NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Westend Gate

Il Westend Gate (scritto anche WestendGate, noto anche come Marriott Hotel, già Plaza Büro Center) è un grattacielo di Francoforte sul Meno, nel quartiere Westend. È posto sulla Hamburger Allee 2-10, di fronte alla fiera. L'edificio, alto 159 metri, venne costruito nel 1976 ed ha 47 piani. Gli architetti progettisti furono Siegfried Hoyer e Richard Heil. La superficie utilizzabile dell'edificio è di 55 400 m². Storia All'inaugurazione fu per breve tempo l'edificio più alto in Germania. Si compone di un'ala adibita ad uffici, che fu pubblicizzata come Plaza Büro Center, e un'ala adibita ad albergo, denominato Plaza Hotel. Il gruppo alberghiero Marriott si installò nell'edificio nel 1989, e oggi amministra, oltre alla lobby al piano terreno, la sala da ballo al primo piano, l'area conferenze al quinto piano, e i piani dal 26 al 44. Negli anni novanta la zona dell'ingresso venne ridisegnata in stile postmoderno, con una grande cupola storicista in vetro, e diverse ed altre decorazioni, che contrastano fortemente con l'architettura complessiva dell'edificio. A partire dall'ottobre 2008 l'edificio venne rinnovato, e fra i vari interventi vennero rimosse le decorazioni postmoderne; in tale occasione l'edificio assunse il nome attuale. A partire dal secondo quadrimestre del 2009 gli spazi per uffici furono nuovamente disponibili per gli acquirenti. Nel novembre 2008 risultava vuoto circa un terzo degli spazi complessivi (17 500 m²), e il 46% degli spazi per uffici. L'edificio appartenne dal 1988 al febbraio 2012 al fondo immobiliare DEGI; questa dal 1998 al 2007 fu parte del gruppo 'Dresdner Bank, mentre oggi appartiene al gruppo svedese Aberdeen Property Investors Holding AB, a sua volta controllato dal britannico Aberdeen Asset Management. Nel marzo 2012 il WestendGate passò alla RFR Holding e al coinvestitore Stenham Property. Note Voci correlate Grattacieli più alti d'Europa Grattacieli più alti dell'Unione europea Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Westend Gate Collegamenti esterni (DE) -(EN) Sito ufficiale (DE) Phorio - WestendGate, su de.phorio.com. (DE) Structurae - Plaza Büro Center, su structurae.de. (DE) -(EN) The high rise pages - Plaza Bürocenter / Marriott Hotel / Westendgate, Frankfurt Archiviato il 21 maggio 2014 in Internet Archive. (DE) Aberdeen Property Investors, su aberdeen-asset.de. (DE) Skyline Frankfurt - Marriott, su skylineffm.de.
Westend Gate

De Westend Gate is een wolkenkrabber in de Duitse stad Frankfurt. Het is het hoogste hotelgebouw van de stad. Het hotel van de Marriott-keten heeft 588 kamers en is een vijfsterrenhotel. Het gebouw is ook bekend onder de naam Plaza Büro Center. Het is gelegen aan de Messe Frankfurt (handelsbeurs) en staat in de lijst van hoogste gebouwen van Europa. Het in 1976 gebouwde bouwwerk heeft een hoogte van 159 meter. De toren telt 47 verdiepingen, waarvan de verdiepingen 26 tot 44 hotelkamers en de andere verdiepingen kantoren zijn. Sinds oktober 2008 is het gebouw volledig gerenoveerd en kreeg het ook de nieuwe naam. Externe links Emporis.com profiel Structurae.de profiel
Westend Gate

Westend Gate, tidigare Plaza Büro Center, är en 159 meter hög skyskrapa i Westend-Süd-distriktet i Frankfurt, Tyskland. Byggnaden, som har 47 våningar, uppfördes 1976, då som Tysklands högsta byggnad till 1978 då den överträffades av Silberturm, som också ligger i Frankfurt. Westend Gate ligger tvärs över gatan från Frankfurtmässan och nära Naturmuseum Senckenberg och Bockenheim Campus vid Goethe University Frankfurt. Strukturen består av 2 skivor plus en smal vinge fäst vid den östra sidan. Det döptes om till Westend Gate 2011, när det totalrenoverades som en grön byggnad. Den nedre hälften av tornet innehåller kontor, medan våningarna 26–44 är ett hotell, ursprungligen CP Frankfurt Plaza Hotel, känt sedan 1989 som Frankfurt Marriott. Se även Lista över Tysklands högsta byggnader Lista över Europas högsta byggnader Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Westend Gate, 4 maj 2023. Noter Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Westend Gate.
Opernturm

