NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Pont de la Tournelle

Der Pont de la Tournelle (dt. Übersetzung: Türmchenbrücke) ist eine Straßenbrücke über die Seine in Paris. Er verbindet die Île Saint-Louis im 4. Arrondissement mit dem Quai de la Tournelle im 5. Arrondissement. Seit 1759 wird an dieser Brücke der Pegelstand gemessen. Geschichte An der Stelle, an der der Pont de la Tournelle steht, gab es bereits im Mittelalter eine Holzbrücke, die am 21. Januar 1651 durch ein Hochwasser schwer beschädigt und 1656 als Steinbrücke wiederaufgebaut wurde. 1918 abgerissen, wurde sie 1928 durch den heutigen Bau ersetzt. Dessen Architekten waren Pierre Guidetti und dessen Bruder Louis, technischer Ingenieur war Henri Lang. Der Pont de la Tournelle ist bewusst unsymmetrisch gebaut, um dem Bild der Seine an diesem Ort zu entsprechen. Er besteht aus einem großen Zentralbogen und zwei kleineren Bögen und hat an der Rive Gauche einen Pylon von fast 15 Metern Höhe, der von einer Statue der heiligen Genoveva von Paris gekrönt wird. Die Statue stammt von Paul Landowski, der sie zur Kathedrale Notre-Dame hin blicken lassen wollte. Da Genoveva jedoch die Stadt vor den anstürmenden Hunnen bewahrt haben soll, setzte sich der Ingenieur Henri Lang durch, daher ist sie nach Osten orientiert. Der Streit zwischen Landowski und Lang beschäftigte das Stadtparlament führte sogar zu einer Verschiebung der Einweihung der Brücke. Der Name Tournelle stammt von einem Turm der Stadtmauer aus dem 13. Jahrhundert. Siehe auch Seinebrücken in Paris Weblinks Website der Mairie von Paris Pont de la Tournelle. In: Structurae Abbildung der Brücke im 17. Jahrhundert auf Gallica Abbildung eines Bogens der Brücke aus dem 18. Jahrhundert auf Gallica Abbildung der Brücke im 18. Jahrhundert auf Gallica Einzelnachweise
Pont de la Tournelle

The Pont de la Tournelle (French pronunciation: [pɔ̃ də la tuʁnɛl], Tournelle Bridge), is an arch bridge spanning the river Seine in Paris. History The location of the Pont de la Tournelle is the site of successive structures. The first, a wooden bridge, was built in 1620. This bridge connected the Eastern bank of the Seine (le quai Saint-Bernard) to l'île Saint-Louis. It was subsequently washed away by ice in 1637, and again on 21 January 1651. A stone bridge was erected in its place in 1654. It was demolished in 1918 and replaced by the current bridge in 1928, after it suffered several natural disasters, especially the flood of 1910. The Pont de la Tournelle was intentionally built lacking symmetry, in order to emphasize the shapeless landscape in the part of the Seine that it bestrides. Consisting of a grand central arch that links the riverbanks via two smaller arches, one on each side, it's decorated on the Eastern bank with a pylon built on the left pier's cutwater, and a statue of Saint Geneviève, the patron saint of Paris, atop of the pylon, designed by Polish-French monumental sculptor Paul Landowski. The term "Tournelle" traces its origin to a square turret (French: tourelle) constructed at the end of the 12th Century on the fortress of Phillipe Auguste. Numerous scenes of Highlander: The Series were filmed along the Quai de la Tournelle near and underneath Pont de la Tournelle between 1992 and 1998. Access See also List of crossings of the River Seine References External links Media related to Pont de la Tournelle at Wikimedia Commons (in French) Bridge history (in French) More bridge history
Puente de la Tournelle

