NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Reykjanesviti

Reykjanesviti, construït originàriament el 1878, és el far més antic d'Islàndia. Està situat a la vora sud-oest de la península de Reykjanes, per la qual cosa serveix com a llum de terra per a Reykjavík i Keflavík. Està regulat per l'Autoritat Islandesa del Transport (Samgöngustofa), que també manté i opera les principals llums costaneres. mentre que les autoritats portuàries locals operen les llums portuàries. Característiques Es tracta d'una torre blanca de formigó rodona de 31 metres d'altura amb llanterna vermella i galeria. El far està situat al cim d'un turó (un con volcànic inactiu) a la vora sud-oest de la península de Reykjanes, a uns 16 km a l'oest de Grindavík i a 20 km al sud-oest de Keflavík. La llum característica és "Fl (2) W 30 s", és a dir, un grup de dues llums intermitents cada 30 segons i el seu nombre internacional és L4466. Al terrat hi ha muntada una antena per a la transmissió de senyals DGPS en el rang d'ones llargues. El pla focal queda situat a 73 m sobre el nivell del mar i el rang de llum arriba a les 22 milles. També hi ha una residència de dos pisos, construïda a la zona moderna, per allotjar el vigilant resident. Història El primer far en aquest lloc va entrar en funcionament l'1 de desembre de 1878, però vuit anys més tard fou destruït per un terratrèmol. Feia 6,2 m d'alt i una alçada de foc de 54 m. El 1957 es va electrificar i el 2005 es va automatitzar. Referències Enllaços externs The Lighthouse Directory Arxivat 2013-11-09 a Wayback Machine. Icelandic Transport Authority (Samgöngustofa)
Reykjanesviti

Reykjanesviti er Islands ældste fyrtårn, og det fungerer som anduvningsfyr for Reykjavík og Keflavík. Fyrtårnet er en 31 meter høj konstruktion på spidsen af den sydvestlige Reykjanes-halvø. Den oprindelige struktur blev opført 1878; kun otte år senere blev bygningen ødelagt i et jordskælv. I 1929 blev det nuværende fyrtårn taget i brug, en betonbygning med et traditionelt udseende. Fyrtårnets fokushøjde ligger 73 m.o.h. Kildehenvisninger Eksterne henvisninger
Leuchtturm Reykjanestá

p4 Der Leuchtturm Reykjanestá steht an der Südwestspitze Islands auf der Halbinsel Reykjanesskagi. Der Vorgänger des heutigen Bauwerks war der erste Leuchtturm der Insel. Der Turm wurde zuerst auf dem in Reykjanes errichtet und am 1. Dezember 1878 in Betrieb genommen. Er war achteckig und 6,20 m hoch. Bei einem Erdbeben am 28. Oktober 1887 wurde der Turm schwer beschädigt. 1905 stand er nur noch 10 m von der Abbruchkante des Bergs entfernt, weshalb 1907/08 nach Plänen des dänischen Architekten Frederik Kiørboe (1878–1952) ein neuer Turm weiter landeinwärts auf dem Bæjarfell errichtet wurde. Der alte Turm wurde am 16. April 1908 gesprengt. Seit 1908 ist der heutige Turm in Betrieb, ein runder Betonturm mit traditionellem Aussehen. Er hat eine Bauhöhe von 31 Metern, der Feuerträger befindet sich in einer Höhe von 69 Metern über dem Meer. Der Turm ist weiß, nur der Lichtraum ist rot bemalt. Das charakteristische Zeichen des Turms ist ein zweimaliges Blinklicht alle dreißig Sekunden. Auf dem Dach befindet sich ein gegen Erde isolierter, selbststrahlender Sendemast für einen DGPS-Sender, der auf der Frequenz 293,5 kHz sendet. Der Turm steht auf der Grenze zwischen der amerikanischen und eurasischen Kontinentalplatte. Dadurch entfernt er sich von Europa- mit einer Geschwindigkeit von wenigen Zentimetern pro Jahr, etwa so langsam wie Fingernägel wachsen. Von hier könnte man auf dem Seeweg geradlinig und exakt nach Süden bis zur etwa 15.000 km entfernten Antarktis fahren. „Kleiner Reykjanesviti“ Das Leuchtfeuer des Turms von 1908 war aus Südosten nicht überall wahrnehmbar, da es durch die südlichen Ausläufer des Skálafells abgedeckt wurde. Daher entstand ca. 1700 m entfernt, direkt am Ufer ein weiterer Leuchtturm zur Ergänzung. Es ist ein auffälliger, oranger halbsechseckiger Betonturm mit integralem Laternenhaus. Siehe auch Liste von Leuchttürmen Islands Weblinks Russ Rowlett: Lighthouses of Western Iceland. In: The Lighthouse Directory. University of North Carolina at Chapel Hill; abgerufen im 1. Januar 1 (englisch). Einzelnachweise
Reykjanesviti

