Villa Haas

Villa Haas is een villa in het dorpje Sinn in Duitsland, grenzend aan het Westerwald en de rivier Dill. Sinn lag tot 1868 op de grens van het koninkrijk Pruisen en het Hertogdom Nassau. De historistische villa, het park en de omliggende straten "Hansastrasse / Rudolfstrasse" zijn monumenten vanwege hun historische en artistieke betekenis. Geschiedenis Het landhuis, de bijgebouwen en de tuin zijn in 1892 ontworpen door architect Ludwig Hofmann (Herborn, 1862–1933), in opdracht van Rudolf Haas, eigenaar van het tegenoverliggende "Neuhoffnungshütte". Haas was medeoprichter van de vereniging 'Eisenhüttenleute' (later staalvereniging VDEh) en lid van de vooraanstaande Vereniging voor Natuurkunde in Nassau. Familie Haas stamt uit het plaatsje Dillenburg, de voormalige residentie van het huis Nassau. De familie bezat verscheidene be- en verwerkende staal bedrijven, zoals walsbedrijven en een hoefijzerfabriek. Staal uit Nassau was in de Pruisische tijd een belangrijk exportproduct en van groot economisch belang. Dr. Klaus F. Müller kocht in 1978 de villa met park en gebruikte delen van de villa als tandartspraktijk, laboratorium en onderwijsruimte. Bouwstijl Tot de stijlelementen van het grote (twee verdiepingen tellende) pand behoren rijk bewerkte stenen formaties over de kelderverdieping, met zandsteen omlijste ramen en gevelmotieven in Duitse renaissance-stijl. Het dak en de gevelformaties met klokkentoren maken een schilderachtige indruk, wat wordt versterkt door de hoge toren met dakhelm (het mijnbouwsymbool) het glas-in-loodwerk en de gedetailleerd vormgegeven gevels. Andere waardevolle stijlcomponenten zijn een klein paviljoen (theehuis) en de smeedijzeren hoofdpoort. Interieur Bijzonder zijn de plafonds, wandpanelen en glas-in-loodramen met motieven van de Rijnromantiek en de `jugendstil`. Daarnaast zijn er drie open haarden in de stijl van de neorenaissance en de stijl van Louis Philippe. Dominant is het monumentale schilderij van Frans Snyders „Vechtende honden en beren“ in de toren van het trappenhuis. Een kopie hiervan bevindt zich op Kasteel Malberg (Eifelkreis Bitburg-Prüm). Tuinen De als monument beschermde tuin bevat naast zeldzame kruiden, struiken en bomen, ook veel stijlelementen van een historisch park, zoals de ruïne met ijskelder, de grot, de arcades, de vijver, het rondell, de fonteinen, de tuinbeelden, etc. Het Chinese theehuis, dat vroeger lag aan de rivier de Dill, zou gebaseerd zijn op een plan van een Duitse koloniale officier in Tsingtao; bovenluitenant Retzlaff. Het landhuis met park is een van de weinig behouden uitingen van het historisme en bevat meer dan honderd verschillende plantensoorten. Het complex maakt deel uit van het gebied Herborn (Hessen)/Beilstein/Hörre, waarvan de plantensoorten en hun standplaatsen in 1775 zijn beschreven door Johann Daniel Leers (Wunsiedel, 1724–1774) in zijn boek "Flora Herbornensis". Deze beschrijvingen zijn volgens de Duitse heemkundige en natuuronderzoker Karl Löber (1901-1982) van een ongeëvenaarde nauwkeurigheid en nog steeds goed bruikbaar als vergelijking" (citaat vertaald vanuit het Duits). Literatuur Landesamt für Denkmalpflege Hessen (Hrsg.): Lahn-Dill-Kreis I. ( Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland, Kulturdenkmäler in Hessen.) Friedr. Vieweg & Sohn, Braunschweig / Wiesbaden 1986, ISBN 3-528-06234-7. Friedhelm Gerecke: Historismus, Jugendstil, Heimatstil in Hessen und im Rheinland. Die Bauten des Architekten und Denkmalpflegers Ludwig Hofmann (1862–1933) aus Herborn. Verlag Michael Imhof, Petersberg 2010, ISBN 978-3-86568458-5. Otto Renkhoff: Nassauische Biographie, p. 262, ISBN 3-922244-90-4. Rolf Georg, Rainer Haus, Karsten Porezag: Eisenerzbergbau in Hessen, pp. 329 und 415, ISBN 3-925619-00-3. Gerd Andriessen:, 100 Jahre W. Ernst Haas und Sohn, Sonderdruck Dillzeitung 26-05-1954. Klaus F. Müller: Park und Villa Haas - Historismus, Kunst und Lebensstil. Verlag Edition Winterwork, 2012, ISBN 978-3-86468-160-8. Externe link Villa Haas, Website over de villa