NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Sacré Cœur-bazilika

A Sacré Cœur-bazilika (franciául: Basilique du Sacré-Cœur), vagyis a Szent Szív-bazilika egy párizsi római katolikus templom. A román és bizánci hatásokat magán viselő bazilika a város legmagasabb pontján (129 méter), a Montmartre-on áll. Építése A fehér kőépület felépítését 1871-ben, a Poroszország elleni háború elvesztése után határozták el. A templom megálmodója két párizsi polgár, Hubert Rohault de Fleury és Alexandre Legentil volt, akik a háború alatt tettek fogadalmat a templom megépítésére. A templomot annak az 58 ezer francia katona emlékének szentelték, aki a poroszok elleni háborúban esett el. Az építkezés költsége negyvenmillió frank volt. A költségeket adományokból fedezték, a donátorok nevét kőbe vésték. A helyválasztást nem csak az indokolta, hogy a hegyen álló templom Párizs jelentős részéről látható, hanem a hegy legendája is. A Montmartre azt jelenti magyarul, hogy Mártírok-hegye. Az elnevezés arra utal, hogy a hagyomány szerint ezen a helyen halt meg hitéért Szent Dénes, Párizs első püspöke és több követője a 3. század végén. Az építkezés 1875-ben kezdődött, de a templomot csak 44 év múlva, 1919. október 16-án szentelték fel. A tervező Paul Abadie volt. Az épület A bazilika görög kereszt alaprajzú. A templomnak öt kupolája van, belsejét márvány és mozaik borítja. Az épület 85 méter széles, 35 méter hosszú. A kupola 55 méter magas és 16 méter széles. A kupola legmagasabb pontja 83 méter. A főbejárat két oldalán Jeanne d’Arc és Szent Lajos bronzszobra áll, amelyet Hippolyte Lefèbvre készített. Az áldást osztó Jézus alakja egy falmélyedésben kapott helyet. Nagy Krisztus-mozaik - a szentély feletti boltívet Luc-Oliver Merson munkája, a Nagy Krisztus-mozaik borítja, amely 1900 és 1922 között készült. A mozaik Franciaország Szent Szív iránti elkötelezettségét jelképezi. A mozaik 475 négyzetméteres, a világ legnagyobb ilyen alkotása. Kripta - a boltíves kriptában őrzik az építkezés egyik támogatója, Alexandre Legentil szívét. Bronzajtók - az ajtókat az utolsó vacsorát és Jézus életének más eseményeit megörökítő domborművek díszítik. Harangtorony - az épület mellett álló harangtorony 84 méter magas, harangja 19 tonnát nyom. A harang a savoyai egyházkerület ajándékaként került Párizsba. A harangot 1885-ben öntötték Annecyban. Ólomüveg ablakok - 1903 és 1920 között készültek, de a második világháború alatt, 1944-ben, súlyosan megrongálódtak. Az ablakokat 1946-ban restaurálták. Galéria Jegyzetek További információk A templom hivatalos oldala (franciául)
Bazylika Sacré-Cœur

Bazylika Sacré-Cœur (Bazylika Najświętszego Serca) – kościół na szczycie wzgórza Montmartre w Paryżu. Historia Kiedy w 1870 roku wybuchła wojna francusko-pruska, dwaj francuscy przemysłowcy przysięgli sobie, że jeżeli po wojnie ujrzą Paryż takim samym, jak przed wojną, to wybudują bazylikę ku czci Serca Jezusowego. Gdy rok później po zakończeniu działań zbrojnych okazało się, że Paryż został nietknięty, przemysłowcy postanowili spełnić swoją obietnicę. Propozycję z zadowoleniem przyjął ówczesny arcybiskup Paryża i już w 1876 roku rozpoczęto budowę. Ukończono ją w 1914 roku, jednak wybuch I wojny światowej uniemożliwił konsekrację świątyni. Odbyła się ona 5 lat później, w roku 1919. Opis Bazylika Sacré-Cœur wybudowana została na szczycie wzgórza Montmartre w 18. dzielnicy Paryża. Zaprojektował ją Paul Abadie w stylu historyzmu o cechach romańsko-bizantyńskich. Do budowy zastosowano na elewacjach trawertyn (nazywany również białym granitem), stąd potoczna nazwa – biała bazylika. Jej kopuły mają wysokość 79 metrów, a wieża północna 83 metry. W owej wieży znajduje się najcięższy dzwon w Paryżu (19 ton), nazywany „Savoyarde”, jego serce waży 500 kg. „Savoyarde” dzwoni z okazji największych świąt kościelnych i szczególnych momentów w historii Francji, np. podczas wkroczenia francuskiej 2 Dywizji Pancernej 24 sierpnia 1944 roku w czasie wyzwolenia Paryża. Ze szczytu kopuły można oglądać panoramę Paryża i tereny oddalone o 30 km. Bazylika jest otwarta codziennie w godzinach 6.30 – 22.30. Przypisy
Basílica de Sacré Cœur

