NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
The Link (gratte-ciel)

The Link est un gratte-ciel en construction situé à Puteaux dans le quartier d'affaires de La Défense (Hauts-de-Seine). Conceptualisé par l'architecte français Philippe Chiambaretta, il consiste en deux tours de bureaux dénommées Arche et Seine, de respectivement 244 et 178 mètres de hauteur, reliées par 35 plateformes appelées « links », terme issu de l'anglais « link » et signifiant « passerelles ». La tour accueillera le nouveau siège social de TotalEnergies, actuellement situé à la tour Coupole. The Link est devenu récemment le plus haut gratte-ciel de France devant la Tour First et ses 231 mètres. Historique En juillet 2017, Total choisit la tour Link pour accueillir son prochain siège social. Entre 5 500 et 6 000 salariés, répartis jusqu'alors dans les tours Coupole et Michelet, seront regroupés dans ce nouveau gratte-ciel. Son coût de construction a été chiffré à un milliard d'euros en octobre 2021. Le 11 juin 2020, Groupama annonce le lancement de The Link avec le démarrage du chantier de démolition de l'immeuble existant qui est suivi en 2021 par les travaux de fondation des nouvelles tours. La fin de l'installation des équipes de TotalEnergies est prévue courant 2026. Description Le projet The Link comprend environ 130 000 m2 de surface de bureaux. Le bâtiment inclut des plateaux en duplex d’environ 6 000 m2 et des plafonds de grande hauteur, pour permettre des déplacements piétons internes et limiter l’usage des ascenseurs. La tour, par sa hauteur et sa position, est conçue pour un rééquilibrage visuel par rapport à l’Axe historique de Paris. Le bâtiment est équipé d’une façade à double peau isolante intégrant des panneaux photovoltaïques, et vise une réduction de 50 % de la consommation énergétique par rapport aux tours précédemment occupées par l’entreprise. L’accessibilité au quartier depuis Puteaux doit être améliorée par la rénovation du Cours Michelet. Galerie du chantier Articles connexes Gratte-ciel La Défense Liste des plus hauts bâtiments d'Île-de-France Liste des bâtiments de la Défense Tour First Tour Hekla Liens externes Page dédiée sur le site de Paris La Défense Notes et références Portail des gratte-ciel Portail du XXIe siècle Portail des Hauts-de-Seine
The Link (neboder)

Neboder Hekla, (fr. The Link) je 241 metar (791 ft), 51-katni neboder koji se trenutno gradi u Puteauxu, u Pariškoj četvrti La Défense. Projektirao ga je francuski arhitekt Philippe Chiambaretta. U tornju će se nalaziti novo sjedište TotalEnergies. Nakon završetka 2025. godine Link će biti najviši neboder u Francuskoj. Povijest U srpnju 2017. godine Total je odabrao Link Tower za svoje novo sjedište. Između 5.500 i 6.000 zaposlenika, prethodno raspoređenih u Tour Coupole i Tour Michelet, bit će okupljeni u ovaj novi neboder. U četvrtak, 11. lipnja 2020., Groupama najavljuje početak projekta Link s uništavanjem postojeće zgrade na tom području, što će 2021. godine slijediti sama gradnja. Vidi još Popis najviših nebodera svijeta La Defense Izvori Neboder Hekla
The Link

A The Link (Tour The Link) felhőkarcoló a párizsi La Défense üzleti központban. Puteaux önkormányzathoz tartozik. Philippe Chiambaretta francia építész tervezte. A toronyban lesz a TotalEnergies új központja. A várhatóan 2025-re befejezett The Link lesz Franciaország legmagasabb felhőkarcolója. További információk The Link
The Link (grattacielo)

The Link è un grattacielo di 241 metri (791 piedi) e 51 piani attualmente in costruzione a Puteaux, nel quartiere La Défense di Parigi, in Francia. È stato progettato dall'architetto francese Philippe Chiambaretta . La torre ospiterà la nuova sede di TotalEnergies. Al termine, nel 2025, The Link sarà il grattacielo più alto di Francia. Storia Nel luglio 2017, Total ha scelto la Link Tower per ospitare la sua nuova sede. Tra 5.500 e 6.000 dipendenti, precedentemente distribuiti in Tour Coupole e in Tour Michelet, saranno raggruppati in questo nuovo grattacielo. L'11 giugno 2020, Groupama annuncia l'avvio del progetto The Link con la distruzione dell'edificio esistente nell'area, cui seguirà nel 2021 la costruzione vera e propria. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su The Link (grattacielo) Collegamenti esterni Sito ufficiale, su parisladefense.com.
The Link

