NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Héliport de Paris - Issy-les-Moulineaux – Valérie André

Héliport de Paris - Issy-les-Moulineaux – Valérie André är en helikopterflygplats i Paris femtonde arrondissement nära gränsen till kommunen Issy-les-Moulineaux. Innan den blev en helikopterflygplats, användes flygplatsen som en vanlig flygplats. Den var 1907 den första flygplatsen, som var utrustad med hangarer. Historik Paris militära övningsfält anlades på Marsfältet. Efter det att Eifeltornet byggts 1899, anlades ett nytt övningsfält i Issy-les-Moulineaux. Där skedde 1905 de första flygningarna, med glidflygplan. Ernest Archdeacon startade i mars 1905 med ett fordon med en 60 hästkrafters motor en Wright Glider, som steg som en drake till 30 meters höjd, innan det gled ned igen. Därefter började också Louis Blériot, Alberto Santos-Dumont, Henri Farman och andra att använda fältet. De första hangarerna uppfördes 1907. Flygplatsen utvecklade sig till det första centret för fransk luftfart. Den 13 januari 1908 vann den franske flygpionjären Henri Farman på flygplatsen Issy-les-Moulineaux med flygplanet Voisin-Farman I, konstruerat av Gabriel Voisin. Priset utdelades för den första flygturen för en tyngre-än-luften-flygfarkost över en uppmätt sträcka på minst en kilometer i närvaro av en kommitté från Aéro-Club de France. Henri Farmans flygplan var i luften en minut och 28 sekunder. Helikopterflygplats Den sista flygturen med ett flygplan med fast vinge skedde 1953. Sedan 1956 driver Aéroports de Paris flygplatsen som en heliport. Den första reguljära helikopterflyglinjen drevs 1957–1962 av Sabena till Bryssel i Belgien, en flygtur på en timme och 15 minuter. Stationsbyggnaden ("den vita kuben") ritades av arkitektbyrån Richard + Schoeller och uppfördes 2010. I mars 2022 fick flygplatsen namn efter läkaren, helikopterpiloten och generalen Valérie André. Räddningstjänsten i Frankrike förlade 1957 sin huvudbas för helikopterverksamheten med tekniskt underhåll på flygplatsen. Den franska luftfartsmyndigheten, Direction générale de l'Aviation civile, har sitt huvudkontor på 50 rue Henry Farman, i anslutning till flygplatsen. Bildgalleri Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från franskspråkiga Wikipedia, Héliport de Paris - Issy-les-Moulineaux - Valérie André, 9 oktober 2022. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Héliport de Paris - Issy-les-Moulineaux – Valérie André.
Créteil – L’Échat (stanice metra v Paříži)

Créteil – L'Échat je nepřestupní stanice pařížského metra na lince 8. Nachází se mimo území Paříže ve městě Créteil v ulici Rue Gustave Eiffel. Jedná se o otevřenou pozemní stanici, neboť trať mezi Maisons-Alfort – Les Juillottes a Créteil – L'Échat vystupuje z podzemí a pokračuje dále po povrchu. Historie Stanice byla otevřena 24. září 1973, když sem byla prodloužena linka ze sousední stanice Maisons-Alfort – Les Juillottes a rok sloužila jako konečná, než byla linka rozšířena dále do stanice Créteil – Préfecture. Název Jméno stanice se skládá ze dvou částí. Créteil podle města, ve kterém leží a L'Échat podle názvu zdejší čtvrti. Na informačních tabulích je oficiální název stanice doplněn ještě podnázvem psaným malým písmem: Hôpital Henri Mondor podle nedaleké nemocnice. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Créteil - L'Échat (métro de Paris) na francouzské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Créteil – L'Échat na Wikimedia Commons
Créteil – L’Échat (Métro Paris)

