NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Coco (řeka)

Coco (španělsky Río Coco) (v minulosti známá pod názvem Río Segovia) je nejdelší středoamerická řeka. Protéká Hondurasem (departement Choluteca) a Nikaraguou (horní tok protéká departementy Nueva Segovia, Madriz a Jinotega). Celý střední a dolní tok řeky tvoří státní hranici mezi oběma zeměmi. Je 750 km dlouhá. Povodí má rozlohu 25 400 km². Průběh toku Pramení na jihu Hondurasu u městečka San Marcos de Colón. Lidské osídlení podél toku je nerovnoměrné. Zatímco na horním toku je krajina hustě zalidněna a ekonomicky využívána, dolní tok řeky prochází tropickým deštným lesem bez významnějšího lidského osídlení. Při ústí řeky do Karibského moře se vyskytují bažiny a mangrovové porosty. Poznámky Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Río Coco na Wikimedia Commons
Río Coco

Der ca. 775 km lange Río Coco, früher auch als Rio Segovia bekannt, ist der längste Fluss in Mittelamerika. Verlauf Der Río Coco entsteht aus dem Zusammenfluss von Río Coman (Honduras) und Río Tapacalí (Nicaragua) etwa 10 km östlich des Ortes San Marcos de Colón in Nicaragua und verläuft in seinem Oberlauf durch Nicaragua, wobei er hier die Grenze zwischen den Departamentos Nueva Segovia und Jinotega bildet. Im Mittel- und Unterlauf bildet er die Grenze zwischen Nicaragua und Honduras. Schließlich mündet er am Cabo Gracias a Dios in die Karibische See. Schiffbarkeit Der Río Coco ist über weite Strecken für motorisierte Langboote schiffbar. Für die entlang seiner Ufer lebenden Miskito-Indianer, in deren Sprache der Fluss Wanki heißt, ist er der wichtigste Verkehrsweg. Nebenflüsse Der Fluss fließt durch eher regenarme Gebiete und hat trotz seiner Länge nur wenige Nebenflüsse – zwei davon sind der Río Mucuelizo und der Río Bocay. Orte Am Fluss gibt es kaum größere Orte und keine Städte. Weblinks Río Coco – Video
Coco River

The Coco river (Spanish: Río Coco, Miskito: Wangki, formerly known as the Río Segovia, Cape River, or Yara River) is a river located on the border of northern Nicaragua and southern Honduras. It is the longest river that runs entirely within the Central American Isthmus with a total length of 841 km (523 mi). The river originates in the Somoto Canyon National Monument, near where the Pan American Highway crosses into Nicaragua, and flows through low mountainous terrain 841 kilometres (523 mi) into the Caribbean Sea at Cabo Gracias a Dios; the middle and lower reaches form the Honduras-Nicaragua border. On September 7, 2007, major international news wires reported that the Río Coco was over 11 metres (36 ft) above normal stage, two days after Category 5 Hurricane Felix made landfall. Location See also Honduras–Nicaragua border List of rivers of the Americas References
Río Coco

Le Río Coco est le plus long fleuve d'Amérique centrale (son cours s'écoule en totalité sur le territoire centre-américain). Géographie Il prend sa source près de San Marcos de Colón au Honduras. Long de 680 km, il est formé par la confluence des ríos Comalí et Tapacalí. Il constitue la frontière entre le Honduras au nord et le Nicaragua au sud dans son cours moyen et inférieur, et se jette par un petit delta dans la mer des Caraïbes au Cabo Gracias a Dios. Son bassin couvre une superficie de 24 767 km2. Ses principaux affluents sont le río Waspuk et le río Bocay. Il est également connu sous le nom de río Segovia, ou encore de río Wanki en dialecte miskito. Voir aussi Notes et références Liens externes Portail des lacs et cours d'eau Portail du Nicaragua Portail du Honduras
Coco (Honduras i Nikaragva)

