NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Halmahera

Halmahera (chiamata anche Jailolo o Gilolo) è l'isola maggiore dell'arcipelago delle Molucche, nell'oceano Pacifico. Politicamente, fa parte della provincia di Maluku Settentrionale, in Indonesia. Nel 1995 aveva 162 728 abitanti; alcuni parlano una varietà di lingue austronesiane, altri lingue papuasiche. Con i suoi 17711 km², è la 51ª isola più grande del mondo. È formata da quattro penisole che formano tre grandi baie, chiamate Kau, Buli e Weda. È attraversata dall'equatore. Il territorio è prevalentemente montuoso e ricco di foreste. La vetta più alta è il monte Gamkunoro, alto 1635 m. Il 25 settembre 1944 fu bombardata durante l'occupazione di Morotai nelle Molucche. Bibliografia Enciclopedia Geografia Mondiale A-I. Istituto Geografico DeAgostini, Novara, 1995, p. 549. Voci correlate Foreste pluviali di Halmahera Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Halmahera Collegamenti esterni (EN) Halmahera, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Halmahera

Halmahera (soms ook Jilolo, Gilolo of Jailolo genoemd) is een eiland in de Noord-Molukken in Indonesië tussen Sulawesi en de provincie Papoea. Het is het grootste eiland van de Molukken (17.780 km²), hoewel Seram maar iets kleiner is, en telt ongeveer 140.000 bewoners. Het hoogste punt is de top van de vulkaan Gamkonora (1635 m). Er wonen zowel moslims als christenen op het eiland. Het eiland is typisch gevormd en lijkt qua vorm enigszins op een zeester. Op het eiland bevinden zich een aantal actieve vulkanen. Naast Halmahera liggen de kleine maar invloedrijke eilandjes Ternate en Tidore, elk met een eigen sultan, en de eilandjes Makian, Batjan (Bacan) en Motir. Visserij, jacht en landbouw zijn de belangrijkste bronnen van inkomsten voor de meeste bewoners. De belangrijkste producten zijn specerijen, sago, rijst, kokosnoten, hars en tabak. Geschiedenis De Spanjaarden en de Portugezen waren de eerste westerlingen die het eiland rond 1525 ontdekten. In 1660 kwam het gebied onder Nederlandse invloed te staan. De Nederlanders sloten verdragen met de sultans van Ternate en Tidore, die traditioneel veel invloed hadden op respectievelijk Noord- en Zuid-Halmahera. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd het eiland veroverd door de Japanners en vervolgens regelmatig door de geallieerden gebombardeerd. Het kleinere, nabijgelegen Morotai diende vanaf 1944 als belangrijk vliegveld voor de Amerikanen, Britten en Australiërs. Fauna Het eiland heeft een bijzondere fauna met een groot aantal endemische diersoorten. Er zijn 281 vogelsoorten waargenomen waarvan vijftien met een vermelding van kwetsbaar (negen), bedreigd (vijf) of ernstig bedreigd (een) op de Rode Lijst van de IUCN waaronder de witte kaketoe (Cacatua alba), de halmaherajufferduif (Ptilinopus monacha) en de halmahera-ijsvogel (Todiramphus funebris). De volgende zoogdieren komen voor: de muskusspitsmuis (Suncus murinus, geïntroduceerd), loewak (Paradoxurus hermaphroditus, geïntroduceerd), wild zwijn (Sus scrofa, geïntroduceerd), Javaans hert (Cervus timorensis, geïntroduceerd), de knaagdieren Pacifische rat (Rattus exulans, geïntroduceerd), zwarte rat (Rattus rattus, geïntroduceerd) en Rattus morotaiensis. Verder de klimbuideldieren Phalanger ornatus en de suikereekhoorn (Petaurus breviceps) en de volgende soorten vleermuizen: Dobsonia crenulata, Eonycteris spelaea, Macroglossus minimus, Nyctimene albiventer, Pteropus caniceps, Pteropus conspicillatus, Pteropus hypomelanus, Pteropus personatus, Rousettus amplexicaudatus, Syconycteris carolinae, Emballonura nigrescens, Emballonura raffrayana, Saccolaimus saccolaimus, Taphozous melanopogon, Aselliscus tricuspidatus, Hipposideros ater, Hipposideros diadema, Hipposideros papua, Rhinolophus euryotis, Kerivoula picta, Miniopterus schreibersii, Myotis adversus, Myotis ater en Mormopterus beccarii.
Halmahera

