NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Safa Mosque, Goa

The Safa Mosque, also known as the Safa Shahouri Mosque, is a mosque located at Ponda within Goa, India. The mosque has a complex consisting of garden and fountains. The terracotta tile roof accommodates a rectangular prayer hall. Completed in the 16th century, the mosque is an ASI-protected Monument of National Importance in Goa. History According to V. T. Gune, the mosque was built in 1560 by the Bijapuri ruler Ibrahim Adil Shah I, approximately 2 kilometres (1.2 mi) from centre of Ponda. The mosque may be datable to the Adil shah period or even earlier. However, as the mosque doesn't bear any inscription nor is there historical records that mention its construction, the exact date is unknown. During Portuguese Goa, the mosque was damaged and burned by the Portuguese. The mosque was left in ruins until it was partially reconstructed in the 1980s. Gallery See also Islam in India List of mosques in India References External links Media related to Safa Masjid, Ponda at Wikimedia Commons
Se Cathedral

The Sé Catedral de Santa Catarina, known as Se Cathedral, is the cathedral of the Latin Church Archdiocese of Goa and Daman and the seat of the Patriarch of the East Indies. It is part of the World Heritage Site, Churches and convents of Goa located in Old Goa, India. History The word Sé is Portuguese for See. The Se Cathedral was built to commemorate the victory of the Portuguese under Afonso de Albuquerque over a Muslim army, leading to the capture of the city of Goa in 1510. Since the day of the victory happened to be on the feast of Saint Catherine, the cathedral was dedicated to her. It was commissioned by Governor George Cabral to be enlarged in 1552 on the remains of an earlier structure. Construction of the church began in 1562 in the reign of King Dom Sebastião. The cathedral was completed in 1619 and was consecrated in 1640. It had two towers, but one collapsed in 1776 and was never rebuilt. In 1953, the cathedral was presented with "The Golden Rose" by Venerable Pope Pius XII. The Golden Rose is a gold ornament, which the Popes of the Catholic Church have traditionally blessed and conferred as a token of reverence or affection. It is placed on the tomb of St. Francis Xavier. The first Lithuanian Jesuit missionary in China, Andrius Rudamina, arrived in India in Goa on 22 August 1625. Almost 400 years later, 2015, a memorial stone bearing Andrius Rudamina's name was erected in the courtyard of Se Cathedral in Old Goa. Architecture The architecture style of the Se Cathedral is Portuguese-Manueline. The exterior is Tuscan, whereas the interior is Corinthian. The church is 250 feet (76 m) in length and 181 feet (55 m) in breadth. The frontispiece stands 115 feet (35 m) high. Inside the cathedral The Se Cathedral's tower houses a large bell known as the "Golden Bell" on account of its rich tone. It is said to be the largest in Goa, and one of the best in the world. The main altar is dedicated to Catherine of Alexandria, and there are several old paintings on either side of it. On the right there is a Chapel of the Cross of Miracles, where a vision of Christ is said to have appeared in 1619. There are six main panels, on which scenes from the life of Saint Catherine are carved. There is a huge gilded reredos above the main altar. The Se Cathedral also houses a baptismal font made in 1532 which was used by Saint Francis Xavier in order to baptise several Goan converts. Gallery See also Basilica of Bom Jesus References Citations Bibliography External links Department of Tourism, Government of Goa, India - Se Cathedral
Catedral de Goa

