NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Tour Areva

La Tour Areva (anteriormente conocida como Tour Framatome y hasta 1995 como Tour Fiat) es un rascacielos de oficinas situado en La Défense, el distrito financiero de la ciudad de París. Se encuentra situada en una zona densamente poblada de rascacielos.(48°53′33″N 2°14′30″E) Construida en 1974, la torre tiene 184 metros de altura. Es el segundo rascacielos más alto en La Défense y el tercer rascacielos más alto en la región Isla de Francia. La Tour Areva es completamente negra. Su revestimiento es de granito oscuro y sus ventanas tintadas. Su forma es la de un prisma recto de base rómbica. Se dice que sus arquitectos se inspiraron en el monolito negro de la película de Stanley Kubrick, "2001: Una odisea del espacio". Inicialmente se había previsto construir una segunda torre gemela de Tour Areva en la ubicación actual de la Tour Total, pero fue cancelada debido a la Crisis del petróleo de 1973. Véase también Fiat Tagliero Torre Mirafiori Torre Lancia Enlaces externos Tour Areva (en inglés) en Emporis
Tour Areva

La tour Areva (anciennement tour Fiat jusqu'en 1995) ou tour CB1 est un gratte-ciel de bureaux situé dans le quartier d'affaires de La Défense, près de Paris, en France (précisément place Jean Millier, à Courbevoie), et construit par les architectes américains Skidmore, Owings and Merril et les architectes français Roger Saubot et Francois Jullien. Depuis le début de 2012, elle est le siège social du groupe nucléaire Areva, jusqu'à la dissolution du groupe en 2018, puis celui des deux entreprises résultant de cette dissolution : Orano et Framatome. Fin 2019, Orano quitte la Tour Areva et s'installe à Châtillon. Historique Construite en 1974, elle mesure 184 m de haut. À son achèvement, elle est la plus haute tour de la Défense, mais elle est désormais dépassée par la tour First, la tour Majunga, la tour Total, la tour T1 et la tour Granite. Il s'agit d'une des tours emblématiques de la 2e génération de tours de la Défense. Elle prend la forme d'un parallélépipède noir. Sa façade est recouverte de granite sombre, ses fenêtres sont fumées et s'élargissent avec l'altitude pour limiter l'effet de hauteur. L'équipe franco-américaine d'architectes Roger Saubot, François Jullien, Louis Skidmore, Nathaniel Owings, John Merrill est inspirée pour cette forme par les monolithes présentés dans le film 2001, l'Odyssée de l'espace de Stanley Kubrick. Le projet initial prévoyait une tour jumelle qui aurait dû être construite à l'emplacement de l'actuelle tour Total. L'emplacement de la tour Areva dans le plan-masse de la Défense avait pour nom de code "CB1". Patrick de Gayardon a sauté "officiellement" de la tour Fiat en Base Jump en 1987, fait peu commun car les sauts urbains sont très rarement autorisés en France. La tour est majoritairement vacante depuis le départ des équipes d'Orano vers Châtillon. Cette vacance, couplée à un contexte défavorable de crise sanitaire et de développement du télétravail et du flex office, conduit Amundi, l'un des propriétaires de la tour, à s'en retirer en 2021 au profit de Nuveen (en) (qui en détenait déjà la majorité). Autres détails techniques Surface au sol : 54,56 × 42,64 m Surface latérale : 34 600 m2 Poids du bâtiment : 145 000 tonnes Poids de l'acier : 5 000 tonnes Poids du granit des façades : 4 000 tonnes Volume du béton utilisé : 45 000 m3 Nombre de baies vitrées : 2 880 Air utilisé par la climatisation : 18 000 000 m3/h Galerie Voir aussi Articles connexes Gratte-ciel La Défense Liste des plus hauts bâtiments d'Île-de-France Liens externes page de la tour Areva sur le site de Parisladefense Ressources relatives à l'architecture : PSS The Skyscraper Center Structurae Notes et références Portail des gratte-ciel Portail des années 1970 Portail des Hauts-de-Seine
Tour Areva

A Tour Areva (korábbi nevei Tour Framatome, Tour Fiat) egy felhőkarcoló a La Défense párizsi üzleti negyedben. A 184 méter magas épület 1972-1974 között épült és a La Défense harmadik legmagasabb épülete. Az épületet fekete márvány valamint sötétített ablakok borítják. Az építészek állítólag a Stanley Kubrick 2001: Űrodüsszeia című filmje fekete monolitjáról mintázták. Források További információk A Tour Areva az Emporis.com honlapon
Tour Areva