Halmahera (dawniej: Djailolo, Jailolo, Jilolo, Gilolo) – wyspa w Indonezji, największa w archipelagu Moluki. Leży w północnej części Moluków (prowincja Moluki Północne); oblewana przez: Morze Moluckie (od zachodu), Morze Seram (od południa), Morze Halmahera (od południowego wschodu) oraz Ocean Spokojny (od wschodu i północy). Oddzielona cieśniną Morotai od wyspy Morotai, cieśniną Patinti od wyspy Bacan; cieśniną Jailolo od wyspy Gebe; otoczona wieloma mniejszymi wyspami. Halmahera ma nieregularny, rozczłonkowany kształt, na który składają się cztery półwyspy. Powierzchnia (według różnych źródeł) wynosi 17 780 km² lub 18 039,6 km²; długość linii brzegowej 1607,2 km; linia brzegowa bardzo dobrze rozwinięta, z trzema wielkimi zatokami (Kao, Buli i Weda) i wieloma mniejszymi; powierzchnia górzysta (Gunung Gamkunoro lub Gamkonora 1635 m n.p.m.), na wybrzeżach wąskie niziny; klimat równikowy wilgotny, roczna suma opadów 2000–2500 mm; porośnięta lasem równikowym, występują także drzewa iglaste. Populacja wyspy wynosi ok. 180 tys. mieszkańców, jest silnie zróżnicowana etnolingwistycznie. Część grup etnicznych (m.in. Buli, Patani, Maba) to użytkownicy języków austronezyjskich, inne zaś (np. Galela, Tobelo, Sahu, Ternate) posługują się językami spoza tej rodziny. Regionalna lingua franca to malajski Moluków Północnych, w użyciu jest też język indonezyjski. 80% – muzułmanie, 20% – chrześcijanie. W latach 1999–2000 na wyspie miał miejsce krwawy konflikt między muzułmanami a chrześcijanami, który pochłonął tysiące ofiar. Uprawa ryżu, kukurydzy, sagowca, kawowca, palmy kokosowej, kauczukowca; eksploatacja lasów; wydobycie złota, rud niklu i kobaltu; rybołówstwo; turystyka. Główne miasta: Tobelo, Kao, Jailolo, Sofifi (nowo budowane jako stolica prowincji). Od 1683 r. pod wpływem Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, w latach 1810–1814 należała do Brytyjczyków. W czasie II wojny światowej okupowana przez Japończyków, ważna baza japońskiego lotnictwa i floty (w zatoce Kao). Zobacz też ludy północnohalmaherskie języki północnohalmaherskie języki południowohalmaherskie Sułtanat Jailolo Przypisy Bibliografia Maluku Islands and Papua (North Maluku), [w:] IemI. Brown IemI. (red.), The Territories of Indonesia, London–New York: Routledge, 2009, s. 175–182, DOI: 10.4324/9780203403013, ISBN 978-1-857-43215-2, ISBN 978-0-203-40301-3, ISBN 978-1-135-35541-8, OCLC 881430426 [dostęp 2024-10-02] (ang.). Linki zewnętrzne Zdjęcie satelitarne z Google Maps
Halmaera

