NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Vésztő vasútállomás

Vésztő vasútállomás egy Békés vármegyei vasútállomás, Vésztő településen, a helyi önkormányzat üzemeltetésében. A város északi részén található, közúti elérését a 4222-es útból kiágazó 42 338-as számú mellékút biztosítja. Jelentős forgalmú regionális elágazó állomás. Az Alföldi Kéktúra 6-os és 7-es számú szakaszának határa, egyben bélyegző helye is. Áthaladó vasútvonalak Körösnagyharsány–Vésztő–Gyoma-vasútvonal (127) Kötegyán–Püspökladány-vasútvonal (128) Az állomás mellett volt az Alföldi Kisvasút fővonalának északi végállomása is, melynek fordítókorongja és fűtőháza is volt. Forgalom Jegyzetek További információk Vésztő vasútállomás [5518465] szolgálati hely adatai. kapella2.hu. Közlekedéstudományi Intézet Vasúti Pályakapacitás-elosztó Igazgatóság Vésztő vasútállomás – Vasútállomások.hu
Gyula vasútállomás

Gyula vasútállomás egy Békés vármegyei vasútállomás, Gyula településen, a MÁV üzemeltetésében. A városközpont északi részén helyezkedik el, közvetlenül a 4219-es út mellett. Az állomás épülete 1966-ban épült. Azóta nem kapott felújítást. Vasútvonalak Az állomást az alábbi vasútvonalak érintik: Szeged–Kötegyán-vasútvonal Kapcsolódó állomások A vasútállomáshoz az alábbi állomások vannak a legközelebb: Gyula-Jánoszug megállóhely (Szeged–Kötegyán-vasútvonal) Gyulai városerdő megállóhely (Szeged–Kötegyán-vasútvonal) Forgalom Kapcsolódó szócikkek Magyarország vasútállomásainak listája Jegyzetek További információk Gyula vasútállomás [5518697] szolgálati hely adatai. kapella2.hu. Közlekedéstudományi Intézet Vasúti Pályakapacitás-elosztó Igazgatóság Gyula vasútállomás – vasutallomasok.hu
Gyula (stacja kolejowa)

Gyula (węg. Gyula vasútállomás) – stacja kolejowa w Gyula, w komitacie Békés, na Węgrzech. Stacja znajduje się na lokalnej linii kolejowej 128 Békéscsaba – Püspökladány i obsługuje wyłącznie pociągi regionalne. Linie kolejowe Linia 128 Békéscsaba – Püspökladány Przypisy Linki zewnętrzne Informacje o stacji na Vasútállomások.hu
Angelica (gènere)

Angèlica (Angelica) és un gènere de plantes amb flor de la família de les apiàcies. Taxonomia N'hi ha unes 50; cal destacar: Angelica ampla A. Nels. Angelica archangelica L. - angèlica Angelica archangelica ssp. archangelica L. Angelica archangelica ssp. litoralis (Fries) Thellung Angelica arguta Nutt. Angelica atropurpurea L. Angelica breweri Gray Angelica californica Jepson Angelica callii Mathias i Constance Angelica canbyi Coult. i Rose Angelica dawsonii S. Wats. Angelica dentata (Chapman) Coult. i Rose Angelica genuflexa Nutt. Angelica gigas Angelica grayi (Coult. i Rose) Coult. i Rose Angelica hendersonii Coult. i Rose Angelica heterocarpa J.Lloyd Angelica kingii (S. Wats.) Coult. i Rose Angelica laurentiana Fern. Angelica lineariloba Gray Angelica lucida L. Angelica pachyacarpa Angelica palustris Angelica pinnata S. Wats. Angelica razulii Gouan - angèlica de prat Angelica roseana Henderson Angelica sinensis Angelica sylvestris - angèlica borda Angelica scabrida Clokey i Mathias ex Clokey Angelica tomentosa S. Wats. Angelica tomentosa var. tomentosa S. Wats. Angelica triquinata Michx. Angelica venenosa (Greenway) Fern. Angelica wheeleri S. Wats. Referències Enllaços externs History of Angelica
Andělika

