NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Oficina de correus

Una oficina de correus o oficina postal és l'establiment del Servei postal on es dipositen les cartes per al seu enviament i es recullen les que es reben. L'oficina principal d'una població es diu Casa de Correus. S'encarrega d'enviar, rebre, ordenar, gestionar, transmetre o lliurar el correu. Les oficines postals ofereixen tots els serveis relacionats amb els correus, com ara apartats de correus, gestionar l'enviament i subministraments per empaquetar. S'hi poden comprar segells per a enviar les cartes a qualsevol lloc del món o caixes de cartró de diferents mides estandarditzades. Dins de les oficines postals el correu és processat per al seu lliurament. El correu també és processat en instal·lacions industrials no oberts al públic. En l'actualitat moltes oficines de correu compten amb equips sofisticats per a la classificació automàtica del correu. En moltes països ofereixen també serveis financeres i operacions bancàries senzilles. A l'Estat Espanyol l'oficina de correus té un paper com a intermediària per a la comunicació oficial amb l'administració pública o pel vot per correus. Vegeu també Missatger Gir postal Acusament de recepció Referències
Postkontor

Et postkontor eller historisk set posthus er et sted, hvor man kan hente og indlevere pakker og brevforsendelser, købe frimærker, leje postbokse, melde adresseændring og få udført en række betalingstjenester. Udover disse postale grundydelser kan man ved mange postkontorer også købe f.eks. kontorartikler, emballage og billetter til koncerter og events samt en række andre relaterede produkter. I Danmark bliver postkontorer og posthuse drevet som en del af Post Danmarks infrastruktur, men de seneste mange år er mange postkontorer blevet omdannet til postbutikker, der drives af eksterne samarbejdspartnere som f.eks. supermarkeder, kiosker, biblioteker og kommunale kontorer. Så sent som i 1990'erne var der ca 1300 posthuse i Danmark, hvilket i dag er kraftigt reduceret. Dette kan i høj grad tilskrives internettets indtog. Fra 30. april 2016 er der efter lukningen af H.C. Ørsteds Vej postkontor på Frederiksberg kun fire posthuse tilbage i Danmark. Købstadsmuseet Den Gamle By i Aarhus har et posthus, hvorfra det i museets højsæsoner er muligt købe frimærker, samt at sende breve til hele verden, endda med posthusets eget stempel. Driften er varetaget af PostNord Danmark Dette vil formentlig blive Danmarks sidste posthus, eftersom Postnord har planer om at lukke samtlige danske posthuse og i stedet kun have postbutikker. Referencer Eksterne henvisninger
Oficina de correos

La oficina de correos u oficina postal es un ente encargado de enviar, recibir, ordenar, manejar, transmitir y entregar el correo. Es el establecimiento donde se depositan las cartas para su envío y se recogen las recibidas. Las oficinas postales ofrecen servicios relacionados con los correos, tales como apartados aéreos, gastos de envío y suministros para empaquetado. Además en algunas oficinas postales se ofrecen servicios como formularios, giros de dinero, cambio de monedas y servicios bancarios entre otros. Dentro de las oficinas postales los correos son procesados para su entrega. El correo también es procesado en otras oficinas dedicadas a este fin, las cuales no están abiertas al público. En la actualidad muchas oficinas de correo cuentan con equipos sofisticados para ordenar el correo, incluyendo cintas transportadoras. Estafeta de correos En otro tiempo se entendía por estafeta, palabra derivada del italiano staffa, un correo que caminaba con dos guías o correos conductores de un paquete solamente de un lugar a otro. Posteriormente, la estafeta corría únicamente a través de los caminos sin estos dos guías que le daban tanta importancia. La estafeta era más o menos un correo: menos que un correo, porque este estaba encargado de diversos despachos y más que un correo, porque la estafeta solo tenía la misión de llevar oficialmente una única noticia, pero era una noticia de alta importancia. Hoy día es el establecimiento donde se depositan las cartas para su envío y se recogen las recibidas Véase también Correo postal Cabinet noir Referencias Enlaces externos La red postal de Colombia Archivado el 1 de enero de 2019 en Wayback Machine. Sobre Estafeta
Bureau de poste