Reykjanesviti (Icelandic pronunciation: [ˈreiːcaˌnɛːsˌvɪːtɪ]) is Iceland's oldest lighthouse, located at Reykjanestá. It serves as a landfall light for Reykjavík and Keflavík. History The tower is a 31 metres (102 ft) tall construction, situated on the southwestern edge of the Reykjanes peninsula. The original structure was built in 1878; just eight years later the building was destroyed by an earthquake. In 1929 the current Reykjanesviti lighthouse, a concrete construction yet with traditional looks, was illuminated. Its focal plane measures 73 metres above sea level. The light characteristic is "Fl (2) W 30 s.", i.e. a group of two flashing lights every 30 seconds. An antenna for the transmission of DGPS-signals in the longwave range is mounted on the rooftop. There is also a two-story keeper's residence built in the modern area, and the lighthouse has a resident keeper. The lighthouse is located near an area of thermal activity, and steam from this source is often seen in photographs of the lighthouse. See also List of lighthouses in Iceland References External links Heimasíða Siglingastofnunar Íslands –Reykjanesviti (in Icelandic)
Phare de Reykjanes

Le phare de Reykjanes (en islandais : Reykjanesviti) est le plus vieux phare d'Islande. Il est situé sur le Reykjanes, à l'extrémité sud-ouest de la Reykjanesskagi. Galerie Notes et références Annexes Articles connexes Liste des phares d'Islande Liens externes Portail des phares Portail de l’océan Atlantique Portail de l’Islande
Reykjanesviti

Reykjanesviti – latarnia morska służąca jako znak nawigacyjny w drodze do portów Keflavík i Reykjavík. Jest najwyższym tego typu obiektem na Islandii. Znajduje się na przylądku Reykjanes – południowo-zachodnim krańcu półwyspu Reykjanes, około 16 km na zachód od Grindavíku i 20 km na południowy zachód od Keflavíku. Pierwsza latarnia morska na Islandii została wzniesiona w tym miejscu w 1878 roku. Osiem lat później budynek został zniszczony przez trzęsienie ziemi. W 1929 uruchomiona została obecna latarnia Reykjanesviti. Biała, betonowa konstrukcja o cylindrycznym kształcie ma 31 m wysokości. Światło latarni usytuowane 73 m n.p.m. ma zasięg 22 mil morskich (ok. 40,7 km). Nadaje 3 białe błyski co 30 sekund. Latarnia wyposażona jest w DGPS. W pobliżu znajduje się dwupiętrowy dom zamieszkany przez latarnika. Tradycyjna z wyglądu wieża jest prawdopodobnie najbardziej znaną i najczęściej odwiedzaną latarnią morską Islandii. Teren wokół jest aktywny termicznie, w pobliżu znajdują się źródła termalne nazywane Gunnuhver. Sama latarnia znajduje się na szczycie nieaktywnego stożka wulkanicznego. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Reykjanesviti. sjominjar.is. [dostęp 2018-11-29]. (isl.).
Vodní elektrárna Vatnsfell

