NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Les Courtilles (metrostation)

Les Courtilles is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 13, gelegen in de gemeentes Asnières en Gennevilliers. Geschiedenis Het station is geopend op 14 juni 2008, na de verlenging van metrolijn 13 tot dit station. Ligging Het metrostation ligt onder de Avenue de la Redoute, onderdeel van de D986, een van de belangrijkste tangentiële routes ten noorden van Parijs. Aansluitingen Dit metrostation is het eerste station oostelijk van de westelijke terminus van Tramlijn 1, nadat deze op 15 november 2012 naar hier verlengd werd. Het metrostation heeft verder ook een bushalte, waar 8 buslijnen van het RATP-busnetwerk stoppen en 1 Noctilien-lijn stopt.
Estação Les Courtilles

Les Courtilles é uma estação da linha 13 do Metrô de Paris, localizada na fronteira das comunas de Asnières-sur-Seine e Gennevilliers. Esta 299a estação do Metrô de Paris , aberta em 14 de junho de 2008, é, desde essa data, o terminal da linha 13 em seu ramal noroeste. Localização A estação está localizada no limite das comunas de Asnières-sur-Seine e Gennevilliers, no cruzamento formado pelo eixo da avenue de la Redoute e da avenue Lucien-Lanternier, por um lado, e pelo eixo do boulevard Pierre-de-Coubertin e do boulevard Intercommunal, por outro lado. O nome de cada uma dessas duas comunas encontra-se no sub-título do nome da estação nos mapas e na estação. História Durante o período de estudo do projeto para estender a linha 13 até a estação, seu nome temporário era "Asnières - Gennevilliers - Le Luth", em homenagem ao bairro de Gennevilliers, sendo Les Courtilles um bairro de Asnières. Em 2011, 3 377 106 passageiros foram contados nesta estação. Ela viu entrar 4 033 364 passageiros em 2015, o que a coloca na 120ª posição das estações de metrô por sua frequência. Uma extensão adicional da linha 13 para Port de Gennevilliers, incluída no Esquema Diretor da Região da Ilha de França (SDRIF) adotado em 2008 pelo Conselho Regional, não está mais prevista para o momento. Este projeto não aparece mais na nova versão do SDRIF adotada em 25 de outubro de 2012. Serviços aos passageiros Acessos Plataformas Les Courtilles é uma estação de configuração padrão com duas plataformas laterais separadas pelas vias do metrô. Intermodalidade A estação é servida pelo bonde T1 (depois de 15 de novembro de 2012), pelas linhas 235, 238, 276, 304, 378 e Bus du Port da rede de ônibus RATP e, à noite, pela linha N51 do Noctilien. Pontos turísticos Porto de Gennevilliers Estádio Léo-Lagrange, em Asnières-sur-Seine Ver também Lista de estações do Metrô de Paris Referências
Ле-Куртий (станция метро)

Ле-Куртий (фр. Les Courtilles, в некоторых источниках название дополняется приставкой "Аньер — Женвилье —") — конечная станция линии 13 Парижского метрополитена, расположенная на границе коммун Женвилье и Аньер-сюр-Сен. В проекте должна была быть названа по кварталу Ле Лют коммуны Женвилье, однако в итоге конечное название было дано по расположенному в Аньер-сюр-Сене кварталу Ле Куртий. История Станцию открыли 14 июня 2008 года в конце пускового участка Габриэль Пери — Ле-Куртий, завершившего северную ветвь линии 13. Пассажиропоток по станции по входу в 2011 году, по данным RATP, составил 3 377 106 человек. В 2015 году этот показатель резко вырос до 4 033 364 пассажиров (120 место по уровню входного пассажиропотока в Парижском метро). Перспективы В 2012 году одобрен проект продления линии на один перегон в порт де Женвилье, после чего станция «Ле-Куртий» перестанет быть конечной. Путевое развитие За станцией располагается трёхпутный тупик для отстоя и оборота поездов. С южной стороны от станции располагается противошёрстный съезд. Галерея Примечания
Ле-Куртій (станція метро)

