NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Artibonite (departement)

Artibonite (Haïtiaans: Latibonit) is een van de 10 departementen van Haïti. Het heeft 1,7 miljoen inwoners op een oppervlakte van 4900 km². De hoofdstad is Gonaïves. Het wordt begrensd door de departementen Nord-Ouest, Nord, Centre en Ouest, en door de Golf van Gonâve. Het is genoemd naar de rivier Artibonite. Grondgebied Het grondgebied dat nu door het departement Artibonite wordt ingenomen, behoorde onder de Taíno's tot de cacicazgos Xaragua en Marién. Na de Haïtiaanse Revolutie is Haïti opgedeeld in drie departementen: Nord (Noord), Ouest (West) en Sud (Zuid). Deze zijn later verder opgesplitst. Dit departement Artibonite is van het departement Ouest afgesplitst. Een klein deel is afkomstig van het departement Nord. Indeling Het departement is opgedeeld in 5 arrondissementen: Dessalines Gonaïves Gros-Morne Marmelade Saint-Marc Geschiedenis Opstand In februari 2004 is er in Artibonite een opstand geweest, die tot doel had het departement onafhankelijk te maken van Haïti. Dit is niet gelukt. Wel was deze opstand een belangrijke factor in de val van president Aristide. Sociaal-economisch Algemeen De jaarlijkse bevolkingsgroei is 4,4% (urbaan), 1,0% (ruraal), totaal: 1,9%. Landbouw Artibonite is het Haïtiaanse departement waar de meeste rijst wordt geproduceerd. Onderwijs In 70% van de gemeenten van het departement is de toegang tot basisonderwijs precair. Het analfabetisme in het departement bedraagt 51% voor mannen, 60% voor vrouwen, totaal: 56%. Voor het primair onderwijs is de bruto scholingsgraad 111%, de netto scholingsgraad 54%. Deze cijfers wijzen op een grote repetitie van schooljaren. Voor het middelbare onderwijs is de bruto scholingsgraad 34% en de netto scholingsgraad 19%. Van de inwoners van het departement heeft 52% geen enkele scholing afgemaakt, 32% het basisonderwijs, 12% het middelbaar onderwijs en 1% het hoger onderwijs. Gezondheid In 78% van de gemeenten van het departement is de toegang tot basisgezondheidszorg precair. De kindersterfte bedraagt 87,8 op de 1000. In het departement lijdt 26% van de bevolking aan ondervoeding, en 8% aan ernstige ondervoeding. In 92% van de gemeenten is de toegang tot drinkwater precair. De belangrijkste manieren om aan drinkwater te komen zijn via natuurlijke bronnen of rivieren of via een publieke waterbron. In 58% van de gemeenten is de toegang tot riolering precair.
Artibonite

Artibonite – jeden z dziesięciu departamentów, na jakie podzielone jest Haiti. Departament zajmuje powierzchnię 4984 km² i jest zamieszkany przez 1 168 800 osób (2002). Artibonite jest głównym na Haiti ośrodkiem uprawy ryżu. Główne miasta to Gonaïves (stolica) oraz Saint-Marc. Rewolucyjny Front Oporu Artibonie w lutym 2004 roku usiłował oderwać departament od Haiti, proklamując jego niepodległość. Departament podzielony jest na 5 arrondissement: Dessalines Gonaïves (stolica) Gros-Morne Marmelade Saint-Marc
Артибонит (департамент)

Артибони́т (фр. Artibonite Department) — один из десяти департаментов Республики Гаити. Административный центр — город Гонаив. Площадь — 4984 км², и это самый большой департамент страны после департамента Западный. Население в 2009 году составляло 1 571 020 человек. Округа и коммуны Департамент делится на 5 округа и на 15 коммун: Дессалин Дессалин (Dessalines) Дедюн (Desdunes) Гранд-Салин (Grande-Saline) Петит-Ривьер-дель-Артибонит (Petite-Rivière-de-l’Artibonite) Гонаив Гонаив (Les Gonaïves) Эннери (Ennery) Эстер (L’Estère) Гро-Морн Гро-Морн (Gros-Morne) Анс-Руж (Anse-Rouge) Тер-Нёв (Terre-Neuve) Мармелад Мармелад (Marmelade) Сен-Мишель-дель-Атталей (Saint-Michel-de-l’Attalaye) Сен-Марк Сен-Марк (Saint-Marc) Ла-Шапель (La Chapelle) Веретт (Verrettes)
Artibonite

