NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Morotai

Morotai, auch: Morty, ist eine indonesische Insel und gehört zur Provinz der Nordmolukken (indonesisch Maluku Utara). Die Insel liegt nördlich von Halmahera und umfasst rund 1800 km². Geschichte Im Zweiten Weltkrieg versuchten die Japaner nach der Eroberung der Insel von den Niederländern eine Startbahn anzulegen. Wegen Drainageproblemen gaben sie 1944 das Vorhaben jedoch wieder auf. Am 15. September 1944 wurde Morotai von US-Streitkräften erobert und diente den USA als wichtiger Stützpunkt bei der Eroberung der Philippinen. Bis ins Frühjahr 1945 war die Basis das Ziel zahlreicher japanischer Luftangriffe. Viele beschädigte Flugzeuge blieben einfach liegen, später wurden weitere ausrangierte Flugzeuge auf der Insel deponiert, so dass Morotai nach dem Krieg einen der größten Flugzeugfriedhöfe der Pazifikregion besaß. Erst 1988 wurde der Großteil der Wracks nach Java gebracht und verschrottet. Der als Holdout auf Morotai lebende Soldat der Kaiserlich Japanischen Armee Nakamura Teruo wurde erst Mitte 1974 von der indonesischen Luftwaffe entdeckt und ergab sich am 18. Dezember 1974 einem Suchtrupp. Er hatte das Ende des Zweiten Weltkrieges für eine Finte des Gegners gehalten. Ein vierköpfiger Suchtrupp der indonesischen Armee schwenkte die japanische Militärflagge und sang die japanische Nationalhymne, woraufhin ein hagerer, nackter und völlig verstörter Nakamura vor seine Hütte trat und sich widerstandslos ergab. Wirtschaft Die Bevölkerung der Insel lebt von der Holz- und Harzproduktion sowie in geringem Ausmaß vom Tourismus. Der Flughafen Morotai (IATA-Flughafencode: OTI) bei Gotalalamo im Südosten der Insel wurde im Zweiten Weltkrieg angelegt. Weblinks Verwaltungskarte Einzelnachweise
Morotai

La isla Morotai (en indonesio: Pulau Morotai) es una isla del grupo de las islas Molucas, una de las islas situadas más al norte del grupo, al noreste de la gran isla de Halmahera. Tiene una superficie de 2.266 km², siendo la 189ª isla mayor del mundo.​ Tenía una población de 54.876 personas en 2007. Administrativamente, la isla pertenece a la provincia de Molucas septentrionales de Indonesia. Historia Durante los siglos XV y XVI, la isla estuvo bajo la influencia musulmana de los poderosos sultanatos de Ternate, núcleo de una gran región que incluía las islas costeras al sur de Morotai. A mediados de siglo XVI, se convirtió en el centro de la misión jesuita portuguesa instalada en la región, que durante más de un siglo, ha causado conflictos entre el gobierno del sultanato y la población cristianizada de la isla, donde algunos se vieron obligados a salir de Morotai a otras islas dentro de la influencia de los sultanatos, donde podrían ser mejor controlados religiosamente. Durante la mayor parte de la Guerra del Pacífico (1937-1945), en la Segunda Guerra Mundial, Morotai fue una base aérea japonesa. En septiembre de 1944 fue capturada por Estados Unidos y se utilizó como trampolín para la invasión de Filipinas a principios de 1945 y del este de Borneo en la mitad de ese año. También sería la base desde donde se produjo la invasión de Indonesia (entonces Java) en octubre de 1945, una operación que terminó con la rendición de Japón en agosto del mismo año. Notas Referencias Andaya, Leonard (1993). The world of Maluku: eastern Indonesia in the early modern period. Honolulu: University of Hawaii Press. Villiers, John (1988). Las Yslas de Esperar en Dios: The Jesuit Mission in Moro 1546-1571. Modern Asian Studies 22(3):593-606. Enlaces externos Indonesia turismo en Morotai Morotai Morotai Archivado el 25 de febrero de 2021 en Wayback Machine.
Morotai