Un bureau de poste est un établissement où s'exerce le service du courrier pour un territoire donné. Cette définition très générique cache de multiples variantes en fonction des pays et des époques. Les opérations postales Dans un centre postal ou bureau de poste, on traite les courriers, donc les envois, arrivées et stockage, on traite aussi les colis que l'on retire sur demande s'ils sont disponibles. En France, La Poste, qui est société anonyme, propose également des forfaits téléphoniques et des téléphones mobiles. Les métiers du bureau de poste Chargé de clientèle Gestionnaire clientèle Conseiller financier Facteur-guichetier Facteur (si le bureau de poste est aussi un centre courrier) Bureaux de poste en France Les bureaux de poste ont été classés en diverses catégories qui ont donné lieu à des diversifications dans les traitements postaux, et plus précisément dans les types de cachets utilisés pour les opérations postales. En France métropolitaine, on dénombre 16 135 bureaux de poste en 2013, mais plus que 7 500 bureaux en 2020, alors qu’en parallèle des fermetures de bureaux de poste, les relais et agences postales sont en augmentation dans quasiment tous les départements métropolitains. Et le groupe La Poste annonce encore un réseau de 17 000 points de contact en France en 2024. De manière générale, un bureau de poste permet l'affranchissement et le dépôt de courriers et colis, l'achat de produits postaux et la réalisation d'opérations financières pour les clients de la Banque Postale, filiale de la Poste. Bureau de direction Au XVIIIe siècle et pendant la première moitié du XIXe siècle, les bureaux de direction sont ceux qui réalisent l'ensemble des opérations postales. Ils seront ensuite appelés bureaux de recette. Au début du XIXe siècle, ces bureaux sont repérables par l'utilisation de marques postales linéaires avec numéro de département. Les cachets à date utilisés par la suite sont constitués de cercles continus. Les recettes Successeurs des bureaux de direction à partir de 1864. Bureau de distribution Les bureaux de distribution, ils dépendent comptablement d'une direction à laquelle ils sont rattachés; ils ont des prérogatives plus limitées, notamment sur le plan de la responsabilité financière. Au début du XIXe siècle, ces bureaux sont repérables par l'utilisation de marque postale appelée cursive. Les cachets à date ont un cercle périphérique composé d'une suite de points (ils sont aussi appelés cachets perlés). Les agences postales Celles-ci sont surtout situées dans des endroits peu habités, villages, bourgs, lieux isolés pour éviter la désertification des campagnes et donner un accès aux services de la Poste. Les correspondants postaux Notes et références Voir aussi Articles connexes Poste Liste des bureaux de poste français classés par oblitération Petits Chiffres Liste des bureaux de poste français classés par oblitération Gros Chiffres Portail de la philatélie
Postkantoor

Een postkantoor is een gebouw waar post wordt ingezameld en gesorteerd en van waaruit de post wordt bezorgd. Daarnaast bieden postkantoren vaak diensten aan met betrekking tot post, zoals postbussen, het verkopen van aan post gerelateerde materialen als postzegels en enveloppen, en het inpakken en verzenden van pakketjes die te groot zijn om in een brievenbus te gooien. In sommige landen hebben postkantoren tevens enkele taken die niet direct gerelateerd zijn aan de post, zoals het verstrekken van officiële documenten als paspoorten en belastingformulieren, of het verwerken van financiële transacties (postbank). In het verleden waren postkantoren vaak ook telegraafkantoren, waar telegrammen werden aangenomen en van waaruit ze werden bezorgd. Postkantoren worden beheerd door de centrale posterijen van een land. Binnen een woonplaats kunnen meerdere postkantoren zijn, die meestal verantwoordelijk zijn voor alle post binnen een bepaald postcodegebied. Hier wordt de post uit dit gebied verzameld en ofwel direct gesorteerd, of anders doorgestuurd naar een groter, centraal postkantoor voor sortering. Dit sorteren gebeurt tegenwoordig vaak automatisch. Met de privatisering van de postbedrijven in Europa en de liberalisering van de markt voor bulkzendingen en pakketpost is het accent meer komen te liggen op het aanbieden van aan de post gerelateerde diensten. De inzameling en sortering vindt dan plaats in afzonderlijke distributiecentra, terwijl de dienstverlening aan particulieren is ondergebracht bij winkels. Bijzondere typen postkantoor Hoofdpostkantoor Belangrijkste postkantoor in een grote stad Stationspostkantoor Groot postkantoor bij een spoorwegstation, dat als distributiecentrum fungeert en waar post per trein wordt aangevoerd en verzonden Spoorwegpostkantoor Rijdende trein waarin post wordt vervoerd en gesorteerd (verouderd) Zeepostkantoor Postkantoor aan boord van een passagiersschip, waar post wordt vervoerd en gesorteerd (verouderd) Zie ook Postkantoor (Nederland)
Placówka pocztowa

