NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Parc national de Kelimutu

Le parc national de Kelimutu (Taman Nasional Kelimutu) est un parc national situé sur l'île de Florès en Indonésie. Protection Certaines espèces végétales en voie de disparition y sont protégées, telles que : Toona spp, Anthocephalus cadamba, Canarium spp, Diospyros ferra, Alstonia scholaris, Schleichera oleosa, Casuarina equisetifolia et Anaphalis javanica. On peut également y trouver certains animaux en voie de disparition, tels que : le Cerf rusa, le sanglier, la sauvagine rouge, Elanus sp. et le drongo sp. (Dicrurus sulphurea). Les quatre mammifères endémiques du parc comprennent deux rongeurs montagnards : Bunomys naso et le rat de Hainald (Rattus hainaldi). Dans cette zone on trouve également un arboretum, une mini jungle (4,5 ha) représentant la biodiversité de la flore du parc national. L'arboretum se compose de 78 types de plantes arborescentes qui sont regroupées en 36 familles. Certaines des collections de la flore endémique de Kelimutu sont uta onga (Begonia kelimutuensis), turuwara (Rhododendron renschianum), et arngoni (Vaccinium varingiaefolium). Notes et références Articles connexes Kelimutu Liens externes Ressource relative à la géographie : World Database on Protected Areas Portail de l’Indonésie Portail de la conservation de la nature
Narodni park Kelimutu

Narodni park Kelimutu (indonezijsko Taman Nasional Kelimutu) je na otoku Flores v provinci Vzhodna Nusa Tenggara v Indoneziji. Sestavlja ga območje s hribi in gorami, z najvišjim vrhom Kelibara (1731 m). V tem narodnem parku je tudi gora Kelimutu s tremi barvnimi jezeri. Ta naravna znamenitost je priljubljena turistična destinacija. V tem narodnem parku so zaščitene nekatere ogrožene rastlinske vrste, kot so: Toona spp., Anthocephalus cadamba, Canarium spp., Diospyros ferra, Alstonis scholaris, Schleichera oleosa, Casuarina equisetifolia in Anaphalis javanica. Tukaj lahko najdemo tudi nekatere ogrožene živali, kot so: javanska rusa, divji prašič, rdeča džungelska kokoš, Elanus sp. in drongo sp. (Dicrurus sulphurea). Štirje endemični sesalci v parku vključujejo dva montanska glodavca: Bunomys naso in Hainaldova podgana (Rattus hainaldi). Na tem območju je tudi arboretum, mini džungla (4,5 ha) predstavlja biodiverziteto flore narodnega parka Kelimutu. Arboretum sestavlja 78 vrst drevesnih rastlin, ki so razvrščene v 36 družin. Nekatere od zbirk endemične flore Kelimutuja so uta onga (Begonia kelimutuensis), turuwara (Rhododendron renschianum) in arngoni (Vaccinium varingiaefolium). Sklici Zunanje povezave Kelimutu National Park UNEP-World Conservation Monitoring Centre (WCMC) World Database on Protected Areas: Kelimutu
Ломблен

Ломблен или Лембата (на индонезийски: Lomblen, Lembata) е остров от групата на малките Зондски острови, разположен между море Банда на север и море Саву на юг. Островът е територия на Индонезия. Площта му е 1266 km². На запад от него са по-малките острови Адонара и Солор, а на изток – Пантар. Към 2020 г. населението е 136 000 души. Релефът е предимно планински (с максимална височина 1737 m) и хълмист. На острова има 3 действащи вулкана: Илилабалекан, Иливерунг и Левотоло. Климатът е субекваториален, мусонен, с годишна сума на валежите около 1000 mm. Естествената растителност е представена от малки горички съставени от палми аланг-аланг и кокосови, евкалиптови и тикови дървета. Местното население се занимава с тропично земеделие и риболов. Главните населени места са градовете Балаурин и Леволеба. Източници
Lembata

