NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Mandala Stadium

Mandala Stadium is a multi-purpose stadium in Jayapura, Papua, Indonesia. Founded in 1950 as Dock V Field, It is currently used mostly for football matches. It is the home stadium of one of the biggest and successful Liga 1 Indonesia team, Persipura Jayapura. This stadium is often used in international match competitions, especially in the AFC Cup tournament in 2011, 2014, 2015. The stadium holds 30,000 people and is the largest stadium in eastern Indonesia until Lukas Enembe Stadium was opened in 2019. This stadium is located in the Dok V area, near the centre of Jayapura as well as the Humboldt Bay. See also Persipura Jayapura List of stadiums in Indonesia Jayapura References
Mandala Stadium

Mandala Stadium es un estadio de usos múltiples en Jayapura, provincia de Papúa, Indonesia.​ Actualmente se usa principalmente para partidos de fútbol. Está localizado en Persipura Jayapura y tiene capacidad para 30,000 personas, siendo el estadio más grande del este de Indonesia. Este estadio está ubicado en el área del Dock V, cerca del centro de Jayapura a lo largo de la hermosa bahía de Humboldt. ​​ Véase también Lista de estadios en Indonesia Referencias
Ayau-Inseln

Die Ayau-Inseln, auch als Ayu-Inseln (indonesisch Pulau-pulau Ayu) bekannt, sind eine indonesische Inselgruppe im Norden des Raja-Ampat-Archipels. Die Gruppe besteht aus etwa zehn Inseln, die von zwei nahegelegenen Korallenriffen umgeben sind. Die gleichnamige Hauptinsel Ayau liegt im Süden der Inselgruppe. Administrativ bildet die Hauptinsel einen eigenen Distrikt (Kabupaten), während die anderen Inseln als Distrikt Ayauinseln (Kepulauan Ayau) zusammengefasst werden. Inseln Einzelnachweise
Ayu Islands

The Ayau Islands (Kepulauan Ayau) are a small archipelago located south of the Asia Islands and north of Waigeo Island within the Raja Ampat Islands of Indonesia. They are separated from Waigeo Island by the Bougainville Strait. The archipelago consists of two coral atolls. The highest elevation reaches 106 m. On older maps, the islands are labeled as the Ajoe Islands, reflecting the Dutch spelling "Ajoe-eilanden". The beaches of these islands are a breeding ground for the leatherback turtle (Dermochelys coriacea), while the surrounding waters are popular for snorkeling and scuba diving. Administratively, the Ayau Islands belong to the Indonesian province of Southwest Papua, and form part of the Raja Ampat Regency. References
Аю (острова)

Аю (индон. Kepulauan Ayu) — небольшой архипелаг к северу от островов Раджа-Ампат в провинции Юго-Западное Папуа, Индонезии. Эта группа состоит из двух коралловых атоллов. Самая высокая точка — 106 метров. На пляжах этих островов откладывают яйца кожистые черепахи (лат. Dermochelys coriacea). Примечания
Asia-Inseln

Die Asia-Inseln (indonesisch: Kepulauan Asia) sind eine Inselgruppe in der Halmaherasee. Die Gruppe, bestehend (von Nord nach Süd) aus den drei unbewohnten Inseln Fani, Igi und Miarin, liegt etwa 40 Kilometer nördlich der indonesischen Ayau-Inseln und rund 210 Kilometer südlich der Insel Tobi der Inselrepublik Palau. Die kleinen Inseln sind dicht bewachsen und von einem gemeinsamen schmalen Riff umgeben, das sich von Nordosten nach Südwesten über eine Länge von 12 Kilometer erstreckt. Die größte und nördlichste Insel Fani ist zugleich die nördlichste Insel des gesamten Raja-Ampat-Archipels. Einzelnachweise
Asia Islands