The Link is een 51 verdiepingen tellende wolkenkrabber die vanaf 2021 in aanbouw is in Puteaux, in de wijk La Défense in Parijs, Frankrijk. Hij werd ontworpen door de Franse architect Philippe Chiambaretta. De toren zal het nieuwe hoofdkantoor van TotalEnergies huisvesten. Na voltooiing in 2025 zal The Link met 241 meter de hoogste wolkenkrabber van Frankrijk zijn. Geschiedenis In juli 2017 koos Total de Link Tower om zijn nieuwe hoofdkantoor te huisvesten. Tussen de 5.500 en 6.000 medewerkers, voorheen verspreid in Tour Coupole en in Tour Michelet, zullen gegroepeerd worden in deze nieuwe wolkenkrabber. Op donderdag 11 juni 2020 kondigde Groupama de start aan van het project The Link met de sloop van het bestaande gebouw in het gebied, dat in 2021 gevolgd zal worden door de bouw zelf. Externe link Officiële website Zie ook Lijst van hoogste gebouwen van Europa
The Link (La Défense)

Tour Hekla – to 241-metrowy (791 stóp), 51-piętrowy wieżowiec budowany obecnie w Puteaux, w paryskiej dzielnicy La Défense we Francji. Zaprojektował go francuski architekt Philippe Chiambaretta. W wieży mieścić się będzie nowa siedziba TotalEnergies. Po ukończeniu w 2025 roku The Link będzie najwyższym wieżowcem we Francji. Zobacz też Lista najwyższych budynków w Paryżu Lista najwyższych budynków w Europie Linki zewnętrzne The Link
The Link

O The Link é um arranha-céu de 241 metros e 51 andares atualmente em construção em Puteaux, no distrito de La Défense em Paris, na França. Foi projetado pelo arquiteto francês Philippe Chiambaretta. A torre abrigará a nova sede da TotalEnergies. Após a conclusão, em 2025, o Link será o arranha-céu mais alto da França. História Em julho de 2017, a Total escolheu a Link Tower para sediar sua nova sede. Entre 5.500 e 6.000 funcionários, anteriormente distribuídos no Tour Coupole e no Tour Michelet, serão agrupados neste novo arranha-céu. Na quinta-feira, 11 de junho de 2020, a Groupama anuncia o início do projeto The Link com a destruição do edifício existente na zona, a que se seguirá em 2021 a construção propriamente dita. Referências
The Link (zgârie-nori)

The Link zgârie-nori din centrul de afaceri La Défense din Paris. Aparține municipiului Puteaux. A fost proiectat de arhitectul francez Philippe Chiambaretta. Turnul va găzdui noul sediu al TotalEnergies. Se așteaptă să fie finalizat până în 2025, The Link va fi cel mai înalt zgârie-nori din Franța. Referințe
The Link

The Link är en 241 meter hög skyskrapa på 51 våningar som började byggas 2021 i Puteaux i distriktet La Défense i Paris. Den ritades av den franske arkitekten Philippe Chiambaretta. Tornet kommer att hysa det nya huvudkontoret för TotalEnergies. Efter färdigställande år 2025 blir skyskrapan den högsta i Frankrike. Noter Externa länkar Skyscrapercenter The Link Wikimedia Commons har media som rör The Link.﻿
Disney Hotel Santa Fe