Artibonite, (haitisk kreol: Latibonit) är ett av tio administrativa departement i Haiti. Befolkningen uppgår till 1,6 miljoner invånare och den administrativa huvudorten är Gonaïves. Den gränsar till departementen Nord-Ouest, Nord, Centre och Ouest. Den största floden i Haiti, Artibonite, rinner genom departementet. Administrativ indelning Departementet är indelat i fem arrondissement som i sin tur är indelade i femton kommuner. Arrondissement de Dessalines Dessalines Desdunes Grande Saline Petite Rivière l'Artibonite Gonaïves Gonaïves Ennery L'Estère Gros Morne Gros Morne Anse Rouge Terre Neuve Marmelade Marmelade Saint Michel de l'Attalaye Saint-Marc Saint-Marc Verrettes La Chapelle Referenser
Артибоніт (департамент)

Артибоніт (фр. Artibonite Department, гаїт. креол. Latibonit) — один з десяти департаментів Гаїті. Адміністративний центр — місто Гонаїв. Площа — 4984 км², є найбільшим департаментом країни після Західного. Станом на 2009 рік населення департаменту становило 1 571 020 осіб. Адміністративний поділ Департамент поділяється на 5 округів та 15 комун: Десалін Десалін (Dessalines) Дедюн (Desdunes) Гранд-Салін (Grande-Saline) Петі-Рив'єр-дель-Артибоніт (Petite-Rivière-de-l'Artibonite) Гонаїв Гонаїв (Les Gonaïves) Еннері (Ennery) Естер (L'Estère) Гро-Морн Гро-Морн (Gros-Morne) Анс-Руж (Anse-Rouge) Тер-Нев (Terre-Neuve) Мармелад Мармелад (Marmelade) Сен-Мішель-дель-Атталей (Saint-Michel-de-l'Attalaye) Сен-Марк Сен-Марк (Saint-Marc) Ла-Шапель (La Chapelle) Веретт (Verrettes)
Boca Chica (Dominikánská republika)

Boca Chica je municipalita v Dominikánské republice, v provincii Santo Domingo. V rámci této municipality existuje ještě municipální obvod La Caleta. V roce 2012 zde žilo 123 510 obyvatel, z toho 70 184 přímo ve městě a 53 326 v předměstských obvodech (Secciones). Boca Chica se nachází asi 30 kilometrů východně od hlavního města země, Santo Dominga, v jihovýchodním regionu země. Město je známé pro svou velmi oblíbenou stejnojmennou pláž. Poloha a popis Nedaleko od hlavního města Santo Dominga, s průzračně modrou vodou a bílým jemným pískem, Boca Chica je jednou z nejnavštěvovanějších pláží v Dominikánské republice, zejména o víkendech a o svátcích. Pláž se svažuje do vody jen velmi pozvolna. U pláže Boca Chica se nacházejí dva malé ostrovy – Los Pinos – které byly vytvořeny z písku, vytěženého při prohlubování přístavu Andrés v 50. letech 20. století, a dva malé korálové ostrůvky – La Matica a La Piedra – porostlé mangrovy, které lákají k hnízdění různé druhy ptáků. U pláže je přirozená brakická voda a pramen čisté pitné vody, pocházející z podzemní řeky Brujuelas. V městečku jsou dvě maríny, mnoho restaurací a stánků s pizzou a se suvenýry podél celé pláže, a hlučná hudba téměř celý den, zejména večer v nepřeberném množství barů. Odkazy Reference V tomto článku byl použit překlad textu z článku Boca Chica na anglické Wikipedii. Externí odkazy Obrázky, zvuky či videa k tématu Boca Chica na Wikimedia Commons
Boca Chica