Lembata​ (en indonesio: Pulau Lembata) es una isla en las islas menores de la Sonda, antes conocida como isla Lomblen o también Kawula, es la mayor isla del archipiélago de Solor, en las islas menores de la Sonda, Indonesia.​ Forma parte de la provincia de Nusa Tenggara Timur. La longitud de la isla es de unos 80 km del suroeste al noreste y el ancho es de unos 30 km desde el oeste hacia el este. Se eleva a una altitud de 1533 m. Al oeste están las otras islas del archipiélago, como Solor y Adonara, a continuación, la isla más grande llamada Flores. Al este se encuentra el estrecho de Alor, que separa este archipiélago del archipiélago de Alor. Al sur por el mar de Savu se encuentra la isla de Timor, mientras que al norte esta la parte occidental del mar de Banda que la separa de Buton y las otras islas del sudeste de Sulawesi. La ciudad capital Lewoleba (también conocida como Labala) se encuentra en la parte occidental de la isla junto a una enorme bahía frente al volcán Ilê Ape en el Norte. Los buques con frecuencia conectan las ciudades costeras y las islas circundantes, pero el único puerto grande existe en Lewoleba esta en la parte norte de la isla. Desde Lewoleba hay conexiones diarias a Larantuka, Flores, y Waiwerang en la vecina isla de Adonara. Al igual que las otras islas Menores de la Sonda, y como gran parte de Indonesia, Lembata es volcánicamente activa. Cuenta con tres volcanes, Ililabalekan, Iliwerung y Lewotolo. Véase también Geografía de Indonesia Geografía de Asia Referencias
Lembata

Lembata, anciennement Lomblen, est la plus grande des îles Solor dans les Petites îles de la Sonde en Indonésie. Administrativement, elle appartient au kabupaten de Lembata dans la province des Petites îles de la Sonde orientales. L'île, située en mer de Savu, a une longueur de quelque 80 km du sud-ouest au nord-est et une largeur d'environ 30 km d'ouest en est. Elle culmine à 1 533 m. À l'ouest se trouvent en particulier les îles de Solor et d'Adonara, ainsi que l'île plus grande de Florès. À l'est se trouvent les îles d'Alor et de Pantar, dont Lembata est séparée par le détroit du même nom. Au sud, de l'autre côté de la mer de Savu, s'étend l'île de Timor, et au nord, au-delà de la mer de Banda, Buton et les autres îles de Sulawesi du Sud-Est. La principale ville de Lembata est Lewoleba ou Labala, située dans l'ouest de l'île, dans une grande baie qui fait face au volcan Ile Ape au nord. Lewoleba est le seul véritable port de Lembata, et est relié quotidiennement à Larantuka sur Florès, et Waiwerang sur Adonara. Comme le reste des Petites Îles de la Sonde et une grande partie de l'Indonésie, Lembata est volcaniquement active. L'île possède 3 volcans, l'Ililabalekan, l'Iliwerung et le Lewotolo. Histoire Le Sud de Lembata formait autrefois la principauté de Labala. Culture Lembata a sa propre tradition de tissage d'ikat. La langue parlée à Lembata est le lamaholot, également parlé dans les autres îles Solor et dans l'est de Florès. Le nombre total de locuteurs est de 150 000. Elle appartient au sous-groupe dit « Florès-Lembata » de la branche malayo-polynésienne des langues austronésiennes. Sur la côte sud de Lembata, le village de Lamalera (2 500 habitants) est connu pour sa pratique de la chasse à la baleine traditionnelle. Lamalera et Lamakera sur l'île de Solor sont les deux dernières communautés vivant de la chasse à la baleine en Indonésie. Liens externes Natural History : "Sea Hunters of Lamalera" ethnologue.com Flores-Lembata Portail de l’Indonésie Portail des îles Portail des cétacés
Lembata

L'isola di Lembata, in precedenza conosciuta anche come isola di Lomblen, appartiene all'arcipelago di Solor localizzato all'estremo oriente di Flores, nelle Piccole Isole della Sonda. L'isola è compresa amministrativamente nella provincia di Nusa Tenggara Orientale, ha una superficie di 1292 km² ed una popolazione di 50.000 abitanti. Il capoluogo dell'isola è Lewoleba (anche detta Labala), in comunicazione marittima con Larantuka. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Lembata Collegamenti esterni (EN) Lomblen Island, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Lomblen

