NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Università di Kassel

L'università di Kassel (in tedesco: Universität Kassel), è un'università pubblica tedesca situata a Kassel, nell'Assia. È particolarmente riconosciuta nei settori dell'ingegneria e delle scienze ambientali, della ricerca e dell'istruzione sociale, dell'arte e della formazione degli insegnanti. Le strutture dell'università sono distribuite in diversi siti a Kassel. La facoltà di agronomia biologica si trova a Witzenhausen, un piccolo paese a 40 km da Kassel. Il centro dell'università è il campus "Holländischer Platz", situato sul sito dell'ex fabbrica di macchine e veicoli Henschel. Qui si trovano anche gli uffici amministrativi dell'università. Descrizione Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Università di Kassel Collegamenti esterni (DE) Sito ufficiale, su uni-kassel.de. Sito ufficiale, su uni-kassel.de. Universität Kassel / Universität Kassel (altra versione) (canale), su YouTube. Opere di Università di Kassel, su MLOL, Horizons Unlimited. (EN) Opere di Università di Kassel, su Open Library, Internet Archive. (EN) Opere riguardanti Università di Kassel / Università di Kassel (altra versione) / Università di Kassel (altra versione), su Open Library, Internet Archive.
Universiteit Kassel

De Universiteit Kassel (Duits: Universität Kassel), kortweg UniKassel, is een universiteit in Kassel in de Duitse deelstaat Hessen. UniKassel is met circa 25.000 studenten en 3.300 personeelsleden waaronder 335 professoren bij de kleinere universiteiten van Hessen. Vier universiteiten hebben een groter studentenaantal: de Technische Universität Darmstadt, de Johann Wolfgang Goethe-Universität Frankfurt am Main, de Philipps-Universität Marburg en de Justus-Liebig-Universität Gießen. De Universiteit Kassel is de meest noordelijke universiteit van Hessen. Het werd in 1971 opgericht als Gesamthochschule Kassel (GhK). Sinds 2003 heet de universiteit de Universiteit Kassel. Het onderzoek aan de universiteit is traditioneel divers en interdisciplinair, bijvoorbeeld sinds 1978 via de wetenschappelijke centra die onafhankelijk van de departementen zijn georganiseerd. Het onderzoeksprofiel omvat aandachtspunten in o.a. milieu-, klimaat- en energieonderzoek, informatietechnologieontwerp, nanostructuurwetenschappen en onderwijsonderzoek. Een belangrijke spin-off van de universiteit is het in 1981 opgerichte en in Kassel gevestigde SMA Solar Technology, een wereldwijde leverancier in de zonne-energie-industrie. Naast de centrale campus Holländischer Platz heeft de universiteit Kassel nog andere locaties in de Heinrich-Plett-Straße, de Menzelstraße, de Wilhelmshöher Allee en de Damaschkestraße in Kassel en twee locaties in de stad Witzenhausen.
Mäuseturminsel

Die Mäuseturminsel ist eine unbewohnte Flussinsel im oberen Mittelrhein, gelegen etwa 70 Meter vor dem linken (südlichen) Rheinufer der Stadt Bingen am Rhein (Stadtteil Bingerbrück), zwischen Flusskilometer 530,1 und 530,4. Die Insel liegt zwischen der Nahemündung (gut 600 Meter oberhalb der Insel) und dem Binger Loch (400 Meter unterhalb). Oberhalb des entfernteren, rechten Rheinufers steht die Burg Ehrenfels. Bekannt ist die schmale, knapp 250 Meter lange Rheininsel durch den auf ihrer stromaufwärts gelegenen Ostspitze stehenden Binger Mäuseturm, einen ehemaligen Zoll- und Wehrturm. Diesem sagenumwobenen Turm verdankt die Insel, die sich im UNESCO-Welterbe Oberes Mittelrheintal befindet, auch ihren Namen. Die Insel ist nahezu vollständig bewaldet. Am Südufer befindet sich eine Schiffsanlegestelle. Die Insel ist nicht für die Öffentlichkeit zugänglich. Die Stadt Bingen bietet selten Mäuseturmfahrten per Schiff an. Bei extremen Niedrigwasser des Rheins wie in den Jahren 2011 und 2018 kann die Insel über einen Steinwall vom Park am Mäuseturm in Bingen erreicht werden. Unter diesem Wall verlaufen die Versorgungsleitungen für die Insel. Er wurde 2018 erneuert und ausgebaut. Siehe auch Liste der Rheininseln Einzelnachweise Weblinks
Isla de Mäuseturm

