-Salām ‚Tal des Friedens‘) ist ein seit dem siebten Jahrhundert genutzter Friedhof im Großraum der für Schiiten heiligen Stadt Nadschaf im Irak, der oft als größter der Welt bezeichnet wird. In der Nähe ist der vierte Kalif und erste schiitische Imam ʿAlī ibn Abī Tālib zur Ruhe gebettet. Auf dem Friedhof können auch Personen aus anderen Ländern begraben werden. Die UNESCO denkt darüber nach, Wadi as-Salam zu einem UNESCO-Weltkulturerbe zu ernennen, da es nach ihrer Information der älteste und größte Friedhof der Welt ist. Auf 917 Hektar (zum Vergleich verfügt die größte europäische Ruhestätte, der Friedhof Ohlsdorf, über eine Fläche von 391 Hektar) liegen fünf Millionen Menschen begraben. Der Wadi as-Salam soll seit 1400 Jahren als Friedhof genutzt werden. Panorama Weblinks Übersicht Einzelnachweise
Wadi al-Salam

Le Wādī al-Salām (en arabe : وادي السلام, « la vallée de la paix ») est un cimetière islamique (principalement chiite) situé dans la ville sainte chiite de Najaf, en Irak. Considéré comme le plus grand cimetière du monde, il entoure le mausolée d'Ali, où se trouve la tombe du quatrième calife de l'islam et premier imam chiite, Ali Ibn Abi Talib. Plus de cinq millions de personnes reposeraient dans ce cimetière, dont, selon la tradition, plusieurs prophètes de l'islam (Houd, Sâlih…). Ce vaste ensemble funéraire, véritable « cité des morts », s'étend sur une surface considérable (6 kilomètres carrés). L'un des fossoyeurs explique en 2016 « Je vois arriver 13 ou 14 cadavres supplémentaires par jour dans mon secteur, mais l’ensemble du cimetière reçoit plus de 100 combattants par jour », ces chiffres s'expliquant par les combats entre l’EI et l’armée irakienne. Articles connexes Mémorial Nécropole Ecumênica, cimetière vertical le plus haut du monde situé au Brésil. Notes et références Portail de l'islam Portail du monde arabo-musulman Portail de l’Irak
Wadi al-Salam

Wādī al-Salām (in Arabo: La Valle della Pace) è il più grande cimitero islamico ed il cimitero più grande al mondo. Situato a Najaf, in Iraq (una delle città sacre dell'Islam sciita), questo cimitero contiene molte tombe di Profeti ed è situato vicino alla moschea dell'Imam Ali, dove è sepolto il quarto califfo dell'Islam sunnita ed il primo Imam dell'Islam sciita. Per questo, quasi tutti gli sciiti in Iraq ambiscono d'essere seppelliti in questo cimitero. Il cimitero copre 6 km² (1485.5 acri) e nei 14 secoli di vita dell'Islam, ha ospitato approssimativamente 5 milioni di corpi che, tuttavia, essendo stati semplicemente inumati, non sarebbero all'occorrenza riesumabili. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Wadi al-Salam Collegamenti esterni Foto dal satellite del cimitero, su globalsecurity.org.
Wadi-us-Salaam

Wadi-us-Salaam (Vallei van vrede) in de Iraakse stad Najaf is de grootste Islamitische begraafplaats, tevens de grootste in de wereld. Op de begraafplaats liggen veel belangrijke sjiitische geestelijken. De begraafplaats is vlak bij de Imam Alimoskee, de rustplaats van imam Ali, de vierde soennitische kalief en de eerste sjiitische imam. De begraafplaats is naar schatting 601 hectare groot en er liggen ongeveer vijf miljoen graven. Externe link Satellietfoto van de begraafplaats
Wadi us-Salaam

