NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Hohlgangsanlage 8

El Hohlgangsanlage 8​ (a menudo abreviado como Ho8, también conocido como el Hospital subterráneo alemán o los Túneles de guerra de Jersey) fue un complejo hospitalario subterráneo parcialmente completado en St. Lawrence, Jersey, construido por las fuerzas de ocupación alemanas durante la Segunda Guerra Mundial. Se completaron 1100 m de túneles. Tras la liberación de las Islas del Canal, el complejo se convirtió en un museo que detalla la ocupación y sigue siendo una atracción turística. Actividad tras la Segunda Guerra Mundial En julio de 1946, el parlamento de Jersey abrió los túneles al público. En 1961, la Real Audiencia dictaminó que el complejo subterráneo pertenecía a propietarios privados, y Ho8 cayó en manos privadas. El complejo fue restaurado, y se instalaron una colección de objetos del periodo de ocupación y un museo y un memorial. En 2001, se instaló una exposición permanente llamada Captive Island, en la que se detallaba la vida cotidiana de los habitantes civiles de Jersey antes, durante y tras la ocupación de la isla. El Ho8 es conocido habitualmente como los Jersey War Tunnels. Alberga también vehículos militares, como un Char B1 bis, que fue usado en Jersey por la Panzer-Abteilung 213 durante la ocupación, y que es un préstamo de The Tank Museum. En marzo de 2012 también se instaló una réplica de un Sturmgeschütz III.​ Referencias
German Underground Hospital

Het German Underground Hospital is een kilometers lang gangenstelsel in de rotsen van het Kanaaleiland Jersey in de gemeente Saint Lawrence, bedoeld als ondergronds ziekenhuis. Het is een overblijfsel van de Duitse bezetting uit de Tweede Wereldoorlog. Deze bezienswaardigheid staat nu bekend als de Jersey War Tunnels. Het is nu een van de meest bezochte bezienswaardigheden van Jersey. Tegenwoordig is het een museum met onder andere een apotheek en operatiekamer. Verder wordt er uiteengezet hoe de Duitse bezetting op Jersey en de rest van Europa zich heeft voltrokken. Het complex is onder onmenselijke omstandigheden aangelegd door buitenlandse dwangarbeiders tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog onder leiding van de Organisation Todt. Vele dwangarbeiders stierven door honger, uitputting of vallend gesteente. Aan het eind van de oorlog was het gangenstelsel nog niet voltooid. Nu worden de tunnel daarom ook gebruikt als een herdenkingsmonument voor de velen dwangarbeiders die door de Duitsers ingezet werden om dit soort bouwwerken te maken in de Tweede Wereldoorlog. Externe links (en) Foto's en info
Seymour Tower

Seymour Tower is a coastal defence tower built on a rocky tidal island called L'Avarison, located 2 km (1.25 miles) east of the shoreline of Jersey, an area included in Jersey's southeast coast Ramsar site. Acquired by Jersey Heritage in 2006, it has since been used for self-catering accommodation. History Seymour tower was one of 30 coastal towers that Field Marshall Henry Seymour Conway, Commander-in-Chief of the Forces (1782-93), ordered to be built around the island following the French defeat at the Battle of Jersey (6 January 1781). Construction began in 1782. Although 30 were planned, only 23 towers were built. Seymour is the only one that is square-shaped rather than round. A 1860 memorandum from Colonel Le Couter declared that Seymour Tower and Icho Tower to south were to be abandoned by the British military. After a long period of vacancy, the States of Jersey purchased the tower in 1923 for £120 and it was subsequently released to private tenants. Jersey Heritage acquired the tower in 2006 and uses it for self-catering accommodation. In 2012 the tower and surrounding area featured in "The Riddle of the Tides", an episode of the BBC documentary Coast. In May 2022, the tower served as the base for an archaeological survey of the Violet Bank, an intertidal reef, of which some 10 km2 (3.9 sq mi) is exposed during the low spring tide. The team of archaeologists, led by Dr Matthew Pope of UCL's Institute of Archaeology, in collaboration with Jersey Heritage, began to document more evidence of Neanderthal activity in this landscape. This work complements research carried out at La Cotte de St Brelade, on the southwest coast of Jersey which showed that Neanderthals had lived there between 250,000 and 50,000 years ago. See also Coastal fortifications of Jersey References External links Seymour Tower Archived 5 May 2015 at the Wayback Machine BBC Radio Inside Science: Low-Tide Archaeology [1]
Torre Seymour