Placówka pocztowa – jednostka organizacyjna operatora pocztowego lub agenta pocztowego, w której można zawrzeć umowę o świadczenie usługi pocztowej lub która doręcza adresatom przesyłki pocztowe lub kwoty pieniężne określone w przekazach pocztowych, albo inne wyodrębnione i oznaczone przez operatora pocztowego miejsce, w którym można zawrzeć umowę o świadczenie usługi pocztowej lub odebrać przesyłkę pocztową lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym. W Polsce Jednostka organizacyjna podległa Centrum Poczty Polskiej, placówka pocztowego operatora wyznaczonego, w której można skorzystać w pełnym zakresie z pocztowych usług powszechnych Poczty Polskiej takich jak nadanie przesyłki pocztowej (listu, paczki), przekazu pocztowego, dokonać wpłaty na rachunek bankowy, odebrać przesyłkę awizowaną, skorzystać z usług bankowych lub ubezpieczeniowych, a nawet dokonać zakupu różnych towarów itp. Sprzedaż usług w placówkach pocztowych odbywa się najczęściej przez okienka pocztowe. W placówkach pocztowych, zlokalizowanych przede wszystkim w dużych miastach, zainstalowany jest system zarządzania ruchem klientów (Q-matic), który automatycznie ustala kolejność obsługi i kieruje klientów do odpowiednich okienek. Pracownicy placówek pocztowych zatrudnieni są na następujących stanowiskach: asystent okienkowy – obsługuje klientów przy okienku pocztowym, listonosz – nie wszystkie placówki pocztowe zatrudniają listonoszy – te, które ich nie posiadają obsługiwane są przez listonoszy z sąsiednich placówek, pracownik ekspedycji – pracuje na zapleczu placówki zajmując się opracowywaniem przesyłek przychodzących i wychodzących z placówki, kasjer główny – pracuje na zapleczu placówki obsługując asystentów okienkowych i listonoszy, kierownik zmiany (zwany też kontrolerem) – nadzoruje bieżącą pracę placówki, przyjmuje skargi i reklamacje, udziela informacji i wyjaśnień klientom, naczelnik urzędu – odpowiada za urząd i jego funkcjonowanie Zdjęcia Przypisy Linki zewnętrzne Wyszukiwarka placówek Poczty Polskiej
Поштове відділення

Поштове відділення або відділення зв'язку — об'єкт поштового зв'язку, який здійснює приймання, сортування, відправлення, обробку та доставку пошти. Історія Поштове відділення у місті Санкері у Дамфрісширі (Шотландія) працює без перерви з 1712 року і є найстарішим у світі. Того ж року була заснована кінна поштова служба для обміну кореспонденцією між Англією і Шотландією, і розташований поблизу англо-шотландського кордону замок Санкер, яким володіла впливова родина Кричтонів, став зручним перевалочним пунктом. У нинішній будівлі, де розташовується пошта, в ті часи знаходилась поштова станція для зупинки поштових карет і прийому пошти. Друге місце займає відкрите у 1720 році поштове відділення у Стокгольмі (Швеція). На третьому місці за віком перебуває поштове відділення у Сантьяго (Чилі), яке почало діяти у 1772 році. Примітки Література Отделение связи // Большой филателистический словарь / Н. И. Владинец, Л. И. Ильичёв, И. Я. Левитас, П. Ф. Мазур, И. Н. Меркулов, И. А. Моросанов, Ю. К. Мякота, С. А. Панасян, Ю. М. Рудников, М. Б. Слуцкий, В. А. Якобс; под общ. ред. Н. И. Владинца и В. А. Якобса. — М : Радио и связь, 1988. — 320 с. — 40 000 прим. — ISBN 5-256-00175-2. (рос.) Филателистический словарь / Сост. О. Я. Басин. — М : Связь, 1968. — 164 с. (рос.) Поштові відділення та їх індекс. ukrposhta.ua. Укрпошта. Архів оригіналу за 4 жовтня 2021. Процитовано 18 травня 2024.
Chak Chak, Yazd

