NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Islas de la Bahía (departement)

Islas de la Bahía (vertaling: "Baai-eilanden") is een departement van Honduras. Het komt voor het grootste deel overeen met de eilandengroep Islas de la Bahía, maar niet helemaal. Er zijn enkele andere eilanden die niet tot de eilandengroep gerekend worden, maar wel tot het departement. De hoofdstad is Coxen Hole, gelegen op het eiland Roatán. Op de eilanden wordt over het algemeen Engels gesproken. De eilanden worden in het gebied zelf aangeduid in het Engels als Bay Islands of in het Spaans als Islas de la Bahía. Het departement wordt officieel echter met de Spaanse naam aangeduid. Het departement wordt gevormd door de volgende eilandengroepen: De Islas de la Bahía: Roatán, Guanaja, Utila, en vele kleine satellieteilandjes De Cayos Cochinos, ten zuiden van de Islas de la Bahía De Islas del Cisne, ongeveer 120 km naar het noorden Het departement bestrijkt een oppervlakte van 236 km² en is daarmee het kleinste departement van Honduras. Islas de la Bahía heeft 67.704 inwoners (2016). Gemeenten Islas de la Bahía is ingedeeld in vier gemeenten: Guanaja José Santos Guardiola Roatán, met de hoofdplaats Coxen Hole Utila
Islas de la Bahía

Islas de la Bahía (ang. Bay Islands) – archipelag będący jednym z 18 departamentów Hondurasu. Łączna powierzchnia wysp wynosi 250 km², natomiast populacja całego archipelagu wynosi około 71 500 (dane z 2013). Stolicą prowincji jest Roatán (ang. Coxen Hole), główne miasto wyspy o tej samej nazwie. Archipelag został odkryty dla Europejczyków przez Krzysztofa Kolumba w jego czwartym i ostatnim rejsie do Ameryki 30 lipca 1502. Geografia W skład archipelagu wchodzi osiem głównych wysp: trzy duże wyspy: Roatán, Guanaja, Útila trzy mniejsze: Barbaretta, Morat, Santa Helena oraz grupa dwóch wysp pod nazwą Cayos Cochinos (Menor i Grande). Dodatkowo archipelag zawiera 53 małe wysepki. Wszystkie wyspy leżą od 15 do 60 km na północ od wybrzeży Hondurasu na Morzu Karaibskim na wschód od Zatoki Honduraskiej, są wyraźnie widoczne z górzystego lądu. Archipelag jest podawany za departament Hondurasu od 1872 roku. Największa wyspa Roatán (16°23'N, 86°24'W) jest długości około 48 km i szerokości od około 1,6 do 4,8 km. Wyspa składa się z dwóch gmin José Santos Guardiola i Roatán (ang. Coxen Hole), mieści się tu Port lotniczy Juan Manuel Gálvez Guajana (16°24'N, 85°54'W) leży 12 km na wschód wyspy Roatán w odległości 70 km od północnych wybrzeży Hondurasu, ma około 16 km długości i około 9 km szerokości. Wyspa Utila (16°05'N, 86°55'W) będąca najmniejszą z głównych wysp archipelagu ma 14 km długości około 8-9 km szerokości. Ze wszystkich wysp jest najbliżej lądu. Znajduje się około 18 km od portu w La Ceiba (Honduras). Wyspa Santa Helena jest przedłużeniem wyspy Roatán, oddzielają je bagna namorzynowe i sztuczny kanał. Przypisy
Ilhas da Baía