Halmaera ou Gilolo (Halmahera, Gilolo ou Jilolo, em indonésio) é a maior das Ilhas Molucas, na Indonésia. Integrante da província indonésia das Molucas do Norte, a ilha possui uma área de cerca de 17780 km² e uma população (dados de 2010) de 449938 habitantes, dos quais cerca de 60% são de religião muçulmana e 40% cristã. Houve entre 1999 e 2000 violentos confrontos entre habitantes por questões religiosas. Uma das principais riquezas é a existência de minas de ouro. Grande parte da superfície está classificada como reserva natural. Notas
Хальмахера (остров)

Хальмахе́ра, (устар. Джайло́ло, Джилоло,, Гальмагера, Галмагейра) (индон. Pulau Halmahera) — остров в Малайском архипелаге, крупнейший из Молуккских островов, принадлежит Индонезии. Этимология Название острова происходит из малайских языков, в переводе значит «большая земля». Наименованию острову дали местные жители близлежащих, меньших по размеру островов. География Площадь 17 780 км². Относится к северным Моллукским островам. Административно относится к провинции Северное Малуку. Рельеф острова гористый (высота до 1560 м — действующий вулкан Гамконора). На острове также находятся действующие вулканы Дуконо в северной и Ибу в северо-западной части острова. Климат экваториальный. В течение всего года температура на побережье 25-28 °C, осадков 2000-3000 мм в год. Вечнозелёные леса. В центральной и северо-восточной части острова расположен крупный национальный парк Акетаджаве-Лолобата. История Благосостояние редконаселённой Хальмахеры долгое время зависело от островов Тернате и Тидоре, расположенных к западу. На этих островах существовали влиятельные королевства до прихода туда Голландской Ост-Индской компании, которая колонизировала весь архипелаг. Во время Второй мировой войны на Хальмахере находилась японская военная база. В 1999 и 2000 на Хальмахере были ожесточенные столкновения между христианами и мусульманами. В религиозном конфликте погибли тысячи людей. Население Население (в 1995 г.) 162 728 жителей. Население примерно поровну поделено на мусульман и христиан (по другим данным 80 % мусульман и 20 % христиан). Коренные жители говорят на папуасских (Северохальмахерские языки) и австронезийских языках (Южнохальмахерско-западноновогвинейские языки). Экономика Тропическое земледелие, плантации кокосовой пальмы. Добыча золота, никеля (промышленная площадка в заливе Веда) и кобальта. Литература Джайло́ло (Хальмахера) // Демосфен — Докембрий. — М. : Советская энциклопедия, 1952. — С. 200. — (Большая советская энциклопедия : [в 51 т.] / гл. ред. Б. А. Введенский ; 1949—1958, т. 14). Примечания
Халмахера

Халмахера (индон. Halmahera) је индонезијско острво површине 17.780 km² у провинцији Малуку Утара. Највеће је острво у групи Молучких острва. На острву живи 180.000 људи, што даје густину становништва од свега 10 становника по километру квадратном. Стога на острву не постоје већа насеља. Становништво се бави узгајањем пиринча, кафе, какаоа и шећерне трске. На Халмахери постоји и експлоатација злата.
Halmahera

