NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Gelora Bung Tomo-stadion

Het Gelora Bung Tomo-stadion is een multifunctioneel (voetbal)stadion in Surabaya, Oost-Java, Indonesië. Het stadion maakt deel uit van het Surabaya sportcomplex en is geopend op 6 augustus 2010. Het stadion heeft een capaciteit van 80.000 personen maximum.
Stadion Gelora Bung Tomo

Stadion Gelora Bung Tomo – wielofunkcyjny stadion w Surabai, w Indonezji. Został otwarty w 2010 roku. Obiekt posiada dwupoziomowe, wysokie trybuny otaczające boisko oraz bieżnię lekkoatletyczną, których pojemność wynosi 50 000 widzów. Trybuny wzdłuż boiska są zadaszone. Na większej części widowni brak jest krzesełek, które znajdują się jedynie w centralnej części zachodniej trybuny. Na arenie swoje mecze rozgrywa drużyna Persebaya Surabaja, która przed otwarciem nowego obiektu grała na stadionie Gelora 10 November. Przypisy
Estádio Gelora Bung Tomo

O Estádio Gelora Bung Tomo (em indonésio: Stadion Gelora Bung Tomo) é um estádio multiuso localizado na cidade de Surabaia, na Indonésia, inaugurado em 6 de agosto de 2010. Utilizado principalmente para competições de futebol, é a casa onde o Persebaya Surabaya manda seus jogos oficiais por competições nacionais e continentais. Atualmente, sua capacidade máxima é de 50 000 espectadores. Referências
Pulau Dua Timur

Pulau Dua Timur är en ö i Indonesien. Den ligger i provinsen Jakarta, i den västra delen av landet, 100 km norr om huvudstaden Jakarta. Arean är 0,21 kvadratkilometer. Terrängen på Pulau Dua Timur är platt. Öns högsta punkt är 10 meter över havet. Den sträcker sig 0,5 kilometer i nord-sydlig riktning, och 0,6 kilometer i öst-västlig riktning. Kommentarer Källor
Klenteng Sam Po Kong

Klenteng Sam Po Kong is een grote Chinese tempel in Semarang, Indonesië. In deze tempel wordt de zeevaarder Zheng He uit de Ming-dynastie herinnerd. Zheng He was een moslim, maar door de volgers van de Chinese volksreligie wordt hij als een god aanbeden. Chinese Indonesiërs komen naar de tempel om te bidden en om te offeren aan Zheng He. Ook wordt het door velen als bedevaartsplaats gezien. Bij de tempel is ook een stenen grot te vinden die de naam 三保洞 draagt. Tijdens een van de zeereizen van Zheng He kwam hij aan in Semarang. Hij liet hier een moskee bouwen, verspreide de islamitische leer en leerde de lokale bevolking om bepaalde gewassen te verbouwen. De moskee is nu een tempel geworden. In 1879 werd het gebied gekocht door Oei Tjie Sien, zoon van Oei Tiong Ham, en in 1937 werd de processie/religieuze optocht opnieuw jaarlijks gehouden. Externe links Foto's van de tempel Foto's van de tempel
Mal Kelapa Gading

Summarecon Mall Kelapa Gading (formerly Kelapa Gading Plaza and Mal Kelapa Gading) is a shopping and entertainment center located in Kelapa Gading, Jakarta, Indonesia. It is one of the largest shopping malls in Indonesia. History Mall Kelapa Gading comprises several parts Mall Kelapa Gading 1,2,3,5, La Piazza and Gading Food City (Gafoy). Mal Kelapa Gading opened in 1990, then known as Kelapa Gading Plaza. The mall was expanded in 1995. On April 10, 2003, it was expanded again to the size of 130,000 m2 and a total of 600 stores. Gafoy In 2024, a new extension of Mall Kelapa Gading called Gafoy opened, taking up what used to be Gading Food City. Gafoy is a lifestyle center in between Mall Kelapa Gading 1 and La Piazza with restaurants being most of the tenants. Gafoy occupies an area of roughly 11,000 square meters. Ownership The shopping centre is owned and operated by PT Summarecon Agung Tbk., a property company listed on the Indonesia Stock Exchange. Structure Mal Kelapa Gading has a total gross area of 130,000 m2 on three floors. There are 600 tenants, 30 fashion boutiques, a 6,000 m2 food court, three cinemas and several other entertainment facilities. Mal Kelapa Gading is organized by sections. There are section for clothing (The Catwalk), a teenage shopping area (Fashion Hub), wedding shopping area (Bridal World), a kids' education and entertainment facility (Safari edutainment). It has 2 food sections, with cafés in the Gourmet Walk and a 6000 m2 food court in Food Temptation. The mall complex includes La Piazza, a structure dedicated to restaurants and cafés. The mall also has entertainment facilities, including a Cinema XXI, 3 Timezone games gallery and a 24-lane bowling Viva bowling alley. See also List of shopping malls in Indonesia Kelapa Gading References
Hilton Bandung

