NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Taman Sari (Yogyakarta)

Taman Sari Waterpaleis, ook bekend als Taman Sari (Javaans: ꦠꦩꦤ꧀ ꦱꦫꦶ), is de locatie van een voormalige koninklijke tuin van het Sultanaat Yogyakarta. Het ligt ongeveer 2 km ten zuiden van het centrum van Kraton, Yogyakarta, Indonesië. De Taman Sari werd halverwege de 18e eeuw gebouwd en had meerdere functies, zoals een rustplaats, een werkplaats, een meditatie-ruimte, een verdedigingsgebied en een schuilplaats. Taman Sari bestond uit vier verschillende gebieden: een groot kunstmatig meer met eilanden en paviljoenen in het westen, een badcomplex in het midden, een complex van paviljoenen en zwembaden in het zuiden en een kleiner meer in het oosten. Tegenwoordig is alleen het centrale badcomplex goed bewaard gebleven, terwijl de andere gebieden grotendeels zijn ingenomen door de nederzetting Kampung Taman. Sinds 25 september 2023 staat het historische stadscentrum van Yogyakarta, inclusief Taman Sari, op de lijst van Werelderfgoedlocaties.
JW Marriott Jakarta

The JW Marriott Jakarta is a 5 star luxury hotel in Mega Kuningan, South Jakarta, Indonesia. The hotel is adjacent to the sister Ritz-Carlton Jakarta Hotel. The hotel—operated by JW Marriott—was opened in 2001 and offers 333 rooms and suites. It has been bombed twice, first in 2003 and the second time in 2009 by terrorists. The hotel has sustained $500 million in damage from its two deadly bombings. There are now five layers of blast walls surrounding the hotel, armed security personnel, and magnetometers to enter the hotel. Incidents It has been bombed twice, first in 2003 and the second time in 2009 by terrorists. On 5 August 2003, a suicide bomber detonated a car bomb outside the lobby of the JW Marriott Hotel, killing twelve people and injuring 150. Among those killed were eight Indonesian, one Dutch, one Danish, and two Chinese people. The hotel was viewed as a Western symbol, and had been used by the United States embassy for various events. The hotel was closed for five weeks and reopened to the public on 8 September. On 17 July 2009, at around 7:50 am local time (0:50 UTC), the JW Marriott Hotel and the Ritz-Carlton Hotel in Jakarta, were hit by separate bombings five minutes apart. Three of the seven victims who were killed were Australians, two from the Netherlands, and one each from New Zealand and Indonesia. More than 50 people were injured in the blasts. Both blasts were caused by suicide bombers, who checked into the hotels as paying guests several days earlier. The twin suicide bombings came four years after the last serious terrorist attack in Indonesia. References
JW Marriott Jakarta

Le JW Marriott Jakarta est un gratte-ciel de 33 étages construit en 2001 à Jakarta en Indonésie. D'après Emporis sa hauteur est de 128 mètres. Il abrite un hôtel de 333 chambres de la chaine Marriott. L'immeuble a été la cible de deux attentats islamistes, en 2003 et 2009 qui ont fait de nombreux morts, les islamistes considérant cet hôtel comme un symbole de l'occident. En août 2003, un attentat-suicide a tué 12 personnes et en a blessé 150. L'explosion a détruit les étages inférieurs et a des fenêtres des étages supérieurs . Le 17 juillet 2009, une autre attaque suicide a tué 7 personnes et en a blessé 50. Articles connexes Attentat-suicide Guerre contre le terrorisme Liens externes JW Marriott Jakarta sur le CTBUH JW Marriott Jakarta sur Skyscraperpage Notes et références Portail des gratte-ciel Portail de l’hôtellerie Portail de Jakarta
Sri Baduga Museum