Halmaheraön (indonesiska Pulau Halmahera, även Jilolo och Djailolo, tidigare Gilolo Eiland) är en ö i Maluku Utaraprovinsen i Indonesien i västra Stilla havet. Geografi Halmahera är den största ön i Moluckerna och ligger cirka 2 500 km nordöst om Jakarta och cirka 20 km öster om huvudön Ternate. Ön har en yta på cirka 18 000 km² och täcks till stora delar av tropisk regnskog. Halmahera har cirka 170 000 invånare.[källa behövs] Huvudorten heter Tobelo[källa behövs] och ligger på öns nordöstra del. Den högsta punkten är Gunung Gamkonora vars topp ligger på cirka 1 635 m ö.h. Förvaltningsmässigt omfattar ön 4 "kabupaten" (distrikt): Halmahera Barat (Västra Halmahera), huvudort Jailolo Halmahera Tengah (Mellersta Halmahera), huvudort Soasiu på Tidore Halmahera Timur (Östra Halmahera), huvudort Maba Halmahera Utara (Norra Halmahera), huvudort Tobelo. I distriktet ingår även en rad småöar utanför norra kusten som Doi och Dagasuli samt Morotaiön. Ön har en flygplats, Galela Gamarmalamu Airport (flygplatskod "GLX"), nordväst om Tobelo för lokalt flyg. Historia Halmaheraön beboddes troligen av melanesier redan cirka 1500 f Kr. Ön var känd av såväl portugiser som spanjorer sedan 1525. Holländare anlände 1660 och ön hamnade under Vereenigde Oostindische Compagnie (Holländska Ostindiska Kompaniet). Halmahera underställdes då periodvis sultanen på Ternate och Tidore. Nederländerna behöll kontrollen över ön, förutom en kort tid under andra världskriget då området ockuperades av Japan, fram till Indonesiens självständighet 1949. Halmahera har guldfyndigheter som sedan februari 2004 utvinns i Toguraci-gruvan. Planer finns för att flytta provinsens administrativa huvudort Ternate till Sofifi på centrala Halmahera.[källa behövs] Referenser Externa länkar Om Halmahera Indonesiska turistbyrån om Halmahera Bilder från Halmahera Karta över Halmahera
Хальмахера

Хальмахера, Гальмагера (індонез. Pulau Halmahera) — острів у Малайському архіпелазі, найбільший з Молуккських островів, належить Індонезії. Географія Площа 17 780 км². Гірський рельєф (висота до 1635 м — діючий вулкан Гамкуноро). На острові також є діючі вулкани Дуконя в північній і Ібу в північно-західній частині острова. Клімат екваторіальний. Протягом усього року температура на узбережжі 25-28 ° C, опадів 2000-3000 мм на рік. Вічнозелені ліси. Історія Добробут малозаселеного острова Хальмахера тривалий час залежав від островів Тернате та Тідоре, розташованих на захід. На цих островах існували впливові королівства до приходу туди Голландської Ост-Індської компанії, яка колонізувала весь архіпелаг. Під час Другої світової війни на Хальмахері була японська військова база. У 1999 і 2000 роках на острові Хальмахера були запеклі зіткнення між християнами та мусульманами. У релігійному конфлікті загинули тисячі людей. Населення Населення становить близько 180 000 осіб (2005). Економіка Тропічне землеробство, плантації кокосової пальми. Добування золота, нікелю та кобальту. Примітки Література Атлас світу / голов. ред. І. С. Руденко ; зав. ред. В. В. Радченко ; відп. ред. О. В. Вакуленко. — К. : ДНВП «Картографія», 2005. — 336 с. — ISBN 9666315467. Посилання Історія острова Хальмахера (англ.)
Panjang

Panjang (indonesisch Pulau Panjang) ist eine der indonesischen Gorominseln, die zu den Molukken gehören. Geographie Panjang ist die kleinste der Gorominseln und liegt im Nordwesten der Inselgruppe. Östlich liegt die Insel Gorom, südlich die Nachbarinsel Manawoka. Weiter südlich befinden sich die Watubela-Inseln und ungefähr 40 km nordwestlich Seram mit ein paar ihr vorgelagerten, kleinen Inseln. Auf Panjang befindet sich der Ort Wisalem. Die Insel bildet den Desa (Dorf) Pulau Panjang mit 1.913 Einwohnern. Als Teil des Subdistrikts (Kecamatan) Pulau Gorom gehört Panjang zum Regierungsbezirk (Kabupaten) Ostseram (Seram Bagian Timur) der Provinz Maluku. Bevölkerung Traditionell wird auf Panjang die austronesische Sprache Geser-Gorom gesprochen, das auch an der Südostspitze Serams und den kleinen Inseln zwischen Seram und den Gorominseln gesprochen wird. Einzelnachweise
Panjang