Opernturm je mrakodrap v německém městě Frankfurt nad Mohanem. Postaven byl podle návrhu, který vypracoval Christoph Mäckler a developerem stavby byla firma Tishman Speyer Properties. Má 44 podlaží a výšku 168 m, je tak 6. nejvyšší mrakodrap ve městě. Výstavba probíhala v letech 2006 – 2009. Budova disponuje 72 500 m2 převážně kancelářských ploch. Odkazy Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Opernturm na Wikimedia Commons Obrázky, zvuky či videa k tématu Opernturm na Wikimedia Commons Reference Související články Seznam nejvyšších budov v Německu Seznam nejvyšších budov v Evropě
Opernturm

OpernTurm (Opera Tower) is a 43-storey 170 m (560 ft) skyscraper in the Westend-Süd district of Frankfurt, Germany. The property is situated opposite Alte Oper on the corner of Bockenheimer Landstraße and Bockenheimer Anlage. The building was designed by Christoph Mäckler. The project developer was Tishman Speyer, a US firm that previously built the Sony Center in Berlin and the Messeturm in Frankfurt. Design The Opernturm consists of a 42-storey, 170 m (560 ft) tower, a 7-storey, 26 m (85 ft) podium building facing towards Alte Oper. Access is through an 18 m (59 ft) high lobby. The yellow-beige stone cladding of the facades was designed to fit in with the existing buildings surrounding Opernplatz. Designed to consume 23 percent less energy than stipulated by Germany's 2007 EnEV Energy Regulation, the Opernturm was one of the first office buildings in Europe to be certified to the Leadership in Energy and Environmental Design (LEED) Gold standard. The site was occupied by one of Frankfurt's first high-rise buildings, the 68 m (223 ft) Zürich-Haus built in 1962. In 1998 the owner of the building, Zürich Versicherung, commissioned Christoph Mäckler's firm to design a new building that would be 22 m (72 ft) taller in order to maximize land use. When the initially proposed building was felt to be rather bulky, Zürich Versicherung suggested to the local government to build the new tower up to a height of 160 m (520 ft) and to compensate for the added height by making available company-owned land to extend the adjacent Rothschildpark down to Bockenheimer Landstrasse. The local government eventually agreed but Zürich Versicherung did not go ahead with the development and sold the empty site - the old tower was demolished in 2002 - to project developer Tishman Speyer in July 2004. Civil engineering works started in late 2006 with the removal of the former underground garage of Zürich-Haus. The groundbreaking for the development of OpernTurm took place on 22 January 2007. The completion of Opernturm in late 2009 added another landmark to the city's much photographed skyline, with its elegant silhouette and the natural stone façade setting it apart from the glass towers dominating the cityscape. The adjoining Rothschildpark has been extended by 5,500 m2 (59,000 sq ft) and redesigned in the style of an English garden. Tenants In November 2009, the retailer Manufactum was the first tenant to move into the podium building. The building's anchor tenant, occupying 31,000 m2 (330,000 sq ft), is the European headquarters offices of the UBS Group AG. Leading multinational legal services Allen & Overy, Ashurst, Morgan, Lewis & Bockius and Reed Smith LLP and the world's largest asset manager BlackRock are occupying several floors of the tower. See also List of tallest buildings in Frankfurt List of tallest buildings in Germany List of tallest buildings in Europe References External links Tishman Speyer – OpernTurm OpernTurm - official Website
Opernturm

