NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Akranes

Akranes (islandese: Akraneskaupstaður) è un comune islandese della regione del Vesturland, porto sulla costa occidentale, circa 50 km a nord di Reykjavík. È collegata all’area capitale dal tunnel di Hvalfjörður (aperto nel 1998), che ha accorciato sensibilmente i tempi di percorrenza verso Reykjavík. Geografia Il territorio comunale occupa circa 8,56 km² e si protende nella baia di Faxaflói; alle spalle della città si eleva il massiccio dell’Akrafjall, la cui cima principale (Geirmundartindur) raggiunge i 643 m s.l.m., meta di escursionismo locale. Storia Insediamenti sono attestati nell’area sin dal Medioevo; il moderno centro abitato si sviluppò come villaggio di pescatori tra XIX e XX secolo. Akranes ottenne i diritti di città nel 1942. Demografia Al 1º gennaio 2024 gli abitanti erano 8.071 (stima ufficiale Hagstofa Íslands, diffusa da CityPopulation), per una densità prossima a 940 ab./km². Economia La pesca e i servizi connessi al porto restano attività centrali; lo scalo è gestito dalla società pubblica Associated Icelandic Ports. Nel 1958 entrò in funzione lo stabilimento di cemento Sementsverksmiðjan (nel tempo partecipazione del gruppo Heidelberg Materials), con la cessazione della produzione nel 2012 e la successiva demolizione degli impianti principali avviata nel 2017. Nei pressi della città (a Grundartangi, Hvalfjarðarsveit) opera dal 1998 la fonderia di alluminio Norðurál, tra gli impianti più grandi d’Europa, con circa 600 addetti e capacità superiore a 300 000 t/anno. Luoghi d’interesse Fari di Akranes (1918 e 1947), oggi sede di visite, piccoli eventi ed esposizioni. Akranes Folk Museum (Byggðasafnið í Görðum), fondato nel 1959. Sport La città è sede del club polisportivo 'ÍA Akranes; la squadra di calcio milita nei campionati nazionali organizzati dalla federazione islandese (KSÍ). Gemellaggi Bamble (Norvegia) Närpes (Finlandia) Qaqortoq (Groenlandia) Sørvágur (Isole Faroe) Tønder (Danimarca) Västervik (Svezia) Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Akranes Collegamenti esterni Sito ufficiale, su akranes.is. Akranes, su sapere.it, De Agostini.
Akranes

Akranes is een stad aan de westkust van IJsland met 7.411 inwoners (2019). Akranes was in de 19e eeuw oorspronkelijk een vissersdorp, maar in 1942 kreeg Akranes stadsrechten, waarna het in fors tempo groeide. De visindustrie is de grootste werkgever in Akranes, maar ook de handel is een belangrijke bron van werkgelegenheid, aangezien Akranes het handelscentrum voor de omliggende regio is. Ook de industrie is een groter wordende werkgever: sinds de vijftiger jaren is er een betonfabriek gevestigd en sinds 1988 is er een aluminiumsmelterij actief. Er wordt verwacht dat de stad ook in de komende jaren verder zal groeien door de toenemende industriële bedrijvigheid en de verbeterde verbinding met Reykjavík als gevolg van de aanleg van de 5,57 km lange tunnel Hvalfjarðargöng onder de Hvalfjörður ("Walvisfjord"), die in 1998 werd geopend. Dit is een van de langste tunnels ter wereld. Akranes heeft een sterk voetbalteam, ÍA (voluit: Íþróttabandalag Akraness), dat vele jaren de topper van de IJslandse hoogste divisie was. De club werd in 1946 opgericht. Akranes heeft ook zijn eigen stadion Akranesvöllur en heeft de capaciteit van 4,850 plaatsen, waarvan 850 zitplaatsen. Het stadion werd in 1935 gebouwd. Geboren in Akranes Pétur Pétursson (1959), voetballer Arnar Gunnlaugsson (1973), voetballer Bjarki Gunnlaugsson (1973), voetballer Þórður Guðjónsson (1973), voetballer Bjarni Guðjónsson (1979), voetballer Joey Guðjónsson (1980), voetballer Arnar Smárason (1988), voetballer Björn Bergmann Sigurðarson (1991), voetballer Galerij
Akranes

