NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Brecqhou

Het eiland Brecqhou ligt voor de Franse kust van Normandië ten westen van Sark. Bestuurlijk gezien is het een deel van Sark, dat op zijn beurt weer deel uitmaakt van het baljuwschap (Engels: bailiwick) van Guernsey. Sinds 1993 is het eiland in het bezit van David en Frederick Barclay die bekend zijn als mede-eigenaren van de Schotse krant The Scotsman. Sinds de aankoop van het eiland zijn de Barclays verwikkeld in juridische twisten met het bestuur van Sark en hebben te kennen gegeven dat ze Brecqhou politiek onafhankelijk willen maken van Sark. De Barclays hebben een vlag ontworpen voor het eiland die grotendeels identiek is aan die van Sark met uitzondering van het wapen van de Barclays dat rechtsonder is geplaatst. Tevens brengen ze sinds 1999 eigen postzegels uit. Ook een vroegere eigenaar van Brecqhou, Leonard Joseph Matchan, had eerder al eigen postzegels uitgegeven. Matchan bewoonde Brecqhou tot zijn dood op 6 oktober 1987. Sinds het overlijden van Sir David Barclay in januari 2021 is zijn broer Frederick de enige bewoner van Brecqhou.
Brecqhou

Brecqhou, Brechou – wyspa należąca do archipelagu Wysp Normandzkich, administracyjnie wraz z wyspą Sark stanowi dependencję i część Baliwatu Guernsey. Opis Wyspa Brecqhou położona jest na kanale La Manche, ma powierzchnię ok. 200 akrów (0,81 km²) i sąsiaduje z wyspą Sark. Brzegi wyspy są skaliste, nie ma na niej plaż. Większą część wyspy zajmują ogrody. Charakterystycznym obiektem na niej jest wybudowany w latach 90. XX wieku neogotycki zamek - Fort Brecqhou. Na wyspie panuje ustrój feudalny. Posiadacz wyspy jest jednym z 40 panów feudalnych Sarku i do 2009 roku miał prawo dożywotniego zasiadania w parlamencie Chief Pleas. Jest też zobowiązany do płacenia daniny na rzecz suwerena Sarku. Historia W latach 1363–1681 wyspa należała do rodziny Marchant i nazywana była Île des Marchants. Od XVII wieku jest zależna feudalnie od seniora Sarku. Od 1966 statut prawny Brecqhou jest nieuregulowany. W latach 1966–1987 panem na wyspie był Leonard Joseph Matchan, właściciel firmy Solaria Investments, który ignorował zasady rządzące tym terytorium. Wprowadził flagę Brecqhou i rozpoczął emisję własnych znaczków pocztowych. Po jego śmierci o zarząd wyspą procesowali się spadkobiercy Matchana oraz założone przez niego przedsiębiorstwo. W 1993 wyspę nabyło dwóch znanych angielskich wydawców prasowych, bracia David i Frederick Barclay. Posiadacze wyspy podobnie jak ich poprzednik nie chcą uznawać zwierzchności i powinności wasalnych wobec seniora Sarku oraz obowiązującego na Sarku prawa. Wyspa jest traktowana jak własność prywatna i quasi-państwo. Panowie Brecqhou 1929–1932 Angelo Clarke 1932–1944 Thomas Arthur Clarke 1949–1966 John Thomson Donaldson 1966–1987 Leonard Joseph Matchan od 1993 David Barclay Galeria Linki zewnętrzne Brecqhou Stamps. brecqhou-stamps.co.uk Brecqhou. ciss1950.org.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-16)].. ciss1950.org.uk
Brecqhou

