NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Ćitor

Ćitor lub Chittaur (hindi चित्तौड दुर्ग Ćittaur Durg) – radżpucki fort w indyjskim mieście Chittaurgarh w Radżastanie, zbudowany w VIII wieku przez lokalnego władcę Chitrangada Mori. W 1303 roku zdobyty przez sułtana Delhi Alauddina Childżiego, pragnącego zdobyć słynącą z urody księżniczkę Padmini. Padmini wraz z damami dworu popełniła dźohar, rytualne samobójstwo. Chociaż twierdza została póździej odzyskana przez Radżputów, w 1535 zdobył ją sułtan Gudżaratu Bahadur Szach. Ponownie dżohar popełniło 13 tysięcy kobiet. Przypisy
Balbân

Ghiyâs ud-Dîn Balbân (1200 – 1287) (en ourdou غیاث الدین بلبن), sultan de Delhi de la dynastie des esclaves de 1266 à sa mort en 1287. Biographie Esclave turc de la tribu des Ilbarî, il est vendu à Îltutmish et fait partie du corps des quarante officiers turcs d'origine esclave créé par ce dernier, les cihilgani. Il est nommé nâ’ib (régent) par le sultan Nâsir ud-Dîn Mahmûd en 1249 puis épouse sa fille et exerce la réalité du pouvoir. Il parvient à éviter la désintégration de l'empire et réorganise l'administration. À la mort de Nâsir sans héritier, il devient sultan. Pendant son règne propre, il est confronté à plusieurs menaces : les complots de la noblesse turque, l'agitation des Hindous et les raids des Mongols. Pour résoudre le problème des intrigues entre les différentes factions de maliks, il impose une discipline stricte doublée d’une grande austérité : la prosternation devient obligatoire et le sultan est considéré comme l’ombre de Dieu sur la terre et comme un souverain divinement guidé. Balbân n'hésite pas à faire assassiner les nobles les plus récalcitrants à son autorité. Il parvient également à réprimer l'insurrection des Mewatis, ainsi que le soulèvement des Rajputs hindous du Doab. À cette époque, plusieurs raids des Mongols contre Lahore sont repoussés (1271, 1279). Un ensemble de fortification est construit pour stopper leur avance. Balbân doit intervenir contre les tentations séparatistes du Bengale (1280) et place son second fils Bughra Khan comme gouverneur de cette province. En 1285, un nouveau raid mongol est arrêté sur les rives de l’Indus par le fils aîné et préféré du sultan, Muhammad Shâh. Victorieux, il est tué dans la bataille. À la mort de Balbân en 1287, ses successeurs, souvent manipulés par des factions de maliks, se disputent son héritage. En 1290, le turc afghanisé Khaldji Firuz Chah s’empare du pouvoir et fonde la dynastie des Khaljî. Sources Encyclopédie de l'islam, Publié par Brill Archive History of Delhi Sultanate, par M.H. Syed Publié par Anmol Publications PVT. LTD., 2004 (ISBN 81-261-1830-X et 978-81-261-1830-4) THE CAMBRIDGE SHORTER HISTORY OF INDIA, par J. ALLAN, M.A. Publié par CUP Archive Portail du monde indien Portail du Moyen Âge central
Ghiyath al-Din I di Delhi