Het Hilton Bandung is een hotel in Bandung in de Indonesische provincie West-Java in Indonesië. Het hotel bevindt zich in het stadscentrum van Bandung, aan de zuidkant van het Kebun Kawung plein dicht bij veel eet- en entertainmentgelegenheden. Het Hilton Bandung heeft vier restaurants en bars, het Caffe Cino, de Fresco Italian, het Purnawarman Restaurant en de Magma lounge.
Pulau Lancang Kecil

Pulau Lancang Kecil är en ö i Indonesien. Den ligger i provinsen Jakarta, i den västra delen av landet, 40 km nordväst om huvudstaden Jakarta. Arean är 0,20 kvadratkilometer. Terrängen på Pulau Lancang Kecil är mycket platt. Den sträcker sig 0,5 kilometer i nord-sydlig riktning, och 0,6 kilometer i öst-västlig riktning. Kommentarer Källor
Jardín Botánico Purwodadi

El Jardín Botánico Purwodadi (en indonesio: Kebun Raya Purwodadi), es un jardín botánico de 85 hectáreas de extensión que se encuentra en Lawang, Java, Indonesia. Es miembro del BGCI, presentando trabajos para la «International Agenda for Botanic Gardens in Conservation», su código de identificación internacional es BO(P). Localización « Kebun Raya Purwodadi » , PO Box 5, Lawang 65201, Este de Java, Indonesia. Teléfono: Lawang 46 Longitud : S Latitud : E Altitud : 300 m s. n. m. Promedio anual de lluvias: 2366 mm Temperatura media anual : oscila entre 22° a 23 °C Historia El jardín botánico Purwodadi, fue fundado en 1941, en tiempos de la colonia neerlandesa, por el Dr. D. F. van Slooten, poco antes de la irrupción de los japoneses, siendo una subsección de pruebas dependiente del jardín botánico más grande e importante de Kebun Raya Bogor. En 1954, las colecciones fueron sistematizadas y divididas en zonas, y desde 1980 una reestructuración parcial las agrupó en familias de plantas. Actualmente, este jardín ocupa unas 85 hectáreas en el pie de la montaña, exhibiendo flora tropical propia del este de Java. El Kebun Raya Purwodadi es uno de los cuatro Kebun Raya Indonesia, que son parte integrante del Instituto de las Ciencias de Indonesia, los otros tres jardines botánicos restantes son: Kebun Raya Bogor, Kebun Raya Cibodas y Kebun Raya Bali. Colecciones El jardín botánico Purwodadi contabiliza un total de 11,413 especímenes cultivados, representando 2,598 especies Entre sus colecciones hay: Orchidaceae, con unas 531 especies, Jengibres con unas 44 especies, Plantas de la familia Musaceae Colección de helechos Plantas tolerantes de la sequía del este de Java Plantas nativas de Indonesia Bosque preservado de vegetación natural de la zona Herbario Actividades Programas de conservación Programa de mejora de características de plantas medicinales Programas de conservación Ex Situ Programas de reintroducción de especies Programas de Ecología Programas educativos Exploración Horticultura Véase también Belvedere Gazebo Kiosko Pabellón Folly Sala Templete Enlaces externos Indonesische botanische tuinen Botanische tuin Purwodadi Página del Kebun Raya Purwodadi en el BGCI
Jardin botanique de Purwodadi