La catedral de Santa Catalina de Goa es una catedral dedicada a santa Catalina de Alejandría, situada en la vieja Goa. Forma parte del conjunto que pertenece al Patrimonio de la Humanidad de Iglesias y conventos de Goa y es la sede del patriarcado de las Indias Orientales y de la arquidiócesis de Goa y Damán. Es una grandiosa construcción portuguesa que revela un deseo de impresionar con «la riqueza, el poder y la fama de los portugueses que dominaban los mares desde el Atlántico hasta el Pacífico». Está considerada la iglesia más grande construida por los portugueses en el mundo.​ Historia La catedral fue construida para conmemorar la victoria portuguesa de Afonso de Albuquerque sobre el ejército musulmán, capturando la ciudad de Goa en 1510, que se convirtió en la capital del estado de la India portuguesa. Como la victoria fue el 25 de noviembre, día dedicado a Santa Catalina de Alejandría, la obra fue dedicada a ella. Fue encargada por el gobernador Jorge Cabral en 1552 y se realizó sobre las ruinas de una estructura anterior. La actual construcción comenzó en 1562 bajo el reinado del rey Sebastián de Portugal. La catedral se concluyó en 1619 y fue consagrada en 1640. Originalmente, tenía dos torres, pero en 1776 una de ellas se derrumbó, y no ha sido reconstruida. Interior La torre de la catedral alberga una gran campana conocida como la «Campana de Oro» debido a su nítido y bello tono. Se dice que es la más grande en Goa y una de las mejores en el mundo.​ El altar principal está dedicado a Catalina de Alejandría, y hay varios pinturas antiguas a ambos lados del mismo. A la derecha hay una capilla de la «Cruz de los Milagros», donde se dice que se produjo una visión de Cristo en 1919. Se encuentran seis grandes paneles, con escenas esculpidas de la vida de Santa Catalina y un gran retablo dorado detrás el altar mayor. La catedral también alberga una pila bautismal hecha en 1532, que fue utilizada por San Francisco Javier, el santo patrón de Goa, para bautizar a muchos conversos. Arquitectura El estilo arquitectónico de la catedral es manierista, muy común en esa época en las localidades portuguesas. En el exterior presenta un orden toscano y en el interior corintio. La nave, única, tiene 76 metros de largo, 55 metros de altura y 35 metros de luz. Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Catedral de Goa. Historia de Goa Vieja, en inglés. Fotografías de las iglesias y conventos de Goa Vieja, en inglés.
Cathédrale Sainte-Catherine de Goa

La cathédrale Sainte-Catherine de Goa (ou simplement Sé Cathedral) est un édifice religieux catholique sis à Goa Velha (Vieux Goa), Depuis 1554 cette église est la cathédrale de l’archidiocèse catholique de Goa - le plus ancien diocèse catholique en Asie -, sur la côte ouest de l’Inde. Dédiée à sainte Catherine d'Alexandrie en 1534, elle fut deux fois agrandie et est une des plus anciennes et plus larges églises d’Asie. Histoire La cathédrale est mise en chantier peu après que le pape Clément VII érige le diocèse de Goa (31 janvier 1533), un diocèse s’étendant alors du cap de Bonne-Espérance à la Chine et au Japon. Suivant de près la conquête de Goa (1510) et la victoire d’Alphonse d’Albuquerque sur l’armée du sultan de Bijapur (le jour de la Sainte-Catherine), sa construction confirme que les portugais s’installent de manière permanente à Goa. Dans les années 1542 à 1552, saint François Xavier y a exercé son ministère et y a certainement baptisé de nombreux nouveaux chrétiens. Dès 1557 Goa est détaché de Lisbonne et fait archidiocèse métropolitain avec les diocèses de Cochin et Malacca (Malaisie) comme suffragants. La cathédrale est agrandie une première fois par le gouverneur George Cabral. Des travaux commencent en 1562 et ne se terminent qu’au siècle suivant, en 1619. Une nouvelle consécration de l'édifice a lieu en 1640. Parallèlement l’importance de l’archidiocèse de Goa ne fait qu’augmenter. En 1577 l’archevêque de Goa est reconnu comme « Primat de l’Orient » par le pape Grégoire XIII. En 1776 la tour nord de l’édifice s’écroule, donnant à la cathédrale l’aspect qu’on lui connaît aujourd’hui. Architecture et patrimoine Cette vaste église, la plus imposante de Goa, est de style baroque portugais. Elle a 76 mètres de long et 55 mètres de large au transept. Sa nef est double et est flanquée de huit chapelles latérales. Le transept comprend six chapelles également. Le maître-autel dédié à sainte Catherine d'Alexandrie est surmonté d’un large retable doré en sept panneaux occupant tout le mur du fond. Six d’entre eux illustrent des scènes de la vie de Sainte Catherine. Les fonts baptismaux sont très anciens et datent de la première église (1532). Ils ont probablement été utilisés par Saint François-Xavier. Le clocher (la tour sud, à gauche de la façade) abrite cinq cloches. L’une d’entre elles est appelée la « cloche d’or » étant donné la profondeur du son qu’elle émet. Liens externes Site officiel Ressource relative à l'architecture : Sistema de Informação para o Património Arquitectónico Portail du baroque Portail de l’architecture chrétienne Portail du catholicisme Portail de l’Inde
Szent Katalin-székesegyház (Goa)