OpernTurm (en español: Torre de la Ópera) es un rascacielos de 43 plantas y 170 m de altura situado en el distrito Westend-Süd de Fráncfort, Alemania. El edificio se sitúa frente a Alte Oper, en la esquina de Bockenheimer Landstraße con Bockenheimer Anlage. Fue diseñado por Christoph Mäckler. El promotor fue Tishman Speyer, una empresa estadounidense que había construido previamente el Sony Center en Berlín y el Messeturm en Fráncfort. Diseño El Opernturm se compone de una torre de 42 plantas y 170 m de altura y un podio de 7 plantas y 26 metros, situados frente a la Alte Oper. Se accede al edificio por un vestíbulo de 18 m de altura. La fachada de piedra amarilla-beige se diseñó para encajar con los edificios que rodean la plaza Opernplatz. Diseñado para consumir un 23% menos de energía que la estipulada por la EnEV Energy Regulation de Alemania de 2007, el Opernturm fue uno de los primeros edificios de oficinas en Europa certificados con el LEED Oro. La parcela fue ocupada por uno de los primeros edificios altos de Fráncfort, la Zürich-Haus, de 68 m de altura, construida en 1962. En 1998 el dueño del edificio, Zürich Versicherung, encargó a la firma de Christoph Mäckler diseñar un nuevo edificio que tendría 22 m más de altura para aumentar el uso del terreno. Sin embargo, al considerar achaparrado el edificio propuesto inicialmente, Zürich Versicherung sugirió al gobierno local construir una nueva torre de 160 m de altura y para compensar este aumento de altura poner a disposición terrenos de la empresa para extender el adyacente parque Rothschild hasta Bockenheimer Landstrasse. El gobierno local lo aceptó, pero Zürich Versicherung no siguió adelante con el proyecto y vendió la parcela vacía (la antigua torre se demolió en 2002) al promotor Tishman Speyer en julio de 2004. Las obras comenzaron a finales de 2006 con la demolición del antiguo aparcamiento subterréneo de Zürich-Haus. La construcción del OpernTurm comenzó el 22 de enero de 2007. La finalización del Opernturm a finales de 2009 añadió otro punto de referencia al famoso panorama urbano de la ciudad. Su elegante silueta y su fachada de piedra natural la diferencian de las torres de cristal que dominan ese paisaje. El adyacente parque Rothschild se ha ampliado con 5500 m² y rediseñado con el estilo de un jardín inglés. Inquilinos En noviembre de 2009, la cadena de tiendas Manufactum fue el primer inquilino del podio del edificio. El principal inquilino del edificio es la sede alemana de Union Bank of Switzerland AG (UBS), que ocupa 31 000 m². A finales de 2010 el edificio estaba alquilado al 95%. Véase también Anexo:Rascacielos en Fráncfort Anexo:Rascacielos en Alemania Anexo:Edificios más altos de la Unión Europea Anexo:Rascacielos en Europa Referencias «Opernturm». Emporis. Consultado el 8 de diciembre de 2013. «Opernturm» (en inglés). SkyscraperPage. Consultado el 8 de diciembre de 2013. «Opernturm» (en inglés). Structurae. Consultado el 8 de diciembre de 2013. Enlaces externos Tishman Speyer – OpernTurm OpernTurm – página web oficial
Opernturm

La Opernturm (français : Tour de l'Opéra) est un gratte-ciel de bureaux dans le quartier d'affaires à Francfort (Allemagne). Dessinée par Christoph Mäckler, elle est censée devenir le siège social en Allemagne du groupe UBS lors de son achèvement en 2010. Voir aussi Articles connexes Gratte-ciel Liste des plus hautes structures de Francfort Liens externes (de + en) Site officiel (en) Site de Tishman Speyer Portail des gratte-ciel Portail de Francfort-sur-le-Main
Opernturm

OpernTurm (chiamata anche Opera Tower) è un grattacielo di 43 piani alto 170 metri situato nel quartiere Westend-Süd di Francoforte sul Meno, in Germania. La struttura si trova di fronte Alte Oper, all'angolo tra Bockenheimer Landstraße e Bockenheimer Anlage. L'edificio è stato progettato da Christoph Mäckler. Il costruttore del progetto era Tishman Speyer, una società statunitense che in precedenza aveva costruito il Sony Center a Berlino e il Messeturm a Francoforte. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Opernturm Collegamenti esterni Sito ufficiale, su opernturm.com. (EN) Opernturm, su Skyscraper Center.
Opernturm

De Opernturm is een kantoorgebouw in Frankfurt am Main, Hessen, Duitsland. Met een hoogte van 170 meter is het gebouw het dertiende hoogste in de stad. Het gebouw telt 42 verdiepingen en werd voltooid in 2010. De belangrijkste huurder is de Zwitserse bank UBS. Externe links Website van de Opernturn Pagina op op www.tishmanspeyer.com
Opernturm