Coco (Mískito: Wangki; špa. Río Coco, prije poznata kao Río Segovia, Cape ili Yara) je rijeka koja se nalazi na granici sjeverne Nikaragve i južnog Hondurasa. To je najduža rijeka koja u cijelosti teče unutar Srednjoameričkog prevlake, ukupne duljine (sa izvorišnim tokovima) 841 km. Tok rijeke Rijeka nastaje sutokom rijeka Tapacali i Camali na ulazu u Nacionalni spomenik kanjon Somoto, blizu mjesta gdje Panamerička autocesta prelazi u Nikaragvu, i teče kroz niski planinski teren do ušća u Karipsko more kod Cabo Gracias a Dios; srednji i donji tok tvore Honduraško-nikaragvansku granicu. Povijest Dana 7. rujna 2007., glavne međunarodne novinske kuće izvijestile su da je Río Coco bio visok preko 11 metara iznad normalne razine, dva dana nakon što je uragan 5. kategorije Felix stigao do kopna. Izvori Vanjske poveznice
Río Coco

Il Río Coco è il più lungo fiume dell'America centrale (il suo corso si snoda completamente in territorio centro-americano). Geografia Nasce presso San Marcos de Colón in Honduras. Lungo 680 km, è formato dalla confluenza dei fiumi Comalí e Tapacalí. Costituisce la frontiera tra l'Honduras a nord e il Nicaragua a sud in corrispondenza del suo corso medio e inferiore, e si getta attraverso un piccolo delta nel mar dei Caraibi presso Cabo Gracias a Dios. Il suo bacino copre una superficie di 24.767 km². Suoi principali affluenti sono il Río Waspuk e il Río Bocay. È noto anche come Río Segovia o, in dialetto miskito, come Río Wanki. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Río Coco Collegamenti esterni Coco (fiume), su sapere.it, De Agostini. (EN) Coco River, su Enciclopedia Britannica, Encyclopædia Britannica, Inc.
Coco (rivier)

De Cocorivier (Spaans: Río Coco), voorheen Río Segovia geheten, is een rivier in zuidelijk Honduras en Noord-Nicaragua. De Miskito-indianen die langs de rivier wonen gebruiken ook de benamingen Wanki en Wanks. De rivier ontspringt nabij San Marcos de Colón in Honduras en mondt na 750 kilometer bij Kaap Gracias a Dios in de Caribische Zee uit. Het oostelijk deel van de rivier vormt de grens tussen Honduras en Nicaragua.
Coco (rzeka)

Coco (hiszp. Río Coco; dawniej Río Segovia) – rzeka w Ameryce Środkowej o długości 750 km. Jej źródła znajdują się na terytorium Hondurasu, ale większość jej górnego biegu znajduje się na terytorium Nikaragui. Dalej, około dwie trzecie biegu rzeki stanowi granicę między Hondurasem a Nikaraguą. Coco uchodzi do Morza Karaibskiego, tworząc wysunięty w głąb morza przylądek Cabo Gracias a Dios. Obszar nad rzeką Coco jest słabo zaludiony. Ważniejsze miejscowości nad rzeką: Wiwilí, Ocotal (Nikaragua), Auasbila (Honduras), Leimus, Wasparn, Bilwaskarma (wszystkie w Nikaragui).
Коко (река)

Ко́ко (исп. Río Coco также известна как исп. Río Segovia) — река в Центральной Америке, в Гондурасе и Никарагуа. Большая часть реки является пограничной. Площадь водосборного бассейна — 24867 км², из них в никарагуанской части — 8 972,17 км². Река имеет протяжённость 680 км и впадает в Карибское море, на мысу Кабо-Грасьяс-а-Дьос. Местные индейцы, живущие вдоль реки, называют её Ванки или Ванкс («Wanki»). Это самая длинная река, протекающая в пределах центрально-американского перешейка. Река начинается к западу от города Сомото при слиянии рек Тапакали и Комали. Основные притоки — Бокай, Эстели, Пантасма. В долине реки имеются горячие минеральные источники. События 7 сентября 2007 года крупные международные новостные каналы сообщали, что река Коко находится на 11 метров выше нормального уровня, через два дня после этого ураган Феликс (категории 5) обрушился на побережье. Ссылки Coco River (англ.). www.britannica.com. Дата обращения: 22 февраля 2019. — Britannica Online Encyclopedia Примечания
Коко (река)

