NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Shiraz (Iran)

Shiraz (în persană شیراز) este un oraș din sud-vestul Iranului. Este capitala provinciei Fars. Shiraz a fost capitala Persiei sub dinastia Zand din 1750 până în 1794, când Qajarii au mutat capitala la Teheran. Shiraz este capitala culturală și artistică a Iranului. Geografie Shiraz este situat într-o câmpie la altitudinea de 1.486 de metri, la poalele Munților Zagros. Orașul Shiraz este traversat de un râu secat, uneori alimentat cu apă, iarna. Acest râu se varsă în lacul Maharloo, un lac sărat. Șiraz are o suprafață de 340 km2 și astfel, prin suprafața sa, este al treilea oraș cel mai întins din Iran, după Teheran și Mashhad. Orașul se află la 919 km de Teheran. Orașul Shiraz avea o populație de 1.204.882 de persoane, în 2006, și este al șaselea oraș cel mai populat al Iranului. Climatul Shiraz beneficiază de un climat continental semiarid cu o temperatură medie anuală de 17,6°C și precipitații anuale care ajung doar la 305 mm. Iarna este destul de ploioasă, luna cea mai abundentă în precipitații fiind ianuarie, cu 79,8 mm de ploaie. În schimb vara Shiraz nu primește nici cea mai mică picătură de ploaie. Temperaturile estivale pot fi toride, în timp ce iarna pot fi posibile înghețuri. Economia Producția Soclul economic al orașului rezidă în produse le sale provinciale: struguri, citrice, bumbac și orez. La Shiraz domină fabricarea de ciment, zahăr, îngrășăminte, textile, produse de lemn, de metal, precum și covoare. Shiraz este și un centru major al Iranului pentru industria electronică și posedă o rafinărie de petrol. Denumirea soiului de struguri Shiraz / Syrah își găsește originile aici. Vinul de Shiraz este citat în poezia persană. Agricultura Agricultura a fost dintotdeauna o componentă majoră a economiei din regiunea Shiraz. Acest lucru s-a datorat unei relative abundențe de apă în comparație cu deșerturile înconjurătoare. Grădinile din Shiraz sunt celebre în întregul Iran. Climatul moderat și frumusețea orașului au constituit o tracție turistică majoră în Iran și în Orientul Mijlociu. Shiraz era un loc de vilegiatură apreciat de arabii bogați vecini. Istorie Originea numelui Denumirea elamită al orașului era Tiraziš, cum o atestă tabletele elamite de argilă găsite la Persepolis. Fonetic, ar putea fi interpretată prin /tiracis/ sau /ciracis/. Acest nume a devenit /širajiš/ în persana veche; prin transformările survenite de-a lungul timpului, numele a devenit شیراز, Šīrāz, în persana modernă. Numele Shiraz apare și pe ștampile de argilă găsite la Qasr-i Abu Nasr, o ruină sasanidă la est de oraș. Din Antichitate până în secolul al VII-lea În provincia Fars se află trei foste capitale din istoria persană. Ruinele Persepolisului, vechi de circa 2.500 de ani, se găsesc la 60 km la nord-est de Shiraz și mărturisesc măreția trecută a Imperiului Ahemenid. Persepolis, Firuzabad și Pasargades sunt mărturii apropiate ale acestei civilizații antice. Note Bibliografie Dicționar enciclopedic, vol. VI, R-Ș, Editura Enciclopedică, București, 2006 ISBN 973-45-0530-0 Vezi și Lista orașelor din Iran
Shiraz