A Basílica do Sagrado Coração de Jesus de Montmartre ou simplesmente Basílica do Sagrado Coração (em francês, Basilique du Sacré-Cœur; Basilique du Sacré-Cœur de Jésus-Christe) é um templo da Igreja Católica Apostólica Romana em Paris. Dedicada ao Sagrado Coração de Jesus, e localizada no topo da colina de Montmartre, Quartier de Clignancourt, no 18.º arrondissement de Paris, o templo é um dos mais importantes edifícios religiosos parisienses, ¨Santuário da Adoração Eucarística e da Misericórdia Divina", e propriedade da comuna de Paris. Um dos monumentos mais visitados da França, a basílica tem o formato de cruz grega adornada por quatro cúpulas, incluindo a cúpula central de oitenta metros de altura. Na abside, uma torre serve de campanário a um sino de três metros de diâmetro e de mais de 26 toneladas. A arquitetura da basílica é inspirada na arquitetura romana e bizantina e influenciou outros edifícios religiosos do século XX. História A ideia de construir um templo dedicado ao Sagrado Coração de Jesus surgiu depois da guerra Franco-Prussiana (1870), como pagamento da promessa feita por Alexandre Legentil e Hubert Rohault de Fleury de erguer uma igreja caso a França sobrevivesse às investidas do exército alemão. O arquiteto Paul Abadie projetou a basílica depois de vencer um concurso com mais de 77 arquitetos, mas ele morreu em 1884, logo após o início da obra. O estilo é marcado por influências românicas e bizantinas. Muitos elementos da basílica são baseados em temas nacionais: o pórtico, com três arcos, é adornado por duas estátuas de Santa Joana d'Arc e do Rei São Luís IX e o sino de dezenove toneladas (um dos mais pesados do mundo), refere-se à anexação de Saboia em 1860. A construção começou em 1875 e foi concluída em 1914, embora a consagração da basílica tenha ocorrido apenas após o final da Primeira Guerra Mundial. Em dezembro de 2022, foi declarada monumento histórico. Arquitetura A basílica está construída em pedra de travertino obtida no Château-Landon (Seine-et-Marne), na França. Essa pedra constantemente dispersa cálcio, o que garante a cor branca da basílica mesmo com as chuvas e a poluição. O mosaico no ápice, chamado Cristo em majestade, é um dos maiores do mundo. A basílica possui um jardim para meditação, com uma fonte. O topo é aberto aos turistas e reserva uma vista espetacular da cidade de Paris. O monumento está aberto todos os dias das 6h30 às 22h30. Ver também Margarida Maria Alacoque, vidente do Sagrado Coração de Jesus Maria do Divino Coração, promotora da devoção ao Coração de Jesus Referências Ligações externas Basílica do Sagrado Coração – Site oficial
Bazilica Sacré-Cœur din Paris

