NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hauptwache

La place de la Hauptwache (en allemand An der Hauptwache) est un point central de Francfort-sur-le-Main et est l'une des places les plus célèbres de la ville. Le nom original Schillerplatz a été remplacé dans les années 1900. Histoire La Hauptwache (Garde principale) est le bâtiment baroque qui lui a donné le nom, construit en 1730. Il fut le siège de la milice municipale, lorsque Francfort était une ville-État indépendante et comportait une prison. Au XVIIIe siècle Francfort avait encore des remparts et sa propre armée. En 1833, au cours de la Wachensturm Frankfurter, la Hauptwache est prise d'assaut par une force révolutionnaire de petite taille qui échoue finalement. Quand la Prusse annexa la ville en 1866 et a repris les activités militaires, la Hauptwache perdit ce rôle sécuritaire. La prison a cependant subsisté et la Hauptwache est également devenu un poste de police. En 1904, le bâtiment devient un café et en reste toujours un à ce jour. Incendié au cours des bombardements de 1944, il a été rouvert sous une forme provisoire en 1954. En 1967, avec la construction du tunnel ferroviaire par la ville, il a été démonté afin qu'il puisse être déplacé et reconstruit. La place a subi une nouvelle rénovation importante lorsque la station de S-Bahn de trains de banlieue a été ouverte en 1978. Aujourd'hui, la station de la Hauptwache est l'un des points de croisement les plus importants du système de transport public de Francfort. Huit des neuf lignes RER desservant la gare, ainsi que cinq des sept lignes de U-Bahn. La place La place a été remaniée à plusieurs reprises. Son aspect actuel est marqué par une terrasse en contrebas menant au quartier piétonnier souterrain avec des magasins et la station de transport public. La place contient un certain nombre de différents styles architecturaux. En dehors de la Hauptwache baroque elle-même, les bâtiments environnants sont principalement d'architecture récente à cause des dégâts de la guerre. (en) Cet article est partiellement ou en totalité issu de l’article de Wikipédia en anglais intitulé « Hauptwache (Frankfurt am Main) » (voir la liste des auteurs). Liens externes Ressource relative à l'architecture : Landesamt für Denkmalpflege Hessen Portail de Francfort-sur-le-Main Portail de l’architecture et de l’urbanisme
Hauptwache

De Hauptwache is een centraal punt in de Duitse stad Frankfurt am Main. Het is zowel de naam van een bouwwerk als de naam waaronder het plein An der Hauptwache, waarop dit gebouw zich bevindt, bekendstaat. De naamgever van het plein is een barok gebouw dat gebouwd werd in 1729-1730. Het verving een eerder wachthuis dat van 1671 tot 1728 op deze locatie gestaan had. Het eerste plan, een tweelaags gebouw, werd na protesten van omwonenden vervangen door een ontwerp van Johann Jacob Samhaier van een eenlaags, rechthoekig gebouw van rode zandsteen uit het Maingebied, met een mansardedak en een grote schildkap. De zuidzijde wordt gesierd door een timpaan, vervaardigd door de Frankfurter beeldhouwer Bernhard Schwarzenburger. De Hauptwache bood plaats aan de Stadtwehr (militie) van Frankfurt am Main, destijds een zelfstandige stadstaat, en was ook de locatie van een gevangenis. In 1833 trachtte een kleine groep revolutionairen de Hauptwache te bestormen in een mislukte poging tot revolutie, de Frankfurter Wachensturm. Een plan uit 1861 om het gebouw af te breken werd snel verworpen. Toen Pruisen in 1866, tijdens de Duitse Oorlog, de vrije stad Frankfort annexeerde, verloor de stad haar soevereiniteit en militaire betekenis, waarmee ook de rol van de Hauptwache als legerpost was uitgespeeld. Enkele jaren daarna, in 1869, werd het gebouw Pruisisch eigendom. De functie van gevangenis verdween, maar het gebruik als militair wachtlokaal bleef gehandhaafd. Toen het Pruisische leger de locatie in 1903 verliet, kocht de stad het gebouw terug. Wederom gingen er stemmen op het gebouw af te breken, maar in plaats daarvan werd het gerenoveerd en verbouwd. In december 1905 heropende het pand als café, een functie die het tot op de dag van vandaag vervult. In de Tweede Wereldoorlog brandde de Hauptwache na een bombardement op Frankfurt volledig uit. Pas in 1954 kon het gebouw in provisorische toestand heropenen. Het gebouw bleef in deze staat tot de bouw van de metro van Frankfurt. In 1967 werd de Hauptwache in zijn geheel afgebroken, om een jaar later, na de aanleg van een metrostation, weer bijna op de oude plek in ere te worden hersteld. Het plein An der Hauptwache, waaraan het gebouw zich bevindt, heette eerst Schillerplatz, maar deze naam werd omstreeks 1900 verdrongen door de huidige, vanwege het gelijknamige gebouw op het plein. Een dominanter gebouw aan dit plein dan de vrij kleine Hauptwache is de Katharinenkirche aan de zuidzijde van het plein, gebouwd in de 17e eeuw en herbouwd na verwoesting in de Tweede Wereldoorlog. Verder bevinden zich, vanwege de schade die de bombardementen in de oorlog hebben aangericht, vooral moderne gebouwen aan het plein, zoals het warenhuis Kaufhof an der Hauptwache. In totaal heeft het plein een oppervlakte van ongeveer 19.000 m². De grote winkelstraat Zeil sluit aan op het plein en de luxere winkelstraat Goethestraße bevindt zich ook niet ver van het plein. Onder de grond bevindt zich station Frankfurt (Main) Hauptwache, een knooppunt voor S-Bahn- en metrolijnen. Het station en verscheidene winkels kunnen bereikt worden via een verzonken deel van het plein, dat das Loch ("het gat") wordt genoemd.
Гауптвахта (Франкфурт-на-Майне)

