NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Nationaal park Rawa Aopa Watumohai

Nationaal park Rawa Aopa Watumohai is een park in Indonesië. Het ligt in de provincie Zuidoost-Sulawesi op het eiland Sulawesi. Het gebied werd in 1989 tot nationaal park verklaard, heeft een oppervlakte van 1050 km² en ligt tussen 0 en 981 m boven zeeniveau. Het bevat het grootste veenmoeras, het Aopamoeras, van Sulawesi. Dit drasland valt onder de Conventie van Ramsar, een speciaal voor watervogels beschermd gebied van internationaal belang. Flora and fauna Er zijn 323 soorten planten en bomen waargenomen uit ten minste 89 verschillende families en 257 geslachten. Er zijn verschillen typen levensgemeenschappen, submontaan regenwoud, mangrove, bos uit kustgebieden, savannelandschap en zoetwatermoerassen met bijbehorend moerasbos. In het park leven de gouden babiroesa (of het hertenzwijn, Babyrousa babyrussa) en de in zijn voortbestaan bedreigde anoa of dwergbuffel (Bubalus depressicornis) en de berganoa (B. quarlesi). Andere bijzondere zoogdieren in het park zijn: het celebesspookdier (Tarsius spectrum), de grauwarmmakaak (Macaca ochreata), het Javaans hert (Cervus timorensis djonga), de celebespalmroller (Macrogalidia musschenbroekii) en het buideldier de kleine Celebeskoeskoes (Strigocuscus celebensis). Bovendien zijn er 155 soorten vogels waarvan 37 soorten endemisch zijn voor Sulawesi. Bijzondere soorten uit het park zijn: het hamerhoen of maleo (Macrocephalon maleo), de Javaanse maraboe (Leptoptilos javanicus), de bisschopsooievaar (Ciconia episcopus), de witkraagijsvogel (Todiramphus chloris), de kleine geelkuifkaketoe (Cacatua sulphurea), de wijnborstsperwer (Accipiter rhodogaster), de witmaskerduif (Turacoena manadensis) en de manenduif (Caloenas nicobarica). Deze laatste soort is de naaste verwant van de uitgestorven dodo. Het park vormt een laatste toevluchtsoord voor de met uitsterven bedreigde Maleise nimmerzat (Mycteria cinerea). Daarnaast worden in het park 11 soorten reptielen, waaronder de Ambonese zeilhagedis (Hydrosaurus amboinensis) en 20 soorten vissen beschermd en is het reservaat een belangrijk opgroeigebied voor krabben en garnalen. Menselijke bevolking Het park is ook het woongebied van de Moronenen, in de Nederlandse koloniale periode waren er zeven dorpen. In de jaren 1950 verhuisden de Moronenen naar andere delen van het eiland Sulawesi, maar sinds de jaren 1970 keren de dorpelingen terug. Het plaatselijk bestuur betwijfelt de rechtmatigheid van deze hervestigingen en doet zo nu en dan pogingen om dit ongedaan te maken. In 1997 werden 175 huizen door veiligheidstroepen in brand gestoken en een jaar daarop weer 88 huizen. Ook in 2001 werden weer 100 huizen met de grond gelijk gemaakt. Wildstroperij en het onwettig verzamelen van vogeleieren blijft daardoor een probleem.
Park Narodowy Rawa Aopa Watumohai

