NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Колеж дьо Франс

48.849167, 2.345556 Колеж дьо Франс (на френски: Collège de France) е образователна и научноизследователска институция със седалище в Париж, Франция, която без да бъде университет, провежда безплатни и общодостъпни курсове на високо ниво в областта на науката, литературата и изкуството. Основан е през 1530 година от крал Франсоа I по искане на Гийом Бюде с хуманитарната идея тази институция да е алтернатива на Сорбоната и да предлага такива дисциплини като иврит, старогръцки (първият преподавател е известният учен Янус Ласкарис) и математика . През годините е носил последователно следните имена: Кралски колеж (Collège Royal), Колеж на трите езика (френски: Collège Des Trois Langues, на латински: Collegium Trilingue), Национален колеж (Collège National), Имперски колеж (Collège Imperial), Колеж дьо Франс – от 1870 г. Уникален е с това, че всеки университетски преподавател е длъжен да изнесе лекции, на които присъствието е безплатно и достъпно за всеки, въпреки че някои курсове на високо равнище не са достъпни за широката публика. Целта на центъра е „да се учи науката в процес на изграждане“, поради което за лектори се избират измежду най-добрите изследователи в даден момент, като няма друго изискване освен това да са на „челно място“ в тяхното поле на изследване. Избирани са от различни дисциплини – както в областта на точните науки, така и сред хуманитарните науки. Въпреки че мотото на колежа е Docet Omnia (на латински „Преподава всичко“), целта на колежа може да се обобщи най-добре с фразата на Морис Мерло-Понти „Не предубедени понятия, а идеята за свободна мисъл“, която е запечатана със златни букви над главната зала на сградата на колежа. Източници
Collège de France

Collège de France (česky Francouzská kolej) je francouzská instituce, věnovaná vědám. Sídlí v Paříži v Latinské čtvrti (Quartier Latin) na Rue des Écoles, poblíž staré Sorbonny. Její historie začíná rokem 1530. Má statut tzv. grand établissement. Popis Oficiálním posláním Collège de France je „učit vědění, které právě vzniká“ (Enseigner le savoir en train de se faire), moderně řečeno spojovat bádání a výuku. Má 54 profesorských míst, rozdělených do pěti oblastí: matematika fyzika ostatní přírodní vědy, včetně lékařství (medicíny) společenské vědy historie, jazyky (linguistika) a literatura Collège de France pořádá pravidelné přednášky přístupné veřejnosti, nemá však žádné zapsané studenty, žádné studijní obory a neuděluje žádné tituly. Většina, ale ne všichni profesoři jsou Francouzi, dvě místa se vždy obsazují hostujícími profesory. Když se nějaké místo uvolní, rozhoduje sbor profesorů o tom, kdo na ně má být povolán. Profesura na Collège de France je ve Francii vrcholem vědecké kariéry. Historie Roku 1530 založil král František I. na radu svého knihovníka, humanisty G. Budého Královskou kolej nebo také Kolej tří jazyků, protože se zde zpočátku vyučovala řečtina, hebrejština a latina. Profesoři byli hmotně zajištěni, později k oborům přibylo právo, matematika a medicína. Po revoluci roku 1789 se kolej přejmenovala na Národní kolej a od roku 1870 na Collège de France. Jejím heslem je od založení Docet omnia (Učí všemu). Slavní profesoři Mezi profesory na Collège de France byly a jsou následující osobnosti: Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Francouzská kolej na Wikimedia Commons Encyklopedické heslo Collège de France v Ottově slovníku naučném ve Wikizdrojích (francouzsky) Oficiální stránky Collège de France (francouzsky) Záznam v evidenci historických památek
Collège de France