Créteil – L’Échat [kʁetɛj leʃa] ist eine oberirdische Station der Pariser Métro. Sie befindet sich im Pariser Vorort Créteil und wird von der Métrolinie 8 bedient. Die Station wurde am 24. September 1973 in Betrieb genommen, als der Abschnitt der Linie 8 von der Station Maisons-Alfort - Les Juilliottes bis zur Station Créteil – L'Échat eröffnet wurde. Bis zum 10. September 1974 war sie südöstlicher Endpunkt der Linie 8. Im Rahmen des Métroprojektes Grand Paris Express wird die Métrolinie 15 gebaut, die unterirdisch verläuft und am Bahnhof Créteil – L'Échat eine Verknüpfung mit der Linie 8 erhalten wird. Dafür wurde Im Juli 2017 mit dem Bau eines unterirdischen Bahnhofs begonnen. Er soll Ende 2025 in Betrieb gehen.[veraltet] Erweiterung Créteil-L'Échat entstand als oberirdischer Bahnhof, der ursprünglich über einen einzigen Inselbahnsteig verfügte, der von zwei Gleisen flankiert wurde; zusätzlich besteht ein ungenutztes Anschlussgleis auf der Westseite des Bahnhofs. In Erwartung eines stärkeren Verkehrsaufkommens nach der Eröffnung der Linie 15, wurde ein zusätzlicher Inselbahnsteig gebaut und 2021 in Betrieb genommen, so dass jede Richtung (Balard und Créteil-Pointe du Lac) über einen eigenen Bahnsteig verfügt. Die bestehende Metrostation wurde durch die Schaffung eines Korridors zur Erreichung des Bahnhofs der Linie 15, der unter den Gleisen der Linie 8 liegen wird, umgebaut. Die bestehende Eingangshalle wurde renoviert, um den Umsteigeverkehr aufzunehmen. Einzelnachweise Literatur Gérard Roland: Stations de métro. D’Abbesses à Wagram. 2003, ISBN 2-86253-307-6. Weblinks
Créteil–L'Échat station

Créteil–L'Échat (French pronunciation: [kʁetɛj leʃa]) is a station on Line 8 of the Paris Metro in the suburban commune of Créteil. Situated in an open cut segment, it is the last exposed station on the Line 8 before going into central Paris. It is named for and located in the L'Échat business district. History The station opened on 26 September 1973 with the extension of the line from Maisons-Alfort–Les Juilliottes. It was the southeastern terminus of the line until its extension to Créteil–Préfecture on 9 September 1974. It is named after the Échat district of Créteil. It was the first station not located underground since an extension of Line 6 in 1909. In 2017, construction started on the Line 15 station and is expected to open in 2026 and is underground. In 2019, the station was used by 2,253,948 passengers, making it the 229th busiest of the Metro network, out of 302 stations. In 2020, the station was used by 1,209,224 passengers amidst the COVID-19 pandemic, making it the 213th busiest of the Metro network, out of 304 stations. In February 2021, the station was renovated with the addition of another island platform and a new ticketing hall, along with the modernisation of equipment to cater for the increased traffic expected when line 15 opens in late 2026. In March 2021, the station also received 2 paintings by the artist RAF URBAN as part of his DIVERSITY IS HOPE project. On 20 December 2021, the last tunnel boring machine, Marina, for line 15 south reached Créteil–L'Échat, thus completing the digging of line 15 south's tunnels after more than 3 years, and the start of a new construction phase with the installation of equipment in the station and tunnels. Passenger services Access Access 1: Rue Gustave Eiffel Hôpital Henri-Mondor Access 2: Voie Félix Eboué Access 3: Avenue du Général de Gaulle Galerie commercial Access 4: Rue Albert Einstein Platforms Créteil–L'Échat is an aboveground station and originally had a single island platform flanked by two tracks, with an unused siding towards the west side of the station. On 12 February 2021, an additional island platform was commissioned such that each direction (Balard and Créteil–Pointe du Lac) has their own platform in anticipation of heavier traffic once line 15 opens in late 2025. The existing metro station was modified with the creation of a corridor to reach the line 15 station which will be under the tracks of line 8. The existing entrance hall was refurbished to accommodate connecting flows. The seats are in the white Akiko style and the name of the station is inscribed in Parisine font on enamelled plaques. Until the end of 2020, before the renovation of the platforms, the name of the station was featured on backlit panels. Other connections Créteil–L'Échat is also served by lines 172 and 281 of the RATP bus network, by lines B, O1, and O2 bus of the Transdev STRAV network, by line 100 of the Transdev Lys network, and at night, by lines N32 and N35 of the Noctilien bus network. Gallery References
Estación de Créteil - L'Échat