El puente de la Tournelle (del francés: Pont de la Tournelle) es un puente parisino sobre el río Sena que une los distritos IV y V de la ciudad. En 1999, quedó incluido dentro de la delimitación del ámbito de Riberas del Sena en París, bien declarado patrimonio de la Humanidad por la Unesco.​ Historia Son varios los puentes que se construyeron en la actual ubicación del puente de la Tournelle. Ya en la Edad Media existía un puente de madera que fue parcialmente destruido por una riada que se produjo el 21 de enero de 1651. Fue reconstruido en piedra en 1656. Derruido en 1918, fue sustituido por el actual puente en 1928. Debe su nombre a la presencia cercana de una pequeña torre que forma parte del vallado de Felipe Augusto y que luego sería sustituido por un pequeño castillo. Estructura El puente se compone de un gran arco central y dos arcos laterales mucho más pequeños. Está adornado por un pilar de 15 metros de altura que corona una estatua de Santa Genoveva, patrona de París, realizada por Paul Landowski. Referencias Ayuntamiento de París. «Pont de la Tournelle». Archivado desde el original el 11 de septiembre de 2007. Consultado el 16 de enero de 2009. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una galería multimedia sobre Puente de la Tournelle.
Pont de la Tournelle

Il Pont de la Tournelle è un ponte di Parigi che attraversa la Senna. È il prolungamento verso sud della Rue des Deux-Ponts che attraversa l'Île Saint-Louis, che permette di raggiungere la riva sinistra nel V arrondissement. L'altro ponte, suo prolungamento verso nord, che congiunge l'isola con la riva destra, è il pont Marie. Caratteristiche Il "pont de la Tournelle" è volutamente asimmetrico allo scopo di valorizzare la dissimmetria del paesaggio della Senna in quel punto. Composto di un grande arco centrale collegato alle rive da due archi più piccoli, è decorato sulla riva sinistra da un pilone di circa 15 m di altezza sormontato da una statua di santa Genoveffa, patrona di Parigi, realizzata da Paul Landowski, che protegge la città di Parigi ed è rappresentata sotto i tratti di una bambina che serra su di essa la navata. . Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul Pont de la Tournelle Collegamenti esterni (EN) Pont de la Tournelle, su Structurae.
Pont de la Tournelle

De Pont de la Tournelle is een brug over de Seine in Parijs, gebouwd in 1928. Hij verbindt de linkeroever van de Seine met het Île Saint-Louis. De term tournelle (Frans voor 'torentje') verwijst naar het Château de la Tournelle dat hier aan de Seine-oever werd gebouwd, waarschijnlijk onder Karel VI van Frankrijk. Bouw Geschiedenis Op de locatie van de huidige Pont de la Tournelle waren al eerder bruggen gebouwd. De eerste, een houten brug, werd gebouwd tijdens de middeleeuwen. Op 21 januari 1651 werd deze verwoest door een overstroming. Zeven jaar later, in 1658, werd een stenen brug geplaatst. Deze kreeg het zwaar te verduren tijdens een overstroming in 1910. Hij werd in 1918 afgebroken en werd in 1928 vervangen door de huidige brug. Architectuur De huidige Pont de la Tournelle werd bewust asymmetrisch ontworpen, om aan te sluiten bij het asymmetrische stadsgezicht rond dit deel van de Seine. De brug bestaat uit een grote centrale boog die via twee kleinere bogen met de oevers is verbonden. Aan de stroomopwaartse kant is de brug versierd met een grote piloon boven de linkerpijler. Boven op die piloon staat een standbeeld van Genoveva, de patroonheilige van de stad Parijs, dat is ontworpen door Pierre en Louis Guidetti, en uitgevoerd door de Pools-Franse beeldhouwer Paul Landowski. De brug is gebouwd uit gewapend beton dat is bekleed met kalksteen. Deze keuze werd bekritiseerd door de architect Charles-Henri Besnard. Een brug uit gewapend beton moest er ook als zodanig uitzien, vond Besnard. Had men liever een stenen brug gehad dan had de brug uit kalksteen moeten worden opgetrokken. Locatie De brug verbindt het 4e arrondissement, ter hoogte van het Île Saint-Louis, met het 5e arrondissement bij de Quai de la Tournelle. Van 1759 tot 1873 werd op deze locatie het waterniveau van de Seine gemeten. Panorama Externe links (fr) Bruggen op Paris.fr (fr) De brug op Structurae.fr
Pont de la Tournelle