Ле-Куртій (фр. Les Courtilles) — кінцева станція північно-західного відгалуження лінії 13 паризького метро. Розташована під авеню де-ла-Редут, на межі комун Женнвільє та Аньєр-сюр-Сен, у 2-й тарифній зоні. У 2020 році пасажирообіг станції склав 2 194 218 осіб, через що станція є на 109-му місці за пасажирообігом серед станцій паризького метро Історія 14 червня 2008: відкриття дистанції Габріель Пері — Ле-Куртій. листопад 2012: відкриття пересадки на трамвайну лінію 1. Конструкція Односклепінна станція мілкого закладення з двома береговими прямими платформами. Колійний розвиток За станцією розташовується триколійний тупик для відстою та обороту поїздів. З південного боку від станції розташований протишерсний з'їзд. Пересадки трамвайна лінія 1 Автобуси: 235, 238, 276, 304, 378 мережі RATP, а вночі — N51 мережі Noctilien. Визначні місця Порт Женнвільє Стадіон Лео-Лагранж, в Аньєр-сюр-Сен Операції Примітки Література Gérard Roland: Stations de métro. D'Abbesses à Wagram. 2003, ISBN 2-86253-307-6. Вікісховище має мультимедійні дані за темою: Ле-Куртій (станція метро)
Gare de Paris-Austerlitz

Gare de Paris-Austerlitz, i daglig tale Gare d'Austerlitz, er en af Paris seks store jernbanestationer. Den er beliggende umiddelbart syd for Seinen, i 13. arrondissement. Oprindeligt hed stationen Gare d'Orléans ved sin åbning 20. sept. 1840. Det er en rebroussementsstation (togene kan ikke køre igennem) med 21 perronspor samt fire underjordiske spor. Fra stationen afgår vanligvis tog, der skal mod syd, eksempelvis til Madrid, Toulouse og rivieraen. Da TGV Atlantique blev etableret, faldt passagerantalet fra denne station kraftigt, idet TGV Atlantique udgår fra Gare de Paris-Montparnasse. Stationen betjener endvidere Paris metro linje 5 og linje 10, samt RER linje C. Banegårdsbygningen er tegnet af arkitekten Pierre-Louis Renaud.
Paris Gare d’Austerlitz

A Paris Gare d’Austerlitz egy vasúti fejpályaudvar Franciaországban, Párizsban. Az állomás 1840. szeptember 20-án nyílt meg, Pierre-Louis Renaud tervei alapján. A pályaudvarról vonatok indulnak Franciaország különböző részeibe és korábban innen indultak a nemzetközi hálóvonatok is Spanyolországba. Járatok Kapcsolata más pályaudvarokkal Képek További információk Paris Gare d’Austerlitz az SNCF hivatalos "Gares & Connexions" weboldalán (franciául) Információk a pályaudvarról Hivatalos SNCF weboldal (franciául) Hivatalos RATP weboldal (franciául)
Stazione di Parigi Austerlitz