Akranes – miasto na zachodnim wybrzeżu Islandii, tworzące gminę Akraneskaupstaður, wchodzącą w skład regionu Vesturland. Ulokowane jest na zachodnim krańcu półwyspu położonego między fiordami Hvalfjörður i Grunnarfjörður. Nad miastem dominuje góra Akrafjall (643 m n.p.m.). W okolicach miasta znajduje się również prawie 6 kilometrowy tunel podwodny przeprowadzony pod fiordem Hvalfjörður łączący Mosfellsbær i Akranes. Na początku 2018 roku zamieszkiwało je 7249 osób - stanowi tym samym największą pod względem liczby ludności miejscowość w regionie Vesturland. Miasto zostało założone około roku 880 przez grupkę irlandzkich mnichów. Dla upamiętnienia roli irlandzkich mnichów na Islandii na lokalnym cmentarzu usytuowany jest kamień pamiątkowy, który został podarowany przez irlandzki rząd z okazji 1100 rocznicy zasiedlenia wyspy. Miasto otrzymało prawa miejskie w 1941 roku. Tu ma swoją siedzibę islandzkie wydawnictwo kartograficzne – Landmælingar Íslands. W mieście bardzo dobrze rozwinięte jest rybołówstwo, przetwórstwo rybne i handel, znajduje się tu również cementownia. W mieście jest szkoła handlowa, szkoła średnia, szpital, stadion sportowy, geotermalny basen kąpielowy, pole golfowe, plaża Langisandur oraz muzeum ludowe. W Akranes jest dobrze prosperujący przystosowany do różnych zajęć, port z latarnią morską. Naprzeciwko domu starców stoi rzeźba Wyzwanie Gréty Magnúsa Tómassona a na placu Akratorg rzeźba Marteinna Guðmundssona, zatytułowana: Pamięci marynarzy. Przypisy Ludzie związani z Akranes
Akranes

Akranes ( PRONÚNCIA) é uma cidade portuária e município da Islândia, localizada na sua costa oeste, junto à baía de Faxaflói, a uns 50 km a norte da capital Reiquiavique. Pertence à região Vesturland. É também um importante centro regional de comércio, administração e ensino. A população do município em 2024 era de 8 285. A cidade começou a constituir-se no século XX como uma vila piscatória e a partir de 1941 tem tido um enorme desenvolvimento, não se resumindo apenas à vida piscatória. A actividade pesqueira permanece, no entanto como a principal a(c)tvidade empregadora, mas o comércio tem também uma grande importância, sendo esta cidade o centro de região rural que a rodeia. A indústria também tido uma grande crescimento,uma fábrica de cimento tem trabalhado desde a década de 1950 e existe uma fábrica de alumínio próximo desta cidade desde 1998. Há uma expectativa de que a cidade cresça nos próximos anos, tendo em vista o crescimento das suas actividades industriais e o desenvolvimento das suas comunicações, nas quais tem um papel relevante o túnel submarino de 5 km - o maior do mundo - ligando Akranes à Reiquiavique. Desporto Akranes é sede do clube Íþróttabandalag Akraness, mais conhecido como ÍA, que tem importância a nível do futebol islandês (participa na 1ª liga islandesa há vários anos), mas que a nível externo UEFA tem tido participações modestas, quase nunca passando das pré-eliminatórias. Íþróttabandalag Akraness (futebol; mais conhecido como ÍA Akranes) Galeria Referências Ligações externas Informação sobre a cidade de Akranes
Akranes

Akranes este un oraș aflat pe coasta vestică a Islandei, în golful Faxaflói al Oceanului Atlantic, la 20 km nord de capitala Reykjavík. Populație de aproximativ 6.600 locuitori (2011). Acesta este un oraș portuar, fiind al nouălea oraș ca mărime din țară. Prima așezare de pe locul de astăzi a fost fondată înca în anul 880. Statut de oraș din 1942, se dezvoltă intens din anii 50, ai secolului XX, cînd a și fost construită o fabrică de ciment - unica din țară. De asemenea în oraș se află uzină de feroaliaj, hidrocentrală, șantier naval. Evoluția populației Populația orașului Akranes în anii 2005 - 2013: Orașe înfrățite Bamble, Norvegia Julianehåb, Groenlanda Närpes, Finlanda Sørvágur, Insulele Feroe Tønder, Danemarca Västervik, Suedia Vezi și Lista orașelor din Islanda
Акранес