Park Narodowy Rawa Aopa Watumohai – park narodowy Indonezji, leżący na terenie prowincji Celebes Południowo-Wschodni. Prócz tego jest również objęty Konwencją ramsarską od 6 marca 2011 roku, a od 2004 roku uznawany przez BirdLife International jako Important Bird Area. Powierzchnia IBA jest identyntyczna jak parku i wynosi 105 194 ha. Flora Pełny wykaz gatunków roślin występujących na terenie parku: Fauna Na terenie tego parku narodowego występują ssaki takie jak wyrak upiór (Tarsius spectrum), makak czubaty (Macaca nigra), anoa nizinny (Bubalus depressicornis), anoa górski (Bubalus quarlesi), Strigocuscus celebensis (pałankowate), sambar sundajski (Cervus timorensis), łaskun brązowy (Macrogalidia musschenbroekii) i babirussa (Babyrousa babyrussa). Z gadów wymienić można agamę soasoa (Hydrosaurus amboinensis), gekony Gehyra mutilata i Hemidactylus frenatus, jaszczurkę Eutropis multifasciata, warana paskowanego (Varanus salvator), pytona siatkowego (Python reticulatus) oraz krokodyla różańcowego (Crocodylus porosus). Na terenie PN Rawa Aopa Watumohai występuje 12 gatunków ryb: Anguilla celebesensis, Barbodes gonionotus; Cyprinus carpio, Clarias batrachus, Dermogenys orientalis, Aplocheilus panchax, Monopterus albus, Oreochromis mossambicus, Helostoma temminckii, Anabas testudineus, Trichogaster trichopterus i Channa striata. Awifauna Gatunkami, które zadecydowały o zaklasyfikowaniu Rawa Aopa Watumohai jako Important Bird Area, są dwa narażone na wyginięcie gatunki – dławigad malajski (Mycteria cinerea) i chruścielak gołolicy (Gymnocrex rosenbergii), jeden zagrożony – nogal hełmiasty (Macrocephalon maleo) oraz jeden krytycznie zagrożony, kakadu żółtolica (Cacatua sulphurea). Ogólnie na terenie parku występuje 155 gatunków ptaków, z czego 32 są zagrożone wyginięciem. Spośród niezagrożonych wymienić można np. następujące gatunki: muchołówka białobrzucha (Ficedula rufigula), skworczyk krótkosterny (Aplonis minor), trzciniak wschodni (Acrocephalus orientalis), kwiatówka żółtoboczna (Dicaeum aureolimbatum), nektarzyk żółtobrzuchy ( Anthreptes malacensis), mniszka jarzębata (Lonchura molucca). Przypisy
Islas de las Palmas (Indonesia)

La Isla de las Palmas, Isla Palmas, o bien la Isla Miangas (en indonesio: Pulau Miangas)​ es la isla más al norte de Célebes Septentrional en Indonesia. Etimología Según Ganesan y Amer, la palabra miangas significa "abierto a los piratas del mar", ya que los piratas de Mindanao solían visitar la isla. En el siglo XVI la isla fue llamada «Isla de Las Palmas», mientras que en portugués fue llamada Ilha de Palmeiras. En el lenguaje sasahara la isla fue llamada Tinonda o Poilaten, que significa "las personas que viven apartados del archipiélago principal" y "nuestra isla", respectivamente. Historia En octubre de 1526, García de Loaisa, marinero y explorador español, descubrió la isla. La isla fue utilizada como sitio de defensa de las personas Talaud mientras el Sultanato de Joló los atacaba. La isla se vio afectada por el brote de cólera en 1885, causando que centenares de los habitantes se trasladaran a la isla de Karakelang. En 1895, EJ Jellesma, residente de Manado, visitó Miangas tras rechazar la bandera española. Jellesma les dio una medalla y bandera holandesa. Junto con Jellesma estaba el Pastor Kroll. Unos 254 residentes fueron bautizados por Kroll como protestantes. Después de la visita de Jellesma, un Tahuna asistente de enfermería y el Pastor pannings visitaron la isla en abril y octubre de 1909. Según Tratado de París, la zona de Filipinas fue toda el área geográfica dentro de un área grande. Miangas yacía dentro de límite meridional de ese espacio. El 21 de enero de 1906, el general Leonard Wood, gobernador general de Moro, visitó oficialmente la isla por primera vez. Después de que los Países Bajos y los Estados Unidos llevaron el caso conocido como a la Corte Permanente de Arbitraje en un Acuerdo Especial dirigido por Max Huber, un árbitro suizo, el 23 de enero de 1925, El 4 de abril de 1928, Huber decidió que la isla "forma una parte integral del territorio de los Países Bajos". Tras la independencia Indonesia recibió el territorio. Véase también Sultanato de Joló Territorios disputados Asunto de la isla de Palmas Referencias
Miangas