Wadi us-Salaam, Wadi al-Salaam (arab. ‏وادي السلام‎; dosł.: dolina pokoju) – muzułmański cmentarz w irackim mieście An-Nadżaf, największa nekropolia na świecie. Obejmuje obszar 601,16 ha (6,01 km²), choć iracki rząd podaje też liczbę 917 ha. Cel licznych pielgrzymek szyitów, którzy wierzą, że pochowani są na nim Ali – ostatni z tzw. kalifów prawowiernych i pierwszy szyicki imam, oraz Adam i Noe. Cmentarz funkcjonuje od ok. 1400–1500 lat, i w ok. 2 mln grobów pochowane na nim jest 5–6 do nawet 8mln osób, głównie z Iraku, ale także szyitów z innych państw, którzy wyrazili chęć, by spoczywać w pobliżu miejsca pochówku imama Alego. Obiekty na cmentarzu Mauzoleum wielkiego ajatollaha Muhammada al-Sadra Grób wielkiego ajatollaha Muhammada Bakira as-Sadra Meczet proroka Huda Makam Muhammada al-Mahdiego i Dżafara as-Sadika Galeria Przypisy
Wadi-us-Salaam

Wadi as-Salam (em árabe: وادي السلام; Vale da Paz) é um cemitério utilizado desde o século VII na cidade sagrada para os xiitas de An-Najaf, frequentemente referenciado como o maior cemitério do mundo. Em uma área de 917 hectares (para comparação, o maior cemitério da Europa, o Cemitério de Ohlsdorf, ocupa uma área de 391 hectares) estão sepultadas 5 milhões de pessoas. O Wadi-us-Salaam é usado a mais de 1400 anos como cemitério. Referências
Вади ас-Салам

Вади ас-Салам (араб. وادي السلام‎); Долина мира) — гигантское шиитское кладбище, куда свозят для захоронения покойных не только со всего Ирака, но и из других стран, где распространён шиизм. Расположено в священном для шиитов иракском городе Ан-Наджаф. Вади ас-Салам — самое большое кладбище в мире. Для шиитов считается почётным быть похороненным рядом с имамом Али, в ожидании Судного дня. Здесь же, по преданиям, находятся могилы нескольких исламских пророков, в частности, Худа и Салиха. По некоторым оценкам, во время войны в Ираке на кладбище происходило от 200 до 250 захоронений в день, в 2010 году эта цифра снизилась до 100. Кладбище занимает площадь 601,16 гектаров (6,01 км²), и содержит более 5 миллионов захоронений. Погребения совершаются ежедневно уже на протяжении 1400 лет. Внесено в предварительный список объектов всемирного наследия ЮНЕСКО. На кладбище похоронено много известных мусульман, в частности, в центре его находится могила Али ибн Абу Талиба, четвёртого халифа; недалеко от неё захоронены великий аятолла Мухаммад Бакир ас-Садр и его сестра Амина ас-Садр. Некоторые шииты считают, что двенадцатый имам появляется возле мечети Вади ас-Салам каждый четверг во время намаза на закате. Во время американского вторжения в Ирак местные вооружённые формирования использовали могилы как убежище, а также устраивали там скрытые позиции миномётов, вследствие чего кладбище подвергалось регулярным обстрелам, в том числе с воздуха. Примечания Ссылки Satellite photograph of the cemetery Крупнейшее кладбище в мире Wadi-us-salaam Photos
Wadi al-Salam

Wadi al-Salam (arabiska: وادي السلام, Fredens dal) är en muslimsk begravningsplats och ligger i den för shiamuslimer heliga staden Najaf, Irak. Wadi al-Salam är den största begravningsplatsen i världen. Här ligger profeterna Salih och Hud begravda. Dess area är på 917 hektar (9,17 km2). Bildgalleri Källor
Ваді ас-Салам

Ваді ас-Салам, араб. وادي السلام, Долина миру — гігантський шиїтський цвинтар поблизу священного для шиїтів міста Ан-Наджаф в Іраку. На цвинтарі, що займає площу близько 600 гектарів, розмістилося понад 5 млн могил. Є найбільшим цвинтарем у світі. Зокрема, на ньому поховано багато людей, що стали жертвами насильства з боку угруповання ІДІЛ. На цей цвинтар звозять для захоронення покійних не тільки з усього Іраку, а й з інших країн, де поширений шиїзм. Для шиїтів вважається почесним бути похованим поряд з Імамом Алі, в очікуванні Судного дня. Тут же знаходяться могили декількох інших ісламських пророків. Примітки Посилання Супутников світлини Ваді ас-Салам [Архівовано 15 серпня 2016 у Wayback Machine.] Світлини Ваді ас-Салам
Ezekiel