Vodní elektrárna Vatnsfell je vodní elektrárna na Islandu. Jedná se o špičkovou elektrárnu , která je činná především v zimním období, kdy je největší poptávka po elektřině na Islandu. Stavěna byla v letech 1999 a 2001 firmou Landsvirkjun. Na plánování se podílela, mimo jiné, německá společnost Lahmeyer International. Vodní elektrárna využívá výškový rozdíl mezi dvěma nádržemi Þórisvatn (nadmořská výška 577 m) a Sigöldulón (nadmořská výška 498 m), které byly propojeny kanálem. Tento kanál byl opět přes 750 m dlouhou hráz na malé nádrži Vatnsfellslón (výška 563 m, plocha 0,6 km², objem zásobníku 3,2 ekv) přehrazen. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Vodní elektrárna Vatnsfell na Wikimedia Commons
Vatnsfell-Kraftwerk

Das Vatnsfell-Kraftwerk (isl. Vatnsfellsvirkjun oder Vatnsfellsstöð = Vatnsfellstation) ist ein Wasserkraftwerk im isländischen Hochland nahe der Sprengisandur-Route. Vatnsfellsstöð ist ein Spitzenlast-Kraftwerk, das vor allem im Winter in Betrieb ist, wenn der Strombedarf in Island am höchsten ist. Es wurde zwischen 1999 und 2001 vom isländischen Stromversorgers Landsvirkjun erbaut. An der Planung wirkte unter anderem auch die deutsche Firma Lahmeyer International mit. Aufbau und Technik Das Kraftwerk nutzt den Höhenunterschied zwischen den beiden Stauseen Þórisvatn (Höhe über dem Meeresspiegel 577 m) und Krókslón (Höhe 498 m), die durch einen Kanal verbunden wurden. Dieser Kanal wurde wiederum durch einen 750 m langen Damm zu einem kleinen Stausee Vatnsfellslón (Höhe 563 m, Fläche 0,6 km², Speichervolumen 3,2 Gl) aufgestaut. Vom Einlass fließt das Wasser durch zwei 126 m lange Röhren mit 4,5 m Durchmesser und 67 m Gefälle zu zwei Francis-Turbinen von GE Hydro mit je 45 MW elektrischer Leistung. Die Ausbauwassermenge beträgt 160 m³/s; im Jahresdurchschnitt liegt der Durchfluss etwa bei der Hälfte dieses Wertes. Als Unterwasser dient wieder der Kanal, der nach 2,4 km in den Krókslón-See mündet. Über eine 220-kV-Hochspannungsleitung ist das Vatnsfell-Kraftwerk an das am Krókslón-See gelegenen Sigalda-Kraftwerk angebunden. Kunstwerke am Kraftwerk Zu Füßen des Kraftwerkes wurden zwischen 2003 und 2005 zwei Kunstwerke installiert: Die isländische Künstlergruppe Gjörningaklúbbinn (Icelandic Love Corporation) schuf das Kunstwerk Mutter Erde (Móðir jörð). Es besteht aus einem dreieckigen Stück Erde, das sich von der kahlen Umgebung durch seinen Bewuchs abhebt. Die Grenzen sind mit der Energie des Kraftwerkes beleuchtet, so dass insbesondere in der Dämmerung ein eindrucksvolles Bild entsteht (siehe links). Der isländische Künstler Finnbogi Pétursson schuf eine viereckige, begehbare Klangröhre namens Tíðni (Frequenz), die entsprechend der Netzfrequenz des Kraftwerkes einen Brummton von 50 Hz erklingen lässt. Weblinks Das Kraftwerk Vatnsfell Einzelnachweise
Vatnsfell Power Station

Vatnsfell (Icelandic pronunciation: [ˈvasːˌfɛtl̥]) is an Icelandic hydroelectric power station situated in the Highlands of Iceland, at the south end of lake Þórisvatn, just before the Sprengisandur highland road. The power station went online in 2001. It is run by Landsvirkjun and generates electricity during the peak demand winter months. The installed capacity is 90 MW, and the head is 67 metres (220 ft). Lead engineering services were provided by Mannvit Engineering. References External links Official website
Central hidroeléctrica de Vatnsfell