Pont de la Tournelle – most łukowy na rzece Sekwana położony w Paryżu. Historia Pont de La Tournelle łączy 4 i 5 okręg paryski. Pierwszy most drewniany w obecnym miejscu został zbudowany w średniowieczu, aby połączyć lewy brzeg Sekwany z Wyspą Świętego Ludwika. Drewniany most został zniszczony podczas powodzi w 1651 roku i zastąpiony przez most kamienny, który powstał w 1658 roku. Po powodzi w 1910 roku most został poważnie uszkodzony, a w 1918 całkowicie się zawalił. Władze miasta zdecydowały o budowie nowego mostu. Zbudowany w 1928 roku most w obecnej formie istnieje do dziś. Pont de la Tournelle został zaprojektowany bez zachowania zasad symetrii, przez co odbiega od większości mostów łukowych Paryża, które zostały zbudowane symetrycznie. Na jednym z filarów mostu znajduje się figura św. Genowefy, patronki Paryża. Monument świętej został zaprojektowany przez polsko-francuskiego rzeźbiarza, Paula Landowskiego. Najbliższą stacją paryskiego metra jest Pont Marie. Linki zewnętrzne Pont de la Tournelle na oficjalnej stronie Paryża
Мост Турнель

Мост Турнель (фр. Pont de la Tournelle) — мост через реку Сена, расположенный на границе IV и V округов Парижа. Соединяет левый берег реки и остров Сен-Луи. Его длина составляет 122 метра, ширина — 23 метра. История Первый предшественник современного моста появился на этом месте ещё в 1369 году, но позже был затоплен Сеной, вышедшей из берегов. Следующий мост построили в 1618—1620 годах. Он был платным: за проход по нему взимали с человека по 1 дублону, с лошади — 2 дублона, с кареты — 6 дублонов. В 1637 году переправу разрушил вскрывшийся на реке лёд. Ещё один деревянный мост вновь смыло водой в 1651 году. Последующий мост был уже каменным. Он простоял вплоть до 1910 года, когда сильно пострадал от очередного наводнения. В 1918 году было принято решение полностью снести старый мост. В 1923-1928 годах возвели нынешний мост по проекту архитекторов Пьера и Луи Гуидетти. Архитектура и конструкция Мост сделан из железобетона и имеет арочную конструкцию. Архитекторы достаточно удачно вписали сооружение в окружающий исторический пейзаж, на самом сложном для судоходства в Париже отрезке Сены. Асимметрия реки подчёркнута монументальным пилоном высотой 14 метров, который построен на левом пирсе. На мосту установлена статуя покровительницы Парижа Святой Женевьевы. Скульптор — Поль Ландовский. В культуре Мост упоминается в романе Александра Дюма «Три мушкетёра». Портос увидел на мосту Планше, который плевал в воду и наблюдал за расходящимися кругами. Мушкетёр решил, что эти действия характеризуют человека как склонного к рассудительности и созерцанию. Поэтому Портос предложил д’Артаньяну взять Планше в качестве слуги. На мосту Турнель снимались сцены сериала «Горец». Ссылки (фр.) О конструкции моста
Biblioteca de Santa Genoveva

La Biblioteca de Santa Genoveva (en francés : Bibliothèque Sainte-Geneviève ) es una biblioteca pública francesa ubicada en París, en la plaza del Panteón y alberga aproximadamente dos millones de documentos. Forma parte de la Universidad Sorbona Nueva - París 3.​ El edificio fue proyectado por Henri Labrouste a mediados del siglo XIX, y fue construido entre 1843-1850 y fue inaugurada el 2 de febrero de 1851. Su interés arquitectónico radica en ser uno de los escasos ejemplos de arquitectura del Hierro que se conservan de ese siglo; aunque en el exterior imita el estilo renacentista, la estructura metálica que soporta el edificio puede verse libre en el interior. Entre sus fondos hay más de 4300 manuscritos, impresos, fotografías y objetos de arte. Planos Notas y referencias Enlaces externos Bibliothèque Sainte-Geneviève (página oficial) BVMN: Bibliothèque virtuelle des manuscrits médiévaux (Biblioteca virtual de manuscritos medievales), contiene manuscritos de la biblioteca de Santa Genoveva.
Biblioteca Sainte-Geneviève

