NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ali Qapu-palatset

Ali Qapu-palatset är ett palats i Esfahan, i Iran. Det ligger på den västra sidan av Naqsh-e Jahan-torget, mittemot Schejk Lutfullahs moské. Det har sex våningar och är 48 meter högt. Det var en del av ett palatskomplex som utgjode bostad åt Safavidernas dynasti (1501-1736), och ett av få byggnader som återstår på det tidigare palatsområdet. Namnet Ali Qapu kommer från arabiska ali, "majestätisk eller stor", och turkiska Qapu, "portal". Det gavs till detta palats eftersom det låg precis vid ingången till de safavidiska palatsen som sträckte sig från Naqsh-e Jahan-torget till Chahār Bāgh-boulevarden. Byggnaden uppfördes av Abbas den store på 1600-talet. Se även Lista över historiska byggnadsverk i provinsen Esfahan Referenser
Mahdasht

Mahdasht (Persian: ماهدشت) is a city in the Central District of Karaj County, Alborz province, Iran. The village of Mardabad was converted to the city of Mahdasht in 1991. Demographics Population At the time of the 2006 National Census, the city's population was 43,100 in 10,760 households, when it was in Tehran province. The 2016 census measured the population of the city as 62,910 people in 19,147 households, by which time the county had been separated from the province in the establishment of Alborz province. Notable people Baito Abbaspour, bodybuilder. Majid Khodabandelou, retired footballer who previously played in the top three divisions of the Iranian football league system. See also Iran portal Notes References
Mahdasht

Māhdāsht o Mardabad (farsi ماهدشت) è una città dello shahrestān di Karaj, circoscrizione Centrale, nella provincia di Alborz in Iran. Aveva, nel 2006, una popolazione di 43.100 abitanti. Si trova a sud-ovest di Karaj. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Mahdasht
Махдашт

Махдашт (перс. ماهدَشت‎, произносится: Махдащт) — город в Иране, в остане Альборз. Площадь города равна 6116,7 га, и он располагается в 18 км к юго-западу от Кереджа. Махдащт обладает хорошим климатом, поэтому этот город стал одним из туристических центров остана. В настоящее время он располагает 2700 га сельскохозяйственных площадей, являясь тем самым одним из сельскохозяйственных центров провинции. В городе также есть и промышленные районы. У Махдашта выгодное географическое положение, поскольку город, с одной стороны, находится на пути трассы Тегеран-Кередж-Эщтехард, которая связывает город также с останами Казвин, Хамадан, Керманшах и Кордестан, а с другой стороны, Махдашт лежит на пути трассы, соединяющей Шахрияр с останом Маркязи. Кроме того, город находится вблизи аэропорта Пайям и свободной экономической зоны Пайям. Достопримечательности Курган Мардабад относится к третьему тысячелетию до н. э., зарегистрирован в качестве одного из памятников национального значения Ирана. Источник Махдашт — содержит вещества, необходимые для лечения болезней желудочно-кишечного тракта, а также кожных заболеваний. Крепость Xайдарабад — древняя крепость, сохранившаяся с XVI в. н. э., расположенная в деревне Хосейнабад. Гробница имамзаде Касыма в деревне Хаджиабад около Махдашта. В 7 км от Махдашта находится большая пещера Чах-е Див 20×25 м и глубиною в 70 м. Известные люди в Махдашт Аббаспур, Байтоллах — это бодибилдинг. Мохсен Самади — это бодибилдинг. Маджид Ходабанделу — футболист. Арман Захеди — спортивный журналист. Мохаммед Аслани — борец. Бахман Хассанзаде — тренер по каратэ и секретарь WSKF в стиле шотокан в Иране. Демографическая динамика Население города можно определить, исходя из данных трёх последних иранских переписей. В 1996 году в городе проживало 28976 человек, в 2006 году — 43108 человек, в 2011 году — 51518 жителей. Общие темпы роста населения, таким образом, оказались равны 1,8 раз, а среднегодовые темпы общего роста населения за 1996—2006 гг. — 4,1 %, а за 2006-11 гг. — 3,6 %. Таким образом, город характеризуют очень высокие темпы роста населения, которые, впрочем, в последнее время всё же начали снижаться. Абсолютные среднегодовые темпы роста за 1996—2006 гг. оказались равны — в среднем 1410 человек, а за 2006-11 гг. — 1680 человек. Таким образом, несмотря на некоторое снижение относительных темпов роста населения города, его абсолютные темпы продолжают увеличиваться. Известен также половой состав населения города: по последней переписи в нём проживают 26490 мужчин и 25028 женщин. Другими словами, на 100 женщин приходится 106 мужчин. Примечания Ссылки Базар в городе Махдашт
Māhdāsht