The Disney Hotel Santa Fe is a hotel at Disneyland Paris. It is designed by Albuquerque-based architect Antoine Predock, whose other work stands mainly in the American Southwest, to evoke the atmosphere of a motel in Santa Fe, New Mexico with its typical Pueblo Revival architecture. Surrounding the buildings is a desert-like environment in which cacti and decorative neon have been placed to further emphasise the American Southwestern theme. A drive-in theater screen is permanently displaying characters from the Cars franchise, and an intentionally derelict neon sign stands at the entrance. It shares an area of Disneyland Paris with Disney Hotel Cheyenne, located on either side of a man-made river called the Rio Grande. The hotel opened with the Euro Disney Resort in April 1992. On 26 July 2022, Disney rebranded all their onsite hotels by dropping the possessive apostrophe. This meant the name was changed from Disney's Hotel Santa Fe to Disney Hotel Santa Fe. Hotel Extras The Hotel Santa Fe offers guests the chance to meet Mickey, Minnie, Goofy or Pluto each day in the hotel lobby, each wearing a unique outfit only seen within the hotel Outside of the hotel guests can admire the Worlds Smallest volcano and indoor play areas Trails The rooms are divided over several buildings (pueblos) in a number of so-called 'trails': 10–18 Trail of Artifacts 20–33 Trail of Water 40–49 Trail of Monuments 50–58 Trail of Legends Since the grand renovation of the hotel and with the adding of the Disney-Pixar Cars theme the trails are called Luigi, Mater, McQueen and Sally respectively. Trivia Another example of recreated Southwestern pueblo architecture can also be found in the Disneyland Park: the Fuente del Oro restaurant in Frontierland displays massive adobe-style walls with protruding wooden beams and deeply inset windows. References
Disney's Hotel Santa Fe

Disney's Hotel Santa Fe es un hotel ubicado en Disneyland Paris. Historia Fue diseñado en Alburquerque por el arquitecto Antoine Predock. Está tematizado para conseguir el aspecto de moteles de lugares como Santa Fe y Nuevo México, con su arquitectura clásica que mantiene desde la fundación de sus pueblos. Fue rodeado con edificios caracterizados a los que se ubican en los pueblos del desierto, también se plantaron cactus, se ubicó una gran pantalla tamaño teatral en la que se mostraba la foto de Clint Eastwood y se colocaron en todo e hotel varias luces de neon. También se colocó una de estas, pero abandonada y aviejada en la entrada para hacer que el hotel siga en tema. El hotel comparte un área del resort con Disney's Hotel Cheyenne, ambos hoteles están separados por una replica artificial del río Grande. El hotel fue abierto junto con Disneyland Paris en abril de 1992. Trivia Otros ejemplos de arquitectura del sudeste se pueden apreciar en Disneyland Park (Paris): El restaurante Fuente de Oro en Frontierland exhibe varias de estas características, como por ejemplo paredes hechas con vigas de madera, ventanas de adobe. Enlaces externos Guía del hotel Archivado el 25 de agosto de 2019 en Wayback Machine. Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Disney's Hotel Santa Fe.
Disney's Hotel Santa Fe

Disney's Hotel Santa Fe is een hotel in Disneyland Paris. Het hotel werd geopend in april 1992, tegelijk met de opening van Disneyland Paris zelf. Hotel Cheyenne bevindt zich aan de andere kant van de kunstmatige rivier, de Rio Grande. Het werd ontworpen door de architect uit Albuquerque Antoine Predock, wiens andere werken over het algemeen in het Zuidwest Amerika staan. Om de sferen van Santa Fe naar voren te brengen is een typische Puebloarchitectuur gebruikt. Het gebouw is omringd met een woestijnachtige omgeving, met cactussen, een drive-intheater met een scherm dat continu een portret van Clint Eastwood laat zien en neonverlichting om de nadruk te leggen op de stijl van de Zuidwestelijke Verenigde Staten. Anno 2013 is op het scherm een scène uit de Pixarfilm Cars te zien. Bij de ingang staat een met opzet scheefstaand neonbord. Thema Dit voordeelhotel vormt een oase van kleur, rust en ontspanning waar men kan proeven van de monumentale landschappen van het Amerikaanse zuidwesten gelegen aan Route 66. De kleurrijke kamers bieden de sfeer van een zuidwest Amerikaans motel en zijn geïnspireerd op Disney-Pixar's Cars. Kamers In het hotel zijn 1000 kamers. Standaardkamers zijn 21 m² groot. Kamertypes Cars standaardkamer: 747 kamers. Cars standaardkamer – rivierzijde: 139 kamers bieden de rust van de Rio Grande en een makkelijke toegang naar het wandelpad naar de Disney Parken. Cars standaardkamer vlak bij de hotelfaciliteiten: 108 kamers zijn gelegen vlak bij de receptie, het restaurant, de bar en de overige faciliteiten. Cars standaard familiekamer: 6 familiekamers zijn geschikt voor families tot 6 personen en hebben 2 badkamers, 42 m². Restaurant en bar La Cantina is een buffetrestaurant waar Tex-mex en internationale specialiteiten worden geserveerd in de sfeer van een plaatselijke markt (700 plaatsen). In de Rio Grande bar kan men ontspannen en genieten van een drankje in de stijl van New Mexico. Starbucks Coffee. Overige activiteiten Trading Post – Disney Shop. Pow Wow Room – videospeelzaal. Ontmoetingen met Disney figuren. Kinderspeelhoek.
Domaine national de Marly-le-Roi