A Szent Katalin-székesegyház az indiai Goa egyik 16–17. századi műemléke, a Goai érsekség központja. Egész Ázsia legnagyobb keresztény templomának tartják. Története A 16. századtól kezdve Goa portugál gyarmat volt, a gyarmatosítók pedig erőteljes katolikus hittérítést folytattak: ennek keretében épült fel ez a templom is. Építésének kezdete 1562-re, I. Sebestyén király idejére tehető, de teljesen csak 1652-ben fejeződött be, amikor is felállították benne a főoltárokat. Maga az épület már 1619-re lényegében elkészült, és 1640-ben fel is szentelték. Az építkezés költségeit a királyi kincstár állta. A Szent Katalin nevet azért kapta, mert Afonso de Albuquerque portugál indiai hódító 1510-es győzedelmes csatájára kívántak ezzel a névvel megemlékezni: ez a csata ugyanis Alexandriai Szent Katalin napján, november 25-én zajlott. Eredetileg két tornya volt, de az egyik 1776-ban egy villámcsapás következtében megsemmisült. Leírás A templom Goa állam földrajzi középpontjától kissé északnyugatra, Ó-Goa városának területén található, a Mándavi folyó bal (déli) partjától mintegy 200 méter távolságra. Az épület portugál Mánuel stílusú: ötvözi a késő gótikát, a spanyol platereszket, a mudéjar stílust, az itáliai városi építészet stílusát és a flamand építészeti irányzatot. Külseje egyszerű, a toszkán oszloprend jellemzi. A magasított laterit' alapzatra épült székesegyház hossza 76, szélessége 55, magassága pedig 35 méter. Főnézete majdnem szimmetrikus, csak a bal oldalon emelkedő torony miatt nem. Ebben a toronyban hat harang található, közülük az egyiket (ami egyébként a legnagyobb az összes közül) szép hangja miatt „aranyharangnak” szokták nevezni. Azt mondják, ez a harang ihlette Tomás Ribeiro portugál költő Sino de ouro, azaz „Aranyharang” című versét. A templombelsőben számos értékes tárgy és művészeti alkotás található, például a benne elhelyezett keresztelőkút, amelyet (még a templom megépítése előtt) maga Xavéri Szent Ferenc is használt, a Szent Katalin életét és mártírságát ábrázoló jelenetekkel díszített, aranyozott retablókkal rendelkező főoltár, valamint a különböző festmények és szobrok, amelyek többek között Szent Ferencet, Loyolai Szent Ignácot, Szent Pétert, Szent Pált és Szent Kristófot ábrázolják. A templomhoz egy régészeti múzeum is tartozik, valamint két híres kápolna: az egyik az úgynevezett Oltáriszentség-kápolna, amely faragott és aranyozott falairól és mennyezetéről nevezetes, a másik a Csodák Keresztjének kápolnája, ahol 1919-ben állítólag egy egyszerű kereszten megjelent Jézus Krisztus képmása. A templomkertben 2015 óta egy olyan emlékmű áll, amely az Indiában partraszállt első litván személyre, Andrius Rudamina jezsuita misszionáriusra emlékezik, aki 1625-ben érkezett meg Goába. Képek Jegyzetek
Cattedrale di Santa Caterina (Goa)