Andělika (Angelica L.) je rod bylin z čeledi miříkovité (Apiaceae) rozšířený převážně na severní polokouli. Počet uznávaných druhů se pohybuje kolem stovky; v jiné literatuře se uvádí „více než 90 druhů“. Rod je taxonomicky komplikovaný a jeho vymezení a vnitřní členění jsou předmětem moderních fylogenetických studií. Anděliky jsou dvouleté až vytrvalé byliny, často robustní, s přímou dutou rýhovanou lodyhou a nápadnými pochvami řapíků. Listy jsou velké, většinou 2–3× zpeřené; květenstvím je koncový nebo úžlabní složený okolík, plodem je podlouhlá až okrouhlejší dvounažka. Většina druhů roste v mírném až subarktickém pásu severní polokoule. Kořen evropské anděliky lékařské (Angelica archangelica) má tradiční použití zejména jako karminativum a při dyspeptických obtížích. V tradiční čínské medicíně se používají jiné druhy, zejména A. dahurica a A. sinensis. Užívání má ovšem i zdravotní rizika; pro všechny anděliky jsou charakteristické silice (monoterpeny a seskviterpeny) a zejména furanokumariny (např. psoralen, bergapten, xanthotoxin), které mohou vyvolat kontaktní fotodermatitidu. Existuje také riziko záměny např. s jedovatými zástupci rodu bolehlav (Conium). Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu andělika na Wikimedia Commons
Angelik (slægt)

"Angelica" omdirigeres hertil. For pigenavnet, se Angelica (pigenavn). Angelik, også kendt som Englerod (Angelica på engelsk) er en planteslægt med ca. 40 arter, der er udbredt i Europa, Kaukasus, Centralasien og Nordamerika. Det er stauder eller én-toårige urter med kraftig, opret vækst. Stænglerne er glatte, hule og ofte med rødlige eller violette farver. Bladene er spredtstillede, og de har oppustede bladskede. De er fjersnitdelte med takket rand. Blomsterne er samlet i endestillede og mere eller mindre kugleformede storskærme. Frugterne er sammentrykte og ovale, ofte med en karakteristiske lugt. Her omtales kun de arter, som er vildtvoksende i Danmark, eller som dyrkes her. Angelik (Angelica sylvestris) Kinesisk angelik (Angelica sinensis) Kvan (Angelica archangelica) Fjeldkvan (Angelica archangelica ssp. archangelica) Strandkvan (Angelica archangelica ssp. litoralis) Spansk angelik (Angelica razulii)
Angelica

Angelica es un género de plantas fanerógamas perteneciente a la familia Apiaceae. Comprende 287 especies descritas​ y de estas, solo 116 aceptadas.​ Descripción Son hierbas perennes, robustas a delgadas, erectas, caulescentes, ramificadas, glabras a tomentosas, con robustas raíces axonomorfas. Hojas pecioladas, membranáceas a subcoriáceas, pinnadas o pinnado-ternadas, compuestas, generalmente con folíolos anchos, dentados o lobados o, menos comúnmente, disecados; pecíolos envainadores, las vainas caulinares frecuentemente infladas y sin láminas. Inflorescencia de umbelas compuestas, laxas; pedúnculos terminales y laterales; involucro ausente o de pocas brácteas foliáceas (o raramente de brácteas casi tan largas como los radios); radios muy numerosos a escasos, patente-ascendentes, frecuentemente unidos en la base; involucelo de numerosas bractéolas angostas, enteras o ausentes; pedicelos delgados, patentes, frecuentemente unidos por una membrana. Dientes del cáliz diminutos a conspicuos o ausentes; pétalos ovados a obovados, con un ápice inflexo más angosto, blancos, rosados o purpúreos; estilos cortos a delgados, el estilopodio generalmente bajo-cónico. Frutos oblongo-ovados a obovados, conspicuamente aplanados dorsalmente, glabros a tomentosos; carpóforo 2-partido; costillas 5, las dorsales filiformes a alado delgada o suberosamente, las laterales anchamente con alas delgadas o suberosas; costillas de los 2 mericarpos separadas; vitas escasas a numerosas, adheridas al pericarpo o a la semilla; semilla frecuentemente sulcada por debajo de los intervalos, la cara aplanada o cóncava. Distribución Tiene una distribución Circumboreal, desde Alaska y Siberia al S. de México y el Mediterráneo. Taxonomía El género fue descrito por Carlos Linneo y publicado en Species Plantarum 1: 250–251. 1753.​ La especie tipo es: Angelica sylvestris L. Etimología Angelica: nombre genérico que deriva del latín para "angelical", en referencia a las propiedades medicinales de la planta, que se dice que ha sido revelado a un monje por un ángel que le dijo que era una cura para una plaga.​ Especies Según Catalogue of Life 21 de junio de 2013: Importancia económica y cultural Entre los sami de Laponia, la planta se utiliza para hacer un instrumento musical tradicional llamado fadno. Referencias
Angelica