Sri Baduga Museum (Indonesian Museum Sri Baduga) is a state museum located in Bandung, Indonesia. As a state museum, the museum features various items related with the province of West Java, such as Sundanese crafts, furnishings, geologic history, and natural diversity. History Sri Baduga Museum was first founded in 1974 within a building formerly used as the government office of the Kawedanan Tegallega, a former administrative division within Bandung. On 5 June 1980, the museum was officially founded as Museum Negeri Propinsi Jawa Barat ("State Museum of West Java Province") by the Ministry of Education and Cultural at that time, Dr. Daud Yusuf. In 1990, the museum was renamed Museum Negeri Propinsi Jawa Barat Sri Baduga ("Sri Baduga State Museum of West Java Province") or Sri Baduga Museum, after a 15th-century Sundanese King Sri Baduga Maharaja. Collection Sri Baduga Museum collects items related with the Province of West Java. The collection is spread over three floors. The first floor displays the initial development of the natural history and culture of West Java. The history of West Java is described by a display of heritage items from the prehistoric era to the Hindu-Buddhist era. The second floor includes an exhibition of traditional cultural objects which were important for living, trade and transport, as well as the influence of the Islam and European culture, the history of national struggle, and various seals of cities in West Java. The third floor contains ethnographic collections in the form of fabrics, art and ceramics. See also List of museums and cultural institutions in Indonesia References
Sri Baduga museum

Sri Baduga Museum is een museum gelegen in Bandung, West-Java, Indonesië. Het museum wordt beheerd door het provinciaal bestuur van West-Java en werd geopend op 5 juni 1980 door de Minister van onderwijs en cultuur Daoed Joesoef. De collectie is verdeeld over drie verdiepingen. De eerste verdieping geeft de initiële ontwikkeling van de natuurlijke historie en de cultuur van West-Java weer. De geschiedenis van West-Java wordt beschreven door een weergave van erfgoed items uit de prehistorische tijdperk tot het hindoeistische-boeddhistische tijdperk. De tweede verdieping omvat een tentoonstelling van traditionele culturele (gebruiks)voorwerpen welke belangrijk waren voor het levensonderhoud, handel en transport, alsmede de invloed van de Islamitische- en de Europese cultuur, de geschiedenis van de nationale strijd en symbolen van de gebieden en steden in West-Java. Op de derde verdieping bevinden zich een aantal etnografische collecties in de vorm van de traditionele verpakkingen, kunst en keramiek uit andere landen. Externe link https://web.archive.org/web/20160310044230/http://www.sribadugamuseum.com/
Principauté du Pakualaman

La principauté du Pakualaman (en javanais: ꦏꦢꦶꦥꦠꦺꦤ꧀ꦦꦏꦸꦮꦭꦩ꧀ꦩꦤ꧀, Kadipatèn Pakualaman) est une principauté héréditaire du sultanat de Yogyakarta créée en 1812 par les Britanniques. Le nouveau prince a été intronisé le 7 janvier 2016 avec le titre de Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Paku Alam X. Il succède à son père, Paku Alam IX, décédé le 22 novembre 2015. Histoire La guerre anglo-néerlandaise de Java (1810-1811), qui avait comme toile de fond les guerres napoléoniennes, s'était en effet traduite par la reddition des troupes hollandaises et l'occupation de Java par les Britanniques. Pour récompenser le prince Natakusuma d'avoir aidé les troupes britanniques lors de l'assaut de ces dernières contre Yogyakarta en juin 1812 Natakusuma a alors pris le titre de Paku Alam Ier. Un corps de cavalerie du Pakualaman de 100 cavaliers fut créé, puis dissous 1892. Le Pakualaman est l'équivalent à Yogyakarta de la principauté du Mangkunegaran à Surakarta. En vertu de la Charte du maintien (voir plus bas) qui accorde au territoire de Yogyakarta le statut de territoire spécial, le prince Paku Alam est vice-gouverneur de ce territoire. Territoire Aujourd'hui, le territoire de la principauté consiste en deux parties. Le noyau couvre le Puro Pakualaman (palais princier), la place (alun-alun) Sewandanan au sud du palais, la Masjid Agung (grande mosquée) à l'ouest, les dalem (palais) Pengulon et Suryaningprangan, et le Kemayoran. Le kecamatan (district) du Pakualaman, est le quartier situé au sud de l'avenue Sultan Agung. Il contient le pendopo du Taman Siswa, ainsi que les dalem Pangeran, Kepatihan, Suryokusuman, Nototarunan, Natanegaran. La charte du maintien Le 19 août 1945 (deux jours après la proclamation de l'indépendance de l'Indonésie), le président Soekarno signe un document appelé Piagam Penetapan ou « charte du maintien ». Ce document déclare maintenir la position du sultan Hamengkubuwono IX et du prince Paku Alam VIII en tant que souverains de leur État respectif, en « compensation » de leur intégration dans la république. Culture Le Pakualaman est, avec Surakarta, Yogyakarta et le Mangkunegaran, un des quatre lieux où est préservée la culture de cour de Java central. Galerie Liste des princes de Paku Alam 1812-1829 : Paku Alam Ier 1829-1858 : Paku Alam II 1858-1864 : Paku Alam III 1864-1878 : Paku Alam IV 1878-1900 : Paku Alam V 1901-1902 : Paku Alam VI 1903-1938 : Paku Alam VII 1938-1998 : Paku Alam VIII 1998-2015 : Paku Alam IX depuis 2016 : Paku Alam X Bibliographie Ricklefs, M. C., A History of Modern Indonesia since c. 1300, University Press, 1993 Voir aussi Histoire de Java Royaume de Mataram Principauté du Mangkunegaran Royaume de Surakarta Sultanat de Yogyakarta Portail de l’Indonésie
Pakualaman (vorstenland)