Collège de France er en fransk eliteinstitution indenfor matematisk, naturvidenskabelig, samfundsvidenskabelig og humanistisk forskning. Collège de France blev oprettet af kong Frans 1. af Frankrig i 1530. Kendte professorer fra det 17. århundrede Pierre Gassendi (1592 –1655), Jean Picard (1620-1682), astronom, der bestemte positionen på Tycho Brahes Uranienborg, og som havde Ole Rømer som assistent, Philippe de La Hire (1640 – 1718), matematiker, der samarbejdede med Picard og Rømer. Kendte professorer fra det 18. århundrede Antoine Galland (1646 – 1715), Kendte professorer fra det 19. århundrede Jean Baptiste Joseph Delambre (1749 – 1822), Antoine-Isaac Silvestre de Sacy (1758 – 1838), Jean Jacques Antoine Caussin de Perceval (1759 – 1835), Georges Cuvier (1769 –1832), Louis Nicolas Vauquelin (1763 – 1829), Jean-Louis Burnouf (1775 – 1844), René Laennec (1781 – 1826), Armand Pierre Caussin de Perceval (1793 – 1871), Philarète Chasles (1798 – 1873), Adam Mickiewicz (1798 –1855), Faustin Hélie (1799 – 1884), Jules Mohl (1800 – 1876), Eugène Burnouf (1801 – 1852), Charles Augustin Sainte-Beuve (1804 – 1869), Henri Victor Regnault (1810 – 1878), Joseph Bertrand (1822 – 1900), Ernest Desjardins (1823 – 1886), Ernest Renan (1829 – 1892), Michel Bréal (1832 – 1915), Gaston Maspero (1846 – 1916), Kendte professorer fra det 20. århundrede Henri Bergson (1859 – 1941), modtager af Nobelprisen i litteratur i 1927. Antoine Meillet (1866 – 1936), Frédéric Joliot-Curie (1900 – 1958), medmodtager af Nobelprisen i kemi i 1935. Maurice Merleau-Ponty (1908 – 1961), Claude Lévi-Strauss (1908 – 2009), Jacques Monod (1910 – 1976), medmodtager af Nobelprisen i fysiologi eller medicin i 1965. Roland Barthes (1915 – 1980), Michel Foucault (1926 – 1984), Pierre Bourdieu (1930 – 2002), Pierre-Gilles de Gennes (1932 – 2007), modtager af Nobelprisen i fysik i 1991. Bronisław Geremek (1932 – 2008), gæsteprofessor i 1992. Kendte professorer fra det 21. århundrede Pierre Boulez (født 1925), Jean-Pierre Serre (født 1926), Serge Haroche (født 1944), medmodtager af Nobelprisen i fysik i 2012. Anne Cheng (født 1955), Eksterne henvisninger
Collège de France

El Collège de France («Colegio de Francia» en francés) es una de las instituciones de enseñanza superior más prestigiosas de Francia​ y del mundo, y está situado en la rue des Écoles, en el V Distrito de París. Historia Su fundación se remonta a la época de Francisco I. En 1530 su bibliotecario maestro, el gran traductor de obras antiguas Guillaume Budé, le sugiere crear un colegio de disertaciones encargado de enseñar las disciplinas desdeñadas por la Sorbona: el griego, el hebreo, el árabe y las matemáticas. A partir de ese momento, el Collège Royal, bajo el lema latino Docet omnia ("Enseñarlo todo"), será uno de los lugares más importantes de transmisión del conocimiento en Francia.​ El deseo filantrópico del rey, fue respaldado después por Enrique II e impulsado por los monarcas Luis XIII y Luis XV,​ Además del nombre original «Collège Royal», también será llamado "Collège des trois langues" (Colegio de las tres lenguas), "Collège national" y "Collège impérial", antes de recibir su nombre actual en 1870. Funcionamiento En la actualidad, el Collège está organizado en cinco departamentos: ciencias matemáticas, ciencias físicas, ciencias naturales, ciencias filosóficas y sociológicas, y ciencias históricas, filológicas y arqueológicas. La lista de docentes se encuentra en la página: (profesores en activo); y la de los honoríficos, en: (jubilados). La asistencia a las clases está abierta al público en general, con excepción de ciertos cursos y seminarios. El personal docente se compone de los investigadores con mayor experiencia en sus respectivas áreas, tanto en las ciencias como en las humanidades. Cada año deben dar un curso distinto y por tanto inédito. El Collège no entrega ningún título, ni certificado de asistencia, por lo que los alumnos solo asisten por el deseo de aprender. Tiene además laboratorios de investigación y una de las mejores bibliotecas de Europa. Profesores Entre los profesores que han pasado por el Collège (selección) se encuentran: Véase también Anexo:Profesores honorarios del Collège de France Referencias Enlaces externos Presentación en español Collège de France
Collège de France