Le domaine national de Marly-le-Roi est un parc situé à Marly-le-Roi dans les Yvelines, en bordure de la forêt de Marly. Il est géré par l'Établissement public du château, du musée et du domaine national de Versailles. Historique Domaine royal avec son château construit par Jules Hardouin-Mansart, il servait de lieu de villégiature pour Louis XIV. Il fut détruit au début du XIXe siècle sous le Premier Empire. L'abreuvoir de Marly fut le seul élément du domaine classé au titre des monuments historiques en 1862. Si d'autres éléments ont été classés en 1928, la totalité du domaine de Marly ne fut classé que le 28 juillet 2009. Jusqu'en 2009, il a été une résidence de la présidence de la République. La machine de Marly qui alimentait en eau les bassins du château de Marly et de Versailles, se trouvait en réalité sur la commune de Bougival. Des objets archéologiques témoignent des spécificités du lieu : un pavillon des bains, deux bassins carrelés de faïence destinés à accueillir des carpes. Parc en pente, sur un versant sud de la Seine, sa partie aval donne sur le centre de Marly, tandis qu'à l'ouest, le parc est contigu à la forêt domaniale de Marly est très proche à l'est de la forêt domaniale de Louveciennes dont il est séparé par la route de Versailles, grand axe de circulation et quelques zones habitées. Le parc présente encore les grands alignements de l'époque, le tracé au sol du château, l'abreuvoir en aval du parc avec ses deux bassins surmontés par des copies des Chevaux de Marly. Une grande partie des sculptures originales du jardin sont exposées à Paris dans la cour Marly du musée du Louvre. La grille royale et les portes de l'ancien château, tels que la porte d'honneur ou la porte du Phare, protègent l'accès au domaine. Le Musée du domaine royal de Marly permet de découvrir l'histoire du domaine, les collections du musée présentent le domaine à son apogée, sous le règne de Louis XIV, mais aussi son destin sous Louis XV et Louis XVI. Des personnalités de l'entourage royal, comme Madame du Barry, et des artistes renommés de l'époque, tels François Boucher, Élisabeth Vigée-Lebrun et Claude-Nicolas Ledoux y sont évoqués. Films tournés au domaine national de Marly La Princesse de Clèves, 1961, de Jean Delannoy, avec Jean Marais et Marina Vlady. Un peuple et son roi, 2018, de Pierre Schoeller, avec Gaspard Ulliel et Adèle Haenel. Mademoiselle de Joncquières, 2018, d'Emmanuel Mouret, avec Cécile de France et Édouard Baer. Notes et références Voir aussi Articles connexes Liste des monuments historiques des Yvelines (nord) Château de Marly Résidences de la République française Liens externes Ressource relative à l'architecture : Mérimée « Le domaine national de Marly » sur le site du château de Versailles. Site du Musée-Promenade de Marly-le-Roi/Louveciennes. « La cour Marly » sur le site du musée du Louvre. « Domaine de Marly (domaine national) », notice no DN00000021, sur la plateforme ouverte du patrimoine, base Mérimée, ministère français de la Culture Portail des Yvelines Portail des musées Portail des monuments historiques français Portail du jardinage et de l’horticulture
Flame of Liberty