Chak Chak or Chek Chek (Persian: چک‌چک, lit. 'Drip-Drip'), also called Chāhak-e Ardakān (چاهکِ اردکان, lit. 'Well of Ardakan') or Pīr-e Sabz (پیر سبز, lit. 'The Green Pir'), is a location in the Yazd province of Iran. Located near the city of Ardakan, its existence was noted in the 2006 Iranian census. The site consists of a "pir" (a pilgrimage site for Zoroastrians) perched beneath a towering cliff face in the desert of central Iran. It is the most sacred of the mountain shrines of Zoroastrianism, which was formerly the majority and official religion of the Iranian nation. Each year, from 14 to 18 June, thousands of Zoroastrians from Iran and India, among other countries, flock to the site's fire temple. In Zoroastrian tradition Among some Zoroastrians, it is believed that Chak Chak is where Nikbanou, the second daughter of the Iranian king Yazdegerd III, was cornered by the Rashidun army in 640 CE, during the Arab conquest of Iran. Fearing that she would be captured, she prayed to Ahura Mazda for protection, prompting the mountain to miraculously open up and provide her with shelter. Notable features of Chak Chak include the mountain's ever-dripping spring, which are said to be tears of grief that are shed in remembrance of Nikbanou. Growing beside the holy spring is an immense and ancient tree that is said to be Nikbanou's cane. Legend also has it that a petrified colorful cloth from Nikbanou was also visible in the rocks, although pilgrims have since removed it. Temple of Chak Chak The actual temple of Chak Chak is a man-made grotto sheltered by two large bronze doors. The shrine enclosure is floored with marble and its walls are darkened by fires eternally burning in the sanctuary. In the cliffs below the shrine are several roofed pavilions constructed to accommodate pilgrims. Gallery References External links Articles about Chak Chak Ali Attar, Pir-e Sabz, in Persian, Jadid Online, 2007, [1].A slide show of Pir-e Sabz: [2] (4 min 43 sec).
Czak Czak

Czak Czak (per. چک‌چک /čak-čak/, pol. kap, kap) – święta jaskinia w pobliżu miasta Ardakan w prowincji Jazd w centralnym Iranie. Znajduje się nad skalną ścianą, z której rozciąga się widok na bezludny pustynny krajobraz. Czak Czak jest sanktuarium wyznawców zoroastryzmu. Wewnątrz płonie stale podtrzymywany święty ogień. Czak Czak jest celem pielgrzymek dla wyznawców zoroastryzmu z całego świata, ale szczególnie z Iranu, Indii i USA. Każdego roku w dniach 14-18 czerwca przybywają do Czak Czaku tysiące ludzi. Pielgrzymi robią tam postój, odpoczywając i modląc się. Linki zewnętrzne Internetowy przewodnik po Azji
Зороастрийский храм в селении Чак-Чак