Isla de Mäuseturm (en alemán: Mäuseturminsel)​ es una isla localizada en el río Rin, frente a la ciudad de Bingen am Rhein y que administrativamente forma parte del estado federado de Renania-Palatinado. Posee una superficie de 1 hectárea (0,01 km²) con 250 metros de largo por 50 de ancho. No es accesible al público y se encuentra totalmente deshabitada. Véase también Geografía de Alemania Geografía de Europa Referencias
Île de Mäuseturm

L'île de Mäuseturm est une île fluviale du Rhin, située au niveau de la ville de Bingen-Am-Rhein, en Allemagne, localisée au km (Rhin) 530,1-530,4. La distance à la rive gauche du fleuve est d'environ 70 m. L'île n'est pas accessible au public. Elle est longue de 250 m et large de 50 m. Elle tient son nom du Mäuseturm de Bingen, situé à la pointe sud de l'île. La tour de l'île représente le seul édifice destiné à la défense et à la surveillance dans le milieu du Rhin, avec le château de Pfalzgrafenstein. Notes et références Portail des îles Portail de la Rhénanie-Palatinat
Botanischer Garten Gießen

The Botanischer Garten Gießen (4 hectares), more formally the Botanischer Garten der Justus-Liebig-Universität Gießen, is a historic botanical garden maintained by the University of Giessen. It is the oldest botanical garden in Germany still at its original site, with an entrance at Senckenbergstraße 6, Gießen, Hesse, Germany. It is open daily without charge. The garden was founded in 1609 when Louis V, Landgrave of Hesse-Darmstadt, donated part of the palace garden to his newly established university for cultivation as a hortus medicus, following the earlier creation of such gardens at Leipzig (1580), Heidelberg (1597) and Eichstätt (1600). Physician and botanist Ludwig Jungermann (1572–1653) laid out the garden over an area of 1200 m2. The garden fell into decay during the Thirty Years' War (1618–1648), but in 1699 the construction of a coldhouse for frost-sensitive plants was recorded, and in 1720 its first glasshouse was built (subsequently demolished in 1859). By 1773 the garden was described as a botanical garden rather than hortus medicus. In 1802 the university's new forestry garden was established adjacent to the botanical garden by Friedrich Ludwig Walther (1759–1824). In 1805, when the city's fortress wall was torn down, the resultant space was incorporated into the garden; its remnants are still present under an artificial hill. Garden director Johann Bernhard Wilbrand united the botanical and forestry gardens, at which time the garden reached its present area. When the forestry garden was then moved in 1825 to today's site at the Akademischer Forstgarten Gießen, its magnificent trees remained as part of the botanical garden. The garden was rearranged in 1891 to reflect a systematic organization, and in the early 1900s a large tropical house was constructed. The tropical house was destroyed in World War II, and the garden itself severely damaged. The garden has now been thoroughly restored. Today the garden contains around 8,000 species of plants, primarily for research use by students of botany, agronomy, geography, medicine, and veterinary medicine. See also Akademischer Forstgarten Gießen List of botanical gardens in Germany References Botanischer Garten Gießen Garden map Hermann von Helmholtz-Zentrum entry BGCI entry
Jardín Botánico de Giessen

