NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Leuwigajah War Cemetery

Leuwigajah War Cemetery, also Dutch Field of Honor Leuwigajah (Dutch: Nederlands Ereveld Leuwigajah, Indonesian: Makam Kehormatan Belanda di Leuwigajah), is a war cemetery just outside of Cimahi, West Java, in Indonesia. Description The war cemetery is located on a formerly vacant lot behind the municipal cemetery. During the Japanese occupation of the Dutch East Indies, this site was used by the Imperial Japanese military to bury Dutch war dead and prisoners from nearby internment camps. Only after the war was the lot formally turned into a cemetery, which resulted in many reburials. It was not until 20 December 1949 that the Dutch government designated this location as a war cemetery. Monument At the rear of the cemetery stands a flagpole in a small bed, behind which visitors can descend to a small courtyard where a memorial stone has been placed in memory of those who died aboard Japanese hell ships in the years 1942–1945. A memorial plaque was placed here on 21 September 1984. It is still commemorated annually on 18 September that the cargo steamer Jun'yō Maru was torpedoed near Bengkulu on Sumatra's west coast in 1944. The ship carried 2,300 Allied prisoners of war and 4,200 Javanese forced laborers, resulting in the loss of 5,600 lives. Size Leuwigajah War Cemetery is one of the largest of its kind in Indonesia and contains the largest amount of graves in any property managed by the Netherlands War Graves Foundation. There are more than 5,000 graves belonging to Dutch nationals, many of whom had served in the former Royal Netherlands East Indies Army (Dutch: Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger, KNIL) and the Royal Netherlands Army. In the 1960s, a large number of war victims were reburied here when ten memorial cemeteries across Indonesia were closed; one in Muntok in 1960, Padang in 1962, Tarakan in 1964, Medan in 1966, and those in Palembang and Balikpapan in 1967. The servicemen who were buried in the remaining four cemeteries that were shuttered now rest in Ancol War Cemetery. After all the reburials, the cemetery contains a total of 5,200 graves. References External links (in Dutch) Leuwigajah War Cemetery on the website of the Netherlands War Graves Foundation (OGS) (in Dutch) OGS leaflet about Leuwigajah War Cemetery (in English) OGS brochure about Dutch war graves in Southeast Asia
Ereveld Leuwigajah

Ereveld Leuwigajah is een erebegraafplaats even buiten de stad Cimahi, in Indonesië. Oorsprong Het ereveld is geplaatst op een braakliggend terrein achter de gemeentelijke begraafplaats. Tijdens de bezettingsjaren werd dit terrein gebruikt door de Japanse soldaten om de gesneuvelde soldaten en gevangenen uit de nabijgelegen interneringskampen te begraven. Pas na de oorlog is er een begraafplaats van gemaakt, dit heeft vele herbegrafenissen tot gevolg gehad. Pas op 20 december 1949 heeft de Nederlandse overheid deze begraafplaats aangemerkt als ereveld. Monument Aan de achterzijde van het ereveld staat een vlaggenmast in een klein perkje, achter deze mast kan men afdalen naar een klein hofje waar een gedenksteen is geplaatst ter nagedachtenis van alle slachtoffers die in de jaren 1942-1945 omkwamen tijdens de zeetransporten in Zuidoost-Azië. De gedenkplaat werd hier op 21 september 1984 geplaatst. Er wordt nog jaarlijks op 18 september herdacht dat het Japanse vrachtschip Junyo Maru ter hoogte van Benkoelen aan Sumatra's westkust werd getorpedeerd op 18 september 1944. Er waren 2.300 krijgsgevangenen en 4.200 inheemse dwangarbeiders aan boord en er kwamen ruim 5.600 mensen om. Grootste Het ereveld is een van de grootste in Indonesië en het grootste veld in beheer van de Nederlands Oorlogsgravenstichting. Er liggen ruim 5000 Nederlandse graven. Veel van de gesneuvelde mensen waren lid van de landmacht. Begin jaren zestig zijn veel soldaten hier herbegraven omdat er toen tien erevelden zijn opgeheven; ereveld Muntok (1960), ereveld Padang (1962), ereveld Tarakan (1964), ereveld Medan (1966), ereveld Palembang (1967) en ereveld Balikpapan (1967). De gesneuvelden die op de vier andere begraafplaatsen lagen zijn herbegraven op Ereveld Ancol. Na alle herbegravingen telt deze begraafplaats nu 5.200 graven. Zie ook Lijst van erevelden
Sasmita Loka Ahmad Yani Museum

