NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Église Saint-Merri

De Église Saint-Merri (Sint-Merrikerk) is een roomse-katholieke kerk in de Franse hoofdstad Parijs. De kerk is gesitueerd aan de Rue Saint-Martin in het 1e arrondissement, en was lange tijd de parochiekerk van de Lombardische woekeraars. Geschiedenis De kerk werd gebouwd tussen 1520 en 1612, en is gewijd aan de Heilige Medericus (of Merri), abt van Autun die volgens het verhaal werd geroepen de vrijlating van gevangenen te bewerkstelligen, en in de 7e eeuw op deze locatie stierf. Hij werd in 884 uitgeroepen tot patroonheilige van de Rive Droite. De Saint-Merri is sinds de bouw vele malen gerestaureerd. De belangrijkste restauratie vond plaats in de 18e eeuw, toen het portaal en de façade opnieuw werden ontworpen. Het gebouw heeft vanwege deze verandering een moderner uiterlijk dan de meeste kerken in de Lichtstad. Binnenkant Ook aan de binnenkant hebben sinds de oplevering in het begin van de 17e eeuw een groot aantal restauraties plaatsgevonden. Onder Lodewijk XV werden door de architecten Boffrand en de gebroeders Slodtz het koorhek verwijderd, de pilaren om het priesterkoor met marmer bedekt en de gotische puntbogen in rondbogen veranderd. De oorspronkelijke glas-in-loodramen zijn echter behouden gebleven in de eerste drie traveeën van het koor en het transept, evenals het schilderij Maagd met Kind van de Fransman Charles André van Loo. Een ander belangrijk onderdeel van de kerk is het orgel, dat in 1781 werd ontworpen door de beroemde orgelbouwer François-Henri Clicquot. Onder andere Camille Saint-Saëns heeft gebruikgemaakt van dit orgel. Daarnaast trekt de Strawinsky-fontein aan de achterkant veel bekijks. De bedoeling van deze fontein is met bewegende beelden het werk van de componist te illustreren. De zwarte mobiles zijn het werk van Jean Tinguely, de felgekleurde van Niki de Saint-Phalle. Boven in de klokkentoren hangt de oudste kerkklok van Parijs, gegoten in 1331. Deze dateert nog uit de tijd van de middeleeuwse kapel, die als eerste op deze locatie stond. De grote westgevel van de kerk ligt aan de Rue Saint-Martin, en is ingeklemd tussen de uit de middeleeuwen stammende huizen. De ingang bevindt zich echter bij de pastorie, aan de Rue de la Verrerie. Externe link SaintMerri.org
Kościół i klasztor Saint Merri w Paryżu