Ezekiel (hebraisk: יְחֶזְקֵאל) er en person i Det gamle testamente. Han var præst og regnes blandt de senere profeter. Ezekiels bog har et stærkt ekstatisk-visionært præg. Han blev deporteret til Babylon i 597 f.v.t. og havde sit virke fra ca. 593 til 571. Ezekiel fik afgørende betydning for bevarelsen og videreudviklingen af Jahve-troen i tiden under jødernes eksil i Babylon. Kilder Ezekiels bog
Ezekijel

Sveti Ezekijel ili Ezekiel (hebr. Jehezqē’l: Bog je snažan), starozavjetni prorok. Životopis Ezekijel je rođen 622. pr. Kr. u Jeruzalemu. Bio je sin svećenika Buzija, a i sam je postao svećenik. Zajedno s deset tisuća Židova odveden je 597. pr. Kr. u babilonsko ropstvo. U petoj godini sužanjstva Jahve ga je u jednom od viđenja pozvao da postane prorok. Bio je treći od četvorice velikih proroka i Jeremijin suvremenik. Djelovao je od 592. pr. Kr. do 570. pr. Kr. kao vatreni bodritelj i vođa Židova. Naviještao je konačni pad Jeruzalema, ali i povratak iz progonstva. Svojom knjigom utjecao je na novozavjetne pisce i knjige, pogotovo na Otkrivenje, te na katoličku ikonografiju. Prema predaji njegov grob nalazi se 120 km južno od Bagdada, u mjestu Al Kifl na rijeci Eufratu. Unutarnje poveznice Ezekijel (knjiga) Izvori Hrvatska enciklopedija: Ezekijel Opća i nacionalna enciklopedija: Ezekijel Vjera i djela: Prorok Ezekijel Sveci: Sveti Ezekijel Arhivirana inačica izvorne stranice od 6. ožujka 2021. (Wayback Machine) Narod: 10. travnja sveti Ezekijel - tko je veliki prorok Starog zavjeta i navjestitelj Novog zavjeta? Župa sv. Nikole Jastrebarsko: Sveti Ezekijel Bitno: Prorok Ezekijel - prorokovao je suhim kostima i one su oživjele ]]
Ezékiel próféta

Ezékiel (Kr. e. 622 – Kr. e. 570) bibliai, ószövetségi személy, Ezékiel könyvének fő szereplője. Papi családból származott, ő maga is pap volt. Élete Kr.e. 597-ben, Izráel leigázása után Nabukodonozor seregei elhurcolták a babiloni fogságba. Nehéz sorsa volt, fiatalon elveszítette a feleségét is (Ezékiel 24.), a fogságba vetettek nem értették szavát, ezért egy időre el is kellett némulnia, és csak jelbeszéddel fejezhette ki magát (Ez. 3,26), de még az óhazában maradtak lelki hanyatlásába, bálványozásába is be kellett pillantania.Prófétai működését a fogság ötödik évében kezdte el. Kb. húsz éven keresztül hirdette próféciáit a fogságban élők között. Ma Dél-Irakban, el-Kifl (الكفل) közelében található egy sírhely, amelyet Ezékiel próféta sírjaként tisztelnek. Könyve Habár vitathatatlan, hogy a nevét viselő könyv nagy részét ő írta, viszont a könyv ma ismert formájának egy részét más magasan képzett papok írták. A kézirat egy része határozottan különbözik a másiktól, és nyilvánvaló, hogy a könyv kiterjedt szerkesztés alá lett vetve. Jegyzetek Források Gecse Gusztáv: Vallástörténeti kislexikon Ezékiel próféta – A Biblia a magyar képzőművészetben Magyar katolikus lexikon Kapcsolódó szócikkek Ezékiel könyve
Ezechiël (profeet)