La Torre Seymour​ (en inglés: Seymour Tower) es una torre de defensa costera construida sobre una isla de marea rocosa llamada L'Avarison, situada a 2 km (1,25 millas) al este de la costa de Jersey una dependencia de la Corona británica. Se puede llegar a pie durante la marea baja, pero hay que tener cuidado al caminar hacia o desde la torre porque la marea viene muy rápidamente. Jersey Heritage ahora opera la torre como un espacio para alquilar en vacaciones. (sus instalaciones son mínimas. Hay algo de electricidad, pero no hay agua corriente. Los huéspedes deben traer todos los residuos, incluidos los desperdicios en bolsas de aseo) para su eliminación en tierra. Los huéspedes que se alojen durante la noche deben traer sus propios sacos de dormir y deben estar acompañados por un guía registrado.) Véase también Torre Edificio Arquitectura Referencias
La Hougue des Géonnais

Das neolithische Passage Tomb La Hougue des Géonnais in St. Ouen auf der Kanalinsel Jersey war vor der Ausgrabung 1929 bereits größtenteils zerstört. Neuere Ausgrabungen (1985–1990) haben gezeigt, dass seine zunächst D-förmige Kammer wahrscheinlich bereits im Neolithikum um einen rechteckigen Bereich erweitert wurde. Erhalten sind acht in situ befindliche Steine des Ganges, einer der Kammer und drei umgefallene Tragsteine (zwei in der Kammer, einer im Gang). Es gab auf Jersey zwei weitere Passage Tombs, die derartig große Kammern haben (La Pouquelaye de Faldouet und das nach England verbrachte Le Mont de la Ville). Die Decken der geometrisch etwas unterschiedlichen Kammern der Megalithanlagen können nicht mit großen Steinen abgedeckt gewesen sein. Ihre randständigen Orthostaten sind zu klein (niedrig), um Decksteine der erforderlichen Größe zu stützen. Auch ein Kraggewölbe, wie es zeit- und raumnah in Nordfrankreich zum Einsatz kam, ist eher ungeeignet. Es ist zwar denkbar, dass die Kammern Holzdächer hatten, allerdings erbrachten die neuen Ausgrabungen dafür keine Belege. Die Kammern der Denkmäler waren ggf. unbedeckt und bildeten, während sie in Gebrauch waren, offene Arenen. Eine Menge von Funden einschließlich Feuerstein-Schabern, Pfeilspitzen, zerbrochenen Handmühlen und Töpferware wurde gemacht. Siehe auch Megalithanlagen der Kanalinseln Literatur Heather Sebire: The Archaeology and Early History of the Channel Islands. 2005; ISBN 0-7524-3449-7. Weblinks prehistoricjersey.net: La Hougue des Geonnais (engl.) The Megalithic Portal: La Hougue des Géonnais
La Hougue des Géonnais