Morotai est une île de la mer de Halmahera, faisant partie de la province indonésienne des Moluques du Nord. Elle est située au nord-est de Halmahera, à 2° 19′ N, 128° 32′ E, ce qui en fait l'île la plus septentrionale de l'archipel des Moluques du Nord. Administrativement, Morotai constitue un kabupaten. Géographie L'île se situe à 17 km à l'est-nord-est du tanjung Jojefa, à l'extrémité de la pointe septentrionale de Halmahera. Sa superficie est d'environ 1 800 km2. L'île est montagneuse et couverte de forêts. Le point culminant de Morotai se situe à 1 090 m d’altitude au sein des monts Sabatai (Sabatai gunung). De ce massif central s’écoulent les principales rivières insulaires, notamment la rivière Tatamo vers l’ouest et la rivière Pangeo vers le nord. Le sud-ouest est marécageux et se termine au sud par la péninsule de Gila et le cap dénommé tantôt Dehegila, ou, de manière éponyme: Cap Gila. Histoire Aux XVe et XVIe siècles, Morotai était sous l'influence du puissant sultanat de Ternate. Au milieu du XVIe siècle, des Jésuites portugais conduits par François Xavier y établissent une mission. Ternate expulse la mission en 1571. Au début du XVIIe siècle, Ternate déporte la majorité de la population à Dodinga, une petite ville sur la côte ouest de Halmahera. En 1627 et 1628, le sultan Hamzah déporte la population chrétienne de Morotai à Malayu à Ternate, pour pouvoir mieux la contrôler. Pendant la Seconde Guerre mondiale Morotai était une base aérienne japonaise. Les forces américaines la prennent en septembre 1944 et l'utilisent comme point de départ pour un débarquement des Alliés aux Philippines au début de 1945, et dans l'est de Bornéo en mai et juin de la même année. Les Alliés préparaient un débarquement à Java pour octobre 1945, qui fut annulé avec la capitulation du Japon le 15 août. Population Les habitants de Morotai sont essentiellement des Galela et des Tobelo de Halmahera. Leurs langues appartiennent à la famille dite du "papou occidental" des langues papoues. Une partie de la population parle toutefois une langue austronésienne, le gorap. La principale ville de cette île peu peuplée est Daruba. C'est un port situé dans le sud-ouest de l’île, dans la baie de Tjao. Principal point d’arrivée dans l’île, Daruba est proche de l’aéroport militaire de Pitu. Économie Les principaux produits de Morotai sont les résines et le bois. Voir aussi Bibliographie Andaya, Leonard, The world of Maluku : Eastern Indonesia in the Early Modern Period, Honolulu, University of Hawaii Press (1993) Villiers, John, "Las Yslas de Esperar en Dios : The Jesuit Mission in Moro 1546-1571" in Modern Asian Studies 22(3):593-606 (1988) Liens externes Portail de l’Indonésie Portail des îles
Morotai