The Asia Islands (Indonesian: Kepulauan Asia) are a group of three small islands in the open sea north of the Raja Ampat Archipelago of eastern Indonesia. They are located 117 kilometres (73 mi) north of the island of Waigeo, around 50 kilometres (31 mi) north of the last of the Ayu Islands (both in the Raja Ampat Achipelago), and 210 kilometres (130 mi) south of the island of Tobi in Palau. The individual islands (in descending order of size, and running from north to south) are known as Fani, Igi and Miarin. On the largest island of Fani, there is a pier and a small settlement, intermittently inhabited by visitors from Reni Island and Rutum Island to the south. Administratively the Asia Islands are part of the Ayau Islands (Kepulauan Ayau) District of the Raja Ampat Regency of the province of Southwest Papua. References Islands of Indonesia Archived 2012-04-20 at the Wayback Machine
Stevanus Rumbewas Airport

Stevanus Rumbewas Airport (IATA: ZRI, ICAO: WABO) (Indonesian: Bandar Udara Stevanus Rumbewas) is an airport serving the town of Serui and the nearby towns and islands in the Yapen Islands Regency, Papua, Indonesia. The airport commenced operation on 19 December 2014, replacing the old Sudjarwo Tjondronegoro Airport which has been closed due to the lack of land for expansion to cope with the increasing passenger demands. The airport is named after Stevanus Rumbewas, a former Indonesian Navy officer who originated from Serui, and member of Indonesian Irian Independence Party (PKII). Facility The airport resides at an elevation of 6 metres (20 ft) above mean sea level. It has one runway designated 10/28 with an asphalt surface measuring 1,600 m x 30 m (5,249 ft × 98 ft). Furthermore, the airport has an apron with a size of 120 m x 55 m (39 ft × 180 ft) which can accommodate a maximum of 1 ATR 42 aircraft and 1 DHC-6 Twin Otter type aircraft. In addition, it has a terminal building covering an area of 600 square meters. Airlines and destinations References External links (Indonesia) Bandara Stevanus Rumbewas, Dirjen Perhubungan Udara Archived 2021-07-09 at the Wayback Machine
Důl Grasberg

Grasberg je největší zlatý důl na světě a třetí největší měděný důl na světě. Leží v provincii Papua (Nová Guinea) v Indonésii (Tembagapura, Irian Jaya). Zaměstnává téměř 20 tisíc zaměstnanců. Důl vlastní z větší části těžební společnost Freeport-McMoRan se sídlem v USA. Historie a budoucnost Důl byl založen v roce 1988. Na rok 2017 byl plánován přechod od povrchové ke hlubinné těžbě. Do roku 2022 se počítá s denní produkcí 240 000 tun rudy. Náklady na vybudování přístupových cest, technologií a provozů se v tomto složitém terénu a nadmořské výšce vyšplhaly přes 3 miliardy dolarů. Odhaduje se, že spolu s dolem Ertsberg se jedná o největší objevené rudné ložisko nerostů v historii. K dolu vede 120 km dlouhá silnice přes jeden z nejdrsnějších terénů na Zemi. Dalších 5 let trvala výstavba dolu a stála kolem 1 miliardy dolarů. Ve výšce 3 000 m se i zpracovává a drtí ruda. Vytvořený koncentrát je dopravován podél cesty (33 km) potrubím až na pobřeží a v sýpkách je připraven na další přepravu do světa. Jde o nejefektivnější a nejproduktivnější důl světa: pracuje se zde 24 hodin denně, 7 dní týdně a 365 dní v roce. Produkce Pro rok 2005 byla plánována produkce 544 000 tun mědi a 37 tun zlata. Podle údajů za rok 2006 bylo vytěženo 610 800 tun mědi, 58 tun zlata a 174 tun stříbra. Další rozšíření těžby bylo na plánováno na rok 2019, kdy mělo dojít k otevření druhé těžební jámy. Geografie Grasberg se nachází 96 km severně od jihozápadního pobřeží Indonésie v nadmořských výškách 2 500 až 4 200 m nad mořem. Důl je vzdálen asi 60 mil severně od města Timika, které má cca 100 000 obyvatel. Budování přístupové cesty k dolu do nadmořských výšek nad 2500 m byl velmi složitý úkol; cesty jsou klikaté, složité a stavěné bez jakýchkoliv ohledů na okolní životní prostředí. Životní prostředí Důlní práce kritizují ekologové, podle nichž intenzivní těžba znečišťuje řeky i zdroje podzemní vody v provincii. Důl se nachází také v těsné blízkosti rovníkového horského ledovce, který je indikátorem změn klimatu v regionu. Následky hornické činnosti jsou sesuvy půd, které vznikají i díky častým zemětřesením v oblasti a působením silných dešťů. U místních obyvatel a ekologických odborníků se objevují obavy ze znečištění významných vodních toků mědí a dalšími látkami, které se mohou dostat do řek (např. řeka Aikwa) nebo do podzemních vod. Z říčních koryt byly vytěženy obrovské masy štěrku, které sloužily jako základ pro silnici. V nejhorších místech si vyžadovalo postavení 1 metru silnice 125 kubických metrů štěrku. Cesta byla budována tropickým deštným pralesem a přes močály. 40 km silnice je vedeno po ostrých hřbetech se sklonem 70 %. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Grasberg mine na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Důl Grasberg na Wikimedia Commons
Grasberg (miniera)