Ilhas da Baía (em castelhano: Islas de la Bahía) é um departamento de Honduras. Compreende as ilhas localizadas no Golfo de Honduras e as Ilhas Santanilla, mais distantes. As maiores ilhas do golfo de Honduras são Roatán, Guanaja, Útila e Barbareta. A ilhas são compostas dos distritos de Guanaja, Útila, Roatán e José Santos Guardiola. História Invasões sucessivas As Ilhas da Baía foram descobertas em 1502 por Cristóvão Colombo em sua quarta viagem e com a conquista os espanhóis transformaram todos os nativos americanos em escravos. Ao longo de sua história, as ilhas, mas especialmente Guanaja, foram usadas por piratas ingleses, franceses e holandeses como base de operações. Além dos célebres Henry Morgan e Coxen, também esteve nas ilhas John Morris, entre outros corsários. Dessa época ficou o nome da capital do departamento, Coxen Hole, e o crioulo de base inglesa falado pelos garifunas. Inglaterra, Espanha e as Províncias Unidas dos Países Baixos fizeram sucessivas ocupações na ilhas até que a Grã-Bretanha reiterou seu domínio em 1643. Em 1780 a Espanha ocupou novamente as ilhas novamente por um mês, embora elas já fossem uma colônia britânica e fizessem parte da Jamaica, que era a sede colonial inglesa no Caribe. Em 1860, os britânicos se retiraram e reconheceram a soberania de Honduras, que foi oficialmente adquirida em 14 de marco de 1872. Desastres naturais Em 1998, toda região caribenha de Honduras foi atingida pelo furacão Mitch, que causou enorme devastação. Duzentas mil pessoas foram afetadas pelas enchentes, vinte mil das quais tiveram que deixar suas casas para viver temporariamente em tendas. Tal fenômeno climático é sazonal e acontece em intervalos imprevisíveis, fragilizando muitas nações da região. Notas Referências
Ислас-де-ла-Баия

И́слас-де-ла-Баи́я (исп. Islas de la Bahía, англ. Bay Islands) — один из 18 департаментов Гондураса, состоящий из одноимённой островной группы и ряда других островов в Карибском море. Административным центром является город Коксен-Хоул (Coxen Hole) на острове Роатан. География Департамент включает три группы островов: Ислас-де-ла-Баия — с главными островами У́тила, Роатан, Гуанаха и многочисленными мелкими островками Острова Кочинос — к югу, между первыми и континентом Острова Сисне — в 120 км к северо-востоку История Острова Ислас-де-ла-Баия были впервые открыты Христофором Колумбом во время его четвёртого путешествия в Америку в 1502 году. После более чем векового периода, когда власть над островами переходила от Великобритании к Испании, затем к Нидерландам, в 1643 году они надолго перешли под британский контроль. Они были отдельным коронным владением, зависимым от Ямайки. Лишь в 1860 году Британская империя признала за Гондурасом права на эти острова и передала их ему. Официально острова были включены в состав Гондураса 14 марта 1872 года. Население Площадь департамента равна 261 км². Население, по оценке 2011 года, составляло 50 400 человек. Коренное население острова говорит на уэка — англо-гондурасском креольском языке (Bay Islands Creole), представляющем собой диалект западнокарибского креольского языка, родственный ямайскому креольскому языку. Муниципалитеты Департамент Ислас-де-ла-Баия разделён на четыре муниципалитета (municipalidades): Туризм Острова покрыты великолепными пляжами и окружены коралловыми рифами. Примечания Литература Бая // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. Ссылки Roatan, Honduras Diving Live aboard Suba Dive Vacations, Roatan Honduras
Bahíaöarna

Bahíaöarna (spanska: Islas de la Bahía) är en honduransk ögrupp i Karibiska havet. De är sedan 1872 ett av Honduras departement Departamento de Islas de la Bahía. Det ligger i den norra delen av landet, 260 km norr om huvudstaden Tegucigalpa. Bahíaöarna som är uppbyggda av kalksten och mycket fruktbara upptäcktes av Columbus 1505. Under åren 1650-1850 kämpade britter och spanjorer om ögruppen, senare gjorde även Honduras anspråk på öarna. 1852 tillföll de Storbritannien men kom 1859 till Honduras. Departamento de Islas de la Bahía delas in i kommunerna: Följande samhällen finns i Departamento de Islas de la Bahía: Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, 29 april 2013. Noter
Іслас-де-ла-Бая

