NoeFlandre/osm-polygon-wikidata-only huggingface dataset:
Naj Tunich

Naj Tunich é uma gruta natural e um importante sítio arqueológico maia situado na Guatemala. A importância das grutas como lugares sagrados da cultura maia não havia sido realmente percebida pelos arqueólogos até à descoberta desta gruta em Poptún, sul de Petén, Guatemala em 1980. Os estudos arqueológicos intensificaram-se na década seguinte, tendo revelado o maior conjunto arquitectónico alguma vez encontrado numa gruta, além de túmulos de pedra únicos em que eram sepultados membros da elite local e do maior (e provavelmente melhor) conjunto de inscrições e pinturas maias alguma vez encontrado em grutas. Trata-se de um sítio sagrado utilizado desde o período pré-clássico, cerca de 100 a.C. até ao período clássico 550 a 900, ainda que a altura de maior utilização tenha sido o clássico inicial 250 - 550. Naj Tunich é um termo maia para gruta e significa literalmente casa de pedra, pois as grutas eram vistas como locais habitados pelos deuses. Notas Referências Stone Andrea J. 1995-Images from the Underworld Naj Tunich and the Tradition of Maya Cave Painting ISBN 978-0-292-75552-9 Brady, James E. y Sandra Villagrán de Brady, 1991 -La arqueología de la cueva Naj Tunich: Patrones de utilización ritual. En II Simposio de Investigaciones Arqueológicas en Guatemala, 1988 (editado por J.P. Laporte, S. Villagrán, H. Escobedo, D. de González y J. Valdés), pp.179-186. Museo Nacional de Arqueología y Etnología, Guatemala. [1] Andrea Stone—Regional Variation in Maya Cave Art. Journal of Cave and Karst Studies 59(1): 33-42. [2] Science News 1998 Vol 154 No. 4 [3]
Нах-Тунич

Нах-Тунич, Naj Tunich, на языке майя — «каменный дом» — археологическая зона в провинции Петен, Гватемала. Здесь представлены образцы наскального искусства цивилизации майя, изображающие ритуальные эротические сцены, в том числе ритуальное кровопускание из члена и сцены гомосексуальных отношений. Литература Brady, James E. An Investigation of Maya Ritual Cave Use with Special Reference to Naj Tunich, Peten, Guatemala. — Los Angeles: University of California, 1989. — 956 с. Stone Andrea J. 1995-Images from the Underworld Naj Tunich and the Tradition of Maya Cave Painting ISBN 978-0-292-75552-9 Brady, James E. y Sandra Villagrán de Brady, 1991 -La arqueología de la cueva Naj Tunich: Patrones de utilización ritual. En II Simposio de Investigaciones Arqueológicas en Guatemala, 1988 (editado por J.P. Laporte, S. Villagrán, H. Escobedo, D. de González y J. Valdés), pp.179-186. Museo Nacional de Arqueología y Etnología, Guatemala. [1] Andrea Stone—Regional Variation in Maya Cave Art. Journal of Cave and Karst Studies 59(1): 33-42. [2] Science News 1998 Vol 154 No. 4 [3]
Нах-Туніч

Нах-Туніч (Naj Tunich, на мові мая — «кам'яний будинок») — археологічна зона в провінції Петен, Гватемала. Тут представлені зразки наскального мистецтва цивілізації мая, що зображують ритуальні еротичні сцени, в тому числі ритуальне кровопускання з члена та сцени гомосексуальних відносин. Література Brady, James E. An Investigation of Maya Ritual Cave Use with Special Reference to Naj Tunich, Peten, Guatemala. — Los Angeles : University of California, 1989. — 956 с. Stone Andrea J. 1995 Images from the Underworld Naj Tunich and the Tradition of Maya Cave Painting ISBN 978-0-292-75552-9 Brady, James E. y Sandra Villagrán de Brady, 1991 -La arqueología de la cueva Naj Tunich: Patrones de utilización ritual. En II Simposio de Investigaciones Arqueológicas en Guatemala, 1988 (editado por J.P. Laporte, S. Villagrán, H. Escobedo, D. de González y J. Valdés), pp.179-186. Museo Nacional de Arqueología y Etnología, Guatemala. [1] Andrea Stone-Regional Variation in Maya Cave Art. Journal of Cave and Karst Studies 59 (1): 33-42. [2] Science News 1998 Vol 154 No. 4 [3]
Estadio Cementos Progreso