The Sasmita Loka Ahmad Yani Museum houses a collection from Ahmad Yani and some dioramas about the G-30-S/PKI, 30 September 1965. The museum is located in jalan Lembang 58 or jalan Laturharhari 65, Central Jakarta, Indonesia. The museum is open free to public from Tuesday until Sunday, from 08:00 WIB until 14:00 WIB. History The museum was originally used as a residence for Dutch or European director of a private company. During the 1950s, the house was managed by the housing for military office. Later the house was resided by General Ahmad Yani. This was the place where Ahmad Yani was shot members of the 30 September Movement. The rest of the family moved out of the house after Yani's death. Mrs Yani helped make their former home into a public Museum in October 1965, the interior is kept as it is, including bullet holes in the door and walls where Ahmad Yani was murdered, and the home's furnishings of the time. References See also List of museums in Jakarta
Musée Sasmita Loka Ahmad Yani

Le Musée Sasmita Loka Ahmad Yani ((id) Museum Sasmita Loka Ahmad Yani), abrite une collection de Ahmad Yani et quelques dioramas sur le mouvement du 30 septembre 1965. Le musée est situé au 58, rue Lembang ou 65, rue Laturharhari, Central Jakarta, en Indonésie. Le musée est ouvert gratuitement au public du mardi au dimanche, de 08:00 jusqu'à 14:00 WIB. Portail de Jakarta Portail des musées
Sasmita Loka Ahmad Yani-museum

Het Sasmita Loka Ahmad Yani-museum (Indonesisch: Museum Sasmita Loka Ahmad Yani) in Jakarta herbergt een collectie van Ahmad Yani en enkele diorama's over de couppoging door de 30 septemberbeweging in 1965. Het museum is gevestigd in jalan Lembang 58, het centrum van Jakarta.
Сасмита Лока Ахмад Яни (музей)

Музей «Сасмита Лока Ахмад Яни» (индон. Museum Sasmita Loka Ahmad Yani) — музей, находящийся в городе Джакарта, Индонезия. Музей располагается в городском районе «Центральная Джакарта» по адресу «Джалан Лембанг 58» (старый адрес — Джалан Латухахари, 6). В музее демонстрируются личные вещи национального героя Индонезии генерала Ахмада Яни, который был убит членами прокоммунистической организации «Движение 30 сентября». История Первоначально здание музея, построенное в 30-40 года XX столетия, использовалось различными голландскими и европейскими торговыми компаниями. С 1950 года здание использовалось в качестве жилья для военнослужащих. Позднее здесь проживал генерал Ахмед Яни, который был убит в этом здании членами «Движения 30 сентября». В октябре 1965 года вдова генерала основала в здании музей, посвященный Ахмеду Яни. В здании сохранилась обстановка, в которой проживал Ахмед Яни, в том числе и пулевые отверстия в стенах и дверях, оставшиеся после убийства генерала. Музей открыт для бесплатного посещения со вторника по воскресенье с 8.00 до 14.00. Источники Ensiklopedi Jakarta, Dinas Komunikasi, Informatika dan Kehumasan Pemprov DKI Jakarta. Retrieved August 24, 2011.
Menteng Park