Іслас-де-ла-Бая (ісп. Islas de la Bahía, англ. Bay Islands) — один з 18 департаментів Гондурасу, що складається з однойменної острівної групи й низки інших островів у Карибському морі. Адміністративним центром є місто Коксен-Хоул на однойменному острові Роатан. Географія Департамент включає три групи островів: Іслас-де-ла-Бая — з головними островами У́тіла, Роатан, Гуанаха й численними дрібними острівцями Острови Кочинос — на південь, між першими та континентом Острови Сісне — за 120 км на північний схід Історія Острови Іслас-де-ла-Бая були вперше відкриті Христофором Колумбом під час його четвертої подорожі до Америки 1502 року. Після понад сторічного періоду, коли влада над островами переходила від Великої Британії до Іспанії, потім до Голландії, 1643 року вони надовго перейшли під британський контроль. Вони були окремим коронним володінням, залежним від Ямайки. Лише 1860 року Британська імперія визнала за Гондурасом права на ці острови й передала їх йому. Офіційно острови було включено до складу Гондурасу 14 березня 1872 року. Населення Площа департаменту становить 261 км². Населення станом на 2006 рік становило 35 000 осіб. Корінне населення островів спілкується мовою уека, що є діалектом західнокарибської креольської мови, спорідненої з ямайською креольською мовою. Муніципалітети Департамент Іслас-де-ла-Бая поділений на чотири муніципалітети: Туризм Острови вкрито чудовими пляжами й оточено кораловими рифами, що робить їх ідеальним місцем для відпочинку та для прихильників підводного полювання. Література Энциклопедический словарь : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб. : Ф. А. Брокгауз, И. А. Ефрон, 1890—1907. (рос.) Посилання Roatan, Honduras Diving [Архівовано 26 листопада 2013 у Wayback Machine.] Live aboard Suba Dive Vacations, Roatan Honduras [Архівовано 25 листопада 2021 у Wayback Machine.]
Aeroporto Internazionale di Comayagua

L'Aeroporto Internazionale di Comayagua (in spagnolo Aeropuerto Internacional de Comayagua) o Aeroporto Internazionale di Palmerola (in spagnolo Aeropuerto Internacional de Palmerola) è uno scalo aereo honduregno situato a 8 km a sud della cittadina di Comayagua. È il principale aeroporto internazionale dell'Honduras centro-meridionale e serve in particolare la capitale nazionale Tegucigalpa. Sostituisce l'Aeroporto Internazionale Toncontín, ritenuto troppo piccolo e pericoloso per la sua collocazione geografica. Storia L'aeroporto fu costruito dagli statunitensi tra il 1984 ed il 1985 come Base Aerea di Soto Cano. Nel 2016 fu firmato un accordo pubblico-privato per la costruzione dell'aeroporto. Il finanziamento della struttura, il cui costo complessivo ammontò a 163 milioni di dollari, fu sostenuto dalla privata Emco, dal governo spagnolo e da quello honduregno. L'aeroporto è stato inaugurato il 15 ottobre 2021 dal presidente honduregno Juan Orlando Hernández. L'11 dicembre successivo è atterrato il primo volo. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Aeroporto Internazionale di Comayagua
Internationale luchthaven Palmerola

Internationale luchthaven Palmerola, ook bekend als Internationale luchthaven Comayagua, is de internationale luchthaven van Comayagua in Honduras. Vanaf de luchthaven kan worden binnen Noord-Amerika en naar Spanje. Geschiedenis Internationale luchthaven Palmerola is gebouwd op de Soto Cano Air Base, een vliegbasis gebruikt door de Amerikanen en de Hondurese luchtmacht. Het is tevens de grootste militaire basis van Centraal-Amerika en in gebruik sinds 1940. Op 31 maart 2016 werd een akkoord getekend om er een deels civiel vliegveld van te maken door een publiek-private samenwerking. Op 5 december 2016 begon de bouw. Op 15 oktober 2021 werd dit gedeelte geopend en op 11 december 2021 landde de eerste commerciële vlucht vanuit Houston. Het vliegveld dient als vervanging voor internationale vluchten die voorheen op Luchthaven Toncontín vlogen. In 2024 maakten 854.990 passagiers gebruik van het vliegveld. Luchtvaartmaatschappijen en bestemmingen Passagiers Vanaf Internationale luchthaven Palmerola kan worden gevlogen naar de volgende bestemmingen met de volgende luchtvaartmaatschappijen (oktober 2025): Vracht Daarnaast heeft de luchthaven vrachtverbindingen met de volgende luchthavens: Zie ook Lijst van luchthavens
Universidad Católica de Honduras