Collège de France, ranije poznat kao Collège Royal, visokoškolska je i istraživačka ustanova u Francuskoj. Nalazi se u Parizu, u srcu Latinske četvrti, preko puta povijesnog kampusa La Sorbonne, u blizini Panteona. Osnovao ga je franucski kralj Franjo I. 1530. godine. Poznati profesori Jean-Baptiste Joseph Delambre, francuski astronom Jérôme Lalande, francuski astronom Charles Robert Richet, francuski fiziolog Claude Cohen-Tannoudji, francuski fizičar Izvori Vanjske poveznice Collège de France
Collège de France

A Collège de France (francia kiejtés: [kɔlɛʒ də fʁɑ̃s]) 1530-ban alapított francia felsőoktatási intézmény Párizsban. Története Kiemelkedő alakjai Jeles oktatói Raymond Aron Roland Barthes Émile Benveniste Claude Bernard Marcellin Berthelot Joseph Bertrand Yves Bonnefoy Pierre Boulez Fernand Braudel Henri Breuil Jean Brunhes Jacques Bouveresse Guillaume Budé Jean-François Champollion Jacques Charpentier Anne Cheng Alexandre Chodzko Yves Coppens Georges Cuvier Pierre Danès Philippe Descola Georges Duby Michel Foucault Gilbert Génébrard Bronisław Geremek Jacques Gernet Étienne Gilson Albert Grenier Jerzy Grotowski Maurice Halbwachs Léon d’Hervey de Saint-Denys René Huyghe Jean Irigoin Stanislas Julien Henri Laoust Pierre de La Ramée Louis Lavelle Claude Lévi-Strauss Pierre Émile Levasseur Denys Lambin Maurice Lévy André Lichnerowicz Edmond Malinvaud Henri Maspero Louis Massignon Jules Michelet Adam Mickiewicz Paul Pelliot Jean-Pierre Abel-Rémusat Jacqueline de Romilly Antoine-Isaac Silvestre de Sacy Jacques Thuillier Paul Valéry Jean-Pierre Vernant Jules Vuillemin Nobel-díjjal kitüntetett professzorai Henri Bergson Claude Cohen-Tannoudji Jean Dausset Pierre-Gilles de Gennes François Jacob Frédéric Joliot Jean-Marie Lehn Jacques Monod Serge Haroche Fields-éremmel kitüntetett professzorai Alain Connes Pierre-Louis Lions Jean-Pierre Serre Jean-Christophe Yoccoz Abel-díjjal kitüntetett professzorai Jean-Pierre Serre Jacques Tits
Collège de France

Het Collège de France is een gerenommeerd onderzoeksinstituut in Parijs in Frankrijk. Het maakt deel uit van de PSL Research University. Het is opgericht als Collège royal in 1530 op initiatief van de humanist Guillaume Budé (Budaeus) als instituut complementair aan de universiteit van Parijs. In 1870 kreeg het instituut de huidige benaming. Er wordt ook onderwijs gegeven aan onderzoekers en docenten. Het bijzondere is dat de meeste cursussen gratis toegankelijk zijn voor het publiek. Vele bekende Franse wetenschappers en denkers bekleedden er een leerstoel, zoals Georges Cuvier, François Ménard de la Groye, Henri Bergson en Michel Foucault. Het Collège is gehuisvest op de locatie van de oude universitaire colleges van Tréguier en Cambrai, in het Quartier Latin (5e arrondissement), aangrenzend aan de Sorbonne. Door de geschiedenis heen was het gekend als Collège royal, Collège impérial en sinds 1870 Collège de France. Externe link Website van het Collège de France
Collège de France