Menteng Park (Indonesian: Taman Menteng) is a park located at Menteng, Central Jakarta, Indonesia. This park was formerly occupied by Menteng Stadium. In October 2006 the stadium was demolished and the park was built on the area by the administration of Sutiyoso. The park is located at the center of Menteng residential area. At present it is one of the popular park in Jakarta. Description The park stands on an area of 30 hectares, and has a collection of 30 different plant species. Menteng Park also has a variety of support facilities such as a playground for children, as well as futsal and basketball courts, jogging track, greenhouse, parking lot and exhibition corner. There are free WiFi facility at different corners of the park. After dark the park area turns into a place for food lovers because of presence of food vendors. Uniquely, in this park there are also 44 absorption wells to help the absorption of rain water into the soil. History Before the creation of the park, there was the multi-purpose Menteng Stadium. It was used mostly for football reserve matches and was the home stadium of Persija football team. The stadium was built in 1921 with Dutch architects F.J. Kubatz dan P.A.J. Moojen and was named Voetbalbond Indische Omstreken Sport (VIOS-veld). In October 2006 the stadium was demolished and a public park called Menteng Park was built on the area by the administration of Sutiyoso, governor of Jakarta at that time. The demolition was very debatable amongst the PSSI, because the Minister of Youth and Sports Affairs Adhyaksa Dault had not approved this action. The stadium's demolition also led to conflicts that almost disbanded Persija Jakarta. See also Menteng Stadium References
Base aérienne Suryadarma

La base aérienne Suryadarma est l'une des neuf bases de l'armée de l'air indonésienne sur l'île de Java. Elle porte le nom de Suryadi Suryadarma, le premier commandant en chef de l'armée de l'air. Elle est située dans le village de Kalijati, dans le kabupaten de Subang. À l'époque des Indes néerlandaises, la base était un centre de formation de pilotes. C'est là que le 2 mars 1942, les troupes coloniales hollandaises ont signé leur reddition aux troupes japonaises. Aujourd'hui, la base forme des pilotes d'hélicoptères. Elle abrite les Skadron Udara 7, équipé d'hélicoptères Bell 47G-3B-1, Bell 204B et Eurocopter EC120 Colibri, et 9, équipé d'Eurocopter EC725 Cougar. Portail de l’aéronautique Portail de l’histoire militaire Portail de l’Indonésie
Vliegbasis Suryadarma

Vliegbasis Kalidjati was een militair vliegveld in Nederlands-Indië. Ontstaan Na de oprichting van de Proefvliegafdeling op 30 mei 1914 wordt besloten dat er een vliegveld nodig is. Iets ten noorden van Bandoeng wordt in januari 1916 een stuk land gekocht voor 1 gulden en vervolgens kaal gekapt door enkele infanterie compagnieën van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger. In de praktijk bleek al snel dat dit enige vliegveld vaak drassig was, omdat het regenwater niet tijdig afgevoerd kon worden. Vandaar dat plannen voor een nieuw hoofdvliegveld dichter bij Bandoeng zelf werden ontwikkeld. Dit kwam gereed in 1925 onder de naam Andir en Kalidjati werd toen een nevenvliegveld. Wegens de minder gunstige bodemgesteldheid én de bezuinigingen werd het vliegveld in 1931 gesloten om, vanwege de toenemende spanningen in Europa en de uitbreiding van opleidingen en materieel, in 1936 weer geopend te worden. Door de steeds groter wordende dreiging van een Japanse aanval werd de afdeling, die op dat moment officieel Luchtvaartafdeeling heette, omgedoopt tot het Wapen der Militaire Luchtvaart van het KNIL (ML-KNIL). Tweede Wereldoorlog Vlak voor de oorlogsverklaring aan het Japanse Keizerrijk werden hier enkele vliegtuiggroepen gestationeerd, waaronder het later befaamde 2-VLG-V. Daarnaast was er een afdeling van de RAF die als grondtroep fungeerde, het 38ste Lichte Luchtdoelartillerie, en een afdeling van de 3rd Kings Own Hussars (RAC) gestationeerd. Op dit vliegveld zou generaal H.L. ter Poorten op 9 maart 1942 de overgave aan de Japanners tekenen. Tijdens de Japanse bezetting was op Kalidjati de 7e Sentai afdeling gestationeerd. Na de oorlog Na de oorlog viel het vliegveld in handen van Indonesische vrijheidsstrijders die vanaf het vliegveld acties tegen Nederlandse militairen uitvoerden. Op 23 juli 1947, tijdens de 1e Politionele Actie, kwam Kalidjati voor het eerst sinds het verlies in 1942, weer in Nederlandse handen. Trivia Op 25 januari 1923 stortte Willem Henri Frederik Giel tijdens een testvlucht neer op vliegbasis Kalidjati.
Cirebon City Hall