Зороастрийский храм в селении Чак-Чак (перс. چک‌چک‎) – одна из главных зороастрийских святынь в Иране. Эта святыня, которую иранские зороастрийцы также называют Пиресабз, находится в провинции Йезд, шахрестане Эрдекан. История До сих пор религиозные деятели и историки имеют различные точки зрения на историю происхождения храма, поскольку он построен прямо в середине горы. Согласно верованиям зороастрийцев, храм находится в том месте, где нашла убежище дочь последнего царя Сасанидов Йездигерда III Никбану. Преследуемая арабской армией, Никбану взмолилась богу Ахура Мазде о защите. В ответ на её молитву гора раздвинулась и спрятала её. Достопримечательностью в храме Чак-чак является источник, капли которого по легенде считаются слезами в память о Никбану. Существует мнение, что название «Чак-чак» произошло от звука капающей из горной породы воды. Рядом с источником находится дерево, которое называют бывшей тростью Никбану. Храм Святыня Чак-Чак состоит из храма и других зданий, имеющих ступенчатую пятиэтажную конструкцию. Вход в храм закрывают железные двери с изображениями воинов ахеменидской эпохи. Пол храма сделан из мрамора. В середине в печи постоянно горит святой огонь. Во дворе храма находятся другие здания, используемые для размещения паломников. Ежегодный праздник Ежегодно с 14 по 18 июня (24-28 хордада) зороастрийцы из Ирана и других стран приезжают в храм и собираются вместе для проведения церемонии Мехраган. Согласно традиции, паломники должны последнюю часть пути к храму проделать пешком. В эти дни прихожане поют весёлые песни и молятся. В своих молитвах зороастрийцы вспоминают о людях, которые перед лицом врага сохранили своё достоинство и при помощи Ахура Мазды укрылись от врагов в горах. Помимо совершения молитвы, паломники наслаждаются природой и прекрасными видами. Паломничество в эти дни считается важным для зороастрийцев настолько, что некоторые называют его зороастрийским хаджем. Примечания См. также Кааба Зороастра Ссылки http://www.aparat.com/v/CoKDr/زیارتگاه_زرتشتیان_جهان-_چک_چک
Chak chak

Chak Chak (persiska: چک‌چک, sv. "dropp, dropp") är en helig grotta utanför staden Ardakan i provinsen Yazd i centrala Iran. Platsen ligger uppe på en klippvägg som vetter mot ett öde ökenlandskap. Chak chak är den heligaste av alla zoroastriska platser i Iran och rymmer en helig eld. Chak chak är vallfartsort för zoroastrier från hela världen, men särskilt från Iran, Indien och USA. Varje år mellan den 14 och 18 juni besöker de platsen i tusental. Det är sed att pilgrimerna skall stanna upp så snart de har platsen i sikte och vandra resten av biten till fots. Chak chak är platsen dit den sassanidiska prinsessan Nikbanu, dotter till den siste sassanidiske storkonungen Yezdgerd III, flydde undan de arabiska beduinerna som invaderade Iran på 640-talet. Enligt legenden fällde berget tårar över Nikbanus öde och därav platsens namn. Externa länkar Artikel om Chak chak
Чак-Чак (Язд)

Чак-Чак перс. چَک‌چَک або Чакчаку перс. چکچکو або пірсабз перс. پیرسبز - одне з важливих місць паломництва зороастрійців. Розташоване в остані Язд, шахрестані Ардакан, в горах між містом Ардакан і селом Анджіре. Щороку 14 червня зороастрійці збираються на цьому місті й чотири дні проводять у молитвах. Також щороку зороастрійці на цьому місці святкують Мехреган. Говорять, що назва Чак-Чак або Чакчаку походить від звуку краплин, що падають з каміння і нині вказують на розташування джерела. На місці паломництва є багато кімнат для відпочинку зі зручностями, такими як електроенергія та питна вода. Ці кімнати називають "присадкуватими". В одній із цих кімнат є криниця завглибшки 50 метрів. Згідно з віруваннями зороастрійців, під час нашестя до Ірану мусульман, яке ознаменувало кінець правління останнього шаха династії Сасанідів Єздигерда III, його дочка Нікбану сховалася тут всередині гори. Одна із рабинь царівни, на ім'я Гоухар (перлина), також похована за декілька кілометрів звідти, у місці під назвою Піре Херішт. Примітки
Shahid-Shiroudi-Stadion