Shiraz (persiska شيراز) är en stad i södra Iran med cirka 1,6 miljoner invånare, vilket gör den till en av landets folkrikaste städer. Den är administrativ huvudort för Farsprovinsen och för delprovinsen (shahrestan) Shiraz. Historik Shiraz är en gammal stad som grundades under den förislamiska epoken. Staden har varit Irans huvudstad under flera dynastier. Den var huvudstad under regenten Karim Khan Zand från 1750 till 1781 samt en kort period under den föregående safaviddynastin . Kultur Litteratur Shiraz är berömt som poesins, rosornas och näktergalarnas hemstad. Flera av den persiska poesins främsta poeter kommer från staden, däribland Sadi och Hafiz som verkade under 1300-talet. Parker och trädgårdar I Shiraz finns många trädgårdar och parker och staden omges av en bergskedja. Befolkning Det finns flera grupper av kurder som bor i Shiraz, inklusive den viktigaste Karuni, samt Zangeneh och Ghazivand. Religion Bahá'í-tron har sitt ursprung i staden Shiraz eftersom Báb, den förste av religionens två profeter, föddes där 1819. Sevärdheter Hafez gravmonument (1300-talet) Shaikh Sa'dis gravmonument (1200-talet) Khwaju Kermanis gravmonument (1300-talet) Shah Cheragh (1500-talet, Imam Rezas brors gravplats) Jame-ye atiqs moské (800-talet) Shah Shujas gravplats (1300-talet) Baba Kuhis gravplats (1600-talet) Karim Khan Zands citadell (1700-talet) Vakilbasaren med hammam och moské (1200-talet) Nasirol-Molks moské (1800-talet) Koranporten (Darvaze-ye quran) och Allahu akbarpasset (1700-talet, resenärer brukade förr utropa "Allahu akbar" när de passerade här och såg staden, därav namnet) Naranjestans trädgård med Ghavams palats (1700-talet) Afifabads trädgård och vapenmuseum (1700-talet) Erams trädgård med palats (1700-talet)
Khaqani Park

Khaqani Park (Persian: پارک خاقانی), or Boostan-e Khaqani (بوستان خاقانی), is a small park in Tabriz, Iran. The park is named after Khaqani Shirvani, who died in Tabriz. Photo gallery See also Khaqani Tabriz Shah-goli References City of Tabriz on Iran Chamber Society (www.iranchamber.com) Editorial Board, East Azarbaijan Geography, Iranian Ministry of Education, 2000 (High School Text Book in Persian) https://web.archive.org/web/20070216155119/http://www.tabrizcity.org/
Kharazmi-Universität

Die Kharazmi-Universität (persisch دانشگاه خوارزمی Daneschgah-e Chwarazmi, früherer Name: Tarbiat-Moallem-Universität Teheran) gilt als die älteste Institution höherer Bildung im Iran. Der Name der Universität leitet sich ab von al-Chwarizmi (780–850), einem persischen Mathematiker, Astronomen und Geographen. Die Hochschule bietet Studienprogramme in zahlreichen Disziplinen an und wurde 1919 als pädagogische Hochschule mit dem Fokus auf Lehrerausbildung gegründet. Universitätsstatus erlangte die Hochschule als Tarbiat Moallem Universität Teheran im Jahre 1974. Seit 2010 trägt die Hochschule den Eigennamen Kharazmi-Universität. Die Kharazmi-Universität ist heute eine der größten Universitäten im Iran, mit Fakultäten für Naturwissenschaften, Ingenieurwissenschaften, Mathematik und Informatik, Persischer Literatur sowie Geisteswissenschaften, Psychologie & Pädagogik, Sportwissenschaften und Chemie. Die Universität befindet sich an zwei Standorten, einem im Zentrum Teheran (in der Nähe U-Bahn-Stationen Darvazeh-Dowlat und Taleghani) und einem in Karadsch. Fakultäten Heute hat die Universität folgende Fakultäten: Fakultät für Geisteswissenschaften Fakultät für Psychologie und Pädagogik Fakultät für Sport Fakultät für Management und Betriebswirtschaftslehre Fakultät für Geographie Fakultät für Ingenieurwissenschaften Fakultät für Mathematik und Informatik Fakultät für Physik Fakultät für Chemie Fakultät für Biologie Fakultät für Geowissenschaften Weblinks khu.ac.ir Offizielle Website (persisch) Einzelnachweise
Università Kharazmi

L'Università Kharazmi è un importante ateneo di ricerca pubblico in Iran, intitolato a Muḥammad ibn Mūsā al-Khwārizmī (c. 780–850), matematico, astronomo e geografo persiano, che offre un'ampia gamma di programmi universitari e post laurea in una varietà di discipline. L'Università di Kharazmi è considerata la più antica istituzione di istruzione superiore in Iran. È stata fondata nel 1919 come Central Teachers' Institute e ha ottenuto lo status di università come Tarbiat Moallem University di Teheran nel 1974. Ha cambiato nome in Kharazmi University il 31 gennaio 2012. Nel 2015, l'Università di Scienze Economiche (fondata nel 1936) è stata fusa nell'Università Kharazmi, aggiungendo le facoltà di management, scienze finanziarie ed economia ai corsi dell'ateneo. L'università ha due campus: uno principale che comprende gli uffici amministrativi situati a Teheran, e uno secondario è nel distretto di Hesarak a Karaj. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università Kharazmi Wikispecies contiene informazioni su Università Kharazmi Collegamenti esterni Sito ufficiale, su khu.ac.ir.
Университет имени Хорезми