Morotai is een eiland dicht bij het grotere Halmahera in het noorden van de Molukken in Indonesië. Het is 2463 km² groot en het hoogste punt is 1090 m. Geschiedenis Tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikten de Japanners het eiland als vliegbasis. Tussen 15 en 20 september 1944 werd het eiland door de geallieerden op de 500 Japanse verdedigers heroverd door de 31e infanteriebrigade van het Amerikaanse leger. Vanaf dat moment werd het eiland gebruikt als vliegbasis voor de geallieerde opmars tegen het Japanse keizerrijk. Er waren twee start- en landingsbanen op het eiland aanwezig: een baan voor bommenwerpers: 'Guama', en een baan voor jachtvliegtuigen: 'Pitu'. Op 9 september 1945 tekende de Japanse bevelhebber luitenant-generaal Teshima de formele overgave van het tweede Japanse keizerlijke leger (126.000 man sterk) in Nederlands-Indië ten overstaan van de Australische generaal Sir Thomas Blamey. Al tijdens de oorlog werden grote hoeveelheden beschadigde vliegtuigen in en om het eiland gedumpt. Direct na de oorlog nam deze stroom nog toe, waardoor het eiland vol kwam te liggen met vliegtuigwrakken. In 1988 werd besloten om het vliegtuigkerkhof op Morotai op te ruimen en werden de meeste vliegtuigwrakken geborgen. Het schroot ging naar Java om te worden omgesmolten. Soldaat Teruo Nakamura Een gedeelte van de verslagen Japanse troepen op Morotai bleef zich na de capitulatie nog schuilhouden in het binnenland. De meesten van hen kwamen om door honger en ziekte. Soldaat Teruo Nakamura, de laatste van deze soldaten, hield zich uiteindelijk 29 jaar lang schuil. In het midden van 1974 werd zijn schuilplaats ontdekt vanuit een vliegtuig. De Japanse ambassade in Jakarta verzocht Indonesië in november 1974 om een zoektocht op te zetten naar Nakamura. Teruo Nakamura was ervan overtuigd dat de oorlog nog steeds aan de gang was, totdat hij op 18 december 1974 door Indonesische militairen uit zijn schuilplaats werd gelokt door het draaien van het voormalige Japanse volkslied en vervolgens werd gearresteerd. Zijn nog werkende geweer met vijf kogels leverde hij toen in. In december 1974 verkoos hij om rechtstreeks naar zijn geboorteland Taiwan terug te keren en niet via Japan. Hij overleed op 15 juni 1979 in Taiwan aan de gevolgen van longkanker. Fauna Er komen 207 soorten vogels voor waarvan acht soorten als kwetsbaar of bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN staan zoals de Molukse kraai (Corvus validus) en de kleine geelkuifkaketoe (Cacatua sulphurea). De volgende zoogdieren komen er voor: Polynesische rat (Rattus exulans) (geïntroduceerd), Phalanger ornatus, Rattus morotaiensis, Dobsonia crenulata, Nyctimene albiventer, Pteropus caniceps, Pteropus conspicillatus, Pteropus personatus, Rousettus amplexicaudatus, Thoopterus nigrescens, Emballonura nigrescens, Aselliscus tricuspidatus en Hipposideros ater. Zie ook Hiroo Onoda
Morotai

Morotai – wyspa w Indonezji na Oceanie Spokojnym, najdalej na północ wysunięta wyspa archipelagu Moluki; powierzchnia 2266,4 km²; długość linii brzegowej 223,7 km; ok. 40 tys. mieszkańców. Administracyjnie należy do prowincji Moluki Północne. Społeczność Morotai posługuje się kilkoma językami, m.in. językiem galela spoza rodziny austronezyjskiej, który jest głównym językiem mieszkańców wyspy. Słabnie znaczenie języka tobelo. Poza galela i tobelo w użyciu są języki gorap i bugijski oraz ternate i sangir (na okolicznych wysepkach). Funkcję lingua franca pełni lokalny malajski. Geografia Oddzielona cieśniną Morotai od Halmahery; powierzchnia górzysta, najwyższe wzniesienie 1250 m n.p.m.; porośnięta lasem równikowym. Uprawa ryżu, bananów, palmy kokosowej, sagowca; rybołówstwo; eksploatacja lasów. Główne miasto Pitu; w nim baza lotnicza. W miejscowości Bidoho leprozorium. Jest miejscem typowym bystrolota ciemnego. Historia W czasie II wojny światowej japońska baza lotnicza. Została zajęta przez wojska amerykańskie we wrześniu 1944 i używana jako punkt etapowy do alianckiej inwazji na Filipiny na początku 1945 i na Borneo w maju i czerwcu tego roku. Miała być bazą planowanej na październik inwazji na Jawę, ale ta została odwołana z powodu japońskiej kapitulacji. Przypisy Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne z Google Maps
Morotai