Panjang is een eiland in de Molukken in Indonesië. Het is 20 km² groot en steekt nauwelijks boven de zeespiegel uit. Er komen slechts twee zoogdieren voor, de koeskoes Spilocuscus maculatus, die waarschijnlijk lang geleden geïntroduceerd is, en de vleermuis Pteropus chrysoproctus. In het Indonesisch wordt het eiland Pulau Panjang genoemd, wat "lang eiland" betekent. "Pulau" betekent "eiland" en "panjang" betekent "lang". Panjang ligt voor de kust van Fak-Fak en was een uitkijkpunt naar de rest van de Molukken. De toenmalige Nederlandse militairen hadden daar op het zuidelijkste punt een schietschijf. Aan de westzijde is een zeer mooi strand. Er staat een vakantie onderkomen. Wordt in de weekeinden gebruikt door welgestelde Fak-fak ers. Aan de oostzijde zeer gevaarlijke stromingen. Deze kant wordt gebruikt door Japanse fabrieksschepen om de door Koreaanse vissers aangevoerde vis te verwerken. Er leven ook herten en wilde zwijnen.
Manawoka

Manawoka (indonesisch Pulau Manawoka) ist eine der indonesischen Gorominseln, die zu den Molukken gehören. Geographie Manawoka liegt im Südwesten der Inselgruppe. Östlich liegt die Insel Gorom, nordwestlich die Nachbarinsel Panjang. Weiter nordwestlich befinden sich Seram und ein paar ihr vorgelagerte, kleine Inseln und südlich die Watubela-Inseln. Auf Manawoka befinden sich die Orte Arbau im Norden, Amar, Derra und schließlich Nama im Süden. Als Teil des Subdistrikts (Kecamatan) Pulau Gorom gehört Manawoka zum Regierungsbezirk (Kabupaten) Ostseram (Seram Bagian Timur) der Provinz Maluku. Bevölkerung Traditionell wird auf Manawoka die austronesische Sprache Geser-Gorom gesprochen, das auch an der Südostspitze Serams und den kleinen Inseln zwischen Seram und den Gorominseln gesprochen wird. Einzelnachweise
Manawoka

Manawoka är en ö i Indonesien. Den ligger i provinsen Moluckerna, i den östra delen av landet, 2 700 km öster om huvudstaden Jakarta. Arean är 52 kvadratkilometer. Terrängen på Manawoka är lite kuperad. Öns högsta punkt är 338 meter över havet. Den sträcker sig 11,7 kilometer i nord-sydlig riktning, och 14,6 kilometer i öst-västlig riktning. I omgivningarna runt Manawoka växer i huvudsak städsegrön lövskog. Kommentarer Källor
Geser (eiland)