La Hougue des Géonnais est un dolmen, situé dans la paroisse de Saint-Ouen, route de Vîncheles de Hault et rue des Géonnais, sur l'île Anglo-Normande de Jersey. Toponymie La Hougue est un mot jèrriais et cotentinois qui signifie également en langue normande locale une « butte » (ailleurs en Normandie la forme est hogue cf. les Hogues) et est issu du vieux norrois haugr « tas, butte ». Les Géonnais est une variante locale du mot « Jonets » qui était le nom du lieu-dit situé dans la paroisse de Saint-Ouen. Description La Hougue des Géonnais est un dolmen à couloir avec un long passage à ciel ouvert débouchant sur une large chambre funéraire. Il fut en partie détruit par les carriers extrayant les pierres environnantes. Le site fut dégagé et le dolmen excavé en 1929. Des fouilles archéologiques plus récentes effectuées entre 1985 et 1990, ont révélé une chambre en forme de "D" qui a été élargie pour former une chambre rectangulaire ouverte probablement à l'époque néolithique. Lors de ces fouilles, furent mises au jour, des poteries, des grattoirs en silex, des pointes de flèches brisées et des meules. Il existe deux autres dolmens à couloir à Jersey (Le Mont de la Ville, La Pouquelaye de Faldouet) qui disposent de grandes chambres ouvertes. Les chambres de ces monuments ne peuvent pas avoir été couvertes par des dalles de couverture, car les orthostates sont trop petits pour avoir soutenu de telles dalles d'une telle grandeur pour couvrir ces chambres. Il est concevable que ces chambres eurent des toits en bois, mais les fouilles récentes menées à La Hougue des Géonnais n'ont pas permis de confirmer cette hypothèse. Notes et références Annexes Bibliographie Articles connexes Sites mégalithiques dans le bailliage de Jersey Liens externes Descriptions du site de La Hougue des Géonnais Société jersiaise de préhistoire La variante des termes Géonnais et Jonets Portail de l’archéologie Portail du mégalithisme Portail des îles Anglo-Normandes
Mont Orgueil

El Mont Orgueil és un castell a Jersey, que té vistes al port de Gorey. També es coneix com el Gorey Castle (castell de Gorey) pels anglosaxons, i lé Vièr Châté (Castell Vell) pels locals Jèrriais. El lloc havia estat fortificat en l'època prehistòrica, però la construcció del castell es va produir després de la divisió del Ducat de Normandia l'any 1204. El castell va ser esmentat per primera vegada l'any 1212. El vell castell va continuar sent utilitzat com l'única presó de l'illa fins a la construcció d'una presó a St. Helier, al final del segle xvii. La Corona anglesa va trobar convenient enviar a Mont Orgueil a "agitadors molests" com William Prynne i John Lilburne, lluny del regne d'Anglaterra. Els regicides Thomas Waite, Henry Smith, James Temle, Hardress Waller i Gilbert Millington van ser traslladats a Mont Orgueil l'any 1661. En un estat virtualment en ruïnes al moment del seu lliurament a la gent de Jersey per la Corona el 28 de juny de 1907, Mont Orgueil va ser gestionat com un museu des de 1929, encara que durant l'ocupació de l'Alemanya Nazi a la Segona Guerra Mundial (1940-1945) les forces invasores es van establir al castell i van afegir fortificacions modernes camuflades per barrejar-se amb les estructures existents. Referències Enllaços externs Pàgina web del Mont Orgueil Castle Bibliografia relacionada amb el Mont Orgueil Castle
Mont Orgueil Castle