La stazione di Parigi Austerlitz (in francese gare de Paris-Austerlitz, con riferimento alla battaglia di Austerlitz) è una delle sei grandi stazioni ferroviarie di Parigi, gestita della SNCF, situata sulla riva sinistra della Senna nel XIII arrondissement. Funge da stazione di testa per le linee verso Tolosa e Bordeaux. Inaugurata il 20 settembre 1840 era il capolinea della linea ferroviaria che collegava la capitale francese con Orléans, sostituita in tale funzione nel 1900 da parte della Gare d'Orsay. Dal 1939 riacquistò la sua importanza originaria al riguardo del traffico in partenza verso il sud-ovest francese, rimasta poi immutata sino all'inaugurazione del TGV Atlantique. Questa stazione ha perso così gran parte del suo traffico per il sudovest della Francia e il numero di viaggiatori è sceso a circa 25 milioni per anno, pari alla metà di quello della stazione di Montparnasse, una dei capolinea dei TGV. Tra le altre particolarità si può citare la sua vicinanza con un'altra grande stazione parigina, la Gare de Lyon, situata appena al di là della Senna. Interscambi Fermata metropolitana (Gare d'Austerlitz, linee 5 e 10) Galleria d'immagini Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sulla Stazione di Parigi Austerlitz Collegamenti esterni (FR) Sito ufficiale, su garesetconnexions.sncf. (EN) Stazione di Parigi Austerlitz, su Structurae. (FR) La Gare d'Austerlitz su Gare en mopuvement, su gares-en-mouvement.com (archiviato dall'url originale il 16 aprile 2009).
Station Paris-Austerlitz

Station Paris-Austerlitz, doorgaans aangeduid als Gare d'Austerlitz, is een van de zeven grote kopstations in Parijs (Frankrijk). Het bevindt zich in het 13e arrondissement, aan de linkeroever van de Seine en verwerkt per jaar 25 miljoen reizigers, ongeveer de helft van het aantal van Gare Montparnasse. De naam van het station verwijst naar de Tsjechische plaats Austerlitz (Slavkov u Brna), waar Napoleon Bonaparte op 2 december 1805 een overwinning behaalde op numeriek sterkere Oostenrijkse en Russische legers (Slag bij Austerlitz). Eerder werd het Gare d'Orléans genoemd. Geschiedenis Op deze plaats werd reeds in 1840 een station gebouwd door de Compagnie du chemin de fer de Paris à Orléans voor de spoorlijn naar Corbeil. In 1843 werd deze spoorlijn verlengd tot Orléans en in 1846 werd het station voor het eerst uitgebreid. Tussen 1862 en 1870 verrees naar plannen van de hoofdingenieur van de Compagnie du chemin de fer de Paris à Orléans een nieuw stationsgebouw, met een metalen overkapping van 51,5 m breed en 280 m lang. Deze ruimte werd in 1870 tijdens de belegering van Parijs gebruikt voor het vervaardigen van luchtballonnen, waarmee men uit de belegerde stad kon ontsnappen. In 1900 verlengde de Compagnie du Paris-Orléans (PO) de spoorlijn verder richting het centrum van Parijs omwille van de excentrische locatie van de Gare d'Austerlitz. De Gare d'Orsay (thans Musée d'Orsay) werd het nieuwe eindpunt van de lijn. Verbindingen Sinds de TGV-Atlantique in gebruik is genomen heeft het station het grootste deel van de sneltreinverbindingen naar het zuidwesten van Frankrijk verloren aan Gare Montparnasse. Wel vertrekken hier nog de nachttreinen naar Orléans, Barcelona en Madrid. Het station is verbonden met het metrostation Gare d'Austerlitz langs metrolijn 5 van de metro van Parijs en lijn C van de RER. Vorige en volgende stations Bedieningsgebied
Вокзал Аустерлиц