Het erfelijke vorstendom Pakualaman (Javaans: Kadipaten Pakualaman, koloniaal Nederlands: Pakoealaman), was een deel van het sultanaat Yogyakarta, dat tussen juni 1812 en maart 1813, tijdens de Engelse overheersing van Nederlands-Indië, werd opgericht als beloning voor de hulp die prins Natakusuma (ook Notokusumo) aan de Britse troepen had verleend in de strijd tegen het in opstand gekomen Yogyakarta. De positie van Pakualaman ten opzichte van het sultanaat Yogyakarta was te vergelijken met die van Mangkunegaran in verhouding tot het 'sunanaat' Surakarta: Pakualaman werd evenals Mangkunegaran geregeerd door een jongere tak van de regerende familie (in Yogyakarta de familie Hamengkubuwono, in Surakarta de Pakubuwono-dynastie). Beide vorstendommen bestonden voornamelijk uit buitengebieden. In tegenstelling tot Mangkunegaran bezat Pakualaman slechts een symbolisch leger bestaande uit een kleine cavalerie- en infanterieafdeling, voornamelijk bestemd voor ceremoniële- en bewakingstaken. Deze legerafdelingen werden in 1892 opgeheven. Van 1816 tot 1945 had Pakualaman binnen Nederlands-Indië de status van 'zelfbesturend' vorstenland. Na de onafhankelijkheid van Indonesië verkreeg Pakualaman, eerst zelfstandig en vanaf 1950 als deel van Yogyakarta, de benaming van 'bijzonder district' (Daerah Istimewa). De vorst van Pakualaman werd vicegouverneur van Yogyakarta. Lijst van vorsten van Pakualaman Paku Alam I (1812-1829) Paku Alam II (1829-1858) Paku Alam III (1858-1864) Paku Alam IV (1864-1878) Paku Alam V (1878-1900) Paku Alam VI (1901-1902) Paku Alam VII (1903-1938) Paku Alam VIII (1938-1998) Paku Alam IX (1998-2015) Paku Alam X (2016- ) Geografie Het oorspronkelijke vorstendom bestond uit een aantal kleine enclaves in en rond de stad Yogyakarta (onder andere de kraton, de alun-alun en de grote moskee van Pakualaman) en een verhoudingswijs grotere strook land langs de nabijgelegen zuidkust van Java. Geboren Ki Hadjar Dewantara (Soewardi Soerjaningrat) - (1889-1959), politicus en verzetsstrijder
Пакуаламан

