NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Flughafen Jammu

Der Flughafen Jammu (englisch Jammu Airport; auch Satwari Airport, IATA-Code: IXJ, ICAO-Code: VIJU) ist ein (in Teilen auch militärisch genutzter) nationaler Flughafen (Domestic Airport) bei der Großstadt Jammu im Unionsterritorium Jammu und Kashmir im Norden Indiens. Geschichte Vom ursprünglich als reinem Militärflughafen konzipierten Airport starten seit den 1970er Jahren auch zivile Flüge zunächst mit Propellerantrieb und – nach den Ausbau der Start- und Landebahn – mit Turboprop- und Düsenmaschinen. Lage Der ca. 314 m hoch gelegene Flughafen befindet sich ca. 9 km südlich des Stadtzentrums auf dem Südufer des Flusses Tawi; er ist nur etwa 15 km von der Grenze zu Pakistan entfernt. Flugverbindungen Derzeit betreiben mehrere indische Fluggesellschaften mehrmals tägliche Flüge nach Delhi und Srinagar, aber auch Mumbai und Leh sowie andere Ziele werden täglich bzw. wöchentlich Flüge angeflogen. Zwischenfälle Am 16. Januar 1949 verschwand eine Douglas DC-3/C-47B-5-DK der indischen Dalmia Jain Airways (Luftfahrzeugkennzeichen VT-CDZ) nahe dem Banihal Pass (Indien). Die Maschine war auf dem Flug vom 90 km entfernten Flughafen Jammu zum 68 km vom vermutlichen Unfallort entfernten Flughafen Srinagar. Alle 13 Insassen, die vier Besatzungsmitglieder und 9 Passagiere, werden vermisst. Am 9. Januar 2017 zerstörte ein aus Delhi kommender Air India Airbus A320-200 beim Bremsvorgang aufgrund einer zu späten Landung vier der acht Reifen des Hauptfahrwerks. Er kam ca. 8 m hinter dem Ende der Landebahn zum Stehen. Niemand wurde verletzt. Sonstiges Betreiber des zivilen Teils des Flughafens ist die Airports Authority of India. Es gibt eine Start-/Landebahn mit ca. 2438 m Länge. Siehe auch Liste der Flughäfen in Indien Weblinks Jammu Airport – Fotos + Kurzinfos (englisch) Einzelnachweise
Aéroport de Jammu

L'aéroport de Jammu (code IATA : IXJ • code OACI : VIJU) est un aéroport situé à Jammu dans l'État indien du Jammu-et-Cachemire. Situation Statistiques Voir la requête brute et les sources sur Wikidata. Notes et références Notes Références Liens externes Portail de l’aéronautique Portail de l’Inde
Aeroportul Jammu

Aeroportul Jammu (IATA: IXJ, ICAO: VIJU) este un aeroport din Jammu, Jammu district⁠(d), Jammu division⁠(d), Jammu și Cașmir (teritoriu unional), India ce deservește zona Jammu. Aeroportul a fost tranzitat în decembrie 2022 de 142.552 de pasageri. Situat la o altitudine de 314 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Este operat de Airports Authority of India⁠(d). Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Jammu Airport

Jammu Airport är en flygplats i Indien. Den ligger i distriktet Jammu och unionsterritoriet Jammu och Kashmir, i den norra delen av landet, 500 km nordväst om huvudstaden New Delhi. Jammu Airport ligger 286 meter över havet. Terrängen runt Jammu Airport är platt åt sydväst, men åt nordost är den kuperad. Runt Jammu Airport är det tätbefolkat, med 493 invånare per kvadratkilometer. Närmaste större samhälle är Jammu, 6,0 km nordost om Jammu Airport. Trakten runt Jammu Airport består till största delen av jordbruksmark. Kommentarer Källor
Lothian Cemetery