La cattedrale di Santa Caterina (in portoghese: Sé Catedral de Santa Catarina) è la cattedrale dell'arcidiocesi di Goa e Damão e si trova nella città di Goa, in India. Storia La cattedrale è stata costruita per commemorare la vittoria dei portoghesi guidati da Afonso de Albuquerque, che sconfissero l'esercito musulmano e conquistarono la città di Goa nel 1510, nel giorno della festa di Santa Caterina. L'edificio venne realizzato per volere del governatore George Cabral, sui resti di una precedente struttura. La costruzione della chiesa iniziò nel 1562 sotto il regno di re Sebastiano del Portogallo e terminò nel 1619. La chiesa venne consacrata nel 1640. In origine la chiesa aveva due torri, una è crollata nel 1776 e non è mai stata ricostruita. Note Voci correlate Goa Cattedrali in India Chiesa cattolica in India Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla cattedrale di Santa Caterina Collegamenti esterni Sito ufficiale, su archgoadaman.org.
Katedra Sé w Starym Goa

Katedra Sé (ang. Se Cathedral, Sé Cathedral, port. Sé Catedral, hindi से कैथेड्रल) – rzymskokatolicka katedra pod wezwaniem św. Katarzyny w Starym Goa w indyjskim stanie Goa, największy kościół Indii wchodzący w skład zespołu obiektów sakralnych wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO, siedziba arcybiskupa Goa i Damanu oraz główna świątynia archidiecezji Goa i Damanu, siedziba patriarchy Wschodnich Indii. Katedra znajduje się przy ulicy Rua Direita. Historia W 1510 roku Portugalczycy pod wodzą Afonso de Albuquerque odnieśli zwycięstwo nad armią muzułmańską i zajęli prowincję Goa. Dla upamiętnienia tego faktu w centralnym mieście prowincji postawiono kaplicę pod wezwaniem św. Katarzyny Aleksandryjskiej, bowiem dzień zwycięstwa przypadł w jej święto. Po powstaniu diecezji w 1533 roku, kościółek został katedrą. Nową katedrę zaczęto wznosić w 1562 roku, za czasów panowania króla Sebastiana I Aviza, a ukończono po 90 latach, w 1652 roku. Świątynię konsekrowano w 1640 roku. Kościół początkowo miał dwie wieże, ale wieża południowa zawaliła się w 1776 roku, po uderzeniu pioruna, i nigdy nie została odbudowana. Architektura Katedra zbudowana jest w stylu manuelińskim na planie krzyża łacińskiego. Architektonicznie była podobna do trzech innych budowanych w tym czasie w Portugalii katedr, w miejscowościach: Miranda do Douro, Portalegre, Leiria. Kościół ma ponad 76 m długości i 55 m szerokości. Elewacja frontowa ma 35 m wysokości. Świątynia posiada dwie kolumnady, zewnętrzna wykończona jest w porządku toskańskim, podczas gdy znajdująca się wewnątrz w porządku korynckim. Wnętrze Od wewnątrz katedra sprawia wrażenie zbudowanej na planie krzyża greckiego. Po obydwu stronach nawy rozmieszczone są kaplice: św. Antoniego, św. Bernarda, Krzyża Cudów i Ducha Świętego (od wejścia po prawej stronie) oraz Matki Bożej, św. Sebastiana, Świętego Sakramentu i Matki Bożej Życia (od wejścia po lewej stronie). Według tradycji w 1919 roku w kaplicy Krzyża Cudów miało miejsce widzenie Chrystusa. Ołtarz główny jest dedykowany św. Katarzynie z Aleksandrii. Na sześciu głównych tablicach wyrzeźbiono sceny z życia św. Katarzyny. Nad głównym ołtarzem mieści się pozłacana nastawa ołtarzowa. W wieży katedry jest zawieszony dzwon znany jako „Złoty Dzwon” z powodu jego bogatego brzmienia – największy dzwon w Goa. Przypisy Linki zewnętrzne Plac przed katedrą. [dostęp 2011-12-12].
Собор Святої Катерини (Гоа)