Га́уптва́хта или Ха́уптва́хе (нем. Hauptwache, буквально — главный караул) — центральная площадь Франкфурта-на-Майне. На восток от площади Хауптвахе располагается знаменитая торговая улица Цайль. Первоначальное название площади Шиллерплац (нем. Schillerplatz) было заменено на Хауптвахе в начале 1900-х. Под площадью проходит линия метро и находится крупнейшая транспортная развязка города. Здание Гауптвахты Здание главного караула в стиле барокко, давшее название площади, было построено в 1729 году. Здание было штаб-квартирой городской милиции Штадтвер (нем. Stadtwehr) и содержала тюремное помещение. В XVIII веке Франкфурт всё ещё имел крепостные стены и собственный гарнизон. В 1833 году была предпринята неудачная попытка штурма Гауптвахты небольшой группой революционеров. После аннексии Пруссией города в 1866 году гауптвахта утратила свою роль. В здании разместился полицейский участок с тюремными помещениями. В 1904 году в здании разместилось кафе, где находится и сегодня. Здание сильно пострадало во время жестоких бомбардировок города войсками союзников во время Второй мировой войны. Здание было отстроено в 1954 году, в виде условно повторяющем первоначальный, только с видоизменённой крышей. В 1967 году, во время строительства метро, здание было демонтировано и выстроено заново уже над новой станцией метро. Площадь подверглась новой масштабной реконструкции при строительстве станции пригородных поездов в 1978 году. Площадь Площадь перестраивалась несколько раз. В её теперешнем виде площадь представляет собой наземную и большу́ю подземную пешеходную террасу с магазинами, кафе, станциями метро и транспорта. Жители Франкфурта называют подземную часть площади «Дыра» (нем. das Loch). Здания на площади выполнены в различных архитектурных стилях. Кроме барочного здания Гауптвахты и располагающейся напротив него церкви Святой Екатерины, остальные здания выполнены в современном стиле. Примечания
City-Haus