La miniera di Grasberg è la più grande miniera di oro e la seconda miniera di rame al mondo. È anche una delle miniere più alte del mondo posta a oltre 4 000 metri. È situata nella provincia indonesiana di Irian Jaya in Nuova Guinea e occupa circa ventimila lavoratori. Di proprietà della ditta statunitense Freeport-McMoRan per il (67.3%), PT Indocopper Investama Corporation (9.3%), governo indonesiano (9.3%) e Rio Tinto Group per il (13%). Nel 2006 ha prodotto 610 800 tonnellate di rame, 58,474 tonnellate di oro e 174,459 tonnellate di argento. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Grasberg Collegamenti esterni (EN) Detailed mine information, su infomine.com. URL consultato il 29 aprile 2008 (archiviato dall'url originale il 20 giugno 2014). (EN) Mine history, su fcx.com. URL consultato il 29 aprile 2008 (archiviato dall'url originale il 9 gennaio 2007). (EN) Mine diagram, su fcx.com. URL consultato il 29 aprile 2008 (archiviato dall'url originale il 9 gennaio 2007). (EN) SEC 10-K Report (PDF), su fcx.com. URL consultato il 29 aprile 2008 (archiviato dall'url originale il 22 gennaio 2008). (EN) Freeport's involvement with abuses by Indonesian military, su mpi.org.au. URL consultato il 29 aprile 2008 (archiviato dall'url originale il 6 luglio 2008). (EN) Detailed 2006 report on environmental effects of mine; includes discussion of related violations of Indonesian law, su eng.walhi.or.id. URL consultato il 29 aprile 2008 (archiviato dall'url originale il 19 febbraio 2009). (EN) Grasberg Riverine Disposal Case Study (PDF), su natural-resources.org. URL consultato il 29 aprile 2008 (archiviato dall'url originale il 19 febbraio 2009). (EN) Freeport named one of 10 worst companies of 1996, su geocities.com. URL consultato il 1º maggio 2019 (archiviato dall'url originale il 26 ottobre 2001). (EN) Lengthy NY Times report on the mine, December 27, 2005, su nytimes.com. (EN) JFK, Indonesia, CIA & Freeport Sulphur, su webcom.com. URL consultato il 29 aprile 2008 (archiviato dall'url originale il 16 settembre 2000). (EN) New York Times 1959 article (PDF), su wpik.org. (EN) Grasberg Mine, Indonesia, su earthobservatory.nasa.gov, NASA Earth Observatory. URL consultato l'8 maggio 2006 (archiviato dall'url originale il 30 settembre 2006).
Grasbergmijn