Brecqhou (ou Brechou; pronúncia em francês: ​[bʁɛku]) é uma das Ilhas do Canal, situada a oeste de Sark. Brecqhou é uma Dependência da Coroa Britânica e, politicamente falando, faz ao mesmo tempo parte de Sark e do Bailiado of Guernsey. Do ponto de vista jurídico, estabeleceu-se que Brecqhou é um tenement (isto é, uma propriedade) de Sark. O Ministério da Justiça, o departamento do governo do Reino Unido com responsabilidade sobre as Ilhas do Canal, considera Brecqhou como parte de Sark. Nome O nome Brecqhou deriva do Norueguês Antigo brekka ("inclinação", "escarpa"; cf. Bricquebec) e holmr ("ilha" ou "ilhéu"; ver -hou). Geografia Uma mera ilhota, Brecqhou tem uma área de apenas 30 hectares. A ilha é separada de Sark por um canal muito estreito (a passagem de Le Goulliot ) que, de acordo com a lenda, apenas uma vez foi percorrida um barco durante a maré alta. No entanto, na realidade o canal é atravessado frequentemente por iates durante toda a temporada de verão e por barcos de pesca o ano inteiro, fazendo ainda parte da rota por eventos de motonáutica nas ilhas. Relação feudal com Sark Em Sark, a palavra tenant é usada e pronunciada, como em francês, no sentido de senhor feudal em vez do significado da língua inglesa "locador" (lessee). A divisão fundiária de Sark é feita entre os 40 tenants, que representam as partições das 40 famílias que colonizaram Sark e que só passam por regras estritas de herança ou venda. Desde 1993 o tenement de Brecqhou é propriedade dos irmãos Barclay, os coproprietários do jornal The Daily Telegraph e ex-coproprietários de The Scotsman. Os irmãos compraram a ilha por £2,3 milhão em setembro de 1993. Visitas públicas Em 2012, foi informado que a ilha estava aberta à visita pública, mediante arranjo prévio.==Referências== Ligações externas (em inglês) Le Dicotentin, Lepelley, Cherbourg 2001, ISBN 2-913920-06-3 BBC Pronouncing Dictionary of British Names (Oxford UP, 1971) BBC TODAY PROGRAM People of Sark fear take over by Barclay
Brecqhou

Brecqhou (sau Brechou) este una dintre Insulele Canalului aflată în vestul insulei Sark. Are o suprafață de aproximativ 80 hectare. Este o feudă a insulei Sark (lucru contestat de actualii locatari) care la rândul ei aparține Bailiwick-ului Guernsey. Insula este separată de Sark printr-un strâmtoare îngustă (Le Goulliot Passage) care poate fi traversată de ambarcațiuni în perioada mareelor înalte. Originea numelui este următoarea:: -hou este un sufix des întâlnit de-a lungul coastelor normande ce provine din limba Norse holm și înseamnă insulă mică; iar brekka înseamnă stâncă. Din 1993 locuitorii insulei sunt frații gemeni Barclay, oameni de afaceri britanici, proprietari ai ziarelor The Daily Telegraph și The Scotsman. David Barclay este conform legii din Sark tenant-ul proprietății și astfel posesorul unui loc în parlamentul insulei Sark. De la achiziția insulei de către aceștia, frații Barclay se află într-o serie de dispute cu guvernul din Sark și au încercat să dobândească autonomia insulei. Sunt proprietari de mașini pe insulă și de asemenea circulă cu elicopterul, ambele fiind mijloace de transport interzise de legile din Sark. Timbre Fostul locatar, Leonard Joseph Matchan, a creat un steag al insulei, care însă nu mai este utilizat de la decesul acestuia în 1987. În 1969 acesta a emis și o serie de timbre, lucru reluat de actualii locatari anual din 1999.
Бреку

Бреку (фр. Brecqhou) — остров (200 акров, 81 гектар) в проливе Ла-Манш в составе Нормандских островов к западу от острова Сарк, коронного владения Великобритании Гернси. Как и многие другие острова Ла-Манша, название содержит норманский суффикс -hou древнескандинавского происхождения. Brekka означает скала или эскарп, а holm - остров. У острова Бреку есть свой флаг, аналогичный флагу Сарка, с добавлением герба в нижнем правом углу. Также на острове выпускаются собственные марки. Архитектура Большой дом с 22 пушками, построенный после 1993 года. Ссылки Сарк и Бреку . Архивировано из оригинала 28 июля 2009 года. на английском языке.
Brecqhou