Собор Святої Катерини або Собор Се (Sé Catedral de Santa Catarina) — одна з найстаріших і найвідоміших культових споруд в Гоа і є найбільшим християнським собором в Азії. Собор побудований за часів португальського панування в Індії, він відомий своїм велетенським дзвоном і вишуканою архітектурою. Тепер це кафедральний собор латинського обряду католицької архієпархії Гоа і Даман, зазначений у ЮНЕСКО як пам'ятник Всесвітньої спадщини. Історія Собор Се був побудовано на честь перемоги португальців на чолі Афонсу де Албукеркі над мусульманської армією, що призвело до захоплення міста Гоа у 1510 році. Оскільки день перемоги збігся зі святом Святої Катерини, собор присвятили їй. Спочатку було побудовано глинобитний храм, але потім губернатор Хорхе Кабрал наказав перебудувати його в камені. Фактичне будівництво нинішнього собору розпочалося у 1562 році під час правління короля Себастьяна. Освячення відбулося у 1640 році. Спочатку будівля мала дві вежі, але одна з них звалилася від удару блискавки у 1776 році і ніколи більше не відновлювалася. Опис Собор відображає амбіції і міць Португалії в Індії в ті часи. Висота будівлі становить 76 м завдовжки та 55 м завширшки, фронтон піднімається на 35 м у висоту. Колони всередині храму створюють ще більш піднесене враження від і без того високих стель. Головною визначною пам'яткою собору є велетенський дзвін відомий як «Золотий дзвін» через його незвично багатий тон. Він вважається найбільшим в Гоа і одним з найбільших у світі. Головний вівтар присвячений Катерині Олександрійської, по обидві сторони від нього є кілька старих картин. Найбільша картина знаходиться поруч з церковним хором, де розташовано престол архієпископа Гоа. З боків знаходяться 8 каплиць — чотири ліворуч: Богоматері Чесноти, святого Себастьяна, святого Причастя і Богоматері життя, а також чотири праворуч: святого Бернарда, святого Антонія, Святого Духа і дива Хреста. Останній каплиці приписують надзвичайну силу. Як стверджують церковні служителі, в 1919 році там з'явилося зображення Христа, після чого було виявлено розп'яття, яке повільно, але неухильно зростає. Відвідання Собор Се відкрито щодня 7.30 до 18.00 години. Вхід вільний. Дістатися можна на таксі або автобусі з Панаджі. Джерела Pereira, José (2001). Churches of Goa. Delhi: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-565559-9.
Centre for Environmental Planning and Technology

Le Centre for Environmental Planning & Technology (dont l'abréviation est CEPT), est une école d'architecture d'État renommée située à Ahmedabad (Inde), fondée en 1972 par Balkrishna Vithaldas Doshi et Bernard Kohn (Fondation Ford). Elle offre des programmes du premier et troisième cycle et de doctorat dans les domaines de l'environnement naturel et développé de la société humaine et des disciplines connexes. Histoire Le Centre for Environmental Planning & Technology est fondé en 1962 sous le nom d'École d'architecture par la Ahmedabad Education Society (AES), puis en 1972, 1982 et 1991, respectivement, avec l'aide du Ministère de la mise en valeur des ressources humaines, du gouvernement du Gujarat et de la fondation Ford. Jusqu'en 2002, l'institut est autonome et décerne ses propres diplômes tout en étant reconnu par le All India Council of Technical Education (AICTE). De 2002 à 2005, il est affilié à l'université Hemchandracharya du Gujarat du Nord. En 2005, elle devient une université en vertu de la loi de 2005 sur les universités du Centre for Environmental Planning and Technology. Elle est rebaptisée « université CEPT » par la loi sur l'université CEPT de 2010. Académies Faculté d'architecture La faculté d'architecture est créée en 1962 sous le nom d'« École d'architecture ». Elle se concentre sur le design dans le domaine privé. Elle offre des masters en architecture du paysage, un cours créé par le département du paysage en 1993. Faculté de planification La faculté de planification, axée sur la planification dans le domaine public, est créée en 1972 sous le nom d'« École de planification ». Faculté de technologie La faculté de technologie, qui se concentre sur l'ingénierie et la construction, est créée en 1982 sous le nom d'« École des sciences et technologies du bâtiment ». Faculté de design La faculté de design est créée en 1991 sous le nom d'« École de design d'intérieur ». Elle traite des intérieurs, de l'artisanat, des systèmes et des produits liés à l'habitat. Faculté de gestion La faculté de gestion est créée en 2008 et offre un MBA en gestion de technologie. Elle est rebaptisée en 2013 et se concentre sur l'habitat et la gestion de projets. Références (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « CEPT University » (voir la liste des auteurs). Liens externes Site de l'école Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Galgibaga Beach