La Tour Areva (conosciuta precedentemente come Tour Framatome e Tour Fiat) è un grattacielo della Francia, precisamente nel quartiere de La Défense, nel comune di Courbevoie, a ovest di Parigi. Costruito nel 1974, ha un'altezza di 184 metri. La Tour Areva è completamente nera. Il suo rivestimento è fatto di granito scuro e vetri oscurati. La sua forma è quella di un prisma quadrato. Voci correlate La Défense Grattacieli più alti della Francia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Tour Areva Collegamenti esterni Sito ufficiale, su parisladefense.com. Tour Areva, su archINFORM. (EN) Tour Areva, su Structurae. (EN) Tour Areva, su Skyscraper Center.
Tour Areva

De Tour Areva (eerder bekend als Tour Framatome en Tour Fiat) is een kantoortoren in La Défense, het zakendistrict ten westen van Parijs. De naam verwijst naar het Areva-concern. Deze wolkenkrabber is in 1972-1974 gebouwd en is 184 meter hoog. Hij telt 44 verdiepingen. Tot de oplevering van de Tour Total in 1985 was de Tour Areva het hoogste gebouw in La Défense. De Tour Areva is geheel zwart. De gevelbekleding is van donker graniet gemaakt en ook de ramen zijn donker. De vorm is een parallellepipedum. De architecten, Roger Saubot en Francois Jullien, zouden zich hebben laten inspireren door de zwarte monoliet uit de film 2001: A Space Odyssey van Stanley Kubrick. Op de bovenste verdieping bevond zich tot 1995 een penthouse voor FIAT-president Gianni Agnelli. Dat jaar trok Framatome in het gebouw. In 2002 werd Framatome omgedoopt in Areva NP. Sindsdien wordt de kantoortoren Tour Areva genoemd. De locatie, iets ten oosten van het CNIT, had in het oorspronkelijke masterplan voor La Défense de codenaam CB1. Op de plaats van de huidige Tour Total was een identieke kantoortoren voorzien, maar als gevolg van de oliecrisis van 1973 werd dit plan geschrapt. Externe link (en) Tour Areva (Emporis)
Tour Areva

Tour Areva (znany również pod nazwą Tour Fiat, oraz Tour Framatome) – wieżowiec w aglomeracji paryskiej, we Francji, w dzielnicy La Défense, o wysokości 184 m. Budynek został otwarty w 1974. Liczy 44 kondygnacje. Siedziba główna francuskiego koncernu z branży energetyki jądrowej – Areva. Zobacz też lista najwyższych budynków w Paryżu lista najwyższych budynków w Europie
Tour Areva

Tour Areva är en skyskrapa i La Défense utanför Paris, Frankrike, belägen i kommunen Courbevoie. Byggnaden är det franska energiföretaget Arevas huvudkontor. Skyskrapan uppfördes 1972–1974 och är 184 meter och 44 våningar hög. På platsen bredvid Tour Areva, där Tour Total idag står, planerades uppförandet av ett tvillingtorn, men dessa planer skrinlades på grund av oljekrisen 1973. Tour Arevas fasad är helt svart och gjord av mörk granit och mörkt glas. Dess form är ett perfekt rätblock. Arkitekten sägs ha inspirerats av den svarta monoliten i Stanley Kubricks film 2001 – Ett rymdäventyr. Se även Grande Arche Hermitage Plaza Tour Phare Källor Externa länkar Tour Areva på Emporis
Vaux-le-Vicomte

Zámek Vaux-le-Vicomte (francouzsky Château de Vaux-le-Vicomte) je francouzský barokní zámek, který leží asi 6 km východně od Melunu ve střední Francii. Zámek byl zbudován v letech 1656 až 1661 na podnět francouzského ministra financí Nicolase Fouqueta. Architektem byl Louis Le Vau, malířem interiérové výzdoby pak Charles Le Brun (za účasti Pierra Mignarda a Pierra Pugeta) a zahradním architektem André Le Nôtre. Později zámek koupil maršál vévoda de Villars. Od jeho dědiců koupil panství v roce 1764 tehdejší ministr zahraničí César Gabriel de Choiseul de Praslin a jeho potomkům patřil zámek do 19. století. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Zámok Vaux-le-Vicomte na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Zámek Vaux-le-Vicomte na Wikimedia Commons Webová stránka zámku
Museu Picasso de París