Пакуала́ман (яв. Kadipatèn Pakualaman) — княжество на острове Ява. Пакуаламан наряду с султанат является частью особого округа Джокьякарта в республике Индонезия. Наследственный князь (адипати) Пакуаламана и султан Джокьякарты имеют церемониальную роль и формально не имеют власти. Однако, они занимают должности губернатора и вице-губернатора округа с момента его образования в 1950 году. Наследственное княжество было образовано в 1812 году, после захвата Явы британцами. Туземные правители поддержали британские войска. Местный адипати Нотокусумо после официальной коронации 17 марта 1813 года, проведенной генерал-губернатором Стэмфордом Раффлзом, стал именоваться Паку Алам I. Княжество было абсолютной монархией, но фактически не имело полной независимости. Так, в 1813—1816 годах Пакуаламан был зависим от правительства Соединенного Королевства в Ост-Индии. В 1816—1942 годах княжество было зависимо от Королевства Нидерландов с особым статусом в Голландской Ост-Индии, схожим с туземным княжество в Британской Индии, а с 1942 по 1945 год оно было частью Японской империи со статусом Kooti под надзором XVI армии. Адипати Паку Алам VIII, вступивший на трон в 1937 году, был сторонником независимости Индонезии, принимая активное участие в борьбе индонезийцев. 17 августа 1945 года было объявлено о независимости. Первый президент Сукарно подписал Хартию, где султан Джокьякарты и князь Пакуаламана сохраняли титулы, но территория Джокьякарты входила в состав Индонезии. В 1950 году был образован особый округ Джокьякарта, где султан стал губернатором, а князь — вице-губернатором. После смерти султана Хаменгкубувоно IX в 1988 году, губернатором стал Паку Алам VIII, который находился в должности до своей смерти в 1998 году. С 2016 года титул адипати Пакуаламана носит Паку Алам X, также занимающий пост вице-губернатора особого округа. Список князей Пакуаламана 1812-1829 : Паку Алам I 1829-1858 : Паку Алам II 1858-1864 : Паку Алам III 1864-1878 : Паку Алам IV 1878-1900 : Паку Алам V 1901-1902 : Паку Алам VI 1903-1938 : Паку Алам VII 1938-1998 : Паку Алам VIII 1998-2015 : Паку Алам IX 2016-настоящее время : Паку Алам X Примечания
Université Padjadjaran

L'université Padjadjaran, que les indonésiens désignent souvent par l'acronyme « UNPAD », est un établissement supérieur indonésien situé dans la ville de Bandung, capitale de la province de Java occidental. L'université porte le nom de l'ancien royaume sundanais de Pajajaran. Toutefois, comme pour l'université Gadjah Mada de Yogyakarta, la graphie « dj », antérieure à la réforme de 1972 a été conservée dans le nom. Histoire L'université a été fondée à l'initiative de membres éminents de la société de Java occidental, qui souhaitaient mettre sur pied une institution d'enseignement supérieur pour les jeunes de la province. Elle est officiellement créée le 11 septembre 1957 et inaugurée par le président Soekarno le 24 septembre de la même année. Facultés À l'origine, l'université ne possède que 4 facultés. Aujourd'hui, avec 16 facultés et plusieurs programmes de 3e cycle, elle est l'une des principales universités d'Indonésie. Faculté Technologique des Industries Agricoles Faculté d'Agronomie Faculté Dentaire Faculté de Droit Faculté d'Economie Faculté d'Elevage Faculté Technique de Géologie Faculté d'Infirmerie Faculté de Lettres Faculté de Médecine Faculté de Mathématiques et de Sciences de la Nature Faculté de la Pêche et des Sciences de la Mer Faculté de Pharmacie Faculté de Psychologie Faculté des Sciences Sociales et Politiques Faculté des Sciences de la Communication Faculté de Médecine Lien externe (en) Site officiel Portail des universités Portail de l’Indonésie
Universitas Padjadjaran