La central hidroeléctrica de Vatnsfell (en islandés: Vatnsfellsvirkjun) es una central hidroeléctrica situada en las Tierras Altas de Islandia, en el extremo sur del lago Þórisvatn, justo antes de la carretera de Sprengisandur. La central entró en funcionamiento en 2001. Está operada por Landsvirkjun y genera electricidad durante los picos de demanda de los meses de invierno. Su capacidad instalada es de 90 MW y su altura es de 67 m.​ Véase también Energía en Islandia Economía de Islandia Referencias Enlaces externos Página web oficial
Centrale hydroélectrique de Vatnsfell

La centrale hydroélectrique de Vatnsfell est une centrale hydroélectrique située dans les Hautes Terres d'Islande, près de la piste de Sprengisandur, dans le sud de l'Islande. Elle est exploitée par Landsvirkjun. Elle fut construite entre 1999 et 2001. Elle est utilisée principalement en hiver, pour faire face aux pics de consommation électrique. La centrale est gérée par le personnel de la centrale hydroélectrique de Hrauneyjafoss. Caractéristiques La centrale utilise la différence d'altitude entre le lac Þórisvatn (577 m) et Krókslón (498 m), le réservoir de la centrale hydroélectrique de Sigalda. Le barrage, de 730 m de long et 30 m de haut, est situé sur le canal de dérivation entre ces deux réservoirs et créé ainsi un petit réservoir secondaire. L'eau est ensuite acheminée vers la centrale, où elle actionne deux turbines Francis de 45 MW chacune. La hauteur de chute est de 67 m. Voir aussi Énergies renouvelables en Islande Références Landsvirkjun Portail des énergies renouvelables Portail de l’Islande Portail des lacs et cours d'eau
ГЕС Vatnsfell

ГЕС Vatnsfell — гідроелектростанція на південному заході Ісландії. Становить верхній ступінь каскаду у сточищі річки Тьйоурсау (Þjórsá), знаходячись вище від ГЕС Сігалда. Станція працює на виході з водосховища Thórisvatn, що відіграє важливу роль у накопиченні ресурсу для роботи всього каскаду. Долину річки Kaldakvísl (права притока Тунгнаа, яка, своєю чергою, є лівою притокою Тьйоурсау) перекрили греблею висотою 30 метрів та довжиною 750 метрів, внаслідок чого з'явилось водосховище Saudafelslon. З останнього ресурс спрямували у новий дериваційний шлях по лівобережжю річки до сховища Thórisvatn, звідки відбувається сток у Тунгнаа вище від природного устя Kaldakvísl. Крім того, у верхів'ї Тьйоурсау та на її лівих притоках спорудили ряд гребель, створений якими підпір призвів до появи кількох водойм, пов'язаних між собою каналами — системи Kvíslaveita, що здатна передавати ресурс через водорозділ до сточища Kaldakvísl та далі в озеро Thórisvatn. Зазначені вище роботи провадились у період з 1980 по 1997 рік, а в самому кінці 1990-х у верхів'ях Kaldakvísl облаштували ще одне сховище Hágöngulón, яке забезпечує утримання додаткового ресурсу в літні місяці, коли йде активне танення льодовиків. Під час спорудження станції Vatnsfell (1999—2001) протоку між Thórisvatn та Krokslon (водосховище на Тунгнаа, створене у 1970-х роках для ГЕС Сігалда) перегородили водоскидною греблею. Це утворило додатковий невеличкий резервуар площею поверхні 0,6 км2 і об'ємом 3,2 млн м3 та спрямувало воду в підвідний канал довжиною 0,35 км, з якого напірні водоводи ведуть до машинного залу. Останній обладнано двома турібнами типу Френсіс потужністю по 45 МВт, що забезпечують виробництво 490 млн кВт·год електроенергії на рік при напорі у 65 метрів. Відпрацьована вода повертається у протоку до Krokslon. Примітки
Múlaþing

