NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Le Figaro

Le Figaro (IPA: /lə fiɡaʁo/) är en av de ledande franska morgontidningarna med en upplaga på nära 350 000 exemplar (2004). Tidningen grundades 1826 av Maurice Alhoy och Le Poitevin Sainte-Alme som ett oppositionsorgan, vilket utsattes för en följd av åtal, som tvingade tidningen att upphöra. Figaro återuppstod 1854 under Hippolyte de Villemessant och blev från 1866 dagstidning. Tidningen hade en medarbetarstab med tidens mest berömda "krönikörer" som Albert Wolff, Edmond François Valentin About, Léo Lespès, Aurélien Scholl och Francisque Sarcey och vann snabbt framgång genom sina kåserier från den litterära världen och de fashionabla salongerna. Från 1867 blev Le Figaro ett politiskt oppositionsorgan med en tid Henri Rochefort som medarbetare. Efter fransk-tyska kriget blev Le Figaro monarkistisk. Sedan Villemessant avlidit 1879 efterträddes han av Magnard, som omlade Le Figaro till en övervägande elegant tidning av konservativt och religiöst snitt. Som sådan spelade den åren omkring sekelskiftet 1900 en synnerligen betydande roll. Under Gaston Calmettes redaktörskap ingrep den på nytt i den politiska polemiken. Calmette dödades 16 mars 1914 av politiska skäl av Joseph Caillaux' hustru. Den spirituelle Alfred Capus, i samarbete med Robert de Flers, upprätthöll tidningens kultiverade läggning och litterära inflytande. Senare inköptes Le Figaro av François Coty, och hade en kortare tid Lucien Romier som politisk redaktör. Namnet ändrades av Coty till Figaro, men återtog senare sitt gamla namn. Tidningen stödjer Union pour un Mouvement Populaire - ett center-höger parti. Tidningens motto är Sans la liberté de blâmer, il n'est point d'éloge flatteur. Galleri Referenser Noter Externa länkar fr
La Grande Arche

Grande Arche (česky: Velký oblouk) je moderní stavba ve tvaru vítězného oblouku a je symbolem moderní čtvrti La Défense. Tato novodobá pamětihodnost Paříže byla dokončená v roce 1989 k 200. výročí Velké francouzské revoluce. Tato otevřená kostka pokrytá sklem a bílým carrarským mramorem působí nejen svými jasnými tvary ale i svými rozměry. Jejím architektem je Johan Otto von Spreckelsen z Dánska, který překvapivě zvítězil v architektonické soutěži mezi více než 500 konkurenty. Svou výškou 110 metrů je dvakrát tak vysoká jako Vítězný oblouk (50 m) na Place Charles-de-Gaulle a její váha se odhaduje na 30 tisíc tun. Pod Grande Arche se nachází stanice metra a nádraží RER. Spočívá na 12 pilířích zakotvených pod zemí. Vešla by se pod ni celá Katedrála Notre-Dame. Pod klenbou jsou zajímavým způsobem zavěšeny panoramatické výtahy. Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu La Grande Arche na Wikimedia Commons Galerie La Grande Arche na Wikimedia Commons (francouzsky) Oficiální stránky (francouzsky) Stavba na Archivováno 3. 2. 2012 na Wayback Machine. Structurae
Arche de la Défense

Arche de la Défense (Grande Arche) poslovna je zgrada u četvrti La Défense zapadno od Pariza, na teritoriju općine Puteaux. Izgrađena je na povijesnoj pariškoj osi i otvorena 1989. godine za dvjestote obljetnice Francuske revolucije pod imenom Grande Arche de la Fraternité. François Mitterrand, tada u prvom mandatu na mjestu predsjednika Francuske, smatra se zaslužnim za izgradnju.[nedostaje izvor] Zgradu je projektirao danski arhitekt Johan Otto Von Spreckelsen. Vidi još Popis najviših nebodera svijeta Izvori Vanjske poveznice Osnovne informacije o građevini Arhivirana inačica izvorne stranice od 13. srpnja 2021. (Wayback Machine) (fr, en)
Grande Arche