Opernturm, OpernTurm – wieżowiec we Frankfurcie nad Menem w Niemczech, zlokalizowany w strefie Bankenviertel. Jego wysokość wynosi 170 m, liczy 42 kondygnacje. Został zaprojektowany przez Tishman Speyer Properties. Zobacz też wieżowce we Frankfurcie nad Menem lista najwyższych budynków w Europie Bibliografia Opernturm - Oficjalna strona (niem.) Linki zewnętrzne Strona projektu wieżowca (ang.)
Opernturm

OpernTurm är en skyskrapa i Frankfurt, Tyskland. Byggnaden uppfördes 2007-2010och är 170 meter och 42 våningar hög. Skyskrapan innehåller kontor, bland annat den schweiziska banken UBS:s huvudkontor för Tyskland. På platsen låg tidigare ett av Frankfurts första högre hus efter andra världskriget, det 68 meter höga Zürich-Haus från 1962. Se även Commerzbank Tower Maintower Messeturm Tysklands högsta skyskrapor Källor Externa länkar Officiell webbsida Tishman Speyer – OpernTurm
Schloß Wilhelmshöhe

Schloss Wilhelmshöhe er et slot i Bergpark Wilhelmshöhe i Kassel i Nordhessen i delstaten Hessen i Tyskland. Jérôme Bonaparte, som var konge i Westfalen, omdøbte slottet til Napoleonshöhe, og udnævnte Chamberlain Heinrich von Blumenthal til dets leder, med ansvar for omfattende renoveringer. Efter Den fransk-preussiske krig i 1870, boede den franske kejser Napoleon 3. på slottet som krigsfange. Fra 1899 til 1918 var Wilhelmshöhe sommerresidens for kejser Vilhelm 2. af Tyskland. Efter første verdenskrig ledede Paul von Hindenburg i 1918 tilbagetrækningen og demobiliseringen af tyske tropper fra slottet. Store dele af bygningen blev ødelagt under anden verdenskrig. Schloss Wilhelmshöhe er i dag internationalt kendt som et museum, som bl.a. rummer Antikensammlung og Gemäldegalerie Alte Meister. Slottet er kendt for sin sydfløj (Weißensteinflügel), med de eneste bevarede gemakker fra landgrevernes tid. Slottet ligger i Bergpark Wilhelmshöhe, der blev opført på UNESCOs verdensarvliste i 2013. Eksterne kilder/henvisninger
Pałac Wilhelmshöhe

Pałac Wilhelmshöhe (Schloss Wilhelmshöhe) – neoklasycystyczny pałac znajdujący się na terenie Parku Wilhelmshöhe, w Kassel w Niemczech. Od XII wieku w miejscu, gdzie obecnie stoi pałac znajdował się klasztor. W XVI wieku, decyzją Filipa I, landgrafa Hesji (1504-1567), klasztor został zsekularyzowany i używany jako zamek. Zamek ten został zastąpiony nowym w latach 1606–1610 przez landgrafa Maurycego. Obecny neoklasycystyczny powstał na zlecenie landgrafa Wilhelma IX elektora Hesji-Kassel, pod koniec XVIII wieku. Projektantami byli architekci Simon Louis du Ry i Heinrich Christoph Jussow. W czasie wojen napoleońskich na terenie Hesji-Kassel, z woli Napoleona Bonaparte, utworzono Królestwo Westfalii, którego władcą został jego brat Hieronim Bonaparte. Wilhelmshöhe zostało wówczas przemianowane na Napoleonshöhe. Jego zarządcą został Heinriche von Blumenthal, który przeprowadził szeroko zakrojone renowacje i przeróbki, takie jak boczne skrzydła między trzema budynkami. Po klęsce Francji, przestało istnieć Królestwo Westfalii i powrócił elektor Hesji-Kassel. W 1866 Hesja-Kassel została zaanektowana przez Prusy, a pałac został przejęty przez ród Hohenzollernów. Cesarz Wilhelm II wykorzystywał go jako letnią rezydencję i miejsce osobistego odpoczynku. W jego wnętrzach funkcjonuje Galeria Starych Mistrzów (Gemäldegalerie Alte Meister), w której obejrzeć można m.in. zbiór dzieł Rembrandta. W 2013 park wraz z zamkiem został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Przypisy
Castelul Wilhelmshöhe