El Museu Picasso de París, conegut oficialment i en francès com a Musée Picasso, és un museu situat a l'Hôtel Salé, a la rue de Thorigny, al districte històric de Le Marais, actualment dins del 3r districte de París. L'edifici L'hotel que acull la col·lecció va ser construït entre 1656 i 1659 per Pierre Aubert, senyor de Fontenay, un recaptador d'impostos sobre el monopoli de la sal (d'això prové el malnom "salé", salat) que es va fer ric. L'arquitecte va ser Jean Boullier, de Bourges, també conegut com a Boullier de Bourges; i les escultures van ser dutes a terme pels germans Gaspard i Balthazard Marsy i per Martin Desjardins. És considerat com una de les millors cases històriques del districte. El museu Conté obres de Picasso de totes les èpoques i de totes les tècniques tot i que és particularment rica la seva col·lecció d'escultures. Les obres van ser seleccionades entre les de propietat de la família Picasso el 1979 com a manera de pagar l'impost de l'herència a l'Estat francès i segons una llei de 1968 que permetia pagar aquest impost en obres d'art en comptes de diners (sota la forma de donation o donació). A la mort de la seva vídua Jacqueline Picasso el 1986 es va produir una altra nova donació. Amb el temps, la col·lecció s'ha anat incrementant també amb adquisicions i donacions. La col·lecció Els hereus van fer, en primera instància, una donació de 203 pintures, 158 escultures, 16 collages, relleus, 83 ceràmiques i més de tres milers de dibuixos i gravats. Més endavant es va iniciar una donació de Jacqueline Picasso que va enriquir el museu el 1990. Es tracta del Retrat de Jacqueline amb les mans creuades, així com 24 llibres de dibuixos, escultures i ceràmiques. Fins ara, la col·lecció inclou 251 pintures, 160 escultures, 16 collages, 29 relleus, 107 ceràmiques, 1.500 dibuixos i 58 llibres i llibres il·lustrats. A les sales d'exposició hi són també algunes peces de la col·lecció personal de Picasso, amb obres de Cézanne, Matisse, Henri Rousseau, André Derain, Braque, Miró (Retrat de ballarina espanyola, Autoretrat), i objectes d'art africà. Directors del museu Picasso de París 1989-2005: Gerard Regnier (més conegut pel seu pseudònim, Jean Clair) Des del 22 d'octubre de 2005: Anne Baldassari. Referències Enllaços externs (francès) web oficial del museu Arxivat 2005-08-30 a Wayback Machine.
Musée Picasso

Musée Picasso (Picassovo muzeum) je muzeum v Paříži, které je věnováno dílu Pabla Picassa. Bylo založeno v roce 1985 a sídlí v paláci Hôtel Salé ve čtvrti Marais ve 3. obvodu v ulici Rue de Thorigny. Budova Palác byl postaven v letech 1656–1659 a od roku 1968 je chráněn jako historická památka. Za Velké francouzské revoluce bylo z paláce vytvořeno skladiště knih ze zrušených klášterů, v 19. století zde sídlily školy a jiné instituce. V roce 1964 palác získalo město Paříž, které zde chtělo zřídit muzeum kostýmů. Z tohoto projektu nakonec sešlo a po smrti malíře Picassa postoupilo palác francouzskému státu, který palác kompletně rekonstruoval a 28. září 1985 zde bylo slavnostně otevřeno Picassovo muzeum. V roce 2009 bylo muzeum uzavřeno, jeho sbírky přemístěny a na začátku roku 2010 začala rozsáhlá rekonstrukce muzea, která bude trvat dva roky. Sbírky Muzeum vlastní největší sbírku děl tohoto umělce a pokrývá všechna jeho období. (Vedle Picassova muzea v Paříži existují podobně zaměřená muzea také v Antibes, Málaze a Barceloně, další umělcova díla jsou ve vlastnictví mnoha jiných galerií a soukromých osob.) Dědicové zaplatili státu dědickou daň uměleckými předměty, které tvořilo 203 obrazů, 158 plastik, 16 koláží, 29 reliéfních obrazů, 83 keramik a přes 3000 kreseb a grafických listů. V roce 1990 věnovala Jacqueline Picasso muzeu další díla, takže v současnosti sbírka obsahuje 251 obrazů, 160 plastik, 16 koláží, 29 reliéfních obrazů, 107 keramik, 1500 kreseb aj. Výstavní expozice zahrnuje rovněž díla umělců z osobní Picassovy sbírky, jako např. Paul Cézanne, Henri Matisse, Henri Rousseau, Georges Braque, Joan Miró a předměty afrického umění. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Musée Picasso (Paris) na francouzské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Musée Picasso na Wikimedia Commons (francouzsky) Virtuální prohlídka muzea
Musée Picasso