Angelica (les angéliques) est un genre de plantes à fleurs de la famille des Apiaceae. Il comprend environ 70 espèces de grandes plantes herbacées vivaces. On le trouve dans l'hémisphère nord et en Nouvelle-Zélande. Les angéliques sont mellifères et certaines ont eu ou ont encore des usages médicinaux et alimentaires. Étymologie Le nom de genre Angelica, provient du latin « angelus » (ange), faisant allusion à de prétendues propriétés surnaturelles de différentes parties de la plante ou à une liqueur produite à partir de l’espèce cultivée (Angélique officinale ou Angelica archangelica). Cette plante étant autrefois utilisée pour ses propriétés abortives, donc de « faiseuse d'ange », son nom pourrait venir de là. Liste d’espèces Selon Catalogue of Life (21 juin 2013) : Flore de France Angelica archangelica L. - Angélique officinale Angelica heterocarpa J.Lloyd - Angélique à fruits variables, angélique des estuaires Angelica razulii Gouan - Angélique de Razouls Angelica sylvestris L. - Angélique des bois Angelica ×mixta Nyár. ex Todor - Angélique mixte Symbolique Calendrier républicain L'angélique voyait son nom attribué au 4e jour du mois de prairial du calendrier républicain français, généralement chaque 23 mai du calendrier grégorien. Notes et références Liens externes (en) Flora of China : Angelica (consulté le 21 juin 2013) (en) Flora of Pakistan : Angelica (consulté le 21 juin 2013) (en) Flora of Missouri : Angelica (consulté le 21 juin 2013) (en) BioLib : Angelica L. (en) Catalogue of Life : Angelica Distant, 1903 (consulté le 30 mars 2023) (en) GRIN : genre Angelica L. (+liste d'espèces contenant des synonymes) (consulté le 21 juin 2013) (fr + en) ITIS : Angelica L. (consulté le 21 juin 2013) (en) NCBI : Angelica (taxons inclus) (consulté le 21 juin 2013) (fr) Tela Botanica (France métro) : Angelica L. (consulté le 23 mars 2016) (en) Tropicos : Angelica L. (+ liste sous-taxons) (consulté le 21 juin 2013) Portail de la botanique
Anđelika

Anđelika (kravujac, kravojac, kravačac, trava svetoga duha, lat. Angelica), biljni rod iz porodice štitarki. Postoji preko 100 vrsta uglavnom sa sjeverne polutke. U Hrvatsoj rastu vrste ljekovita anđelika i šumska anđelika. To je dvogodišnje i trajno zeljasto bilje koje naraste preko dva metra visine. Listovi su veliki, rasperani na rubovima nazubljeni. Stabljike su okrugle, uspravne i šuplje, pri vrhu razgranate a pri dnu zadebljane. Žutobijeli cvjetovi su skupljeni u veliki štitac, a cvatu u srpnju i kolovozu. Plosnati plodovi imaju krila. Ljekovita anđelika poznata je po ljekovitosti. Skupljaju se list, korijen i sjeme, a njezini ljekovi nesmiju se davati trudnicama, dijabetičarima i dojiljama. Močvarna anđelika ne pripada ovom rodu, nego rodu Ostericum. Vrste Izvori
Angelica (botanica)

Angelica L., 1753 è un genere di piante della famiglia delle Apiacee. Descrizione Il genere comprende piante erbacee perenni o biennali, che possono raggiungere anche i 1,5/2m di altezza. Hanno in genere un portamento eretto con un fusto robusto, percorso da numerose scanalature e molto ramificato. Le foglie sono alterne, di colore verde, più chiaro nella pagina inferiore e portate su lunghi piccioli e provviste di un'ampia guaina. Tassonomia Il genere comprende oltre un centinaio di specie: Proprietà Secondo notizie pubblicate nel febbraio 2019 le foglie di Angelica keiskei, una specie diffusa in Giappone, contenendo un flavonoide, il 4,4′-dimethoxychalcone (DMC), avrebbero proprietà antiossidanti che allungherebbero la vita a molte specie animali, anche alle cellule umane, si tratta di ricerche preliminari che dovranno essere verificate e approfondite. Note Voci correlate Tassonomia delle Apiaceae Altri progetti Wikizionario contiene il lemma di dizionario «Angelica» Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Angelica Wikispecies contiene informazioni su Angelica Collegamenti esterni UVSC Herbarium - Angelica, su herbarium.uvsc.edu (archiviato dall'url originale il 28 settembre 2007).
Angelica (plant)