Boca Chica ist eine Stadt in der Dominikanischen Republik. Die Stadt mit ca. 22.000 Einwohnern liegt auf der Karibikseite der Insel Hispaniola etwa 30 Kilometer östlich der dominikanischen Hauptstadt Santo Domingo. Geschichte Boca Chica wurde Anfang des 20. Jahrhunderts von Juan Bautista Vicini Burgos als Badeort entwickelt und gefördert. Die Blütezeit des Ortes waren die 1950er Jahre, als der Diktator Trujillo den Bau eines modernen Hotels, des Hotel Hamaca, anordnete. Berühmt wurde dieses Hotel als Trujillo dem kubanischen Diktator Fulgencio Batista nach der Revolution in Kuba in diesem Hotel politisches Asyl gewährte. Nachdem Trujillo im Mai 1961 ermordet worden war, wurde das Hotel wenig später geschlossen und blieb es für mehr als 20 Jahre. Erst um 1990 wurde es wieder eröffnet. Während der 1950er und 1960er Jahre bauten sich viele reiche dominikanische Familien ihre Sommersitze entlang der Küste, die nur über Privatstraßen zugänglich waren. In den 1970er Jahren wurde die Gegend als Badeort populär und durch die Einrichtung von öffentlichen Verkehrsmitteln allgemein zugänglich. Tourismus Die Bucht von Boca Chica ist bei in- und ausländischen Gästen sehr beliebt, da ein der Bucht vorgelagertes Riff die Bucht abschirmt und das Wasser daher sehr ruhig ist. Das Riff bildet die Form eines Halbkreises und ragt aus der Wasseroberfläche heraus. Bis zum Riff ist das Wasser kaum tiefer als 1,50 Meter. Zwischen Strand und Riff befinden sich zwei kleine Inseln, die Isla de Pinos und die Isla Matica. Hinter den Inseln befindet sich der Hafen, der ausgebaut wurde. Weblinks
Boca Chica (Dominicaanse Republiek)

Boca Chica is een badplaats en gemeente (162.000 inw.) vlak bij het vliegveld (8km) van Santo Domingo, de hoofdstad (30km) van de Dominicaanse Republiek. Het is erg populair bij de lokale bevolking, aangezien in Boca Chica het dichtstbijzijnde strand voor de inwoners van de hoofdstad ligt. Vooral op zon- en feestdagen is het er erg druk. Buitenlandse toeristen komen al een aantal decennia in het dorp. Vroeger in een van de twee grote hotels (Don Juan beach resort en Boca Chica beach resort), in 1993 opende ook het hotel Hamaca de deuren weer en werd meteen het toonaangevende resort in Boca Chica. Door de ontwikkeling van andere gebieden in de Dominicaanse Republiek, zoals Playa Dorada (bij Puerto Plata) in het noorden en Playa Bavaro (bij Punta Cana) in het oosten, verloor Boca Chica vele gasten vanaf midden jaren negentig. De belangrijkste attractie is het strand en het ondiepe water. Een paar honderd meter voor de kust ligt een rif dat de golven breekt. Daardoor wordt het eerste gedeelte van de zee ook wel het grootste natuurlijke zwembad ter wereld genoemd. Het is er ondiep en er is geen stroming. Voor de kust liggen een aantal kleine eilandjes, waarvan La Coleta het bekendste is. Bestuurlijke indeling De gemeente bestaat uit twee gemeentedistricten (distrito municipal): Boca Chica en La Caleta.
Boca Chica

Boca Chica – miasto w Dominikanie, w prowincji Santo Domingo. W 2010 roku liczba mieszkańców wyniosła 78 882. Położone jest wzdłuż Bahía de Andrés nad Zatoka Andrés Morza Karaibskiego, około 30 km na wschód od Santo Domingo. Miasto znane z licznych obiektów turystyczno-rozrywkowych oraz prostytucji. Boca Chica założył w roku 1779. W roku 1916 Juan Bautista Vicini Burgos założył plantacje cukru. W latach 50. XX wieku bogaci mieszkańcy stolicy budowali swoje rezydencje w małej wówczas osadzie rybackiej. W 1950 roku dyktator Rafael Leonidas Trujillo nakazał budowę nowoczesnego Hotelu Hamaca. W nim Trujillo przyznał azyl dla kubańskiego dyktatora Fulgencio Batisty. Hotel został zamknięty po zabójstwie Trujillo w maju 1961 roku i pozostawał opuszczony przez ponad dwadzieścia lat. Został ponownie otwarty na początku lat 90. XX wieku. W latach 60. XX wieku powstało nadmorskie kąpielisko. W Boca Chica znajdują się dwie główne plaże: Boca Chica oraz Carbie. 8 km na zachód od miasta znajduje się Morski Park Narodowy La Caleta (Parque Nacional Submarino La Caleta), miejsce wykorzystywane do nurkowania w rafach koralowych. Boca Chica ma dwie małe wyspy Los Pinos oraz La Matica i La Piedra. 10 km na zachód od miasta znajduje się Aeropuerto Internacional Las Américas. Ze stolicą oraz z San Pedro de Macorís połączone jest autostradą nr 3. W mieście znajdują się kościoły rzymskokatolickie oraz obiekty religijne innych wspólnot: mormonów, Świadków Jehowy, adwentystów i zielonoświątkowców. Przypisy Linki zewnętrzne Online guide to Boca Chica
Бока-Чика