Kościół Saint Merri w Paryżu (św. Mederyka) – szesnastowieczny, późnogotycki kościół znajdujący się w IV okręgu paryskim, na prawym brzegu Sekwany, u zbiegu ulic Saint-Martin i Cloître Saint-Merri. Historia Kult św. Mederyka jest znany na terenie Paryża od IX w. Mederyk był opatem z Autun, który w VII w. udał się na pielgrzymkę do Paryża i zmarł wkrótce po dotarciu do celu na terenie opactwa znajdującego się na miejscu dzisiejszego kościoła. W 884 r. został uznany za świętego patrona prawego brzegu Sekwany (przypisywano mu cudowne ocalenie Paryża przed Normanami i chociaż jego pełne imię brzmiało Medericus, w ludowym kulcie funkcjonował jako Merri). Obecny kościół wybudowano na miejscu wcześniejszego w pierwszej połowie XVI w. w stylu późnego gotyku. Projekt kościoła świadomie naśladował układ wnętrza zastosowany także w paryskiej Notre Dame (chór i nawa równej długości) i dlatego obiekt zyskał popularną nazwę „Małej Notre Dame”. Urzędowało w nim siedmiu kanoników. W XVII i XVIII wieku przeszedł przebudowy, które dodały do wnętrza, w mniejszym stopniu także do wyglądu fasady, elementy barokowe. Architekt Germain Boffrand dobudował jedną kaplicę do zabudowań klasztoru. Jako jedna z nielicznych świątyń nie doznał on poważniejszych zniszczeń w czasie rewolucji francuskiej. Najbardziej dramatyczną kartę swoich dziejów zapisał w czasie republikańskiego powstania w 1832 r., kiedy grupa powstańców, robotników i chłopów, zbudowała w jego bezpośrednim sąsiedztwie olbrzymią barykadę, zaś w budynkach klasztornych zainstalowało się jej dowództwo. Umocnień broniło kilkaset osób pod dowództwem robotnika Jeanne'a, którzy bohatersko bronili się przez dwa dni przed przeważającymi siłami Gwardii Narodowej. Republikanom nie udało się jednak opanować samego budynku kościoła i dzięki temu budynek wyszedł bez większego szwanku. Klasztor tymczasem stał się areną masakry obrońców i stał dla francuskiej lewicy jednym z symboli walki z monarchią i uciskiem. Odwołania do niego znajdziemy m.in. w wierszach pisanych przez komunardów z 1871. Architektura Fasada budynku jest asymetryczna, nie posiada rozety, lecz jedno duże okno witrażowe. Drzwi dekoruje obszerny portal. Zarówno na fasadzie kościoła, jak i na ścianie bocznej (od ulicy Cloître Saint Merri) rynny kościoła kończą rzeźby gargulców. Na fasadzie nie ma bogatej dekoracji rzeźbiarskiej. Ogranicza się ona do jednej ozdobnej wieżyczki w stylu gotyku płomienistego. Dzwonnica kościelna pochodzi z XVIII w., zawieszony został na niej najstarszy zachowany do naszych czasów dzwon w Paryżu, pochodzący z 1331 r. Jedno z okien od ulicy Saint-Martin oraz otaczający je fragment muru to oryginalne fragmenty wcześniejszego, dwunastowiecznego kościoła na tym miejscu. Wnętrze kościoła nie jest bogato zdobione. Najważniejsze komponenty to ołtarz główny z figurą Chrystusa Ukrzyżowanego 1753 (barokowy), ołtarz boczny z tego samego okresu oraz organy. Instrument ten zbudował Cliquot w 1781, w XIX wieku grał na nich znany kompozytor Camille Saint-Saëns. Również i dziś koncerty organowe w Saint-Merri są ważną częścią życia kulturalnego dzielnicy. Przypisy
Сен-Мерри

Церковь Святого Медерика (фр. Église Saint-Merri) — католическая церковь, построенная в стиле «пламенеющей готики» в 1520—1612 годах на месте небольшой часовни, от которой осталась колокольня XIV века; находится на правом берегу Сены в 4-м округе Парижа. Сен-Мерри была приходской церковью итальянских банкиров. Фасад украшают современные статуи. История Церковь носит имя святого Мерри (Медерика), похороненного здесь в VIII веке. Его останки до сих пор находятся в крипте церкви. Крипта, главный неф и боковые нефы датируются 1515—1520 гг., средокрестие — 1526—1530 гг., хор и апсида были закончены в 1552 г. Строительство завершилось в 1612 г., когда была поднята колокольня. В XVII и XVIII веках фасад неоднократно реставрировался, однако в храме сохранились витражи XVI века и великолепная деревянная резьба. При Людовике XV разрушили амвон 1558-го г., заменили прерывающиеся арки на сводчатые, облицевали пилоны хоров позолоченным стуком и мрамором. В 1703—1706 гг. Растрелли создал в церкви мраморное надгробие маркиза де Помпона, которое было разрушено в 1792. В 1793 г., во время Революции, в церкви находилась фабрика по выпуску селитры. В 1853-57 гг. органистом храма работал Камиль Сен-Санс. С 1862 года имеет статус исторического памятника. Произведения искусства, хранящиеся в церкви Пьета, приписываемая скульптору Николя Лежандру, XVII век. Третья капелла нефа, слева. Изображение Св. Карло Борромео кисти Карла Ванлоо, 1753. Примечания Ссылки Сайт Сен-Мерри (фр.)
Saint-Merri

Saint-Merri är en kyrkobyggnad i Paris, uppkallad efter den helige Medericus (död år 700). Kyrkan, som är uppförd i sengotisk stil, är belägen vid Rue Saint-Martin i Paris fjärde arrondissement. I kvarteret bredvid kyrkan är Centre Pompidou beläget. Bilder Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från franskspråkiga Wikipedia, Église Saint-Merri, 23 november 2014. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Saint-Merri.
Церква Сен-Меррі (Париж)