La biblioteca di Sainte-Geneviève è una biblioteca pubblica ed universitaria situata a place du Panthéon nel V arrondissement di Parigi. Fu fondata nel XII secolo nell'abbazia di Sainte-Geneviève. L'edificio attuale, poco distante da quello originario, fu progettato dall'architetto Henri Labrouste. I lavori di costruzione iniziarono nel 1838 e terminarono nel 1850. Rappresenta un'innovazione in riferimento al periodo: si tratta di una tipologia edilizia nuova i cui canoni estetici e strutturali non sono stati ancora definiti e perciò di "libera interpretazione". Progetto La pianta dell'edificio è un rettangolo lungo e stretto. Al pianterreno sono disposti il magazzino dei libri, una sala di libri rari e l'amministrazione. Al primo piano è situata la sala lettura, separata in due navate da una fila di colonne in ghisa che sostengono le arcate della copertura. La facciata, di aspetto neorinascimentale italiano, è formata da una serie di finestre ad arco al pianoterra e da una serie di arcate più ampie che illuminano la sala di lettura; sotto di esse si trovano una serie di piccole aperture rettangolari che permettono l'aerazione alla seconda fila di scaffali all'interno di un piccolo corridoio, all'epoca buio, per un maggior ricircolo d'aria, al fine di mantenere costante l'umidità dei libri medesimi. Le pareti sono caratterizzate dall'incisione del nome degli autori più importanti, i cui testi sono raccolti nella biblioteca; questo con lo scopo, sia di dare importanza all'edificio, sia per decorarne l'esterno. Henri Labrouste non si limita al progetto della struttura, ma anche a quello dell'arredamento in modo che quest'ultimo possa adattarsi all'edificio e assolvere in pieno la sua funzione. Labrouste, succedendo a Visconti, terminerà nel 1853 anche i lavori per la Biblioteca Nazionale di Parigi, dove riprende il tema delle colonne di ghisa per la sala lettura. Voci correlate Henri Labrouste Biblioteca Nazionale di Parigi Architettura del ferro Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Biblioteca Sainte-Geneviève Collegamenti esterni (FR) Sito ufficiale, su bsg.univ-paris3.fr. (EN) Bibliothèque Sainte-Geneviève / Library of Sainte-Geneviève, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc. Biblioteca Sainte-Geneviève, su archINFORM. Biblioteca Sainte-Geneviève, su ISIL. Sito ufficiale della Biblioteca di Sainte-Geneviève, su www-bsg.univ-paris1.fr. URL consultato il 14 giugno 2008 (archiviato dall'url originale il 17 novembre 2011).
Biblioteca de Sainte-Geneviève

A Biblioteca de Sainte-Geneviève está localizada em Paris. Foi projetada por Henri Labrouste, e a construção se estendeu de 1838 a 1850. Projeto Projetada em meados do século XIX, a biblioteca se destaca por sua arquitetura interna com seus arcos em ferro aparente. O plano do prédio é um retângulo longo e estreito. No piso térreo há uma livraria, uma sala de livros e administração raras. O primeiro andar é a sala de leitura, separada por dois corredores com uma linha de colunas de ferro fundido apoiando os arcos do telhado. A fachada, de estilo neorrenascentista italiano, é composta por arcadas (janelas arqueadas) e uma sequência repetitiva de planos no térreo. No andar superior, uma série de arcadas maiores ilumina a sala de leitura, e abaixo delas, pequenas aberturas retangulares permitem a ventilação da segunda linha de prateleiras, proporcionando maior recirculação de ar e mantendo a umidade dos livros constante. As paredes da biblioteca são adornadas com os nomes gravados dos autores mais importantes cujas obras estão coletadas na biblioteca, conferindo importância à construção e à decoração exterior. Henri Labrouste não se limitou ao design da estrutura, mas também projetou o mobiliário, para que este se integrasse ao edifício e cumprisse plenamente sua função. Após concluir a Biblioteca de Sainte-Geneviève, Labrouste, sob a orientação de Visconti, finalizou em 1853 o projeto para a Biblioteca Nacional da França, onde retomou o uso das colunas de ferro fundido na sala de leitura. Galeria Referências Ligações externas «Página oficial» (em francês) archive.org - bibliothequesaintegenevieve Henri Labrouste – Bibliothèque Sainte-Geneviève (em francês, Standard YouTube License)
Библиотека Сент-Женевив

