NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
ТЕС Бендер-Аббас

ТЕС Бендер-Аббас — іранська теплова електростанція на південному сході країни в провінції Хормозґан. У 1980—1986 роках на майданчику станції стали до ладу 4 парові турбіни потужністю по 320 МВт. З 2002-го також функціонують дві встановлені на роботу у відкритому циклі газові турбіни потужністю по 25 МВт. За рік до запуску ТЕС до Бендер-Аббасу почав надходити природний газ по трубопроводу від острова Кешм, а в 1986-му за чотири десятки кілометрів на північний схід ввели в експлуатацію газопереробний завод Сархун. Втім, станція також розрахована на споживання нафтопродуктів (лише за кілька кілометрів від неї є потужний НПЗ), особливо під час зимового піку попиту на природний газ. Видача продукції відбувається по ЛЕП, розрахованих на роботу під напругою 230 кВ та 132 кВ. Примітки
ТЕС Семнан

ТЕС Семнан – іранська теплова електростанція на півночі країни в провінції Семнан. Станцію ввели в експлуатацію у 2010 році з двома встановленими на роботу у відкритому циклі газовими турбінами MGT-70 (модернізація турбіни, розробленої німецькою компанією Siemens) потужністю по 162 МВт. ТЕС розрахована на споживання природного газу, постачання якого відбувається по трубопроводу Парчін – Сангбаст. Видача продукції відбувається по ЛЕП, розрахованій на роботу під напругою 400 кВ. Примітки
ТЕС Захедан

ТЕС Захедан – іранська теплова електростанція на південному сході країни в провінції Систан і Белуджистан. У 1986-му на майданчику станції ввели в експлуатацію три встановлені на роботу у відкритому циклі газові турбіни потужністю по 24,5 МВт. В наступні два десятиліття ТЕС підсилили цілим рядом газових турбін, так само встановлених у відкритому циклі – однією потужністю 30 МВт у 1995-му, однією з показником 24,8 МВт у 1997-му та чотирма потужністю по 24,5 МВт в 2007-му. Станом на другу половину 2010-х значна частина обладнання станції знаходилась у поганому стані та потребувала виведення у ремонт, тому ТЕС підсилили ще однією газовою турбіною потужністю 42 МВт. Первісно станція була розрахована на споживання дизельного палива, а в 2017-му до Захелану подали природний газу по трубопроводу з Іраншехру. Видача продукції відбувається по ЛЕП, розрахованій на роботу під напругою 63 кВ. Примітки
Teheraner Börse

Die Teheraner Börse (Persisch بورس اوراق بهادار تهران; kurz TSE) ist die größte Börse des Iran. Sie wurde 1967 eröffnet, nach der islamischen Revolution geschlossen und im Jahre 1989 wiedereröffnet. Im Jahre 2007 waren 416 Unternehmen mit insgesamt knapp 40 Milliarden US-Dollar Marktkapitalisierung an der Börse notiert, im Juli 2010 waren es 337 Unternehmen mit einer Kapitalisierung von rund 70 Milliarden US-Dollar. Der wichtigste Vorteil der Börse ist, dass mehr als 40 Branchen direkt an ihr beteiligt sind, unter anderem die Automobil-, Telekommunikations-, Landwirtschafts-, Petrochemie-, Bergbau-, Stahl-, Eisen-, Kupfer-, Banken- und Versicherungsbranche. Der Marktindex ist zwischen 1999 und 2004 jährlich um 50 % gestiegen, was etwa dem dreifachen der damaligen Inflation entspricht. Politische Unsicherheiten und besonders die internationalen Sanktionen aufgrund des iranischen Atomprogrammes sorgen für hohe Volatilität der Notierungen. Bei den Privatisierungsbemühungen der iranischen Regierung spielt die Börse eine wichtige Rolle, um staatliche Unternehmen zu bewerten und zu verkaufen. Indizes Leitindex der Börse ist der TEPIX. Zusammensetzung Weblink Offizielle Website Einzelnachweise
Bolsa de Teherán