The Universidad Católica de Honduras, officially named "Universidad Católica de Honduras Nuestra Señora Reina de la Paz" (Catholic University of Honduras Our Lady Queen of Peace), or "UNICAH" as it is affectionately called among its students, is a private university in Honduras run by the Catholic Church. It has 11 campuses in various cities, in the country such as: Campus San José, Tegucigalpa (14.0542°N 87.2498°W﻿ / 14.0542; -87.2498) Campus Sagrado Corazón de Jesús, Comayagüela Campus San Pedro y San Pablo, San Pedro Sula (15.5173°N 88.0354°W﻿ / 15.5173; -88.0354) Campus San Isidro, La Ceiba Campus Santa Clara, Juticalpa Campus Dios Espíritu Santo, Choluteca (13.3101°N 87.1604°W﻿ / 13.3101; -87.1604) Campus Jesús Sacramentado, Siguatepeque Campus Santa Rosa de Lima, Santa Rosa de Copán Campus Santiago Apóstol, Danli, El Paraíso (14.0253°N 86.5817°W﻿ / 14.0253; -86.5817) Campus San Jorge, Olanchito, Yoro Campus Espiritualidad El Tabor, Valle de Ángeles External links Media related to Universidad Católica de Honduras at Wikimedia Commons Official Website
Universidad Tecnológica de Honduras

Universidad Tecnológica de Honduras (Technological University of Honduras) known by its acronym UTH, is a private university located in Honduras. It is known for its careers in Business Management, Law, Marketing and Tourism, and several engineering careers such as Industrial Production engineering, Computer Engineering and Electronics. The university was born in the city of San Pedro Sula, where the main campus was established. This campus is the largest and has the greatest population of students. Additionally, it has seven campuses located in different cities of Honduras including in La Ceiba, El Progreso, Puerto Cortés, Tegucigalpa, Santa Barbara, Siguatepeque and Roatan. External links Official site
Université technologique du Honduras

L'université technologique du Honduras (en espagnol : Universidad Tecnológica de Honduras ou UTH) est une université privée hondurienne située à San Pedro Sula. Histoire Lien externe (es) Site officiel Source (es) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en espagnol intitulé « Universidad Tecnológica de Honduras » (voir la liste des auteurs). Portail du Honduras Portail des universités
Universität von San Pedro Sula