Библиотека Сент-Женевив (фр. Bibliothèque Sainte-Geneviève) је јавна и универзитетска библиотека која се налази преко пута Пантеона, у 5. арондисману Париза. Заснована је на збирци опатије Свете Женевив коју је у 6. веку основао Хлодовех I, краљ Франака. Збирка библиотеке је спасена од уништења током Француске револуције. Нову читаоницу за библиотеку, са иновативним гвозденим оквиром који подржава кров, саградио је између 1838. и 1851. године архитекта Анри Лабруст. Библиотека садржи око 2 милиона докумената и тренутно је главна међууниверзитетска библиотека за различите огранке Универзитета у Паризу, а такође је отворена за јавност. Административно је повезана са Универзитетом Сорбона Нувел. Референце
Lake Disney

Lake Disney is een kunstmatig meer in Disneyland Paris. Het wordt omringd door drie Disneyhotels (Sequoia Lodge, Newport Bay Club en Hotel New York) en door Disney Village. Vroeger stond het bekend als Lake Buena Vista. Het is er mogelijk om met radiografisch bestuurbare boten en kano's te varen. Jaarlijks vindt in november, in de week tussen het Halloween-seizoen en de Kerstperiode een grote vuurwerkshow plaats op Lake Disney.
Pont de Soissons (Saint-Denis)

Le pont de Soissons est un pont ferroviaire situé à Saint-Denis, en Île-de-France, à l'ouest de la Petite Espagne. Situation et accès Constitutif de la ligne de La Plaine à Hirson et Anor (frontière), il franchit l'avenue du Président-Wilson (sous laquelle passe l'autoroute A1) et la rue du Landy. Des centaines de trains y passent tous les jours. Le pont comporte quatre voies, deux affectées au RER B, les deux autres à diverses circulations : ligne K du Transilien, TER Hauts-de-France, projet de CDG Express. Ce pont ne doit pas être confondu avec le pont ferroviaire dit de Soissons, situé sur la ligne de Soissons à Givet. Origine du nom Son nom provient du fait que l'ouvrage est un élément de la ligne de chemin de fer de Paris à Soissons, ouverte par étape entre 1860 et 1862 et actuellement section de la ligne de La Plaine à Hirson et Anor (frontière). Historique Le pont date de 1860, première année de mise en service par étapes de la section Paris – Soissons, de la ligne de La Plaine à Hirson et Anor (frontière). Une première halte, l'arrêt du Pont-de-Soissons, plus tard agrandi et renommé « Gare de La Plaine-Voyageurs », est établie à la sortie est du pont afin de desservir La Plaine Saint-Denis. Pendant le siège de Paris en février 1871, le pont est barricadé. À cet endroit, de 1888 à 1938, passait une ligne de l'ancien réseau de tramway d'Île-de-France. En 1911, au moment du quadruplement de la ligne entre Paris et Aulnay-sous-Bois, le pont est élargi et la chaussée surbaissée afin de faire passer le tramway. Des colonnes métalliques sont substituées aux piliers en maçonnerie. Le pont a donné son nom à l’école primaire du Pont de Soissons (renommée par la suite école primaire Robespierre). Pendant le bombardement du 21 avril 1944, deux bombes tombent à proximité et une sur le pont, tuant les Caporuscio, une famille de six enfants, qui sera inhumée au cimetière de Saint-Denis. Les piliers sont remplacés en 1960. En 1964, une déviation est mise en place pendant les travaux de construction de l’autoroute A1. Des travaux d'entretien sont réalisés en 1998, au moment où l’ancienne gare de La Plaine-Voyageurs est délaissée pour la nouvelle gare de La Plaine - Stade de France sur la RER B afin de desservir le Stade de France. Une rénovation était prévue en 2022 et 2023 afin notamment de réduire le niveau sonore dû au passage des trains : au lieu d'être à même les poutrelles métalliques, les rails seront posés sur du ballast, mais les travaux devraient être réalisés en 2026 et 2027[réf. nécessaire]. Notes et références Note Références Voir aussi Articles connexes Gare de La Plaine-Voyageurs Gare de La Plaine-Tramways Liste des ponts de Saint-Denis Pont des Cathédrales RER B Portail des ponts Portail du chemin de fer Portail des transports en Île-de-France Portail de la Seine-Saint-Denis
Tomba del Soldat desconegut (França)