Māhdāsht (persiska: ماهدشت, مَردآباد, Mardābād) är en ort i Iran. Den ligger i provinsen Alborz, i den norra delen av landet, 50 km väster om huvudstaden Teheran. Māhdāsht ligger 1 163 meter över havet och antalet invånare är 43 100. Terrängen runt Māhdāsht är platt. Runt Māhdāsht är det tätbefolkat, med 849 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Karaj, 19,8 km nordost om Māhdāsht. Trakten runt Māhdāsht består i huvudsak av gräsmarker. Kommentarer Berömda människor i Mahdasht 1-Baito Abbaspour är en kroppsbyggnad 2-Mohsen Samadi är en kroppsbyggnad. 3-Majid Khodabandelou är en fotbollsspelare. 4- Arman Zahedi är en sportjournalist. 5-mohammad Aslani är en brottare. 6- Bahman Hassanzadeh är karate coach och sekreterare för Shotokan-stilen WSKF i Iran. Källor
Chaharbagh

Chaharbagh (Persian: چهارباغ) is a city in the Central District of Chaharbagh County, Alborz province, Iran, serving as capital of both the county and the district. It was the administrative center for Chahardangeh Rural District until its capital was transferred to the village of Sonqorabad. The village of Chahardangeh was converted to the city of Chaharbagh in 2005. Demographics Population At the time of the 2006 National Census, the city's population was 5,577 in 1,448 households, when it was in Savojbolagh County of Tehran province. The 2016 census measured the population of the city as 48,828 inhabitants in 14,380 households, by which time the county had been separated from the province in the establishment of Alborz province. In 2020, the district was separated from the county in establishing Chaharbagh County and renamed the Central District. Chaharbagh became the new county's capital. See also Malekabad-e Hammanlu and Mehdiabad, neighborhoods in Chaharbagh Iran portal Notes References
Чехарбаг

Чехарбаг (перс. چهارباغ‎), известен также как Чехарданге — небольшой город на севере Ирана, в остане Альборз. Входит в состав шахрестана Саводжболаг. Административный центр одноимённого бахша. География Город находится в центральной части Альборза, к югу от хребта Эльбурс, на расстоянии приблизительно одного километра к западу от Кереджа, административного центра провинции. Абсолютная высота — 1276 метров над уровнем моря. Население По данным переписи 2006 года население города составляло 5577 человек (2898 мужчин и 2769 женщин). В Чехарбаге насчитывалось 1448 семьи. Уровень грамотности населения составлял 71,04 %. Уровень грамотности среди мужчин составлял 74,02 %, среди женщин — 67,82 %. Примечания
Asalouyeh Airport

Asaluyeh Airport (IATA: YEH, ICAO: OIBI) is located near Asaluyeh, Bushehr province, Iran. Owned by IRIAF, it was open to civil aviation at the time when economic activity around the PSEEZ necessitated establishment of an air link for the region. The airport was operational until the new Persian Gulf Airport (IATA: PGU, ICAO: OIBP) opened to traffic in July 2006, replacing Asalouyeh Airport. See also List of airports in Iran References
Zračna luka Asaluje

Zračna luka Asaluje (IATA kod: YEH, ICAO kod: OIBI) smještena je nedaleko od grada Asaluje u južnom dijelu Irana odnosno Bušeherskoj pokrajini. Nalazi se na nadmorskoj visini od 5 m. Zračna luka ima jednu asfaltiranu uzletno-sletnu stazu dužine 3604 m, a koristi se za tuzemne letove. Od 2006. godine svi međunarodni letovi preusmjereni su u novoizgrađenu Zračnu luku Perzijski zaljev koja je udaljena 16 km. Zračni prijevoznici koji nude redovne letove u ovoj zračnoj luci uključuju Iran Air (iz/u: Teheran-Mehrabad), Kish Air (iz/u: Tabriz, Teheran-Mehrabad), Mahan Air (iz/u: Kermanšah) i Iranian Naft Airlines (iz/u: Ahvaz, Mahšaher). Vanjske poveznice (engl.) [neaktivna poveznica] (engl.) DAFIF, Great Circle Mapper: YEH
Asalouyeh Airport