Bazilica Sacré-Coeur este o biserică situată în Piața Saint Pierre (Sfântul Petru), pe colina Montmartre din Paris, Franța. Construcția A fost construită între anii 1875-1914 în stil neobizantin sub îndrumarea arhitectului Paul Abadie, al cărui proiect a surclasat cele 78 de proiecte concurente. Interiorul bazilicii este decorat cu mozaicuri, unul dintre ele reprezentându-l pe Iisus după momentul Învierii, îmbrăcat în alb, cu brațele larg deschise în plină glorie. Vechile vitralii ale bazilicii au fost sparte în 1944, în timpul celui de-al Doilea Război Mondial, fiind ulterior înlocuite. Istoria Dealul Montmartre în partea nordică a Parisului se ridică 129 de metri peste nivelul mării și este locul în care Sfântul Dionisie, primul episcop al Parisului, a suferit moartea martirică. O mare mănăstire benedictină a ocupat până la revoluția din 1789 întregul deal. Revoluționarii francezi au distrus mănăstirea și au ghilotinat toate măicuțele. Ca răspuns la înfrângerea suferită în războiul franco-prusac, Alexandre Legentil și Hubert Rohault de Fleury au hotărât să dea un răspuns spiritual dezastrului politico-militar în care se afla Franța și să construiască o catedrală dedicată cultului Inimii lui Isus, în semn de pocăință pentru păcatele comise. Evaluare arhitecturală, istorică și artistică Orgile Clopotele Clopotul Savoyarde este unul dintre cele mai mari, având un diametru de 3 metri și o greutate de 19 tone. Literatură Markus Dauss: Identitäts-Architekturen. Öffentliche Bauten des Historismus in Paris und Berlin (1871–1918). Thelem, Dresden 2007, ISBN 978-3-939888-02-4 Daniel Roth, Günter Lade: Die Cavaillé-Coll-Mutin-Orgel der Basilika Sacré-Coeur in Paris. Lade, Langen bei Bregenz 1992, ISBN 3-9500017-2-7 Heinfried Wischermann: Architekturführer Paris. Gerd Hatje Verlag, Ostfildern 1997, ISBN 3-7757-0606-2, S. 87 Legături externe Basilica Sacré-Cœur îm World Wide Web (franceză/engl.) Referințe Vezi și Listă cu biserici cunoscute
Сакре кер

Базилика Сакре кер (фр. Basilique du Sacré-Cœur, Базилика „Светог срца“) је римокатоличка црква на брду Монмартр у Паризу. После Ајфеловог торња то је друга највиша тачка Париза (203 метра). Црква је посвећена срцу Исуса Христа. Базилику је у 19. веку пројектовао архитект Пол Абади. Овим пројектом је однео победу на конкурсу на коме је учествовало још 78 кандидата. Базилика је пројектована у римско-византијском стилу, са узорима у црквама Свете Софије у Истанбулу и Светог Марка у Венецији. У стручним круговима овај пројекат се не сматра нарочито уметнички успелим. Изградња је почела 1884. Надгледао ју је Абади, а после његове смрти исте године, још 6 архитеката. Трајала је до 1914. Прва црквена служба је овде одржана 1919. Темељи цркве су дубоки 33 метра да се грађевина не би слегала. Димензије цркве су 85 са 35 метара, уз висину од 85 метара. Са велике куполе се може видети простор до 40 километара даљине. Иконографија приказана у цркви је националистичка. Ту су приказани Јованка Орлеанка и краљ Луј IX. Велика звона тешка 19 тона су израђена 1895. у Ансију, и носе име „Ла Савојард“ (la Savoyarde). Ово има симболички значај јер је Савоја 1860. постала део Француске. У апсиди базилике се налази мозаик са приказом Исуса Христа са раширеним рукама. Израдио га је Лик Оливје Мерсон 1922. Са 475 m² то је један од највећих светских мозаика. Данас је црква Сакре кер једна од најпосећенијих туристичких атракција Париза. Са степеништа цркве се пружа изванредан поглед на Париз. До ње се може доћи и успињачом. Спољашње везе Базилика Сакре кер на интернету (језик: француски) (језик: енглески)
Sacré-Cœur