Het eiland Lomblen (Indonesisch: Pulau Lembata, eiland Lembata) is met zijn afmetingen van 80 km bij 30 km het grootste eiland van de Solorarchipel, onderdeel van de Kleine Soenda-eilanden van Indonesië. Bestuurlijk hoort het eiland tot de provincie Oost-Nusa Tenggara. Westelijk liggen achtereenvolgens de eilanden Adonara, Solor en Flores. Ten oosten ligt, aan de andere kant van Straat Alor als onderdeel van de Alor-archipel het eiland Pantar. Ten zuiden ligt, aan de andere zijde van de Sawuzee het eiland Timor. In het noorden, aan de andere zijde van de Bandazee ligt Sulawesi. Geografie De hoofdstad Lewoleba (ook bekend als Labala) ligt op het westelijk deel van het eiland aan een baai die uitzicht geeft op de vulkaan Ilê Ape in het noorden. Er is regelmatig scheepvaartverkeer langs de kust en naar naburige eilanden, maar de enige havens van belang zijn Lewoleba en Waiwerang in het noorden. Vanuit Lewoleba is een reguliere verbinding met Larantuka op Flores en vanuit Waiwerang is er een scheepvaart verbinding met het eiland Alor in het oosten. Lomblen is een eiland met actieve vulkanen: Ililabalekan, Iliwerung, en Lewotolo. Grootste hoogte: 1533 m. Bevolking De bevolking van Lomblen is, net als de mensen van andere eilanden van Oost-Indonesië bekend vanwege de vervaardiging van de handgemaakte Ikatweefsels. Taal: Naast Indonesisch wordt er Lamaholot gesproken, een lingua franca die wordt gesproken door meer dan 150.000 mensen in deze regio (Solorarchipel, Oost-Flores en West-Solor). Het Lamaholot kent zeker een tiental sub-talen en nog meer dialecten. Op de zuidkust is het dorp Lamalera (2500 inwoners) bekend door de walvisvaart. Samen met het dorp Lamakera op het buureiland Solor zijn het de laatst overgebleven Indonesische gemeenschappen waar nog op walvissen gejaagd wordt. Externe links De walvisvaarders van Lamalera Kaart van Lomblen schaal 1 op 250.000 (Universiteit van Texas)
Lembata

Lembata (indonez. Pulau Lembata, dawniej Lomblen, Kawula, Kawolea) – wyspa w Indonezji, największa z wysp Solor; powierzchnia 1269,7 km²; długość linii brzegowej 322,4 km. Wyspa o wydłużonym, nieregularnym kształcie; u północnych wybrzeży rafy koralowe. Powierzchnia górzysta (wys. do 1533 m n.p.m.), występują czynne wulkany. Uprawa ryżu, palmy kokosowej; rybołówstwo; główna miejscowość Lewoleba. Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne z Google Maps
Lembata

Lembata (em indonésio: Pulau Lembata), anteriormente conhecida como Ilha Lomblen ou também Kawula, é a maior ilha do arquipélago de Solor nas Pequenas Ilhas da Sonda, Indonésia. É parte da província de Sonda Oriental. O comprimento da ilha é de cerca de 80 km do sudoeste ao nordeste e a largura é de cerca de 30 km a partir do oeste para o leste. Sua maior elevação alcança uma altura de 1533 metros. Para o oeste estão localizadas as outras ilhas do arquipélago, como Solor e Adonara, em seguida, a maior ilha chamada Flores. Para o leste está o Estreito de Alor, que separa este arquipélago do arquipélago de Alor. Ao sul após o Mar de Savu encontra-se a ilha de Timor, enquanto a norte está a parte ocidental do Mar de Banda que a separa de Buton e as outras ilhas de Celebes do Sudeste. Geografia A capital Lewoleba (também conhecido como labala) está localizada na parte ocidental da ilha, com uma enorme baía frente ao vulcão Ilê Ape no norte. Os navios com frequência ligam as cidades costeiras e as ilhas vizinhas, mas o único grande porto existente em Lewoleba está na parte norte da ilha. Em Lewoleba existem ligações diárias para Larantuca, Flores, e Waiwerang sobre a vizinha ilha de Adonara. Como as outras Pequenas Ilhas da Sonda, e como grande parte da Indonésia, Lembata possui atividade vulcânica. Ela tem três vulcões, Ililabalekan, Iliwerung e Lewotolo. Povo O povo de Lembata são, como muitos outros habitantes da Indonésia Oriental, famoso por suas tecelagens artesanais. A língua nacional, o indonésio, é conhecida por muitas pessoas de todas as idades, mas, como em outras ilhas a língua nacional convive com muitas línguas locais. O mais comum deles é provavelmente o lamahólot (outra língua franca no interior do arquipélago de Solor). O lamahólot é falado como língua nativa no leste de Flores e oeste de Solor, e é em si dividido em dez ou mais variedades (e muitos mais dialetos). É falada por 150 mil ou mais pessoas na região. Na costa Sul de Lembata, a aldeia de Lamalera (pop. 2500) é conhecida por sua caça à baleia. Lamalera e Lamakera (na vizinha ilha de Solor) são os dois últimos remanescentes das comunidades baleeiras indonésias. Ver também Geografia da Indonésia Sudeste Asiático Referências Ligações externas http://www.findarticles.com/p/articles/mi_m1134/is_8_110/ai_79051531
Ломблен