Múlaþing és un municipi d'Islàndia, a la regió d'Austurland. Té una extensió de 10.669 km², el que el converteix en el segon municipi més extens darrera de Þingeyjarsveit, i una població de 5.232 habitants a primer de gener de 2025. El municipi va ser creat el 2020 mitjançant la fusió dels antics municipis de Borgarfjörður, Djúpavogur, Fljótsdalshérað i Seyðisfjörður. El 27 de juny de 2020 es va dur a terme una enquesta pel nou nom del municipi i Múlathing va ser el que va tenir més èxit. L'ajuntament va aprovar formalment el nom el 14 d'octubre de 2020. Les principals poblacions del municipi són Egilsstaðir, Seyðisfjörður, Fellabær, Djúpivogur i Borgarfjörður eystri. Referències
Múlaþing

Múlaþing ist seit dem 14. Oktober 2020 eine Gemeinde im Osten von Island, die sich aus vier Gemeinden gebildet hat. Sie ist mit 10.671 km² die flächenmäßig zweitgrößte im Land (Þingeyjarsveit ist die größte). Die größten Orte in der Gemeinde Múlaþing sind Egilsstaðir (2636 Einw.), Seyðisfjörður (659 Einw.), Fellabær (403 Einw.), Djúpivogur (417 Einw.) und Borgarfjörður eystri (99 Einw.). Zusammenschluss Am 26. Oktober 2019 fand in den Gemeinden Borgarfjarðarhreppur, Djúpavogshreppur, Fljótsdalshérað und Seyðisfjarðarkaupstaður die Abstimmung über den Zusammenschluss mit dem folgenden Ergebnis statt. Am 27. Juni 2020, dem Tag der Präsidentschaftswahl, wurde über den neuen Namen abgestimmt. Als Alternativen standen zur Wahl: Drekabyggð, Austurþing, Múlaþinghá, Múlabyggð und Austurþinghá. Es hatte 67 Namensvorschläge gegeben. Übersicht der bisherigen Gemeinden Einzelnachweise
Múlaþing

Múlaþing (Icelandic pronunciation: [ˈmuːlaˌθiŋk]) is a municipality in eastern Iceland which was formed in 2020 from the merger of Fljótsdalshérað, Seyðisfjörður, Borgarfjarðarhreppur and Djúpavogshreppur. It is the second largest municipality in the country by area (the largest being Þingeyjarsveit). The biggest town in the municipality is Egilsstaðir, with a population of around 2,500. The second largest town of Seyðisfjörður is one of the oldest towns in Iceland. The feral reindeer of Iceland are mostly situated in Fljótsdalshérað, where they number between 5,000 and 10,000. The largest forest in Iceland, Hallormsstaðaskógur is also located in Fljótsdalshérað. The Kárahnjúkar Hydropower Plant is located in the municipality. References
Múlaþing

Múlaþing est une municipalité du nord-est de l'Islande qui a été formée en 2020 à la suite de la fusion de Fljótsdalshérað, Seyðisfjörður, Borgarfjarðarhreppur et Djúpavogshreppur. C'est la deuxième plus grande municipalité du pays par sa superficie (après Þingeyjarsveit) ). La plus grande ville de la municipalité est Egilsstaðir, avec une population d'environ 2 500 habitants. La deuxième plus grande ville est le port de Seyðisfjörður, l'une des plus anciennes communes d'Islande. Histoire Composition Compétence Démographie Jumelages La ville de Múlaþing est jumelée avec : Eidsvoll (Norvège) Raseborg (Finlande) Runavík (Îles Féroé) Skara (Suède) Sorø (Danemark) Références Portail de l’Islande
Múlaþing