Geser, ook Gisser, is een eiland in de Molukken. Het is een atol tussen Seram en Goram. Op Geser wordt het Geser-Gorom gesproken. De bevolking is overwegend islamitisch, maar kent ook een Chinese minderheid. Geser heeft een natuurlijke haven en is al eeuwen een handelspost. Het fungeerde als een regionaal centrum voor redistributie van goederen, met name voor Zuid-Seram. Het eiland is voor de productie van groenten sterk afhankelijk van het nabijgelegen Seram Laut. Tot 1768 werd het gebied indirect bestuurd, via de sultan van Tidore. Het was de bedoeling er in 1785 een fort te bouwen, maar dat kwam er aanvankelijk nog niet van. Wel nam in de eerste helft van de 19e eeuw het aantal bezoeken van Nederlandse bestuurders toe. Op 29 april 1824 werd Geser een onderdeel van de residentie Banda, en in 1850 werd op Geser een bestuurspost gevestigd. Het was een stapelplaats voor de zuidoostelijke archipel, waar door Boeginezen textiel (vanuit Makassar en Singapore), koper vanuit Bali, en rijst, vuurwapens, zilver en grote hoeveelheden opium werden aangevoerd. Het aantal Chinezen op het eiland nam toe, er vestigden zich ook Arabische en Europese handelaren, en omdat er steeds vaker stoomschepen aanlegden, werd er in 1874 een regeringsdepot voor steenkool gevestigd. Handelaren uit Geser kochten producten op de westkust van Nieuw-Guinea en vervoerden die naar Kilwaru, in ruil voor kleding, sago en opium. De im- en exporthandel van Geser beliep een miljoen gulden per jaar. Toen in 1888 Banda van residentie werd gedegradeerd tot bestuursafdeling, werd Geser, dat aanvankelijk onder het bestuur van Kilwaru viel, een onderdeel van de afdeling Banda van de residentie Amboina. Aan het eind van de 19e eeuw werd op Geser een klein Nederlands garnizoen gevestigd. Knijpkatten De vader van de Nederlandse journalist Theodor Holman was vlak na de Tweede Wereldoorlog assistent-resident op Geser. Hij liet uit Nederland dertig knijpkatten komen zodat de plaatselijke agenten bij hun nachtelijke patrouilles over een betrouwbare lichtbron beschikten. Het gevolg was echter dat de misdaad er sterk toenam, zodat Holman sr. de knijpkatten maar weer innam.
Pulau Geser

Pulau Geser är en ö i Indonesien. Den ligger i den östra delen av landet, 2 700 km öster om huvudstaden Jakarta. Arean är 0,83 kvadratkilometer. Terrängen på Pulau Geser är mycket platt. Öns högsta punkt är 11 meter över havet. Den sträcker sig 1,1 kilometer i nord-sydlig riktning, och 1,0 kilometer i öst-västlig riktning. Kommentarer Källor
Jos Orno Imsula Airport

Jos Orno Imsula Airport (Indonesian: Bandar Udara Jos Orno Imsula) (IATA: JIO, ICAO: WAPM) is a domestic airport serving Tiakur, the capital of Southwest Maluku Regency, Maluku, Indonesia. The airport is located on Moa Island and is operated by the Technical Implementation Unit of the Directorate General of Civil Aviation. History Construction of the airport began in 2011 with funding from the national government for the runway and terminal facilities. Southwest Maluku Regency Government provide additional funding in 2012 and 2013 to help complete the project. A test landing was carried out in November 2014. Local officials stated that minor construction issues had been fixed and expected the airport to begin operations by the end of 2014 or early 2015. On 19 December 2014, Minister of Transportation Ignasius Jonan officially opened Jos Orno Imsula Airport as one of several new airports inaugurated across Indonesia. The airport was named after Jos Orno Imsula, the wife of Southwest Maluku Regent Barnabas Orno, who died in 2013. The name was opposed by some local residents and politicians. In June 2015, the airport underwent operational trials using Aviastar aircraft. In the same year, the Ministry of Transportation funded a project to extend the runway from 1,150 metres to 1,200 metres and widen it from 23 metres to 30 metres, allowing ATR 42 aircraft to use the airport. In November 2016, Trigana Air opened scheduled services between Ambon and Tiakur using ATR 42 aircraft. In January 2021, SAM Air began operating pioneer flights linking Tiakur to Ambon and Saumlaki. Airlines and destinations The following destinations are served from Jos Orno Imsula Airport: References
Aeroportul Jos Orno Imsula

Aeroportul Jos Orno Imsula (IATA: JIO) este un aeroport din Tiakur⁠(d), Moa⁠(d), Maluku Barat Daya⁠(d), Maluku⁠(d), Indonezia. Situat la o altitudine de 4 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Pulau Kaimeer

Pulau Kaimeer (indonesiska: Pulau Kaimer) är en ö i Indonesien. Den ligger i provinsen Moluckerna, i den östra delen av landet, 2 800 km öster om huvudstaden Jakarta. Arean är 3,5 kvadratkilometer. Terrängen på Pulau Kaimeer är platt. Öns högsta punkt är 133 meter över havet. Den sträcker sig 3,5 kilometer i nord-sydlig riktning, och 1,6 kilometer i öst-västlig riktning. Kommentarer Källor
Aeroportul Emalamo