А́кранес (исл. Akranes) — город в Исландии, расположенный на западном побережье страны в заливе Фахсафлоуи Атлантического океана у Хваль-фьорда, в 20 км (по прямой; 50 км по автодорогам) севернее от Рейкьявика. Население — 6754 человека (2015). Акранес является ведущим рыболовным портом. История Первое поселение на месте современного Акранеса было основано переселенцами из Ирландии в 880 году. Топоним Акранес упомянут во многих исландских сагах, а также в «Книге о заселении Исландии»: «Книга о заселении земли» (исл. Landnámabók): Тормод Старый и Кетиль, сыновья Бреси, прибыли в Исландию из Ирландии и заняли весь Полевой Мыс между Тайменьей Рекой и Рекой Кальмана. В середине XVII века здесь образовалось рыбацкое поселение. Город - с 1942 года. Начал интенсивно развиваться в 1950-е годы, когда в городе был построен цементный завод − единственный на сегодняшний день[когда?] в Исландии. В 1998 году построен завод по выплавке алюминия компании Century Aluminum. Также в городе имеются завод ферросплавов, ГЭС, судоверфь. В городе работает фабрика одной из ведущих исландских рыболовных компаний HB Grandi. В 1998 году открыт подводный тоннель Хвальфьярдаргёнг (длина — около 6 км, наибольшая глубина — 165 м), позволивший более чем на 60 км сократить расстояние между Акранесом и столицей. Достопримечательности Рядом с Акранесом располагается гора Акрафьядль, высотой 643 м. В районе Хваль-фьорда расположен водопад Глимюр, являющийся частью реки Ботнсау. Это самый высокий водопад Исландии — 198 м. В городе расположены несколько музеев — национальный этнографический музей (расположен под открытым небом), музей камня, музей Исландского геодезического общества и музей спорта. Церковь постройки 1896 года. Картинная галерея. Футбольная команда «Акранес» играет в высшем дивизионе исландского первенства. Персоналии Хагалин, Гудмундур Гисласон (1898—1985) — исландский писатель. Арнор Сигурдссон — исландский футболист. Примечания Ссылки Официальный сайт города (исл.) Национальный музей (исл.) (англ.) (нем.)
Акранес

Акранес (исл. Akranes) је главни град региона Вестиртланд на Исланду. Има 6.549 становника и насељен је још од IX века, а званично основан 1604. године. Град је познат по спортској традицији. Референце Види још Вестиртланд Рејкјавик Спољашње везе Званична презентација града Акранес (језик: исландски)
Akranes

Akranes är en hamnstad 22 km fågelvägen norr om Reykjavik och den största staden på Västlandet, Islands västkust. Den hade i januari 2019 7 463 invånare. Historia Omkring år 880 slog sig enligt Landnámabók en grupp irländska eremiter ner på halvön. De följdes sedan av bröderna Þormóður och Katli Bersasonum för det goda fisket. Första helgen i juli firas årligen med omfattande festligheter den irländska anknytningen med "Írskra daga". Orten grundades i sin nuvarande form på 1800-talet som en fiskeby och fick år 1942 formella stadsrättigheter. Under de följande åren upplevde den sin historiskt största befolkningsökning. Industri Akranes är en fiske- och industristad. Mellan åren 1958 till 2012 så fanns Islands enda cementfabrik i staden. Sedan 1998 finns ett aluminiumsmältverk, Nordural grundartangi, nära staden. Det är dock fiske och fiskindustrin som är den största näringen. Infrastruktur Staden väntas växa ytterligare under de kommande åren på grund av en växande industri och förbättringar i infrastrukturen i Reykjavikområdet, efter det att den 5,57 km långa Hvalfjörðurtunneln öppnade 1998. Sport Akranes fotbollslag, ÍA Akranes, har under många år tillhört topplagen i den isländska fotbollsligan. Sevärdheter Akranes folkmuseum Akrafjall Langisandur Bassängen Guðlaug, vid Langisandur Utomhusbassängen Akranesviti (Akranes fyr) Golfbanan Leynir Externa länkar Officiell webbplats Wikimedia Commons har media som rör Akranes. Källor Fotnoter
Акранес