Miangas of Palmas (Spaans) is het noordelijkste eiland van de provincie Noord-Sulawesi en behoort tot de Talaudeilanden. Het is een van de 92 eilanden die op de lijst van buiten het kerngebied van de Indonesische archipel. Beschrijving Het woord miangas zou "open voor de zeerovers" betekenen omdat piraten van Mindanao (Filipijnen) het eiland het eiland regelmatig bezochten. Het eiland werd in de 16de eeuw door de Spanjaarden ontdekt en "Islas de las Palmas" genoemd. Later, in de 17de eeuw waren er overeenkomsten tussen plaatselijke heersers en de VOC. Toen in 1898 de Filipijnen aan de Verenigde Staten werden overgedragen, was niet duidelijk of het eiland bij Nederlands-Indië of de Filipijnen behoorde. Rijksarchivaris Roelof Bijlsma voerde argumenten aan waarom dit eiland tot Nederlands-Indië gerekend moest worden. Deze kwestie werd in 1906 voorgelegd aan Permanent Hof van Arbitrage en in 1928 werd een verdrag getekend waarbij het gezag van Nederland over het eiland werd erkend en na de onafhankelijkheid van Indonesië werd het onderdeel van dit land. In 2009 publiceerde een toeristische onderneming op de Filipijnen een kaart waarop het eiland staat aangegeven als onderdeel van dat land.
Aeroportul Naha (Indonezia)

Aeroportul Naha (Indonezia) (IATA: NAH, ICAO: WAMH) este un aeroport din Sulawesi Utara⁠(d), Indonezia. Situat la o altitudine de 4 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Naha Airport (flygplats i Indonesien)

Naha Airport (indonesiska: Lapanganterbang Naha) är en flygplats i Indonesien. Den ligger i provinsen Sulawesi Utara, i den nordöstra delen av landet, 2 300 km nordost om huvudstaden Jakarta. Naha Airport ligger 4 meter över havet. Den ligger på ön Sangihe Besar Island. Terrängen runt Naha Airport är varierad. Havet är nära Naha Airport åt nordost. I omgivningarna runt Naha Airport växer i huvudsak städsegrön lövskog. Kommentarer Källor
Majene (Regierungsbezirk)