De luchthaven Asalouyeh Airport bij de stad Asalouyeh in de provincie Bushehr in Iran is gesloten. De nieuwe luchthaven Persian Gulf International Airport vervangt de oorspronkelijke luchthaven per juli 2006. De nieuwe luchthaven heeft de IATA-code "YEH" van Asalouyeh Airport gekregen. Asalouyeh is een Iraanse havenstad aan de kust van de Perzische Golf. De stad is het bekendst van het enorme industriële complex van het PSEEZ (Pars Special Energy Economic Zone) project. Hier bevinden zich de faciliteiten voor gaswinning van South Pars, het grootste gasveld in de wereld. Het luchthaventerrein is vrijgegeven voor uitbreding van het PSEEZ industriecomplex.
Kahrizak

Kahrizak (Persian: كهريزک is a city in, and the capital of, Kahrizak District in Ray County, Tehran province, Iran. It also serves as the administrative center for Kahrizak Rural District. History In 2023, the city of Kahrizak annexed the villages of Abdolabad-e Gardaneh, Hamzehabad, Hoseynabad-e Gardaneh, Mehdiabad, Mohammadabad-e Amin, Qaleh Sangi, Qaleh Sheykh, Qasemabad-e Shurabad, Sadeqabad, Shahrak-e Emam Hasan-e Mojtaba, and Tabain. Demographics Population At the time of the 2006 National Census, the city's population was 8,704 in 2,178 households. The following census in 2011 counted 13,095 people in 2,925 households. The 2016 census measured the population of the city as 37,527 people in 10,701 households. Overview The city is known as one of the oldest residential areas in Iran. There are few historical monuments in Kahrizak from its ancient history, A part of the buildings of the sugar factory and two summer residences of Fakhr al-Doleh Qajar are still standing. See also Iran portal Notes See also Kahrizak detention center References
Kahrīzak

Kahrīzak (persiska: كهريزك, كَهريزَكِ غار) är en ort i Iran. Den ligger i provinsen Teheran, i den centrala delen av landet, 20 km söder om huvudstaden Teheran. Kahrīzak ligger 1 004 meter över havet och antalet invånare är 8 704. Terrängen runt Kahrīzak är platt.Runt Kahrīzak är det tätbefolkat, med 383 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Eslāmshahr, 12,4 km väster om Kahrīzak. Trakten runt Kahrīzak består i huvudsak av gräsmarker. Kommentarer Källor
Maragheh-observatorium