Вокзал Аустерлиц (фр. Gare d'Austerlitz) — один из семи основных железнодорожных вокзалов Парижа. Он располагается на левом берегу Сены в 13-м муниципальном округе. Ежедневно вокзал обслуживает 68 000 пассажиров (25 млн в год), что составляет примерно половину пассажироперевозок вокзала Монпарнас. Название вокзала происходит от имени моравского города Аустерлиц, где 2 ноября 1805 года произошла «битва трёх императоров», в ходе которой Наполеон разгромил превосходящие по численности русско-австрийские войска. В честь победы при Аустерлице у вокзала установлен французский военный корабль. Поезда с Аустерлицкого вокзала отправляются главным образом в южном направлении — до Орлеана, Тура, Мадрида, Лиссабона. История Вокзал Аустерлиц был открыт 20 сентября 1840 года в связи с открытием линии Париж — Живуси, которая была продлена до Орлеана в 1843 году. В 1846 году вокзал увеличил свои размеры. До Всемирной выставки 1900 года вокзал оставался конечной остановкой линии Париж-Орлеан, пока не был открыт новый вокзал Гар д’Орсе, в котором ныне расположен музей Орсе. Здание Орсе было закрыто в 1939 году, и вместе с тем все поезда дальнего следования были вновь перенесены на вокзал Аустерлиц. 14 мая 1941 года 3700 евреев, все мужчины, были арестованы в парижской агломерации, эта операция была названа «облавой „Зелёный билет“» и произошла за 14 месяцев до облавы «Вель д’Ив». Автобусами арестованных свезли на вокзал Аустерлиц, откуда в тот же день их отправили поездом в Луаре. 1700 человек доставили в лагерь Питивье, 2000 — в Бон-ла-Роланд. Там они будут оставаться в течение года. 8 мая 1942 года 289 евреев были переправлены конвоем в лагерь Руалье в Компьене. Они были в основном депортированы в Освенцим 5 июня 1942 года конвоем № 2 в рамках подготовки к облавам лета 1942 года, чтобы освободить место для новых заключённых, которые теперь будут с семьями. Три эшелона увезли евреев прямо в Освенцим: 25 июня и 17 июля 1942 года из Питивье, 28 июня из Бон-ла-Роланд. С 19 по 22 июля 1942 года с вокзала Аустерлиц было отправлено 7800 евреев, в том числе 4000 детей, арестованных в ходе облавы «Вель д’Ив». Они попали в лагеря Бон-ла-Роланд и Питивье, откуда были депортированы в лагеря смерти нацистской Германии в Польше. Транспорт Метро: линии 5 и 10 RER: линия С Примечания Ссылки Аустерлицкий вокзал (фр.)
Paris-Austerlitz järnvägsstation

Gare de Paris-Austerlitz är en av Paris stora järnvägsstationer. Den är belägen strax söder om Seine i Paris trettonde arrondissement och öppnade 1840. Härifrån avgår vanligtvis tåg som skall söderut, till exempel till Madrid, Toulouse och rivieran. När TGV Atlantique skapades minskade passagerarantalet från denna station kraftigt eftersom TGV Atlantique utgår från Gare de Paris-Montparnasse. 1969 öppnade den underjordiska stationen för tågen. Denna station fick RER-tåg från 1980. Stationen trafikeras även av Paris metro linje 5 och linje 10. Metrons första station öppnade 1906 på linje 5. 1939 tillkom ytterligare en station, dagens linje 10. Se även Lista över järnvägsstationer i Paris Referenser
Вокзал Аустерліц

Вокзал Аустерліц (фр. Gare d'Austerlitz) — один із шести основних залізничних вокзалів Парижа. Короткий опис Розташований на лівому березі Сени у 13-му муніципальному окрузі. Щодня вокзал обслуговує бл. 68 000 пасажирів (25 млн на рік), що становить приблизно половину пасажироперевезень вокзалу Монпарнас. Назва станції походить від імені моравського міста Аустерліц, де 2 грудня 1805 відбулася «битва трьох імператорів», в ході якої Наполеон розгромив російсько-австрійські війська, які переважали його армію за чисельністю. На честь перемоги під Аустерліцем біля вокзалу встановлено французький військовий корабель. Поїзди з Вокзалу Аустерліц прямують переважно в південному напрямку — до Орлеана, Тура, Мадрида, Лісабона. Історія Вокзал Аустерліц був відкритий 20 вересня 1840 у зв'язку з відкриттям лінії Париж — Жувізі, яку в 1843 продовжено до Орлеана. У 1846 вокзал розширено. До Всесвітньої виставки 1900 року вокзал залишався кінцевою зупинкою лінії Париж-Орлеан, поки не був відкритий новий вокзал Гар д'Орсе, в якому нині розташований музей д'Орсе. Возкал д’Орсе закрито в 1939, і водночас усі поїзди далекого прямування було знову перенесено на вокзал Аустерліц. Транспорт Метро: лінії 5 і 10 RER: лінія С Примітки Посилання Вокзал Аустерліц на сайті SNCF [Архівовано 2 вересня 2009 у Wayback Machine.] Вокзал Аустерліц на сайті RATP [Архівовано 7 квітня 2012 у WebCite]
Autódromo de Linas-Montlhéry