The Flame of Liberty (Flamme de la Liberté) in Paris is a full-sized, gold-leaf-covered replica of the flame of the torch from New York City's Statue of Liberty (Liberty Enlightening the World). The monument, which measures about 3.5 metres in height, is a sculpture of a flame, executed in gilded copper, supported by a pedestal of gray-and-black marble. It is located near the northern end of the Pont de l'Alma on the Place Diana, in the 16th arrondissement. Background It was offered to Paris in 1989 by the International Herald Tribune on behalf of donors who had contributed approximately $400,000 for its fabrication. It represented the culmination of that newspaper's 1987 celebration of its hundredth anniversary of publishing an English-language daily newspaper in Paris. More importantly, the Flame was a token of thanks for the restoration work on the Statue of Liberty accomplished three years earlier by two French businesses that did artisanal work on the project, namely Métalliers Champenois, which did the bronze work, and the Gohard Studios, which applied the gold leaf. While the gift to France was prompted by the centennial of the newspaper, the Flame of Liberty, more broadly, is a lasting symbol of the friendship uniting the two countries, just as the statue itself was when it was given to the United States by France. This project was overseen by the director of the French craft unions at that time, Jacques Graindorge. He foresaw an installation of the Flame of Liberty in a public square called Place des États-Unis (United States Square) in the 16th arrondissement, but the mayor of Paris at the time, Jacques Chirac, was opposed to it. After a protracted period of negotiations, it was decided that the Flame would be placed in an open area near the intersection of l'Avenue de New-York (New York Avenue) and the Place de l'Alma. The monument was dedicated on 10 May 1989 by Chirac. On the base of the monument, a commemorative plaque recounts the following story: "The Flame of Liberty. An exact replica of the Statue of Liberty's flame offered to the people of France by donors throughout the world as a symbol of the Franco-American friendship. On the occasion of the centennial of the International Herald Tribune. Paris 1887–1987." The Flame of Liberty became an unofficial memorial for Diana, Princess of Wales, after her 1997 death in the tunnel beneath the Pont de l'Alma. The flame became an attraction for tourists and followers of Diana, who fly-posted the base with commemorative material. Anthropologist Guy Lesoeurs said, "Most people who come here think this was built for her." In 2019, the site was officially named Place Diana (Diana Square). The site of the monument is served by the Métro de Paris station Alma-Marceau on Line No. 9 and by the RER commuter rail station, Pont de l'Alma, on its 'C' Line, as well as by buses numbered 42, 63, 72, 80, 92, and the Balabus sightseeing buses. References
Vrijheidsvlam

De Vrijheidsvlam (Frans: Flamme de la Liberté) is een beeld op de Place Diana in het 16e arrondissement van Parijs. Het betreft een goudkleurige, bronzen replica uit 1987 van de vlam van het in 1886 opgerichte Vrijheidsbeeld in New York. Geschiedenis Het beeld werd gemaakt ten tijde van de restauratie van het Vrijheidsbeeld in 1987 om de Frans-Amerikaanse vriendschap (opnieuw) te vieren. Het werd geplaatst op een gedeelte van de Place de l'Alma, dat sinds 2019 Place Diana ("Dianaplein") heet, aan de noordwestzijde van de Pont de l'Alma. Na de dood van prinses Diana bij een verkeersongeluk in een nabije tunnel op 31 augustus 1997 werd de Vrijheidsvlam gezien als een monument voor de populaire prinses. Daardoor kreeg het enigszins vergeten beeld een nieuwe betekenis. Jarenlang – en ook nu nog – lieten bezoekers uit de hele wereld bloemen, cadeautjes, foto's, briefjes en andere eerbewijzen bij het monument achter. Zie ook Dood van Diana Spencer Place Diana Vrijheidsbeeld (New York)
Płomień Wolności