De Grasbergmijn is de omvangrijkste goudmijn en op twee na grootste kopermijn ter wereld. De mijn is gesitueerd in Indonesische provincie Papoea in het regentschap Mimika. De mijn bevindt zich op de Grasberg in de nabijheid van de Ertsberg, waar eveneens een mijn wordt geëxploiteerd. De meerderheid van de mijn (67,3%) is in handen van de Amerikaanse mijnbouwgroep Freeport-McMoRan. Via een volle dochtermaatschappij, PT Indocopper Investama Corporation, bezit zij nog eens 9,3% van de mijn. De Indonesische overheid bezit 9,3% en Rio Tinto Group 13% van de mijn. Rond de mijn is het milieu ernstig vervuild. Het Indonesisch Nationaal Leger zorgt voor de bewaking van de mijn, maar doet er legaal en illegaal goede zaken mee. Dit zorgt voor spanningen met de inheemse Papoea-bevolking. Zij zien hun land en rivieren vervuild raken en krijgen voor - wat zij zien als - hun bodemschatten niets terug . Geschiedenis De Nederlandse geoloog Jean Jacques Dozy ontdekte de nabijgelegen Ertsberg in 1936 toen hij deel uitmaakte van de 2e Carstensz-expeditie en werkzaam was voor Nieuw Guinea Petroleum Maatschappij (NNGPM), een exploitatiemaatschappij die in 1935 was opgericht door Koninklijke Nederlandse Petroleum Maatschappij (40%), Standard Vacuum Oil (Mobil) (40%) en Far Pacific Investments (20%).
Grasberg (Indonezja)

Okręg Wydobywczy Grasberg (ang. Grasberg Minerals District) – indonezyjska kopalnia miedzi, srebra i złota położona w Górach Śnieżnych na wyspie Nowa Gwinea. Kopalnia została otwarta w 1972 r. Jest jedną z największych na świecie kopalni miedzi i złota oraz największą kopalnią w Indonezji. Znajduje się na wysokości około 4000 m n.p.m. w mieście Tembagapura w prowincji Papua Środkowa. Historia Złoża polimetaliczne w Górach Śnieżnych na Nowej Gwinei zostały odkryte w 1936 r. przez ekspedycję badawczą holenderskiego geologa Jean-Jacques'a Dozy. Natrafiła ona na szczyt górski o wysokości około 4000 m n.p.m., który został opisany w raporcie z wyprawy jako Ertsberg. W toku badań próbek skał okazało się, że jest on zbudowany z bogatej w metale rudy, a jej głównym składnikiem jest miedź. W 1959 r. amerykańska gazeta New York Times opublikowała artykuł o tym znalezisku. Raportem z holenderskiej ekspedycji zainteresował się koncern wydobywczy Freeport-McMoRan, który postanowił zainwestować w wydobycie miedzi na Nowej Gwinei. W 1967 r. w Genewie doszło do konferencji, podczas której amerykańska firma uzyskała dla siebie od rządu Indonezji wyłączną koncesję na eksploatację złóż w Górach Śnieżnych. W ciągu pięciu lat wybudowano infrastrukturę drogową, kombinat górniczy i miasto Tembagapura. W 1972 r. rozpoczęto eksploatację pierwszego pola wydobywczego – Ertsberg. W międzyczasie poszukiwano w Górach Śnieżnych podobnie zbudowanego szczytu górskiego. Odkryto go w latach 80. XX wieku. Na Grasbergu poza miedzią stwierdzono również występowanie złota i srebra. W 1988 r. otwarto na górze Grasberg nową kopalnię, w której wydobycie rozpoczęto w 1990 r. Obecnie jest ona największą kopalnią odkrywkową złota na świecie i trzecią co do wielkości kopalnią miedzi. Charakterystyka Okręg Wydobywczy Grasberg ma charakter kopalni odkrywkowej i znajduje się w zachodniej części masywu górskiego Gór Śnieżnych. Pole wydobywcze zajmuje powierzchnię 10 000 ha. Pierwotnie wydobycie odbywało się na wysokości 4200 m n.p.m. Pod koniec lat 90. XX wieku prowadzone było na wysokości 3000 m n.p.m. Najniżej położone pokłady rudy stwierdzono na wysokości 2700 m n.p.m. Badania przeprowadzone przez koncern Freeport-McMoran wykazały, że otwarta w 1988 r. kopalnia Grasberg zawiera największą pojedynczą rezerwę złota na świecie i drugą co do wielkości rezerwę miedzi. Linki zewnętrzne Grasberg Minerals District. fcx.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-14)]. (ang.) Grasberg Mine (ang.)
Mina de Grasberg