Collège de France (wym. fr. [kɔlɛʒ də fʁɑ̃s]; dawniej Collège Royal lub Collège impérial) – założona w 1530 roku przez Franciszka I francuska instytucja szkolnictwa wyższego i badań naukowych, posiadająca status grand établissement. Znajduje się w Paryżu, w pobliżu Sorbony. Collège de France jest uznawane za jedną z najbardziej prestiżowych instytucji badawczych we Francji. Jest członkiem stowarzyszonym Université PSL. W Collège de France badania naukowe i działalność dydaktyczna są ze sobą ściśle powiązane. Misją instytucji jest przekazywanie „wiedzy, która powstaje we wszystkich dziedzinach literatury, nauki i sztuki”. Charakterystyka Według stanu na 2021 rok z Collège de France związanych było 21 laureatów Nagrody Nobla oraz 9 laureatów Medalu Fieldsa. Instytucja nie nadaje stopni naukowych. Każdy profesor jest zobowiązany do prowadzenia wykładów, których uczestnictwo jest bezpłatne i otwarte dla wszystkich zainteresowanych. Profesorowie Collège de France, których liczba wynosi około 50, są wybierani przez pozostałych profesorów spośród przedstawicieli różnych dziedzin nauki, zarówno nauk ścisłych i przyrodniczych, jak i humanistyki. Dewizą instytucji jest Docet omnia (łac. „Naucza wszystkiego”). Jej celem jest „nauczanie nauki w trakcie jej powstawania”, co najlepiej oddaje myśl Maurice’a Merleau-Ponty’ego: „Nie zdobyte prawdy, lecz idea swobodnie prowadzonego badania”. Cytat ten jest umieszczony złotymi literami nad główną salą wykładową. Collège de France posiada laboratoria badawcze oraz jedną z najważniejszych bibliotek naukowych w Europie, obejmującą zbiory poświęcone m.in. historii (w tym rzadkim książkom), humanistyce, naukom społecznym, a także chemii i fizyce. W czerwcu 2009 roku na platformie iTunes dostępnych było ponad 650 podcastów z wykładami prowadzonymi w Collège de France. Część z nich była dostępna również w językach angielskim i chińskim. Strona internetowa instytucji udostępnia także nagrania wideo z wybranych zajęć. Wykładów słuchają różne grupy odbiorców — od doświadczonych badaczy, przez doktorantów i studentów studiów magisterskich, aż po studentów studiów pierwszego stopnia. Szczególne znaczenie mają również leçons inaugurales (wykłady inauguracyjne), które stanowią ważne wydarzenia paryskiego życia intelektualnego i społecznego oraz przyciągają liczną publiczność. Zobacz też Instytut Francji Raymond Couvègnes Przypisy Linki zewnętrzne Oficjalna strona internetowa Collège de France (wersja angielska)
Collège de France

O Collège de France, fundado em 1530, é um estabelecimento de ensino e pesquisa (Grand Etablissement) na França. Está localizado em Paris, no 5º arrondissement, ou Quartier Latin, em frente ao campus histórico da Sorbonne. Visão geral O Collège é considerado o estabelecimento de pesquisa de maior prestígio da França. Desde 2017, 21 vencedores do Prêmio Nobel e 8 Medalhistas Fields eram afiliados ao Collège. Não concede diplomas. Cada professor é obrigado a ministrar palestras em que a participação é gratuita e aberta a todos. Os professores, cerca de 50, são escolhidos pelos próprios professores, de uma variedade de disciplinas, tanto de ciências como de humanidades. O lema do Collège é Docet Omnia, palavra latina para "Ensina tudo"; seu objetivo é "ensinar ciência em construção" e pode ser resumido por Maurice Merleau-PontyFrase de: "Não aprendemos verdades, mas a ideia de pesquisa livre" que está inscrita em letras douradas acima do salão principal. O estabelecimento é membro associado da PSL Research University (comunidade de universidades parisienses). O Collège possui laboratórios de pesquisa e uma das melhores bibliotecas de pesquisa da Europa, com seções de história com livros raros, humanidades, ciências sociais e também química e física. O site do Collège de France hospeda várias vídeos de aulas. As aulas são acompanhadas por vários alunos, desde investigadores seniores a alunos de doutoramento ou mestrado, ou ainda alunos de licenciatura. Além disso, as leçons inaugurales (primeira aula) são eventos importantes na vida intelectual e social de Paris e atraem um grande público de parisienses curiosos. História O Collège foi fundado pelo rei Francisco I de França, inspirado no Collegium Trilingue em Louvain, a pedido de Guilherme Budé. De inspiração humanista, a escola surgiu como uma alternativa à Sorbonne para promover disciplinas como Hebraico, Grego Antigo (tendo como primeiro professor o célebre estudioso Janus Lascaris) e Matemática. Inicialmente chamado de Collège royal, e mais tarde Collège des trois langues (Collegium Trilingue), Collège nacional, e Collège impérial, foi denominado Collège de France em 1870. Em 2010, tornou-se um associado fundador da PSL Research University. Referências Ligações externas Collège de France
Collège de France