Le jardin botanique de Purwodadi (indonésien : Kebun Raya Purwodadi) est un jardin botanique indonésien situé dans le kabupaten de Pasuruan, Java oriental, entre Malang et Surabaya. Il est reconnu par le Botanic Gardens Conservation International. Histoire Il fut fondé en 1941 comme une branche du jardin botanique de Bogor et dans un but de recherche. Ce ne fut qu'à partir de 1954 qu'il fut aussi jardin botanique, la classification d'Engler y étant appliquée à partir des années 1980. Caractéristiques Situé à une altitude de 300 mètres, la moyenne de pluie annuelle est de 2366 mm. Le jardin, d'une superficie de 85 hectares, comprend 448 mètres carrés de serres. Il est ouvert au public, vend des graines et des plantes, comprend un herbarium et un arboretum Il est aujourd'hui géré par l'Institut indonésien des sciences. Collections On peut y trouver des Browneas, des Cassias, des Sennas (Senna siamea), des Saracas, des Pterocarpus indicus, des Acacia auriculiformis, des Peltophorum pterocarpum, des Parkia timoriana, des palmiers (dont celui endémique à l'Indonésie, des orchidées, des fougères, des Chrysopogons, de la sambong, du bambou et de la pomme-chien. Galerie Notes et références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Purwodadi Botanical Garden » (voir la liste des auteurs). Portail de l’Indonésie Portail de la botanique Portail de la conservation de la nature
Kebun Raya Purwodadi

De Kebun Raya Purwodadi (letterlijk "Grote tuin van Purwodadi") is een hortus botanicus in Oost-Java - Indonesië. Geschiedenis De tuin werd in 1941, nog juist in de koloniale tijd en voor de inval van de Japanners, gesticht door Dr. D.F. van Slooten en was bedoeld als proefstation en onderafdeling van de grote hortus in Buitenzorg (thans de Kebun Raya Bogor). Vanaf 1954 werd de collectie gesystematiseerd en in perken verdeeld, vanaf 1980 volgde een gedeeltelijke herverdeling naar plantenfamilies. Ligging De hortus is gelegen op de hellingen van de berg Arjuna, aan de weg tussen de Oost-Javaanse steden Malang en Soerabaja op een hoogte van 300 m, in het onderdistrict Purwodadi. Hij beslaat een oppervlakte van ca. 85 ha. Het terrein is deels vlak, deels golvend. Status en functie Status De Kebun Raya Purwodadi is thans een van de vier botanische tuinen van Indonesië, die alle ressorteren onder het Indonesisch Instituut van Wetenschappen, afdeling Biologie. De belangrijkste hortus is Kebun Raya Bogor, de andere drie zijn daar onderafdelingen van. Naast de Kebun Raya Purwodadi zijn dat de Kebun Raya Cibodas op West-Java en de Kebun Raya Bali op Bedugul, Bali. De botanische tuin is aangesloten bij Botanic Gardens Conservation International, een non-profitorganisatie die botanische tuinen samen wil brengen in een wereldwijd samenwerkend netwerk om te komen tot het behoud van de biodiversiteit van planten. Functie Gelegen in een gebied waar per jaar gemiddeld 2366 mm regen valt en waar de temperatuur varieert van 22° tot 23° C, richt de tuin zich voornamelijk op de (tropische) flora van de droge laagvlakten, en dan vooral op planten van economisch en botanisch belang. Die flora wordt geïnventariseerd, onderzocht en geconserveerd. Daarnaast heeft de tuin een educatieve en een recreatieve functie. Externe links Indonesische botanische tuinen Botanische tuin Purwodadi
Vivo Energy