El Jardín Botánico de Giessen (en alemán: Botanischer Garten Gießen, también conocido como Botanischer Garten der Justus-Liebig-Universität Gießen) es un jardín botánico histórico de una 4 hectáreas de extensión que está administrado por la Universidad de Giessen. Se encuentra en Giessen, Alemania. Es el jardín botánico más antiguo que todavía permanece en el terreno original de su fundación. Su código de reconocimiento internacional como institución botánica así como de su herbario es GIESS Localización Botanischer Garten der Justus-Liebig Universität Giessen, Senckenbergstrasse 6, Giessen, Hesse, 35390 Deutschland-Alemania.50°35′19″N 8°41′53″E Promedio Anual de Lluvias: 654 mm Altitud: 159.00 m s. n. m. Área Total Bajo Cristal: 1800 metros Se encuentra abierto a diário con entrada libre. Historia El jardín fue fundado en 1609, año en el que Luis V, landgrave de Hesse-Darmstad, donó parte del jardín de palacio a su universidad recién creada, para utilizarlo como hortus medicus , siguiendo las pautas anteriores de creación de tales jardines en Leipzig (1580), Heidelberg (1597) y Eichstätt (1600). El médico y botánico Ludwig Jungermann (1572-1653) diseñó el jardín sobre un área de 1200 m². El jardín cayó en decaimiento durante Guerra de los Treinta Años (1618-1648), pero en 1699 se registra la construcción de una estufa fría para las plantas sensibles a las heladas, y en 1720 fue construido su primer invernadero (demolido posteriormente en 1859). En 1773 el jardín fue descrito como un jardín botánico algo más que un hortus medicus. En 1802 el nuevo jardín de silvicultura de la universidad fue establecido adyacente al jardín botánico por Friedrich Ludwig Walther (1759-1824). En 1805, cuando se derribó la pared de la fortaleza, el espacio resultante fue incorporado en el jardín; sus remanentes están todavía presentes debajo de una colina artificial. Johann Bernhard Wilbrand, director del jardín, unió el jardín botánico y el de la silvicultura, en este momento el jardín alcanzó su actual área. Cuando el jardín de la silvicultura entonces fue trasladado en 1825, sus magníficos árboles permanecieron como parte del jardín botánico. El jardín fue trasladado en 1891 para reflejar una organización sistemática. A principios de la década de 1900 fue construida una gran casa tropical. Desafortunadamente la casa tropical fue destruida en la Segunda Guerra Mundial, y el jardín en sí mismo seriamente dañado. El jardín se ha restaurado a fondo actualmente. Colecciones El jardín contiene actualmente unas 8000 especies de plantas, sobre todo para el uso en la investigación por los estudiantes de botánica, agronomía, geografía, medicina, y veterinaria. Referencias Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Jardín Botánico de Giessen. Página oficial del Botanischer Garten Gießen Plano del jardín Entrada en la página de Hermann von Helmholtz-Zentrum Página del jardín en el BGCI
Nuur-ud-Din-Moschee

Die Nuur-ud-Din-Moschee (Urdu مسجد نور الدین DMG Masǧid Nūr al-Dīn, deutsch ‚Licht der Religion‘ benannt nach Nuur ud-Din) befindet sich in Darmstadt (Stadtteil Darmstadt-Nord) und wird von der Ahmadiyya-Gemeinde Darmstadt betrieben. Die Grundsteinlegung erfolgte am 11. Mai 2002, eingeweiht wurde sie im August 2003 durch Khalifat ul-Massih Mirza Masroor Ahmad. Zu dem Bauwerk gehören zwei 17 Meter hohe Minarette, die bebaute Fläche beträgt 331,54 m². Die Moschee kann über 550 Personen aufnehmen und ist Teil des 100-Moscheen-Plans. Weblinks
Nuur-ud-Din Mosque

The Nuur-ud-Din Mosque (English: Mosque of the Light of Religion) is a mosque in Darmstadt, in the state of Hesse, Germany. The foundation stone was laid in May 2002 and was inaugurated in August 2003 by 5th Caliph of the Messiah, Mirza Masroor Ahmad. The mosque is named in honour of the 1st Caliph of the Messiah, Hakeem Noor-ud-Din. The mosque is administered by the Ahmadiyya Muslim Jamaat Deutschland K.d.ö.R. (AMJ). See also Ahmadiyya in Germany Islam in Germany List of mosques in Germany List of Ahmadiyya buildings and structures in Germany References External links Media related to Nuur-ud-Din-Moschee (Darmstadt) at Wikimedia Commons Official website (in German)
Brita-Arena

BRITA-Arena is a football stadium in Wiesbaden, Germany. It is the home ground of 3. Liga (relegated from the 2. Bundesliga, 2024) side SV Wehen Wiesbaden. In European competitions, the stadium is known as SV Wehen Wiesbaden Arena due to advertising rules. The stadium is named after its former main sponsor Brita, a German company specialised in producing water filters, and replaced the Stadion am Halberg in Taunusstein as SV Wehen's home ground. The stadium has a total capacity of 15,295 seats. BRITA-Arena opened on 11 October, 2007 with a friendly match which SV Wehen lost 2–1 to Borussia Dortmund. The first competitive match in the stadium was played on 21 October 2007 between SV Wehen and 1. FSV Mainz 05, with Mainz celebrating a 3–1 victory. West stand reconstruction After the home game of SV Wehen Wiesbaden against 1860 Munich on 9 March 2019, the West stand of the stadium was closed in order to enable reconstruction to start. Prior to this, tubular steel construction stand was a temporary structure while the new structure will be permanent. Due to the temporary nature, the limited capacity of the stadium, and other requirements regarding TV camera positions, SV Wehen will require a special permit if they are promoted to the 2. Bundesliga. Therefore, the rebuilding of a permanent west stand structure was planned and started and the new stand is due to be completed and open by the end of 2020. In February 2018 an agreement was reached between the Stadion Berliner Strasse GmbH & Co. KG (SBS) and the city of Wiesbaden on a new licence. As a result, SV Wehen Wiesbaden will play its games in the Brita Arena until 2047. The new west stand, which will be built from concrete, will cost between eight and nine million euros, with the state of Hesse contributing 3.5 million euros. Until the building has been completed there is only room for 9,100 spectators. Notes See also List of football stadiums in Germany Lists of stadiums
BRITA-Arena