Múlaþing (kiejtése: ˈmuːlaθiŋk) önkormányzat Izland Keleti régiójában, amely a 2019 októberi népszavazást követően 2020-ban jött létre Fljótsdalshérað, Seyðisfjörður, Borgarfjarðarhreppur és Seyðisfjarðarkaupstaður egyesülésével. Múlaþing az ország legnagyobb önkormányzata: a sziget területének tíz százalékát foglalja el. Népesség Jegyzetek Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Múlaþing című izlandi Wikipédia-szócikk ezen változatának fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként. Források "Sameining á Austurlandi samþykkt" (izlandi nyelven). MBL.is. 2019. október 26. Hozzáférés: 2022. január 19.. Vésteinn Örn Pétursson (2020. június 28.). "Múlaþing varð ofan á í nafnakönnun nýs sveitarfélags" (izlandi nyelven). Visir. Hozzáférés: 2022. január 19.. "Takast á fyrir sveitarstjórnarkosningar á Austurlandi" (izlandi nyelven). RÚV. 2020. szeptember 16. Hozzáférés: 2022. január 19.. "Nafnið Múlaþing samþykkt samhljóða" (izlandi nyelven). Múlaþing. Hozzáférés: 2022. január 19.. További információk Hivatalos honlap (izlandiul)
Múlaþing

Múlaþing – gmina we wschodniej Islandii, w regionie Austurland. Zajmuje powierzchnię około 10,7 tys. km², czyli nieco ponad 1/10 powierzchni wyspy - stanowi tym samym największą powierzchniowo islandzką gminę. Obejmuje rozległe tereny położone nad rzeką Jökulsá á Dal oraz w dolnym biegu rzeki Lagarfljót, a także tereny w południowej i północnej części Fiordów Wschodnich. Siedziba gminy mieści się w Egilsstaðir. Powstała z połączenia 4 wcześniejszych gmin: Borgarfjarðarhreppur, Djúpavogshreppur, Fljótsdalshérað i Seyðisfjarðarkaupstaður. Ich mieszkańcy wyrazili zgodę na połączenie w referendum przeprowadzonym w październiku 2019 roku. Podczas kolejnego głosowania w czerwcu 2020 roku zdecydowano o nazwie gminy. Gminę zamieszkuje około 5 tys. osób (2021). W skład gminy wchodzą następujące miejscowości (ludność w 2021 r.): Egilsstaðir (2552 mieszk.), Seyðisfjörður (659 mieszk.), Fellabær (400 mieszk.), Djúpivogur (396 mieszk.) i Borgarfjörður eystri (98 mieszk.). Przypisy
Мулатинг