Церква Сен-Меррі (фр. Église Saint-Merri) — католицька церква, побудована в стилі «полум'яніючої готики» у 1520—1612 роках на місці невеликої каплиці, від якої залишилася дзвіниця XIV століття; знаходиться на правому березі Сени в 4-му окрузі Парижа. Сен-Меррі була парафіяльною церквою італійських банкірів. Історія Церкву названо іменем святого Меррі (Медерика), похованого тут у VIII столітті. Його останки досі покояться в крипті церкви. Крипта, головний неф і бічні нефи датуються 1515—1520 роками, хор та апсида були закінчені в 1552 р. Будівництво завершилося в 1612 р., коли була піднята дзвіниця. У XVII і XVIII століттях фасад неодноразово зазнав реставрації, однак у храмі збереглися вітражі XVI століття й чудове дерев'яне різьблення. За часів Людовика XV було зруйновано амвон, а в 1558 році замінили переривчасті арки на склепінчасті, облицювали пілони хорів позолоченим стукотом і мармуром. У 1703—1706 роках Растреллі створив у церкві мармуровий надгробок маркіза де Помпонія, який було зруйновано в 1792 році. У 1793 р., під час Революції, в церкві була фабрика з випуску селітри. Нині фасад церкви прикрашають сучасні статуї. Твори мистецтва, які зберігаються в церкві П'єта , приписувана скульпторові Ніколя Лежандру, XVII століття. Третя капела нефу, зліва. Картина Св. Карло Борромео пензля Карла Ванлоо, 1753. Примітки Посилання Сайт Сен-Меррі
Kostel svatého Františka Xaverského (Paříž)

Kostel svatého Františka Xaverského (fr. Église Saint-François-Xavier) je katolický farní kostel v 7. obvodu v Paříži na náměstí Place du Président-Mithouard. Historie V roce 1842 byla založena farnost sv. Františka Xaverského zahraničních misií (Saint-François-Xavier-des-Missions-Étrangères). Před stavbou kostela používala kapli Pařížských misií umístěnou v ulici Rue du Bac. Výstavba vlastního kostela začala v roce 1861 a vedl ji architekt Louis-Adrien Lusson. Po jeho smrti v roce 1864 na stavbu dohlížel architekt Toussaint Uchard. Stavba kostela byla dokončena v roce 1873 (bez vnitřního vybavení). Kostel byl vysvěcen 23. května 1894. Varhany vytvořila v roce 1878 firma Fermis et Persil a upravil je Aristide Cavaillé-Coll. Další úprava proběhla v roce 1923. V roce 1995 byly varhany restaurovány. Na svátek Nejsvětějšího Srdce Ježíšova 19. června 2009 bylo do kostela přeneseno tělo svaté Madeleine-Sophie Baratové, která v roce 1800 založila Kongregaci sester Nejsvětějšího Srdce Ježíšova. Přenesení do tohoto kostela bylo uskutečněno na žádost kongregace, neboť Madeleine-Sophie Barat žila v nedalekém paláci Biron, kde bylo sídlo kongregace (dnes musée Rodin). Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Église Saint-François-Xavier (Paris) na francouzské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Kostel svatého Františka Xaverského na Wikimedia Commons
Saint-François-Xavier

Saint-François-Xavier är en kyrkobyggnad i Paris, helgad åt den helige Frans Xavier. Kyrkan är belägen vid Avenue de Villars i Paris sjunde arrondissement. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från franskspråkiga Wikipedia, Église Saint-François-Xavier de Paris, 28 oktober 2014. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Saint-François-Xavier.
Place du Tertre