Das Musée Picasso gehört zu den bedeutenden Museen von Paris. Es befindet sich im Stadtteil Marais im Hôtel Salé im 3. Arrondissement an der 5 rue de Thorigny. Geschichte Im 1985 eröffneten Museum sind ca. 300 Werke des Künstlers Pablo Picasso aus allen Perioden seines Lebens, vor allem Gemälde und Skulpturen, ausgestellt. Zu den Museumsbeständen gehört auch die einstige private Kunstsammlung Picassos mit den Gemälden unter anderem von Georges Braque, Paul Cézanne, Henri Matisse, Joan Miró, Amedeo Modigliani und Henri Rousseau. Diese Exponate haben seine Erben dem französischen Staat übergeben, um auf diesem Wege die Erbschaftsteuer zu entrichten. Dies wurde nach einem Gesetz aus dem Jahre 1968 möglich, nach einigen Quellen wurde dieses Gesetz – noch zu Lebzeiten Picassos – vorwiegend mit dem Ziel erlassen, für den französischen Staat einige Werke des Künstlers zu sichern. Der Schweizer Bildhauer und Designer Diego Giacometti gestaltete 1985 die Innenausstattung des Museums. Von ihm stammen das Mobiliar, die Treppengeländer, Türbeschläge und Deckenleuchten. Die Eröffnung des Museums konnte Diego Giacometti nicht mehr miterleben. Ab dem 23. August 2009 war das Ausstellungshaus für mehrere Jahre geschlossen. Grund waren Umbauarbeiten, bei denen die Museumsräume umgestaltet und an die aktuellen Sicherheitsstandards angepasst wurden. Während der Schließung wanderten die Exponate in andere Museen weltweit. Die Wiedereröffnung fand am 25. Oktober 2014 statt. Werke im Musée Picasso (Auswahl) Autoportrait – Selbstbildnis Pablo Picasso (1901 – die sog. Blaue Periode) Celestina (1904) Nature morte à la chaise cannée – Stilleben mit Rohrstuhl (oval, 1912) Mandoline et clarinette – Mandoline und Klarinette (skulpturales Objekt, 1913) Portrait d’Olga dans un fauteuil – Porträt Olgas in einem Sessel (Olga Kochlova, 1917) La flûte de Pan – Die Panflöte (1923) Figuren am Meeresufer (1937) Minotauromachie (1945) Massacre en Corée – Massaker in Korea (1951) Ausstellungen 2017/2018: Picasso 1932. Année érotique. Danach im Tate Modern, London. Katalog. Siehe auch Picasso-Museum (Antibes) Literatur Dominique Bozo, Marie-Laure Besnard-Bernadac, Michèle Richet, Hélène Seckel, Laurence Marceillac: Picasso-Museum Paris. Bestandskatalog der Gemälde, Papiers collés, Reliefbilder, Skulpturen und Keramiken. Prestel-Verlag, München 1985, ISBN 3-7913-0722-3. Julia Droste-Hennings, Thorsten Droste: Paris. DuMont Reiseverlag, Köln 2003, ISBN 3-7701-6090-8, S. 148–151. Heinfried Wischermann: Architekturführer Paris. Gerd Hatje Verlag, Ostfildern 1997, ISBN 3-7757-0606-2, S. 61. Weblinks Offizielle Website (englisch/französisch/chinesisch) Artikel zur Wiedereröffnung, in: Der Spiegel, 24. Oktober 2014 Einzelnachweise
Museo Picasso de París