Brecqhou är en av de minsta öarna i Engelska Kanalen. Den är cirka 35 hektar stor och belägen strax väster om Sark. Ön lyder under Sark som ett så kallat tenement (vilket de nuvarande ägarna emellertid inte vill erkänna). Tidigare ägdes ön av en släkt från Guernsey, La Marchant, men den köptes 1993 av Sir David och Sir Frederick Barclay, som på ön låtit uppföra en slottsliknande bostad – Fort Breqchou. De har givit ut Brecqhou-frimärken sedan 1999. Namnet Brecqhou härstammar från de fornnordiska orden brekka 'brink' eller 'klippa' och holm (holmr) 'holme, ö'. Referenser "Brecqhou stamps"
Burhou

Burhou ist eine kleine, zu den Kanalinseln gehörende Insel, etwa 1,5 Kilometer nordwestlich vor Alderney gelegen. Politisch gehört sie zur Vogtei Guernsey. Sie ist ein Naturreservat, das zu betreten vom 15. März bis 27. Juli verboten ist. Zur Fauna der Insel gehören eine Kolonie von Alkenvögeln und eine große Anzahl Kaninchen. 1820 wurde eine Hütte als Unterschlupf für Fischer und Segler errichtet. Während der Besetzung der Kanalinseln durch die deutsche Wehrmacht im Zweiten Weltkrieg diente die Hütte als Ziel für Schießübungen und wurde zerstört. 1953 wurde eine neue Hütte errichtet, die von der Hafenbehörde von Alderney an Besucher vermietet wird. Mehrmals gab es Versuche, hier Schafe zu halten. So lebte hier 1900 ein französisches Ehepaar, das die Insel nach einem Jahr wieder verließ; seither gibt es keine ständigen Bewohner mehr. Das Erdreich ist dünn und salzhaltig, da die Wellen oft die ganze Insel überspülen. Während fast des gesamten Jahres gibt es keine Versorgung mit Trinkwasser. Weblinks
Burhou

Burhou est une petite île Anglo-Normande, à moins de deux kilomètres au nord-ouest d’Aurigny. Le chenal au Singe séparant les deux îles est dangereux, en raison du courant marin du Swinge qui amplifie les effets de marée surtout par vents contraires. Burhou est une réserve naturelle dédiée aux macareux moines et il est interdit d’y accoster entre le 15 mars et le 27 juillet de chaque année. La colonie de macareux est en déclin, tandis qu’un vaste nombre de lapins prolifèrent sur l’île. Le 24 août 2005, les îles de Burhou deviennent un site Ramsar. L’île est inhabitée à part une petite baraque qui fut construite en 1953 pour remplacer une cabane de pêcheurs datant de 1820, détruite lors de l’occupation allemande des îles pendant la Seconde Guerre mondiale. À moins de deux kilomètres à l'ouest de Burhou, se trouve l'îlot de Renonquet. Notes et références Liens externes (en) Burhou Island Portail des îles Anglo-Normandes Portail des îles
Burhou

Burhou è una piccola isola a 2.25 km a nord-ovest di Alderney, nelle Isole del Canale. Non abitata permanentemente, è una riserva naturale su cui è vietato l'approdo ogni anno dal 15 marzo al 27 luglio. La fauna dell'isola include una colonia di pulcinelle di mare e molti conigli. Il botanico di Guernsey E.D. Marquand l'ha descritta come "l'isola più desolata e solitaria dell'arcipelago". Flora e fauna L'isola è abitata per lo più da uccelli, come pulcinelle di mare e Hydrobatinae. Sebbene questi ultimi siano diminuiti. La flora dell'isola comprende Spergula, Myosotis, Anagallis arvensis e Pteridium aquilinum. E.D. Marquand nel 1909 contò sull'isola solo 18 specie di piante, ma alla fine del XX secolo Frances Le Sueur e David McClintock ne trovarono 45, che elencarono nelle Transactions of La Société Guernesiaise Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Burhou Collegamenti esterni Isola di Burhou, su burhou.com.
Burhou