Place du Tertre je malé náměstí v 18. pařížském obvodu poblíž vrcholu vyvýšené čtvrti Montmartre v Paříži, jen pár metrů od kostela Saint-Pierre de Montmartre, baziliky Sacré-Cœur a kabaretu Lapin Agile. Náměstí je známé množstvím pouličních malířů a karikaturistů, kteří zde prodávají své výtvory turistům. Historie Náměstí Place du Tertre bylo srdcem prestižního benediktinského opatství Montmartre, založeného v roce 1133 králem Ludvíkem VI. Opatství Montmartre vzkvétalo po staletí až do Francouzské revoluce pod patronací francouzských králů. Náměstí Place du Tertre bylo pro veřejnost otevřeno v roce 1635 jako centrální náměstí bývalé vesnice Montmartre. Na náměstí se nachází i první radnice Montmartru, která byla v roce 1790 zřízena v domě prvního starosty Félixe Desportese. Nachází se zde i restaurace À la Mère Catherine, která byla založena v roce 1793. Od konce 18. století až do první světové války zde bylo možné spatřit celou montmartrovskou bohèmu: malíře, skladatele a básníky. Na počátku 20. století se zde nacházelo centrum moderního umění. Náměstí Place du Tertre, kde mnozí umělci každý den rozmisťují své stojany pro turisty, připomíná dobu, kdy byl Montmartre centrem moderního umění. Na začátku 20. století zde žilo mnoho malířů, včetně Henriho Matisse, Pabla Picassa, Amedea Modiglianiho a Maurice Utrilla, někteří z nich v nedalekém Le Bateau-Lavoir. Též Salvador Dalí, Toulouse-Lautrec a další bydleli a pracovali na tomto náměstí nebo v jeho okolí. Nedaleko náměstí Place du Tertre se nachází Musée de Montmartre, bývalý domov a ateliér Pierra-Augusta Renoira a Suzanne Valadonové, a Espace Salvador Dalí, muzeum věnované především sochám a kresbám Salvadora Dalího. V kultuře Vítězslav Nezval napsal milostnou báseň Place du Tertre, která vyšla ve sbírce Sbohem a šáteček (1934) na počátku básníkova surrealismu. Galerie Odkazy Reference V tomto článku byly použity překlady textů z článků Place du Tertre na francouzské Wikipedii a Place du Tertre na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Place du Tertre na Wikimedia Commons (francouzsky) Náměstí na stránkách města Paříže Archivováno 3. 3. 2016 na Wayback Machine. (anglicky) Informace o náměstí
Place du Tertre

Place du Tertre er et af de kendte steder i Paris i Frankrig. Pladsen ligger på Montmartre i det 18. arrondissement ca. 200 m vest for kirken Sacré Coeur og tæt på kabelbanen Funiculaire de Montmartre. Pladsen er velkendt for de mange cafeer og restauranter samt for det talrige landskabs- og portrætkunstnere, der arbejder der. Place du Tertre er et minde om dengang Montmartre var kunstens højborg med kendte malere. Blandt de kunstnere, der har haft deres gang her, er Utrillo, Renoir, Toulouse-Lautrec, Picasso og Salvador Dali. Billedgalleri Kilder Eksterne henvisninger Virtual tur 360 grader: Brug musen til at se rundt på pladsen
Place du Tertre

Der Place du Tertre ist ein Platz im 18. Arrondissement von Paris, westlich der Basilique du Sacré-Cœur und von St-Pierre de Montmartre. Er gilt als das Herz des Stadtteils Montmartre und gehört zu den bekanntesten Sehenswürdigkeiten von Paris. Geschichte Der Place du Tertre liegt im Zentrum der ehemaligen Gemeinde Montmartre und ist schon im 14. Jahrhundert entstanden. Der Plan von Jouvin de Rochefort zeigt, dass er um die Mauern des Klosters Montmartre angelegt wurde. Auf dem Platz befindet sich das erste Rathaus von Montmartre (französisch mairie de Montmartre), das 1790 für den ersten Bürgermeister, Félix Desportes, errichtet wurde. Das Restaurant À la Mère Catherine am Platz wurde schon 1793 eröffnet. Am Ende der Belagerung von Paris lagerte die Garde nationale einen Teil der 171 Kanonen auf dem Hügel. Als General Claude Lecomte sie am 18. März 1871 abziehen wollte, führte das zum Aufstand und damit zum Ursprung der Pariser Kommune. Ende des 19. und Anfang 20. Jahrhundert lebten viele heute berühmte Künstler im Viertel Montmartre: Toulouse-Lautrec, Picasso, Modigliani und Utrillo. Situation heute Heute ist der Platz vor allem bekannt für die zahlreichen Stände von Karikaturisten und Malern, die vor allem auf Touristen als Kunden ausgerichtet sind. Die Bedingung für die Eröffnung eines Standes ist der Besitz einer Konzession, die als sehr begehrt und schwer zu erhalten gilt. Der heutigen Situation gingen einige juristische Gefechte voraus: In den 1990er Jahren war ein Streit zwischen der Association pour la défense des droits des artistes peintres de la place du Tertre und der Pariser Verwaltung entstanden, die eine Verordnung zur Regulierung des Öffentlichen Raums erlassen wollte, nach der der Platz 140 Stellplätze zu 1 m² erhalten sollte. Die Maler und Porträtisten sollten ferner die Autorisierung jährlich neu beantragen. Die Angelegenheit kam vor den Conseil d’État und wurden mit einem Erlass vom 11. Februar 1998 geregelt («Ville de Paris c. Association pour la défense des droits des artistes peintres»): Die Richter gaben schließlich der Stadtverwaltung recht. Die Situation verschärfte sich, weil der Raum, der für die Künstler reserviert ist, seit 1980 dadurch beschränkt wird, dass die Restaurants und Cafés ihre Terrassen ständig ausdehnen. Obwohl die Stadtverwaltung 1983 entschieden hat, ein «carré des artistes» zu schaffen, kämpfen die acht Gastwirte um jeden Platz und besetzten 2018 fast 80 % der Fläche; es scheint so, als würde die Stadtverwaltung die Gastwirte bevorzugen. Ansichten Sehenswürdigkeiten Nr. 3: Altes Rathaus (Mairie de Montmartre) Nr. 6: Restaurant À la Mère Catherine von 1793 Nr. 7: Plakette des Bildhauers Maurice-Edme Drouard (1886–1915) Nr. 15: Hier stand 1822 der experimentelle Chappe-Telegraf Einzelnachweise
Place du Tertre