Ghiyāth al-Dīn Balban, talora trascritto Ghiyās-ud-Dīn Balban, (in persiano غياث الدين بلبن ألغ خان‎, Ghiyāth al-Dīn Balban Ulugh Khān; ... – 1287), è stato un sultano mamelucco che ha regnato su Delhi dal 1266 fino alla sua morte. Biografia Figlio di un nobile turco della tribù Ilbari, catturato durante la sua infanzia dai Mongoli e venduto come schiavo a Ghazni. Più tardi, fu acquistato dal sultano Shams al-Dīn Īltutmish nel 1232 e fa parte dei 40 ufficiali d'origine servile creati da quest'ultimo: i cihilgani. È nominato nāʾib (reggente) dal sultano Nāṣir al-Dīn Maḥmūd nel 1249, che divenne suo genero avendo sposato sua figlia, e che esercitava di fatto il potere. Contribuisce a evitare la disintegrazione dell'Impero e riorganizza l'amministrazione. Alla morte di Nāṣir al-Dīn Maḥmūd (che non aveva figli), diventa sultano. Durante il suo regno deve affrontare diverse minacce: i complotti dell'aristocrazia turca, i sommovimenti degli hindu e le incursioni dei Mongoli. Per risolvere il problema degli intrighi tra le diverse fazioni dei malik (signori), impone una disciplina assai severa, accompagnata da una grande austerità di vita: la prosternazione diventa obbligatoria e il sultano è considerato come l'"ombra di Dio sulla Terra" e come un sovrano divinamente ispirato. Balban non esita a fare assassinare gli aristocratici più riottosi nei confronti della sua autorità. Riesce comunque a reprimere l'insurrezione dei Mewati, così come la rivolta dei Rajput hindu del Doāb. A quell'epoca, sono respinti numerosi raid di Mongoli contro Lahore (le più rilevanti delle quali avvengono nel 1271 e nel 1279). Un insieme di fortificazioni è costruito per fermare la loro avanzata. Balban deve intervenire contro i tentativi separatisti del Bengala (1280) e pone il suo secondo figlio Bughrā Khān alla testa del governatorato di questa provincia. Nel 1285 una nuova incursione mongola è bloccata sulle rive dell'Indo dal figlio primogenito e preferito del sultano, Muḥammad Shāh. Questi, pur vittorioso, è tuttavia ucciso in battaglia. Alla morte di Balban nel 1287 i suoi successori, spesso manipolati dalle fazioni dei malik, si disputano l'eredità. Nel 1290, il turco iranizzato Jalāl al-Dīn Fīrūz Khaljī s'impadronisce del potere e fonda la dinastia dei Khaljī. Note Voci correlate Mamelucchi di Delhi Sultanato di Delhi Collegamenti esterni (EN) Ghiyāth-al-Dīn Balban, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Ghiyasuddin Balban

Ghiyasuddin Balban (Perzisch: غیاث الدین بلبن; leefde ±1205 - 1287) was sultan van Delhi tussen 1266 en 1287. Hij was de negende sultan uit de Slavendynastie. Balban was een Turkse slaaf die in 1232 in Ghazni werd verkocht aan het hof van sultan Iltutmish. Daarna klom hij in de bestuurlijke elite op tot hij onder sultan Nasiruddin Mahmud leider was van de chalissa, de machtige raad van bestuur van het rijk. Hij trouwde Nasiruddin Mahmuds dochter en werd na de dood van de sultan diens opvolger. Balban regeerde met ijzeren hand en had een groot netwerk van spionnen waarmee hij in de gaten hield wat speelde in zijn rijk. Hij wist de macht van de chalissa te breken. Bij zijn dood in 1287 volgde zijn kleinzoon Muizuddin Qaiqabad hem op.
Ghijas ud-din Balban

Ghijas ud-din Balban (?–1287) – Sułtan Delhi z dynastii niewolniczej, panujący w latach 1265–1287. Jako niewolnik należący do tureckiej elity uzyskał ważną pozycje na dworze Nasira ud-din Mahmuda. Zabiegał o jego poparcie, dając mu swoją córkę za żonę, dzięki czemu zyskał zapewnienie nadania kluczowych urzędów państwowych członkom jego rodziny. Plany te pokrzyżował jednak indyjski muzułmanin Imad ud-din Radżhan. Balban z pomocą stronnictwa tureckiego umocnił swoją pozycję i po zamordowaniu Nasira ud-din Mahmuda został jego następcą. Jego rządy cechowało zdecydowane zwalczanie przeciwników politycznych. Wzmocnił pozycję sułtana w państwie, wprowadzając do ceremoniału dworskiego zasady etykiety perskiej takie jak zwyczaj padania na twarz przed władcą. Balban starał się zapewnić sukcesję swojemu synowi Muhammadowi, ten jednak zginął w roku 1285. Jego drugi syn, Bughra Chan, nie był zainteresowany sułtanatem, woląc zarządzać Bengalem. W tej sytuacji po śmierci Balbana możni obwołali władcą Kajkubada, syna Bhugra Chana, co w praktyce oznaczało władzę oligarchii możnowładców i osłabienie państwa. Bibliografia Praca zbiorowa: Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki. T. 7. Mediaset Group SA, 2007, s. 353-355. ISBN 978-84-9819-814-0. Jan Kieniewicz: Historia Indii. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydaw., 1985. ISBN 83-04-01896-9.
Sultan Baban