Cirebon City Hall (Indonesian Balai Kota Cirebon) is a city hall in Cirebon City, West Java, Indonesia. The building shows implementation of the Dutch Amsterdam School Style in the colonial Dutch East Indies, now Indonesia. History Cirebon City Hall was designed by Joost Jacob Jiskoot (1896–1987) in Art Deco with a strong influence of Amsterdam School style. Other sources state the architects were H.P. Hamdl and C.F.H. Koll. The foundation stone was laid on June 26, 1926. The physical construction of the building began on July 1, 1926 and was completed on September 1, 1927. It was used for the town hall of the colonial city of Cheribon (also Cirebon) from 1927. It was also used for meetings and weddings by the Europeans during the colonial period. During the Japanese Military Administration until the time of independence, the building became the center for Cirebon City Government. Architecture The City Hall building has three separate buildings consisting of a main building and companion buildings on the left wing and right wing. At the front of the main building is a semicircular portico. Various stained glass ornaments and lamp decorations show the influence of Nieuwe Kunst and the Amsterdam School. The facade of the building is decorated with prawn sculptures designed by sculptor Anthon Maas, a reference to the city's thriving shrimp industry as well as the nickname of the city 'Kota Udang' ("shrimp city"). The Art Deco building shows strong influence of Amsterdam School movement, evident in the strong expressionist shapes in the sculptural ornaments and the expressive tapered form in the double facade (double facade is characteristic of the tropical architecture), and use of original material. Joost Jacob Jiskoot Jiskoot was the director of Cirebon City's Department of Public Works in 1924. During the Japanese occupation of the Dutch East Indies (Indonesia), he was the chief for Batavia (Jakarta)-based engineering and construction company Associatie Selle & de Bruyn, Reyerse & de Vries. During this period, he designed the residence of the mayor of Makassar (Ujung Pandang). In the later period, he was recorded establishing the engineering and construction company Associatie NV Djakarta in 1949. The company existed until 1957, when all businesses in Indonesia were nationalized. References See also Indonesian architecture New Indies Style
Ayuntamiento de Cirebon