Mont Orgueil Castle (oder Gorey Castle) liegt auf der Kanalinsel Jersey in der Gemeinde Saint Martin oberhalb des Ortes Gorey (Ortschaft Gorey Pier), an der der französischen Halbinsel Cotentin zugewandten Ostküste. Zur Festung gelangt man über steile Treppen am Ostende des Hafens oder durch den Ort Richtung Anne Port. Die imposante Lage der Festung veranlasste den Bruder des englischen Königs Henry V. Thomas of Lancaster, 1. Duke of Clarence (1388–1421), zu dem Ausruf »Mont Orgueil« (Stolzer Berg); so entstand der Name. Wahrscheinlich gab es bereits während der Eisenzeit Befestigungen auf dem Felsen. Während des Hundertjährigen Krieges galt Mont Orgueil als uneinnehmbar. Der bretonische Feldherr Bertrand du Guesclin (1320–1380) belagerte die Burg vergeblich. Im 15. Jahrhundert fiel die Festung durch Verrat sieben Jahre in die Hände des französischen Königs. Auf dem Weg nach oben passiert man den Harliston Tower (von 1470), dessen Mauer das englische Königswappen mit Löwe und Einhorn trägt. Durch das zweite Tor gelangt man vom äußeren Burgring (Outer Ward) in den Lower Ward, in dem die Bewohner des Ortes bei Angriffen Schutz fanden. Durch das Queen Elizabeth Gate aus dem Jahre 1593 erreicht man den Middle Ward, von dem aus ein weiteres Tor zum Keep, dem inneren Zentrum der Burg, mit dem Rittersaal (Great Hall) und der St Mary’s Crypt führt. Die St Mary’s Crypt ist der älteste erhaltene Teil aus dem 13. Jahrhundert und liegt im Zentrum der konzentrischen Anlage. Mont Orgueil war zur Zeit des englischen Bürgerkriegs (1642–1649) ein Gefängnis. Jersey stand auf Seiten des Königs und zahlreiche Anhänger der Parlamentstruppen saßen hier gefangen. Zu den bekanntesten zählte William Prynne (1600–1669). Zur Strafe für die Verleumdung des Königs hatte man ihm die Buchstaben SL (seditious libeller - aufrührerischer Verleumder) in die Wange gebrannt. In Ausstellungsräumen sind historische Szenen mittels lebensgroßer Puppen dargestellt. Zu den Gefangenen zählte auch John Lilburne (1614–1657). Mit der Erfindung der Kanone war die Burg einnehmbar geworden. Sie diente nach der Revolution geflüchteten französischen Aristokraten als standesgemäße Unterkunft und war eine Zeit lang auch Wohn- und Amtssitz des Governors von Jersey. 1907 wurde die Burg von der Krone an die Bevölkerung als historisches Denkmal übertragen. Während der deutschen Besetzung von 1940 bis 1945 wurde sie erneut von der Militärverwaltung genutzt. Weblinks Beschreibung auf Englisch
Mont Orgueil

El Mont Orgueil​ es un castillo en Jersey, que tiene vistas al puerto de Gorey. También se conoce como el Gorey Castle (castillo de Gorey) por los anglófonos, y lé Vièr Châté (Castillo Viejo) por los locales Jèrriais. El sitio había sido fortificado en la época prehistórica, pero la construcción del castillo se produjo después de la división del Ducado de Normandía en 1204. El castillo fue mencionado por primera vez en 1212. El viejo castillo continuó siendo utilizado como la única prisión de la isla hasta la construcción de una cárcel de St. Helier, al final del siglo XVII. La Corona encontró conveniente enviar a "agitadores molestos" como William Prynne y John Lilburne a Mont Orgueil lejos del reino de Inglaterra. Los regicidas Thomas Waite, Henry Smith, James Temple, Hardress Waller y Gilbert Millington fueron trasladados a Mont Orgueil en 1661. En un estado virtualmente en ruinas en el momento de su entrega a la gente de Jersey por la Corona el 28 de junio de 1907, Mont Orgueil fue gestionado como un museo desde 1929, aunque durante la ocupación de la Alemania Nazi en la Segunda Guerra Mundial (1940-1945) las fuerzas invasoras se establecieron en el castillo y añadieron fortificaciones modernas camufladas para mezclarse con las estructuras existentes. Véase también Torre Victoria (Jersey) Referencias
Mont Orgueil