Sultan Baban, eller Ghiyasuddin Balban, död 1287, var sultan i Delhi 1266-1287. Sultan Baban var son till en adelsman av Ilbarifolket, men blev tidigt tagen som slav av muslimerna . Han återupprättade sultanatets storhet efter en stagnationsperiod som pågått sedan Iltutmishs död 1236. Referenser
Гійяс-уд-дін Балбан

Гійяс-уд-дін Балбан (1205/1206—1287) — 9-й правитель Делійського султанату у 1265–1287 роках. Життєпис Кар'єра при султанах Про його дитинство мало відомостей. Був сином тюркського хана з Центральної Азії. Замолоду потрапив у полон до монголів, був проданий у рабство. У 1323 році його хазяїном став султан Ілтутмиш. Дослужився до посади хасдара (особистого слуги султана). Під час заворушень, які відбулися після смерті Ілтутмиша, Балбан намагався розширити свій вплив та владу. Сприяв поваленню султанші Разії. Згодом очолив групу «сорока», яка визначала політику в султанаті. За часи правління султана Насир-уд-діна Махмуда призначається першим еміром й одружується з його донькою. Після цього з 1246 до 1265 року Балбан був фактичним правителем сультанату. Саме завдяки Балбану було укладено у 1260 році мир з ханом Хулагу. Після смерті Махмуда у 1265 році стає новим султаном. Правління Під час сходження на трон прийняв титул султана-тіні Бога й намісника на землі. Головними завданням, які намагався вирішити Балбан були засилля тюркської знаті та монгольська загроза. Першу проблему новий султан намагався розв'язати завдяки посиленню дії правосуддя на усіх без винятку, приборкати корупцію, послабити економічну потугу знаті. Зрештою фактично ліквідував впливову групу «сорока». Водночас звільнив столичну провінцію від раджпутів-мусульман з клану Меваті. після цього придушив заколот Хілджі в Бенгалії. Для підготовки боротьби з монголами Балбан перш за все багато зробив для посилення дисципліни та військової потуги власних військ. У 1279 році його війська відбили наступ монголів. У 1286 році монголи завдали поразки військам Балбана в Пенджабі, де загинув його син Мухамед. наступного року Балбан лише встиг відновити свою владу в Лахорі, того ж року помер. Він намагався передати владу своєму онуку Кейхосрову від старшого сина, проте знать обрала іншого онука — Кейкабада, сина Насир-уд-діна Бугра-хана). Джерела https://web.archive.org/web/20120325114210/http://persian.packhum.org/persian/main?url=pf%3Ffile=03601021&ct=51
Mausoleu de Safdar Jang

El mausoleu de Safdar Jang està situat al sud del centre antic de Nova Delhi (Índia). Safdar Jang (1722-1754) era un alt dignatari d'origen persa de la cort de Mohammed Shah (emperador entre el 1720 i el 1748). La construcció d'aquest mausoleu fou promoguda pel fill de Safdar Jang. Es tracta d'una de les darreres expressions d'aquesta mena d'edificis d'època mogol, que té el seu origen en el mausoleu d'Humayun. Com aquell edifici, aquest mausoleu també compta amb un acurat jardí al que hom accedeix per una portada monumental. L'edifici principal és de planta quadrada, amb iwans d'entrada i torres als vèrtexs. Al bell mig hi destaca una gran cúpula bulbosa, característica d'aquest tipus d'edificis i d'aquesta regió. Galeria Bibliografia Ernst J. Grube i altres. Architecture of the Islamic World. Thames and Hudson. Londres, 1995 ISBN 0-500-27847-4
Safdarjungs mausolæum

Safdarjungs mausoleum (Hindi: सफ़दरजंग का मक़बरा, Urdu: صفدر جنگ کا مقبره Safdarjang ka Maqbara) er en begravelseshave med et marmor-mausoleum, der ligger i New Delhi, Indien. Det blev bygget i 1754 i stilen fra det sene mughalemperie (samme stil som Taj Mahal er bygget i) og er blevet beskrevet som "det sidste glimt af lys fra mughalarkitekturens lampe". Bygningens øverste etage huser Archaeological Survey of India, en organisation under Indiens kulturministerium, der varetager og holder opsyn med arkæologiske aktiviteter i Indien. Man får adgang til haven, der er holdt i Mughal have-stilen influeret af Persisk have-stilen, gennem en udsmykket port. Dennes facade er dekoreret med sindrige gipsudskæringer. Mausoleet har givet navn til Safdarjung Airport, Safdarjung Road, Safdarjung Terminal, Safdarjung Hospital, samt steder som Safdarjungenklaven og Safdarjung Development Area (SDA), der alle findes i nærliggende New Delhi. Referencer
Mausolée de Safdar Jung