La Grande Arche de la Fraternité (De grote boog van de broederschap), beter bekend onder de naam l'Arche de la Défense of Grande Arche, is een gebouw in het zakendistrict La Défense in Puteaux, ten westen van Parijs. De Deense architect Johan Otto von Spreckelsen wilde een 20e-eeuwse versie van de Arc de Triomphe realiseren. Hiermee werd in 1985 een aanvang gemaakt. Een jaar voor zijn overlijden, in 1987, droeg hij het werk over aan de Franse architect Paul Andreu. Het gebouw werd geopend op 14 juli 1989, precies 200 jaar na de bestorming van de Bastille. Deze gebeurtenis wordt gezien als het begin van de Franse Revolutie. De opening was tevens ter gelegenheid van het bijeenkomen te Parijs van de Groep van Zeven (G7), van 14 tot 16 juli dat jaar. Dit moderne monument heeft de vorm van een deur die zich opent naar de wereld. Met 110 meter hoog, 108 meter lang en een breedte van 112 meter is de Grande Arche vrijwel kubusvormig. Het verzinnebeeldt een vierdimensionale hyperkubus, ook wel tesseract genoemd, geprojecteerd in de driedimensionale realiteit. De binnenkant van het bouwwerk is open, waardoor het, net als de Arc de Triomphe, een voorbeeld is van een urban window. Glazen liften naar de top bieden een panoramisch uitzicht. Het dakterras is vele jaren gesloten geweest, maar sinds 2017 weer geopend voor publiek, na een grote renovatie. Hierbij werden de minder sterke en meer onderhoud vergende marmeren platen op de betonnen constructie vervangen door platen van graniet, waardoor de speling van het licht enigszins veranderde. In het gebouw, dat 35 verdiepingen telt, werken 4000 mensen. Er zijn kantoren in gevestigd. De bovenste verdiepingen zijn onder andere in gebruik als expositieruimte (het 1200 m² grote museum voor fotojournalistiek), winkel en restaurant. Het restaurant is vanaf 12:00 tot 18:30 u. dagelijks geopend, in tegenstelling tot de beginjaren. Het is met een eigen lift bereikbaar, mede in het kader van privacy. De Grande Arche staat in dezelfde lijn als de Arc de Triomphe, Arc de Triomphe du Carrousel in de Tuilerieën en de glazen piramide van het Louvre. Deze lijn wordt de Axe historique genoemd, ook bekend staand als "Triumphal Way”, Externe link (fr) Officiële website
Grande Arche

Grande Arche, właśc. Grande Arche de la Fraternité (pol. Wielki Łuk Braterstwa) – pomnik-budynek w biznesowej dzielnicy Paryża – La Défense. Opis Powstanie Grande Arche poprzedzał międzynarodowy konkurs na jego projekt, który ogłosił ówczesny prezydent Francji – François Mitterrand. Konkurs wygrał Duńczyk – Johann Otto von Spreckelsen (1929–1987) i on zaprojektował „dwudziestowieczną wersję Łuku Triumfalnego” – tym razem nie dla upamiętnienia zwycięstw nad wrogiem, ale dla uczczenia ludzkości i idei humanitarnych. Grande Arche był budowany w latach 1982–1989. Po śmierci von Spreckelsena w 1987, prace dokończył jego wspólnik – architekt Paul Andreu. Grande Arche został wykonany z białego marmuru karraryjskiego i jest prawie doskonałym sześcianem (szerokość: 108 m, wysokość: 110 m, głębokość: 112 m), a swym wyglądem przypomina hipersześcian. Znajduje się w jednej linii z Łukiem Triumfalnym (Grand Arche jest odchylony z powodów technicznych o 6,33 stopni od linii ze względu na konieczność dopasowania fundamentów do linii metra, kolei oraz autostrady), oba obiekty łączy szeroka Avenue Charles de Gaulle. Pod Grande Arche mieści się stacja metra i RER (Réseau express régional d’Île-de-France, pl. Regionalna sieć ekspresowa Île-de-France) oraz autostrada. W Grande Arche znajdują się biura francuskiego Ministerstwa Ekologii, Zrównoważonego Rozwoju i Energii. Do 24 kwietnia 2010 roku możliwy był wyjazd panoramiczną windą na szczyt budowli, gdzie znajdował się taras widokowy, restauracja oraz muzea informatyki i gier komputerowych. 4 kwietnia 2010 miała miejsce awaria windy panoramicznej (odpadł jeden z elementów), która nie pociągnęła za sobą żadnych ofiar. Natychmiast zawieszono użytkowanie wind, a do 24 kwietnia pozwolono zwiedzającym korzystać z wind w kolumnach Łuku. W sierpniu 2010 roku zarządca budynku ogłosił ostateczne zamknięcie dachu dla zwiedzających i likwidację istniejących tam muzeów informatyki, gier komputerowych oraz restauracji. Zwolnione pomieszczenia zostały zaadaptowane na biura. Dojazd Do Grande Arche można dojechać metrem linii 1 – stacja: La Défense – Grande Arche. Przypisy Linki zewnętrzne Grande Arche (Emporis) Muzeum Informatyki zmuszone do opuszczenia łącznika dachowego.
Grande Arco de la Défense