Płomień wolności (fr. Flamme de la Liberté) – rzeźba znajdująca się w Paryżu, będąca pełnowymiarową repliką pochodni dzierżonej w prawej ręce przez Statuę Wolności w Nowym Jorku. Pomnik, mierzący około 3,5 metra wysokości, przedstawia płomień wykonany z pozłacanej miedzi i umieszczony na piedestale z szaro-czarnego marmuru. Pomnik jest zlokalizowany niedaleko północnego zakończenia mostu Pont de l’Alma w 8. dzielnicy Paryża. To miejsce jest oficjalnie nazywane Place Diana. Historia Rzeźba została ofiarowana miastu Paryż w 1989 roku przez gazetę „International Herald Tribune”, która od darczyńców otrzymała około 400 tysięcy dolarów na stworzenie obiektu. Podjęta w 1987 roku inicjatywa stworzenia rzeźby była kulminacyjnym punktem obchodów stulecia wydawania tej angielskojęzycznej gazety w Paryżu. Obiekt był także wyrazem podziękowania za zakończone trzy lata wcześniej prace konserwatorskie przy Statui Wolności wykonywane przez dwie francuskie firmy. Szerzej, monument jest także uważany za jednoczący symbol trwałej przyjaźni Stanów Zjednoczonych i Francji. Projekt był nadzorowany przez ówczesnego dyrektora Francuskich Związków Rzemiosła, Jacques’a Graindorge’a. Przewidywał on umieszczenie Płomienia Wolności na skwerze Stanów Zjednoczonych (fr. Place des États-Unis) w 16. dzielnicy Paryża, ale Jacques Chirac, ówczesny mer Paryża, był temu przeciwny. Po dłuższych negocjacjach jako miejsce ustawienia rzeźby ustalono skrzyżowanie Alei Nowego Jorku (fr. Avenue de New-York) i placu de l’Alma. Pomnik został odsłonięty 10 maja 1989 roku przez Jacques’a Chiraca. Na monumencie umieszczono pamiątkowe słowa: „Flamme de la Liberté. Réplique exacte de la flamme de la statue de la Liberté offerte au peuple français par des donateurs du monde entier en symbole de l'amitié franco-américaine. À l'occasion du centenaire de l'International Herald Tribune. Paris 1887-1987”. Związek z księżną Dianą Gdy 31 sierpnia 1997 roku Diana, księżna Walii zginęła w wypadku samochodowym przed wjazdem do tunelu Alma w okolicy Pont de l’Alma, Płomień Wolności stał się nieoficjalnym pomnikiem ku jej czci. Mieszkańcy i sympatycy księżnej zbierali się przy rzeźbie, zostawiając znicze, kwiaty i pamiątkowe kartki. Antropolog Guy Lesoeurs ocenił, że „większość ludzi, która tu przychodzi sądzi, że” [rzeźba] „została wzniesiona dla niej”. Nowy Płomień Wolności Nowy Płomień Wolności, rzeźba wykonana przez Jeana Cardota, została umieszczona w ogrodach ambasady Stanów Zjednoczonych we Francji przy Placu Zgody (fr. Place de la Concorde). Monument został odsłonięty 14 czerwca 2008 roku w obecności prezydenta Francji Nicolasa Sarkozy’ego oraz prezydenta Stanów Zjednoczonych George’a Busha. Symbolizuje ciepłe i pełne szacunku relacje między Francuzami i Amerykanami. Nowy Płomień Wolności powstał z inicjatywy francuskiego przedsiębiorcy, Marca Ladreita Lacharrière’a i amerykańskiego ambasadora Craiga Robertsa Stapletona. Zawiera dwie inskrypcje ze słowami Francuza Marie Josepha de La Fayette’a i Amerykanina Benjamina Franklina. Przypisy
Chama da Liberdade

A Chama da Liberdade é uma obra do escultor francês Marc Coutelier, instalada no Symbol Promenade Park de Odaiba, em Tóquio, Japão. A escultura foi apresentada ao Japão pela França para comemorar o Ano da França. Os 27 metros (89 ft) estrutura simboliza a vitória de Napolean III . Referências
Flacăra Libertății din Paris

Flacăra Libertății este un monument inedit din Paris, reprezentând o replică exactă a flăcării de pe Statuia Libertății din New York, care a fost oferită în dar orașului, în 1987, de ziarul american International Herald Tribune, a cărui redacție este la Paris, pentru a celebra centenarul prieteniei franco-americane. Monumentul din bronz aurit, purtând numele în franceză Flamme de la Liberté (Flacăra libertății), cu înălțimea de 3,5 m, așezată pe un soclu din marmură neagră și gri , a fost inaugurat la 10 mai 1989, în piața Place de l'Alma. Pe sub piață trece pasajul subteran în care și-a găsit în mod tragic sfârșitul Diana, Prințesă de Wales în ziua de 31 august 1997. Lângă această flacără au avut loc și manifestațiile de compasiune ale francezilor pentru pierderile suferite de SUA în urma atentatelor din 11 septembrie 2001. Note Vezi și Statuia Libertății din Paris Place Diana