Акранес (ісл. Akranes) — місто-порт, яке знаходиться на західному узбережжі Ісландії, за 20 кілометрів на північ від столиці країни — Рейк'явіка. Історія У 17 столітті тут почало утворюватись рибальське поселення. Акранес отримав статус міста з 1942 року. Згідно з історичною «Книгою про заселення» ісландці були першими хто поселився на місці сьогоднішнього міста. Ця теорія підтримується деякими місцевими топонімами (К'ярансстадір, Бекансстадір тощо). Місто розташоване на краю півострова Соульмундархевди (ісл. Sólmundarhöfði). Рибальство у цих місцях започаткували в 17 столітті і одним з перших зайнятих в ньому був Бріньоульфур Свейнссон (1605–1675), єпископ в Скаулгольті. Меморіал морякам розташований на міській площі Акраторґ. В Ґардар діє теж народний музей Стейнарікі Ісландс — музей де розміщені зразки ісландського каміння, з виставкою про будівництво тунелю Квалафйордур (попід затоку Китовий фйорд). Тут теж розташований музей спорту та виставка про національний (геодезичний) огляд Ісландії. Церква в Акранесі має декілька цікавих предметів мистецтва і датується з 1896 року. Спортивні комплекси та підтримувані атлетичні події — характерні для Акранесу вже довгий час. Тунель через Китовий фйорд скоротив відстань від Рейк'явіка зі 109 км до 49 км. Рибна промисловість залишається найважливішим джерелом доходів міста. Персоналії Адні Бедварссон — ісландський фотограф і керівник ощадного фонду в Акранесі Аустраудюр Ейстейнссон (нар. 1957) — ісландський філолог. Джерела Навколо Ісландії. Всеохопний і точний путівник відвідувачів по Ісландії за 2007 рік (видається щорічно декількома мовами: 32 річне видання). Вжито англійську версію: Around Iceland. A Comprehensive and concise visitors' guide to Iceland 2007. Видавництво: Геймур (Світ) Посилання Туристична інформація міста Акранес [Архівовано 22 червня 2011 у Wayback Machine.]
Menntaskólinn í Reykjavík

Die Menntaskólinn í Reykjavík (Abkürzung MR) ist das älteste Gymnasium (isl. Menntaskólinn) in Island. Es geht zurück auf eine 1056 am Bischofssitz in Skálholt gegründete Schule, die 1786 in die isländische Hauptstadt Reykjavík umgesiedelt wurde. Geschichte Kurz nach der Gründung des Bischofssitzes Skálholt westlich von Reykjavík im Jahr 1056 wurde am gleichen Ort die Lateinschule Skálholtsskóli etabliert. Damit ist diese Schule nicht nur eine der ältesten Bildungseinrichtungen Islands, sondern eine der ältesten durchgehend bestehenden Organisationen überhaupt. 1786 wurde die Schule in die Hauptstadt Reykjavík verlegt, wenige Jahre vor dem restlichen Bischofssitz. Bereits 1805 musste die Schule jedoch nach Bessastaðir in der Gemeinde Álftanes wandern, dem heutigen Sitz des Präsidenten Islands. 1846 wurde die Schule zurück nach Reykjavík verlegt, in das damals größte Gebäude Islands, das auf der 500-Kronen-Banknote abgebildet ist. Neben dem alten Hauptgebäude werden etwa zehn weitere Gebäude als Bibliothek, zum Unterricht und zu Unterbringung der Schüler genutzt. Die Namen der Schule waren im Laufe der Zeit zuerst Skálholtsskóli, später Lærðiskólinn, Latínuskólinn (Lateinschule) oder lateinisch Schola Reykjavicensis. Die heutige Bezeichnung Menntaskólinn í Reykjavík besteht seit 1937. Die Schule bietet heute ein vierjähriges Unterrichtsprogramm an. An dessen Abschluss steht die Universitätsreife (isl. stúdentspróf). Bekannte Schüler Jónas Árnason (1923–1998), Politiker und Schriftsteller Ásgeir Ásgeirsson (1894–1972), Ministerpräsident und Staatspräsident Vigdís Finnbogadóttir (* 1930), Staatspräsidentin Niels Ryberg Finsen (1860–1904), Medizin-Nobelpreisträger Ólafur Ragnar Grímsson (* 1943), Staatspräsident Tómas Guðmundsson (1901–1983), Autor Vilmundur Gylfason (1948–1983), Politiker und Journalist Geir Hilmar Haarde (* 1951), Ministerpräsident Guðmundur G. Hagalín (1898–1985), Autor Guðrún Helgadóttir (1935–2022), Kinderbuchautorin Ögmundur Jónasson (* 1948), Politiker und Gesundheitsminister Jóhann Jónsson (1896–1932), Dichter und Schriftsteller Halldór Laxness (1902–1998), Literatur-Nobelpreisträger, brach die Schule vor Abschluss ab Davíð Oddsson (1948–2026), Ministerpräsident Sóley Sesselja Bender (* 1953), Professor für Pflege Universität Island, Schwerpunkt sexuelle und reproduktive Gesundheitsversorgung Hilmar Oddsson (* 1957), Regisseur, Drehbuchautor, Filmproduzent und Musiker Yrsa Sigurðardóttir (* 1963), Schriftstellerin Össur Skarphéðinsson (* 1953), Politiker Davíð Stefánsson (1895–1964), Autor Kristján Guy Burgess (* 1973), Politikwissenschaftler, Politiker, Geschäftsführer und Journalist Siehe auch Bildungssystem in Island Weblinks Offizielle Website
Menntaskólinn í Reykjavík