Morotai é uma ilha localizada no grupo de ilhas das Molucas, que fazem parte da Indonésia, sendo uma das mais setentrionais ilhas das que formam o país asiático. Fica na província das Molucas Setentrionais, a norte de Halmahera, sendo por isso uma das ilhas mais setentrionais da Indonésia. A maior cidade é Daruba. História Durante os séculos XV e XVI a ilha esteve sob a esfera de influência muçulmana do poderoso sultanato de Ternate, núcleo de uma grande região que incluía as ilhas costeiras ao sul de Morotai. Na metade do século XVI, ela se tornou centro da missão jesuíta portuguesa instalada na região, o que durante mais de um século causou conflitos entre o governo do sultanato e a população cristianizada da ilha, sendo vários deles forçados a se mudarem de Morotai para outras ilhas dentro da influência dos sultanatos, onde poderiam ser melhor controlados religiosamente. Durante a maior parte da Guerra do Pacífico, na Segunda Guerra Mundial, Morotai foi uma base aérea japonesa. Em setembro de 1944 foi tomada pelos norte-americanos e usada como trampolim para a invasão das Filipinas no começo de 1945 e do leste de Bornéu no meio daquele ano. Ela também seria a base de onde partiria a invasão da Indonésia (então Java) em outubro de 1945, operação que acabou cancelada com a rendição do Japão em agosto do mesmo ano. Durante a rebelião Permesta a ilha foi palco de confrontos entre os rebeldes e as forças indonésias, que terminaram em 1962. Economia A economia é baseada essencialmente na agricultura (arroz, banana, coco, sagu), na pesca e na exploração florestal. Referências Bibliografia Andaya, Leonard (1993). The world of Maluku: eastern Indonesia in the early modern period. Honolulu: University of Hawaii Press. Villiers, John (1988). Las Yslas de Esperar en Dios: The Jesuit Mission in Moro 1546-1571. Modern Asian Studies 22(3):593-606. Ver também Batalha de Morotai (1944-1945)
Моротай

Моротай (индон. Pulau Morotai) — холмистый, покрытый лесом остров, расположен севернее острова Хальмахера в архипелаге Молуккских островов в восточной части Индонезии. Один из самых северных островов Индонезии. Является частью провинции Северное Малуку. В 2007 году население острова составляло 54 876 человек. География Моротай — холмистый, покрытый лесом остров, расположенный к северу от Хальмахеры. Площадь острова — около 1800 км², длиной 80 км с севера на юг и шириной не более 42 км. Крупнейший город острова — Даруба, расположен на южном берегу. Почти все многочисленные деревни Моротай расположены на побережье; дорога длиной 68 км соединяет Дарубу и Беребере. История На протяжении XV и XVI столетий Моротай по большей части входил в сферу влияния могущественного султаната Тернате. Он был центром большого региона, который носил название Моро и включал весь остров Моротай, а также береговую линию острова Хальмахера, расположенного южнее. В середине XVI века на острове открылась португальская иезуитская миссия. Мусульманские государства на Тернате и Хальмахере усилили своё влияние и вынудили миссию покинуть остров в 1571 году, что совпало с масштабным ослаблением позиций Португальской империи в регионе. В XVII веке Тернате распространил свою власть на Моротай и в скором времени значительная часть населения покинула остров. В начале века основным направлением эмиграции был город Додинга на стратегически важном участке западного побережья Хальмахеры. Позже, в 1627 и 1628 годах, тернатский султан Хамза переселил значительную часть христианского населения в Малаю на Тернате, где им было легче управлять. Вторая мировая война Остров был оккупирован Японией в начале 1942 года. Южная равнина Моротай была освобождена вооружёнными силами США в сентябре 1944 года во время битвы за Моротай, и в дальнейшем остров стал плацдармом для наступления Союзников на Филиппины в начале 1945 года и на Борнео в мае и июне того же года. В 1974 году в джунглях Моротай был найден японский солдат Тэруо Накамура, ставший одним из последних найденных японских солдат после войны. Экономика Остров покрыт лесами, основу экономики составляют лесоматериалы и древесная смола. В октябре 2010 правительство Индонезии предложило Китайской Республике (Тайвань) совместно эксплуатировать ресурсы острова. Примечания Литература Andaya, Leonard (1993). The world of Maluku: eastern Indonesia in the early modern period. Honolulu: University of Hawaii Press. Villiers, John (1988). Las Yslas de Esperar en Dios: The Jesuit Mission in Moro 1546—1571. Modern Asian Studies 22(3):593-606.
Morotai