La Bolsa de Teherán (en idioma persa: بورس اوراق بهادار تهران) es la más importante Bolsa de valores de Irán. Abrió en febrero de 1967, fue clausurada tras la Revolución Islámica y reabierta en 1989.​ Es miembro fundador de la Federación Euroasiática de Bolsas de Valores. Véase también Iran Fara Bourse Referencias
Tehran Stock Exchange

La Tehran Stock Exchange (TSE) è la principale borsa valori dell'Iran, situata nella capitale Tehran che ha aperto per la prima volta nel 1967. La TSE ha sede a Teheran. A partire dal 2024, ha all'attivo 663 società con una capitalizzazione di mercato complessiva di 94 miliardi di dollari USA (tasso di cambio 1 dollaro USA = 693000 IRR) erano quotate su TSE. La Tehran Stock Exchange, che è un membro fondatore della Federazione delle borse euro-asiatiche, è stata una delle borse valori con le migliori performance al mondo negli anni dal 2002 al 2013. Il TSE è un mercato emergente. L'indice generale della Borsa, nei primi minuti delle contrattazioni di oggi, è aumentato di oltre 16.000 punti, superando il suo record storico e raggiungendo i 2.559.000 punti. (Sabato, 14 dicembre 2024) Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tehran Stock Exchange Collegamenti esterni (FA) Sito ufficiale, su tse.ir.
Giełda Papierów Wartościowych w Teheranie

Giełda Papierów Wartościowych w Teheranie (ang. Tehran Stock Exchange) – giełda papierów wartościowych w Teheranie, stolicy Iranu. Rozpoczęła działalność 4 lutego 1967 roku, z notowaniami 6 spółek. Do 1978 na giełdzie notowano akcje 105 spółek, a w 2006 liczba ta zwiększyła się do 422. Całkowita kapitalizacja w marcu 2014 wyniosła 104,535 mld dolarów. W raporcie rocznym z 2012 roku wskazano, że na giełdzie notowane są akcje 322 spółek. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa Tehran Stock Exchange
Казвин

Казви́н (също и Газвин; на персийски: قزوین) е град в Северен Иран, административен център и най-голям град на едноименния остан Казвин. Население – 402 748 жители (2016 г.). Градът е важен център на текстилната промишленост. Край Казвин се намира и най-голямата електроцентрала в Иран. ЖП гара на железопътната линия Техеран – Тебриз. В града се намира Международния университет „Имам Хомейни“. Източници
Kazvín (město)

Kazvín (persky شهر قزوین‎) někdy také Qazvín je největší a hlavní město íránské provincie Kazvín. Nachází se zhruba 165 km severozápadně od Teheránu v nadmořské výšce asi 1800 metrů nad mořem. Podnebí je chladné, ale suché, díky své poloze jižně od pohoří Alborz. Historie Město bylo bývalé hlavní město Perské říše. Dnes je provinčním hlavním městem a významným kulturním střediskem. Archeologické nálezy v Kazvínu odhalily městské zemědělské usedlosti staré nejméně 9 000 let. Město Kazvín bylo založeno králem Šápúrem II. v roce 250 př. n. l. Tehdy bylo známo pod jménem Šad Šápúr. V roce 644 bylo město obsazeno Araby a ve 13. století vypálen Čingischánem. V 16. století se Kazvín stal hlavním městem Safíovské říše. Za druhé světové války byl obsazen sovětskými vojsky. Hospodářství Kazvín je hlavním centrem textilního obchodu. Nachází se zde největší elektrárna, která produkuje až 7% veškeré spotřeby elektrické energie v Íránu. Partnerská města Baalbek, Libanon (říjen 2015) Biškek, Kyrgyzstán (2011) Gaziantep, Turecko (2012) Denizli, Turecko (2012) Évora, Portugalsko (leden 2014) Jerevan, Arménie (2015) Osan, Jižní Korea (2016) Perugia, Itálie (září 2016) Shah Alam, Malajsie (říjen 2011) Suwon, Jižní Korea (2016) Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kazvín na Wikimedia Commons
Qazvín