Lothian Cemetery is one of the oldest Christian cemeteries in Delhi and is located on Lothian Road, which lies near the Kauria Bridge bus stop, near the General Post Office at Kashmiri Gate in Old Delhi. History This is the oldest graveyard of the Christian community of Delhi, whose members were buried here between 1808 and 1867. Lothian cemetery was built in 1808 and closed to burials in the 1960s. This burial ground is known as a haunted place in Delhi. Numerous European soldiers were buried here, with most of them killed during the first battle of the independence of India in 1857 or the Indian Rebellion of 1857. Staff of the East India Company, British women, and children who had died in cholera epidemics were also buried there. Although the cemetery is under the preservation of the Archaeological Survey of India, it is presently seen in a dilapidated state. Myth Many mythical stories are related to Lothian Cemetery. Rumors are that one British officer, Sir Nicholas's ghost roams the graveyard. Nicholas fell in love with an Indian lady but could not be married. Heartbroken Nicholas shot himself in the head. Some people believe a headless Nicholas cries out the name of the woman he loved and walks in the cemetery. Gallery See also Delhi War Cemetery Nicholson Cemetery Victory Tunnel References
Namgyal Monastery

Namgyal Monastery (Tibetan: རྣམ་རྒྱལ།, Wylie: rnam rgyal) (also often referred to as "Dalai Lama's Temple") is located in Mcleod Ganj, Dharamsala, India. It is the personal monastery of the 14th Dalai Lama. Another name for this temple-complex is Namgyal Tantric College. The monastery's key role is to assist with rituals involving the Dalai Lama of Tibet. Its main tantric practices reportedly include those of Kalachakra, Yamantaka, Chakrasamvara, Guhyasamaja, and Vajrakilaya. Early years Founded in either 1564 or 1565 as Phende Lekshe Ling (on the foundations of the since defunct monastery called Phende Gon) by the second Dalai Lam Gendun Gyatso, Namgyal Monastery was renamed in honour of the female long-life deity Namgyälma in 1571. Since the completion of construction on the Potala Palace (begun by the Fifth Dalai Lama), Namgyal was traditionally housed in the red section at the top of that building in Lhasa. Since 1959 Following the Tibetan uprising of 1959, Namgyal Monastery relocated to Dharamshala, India, where it continues, active, to this day. According to Namgyal's website, Namgyal (Dharamshala) has "nearly 200" monks (up from 55 in 1959), representing all four main Tibetan monastic lineages. In 1992, on the advice of the present Dalai Lama, Namgyal established an American branch in Ithaca, New York, including within it the Namgyal Monastery Institute of Buddhist Studies. On 8 February 1996, the monks of Namgyal Monastery's Institute of Buddhist Studies offered their first "Blessing of Cyberspace" as part of the "Twenty-four Hours in Cyberspace" event. In 1998, Namgyal incorporated a Tibetan monastery in Bodhgaya, India, called Gendhen Phelgyeling. That monastery is now known as Namgyal (Bodhgaya), and has 45 monks. Namgyal (Dharamsala) also manages a temple in Kushinagar (since 1967), and an elderly home in Simla (since 1992). Whether the People's Republic of China has maintained an institution with the same name inside Tibet is unclear. See also Dalai Lama lineage Third Dalai Lama: founder of Namgyal Monastery Fifth Dalai Lama: builder of the Potala Fourteenth Dalai Lama: current Dalai Lama Losang Samten: contemporary historian of Namgyal Monastery References External links Namgyal (Dharamshala) - The home monastery in Mcleod Ganj, India Namgyal (Bodh Gaya) - Gendhen Phelgyeling branch in Bodh Gaya, India Namgyal (Ithaca) - Institute of Buddhist Studies branch in Ithaca, New York, USA
Monasterio Namgyal