A Mina de Grasberg é a maior mina de ouro e a terceira maior mina de cobre do mundo. Está localizada na província indonésia de Papua, na parte ocidental da Nova Guiné, a poucos quilômetros a oeste de Puncak Jaya, o pico mais alto da Oceania. Está, portanto, a quase quatro mil metros acima do nível do mar. Possui uma mina a céu aberto e uma mina subterrânea. É operada pela mineradora americana Freeport-McMoRan. Suas reservas são estimadas em 2,8 bilhões de toneladas, com 1,09 % em cobre, 0,98 grama/tonelada em ouro e 3,87 gramas/tonelada em prata. Referências
Грасберг (карьер)

Месторождение Грасберг (Grasberg) — крупнейший золотой рудник и третий по величине карьер по добыче меди, а также высочайший карьер в мире. Он расположен в индонезийской провинции Центральное Папуа, около Джаи — самой высокой горы Новой Гвинеи и Индонезии. На разработке трудится 20 тыс. сотрудников. Пакет акций месторождения принадлежит дочерней американской компании Freeport-McMoRan. Правительство Индонезии владеет оставшимися 9,36 % от PT Freeport Индонезии. FCX работает в рамках соглашения с правительством Индонезии, которое позволяет компании проводить разведку, добычу и производственную деятельность в районе 100 км² (24 700 акров) (Блок А). Она также проводит геологоразведочные работы в окрестных 2023,5 км² (500 000 акров) (Блок Б). Все доказанные и вероятные минеральные запасы Фрипорта и текущая добыча расположены в блоке А. В 2006 году было произведено 610 800 тонн меди; 58 474,392 килограмма золота и 174 458,971 килограмма серебра. Ссылки The Environmental Impacts of Freeport-Rio Tinto’s Copper and Gold Mining Operation in Papua май 2006, Indonesian Forum for Environment, WALHI, 119 страниц pdf (3,8 MB английский текст с фотографиями)
Grasberg

Grasbergs dagbrott är världens största guldgruva och den tredje största koppargruvan. Den är belägen på 4 500 meter höjd i provinsen Papua i Indonesien (strax väster om Oceaniens högsta berg Puncak Jaya). Gruvan Ertsberg öppnade 1973 och utökades 1981 med Ertsberg östra. I mitten av 1980-talet var gruvan i princip uttömd, men 1988 hittades enorma guld och kopparfyndigheter på Grasberg 20 km bort. Vägen mellan fälten är en serpentinväg som i vissa fall lutar 20 procent. Gruvan ger 600 000 ton malm per dag med en koncentration på 30 g guld, 30 g silver och 317 kg koppar per ton torkat slam. Malmen transporteras genom ett rörsystem genom att den först mals ner till pulver och sedan blandas med vatten. Pumpar flyttar malmslammet till en punkt 3 mil från gruvan, och de sista 16 milen faller den ner med hjälp av gravitation. Hela rörsystemet är 166 km långt och går genom berg, djungel och träsk innan det slutar vid hamnen Amamapare där slammet torkas och skeppas ut. Grasbergbrottet, som är ett av världens djupaste dagbrott (år 2013 noterades det som nummer 6), beräknas kunna vara i drift fram till år 2016. Källhänvisningar Externa länkar Gruvans historia Översikt
Грасберг (кар'єр)