Majene ist ein Regierungsbezirk (Kabupaten) auf der indonesischen Insel Sulawesi. Der Bezirk ist Teil der Provinz Sulawesi Barat. Verwaltungssitz ist Banggae. Geographie Der Regierungsbezirk ist der kleinste der Provinz und hat einen Flächenanteil von 5,43 Prozent. Lage und Ausdehnung Der Küstenbezirks liegt im Westen der Insel Sulawesi und grenzt im Norden an den Regierungsbezirk Mamuju und im Osten an den Bezirk Polewali Mandar. Im Süden stellen die Bucht von Mandar (indonesisch Teluk Mandar) und im Westen die Makassarstraße mit ihren Küstenlinien natürliche Grenzen dar. Der Bezirk ist sehr flach, im Kecamatan Sendana steigt er bis auf 50 m über dem Meeresspiegel an. Offiziell gehört nur eine Insel zum Bezirk (Taimanu'I). Grenzpunkte Der Regierungsbezirk Majene hat folgende äußere Grenzpunkte: Wetter und Klima Der Kabupaten liegt südlich des Äquators. Hier herrscht wie im übrigen Indonesien tropisches Regenwaldklima (feuchttropisches Klima), es gibt eine trockene Jahreszeit und die Regenzeit mit fließenden Übergängen. Verwaltungsgliederung Der Bezirk Majene besteht seit 2006 aus acht administrativen Distrikten (Kecamatan). Diese gliedern sich weiter in 82 Dörfer (indonesisch Desa), von denen 20 als Kelurahan einen städtischen Charakter haben. Die weitere Unterteilung erfolgt in 361 Satuan Lingkungan Setempat (Lokale Umwelteinheiten), bestehend aus 257 Dusun und 104 Linkungan. Demographie Der Kabupaten belegt innerhalb der Provinz den dritten Platz in der Einwohnerzahl (12,97 % anteilig). In der Bevölkerungsdichte wird nach dem Kab. Polewali Mandar der zweite Platz (211,1 Einw. je km²) erreicht, der Provinzdurchschnitt liegt bei 88,4. Soziale Daten 2020 Religion und Bevölkerungsverteilung Die Tabelle gibt die durch die Zivilstandsbüros (Disdukcapil, indonesisch Dinas Kependudukan dan Pencatatan Sipil) veröffentlichten Fortschreibungsergebnisse zum Jahresende für die letzten neun Jahre wieder. Aktuelle Daten der Bevölkerungsfortschreibung Nachfolgende Tabelle gibt den Einwohnerstand nach Geschlecht zur Volkszählung 2020, Ende 2022 sowie zum Jahresende 2024 wieder. Letztere resultieren aus den Ergebnissen der Fortschreibung durch die örtlichen Zivilstandsbüros (Disdukcapil, indonesisch Dinas Kependudukan dan Pencatatan Sipil). Der aktuelle Einwohnerstand kann jederzeit in einer interaktiven Karte abgerufen werden. Weblinks E-Books auf der Statistikseite des Bezirks (BPS - Badan Pusat Statistik Kabupaten Majene) (indonesisch/englisch) Peta Administrasi Kabupaten Majene (Verwaltungskarte des Bezirks im Maßstab 1:275.000, 2012) (indonesisch) Satu Peta Data KPU – Daten zur Wahl 2024 (mit anklickbarer Karte) (indones.) Website mit (anklickbarer) Untergliederung (bis zu den Desa, mit Gebietscode des Innenministeriums) des Kabupaten (indones.) Einzelnachweise
Kabupaten Majene

Kabupaten Majene är ett kabupaten i Indonesien. Det ligger i provinsen Sulawesi Barat, i den centrala delen av landet, 1 400 km öster om huvudstaden Jakarta. Antalet invånare är 151 107. Arean är 948 kvadratkilometer. Terrängen i Kabupaten Majene är kuperad åt nordväst, men åt sydost är den bergig. Kommentarer Källor
Pasangkayu Regency

Pasangkayu Regency (Indonesian: Kabupaten Pasangkayu) is one of the six regencies which comprise West Sulawesi Province, Indonesia, on the island of Sulawesi. It covers an area of 3,043.75 km2 and had a population of 134,303 at the 2010 Census and 188,861 at the 2020 Census. The official estimate as at mid 2025 was 184,371 (comprising 94,720 males and 89,651 females). The majority of the indigenous population speak the Kaili language, also indigenous in the southern part of Donggala Regency and in Sigi Regency to the east. The town of Pasangkayu is the capital and chief town of the regency. History The regency was initially named North Mamuju Regency from its creation on 25 February 2003 (from the former northern districts of Mamuju Regency), until it was renamed as Pasangkayu Regency in March 2018. Administrative districts The regency is divided into twelve districts (kecamatan), tabulated below from south to north with their areas and their populations at the 2010 Census and the 2020 Census, together with the official estimates as at mid 2025. The table also includes the locations of the district administrative centres, the number of administrative villages in each district (totaling 59 rural desa and 4 urban kelurahan), and its postal code. Notes: (a) including one kelurahan - the town of Baras (with 4,392 inhabitants in mid 2024). (b) including two kelurahan - the towns of Pasangkayu (with 19,431 inhabitants in mid 2024) and Martajaya (2,151 inhabitants). (c) including one kelurahan - the town of Bambalamotu (with 4,087 inhabitants in mid 2024). Climate Pasangkayu has a tropical rainforest climate (Af) with heavy rainfall year-round. References
Polewali Mandar Regency