Vivo Energy is a British downstream petroleum company with its headquarters in London. It maintains subsidiaries and operations in 23 countries across Africa that encompass the supply, storage, distribution, and retail of a range of petroleum products. Vivo Energy is a Shell and Engen Petroleum licensee and sources, distributes, markets and supplies fuels and lubricants. It was listed on the London Stock Exchange and the Johannesburg Stock Exchange and was a constituent of the FTSE 250 Index and of the JSE All Share Index until it was acquired by Vitol Group in July 2022. History Vivo Energy was established in 2011, as a partnership between Vitol Group, a Swiss-based Dutch-owned multinational energy and commodity trading company, and Helios Investment Partners, a United Kingdom-based private equity firm, with the objective to purchase majority shares in the downstream fuels business of Shell in Africa for approximately $1 billion. Cape Verde, Senegal, Madagascar, Mali, Mauritius, Morocco, Tunisia joined Vivo Energy in December 2011. They were followed by Burkina Faso, Côte d'Ivoire, Guinea in February 2012; Botswana and Namibia in October 2012; Kenya in November 2012; Uganda in February 2013, Ghana in August 2013 and Mozambique in August 2013. Vivo Energy had its initial public offering in May 2018 that saw its shares listed on the London Stock Exchange with a secondary listing on the Johannesburg Stock Exchange. This IPO was the largest in the LSE in 2018 and saw the founding shareholders, Vitol and Helios, raise GBP 548 million. Until spring 2019 Vivo Energy was a Shell licensee operating in 16 African markets: Botswana, Burkina Faso, Cape Verde, Ghana, Guinea, Ivory Coast, Kenya, Madagascar, Mali, Mauritius, Morocco, Mozambique, Namibia, Senegal, Tunisia and Uganda. However, in March 2019, Vivo Energy completed a transaction with Engen Petroleum, adding eight new countries and 230 Engen-branded service stations to its network. The new markets for Vivo Energy were Gabon, Malawi, Mozambique, Réunion, Rwanda, Tanzania, Zambia and Zimbabwe; accordingly Vivo operates in 23 countries. In July 2022, Vitol Group secured approval from the relevant regulatory and anti-trust bodies to acquire the company. In October 2023, Vivo Energy acquired the liquid petroleum gas company, Somagaz, which operates in the Indian Ocean. Operations As of 31 December 2021, the company operates 2,463 service stations across its markets. References External links Official site
Vivo Energy

Vivo Energy (nom complet : Vivo Energy Investments BV) est une société néerlandaise de production, distribution et commercialisation de produits pétroliers. Elle est titulaire exclusive de la licence pour la production, la commercialisation des produits Shell en Afrique. Elle opère en 2016 dans seize pays africains : Botswana, Burkina Faso, Cap-Vert, Côte d’Ivoire, Ghana, Guinée, Île Maurice, Kenya, Madagascar, Mali, Maroc, Namibie, Ouganda, Sénégal et Tunisie. Histoire Vivo Energy est créé en 2011, en tant que partenariat entre Vitol Group, une société multinationale néerlandaise de négoce d'énergie et de matières premières basée en Suisse, et Helios Investment Partners, une société de capital-investissement basée au Royaume-Uni, dans le but d'acquérir des actions majoritaires dans l'activité carburants en aval de Shell en Afrique pour environ 1 milliard de dollars[réf. souhaitée]. Le Cap-Vert, le Sénégal, Madagascar, le Mali, Maurice, le Maroc, la Tunisie rejoignent Vivo Energy en décembre 2011. Ils sont suivis par le Burkina Faso, la Côte d'Ivoire, la Guinée en février 2012 ; le Botswana et la Namibie en octobre 2012 ; le Kenya en novembre 2012 ; l'Ouganda en février 2013, le Ghana en août 2013 et le Mozambique en août 2013. Vivo Energy fait son offre publique initiale en mai 2018 qui a vu ses actions cotées à la Bourse de Londres avec une cotation secondaire à la Bourse de Johannesburg. Cette introduction en bourse était la plus importante du LSE en 2018 et a vu les actionnaires fondateurs, Vitol et Helios, lever 548 millions de livres sterling. Jusqu'au printemps 2019, Vivo Energy est un licencié Shell opérant sur 16 marchés africains : Botswana, Burkina Faso, Cap-Vert, Ghana, Guinée, Côte d'Ivoire, Kenya, Madagascar, Mali, Maurice, Maroc, Mozambique, Namibie, Sénégal, Tunisie et Ouganda. Cependant, en mars 2019, Vivo Energy a conclu une transaction avec Engen Petroleum, ajoutant huit nouveaux pays et 230 stations-service de marque Engen à son réseau. Les nouveaux marchés pour Vivo Energy étaient le Gabon, le Malawi, le Mozambique, la Réunion, le Rwanda, la Tanzanie, la Zambie et le Zimbabwe ; en conséquence, Vivo opère dans 23 pays[réf. souhaitée]. En juillet 2022, Vitol Group obtient l'approbation des organismes de réglementation et antitrust compétents pour acquérir la société. En octobre 2023 Vivo Energy rachète Somagaz. Activités Selon le classement établi en 2017 par le magazine français Jeune Afrique : Vivo Energy Maroc est classée 94e au niveau africain et 28e au niveau nord-africain Vivo Energy Côte d'Ivoire est classée 269e au niveau africain et 40e au niveau de l'Afrique de l'Ouest Vivo Energy Mauritius est classée 350 au niveau africain Vivo Energy Sénégal est classée 304e au niveau africain et 53e au niveau de l'Afrique de l'Ouest. Vivo Energy Burkina est classée 477e au niveau africain et 89e au niveau de l'Afrique de l'Ouest. Notes et références Liens externes Site officiel Portail des entreprises Portail de l’énergie Portail d’Amsterdam
Richeese Factory