Collège de France (Francoski kolegij) je prestižna javna visokošolska ustanova, ena od t. i. Grands établissements s sedežem v 5. okrožju Pariza, Francija. Kampus se nahaja v Latinski četrti, nasproti zgodovinskega kampusa pariške Sorbone. Ustanovil ga je Franc I. Francoski leta 1530, na pobudo Guillauma Budéja kot alternativo Sorboni, s poudarkom na humanističnih disciplinah, kot so poučevanje hebrejščine in stare grščine, pa tudi matematike. Sprva se je imenoval Collège Royal, nato Collège des Trois Langues (latinsko Collegium Trilingue), Collège National in Collège Impérial, sedanje ime pa ima od leta 1870. Šola ne podeljuje lastnih akademskih nazivov, predavanja pa so odprta za vsakogar in brezplačna. Ima več laboratorijev za poučevanje in raziskovanje ter znamenito knjižnico z redkimi publikacijami. Skozi zgodovino je tu študiralo mnogo znanih učenjakov, med njimi naravoslovec Georges Cuvier, fiziolog Claude Bernard, pesnik Adam Mickiewicz in filozof Michel Foucault. Med znanimi predavatelji je Nobelov nagrajenec za fiziko leta 2012 Serge Haroche. Sklici in opombe Zunanje povezave Uradno spletno mesto
Collège de France

Collège de France är en högre forskningsinstitution (grand établissement) belägen i Paris. Bakgrund och beskrivning Collège de France grundades 1530 på begäran av Frans I av Frankrike. Inspirerad av humanismen skulle den vara ett alternativ till Sorbonne, och fokusera på sådana discipliner som hebreiska, grekiska och matematik. Ursprungligen kallades den Collège Royal, och senare Collège des Trois Langues (latin: Collegium Trilingue), Collège National, Collège Impérial, och fick namnet Collège de France 1870. Den ligger i Paris femte arrondissement. Vad som är unikt för Collège de France är att det är öppet för alla och att undervisningen är avgiftsfri. Dess målsättning är att undervisa vetenskap i verkligheten, varför forskarna är bland dagens mest inflytelserika, vilket ämne de än är ledande inom. Skolans motto Docet Omnia, står att läsa på golvet i entrén, och på en vägg i förgyllda bokstäver står ingraverat ett citat från Maurice Merleau-Pontys installationstal 1953: Vid Collège de France utdelas inga examina, men universitetet hyser forskningslaboratorier och ett av Europas främsta forskningsbibliotek vars sektioner för såväl samhällsvetenskap och humaniora som naturvetenskap innehåller sällsynta böcker. Fakultet I september 2019 tillträdde Thomas Römer posten som universitetets prefekt efter Alain Prochiantz. Tidigare professorer har varit bland andra: Kommentarer Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från en annan språkversion av Wikipedia. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Collège de France. Collège de France (franska)
Parc de Saint-Cloud