The Place du Tertre (French pronunciation: [plas dy tɛʁtʁ]) is a square in the 18th arrondissement of Paris, France. Only a few streets away from the Basilica of the Sacré Cœur and the Lapin Agile cabaret, it is near the summit of the city's elevated Montmartre quarter. History The Place du Tertre was the heart of the prestigious Benedictine Montmartre Abbey, established in 1133 by King Louis VI. Montmartre Abbey thrived through the centuries and until the French Revolution under the patronage of the Kings of France. The Place du Tertre was opened to the public in 1635 as Montmartre village central square. From the end of the 18th century until World War I, the whole Montmartre Bohème could be seen there: painters, songwriters and poets. With its many artists setting up their easels each day for the tourists, the Place du Tertre is a reminder of the time when Montmartre was the mecca of modern art. At the beginning of the 20th century, many painters including Henri Matisse, Pablo Picasso, Amedeo Modigliani, and Maurice Utrillo were living there, some at the nearby Le Bateau-Lavoir. The Musée de Montmartre, the former home and studio of Pierre-Auguste Renoir and Suzanne Valadon, and the L'Espace Salvador Dalí, a museum principally dedicated to the sculpture and drawings of Salvador Dalí, can be found near the Place du Tertre. References External links Satellite image from Google Maps Virtual tour 360 degrees: use the mouse to turn around
Place du Tertre

La Plaza de Tertre se encuentra en el distrito 18 de París, en Francia, en la colina de Montmartre a pocos metros de Saint-Pierre de Montmartre y de la Basílica del Sagrado Corazón, a una altitud de 130 m sobre el nivel del mar. La plaza es famosa por los retratistas y los pintores, que exponen y pintan sus obras al aire libre. Es uno de los lugares más emblemáticos de Montmartre y una de las principales atracciones turísticas de París. Es un recuerdo de la bohemia parisina del siglo XIX y principios del siglo XX, donde Montmartre fue la cuna del Impresionismo. A principios del siglo XX, vivieron en la Plaza de Tertre o en sus cercanías diversos pintores pobres que luego fueron mundialmente conocidos, como Picasso y Utrillo. Place du Tertre está en el corazón de la antigua villa de Montmartre. El primer alcalde de Montmartre, instalado en 1790 , Félix Desportes vivió en una de las casas en su lugar. El restaurante À la Mère Catherine, fundado en 1793, se encuentra allí. L'Espace Salvador Dalí, un museo dedicado principalmente a los dibujos y esculturas de Salvador Dalí, está a pocos pasos de Place du Tertre. Acceso Estación de metro de Abbesses Funicular de Montmartre Montmartrobus Bibliografía John Berger, Fidèle au rendez-vous , ed. Champ Vallon, 1998, p.103 Bernard Henri Lévy, Guy Scarpetta, La règle du jeu, Grasset, 1991, p.99 José Pierre, André Breton et la peinture, ed. l'Âge d'Homme, 1987, p.97 Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Place du Tertre. Art Montmartre
Place du Tertre

De Place du Tertre ("Heuvelplein") is een plein in het hart van de Parijse wijk Montmartre en gelegen op korte afstand van de Sacré-Cœur, waar schilders, portrettekenaars en silhouetknippers aan het werk zijn. Men kan hier niet alleen landschapschilderijen kopen, maar ook een eigen portret of karikatuur laten maken. Het herinnert aan de tijd toen bekende kunstenaars hier leefden, zoals Pablo Picasso. Deze plaats lokt massa's toeristen die op de terrassen komen verpozen. Ook bevindt zich hier het oude huis van Picasso, dat wordt gebruikt als museum.
Place du Tertre