Die Universität von San Pedro Sula (USAP) ist eine private Hochschule in San Pedro Sula, Honduras. Sie wurde am 15. November 1977 gegründet, initiiert von einer Gruppe herausragender Unternehmer, Fachleute und Kulturschaffender unter der Leitung von Jorge E. Jaar. Sie nahm ihre akademischen Aktivitäten am 1. Dezember 1977 auf. Geschichte Die USAP wurde von Jorge Emilio Jaar gegründet, um allen honduranischen Studierenden hochwertige Bildungsmöglichkeiten zu bieten. Sie steht unter der Leitung von Ricardo J. Jaar. Studienangebote Derzeit bietet sie mehr als 30 Studiengänge in verschiedenen Fachrichtungen an. Sie fördert lebenslanges Lernen und passt ihre Programme an den globalen Arbeitsmarkt an. Bachelorstudiengänge Architektur (MINT) Agrar-Betriebswirtschaft (MINT) Betriebswirtschaft Finanz- und Bankwesen Personalmanagement Unternehmensführung und Unternehmertum Handelsingenieurwesen (MINT) Kommunikations- und Werbewissenschaft Wirtschaftsingenieurwesen (MINT) Logistik- und Betriebsmanagement (MINT) Prozessmanagement (MINT) Industrie- und Systemtechnik (MINT) Elektroniktechnik (MINT) Rechtswissenschaft Grafikdesign (MINT) Digitale Animation und Design Engineering Marketing Marketing und digitales Design Marketing und digitale Medien Tourismusmanagement Datenanalyse und Business Intelligence (MINT) Informatiktechnik (MINT) Informations- und Kommunikationstechnologien (MINT) App-Entwicklung (MINT) Verwaltungsinformatik (MINT) IT-Management (MINT) E-Business (MINT) Technische Abschlüsse Produktionstechnologie Grafikdesign-Techniker Vertriebsmanagement-Techniker Tourismus-Techniker Big Data-Techniker (MINT) Masterstudiengänge Master in industriellem Management (MINT) Master im Zivilprozessrecht Master in Unternehmensmanagement Fachspezialisierung in Data Science und Analytics (MINT) Internationale Kooperationen Seit 2024 wird USAP von der Arizona State University (ASU) und Cintana Education unterstützt. Diese Verbindung erweitert die Programme durch internationale Lehrpläne, Gastdozenten und gemeinsame Forschung. Innovation und Nachhaltigkeit Die USAP gilt als Vorreiterin für Nachhaltigkeit in Honduras. Der Campus produziert fast 50 % seines Stroms über Solaranlagen und beherbergt einen geschützten Wald, der über 390 Tonnen CO2 pro Jahr kompensiert. Führungsrolle in Elektromobilität 2024 startete USAP das erste akademische Diplom für Elektromobilität in Zusammenarbeit mit iMotors und Maxus. Medien und Bildungsinitiativen Die USAP ist Heimat von CampusTV, dem ersten HD-Bildungskanal in Honduras, gegründet 2008. Soziale Wirkung und Auszeichnungen 2006 erhielt USAP den Preis *La Concordia* von GIZ/GTZ für ihre soziale Verantwortung. Sie ist Gründungsmitglied der honduranischen Stiftung für soziale Unternehmensverantwortung FUNDAHRSE. Sie erhielt das „Sello Verde“ der Stadtverwaltung San Pedro Sula. Leitung Exekutivpräsident: Ricardo J. Jaar Rektor: Senén E. Villanueva Weblinks Offizielle Website Kooperation mit ASU Einzelnachweise
Waspam Airport

Waspam Airport (IATA: WSP, ICAO: MNWP) is an airport serving Waspam, a town on the Coco River on Nicaragua's border with Honduras. See also Nicaragua portal Aviation portal List of airports in Nicaragua Transport in Nicaragua Honduras–Nicaragua border References External links OurAirports - Waspam Airport Archived 2019-01-15 at the Wayback Machine Accident history for WSP at Aviation Safety Network
Aeropuerto de Waspán

El Aeropuerto Waspán (IATA: WSP, OACI: MNWP) es un aeropuerto que sirve al municipio de Waspán, en la Región Autónoma de la Costa Caribe Norte, Nicaragua.​ Véase también Aeropuertos de Nicaragua Referencias Enlaces externos Empresa Administradora de Aeropuertos Internacionales
Port lotniczy Waspam

Port lotniczy Waspam (ang. Waspam Airport, IATA: WSP, ICAO: MNWP) – port lotniczy zlokalizowany m mieście Waspam, w Nikaragui. Linie lotnicze i połączenia Atlantic Airlines (Bluefields, Managua) La Costeña (Bluefields, Managua)
Aeroportul Waspam