Le Mausolée de Safdar Jung (en hindi : सफ़दरजंग का मक़बरा ; en ourdou : صفدر جنگ کا مقبره ; en anglais : Tomb of Safdarjung) est le mausolée-tombeau de Safdar Jung à New Delhi, en Inde. Il a été construit en 1754 dans le style tardif de l'architecture moghole. Portail de la mort Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de Delhi Portail de l’Empire moghol
Mausoleum van Safdarjung

Het Mausoleum van Safdarjung is een mausoleum in New Delhi in India. Het werd gebouwd in 1754 in de stijl van de Mogol-architectuur en werd beschreven als de laatste fase van de Mogol-architectuur. De bovenste verdieping van het gebouw huisvest de Archaeological Survey of India. De tuin, in de stijl ontwikkeld door het Mogol Rijk en nu bekendstaat als de Mogal-tuinstijl beïnvloed door de Perzische tuinenstijl, wordt betreden via een sierlijke poort. De gevel is versierd met uitgebreide gipspatronen. Het mausoleum heeft zijn naam gegeven aan Safdarjung Airport, Safdarjung Road, Safdarjung Terminal, Safdarjang Hospital en plaatsen zoals de Safdarjung Enclave en Safdarjung Development Area (SDA), die alleen dichtbij in New Delhi gelegen zijn. Beschrijving Het mausoleum werd gebouwd voor Safdar Jung, de machtige premier van Muhammad Shah van 1719 tot 1748. Het centrale graf heeft een grote koepel. Er lopen vier kanalen die leiden naar de vier gebouwen. Een is een geornamenteerde poort, terwijl de andere drie paviljoens zijn, met woonkwrtieren in de muur gebouwd. Op de hoeken bevinden zich achthoekige torens. De kanalen zijn vier langwerpige tanks, een aan elke kant van het graf. Galerij
Гробница Сафдарджанга

Гробница Сафдарджанга (хинди सफ़दरजंग का मक़बरा, урду صفدر جنگ کا مقبره‎, Safdarjang ka Maqbara, англ. Safdarjung's Tomb) — мраморный мавзолей Сафдарджанга, премьер-министра могольского императора Мухаммад Шаха, в городе Дели, Индия. Он был построен в 1754 году в стиле могольской архитектуры. Мавзолей окружает большой сад, созданный в стиле, известном сейчас как «могольские сады» или «чарбагх». Фасад мавзолея украшен сложными узорами на штукатурке. Часть здания мавзолея сейчас занимает Археологическое управление Индии . Примечания См. также Архитектура Великих Моголов Ссылки Полная генеалогия Сафдарджанга (англ.) Сафдарджанг (англ.) Монеты Сафдарджанга (англ.) Гробница Сафдарджанга (англ.)
Safdarjungs mausoleum

Safdarjungs mausoleum (hindi: सफ़दरजंग का मक़बरा) är ett mausoleum i New Delhi i Indien som nawab Safdarjungs son lät bygga åt honom år 1754. Det är byggt av marmor och sandsten i mogulstil och är en av de sista byggnaderna som byggts i denna stil. Byggnaden ligger i en stor persisk trädgård med promenadstigar och kanaler som nås genom en rikt dekorerad port med reliefer av gips. Området förvaltas av Archaeological Survey of India som har kontor i flera byggnader i parken. Mausoleet har bland annat givit namn till Safdarjung Airport. Källor
Гробниця Сафдарджанґа

Гробниця Сафдарджанґа (гінді सफ़दरजंग का मक़बरा, урду صفدر جنگ کا مقبره, Safdarjang ka Maqbara, англ. Safdarjung's Tomb) — мармуровий мавзолей Сафдарджанґа, прем'єр-міністра могольського імператора Мухаммад Шаха, у місті Делі, Індія. Він був збудований в 1754 році у стилі могольської архітектури. Мавзолей оточує великий сад, створений у стилі, відомому зараз як «могольські сади» або «чарбаґх». Фасад мавзолею прикрашений складними узорами на штукатурці. Частину будівлі мавзолею зараз займає Археологічне управління Індії. Галерея Посилання
Jardines Pinjore