Копальня Ґрасберґ (англ. Grasberg mine) — найбільший золотий рудник і третій за величиною кар'єр з видобутку міді, а також найвищий кар'єр в світі. Він розташований в провінції Центральне Папуа, Індонезія, поблизу Джаї — найвищої гори острова Нова Гвінея. На розробці працює 20 тис. робітників. Пакет акцій копальні належить дочірній американській компанії Freeport-McMoRan. Уряд Індонезії володіє рештою 9,36 % від PT Freeport Індонезії. FCX працює в рамках угоди з урядом Індонезії, яка дозволяє компанії проводити розвідку, видобуток і виробничу діяльність в районі 100 км² (24 700 акрів) (Блок А). Вона також проводить геологорозвідувальні роботи в навколишніх 2023,5 км² (500 000 акрів) (Блок Б). Усі доведені і ймовірні мінеральні запаси Фріпорта і поточний видобуток розташовані в блоці А. У 2006 році було вироблено 610 800 тонн міді; 58 474,392 кг золота і 174 458,971 кг срібла. Примітки Див. також Судірман Нгга-Пілімсіт Посилання Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Грасберг (кар'єр) Detailed mine information [Архівовано 20 червня 2014 у Wayback Machine.] Photos and comments from a visit to the mine [Архівовано 3 березня 2019 у Wayback Machine.], by geology professor Kurt Friehauf Grasberg Open Pit, Indonesia [Архівовано 23 березня 2021 у Wayback Machine.], geology and mining technology Freeport-McMoRan > Who we are > Our History Accessed 27 August 2013. SEC 10-K Report «Gold Mine in the Clouds» [Архівовано 30 грудня 2010 у Wayback Machine.], documentary at smh.tv, Sydney Morning Herald Detailed 2006 report on environmental effects of mine; includes discussion of related violations of Indonesian law. English language report linked at bottom of page, POV article Grasberg Riverine Disposal Case Study «US-run mine warned by Indonesia» [Архівовано 1 серпня 2020 у Wayback Machine.], 23 March 2006 at BBC News JFK, Indonesia, CIA & Freeport Sulphur Aerial photos of the Grasberg open pit mine Grasberg Mine, Indonesia. NASA Earth Observatory. Архів оригіналу за 30 вересня 2006. Процитовано 8 травня 2006. : Cite має пустий невідомий параметр: |df= (довідка) The Environmental Impacts of Freeport-Rio Tinto's Copper and Gold Mining Operation in Papua травня 2006, Indonesian Forum for Environment, WALHI, 119 сторінок pdf (3,8 MB англійський текст з фотографіями)
Moanamani Airport

Moanamani Airport är en flygplats i Indonesien. Den ligger i provinsen Papua, i den östra delen av landet, 3 200 km öster om huvudstaden Jakarta. Moanamani Airport ligger 1 587 meter över havet. Terrängen runt Moanamani Airport är varierad. Runt Moanamani Airport är det ganska glesbefolkat, med 40 invånare per kvadratkilometer. I omgivningarna runt Moanamani Airport växer i huvudsak städsegrön lövskog. Kommentarer Källor
Aeroportul Nabire

Aeroportul Nabire (IATA: NBX, ICAO: WABI) este un aeroport din Nabire⁠(d), Papua Tengah⁠(d), Indonezia. Situat la o altitudine de 6 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Este operat de Guvernul Indoneziei. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Nabire Airport

Nabire Airport är en flygplats i Indonesien. Den ligger i den östra delen av landet, 3 200 km öster om huvudstaden Jakarta. Nabire Airport ligger 6 meter över havet. Terrängen runt Nabire Airport är kuperad åt sydost, men åt sydväst är den platt. Havet är nära Nabire Airport åt nordväst. Runt Nabire Airport är det ganska glesbefolkat, med 39 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Nabire, 1,0 km nordost om Nabire Airport. I omgivningarna runt Nabire Airport växer i huvudsak städsegrön lövskog. Kommentarer Källor
Flughafen Oksibil