Aeroportul Emalamo (IATA: SQN, ICAO: WAPN) este un aeroport din Sanana⁠(d), Kepulauan Sula⁠(d), Maluku Utara⁠(d), Indonezia. Situat la o altitudine de 2 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Sanana (flygplats)

Sanana är en flygplats i Indonesien. Den ligger i den östra delen av landet, 2 200 km öster om huvudstaden Jakarta. Sanana ligger 2 meter över havet. Terrängen runt Sanana är huvudsakligen kuperad, men den allra närmaste omgivningen är varierad. Havet är nära Sanana åt sydost. Kommentarer Källor
Gamar Malamo Airport

Gamar Malamo Airport (Indonesian: Bandar Udara Gamar Malamo) (IATA: GLX, ICAO: WAEG) is a domestic airport serving the Galela area in North Halmahera Regency, North Maluku, Indonesia. It is operated by the Technical Implementation Unit of the Directorate General of Civil Aviation. The airport is located in Dukolamo village, West Galela District, approximately 6 km (3.7 mi) from Galela and about 25 km (16 mi) from Tobelo, the capital of North Halmahera Regency. History Gamar Malamo Airport was constructed during the Five-Year Development Plans (Repelita I) period as one of several pioneer airports built in Maluku to improve accessibility in remote areas. The airport initially had a runway measuring 750 x 23 metres. By 2018, the runway had been extended to 1,400 x 30 metres, while the apron remained 40 x 60 metres. Historically, the airport was served by Merpati Nusantara Airlines on the Ternate–Galela route using DHC-6 Twin Otter aircraft with three flights per week. In 2025, airport authorities stated that regular Galela–Manado and pioneer Galela–Ternate services were not operating. The airport nevertheless remained open and available for aircraft operations. Terminals and facilities The airport has one terminal for passengers departing from or arriving into the airport. References
Aeroportul Garmalamo

Aeroportul Garmalamo (IATA: GLX, ICAO: WAEG) este un aeroport din Maluku Utara⁠(d), Indonezia ce deservește zona Galela⁠(d)​. Situat la o altitudine de 8 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Galela Gamarmalamu Airport

Galela Gamarmalamu Airport är en flygplats i Indonesien. Den ligger i provinsen Maluku Utara, i den nordöstra delen av landet, 2 500 km öster om huvudstaden Jakarta. Galela Gamarmalamu Airport ligger 8 meter över havet. Den ligger vid sjön Danau Galela. Terrängen runt Galela Gamarmalamu Airport är kuperad åt nordväst, men åt sydost är den platt. Runt Galela Gamarmalamu Airport är det mycket glesbefolkat, med 7 invånare per kvadratkilometer. I omgivningarna runt Galela Gamarmalamu Airport växer i huvudsak städsegrön lövskog. Kommentarer Källor
Aeroportul Olilit-Saumlaki

Aeroportul Olilit-Saumlaki (IATA: SXK, ICAO: WAPS) este un aeroport din Wertamrian⁠(d), Kepulauan Tanimbar⁠(d), Maluku⁠(d), Indonezia ce deservește zona Saumlaki⁠(d)​. A fost numit după Mathilda Batlayeri⁠(d). Situat la o altitudine de 24 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Olilit-Saumlaki Airport

Olilit-Saumlaki Airport är en flygplats i Indonesien. Den ligger i provinsen Moluckerna, i den östra delen av landet, 2 700 km öster om huvudstaden Jakarta. Olilit-Saumlaki Airport ligger 24 meter över havet. Den ligger på ön Pulau Yamdena. Terrängen runt Olilit-Saumlaki Airport är platt. Havet är nära Olilit-Saumlaki Airport åt sydväst. Kommentarer Källor