Ezechiël (Hebreeuws: יְחֶזְקֵאל, Jêchezqeel, "sterk is God" of "hij zal door God versterkt worden") is een van de grote profeten uit de Hebreeuwse Bijbel. Volgens de traditie schreef hij het Bijbelboek Ezechiël in Babylonische ballingschap. Leven Ezechiël was de zoon van een Israëlitische priester (Cohen) en behoorde bij de eerste groep Israëlieten die Nebukadnezar II in 597 v.Chr. naar Babylon voerde. Hij was tijdgenoot van Jeremia. In Mesopotamië leefde Ezechiël bij het Kebarkanaal (soms geïnterpreteerd als Khabur), het huidige Schatt-en-Nil bij Babylon, waar hij als profeet optrad. Hij begon zijn profetische werk toen hij 30 was en deed dit 20 jaar lang. Hij werkte alleen als profeet in Babylon, nooit in Israël of Juda zelf. Het boek Ezechiël bevat aanwijzingen dat hij belangrijk was in de diaspora-gemeenschap. Zo zat hij de raad van oudsten voor en sprak de hele gemeenschap over hem. Tijdens het negende jaar van zijn ballingschap overleed zijn vrouw, gelijktijdig aan de val van Jeruzalem. Over de dood van zijn vrouw mocht hij niet rouwen. Over Ezechiëls dood is niets bekend. In al-Kifl, in de regio Hilla (antiek Babel) in Irak, is een graftombe waarin Ezechiël zou liggen. Hij maakt onderdeel uit van de Al-Nuchailah-moskee. Sinds enkele jaren is deze weer te bezoeken. Boodschap In de als authentiek beschouwde tekstdelen van het boek Ezechiël is hij krachtig pleitbezorger van de monotheïstische JHWH-religie en heeft hij scherpe kritiek op de afgoderij waartoe de Israëlieten waren vervallen. Ezechiël hield de priesterkaste verantwoordelijk voor het afdwalen van de Israëlieten. Het was zijn verklaring van de oorzaak voor de diaspora. Zijn scherpe kritiek op de religieuze leiders weerklinkt in Jezus' vergelijkbare veroordeling. De vernietiging van Jeruzalem in 586 v.Chr. was voor hem het keerpunt en hierna verkondigde hij in toenemende mate een heilsboodschap voor Israël. Hij steunde het beeld van de heiligheid van de godsnaam en geldt als vader van de priesterlijke theologie. Dit uit zich in zijn klassiek priesterlijke thema's zoals reinheid en onschuld. Zijn voorstellingen van handelingen van JHWH zijn doordrenkt met geweldsfantasieën en -handelingen jegens religieuze dissidenten. Gedenkdagen Koptisch-Orthodoxe Kerk: 31 maart Armeens-Apostolische Kerk: 13 maart, 21 juli en 26 december Oosters-orthodoxe kerken: 21 juli en 23 juli Rooms-Katholieke Kerk: 23 juli Protestantisme: 21 juli (in de kalender van de Lutherse kerk – Missouri-Synode)
Ezechiel