La BRITA-Arena es un estadio de fútbol en Wiesbaden, Alemania. Es sede del club SV Wehen Wiesbaden de la 3.Bundesliga. El estadio es nombrado así debido a su patrocinador principal Brita, una compañía alemana especializada filtros de agua, y reemplazó el Stadion am Halberg Taunusstein como estadio del SV Wehen. El estadio tiene una capacidad total de 12,566 asistentes. The BRITA-Arena se inauguró en 11 de octubre de 2007 con un partido amistoso en el cual el Borussia Dortmund como visitante venció 2-1 al SV Wehen. El primer partido oficial del estadio fue el 21 de octubre de 2007 cuando el SV Wehen y 1. FSV Maguncia 05 se enfrentaron, con una victoria del Maguncia por 3-1. Enlaces externos https://www.brita-arena.de/
BRITA-Arena

La BRITA-Arena est un stade allemand de football situé à Wiesbaden dans le Land de Hesse en Allemagne. C'est le domicile du SV Wehen Wiesbaden, club évoluant en Bundesliga 2. La BRITA-Arena a une capacité de 15 295 places. Son nom actuel provient d'un sponsoring de la marque allemande Brita. Liens externes (de) Site officiel Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de la Hesse
BRITA-Arena

La BRITA-Arena è uno stadio di calcio di Wiesbaden, in Germania. Viene utilizzato principalmente per le partite interne del Wehen Wiesbaden. Lo stadio può ospitare 12 566 persone ed è stato costruito nel 2007. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su BRITA-Arena Collegamenti esterni (EN) Lo stadio su stadiumdb.com, su stadiumdb.com.
Brita-Arena

Brita-Arena is een voetbalstadion in de Duitse stad Wiesbaden. De profclub SV Wehen Wiesbaden speelt haar thuiswedstrijden in het stadion. Het bouwwerk werd geopend op 11 oktober 2007 met en vriendschappelijke wedstrijd tegen Borussia Dortmund, die Wehen Wiesbaden verloor met 1-2. De eerste competitiewedstrijd van Wehen Wiesbaden in het stadion werd gespeeld op 21 oktober 2007 tegen FSV Mainz 05 (1-3 verlies). Het stadion is genoemd naar de hoofdsponsor van de club, Brita, een firma gespecialiseerd in waterfilters en vervangt het Stadion am Halberg, het voormalige stadion van Wehen Wiesbaden.
Brita-Arena

Brita-Arena – stadion piłkarski w Wiesbaden, w Niemczech. Swoje spotkania na obiekcie rozgrywają piłkarze klubu SV Wehen Wiesbaden. Jego pojemność wynosi 12 556 widzów. Stadion został wybudowany i otwarty w 2007 roku, po awansie SV Wehen do 2. Bundesligi. Budowa obiektu zajęła zaledwie cztery miesiące. Przed otwarciem Brita-Areny drużyna SV Wehen swoje spotkania rozgrywała na Stadion am Halberg. Stadion znajduje się tuż obok lekkoatletycznego Helmut-Schön-Sportpark. Obiekt był jedną z aren Mistrzostw Europy w Futbolu Amerykańskim 2010. Przypisy
Бріта-Арена

Бріта-Арена (нім. Brita-Arena) — футбольний стадіон у Вісбадені, Німеччина. Це домашній стадіон футбольного клубу «Веен». У європейських змаганнях через правила реклами стадіон відомий як «СК Веен Вісбаден Арена». Стадіон названо на честь свого колишнього головного спонсора «Бріта», німецької компанії, що спеціалізується на виробництві фільтрів для води. «Бріта-Арена» замінила «Штадіон ам Гальберг» у місті Таунусштайн як домашній стадіон спортклубу «Веен». Загальна місткість стадіону — 15 295 місць. Арена відкрилася у 2007 році товариським матчем, який «Веен» програв 1:2 дортмундській «Боруссії». Перший змагальний матч на стадіоні було зіграно 21 жовтня 2007 року між командами «Веен» та «Майнц 05», де Майнц святкував перемогу з рахунком 3:1. Примітки Посилання Офіційний сайт (нім.) Brita-Arena на вебсайті stadiumdb.com (англ.) Brita-Arena на вебсайті germanfootballgrounds.com (англ.)
St. Stephanus (Döringsdorf)