Morotai (indonesiska Pulau Morotai, tidigare Moro) är en ö i Maluku Utaraprovinsen i Indonesien i västra Stilla havet. Geografi Morotaiön är en ö bland Moluckerna och ligger cirka 2 500 km nordöst om Djakarta och cirka 200 km nordöst om huvudön Ternate. De geografiska koordinaterna är 2°19′ S och 128°32′ Ö. Ön har en area om cirka 1 800 km² och täcks till stora delar av regnskog. Ön omges av en rad mindre öar främst i söder. Området har cirka 24 000 [1] invånare där de flesta bor i huvudorten Daruba på öns södra del och byar längs kusten. Den högsta höjden är den cirka 1 250 m höga vulkanen Gunung Sabatai. Förvaltningsmässigt ingår ön i "kabupaten" (distrikt) Halmahera Tengah och är uppdelad i 3 "kecamatan" (kommun) Morotai Selatan, Morotai Selatan Barat och Morotai Utara Nära Daruba och Pitu ligger öns flygplats (flygplatskod "OTI") för lokalt flyg. Historia Morotai beboddes troligen av melanesier redan cirka 1500 f.Kr. och har länge legat inom sultanatet Tidores inflytandeområde. Portugiserna anlände kring början på 1500-talet och inrättade bland annat en missionärsbas under Jesuitorden. De muslimska sultanaten i området motsatte sig detta och lyckades kring 1571 driva bort portugiserna varpå de flyttade den kristna befolkningen till Ternate. I början av 1600-talet anlände holländare från Vereenigde Oostindische Compagnie (Holländska Ostindiska Kompaniet) till ön som slutligen hamnade under nederländsk överhöghet. Under andra världskriget ockuperades ön 1942 av Japan som då byggde en stor flygbas här. I september 1944 erövrades ön av USA som sedan använde basen i den fortsatta framryckningen mot Filippinerna. Nederländerna behöll kontrollen över ön, förutom den korta tiden under andra världskriget, fram till Indonesiens självständighet 1949. I början av 1999 utbröt oroligheter mellan kristna och muslimer, som dock inte blev så våldsamma som på andra ställen i Moluckerna. Samma år delades provinsen Moluckerna i två områden och Morotai blev del i Maluku Utara (Norra Moluckerna). Externa länkar om Morotai, längre ned på sidan Indonesiska turistbyrån om Morotai karta över Morotai
Моротай

Моротай (індонез. Morotai) — острів у складі Молуккських островів Малайського архіпелагу. Розташований на північ від острова Хальмахера. Омивається з півночі Філіппінським морем, зі сходу і півдня — морем Хальмахера, із заходу — Молуккським морем. Адміністративно входить до провінції Північне Малуку Індонезії. Площа острова — 2266 км². Під час Другої світової війни острів був окупований Японією. У 1942 році тут відбулася битва за Моротай. У 1974 році на острові знайдено японського солдата Теруо Накамуру, який 29 років ховався в джунглях острова після закінчення війни. Природа Ендеміки: кориліс молуцький, медівник гілолойський, медівник моротайський, окулярник моротайський, піта-велетень (підвид morotaiensis). Також зустрічаються птахи: альціон білоголовий, альціон-галатея великий, голуб-довгохвіст рудокрилий, дивоптах бурокрилий, дронго волохатий, калао папуанський, квіткоїд гальмагерський, коукал білокрилий, лорікет червонобокий, монарх молуцький, пінон молуцький, рибалочка-крихітка новогвінейський, рибалочка ультрамариновий, салангана бура, салангана молуцька, сова-голконіг плямиста, сплюшка серамська, шикачик чорнолобий, шуляк австралійський, яструб індонезійський, Myzomela simplex; плазуни: Carlia tutela, Emoia reimschisseli, Eugongylus mentovarius, Gehyra marginata, Sphenomorphus consobrinus, ссавці Rattus morotaiensis, Phalanger ornatus. Рослини: Zygogynum moluccanum, Pullea glabra, Drymophloeus litigiosus, Calamus heteracanthus. Примітки
Halmahera Utara