Burhou ou Burhoe é uma minúscula ilha que faz parte do arquipélago das Ilhas do Canal. É um santuário para as aves, sendo proibido o desembarque na ilha de 15 de Março a 27 de Julho. A vida selvagem da ilha inclui uma colónia de papagaios-do-mar e um grande número de coelhos. Foi construída uma cabana em 1820 como albergue para pescadores e marinheiros, mas foi destruída durante a ocupação alemã das Ilhas do Canal durante a Segunda Guerra Mundial. A cabana foi substituída em 1953, com uma acomodação básica que é arrendada aos visitantes pelo Alderney Harbour Office. Ligações externas «Informações sobre a ilha Burhou». www.burhou.com ==Referências==
Burhou

Burhou este o insulă mică situată la aporiximativ 2 km nord-vest de insula Alderney, parte a bailiwick-ului Guernsey în Insulele Canalului. NU are rezidenți permanenți și este o rezervație naturală pentru protecția păsărilor care cuibăresc pe ea. Accesul pe insulă este astfel interzis anual între 15 martie și 27 iulie. Un adăpost pentru pescari și marinari a fost construit pe insulă în 1820 dar acesta a fost distrus în cel de al doilea război mondial de trupele naziste ce au folosit insula drept țintă pentru exercițiile de artilerie. În 1953 un nou adăpost a fost construit ce poate fi închiriat vizitatorilor. Câteva încercări de a crește oi pe insulă au fost făcute în trecut, în 1900, un cuplu încercând să locuiască pe insulă, dar după un an aceștia au renunțat. Solul este subțire și în timpul furtunilor unele valuri sunt suflate peste insulă, ceea ce creează o salinitate ridicată a solului. În plus, pe insulă nu se găsește apă dulce. Legături externe Insula Burhou
Беру (остров)

Беру́ (англ. Burhou) — остров (1,4 кв. мили, 2,25 км²) в проливе Ла-Манш в составе Нормандских островов к северо-западу от острова Олдерни, коронного владения Великобритании Гернси. Общая информация Остров Беру располагается в 2,25 км к северо-западу от острова Олдерни (Нормандские острова), входящего в архипелаг Нормандских островов. На острове нет постоянно проживающего населения. Как и многие другие острова Ла-Манша, название содержит норманский суффикс -hou древнеисландского происхождения. Bur означает склад или хранилище, а holm — остров. Дом на острове Беру, построенный в 1820 году, был уничтожен нацистской Германией во время оккупации Нормандских островов во время Второй мировой войны. Представителем острова Беру в Законодательном собрании Олдерни в настоящее время является Джон Биман. Дикая жизнь Остров представляет собой птичий заповедник, именно поэтому законодательно запрещено высаживаться на него с 15 марта по 27 июля. На острове в больших количествах живут кролики и уменьшающаяся в размерах колония атлантических тупиков (puffins). Безопасность В неспокойную погоду высадиться на берег практически невозможно. Безопасность прохождения судов в водах вблизи острова гарантируется работой двух маяков: на острове Олдерни и Каскетс. См. также Остров Беру Примечания
Беру

Беру (енгл. Burhou) је мало острво удаљено око 2 km северозападно од острва Олдерни које је део Каналских острва. Острво нема становника. На острву се налази станиште птица, па је забрањена посета острву од 15. марта до 27. јуна. Поред птица, на острву живи велики број зечева. Спољашње везе (језик: енглески) презентација острва
Lihou