Die römisch-katholische Filialkirche St. Stephanus steht in Döringsdorf im thüringischen Landkreis Eichsfeld. Sie ist Filialkirche der Pfarrei St. Ursula Geismar im Dekanat Dingelstädt des Bistums Erfurt. Sie trägt das Patrozinium des heiligen Stephanus. Geschichte Die erste Kirche wurde 1615 errichtet und 1812 durch die heutige Kirche ersetzt. Seit 1940 erfolgte die seelsorgerische Betreuung durch das Franziskanerkloster Hülfensberg, mittlerweile gehört die Gemeinde Döringsdorf zur Pfarrei St. Ursula Geismar. Architektur Die Kirche ist ein schlichter Saalbau, der unüblicherweise nach Süden ausgerichtet ist. Ausstattung Eine farbige Figur des Patrons St. Stephanus steht über dem Hauptportal. Der Hochaltar stammt aus dem ehemaligen Benediktinerinnenkloster Zella und wurde 1687 geschaffen. Orgel Die Orgel wurde 1850 von Johann Wilhelm Schmerbach dem Jüngerem gebaut. 1995 erfolgte eine Instandsetzung durch Karl Brode aus Heiligenstadt. Das Instrument hat 10 Register verteilt auf ein Manual und Pedal. Register- und Tontraktur sind mechanisch. Weblinks St. Stephanus auf der Webpräsenz der Pfarrei St. Ursula Geismar Einzelnachweise
Richard Neutra

Richard Joseph Neutra (8. dubna 1892, Vídeň – 16. dubna 1970, Wuppertal) byl rakousko-americký architekt židovského původu. Jeho stavby se staly symbolem moderní architektury 50. let 20. století. Je nositelem Zlaté medaile AIA. Život Do roku 1917 studoval na Technische Hochschule ve Vídni u Adolfa Loose. Také byl ovlivněn Ottou Wagnerem. V letech 1921–1922 pracoval pro Ericha Mendelsohna v Berlíně a v roce 1923 emigroval do Spojených států, kde pokračoval v práci na několika projektech s krajanem Rudolphem Schindlerem, u kterého si zřídil svou vlastní praxi. Určitou dobu pracoval s Frankem Lloydem Wrightem, od kterého převzal koncept rodinných domů s otevřenou dispozicí. Pak si otevřel svou vlastní praxi spolu s manželkou Dione v Los Angeles. Od roku 1965 tvořil ve spolupráci se synem Dionem. Tvorba Neutra vytvořil moderní regionalismus pro jižní Kalifornii, ve kterém zkombinoval kostru z lehkého kovu se sádrovou omítkou na povrchu, čímž vytvořil dojem lehké konstrukce. Toto uplatnil například na slavném Lovellově domě postaveném na svahu. Jeho rozsáhlé terasy jsou položené na lehkém ocelovém trámu. Touto stavbou dokázal, že průmyslově vyráběné komponenty lze použít ke stavbě zcela netypických domů. Specializoval se na zvětšování až prodlužování architektonického prostoru do země. Jeho přímé linie na mnohé působily příliš průmyslově a agresivně vůči okolní přírodě, až fotografie Julia Shulmana vyvrátili tuto představu a zpopularizovali jeho styl. Jeho oblíbeným motivem bylo i používání vodních prvků. Během 2. světové války přešel k používání klasických materiálů – cihly, dřeva, kamene. Jeho otevřené interiéry se nejlépe projevily na Kauffmanovom domě, pouštní rezidenci, která se rozevírá do země jako obrovská květina, kde zapadající stěny vpouštějí dovnitř vnější svět, čímž ruší hranice mezi exteriérem a interiérem. Věren modernistickým ideálům vypracoval též koncept prefabrikovaných domů – systém „one plus two“. Zjednodušení stavby dovedl k dokonalosti u Lovell Health House v Los Angeles, jehož celový skelet byl smontován za 40 hodin. Ke známým Neutrovým stavbám patří též Millerův dům, Van den Leeuwův dům, Emersonova nižší střední škola v Los Angeles nebo ambasáda Spojených států v pákistánském Karáčí. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Richard Joseph Neutra na slovenské Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Richard Neutra na Wikimedia Commons Osoba Richard Neutra ve Wikicitátech Portrét na Archiweb.cz Heslo v encyklopedii Britannica
Richard Neutra