Het Maragheh-observatorium (Perzisch : رصدخانه مراغه) was een astronomisch observatorium gelegen ten westen van de stad Maragha, in het noordwesten van Iran. Het werd het ooit beschouwd als "de meest geavanceerde wetenschappelijke instelling in de Euraziatische wereld". Heden is het een archeologische site. Geschiedenis Maragha was de zomerhoofdstad van de Mongoolse khan Hulagu, de stichter van het Il-kanaat. Na de verovering van het Kalifaat van de Abbasiden door de Mongolen kon de Perzische wetenschapper Nasir al-Din al-Toesi khan Hulagu overtuigen, dat hij de toekomst kon voorspellen, maar dat hij daarvoor beter middelen nodig had. In 1259 begon men met de bouw van het observatorium. Al vlug werd het een gerenommeerd wetenschappelijk centrum en geleerden uit de gehele oosterse wereld kwamen er samen. Na twaalf jaar hard labeur werden de Il-kanaatische tabellen neergeschreven. Met de val van het Mongoolse Rijk viel ook de financiering weg en geraakte het observatorium in verval. Mede door aardbevingen eindigde de site in een ruïne. Later zal Ulug Bey, heerser van de Timoeriden en vervend astronoom, een dergelijk observatorium laten bouwen in Samarkand. Beschrijving Het observatorium bestond uit meerdere gebouwen, waaronder een hoofdgebouw en vijf cirkelvormige gebouwen met observatie-instrumenten voor astronomisch onderzoek. Op het terrein waren ook woonruimten en een atelier voor metaalbewerking aanwezig. Er was ook een gebouw van 330 m² dat werd gebruikt als bibliotheek. Er wordt gezegd dat de bibliotheek ooit meer dan 400.000 boeken had met betrekking tot astronomie en astrologie. Het hoofdgebouw is rond met een diameter van 22 m. De ingang was 1,5 m breed en kwam uit op een gang van 3,1 m breed die de meridiaanlijn markeerde. Er waren zes kamers aan weerszijden van de gang. Deze constructies waren voornamelijk gemaakt van klei, baksteen en modder. De uiteindelijke structuur van het observatorium was een toren. In een citadelachtig gebied van 340 x 135 m stond een rond stenen gebouw van vier verdiepingen met een diameter van 28 m. Het wandkwadrant om de posities van de sterren en planeten te observeren was uitgelijnd met de meridiaan. Deze meridiaan diende als nulmeridiaan voor de tafels van de Il-kanaatische tabellen. In totaal beslaat het observatorium een oppervlakte van 150 m bij 350 m. Tegenwoordig zijn aanzienlijke delen van het grondwerk van deze structuren bewaard gebleven in de ruïnes.
Maragha-observatoriet

Maragha-observatoriet (persiska: رصدخانهٔ مراغه) är ett tidigare astronomiskt observatorium uppfört år 1259 e.Kr. på Hulegu Khans tid av Nasir al-Din al-Tusi, en iransk vetenskapsman och astronom. Observatoriet ligger väster om Maragheh, i provinsen Östazarbaijan, Iran. Historik Maragha-observatoriet var det största under sin tid och dess byggnader upptog en yta på 350 meter gånger 150 meter. En av byggnaderna var en kupol som tillät solens strålar att passera. I anläggningen fanns ett bibliotek bestående av 400 000 volymer som plundrades av mongolerna. När Nasir al-Din al-Tusi avled 1274 togs driften av observatoriet över av hans son. Observatoriet var aktivt fram till slutet av 1200-talet och blev inaktivt vid början av 1300-talet. Upprepade jordbävningar och brist på underhåll omvandlade observatoriet till ruiner. För att skydda ruinen mot ytterligare förstörelse lät myndigheterna i Iran bygga en kupol över ruinen. Referenser Portal to the Heritage of Astronomy Iran Review Noter Externa länkar Forskningsinstitutet för astronomi och astrofysik i Maragha Al-Urdi's Article on 'The Quality of Observation', FSTC Limited Tishineh Wikimedia Commons har media som rör Maragha-observatoriet.
Обсерваторія Мараге

Обсерваторія Мараге (перс. رصدخانه مراغه), також пишеться Марага, Марага, Мараге та Марага, була астрономічною обсерваторією, заснованою в середині 13 століття під патронатом Хулагуїда Хулагу та Насіра ад-Діна ат-Тусі, перського ученого і астронома. Обсерваторія розташована на західній стороні Мераге, яка розташована в сучасній провінції Східний Азербайджан Ірану. Обсерваторію Мараге вважали однією з найпередовіших наукових установ Євразії, оскільки вона була центром багатьох новаторських розрахунків у математиці та астрономії. У ній містилася велика колекція астрономічних інструментів і книг, і вона служила навчальним закладом. Її також використовували як модель для пізнішої обсерваторії Улуг-Бека в Самарканді, обсерваторії Такі ад-Дін у Константинополі та обсерваторії Джай Сінгх у Джайпурі. Примітки
Azadi Square