El Menntaskólinn í Reykjavík (MR) es el más antiguo colegio de Reikiavik, Islandia. La escuela tiene su origen en 1056, cuando fue fundada en Skálholt y sigue siendo una de las instituciones más antiguas de Islandia. Luego fue trasladada a Reykjavik en 1786, pero las malas condiciones del establecimiento forzaron un nuevo traslado en 1805 a Bessastaðir, cerca de Reykjavik. En 1846 finalmente se trasladó a su ubicación actual en Reykjavik. Este era el edificio más grande en el país en su momento y puede ser visto en los billetes de 500 coronas islandesas. Fue utilizado inicialmente cuando el Alþingi comenzó a reunirse nuevamente en Reykjavik después de algunos años y aquí es donde el líder de la independencia Jón Sigurðsson dijo a los diputados su famosa frase «Vér mótmælum allir». La escuela fue anteriormente conocida como «Lærði skólinn» (Escuela de Enseñanza), «Latínuskólinn» (Escuela de Latín), y con el nombre latino de "Reykjavicensis School". Su actual nombre lo recibió en 1937. La escuela ofrece cuatro años de cursos de estudio y usualmente finalizan con el título de «Stúdentspróf», lo que le da al estudiante graduado el derecho a figurar en una lista de universidades del país. Algunos políticos islandeses, incluido el primer ministro Hannes Hafstein, el ex Primer Ministro de Islandia Davíð Oddsson, el expresidente Ólafur Ragnar Grímsson, y el anterior Presidente de Islandia, Guðni Thorlacius Jóhannesson, estudiaron en esta institución. La mayoría de los primeros ministros del país fueron educados en la escuela, como Halldór Ásgrímsson, Ólafur Jóhannesson y Þorsteinn Pálsson. Rectores desde 1846 1846-1851: Sveinbjörn Egilsson 1851-1867: Bjarni Jónsson 1867-1872: Jens Sigurðsson 1872-1895: Jón Þorkelsson 1895-1904: Björn M. Ólsen 1904-1913: Steingrímur Thorsteinsson 1913-1928: Geir Zoëga 1928-1929: Þorleifur H. Bjarnason 1929-1956: Pálmi Hannesson 1956-1965: Kristinn Ármannsson 1965-1970: Einar Magnússon 1970-1996: Guðni Guðmundsson 1996-2001: Ragnheiður Torfadóttir 2001-2012: Yngvi Pétursson 2012-2013: Linda Rós Michaelsdóttir 2013-2017: Yngvi Pétursson 2017-2022: Elísabet Siemsen 2022-presente: Sólveig Guðrún Hannesdóttir Referencias Enlaces externos Sitio oficial (en islandés)
Liceo di Reykjavík