Monasterio Namgyal (en tibetano: རྣམ་རྒྱལ།, wylie: rnam rgyal) también conocido como "Templo del Dalai Lama", se encuentra actualmente en Mcleod Ganj, Dharamsala, India. Es el monasterio personal del XIV Dalai Lama. Otro nombre para este complejo de templos es Namgyal Tantric College. El papel clave de este monasterio es ayudar con los rituales que involucran al Dalai Lama del Tíbet . Según se informa, sus principales prácticas tántricas incluyen las de Kalachakra, Yamantaka, Chakrasamvara, Guhyasamaja y Vajrakilaya . Primeros años Fundado en 1564 o 1565 como Phende Lekshe Ling (sobre los cimientos del ya desaparecido monasterio llamado Phende Gon ) por el segundo Dalai Lam Gendun Gyatso, el Monasterio Namgyal fue renombrado en honor a la deidad femenina de larga vida Namgyälma en 1571.​ Desde la finalización de la construcción del Palacio Potala (iniciada por el Quinto Dalai Lama ), Namgyal se ha alojado tradicionalmente en la sección roja en la parte superior de ese edificio en Lhasa . Desde 1959 Tras el levantamiento tibetano de 1959, el monasterio Namgyal se trasladó a Dharamshala, India, donde continúa activo hasta el día de hoy. Según el sitio web de Namgyal, Namgyal (Dharamshala) tiene "casi 200" monjes (frente a los 55 de 1959), que representan los cuatro principales linajes monásticos tibetanos. En 1992, siguiendo el consejo del actual Dalai Lama, Namgyal estableció una sucursal estadounidense en Ithaca, Nueva York, incluyendo dentro de ella el Instituto de Estudios Budistas del Monasterio Namgyal . El 8 de febrero de 1996, los monjes del Instituto de Estudios Budistas del Monasterio de Namgyal ofrecieron su primera "Bendición del ciberespacio" como parte del evento "Veinticuatro horas en el ciberespacio".​ En 1998, Namgyal incorporó un monasterio tibetano en Bodhgaya, India, llamado Gendhen Phelgyeling . Ese monasterio ahora se conoce como Namgyal (Bodhgaya) y tiene 45 monjes. Namgyal (Dharamsala) también administra un templo en Kushinagar (desde 1967) y un hogar de ancianos en Simla (desde 1992). No está claro si la República Popular China ha mantenido una institución con el mismo nombre dentro del Tíbet.[cita requerida] Véase también linaje del Dalai Lama Tercer Dalai Lama : fundador del Monasterio Namgyal Quinto Dalai Lama : constructor del Potala Decimocuarto Dalai Lama : actual Dalai Lama Losang Samten : historiador contemporáneo del monasterio de Namgyal Referencias Enlaces externos Namgyal (Dharamshala) - El monasterio de origen en Mcleod Ganj, India Namgyal (Bodh Gaya) - Sucursal de Gendhen Phelgyeling en Bodh Gaya, India Namgyal (Ithaca) - Sucursal del Instituto de Estudios Budistas en Ithaca, Nueva York, EE. UU.
Monastère de Namgyal

Le monastère de Namgyal (tibétain : རྣམ་གྱལ་, Wylie : rnam gyal) est le monastère personnel du dalaï-lama depuis le 3e dalaï-lama. Situé historiquement à Lhassa, il a été réétabli à Dharamsala en Inde. Histoire du monastère de Namgyal au Tibet Le monastère de Namgyal qui fut initialement appelé Phende Lekshe Ling a été fondé en 1574, par le 3e dalaï-lama, Sonam Gyatso. Il a été renommé Namgyal en l'honneur de Namgyälma. Il est situé à Lhassa, dans l’enceinte du palais du Potala. Depuis le XVIIe siècle, les moines du monastère de Namgyal se sont spécialisés dans le Kalachakra. Lors du déploiement de forces militaires chinoises de 1959, il y avait 175 moines au monastère de Namgyal. Cette année-là, le monastère fut bombardé et seuls 52 moines purent s'enfuir et quitter le Tibet, rejoignant le 14e dalaï-lama. Rétablissement du monastère de Namgyal en Inde En 1961, les moines du monastère de Namgyal s'installèrent à Dharamsala. En 1963, ils purent célébrer à nouveau le rituel de Kalachakra et le 14e dalaï-lama nomma Lobsang Dhondup abbé du monastère. Deux bâtiments ont été construits : le temple principal du monastère, et un temple consacré au Kalachakra. Ce dernier est décoré de fresques représentant les 722 déités du mandala, émanant du Bouddha Shakyamuni. Voir aussi Articles connexes Liste de temples bouddhistes du Tibet Liste de temples bouddhistes de l'Inde Liens externes Site web du monastère de Namgyal en Inde Notes et références Portail du monachisme Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du bouddhisme Portail du Tibet Portail du monde indien
Namgyal kolostor