Коко (шп. Río Coco раније Сеговија) је река у Централној Америци. Извире у јужном Хондурасу код места Сан Марко де Конон у департману Чолутека, тече 780 км и улива се у Карипско море код рта Грасијас а Диос. Површина слива износи 24.767 км². Пловна је само 225 км у доњем току. Године 1961. њен средњи и доњи ток проглашени су међународном границом између Хондураса и Никарагве. Референце
Río Coco

Río Coco är en 680 kilometer lång flod i Centralamerika. Den börjar i Somoto, Nicaragua, nära gränsen till Honduras, och flyter ut i Karibiska havet vid Cabo Gracias a Dios, på gränsen mellan Nicaragua och Honduras. Río Cocos avrinningsområdet är 24 345 km2, varav 19 969 km2 i Nicaragua och resten i Honduras. Vattenflödet i floden varierar stort beroende på om det är torr eller regnperiod. Río Coco bildas där floderna Río Comalí och Río Tapacalí möts, den förra ankommen från Honduras i väster och den senare söderifrån från det vackra San José de Cusmapa, Nicaragua. Floden flyter därefter igenom Somotokanjonen, som är den största kanjonen i Nicaragua och en populär turistattraktion. Efter sin födelse i Somoto flyter floden igenom de nicaraguanska kommunerna Totogalpa, Macuelizo, Ocotal, Mozonte, Ciudad Antigua, Telpaneca, San Juan de Río Coco, San Sebastián de Yalí, Quilalí, Santa María de Pantasma, Wiwilí de Nueva Segovia och Wiwilí de Jinotega. Därefter utgör Río Coco gränsflod mellan Honduras och Nicaragua tills den flyter ut i Karibiska havet vid Cabo Gracias a Dios. Broar Trots sin långa längd finns det endast broar över floden på fyra ställen. Närmast källan, där floden ännu inte är så stor, finns det en liten bro vid El Naranjo, strax sydväst om Hermanos Martínez. Den bron förbinder de nordvästra delarna av Somoto med resten av kommunen. Precis söder om Ocotal finns det en bro för den stora landsvägen som förbinder departementet Nueva Segovia med övriga Nicaragua. I Telpaneca blev den gamla bron blev regelbundet översvämmad under regntiden, men 2016 byggdes det en ny bro, som då var den största i norra Nicaragua. Längre ner längs floden invigdes år 2022 en 313 meter lång bro mellan Wiwilí de Nueva Segovia och Wiwilí de Jinotega. Externa länkar 852noe, Buss passerar en översvämmad Río Coco vid Telpaneca, 2010. (video) Referenser
Guanaja

Guanaja és una de les tres illes hondurenyes que conformen l'arxipèlag i departament d'Islas de la Bahía, al mar Carib. Història L'illa de Guanaja fou descoberta per Cristòfor Colom el 30 de juliol de 1502, en el decurs del seu quart i darrer viatge a Amèrica. Colom va arribar a la platja "Soldado" al costat nord de l'illa. A partir del segle xviii població procedent de les illes Caiman s'assentaren a les illes de la Bahía, cosa que explica la difusió de l'anglès. A finals d'octubre de 1998 l'illa es va veure afectada per l'huracà Mitch. Geografia Guanaja té una llargada de 17 km i una amplada màxima de 7 km. L'illa està situada aproximadament a uns 70 km de la costa d'Hondures, i a 12 km a l'est de Roatán, la més gran del departament. Un dels cais de Guanaja s'anomena Guanaja o Bonacca, o simplement El Cayo. La població de l'illa és d'uns 10.000 habitants i tots es troben agrupats en un sol municipi. Economia L'economia està basada en la pesca i principalment en els ingressos per turisme. Envoltada per un escull de coral, l'illa té belles platges de sorra blanca i aigües color turquesa i atrau els amants al busseig. Referències Enllaços externs Guia de Guanaja
Guanaja