Lihou (/'li.u/) és una petita illa que forma part de les Illes Anglonormandes. Està situada just davant de la costa oest de l'illa de Guernsey, al Canal de la Mànega, entre la Gran Bretanya i França. Administrativament, Lihou forma part de la Parròquia de Sant Pere a la Bailía de Guernsey, i ara és propietat del parlament de Guernsey (els Estats de Guernsey), encara que hi ha hagut una sèrie de propietaris en el passat. Des del 2006, l'illa ha estat gestionada conjuntament pel Departament de Medi Ambient de Guernsey i el Lihou Charitable Trust. Antigament, l'illa era utilitzada pels locals per a la recollida d'algues per utilitzar-les com a fertilitzant, però avui Lihou s'utilitza principalment per al turisme, incloses les excursions escolars. Lihou també és un centre important per a la conservació, formant part del Conveni de Ramsar per a la preservació d'aus i plantes rares, així com les ruïnes històriques d'un priorat i una masia. Referències
Lihou

Lihou ist mit knapp 16 Hektar die kleinste zumindest zeitweise bewohnte Kanalinsel und liegt etwa 500 Meter westlich von Guernsey und gehört zur Parish Saint Pierre du Boi. Die Gezeiteninsel (englisch Tidal Island) ist bei Ebbe über einen befestigten Damm vom Fort Saumarez aus zu erreichen. Wegen der starken Gezeitenunterschiede ist die Größe der maximal etwa 400 × 300 Meter messenden Insel nur schwer zu bestimmen, da bei Ebbe weite Teile der Küste trocken liegen. Eine erste überlieferte Besiedlung fand im 12. Jahrhundert durch Benediktinermönche statt. Von ihrem Kloster sind nur noch Ruinen vorhanden. Die Priorei „Our Lady of Lihou“ ist in einer Bulle des einzigen englischen Papstes, Hadrian IV., von 1155 als eine der Besitzungen des Klosters Mont St. Michel erwähnt. In dem Roman Green Dolphin Country von Elizabeth Goudge taucht sie als „Marie Tape-Tour“ auf. Hier trug sich im Jahre 1302 oder 1304 der Mord an einem Mönch zu, an dessen unrühmliches Nachspiel das „Bailiff's Cross“ zwischen Saint Peter Port und Saint Andrew erinnert. Das einzige Gehöft wurde im 19. Jahrhundert als Textilfabrik erbaut und diente während der Besetzung durch das nationalsozialistische Deutschland als Ziel für Schießübungen der Geschütze. 1984 erwarb der Schriftsteller Robin Borwick Lihou. Nach dem Ankauf der Insel durch die Regierung von Guernsey wird Lihou seit 1995 als Schule und Unterkunft für Schulklassen und Gruppen genutzt, die so das Eiland mit seiner interessanten Flora und Fauna im Naturschutzgebiet besuchen können. Literatur Robin Borwick: Lihou Island. Never at Half Moon.Guernsey Press, Guernsey 1989, ISBN 0-902550-33-0. Weblinks Informationen in englischer Sprache Einzelnachweise
Lihou