Zamek Mont Orgueil (ang. Mont Orgueil Castle, Gorey Castle; jèrriais: Mount Pride lub Haughty Mount) – zamek na wyspie Jersey w miejscowości Gorey (Saint Martin). Współcześnie jest jedną z atrakcji turystycznych wyspy. Muzeum znajdujące się w zamku zarządzane jest przez Jersey Heritage. Historia Miejsce, w którym istnieje zamek, w celach obronnych wykorzystywane i ufortyfikowane było na długo przed wzniesieniem w tym miejscu twierdzy. Budowa zamku Mont Orgueil rozpoczęła się w 1204 roku, a pierwsze wzmianki o nim pochodzą z 1212 roku. Zamek przez wiele lat był głównym punktem obrony wyspy, jednak gdy udoskonalono artylerię, twierdza przestała pełnić kluczową rolę w odpieraniu ataków. Z czasem zdecydowano się na budowę nowej twierdzy obecnie znanej jako Elizabeth Castle, którą Mont Orgueil miał zostać zastąpiony. W 1600 roku planowano również wyburzenie twierdzy w Gorey, by wykorzystać uzyskany w ten sposób budulec do budowy nowego zamku w okolicach Saint Helier. Rozbiórce sprzeciwił się jednak ówczesny gubernator Jersey Walter Raleigh, który stwierdził, że „strach go burzyć”. Skutkiem sprzeciwu gubernatora było nierozebranie i pozostawienie zamku w spokoju. Do XVI wieku zamek pełnił funkcję siedziby gubernatorów Jersey. W późniejszym czasie stary zamek zaadaptowano na więzienie. Tę rolę pełnił do końca XVII wieku, kiedy to zbudowano nowe więzienie w St. Helier. Podczas angielskiej wojny domowej zamek był w rękach rojalistów, jednak w 1651 roku wyspę najechały siły parlamentu, a zamek Mont Orgueil został oblężony i w końcu pod groźbą ostrzału załoga twierdzy skapitulowała. Po wojnie zostały przeprowadzone dokładne oględziny zamku i okazało się, że pomieszczenia w zamku są w opłakanym stanie i nie nadają się do użytku. Dwa lata później stwierdzono natomiast, że zamek jest w stanie ruiny. W późniejszym czasie zaniedbany i zniszczony zamek został wyremontowany, a jego pomieszczenia przystosowane do pełnienia funkcji wojskowych. W 1846 roku zamek w Gorey odwiedziła królowa Wiktoria. Również później zamek Mont Orgueil był gospodarzem kolejnych królewskich wizyt: Jerzego V w 1921 roku i Elżbiety II. W 1907 roku zamek w zrujnowanym stanie został przekazany mieszkańcom Jersey. Od 1929 roku w zamku znajduje się muzeum i jest on dostępny dla zwiedzających. W czasie niemieckiej okupacji Jersey w zamku Mont Orgueil stacjonowali żołnierze Wehrmachtu, a w samym zamku dobudowano nowoczesne fortyfikacje. Fortyfikacje te starano budować się w taki sposób, by nie odbiegały wyglądem od średniowiecznego zamku. Pod koniec lat 90. XX wieku zamek został poddany renowacji; na ten cel zostały przeznaczone 3 miliony funtów. Galeria Przypisy Linki zewnętrzne Jersey Heritage – Mount Orgueil (strona internetowa zamku)
Parish Church of St Clement

The Parish Church of St Clement is the parish church of the parish of Saint Clement in Jersey. It is one of the twelve "Ancient Parish Churches" of Jersey. In ancient Latin documents the church is referred to as Ecclesia Sancti Clemtentis de Petravilla in Gersuis which translates to "the Church of St. Clement on the estate of Peter in Jersey". History The church's origins lie with a privately owned fort which is thought to have been destroyed during the Viking raids. Construction of the stone church began around the year 911, starting with a chapel; now the nave. Establishment of the parish church The church became a parish church no later than 1067, because it is known that Duke William II of Normandy granted half the tithes of the church to Montivilliers Abbey in Upper Normandy. and only parish churches were permitted to collect tithes. Buried in the churchyard Sir James Knott, 1st Baronet Cecil Stanley Harrison See also Religion in Jersey References External links The Website of St Clement's Church, Jersey
La Hougue Bie