A Namgyal kolostor (tibeti: རྣམ་གྱལ།, wylie: rnam rgyal) a dalai láma személyével összeköthető tibeti buddhista kolostor, a 3. dalai láma, Szönam Gyaco óta. A Namgyal kolostor a 14. dalai láma, Tendzin Gyaco személyes lakhelye Dharamszalában. Az egyházi intézmény legfontosabb szerepe, hogy helyszínt adjon a dalai lámával kapcsolatos szertartásoknak. A legfőbb tantrikus gyakorlatok közé tartozik a kálacsakra, a jamantaka, a csakraszamvara, a gújaszamádzsa és a vadzsrakílaja. Kezdetek A 3. dalai láma alapította a kolostort 1564-ben vagy 1565-ben Phende Lekse Ling néven (a korábbi Phende Gon kolostor helyén). Hét évvel később átnevezték a kolostort egy hosszú életű istennő, Namgyelma nevére. A Potala palota elkészülte után (amelyet az 5. dalai láma kezdett) a Namgyal hagyományosan átkerült az épület felső szintjének vörös részlegébe, Lhászába. 1959 óta Az 1959-es tibeti felkelés után a Namgyal kolostort áthelyezték az indiai Dharamszala városába, ahol azóta is aktívan működik. A hivatalos weboldal szerint a dharamszalai Namgyalban közel 200 szerzetes él (1959-ben még 55 szerzetessel indult újra az indiai kolostor), akik képviselnek minden fő tibeti egyházi vonalat. 1992-ben a jelenlegi dalai láma (Tendzin Gyaco) tanácsára a Namgyal létrehozott Amerikában is egy intézményt, a New York állambeli Ithaca városban, amely a Namgyal kolostor buddhista tanulmányok intézete nevet viseli. 1998-ban a Namgyal alintézményévé vált egy kolostor Bodh-Gaja városban, amelynek a neve az volt, hogy Gendhen Phelgyeling. Mostani neve Namgyal (Bodh-Gaja) és 45 szerzetes lakja. A dharamszalai Namgyal igazgat még egy templomot Kusínagar (1967 óta) városban, és egy idősek otthonát Simlá (1992 óta) városban. Egyelőre nem lehet tudni biztosan, hogy a Tibetben található Namgyal kolostort működteti-e Kína. Kapcsolódó szócikkek Dalai láma hagyományvonal Szönam Gyaco - 3. dalai láma: a Namgyal kolostor alapítója Loszang Gyaco - 5. dalai láma: a Potala építtetője Tendzin Gyaco - 14. dalai láma: a jelenlegi Dalai Lama Loszang Szamten: kortárs történész, Namgyal kolostor Jegyzetek További információk Namgyal (Dharamszala) - a kolostor új helyszíne Mcleod Ganj, India Namgyal (Bodh-Gaja) - Gendhen Phelgyeling ág Bodh-Gajában, India
Namgyal

Namgyal is het Tibetaans boeddhistische klooster van de dalai lama's sinds Sönam Gyatso (derde dalai lama) in 1574. Het klooster was gevestigd in het Potala, in Lhasa, Tibet. Met de Tibetaanse diaspora in 1959 is daarmee ook de zetel van het klooster verplaatst naar McLeod Ganj, dat sindsdiende woonplaats van de veertiende dalai lama Tenzin Gyatso is. Zie ook Lijst van Tibetaanse kloosters Tibetologie-instituut Namgyal
Namgyal

Namgyal är ett tibetanskt buddhistiskt kloster. Det är det personliga klostret till Tenzin Gyatso, den 14:e Dalai Lama. Det ligger numera i Dharamsala, Indien. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Namgyal Monastery, 26 november 2016.
Distrito de Rewari

Rewari (en hindi; रेवाडी़ जिला ) es un distrito de India en el estado de Haryana. Código ISO: IN.HR.RE.​ Comprende una superficie de 1 559 km². El centro administrativo es la ciudad de Rewari. Demografía Según censo 2011 contaba con una población total de 896 129 habitantes.​ Referencias Enlaces externos Sitio web oficial.
District de Rewari

Le district de Rewari (hindi : रेवाड़ी ज़िला est un district de l'état de l'Haryana en Inde. Description Au recensement de 2011, sa population compte 900 332 habitants pour une superficie de 1 594 km2. Son chef-lieu est la ville de Rewari. Liens externes Site officiel Liens internes Liste des districts de l'Haryana Références Portail de l’Inde
Ревари (округ)

Ревари (англ. Rewari, хинди रेवाडी़ जिला) — округ в индийском штате Харьяна. Административный центр и крупнейший город округа — Ревари. Согласно всеиндийской переписи 2001 года население округа составляло 765 351 человек. Уровень грамотности взрослого населения составлял 63,78 %, что выше среднеиндийского уровня (59,5 %). Ссылки Официальный сайт . Архивировано из оригинала 14 июня 2018 года.
Реварі (округ)

