NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Grande moschea di Parigi

La Grande moschea di Parigi (in francese Grande Mosquée de Paris), sita nel V arrondissement, è la più grande moschea di Francia e la terza in Europa. Storia Fondata dopo la prima guerra mondiale come segno di gratitudine della Francia nei confronti dei musulmani tirailleurs delle colonie che combatterono contro la Germania, la Moschea fu costruita secondo lo stile mudéjar ed il suo minareto è alto 33 metri. Il presidente Gaston Doumergue l'ha inaugurata il 15 luglio 1926. Aḥmad al-ʿAlawī (1869-1934), un sufi algerino, fondatore della confraternita sufi Darqawiyya Alawiyya, un ramo della Shadhiliyya, vi guidò la prima preghiera comune all'inaugurazione alla presenza del presidente francese. La moschea, sotto la guida dell'imam Si Kaddour Benghabrit, si rese protagonista nel corso della seconda guerra mondiale del salvataggio di centinaia di famiglie ebraiche, principalmente originarie del Maghreb. La moschea si attivò nella realizzazione di centinaia di documenti falsi che certificassero un'identità musulmana; gli ebrei venivano poi ospitati negli appartamenti della moschea, mescolati alle famiglie musulmane ivi residenti, per poi essere affidati alla Resistenza francese, la quale si impegnava nel portarli fuori dai confini del Paese. Gli ebrei salvati dalla moschea, essendo originari del Maghreb, condividevano gran parte dei tratti culturali e somatici con i membri della comunità musulmana maghrebina tra i quali furono nascosti, fatto che rese più semplice la loro copertura. Tra gli ebrei salvati dalla moschea si ricorda il cantante algerino Salim Halali. Attualmente il muftī che la dirige è Chems-Eddine Hafiz. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su moschea di Parigi Collegamenti esterni (FR) Sito ufficiale, su grandemosqueedeparis.fr. Grande Mosquée de Paris (canale), su YouTube.
Grote Moskee van Parijs

De Grote Moskee van Parijs is een moskee gelegen in het 5e arrondissement van Parijs. Het is de grootste moskee van Frankrijk en op twee na grootste van Europa. De moskee is na de Eerste Wereldoorlog opgericht als Franse dank voor de hulp tijdens de oorlog van moslimtirailleurs uit de Franse koloniën. Honderdduizend van hen sneuvelden in de strijd met Duitsland. Bij de bouw werd de stijl van Mudéjar Morisco gevolgd, waarbij een minaret van 33 meter hoog werd opgericht. De Franse president Gaston Doumergue opende de moskee op 15 juli 1926 en de Algerijn Ahmad al-Alawi leidde de eerste gebeden. Gedurende de Tweede Wereldoorlog was de moskee een geheime veilige plaats voor hen die gezocht werden door de Duitsers en werden er valse geboortepapieren gemaakt voor joden. Galerij
Wielki Meczet w Paryżu