Il liceo di Reykjavík o scuola secondaria di Reykjavík (in islandese Menntaskólinn í Reykjavík) è il più antico istituto scolastico superiore fondato in Islanda, con origini che risalgono al 1056. Si trova nella sua sede recente a Reykjavík dal 1846 e dal 1937 è conosciuta anche come scuola di formazione per insegnanti di Reykjavík. Storia La storia della scuola ha origini che risalgono alla sede vescovile di Skálholt, quando la sua diocesi venne istituita nel 1056. Dal 1846 la sede dell'istituto è stata situta in via Lækjargata. La scuola fu trasferita a Reykjavík nel 1786 in un edificio in via Hólavell, sopra Suðurgata. I locali si rivelarono presto inadeguati e nel 1805 la scuola fu spostata a Bessastaðir. Lì rimase attiva fino alla costruzione di un nuovo edificio scolastico nella capitale islandese, uno dei più grandi palazzi del paese e la scuola vi si trasferì nell'autunno del 1846. Venne chiamata Reykjavíkur lærði skóli, ma anche Reykjavíkurskóli (o in latino Scholae Reykjavicensis), Lærði skólin o Latinskólin. Nei primi tempi veniva data grande importanza all'insegnamento delle lingue antiche, latino e greco, ritenute quelle fondamentali della cultura occidentale da secoli. Dal 1904 entrarono in vigore nuovi regolamenti scolastici e lo studio delle lingue classiche fu ridotto o eliminato per far posto a nuove materie. La scuola assunse quindi il nome di Scuola Secondaria Generale di Reykjavík. Tutti gli studenti studiarono le stesse materie fino al 1919, anno in cui venne istituito un dipartimento di matematica. Dal 1937 la scuola si chiama Scuola Secondaria di Reykjavík. Descrizione Gli studenti provengono principalmente dall'area metropolitana di Reykjavík, mentre una piccola percentuale proviene da altre zone del paese. La scuola si trova nel centro di Reykjavík, la capitale dell'Islanda. Acanto all'edificio principale si trova la biblioteca dell'istituto, chiamata Íþaka. Pubblicazioni (IS) Menntaskólinn í Reykjavík, Skýrsla Menntaskólans í Reykjavík skólaárið, Reykjavík, Ríkisprentsmiðjan Gutenberg, dal 1938, OCLC 611191221. (IS) Menntaskólinn í Reykjavík, Tuttugu og fimm ára stúdentar : fylgir skýrslum Hins almenna menntaskóla í Reykjavík árin 1925/1926-1928/1929, Reykjavík, Félagsprentsmiðjan, 1926-1929, OCLC 1252123413. (IS) Menntaskólinn í Reykjavík, Skýrsla um Hinn almenna mentaskóla í Reykjavík, Reykjavík, Prentað í Fjelagsprentsmiðjunni, 1904-1936, OCLC 1252128027. Note Bibliografia (IS) Heimir Þorleifsson, Saga Reykjavíkurskóla = Historia Scholæ Reykjavicensis, Reykjavík, Sögusjóður Menntaskólans í Reykjavík : Aðalumboð, Bókaútgáfa Menningarsjóðs, 1975, OCLC 11182849. Voci correlate Storia dell'Islanda Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file sul Liceo di Reykjavík Collegamenti esterni (IS) Sito ufficiale, su mr.is. Menntaskólinn í Reykjavík (canale), su YouTube. (IS) Listi yfir skóla, su mms.is. URL consultato il 1º aprile 2026. (IS) Menntaskólinn í Reykjavík, su ja.is. URL consultato il 1º aprile 2026.
Svínavatn (sjö i Island, Suðurland)

Svínavatn är en by vid en liten sjö med samma namn i Grímsnes, Árnessýsla, på Suðurland. Sjön omtalas i Landnámabók som gräns för nybyggaren Gríms ägor. Grímr var systerson till hersen Véþormr i Jämtland och byggde gård på Grímsnes, som fått hans namn. Referenser
Super Dual Auroral Radar Network

Le Super Dual Auroral Radar Network (SuperDARN, « Super réseau de radars dual auroral ») est un réseau à usage scientifique qui comprend 35 radars à hautes fréquences situés dans les hémisphères nord et sud de la Terre. Il sert principalement à cartographier les convections de plasmas de l'ionosphère (en haute altitude). Les instruments sont aussi utilisés pour étudier d'autres phénomènes atmosphériques, tels que les courants de Birkeland, les reconnexions magnétiques, les orages magnétiques, les ondes magnétohydrodynamiques de la magnétosphère et les vents de la mésosphère. Le réseau est entre autres maintenu et exploité par le JHU/APL, le Virginia Tech, le Dartmouth College, l'Institut géophysique de l'université de l'Alaska à Fairbanks, l’Institute of Space and Atmospheric Studies de l'université de la Saskatchewan, l'université de Leicester, l'université de La Trobe et le Solar-Terrestrial Environment Laboratory de l'université de Nagoya. Notes et références Annexes Articles connexes Astronomie radar Liens externes Stations de l'hémisphère nord Canada : SuperDARN de l'université de la Saskatchewan É.-U. : VT SuperDARN de Virginia Tech É.-U. :SuperDARN de l'université de l'Alaska de Fairbanks É.-U. :SuperDARN du Dartmouth College G.-B. : SuperDARN UK Stations de l'hémisphère nord Australie : SuperDARN Tiger de l'université de La Trobe Portail de la géodésie et de la géophysique