Aeroportul Waspam (IATA: WSP, ICAO: MNWP) este un aeroport din Waspán⁠(d), Regiunea Autonomă a Atlanticului de Nord, Nicaragua. Situat la o altitudine de 42 m, aeroportul dispune de o singură pistă. Este operat de Nicaragua. Infrastructură Piste Terminale Note Vezi și
Waspán

Waspán är en kommun (municipio) i Nicaragua med 57 320 invånare (2012). Den ligger i den nordöstra delen av landet i Región Autónoma de la Costa Caribe Norte, vid gränsen mot Honduras. Majoriteten av befolkningen är miskitoindianer. Geografi Waspán är den till ytan största kommunen i Nicaragua. Den gränsar till kommunerna Puerto Cabezas, Rosita och Bonanza i söder, till kommunen San José de Bocay i väster, till grannlandet Honduras i norr, samt till Karibiska havet i öster. Befolkningen är i stark tillväxt och har ökat från 47 231 invånare år 2005 till 57 320 invånare år 2012. Kommunens centralort Waspán, med 5 399 invånare (2005), ligger på södra stranden av floden Río Coco precis vid gränsen mot Honduras. Historia Waspán är den kommun i Nicaragua som först besöktes av européer, den 12 september 1502, då Kristoffer Kolumbus under sin fjärde resa besökte och namngav Cabo Gracias a Dios, som ligger i kommunens nordöstligaste hörn. Kommunen grundades 1956. Transporter Waspán är den nordliga slutdestinationen på en 130 kilometer låg väg som är farbar under torrtiden till och från Bilwi på den Karribiska kusten. Resan tar 6-8 timmar med buss. Åt öster och väster trafikeras Río Coco med långa kanotliknande båtar (pipantes) med utombordsmotorer. Det finns ingen gränsövergång till Honduras vid centralorten men däremot 22 kilometer västerut i Leimus. En flygplats (IATA: WSP) ligger mitt i staden, med passerande gator. Den 1 250 meter långa landningsbanan består av grus. Flygplatsen har ingen reguljär trafik. Kända personer Myrna Cunningham (1947-), läkare, mänskligarättighetsaktivist och feminist Lottie Cunningham Wren (1959-), jurist och mänskligarättighetsaktivist Bilder Källor
Embassy of the United States, Tegucigalpa

The Embassy of the United States in Tegucigalpa is the diplomatic mission of the United States of America in Honduras. History After Honduras gained independence from Spain in 1821, it joined the Federation of Central American States which also included Guatemala, Nicaragua, Costa Rica, and El Salvador. The United States recognized the independence of the Federation from Spain on August 4, 1824. Following the dissolution of the Federation, the United States acknowledged Honduras as a separate, independent state on April 19, 1853, with the appointment of Solon Borland as U.S. Envoy Extraordinary and Minister Plenipotentiary to several Central American countries. The first American diplomatic mission was situated in the prior capital of Comayagua. The American Legation officially opened on February 22, 1856. The first U.S. Minister Resident to present his credentials in Honduras was James R. Partridge on April 25, 1862. On March 23, 1943, an agreement between the United States and several American Republics including Honduras elevated the status of their legations to embassies. Consequently, John D. Irwin was the first to hold the title of U.S. Ambassador to Honduras. A mid-century embassy building was built on a prominent site in the mid-1950s, designed by Michael Hare. His work on the embassy compound was criticized for disregarding the needs of the people who had to work or live in the structures, disregarding the climate and providing open walkways that caused the ambassador and his family to often get drenched on their way to their residence, and designing a building that ignored the views that had led to the purchase of the site to begin with. A new U.S. Embassy in Tegucigalpa was initiated in March 2019 and projected for completion by mid-2023. A tire fire was started outside the main entrance of the embassy on May 31, 2019, amid protests against the privatization of healthcare and education in the country. A strike occurred in 2022 due to labor concerns. In 2022, a Honduran judge approved the extradition of former President Juan Orlando Hernández to the United States on drug-trafficking and weapons charges. See also Embassy of Honduras, Washington, D.C. Honduras–United States relations List of ambassadors of the United States to Honduras References