Реварі (гінді रेवाडी़ ज़िला, англ. Rewari district) — округ індійського штату Хар'яна в межах Національного столичного регіону із центром у місті Реварі, найбільшому місті округу. Економіка орієнтовано перш за все на промисловість, тут розташовані заводи кількох великих компаній, особливо відомі підприємства з обробки кольорових металів. Посилання
Palacio Umaid Bhawan

El palacio Umaid Bhawan, situado en Jodhpur, Rajastán, India, es una de las residencias privadas más grandes del mundo. Parte del palacio es administrado por Taj Hotels. Llamado en honor al maharajá Umaid Singh, abuelo del dueño actual del palacio, este monumento tiene 347 habitaciones y es la residencia principal de la antigua familia real de Jodhpur. El palacio Umaid Bhawan se llamó palacio Chittar durante su construcción debido al uso de piedras denominadas "chittar" en el edificio. El maharajá Umaid Singh puso la primera piedra de los cimientos del edificio el 18 de noviembre de 1929 y la construcción se finalizó en 1943.​ La construcción del palacio dio empleo a miles de personas durante una época de hambruna. Estado actual El dueño actual del palacio es el maharajá de Jodhpur, Gaj Singh. El palacio está dividido en tres partes: el lujoso Taj Palace Hotel (que existe desde 1972), la residencia de la antigua familia real, y un museo sobre la historia del siglo XX de la familia real de Jodhpur. El horario de apertura del museo es de 9:00 a 17:00. También hay una galería en la que se exhiben los automóviles más exóticos que pertenecen a la familia real. Véase también Jaswant Thada Jodhpur Referencias A Guide to the Palace Hotels of India El Palacio en Jodhpur.Biz Archivado el 5 de diciembre de 2006 en Wayback Machine. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Palacio Umaid Bhawan. El Palacio en iloveindia.com
Umaid Bhawan Palace

L'Umaid Bhawan Palace est un palais situé à Jodhpur en Inde. C'est l'une des plus grandes résidences privées au monde. Il porte le nom de son constructeur, le Maharaja Umaid Singh. Histoire En raison de sa localisation sur la colline Chittar, point le plus élevé de Jodhpur, le palais porta le nom de Chittar palace pendant sa construction. Le maharaja Umaid Singh posa la première pierre le 18 novembre 1929. La construction s'acheva en 1943 et fournit du travail à des milliers de personnes alors que le peuple souffrait de famine. Le palais compte 347 pièces et se compose de trois parties : la résidence de la famille princière du maharaja de Jodhpur un hôtel de luxe géré par le groupe Taj Hotels Resorts and Palaces depuis 1972 un musée consacré à l'histoire de la famille princière au XXe siècle. Notes et références Voir aussi Articles connexes Palais de Laxmi Vilas Liens externes L'Umaid Bhawan Palace sur iloveindia.com Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail de l’hôtellerie Portail de l’Inde
Umaid Bhawan-paleis

Het Umaid Bhawan-paleis is een van de grootste paleizen ter wereld. Het staat op een heuvel bij de Indiase stad Jodhpur. Dit in zandsteen opgetrokken paleis werd ontworpen door de Britse architect Henry Vaughan Lanchester. In het bouwwerk worden art deco, renaissance en Oosterse bouwstijlen gecombineerd. Het paleis wordt nog steeds bewoond door de Maharadjafamilie van Jodhpur. Het grootste deel van het paleis is echter in gebruik als hotel van de keten Taj Hotels. Het heeft 347 kamers en heeft een tuin van rond de tien hectare. Ook is een deel van het gebouw als museum ingericht. Het paleis werd gebouwd in de periode van 1929 tot 1943 in opdracht van Maharaja Umaid Singh. Dit gebeurde nadat in de omgeving een hongersnood was uitgebroken. Mensen die aan de bouw meehielpen kregen in ruil te eten en zodoende werkten 5.000 mensen mee. In het gebouw is geen cement gebruikt. De steenblokken werden zo uitgehakt dat ze in elkaar geschoven konden worden.
Umaid Bhawan