Los jardines Pinjore, también conocidos como jardines Yadavindra, son un jardín histórico del siglo XVII ubicado en la ciudad de Pinjore, en el distrito de Panchkula, en el estado indio de Haryana. Es un ejemplo del estilo arquitectónico de los jardines mogoles, que fue renovado por los gobernantes sij de la dinastía Patiala. El jardín fue construido por Fidai Khan.​ Historia Se construyó en las estribaciones del Himalaya como uno de los retiros de verano para Aurangzeb (r. 1658-1707), por su hermano adoptivo, arquitecto y maestro de artillería Muzaffar Hussain, conocido como Nawab Fidai Khan Koka.​ Hussain también había supervisado la construcción de la Mezquita Badshahi (1671-73) de Lahore. El jardín fue construido durante los primeros días del gobierno de Aurangzeb, pero se desconoce la fecha exacta. Desde la época de Shah Jahan, los mogoles reservaron los pabellones con columnas de balaustres que sostenían los arcos abovedados para el uso del emperador y su familia, por lo tanto, probablemente se construyó para el uso personal de Aurangzeb como retiro de verano.​ En 1775, el maharajá de Patiala Amar Singh se lo compró al rey del estado de Sirmur, Jagat Prakash.​ Referencias Enlaces externos
Giardini di Pinjore

I giardini di Pinjore (noti anche come giardini di Yadavindra) sono giardini moghul realizzati nel villaggio di Pinjore, a 22 kilometri da Chandigarh sulla strada Ambala-Shimla, in India. Il complesso fu progettato da Nawab Fidal Khan, architetto di corte e fratello di latte dell'Imperatore Aurangzeb. Constance Villiers-Stuart ebbe l'occasione di risiedere all'interno dei giardini e ne fece un'accurata descrizione nel suo libro Gardens of the Great Mughals, del 1913. Scrisse che "Una storia affascinante sopravvive ancora, di come, quando alla fine i lavori furono terminati, Fadai giunse nello stato per trascorrervi la sua prima estate, sia il godimento del giardino che delle bellezze in esso contenuto ebbero breve durata, perché i Raja ben presto lo terrorizzarono facendolo scappare. Nei territori circostanti Pinjore, e di fatto lungo tutte le pendici dell'Himalaya, si erano riscontrati occasionali episodi di struma; questi poveri malati iniziarono ad essere radunati, anche da molto lontano, da scaltri brahmini, e spacciati per i veri abitanti del paese. Tutti i giardinieri soffrivano di gozzo, così come i coolies; perfino le contadine che portavano le grandi ceste di frutta e fiori fino alle terrazze dello Zenana erano in tal modo sfigurate. Le donne dell'harem erano disgustate; era già stato per loro sufficientemente fastidioso l'essere state portate in mezzo alla giungla selvaggia, anche senza l'aggiunta di questa preoccupazione. Le povere popolane, istruite a monte dal Raja, dissero inoltre che questa anomalia era causata dall'acqua e dall'aria di Pinjore, e che nessuno che vi si stabiliva a lungo avrebbe potuto evitare questa piaga. Il panico prese il sopravvento nello zenana; le ospiti implorarono di essere trasferite per scongiurare tale pericolo e, alla fine, Fadai Khan dovette lasciarle andare e le portò in un altro luogo meno pericoloso per la loro bellezza. Si fosse trattato dell'Imperatore in persona, invece del fratellastro, gli astuti Raja avrebbero ricevuto una sonora lezione, ma Fadai Khan, completamente ingannato, tornò solo di rado a far visita ai propri stupendi giardini, e i Raja e le loro terre furono lasciati in pace ancora per un po'". Note Voci correlate Giardini moghul Architettura moghul Collegamenti esterni Pinjore Gardens near Chandigarh, su sunrisevilla.in. URL consultato il 14 giugno 2010 (archiviato dall'url originale il 10 marzo 2013). Gardens of the Great Mughals, C.M. Villiers Stuart, su gardenvisit.com. URL consultato il 14 giugno 2010 (archiviato dall'url originale il 17 ottobre 2007). Pinjore Gardens, su chandigarh.co.uk. The Herbert Offen Research Collection of the Phillips Library presso il Peabody Essex Museum, su pem.org. URL consultato il 14 giugno 2010 (archiviato dall'url originale il 30 gennaio 2010). Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Giardini di Pinjore
Rajgarh (Churu)