Engelwortel (Angelica) is een geslacht van kruidachtige, overblijvende kruiden uit de schermbloemenfamilie (Umbelliferae of Apiaceae). De planten komen voor in de gematigde en subpolaire gebieden van het noordelijk halfrond. De soorten worden doorgaans 1-2 m hoog. De bladeren zijn dubbelgeveerd en de bloemen wit of witgroen. In België en Nederland komen twee soorten in het wild voor: Grote engelwortel (Angelica archangelica) Gewone engelwortel (Angelica sylvestris) De twee soorten zijn gemakkelijk te onderscheiden door de grote groengele schermen van de grote engelwortel en de sterke muskusachtige geur die de bladeren bij kneuzing afgeven. Enkele andere soorten zijn: De Amerikaanse Angelica atropurpurea is minder vertakt en enigszins bleker van kleur dan de Europese soort en heeft een paarsgekleurde wortelstok. De schermen groenwitte bloemen bloeien van mei tot augustus. Angelica atropurpurea, die op vochtige plaatsen groeit, komt voor van Newfoundland tot Iowa. Zij werd door de kolonisten gevonden in Maine. Sommige Indianenstammen in Canada pleegden zelfmoord met een engelwortel met giftige wortels. Angelica atropurpurea werd door de Indianen gebruikt om hun handen mee in te smeren, aangezien de geur vissen en wild zou aantrekken. Zij heeft een vreemde, hoewel niet onaangename geur en een warme zoetige smaak. Angelica anomala en Angelica pubescens (Shishiudo) zijn afkomstig uit Japan. Angelica sinensis komt van nature voor in China. De wortel staat in het Chinees bekend als dong quai of danggui (Chinees: 当归; Hanyu Pinyin: dāngguī) en wordt algemeen gebruikt in de traditionele Chinese geneeskunst. Soorten Hybriden Angelica × mixta Nyár. ex Todor Externe links Angelica in de Flora of China Angelica in de Flora of Pakistan Angelica in de Flora of Missouri (en) Angelica in de NCBI Taxonomy Browser
Dzięgiel (roślina)

Dzięgiel, arcydzięgiel (Angelica L.) – rodzaj bylin z rodziny selerowatych. Należy do niego ok. 110–116 gatunków roślin. Występują głównie w chłodniejszych rejonach północnej półkuli, w całej Europie i Azji, a w Ameryce Północnej w Kalifornii. Poza tym pięć gatunków endemicznych rośnie na nowej Zelandii. Duże zróżnicowanie gatunkowe występuje w Chinach, w których rośnie 45 gatunków, z czego 32 to endemity. W Polsce występują dwa gatunki – dzięgiel leśny (A. silvestris) i dzięgiel litwor (A. archangelica). W szerokim ujęciu systematycznym rodzaju włączane są tu gatunki z rodzaju starodub Ostericum wraz z występującym w Polsce starodubem łąkowym (O. palustre ≡ A. palustris). Niektóre gatunki mają znaczenie użytkowe jako rośliny jadalne, lecznicze i ozdobne. Jadane jako warzywa są liście i ogonki liściowe dzięgla litwora, a łodygi tego gatunku są kandyzowane i stosowane jako dodatek do ciast. Roślina ta wykorzystywana jest także do aromatyzowania alkoholi. Uprawiane są jako rośliny ozdobne dzięgiel purpurowy A. atropurpurea i Angelica gigas, ozdobne z powodu ciemnofioletowych kwiatów. Dzięgiel chiński A. sinensis wykorzystywany jest w ziołolecznictwie. Morfologia Pokrój Rośliny dwuletnie i byliny osiągające do 3 m wysokości. Łodygi zwykle dęte, obłe na przekroju. Korzeń tęgi, stożkowaty lub walcowaty. Liście Blaszki 2- i 3-krotnie trójsieczne lub pierzasto złożone. Odcinki zwykle szerokie, jajowate. Ogonki z szeroką, często rozdętą, pochwiastą nasadą. Kwiaty Zebrane w baldachy złożone, których rozgałęzienia wsparte są licznymi pokrywami (rzadko pokryw brak lub nieliczne) i pokrywkami. Działki kielicha drobne lub okazałe, jajowate, zaostrzone i trwałe. Płatki korony po rozwinięciu białe lub różowe, lancetowate i zaostrzone lub jajowate, zaokrąglone lub wycięte na końcach. Pręciki w liczbie 5. Zalążnia dolna, dwukomorowa, w każdej z komór z pojedynczym zalążkiem. Słupki dwa o szyjkach dłuższych od niskiego, stożkowatego krążka miodnikowego. Owoce Rozłupnia rozpadająca się na dwie rozłupki, spłaszczone, eliptyczne lub czworoboczne, na powierzchni grzbietowej znajdują się trzy nitkowate żebra, podczas gdy boczne żebra są zwykle szerokie, oskrzydlając rozłupki. Systematyka Pozycja systematyczna Rodzaj z rodziny selerowatych (Apiaceae Lindl.), rzędu selerowców (Apiales Lindl.), kladu astrowych w obrębie okrytonasiennych. W obrębie rodziny należy do podrodziny Apioideae Seemann i plemienia Selineae. Klasyfikacja biologiczna rodzaju i jego relacja w stosunku do blisko spokrewnionych lub włączanych doń rodzajów (Archangelica, Coelopleurum, Czernaevia, Ostericum) jest niejasna i wciąż kontrowersyjna. W szerokim ujęciu rodzaje te są włączane do Angelica, przy czym Ostericum stanowi najwyraźniej grupę siostrzaną dla pozostałych. Wykaz gatunków Przypisy
Angelica (género)