Universitas Padjadjaran – indonezyjska uczelnia publiczna w Bandungu (prowincja Jawa Zachodnia). Została założona w 1957 roku. Wydziały Fakultas Kedokteran Fakultas Kedokteran Gigi Fakultas Psikologi Fakultas Keperawatan Fakultas Matematikan dan Ilmu Pengetahuan Alam Fakultas Peternakan Fakultas Pertanian Fakultas Teknologi Industri Pertanian Fakultas Perikanan dan Ilmu Kelautan Fakultas Farmasi Fakultas Teknik Geologi Fakultas Ilmu Komunikasi Fakultas Ilmu Budaya Fakultas Ilmu Sosial dan Ilmu Politik Fakultas Hukum Fakultas Ekonomi dan Bisnis Sekolah Pascasarjana Źródło: . Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona uczelni (indonez. • ang.)
Tysklands ambassad i Jakarta

Tysklands ambassad i Jakarta (tyska: Deutsche Botschaft Jakarta) är belägen i Menteng i Jakartas centrum. Ambassaden invigdes 1952, och finns inuti ett åttavåningshus, som totalrenoverats åren 1993–1995. Tysklands ambassadör är Ina Lepel. Källor Der Botschafter Fotnoter
Universitas Pendidikan Indonesia

Universitas Pendidikan Indonesia – indonezyjska uczelnia publiczna zlokalizowana w Bandungu (prowincja Jawa Zachodnia). Została założona w 1954 roku. Dawniej nosiła nazwę Institut Keguruan Ilmu Pendidikan Bandung. Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona uczelni (ang. • indonez.)
Pulau Payung Besar

Pulau Payung Besar är en ö i Indonesien. Den ligger i provinsen Banten, i den västra delen av landet, 50 km nordväst om huvudstaden Jakarta. Arean är 0,26 kvadratkilometer. Terrängen på Pulau Payung Besar är mycket platt. Öns högsta punkt är 7 meter över havet. Den sträcker sig 0,5 kilometer i nord-sydlig riktning, och 0,8 kilometer i öst-västlig riktning. Kommentarer Källor
Universitas Bina Nusantara

Universitas Bina Nusantara – indonezyjska uczelnia prywatna z siedzibą w Dżakarcie. Została założona w 1981 roku. Wydziały Fakultas Ekonomi dan Komunikasi Fakultas Humaniora Fakultas Teknik Sekolah Bisnis dan Manajemen Sekolah Desain Sekolah Ilmu Komputer Sekolah Sistem Informasi Źródło: Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona uczelni (ang. • indonez.)
Brawijaya Stadium

Das Brawijaya Stadium ist ein Fußballstadion mit einer ungenutzten Leichtathletikanlage in der indonesischen Stadt Kediri in der Provinz Jawa Timur auf der Insel Java. Die 1983 eröffnete Anlage hat ein Fassungsvermögen von 20.000 Personen und ist die Heimspielstätte des Erstligisten Persik Kediri. Weblinks Brawijaya Stadium bei europlan-online.de Brawijaya Stadium bei transfermarkt.de Brawijaya Stadium bei soccerway.com Brawijaya Stadium bei youtube.com
Brawijaya Stadium

Brawijaya Stadium is a football stadium in the city of Kediri, East Java, Indonesia. It was built in 1983 and underwent renovations in 2000. Brawijaya Stadium has a capacity of 10,000 seats, as well as the headquarters for a football team named Persik Kediri, nicknamed the white tigers. Persik Kediri have won two Indonesian league titles and has also been the pride of the city of Kediri and Indonesia in the Asian arena in the AFC Champions League tournament, Persik Kediri is a local club that has made achievements and history with hard struggles from bottom to top and can bring Persik's name to the Indonesian football scene, the hope is that the Persik Kediri can revive the glory days of Kediri football. Footnotes
At-Taqwa Mosque, Cirebon