Бока-Чика (исп. Boca Chica) — город и муниципалитет в Доминиканской Республике, расположенный в провинции Санто-Доминго. География Муниципалитет Бока-Чика граничит на западе с муниципалитетом Санто-Доминго-Эсте, на севере — с муниципалитетом Сан-Антонио-де-Герра, на северо-востоке и востоке — с провинцией Сан-Педро-де-Макорис и на юге омывается водами Карибского моря. Город расположен в 30 км от центра столицы страны Санто-Доминго. В состав муниципалитета также входит муниципальный район Ла-Калета. История Община Бока-Чика была основана в 1779 году под названием Сан-Хосе-де-лос-Льянос. Первое своё развитие в качестве провинциального центра сахарной промышленности Бока-Чика получила в 1920-е годы при участии временного президента страны Хуана Баутисты Висини Бургоса, который любил здешние девственную природу и пляжи. В 1926 году была построена дорога, связавшая Бока-Чику с Санто-Доминго. В ноябре 1932 года по распоряжению президента Рафаэля Трухильо Бока-Чика была отделена от провинции Сан-Педро-де-Макорис и её муниципалитета Сан-Хосе-де-лос-Льянос и присоединена к Национальному округу. В 2001 году Бока-Чика получила статус муниципалитета. Известные уроженцы Элвис Лусиано (род. 2000) — доминиканский бейсболист, питчер клуба Главной лиги бейсбола «Торонто Блю Джейс». Примечания Ссылки
Boca Chica

Boca Chica är en kommun i Dominikanska republiken. De ligger i kommunen Santo Domingo Norte och provinsen Santo Domingo, i den sydöstra delen av landet, 40 km öster om huvudstaden Santo Domingo. Antalet invånare i kommunen är cirka 142 000. Terrängen runt Boca Chica är platt. Havet är nära Boca Chica söderut. Närmaste större samhälle är San Antonio de Guerra, 16,1 km nordväst om Boca Chica. Kommentarer Referenser Externa länkar Wikimedia Commons har media som rör Boca Chica.﻿
Бока-Чика (місто)

Бока-Чика (ісп. Boca Chica) — місто в Домініканській Республіці, що розташоване в провінції Санто-Домінго. Розташування Муніципалітет Бока-Чика межує на заході з муніципалітетом Санто-Домінго-Есте, на півночі — з муніципалітетом Сан-Антоніо-де-Герра, на північному сході і сході — з провінцією Сан-Педро-де-Макоріс, а на півдні омивається водами Карибського моря. До складу муніципалітету також входить муніципальний район Ла-Калета. Історія Громада Бока-Чика була заснована в 1779 році під назвою Сан-Хосе-де-лос-Льянос. У 1920-ті роки за участі тимчасового президента Хуана Баутісти Вісіні Бургоса місто зазнало першого розвитку як провінційний центр цукрової промисловості. У 1926 році була побудована дорога, що зв'язала Бока-Чику з Санто-Домінго. У листопаді 1932 року за розпорядженням президента Рафаеля Трухільйо Бока-Чика була відокремлена від провінції Сан-Педро-де-Макоріс та її муніципалітету Сан-Хосе-де-лос-Льянос і приєднана до Національного округу. У 2001 році Бока-Чика отримала статус муніципалітету. Примітки
Grand'Anse

Grand'Anse (haitisk kreol: Grandans) er en af de 10 provinser (département) i Haiti. Hovedbyen er Jérémie. Provinsen har 465 800 indbyggere (2002) og et areal på 1 871 km². Den grænser op til provinserne Nippes og Sud. Administrativ inddeling Provinsen er inddelt i tre arrondissementer (arrondissements) som hver er inddelt i 12 kommuner (communes). Anse-d'Ainault Anse-d'Ainault Dame-Marie Les Irois Corail Corail Roseaux Beaumont Pestel Jérémie Jérémie Abricots Trou-Bonbon Moron Chambellan
Département Grand’Anse

Das Département de la Grand’Anse ist ein Departement im Südwesten von Haiti. Es umfasst eine Fläche von 1912 km² und hat rund 468.000 Einwohner (Stand 2015). Die Hauptstadt ist Jérémie. Namensgebend war eine seichte Meeresbucht (fr.: anse) an der Nordküste des Départements. Geographie Das Département de la Grand’Anse erstreckt sich auf der Nordseite der Tiburon-Halbinsel. Es grenzt im Westen und im Norden an das Karibische Meer, im Süden bildet der Hauptkamm des Massif de la Hotte die Grenze zum Département Sud. Arrondissements Das Departement gliedert sich in drei Arrondissemente: Anse-d’Hainault Corail Jérémie Gemeinden Abricots Anse-d’Hainault Beaumont Bonbon Chambellan Corail Dame-Marie Jérémie Les Irois Marfranc Moron Pestel Roseaux Fußnoten
Departamento Grand'Anse