Polewali Mandar is one of the six regencies in West Sulawesi province of Indonesia. It borders on the regencies of Mamasa in the North, Majene in the West and Pinrang regency of South Sulawesi in the East. It covers an area of 2,075.27 km2 and had a population of 396,120 at the 2010 Census and 478,534 at the 2020 Census; the official estimate as at mid 2025 was 497,007 (comprising 248,599 males and 248,408 females). The regency is inhabited by various ethnic groups such as the Mandar, Buginese, Javanese and Toraja. Mandar is an indigenous ethnic group forming the majority of the population. There are several national public figures originated from this region. The most famous one is the legendary Attorney General Baharuddin Lopa. The current provincial governor, Ali Baal Masdar, is the former regent of the region. The capital town is Polewali, located in the south on the coast of the Gulf of Mandar and about 200 km (120 mi) away from the capital town of West Sulawesi, Mamuju, and 250 km (160 mi) away from Makassar, the capital city of South Sulawesi. This regency is considered quite fertile with large enough paddy farm as well as plantation for chocolate and coconut plants. The regency covers both coast-line and mountain areas. Polewali Mandar is also known as the origin of prau sandeq, a boat propelled especially by sails or paddles. History Polewali Mandar Regency was formerly an Indonesian Regency that used to be part of South Sulawesi, but on 22 September 2004 became part of the new West Sulawesi province. Prior to this, on 14 April 2002, the regency was split into two: a residual Polewali Mandar Regency which is located to the south (including the coastal area), and a new Mamasa Regency to the north comprising the mountainous inland area. Polewali Mandar is mainly inhabited by the Mandar ethnic group, while Mamasa is home to the Mamasa people, who are related to the ethnic group Mamasa. Administration The regency is divided into sixteen districts (kecamatan), tabulated below with their areas and their populations at the 2010 Census and the 2020 Census, together with the official estimates as at mid 2025. It is divided for convenience into two geographical sectors - west and east - which have no administrative role. The table also includes the locations of the district administrative centres, the numbers of villages in each district (totaling 144 rural desa and 23 urban kelurahan), and its post code. Notes: (a) including one kelurahan - the district admin centre as named. (b) including one kelurahan - Pappang. (c) including one kelurahan - Batupanga. (d) all kelurahan (Darma, Lantora, Madate, Manding, Pekkabata, Polewali, Sulewatang, Takatidung and Wattang). (e) including 8 offshore islands in the Gulf of Mandar. (f) except the desa of Mammi (with a post code of 91311) and the desa of Kuajang and Paku (with a post code of 91351). See also Polewali-Mamasa References
Reggenza di Polewali Mandar

La reggenza di Polewali Mandar (in indonesiano: Kabupaten Polewali Mandar) è una reggenza dell'Indonesia, situata nella provincia di Sulawesi Occidentale. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Polewali Mandar Collegamenti esterni Sito ufficiale, su polmankab.go.id.
Полевали-Мандар

Полевали-Мандар (индон. Polewali Mandar) — округ в провинции Западный Сулавеси, Индонезия. Административный центр — населённый пункт Полевали, расположенный на берегу Мандарского залива. Население — 396 120 чел. (2010) и 478 534 чел. (2020). Округ находится на юго-западе острова Сулавеси. Граничит с округами Мамаса на севере, Маджене на западе и Пинранг (Южный Сулавеси) на востоке. Климат влажный тропический. Среднегодовая температура в регионе составляет 24 °C. Самый жаркий месяц — сентябрь, когда средняя температура составляет 25 °C, а самый холодный — июль, 22 °C. Среднегодовое количество осадков составляет 2 174 миллиметра. Самый дождливый месяц — апрель, в среднем 339 мм осадков, а самый сухой — сентябрь, 59 мм осадков. Общая площадь, занимаемая округом — 2 074,76 км². В округе проживает несколько этнических групп: мандар, бугисы, яванцы и тораджи. Мандар — коренная этническая группа, составляющая большинство населения. Округ известен как место происхождения лодки типа сандек, приводимой в движение парусами или веслами. В округе довольно плодородные почвы, преобладают плантации риса, какао и кокосовых пальм. Рельеф преимущественно гористый. Примечания
Bombana Regency