Университет имени Хорезми (перс. دانشگاه خوارزمی‎) — государственное педагогическое высшее учебное заведение в Иране. Расположен в городах Тегеран и Кередж. История Основан в 1919 году как Центральное педагогическое училище (перс. دارالمعلمین مرکزی‎), переименованное в 1928 году в Высшее педагогическое училище (перс. دارالمعلمین عالی‎). В 1933 году преобразован в Тегеранский педагогический институт (перс. دانشسرای عالی‎). В 1935—1940 годах в составе Тегеранского университета. В 1940 году выделен в самостоятельный Педагогический институт. В 1962 году преобразован в Организацию по подготовке учителей и исследований в области образования. В 1967 году восстановлен как Педагогический институт. В 1974 году преобразован в Тегеранский педагогический университет (перс. دانشگاه تربیت معلم تهران‎). В 2012 году переименован в Университет имени Хорезми в честь Абу Джа‘фара Муха́ммада ибн Муса́ аль-Хорезми́ (перс. ابوجعفر محمد بن موسای خوارزمی‎; ок. 783, Хива, Хорезм — ок. 850, Багдад) — одного из крупнейших средневековых учёных древнего Хорезма. Профессорско-преподавательский состав По состоянию на 2016 год, профессорско-преподавательский состав Университета им. Хорезми насчитывает более 450 преподавателей, в том числе 43 профессоров, 85 доцентов, 295 ассистент-профессоров и 36 старших преподавателей. На 14 факультетах университета осуществляется подготовка бакалавров, магистров и докторов. Деятельность Образовательная деятельность По состоянию на июнь 2016 года основной учебный процесс в университете осуществляется на 14 факультетах: Инженерный факультет Факультет биологических наук Факультет географических наук Факультет наук о Земле Факультет математических наук и информатики Факультет менеджмента Факультет права и политических наук Факультет психологии и образования Факультет филологии и гуманитарных наук Факультет физического воспитания и спортивных наук Факультет финансов и банковского дела Факультет экономики Физический факультет Химический факультет Научно-исследовательская деятельность В составе вуза действуют 15 колледжей, 4 научно-исследовательских института, 4 научно-исследовательских центров, 2 национальных центра исследований передового опыта. Примечания Ссылки Официальный сайт Университета им. Хорезми
Khavaran cemetery

Khavaran cemetery (Persian: گورستان خاوران) is an irregular unmarked cemetery located in southeast Tehran. The graves in the cemetery do not have any marking on them. The government does not allow the families of the dead to mourn in the cemetery and the identity of those who were buried in the cemetery is unknown to their relatives. Khavaran initially was a traditional burial ground for religious minorities, "on the grounds that they were apostates and must not contaminate the resting place of Muslims." During the 1988 executions of Iranian political prisoners committed by the Islamic Republic of Iran, the government used Khavaran as the site of unmarked mass graves for those killed. The portion of the cemetery in which the political prisoners are buried is colloquially known as lanatabad (لعنت‌آباد), place of the damned. In 2009, the Defenders of Human Rights Center and dissident cleric Grand Ayatollah Hussein-Ali Montazeri condemned demolition allegedly occurring at Khavaran cemetery by the Iranian authorities. See also 1988 executions of Iranian prisoners Mothers of Khavaran StopExecutionsinIran Effat Moridi (Mother Moeini) Golestan Shohada of Isfahan References
Khalid Nabi Cemetery