La estación de Créteil - L'Échat, de su nombre completo Créteil - L'Échat - Hôpital Henri Mondor es una estación del metro de París situada en la comuna de Créteil, al sureste de la capital. Pertenece a la línea 8. Historia Fue inaugurada el 24 de septiembre de 1973 tras la prolongación de la línea 8 hacia Créteil. Situada en Créteil, la estación debe su nombre al barrio de negocios de L'Échat y al hospital Henri Mondor. Descripción Como casi todo el tramo de Créteil la estación es aérea y compuesta de dos vías y un andén central, más una tercera vía pasante. Bibliografía Pierre Miquel (1993). Petite histoire des stations de métro. éditions Albin Michel. ISBN 2-226-06671-3. Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Estación de Créteil - L'Échat.
Créteil – L'Échat metróállomás

A Créteil – L'Échat egy metróállomás Franciaországban, Párizsban a párizsi metró 8-as és 15-ös metróvonalán. Tulajdonosa és üzemeltetője a RATP. Nevezetességek a közelben Metróvonalak Az állomást az alábbi metróvonalak érintik: 8-as metróvonal 15-ös-metróvonal (építés alatt) Kapcsolódó állomások A metróállomáshoz az alábbi állomások vannak a legközelebb: Maisons-Alfort – Les Juilliottes (Balard, 8-as metróvonal) Créteil – Université (Pointe du Lac, 8-as metróvonal) Le Vert de Maisons (Pont de Sèvres, 15-ös-metróvonal, építés alatt) Saint-Maur - Créteil (Noisy - Champs, 15-ös-metróvonal, építés alatt) Kapcsolódó szócikkek Párizs metróállomásainak listája Irodalom Roland, Gérard (2003). Stations de métro: D’Abbesses à Wagram. Éditions Bonneton. További információk Jegyzetek
Créteil-L'Échat

Créteil-L'Échat è una stazione della linea 8, e in futuro anche della 15, della metropolitana di Parigi. La stazione La stazione venne aperta nel 1973 e serve il nuovo quartiere degli affari de l'Échat. Il nome della stazione deriva dall'antica strada de l'Échat. La stazione, di superficie, presenta due binari passanti con marciapiede con pensilina posto al centro. Interconnessioni Bus RATP - 172, 281 Voci correlate Stazioni della metropolitana di Parigi Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Créteil - L'Échat
Créteil - L'Échat (metrostation)

Créteil - L'Échat is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 8 in de gemeente Créteil. Het op 24 september 1973 geopende station is het eerste bovengrondse station van lijn 8 in de richting Créteil-Préfecture, en bedient een nogal treurige jaren 70 zakenwijk. Het is voorzien dat rond 2025 metrolijn 15 van de Grand Paris Express in dit station een halte krijgt. In 2011 was de timing nog dit te realiseren tegen 2018.. Het station heeft als ondertitel Hôpital Henri Mondor, naar het nabijgelegen universiteitsziekenhuis.
Créteil – L’Échat

Créteil – L’Échat (Hôpital Henri Mondor) – stacja ósmej linii i budowana stacja piętnastej linii paryskiego metra. Stacja znajduje się w gminie Créteil. Stację otwarto 24 września 1973 roku na linii liliowej; otwarcie na linii bordowej planowane jest na 2025 rok. Zobacz też metro w Paryżu
Кретей — Л’Эша (станция метро)

Кретей — Л'Эша (фр. Créteil - L'Échat) — станция линии 8 Парижского метрополитена, расположенная на северной окраине города Кретей. Первая наземная станция на линии 8 Парижского метрополитена и первая станция метро, построенная в Кретее. Названа по кварталу Л'Эша города. История Станция открылась 24 сентября 1973 года при продлении линии 8 на один перегон от станции "Мезон-Альфор — Ле Жуйёт". До 10 сентября 1974 года, когда линия дошла до префектуры Кретея, станция была конечной на линии. Пассажиропоток по станции по входу в 2011 году, по данным RATP, составил 2 109 885 человек. В 2012 году на станцию вошли 2 276 678 человек, а в 2013 году — 2361971 пассажир (229 место по уровню входного пассажиропотока в Парижском метро). Перспективы К 2022 году планируется сооружение пересадочного узла с линией 15, строящейся в рамках проекта Гранд Пари экспресс.. В отличие от станции линии 8, станция линии 15 будет подземной (глубина заложения 16 метров), с выходом на рю Гюстав Эйфель. Архитектурный проект разработан агентством ANMA под руководством Николя Мишелена.. Предполагается, что третий станционный путь станции линии 8, который является вытяжным тупиком, продолжающимся от Мезон-Альфор — Ле Жуйёт, станет служебной соединительной ветвью на линию 15. Примечания Источники Roland, Gérard (2003). Stations de métro. D’Abbesses à Wagram. Éditions Bonneton.
Place Philippe-de-Broca