Wielki Meczet w Paryżu (arab. مسجد باريس) – największa świątynia muzułmańska na terenie Francji, w Dzielnicy Łacińskiej, wybudowana w 1926 r. w stylu neomauretańskim. Historia Już w 1895 r. Komitet ds. Afryki Francuskiej domagał się budowy meczetu na potrzeby rosnącej we Francji społeczności wyznawców islamu. Ich rzecznikiem stała się zwłaszcza gazeta La Revue indigène, która podkreślała zasługi Francji w rozpowszechnianiu tradycji tolerancji i równości wyznania i zarazem uważała projekt budowy meczetu za ich logiczną kontynuację. Uważała również, że budowa meczetu, a zarazem przyjazny gest wobec świata arabskiego, będzie mieć pozytywne skutki polityczne. Mimo tego kampania na rzecz budowy meczetu trwała ponad 20 lat. Szczególnie wyróżniał się w niej autor szeregu artykułów w wymienionej gazecie, Paul Bourdarie. Ostatecznie pozytywna decyzja o budowie obiektu została wydana w 1916 r. po bitwie pod Verdun, w której zginęło 28 tys. francuskich żołnierzy wiary muzułmańskiej. Meczet miał uczcić żołnierzy z Afryki Północnej (głównie Algierczyków), którzy walczyli i ginęli za Francję w wojnie. Francja całkowicie sfinansowała prace budowlane, które dozorowali architekci z Maroka, a budowali północnoafrykański robotnicy z tradycyjnych materiałów. W 1922 r. oficjalnie rozpoczęto prace na placu w pobliżu Ogrodu Botanicznego, na miejscu dawnego szpitala Miłosierdzia. W 1926 r. rezydent Gaston Domergue dokonał otwarcia obiektu. Meczet stał się oficjalnym centrum ruchu muzułmańskiego we Francji, którym jest po dziś dzień. W czasie II wojny światowej w meczecie mieściło się jedno z centrów ruchu oporu, ośrodek działania partyzantów algierskich. Meczet stał się schronieniem kilku tysięcy francuskich Żydów oraz punktem zbornym dla łączników z Wielkiej Brytanii. Obecnie meczet uczestniczy w programie promowania umiarkowanego islamu, zdecydowanie sprzeciwia się ekstremizmowi. Obiekt jest dostępny dla turystów, stanowiąc równolegle ośrodek teologiczny i informacyjny nt. islamu. Architektura Twórcy meczetu wzorowali się na szeregu znanych budowli w Maroku i Algierii oraz na hiszpańskiej Alhambrze. Głównym materiałem budowlanym jest marmur w różnych kolorach. Obiekt oparty jest na szeregu arkadowych łuków w stylu neogotyku mauretańskiego. Wszystkie elementy konstrukcyjne obiektu pokrywa mozaika z motywami kwiatowymi, zaś plafony wykonano z drewna. Kompleks zabudowań składa się z następujących elementów: sala modlitw madrassa (szkoła) biblioteka sala konferencyjna restauracja arabska Najwyższym punktem kompleksu jest minaret, o wysokości ok. 30 metrów, z którego wierni wzywani są na tradycyjne modły. Minaret wzniesiony jest na planie kwadratowym, ze schodami zewnętrznymi wiodącymi na szczyt. Wewnątrz kompleksu meczetu znajduje się tradycyjne patio. Wejście do meczetu wiedzie przez główną bramę, jego budynki są częściowo zintegrowane z wcześniejszą zabudową miejską. Przypisy
Mesquita de Paris

A Grande Mosquée de Paris ("Grande mesquita de Paris"), localizada no 5.º arrondissement, é a maior mesquita da França e a terceira maior da Europa. Foi fundada após a Primeira Guerra Mundial em agradecimento aos soldados muçulmanos provindos das colônias francesas muçulmanas. Cerca de 100000 destes morreram em combate contra a Alemanha. A mesquita foi construída em estilo mudéjar, e seu minarete tem 33 metros de altura. O presidente Gaston Doumergue participou de sua inauguração em 1926. Galeria Referências Ligações externas
Парижская соборная мечеть