El Museo Picasso de París (en francés: Musée Picasso-Paris) está localizado en el denominado Hôtel Salé situado en la calle Thorigny de París, Francia. Contiene obras de Picasso de todas las épocas y de todas las técnicas, aunque es particularmente rica su colección de esculturas. Las obras fueron seleccionadas en 1979 entre las de propiedad de la familia Picasso como manera de pago del impuesto de sucesión al Estado francés y según una ley de 1968 que permitía pagar este impuesto en obras de arte en lugar de dinero (bajo la forma de dation o dación). A la muerte de su viuda Jacqueline Picasso en 1990 se produjo otra nueva dación.​ Con el tiempo, la colección se ha ido incrementando también con adquisiciones y donaciones. Debido a unas largas obras de reforma ya en marcha en 2008-09, este museo cedió amplios grupos de obras para su exposición temporal en centros extranjeros, como el Museo Reina Sofía de Madrid. De este modo, se captaban fondos para el museo, se difundía su fama y se evitaba que obras tan importantes permanecieran almacenadas sin ser expuestas durante años. En junio de 2009, y coincidiendo con una apertura parcial del museo, se produjo el robo de un cuaderno de bocetos de Picasso, valorado en 9 millones de euros. El museo ya reformado se reabrió en octubre de 2014, con la presencia del presidente François Hollande. Se ponía así fin a una serie de polémicas por sobrecostos y retrasos en las obras así como por un cambio en la dirección del museo que fue cuestionado por familiares de Picasso. En 2016 asume la presidencia del museo Laurent Le Bon.​ Colección La colección del museo está formada por 300 pinturas, 100 esculturas y cerámicas y más de 3.000 dibujos y grabados que cubren todas las épocas de Picasso: los periodos azul, rosa y cubista, los ballets rusos, su época neoclásica, su estilo picassiano y la colección personal del pintor, que incluía piezas de Paul Cézanne o Henri Rousseau. El museo posee 50 piezas de mobiliario diseñadas por Diego Giacometti para el Hôtel Salé y un jardín de esculturas con obras de los años 30 a los 50. Véase también Museo Picasso Málaga Museo Picasso de Barcelona Referencias Enlaces externos Museo Picasso de París (Musée Picasso) Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Museo Picasso de París.
Musée Picasso (Parijs)

Het Musée Picasso (Picassomuseum), gehuisvest in het Hotel Salé in Parijs, geeft een overzicht van het totale werk van Pablo Picasso. Op de derde verdieping vindt sinds 2014 de persoonlijke kunstverzameling van de kunstenaar een onderkomen. Toelichting Geschiedenis Het Hotel Salé staat in de wijk Le Marais in het 3e arrondissement van Parijs. Het is gehuisvest in het Hotel Salé, dat gebouwd is tussen 1656 en 1660 door Jean Boullier de Bourges. Het museum dankt zijn naam aan de eerste eigenaar Pierre Aubert de Fontenay, belast met het zoutbeheer. Vanaf de 18e eeuw tot aan het midden van de 20ste eeuw telde het gebouw verschillende bewoners en werd verhuurd aan particulieren en instellingen. De stad Parijs kocht het gebouw in 1964 en klasseerde het geheel in 1968 als historisch monument. Tussen 1979 en 1985 onderging het gebouw een verbouwing tot toekomstig museum onder leiding van Roland Simounet. Na 25 jaar sloot het museum zijn deuren om het nogmaals grondig om te bouwen, te restaureren en moderniseren en uit te breiden onder leiding van Jean-François Bodin. Het geklasseerde deel van het Hotel Salé nam Stéphane Thouin, hoofdarchitect van de historische monumenten, voor zijn rekening. De verbouwing duurde eerst tweeënhalf jaar, nadien drieënhalf jaar. Intussen was een belangrijk gedeelte van de collectie in deze periode wereldwijd in meerdere tijdelijke tentoonstellingen te bekijken. Het vernieuwde museum opende op 25 oktober 2014 voor het publiek. Beschrijving Het museum maakt deel uit van de Réunion des musées nationaux et du Grand Palais des Champs-Élysées. Het museum, waarvan de inhoud thematisch werd geordend, herbergt de grootste collectie ter wereld van werken van Picasso, die een groot deel van zijn leven in Frankrijk doorbracht. Picasso liet bij zijn overlijden in 1973 een forse boedel na. De Franse staat heeft in 1979, bij wijze van successie, hieruit een keuze gemaakt van: 203 schilderijen, 158 sculpturen, 29 reliëfschilderingen, 88 aardewerkobjecten, 15 collages, bijna 1500 tekeningen, 30 tekenmappen en 1600 gravuren. In deze keuze zijn alle perioden in zijn werken vertegenwoordigd. Na het overlijden van zijn vrouw Jacqueline kreeg het museum ook nog 24 tekenmappen, 2 sculpturen en 40 andere objecten (tekeningen, gravures en schilderijen), waaronder Portret de Jacqueline aux mains croissées (Jacqueline met gekruiste armen) uit 1954. Op de bovenste verdieping van het Hotel Salé kan men de persoonlijke kunstverzameling van Picasso bezichtigen. Met deze kunstenaars en hun werk had Picasso een affectieve band. Men vindt er zowel grote meesters als Chardin, Courbet en Renoir als werk van bevriende kunstenaars als Cézanne, Matisse, Henri Rousseau, Derain, Braque en Miró terug. Ook bevat de collectie een aantal. Met deze laatste kunstenaars wisselde Picasso kunstwerken uit. Ook vindt men er de etnografische collectie terug die Picasso aanlegde vanaf 1907. Om haar expressieve kracht bedacht de kunstenaar deze voorwerpen met een magische vermogen om met geesten te communiceren. Zie ook Museu Picasso (Barcelona) Museo Picasso (Málaga) Musée Picasso de Vallauris Externe link (fr) Musée Picasso Parijs
Muzeum Picassa w Paryżu