El ayuntamiento de Cirebon (en indonesio Balai Kota Cirebon) es un ayuntamiento en la ciudad de Cirebon, Indonesia. El edificio muestra la implementación del estilo de la Escuela Holandesa de Amsterdam en las Indias Orientales Holandesas coloniales, ahora Indonesia. Historia Está diseñado por Joost Jacob Jiskoot (1896-1987) en Art Deco con una fuerte influencia del estilo de la Escuela de Ámsterdam. Otra fuente dice que el arquitecto fue HP Hamdl y CF Koll.​ La primera piedra se colocó el 26 de junio de 1926. La construcción física del edificio comenzó el 1 de julio de 1926 y finalizó el 1 de septiembre de 1927.​ Se utilizó para el ayuntamiento de la ciudad colonial de Cheribon (también Cirebon) desde 1927. También fue utilizado como lugar de reunión y bodas para los europeos durante el período colonial. Durante la administración militar japonesa hasta el momento de la independencia, se convirtió en el centro del gobierno de la ciudad de Cirebon.​ Arquitectura Son tres edificios separados, el edificio principal y edificios complementarios en el ala izquierda y derecha. Al frente del edificio principal hay un pórtico semicircular. Varios adornos de vidrieras y decoración de lámparas que muestran la influencia de Nieuwe Kunst y Amsterdam School.​ La fachada del edificio está decorada con esculturas de gambas diseñadas por el escultor Anthon Maas, una referencia a la próspera industria camaronera de la ciudad, así como el apodo de la ciudad 'Kota Udang' ("ciudad camaronera").​ El edificio Art Deco muestra una fuerte influencia del movimiento de la Escuela de Amsterdam, evidente en las fuertes formas expresionistas en los adornos escultóricos y la expresiva forma cónica en la doble fachada (la doble fachada es característica de la arquitectura tropical) y el uso de materiales originales.​ Joost Jacob Jiskoot Jiskoot fue director del Departamento de Obras Públicas de Cirebon City en 1924. Durante la ocupación japonesa de Indonesia, fue director de la empresa de ingeniería y construcción Associatie Selle & de Bruyn, Reyerse & de Vries, con sede en Batavia (Yakarta). Durante este período, diseñó la residencia del alcalde de Makassar (Ujung Pandang). En el período posterior, se registró el establecimiento de la empresa de ingeniería y construcción Associatie NV Djakarta en 1949. La empresa existió hasta 1957, cuando se nacionalizaron todas las empresas en Indonesia. Referencias
Embassy of the United Kingdom, Jakarta

The Embassy of the United Kingdom in Jakarta is the chief diplomatic mission of the United Kingdom in Indonesia. The British Ambassador to Indonesia also serves as the non-resident Ambassador to Timor-Leste and also as British representative to ASEAN. History The original embassy was built in 1962, to the designs of Eric Bedford, Chief Architect at the Ministry of Public Building and Works. It was ransacked on 16 September 1963 when anti-British sentiment led to attacks on both the British and Malaysian Embassies. During the attack, the assistant military attache Roderick Walker played bagpipes as a sign of defiance against the mob attack. The old Embassy building on Jl. MH Thamrin in Central Jakarta, had increasingly become the target of protesters. In 2004, the Islam Defenders Front (FPI) knocked down the building's gate and pelted it with rotten eggs. The British government installed roadblocks at its two main access points, a move that was met with contempt from local residents. As a result of security issues the UK decided to seek a more suitable building. The Embassy moved to its current location on Jl. Patra Kuningan Raya, South Jakarta in 2013 and was officially opened by Prince Andrew, Duke of York. It sits in grounds behind a secure gatehouse. Dominic Jermey became ambassador in 2023 and in 2025 the new deputy was identified as Fiona Ritchie. Other locations Outside Jakarta, there is also a British Honorary Consulate in Bali providing limited consular assistance. See also Indonesia–United Kingdom relations List of diplomatic missions in Indonesia List of Ambassadors of the United Kingdom to Indonesia References
Taman Fatahillah

Taman Fatahillah (voorheen Stadhuisplein) is een plein in de Indonesische stad Jakarta. Het plein is onderdeel van het historische deel van Jakarta. Aan het plein bevindt zich het Museum voor Schone Kunsten en Keramiek in het voormalige Paleis van Justitie, het Wajangmuseum in het voormalige Museum ‘Oud Batavia’ van het Koninklijk Bataviaasch Genootschap van Kunsten en Wetenschappen op de plek van de Nieuwe Hollandse Kerk en het Museum Sejarah Jakarta in het voormalig stadhuis van Batavia. Het WEVA gebouw bevindt zich met de korte zijde aan het plein.
New Zealand School Jakarta

The New Zealand School Jakarta (NZSJ), formerly New Zealand Independent School, is an international school located in Kemang, South Jakarta (Jakarta Selatan), Jakarta, Indonesia. It was established in 2002. The school changed its name from New Zealand International School (NZIS) following the ruling by the Government of Indonesia in 2014 that all schools had to remove the word international from their name. See also Indonesia–New Zealand relations References External links New Zealand School Jakarta
Saguling Dam