Grand'Anse (en francés: département de Grand'Anse; y en criollo haitiano: depatman Grandans) es uno de los diez departamentos (en francés: départements) de Haití. Su capital es Jérémie. El departamento se dividió en 2003, dando lugar a la creación de un nuevo departamento, llamado Nippes entre los distritos de Miragoâne y Anse-à-Veau. Antes de la división su área era de 3.310 km² y su población de 733.200 habitantes (2002). El departamento se divide en 3 distritos: Anse-d'Hainault Corail Jérémie Comunas El Departamento Grand'Anse tiene 13 municipios: Referencias
Grand'Anse (departman)

Grand'Anse, departman u Haitima, 3,100 km.² (1,197 mi.²), 337,516 st. (2003), smješten na južnom poluotoku države na području bivšeg departmana Sud. Sredošte mu je grad Jérémie na obali Karipskog mora. Godine 2003. iz istočnog dijela departmana Grand'Anse odvojili su se arrondissementi Miragoâne i l'Anse-à-Veau iz kojih je nastao novi departman Nippes čije je središte Miragoâne. Danas se sastoji od 3 arrondissementa: Anse d’Hainault, Corail i Jérémie.
Dipartimento di Grand'Anse

Il dipartimento di Grand'Anse è un dipartimento di Haiti. Il capoluogo è Jérémie. Geografia antropica Suddivisioni amministrative Il dipartimento di Grand'Anse è suddiviso in 3 arrondissement: Anse-d'Ainault Corail Jérémie Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su dipartimento di Grand'Anse Collegamenti esterni Grande Anse, su sapere.it, De Agostini.
Grand'Anse (departement)

Grand'Anse (Haïtiaans-Creools: Grandans) is een van de 10 departementen van Haïti. Van dit departement is in 2003 het departement Nippes afgesplitst. Het heeft 468.000 inwoners op een oppervlakte van 1900 km². De hoofdstad van het departement is Jérémie. Het huidige departement wordt begrensd door de departementen Nippes en Sud, en door de Golf van Gonâve. Bij het departement hoort de eilandengroep Les Cayemites. Grondgebied Het grondgebied dat nu door het departement Grand'Anse wordt ingenomen, behoorde onder de Taíno's tot het cacicazgo Xaragua. Indeling Het departement zoals het bestaat na de splitsing, is opgedeeld in 3 arrondissementen: Anse-d'Hainault Corail Jérémie Sociaal-economisch Noot: deze cijfers zijn van 2002. De cijfers van het huidige departement Nippes zijn hier dus bij inbegrepen. Algemeen De jaarlijkse bevolkingsgroei is 2,7% (urbaan), 0,9% (ruraal), totaal: 1,0%. Onderwijs In 19% van de gemeenten van het departement is de toegang tot basisonderwijs precair. Het analfabetisme in het departement bedraagt 57% voor mannen, 70% voor vrouwen, totaal: 63%. Voor het primair onderwijs is de bruto scholingsgraad 116%, de netto scholingsgraad 55%. Deze cijfers wijzen op een grote repetitie van schooljaren. Voor het middelbare onderwijs is de bruto scholingsgraad 24% en de netto scholingsgraad 12%. Van de inwoners van het departement heeft 52% geen enkele scholing afgemaakt, 38% het basisonderwijs, 8% het middelbaar onderwijs en 0% het hoger onderwijs. Gezondheid In 70% van de gemeenten van het departement is de toegang tot basisgezondheidszorg precair. De kindersterfte bedraagt 67,2 op de 1000. In het departement lijdt 26% van de bevolking aan ondervoeding, en 10% aan ernstige ondervoeding. In 92% van de gemeenten is de toegang tot drinkwater precair. De belangrijkste manieren om aan drinkwater te komen zijn via natuurlijke bronnen of rivieren, een publieke waterbron of via de opvang van regenwater. In 63% van de gemeenten is de toegang tot riolering precair.
Departament Grand’Anse