Der im Jahre 1924 ausgegrabene Dolmen La Hougue Bie liegt auf der Kanalinsel Jersey in der Gemeinde Grouville zwischen den Fährhäfen Gorey und Saint Helier. Er ist mit La Varde eines der größten Passage Tombs auf den Britischen Inseln. Es galt bis zur Entdeckung von Les Fouaillages (auf Guernsey) als die älteste Megalithanlage des Archipels. Das Ganggrab entstand zwischen 3100 und 2600 v. Chr. Er liegt unter einem 14 m hohen Steinhügel, auf dem sich die Kapellen „Notre Dame de la Clarté“ aus dem 12. Jahrhundert und die im Jahre 1520 angefügte „Jerusalem Chapel“ befinden. Der etwa elf Meter lange Gang führt in die über drei Meter breite und über neun Meter lange Kammer, die teilweise 1,9 m hoch ist. Von der Kammer durch Plattenreihen abgetrennt sind die beiden Seitenkammern und der Kopfbereich, der sich in einer koaxialen Nische fortsetzt. Die Anlage ist 22 m lang und weist etwa 20 Schälchen auf. Die größten ihrer insgesamt 70 megalithischen Bauelemente sind einige der 16 Decksteine. Der erste Namensbestandteil Hougue ist ähnlich der Cotentin Form Hougue, woanders in der Normandie wurde nur die Form Hogue benutzt. Es ist ein altnormannisches Wort, das mehrere Bedeutungen haben konnte, wie z. B. „Haufen, Erhöhung, Hügel, Tumulus“ und es wurde vom altnordischen haugr „Haufen, Erhöhung, Hügel, Tumulus“ abgeleitet. Den zweiten Bestandteil des Namens, Bie, finden wir auch in mehreren Weilern La Bie im Mutterland Normandie. Er wurde vermutlich vom altnordischen býr „Gründung, Siedlung, Bau“ abgeleitet. Also bedeutet La Hougue Bie „Bau auf dem Steinhügel“ und bezieht sich auf ein Gebäude auf dem Dolmen. Andererseits gibt es eine Legende, die wohl die Anfänge der Christianisierung der Inseln im 6. Jahrhundert zum Hintergrund hat. Nach ihr soll ein „Herr von Hambye“ (der Ort Hambye in der Normandie beherbergte ein Kloster) einen Drachen (das Symbol für den heidnischen Kult) getötet haben, der die Insel in Angst und Schrecken versetzt hatte. Dieser Herr soll von seinem Diener erschlagen worden sein (ein Sinnbild für die religiösen Auseinandersetzungen in dieser Zeit). Zu der Anlage gehören auch die Rekonstruktion eines neolithischen Hauses und ein kleines Museum, das sich mit den Münzfunden aus keltischer Zeit auf Jersey befasst. Siehe auch Megalithanlagen der Kanalinseln Literatur Heather Sebire: The Archaeology and Early History of the Channel Islands. Tempus, Stroud 2005, ISBN 0-7524-3449-7. Petra Juling: Kanalinseln – Jersey – Guernsey – Sark – Alderney. Dumont Verlag, Ostfildern 2024, 2. Auflage, ISBN 978-3-616-00079-4. Richard Miles, Reg Mead: The Jersey Hoard – Le Catillon II. Jersey, 2. Auflage 2016, ISBN 978-0-9928584-7-6. Weblinks Kurzbeschreibung (engl.) und Bilder
La Hougue Bie

La Hougue Bie – neolityczny grobowiec korytarzowy położony w parafii Grouville na wyspie Jersey. Przykryty wielkim kurhanem o wysokości 12 m grobowiec został wzniesiony między 4000 a 3500 lat p.n.e. Od strony południowo-wschodniej znajduje się wejście, prowadzące długim korytarzem do komory grobowej o butelkowatym kształcie, z trzema przylegającymi komorami bocznymi. Wejście zorientowane jest w kierunku wschodzącego Słońca w dniu równonocy wiosennej. Na szczycie kurhanu znajduje się wzniesiona w okresie wczesnego średniowiecza kaplica Notre Dame de la Clarté wraz z dobudowaną do niej w XVI wieku kaplicą Jerusalem Chapel. W XVIII wieku obok kaplicy wzniesiono pseudogotycką wieżę widokową znaną pod nazwą Prince’ Tower lub La Tour D’Auvergne, w której później urządzono hotel. Gdy w latach 20. XX wieku teren przejęło La Société Jersiaise z misją przeprowadzania prac archeologicznych, wieżę rozebrano. W komorze grobowej znajduje się kilka pionowo ustawionych kamieni, pełniących przypuszczalnie funkcje kultowe. Na jednej ze ścian przylegającej do niej od północy mniejszej komory wyryto 24 owalne otwory. W 1924 roku przeprowadzone zostały prace wykopaliskowe, w trakcie których archeolodzy dostali się do wnętrza kurhanu, wybijając tunel w zboczu. Podczas II wojny światowej, okupujący Wyspy Normandzkie Niemcy wydrążyli w kurhanie bunkier. Przypisy