Ezechiel (sau Iezechiel) (ebraică: יְחֶזְקֵאל‎‎, Y'ḥez'qel) (n. cca. 622 î.Hr., Ierusalim - d. cca. 570 î.Hr., Babilon ?) este personajul principal din Cartea lui Ezechiel din Biblia ebraică. În religiile avraamice (iudaism, creștinism și islam) Ezechiel este recunoscut ca un profet evreu ce a activat în perioada exilului babilonian. Autor al cărții lui Iezechiel, el întrunește laolaltă datoriile sacerdotale și cele profetice. Iezechiel, personajul istoric Iezechiel, fiul lui Buzi, s-a născut într-o familie de preoți iudei de unde a moștenit tradițiile sacerdotale ce sunt prezente în cartea sa. Anul său de naștere ține de conjectură. Rabinul Menahem ben Shimon, într-un comentariu din secolul XIII î.Hr., presupune pe baza formulei introductive a capitolului I că Iezechiel avea 30 de ani în vremea investirii sale ca profet. Prin urmare, Iezechiel s-ar fi născut în 622 î.Hr. În 597 î.Hr., în urma invaziei babiloniene sub Nabucodonosor, este deportat din Ierusalim alături de regele iudeu de atunci (Iosia) și de alți 10,000 de nobili iudei. Cinci ani mai târziu, în 592 î.Hr., Iezechiel își începe activitatea profetică ce va dura aproximativ 20 de ani, până în 572 î.Hr. Moare cândva după această dată, probabil ca exilat. Mormântul său se crede a fi în Al Kifl, un orășel de 15,000 de locuitori din Iraq. În același sanctuar s-au descoperit 66 de plăci de marmură ce conțin inscripționată întreaga carte a lui Iezechiel. Deși scrierea în sine concordă cu ebraica antică, plăcuțele nu au fost încă datate. De asemenea, știm că Iezechiel a fost căsătorit și că soția sa a murit în timpul căderii Ierusalimului în 586 î.Hr. Cartea lui Iezechiel Cartea lui Iezechiel este structurată în trei secțiuni tematice: Profeții împotriva Ierusalimului, a iudeilor și a conducătorilor corupți (cap. 1-29) Profeții împotriva neamurilor – în special împotriva Tirului și Egiptului (cap. 25-32) Profeții de restaurare și speranță (cap. 33-48) Majoritatea cercetătorilor consideră cartea lui Iezechiel ca fiind autentică, deși anumite pasaje rămân chestionabile datorită ambiguității lor rezultat, în primul rând, al erorilor de transmitere. Între capitolele cele mai cunoscute din cartea lui Iezecheil, sunt: Viziunea tronului Dumnezeiesc așezat pe heruvimi (cap. 1) Plecarea slavei lui Dumnezeu din Templu (cap. 9-10) Profeția oaselor uscate (cap. 37) Profeția despre Gog și Magog (cap. 38-39) Întoarcerea slavei lui Dumnezeu în Templu (cap. 43) Note Vezi și Apocrifa lui Ezechiel Legături externe en Catholic Encyclopedia article en Prophet Ezekiel Orthodox icon and synaxarion en Ezek.org Arhivat în 19 august 2012, la Wayback Machine.: The Seraphic Order Auxiliary
Језекиљ (пророк)

Пророк Језекиљ (хебр. יְחֶזְקֵאל) јеврејски - „Бог ће ојачати“) - један од великих старозаветних пророка. Рођен је у Јудеји око 622. п. н. е.. Био је свештеник. 597. п. н. е. пророк Језекиљ је са јеврејским народом поробљен и одведен у Вавилон. Тамо је живео у селу Тел Авив поред реке Ховар код Нипура, једног од религијских центара Вавилоније. Поред реке Ховар, пророку Језекиљу се јавио Бог у неколико визија. Након једне од њих 592. п. н. е. започео је своју пророчку мисију. Тада је Језекиљу било око 30 година. Пророкова кућа у Тел Авиву, као и домовима многих свештеника у изгнанству, постала је место где се прогнани Јевреји окупљали. Ту је велики број Јевреја слушао његове проповеди. Аутор је старозаветнекњиге, незвана по њему Књига Језекиља. Због њеног обима (48 поглавља) и значаја сматра се великим пророком. Умро је 571. п. н. е. Види још Зул Кифл, пророк у исламу Спољашње везе
Abū Ṣalābīḫ