Великая парижская мечеть — соборная мечеть, расположенная в 5-м округе Парижа в Латинском квартале рядом с Садом растений, в 2,6 км к юго-востоку от Лувра. Раскинувшись на площади в один гектар, Парижская мечеть является одной из самых больших во Франции. Одним из её основателей был Поль Бурдари. История Была основана после Первой мировой войны в честь воинов-мусульман, которые защищали Францию против войск Германии. Мечеть была построена в стиле мудехар. Высота единственного минарета составляет 33 м. Мечеть была открыта 15 июля 1926 года президентом Франции Гастоном Думергом. Алжирский суфий Ахмад аль-Алави, основатель одного из течений современного суфийского тариката, совершил первый намаз в присутствии президента. В дальнейшем мечеть перешла под контроль властей получившего независимость Алжира. С 1956 года Алжир назначает имама Парижской соборной мечети, а с 1982 года официально её финансирует. С 1992 года имамом парижской мечети является Далиль Бубакер, который сменил в этой должности своего отца Хамзу Бубакера. В ноябре 2013 г. двери и стены главной мечети Парижа оказались разрисованными расистскими граффити. Архитектурный стиль Мечеть построена в испано-мавританском архитектурном стиле и считается одним из лучших примеров архитектуры позднего модерна. В разработке архитектурного стиля принимали участие архитекторы Матуф, Фурне и Эбес. Молитвенный зал декорирован в североафриканском стиле. У каждого купола мечети своё, не похожее ни на какое другое, украшение. Дополнительные помещения При парижской мечети находятся: 1 молельный зал (мусалла), школа (медресе), библиотека, зал для конференций, ресторан, чайный салон, хаммам, небольшие магазины. Финансирование С 1982 года официально финансируется властями Алжира. По состоянию на 2010-е годы бюджет мечети утверждается правительством Алжира и составляет около 10 млн. евро в год. Мечеть получает некоторую сумму от сертификации мясных лавок, реализующих продукцию «халяль». См. также Ислам во Франции Примечания Ссылки Официальный сайт мечети Архивная копия от 15 ноября 2013 на Wayback Machine (фр.) Парижская мечеть Moona.ru
Велика соборна мечеть

Велика соборна мечеть або Паризька соборна мечеть (фр. Grande Mosquée de Paris) — соборна мечеть Парижа. Мечеть є однією з найстаріших у Франції. Історія Рішення побудувати мечеть з'явилося точніше після битви при Вердені, коли Сосіє де Хабус був доручений спорудити мечеть. Ця асоціація, створена в 1917 році, мала на меті організувати щорічне паломництво до Мекки для жителів Північної Африки та забезпечити, щоб паломники дотримувались правил безпеки та гігієни під час подорожі. Концепція проекту була розроблена архітектором Морісом Транчантом де Лунелем, який з 1912 року був директором образотворчих мистецтв при Губерті Люттє. Паризька соборна мечеть фінансувалася Францією. Перший камінь був закладений у 1922 році. Роботу завершили Роберт Фурнез, Моріс Монтю та Чарльз Хебес за планами Моріса Траншанта де Лунеля. Мечеть була побудована в мавританському стилі. Висота єдиного мінарету становить 33 м. Мечеть була відкрита 16 липня 1926 року в присутності президента Франції Гастона Думерга та султана Марокко Юсуфа бен Хассана. На сьогодні Велика соборна мечеть — найбільша мечеть Франції. Стиль Мечеть побудована в мавританському архітектурному стилі. Примітки Посилання
Parc du Blanc-Mesnil (stanice metra v Paříži)

Parc du Blanc-Mesnil je název budoucí stanice metra v obci Le Blanc-Mesnil na lince 16 pařížského metra. Vývoj Stanice metra linky 16 se bude nacházet na okraji parku Jacques-Duclos. Bude zabírat území sportovního komplexu Paul-Langevin, budova pro cestující bude přístupná z Avenue de la Division Leclerc. Projekt byl svěřen architektům Jérôme Berrangerovi a Stéphanie Vincent z Berrangeru a architektonické agentuře Vincent Architectes. Noémie Goudal navrhla pro stanici Le Blanc-Mesnil umělecké dílo ve spolupráci s architekty Jérômem Berrangerem a Stéphanie Vincent. Stanice bude na svých nástupištích také obsahovat fresku od Chloé Wary. Konstrukce Přípravné práce byly zahájeny na začátku roku 2018. Stavbu stanice řídí skupina Egis Rail / Tractebel. Stavební práce provede konsorcium firem Eiffage Génie Civil, Razel Bec, Eiffage Rail, TSO a TSO Caténaires. Zahájení výstavby stanice je naplánováno na začátek roku 2019 s dodáním v roce 2026. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Parc du Blanc-Mesnil (métro de Paris) na francouzské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Parc du Blanc-Mesnil na Wikimedia Commons
Parc du Blanc-Mesnil (métro de Paris)