Halmahera Utara (deutsch Nord-Halmahera) ist ein indonesischer Regierungsbezirk (Kabupaten) in der indonesischen Provinz Maluku Utara. Mitte 2022 leben hier über 200.000 Menschen. Jailolo, der Regierungssitz von Halmahera Utara liegt im Osten des Bezirks an der Halmaherasee. Geographie Der Bezirk liegt im Osten der etwa 170 km langen Landspitze im Norden der Insel Halmahera und grenzt landseitig im Westen an den Bezirk Halmahera Barat sowie im Süden in einer schmalen Stelle an den Regierungsbezirk Halmahera Timur. Er erstreckt sich zwischen 1°57′ und 2°00′ n. Br. sowie zwischen 128°17′ und 129°18′ ö. L. Der drittgrößte Regierungsbezirk der Provinz belegt ebenso bevölkerungsmäßig Platz 3 von allen zehn Verwaltungseinheiten, also Kota Ternate mitgerechnet. Zum Bezirk gehören 65 Inseln, die meisten liegen im Distrikt Loloda Kepulauan. Verwaltungsgliederung Der Regierungsbezirk Halmahera Utara gliedert sich in 17 Distrikte (Kecamatan) mit 196 Dörfern (Desa). Geschichte Der Regierungsbezirk Halmahera Utara entstand am 25. Februar 2003 durch das Gesetz Nr. 1/2003 aus Teilen des Bezirks Halmahera Barat, der bei Gründung der Provinz Maluku Utara (1999) noch Kabupaten Maluku Utara hieß. Bei der Gründung bestand Halmahera Utara aus neun Distrikten (Kecamatan). Mit der Gründung des Bezirks Pulau Morotai im Jahr 2008 wurden drei davon abgetrennt. Die restlichen sechs Distrikte erfuhren bereits 2006 eine Aufspaltung in 17 Distrikte. Zehn Distrikte wurden neu gebildet, Malifut blieb unverändert bestehen: Tobelo Barat, Tobelo Timur und Tobelo Utara wurden vom Distrikt Tobelo abgetrennt, Galela Barat, Galela Selatan und Galela Utara wurden vom Distrikt Galela abgetrennt, Kao Barat, Kao Teluk und Kao Utara wurden vom Distrikt Kao abgetrennt, Loloda Kepulauan wurde vom Distrikt Loloda Utara abgespalten. Demographie Zur Volkszählung im September 2020 (indonesisch Sensus Penduduk - SP2020) lebten im Regierungsbezirk Halmahera Utara 197.638 Menschen, davon 96.667 Frauen (48,91 %) und 100.971 Männer (51,09 %). Gegenüber dem letzten Census (2010) stieg der Frauenanteil um 0,20 %. Mitte 2022 waren 40,69 % der Einwohner Moslems, 59,29 Prozent der Einwohner Christen (117.519 Protestanten / 1.770 Katholiken).69,35 Prozent oder 139.523 Personen gehörten zur erwerbsfähigen Bevölkerung (15–64 Jahre); 25,87 % waren Kinder und 4,78 % im Rentenalter. Von der Gesamtbevölkerung waren Mitte 2022 52,34 (43,80) % ledig, 44,13 (52,03) % verheiratet, 0,57 (0,67) % geschieden und 2,97 (3,50) % verwitwet. Die geklammerten Kursivzahlen geben den Anteil bezogen auf die Bevölkerung ab 10 Jahre an (170.646). Der HDI-Index lag 2020 mit 63,53 an vorletzter Stelle in der Provinz (Durchschnittswert dieser: 68,49). Weblinks Peta Administrasi Kabupaten Halmahera Utara — Karte 1:220.000 (2014) mannigfaltige Publikationen als PDF auf der Statistikseite des Kabupaten Halmahera Utara (indonesisch/englisch) Einzelnachweise
Kabupaten de Halmahera du Nord