Castelul Wilhelmshöhe se află în parcul Wilhelmshöhe din orașul Kassel. Castelul este cunoscut pe plan internațional ca muzeu cu galeria de picturi din aripa castelului Weißenstein. Castelul se află în partea de vest mai joasă a parcului care are suprafața de 2,4 km², situat la altitudinea de 285 m m deasupra n.m. legată printr-o alee cu templul octogonal situat la altitudinea de 526,2 m deasupra n.m.. Pe turnul templului se află statuia de bronz a lui Hercule care este simbolul orașului Kassel. In pădure situat la sud de templu se află ruina Löwenburg (Kassel). Aici a fost locul unde împăratul Napoleon al III-lea al Franței fost ținut captiv când a fost capturat de Armata Prusacă în timpul Războiului Franco-German. Istoric Pe locul castelului de azi se afla prin secolul XII o mănăstire din ordinul augustinilor. In timpul ducelui Philipp I. (Hessen) (1504-1567) va fi secularizarea averilor bisericești. Nepotul ducelui, Moritz lasă pe locul mănăstirii între anii 1600-1610 să fie clădit un castel de vânătoare, care ulterior între anii 1786-1798 sub conducerea arhitecților Simon Louis du Ry și Heinrich Christoph Jussow să fie transformată în timpul prințului Wilhelm I. (Hessen-Kassel) în forma actuală. Legături externe de Schlösser und Gärten Hessen Arhivat în 13 februarie 2013, la Wayback Machine. de Staatliche Museen Kassel de Interaktives 360° Panorama von Schloss Wilhelmshöhe Arhivat în 28 septembrie 2007, la Wayback Machine.
Schloss Wilhelmshöhe

Schloss Wilhelmshöhe, är ett slott beläget i Bergpark Wilhelmshöhe strax utanför Kassel i Hessen, Tyskland. Slottet, som från början var ett kloster, sekulariserades och drogs in till kronan av Filip I av Hessen på 1500-talet. Ett nytt slott byggdes i början av 1600-talet och det nuvarande slottet byggdes 1786-1808 för Wilhelm I av Hessen-Kassel efter ritningar av arkitekten Simon Louis de Ry. I början av 1800-talet residerade dåvarande kungen av Westfalen, Jérôme Bonaparte, på slottet och gav order om stora renoveringar. 1814 återvände dock hertigfamiljen av Hessen-Kassel och kungen av Westfalen fick gå i exil. 1870 internerades den tillfångatagne franske kejsaren Napoleon III av Frankrike under en tid på slottet. Efter tyska enhetskriget 1866 annekterades Kurfurstendömet Hessen (innan 1803 benämnt som Hessen-Kassel) av Preussen. Från 1899 till 1918 använde kejsar Vilhelm II tidvis slottet som sitt sommarresidens. Under andra världskriget blev mittpartiet av slottet svårt skadat av bombardemang. Det restaurerades först 1968-1974 av arkitekten Paul Friedrich Posenenske. Denne var funktionalist och återuppbyggde fasaden, men ändrade totalt interiören för att det skulle passa slottets nuvarande funktion som konstmuseum (Gemäldegallerie Alte Meister, Kassel). Mellan 1994 och 2000 gjordes därför ännu en restaurering för att bringa även interiören tillbaka till (nära nog) ursprungsskicket. Referenser Den här artikeln är helt eller delvis baserad på material från engelskspråkiga Wikipedia, Schloss Wilhelmshöhe, tidigare version. Noter Externa länkar museum-kassel.de/en
Палац на пагорбі Вільгельма