Abū Ṣalābīḫ (arabisch أبو صلابيخ Abū Salābīch) ist der moderne arabische Name eines archäologischen Fundortes im Gouvernement al-Qadisiya des heutigen Irak, dessen historischer Name bis heute nicht geklärt werden konnte. In Abū Ṣalābīḫ, unweit von Nippur, befinden sich mehrere kleine Tells, die durch eine urukzeitliche und eine dieser folgende sumerische Besiedlung entstanden. Der Ort verlor schon in der Mitte des 3. Jahrtausends v. Chr. seine Bedeutung, als der Euphrat, an welchem diese Siedlung lag, sein Bett veränderte und somit die Wasserversorgung des Ortes abgeschnitten wurde. Als bedeutend gilt der Ort heute vor allem wegen der dort gefundenen Tontafelarchive. Auf etlichen Rollsiegeln ist ein Löwenkopf abgebildet. Erste Grabungen in Abū Ṣalābīḫ fanden in den 1960er Jahren durch das Oriental Institute der University of Chicago unter Leitung Donald P. Hansens statt. Dabei wurden rund 500 Tontafeln gefunden. Weitere Grabungen durch das British Institute for the Study of Iraq (damals British School of Archaeology in Iraq) unter Leitung von Nicholas Postgate begannen 1975 und fanden mit dem zweiten Golfkrieg ihr Ende. Die in Abū Ṣalābīḫ gefundenen Tontafeln wurden im Irakischen Nationalmuseum aufbewahrt und gingen bei dessen Plünderung verloren. Literatur Robert D. Biggs: The Abū Ṣalābīkh Tablets. A Preliminary Survey. In: Journal of Cuneiform Studies. Band 20, Nr. 2, 1966, S. 73–88, JSTOR:1359031. Robert D. Biggs: Inscriptions from Tell Abū Ṣalābīkh (= Oriental Institute Publications. 99). University of Chicago Press, Chicago IL u. a. 1974, ISBN 0-226-62202-9 (online). Nicholas Postgate: Excavations at Abu Salabikh 1976–1988. In: Iraq. Band 39–52, 1977–1990, ISSN 0021-0889. Weblinks Liste der Texte aus Abū Ṣalābīḫ Link über Webarchive Bei der Plünderung verloren gegangene Objekte aus Abū Ṣalābīḫ
Tell Abu Salabikh

Tell Abu Salabikh is een archeologische vindplaats in Irak. Het was een kleine Sumerische stad in het 4e - 3e millennium v.Chr. De stad lag zo'n 20 km ten noordwesten van Nippur. De eerste vermelding van de heuvel was in 1956 in de Akkad Survey. Het was toen al duidelijk dat het een nederzetting uit de Vroeg-Dynastieke tijd moest zijn. In 1963 en 1965 werkten D.P. Hansen en V.E. Crawford er. De naam Salabikh (ṣalbūḫ, meervoud: ṣalābīḫ) betekent zoiets als klinker, klinkerafval of sintel en op de heuvel is inderdaad dat soort materiaal aan te treffen. Opgravingen werden voortgezet tot in de jaren 1980. Er werd veel materiaal uit de Vroeg-dynastieke tijd gevonden of op de westelijke heuvel ook de overgang van de Uruk-tijd naar ED I. De onderzoekers vermijden de term Jemdet Nasr-periode omdat het daarvoor typerende polychroom beschilderde vaatwerk hier niet aangetroffen wordt. Van veel van de vondsten die in het Iraakse museum terechtgekomen waren, wordt gevreesd dat zij later gestolen zijn, Er zijn een aanzienlijk aantal kleitabletten uit de Vroeg-Dynastieke tijd aangetroffen, waaronder fragmenten van een vroege kopie van de Tempelhymne van Keš en de Vermaningen van Šuruppak. De vindplaats bestaat uit vier bewoningsheuvels aan weerszijden van de oevers van een oud rivierkanaal. Koolstofdateringen laten zien dat de vondsten dateren uit een periode die reikt van de 36e tot de 25e eeuw v.Chr. Dit komt overeen met midden-Uruk tot en met ED IIIb. Er zijn echter geen vondsten uit de tijd rond 3000 v.Chr. en het lijkt erop dat er in de Jemdet Nasr-periode enige tijd geen bewoning was. De gevonden teksten stammen uit de ED IIIa periode van 2650-2500 v.Chr. Op de zuidelijke heuvel van de vindplaats zijn de restanten van een groot gebouw aangetroffen dat als een paleis uit de ED III geïnterpreteerd wordt. Dit zou goed passen met het idee dat in deze tijd het koningschap en het paleis een centrale rol in de maatschappij zijn gaan spelen. Voor de eerdere ED I en II periodes is dat veel minder duidelijk. De naam van de oude stad is niet bekend hoewel er epigrafisch materiaal gevonden is dat verwijst naar "veld(en) van de koning" en een "koning van Ereš". Mogelijk is Ereš dus de oude naam van de stad.