Rajgarh (Hindi राजगढ़, auch Sadulpur, सार्दूलपुर, nach Sadul Singh, dem letzten Maharaja von Bikaner) ist eine Stadt im indischen Bundesstaat Rajasthan. Die Stadt ist Teil des Distrikts Churu. Rajgarh hat den Status einer Municipality. Die Stadt ist in 35 Wards gegliedert. Sie hatte am Stichtag der Volkszählung 2011 59.193 Einwohner, von denen 30.710 Männer und 28.483 Frauen waren. Die Alphabetisierungsrate lag 2011 bei 72,7 % und damit unter dem nationalen Durchschnitt. Hindus bilden mit einem Anteil von ca. 67 % die Mehrheit der Bevölkerung in der Stadt. Muslime bilden mit einem Anteil von ca. 33 % eine Minderheit. Der Bahnhof in Rajgarh ist unter dem Namen Sadulpur bekannt. Um Rajgarh von Orten mit ähnlichen Namen zu unterscheiden, wurde Sadulpur in letzter Zeit zum Synonym für den Namen der Stadt. Söhne und Töchter der Stadt Lakshmi Mittal (* 1950), Unternehmer Einzelnachweise
Rajgarh (Churu)

Rajgarh è una suddivisione dell'India, classificata come municipality, di 48.057 abitanti, situata nel distretto di Churu, nello stato federato del Rajasthan. In base al numero di abitanti la città rientra nella classe III (da 20.000 a 49.999 persone). Geografia fisica La città è situata a 28° 39' 39 N e 75° 23' 31 E. Società Evoluzione demografica Al censimento del 2001 la popolazione di Rajgarh assommava a 48.057 persone, delle quali 25.140 maschi e 22.917 femmine. I bambini di età inferiore o uguale ai sei anni assommavano a 8.115, dei quali 4.395 maschi e 3.720 femmine. Infine, coloro che erano in grado di saper almeno leggere e scrivere erano 30.741, dei quali 18.241 maschi e 12.500 femmine. Note
Rājgarh (ort i Indien, Rajasthan, Chūru)

Rājgarh är en ort i Indien. Den ligger i distriktet Chūru och delstaten Rajasthan, i den norra delen av landet, 180 km väster om huvudstaden New Delhi. Rājgarh ligger 240 meter över havet och antalet invånare är 49 583. Terrängen runt Rājgarh är mycket platt. Runt Rājgarh är det ganska tätbefolkat, med 160 invånare per kvadratkilometer. Rājgarh är det största samhället i trakten. Trakten runt Rājgarh består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor
Bhandasar Jain Temple

Bhandasar Jain Temple or Bhanda Shah Jain temple, is a Śvetāmbara Jain temple located in Bikaner, Rajasthan. The temple is famous for wall painting and art work. This temple is protected by the Archaeological Survey of India. History This temple was constructed by Bhandasa Oswal in the 12th century. The temple is dedicated to Sumatinatha, the 5th tirthankara. According to legends, 40,000 kg of ghee instead of water was used in preparing the mortar for the construction of this temple. Architecture Bhandasar Jain Temple is a three-storied temple, famous for its beautiful leaf paintings, frescoes and ornamented mirror work. This temple was constructed using red sandstone with beautiful paintings and yellow-stone carvings on walls, pillars of the sanctum and rangmandapa. On the walls there are illustrations depicting the lives of the 24 tirthankaras. The temple consist of garbhagriha, antarala, mahamandapa, and ardhamandapa. The sanctum is pancharatha (five rathas) is covered by shikhara having karna-amalakas and amalakas at top. Conservation The temple has undergone renovations and is under protection by the Archaeological Survey of India. Gallery See also Jainism in Rajasthan Dilwara Temples Ranakpur Jain temple References Citations Sources Joshi, Jagat Pati; Deva, Krishna (2007). Inventory Of Monuments And Sites Of National Importance (PDF). Vol. 2 (1st ed.). Delhi: Archaeological Survey of India. Das, Joydip, Royal Rajasthan Pocket Travel Guide, Bluworlds Guides, retrieved 22 July 2017 Pandya, Prashant H. (2014), Indian Philately Digest, Indian Philatelists' Forum, retrieved 22 July 2017 Clammer, Paul (2015), Lonely Planet Rajasthan, Delhi & Agra, Lonely Planet, ISBN 9781743609804, retrieved 22 July 2017 "BHANDASAR JAIN TEMPLE". Archaeological Survey of India. Retrieved 5 October 2020.