Azadi Square (Persian: میدان آزادی, romanized: Meydān-e Āzādi, lit. 'Freedom Square'), formerly known as Shahyad Square (Persian: میدان شهیاد, romanized: Meydān-e Šahyād, lit. 'Shah's Memorial Square'), is a mainly green city square in Tehran, Iran. It hosts as its centerpiece the Azadi Tower. The tower and square were commissioned by Mohammad Reza Pahlavi, the last Shah of Iran, to mark the 2,500-year celebration of the Persian Empire. Design and architecture It has an area of about 50,000 m2, plus adjacent areas and has a very large roundabout within its main confines. Located in the center of the Azadi Square is the Azadi Tower which has a height of 45 m. The design of the tower and the surrounding area is an archetype of Iranian-Islamic architecture and aesthetic geometry. According to Hossein Amanat: "The designs in the square that form the gardens and flower beds are inspired by the interior design of the dome of the Sheikh Lotfollah Mosque in Isfahan; However, the geometry of the dome has become oval. "There are interesting logarithmic relationships in the geometry and dimensions of the dome of Sheikh Lotfollah Mosque, which show the deep mathematical knowledge of Iranian architects in previous periods." "The design of water fountains and fountains is also inspired by Iranian gardens. Also, the slope of the square is carefully designed for a specific purpose, the height of the Freedom Tower is 45 meters; Because it is located near Mehrabad airport and can not be built taller than this; But I wanted to go up when you approached the building, when it was not possible to raise the building. In order to solve the problem of height, we created a slope in the field; This means that when you enter the square from the airport, you approach the tower in a downhill manner and reach that circular fountain, and when you approach the building, you go up again. The ground under the tower is perfectly flat. "This smoothness and that slope of the field, when combined, create interesting arc lines." Before the Iranian Revolution in 1979, it was called the Shahyad Square (میدان شهیاد Meydāne Ŝahyād), meaning "Shah's Memorial Square", and was the site of many of the Revolution's demonstrations leading up to 12 December 1979. Annually many Iranians celebrate the revolution in Shahyad Square. Roads From north: Mohammad Ali Jenah Expressway From west: Karaj Makhsus (Special) Road From southwest: Mehrabad Airport entrance road From south: Saidi Expressway From east: Azadi Street Public transportation Tehran BRT Line 1, 2, 10 Meydan-e Azadi Metro Station See also List of city squares by size Azadi Tower References
Piazza Azadi

Piazza Azadi (in persiano میدان آزادی‎, Meydāne Āzādi, "Piazza della Libertà") è una piazza di Teheran, capitale dell'Iran. Ampia 50000 m², è decorata con giardini, fontane, un museo e un centro espositivo ed ospita al suo centro la torre Azadi che venne commissionata, insieme alla piazza, dall'ultimo Scià Reza Pahlevi per celebrare i 2500 anni dell'Impero Persiano. Prima della rivoluzione iraniana del 1979, la piazza era nota come Piazza Shahyad (in persiano میدان شهیاد‎, Meydāne Šahyād, "Piazza del Ricordo dello Scià") e fu sede di molte manifestazioni durante la Rivoluzione ed oggi è spesso usata per raduni pro-governativi e per celebrare gli anniversari della Rivoluzione islamica. La piazza è stata sede di numerose proteste dopo le elezioni del 2009-2010. Note Voci correlate Torre Azadi Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Piazza Azadi
Praça Azadi

A Praça Azadi (em persa: میدان آزادی em persa: میدان آزادی em persa: میدان آزادی em persa: میدان آزادی Meydāne Āzādi), tradução Praça da Liberdade, anteriormente conhecida como Praça Shahyad ( persa : میدان شهیاد Meydāne Ŝahyād ), é uma praça da cidade, com um grande gramado, em Teerã, Irã. Abriga como sua peça central a Torre Azadi. A torre e a praça foram comissionadas por Mohammad Reza Pahlavi, o último Xá do Irã, para marcar o 2 500º ano da fundação do Estado Imperial do Irã. Tem uma área de cerca de 50 000 m2, além das áreas adjacentes e inclui também uma grande rotatória. É a maior praça de Teerã e a segunda maior do Irã, sendo menor que a Praça Azerbaijão, em Tabriz. A torre de 50 m está no centro da praça. O desenho da torre e da área circundante é um arquétipo da arquitetura iraniana-islâmica e da geometria estética. A fonte é inspirada em jardins iranianos, e a inclinação da praça foi cuidadosamente e propositalmente projetada, auxiliando a irrigação eficiente. Esta preocupação aparece na quantidade de verde e na escolha do nome, "meydāne" em turco sendo vagamente cognato com "medina", que em algumas línguas árabes significa jardim quadrado. Antes da Revolução Iraniana em 1979, chamava-se a Praça Shahyad (میدان شهیاد Meydāne Ŝahyād), que significa "Praça do Memorial de Xá", e foi o local de muitas das manifestações da Revolução que antecederam a 12 de dezembro de 1979. Anualmente muitos iranianos celebram a revolução na Praça Azadi. Uma das famosas salas de concerto da capital fica na torre. Estradas Do Norte: Via expressa de Mohammad Ali Jenah Do oeste: Estrada Karaj Makhsus (especial) Do sudoeste: Mehrabad estrada de entrada do aeroporto Do sul: Saidi Expressway Do leste: Rua Azadi Transporte público Linhas do BRT de Teerã número 1, 2 e 10 Estação de metrô Meydan-e Azadi Ver também Torre Azadi
Площадь Азади