Sacré-Cœur (franska: Basilique du Sacré-Cœur, "Heliga hjärtats basilika", uttalas [sakʁe kœʁ]) är en romersk-katolsk basilika och populärt landmärke i Paris. Kyrkan är uppkallad efter och tillägnad Jesu heliga hjärta. Basilikan är belägen på Montmartre-kullen som är den högsta punkten i staden. Kyrkan var färdigbyggd år 1914, men invigdes först år 1919 efter första världskrigets slut. Byggandet av basilikan föreslogs först av biskopen av Nantes, Felix Fournier, år 1870. Uppförandet av basilikan ägde rum mellan åren 1875 och 1914. Historia Uppförande Basilikan uppfördes mellan 1875 och 1914 (invigning 1919) för att markera bildandet av den tredje republiken. Initiativet togs av Romersk-katolska kyrkan, som såg den som ett "försoningsoffer" då Montmartre hade varit scen för många av händelserna under Pariskommunen 1871. Den tänktes också som ett monument över de döda i fransk-tyska kriget 1870–1871. Basilikan fullbordades dock inte förrän 1914 och invigningen ägde rum först 1919 efter första världskrigets slut. Oppositionen mot bygget var stor, både på politiska och estetiska grunder. Basilikan ritades av arkitekten Paul Abadie och är byggd i romersk-bysantinsk stil, på platsen där Sankt Dionysius (Saint Denis) halshöggs cirka år 262. Dess interiör är stämningsfull med ljus som strömmar in från de färgade fönstren. På taket under den stora kupolen finns en stor mosaik föreställande Jesus Kristus och nedanför denna mosaik finns en staty av Dionysius som knäböjer. Kyrkan har även många skulpturer, bland annat en föreställande Jungfru Maria. Kyrkan hyser över 500 statyer och många av statyerna har hämtat inspiration från antikens arkitektur. Square Louise-Michel Framför kyrkan finns den öppna platsen Square Louise-Michel, namngiven efter en lokal anarkist. Från platsen och upp till kyrkan är det 222 trappsteg. Basilikan Sacré-Cœur är belägen på toppen av Montmartre i Paris artonde arrondissement och ger en vidsträckt utsikt över Paris. Det kan vara en av huvudorsakerna till att området fått stort genomslag inom populärkulturen. Området framför kyrkan har förekommit i många berömda filmer, däribland Amélie från Montmartre (2001), Ronin (1998) och kortfilmen C'était un rendez-vous (1976). Exteriör Kyrkans klocktorn är beläget på kyrkans norra sida. Kyrkans port är belägen på dess södra sida och är utsmyckad med skulpturer av franskt och religiöst tema. Jesu heliga hjärta och kung Ludvig IX är två av skulpturerna som återfinns i kyrkans exteriör. Bilder Kommunikationer I närheten av Sacré-Cœur ligger metrostationen Anvers, med sin gamla entré som liknar klängväxter. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från franskspråkiga Wikipedia, Basilique du Sacré-Cœur de Montmartre, 22 februari 2022. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Sacré-Cœur. Basilique du Sacré-Cœur
Базиліка Сакре-Кер

Базиліка Сакре-Кер (фр. Basilique du Sacré Cœur або просто Сакре-Кер, буквально «базиліка Святого Серця», тобто Серця Христового) – католицький храм в Парижі, споруджений між 1876 та 1910 роками за проєктом архітектора Абаді в римсько-візантійському стилі, розташований на вершині пагорба Монмартр, у найвищій точці (130 м) міста. Короткий опис Форма куполів повторює силует базиліки XII століття Сен-Фрон в Періге на півдні Франції. Висота основного купола 83 м, висота дзвіниці близько 100 м. Один з дзвонів базиліки – «Савоярка» (la Savoyarde) – важить 19 т з язиком вагою 850 кг, що відлитий у місті Ансі 1891 року, є найбільшим дзвоном Парижа. Інтер’єр базиліки прикрашений кольоровими вітражами і монументальною мозаїкою на тему «Благоговіння Франції перед Серцем Господнім», що виконана в 1912-1922 роках, художником Люком-Олів'є Мерсоном (1846-1920). З вершини Монмартру, куди ведуть широкі багатоярусні сходи, відкривається панорама Парижа і в ясну погоду краєвид на відстань до 50 км. Історія Пропозицію про спорудження нового храму на згадку про жертви франко-пруської війни, було висловлено в 1871 році. І хоча ідея зазнала нищівної критики, вона все-таки здобула підтримку депутатів, які у 1873 році дали згоду на будівництво. Кошти на спорудження церкви збиралися через громадську передплату. При закладенні першого каменю (16 червня 1875 року) в ґрунт пагорба було покладено бронзовий медальйон з написом «Франція підносить Христові Монмартрську базиліку», а також скриньку із французькими медалями та пергамент із протоколом церемонії закладення першого каменя базиліки Сакре-Кер. Невдовзі роботи було призупинено з метою укріплення ґрунту пагорба, під яким знаходилися старовинні каменоломні. Будівництво закінчилося лише в 1914 році Освячення церкви відбулося в 1919 році. Галерея Див. також Монмартр Собор Паризької Богоматері Примітки Посилання La Basilique du Sacré Cœur de Montmartre (фр., анг.) [Архівовано 26 лютого 2011 у Wayback Machine.] Історія базиліки (фр.) Церква Сакре-Кер [Архівовано 25 серпня 2010 у Wayback Machine.] Basilique Sacré Coeur, Paris Історія базиліки (анг.) [Архівовано 1 серпня 2009 у Wayback Machine.] + france & ll = 48.886681,2.342706 & spn = 0.003003,0.010274 & t = h & hl = en Satellite image from Google Maps Вільні фото базиліки [Архівовано 30 серпня 2006 у Wayback Machine.] Базиліка Сакре-Кер. Париж (укр.) Література Abbé Pierre, Montmartre, la basilique du Vœu national au Sacré-Cœur, 1875-1919, Arthaud, 1933 Père Jacques Benoist, Le Sacré-Cœur de Montmartre de 1870 à nos jours, Les éditions ouvrières, 1992 isbn 978-2-7082-2978-5 Père Jacques Benoist, Le Sacré-Cœur de Montmartre, Un vœu national, Délégation à l'action artistique de la ville de Paris, 1995 isbn 2-905118-79-2
Bain des Nymphes