Ломбле́н (также — Лембата; индон. Lembata) — крупнейший остров архипелага Солор, который является частью Малых Зондских островов. В административном отношении образует округ Лембата, входящий в состав индонезийской провинции Восточная Нуса-Тенгара. Ломблен составляет около 80 км в длину и 30 км в ширину. Площадь острова — 1269,7 км²; длина береговой линии — 322,4 км. Максимальная высота — 1737 м над уровнем моря. К западу от Ломблена располагаются другие острова архипелага — Солор и Адонара, а ещё западнее — крупный остров Флорес. К востоку находится остров Пантар, входящий в Алорский архипелаг. К югу расположен остров Тимор. На юге Ломблен омывается водами моря Саву, на севере — водами моря Банда. На острове расположены 3 вулкана: Илилабалекан, Иливерунг и Левотоло. Крупнейший город — Леволеба, находится в западной части острова. Наиболее распространённый язык населения острова — ламахолот, который относится к австронезийской языковой семье. Официальный язык — индонезийский. Примечания
Tirta Empul

Tirta Empul temple (Indonesian: Pura Tirta Empul, Balinese script: ᬧᬸᬭᬢᬷᬃᬣᬳᭂᬫ᭄ᬧᬸᬮ᭄) is a Hindu Balinese water temple located near the town of Tampaksiring, Bali, Indonesia. The temple compound consists of a petirtaan or bathing structure, famous for its holy spring water, where Balinese Hindus go to for a ritual purification called Melukat. The temple pond has a spring which gives out fresh water regularly, which Balinese Hindus consider to be holy or amritha. Tirta Empul which means holy spring that arises from the ground. History Tirta Empul Temple was founded around a large water spring in 962 A.D. during the Warmadewa dynasty (10th-14th centuries). The name of the temple comes from the ground water source named "Tirta Empul". The spring is the source of the Pakerisan River. The temple is divided into three sections: Jaba Pura (front yard), Jaba Tengah (central yard) and Jeroan (inner yard). Jaba Tengah contains 2 pools with 30 showers which are named accordingly: Pengelukatan, Pebersihan and Sudamala dan Pancuran Cetik (poison). The temple is dedicated to Vishnu, another Hindu god name for the supreme consciousness Narayana. On a hill overlooking the temple, a modern villa was built for President Sukarno's visit in 1954. The villa is currently a rest house for important guests. Water quality For most of the time, Tirta Empul is believed as a source of clean water for ritual bathing. However, according to a Coconut Bali report in 2017, authorities were investigating reports of water pollution and health risk at Tirta Empul from Gianyar. Gallery See also Balinese Hinduism List of Hindu temples in Indonesia References
Tempio di Tirta Empul

Il tempio di Tirta Empul (in balinese: Pura Tirta Empul ossia il tempio dell'acqua che sgorga dalla terra) è un tempio balinese dell'acqua (pura tirta) dalle acque sacre (amritha). È situato intorno a una sorgente del fiume Pakerisan nei pressi della città di Tampaksiring, sull'isola di Bali, in Indonesia. Il tempio è fondamentale nel sistema di irragazione balinese subak. Descrizione Il tempio fu costruito nel 962 d. C. Dopo un enorme giardino d'ingresso, il Tirta Empul si snoda nella classica suddivisione induista a tre livelli: Jaba Pura un primo cortile nel quale si accede da un portale in pietra (candi bengar) ed ingloba una grande vasca di koi e svariati negozietti turistici. Jaba Tengah un secondo cortile centrale formato da 2 vasche balneari (petirtaan) e 30 fontane dove gli indù balinesi si recano per il loro bagno rituale purificante. Jeroan cortile interno, il luogo più sacro del tempio, pieno di altari di diverse grandezze, una vasca in onore della triade Vishnu-Brahmā-Shiva, statue di altre divinità, alcuni padiglionie votivi (bale) e decorazioni intricatissime dovunque. Galleria d'immagini Note Bibliografia (EN) Pringle, Robert, Bali: Indonesia's Hindu Realm; A short history of, 2004, ISBN 1-86508-863-3. (EN) L. Ridout, L. Reader, Bali and Lombok, 2002, ISBN 978-1-85828-902-1. Voci correlate Induismo balinese Architettura dei templi indù Tempio di Tanah Lot Tempio di Rambut Siwi Dang Hyang Nirartha Gunung Kawi Pura Taman Ayun Tempio madre di Besakih Pura Penataran Agung Lempuyang Tempio di Rambut Siwi Foresta delle scimmie di Ubud Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tempio di Tirta Empul
Pura Tirta Empul