Qazvín o Kazvín o Ghazvin (persa: قزوین) es una ciudad de Irán, capital y ciudad más populosa de la homónima provincia de Qazvín. Qazvín fue una antigua capital del Imperio persa y hoy en día se conoce como la capital de la caligrafía iraní. Es famosa por su baklava, los patrones de alfombra, poetas, periódico político y la influencia pahlaví (persa medio) Baghlava en su acento. En el censo de 2011, su población era de 381 598 habitantes. Está ubicada al norte del país, exactamente a 165 km al noroeste de la capital Teherán y a una altitud de 1800 m s. n. m. Historia Se trata de una capital de provincia que ha sido un importante centro cultural a lo largo de la historia. La ciudad fue una antigua capital del imperio persa bajo los safávidas.​ Los hallazgos arqueológicos en la llanura de Qazvín revelan la existencia de asentamientos agrícolas urbanos durante al menos nueve milenios. Qazvín conecta geográficamente Teherán, Isfahán y el golfo Pérsico hasta la costa del mar Caspio y Asia Menor, en una ubicación estratégica a lo largo de los siglos. La ciudad se cree que fue fundada por Sapor II, rey de Persia en el año 250 d. C., bajo el nombre Shad Shahpur (shad se puede leer como "feliz"), cuando se construyó una fortificación allí para controlar las tensiones regionales. Qazvín ha sido algunas veces de vital importancia en momentos principales de la historia de Irán. Fue capturada durante la invasión de los árabes (644 d. C.) y destruida por Hulagu Khan (siglo XIII). Después de la captura otomana de Tabriz, el shah Tahmasp (1524-1576) hizo de Qazvín la capital del Imperio safávida (fundado en 1501), un estatus que Qazvín mantuvo durante medio siglo hasta que el shah Abás I el Grande trasladó la capital a Isfahán.​ En 1210 la ciudad fue conquistada y saqueada por fuerzas del reino de Georgia enviadas por Tamar de Georgia, como castigo por la destrucción de la ciudad de Ani, controlada por los georgianos, que habían causado fuerzas musulmanas que dejaron 12 000 cristianos muertos.​​ En el siglo XIX Qazvín floreció como centro de comercio, por tener la única carretera accesible durante todo el año desde el mar Caspio hasta las montañas, que comenzaba aquí y cuando el tráfico creció en el mar Caspio el volumen comercial también lo hizo. Sus bazares fueron agrandados.​ A mediados del siglo el movimiento babi tuvo uno de sus centros aquí y la primera matanza de babis se produjo en Qazvín en 1847.​ En la segunda mitad del siglo XIX Qazvín fue uno de los centros de la presencia rusa en el norte de Irán. Un destacamento de la Brigada cosaca persa al mando de oficiales rusos estuvo estacionado aquí. A partir de 1893 fue la sede de la empresa rusa de construcción de carreteras en Persia, que conectó Qazvín por carretera con Teherán y Hamadán. La empresa construyó un hospital y la iglesia de San Nicolás. En 1920 Qazvín se utilizó como base para la Norperforce británica.​ El golpe de Estado de 1921 en Persia que llevó al surgimiento de la dinastía Pahlaví fue lanzado desde Qazvín. Se convirtió en un estado en el 2001. En otoño de 2015 un meteorito cayó en algunas partes de Qazvín.​ Clima Referencias
Kazvin