Angelica L. é um género botânico composto por cerca de 50 espécies de ervas bianuais e perenes, pertencentes à família Apiaceae. São nativas das regiões temperadas e subárcticas do hemisfério norte, podendo alcançar locais tão a norte como a Islândia e a Lapónia. Crescem até cerca de 1–2 m de altura, possuindo grandes folhas bipinadas e grandes umbelas de flores brancas ou verde-esbranquiçadas. Sinonímia Espécies «Lista completa» Classificação do gênero Referências Ligações externas «PPP-Index» (em alemão) «USDA Plants Database» (em inglês) «UVSC Herbarium - Angelica» (em inglês) «Angelica: galeria de fotografias» (em inglês) «Botânica sistemática» (em inglês) «DiversityOfLife» (em inglês) «Plant Systematics» (em inglês) «Germplasm Resources Information Network (GRIN)» (em inglês)
Дудник

Ду́дник, или анге́лика (лат. Angélica) — род травянистых растений семейства Зонтичные (Apiaceae). Родиной растения считают север Евразии. В корнях многих видов содержатся кумарин и дубильные вещества. Некоторые виды используются как лекарственные растения, а также в кондитерской и ликёро-водочной промышленности. Ботаническое описание Двулетние или многолетние травянистые растения со стержневым корнем. Стебель дудчатый, 30—90 см длиной. Некоторые экземпляры до 2,5 м. Листья дважды или трижды перисто-рассечённые. Цветки мелкие белые, зеленовато-жёлтые или розоватые, собраны в сложные зонтики, лепестки ланцетовидные или эллиптические. Плоды сплюснутые со спинки, с крыловидными краевыми рёбрами, ширококрылые. Распространение и экология Представители рода произрастают в Северном полушарии и Новой Зеландии. Растения предпочитают луга, редколесья, поляны, опушки лесов. Этимология Angelica — родовое научное название — происходит от латинского слова angelus («ангел», «божий вестник»): на лекарственные свойства растения, по преданию, указал ангел. Классификация Таксономия Род Дудник входит в семейство Зонтичные (Apiaceae) порядка Зонтикоцветные (Apiales). Кладограмма в соответствии с Системой APG IV: Синонимы В синонимику рода, по данным сайта WFO, входят следующие названия: Agathorhiza Raf. Archangelica Wolf Callisace Fisch. ex Hoffm. Coelopleurum Ledeb. Porphyroscias Miq. Razulia Raf. Sphenosciadium A.Gray Сайт GRIN дополнительно выделяет следующие синонимы. Angelocarpa Rupr. Angelophyllum Rupr. Epikeros Raf. Gomphopetalum Turcz. Physolophium Turcz. Melanosciadium H.Boissieu Czernaevia Turcz. ex Ledeb. Виды По данным сайта WFO на декабрь 2022 года, род насчитывает 123 вида, в том числе: Примечания Литература Ангелика // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Ангеликовый корень // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Ангеликовое масло // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Дягиль // Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона. — 2-е изд., вновь перераб. и значит. доп. — Т. 1—2. — СПб., 1907—1909. Дягиль — статья из Большой советской энциклопедии. Дудник // Биологический энциклопедический словарь (рус.). Дудник в Энциклопедическом словаре лекарственных растений на сайте Санкт-Петербургской химико-фармацевтической академии (Дата обращения: 11 июля 2009)
Анђелике

