Qasr Abu Nasr

Qasr Abu Nasr (Perzisch: قصر ابونصر , "Paleis van Abu Nasr", ook wel Takht Abu Nasr - "Troon van Abu Nasr", of Takht Madar Suleiman - "Troon van de moeder van Salomon" genoemd), is een ruïne met een stenen omheining, bakstenen muren, leemstenen gebouwen en ingestorte stenen drempels op een heuveltop in het oosten van Shiraz in de provincie Fars, Iran. Bij opgravingen op deze locatie zijn aardewerkfragmenten en stenen vaten uit het Achaemenidische tijdperk gevonden, samen met munten en andere artefacten uit de Seleucidische, Parthische en Sasanidische periodes. Op basis van deze vondsten werd vastgesteld dat er in de Parthische periode een stevig ommuurd gebouw stond, dat in de Sasanidische periode nog volop in gebruik was. Nabij de overblijfselen van het paleis van Abu Nasr bevinden zich de rotsreliefs van Barm-e Delak. Op de locatie van het paleis van Abu Nasr zijn zegels gevonden uit de late Sasanidische en vroege islamitische periode, waarop de naam Shiraz staat. Tijdens de Sassanidische periode was het centrum van dit gebied de stad Gur, nabij de latere stad Firuzabad. Archeologisch onderzoek Tijdens opgravingen door de Universiteit van Chicago en het Metropolitan Museum of Art in New York) werden de overblijfselen van een Parthische nederzetting blootgelegd onder aarden wallen, waaronder veel aardewerk, munten en zegels. Op een van de munten stond de naam Shiraz in het midden en Artshirkhoreh eromheen. Door de ontdekking en het lezen van deze munt werd duidelijk dat deze plek een stad of nederzetting was, niet ver van de moderne stad Shiraz, die destijds tot de provincie Ardeshir Khoreh behoorde. Na twee seizoenen opgravingen werd er geen verder onderzoek meer verricht op de locatie. totdat in de jaren na 25 augustus 1946, de oude plek werd bewoond door een aantal landbouwers uit de omgeving, die er huizen bouwden. Hiervoor werden stenen uit het paleis van Abu Nasr gebruikt. Het opgravingsteam van de Universiteit van Chicago, waaronder Richard Fry, maakte ook een luchtfoto van het gebied waar de troon van Abu Nasr zich bevond. John Limbert suggereerde dat de vestingwerken bij Qasr Abu Nasr dezelfde waren als het kasteel van Tirazis of Shirazis, genoemd in de Elamitische tabletten van Pars, en dat later, nadat de huidige stad Shiraz in de buurt van dit kasteel was gesticht, de stad haar naam aan dit kasteel in de omgeving van de stad ontleende. Limbert, Shahbazi en Arberry vermeldden talrijke tekenen van permanente bewoning in de vlakte van Shiraz en rond de huidige locatie van Shiraz in de pre-islamitische tijd, zoals vroege Sasanidische rotsinscripties, verwijzingen naar twee vuurtempels genaamd Hormuzd en Karnian, een oude vesting genaamd Shah Mobad, en artefacten die zijn ontdekt in een Sasanidische vesting op de huidige locatie van Qasr Abu Nasr. Forsat al-Dawlah Shirazi schreef over zijn bezoek aan deze plek: Op de achttiende dag van Safar al-Muzaffar, 1307 AH, overeenkomend met 1889 va de christelijke jaartelling, verliet ik de stad Shiraz via de poort die bekend staat als Qasaabkhaneh, gelegen in het zuidoosten van Shiraz, en ging ongeveer anderhalve kilometer naar het paleis van Abu Nasr. Het paleis van Abu Nasr is een van de plaatsen waarvan ik een kaart moest maken, en deze monumenten en gebouwen bevinden zich ten oosten van Shiraz. Het ligt bovenop een berg die niet erg hoog is en gemakkelijk te beklimmen is met een paard. Er is daar een gebied van twintig el lang en twintig el breed. In dat gebied zijn enorme stenen op de grond gevallen, allemaal gebroken en verspreid, en het is duidelijk dat ze opzettelijk gebroken zijn. Een van de vreemde dingen is dat al die stenen zwart zijn, in tegenstelling tot dat berg. Het is duidelijk dat de stenen van dit gebouw van elders zijn vervoerd en hierheen zijn gebracht en gebruikt. Uit de ligging en de oriëntatie kan worden afgeleid dat er ooit een zeer magnifiek gebouw stond, volledig gemaakt van glanzende steen. Het gebouw had vier deuren, en aan weerszijden van die deuren staan nog steeds twee cilinders. De hoogte van elke cilinder is ongeveer vijf el en de breedte van de deuropening is drie el. Bovenop de twee cilinders ligt ook een enkele steen, en op de twee cilindrische stenen aan weerszijden zijn de gezichten van twee personen uitgehouwen In de Fars-Nama-ye Naseri van Hasan Fasa'i, geschreven aan het einde van de 19e eeuw, wordt over deze plaats vermeld: Het paleis van Abu Nasr... ligt een paar mijl ten oosten van Shiraz. Op de berg ten noorden van het paleis van Abu Nasr bevinden zich vier poorten, elk gemaakt van drie stenen, die zich in de armen van elk van de drie ellen van de koning bevinden, en de breedte van elk is meer dan anderhalve el, en aan de binnenzijde van beide armen zijn twee menselijke gezichten uit steen gehouwen. Deze vier poorten bevonden zich aan de vier zijden van een gebouw, waarvan de lengte van elke zijde bijna twaalf ellen bedraagt. Nu is er niets meer van dat gebouw overgebleven, behalve de vier poorten. Op de stenen die de muren van dat gebouw vormden en zijn ingestort, zijn vele menselijke en dierlijke gezichten gehouwen, en de kleur van al deze stenen is zwart en hun afbeeldingen zijn groot... en in de vallei van deze berg bevindt zich een plaats die de Moskee van Sulayman Ali Nabina, vrede zij met hem, wordt genoemd. Zie ook Takht-e Soleyman in de provincie West-Azerbeidzjan Barm-e Delak