Le bain des Nymphes est un bassin des jardins de Versailles. Localisation Le bain des Nymphes se trouve au Nord-Est du parc, dans l'axe de l'allée d'Eau, entre cette dernière et le Bassin de la Pyramide. Description Cette fontaine épouse la déclivité du terrain. Le mur de soutènement est placé au plus près du bassin de la Pyramide. Quatre termes ornés de masques forment pilastres sur ce mur. Une nappe d'eau s'échappe de la partie supérieure du mur et fait un rideau sur la nudité des onze nymphes qui se déploient sur la partie centrale du bas relief en métal, long de 6,15 m et haut de 2,25 m, et qui donnent leur nom à la fontaine. Quatre bas reliefs décorent chacun des rampants des côtés est et ouest, et représentent des personnages ou des animaux. Ils sont de forme trapézoïdale afin de rattraper la pente. Histoire En 1670 et 1671 six sculpteurs participent à la décoration. Parmi eux, François Girardon est chargé du bas relief principal, en plomb doré représentant des nymphes au bain. Références Annexes Articles connexes Bassin de la Pyramide Bassin du Dragon Liens externes « Le bassin des nymphes »(Archive.org • Wikiwix • Google • Que faire ?), sur Le parc de Versailles : des jardins de lumière, plus de 10 000 photos décrivant le chef-d'œuvre des jardins à la française (consulté le 7 juin 2011) « Les Bains des Nymphes de Diane », sur versailles1687.free.fr (consulté le 7 juin 2011) Portail du jardinage et de l’horticulture Portail du Grand Siècle Portail du château de Versailles
Balon v Paříži

Balon Generali je turistická atrakce v Paříži. Nachází se v parku André Citroëna. Balon je naplněný plynem a slouží k vyhlídkovému letu do výše 150 m a také jako indikátor znečištění ovzduší. V parku byl instalován v roce 1999. Parametry Balon je naplněn heliem a má objem 6000 m3, jeho výška činí 32 m a průměr 22 m. K zemi je připevněn kabelem, který je ovládán hydraulickým navijákem. Kapacita jednoho letu je třicet osob a balon vystoupá do výšky 150 metrů nad Paříž. Výrobcem a provozovatelem balonu je společnost Aerophile. Za prvních deset let provozu vynesl do vzduchu půl miliónu návštěvníků. Využití Hlavní činností jsou vyhlídkové lety. Balon slouží i jako reklamní plocha, nejprve pro banku Fortis, od roku 2002 pro společnost Eutelsat a v roce 2008 byla uzavřena smlouva s finanční skupinou Banque populaire. Balon rovněž ukazuje míru znečištění pařížského ovzduší v reálném čase podle měření zasílaných společností Airparif. Barva balonu se tak může měnit od zelené (dobré podmínky), přes oranžovou (průměrné) až po červenou (špatné). Tento systém je doplněn také samostatným LED panelem, který je vidět ve dne i v noci na spodní straně koše, a který ukazuje stejný barevný kód kvality ovzduší v těsné blízkosti balonu. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Ballon air de Paris na francouzské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Balon Generali na Wikimedia Commons (francouzsky) Oficiální stránky
Ballon de Paris

Der Ballon de Paris ist ein Fesselballon, der als Touristenattraktion seit 1999 in Paris im Parc André-Citroën installiert ist. Er dient darüber hinaus als Instrument zur Umweltsensibilisierung, indem er abhängig von der Luftqualität, seine Farbe von grün (gute Qualität) bis rot (schlecht) ändern kann. Entworfen und entwickelt von der Firma Aerophile, haben in zehn Jahren eine halbe Million Besucher den 150 m über dem Boden schwebenden Ballon genutzt. Einzelnachweise Weblinks Ballon de Paris
Ballon Generali