Lihou​​ /'li.u/ es una pequeña isla de unas 15 hectáreas de superficie (0,15 kilómetros cuadrados), forma parte de las Islas del Canal.​ Se encuentra al oeste de la costa de Guernsey y constituye el punto más occidental de las Islas del Canal. La isla forma parte del bailiazgo de Guernsey desde enero de 1995.​ Lihou queda conectada a Guernsey cuando la marea está baja por una antigua calzada de piedra. Es parte de la parroquia de St Peter's, Guernsey. Su rica fauna marina y avícola la convierten en un área de reserva importante. El 1 de marzo de 2006, la «Isla Lihou y l'Erée Headland» (Lihou Island and l'Erée Headland, Guernsey), con un área de 427 ha, fueron declarados Sitio Ramsar (n.º ref. 1608). Historia La historia de Lihou está estrechamente ligada a la historia de Guernsey en particular y a la de las Islas del Canal en general. Las primeras evidencias de colonización son los objetos de la era mesolítica recuperados de excavaciones arqueológicas de la década de 1990, junto con tumbas de la era neolítica en el continente. La historia registrada de Lihou comenzó en el año 933 d. C. cuando las Islas del Canal fueron tomadas de Bretaña por el gobernante de Normandía. Lihou y las tumbas neolíticas cercanas se creían tradicionalmente como lugares de encuentro para las brujas locales, y las hadas. Esto llevó a conflictos con las autoridades eclesiásticas (Iglesia Católica), especialmente cuando se estableció un priorato en Lihou, dedicado a Santa María (conocida localmente como Nuestra Señora de Lihou). Se han sugerido varias fechas para el establecimiento del priorato, con estimaciones que van desde 1114, hasta tan tarde como 1156. Los registros sugieren que el priorato era un arriére-feudo de la abadía benedictina de Mont St. Michel bajo cuya autoridad operaba. La propiedad de la isla fue concedida a la abadía por Robert I, Duque de Normandía, a principios del siglo XI. Se cree que el priorato fue construido con contribuciones de los hombres de Guernsey, quienes parecen haber sido bastante cercanos en ese momento. Véase también Dependencia de la Corona británica Territorio Dependiente Territorio Británico de Ultramar Referencias Enlaces externos Wikimedia Commons alberga una categoría multimedia sobre Lihou. Página web oficial (en inglés)
Lihou

Lihou est une des îles Anglo-Normandes. Elle est située à l’ouest de Guernesey, à laquelle elle est reliée par une chaussée qui découvre à basse mer en période de vive-eau. Elle a une superficie de 20 hectares, pour une longueur de 500 mètres. Lihou fait partie de la paroisse de Saint-Pierre-du-Bois. Lihou est désigné au titre de site Ramsar depuis le 1er mars 2006. Toponymie La première mention du nom, sous la forme Lishou remonte à 1155. L'appellatif suffixé hou est issu du norrois holm(r) « îlot » ou du vieil anglais hō « hauteur ». L'élément Li- / Lis- serait basé sur l'ancien nom de Guernesey Lisia, d’origine probablement celtique, conservé ici. Autrement, on propose de reconnaître l'anthroponyme scandinave Lief(r). À Granville, la pointe du Roc est appelée cap Lihou, selon René Lepelley, ce nom procèderait du norrois hlið « pente » et holmr « ilot » , bien que ce dernier ait abouti généralement à hom(me), même en seconde position d'un composé, contrairement à ce qu'il affirme, comme dans Robehomme (Calvados). Il rapporte également que ce toponyme est de même nature que celui de l'île de Lihou Référence Lien externe Site officiel (en) « History of Little Lihou » Portail des îles Anglo-Normandes Portail des îles
Lihou

Lihou è un piccolo isolotto disabitato di circa 15.6 ettari a ovest della costa di Guernsey, ed è il punto più occidentale delle Isole del Canale. Collegata all'isola maggiore da una lingua di sabbia, fa parte della parrocchia di St Peter's Si tratta di un'importante riserva naturale per la fauna marina. Sull'isola si trovano le rovine del priorato di St. Mary, che si dice fondato dai Benedettini nel XII secolo, fino al 1415 sotto il controllo dell'abbazia del Mont-Saint-Michel, per poi passare sotto l'Eaton College fino alla riforma, per poi cadere in rovina. L'unica casa di Lihou fu utilizzata come bersaglio per l'artiglieria pesante durante la Seconda guerra mondiale dai tedeschi e oggi, ricostruita, ospita un centro informativo. Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su Lihou Collegamenti esterni Sito ufficiale, su lihouisland.com.
Lihou