El Autódromo de Linas-Montlhéry (nombre original en francés: Autodrome de Linas-Montlhéry) es un autódromo situado entre las comunas de Linas y Montlhéry en la región de la Isla de Francia, Francia, unos 30 km al sur de la ciudad de París.​ Fue diseñado por Raymond Jamin e impulsado por el empresario Alexandre Lamblin,​ quien quería que Francia tuviera un óvalo al igual que Estados Unidos (Indianápolis), Italia (Monza) y el Reino Unido (Brooklands). El Gran Premio de Francia tuvo lugar en Linas-Montlhéry en 1925, en 1927, y desde 1931 hasta 1937. El piloto italiano Antonio Ascari murió al chocar mientras lideraba el Gran Premio de Francia de 1925. Por su parte, las ediciones de 1925, 1931, 1935 y 1937 del Gran Premio de Francia de Motociclismo también se celebraron en Linas-Montlhéry. El circuito albergó el Bol d'Or entre 1937 y 1939, en 1949, en 1950, entre 1952 y 1960, en 1969 y en 1970. Historia El óvalo, de 2.548 metros de longitud, fue inaugurado en 1924 y se usó para batir récords de velocidad de automóviles y motocicletas durante las décadas de 1920 y 1930. El circuito mixto se concluyó de construir en 1925, medía unos 15.500 metros de extensión, y se recorría en sentido horario, es decir de manera inversa al óvalo. En 1935 se agregaron chicanas al óvalo para moderar la velocidad de los bólidos.​ La pista registró numerosos éxitos en el campo de los récords de velocidad. Dos meses después de su apertura, ya se habían establecido cien distintas plusmarcas de velocidad y resistencia.​ El circuito se benefició de la iluminación eléctrica, lo que le permitió la conducción nocturna para los récords de resistencia. El autódromo, distante de zonas densamente pobladas, nunca se vio obstaculizado en su desarrollo. Entre 1925 y 1939, el 86% de los récords mundiales fueron superados en el autódromo de Linas.​ En 1925, la extensión del circuito, con la pista de 12,5 km alargando el anillo de velocidad, permitió acomodar el Grand Prix del Automóvil Club de Francia o ACF. El piloto Antonio Ascari murió en la edición de este Gran Premio en 1925. Desde 1930, el circuito compite con el de Pau.​ Otros Grandes Premios se disputaron en Linas, en 1931, en 1933 y en 1937. El circuito se vendió en 1939 al Ministerio de Guerra, que dispuso del terreno durante la Segunda Guerra Mundial. La Unión Francesa del Automóvil, la Motocicleta y la Bicicleta compró las instalaciones con el objetivo de remodelarlas y organizar nuevamente carreras. Hasta principios de la década de 1970, Linas-Montlhéry albergó carreras tales como los 1000 km de París, el Bol d'Or y la Coupe du Salon ("Copa del Salón, que se disputaba en paralelo al Salón del Automóvil de París).​ En esa época se filmó allí la película Un hombre y una mujer.​ La Carrera de Campeones de 1988 se celebró en Linas-Montlhéry.​ Durante la década de 1990, se disputaron carreras de automóviles históricos en versiones reducidas y más lentas del trazado original. Recorrido Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Autódromo de Linas-Montlhéry. Sitio oficial del Autódromo de Linas-Montlhéry (en alemán, francés e inglés)
Autodrome de Linas-Montlhéry