O Grande Arco de La Défense (francês: Grande Arche de La Défense) é um monumento situado no bairro de La Défense, na periferia oeste da aglomeração parisiense, no território da comuna de Puteaux (Hauts-de-Seine). O arco recebeu este nome por estar situado no moderno bairro da periferia oeste de Paris, o bairro de La Défense (assim chamado em memória a resistência oposta pelos franceses às tropas prussianas na guerra franco-prussiana). A Grande Arche de la Défense é um cubo oco de 112 metros de altura coberto de mármore branco e aberto no centro, apoiado por 12 pilares de 30 metros cada. Realizado em 1989 por altura do bicentenário da Revolução Francesa segundo um projeto do arquiteto dinamarquês Otto von Spreckelsen, simboliza uma janela aberta ao mundo. Ver também La Défense Ligações externas «Toit de la Grande Arche». www.grandearche.com. Consultado em 24 de setembro de 2006. Arquivado do Le original em 25 de janeiro de 1999 Le Toit de la Grande Arche
Капија Дефанса

Капија Дефанса (фр. Arche de la Défense) је монументална зграда у пословном центру Париза Дефансу. Често се употребљава и израз Велика Капија - La Grande Arche de la Fraternité. Изградња На иницијативу француског председника Франсоа Митерана 1982. године је расписан конкурс за дизајнерско решење за главни објекат у пословном центру Дефанс. На конкурсу је победио дански архитекта Јохан Ото вон Спрекелсен са идејом о „Тријумфалној капији 20. века“. Конструкција је започета 1985. године. Јохан је сва овлашћења пренео на свог помоћника Пола Андруа који је са инжињером Рејцелом радио до завршетка зграде. Зграда је завршена 1989. године. Отварање зграде јула 1989. је пропратила војна парада. Изградњом Капије дефанса завршена је форма историјске осе (линије) која иде дужином целог Париза: од музеја Лувра, па кроз трг Конкорд, преко Јелисејских поља, затим кроз Тријумфалну Капију и Авенијом Шарла Де Гола до Дефанса и ове зграде на крају те линије. Ова линија је приказана на следећој слици: Карактеристике Капија је облика коцке са следећим димензијама: ширине 108m, висине 110m у дужине 112m. Конструкцијски је сачињена од рама од напрегнутог бетона прекривена са стаклом и мермером из Италије. У бочним страницама ове зграде смештене су канцеларије у власништву државне администрације. Део зграде који представља кров је заправо изложбени простор који је у власништву Музеја компјутера. Види још Дефанс Референце Спољашње везе Званичан сајт
Grande Arche

Grande Arche, med fullständigt namn Grande Arche de la Fraternité, är ett monument i kontors- och höghusområdet La Défense utanför Paris. Byggnaden ligger i kommunen Puteaux och stod färdig 1989. Grande Arche tillkom efter en internationell arkitekttävling, som utlystes 1982 av president François Mitterrand. Tävlingen vanns av den då okände danske arkitekten Johan Otto von Spreckelsen. Designen hos Grande Arche är avsedd att vara en 1900-talsmotsvarighet till den gamla triumfbågen. Bågen är en nästan perfekt kub med måtten bredd 108 meter, djup 112 meter och höjd 110 meter. Den består av en stomme av förspänd betong, som klätts med glas och Carraramarmor från Italien. Sidobyggnaderna innehåller olika myndigheter, medan den övre delen är ett utställningscenter. Grande Arche ligger som avslutning på den historiska axeln, som har sin utgångspunkt i Louvren och går i en rak linje via Place de la Concorde längs Champs-Élysées och Triumfbågen ut till La Défense. Källa Eutouring
Марсово поле (Париж)