City-Haus is a 42-storey 142.1 m (466 ft) skyscraper in the Westend-Süd district of Frankfurt, Germany. It was constructed from 1971 to 1974 and designed by architects Johannes Krahn and Richard Heil. It was the tallest building in Frankfurt from 1974–1976 until Westend Gate was constructed. Today, it is part of the headquarters of DZ Bank. History City-Haus is also known under the name Selmi-Hochhaus after the Persian owner Ali Selmi. The project was very controversial. On the night of 23 August 1973, a fire broke out in the upper floors of the building's shell, which was widely visible throughout the city and attracted many onlookers. The fire was put out eight hours later, as at that time the Frankfurt Fire Department was not yet equipped for fire fighting on that scale. Arson was initially blamed, however, it was deemed unlikely as the cause of the fire, as defective welding tools apparently set the woodwork on the 40th and 41st floors ablaze. This fire was the starting point of modern fire protection for buildings in Germany and the start of the career of the chief fire fighter Ernst Achilles. In 1976, the DG Bank (today: DZ Bank) purchased the tower and set up their headquarters there. In 1985, a seven-storey building called City-Haus II was built on the adjoining property and in 1993 the DZ Bank also moved into the newly built Westendstrasse 1. Construction The building has a reinforced concrete structural frame. It consists of a centrally arranged core group with external dimensions of 17.4 m × 14.2 m and two mutually offset storey wings, each 40 m long and 14.1 m wide. Apart from the core to bear in each tract four columns arranged inside the vertical loads. Rule projectiles have a height of 3.2 m. The floor slabs are T-beam construction. The plate thickness varies between 10 cm and 20 cm, the total construction height of 40 cm and 60 cm. The tower stands on a thick bottom plate up to 4.15 m, with 2000 m2 of floor space. Renovation From October 2007 to December 2008, City-Haus was redesigned by Christoph Mäckler fully refurbished with a new façade and an overall brighter appearance. During the conversion time could damage the renter will be minimized because the new façade was suspended during the week from outside the Altfassade which was just on the weekends. The new façade of the building reduced energy consumption by around 35 percent. The cost of the renovation was US$53 million. See also List of tallest buildings in Frankfurt List of tallest buildings in Germany References Further reading Setzepfandt, Wolf-Christian (2002). Architekturführer Frankfurt am Main (3rd ed.). Berlin, Germany: Dietrich Riemer Verlag. p. 56. ISBN 3-496-01236-6.
City-Hochhaus de Francfort-sur-le-Main

Le City-Hochhaus est un gratte-ciel situé dans la ville de Francfort-sur-le-Main, en Allemagne. Il a été conçu par les architectes Johannes Krahn et Richard Heil et a été construit de 1971 à 1974. Le bâtiment est aussi connu sous le nom de Selmi-Hochhaus. Il a un temps été le siège de la DZ Bank. Haut de 142 m, il comporte 42 étages. Liens externes Ressources relatives à l'architecture : The Skyscraper Center Structurae Portail des gratte-ciel Portail de Francfort-sur-le-Main
City-Haus

City-Haus è un grattacielo di 42 piani alto 142 metri situato nel quartiere Westend-Süd di Francoforte sul Meno, in Germania. È stato costruito dal 1971 al 1974 e progettato dagli architetti Johannes Krahn e Richard Heil. Oggi fa parte del quartier generale della DZ Bank. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su City-Haus Collegamenti esterni (EN) City-Haus, su Structurae. (EN) City-Haus, su Skyscraper Center.
City-Haus

De City-Haus, ook Selmi-Hochhaus, is een wolkenkrabber in de Duitse stad Frankfurt. Het hoofdhuurder is de DZ Bank. Het is gelegen aan de Mainzer Landstraße in het Bankenviertel en staat in de lijst van hoogste gebouwen in Frankfurt. Met een hoogte van 142 meter is, het in 1974 gebouwde bouwwerk, het op vijftien na hoogste gebouw van Frankfurt. De toren telt 42 verdiepingen en is in eigendom van DZ Bank. Externe links Emporis.com profiel
Trianon (Frankfurt)

El Trianon és un gratacel de 45 pisos i 186 metres d'alçada constru¨t el 1993 i localitzat al districte de Westend-Süd de la ciutat de Frankfurt del Main (Alemanya). La disposició del Trianon té aproximadament la forma d'un triangle equilàter, les cantonades del qual estan formades per torres de tres costats. Damunt de l'edifici hi ha una piràmide invertida suspesa per les tres cantonades. És la primera estructura a Alemanya que utilitza formigó d'alta resistència. És la seu del DekaBank, altres llogaters són el Banc Federal Alemany (Deutsche Bundesbank) i el Franklin Templeton Investments. Propietaris El 2007, DekaBank va vendre l'edifici al Morgan Stanley European Office Fund (MSEOF). Posteriorment, es va transferir una participació del 57% en l'edifici al fons d'inversió immobiliària Morgan Stanley P2 Value. El juny de 2015, Morgan Stanley i Madison Real Estate van vendre l'edifici a l'inversor nord-americà NorthStar Reality Europe per l'equivalent a 540 milions de dòlars EUA. El novembre de 2018, NorthStar Reality Europe va vendre el Trianon al consorci financer sud-coreà IGIS i Hana Financial Investment per 758 milions de dòlars EUA. Referències Enllaços externs Informació i fotografies de la Trianon (anglès) i (alemany)
Trianon