Анђелике (лат. Angelica) је род скривеносеменица из породице штитоноша (Apiaceae), који броји око 110 врста високих двогодишњих или вишегодишљих биљака. Распрострањен је у умереним и субполарним пределима Северне Хемисфере. Биљке су високе до 2m, са крупним листовима и белим или зеленобелим цветовима. Поједине биљке овог рода се користе као лековите. Списак врста Род Angelica: Референце Спољашње везе UVSC Herbarium - Angelica
Kvannesläktet

Kvannesläktet eller kvannar (Angelica) är ett växtsläkte i familjen flockblommiga växter (Apiaceae). De flesta arterna förekommer på norra halvklotet och på Nya Zeeland. Kvannarna är två- eller fleråriga örter och blir mellan en och två meter höga. Blomflockarna är stora och blommorna är röda, vita eller grönvita. Kvannesläktets blomflockar har antingen snart avfallande allmänt svepe eller så saknar de helt svepe. Fodrets tänder är knappt märkbara. Kronbladen avlångt lansettlika och spetsade. Delfrukterna är ovala, platta, med upphöjda, vassa åsar och oljegömmen. De vanligaste arterna i Sverige är strätta (A. sylvestris), som kan bli mer än två meter hög och fjällkvanne (A. archangelica subsp. archangelica), som är en underart till kvanne (A. archangelica). Samerna använder kvanne för att tillverka det traditionella musikinstrumentet fadno. Arter Släktet Angelica har ett hundratal accepterade arter. För en lista över samtliga arter, se länkar i faktarutan. Källor Kvanne i Nordisk familjebok (andra upplagan, 1911) Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Angelica. Wikispecies har information om Angelica. Den virtuella floran - Kvannar Flora of Paksitan - Angelica
Дягель

Дя́гель, або Ду́дник, або Дя́гиль, або Дя́гіль, або Анґелі́ка (лат. Angélica) — рід трав'янистих рослин родини окружкові (Apiaceae). Поширення Росте в Євразії й Північній Америці. Походження назви У латинській мові має назву angelicus, а, um , що означає ангельський; у грецькій має 2 назви — грец. angelos — ангел, вісник; грец. archaios — ранній, старший — за іменем архангела Рафаїла, який ознайомив людей з лікарськими властивостями рослин; у середні віки дягель застосовувався проти чуми). Опис Це висока багаторічна або дворічна трава. Корінь часто товстий, конічний або циліндричний. Листки розділені (1–4-перисті або 1–3-трійчасто-перисті). Суцвіття — складні зонтики, кінцеві та бічні; приквітків багато чи кілька, рідко відсутні. Пелюстки білі, рідше рожеві або темно-пурпурові, від яйцеподібних до зворотно-яйцеподібних. Плід — схизокарпій — еліптичний, довгастий до майже квадратного. Використання Корені і плоди використовуються в кулінарії і для медичних потреб. Види Рід нараховує понад 100 видів (див. Список видів роду дягель). Деякі з них: Дягель лікарський (Angelica archangelica L.; Archangelica officinalis (Moench.) Hoffm.), Дягель лісовий (Angelica sylvestris). Збір Як сировину використовують кореневища з коренями або корені та листя. Підземні органи заготовляють восени (з рослин першого року життя), після того як зів’яне листя, або рано навесні (з рослин другого року життя). Викопане коріння обтрушують від землі, миють ( у холодній воді, щоб запобігти втраті речовин), звільняють від залишків стебел і сушать під накриттям на вільному повітрі, на горищі або в сушарках (температура 30–35 °С.) Примітки Джерела Дудник [Архівовано 10 березня 2016 у Wayback Machine.] // Фармацевтична енциклопедія Посилання Angelica на сайті «Germplasm Resources Information Network» (GRIN) [Архівовано 10 січня 2017 у Wayback Machine.] (англ.) http://www.tropicos.org/Name/40014556 [Архівовано 10 січня 2017 у Wayback Machine.]