Das Shahid-Shiroudi-Stadion (persisch ورزشگاه شهید شیرودی) ist ein Fußballstadion mit Leichtathletikanlage in der iranischen Hauptstadt Teheran. Die Anlage ist nach dem Hubschrauberpilot Ali Akbar Shiroodi benannt, der im Iran-Irak-Krieg getötet wurde. Geschichte Der Bau begann 1939 und wurde 1942 eröffnet. 2006 wurde es renoviert. Es hieß bis zur Islamischen Revolution 1979 Amjadiyeh-Stadion. Es bietet heute 25.000 Zuschauerplätze zu Fußballspielen und war bis zur Eröffnung des für die Asienspiele 1974 erbaute Aryamehr-Stadions (heute: Azadi-Stadion) Austragungsort von Länderspielen der iranischen Fußballnationalmannschaft sowie Heimspielstätte der Teheraner Fußballvereine FC Persepolis, FC Taj Teheran und des FC Shahin Teheran. 1968 war es der Spielort der Endrunde der Fußball-Asienmeisterschaft. Zwei Jahre später war das Stadion Schauplatz der Partien des Asian Champion Club Tournament 1970. Das Endspiel gewann der FC Taj Teheran mit 2:1 gegen die israelische Mannschaft Hapoel Tel Aviv. 1974 wurden während der Asienspiele in Teheran Partien des Fußballturniers im Amjadiyeh-Stadion ausgetragen. 2000 fanden alle Spiele der U-19-Fußball-Asienmeisterschaft im Shahid-Shiroudi-Stadion statt. Bis 2009 wurde das Stadion hauptsächlich für den Fußball genutzt. 2015 wurde das Stadion geschlossen. Im September des Jahres wurde eine umfassende Renovierung des gesamten Shiroudi-Sportkomplexes angekündigt. Weblinks de.soccerway.com: Shahid Shiroudi Stadium europlan-online.de: Shahid Shiroudi Stadium – Tehrān (Teheran) Einzelnachweise
Shahid Shiroudi Stadium

The Shahid Shiroudi Stadium (Persian: ورزشگاه شهید شیرودی), formerly known as Amjadieh Stadium (Persian: ورزشگاه امجدیه), is a sports stadium in Tehran, Iran. It is currently used for athletics and held football matches until 2009. The stadium is able to seat 30,000 people and was opened in 1942. It was called Amjadieh Stadium (Persian: امجدیه) until the Iranian Revolution. In September 2015 it was announced the stadium and the complex would undergo a massive renovation. History The stadium is one of the oldest sports stadiums in Iran. It was built in 1942 and was located in the northern part of Tehran at the time of opening, while it is now in the center of Tehran. In 1934, French architect Maxime Siroux began designing and constructing Amjadieh Stadium with the capacity of 15,000. Reza Shah approved and ordered similar stadiums across Iran. Siroux later designed and constructed the Hafezieh Stadium in Shiraz. The stadium has played host to many sporting, cultural, and national events as well as political meetings. Ever since Iran national football team was formed, they played their home matches in Amjadieh Stadium before Aryamehr Stadium was constructed. It was also home to Taj S.C. (Esteghlal F.C.) and Persepolis F.C. before Azadi Stadium was built. It was also home to Shahin F.C. before and after the Iranian Revolution. It has also hosted the 1968 AFC Asian Cup finals. The Asian Club Championship was also held in Amjadieh Stadium in 1970. Additionally, Amjadieh stadium along with Aryamehr Stadium and Apadana Stadium (under the name of Persepolis stadium) was the host of preliminary round of the football matches at the 1974 Asian Games. The stadium has also been the venue for the AFC Youth Championship 2000. Cultural, political and military operations During the Coronation of the Mohammad Reza Shah and the Shahbanou of Iran in 1967, many events took place in Amjadieh Stadium, including the Coronation Parade. The stadium was to be the final departing site for Operation Eagle Claw and, after its failure, Operation Credible Sport, the aborted missions to rescue 52 American hostages being held in Tehran during the Iran Hostage Crisis. The proposed extraction would have involved a rescue force being transported to the embassy, releasing the hostages, and then escorting the hostages across the main road in front of the embassy to the stadium, where helicopters (Eagle Claw) or a modified C-130 (Credible Sport) would have retrieved the entire contingent. On February 24, 1981, the Mojahedin-e-Khalq party held its public meeting in Tehran at the Amjadieh Stadium, around 40,000 people attended. Naming The stadium was named after Shahid Ali Akbar Shiroodi (Persian: علی‌اکبر شیرودی), a Cobra helicopter pilot who was killed in the Iran–Iraq War. Gallery References