De Pura Tirta Empul is een Hindoeïstische tempel op het Indonesische eiland Bali. De tempel is bekend vanwege haar heilig water dat uit een nabijgelegen bron komt. De tempel is gelegen nabij de stad Tampaksiring. Het tempelcomplex bestaat uit een petirtaan of bad-inrichting, beroemd om zijn heilig bronwater, waar Balinese hindoe's gebruik van maken om zich ritueel te reinigen. Het bassin heeft een bron waaruit regelmatig vers water komt, dat de Balinese hindoe's beschouwen als amritha of heilig. Tirta Empul betekent in het Balinees "Heilige Bron". Bouw van de tempel De Tirta Empul Tempel werd in het jaar 962 gebouwd rond een grote waterbron, dit was in de tijd van de Warmadewa-dynastie (10e-14e eeuw). De bron is ook het begin van het riviertje Pakerisan. De tempel kan worden onderscheiden in drie delen: Jaba Pura (voortuin), Jaba Tengah (centraal deel) en Jeroan (binnentuin). Jaba Tengah beschikt over 2 bassins en 30 douches die als namen hebben: Pengelukatan, Pebersihan en Sudamala dan Pancuran Cetik. De tempel is gewijd aan Vishnu. Op een heuvel die over de tempel uitziet, werd een villa gebouwd voor het bezoek van president Soekarno in 1954. De villa is tegenwoordig een rustverblijf voor belangrijke gasten. Waterkwaliteit Aangenomen wordt dat het water doorgaans schoon genoeg is voor ritueel baden. Volgens een rapport uit 2017 onderzochten de autoriteiten echter berichten over watervervuiling en gezondheidsrisico's in het Tirta Empul-complex.
Pura Tirta Empul

O Templo Tirta Empul (em balinês: Pura Tirta Empul) é um é um pura ( templo hindu balinês) localizado perto da cidade de Tampaksiring, na ilha do Bali, Indonésia. O local do templo é composto por uma estrutura de águas para banho, famosa por sua nascente de águas sagradas, onde os hindus balineses realizam rituais de purificação. A fonte fornece água fresca regularmente, o que os balineses consideram ser algo sagrado. Tirta Empul significa fonte sagrada em balinês. Construção O Pura Tirta Empula foi fundado ao redor de uma grande fonte de água em 962 d.C. durante a dinastia Varmadeva (séculos X–XII). O nome do templo é inspirado na fonte de água proveniente do solo, chamado de "Tirta Empul". Sua nascente é fonte do rio Pakerisan. O templo é dividido em três seções: jaba pura (área frontal), jaba tengah (área central) e jeroan (área interna). A jaba tengah possui duas piscinas com trinta chuveiros que são chamados como: Pengelukatan, Pebersihan e Sudamala dan Pancuran Cetik (veneno). O templo foi dedicado a Vixnu. De cima de um morro, perto do templo, foi construída uma villa moderna para a visita do presidente Sukarno em 1954. Esta vila ainda é usada como acomodação para convidados importantes. Fontes sagradas Cada fonte presente no templo possui um significado diferente para os Hindus-balineses. Há fontes que os mesmo evitam utilizar por respeito ou tradição. Normalmente os locais estão acostumados com turistas na região e ficam bastante felizes em explicar e contar um pouco sobre a tradição deles. A dica é se mostrar sempre aberto a novas experiências de forma respeitosa. Para entrar no templo é necessário cobrir as pernas abaixo do joelho por motivos de respeito a um local sagrado. Normalmente na entrada são fornecidos sarongues (espécie de saiotes que se enrolam em volta da cintura para cobrir as pernas). Referências
Тирта Эмпул