At-Taqwa Mosque or At-Taqwa Grand Mosque is a historical mosque in the city of Cirebon, West Java, founded in 1918. Today it is one of the congregational mosques in Cirebon and considered an icon of the city. The mosque also provides Islamic learning as well as public services such as blood donation and a free ambulance. History The mosque was founded in a village called Kejaksan. Initially, it consisted of two sections: one is used as the mosque called Tajug Agung (the present At-Taqwa Mosque), and the other half is used as an alun-alun (the present Kejaksan Square). The mosque was initially named Tajug Agung, but due to the aging structure and the rising demand for an increased prayer capacity, R.M. Arhatha, then head of the Cirebon City Council of Religious Affairs, had the idea to renovate Tajug Agung and rename it At-Taqwa Mosque. The name Tajug Agung roughly corresponds to the "Great Mosque" and as there was already a great mosque located in the Kasepuhan (the present-day Great Mosque of Sang Cipta Rasa), the officials considered two mosques with the name "great mosque" is unjustifiable. In 1951 the reconstruction of the mosque began and it was inaugurated as At-Taqwa in 1963. Architecture The mosque has characteristics of Javanese Islamic architectural style with a jurai roof and is equipped with four small minarets and the main minaret with the height of 65 meters. The gold color inscription with a two-sentence shahada calligraphy dominates the facade. The inscriptions are made of glass-reinforced cement on top of the original granite from Brazil. The white frame further accentuates the golden color of the gate. The six pillars of the garden lamp decorate the entrance to the gate. The entire floor and walls of the mosque use granite, as well as the pillars in the mosque. The columns are decorated with Islamic architectural ornaments. Unlike other buildings, the walls are not equipped with glass-covered windows. The large windows are left open to let the air flow smoothly in and out of the mosque. Shade is provided outside the mosque by planting 10 date palms in the side yard which is close to the street, complemented by the two fountains on both sides. References
Great Mosque of Surakarta

The Great Mosque of Surakarta (Indonesian: Masjid Agung Surakarta; Javanese: Masjid Ageng Karaton Surakarta Hadiningrat) is an 18th-century Javanese mosque in Surakarta, Central Java, Indonesia. It is the royal mosque of the Surakarta Sunanate. History The construction of the Great Mosque of Surakarta was begun by Sunan Pakubuwono III in 1763. The mosque was completed in 1768. It served both as a jami mosque (mosque for Friday prayer) and a royal mosque (mosque for ceremonies or rituals related to the royals). Traditionally, the mosque also served as the seat of judiciary in matters of religious significance. The fence was added for the mosque complex in 1858 during the reign of Sunan Pakubuwono VIII. A Mughal architecture-inspired minaret was built in 1928 during the reign of Sunan Pakubuwono XI. The mosque Surakarta Great Mosque is located within a 19,180 sqm complex surrounded by a solid wall. The design of the Great Mosque of Surakarta follows a conservative Javanese architecture principle. It basically consists of two buildings: the main prayer hall and the front hall (serambi). The main prayer hall has seven doors connecting it with the serambi. Four main posts (Javanese soko guru) supported the roof of the main prayer hall. This roof is a pyramidal tajug-styled roof, a type of roof traditionally reserved for sacred buildings in Javanese architectural principle. The roof is three-tiered, topped with a mustaka (rooftop ornament). As a royal mosque, there is a maksura to the left of the mihrab. A maksura is a place for the ruler of the kraton to perform prayer. In case of the Great Mosque of Surakarta, the maksura has a small hip roof. In front of the main prayer hall is the front hall, known as the serambi. The serambi is basically a porch-like structure semi-attached to the front facade of the main prayer hall. The serambi kept two bedugs (Javanese drum to call prayer) and a large wooden kentongan. Another porch-like semi-attached building flanked the main prayer hall to its left and right, this is called the pawestren. The pawestren is used as women's praying room. The minaret was located to the northeast of the mosque. The design is based on Qutb Minar of Delhi. The vicinity Following the traditional Javanese city planning, the mosque is located facing the northern alun-alun of the kraton of the Kasunanan of Surakarta. To the south of the mosque is the Pasar Klewer ("Klewer Market"). The traditional kampung of Kauman, known for its batik craftsmanship, is located north of the Great Mosque. See also List of mosques in Indonesia Al-Wustho Mangkunegaran Mosque Sheikh Zayed Grand Mosque References Works cited