Guanaja ist eine Insel der Islas de la Bahía in der Karibik. Sie liegt etwa 100 km vor der Küste von Honduras, westlich liegt die Nachbarinsel Roatán. Guanaja vorgelagert sind mehrere kleine, auf einem Korallenriff liegende Cays. Auf dem Cay Bonacca wohnt mehr als die Hälfte der Einwohner von Guanaja. Das Eiland ist ungefähr 20 km lang und die höchste Erhebung 400 m hoch. Nach der Volkszählung von 2001 hatte die Insel 4.535 Einwohner. Verkehr Auf der Insel gab es lange Zeit keine Straßen, Boote waren die wichtigsten Verkehrsmittel. Seit einigen Jahren gibt es eine Straße von Savannah Bight über Mitch nach Mangrove Bight. Sie liegt im östlichen Teil der Insel. Der Großteil des Verkehrs wird jedoch nach wie vor per Schiff abgewickelt. Der Flughafen Guanaja verbindet die Insel mit anderen Teilen von Honduras. Geschichte Die Insel wurde urspürnglich von den Paya bewohnt, die heute als ausgestorben gelten. Die Insel wurde von Christoph Kolumbus am 30. Juli 1502 während seiner vierten Reise betreten. Der Seefahrer ging an Soldadao Beach auf der Inselnordseite an Land. Er nannte die Insel Isla de Pinos. In den 1520er Jahren wurde auf der Nordseite der Insel die ersten spanischen Siedlungen angelegt. Seit den 1560er Jahren wurden Englische Piraten zu einer Plage. Sie nutzten die Bay Islands, um Proviant aufzunehmen. 1650 siedelten die Spanier die gesamte Bevölkerung um. Auf der Insel leben vor allem Nachfahren der seit 1838 eingewanderten, englischsprachigen Kreolen von den Kaimaninseln (negros ingleses). 1998 wurde die Insel durch den Hurrikan Mitch stark in Mitleidenschaft gezogen. Tourismus Taucher lieben die große Korallenvielfalt rund um Guanaja. Das kristallklare warme Wasser und spektakuläre, farbige, Wände, kleine Canyons und Höhlen ergänzen das Taucherlebnis. Man kann regelmäßig große Barsche, Muränen, Schildkröten, Rochen und in den Frühlingsmonaten hin und wieder einen Walhai beobachten. Weblinks Einzelnachweise
Guanaja

Guanaja est l'une des îles, la seconde en superficie avec 50 km2 et la plus orientale, du département des Islas de la Bahía, au Honduras, située dans la mer des Caraïbes. Longue de 17 km et d'une largeur maximale de 7 km, elle se trouve à environ 70 km de la côte nord du Honduras et 12 km à l'est de Roatán, la plus grande île de ce département. La majorité des 10 000 îliens vit dans le chef-lieu, Bonacca, qui concentre également l'activité commerciale, situé sur la face sud-est, non pas sur le sol de l'île mais sur une paire de récifs coralliens. Les deux autres communes importantes sont Mangrove Bight et Savannah Bight, sises dans la partie nord. Histoire Guanaja est découverte le 30 juillet 1502 par Christophe Colomb, lors de son 4e et dernier voyage (1502-1504) et il débarque sur la plage de Soldadao, sur la côte nord. En raison de la présence de résineux, il la baptise Isla de los pinos (l'île des pins). Au XVIIIe siècle, l'île est habitée, entre autres, par des sujets britanniques, ce qui explique la diffusion de l'anglais. Dans la nuit du 26 au 27 octobre 1998, l'ouragan Mitch frappe Guanaja et, inexplicablement, au lieu de continuer son cheminement, il stationne 39 heures sur l'île. Les habitants mesurent l'étendue des dégâts le matin du 29 octobre 1998. Le téléphone et l'électricité sont inexistants, une partie de Bonacca, construite sur pilotis, est détruite et 90 % des bâtiments et habitations des 2 autres agglomérations sont gravement endommagés. La nature paie également un lourd tribut, est complètement défigurée et une vision apocalyptique, telle celle après une attaque aux produits défoliants, s'offre aux insulaires. Depuis ce désastre, la végétation a repris ses droits et a retrouvé en partie son aspect d'origine. Économie L'économie de Guanaja est fondée sur la pêche et essentiellement sur les revenus du tourisme. Ceinte par un récif corallien, l'île possède de belles plages de sable blanc aux eaux turquoise et elle attire tout particulièrement les amateurs de plongée sous-marine. Transport Avec une seule route reliant Mangrove Bight et Savannah Bight, l'essentiel des déplacements s'effectue par bateau. Ainsi, un canal, à hauteur de Bonacca, coupe l'île de part et d'autre et permet un accès plus rapide entre le chef-lieu et les endroits situés dans la partie nord. À partir de La Ceiba, Guanaja est desservie par une ligne aérienne. Sources et références André-Marcel d'Ans : Écologie politique d'un désastre : Le Honduras après l'ouragan Mitch, Éditions Karthala, 2005 - (ISBN 2-84586-657-7) (es) Guanaja, sur le site laprensahn.com, consulté le 2 avril 2008 Liens externes Portail du Honduras Portail des îles Portail de l’océan Atlantique
Guanaja