Departament Grand'Anse (Grandans, Grantans) – jeden z dziesięciu departamentów, na jakie podzielone jest Haiti. Departament położony jest w południowo-zachodniej części kraju. W 2003 roku departament podzielono na dwie mniejsze jednostki administracyjne, wydzielając departament Nippes ze stolicą w Miragoâne. Przed podziałem departament Grand'Anse zajmował obszar 3310 km² i był zamieszkany przez 733 200 osób (2002). Stolicą jest Jérémie. Departament dzieli się na 3 arrondissement: Anse d'Hainault Corail Jérémie
Гранд-Анс

Гранд-Анс (фр. département de la Grand'Anse, гаит. креол. Grandans) — один из десяти департаментов Гаити. Административный центр — город Жереми. В 2003 году из департамента был выделен новый департамент Нип с округами Мирагоан и Анс-а-Во. Площадь департамента после разделения составляет 1912 км², население 425 878 человек (2009 год). Округа и коммуны Департамент делится на 3 округа и на 12 коммун: Анс-д’Эно Анс-д’Эно (Anse-d’Ainault) Дам-Мари (Dame-Marie) Ируа (Les Irois) Корай Корай (Corail) Розо (Roseaux) Бомон (Beaumont) Пестель (Pestel) Жереми Жереми (Jérémie) Абрикот (Abricots) Тру-Бонбон (Trou-Bonbon) Морон (Moron) Шамбелан (Chambellan)
Grand'Anse (Haiti)

Grand'Anse, (haitisk kreol: Grandans) är en av 10 departement (département) i Haiti. Huvudort är Jérémie. Departementet har 465 800 invånare (2002) och en yta på 1 871 km². Den gränsar till regionerna Nippes och Sud Administrativ indelning Departementet är indelat i 3 arrondissement (arrondissements) som i sin tur är indelade i 12 kommuner (communes). Anse-d'Ainault Anse-d'Ainault Dame Marie Les Irois Corail Corail Roseaux Beaumont Pestel Jérémie Jérémie Abricots Trou Bonbon Moron Chambellan Referenser
Гранд-Анс

Гранд-Анс (фр. département de la Grand'Anse, гаїт. креол. Grandans) — один з десяти департаментів Гаїті. Адміністративний центр — місто Жеремі. У 2003 році з департаменту був виділений новий департамент Ніп з округами Мірагоан і Анс-а-Во. Площа департаменту після поділу становить 1912 км², населення 425 878 осіб (2009 рік). Округи і комуни Департамент ділиться на 3 округи та на 12 комун: Анс-д'Ено Анс-д'Ено (Anse-d'Ainault) Дам-Марі (Dame-Marie) Іруа (Les Irois) Корай Корай (Corail) Розо (Roseaux) Бомон (Beaumont) Пестель (Pestel) Жеремі Жеремі (Jérémie) Абрикот (Abricots) Тру-Бонбон (Trou-Bonbon) Морон (Moron) Шамбелан (Chambellan)
Palau de Sans Souci

El Palau de Sans Souci és un castell situat a Milot, al nord d'Haití. Construït en el segle xix, el Palau de Sans Souci és obra d'Henri Christophe, un dels herois de la Revolució haitiana, autoproclamat rei. Va ordenar la construcció del gran palau en un estil que pogués competir amb Versalles. Va ser declarat a Patrimoni de la Humanitat per la UNESCO l'any 1982 amb la denominació de Parc Nacional Històric: Ciutadella, Sans Souci, Ramiers. Referències
Sans Souci-paladset

Sans Souci-paladset er et tidligere kongeligt slot på Haiti, der var residens for kong Henri den 1. (bedre kendt som Henri Christophe). Det er beliggende i byen Milot i provinsen Nord. Byggeriet blev påbegyndt i 1810, og slottet stod færdigt i 1813. Navnet er fransk og betyder direkte oversat "uden bekymringer". Samme betydning ligger bag Sanssouci i Berlin og danske Sorgenfri Slot. Førstnævnte udgjorde desuden den arkitektoniske inspiration. Tæt ved slottet findes fæstningsværket Citadelle Laferrière, der blev opført efter dekret fra Henri Christophe for at imødegå en frygtet fransk invaasion. Henri Christophe begik selvmord på paladsets grund i 1820 og blev begravet i citadellet. Et alvorligt jordskælv i 1842 ødelagde en betragtelig del af paladset og den nærliggende by Cap-Haïtien. Paladset blev aldrig genopført. Siden 1982 har UNESCO haft ruinerne – og Citadelle Laferrière – på sin verdensarvsliste.