Le kabupaten de Halmahera du Nord, en indonésien Kabupaten Halmahera Utara, est un kabupaten de la province indonésienne des Moluques du Nord. Sa superficie est de 24 983 km2, dont 5 447 km2 de terres. Sa population était de 221 200 habitants en 2006. Son chef-lieu est Tobelo. Le kabupaten est composé de 115 îles. Liens externes Site officiel Portail de l’Indonésie
Reggenza di Halmahera Settentrionale

La reggenza di Halmahera Settentrionale (in indonesiano: Kabupaten Halmahera Utara) è una reggenza dell'Indonesia, situata nella provincia di Maluku Settentrionale. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Reggenza di Halmahera Settentrionale Collegamenti esterni Sito ufficiale, su halmaherautarakab.go.id.
Halmahera Utara

Halmahera Utara (indonez. Kabupaten Halmahera Utara) – kabupaten w indonezyjskiej prowincji Moluki Północne. Jego ośrodkiem administracyjnym jest miasto Tobelo. Kabupaten ten dzieli się na 17 kecamatanów: Malifut Kao Teluk Kao Kao Barat Kao Utara Tobelo Selatan Tobelo Barat Tobelo Timur Tobelo Tobelo Tengah Tobelo Utara Galela Galela Selatan Galela Barat Galela Utara Loloda Utara Loloda Kepulauan Przypisy
Kabupaten Halmahera Utara

Kabupaten Halmahera Utara är ett kabupaten i Indonesien. Det ligger i provinsen Maluku Utara, i den nordöstra delen av landet, 2 500 km öster om huvudstaden Jakarta. Antalet invånare är 161 847. Arean är 4 952 kvadratkilometer. Terrängen i Kabupaten Halmahera Utara är kuperad åt nordväst, men åt sydost är den bergig. Kommentarer Källor
Zuid-Halmahera

Zuid-Halmahera (Indonesisch: Halmahera Selatan) is een regentschap in de provincie Noord-Molukken van Indonesië. Het regentschap ligt gedeeltelijk op het eiland Halmahera maar omvat ook een aantal kleinere eilanden ten westen en ten zuiden van Halmahera. Het administratief centrum is Labuha dat op het eiland Batjan (Pulau Bacan in het Indonesisch) ligt. Eilanden De volgende eilanden behoren tot het regentschap Obi-eilanden (waaronder Obi en Bisa en een aantal kleinere eilanden met in totaal 41.455 inwoners in 2010) Batjaneilanden waaronder: Batjan ("Pulau Bacan" met de hoofdplaats Labuha en 60.742 inwoners) Mandioli (8.788 inwoners) Kasiruta (8.368 inwoners) De eilandengroep Kayoa (20.176 inwoners) Makian (12.394 inwoners) Jorongaeilanden (5.264 inwoners) Batan Lomang-eilanden (6.177 inwoners) Het zuidelijke schiereiland van Halmahera (deze regio heet Gane met 35.547 inwoners) Externe link (id) Profil Kabupaten Halmahera Selatan [Profiel regentschap Zuid-Halmahera]. RPI2-JMI Kabupaten Halmahera Selatan, Bantuan Teknis RPI2JM Dalam Implementasi Kebijakan Keterpaduan Program Bidang Cipta Karya – Provinsi Maluku Utara (2014). Gearchiveerd op 21 juli 2020. Geraadpleegd op 11 januari 2021.