Der Flughafen Oksibil (indonesisch Bandar Udara Oksibil) ist ein kleiner nationaler Flughafen im Osten der indonesischen Provinz Papua Pegunungan. Der Flughafen liegt rund 500 Meter südlich der Ortsmitte von Oksibil, der Bezirkshauptstadt des Regierungsbezirks Pegunungan Bintang, und ist durch Flüge der nationalen Fluggesellschaft Trigana Air Service an Jayapura im Norden angebunden. Er wird von Regionalverkehrsflugzeugen der Größe Dash 7 oder ATR 42 angeflogen und ist mit dem ICAO-Annex 14 Flughafenreferenzcode 3C klassifiziert. Der Flugplatz verfügt über eine 1350 Meter lange und 30 Meter breite asphaltierte Start- und Landebahn in Westnordwest-Ostsüdost-Richtung, sowie über zwei asphaltierte Vorfelder (150 m × 70 m und 50 m × 40 m). Zwischenfälle Am 2. August 2009 kollidierte eine DHC-6 der Merpati Nusantara Airlines auf dem Flug 9760D von Jayapura nach Oksibil in 2834 Meter Höhe mit einem Berg. Am 16. August 2015 kollidierte eine ATR 42-300 der Trigana Air Service auf dem Flug von Jayapura nach Oksibil in 2530 Meter Höhe mit einem Berg (siehe auch Trigana-Air-Service-Flug 267). Weblinks Luftfahrtkarte für Flughafen Oksibil auf SkyVector.com Einzelnachweise
Oksibil Airport

Oksibil Airport (IATA: OKL, ICAO: WAJO) is an airport located at Oksibil, Highland Papua, Indonesia. The airport has connecting flights to Jayapura with Trigana Air Service and Wings Air. The airport's runway is 1,350 metres (4,430 ft) long and is partially marked asphalt (formerly grass) landing strip. The runway can handle Turboprop STOL aircraft but is able to handle larger Turboprop Regional airliner. There are few buildings that acts as a terminal structure as well as a small tower in the tarmac area beside the runway. Accidents and incidents On 16 August 2015 Trigana Air Flight 267 crashed on the mountain side en route to the airstrip killing all 54 on board. 3 years later on 12 August 2018 another plane crash occurred, when a Pilatus PC-6 Porter traveling from Tanah Merah crashed shortly before it was due to land in Oksibil. It was carrying nine people, including two crew members, and one passenger survived. References
Aeropuerto de Oksibil

El Aeropuerto de Oksibil (IATA: OKL, OACI: WAJO) es un aeropuerto ubicado en Oksibil, Papúa, Indonesia. posee vuelos de conexión a Jayapura con Trigana Air Service y Wings Air, La pista del aeropuerto tiene una longitud de 1350 metros (4430 pies) y está parcialmente marcada en la pista de aterrizaje de asfalto (anteriormente césped). La pista puede manejar aviones Turboprop STOL pero es capaz de manejar un avión comercial Turboprop Regional más grande. Hay pocos edificios que actúan como una estructura terminal, así como una pequeña torre en el área de asfalto al lado de la pista. Accidentes e incidentes El 16 de agosto de 2015, el Vuelo 267 de Trigana Air Services se estrelló en la ladera de la montaña en ruta hacia la pista de aterrizaje, matando a los 54 a bordo.​ En agosto de 2018, se produjo otro accidente aéreo, cuando un Pilatus PC-6 Porter que viajaba desde Tanah Merah se estrelló poco antes de aterrizar en Oksibil. Llevaba nueve personas, incluidos dos miembros de la tripulación, y un pasajero sobrevivió.​​ Aerolíneas y destinos Referencias