La place Philippe-de-Broca est une voie située dans le 12e arrondissement de Paris, en France. Situation et accès Cette place du 12e arrondissement de Paris est située à l'intersection du boulevard de la Bastille, de la place Mazas, du quai de la Rapée et du pont Morland. Origine du nom La voie porte son nom en hommage à Philippe de Broca (1933-2004), cinéaste français. Historique La « place Philippe-de-Broca » est créée par délibération des 11, 12 et 13 octobre 2022. Plus de trois ans après sa création, elle est inaugurée le 5 décembre 2025. Bâtiments remarquables et lieux de mémoire Notes et références Pour approfondir Bibliographie Jacques Hillairet, Dictionnaire historique des rues de Paris, Paris, Les Éditions de minuit, 1972, 1985, 1991, 1997, etc. (1re éd. 1960), 1 476 p., 2 vol. [détail des éditions] (ISBN 2-7073-1054-9, OCLC 466966117) Articles connexes Liste des voies du 12e arrondissement de Paris Liste des places de Paris Liens externes Carte interactive des voies de Paris sur le site de la direction de l'urbanisme de la Ville de Paris Portail de Paris Portail des routes
Fietsenstalling

Een fietsenstalling, soms ook wel rijwielstalling genoemd, is een al dan niet overdekte plaats waar fietsen gestald of in bewaring gegeven kunnen worden. Naast privé-stallingen zijn er openbare bewaakte en onbewaakte stallingen. In een fietsenstalling worden de fietsen meestal geparkeerd in of aan een fietsklem of in een fietsenrek. In sommige Nederlandse plaatsen zijn in woonwijken fietstrommels geplaatst waarin bewoners hun fiets kunnen stallen. Hiervoor dient doorgaans een abonnement te worden afgesloten. Naast fietsenstallingen bestaan er fietskluizen, overdekte en afsluitbare fietsenstallingen. De grootste fietsenstalling ter wereld is de Fietsenstalling Stationsplein bij station Utrecht Centraal. Invloed van fietsenstallingen op fietsgebruik Uit onderzoek blijkt dat het gebruik van de fiets, in combinatie met het openbaar vervoer in sterke mate afhangt van de beschikbaarheid van voldoende fietsenstallingen bij een treinstation. In veel steden is er een tekort aan stallingsruimte bij de stations. In Apeldoorn is getest wat de effecten waren van een gratis bewaakte fietsenstalling. Uit het onderzoek bleek onder meer: Het gebruik van de gratis stallingen in Apeldoorn steeg in negen maanden naar meer dan 245.000 stallers, een stijging van 70% ten opzichte van de periode dat betaald moest worden voor het stallen. 11% van de klanten die in Apeldoorn gebruikmaken van de gratis bewaakte fietsenstalling, laat nu de auto staan. Door het gratis stallen in Apeldoorn is het aantal geregistreerde fietsendiefstallen met 25% gedaald. Ondergrondse stallingen Tegenwoordig is er een trend naar ondergrondse fietsenstallingen om de overlast van 'wild' gestalde fietsen aan te pakken en naar allerlei geautomatiseerde fietsenstallingssystemen. Fietsflat Sinds 2001 staat voor station Amsterdam Centraal de eerste fietsenstalling die als zelfstandig bouwwerk is vormgegeven: de fietsflat. Het betreft hier een tijdelijke stalling die bestaat uit een serie hellingen met shortcuts zodat opslag, stallen en weer wegrijden zo efficiënt mogelijk georganiseerd wordt. Met een totale oppervlakte van 3000 m² biedt het gebouw plaats aan zo'n 2500 fietsen. Naast een fietsenstalling is de fietsflat vanwege de typisch Nederlandse symboliek ook een populaire toeristische attractie gebleken. Het ontwerp van de eerste fietsflat was in 2001 genomineerd voor de NAi architectuurprijs. Fietsenstalling Stationsplein (Amsterdam) Ter vervanging van de fietsflat is in januari 2023 de Fietsenstalling Stationsplein geopend, onder het water van het Open Havenfront tussen het Stationsplein en de Prins Hendrikkade. De stalling biedt plaats aan 7000 fietsen.
Stacja parkowania rowerów