Het eiland Lihou ligt voor de Franse kust van Bretagne ten westen van Guernsey. Lihou werd in januari 1995 gekocht door de Staten van Guernsey. Op het eiland staat de ruïne van een klooster waarvan men denkt dat het in de 12e eeuw is gesticht door Benedictijner monniken. Vanwege de aanwezigheid van veel vogels en andere dieren is het eiland een belangrijk natuurgebied. Tijdens laag water wordt Lihou met Guernsey verbonden door een dam met daarop een begaanbare weg. Het enige huis op Lihou werd gedurende de Tweede Wereldoorlog door de Duitse bezetters gebruikt als oefendoel voor zware artillerie. Het is sindsdien herbouwd en doet nu dienst als accommodatie voor schoolgroepen en wordt gebruikt voor educatieve doeleinden.
Lihou

Lihou – należąca do archipelagu Wysp Normandzkich wyspa o powierzchni 15,6 ha, administracyjnie część baliwatu Guernsey. W styczniu 1995 roku wyspa została odkupiona przez Guernsey. Lihou jest połączona z Guernsey drogą groblową wychodzącą z cypla L’Eree. Lihou należy do parafii St. Peter. Na wyspie znajdują się ruiny niewielkiego klasztoru St. Mary, który został założony przez benedyktyńskich mnichów około XII wieku. Mieszkańcy wyspy byli wrogo nastawieni do mnichów ponieważ podejrzewali ich nawet o uwielbienie diabła. Podczas reformacji klasztor został zlikwidowany i do czasów dzisiejszych budowla popadła w ruinę. Jeden z najstarszych budynków na wyspie był używany przez wojska niemieckie podczas II wojny światowej. Obecnie budynek pełni funkcje szkoły. Po czasach okupacji niemieckiej zniknęły wszystkie ślady przemysłu na wyspie.
Lihou

Lihou este o mică insulă mareică cu o surprafață de 15,6 ha ce face parte din Insulele Canalului. Aparține bailiwick-ului Guernsey și se află în vestul coastei insulei Guernsey, fiind extrema vestică a Insulelor Canalului. Insula a fost cumpărată de parlamentul bailiwick-ului Guernsey în 1995. Este legată de Guersey printr-o cale pietonală accesibilă la marre joasă. Face parte din parohia St Peter Port. Pe insulă a existat o dependință monastică formată de călugări benedictini în Secolul XII până în 1415 a fost sub controlul Muntelui Saint Michel și apoi al colegiului Eton până când a fost abandonată odată cu Reforma. La începutul Secolului XX insula era folosită pentru uscarea algelor, iar în 1927 a fost construită o fabrică ce producea Iod din alge uscate. Urmele acesteia au dispărut în timpul celui de al doilea război mondial când insulele au fost ocupate de Germania Nazistă. ïn această perioadă insula era folosită ca țintă de tragere de către armata germană. Actualmente pe insulă se află un centru de primire al grupurilor școlare și insula este o zonă de conservare a faunei. Legături externe "Instoria Insulei Lihou"
Лиху

Лиху (фр. Lihou) — остров (38,5 акров, 15,6 гектаров) в проливе Ла-Манш в составе Нормандских островов к западу от острова Гернси, коронного владения Великобритании Гернси. Как и многие другие острова Ла-Манша, название содержит нормандский суффикс -hou древнеисландского происхождения. Дом на острове Лиху использовался в качестве мишени для практики артиллерийской стрельбы Третьим рейхом во время оккупации Нормандских островов во время Второй мировой войны. Сейчас дом отстроен заново и используется как гостевой дом для экотуристов. Также до вторжения на острове была фабрика по производству йода, немцами уничтоженная. Ссылки История Лиху (англ.) (Дата обращения: 2 июля 2009) Археология Лиху на сайте Би-би-си (англ.) (Дата обращения: 2 июля 2009)