Guanaja is een eiland en gemeente (gemeentecode 1102) dat hoort bij de drie Baai-eilanden (Roatán, Utila en Guanaja) voor de kust van Honduras. Er zijn geen wegen op het eiland, bewoners verplaatsen zich per boot. Christoffel Columbus ontdekte het eiland in 1502 en noemde het Isla de Pinos. Het eiland is ongeveer 20 kilometer lang en het hoogste punt is 400 meter hoog. Bevolking De bevolking is als volgt verdeeld: Dorpen De gemeente bestaat uit vier dorpen (aldea), waarvan het grootste qua inwoneraantal: Guanaja (code 110201).
Guanaja

Guanaja – wyspa w archipelagu Wysp Bahia, należąca do Hondurasu. Leży 70 km na północ od stałego lądu i 12 km na wschód od wyspy Roatan. Ośrodek administracyjny i główna miejscowość nosi tę samą nazwę co wyspa: Guanaja. Pozostałe miejscowości to Mangrove Bight i Savannah Bight. Główne źródła dochodu mieszkańców to rybołówstwo i obsługa ruchu turystycznego. Przemysł turystyczny nastawiony jest na obsługę amatorów nurkowania. Wyspa została odkryta przez Krzysztofa Kolumba w 1502. Była miejscem osadnictwa zarówno hiszpańskiego, jak i w późniejszym okresie angielskojęzycznych osadników z Kajmanów, co tłumaczy wymieszanie się tych języków i powstanie lokalnego języka kreolskiego. W 1998 wyspa doznała zniszczeń spowodowanych huraganem Mitch, szczególnie ucierpiało Mangrove Bight, gdzie zniszczeniu uległa większość zabudowań. Domy odbudowano, jednakże nie jest możliwe szybkie odtworzenie lasów mangrowych, także zniszczonych huraganem, które stanowiły jedną z tutejszych atrakcji turystycznych. Na wyspie w zasadzie nie istnieje transport lądowy, zarejestrowane są 3 samochody osobowe, a jedyna droga łączy Mangrove Bight z Savannah Bight. Guanaję z północy na południe przecina kanał, skracający podróż morską między jej miejscowościami. Na wyspie znajduje się port lotniczy Guanaja.
Santa Ana de Francisco Morazán