Richeese Factory is an Indonesian fast food restaurant chain specializing in fried chicken served with cheese sauce. It is owned by PT Richeese Kuliner Indonesia, a subsidiary of Nabati Group. The chain was established in Bandung, Indonesia in 2011. History Richeese Factory opened its first restaurant on 8 February 2011 at Paris Van Java shopping mall in Bandung, West Java. It is operated by PT Richeese Kuliner Indonesia, part of Nabati Group. Its parent company, Nabati Group, was originally a snack manufacturer established as PT Nabati Jaya Indonesia, later renamed PT Kaldu Sari Nabati Indonesia in 2007. Locations Richeese Factory has a chain of stores in Indonesia, Malaysia and China. Indonesia As of 2024, the chain had 300 outlets across Indonesia. Malaysia In 2019, Richeese Factory Malaysia Sdn. Bhd. was established as a subsidiary of Nabati Group. On 4 February 2023, Richeese Factory opened its first outlet in Malaysia, located at the 1 Utama shopping mall in Bandar Utama. To support expansion in Malaysia, in November 2024 Indonesia’s export financing agency, LPEI, provided a financing facility. As of 2024, there are 57 outlets in Malaysia. China Nabati Group entered the Chinese market by establishing its subsidiary, Richeese (Guangzhou) Catering Management Co., Ltd., in July 2024 with headquarters in Nansha District, Guangzhou, and opening its first Richeese Factory outlet in Shenzhen on 28 August 2024. As of 2024, there are four outlets in China. Menu Richeese Factory is known for its fried chicken paired with melted cheese sauce and spicy barbecue sauce in varying level of spiciness. References
Tay Kak Sie Temple

Tay Kak Sie Temple (simplified Chinese: 大觉寺; traditional Chinese: 大覺寺; pinyin: Dà jué sì) is a Taoist temple located at Jalan Gang Lombok, Semarang. The temple was established in 1746. This was originally only to worship the goddess of mercy, Guan Yin. This pagoda later developed into a large temple which also worshipped many Taoist deities. Tay Kak Sie name written on the signboard at the entrance of a large temple, with the record year of the reign of Emperor Dao Guang (Too Kong in the Hokkien language) 1821-1850 of the Qing dynasty is a name that means "Temple of Supreme Consciousness". The temple features a replica of the ship of Navy Admiral Zheng He and his statue. List of deities Tay Kak Sie pagoda has a host of deities and the main deity is the goddess Kwan Im Pho Sat. Moreover, Tay Kak Sie temple is the largest temple (in the sense of many deities) in the city of Semarang. Deities worshiped in this temple include: Sam Koan Tay Te (三官大帝) Sam Po Hud (三寶佛：Sakia Mo Ni Hud, O Mi To Hud, Yo Su Hud) Thian Siang Seng Boo (天上聖母) / Tian Shang Sheng Mu Sam Po Tay Jin (Sam Po Kong) Cap Pwee Lo Han (十八羅漢) Po Seng Tay Te Seng Tay Te (保生大帝) Seng Hong Lo Ya Hong Lo Ya (城隍老爺) Kong Tik Cun Ong (廣澤尊王) Te Cong Po Sat (地藏菩薩) See also Kim Tek Ie Temple (金德院), Jakarta Vihara Bahtera Bhakti (安卒大伯公廟), Jakarta Boen Tek Bio (文德廟), Tangerang Sam Poo Kong (三保洞), Semarang Sanggar Agung (宏善堂), Surabaya Hoo Ann Kiong Temple (護安宮), Riau Ban Hin Kiong Temple (萬興宮), Manado Gunung Timur Temple (東嶽觀), Medan Satya Dharma Temple (保安宮), Bali References External links Tay Kak Sie – Semarang Archived 2010-05-24 at the Wayback Machine Klenteng Tay Kak Sie Semarang Kelenteng Tay Kak Sie Semarang
Temple de Tay Kak Sie