Палац на пагорбі Вільгельма (нім. Schloss Wilhelmshöhe, де нім. höhe — пагорб, вершина) — замок ландграфів Гессен-Кассельских, розміщений у нижній частині найбільшого у місті Кассель Гірського парку Вільгельма в Німеччині, на висоті 285 метрів, на одній лінії з монументальною статуєю Геркулеса. Ця лінія ділить парк на дві рівні частини і продовжується алеєю, що веде до центральної частини Касселя. У 2013 році він був вписаний до списку Світової спадщини ЮНЕСКО. Тепер — це Кассельська картинна галерея, в якій експонується зібрання пам'яток античної культури і галерея полотен старих майстрів. Історія Цей палац був побудований у вигляді широкомасштабного тричастинного комплексу, відкритого до парку в 1786–1798 роках для ландграфа Вільгельма IX за проєктами архітектора Луї Сімона Дю Рі (крило Вайзенштайна та церковне крило) та Генріха Крістофа Юсова (середня секція). Бічні крила витягнуті, з напівкруглими розширеннями на вузьких боках. Середина розширень підкреслюється ризалітом, кожен з яких складається з восьми колон, які покривають два верхні поверхи, і завершується аттиком, що коронований вазами. Під час наполеонівської окупації у 1806—1813 роках споруда була перейменована на Палац на пагорбі Наполеона і служила резиденцією для Жерома Бонапарта, короля Вестфалії. У 1891—1918 роках Палац на пагорбі Вільгельма був офіційною резиденцією імператорської сім'ї, однак він служив притулком і для самого імператора Вільгельма II під час сімейних або політичних криз. Після Комп'єнського перемир'я 1918 року палац на короткий час став квартирою Великого штабу Імперської армії Німеччини. Під час Другої світової війни у лютому 1945 року палац був сильно пошкоджений бомбардуванням британською авіацією. З 1961 року відбувалося його відновлення під керівництвом архітектора Пауля Фрідріха Позененського. У травні 1970 року під час зустрічі керівників Німецької Демократичної Республіки і Федеративної Республіки Німеччини (ФРН) палац використовувався як Прес-центр. У 1980 році його відвідав під час свого візиту до ФРН президент Франції Валері Жискар д'Естен. Музей У центральній будівлі палацу розміщений музей, де експонуються колекція антикваріату і картини німецьких, італійських і іспанських художників, серед яких є твори Альбрехта Дюрера, Рембрандта, Франса Гальса та Рубенса. У старому білокам'яному крилі можна побачити меблі з XVIII і XIX століть у стилі класицизму і ампіру. У 1948–1976 роках у палаці був Німецький музей шпалер і оббивки. Примітки Посилання Сайт музею
Biebrich Palace

Biebrich Palace (German: Schloss Biebrich) is a Baroque residence (Schloss) in the borough of Biebrich in the city of Wiesbaden, Hesse, Germany. Built in 1702 by Prince Georg August Samuel of Nassau-Idstein, it served as the ducal residence for the independent Duchy of Nassau from 1816 until 1866. History Count Georg August Samuel of Nassau-Idstein, appointed Prince in 1688, wanted a more impressive seat of authority than his palace in Idstein in the Taunus. He moved first to Wiesbaden, and later to Biebrich (at that time a separate community from Wiesbaden). In the immediate vicinity of the Rhine, opposite the Biebricher Wörth, he began construction of a chateau. The structure was designed by the Baroque architect Julius Ludwig Rothweil and was completed in 1702. It survives today as the West Pavilion of the palace. Only four years later, a duplicate structure was built only 86 meters to the east. While the West Pavilion was reserved for the prince and his entourage, the East Pavilion served his wife. Prince Georg August Samuel began further development of the castle in 1707. Baroque architect Johann Maximilian von Welsch linked the two pavilions with a gallery and built a circular ballroom in the exact center. The Rotunda was completed in 1721, giving Biebrich Castle its distinctive appearance. After the death of Georg August Samuel, the House of Nassau-Idstein was extinguished and the castle came into the possession of the line of Nassau-Usingen. Prince Karl von Nassau-Usingen decided after his inauguration in 1734 to relocate his permanent residence to Biebrich. Such a residential and government office demanded further premises, so the Baroque architect Friedrich Joachim Stengel designed today's eastern wing. Only three years later, Stengel built the identical western wing. The gardens were designed by landscape architect Friedrich Ludwig von Sckell in 1817 at the request of Duke Wilhelm of Nassau. Charlotte, Grand Duchess of Luxembourg, sold the palace to the State of Prussia in 1935. Heavily damaged during World War II, it was renovated and partly reconstructed between 1980 and 1982 by the State of Hesse. It is now used by the state government for representation purposes and houses the state's historic preservation agency. See also Stadtschloss Wiesbaden References External links