Stacja parkowania rowerów lub garaż rowerowy – budynek lub konstrukcja przeznaczona do użytku jako parking rowerowy. Może to być to proste rozwiązanie takie jak zamykana klatka na rowery lub boks, lub tak złożony jak specjalnie zbudowany wielopoziomowy budynek. Wspólnym celem jest zapewnienie bezpiecznego parkingu dla rowerów. Stacje parkingowe dla rowerów mogą oferować dodatkowe udogodnienia takie jak naprawa rowerów oraz udogodnienia dla klientów takie jak prysznice lub szafki. Stacje bywają obsługowe i bezobsługowe i całkowicie zautomatyzowane. Niektóre wymagają od użytkowników opłacenia abonamentu, podczas gdy inne są dostępne bez ograniczeń i całkowicie bezpłatnie. Niektóre z nich znajdują się na stacjach kolejowych, aby ułatwić multimodalny transport typu „Bike and Ride”, podczas gdy inne znajdują się na końcu dojazdów do pracy i jako takie są zlokalizowane w centrach miast, na uczelniach i w miejscach docelowych. Zaawansowana stacja do parkowania rowerów zapewnia ochronę przed warunkami atmosferycznymi, złodziejami i wandalizmem nie tylko dla pojazdu, ale także dla kasków i innych rzeczy osobistych. Przykładowe stacje parkowania rowerów Australia Melbourne, Victoria – znajduje się 60 klatek rowerowych rozmieszczonych na 216 podmiejskich stacjach kolejowych w Melbourne i kolejnych 11 klatek na regionalnych stacjach V/Line w całym stanie Wiktoria. Klatki te są dostępne tylko za pomocą zarejestrowanej karty zbliżeniowej, a większość z nich ma stojaki rowerowe na 26 rowerów każdy, choć niektóre mają dodatkową pojemność. Europa Holandia Utrecht Stationsplein, z 12 500 miejscami, jest największą na świecie stacją parkingową dla rowerów i tylko jedną z około 20 stacji z około 33 000 miejsc parkingowych w pobliżu głównego dworca kolejowego w Utrechcie. Ameryka Południowa Mauá, przedmieście na południowy zachód od São Paulo, Brazylia przy stacji kolejowej Mauá na linii 10 CPTM. wideo ze stacji rowerowej na Streetfilms. Ten bicicletário (stojak rowerowy w języku portugalskim) jest obsługiwany przez ASCOBIKE lub Assoçiâo dos Condutores de Bicicletas Polska W Polsce pierwszą stację parkowania rowerów w postaci podziemnego, zautomatyzowanego garażu uruchomiono w maju 2022 w zrewitalizowanym kompleksie pofabrycznym Fabryka Norblina w Warszawie. Stacja posiada miejsce dla 96 rowerów i jest czynna całodobowo. Przypisy
Saint-Joseph-des-Carmes

Saint-Joseph-des-Carmes är en kyrkobyggnad i Paris, invigd åt den helige Josef från Nasaret. Carmes syftar på att kyrkan innehas av karmelitorden, i detta fall oskodda karmeliter. Kyrkan är belägen vid Rue de Vaugirard i Paris sjätte arrondissement. Källor Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från franskspråkiga Wikipedia, Église Saint-Joseph-des-Carmes, 27 oktober 2014. Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Saint-Joseph-des-Carmes.﻿
Hôtel Chevillon