Az Autodrome de Montlhéry, hivatalos nevén Autodrome de Linas-Montlhéry egy autóverseny-pálya Franciaországban, Párizs közelében. A pályát 1924. október 4-én adták át. Többször is rendeztek itt Grand Prix-versenyeket, 1925-től egészen 1937-ig, kisebb-nagyobb megszakításokkal. Itt veszítette életét Antonio Ascari, Alberto Ascari édesapja, 1925. július 26-án. A legsúlyosabb baleset ezen a pályán 1964-ben történt, amikor két versenyző és három pályamunkás vesztette életét. Más események A pályán rendezték 1933-ban az országúti kerékpáros világbajnokságot. További információk Montlhery.com Website about Autodrome de Linas-Montlhéry Autodrome de Linas-Montlhéry on Stades Mythiques Association pour la sauvegarde de l'autodrome de Linas-Montlhéry
Autodrome de Linas-Montlhéry

Het Autodrome de Linas-Monthléry is een racecircuit gelegen in de Franse gemeente Bruyères-le-Châtel. Het circuit werd geopend in 1924, en lijkt enigszins op het oorspronkelijke circuit in Monza dat rond dezelfde tijd werd gebouwd. Aanvankelijk omvatte het circuit alleen een ovale kombaan, maar in 1925 werd het circuit uitgebreid met een gedeelte openbare weg. In 2001 ontving het circuit een nieuwe racelicentie, al zijn er alleen nog kleine raceklassen actief op het circuit. Tussen 27 november 1940 en 21 april 1942 was op het circuit een concentratiekamp voor Roma en woonwagenbewoners gevestigd, beheerd door Vichy-Frankrijk. Grand Prix De eerste officiële race die plaatsvond op het circuit was de Grand Prix van Frankrijk in 1925. De race werd gewonnen door Robert Benoist in een Delage. Tijdens deze race overleed Antonio Ascari. De Grand Prix keerde hierna in 1927 terug op het circuit, en ook tussen 1931 en 1937 werd de Franse Grand Prix hier verreden. Wielrennen In de jaren 20 kende het circuit een spectaculaire jacht op het uurrecord stayeren (buiten de UCI om). Achter een "reglementaire" motor legde Léon Vanderstuyft een recordafstand van 81,9 km af, op 25 oktober 1924 verbroken door Henri Bréau (89,4 km). Op dat moment ging alle aandacht reeds naar de tweestrijd achter moto libre (zware gangmaakmotoren uitgerust met geïmproviseerde windschermen). Dit leidde in 1928 tot een officieus werelduurrecord dat nog steeds standhoudt: Léon Vanderstuyft (1 oktober 1924): 107,710 km Jean Brunier (19 oktober 1924): 112,440 km Léon Vanderstuyft (1 oktober 1925): 115,098 km Jean Brunier (1 november 1925): 120,958 km Léon Vanderstuyft (29 september 1928): 122,771 km In 1933 werden hier de wereldkampioenschappen wielrennen op de weg gehouden. In 1978 won Jan Raas na een solo van dertig kilometer Parijs-Tours op het circuit. Trivia De Amerikaanse rally-rijder Ken Block nam in 2010 het derde deel van zijn Gymkhana-reeks op op dit circuit.
Autodrome de Linas-Montlhéry

Autodrome de Linas-Montlhéry är en racerbana i departementet Essonne söder om Paris i Frankrike. Banan, som byggdes 1924, ligger i gränsområdet mellan städerna Linas, Bruyères-le-Châtel och Ollainville. Historik Det första loppet var Frankrikes Grand Prix som kördes här 26 juli 1925.
Place de Jérusalem