Galgibaga Beach also called Galgibagh Beach is a beach in Kushavati district. It is one of the lesser-known and cleanest beaches of India. It is located in the state of Goa in Canacona region, 7 km from the famous Palolem Beach. Galgibaga beach is reported to be a nesting ground for Olive Ridley turtles. Ecology Galgibaga Beach is one of the three officially designated nesting sites for Olive Ridley turtles in Goa, alongside Agonda and Morjim beaches. These beaches are under the jurisdiction of Goa’s Forest Department, which implements seasonal restrictions to ensure a safe environment for turtle nesting. Nesting typically occurs during the winter months, with the first sightings often recorded around December or January. In a related case at Agonda Beach, the first Olive Ridley turtle of the season was documented laying 65 eggs in January 2024. Tourism and conservation The beach is noted for balancing tourism with conservation efforts. Due to the presence of turtle nesting, infrastructure development in the area remains limited. Accommodations near the beach are sparse and small-scale, contributing to the relatively undisturbed nature of the site. Visitors are expected to follow guidelines that prevent disturbance to turtle nesting grounds, such as avoiding bright lights and noise pollution during nesting season. Location Galgibaga Beach is located approximately 7 km from the popular Palolem Beach and is accessible by road. It remains relatively secluded compared to other Goan beaches. See also Tourism in Goa References
Praia de Galgibaga

A praia de Galgibaga, também chamada de praia de Galgibagh, é uma praia no distrito de Kushavati. É uma das praias menos conhecidas e mais limpas da Índia. Está localizada no estado de Goa, na região de Canácona, a 7 km da famosa praia de Palolem. A praia de Galgibaga é considerada um local de nidificação para tartarugas-oliva. Localização A praia de Galgibaga está localizada a aproximadamente 7 km da popular praia de Palolem e é acessível por estrada. Ela permanece relativamente isolada em comparação com outras praias de Goa. Ecologia A praia de Galgibaga é um dos três locais de nidificação oficialmente designados para tartarugas-oliva em Goa, juntamente com as praias de Agonda e Morjim. Estas praias estão sob a jurisdição do Departamento Florestal de Goa, que implementa restrições sazonais para garantir um ambiente seguro para a nidificação das tartarugas. A nidificação ocorre normalmente durante os meses de inverno, com os primeiros avistamentos frequentemente registrados por volta de dezembro ou janeiro. Num caso semelhante na praia de Agonda, a primeira tartaruga-oliva da temporada foi documentada a pôr 65 ovos em janeiro de 2024. Turismo e conservação A praia é conhecida por equilibrar o turismo com os esforços de conservação. Devido à presença de ninhos de tartarugas, o desenvolvimento de infraestrutura na área permanece limitado. As acomodações perto da praia são escassas e de pequena escala, contribuindo para a natureza relativamente intocada do local. Espera-se que os visitantes sigam as diretrizes que evitam perturbar os locais de nidificação das tartarugas, como evitar luzes fortes e poluição sonora durante a época de nidificação. Referências