Kazvin (perz. قزوین; /kæzˈviːn/) je grad u Iranu i sjedište Kazvinske pokrajine. Smješten je pod obroncima Alborza, oko 165 km sjeverozapadno od glavnog grada Teherana. Osnivač grada bio je sasanidski vladar Šapur II. pod kojim je grad bio poznat pod imenom Šad Šapur. Kroz povijest je bio važnim strateškim mjestom s obzirom na to da je povezivao središnje iranske gradove i Perzijski zaljev sa sjeveroistočnim gradovima, Kaspijskim jezerom i Malom Azijom. Najveći procvat grad je doživio u drugoj polovici 16. stoljeća kada je bio prijestolnicom Safavidskog Carstva. Kazvin je danas važno središte za proizvodnju, obradu i prodaju tekstila uključujući pamuk, svilu, kožu i baršun. Kazvin se nalazi na putu između Teherana i Tabriza, dva milijunska grada s kojima je povezan željeznicom. U gradu se nalazi velika elektrana Šahid Radžai koja osigurava 7% iranske proizvodnje električne energije. Prema popisu stanovništva iz 2006. godine u Kazvinu je živjelo 349.821 ljudi. Izvori Vanjske poveznice (perz.) Službene stranice Kazvina Arhivirana inačica izvorne stranice od 30. kolovoza 2012. (Wayback Machine) Ostali projekti
Kazvin

Kazvin (perzsául: قزوین) 330 000 lakosú város Irán északnyugati részén. Kazvin tartomány székhelye, fontos kulturális központ. 1548 és 1598 között a Szafavida Birodalom fővárosa volt. Fekvése Teherántól északnyugatra fekvő település. Története A várost még I. Sápúr szászánida király alapította 241–272 körül. Fénykorát az Omajjádok és az Abbászida-dinasztia alatt élte a város, majd a mongolok pusztították el, de lassan mégis újjáépült. 1548-ban a szafavida uralkodó I. Tahmászp Tebrizből ide költöztette át udvarát is. Kazvin 1598-ig volt főváros, mikor Abbász sah székhelyét Iszfahánba helyezte át. 1628-ban Thomas Herbert perzsiai utazásai során írta az akkoriban még 200.000 lakosú városról, hogy nem marad el a birodalom egyéb városai mögött. 1962-ben a környék 108 kis településével együtt Kazvint is romba döntötte a földrengés. Az 1800 méter tengerszint feletti magasságban fekvő város környéke híres gyümölcstermesztéséről és borászatáról. Itt Kazvinban dolgozzák fel a környező gyümölcsösök termését. Vörös- és fehér testes borait sokan még Siráz borainál is többre tartják. Nevezetességek A Masdzsid-i Dzsomé-templom 1106 és 1153 között épült, többször is átalakították. Mai formája Nagy Abbasz sah építő, újjáépítő tevékenységének eredménye. Nagy belső udvarát négy ejván díszíti. A déli ejvánnak, az imádság csarnokának ékessége a márványmihráb. Külön érdekessége mágneses hatása is. Az északi ejván két minaretje is Abbasz sah idején kapta mai formáját. A tornyokban kiállítás található. Husszein Ima,zadeh emléktemploma. Csodálatos, kék kupolájú épület. Medressze-i Hajdarieh korániskola. A 12. században, a szeldzsuk időkben építették egy szasszanida korból való tűztemplom átalakításával. A szeldzsuk építészet egyik legszebb alkotásának tartják. Masdzsi-i Sah királyi mecset, mely szép mozaikjairól híres. Hamdullah Musztifó (1281-1350) síremléke, aki a város szülötte volt. Ő volt az első perzsa világtörténelem összeállítója. Rasid ad-Din tanítványa volt és egyben földrajztudós. 1335-ben elkészült Győzelem könyve című műve Firdauszi nagy munkájának a Sáhnáménak, a Királyok könyvének folytatása volt, mellyel a 14. századig teljessé tette a perzsa hősi mondakört. Az ő munkássága ösztönözte Nuzhat-al-Kulubot, aki 1340-ben a kor földrajzi tudásának csúcsán írta meg a Szívek gyönyörűsége című művében a perzsa föld kialakulását és részletes útikalauzát, mely az összes akkori települést magába foglalta. E művet még ma is sok tudós forgatja. Karracsán-tornyok: középkori mauzóleumok 1067-ből és 1093-ból. Ali kapu (AliQapu), vagy más néven Magas kapu. Városi Múzeum az Abbaszidák ősi palotájában található. Empress Farah Dam a Farah császárné-duzzasztógát és a mögötte fekvő nyaralóhely is innen Kazvinból érhető el. Galéria Jegyzetek Források Szentirmai József: Irán (Panoráma 1979) ISBN 963-243-133-2
Qazvin