Umaid Bhawan – pałac w Dźodhpur, w stanie Radżastan, w północno-zachodnich Indiach. Jedna z największych na świecie prywatnych rezydencji (210 m szerokości, 111 m wysokości), posiadająca 347 pomieszczeń. Pałac był budowany w latach 1929–1943. W latach 1943–1947 w Umaid Bhawan pracował Stefan Norblin wykonując projekty aranżacji wnętrza pałacu i dekorując ściany malowidłami. Jego autorstwa są między innymi malowidła ścienne w Sali Tronowej – Orientalnej, w holu pałacu i malowidło na szkle w sypialni maharani. W latach 2006–2010 prowadzone były prace konserwatorskie dzieł Norblina pod kierunkiem Józefa Stecińskiego. Obecnym właścicielem pałacu jest Maharadża Gadź Singhdźi II Sahib Bahadur. Pałac podzielony jest na trzy części – luksusowy hotel, rezydencję byłej rodziny królewskiej oraz muzeum skupiające się na historii rodziny królewskiej w XX w. Bibliografia Józef Steciński: Konserwacja malowideł ściennych Stefana Norblina w Pałacu Umaid Bhawan w Jodhpur – Indie. W: Stan badań nad wielokulturowym dziedzictwem dawnej Rzeczypospolitej. Wojciech Walczak (red.), Karol Łopatecki (red.). T. 1. Białystok: Benkowski Publishing Ballons, Instytut Badań nad Dziedzictwem Kulturowym Europy, 2010, seria: Zachowanie Polskiego Dziedzictwa Narodowego. ISBN 978-83-925705-1-6.
Умайд-Бхаван

Умайд-Бхаван (англ. Umaid Bhawan Palace) — дворец в городе Джодхпур в индийском штате Раджастхан, одна из крупнейших частных резиденций в мире. На территории части дворца действует отель, управляемый сетью Taj Hotels. Дворец назван по имени махараджи Умайда Сингха, дедушки современного махараджи Джодхпура, при правлении которого дворец был построен на замену форта Мехрангарх. Первоначально дворец носил название Читтар ( Chittar Palace ), из-за того, что он находится на холме Читтар, высоком холме в пределах города. Строительство началось 18 ноября 1929 года и было завершено в 1943 году. Здание Дворец покрывает площадь в 10,5 га, из которых на здания приходится 1,4 га, а 6,1 га отведено на сады. Он находится на холме Читтар на юго-восточной окраине города Джодхпур. В строительстве принимало участие 3000-5000 рабочих, оно заняло 15 лет. При строительстве не использовался цемент. Для подвоза материалов была построена железнодорожная ветка. Дворец построен и составлен таким образом, что температура внутри поддерживается почти постоянной даже без дополнительных затрат на отопление или охлаждение. Дворец спроектирован британским архитектором Генри Ланчестером и сочетает в себе традиционные индийские и европейские архитектурные стили, такие как арт-деко. Огромный центральный купол здания 30 м высотой построенный в стиле Возрождения. Общая стоимость строительства составила 9,4 млрд рупий. Строительством руководил инженер Хирананд Бхатия. Оригинальные интерьеры были разработаны лондонской компанией Маплес, но при перевозке в 1942 году судно с ними было потоплено немцами. В результате махараджа нанял для работ польскую компанию. Стиль интерьера — арт-деко, дополнен экзотическими фресками работы польского художника Стефана Норблина. История Строительство дворца было главным проектом улучшения города, проведённым махараджами в 20 веке. Дворец должен быть достаточно величественным, чтобы заменить форт Мехерангарх в качестве царской резиденции и символа княжества. Другой причиной стала необходимость предотвращения роста безработицы, ставшей следствием многолетней разрушительной засухи. Для строительства был нанят британский архитектор Генри Ланчестер, хорошо знакомый с индийской архитектурой. Он выступил против могольского стиля для здания, аргументируя, что исламское доминирование в Раджсхастане было очень коротким и неродным для его населения. В строительстве использовались современные методы и элементы европейских стилей. Нынешний статус Владельцем дворца сейчас является Гадж Сингх, махараджа Дходхпура. Он разделил дворец на три части: частную резиденцию для себя и своей семьи, роскошный отель системы Taj Hotels (с 1972 года) и часть, открытую для посетителей, которая содержит музей с коллекцией живописи, оружия и других ценностей королевской семьи Джодхпура. Примечания Ресурсы Интернета Jodhpur.Biz Umaid Bhawan Palace Indianet Zone