La tomba del Soldat Desconegut va ser instal·lada sota l'Arc de triomf de l'Étoile l'11 de novembre de 1920. Es tracta d'un soldat no identificat (probablement francès), mort a la batalla de Verdun, i que representa tots els soldats morts en el transcurs de la Primera Guerra Mundial. El 1923 va ser encesa la flama del record. És revifada tots els vespres a dos quarts de set. És feta en granit de Vire (municipi de Calvados). Tria del soldat desconegut La segona quinta Auguste Thin del 132è regiment d'infanteria de línia, llavors de vint-i-un anys, havia estat encarregat de designar, el 8 de novembre de 1920, el soldat desconegut que descansarà sota l'Arc de Triomf. Vuit cossos de soldats que havien servit amb l'uniforme francès però que no havien pogut ser identificats van ser exhumats a les vuit regions on s'havien desenvolupat els combats més mortífers: a Flandres, a Artois, a la Somme, a Île-de-France, al Chemin des Dames, a Champagne, a Verdun i a Lorraine. El 9 de novembre de 1920 els vuit taüts de roure van ser transferits a la ciutadella de Verdun, sent canviats diverses vegades de lloc per preservar l'anonimat de la procedència de cadascun d'aquests. El 10 de novembre, els taüts van ser col·locats sobre dues columnes de quatre en una capella ardent de la que la guarda d'honor va ser confiada a una companyia del 132è regiment d'infanteria. André Maginot, ministre de les Pensions, va avançar cap a un dels joves soldats que assegurava la guarda d'honor, Auguste Thin, voluntari de la lleva de 1919, fill d'un combatent desaparegut durant la guerra. Li va donar un ram de clavells blancs i vermells, i li va exposar el principi de la designació: el taüt sobre el que aquest jove soldat diposités aquest ram seria transferit a París i seria inhumat sota l'Arc de Triomf. Em va venir un pensament senzill. Pertanyo al 6è cos. Sumant les xifres del meu regiment, el 132, dona la xifra 6. La meva decisió està presa: serà el 6è taüt que trobaré. Testimoni d'August Thin. Marxant per la dreta, Auguste Thin va fer un tomb, després va vorejar els quatre taüts de dreta, va girar a l'esquerra, va passar davant el 5è i es va aturar davant el 6è taüt sobre el que va dipositar el seu ram i es va quadrar. D'ara endavant el record de la Primera Guerra Mundial associat al patriotisme, l'heroisme dels combats militars, l'exaltació de la victòria i el dol col·lectiu serà associat a la tomba del soldat desconegut sota l'Arc de Triomf. Vegeu també Tomba del Soldat desconegut Enllaços externs Lloc web de la flama sota l'Arc de Triomf, Flama de la Nació, a París 1418 - Mission Centenaire Qui est le soldat inconnu ?, Cyril Guinet, Géo, 10 novembre 2015
Hrob neznámého vojína (Paříž)

Hrob Neznámého vojína v Paříži (francouzsky Tombe du Soldat inconnu) se nachází pod Vítězným obloukem na Place Charles-de-Gaulle. Hrob byl zřízen 11. listopadu 1920 u příležitosti 2. výročí konce první světové války a symbolizuje oběti všech francouzských vojáků, kteří padli během první světové války. Ve stejný den proběhl stejný symbolický pohřeb i v Londýně ve Westminterském opatství. 11. listopadu 1923 byl u hrobu zapálen věčný plamen. Zapaluje se od té doby každý večer v 18:30. Hrob je ze žuly z města Vire. Na osmi místech největších bojů, tj. ve Flandrech, v Artois, na Sommě, v Île-de-France, na Chemin des Dames, v Champagne, u Verdunu a v Lotrinsku bylo exhumováno osm pozůstatků francouzských vojáků, kteří nebyli identifikováni. Jejich těla byla převezena do citadely ve Verdunu, kde mladý voják Auguste Thin, syn jednoho ze zmizelých vojáků, položil na jednu z rakví květinu a symbolicky tak vybral tělo, které bylo posléze pohřbeno v Paříži. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Tombe du Soldat inconnu (France) na francouzské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Hrob neznámého vojína na Wikimedia Commons