Khalid Nabi Cemetery (Persian: گورستان خالد نبی, "Cemetery of the Prophet Khaled") is a cemetery in northeastern Iran's Golestan province near the border with Turkmenistan, roughly 60 kilometres (40 mi) northeast of Gonbad-e Kavous city, in the Gokcheh Dagh hills of Turkmen Sahra. It is mainly situated on a mountain ridge about 1 km distance from the mausoleum called “Khaled Nabi” who according to oral tradition of the Yomut Turkomans was a pre-Islamic prophet and whose mausoleum is visited by them for pilgrimage together with the neighbouring one of Ata Chofun ("Father Shepherd"), his son-in-law. Description of the cemetery site The cemetery was visited in 1979 and 1980 by the archeologist David Stronach. He found over 600 standing stones which are spread out in several locations. About half of them are on the ridge which he calls "High Plateau". South and south-east of that are small groups of stones on several other ridges and hillocks. At some distance there is another group of perhaps 150 stones which are distributed over a wide area on the south side of the mountain. The cemetery in popular perception In popular media the stones are often described as examples of phallic architecture and a major tourist attraction. Touristic visitors often have perceived the cylindrical shafts with the thicker top as depictions of male phalli. This gave rise to popular guesses about pre-Islamic fertility cults as background to such perceived depictions. Consequently, the rounded type 2 stones were attributed to female forms and graves. Such descriptions have added to the popularity of the site for visitors from distant parts of Iran. The tomb is a religious pilgrimage place where women pray seeking boons for their welfare, by way of tying ribbons in nearby trees. The isolated cemetery has become popular tourist attraction in Iran and a source of amusement amongst visitors. The cemetery is now a national heritage site protected by the Iranian government. See also Khaled bin Sinan References External links "Khaled Nabi Cemetery" (maps, diagrams, photos & text). Historical Iranian sites and people. December 5, 2009. Retrieved October 7, 2012.
Atashgah Castle

Atashgah Castle (Persian: قلعه آتشگاه) is a famous Sasanian era castle in the city of Kashmar, Iran. Location This fort is one of the most prominent and superior ancient forts of Iran in terms of inaccessibility and resistance against invaders and easily competes with the fortifications of Babak Fort in Kaleybar and Alamut Castle in Alamut. This shows that the builders of the castle have carried out extensive field studies to locate it. In total, Atashgah Castle is built on a high rocky cliff and difficult to cross, three sides of which are high and dangerous precipices. Around this cliff, shortly after the precipices, the walls of other high cliffs have re-enclosed it in the form of impenetrable and inaccessible fortifications. See also Atashgah Manmade-Cave Sasanian Empire Adur Burzen-Mihr References
Castillo de Atashgah

Castillo de Atashghah (en persa: قلعه آتشگاه) Un castillo en la ciudad de Kashmar Una de las atracciones de Kashmar. Este castillo fue construido por el gobierno de Sasanian y fue muy importante en la antigüedad. Fuentes Enciclopedia Irania (Persa) Archivado el 7 de junio de 2019 en Wayback Machine. Castillo de Atashgah en Vista Los discursos del representante popular de Kashmar en la Asamblea Consultiva Islámica de Irán (enlace roto disponible en Internet Archive; véase el historial, la primera versión y la última).
Castello di Atashgah

Il castello di Atashghah (in persiano: قلعه آتشگاه) è un castello della città iraniana di Kashmar, costruito dall'impero sasanide come una delle principali fortezze a difesa della città. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Castello di Atashgah Collegamenti esterni (FA) قلعه آتشگاه, su irania.ir. URL consultato l'8 giugno 2019 (archiviato dall'url originale il 7 giugno 2019).
Castelo de Atashghah

Castelo de Atashghah (em persa: قلعه آتشگاه) é um castelo na cidade de Kashmar, e uma das atrações de Kashmar. Este castelo foi construído pelo Império Sassânida e foi muito importante na antiguidade. Ver também Império Sassânida Castelo de Rudkhan Castelo de Iraj Referências
Bani Forur

Bani Forur (perz. فرور کوچک, ili Bani Faror) je nenaseljeni otočić smješten u Perzijskom zaljevu odnosno iranskoj pokrajini Hormuzgan. Zemljopisno je smješten oko 32 km južno od iranskog kopna odnosno 12 km južno od otoka Forura. Nepravilnog je trokutastog oblika sa stranicama približne duljine od 1 km i ima površinu od oko 0,8 km². Najveća nadmorska visina na otoku je 118 m. Poveznice Perzijski zaljev Popis iranskih otoka
Бенифорур