The Ballon Generali is a tethered helium balloon, used as tourist attraction and as an air quality awareness tool. Installed in Paris since 1999 in the Parc André-Citroën, it was created and developed by the French company Aerophile SAS for the celebration of the year 2000. The balloon has lofted more than 500,000 passengers into the sky since its opening. Operation The balloon, filled with 6,000 m3 (210,000 cu ft) of helium, is attached to the ground with a cable, controlled by an hydroelectric winch. This tourist attraction can board up to 30 passengers (this amounts to around 2,500 kg (5,500 lb)) at 150 m (490 ft) above Paris. It is 32 m (105 ft) high, and has a diameter of 22 m (72 ft). It has been used as advertising billboard for Fortis, then from 2002 for Eutelsat. In 2008, a partnership was signed with Banque populaire and Airparif. Renamed ballon Air de Paris, the balloon's internal illumination system changes its outer colour in real-time according to the ambient air pollution in Paris, as measured by Airparif. Colors range from green (good), through orange (poor), to red (bad). This system was completed by an independent lighting (panels light-emitting diode, visible especially at night on the lower part of the shell) stating the air quality near traffic with the same colour code. On April 18, 2013, a brand new tethered helium balloon was introduced, renamed the "Ballon Generali" (the Italian insurance company Generali has entered partnership agreements to more than 14 years with the Mairie de Paris). Since that day, every year it lifts around 50,000 visitors. The trip lasts around 10 minutes. In the morning, with optimal weather conditions, the Ballon Generali can reach the altitude of 300 m (980 ft), making it the second highest point in Paris after the Eiffel Tower. See also Aerophile SAS References External links (in French) web site (in French) aerophile SA web site
Ballon de Paris

Ballon de Paris es un globo cautivo, que sirve como atractivo turístico y como herramienta de sensibilización sobre la calidad del aire, instalado en París desde 1999 en el Parc André-Citroën. Diseñado y desarrollado por la empresa Aerophile, ha recibido medio millón de visitantes en diez años.​ Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Ballon de Paris. Ballon de Paris
Ballon de Paris

Il Ballon de Paris è un pallone frenato, che funge da attrazione turistica e strumento di consapevolezza della qualità dell'aria, installato a Parigi dal 1999 nel Parc André-Citroën. Progettato e sviluppato dalla società Aerophile, ha accolto mezzo milione di visitatori in dieci anni. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Ballon de Paris Collegamenti esterni (FR, EN) Sito ufficiale, su ballondeparis.com.
Ballon de Paris

De Ballon de Paris is een kabelballon, die dienst doet als toeristische attractie en als hulpmiddel voor bewustmaking van de luchtkwaliteit in Parijs. De installatie is sinds 1999 aanwezig in het Parc André Citroën en is alleen voor publiek geopend bij rustige weersomstandigheden. Ze is eigendom het bedrijf Aerophile. In de eerste twintig jaar van haar bestaan liet ruim een miljoen passagiers zich voor korte tijd naar een hoogte van vijfendertig meter verplaatsen. Externe link (en) (fr) Ballon de Paris
Ballon de Paris

Ballon de Paris – aerostat, który pełni funkcję atrakcji turystycznej i narzędzia do podnoszenia świadomości na temat jakości powietrza, instalowany w Paryżu od 1999 roku w parku André Citroëna. Zaprojektowany i opracowany przez firmę Aerophile, w ciągu dziesięciu lat odwiedziło go pół miliona gości. Przypisy Linki zewnętrzne Ballon de Paris
Ballon de Paris

O Ballon de Paris é um balão cativo, servindo como atração turística e como ferramenta de conscientização sobre a qualidade do ar, instalado em Paris desde 1999 no parque André-Citroën. Projetado e desenvolvido pela empresa Aerophile, recebeu meio milhão de visitantes em dez anos. Referências Ligações externas «Ballon de Paris». www.ballondeparis.com
Square Belleville - Télégraphe

Square Belleville – Télégraphe je square v Paříži ve 20. obvodu. Poloha Nachází se na rohu ulic Rue de Belleville a Rue du Télégraphe, podle kterých získalo svůj název. Ke square přiléhá hřbitov Belleville. Historie Square bylo založeno v roce 1969 na ploše 1816 m2. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Square Belleville - Télégraphe na Wikimedia Commons (francouzsky) Square na stránkách města Paříže