48.856111, 2.298333 Марсово поле (на френски: Champ de Mars, Шан дьо Марс) е парк в Париж, Франция. Разположен е между Айфеловата кула на северозапад и Военното училище на югоизток. Паркът носи името на низината Марсово поле в Рим, която от своя страна е наречена на древноримския бог на войната Марс. Преди да бъде превърната в обществен парк, местността е използвана за обучение на части на френската армия.
Champ-de-Mars

Champ-de-Mars (fransk for Marsmarken) er en stor offentlig park i 7. arrondissement i Paris, mellem Eiffeltårnet og École militaire. Navnet er hentet fra Marsmarken i Rom, som er opkaldt efter krigsguden Mars fordi der foregik militærøvelser dér. Champ-de-Mars var stedet for en massakre under den franske revolution, den 17. juli 1791. Mange mennesker var samlet for at undertegne et opråb der ville afskaffe kongedømmet og erklære Frankrig for republik. General La Fayette gav da ordre til at angribe en folkemængde som havde samlet sig, og 50 mennesker blev dræbt og flere hundrede sårede. Området har vært brugt til et stort antal verdensudstillinger og andre internationale udstillinger. Champ-de-Mars er også navnet på en nedlagt metrostation ved Champ-de-Mars. Eksterne henvisninger
Champ de Mars

Champ de Mars je najveća javna zelena površina u Parizu, nalazi se u 7 arondismanu, između Eiffelovog tornja na sjeverozapadu i École Militaire (Vojna škola) na jugoistoku. Park je nazvan po uzoru na rimski Campus Martius, što znači Poljana Marsa (Mars bog rata), nazvan je tako jer je ispočetka služio za obuku vojnika. Vanjske povezice Parisinfo: Parc du Champ de Mars
Campo di Marte (Parigi)

Il Campo di Marte (in francese Champ-de-Mars) è un giardino pubblico di Parigi che si trova sulla rive gauche. È delimitato a nord-ovest dalla Torre Eiffel e a sud-est dall'École militaire. Storia Il suo nome deriva dal Campo Marzio romano (e dunque dal dio romano Marte, divinità della guerra) che indicava un'area destinata all'addestramento militare. Il giardino fu realizzato per volontà di Luigi XV, che decise che qui dovesse sorgere una scuola militare per l'istruzione di allievi ufficiali provenienti da famiglie poco abbienti ed un campo per le manovre militari. Presso l'École militaire nel 1784 studiò anche il giovane Napoleone Bonaparte. Fra il 1908 e il 1920 l'area antistante la scuola venne progressivamente trasformata in un giardino. Durante la Rivoluzione francese fu teatro di importanti avvenimenti: il 14 luglio 1790, primo anniversario della presa della Bastiglia, vi fu celebrata la Festa della Federazione; il 17 luglio 1791 vi venne depositata una petizione delle società popolari, avanzata dal Club dei Cordiglieri, che esigeva la decadenza del re Luigi XVI. In quell'occasione un incidente innescò una sparatoria che causò più di cento morti; il 12 novembre 1793 vi fu ghigliottinato Jean Sylvain Bailly; nel 1794 Robespierre vi celebrò la Festa dell'Essere supremo; il 22 settembre 1796, prima Olimpiade della Repubblica. Il giardino ha ospitato numerose esposizioni universali: quella del 1867, quella del 1878, quella del 1889 (in occasione della quale fu innalzata la Torre Eiffel), quella del 1900 e l'Exposition Internationale des Arts et Techniques dans la Vie Moderne del 1937. Sotto la presidenza di François Mitterrand vi è stato edificato il Monumento dei diritti dell'uomo e del cittadino, in occasione del bicentenario dell'omonima dichiarazione. Tra il 27 luglio e il 10 agosto 2024 il giardino ha ospitato le partite di beach volley dei Giochi della XXXIII Olimpiade, mentre tra il 1º e il 7 settembre è stato la sede delle gare di calcio a 5 per ciechi dei XVII Giochi paralimpici estivi. Per l'occasione è stato realizzato un impianto temporaneo nella piazza Jacques-Rueff in grado di ospitare 12 860 spettatori e denominato Stade Tour Eiffel. Descrizione Il giardino occupa circa un chilometro in lunghezza e circa 220 metri in larghezza. È suddiviso in aiuole all'interno delle quali si trovano archi, cascate, un laghetto e grandi viali. Note Bibliografia Piero Lucca, Parigi e dintorni, a cura di Carlo Anfosso, 3ª ed., Milano, Touring Editore, 1987, ISBN 88-365-0042-0. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Campo di Marte Collegamenti esterni (EN) Champ-de-Mars, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Champ-de-Mars