Place du Tertre – plac położony w paryskiej 18 dzielnicy. Place du Tertre stanowi serce oraz centrum Montmartru, leżąc niedaleko bazyliki Sacré-Cœur oraz kabaretu Lapin Agile. Na co dzień plac jest zapełniony licznymi artystami oraz tłumami turystów zwiedzających Montmartre. Place du Tertre jest znany jako kolebka skupiająca artystów sztuki modernistycznej. W XX wieku w okolicach placu mieszkało wielu znanych a także biednych malarzy w tym m.in. Pablo Picasso oraz Maurice Utrillo. L'Espace Salvador Dali jest to muzeum poświęcone Salvadorowi Dalí, znajduje się jedynie kilka metrów od centrum Place du Tertre. Metro Najbliższą stacją paryskiego metra znajdująca się w pobliżu Place du Tertre jest Abbesses oraz Anvers. Zobacz też Place Jean-Marais Linki zewnętrzne Strona poświęcona artystom na Montmartre
Place du Tertre

A Place du Tertre é uma praça localizada no distrito de Montmartre, no 18.º arrondissement de Paris, França. Situada a 130 metros de altitude, na Colina de Montmartre, ponto mais alto da cidade, esse é um dos locais turísticos mais frequentados de Paris, principalmente pela sua proximidade da Basílica de Sacré Cœur e de outros pontos turísticos, mas também pela sua riqueza artística e cultural. O principal meio de acesso é pelo Funicular de Montmartre. Além de reunir diversos restaurantes e cafés com mesa na calçada, a Place du Tertre é local de uma exposição permanente de 140 artistas (pintores, retratistas, cartunistas), que produzem e expõem suas obras ao ar livre.Posicionada em pleno coração de Montmartre, a Place du Tertre fica a apenas algumas ruas de distância da Basílica de Sacré Cœur, da Igreja de Saint-Pierre de Montmartre, do Cabaret Lapin Agile e do Espace Salvador Dalí. História Uma placa instalada na Place du Tertre em 1966 afirma que a praça foi criada em 1366. Contudo, outras fontes apontam que sua abertura ocorreu somente em 1635. De todo modo, após a Revolução Francesa, o local começou a atrair muitos artistas. Dentre eles estão Théodore Géricault, Jean-Baptiste Camille Corot, Renoir, Camille Pissarro, Van Gogh, Cézanne, Suzanne Valadon, Maurice Utrillo, Toulouse-Latrec, Mondigliani e Picasso, que costumavam se reunir no entorno da praça. Em 1955 a praça começa a ser ocupada pelos artistas que vemos atualmente. Em 1980 a prefeitura passou a gerenciar o "Carré aux Artistes", como é chamado o espaço ocupado pelos artistas no centro da praça. Desde então, é preciso autorização da prefeitura para poder utilizar esse espaço. Cada artista é habilitado a utilizar 1m², e são autorizados somente os artistas que produzem retratos, caricaturas, silhuetas e pinturas, escolhidos em um processo seletivo. Além disso, a autorização deve ser renovada anualmente. O restaurante mais antigo da praça é o café "La Mère Catherine", que afirma ter sido fundado em 1793, sendo o primeiro bistrô de Paris. Ver também Basílica de Sacré Cœur Funicular de Montmartre Referências
Площадь Тертр

Площадь Тертр (фр. Place du Tertre), также Площадь Холма — «сердце Монмартра»; площадь в 18-м муниципальном округе Парижа 200 м западнее базилики Сакре-Кёр. Является одной из самых посещаемых достопримечательностей Парижа. Основная застройка площади относится к XVIII веку. В начале XX века здесь жили многочисленные художники, такие, как Пабло Пикассо и Морис Утрилло; окрестности площади Тертр считались центром современного искусства. Сегодня на площади Тертр художники и карикатуристы выставляют на продажу (главным образом, туристам) свои работы. Для этого требуется концессия Союза художников, которую очень трудно получить. На первых этажах находящихся поблизости домов располагаются небольшие кафе и рестораны. Транспорт «Монмартробюс» (также: «Монмартробус») Метро: линия 12, станция Abbesses Галерея