Muzeum Picassa – galeria sztuki znajdująca się w Hôtel Salé w Paryżu w dzielnicy Le Marais, poświęcona twórczości hiszpańskiego artysty Pabla Picassa. Historia Muzeum mieści się w budynku, który został wzniesiony w XVII wieku w latach 1656-1659 z inicjatywy francuskiego finansisty, poborcy podatkowego i doradcy królewskiego Pierre Auberta; architektem był Jean Boullier z Bourges a twórcami rzeźbionych elementów architektonicznych i dekoracji byli bracia Gaspard i Balthazard Marsy oraz Martin Desjardins. Z racji profesji jego donatora został nazwany Hôtel Salé. Od końca XVII wieku budowla wielokrotnie zmieniała swoje przeznaczenie: znajdowała się w niej ambasada Republiki Weneckiej, szkoły École Centrale des Arts et Manufactures i École des Métiers d’Art, w której nauki pobierał m.in. Balzac oraz Théâtre du Marais; to tu powstało najwybitniejsze dzieło Pierre’a Corneille’a Cyd. W 1964 roku budowla została zakupiona przez władze Paryża, a od 29 października 1968 została wpisana na listę zabytków. W 1974 roku za sprawą konkursu została podjęta decyzja o powstaniu w budynku muzeum Picassa, co pociągnęło za sobą decyzję o odrestaurowaniu i przystosowaniu budynku do tego zadania. W 1985 roku muzeum zostało otwarte dla publiczności. Zbiory muzealne Muzeum gromadzi prace Picassa z różnych okresów i dziedzin jego twórczości: obrazy, rzeźby, ceramikę oraz szkice. Prócz prac artysty, w muzeum można zobaczyć dzieła innych malarzy, m.in.: Paula Cézanne’a, Edgara Degas czy Henriego Matisse’a oraz eksponaty związane ze sztuką afrykańską i iberyjską. Większość tych prac należała do kolekcji Pabla Picassa. Cztery lata po śmierci żony Picassa Jacqueline Roque (zmarłej w 1986 roku) muzeum otrzymało 47 obrazów, rzeźby, czterdzieści dwa rysunki, ceramikę, grafikę. W 1992 roku kolekcję powiększyło osobiste archiwum Picassa zawierające liczne dokumenty i fotografie malarza. Muzeum stało się głównym centrum badań nad życiem i twórczością artysty. W 2016 roku w zbiorach w sumie znajdowało się 4949 dzieł, w tym 4862 pochodzących z kolekcji Picassa, w tym: 1852 rysunków, 1794 druków, 296 obrazów (253 Picassa i 43 obrazy starych mistrzów z jego prywatnej kolekcji, m.in. osiem prac Matisse'a, siedem Auguste Renoira, cztery Henri Rousseau, trzy Paula Cézanne’a, trzy Corota), a także 17 tys. fotografii i 11 tys. książek. Przypisy
Museu Picasso (Paris)

O Museu Picasso é um museu parisiense, consagrado à obra de Pablo Picasso. Fundado em 1985 no Hôtel Salé, um hôtel particulier de Marais, no 3.º arrondissement. Possui diversas obras do pintor, porém não tanto conhecidas, já que o museu é considerado novo, e sem grandes investimentos. Em 2012, foi aprovado um certificado de museu oficial de arte do estado parisiense. Referências Ligações externas Site officiel du Musée Picasso