De Champ-de-Mars (Marsveld) is de naam van een uitgestrekt open parkgebied in het 7e arrondissement van de Franse hoofdstad Parijs. Het wordt in het noordwesten begrensd door de Eiffeltoren, en in het zuidoosten door de École Militaire (Militaire School). De naam is afgeleid van de Romeinse oorlogsgod Mars, en verwijst naar de vroegere functie van het terrein als oefenvlakte voor de cadetten van de nabijgelegen École Militaire. Nadat deze militaire school in 1751 was opgericht door Lodewijk XV, met de bedoeling 500 zonen van verpauperde officieren op te leiden, transformeerde de bouwmeester Jacques-Ange Gabriel de moerassige vlakte tussen de nieuwe gebouwen en de Seine in een oefenterrein, naar analogie van de Campus Martius te Rome. Vanaf 1780 werden de tuinen toegankelijk voor het publiek. In 1783 en 1784 stegen Jean Pierre Blanchard en Jacques Charles vanaf het exercitieveld op in een ballon. Op 14 juli 1790 was de Champ-de-Mars het decor voor een groot volksfeest ter gelegenheid van de eerste verjaardag van de Franse Revolutie. 300.000 enthousiaste toeschouwers legden er de eed van trouw af aan de Franse natie en de nieuwe grondwet, hierbij schoorvoetend gevolgd door koning Lodewijk XVI. Maar reeds het volgende jaar speelde zich hier een bloedig schouwspel af. Op 17 juli 1791 vergaderde een menigte Parijzenaars om een petitie voor de verwijdering van de koning te ondertekenen. In de relletjes die toen uitbraken schoten soldaten onder het bevel van markies de La Fayette een vijftigtal burgers dood. Verschillende grootscheepse tentoonstellingen vonden hier plaats, onder meer de wereldtentoonstellingen van 1867, 1878, 1889 (waarvoor de Eiffeltoren werd gebouwd), 1900 en 1937. Tot in 1889 bleef het terrein eigendom van het Franse leger, nadien werd het afgestaan aan de stad Parijs. In hun huidige vorm werden de tuinen van de Champ-de-Mars aangelegd tussen 1908 en 1928. Andere locaties In veel steden zijn vergelijkbare Champs-de-Mars te vinden, ondermeer in Valence, Rijsel, Colmar en Montreal. Externe link Militaire school
Pole Marsowe (Paryż)

Pole Marsowe (fr. Champ-de-Mars) – rozległy park, znajdujący się w Paryżu, między wieżą Eiffla na północnym zachodzie i École militaire (szkołą wojskową) na południowym wschodzie. Powierzchnia parku wynosi 24,5 ha. Nazwa pochodzi od rzymskich Pól Marsowych, na których (zarówno w Rzymie, jak i Paryżu) odbywały się ćwiczenia wojskowe. Pole Marsowe zostało przeznaczone do tych ćwiczeń w roku 1751, gdy Ludwik XV utworzył szkołę wojskową dla ludzi z biednej szlachty. Odbywały się tam różne wydarzenia rewolucyjne, a także m.in. próby lotów balonem. To właśnie tutaj świętowano zdobycie Bastylii (14 lipca 1789). Przez jakiś czas na Polu Marsowym odbywały się wystawy światowe, których główną atrakcją była wieża Eiffla. W końcu sprzedano dużą część terenu i utworzono ogród. Zobacz też Champ de Mars – stacja metra
Марсово поле (Париж)

Ма́рсово поле (фр. Champ de Mars) — общественный парк в 7-м округе Парижа, между Эйфелевой башней с северо-запада и Военной школой с юго-востока. Находится в западной части города, на левом берегу Сены. История В 1751 году Людовик XV принял решение о создании Военной школы для мальчиков из обедневших аристократических семей. Открытая обширная территория перед зданием новой школы была названа Марсовым полем в честь бога войны Марса и использовалась как военный плац и для парадов. Именно здесь была торжественно принесена присяга первой французской конституции 14 июля 1790 года, здесь происходили события народного восстания 17 июля 1791 года. В 1783 году физики Жак Шарль и братья Робер проводили на Марсовом поле первые опыты по аэростатике. В 1784 году один из пионеров воздухоплавания Бланшар впервые совершил управляемый полёт на воздушном шаре. После Великой революции на Марсовом поле устраивались патриотические праздники. С 1833 по 1860 год проводились конные скачки. С 1867 года здесь стали регулярно проводиться всемирные выставки. Галерея Литература Марсово поле, в Париже // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Marsova polja (Pariz)