Тирта Эмпул (индон. Pura Tirta Empul) — индуистский балийский водный храм, расположенный недалеко от города Тампаксиринг, Бали, Индонезия. Храмовый комплекс состоит из петиртаана (petirtaan) или купального сооружения, известного своей святой родниковой водой, куда балийские индусы идут для ритуального очищения. В храмовом пруду есть источник пресной воды, которую балийские индуисты считают святой водой или амритхой (amritha). Тирта Эмпул в переводе с балийского означает Святой источник. Строительство храма Храм Тирта Эмпул был основан вокруг большого водного источника в 962 году нашей эры во времена династии Вармадева (Warmadewa, 10-14 вв). Название храма происходит от источника подземных вод под названием «Тирта Эмпул». Источник является истоком реки Пакерисан. Храм разделен на три части: Джаба Пура (передний двор), Джаба Тенга (центральный двор) и Джероан (внутренний двор). Джаба Тенга содержит 2 бассейна с 30 душами, которые имеют соответствующие названия: Пенгелукатан, Пеберсихан и Судамала дан Панкуран Четик. Храм посвящен Вишну, ещё одному имени индуистского бога для высшего сознания Нараяны. На холме с видом на храм была построена современная вилла для визита президента Сукарно в 1954 году. В настоящее время вилла является домом отдыха для важных гостей. История и мифология Ванны в Тирта Эмпул, пожалуй, самые древние и священные из мест для купания на Бали. В надписи на камне в близлежащем храме Пура Сакенан в деревне Манукайя упоминается название места «Tirtha de [air] mpul». Предполагается, что имелись в виду бассейны Тирта Эмпул. В надписи говорится, что они были построены человеком по имени Шанг рату (Шри) Чандра Бхая Сингха Вармадева в районе деревни Манук Райя (современная Манукайя) в 882 году согласно календарю эпохи Шака, то есть около 960 г. н. э. Согласно местой легенде, источники были созданы богом Индрой, чтобы напоить армию во время военной кампании по свержению злого и деспотичного балийского принца Майаденава. Предание говорит, как однажды ночью, когда войска Индры спали, Майаденава пробрался в их лагерь и, используя свои оккультные силы, создал магический источник. На следующий день люди Индры проснулись и выпили из источника, в результате чего их поразила болезнь. К счастью, Индра понял, что произошло, и немедленно создал новый источник, из которого вылилась святая вода, восстанавливая здоровье его солдат. С тех пор это место известно как Тиртха Эмпул, тиртха — термин для святой воды, а в старом яванском это слово означает «большой источник». Фото Качество воды Большую часть времени Tirta Empul считается источником чистой воды для ритуальных купаний. Однако, согласно отчету Coconut Bali в 2017 году, власти расследовали сообщения о загрязнении воды и риске для здоровья в Тирта Эмпул из Джаньяра. См. также Балийский индуизм Список индуистских храмов в Индонезии Ссылки
Nusa Cendana University

The Nusa Cendana University (Indonesian: Universitas Nusa Cendana, abbreviated Undana) is a public university in Kupang, East Nusa Tenggara, Indonesia. It was established on September 1, 1962. Its rector is Maxs Sanam. In 2021, the United States Agency for International Development (USAID) and the Ministry of Education, Culture, Research, and Technology (META) launched an initiative to improve digital literacy among Indonesian university students. The five-year initiative focused on five universities in Indonesia, including the Nusa Cendana University. Lecturers were provided with training and resources to teach digital literacy skills to students. Schools The university has eight faculties: School of Education and Teacher Training School of Social and Political Sciences School of Animal Science School of Law School of Agriculture School of Community Health School of Science and Engineering School of Medicine Undana Rectors Rectors of Undana NTT: Mohamad Salim (1962-1967), Letkol Elias Tari, better known as El Tari (1967-1968) Soetan Mohamad Sjah (1968-1976), Urias Bait (1976-1977), Frans E. Likadja (1978-1987), Mozes R.Toelihere (1988-1996), August Benu (1996-2005), Frans Umbu Datta (2005-2013) Fredrik Lukas Benu (2013-2021) Maxs U. E. Sanam. (2021-2025) References External links Official website