Площадь Азади́ (Свобо́ды) (перс. میدان آزادی‎ / Meydān e Āzādi) — крупнейшая площадь Тегерана — столицы Ирана. Занимает площадь 50 000 м2. В центре площади расположена башня, символ Тегерана — башня Азади, высота которой составляет 45 метров. Площадь Азади расположена в западной части Тегерана, рядом с международным аэропортом Мехрабад, который является вторым по крупности аэропортом Тегерана после международного аэропорта имени Имама Хомейни. Также рядом с площадью и башней проходят важные транспортные узлы Тегерана и Ирана, такие как автострада Саиди, автомагистраль в Кередж, автомагистраль Мухаммада Али Джинны, а также начало одной из крупнейших и длиннейших улиц Тегерана — проспекта Азади. Площадь Азади является второй по величине площадью Ирана, после площади Азербайджан (125 000 м2) в городе Тебриз, который находится на северо-западе Ирана. Площадь как и башня Азади, были открыты в 1971 году, по случаю 2500-летия персидской государственности. До 1979 года площадь и башня носили название «Шахя́д», что в переводе с персидского языка означает Память Ша́хов. После исламской революции в Иране в 1979 году, площадь и башня были переименованы в «Азади́», что в переводе с персидского языка означает «Свобода».
Frihetsrondellen

Frihetsrondellen (persiska: میدان آزادی Meydān-e Āzādi) ligger i västra Teheran, vid början av motorvägen mellan Teheran och Karaj. I mitten av rondellen finns ett torn som kallas för Frihetstornet (tidigare Shahyādtornet), som även hyser ett museum. Uppförande Platsens ursprungliga namn är Shahyādtorget och uppfördes 1971 med Shahyādtornet i mitten på begäran av Mohammad Reza Pahlavi som ett minnesmärke för att markera det Persiska imperiets 2500-årsjubileum. Det persiska ordet Shahyād kan översättas som "Kungaminne", vilket ger oss namnet "Kungaminnestorget". Källor
Майдан Азаді

Площа Азаді (Свободи) (перс. میدان آزادی — Meydān e Āzādi) — найбільша площа Тегерана — столиці Ірану. Займає площу 50 000 м². У центрі площі розташована відома у всьому світі вежа, символ Тегерана — Башта Азаді, висота якої складає 45 метрів. Розташована в західній частині Тегерану, поряд з міжнародним аеропортом Мехрабад, який є другим за велечиною аеропортом Тегерана після міжнародного аеропорту імені Імама Хомейні. Також поряд з площею та вежею проходять важливі транспортні вузли Тегерана та Ірану, такі як автострада Саїді, автомагістраль у Кередж, автомагістраль Мухаммада Алі Джинни, а також початок однієї з найбільших та найдовших вулиць Тегерана – проспекту Азаді. Є другою за величиною площею Ірану, після площі Азербайджану (125 000 м²) у Тебризі, яке знаходиться на північному заході Ірану. Площу, як і вежу Азаді, відкрито в 1971 з нагоди 2500-річчя перської державності. До 1979 площа і вежа мали назву Шахяд, що в перекладі з перської мови означає Пам'ять Шахів. Після ісламської революції в Ірані в 1979 площа і вежа перейменовані в Азаді, що в перекладі з перської перекладається як Свобода. Примітки