Trianon je mrakodrap v německém městě Frankfurt nad Mohanem. Postaven byl podle návrhu, který vypracovala firma Novotny Mähner Assoziierte s pomocí jiných architektonických studií. Má 45 podlaží a výšku 186 m Výstavba probíhala v letech 1989 – 1993. Budova disponuje přibližně 85 000 m2 převážně kancelářských ploch. Odkazy Reference Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Trianon na Wikimedia Commons Související články Seznam nejvyšších budov v Německu Seznam nejvyšších budov v Evropě
Trianon (Frankfurt am Main)

Trianon is a 45-storey, 186 m (610 ft) skyscraper in the Westend-Süd district of Frankfurt, Germany, completed in 1993. For several decades until 2024, it served as the headquarters for DekaBank; other tenants are Deutsche Bundesbank (since 2015) and Franklin Templeton. Atop the building is an inverted pyramid suspended from the three corners. As of 2023, the tower is the eighth-tallest skyscraper in Frankfurt and also in Germany. The Trianon's layout is roughly the shape of an equilateral triangle, the corners of which are formed by three-sided towers. The end is an inverted three-sided pyramid on the roof. It is the first structure in Germany to use high-strength concrete. Ownership In 2007, DekaBank sold the building to the Morgan Stanley European Office Fund (MSEOF). A 57% interest in the building was later transferred to the real estate investment fund Morgan Stanley P2 Value. In June 2015, Morgan Stanley and Madison Real Estate sold the building to the US investor NorthStar Reality Europe for the equivalent of US$540 million. In November 2018 NorthStar Reality Europe sold Trianon to the South Korean financial consortium IGIS Asset Management and Hana Financial Investment for US$758 million. In June 2024, Trianon's owner Geschaeftshaus am Gendarmenmarkt filed for insolvency in a Frankfurt court. Gallery See also List of tallest buildings in Frankfurt List of tallest buildings in Germany List of tallest buildings in Europe References External links Trianon in SKYLINE ATLAS A View On Cities
Trianon (Fráncfort del Meno)

La Trianon es un rascacielos ubicado en la ciudad de Fráncfort, Alemania diseñada por Novotny Mähner Assoziierte, con una altura de 186 metros y 47 plantas. Su construcción finalizó en 1993. Véase también Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Trianon.
Tour Trianon

La Tour Trianon est un gratte-ciel de la ville de Francfort, en Allemagne. Vue du dessus, elle a approximativement la forme d'un triangle équilatéral. La tour est haute de 186 m et comporte 47 étages. Utilisation Le bâtiment appartient à la Morgan Stanley Eurozone Office Fund (MSEOF). Le locataire principal est la DekaBank. On trouve également quelques autres utilisateurs. En 1999 a eu lieu dans la tour l'exposition 50 Jahre Deutschland, organisée par la Deutsche Bank et Bild-Zeitung. Voir aussi Liste de gratte-ciels européens Liens externes Ressources relatives à l'architecture : The Skyscraper Center Structurae Portail des gratte-ciel Portail de Francfort-sur-le-Main
Trianon (Francoforte sul Meno)

Il Trianon è un grattacielo di 45 piani alto 186 metri situato nel distretto Westend-Süd di Francoforte in Germania, completato nel 1993. L'edificio ospita il quartier generale della DekaBank; nell'edificio vi sono gli uffici della Deutsche Bundesbank e della Franklin Templeton. In cima all'edificio c'è una piramide rovesciata. Nel 2019 esso è il 6° più alto edificio della Germania. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Trianon Collegamenti esterni (EN) Trianon, su Structurae. (EN) Trianon, su Skyscraper Center.
Trianon (Frankfurt)

De Trianon is een wolkenkrabber in de Duitse stad Frankfurt. Het is het hoofdgebouw van de DekaBank. Het is gelegen aan de Mainzer Landstraße 16-24 en het staat op de 26e plaats in de lijst van hoogste gebouwen van Europa. De Trianon werd opgeleverd in 1993. Met een hoogte van 186 meter is de toren het op zes na hoogste gebouw van Frankfurt. De Trianon telt 45 verdiepingen en is eigendom van Morgan Stanley. Externe links Emporis.com profiel Structurae.de profiel
Trianon (wieżowiec)