Parc du Blanc-Mesnil est le nom provisoire d'une future station de métro située au Blanc-Mesnil sur la ligne 16 du métro de Paris. La construction de la ligne 16 a été déclarée d'utilité publique le 28 décembre 2015. Caractéristiques La station souterraine de la ligne 16 sera située en lisière du parc Jacques-Duclos. Elle occupera une parcelle du complexe sportif Paul-Langevin, le bâtiment voyageur étant accessible depuis l'avenue de la Division Leclerc. Sa conception est confiée aux architectes Jérôme Berranger et Stéphanie Vincent de l'agence d'architecture Berranger et Vincent Architectes. Noémie Goudal conçoit une œuvre artistique pour la station Le Blanc-Mesnil en coordination avec les architectes Jérôme Berranger et Stéphanie Vincent. La station comportera également sur ses quais une fresque de Chloé Wary. Construction Les travaux préparatoires ont démarré début 2018. La réalisation de la station est pilotée par le groupement Egis Rail / Tractebel. Les travaux de génie civil sont attribués à un groupement constitué d’Eiffage Génie Civil, en qualité de mandataire et de Razel Bec, Eiffage Rail, TSO et TSO Caténaires en tant que cotraitants. Le démarrage de la construction de la station est prévu début 2019 pour une livraison en 2026. En février 2021, Eiffage, à travers ses filiales Eiffage Construction et Eiffage Énergie Systèmes, est désigné lauréat par la SGP des contrats pour la réalisation des travaux d'aménagement tous corps d'état de la station ainsi que de six ouvrages de service. D'une surface utile de 5 600 m2, cette station de métro, imaginée par le cabinet Berranger & Vincent Architectes, s'inspire des serres horticoles et des kiosques de jardin public. Après avoir terminé l’installation du chantier avenue de la Division Leclerc en 2019, l’entreprise chargée des travaux a réalisé les murs souterrains de la gare et creusé sa partie inférieure jusqu'en juillet 2020. La gare a ensuite été traversée par le tunnelier Armelle fin 2021. En mars 2022, la construction des différents niveaux souterrains a débuté. Les équipes procèdent désormais à leur aménagement et à leur équipement : maçonnerie, peinture, pose des cloisons, installation des escaliers mécaniques… Au niveau des quais, le tunnel de la ligne 16 traversant la gare est entièrement équipé de rails. En surface, la construction du bâtiment qui abritera les locaux techniques de la gare est terminée. En 2024, la charpente métallique de l’émergence de la gare a été entièrement assemblée puis progressivement recouverte de verre, révélant l’architecture du bâtiment imaginé par les architectes Jérôme Berranger et Stéphanie Vincent. Notes et références Portail du métro Portail des transports en Île-de-France Portail de la Seine-Saint-Denis
Aulnay Val Francilia (stanice metra v Paříži)

Aulnay Val Francilia je prozatímní název budoucí stanice pařížského metra na lince 16, která bude umístěná v obci Aulnay-sous-Bois. Popis Stanice se bude nacházet poblíž parku Robert-Ballanger, s nástupišti v hloubce 15 až 20 m. Návrh stanice vytvořil Aldric Beckmann z architektonické agentury Beckmann N'Thépé. Stanice bude celoskleněná. Duo Berger&Berger (bratři Laurent P. Berger a Cyrille Berger) vytvoří ve stanici uměleckou instalaci ve spolupráci s architektem Aldricem Beckmannem. Stanice bude na svých nástupištích také obsahovat fresku Brechta Evense. Výstavba Přípravné práce začaly v říjnu 2016 a byly dokončeny na podzim 2017. Výstavbu řídí skupina Egis Rail / Tractebel. Stavba byla zahájena výstavbou podzemních stěn stanice na konci roku 2019 s dodáním v roce 2026. Stavební práce byly zadány společnosti Salini Impregilo. Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Aulnay Val Francilia (métro de Paris) na francouzské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Aulnay Val Francilia na Wikimedia Commons (francouzsky) Prezentace stanice na stránkách Société du Grand Paris
Aulnay Val Francilia (métro de Paris)