Das Estadio Cementos Progreso ist ein multifunktionelles Stadion in Guatemala-Stadt. Es ist auch bekannt als Estadio La Pedrera. Es wurde 1991 eröffnet und ist nach Cementos Progreso, einem lokalen Zementhersteller, benannt. Seit der Eröffnung 1991 wird das Stadion meistens für Fußballspiele verwendet und beheimatete seitdem internationale Heimspiele der Fußballnationalmannschaft und des bekanntesten Vereins des Landes, dem CSD Comunicaciones. Es hat eine Kapazität von 17.022 Plätzen, womit es nach dem Estadio Doroteo Guamuch Flores das zweitgrößte Stadion in Guatemala ist. Original bestand die Oberfläche aus Naturrasen, bis 2010 Kunstrasen verlegt wurde, der von einer Tartanbahn umgeben ist und der erste des Landes ist, der zu den Regularien der IAAF passt. Weblinks Einzelnachweise
Cementos Progreso Stadium

The Cementos Progreso Stadium (Spanish: Estadio Cementos Progreso) is a multi-use stadium in Guatemala City. It is also known popularly as Estadio La Pedrera in reference to its location in the neighborhood of the same name in the Zone 6 of the Guatemalan capital. It was built in 1991 and is named after Cementos Progreso, a local cement manufacturer. Inaugurated on 10 November 1991, the stadium is used mostly for football (soccer) matches, it has hosted international home matches of the Guatemala national football team, and it is the home venue for Liga Nacional club Comunicaciones. It has a capacity of 17,000 seats, being the third-largest stadium in Guatemala after the Estadio Doroteo Guamuch Flores and Estadio Israel Barrios. Originally of natural grass, its field was changed to artificial turf in 2010. It is surrounded by a tartan athletic track, the first ever installed in the country, which complies with IAAF regulations. See also Lists of stadiums References External links Official website
Stade Cementos Progreso

Le stade Cementos Progreso, connu aussi sous le nom de stade La Pedrera, est un stade multifonction situé dans la ville de Guatemala, capitale du Guatemala. Il a été construit en 1991 par la société Cementos Progreso, un important manufacturier guatémaltèque de ciment dont il porte le nom. Il est surtout utilisé pour des matchs de football, en particulier pour des matchs de l'équipe nationale. Il a aussi été le domicile du club Comunicaciones de 1991 à 2005. Sa capacité est de 16 000 spectateurs, ce qui en fait le deuxième plus grand stade au Guatemala. Sa pelouse centrale est entourée d'une piste d'athlétisme synthétique installée en 2002, la première en Amérique centrale qui répond aux standards de l'Association internationale des fédérations d'athlétisme. Le stade abrite également le Club Atlético Cementos Progreso, un club d'athlétisme parrainé par la société propriétaire du stade. Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail de l’athlétisme Portail du Guatemala
Estadio Cementos Progreso

Estadio Cementos Progreso is een multifunctioneel stadion in Guatemala-Stad, de hoofdstad van Guatemala. Het stadion staat ook bekend als Estadio La Pedrera, wat verwijst naar de wijk La Pedrera waar het zich bevindt. Het stadion is vernoemd naar Cementos Progreso, een lokale cementfabrikant. Het stadion heeft een capaciteit van ongeveer 17.000 toeschouwers. Geschiedenis Het stadion werd officieel geopend op 10 november 1991. Het wordt voornamelijk gebruikt voor voetbalwedstrijden en kan worden gebruikt voor internationale thuiswedstrijden van het nationaal voetbalelftal. Daarnaast is het stadion de thuisbasis van CSD Comunicaciones, dat uitkomt in de Liga Nacional de Guatemala. Oorspronkelijk had het stadion een natuurlijk grasveld, maar in 2010 werd dit vervangen door kunstgras. Rond het speelveld ligt een atletiekbaan, de eerste die ooit in het land werd aangelegd en die voldoet aan de voorschriften van de wereld-atletiekbond World Athletics. Referenties
Estadio Cementos Progreso