Qazvin (Perzisch: قزوین [ɢæzˈviːn]) is een stad in het noordwesten van Iran. De stad is de hoofdstad van de provincie Qazvīn. Tegenwoordig heeft de stad ongeveer 380.000 inwoners (2011). Qazvīn ligt 90 kilometer ten noordwesten van de Iraanse hoofdstad Teheran en bevindt zich op een hoogte van 1800 meter aan de voet van de Elboers. Archeologie en geschiedenis Archeologische vondsten hebben aangetoond dat de stad zo'n 9.000 jaar oud is. De naam van de stad is afgeleid van het volk de Chazaren. Sjah Shapur II (309-379) van de Sassaniden bouwde een burcht in Qazvīn en hieromheen ontstond een stad. in 644 werd de stad door de Arabieren veroverd. In de 13e eeuw veroverde het Mongoolse Rijk de stad. De stad was van 1548 tot 1598 de hoofdstad van het Perzische Safawidische Rijk, totdat sjah Abbas I de Grote zijn hoofdstad naar Isfahan verplaatste. In de twee wereldoorlogen werd Qazvīn door de Russen gebombardeerd. Bezienswaardigheden Al-Nabimoskee Vrijdagmoskee van Qazvin Geboren Ibn Majah (824–887/889), islamitische hadithverzamelaar en tafsiergeleerde Zakariya al-Qazwini (1203–1283), arts, astronoom, geograaf en auteur Mohammad Ali Rajai (1933–1981), de tweede president van Iran Shirin Neshat (1957), fotografe en kunstenaar Akbar Ganji (1960), journalist, schrijver en voormalig politiek gevangene
Kazwin

Kazwin (perski: قزوین, Qazvīn) – miasto w północnym Iranie, w ostanie Kazwin, u podnóża gór Elburs. Około 370 tys. mieszkańców w 2003 r. Stolica ostanu o tej samej nazwie. W mieście urodziła się Shirin Neshat, irańska artystka video artu, reżyserka, scenarzystka i producentka filmowa, mieszkająca w Nowym Jorku. Ludzie związani z Kazwinem Historia Założone w ok. 250 r. przez Szapura I. 25 września 1561 roku zginął tu syn sułtana Sulejmana i jego prawowitej żony, Hürrem, książę Bayezid. Został oskarżony o spiskowanie z szachem Persji i stracony na rozkaz ojca. W latach 1555–1598 stolica safawidzkiej Persji.
Gasvim

Gasvim, Gazvim ou Casvim (em persa: قزوین; romaniz.: Qazvīn, Caspin, Qazwin, ou Ghazvin) é uma cidade e capital da província de Gasvim, condado de Gasvim e distrito Central, no Irã. Segundo censo de 2016, havia 402 748 habitantes. Referências Bibliografia
Qazvin

Qazvin (persiska قَزوین) är en stad i norra Iran. Den är administrativ huvudort för både delprovinsen Qazvin och provinsen Qazvin och har cirka 400 000 invånare. Qazvin var huvudstad i det persiska riket på 1500-talet, i början av safaviddynastin. Shah Abbas I flyttade 1598 huvudstaden till Isfahan. Källor Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Qazvin.
Казвін