Trianon – wieżowiec we Frankfurcie nad Menem. Ma 186 metrów wysokości, jego budowa została zakończona w 1993 roku. Zbudowano go w miejscu, gdzie wcześniej stał budynek BfG Bank (1964–1990), liczący 12 pięter. Głównym najemcą budynku jest firma zajmująca się inwestycjami.
Трианон (небоскрёб)

Трианон (нем. Trianon) — офисный небоскрёб, расположенный по адресу: Майнцер-ландштрассе 16-24, район Франкфуртер-Банкенвиртель, боро Франкфурт-Вестенд, город Франкфурт-на-Майне, земля Гессен, Германия. Имея высоту 186 метров, занимает шестые строчки в списках самых высоких зданий города и страны. Описание Фундамент здания уходит вглубь земли на 58,6 м, оно стоит на железобетонной плите площадью 3864 м² и толщиной от трёх (по краям) до шести (в центре) метров. «Изюминкой» небоскрёба является перевёрнутая пирамида, которая закреплена на крыше на трёх точках. Вертикальная проекция здания близка к равностороннему треугольнику. Небоскрёб с момента открытия до 2007 года являлся штаб-квартирой банка DekaBank Deutsche Girozentrale после чего был продан компании Morgan Stanley. В июне 2015 года здание было перепродано компании «Северная звезда» за 540 миллионов евро. Среди крупных арендаторов здания можно отметить Linklaters, Franklin Templeton. Основные характеристики Строительство: 1989—1993 Высота: 186 метров; от пола до пола — 3,5 м Этажей: 45 + 4 подземных Лифтов: 23 Площадь помещений: 85 000 — 118 000 м² (согласно разным источникам); средняя площадь этажа — 1750 м² Объём помещений: 455 000 м³ Парковочных мест: 566 Архитекторы: ATP Frankfurt, HPP International, Albert Speer & Partner Застройщик: Bank für Gemeinwirtschaft Главные инженеры: Ingenieurbüro Fritz Nötzold, Philipp Holzmann См. также Список самых высоких зданий Европы Список самых высоких зданий Европейского Союза Список самых высоких зданий Германии Список самых высоких зданий Франкфурта-на-Майне Примечания Ссылки Небоскрёб (англ.) (кит.) на сайте skyscrapercenter.com Небоскрёб (англ.) (нем.) (фр.) на сайте structurae.net Небоскрёб (англ.) на сайте aviewoncities.com Небоскрёб (нем.) на сайте frankfurt.de Небоскрёб на сайте skylineffm.de
Trianon (Frankfurt am Main)

Trianon på 186 meter (47 våningar), är den femte högsta byggnaden i Frankfurt, Tyskland. Den Trianon , som den vanligtvis kallas, är säte för DekaBank och många andra Hyresgäster. Byggnaden blev färdig 1993. Se även Commerzbank Tower Messeturm Tysklands högsta skyskrapor Europas högsta skyskrapor
St. Pius (Frankfurt am Main)

Die römisch-katholische Pfarrkirche St. Pius steht im Frankfurter Stadtteil Bockenheim in der Kuhwaldsiedlung. Namenspatron Die Kirche in der Frankfurter Kuhwaldsiedlung, Philipp-Fleck-Straße ist nach Papst Pius X. (1835–1914) benannt. Sie wurde 1957 geweiht. Die Architekten waren Walter Nicol, BDA (* 11. März 1905 Frankfurt (Main) † 31. August 1991 ebenda) und Hans Busch (1911–1990). Die Kirche auf ovalem Grundriss mit Campanile wurde zunächst von Pallottinern betreut. Kirchengemeinden St. Pius drohte als ehemals zweitkleinste Gemeinde der Stadt Frankfurt die Auflösung, jedoch wechselte 2010 St. Pius vom Pastoralen Raum Bockenheim in den Pastoralen Raum Gallus und blieb damit erhalten. Seitdem vollzieht sich ein Prozess des Zusammenwachsens mit den Gemeinden St. Gallus und Maria Hilf im Pastoralen Raum Gallus. Seit 1997 ist sie auch die Kirche der Slowakischen römisch-katholischen Gemeinde St. Gorasz. Seit 2011 ist die äthiopisch-orthodoxe Exilgemeinde (Äthiopische Orthodoxe Medhane Alem Kirche/Erlöser Kirche) hier ansässig. Diese kleine äthiopische Exilgemeinde entstammt einem Schisma, das die 1991 erfolgte Absetzung des Patriarchen Merkorios (auch Märqorewos), samt seiner Flucht in sein USA-Exil und Wahl des 2012 verstorbenen Patriarchen Abune Paulos (auch Pawlow), der mehrheitlichen Äthiopisch-Orthodoxen Tewahedo-Kirche nicht anerkennt. So bildeten sich seit 1995 in Deutschland (Berlin und Frankfurt am Main) diese kleinen Äthiopische Orthodoxe Medhane Alem Kirche/Erlöser Kirche-Gemeinden, die aber über keine eigenen Kirchengebäude verfügen. Die mehrheitliche Äthiopisch-Orthodoxe Tewahedo-Kirche hat mit derzeit über 4.000 Gemeindemitgliedern in Frankfurt am Main ihre größte äthiopische Kirchengemeinde in Deutschland. Sie feiert ihre Gottesdienste in der katholischen Frauenfriedenskirche in Frankfurt-Bockenheim. Weblinks Internetseite der St. Pius Gemeinde Frankfurt-Bockenheim Kuhwaldsiedlung; Kuhwald-Rebstock-Europaviertel Einzelnachweise
Église Sainte-Catherine de Francfort