Santa Ana es un municipio del departamento de Francisco Morazán en la República de Honduras. Toponimia Santa Ana de Hula significa “Abundancia de Hule”.​ Su nombre actual proviene de Ana (madre de María), santa de la Iglesia católica. Límites Está situado al oeste del Cerro de Hula, a 24 km de la capital. Y cuenta con el proyecto del parque eólico Cerro de Hula. Historia En el recuento de la población de 1791 era un pueblo del Curato de Ojojona. En la División Política Territorial de 1889 era uno de los municipios del Distrito de Sabanagrande. El lugar del accidente del Vuelo 731 de Central American Airways es El Espino, Jurisdicción de Santa Ana.​ El lugar del accidente del vuelo 414 de TAN-SAHSA Población De acuerdo a las proyecciones del último censo de población del Instituto Nacional de Estadísticas de Honduras (INE), se estima que para 2023 hay 18,324 personas; 49,97 % son mujeres y 50,03 % hombres, en este municipio de Honduras.​ Turismo El parque ecoturístico "Los Encuentros" Parque Eólico Ubicado en el cerro de Hula. Cuevas de Ayasta Sitio arqueológico con símbolos y figuras prehispánicas en las paredes de las cuevas. Cueva de la Peña Situada en el centro del pueblo, se dice que servía de altar al pueblo indígena. "Cueva Ventana del Diablo" Con leyendas acerca de la presencia del diablo en ella. "Laguna del Pescado" "La Cruz de Chatarra" División Política Aldeas: 6 (2013) Caseríos: 60 (2013)​ Referencias
Santa Ana (Francisco Morazán)

Santa Ana est une municipalité du Honduras, située dans le département de Francisco Morazán. Elle est fondée en 1889. La municipalité de Santa Ana comprend 6 villages et 56 hameaux. Source de la traduction (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Santa Ana, Francisco Morazán » (voir la liste des auteurs). Portail du Honduras
Santa Ana (Francisco Morazán)

Santa Ana (uit het Spaans: "Sint-Anna") is een gemeente (gemeentecode 0822) in het departement Francisco Morazán in Honduras. Het dorp wordt ook Santa Ana de Hule genoemd. Hule is in het Nahuatl het woord voor rubber, dat veel in de streek voorkomt. Het dorp ligt ten westen van een berg die ook Hule heet. Het ligt ten noorden van Sabanagrande, op 24 km van Tegucigalpa. Bevolking De bevolking is als volgt verdeeld: Dorpen De gemeente bestaat uit zes dorpen (aldea), waarvan het grootste qua inwoneraantal: La Bodega (code 082204).
Santa Ana (Honduras)

Santa Ana – gmina (municipio) w południowym Hondurasie, w departamencie Francisco Morazán. W 2010 roku zamieszkana była przez około 10,8 tys. mieszkańców. Siedzibą administracyjną jest miejscowość Santa Ana. Położenie Gmina położona jest w południowej części departamentu. Graniczy z gminami: Dystrykt Centralny od północy, Sabanagrande od południa, San Buenaventura od wschodu, Ojojona od zachodu. Miejscowości Według Narodowego Instytutu Statystycznego Hondurasu na terenie gminy położone były następujące miejscowości: Santa Ana Cicatacare El Limón La Bodega Nueva Arcadia San Isidro de Hisopo Przypisy
Santa Ana (kommun i Honduras, Departamento de Francisco Morazán, lat 13,94, long -87,21)

Santa Ana är en kommun i Honduras. Den ligger i departementet Departamento de Francisco Morazán, i den sydvästra delen av landet, 16 km söder om huvudstaden Tegucigalpa. Antalet invånare är 8 549. Arean är 66 kvadratkilometer. Terrängen i Santa Ana är huvudsakligen kuperad, men den allra närmaste omgivningen är platt. Kommentarer Källor
St. Peter the Apostle Cathedral, San Pedro Sula

The Metropolitan Cathedral of St. Peter the Apostle, commonly called the San Pedro Sula Cathedral, is a Roman Catholic church in San Pedro Sula, Honduras. Location The cathedral is located on a block along 1 Calle in San Pedro Sula, situated between 2 Avenida SO and 3 Avenida SO, with its rear on 2 Calle SO. Next to it is a public park called Parque Central. History The cathedral was built in 1949. It was designed in the Mission Revival architectural style by architect José Francisco Zalazar. It is named for Saint Peter. It is one of the main cathedrals in Honduras, where most of the population is Roman Catholic. In 2023 it was elevated to Metropolitan see as Pope Francis created the Ecclesiastical Province of San Pedro Sula, transforming the Diocese into a Metropolitan see of the new Archdiocese of San Pedro Sula According to Lonely Planet, it features "high, pale-yellow walls and pillars, and an even higher central cupola." It is decorated with hand-carved wooden statues and religious paintings of Saints. See also List of cathedrals in Honduras References