Marsovo polje (Champ de Mars) veliki zeleni prostor u Parizu, smešteno u četvrti Invalides, između Ajfelove kule na severozapadu i vojne škole na jugoistoku. Nazvano je po Marsovom polju (Campus Martius) u Rimu. Reference Spoljašnje veze Parc du Champ de Mars
Марсове поле (Париж)

Марсове поле (фр. Champ de Mars) — публічний парк в 7-му окрузі Парижа, між Ейфелевою вежею з північного заходу і Військовою школою з південного заходу. Розташований в західній частині міста, на лівому березі річки Сена. Історія Спочатку Марсове поле мало назву рівнина Гренель (фр. La plaine de Grenelle), територію якої здебільшого використовували як сільськогосподарські угіддя. 1751 року Людовик XV ухвалив рішення про створення Військової школи для хлопчиків із збіднілих аристократичних сімей. Відкриту велику територію перед будівлею нової школи назвали Марсове поле на честь бога війни Марса й використовували як військовий плац. Саме тут була урочисто складена присяга першій французькій конституції 14 липня 1790 року, а також відбувалися події народного повстання 17 липня 1791 року. 27 серпня 1783 року фізики Жак Шарль, а також Анн-Жан (1758–1820) і Нікола-Луї Робери (1760–1820) проводили на Марсовому полі перші досліди з аеростатики. Саме з Марсового поля у 1874 один з піонерів повітроплавання Жан-П'єр Франсуа Бланшар уперше здійснив керований політ на повітряній кулі. Після Великої революції на Марсовому полі влаштовувалися патріотичні свята. З 1833 до 1860 проводились кінні перегони. З 1867 року тут почали регулярно проводитися всесвітні виставки. 14 липня 1790 року, в день річниці взяття Бастилії, тут пройшло перше всенародне свято Федерації. Але вже через рік зелень Марсового поля була зрошена червоним — кулі гвардійців під командуванням мера Парижа Жана-Сільвена Байї обірвали життя майже п'ятдесяти маніфестантів, відкрито виступили за повалення короля. Різанина на Марсовому полі — подія Французької революції, пов'язана з невдалою спробою втечі Людовика XVI, відбулася 17 липня 1791 року. У мистецтві, культурі і кіно Див. також Військова школа (Париж) Стіна Миру Дім Інвалідів Ейфелева вежа Примітки Література Jacques Hillairet, Pascal Payen-Appenzeller : Dictonnaire des rues de Paris, Editions de Minuit; Édition : 8e éd, 1985.
Nizozemský institut v Paříži

Nizozemský institut v Paříži (francouzsky Institut néerlandais de Paris) je kulturní centrum v Paříži, které propaguje nizozemskou kulturu ve Francii. Nachází se v městském paláci hôtel de Lévis-Mirepoix na adrese Rue de Lille č. 121 v 7. obvodu. Institut byl otevřen v roce 1957. Činnost Institut má za úkol představovat kulturu Nizozemska ve Francii. Organizuje proto různé kulturní akce jako výstavy, koncerty, konference, přednášky nebo filmová představení. Institut nabízí rovněž výuku nizozemštiny. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Institut néerlandais na francouzské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Nizozemský institut v Paříži na Wikimedia Commons (francouzsky) Oficiální stránky
Institut Néerlandais

The Institut Néerlandais (1957–2013) was a non-profit institution in Paris devoted to the promotion of Dutch art and culture. One of the earliest foreign cultural centers in Paris, it was founded in 1957 by Frits Lugt. The Dutch Ministry of Foreign Affairs, the sole financier of the center announced its closure in 2013. It closed in December 2013. Located at 121 rue de Lille, it occupied the Hôtel Turgot, an 18th-century mansion. The owner of the building, another foundation started by Frits Lugt, adjoins and currently uses the building as a gallery for the collection of the Fondation Custodia. See also List of foreign cultural institutes in Paris References External links Website van het Institut Néerlandais