Bombana Regency (Kabupaten Bombana) is a regency of Southeast Sulawesi Province of Indonesia. It consists of part of the southeast peninsula of Sulawesi, together with most of the substantial offshore island of Kabaena to the south. The regency was created on 18 December 2003 from part of Buton Regency (which until then had covered most of the islands within the province, as well as part of the Sulawesi "mainland"). It covers an area of 3,293.97 km2, and had a population on 139,235 at the 2010 Census and 150,706 at the 2020 Census; the official estimate as at mid 2025 was 169,072 (comprising 85,232 males and 83,840 females). The administrative centre lies at the town of Rumbia. Administration The regency is divided into 22 districts (kecamatan), tabulated below with their areas and their populations at the 2010 Census and the 2020 Census, together with the official estimates as at mid 2025. The table also includes the locations of the district administrative centres, the number of administrative villages (totaling 121 rural desa and 22 urban kelurahan) and of offshore islands in each district, and its post code. Note: (a) includes the two kelurahan of Rahampuu and Teomokole. (b) notwithstanding the name, this district covers the southwest part of Kabaena island and does not include the southern portion. (c) includes the kelurahan of Sikeli. (d) includes the two kelurahan of Dongkala and Lambale. (e) the southern portion of Kabaena Island (including smaller islands off its southeast coast) forms Talaga Raya District, which is part of Central Buton Regency. (f) comprises four kelurahan (Doule, Kasipute, Lameroro and Lampopala) and one desa. (g) includes the three kelurahan of Kampung Baru, Lauru and Poea. (h) includes the one kelurahan of Taubonto. (i) includes the one kelurahan of Aneka Marga. (j) comprises two kelurahan of Bambaea and Puu Lemo, plus three desa. (k) comprises six kelurahan (Barangga, Boeara, Boepinang, Boepinang Barat, Kasabolo and Kastarib) and four desa. Climate Most of Bombana Regency has a tropical rainforest climate (Af) with moderate rainfall from August to November and heavy rainfall from December to July. The following climate data is for the town of Rumbia, the seat of the regency. References
Kabupaten de Bombana

Le kabupaten de Bombana, en indonésien Kabupaten Bombana, est un kabupaten de la province indonésienne de Sulawesi du Sud-Est créé en 2003 par détachement de celui de Buton. Son chef-lieu est Rumbia. Géographie Le territoire de Bombana est constitué par la partie de l'ancien département de Buton située sur la péninsule sud-est de Célèbes ainsi que de l'île de Kabaena. Il est bordé : Au nord, par les kabupaten de Kolaka et Konawe du Sud, À l'est, par ceux de Muna et Buton, Au sud, par la mer de Flores et À l'ouest, par le golfe de Bone. Il est subdivisé en sept kacamatan: Kabaena, Kabaena Timur, Poleang, Poleang Barat, Poleang Timur, Rarowatu et Rumbia. Culture Bombana est le pays des Moronene, un des groupes ethniques de la province. Dans la mythologie de la région, c'est le pays de Dewi Sri, "la déesse du riz" chez les Indonésiens. D'après la légende, Dewi Sri serait descendue sur terre en un lieu aujourd'hui appelé Tau Bonto ou Taubonto, ce qui en langue moronene signifie "l'année du pourrissement", parce que quand la déesse est arrivée, la production était telle que le riz a pourri sur place. Taubonto était la résidence du mokole (prince) des Moronene. Celui-ci était vassal des sultans de Buton. Notes Portail de l’Indonésie