Hôtel Chevillon er et pensionat på Rue de Wilson i Grez-sur-Loing (en) syd for Paris, Frankrig. Det er forbundet med Grezkolonien og har haft betydning for mange kunstnere, forfattere, kulturskabere og videnskabsmænd, og drives nu af en svensk fond. Miljøet i og omkring Hôtel Chevillon går tilbage til 1830'erne, hvor der opstod flere internationale kunstnerkolonier nær Fontainebleauskoven syd for Paris. Den historiske udvikling i området inkluderer først englændere, skotter, irere og amerikanere, efterfulgt af nordiske kunstnere. Nogle af de mere kendte kunstnere på Hôtel Chevillon var Hugo Salmson (sv), Oscar Törnå, Christian Krohg, Christian Skredsvig samt svenskeren Karl Nordström. Nordström tiltrak Carl Larsson til Grez, hvor Larsson ikke blot opdagede akvarelteknikken, men også mødte sin kommende kone, kunstneren Karin Bergöö (sv), og fik gaden ved siden af pensionatet opkaldt efter sig. Listen over berømte svenske kunstnere, der besøgte Grez, inkluderer bl.a. Bruno Liljefors, Julia Beck, Anders Zorn, Eva Bonnier, Ernst Lundström (sv), Emma Löwstädt, August Strindberg og hans kone, skuespilleren Siri von Essen (sv) og Georg Pauli. Den danske kunstner Marie Caroline David opholdt sig også på stedet, hvor hun havde et velkendt langvarigt forhold med von Essen. Kunstner Sophie Holten har portrætteret David i maleriet Kvinde ved vandet. Mölle (Portræt af Marie David)], 1887, erhvervet af Den Hirschsprungske Samling. Kunstnere kan ansøge om selvbetalte ophold. Hôtel Chevillon ejes af Stiftelsen Grez-sur-Loing, en svensk fond, som udlejer arbejdslokaler i bygningen i samarbejde med andre nordiske fonde (såsom den finske kulturfond). Referencer
Pensionat Chevillon

Hôtel Chevillon är ett gästhem i Grez-sur-Loing, en kommun i departementet Seine-et-Marne i regionen Île-de-France i norra Frankrike. Carl Larsson, Karin Bergöö, Robert Louis Stevenson, Julia Beck, Emma Löwstädt-Chadwick och August Strindberg bodde på hotellet under 1800-talet. Sedan 1989 förvaltas Hôtel Chevillon av den ideella Stiftelsen Grez-sur-Loing för främja utveckling inom konst, litteratur och vetenskap. Referenser
Villa dall’Ava

Die Villa dall’Ava ist ein 1991 von Rem Koolhaas entworfenes Wohnhaus in Saint Cloud. Bauwerk Die Villa dall'Ava liegt auf einer Anhöhe, der steil zur Seine, zum Bois de Boulogne und zur Stadt Paris hin abfällt. Die Bauherren Lydie und Dominique Boudet wünschten sich 1984 ein Glashaus mit Schwimmbad auf dem Dach und zwei separaten Wohnungen – eine für die Eltern und eine weitere für ihre Tochter. Die Psychologin und der Architekturjournalist wollten zudem einen Blick auf die umliegende Landschaft und die Stadt Paris. Die öffentlichen Räume, wie Wohn- und Essbereich, befinden sich im gläsernen Erdgeschoss, das in Achse des Grundstücks platziert ist. Hingegen sind die privaten Räume, Eltern- und Tochterwohnung, in den beiden senkrecht schwebenden Kuben, die gegenläufig verschoben sind, um den Ausblick zu nutzen, untergebracht. Das Schwimmbecken liegt zwischen beiden Wohnungen und ruht auf der vom Glaspavillon umschlossenen Betonkonstruktion. Durch das Fehlen jeglicher Serviceräume im Erdgeschoss, der großen Fensterflächen und der geringen Möblierung fließt der Raum grenzenlos in den Garten bis hin zu den Mauern. Die Fortsetzung des Parks wird so im Inneren des Hauses simuliert. Bart Lootsma wählte das von Koolhaas entworfene Haus als eines der für ihn bedeutendsten Bauwerke. Projektbeteiligte Architektur: Rem Koolhaas, OMA Mitarbeiter Architektur: Xaveer de Geyter, Jeroen Thomas Bauingenieur: Marc Mimram Gartenarchitektur: Yves Brunier Einrichtung: Petra Blaisse Bauaufsicht: Loïc Richalet Auszeichnungen 1992: Shortlist – Mies van der Rohe Preis Filmografie 1996: Die Villa dall’Ava – Ein Gebäude der Postmoderne. Arte Baukunst Weblinks Villa dall'Ava OMA Einzelnachweise