Le temple Tay Kak Sie (chinois simplifié : 大觉寺 ; chinois traditionnel : 大覺寺 ; pinyin : Dà jué sì) est un temple taoïste indonésien situé à Semarang, province de Java central. Originellement dédiée à la vénération de Guanyin, le temple célèbra ensuite d'autres divintés taoïstes (29) et a subi un important incendie en mars 2019. Vie du temple Avant que Gus Dur autorise les célébrations du Nouvel An chinois, seuls les grands temples comme le Tay Kak Sie le faisaient, et continuent de le faire, distribuant par exemple des enveloppes rouges (une forme traditionnelle de dons monétaires) aux plus âgés Divinités célébrées Sam Koan Tay Te Sam Po Hud : Bouddha, Bhaishajyaguru, Amitābha Thian Siang Seng Boo Sam Po Tay Jin Cap Pwee Lo Han Po Seng Tay Te Seng Hong Lo Ya Kong Tik Cun Ong Te Cong Po Sat On y trouve aussi une statue de Zheng He Galerie Articles connexes Temple de Vihara Bahtera Bhakti Vihara Dharma Bhakti Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Tay Kak Sie Temple » (voir la liste des auteurs). Portail de l’Indonésie Portail du taoïsme
Kelenteng Tay Kak Sie

Kelenteng Tay Kak Sie is een Chinese tempel in Semarang, Indonesië. Het ligt aan de Gang Lombok no. 62. De tempel werd in 1746 gebouwd en was oorspronkelijk alleen gebouwd om bodhisattva Guanyin te vereren. Later werd de tempel uitgebouwd en werden ook vele daoïstische goden vereerd. Goden en boeddhistische heiligen in deze tempel Sanguandadi Guanyin Sakyamuni Boeddha Amitabha Boeddha Bhaisajyaguru Boeddha Tianhou Zheng He/Sam Po Tay Jin (Sam Po Kong) Baoshengdadi Seng Hong Lo Ya Kong Tik Cun Ong Ksitigarbha Guandi Tudigong Jai Sin Ya Nabi Khong Cu Xuan Tian Shang Di Jingshuizushi Externe links Foto's van de tempel
Museum Angkut

Museum Angkut (English: Transportation Museum) is a transport museum located in Batu, East Java, Indonesia, and located on the hillside of Mount Panderman, part of Mount Kawi-Butak. The museum has more than 300 collections of types of traditional to modern transportation. The museum is divided into several zones decorated with the background of building models from the continents of Asia, Europe to America. Especially in the European Zone, it's set by 1800-1900s French-style with various vintage European cars. Museum Angkut is the first all-type mode of transportation museum in Indonesia and Southeast Asia. In addition to vintage cars, one of the newest transport collections is the Tucuxi electric car owned by former Indonesian minister of BUMN and owner of Jawa Pos Group, Dahlan Iskan who had previously had an accident on a road located on the slopes of Mount Lawu in Magetan when tested. In the museum, there is also a Flight Simulator vehicle located on the third floor of the main museum building. Museum Angkut is owned and operated by Jawa Timur Park Group which also has Batu Secret Zoo, Batu Night Spectacular (BNS), Eco Green Park and Wildlife Museum. The museum was opened on 9 March 2014. Gallery See also Jawa Timur Park List of transport museums References External links Official website of Museum Angkut
Telkom Indonesia

Telkom Indonesia (PT Telekomunikasi Indonesia) ist ein indonesisches Unternehmen mit Sitz in Bandung. Geschichte Das Unternehmen ist in der Telekommunikationsbranche tätig und wurde 1991 von der indonesischen Regierung gegründet und ist mittlerweile halb staatlich und halb privat strukturiert. Das Unternehmen besitzt in Indonesien bisher das staatliche Monopol auf Orts- und Ferngespräche. Die indonesische Regierung plant, diesen Monopol aufzugeben und den Telekommunikationsmarkt in Indonesien zu deregulieren. Am 7. August 2018 wurde ein von Telkom Indonesia finanzierter Satellit namens Merah Putih von Cape Canaveral in den Orbit geschossen. Er ist über der Karimata-Straße positioniert führt und C-Band-Übertragungen durch. Telkom Indonesia besitzt außerdem die Satelliten Telkom 2 und Telkom 3S. Struktur Tochterunternehmen sind unter anderem Telkomsel, TelkomVision und Tekomcel in Osttimor. Satellitenflotte Stand der Liste: 15. Februar 2023 Siehe auch Liste der größten Unternehmen in Südostasien Liste der größten Unternehmen in Indonesien Fußnoten