Му́латинг (исл. Múlaþing, исландское произношение: ​[ˈmuːlaˌθiŋk]) — община на востоке Исландии в регионе Эйстюрланд. В 2021 году в общине на 10 671 км² проживало 5020 человек. Крупнейшая община на острове по площади. История Община Мулатинг была образована 14 октября 2020 года в рамках программы укрупнения муниципальных образований в Исландии в результате объединения четырёх общин — Боргарфьярдархреппюр, Дьюпавогссхреппюр, Фльоутсдальсхьерад и Сейдисфьярдаркёйпстадюр. С тех пор границы Мулатинг не менялись, хотя община пытается уговорить соседний Фльоутсдальсхреппюр объединиться. География В настоящее время территория Мулатинг граничит на севере с землями Вопнафьярдархреппюр, на западе с Скутюстадахреппюр, на юге с общиной Хорнафьордюр и Фльоутсдальсхреппюр, земли которой вдаются вглубь территории Мулатинг. На востоке земли Мулатинг стороны суши окружают общину Фьярдабиггд, расположенную на берегах фьордов Эйстфирдира. В Мулатинг есть фермерские усадьбы, мелкие поселения (хутора) и только пять населенных пунктов — Эйильсстадир, Сейдисфьордюр, Дьюпивогюр, Федлабайр и Баккагерди. Административным центром общины и самым большим поселением является Эйильсстадир с населением 2552 человек в 2021 году. Населения Сейдисфьордюра составляет 659 человек, Дьюпивогюра и Федлабайра около 400, а в Баккагерди постоянно проживают около 98 жителей. Инфраструктура По территории общины проходит дорога государственного значения Хрингвегюр 1 и дороги регионального значения Нордёйстюрвегюр 85, Сейдисфьярдарвегюр 93, Боргарфьярдарвегюр 94, Скриддальсвегюр 95 и Дьюпавогсвегюр 98. Есть несколько высокогорных дорог — Кверкфьядлалейд F902, Хванналиндавегюр F903, Аднардальслейд F905, Снайфедльслейд F909, Эйстюрлейд F910, Йёкюльдальсвегюр F923 и Лодмюндарфьярдарвегюр F946, открытых для движения в летний период и только для транспортных средств повышенной проходимости, и около тридцати дорог местного значения: Есть три порта — в Дьюпавике, Сейдисфьордюре и Баккагерди, которые предоставляют все общие портовые услуги для рыболовных судов, паромов, круизных судов и яхт. В Сейдисфьордюре работает регулярная международная морская автомобильная грузопассажирская паромная переправа между Исландией, Фарерами и Данией. Переправа длиной 1574 километра обслуживается паромом Norröna фарерской судоходной компании Smyril Line. Паром ходит дважды в неделю летом, и один раз в неделю в зимний сезон. Время в пути между Сейдисфьордюр и Хиртсхальс (Дания) чуть меньше двух суток или около 3 суток с заходом в Торсхавн (Фареры). Паром за раз перевозит около 800 легковых автомобилей и 1482 пассажира. В Эйильстадире находится Международный аэропорт, обслуживающий отдельные чартерные, грузовые и частные рейсы в Европу и на Фарерские острова, регулярные внутренние рейсы в Акюрейри и Рейкьявик, а также рейсы любительской авиации, чартерные, медицинские и экстренные рейсы. Население Источник: Mannfjöldi eftir kyni, aldri og sveitarfélögum 1998-2021 (исл.). hagstofa.is. Reykjavík: Hagstofa Íslands [Статистическая служба Исландии]. Дата обращения: 23 ноября 2021. Галерея Примечания
Múlaþing

Múlaþing (isländska: [ˈmuːlaˌθiŋk]) är en kommun i östra Island som bildades 2020 genom en sammanslagning av de fyra kommunerna Fljótsdalshérað, Seyðisfjörður, Borgarfjarðarhreppur och Djúpavogshreppur. Múlaþing är Islands näst största kommun (efter Þingeyjarsveit), med en areal om 10 669 km². Den utgör 10% av Islands landareal. Kommunens största stad är Egilsstaðir, med en befolkning på 2 752 invånare 2022. Den näst största staden är Seyðisfjörður med 669 invånare (2022). De flesta av Islands renar finns i Múlaþing, där det finns mellan 6 000 och 7 000. Den största skogen på Island, Hallormsstaðaskógur, finns i Múlaþing. Vattenkraftverket Kárahnjúkar finns i kommunen. Källor
Seltjarnarneskirkja

La Seltjarnarneskirkja (letteralmente, la chiesa di Seltjarnarnes) è una chiesa situata a Seltjarnarnes, cittadina all'estrema punta della penisola di Reykjavík, Islanda. L'esterno, con grosso tetto bianco, ricorda la forma di un ghiacciaio (almeno questo era l'intento dell'architetto, che si è ispirato al ghiacciaio di Snæfellsjökull, quello di Jules Verne, ben visibile di fronte alla chiesa nei giorni di bel tempo e cielo pulito). La parte bassa esterna ricorda le case di torba islandesi dell'architettura tradizionale contadina. La struttura è in buona parte in legno e per questo è amata dai cori che vi cantano. Può ospitare circa 220 persone sedute. Galleria fotografia Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Seltjarnarneskirkja Collegamenti esterni (IS) Sito ufficiale, su seltjarnarneskirkja.is.