L'église Sainte-Catherine (en allemand : Katharinenkirche) est la plus grande église luthérienne de Francfort-sur-le-Main, dédiée à la sainte martyre Catherine d'Alexandrie. Elle est située dans le centre-ville près de l'une des places les plus célèbres de la ville, le Hauptwache. Cette église est construite dans le style baroque pour une hauteur de 54 m. La construction a débuté en 1678 et achevé en 1681. Après avoir été détruite en 1944 à la suite des bombardements alliés pendant la Seconde Guerre mondiale, la reconstruction de l'église a eu lieu entre 1950 et 1954. Portail de l’architecture chrétienne Portail du protestantisme Portail de Francfort-sur-le-Main
Kościół św. Katarzyny we Frankfurcie nad Menem

Kościół św. Katarzyny (niem. Katharinenkirche) – barokowo-neogotycka świątynia luterańska znajdująca się w niemieckim mieście Frankfurt nad Menem. Historia Pierwotnie w tym miejscu znajdował się klasztor założony przy szpitalu w połowie XIV wieku. Placówkę zlikwidowano w 1526 roku, a dwie znajdujące się w nim kaplice, noszące wezwania śś. Katarzyny i Barbary oraz Świętego Krzyża, od 1533 były w rękach protestantów. W 1542 w budynkach klasztornych utworzono placówkę dla potrzebujących kobiet wyznania luterańskiego. W 1590 roku kaplice połączono w jeden kościół, któremu nadano za patronkę św. Katarzynę. Obecny kościół wzniesiono w latach 1678–1681 wg projektu Melchiora Heßlera, prawdopodobnie z użyciem materiałów budowlanych ze poprzedniej świątyni. Do kościoła uczęszczała rodzina Johanna Wolfganga von Goethego, a w latach 1712–1721 dyrektorem muzycznym świątyni był kompozytor Georg Philipp Telemann. Podczas renowacji z 1778 roku zamalowano fresk sufitowy autorstwa Simona Heußlina. W 1869 świątynię przebudowano od zewnątrz w stylu neogotyckim. Kościół spłonął wskutek działań wojennych 22 marca 1944. Odbudowa trwała w latach 1950–1954, zrekonstruowano zewnętrzny wygląd świątyni, a wnętrze zmodernizowano. Architektura i wyposażenie Kościół barokowo-neogotycki, salowy. Wzniesiono go z tłucznia, detale wykonano z charakterystycznego dla Frankfurtu czerwonego piaskowca. Ma długość 49 metrów. Do północnej elewacji dostawiona jest wysoka na 54 metry wieża, wzniesiona na planie kwadratu o boku 9 metrów. Świątynia przykryta jest drewnianym stropem imitującym sklepienie żebrowe. Świątynię zdobi 17 witraży autorstwa Charlesa Crodela. We wnętrzu ustawiona jest kamienna figura św. Katarzyny z początku XVI wieku. Pierwsze powojenne organy wykonano w 1954 roku w przedsiębiorstwie Walcker Orgelbau w Ludwigsburgu. Na ich miejscu w 1990 zainstalowano nowy instrument pochodzący z austriackiego warsztatu Rieger Orgelbau w Schwarzach. Na wieży kościoła zawieszone są cztery dzwony. Galeria Przypisy