Бенифору́р, также Бе́ни-Фору́р, Набиюфарур (перс. فرور کوچک‎) — принадлежащий Ирану остров в Персидском заливе Индийского океана. Расположен в 16 км к юго-западу от острова Форур. Административно входит в бахш Центральный шахрестана Абумуса остана (провинции) Хормозган. Наивысшая точка — 24 м. На острове расположен маяк. Примечания
Valašt

Valašt (perz. ولشت) je je slatkovodno jezero u pokrajini Mazandaran na sjeveru Irana, oko 23 km jugozapadno od grada Čalusa odnosno 80 km sjeverno od Teherana. Tektonskog je podrijetla i nalazi se na sjevernim padinama Alborza koje se spuštaju prema Kaspijskom jezeru. Valašt nema stalnih pritoka i napaja se isključivo padalinama odnosno površinskim otjecanjem sa susjednih planina. Jezero ima površinu od 0,15 km², dubinu do 28 m i zapremninu od 3,0 milijuna m³. Proteže se duljinom od 800 m u smjeru istok-zapad, dok mu najveća poprečna širina iznosi 350 m. Nadmorska visina Valašta je 915 m i prema sjeveru, zapadu i jugu omeđen je planinama visine 1400-1700 m, dok je prema istoku kotlina gotovo otvorena pa jezerska voda tijekom kišnih mjeseci otječe dolinom prema Rud-e Čalusu. Geolozi pretpostavljaju da je prirodna laporno-vapnenačka brana nad dolinom posljedica snažnog potresa (M≈7,7) iz 958. godine koji je izazvao klizišta. Zbog tektonskih i vulkanskih aktivnosti Alborza, prirodnoj brani prijeti popuštanje čime bi se izravno ugrozilo 10.000 stanovnika koji žive u nizvodnim dolinama, odnosno istoimeno naselje Valašt smješteno na samoj brani. Posljednji snažan potres na ovom području zabilježen je 1999. godine. Užom okolicom Valašta prevladava sredozemna klima (Csa), a relativna vlažnost zraka bitno je niža od susjednih područja na manjim visinama od kojih je odvojen planinom. Dok u navedenoj vlažnoj zoni udaljenoj svega 1000 m prevladavaju suptropske i mješovite šume, Valašt nije izravno izložen djelovanju Kaspijskog jezera pa su mu litice relativno ogoljene i njihova se flora sastoji od niskog grmlja i makovice. U faunu spadaju losos i klen, te više vrsta ptica selica. Gospodarske aktivnosti oko Valašta usmjerene su na ekološki turizam, ribolov i ribogojstvo. Od 1973. godine u jezeru se uzgaja kalifornijska pastrva. Galerija Poveznice Zemljopis Irana Popis iranskih jezera Literatura Ostali projekti
Negin

Negin (perz. نگین, dosl. dragulj) je otočić smješten u Perzijskom zaljevu odnosno iranskoj Bušeherskoj pokrajini. Nalazi se oko 300 m sjeveroistočno od grada Bušehera odnosno 200 m sjeverozapadno od otoka Sadre. Negin ima površinu od 0,3 km² i maksimalnu nadmorsku visinu od 2,0 m. Nije naseljen i koristi se kao skladište za susjednu bušehersku luku odnosno brodogradilište na Sadri s kojim ga povezuje i cesta. Poveznice Perzijski zaljev Popis iranskih otoka
Nakhiloo Island

Nakhiloo Island (Persian: جزیره نخیلو, romanized: jazireh-ye Nakhiloo, also Nakhilo, Nakhilu or Nokhailo) is an Iranian island in the Persian Gulf. This small island has an area of around 6 km2, has a sandy coastline of some 8 km, and is 5 km from Ommolkaram. The island is located southeast of Bushehr. Important Bird Area Nakhiloo, along with neighbouring Morghu and Ummal Karam islands, has been designated an Important Bird Area (IBA) by BirdLife International because they support breeding crab-plovers as well as colonies of bridled, Saunders's, lesser crested and white-cheeked terns. The islands are also a breeding site for hawksbill sea turtles. A study conducted on Nakhiloo Island between 2005 and 2007 recorded substantial breeding populations of several seabird species. The Western Reef Heron showed an increase in breeding pairs from 10 in 2005 to 44 in 2007. The Lesser Crested Tern had a maximum of 16,124 breeding pairs in 2005, slightly declining to 15,650 in 2007. Swift Tern populations grew significantly, from 254 pairs in 2005 to 1,294 pairs in 2007. The Bridled Tern remained the most abundant species, with breeding numbers peaking at 29,461 pairs in 2007. The study emphasized that Nakhiloo Island is a critical but fragile breeding habitat for seabirds and recommended reducing human activity on the island to support conservation efforts. References
Nahilu