Казвін, Газвін (перс. قزوین) — місто на півночі Ірану, адміністративний центр і найбільше місто остана Казвін. Населення — 331 000 осіб. Важливий центр текстильної промисловості — виробництво бавовни, шовка, шкіри. У передмістях Казвіна розташована найбільша в Ірані електростанція. Залізнична станція на гілці Тегеран — Тебриз. Історія Про історію та топографію Казвіна є порівняно докладні відомості, оскільки з нього походить історик і географ XIV століття Хамдаллах Казвін. Засновником міста вважається Шапур, син Ардашира, родоначальника династії Сасанідів. Довгий час, навіть при Аббасидах, був одним з прикордонних пунктів Халіфату, оскільки Дейлом, гірська частина нинішнього Гіляну, не був завойований арабами. Мешканці ще в XIV столітті залишалися здебільшого сунітами шафіїтського толку і, за словами Хамдаллаха Казвіна, ніколи не підпорядковувалися ісмаїлітам, головні твердині яких знаходилися безпосередньо на північ від міста, у місцевості Рудбаре. Тут було до 50 сильних фортець; головними були Аламут та Меймундиз. При шаху Тахмаспа I (1524–1576) Казвін був деякий час столицею імперії Сефевідів. За відгуками мандрівників XVII століття, він не поступався жодному місту Персії, крім Ісфахана. Див. також Залізниця Астара — Решт — Казвін Відомі уродженці Ареф Казвін Шірін Нешат Примітки
Shamsipour Technical College

Shamsipour Technical and Vocational College is one of the higher education centers in Tehran, Iran. Before the 1979 revolution, it was being called "Tehran Institute of Technology", which changed to "[Martyr] Shamsipour Technical University " after Hossein Ali Shamsipour. STVC provides study programs in different majors for associate and Discontinuous undergraduate students and now is under the supervision of Technical And Vocational University of Iran (TVU) and Ministry of Science, Research and Technology. Fields of study which are taught at are: Information and communications technology (ICT engineering) (undergraduate) Computer engineering (associate and undergraduate) Computer Networks Engineering (Undergraduate) Electronic engineering (associate and undergraduate) Accounting (associate and undergraduate) IT (associate) Medical Equipment (Associate) Hotel Management (Associate) Control Engineering (Associate and Undergraduate) Insurance Management (Associate) Industrial Management (Associate) Campus The main campus of Shamsipour Technical and Vocational College was in Tehran, Iran. For entering into this college all the students needs to take a National Entrance Exam (Konkur) of Associate or Undergraduate. History The college was first founded in 1964 with the name Higher Institute of Accounting. The center was later renamed to Tehran Institute of Technology. At that time it was equipped with mainframe computers and Learning Resource Center and was administered under the supervision of American advisers from MIT university and by that time was named "American College". IEEE STVC Student Branch The student branch of the International Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) was established in this faculty under the name "STVC STUDENT BRANCH" on May 24, 2017, and on June 4, 2017, with the issuance of a license from the Iran Section, "IRAN SECTION" officially started its activities. In April 2024, after years of inactivity, the branch was reactivated. Notable people Mohammad Shariatmadari, politician. Honours In the 2006 Robocup Rescue Championships in Bremen, Germany (called the Kosar team) First Rank in the 2007 Iran National Robotics championship First place in the seventh Kharazmi Youth Festival (2006) in Tehran, Iran Second place in the Innovation & Business league Fira Roboworld Cup 2019 South Korea - Changwon See also Higher education in Iran References External links Technical and Vocational University Shamsipour Students Club Shamsipour Technical and Vocational College's home page Enghelab-e Eslami Technical College
Sheikh Bahaei Square

Sheikh Bahaei Square is in the Vanak area of the Iranian capital, Tehran. Notable places Iran's National Oil and Gas company has two of its headquarters around the square. References External links http://www.pagelous.com/en/pages/52f9cb0ea8fe20d829002cdc http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1747-5457.2009.00446.x/abstract
Taftan, Pakistan