La place de Jérusalem est une place du 17e arrondissement de Paris. Situation et accès Elle est située porte de Courcelles, au croisement de la rue de Courcelles et du boulevard de Reims. Origine du nom Elle porte le nom de la ville du Proche-Orient, Jérusalem, capitale d'Israël, et où les trois religions monothéistes (judaïsme, christianisme et islam) cohabitent depuis des siècles, et lieu riche de ses différentes cultures, selon plusieurs conseillers de Paris. Historique Le long de cette place existait jusqu'au début des années 2000 un terrain occupé par les caravanes et le chapiteau du cirque tzigane Romanès, déplacés au square Alexandre et René Parodi bordant le boulevard de l'amiral Bruix dans le XVIe arrondissement. Par arrêté municipal des 11, 12, 13 et 14 juin 2019, l'intersection de la rue de Courcelles et du boulevard de Reims prend le nom de place de Jérusalem. Son inauguration, le 30 juin 2019, a donné lieu à une polémique opposant la maire de Paris à ses alliés écologistes et communistes, ainsi qu'aux associations propalestiniennes. Une rue de Jérusalem a existé sur l'île de la Cité à Paris jusqu'aux travaux d'aménagement de 1883. Bâtiments remarquables Le Centre européen du judaïsme situé sur cette place est inauguré le 29 octobre 2019. Notes et références Portail de Paris Portail du judaïsme
Tour Areva

Tour Areva (zuvor Tour Framatome und Tour Fiat) ist der Name eines 178 Meter hohen Wolkenkratzers im Hochhausviertel La Défense in Courbevoie westlich von Paris und der Hauptsitz des gleichnamigen französischen Nuklearkonzerns. Das Gebäude in der Form eines Quaders wurde 1974 eröffnet und war bis 1985 zur Eröffnung des Tour Total Coupole der höchste Wolkenkratzer in La Défense. Heute (Juni 2014) ist das Gebäude noch das Siebthöchste in La Défense. Der Büroturm verfügt über 44 oberirdische und zwei unterirdische Etagen. Die komplett schwarze Fassade besteht aus dunklem Granit und getönten Fenstern. Es heißt, die Architekten ließen sich vom schwarzen Monolithen in Stanley Kubricks Film 2001: Odyssee im Weltraum inspirieren. Ursprünglich sollten an Stelle des Büroturms Zwillingstürme gebaut werden, der Plan wurde nach der Ölkrise im Jahre 1974 aber verworfen. Der Büroturm ist mit der Métrostation La Défense und dem Bahnhof La Défense an den öffentlichen Nahverkehr im Großraum Paris angebunden. Siehe auch Liste der Hochhäuser in Europa Liste der Hochhäuser in der Île-de-France Liste der Hochhäuser in La Défense Liste der Hochhäuser in Paris Weblinks Tour Areva bei Emporis.com Areva (Memento vom 17. Juni 2014 im Webarchiv archive.today) http://structurae.de/structures/data/index.cfm?id=s0002174 http://www.ladefense.fr/fr/tour/areva http://www.thehighrisepages.de/hhkartei/parisfra.htm http://www.skyscrapercenter.com/building/tour-areva/2423 http://www.pss-archi.eu/immeubles/FR-92026-16.html http://skyscraperpage.com/diagrams/?buildingID=2625
Tour Areva

Tour Areva (previously known as Tour Framatome and Tour Fiat) is an office skyscraper designed by global architects SOM and located in La Défense, a high-rise business district, and in the commune of Courbevoie, France, west of Paris. Built in 1974, the tower is 178 m (584 ft) tall. Tour Areva is entirely black; its cladding is made of dark granite and darkened windows. Its shape is that of a perfect square prism. It is said that its architects were inspired by the black monolith in Stanley Kubrick's film 2001: A Space Odyssey. The site where the tower was built was codenamed CB1 in La Défense initial master plan. A twin tower of Tour Areva was initially planned at the current location of the Tour Total, but was cancelled due to the 1973 oil crisis. See also List of tallest buildings and structures in the Paris region References External links Tour Areva (Emporis) Expatriates Magazine A Printed publication distributed in Tour Areva for international employees