The Saguling Dam is an embankment dam on the headwater of Citarum River in West Java, Indonesia. It is located 26 km (16 mi) west of Bandung. Construction began in 1983. The reservoir had filled by 1985 and the first generator was operational in 1986. The primary purpose of the dam is hydroelectric power generation but it also provides for water supply and aquaculture. The 99 m (325 ft) tall dam is rock-fill embankment-type with watertight core that withholds a reservoir with a capacity of 2,750,000,000 m3 (2,229,461 acre⋅ft). Its power station has 4 x 175 MW Francis turbine generators with an installed capacity of 700 MW. Including land acquisition, the cost of the dam with power plant was about $US 663 million. The installed capacity of the power plant might be expanded to 1,400 MW in the future. The construction of the dam resulted in displacement of nearly 60,000 people. See also List of power stations in Indonesia References
Barrage hydroélectrique de Saguling

Le barrage hydroélectrique de Saguling se trouve sur le cours du fleuve Citarum en Indonésie. Il se trouve à Saguling, à environ 30 km de Bandung. Il est construit sur le même modèle que celui du Jatiluhur. La construction fut lancée en 1983 et le premier générateur opérationnel à partir de 1986. Le barrage est haut de 99 mètres et retient 2 165 millions de m3 d’eau. La production d’électricité est assurée par quatre turbines de 175 MW chacune et peut être doublée dans l’avenir pour répondre à la hausse de la demande énergétique. Le lac est aussi exploité par des organismes touristiques. Portail de l’Indonésie Portail des énergies renouvelables Portail des lacs et cours d'eau
Zapora Saguling

Zapora Saguling – zapora i elektrownia wodna na rzece Tarum, zlokalizowana w prowincji Jawa Zachodnia w Indonezji, w odległości około 26 kilometrów od Bandungu. Budowę zapory zrealizowano w latach 1983–1987. Całkowita długość obiektu wynosi 301 metrów a jego wysokość 99 metrów. W ramach obiektu od 1986 r. funkcjonuje elektrownia wodna o mocy 700 MW, składająca się z czterech turbin wodnych o mocy 175 MW każda. Spiętrzenie wód zapory doprowadziło do utworzenia sztucznego zbiornika o powierzchni 53 km². Maksymalna głębokość rezerwuaru wynosi 92 metry. Konsekwencją powstania zbiornika stało się wysiedlenie z miejsca dotychczasowego zamieszkania ok. 60 tys. osób. Przypisy
Bendungan Saguling

Bendungan Saguling är en dammbyggnad i Indonesien. Den ligger i provinsen Jawa Barat, i den västra delen av landet, 100 km sydost om huvudstaden Jakarta. Bendungan Saguling ligger 646 meter över havet. Terrängen runt Bendungan Saguling är kuperad åt nordväst, men åt sydost är den platt. Terrängen runt Bendungan Saguling sluttar norrut.Runt Bendungan Saguling är det mycket tätbefolkat, med 1 177 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Cimahi, 19,9 km öster om Bendungan Saguling. Trakten runt Bendungan Saguling består huvudsakligen av våtmarker. Kommentarer Källor
Jatiluhur Dam

The Jatiluhur Dam is a multi-purpose embankment dam on the Citarum River in West Java, Indonesia. It is located 70 km (43 mi) east of Jakarta, close to the medium-sized town of Purwakarta. Jatiluhur Dam was designed by Coyne et Bellier and was constructed between 1957 and 1965 while the power station became operational in 1967. The dam serves several purposes including the provision of hydroelectric power generation, water supply, flood control, irrigation, and aquaculture. The power station has an installed capacity of 186.5 MW which feeds into the Java grid managed by the state-owned electricity company Perusahaan Listrik Negara. The Jatiluhur reservoir helps irrigate 240,000 ha (593,053 acres) of rice fields. The earth-fill dam is 105 m (344 ft) high and withholds a reservoir of 3,000,000,000 m3 (2,432,140 acre⋅ft), the largest in the country. See also List of power stations in Indonesia Cirata Dam References