Taftan (Urdu: تفتان) is a trunk road and railway town in Chagai District, Balochistan, Pakistan. It is one of Pakistan's border crossings with Iran. It is by either road or rail over 500 km (310 mi) from Quetta. It is 62 kilometres (39 mi) northeast of the thermally active dark peak or small massif also called Taftan, wholly in Iran. At its western extreme, the border crossing point of Iran is Mirjaveh. Transport It is on the N40 road. This becomes the road 84 in Iran's system, and which meanders via Kerman to a number change west of Rafsanjan. It is served by its railway station, Koh-e-Taftan railway station, on the line commonly described as the Quetta-Taftan Line but which, since 1940, continues to Zahedan, Iran. See also Koh-e-Taftan railway station Taftan (Volcano) References External links Exclusive report on Baluch Wall - 11 June 2007
Shahran Tower

Shahran Tower (Persian: برج شهران, Borj-e Shahrān) is the tallest residential tower in Iranian Azerbaijan. It is located in Tabriz, Iran. See also List of tallest buildings in Iran Notes References "شرکت تعاونی مسکن بهداری شمالغرب". shahrtab. May 2011. Retrieved 21 Jan 2015. Photos Shahran Tower
Marun-Talsperre

Die Marun-Talsperre liegt etwa 19 km nördlich von Behbahān am gleichnamigen Fluss in der iranischen Provinz Chuzestan. Der Staudamm ist 165 m hoch und damit der zweithöchste Felsschüttdamm im Iran. Das Volumen des Stausees beträgt 1200 Millionen m³, das Volumen des Staudamms wird mit 8,59 Mio. m³ angegeben. Die Hochwasserentlastung am rechten Widerlager des Staudamms hat eine Kapazität von 10.800 m³/s. Die Leistung des Wasserkraftwerks wird unterschiedlich mit 75 oder 150 Megawatt angegeben. Siehe auch Liste der größten Talsperren der Erde Liste der größten Stauseen der Erde Liste von Kraftwerken im Iran Liste von Talsperren der Welt (Iran) Weblinks Marun Dam (Memento vom 22. Januar 2008 im Internet Archive) (englisch) Waterpower-Artikel (Memento vom 9. Mai 2006 im Internet Archive) (englisch)
Marun Dam

Marun Dam (Persian: سد مارون), also spelled Maroun, is a rock-fill embankment dam on the Marun River about 15 km (9.3 mi) north of Behbahan in Behbahan County, Khuzestan province, Iran. The dam serves to provide water for irrigation and to generate hydroelectric power as well. Construction on the dam began in 1989 and it was completed in 1998. A smaller Marun-II regulator dam is planned downstream. The 150 MW power station was commissioned in 2004. Marun dam lake facilities Marun Dam Lake is one of Behbahan's attractions. A sports recreation complex with a beach, an area of about 13 hectares, a beautiful green space and various plant species, has been established next to Marun Dam Lake. See also List of power stations in Iran Shadegan Ponds Dams in Iran References
Sadd-e Makhzanī-ye Mārūn

Sadd-e Makhzanī-ye Mārūn (persiska: سد مخزنی مارون) är en dammbyggnad i Iran. Den ligger i provinsen Khuzestan, i den centrala delen av landet, 600 km söder om huvudstaden Teheran. Sadd-e Makhzanī-ye Mārūn ligger 513 meter över havet. Terrängen runt Sadd-e Makhzanī-ye Mārūn är huvudsakligen kuperad, men västerut är den bergig. Runt Sadd-e Makhzanī-ye Mārūn är det ganska glesbefolkat, med 47 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Behbahān, 17,1 km sydväst om Sadd-e Makhzanī-ye Mārūn. Omgivningarna runt Sadd-e Makhzanī-ye Mārūn är i huvudsak ett öppet busklandskap. Kommentarer Källor