Aulnay Val Francilia est le nom provisoire d'une future station de métro située à Aulnay-sous-Bois sur la ligne 16 du métro de Paris. La construction de la ligne 16 a été déclarée d'utilité publique le 28 décembre 2015. Caractéristiques La station souterraine de la ligne 16 sera située sur le terre-plein de l’ex-RN2, à proximité du parc Robert-Ballanger, avec les quais à une profondeur de 15 à 20 mètres. La conception de la station est confiée à Aldric Beckmann de l'agence d'architecture Beckmann N’Thépé. Composée de serres à ciel ouvert, la station conçue par Aldric Beckmann sera toute de verre. Le duo Berger&Berger (les deux frères Laurent P. Berger et Cyrille Berger) créera une installation artistique dans la station en coordination avec Aldric Beckmann. Leur dispositif alambiqué et débridé, à base de végétaux, de sculptures en céramique, de roches et d'objets surréalistes occupera les patios de la gare. La station comportera également sur ses quais une fresque de Brecht Evens. Construction Les travaux préparatoires ont démarré en octobre 2016 et se sont achevés à l'automne 2017. La réalisation de la station est pilotée par le groupement Egis Rail / Tractebel. La construction débutera par la réalisation des murs souterrains de la gare (parois moulées) à partir du quatrième trimestre 2019, pour une livraison en 2026. Les travaux de génie civil sont attribués à Salini Impregilo. La présence de sable de Beauchamp, trop meuble, rend nécessaire de congeler le sol afin de construire la station. Après l'achèvement du creusement de la gare et le passage du tunnelier Houda dans le courant de l'année 2021, les compagnons ont terminé fin 2022 la construction des deux niveaux souterrains. Depuis, l'aménagement et l'équipement de la gare se poursuivent en sous-sol : pose des cloisons, sols, revêtements, escaliers mécaniques ou encore systèmes de ventilation. Alors que l'aménagement et l'équipement de la gare vont bon train, en surface l'émergence continue sa transformation et fait désormais partie du paysage aulnaysien. À l'été 2024, la charpente métallique qui couvrira le hall de la gare est désormais entièrement posée et sera progressivement recouverte des pièces de la verrière imaginée par l'architecte Aldrick Beckmann. Notes et références Portail du métro Portail des transports en Île-de-France Portail de la Seine-Saint-Denis
Метрология

Метрология (на гръцки: μέτρον + λόγος – мярка + мисъл, причина) е наука за измерването, методите и средствата на измерване. Предмет на метрологията е извличането чрез измерване на информация за свойствата на обектите с дадена точност и достоверност. Раздели Науката метрология се разделя на 3 основни дяла: теоретична (фундаментална); приложна (практическа); законодателна. Като независим дял се разглеждат въпросите за паричните единици на държавите. Етапи в развитието на науката XVIII век – приемане на еталона за метъра. Този еталон се съхранява във Франция, в Музея за мерки и теглилки; след предефинирането на единиците SI през 2019 г. този еталон е преди всичко исторически експонат, отколкото научен инструмент; 1832 г. – Гаус разработва абсолютна система за измерване, като въвежда три основни единици: за дължина – 1 mm, за време – 1 s, за маса – 1 mg; тази система става основа на системата сантиметър-грам-секунда (CGS). 1875 г. – подписва се Конвенцията за метъра; 1960 г. – разработена е Международната система на единиците (SI). Проблеми пред метрологията създаване на обща теория на измерванията; формиране на единиците за физическите величини; създаване на еталони и образци; разработване на основните принципи в т.нар. „законодателна метрология“; разработване и стандартизация на методите и средствата за измерване; разработване на методите за определяне точността на измерванията Източници Портал „Физика“
Metrologie