Richard Neutra (Beč, 8. travnja 1892. – Wuppertal, 16. travnja 1970.), američki arhitekt austrijskog porijekla. Prešavši 1923. u SAD, prvi je arhitekt koji prenosi u američku sredinu europske ideje i postupke u graditeljstvu. Projektirao je brojne stambene, poslovne, školske i tvorničke građevine i kulturne ustanove od Los Angelesa do New York-a (kuće "Lovell" i "Kaufman"). Njegove realizacije predstavljaju logično konstruirana i harmonična rješenja u vanjštini objekta i u unutrašnjoj razdiobi prostora.
Richard Neutra

Richard Joseph Neutra (Wenen, 8 april 1892 – Wuppertal, 16 april 1970) was een Oostenrijks-Amerikaans architect. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste en meest vooruitstrevende modernistische architecten en vertegenwoordiger van de internationale stijl. Neutra werd in 1892 geboren in Wenen. Hij was een student bij Adolf Loos en werd beïnvloed door Otto Wagner. Hij werkte een tijdlang in Duitsland in de studio van Erich Mendelsohn. In 1923 verhuisde hij naar de Verenigde Staten en werd in 1929 Amerikaans staatsburger. Neutra werkte korte tijd samen met Frank Lloyd Wright, voordat hij uitgenodigd werd door zijn vriend Rudolph Schindler om een tijdlang te gaan werken en wonen in Schindlers Kings Road House in Californië. Neutra opende vervolgens zijn eigen zaak in Los Angeles met zijn vrouw, Dione. Neutra staat bekend om zijn grote aandacht voor de ware noden van zijn cliënten, al ging het om een simpel huis of een villa. Hij gebruikte soms zelfs gedetailleerde enquêtes om uit te vinden wat de eigenaars echt nodig hadden, tot grote verrassing van zijn cliënten. Neutra had een sterk gevoel voor ironie. Een voorbeeld is te vinden in zijn autobiografie, Leven en Vorm, hij vertelt daarin een anekdote over een anonieme filmproducent/klant die een slotgracht rondom het huis, dat Neutra voor hem en zijn Perzische bediende ontwierp, onder stroom zette. Hij viste de lijken er de volgende ochtend uit en verbrandde ze in een speciaal ontworpen verbrandingsoven. Neutra stierf in 1970 in Wuppertal, Duitsland. Neutra's zoon Dion is nog steeds eigenaar van het Silver Lake-complex, dat nu de naam "Richard and Dion Neutra Architecture" draagt, in Los Angeles. Het gebouw zelf is ontworpen en gebouwd door Neutra en is nu ongeveer 3,1 miljoen dollar waard. Realisaties Lovell Health House, 1927 -1929, Los Angeles, Californië, USA. Deze woning werd gebouwd voor de arts en natuurgeneeskundige Philip Lovell. Ze bestaat uit een staalskelet en is bekleed met een lichte synthetische huid. Typisch aan de woning is het minimale materiaalgebruik en het heldere karakter. Men kan het beschouwen als een synthese van de modernistische avant-garde architectuur. Van der Leeuw Research House, 1932, Los Angeles, Californië, USA. Corona School, 1935, Bell, Californië, USA. Beard House, 1934-35, Altadena, Californië, USA. Miller House, 1937, Palm Springs Californië, USA. Kaufmann Desert House 1946-1947, Palm Springs Californië, USA. Case Study House # 20, 1946 -1948, Pacific Palisades, Californië, USA. Woning gebouwd als onderdeel van het Case Study House Program. Wilkins House, 1949, South Pasadena, Californië, USA. Kleine woonwijken naar zijn ontwerp zijn omstreeks 1962-1963 gebouwd in de Duitse plaatsen Quickborn (Kreis Pinneberg), ten noorden van Hamburg, en Mörfelden-Walldorf, ten zuiden van Frankfurt am Main. Taylor House, 1964, Lendale, Californië, USA. Van der Leeuw Research House II, 1965-1966, Los Angeles, Californië, USA. Bucerius House, 1966, Navegna, Zwitserland. Zie ook Mission 66 Referenties