Nahilu (perz. نخیلو) je otočić smješten u Perzijskom zaljevu odnosno iranskoj Bušeherskoj pokrajini. Od kopna na sjeveroistoku udaljen je 5 km, a od susjednog otoka Džabrina na sjeverozapadu 3 km. Otok ima površinu od 0,75 km² i maksimalna nadmorska visina mu je 3 m. Zona oko ušća rijeke Mand uključujući otoke Nahilu i Omol-Karam ima visok stupanj bioraznolikosti i staništem je morskim kornjačama odnosno raznim vrstama ptica. Cjelokupna zona pripada Zaštićenom području Mand, a njen dio od Nahilua do gradića Dajera godine 2008. izdvojen je u Nacionalni park Nahilu-Dajer. Poveznice Perzijski zaljev Popis iranskih otoka Vanjske poveznice (engl.) Iran Daily: [neaktivna poveznica] (engl.) Asghar Mobaraki: Sea turtle situation, studies and conservation in the Islamic Republic of Iran Arhivirana inačica izvorne stranice od 7. ožujka 2016. (Wayback Machine)
Džabrin

Džabrin (perz. تهمادو, poznat i kao Tahmadu) je otok smješten u Perzijskom zaljevu odnosno iranskoj Bušeherskoj pokrajini. Od kopna na sjeverozapadu udaljen je 50 m, a od susjednog otoka Nahilua na jugoistoku 3 km. Džabrin ima površinu od 24 km², proteže se duljinom od 9 km u smjeru sjever-jug, a maksimalna nadmorska visina mu je 4 m. Zbog visokog stupnja bio bioraznolikosti otok je pripadao Zaštićenom području Mand do 2008. godine kada je izdvojen u Nacionalni park Nahilu-Dajer. Poveznice Perzijski zaljev Popis iranskih otoka
Buneh

Buneh (Persian: جزیره بونه, romanized: Jazīreh-ye Būneh) is a low-lying island in the Khuzestan province of Iran. Location and geography Buneh Island is located in the far north of the Persian Gulf, at the mouth of Musa Bay, and is one of the four major islands in the estuary Hvor e-Musi. Nearby islands include Dara Island and Qabr-e Nakhoda Island. The island has an area of 2.5 km2 (1.0 sq mi) and from the mainland to the east is 3 km (2 mi) away. Buneh extending a length of 7 km (4 mi) in an east–west, and the maximum altitude is 2 m (6 ft 7 in) above sea level References
Bune

Bune (perz. بونه) je otok smješten na krajnjem sjeveru Perzijskog zaljeva odnosno u iranskoj pokrajini Huzestan. Uz Daru, Nedel Gar i Kaber-e Nahodu jedan je od četiri veća otoka u estuariju Hvor-e Musi. Otok ima površinu od 2,5 km² i od kopna na istoku udaljen je 3 km. Bune se proteže duljinom od 7 m u smjeru istok-zapad, a maksimalna nadmorska visina mu je 2 m. Poveznice Perzijski zaljev Popis iranskih otoka
Kahurestan, Khamir

Kahurestan (Persian: كهورستان,) is a village in, and the former capital of, Kahurestan Rural District of Kahurestan District, Khamir County, Hormozgan province, Iran, serving as capital of the district. The capital of the rural district has been transferred to the village of Jeyhun. Demographics Population At the time of the 2006 National Census, the village's population was 2,525 in 544 households, when it was in the Central District. The following census in 3,261 counted 833 people in 258 households. The 2016 census measured the population of the village as 3,418 people in 1,036 households. It was the most populous village in its rural district. After the census, the rural district was separated from the district in the formation of Kahurestan District. See also Iran portal Notes References