The Parc de Saint-Cloud (pronounced [paʁk də sɛ̃ klu]; Park of Saint-Cloud), officially the Domaine national de Saint-Cloud (pronounced [dɔmɛn nɑsjɔnal də sɛ̃ klu]; National Estate of Saint-Cloud), is a domaine national (national estate) located mostly within the Saint-Cloud commune, in the Hauts-de-Seine department, southwest of Paris, France. The park, which covers 460 hectares (1,100 acres), was a nature reserve on the left bank of the Seine until 1923. It was centred around the former Château de Saint-Cloud, home of Philippe I, Duke of Orléans (1640–1701), which was destroyed by French bombing in 1870 during the Franco-Prussian War after the Prussians had made a base of it. The château was the meeting place of the Council of Five Hundred and Council of Ancients on 10 November 1799, the day following Napoleon's Coup of 18 Brumaire. On 9 November 1994 the Parc de Saint-Cloud was classified as a historical monument. In 2005 it was awarded the Notable Garden status. The park is operated as a domaine national under the Ministry of Culture's Centre des monuments nationaux (CMN). History The park is located on the site of the Château de Saint-Cloud, a residence of royal and imperial families from the 16th century. After Napoleon III declared war on the Prussians, the site was occupied by a Prussian force which used the high outcropping to shell Paris. Counter-fire from the French caused the building to burn on 13 October 1870, as well as considerable damage to the town of Saint-Cloud. The structure was completely razed in August 1892, politicians under the Third Republic believing it represented a reminder of France's imperial past. Only a few outbuildings remain from the original structure. The park contains a Le Nôtre-designed garden in the French style, an English landscape garden, in addition to Marie Antoinette's rose garden. The park showcases a panoramic view of Paris called "La Lanterne" or the "Lantern of Demosthenes". In 1999 a winter storm heavily damaged the park's forests. Some of the fallen trees' remains were later used for an art exhibition at the Jardin du Luxembourg's Orangerie in Paris. Kandinsky series Painter Wassily Kandinsky (1866–1944) painted a Parc de Saint-Cloud series in the early 20th century, before he became firmly associated with the abstract art movement. Buildings and points of interest The Musée historique du château de Saint-Cloud: a five-room museum dedicated to the destroyed château The École Normale Supérieure (ENS): located in the Pavillon Valois The International Bureau of Weights and Measures (Bureau International des Poids et Mesures, BIPM): it has its headquarters in the Pavillon de Breteuil; the building contains copies of the metre and kilogramme standards. Public transport access The park is accessible via Pont de Sèvres and Boulogne–Pont de Saint-Cloud station Paris Métro stations, on the right bank of the Seine. Île-de-France tramway Line 2 runs along the eastern limit of the park, with stops at Parc de Saint-Cloud and Musée de Sèvres. References External links Domaine national de Saint-Cloud, official website
Parco di Saint-Cloud

Il Parco di Saint-Cloud è un giardino alla francese situato a Saint-Cloud, nel dipartimento degli Hauts-de-Seine, vicino a Parigi, in Francia. Il parco, che ricopre 460 ettari, costituisce una riserva naturale fin dal 1923. È considerato uno dei più bei giardini tra quelli presenti in Europa. Il 9 novembre 1994 è stato classificato come Monumento storico. Il parco è proprietà del Ministero della cultura e della comunicazione. Storia Il parco è stato costruito presso il sito del Castello di Saint-Cloud, una residenza reale appartenente al sedicesimo secolo. Dopo che Napoleone III di Francia dichiarò guerra ai prussiani, il sito fu occupato dalla forza prussiana durante l'assedio di Parigi. Il fuoco dei francesi causò l'incendio del castello il 13 ottobre 1870. La struttura venne completamente rasa al suolo nell'agosto 1892. Il parco include un giardino in stile francese progettato dall'architetto André Le Nôtre, un giardino inglese, e il giardino di rose di Maria Antonietta d'Asburgo-Lorena. Il parco presenta inoltre una vista panoramica di Parigi soprannominata La Lanterne (o Lanterna di Demostene). Nothing Compares 2 U Il videoclip del famoso singolo Nothing Compares 2 U della cantante irlandese Sinéad O'Connor utilizza in parte filmati girati presso il parco. Il video consiste quasi esclusivamente di un primo piano sul viso della O'Connor mentre recita il testo del brano, tuttavia sono presenti alcune scene che mostrano la cantante mentre si aggira in solitudine nei dintorni del Parc de Saint-Cloud. Edifici e punti di interesse Musée du château de Saint-Cloud: un museo di cinque stanze dedicato alla distruzione del castello École normale supérieure (E.N.S.) Bureau international des poids et mesures (B.I.P.M.) Ingresso Il parco è accessibile dalle stazioni metropolitane Pont de Sèvres e Boulogne - Pont de Saint-Cloud. La linea T2 corre lungo il limite orientale del parco. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Parc de Saint-Cloud Collegamenti esterni Sito ufficiale, su domaine-saint-cloud.fr.
Vaucelles station

Vaucelles is a railway station located in the commune of Taverny (Val-d'Oise department), France. The station is served by Transilien H trains, on the line from Paris to Persan-Beaumont. The daily number of passengers was between 500 and 2,500 in 2002. Vaucelles is located on the line from Ermont-Eaubonne to Valmondois, that was opened in 1876. The line was electrified in 1970. The station was renovated in 2009. Gallery See also List of SNCF stations in Île-de-France References External links Vaucelles station at Transilien, the official website of SNCF (in French)