Metrologie je vědní a technický obor, který se zabývá měřením různých technických a fyzikálních veličin, tedy např. tvorbou metod měření a zkoumáním vztahu mezi měřenou a skutečnou hodnotou veličiny. Podoborem metrologie je legální (zákonná) metrologie, která se zabývá definováním a standardizací měrných jednotek pro stanovení velikosti veličin a pravidel pro jejich používání. Jednotky jsou obvykle realizovány etalonem (standardem). Na úrovni států jsou výkonem legální metrologie zmocněny národní metrologické instituty a na mezinárodní je to Mezinárodní úřad pro míry a váhy (BIPM). Mezinárodní standardizaci zajišťuje Mezinárodní organizace pro zákonnou metrologii (OIML) a akreditaci organizace Mezinárodní spolupráce pro akreditaci zkušebních a kalibračních laboratoří (ILAC). Světový den metrologie je 20. května (od roku 2024 se opírá o usnesení Generální konference UNESCO). Organizace legální metrologie v České republice V ČR je nejvyšší institucí působící v oblasti metrologie Ministerstvo průmyslu a obchodu ČR (MPO). Pod něj spadají v oblasti metrologie další instituce: Úřad pro technickou normalizaci, metrologii a státní zkušebnictví (ÚNMZ) a jím zřízená Česká agentura pro standardizaci (ČAS), Český metrologický institut (ČMI), a Český institut pro akreditaci (ČIA). Dalšími subjekty na nižším stupni jsou Autorizovaná metrologická střediska (AMS) a Střediska kalibrační služby (SKS). Ještě pod nimi jsou jednotliví výrobci, opravci a organizace provádějící montáž měřidel a na konci uživatelé měřidel. Reference Literatura Tůmová Olga: Metrologie a hodnocení procesů, BEN - technická literatura, 2010, ISBN 978-80-7300-249-7 Související články Historická metrologie, Soustava SI, Metrická konvence Měřicí přístroj, Kalibrace Měření, Přesnost a preciznost, Třída přesnosti Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu metrologie na Wikimedia Commons Slovníkové heslo metrologie ve Wikislovníku http://www.euramet.org/ – organizace pro spolupráci národní metrologických institutů v Evropské unii http://www.unmz.gov.cz/ – Úřad pro technickou normalizaci, metrologii a státní zkušebnictví http://www.cmi.gov.cz/ – Český metrologický institut http://www.bipm.org/ – Bureau International des Poids et Mesures (BIPM) https://web.archive.org/web/20101121000025/http://converter.cz/metrologie_cz.htm – Historie metrologie v českých zemích METROLOGIE V KOSTCE[nedostupný zdroj] – ČESKÝ METROLOGICKÝ INSTITUT, 2003 , Preben Howarth, překlad: PhDr. Zdeněk Vyplel Metrologie v kostce, Třetí upravené a doplněné vydání – ÚNMZ, 2009 Paměti a doklady o staročeských mírách a váhách, 1923, August Sedláček
Metrologi

Ordet metrologi skal ikke forveksles med meteorologi. Metrologi er videnskaben om målinger og måleteknik. Videnskaben beskæftiger sig med målinger af fysiske størrelser, fx længde, masse, tid, strømstyrke, spænding, farve og hastighed. Ekstern henvisning DANIAmet – en forening af danske organisationer og virksomheder der beskæftiger sig med metrologi.
Metrologia

Metrologia – nauka dotycząca sposobów dokonywania pomiarów oraz zasad interpretacji uzyskanych wyników. Opis Można wyróżnić następujące rodzaje metrologii: ogólną stosowaną teoretyczną normatywną (dotyczącą uregulowań prawnych) Podstawą metrologii są jednostki miar. Jednostki grupowane są w układy. Obecnie najpowszechniej używanym standardem jest układ SI. Część metrologii dotycząca praktycznego uzyskiwania wyników pomiarów to miernictwo. Dlatego w zakres metrologii wchodzi również kwestia narzędzi służących do pomiaru, czyli narzędzi pomiarowych. Interpretacja uzyskanych wyników, głównie pod względem ich dokładności i poprawności, oparta jest na rachunku niepewności (a przed 1995 na rachunku błędów). Przypisy Linki zewnętrzne Główny Urząd Miar