Estadio Cementos Progreso – wielofunkcyjny stadion sportowy w stołecznym mieście Gwatemala, w departamencie Gwatemala. Jest używany głównie do rozgrywania spotkań piłki nożnej. Obiekt może pomieścić 17 500 widzów, a swoje mecze rozgrywają na nim drużyny Comunicaciones FC, Cremas B i Capitalinos FC. Jest trzecim pod względem wielkości stadionem w Gwatemali, zaraz po narodowej arenie Estadio Doroteo Guamuch Flores oraz Estadio Israel Barrios. Uznawany za jeden z najnowocześniejszych i najbardziej kompletnych stadionów w kraju. Stadion został zainaugurowany 10 listopada 1991 pod nazwą Estadio Carlos F. Novella, nadaną na cześć założyciela przedsiębiorstwa Cementos Progreso, krajowego lidera w produkcji materiałów budowlanych i głównego sponsora obiektu. Niedługo potem zmieniono nazwę stadionu na Estadio La Pedrera (od osiedla La Pedrera, w którym został wzniesiony), by ostatecznie pozostać przy nazwie Estadio Cementos Progreso. Określany jest niekiedy przydomkiem „Coloso de la Zona 6” („Kolos strefy 6”), gdyż znajduje się właśnie w strefie 6 stołecznego miasta Gwatemala. Obiekt posiada salę gimnastyczną, boczne boiska do piłki nożnej siedmioosobowej i jedenastoosobowej, prywatne loże, budki radiowe i telewizyjne, salę prasową oraz ekran reklamowy w wysokiej rozdzielczości. Obok stadionu znajduje się rozległy parking oraz tereny zielone. Na obiekcie mogą się odbywać koncerty, wystawy lub inne wydarzenia kulturalne (wówczas maksymalna pojemność wynosi 9 400 osób). W 2002 roku wokół boiska utworzono bieżnię lekkoatletyczną, która otrzymała certyfikat organizacji World Athletics. Stadion dysponuje odpowiednią infrastrukturą do dyscyplin lekkoatletycznych takich jak pchnięcie kulą, skoki w dal, rzut młotem czy skok o tyczce. W 2010 roku na stadionie wymieniono murawę naturalną na sztuczną. Koszt prac montażowych wyniósł 4,6 miliona quetzali. Został pierwszym stadionem w kraju, który otrzymał najwyższy możliwy certyfikat jakości sztucznej murawy od FIFA (dwie gwiazdki). Przypisy Linki zewnętrzne Estadio Cementos Progreso, [w:] baza Soccerway (stadiony) [dostęp 2021-02-21] .
Estadio del Ejército

Estadio del Ejército, officially Estadio Coronel Guillermo Reyes Gramajo was a football stadium located in Guatemala City, the capital of Guatemala. The stadium was built in 1950 and was the home of Aurora F.C. It was demolished in late 2021 as a replacement for a shopping center. The stadium's maximum seating capacity is 13,000 people. It was also formerly also used for rugby and served as the home of the Guatemala Killers from 1995–2003. External links Photos and some information References World Stadiums Archived 2011-06-05 at the Wayback Machine
Estadio del Ejército

El Estadio del Ejército, o Estadio Coronel Guillermo Reyes Gramajo fue un estadio de fútbol situado en Ciudad de Guatemala, Guatemala, y la antigua sede oficial del Aurora F. C. de la Primera División de Guatemala. Historia A principios de la década de los años 1960, se comenzó a gestar la idea de construir un estadio que fuera la sede del Aurora F.C., para lo cual la junta directiva de esa época que estaba presidida por Adrián Rodríguez inició las gestiones para hacer realidad el proyecto, solicitando su construcción al Ministro de la Defensa Nacional, el Coronel Rafael Arreaga Bosque, y al Jefe de Estado, Enrique Peralta Azurdia así como los fondos necesarios para la construcción del estadio. Los trabajos se iniciaron sobre un estadio ya existente, con la remodelación del césped, que fue inaugurada el 3 de octubre de 1964,​ y teniendo como único graderío uno construido de madera, donde después se construyó la tribuna principal. Después se construyeron las tribunas y posteriormente la general, de lo que fue conocido como "el coloso de hierro", llamado "Estadio del Ejército", siendo su última construcción la General Sur, inaugurada el 2 de abril de 1970. Lo que hoy es el vestuario local, en esa época eran las oficinas del negociado de deportes del Ejército y sede del club Aurora, por lo que aproximadamente en 1973, se construyeron las instalaciones que hoy ocupa el área administrativa del negociado de deportes y la sede del club. El estadio es propiedad del Ministerio de la Defensa Nacional de Guatemala, lo que ha causado algunas pugnas entre el club y la Dirección General de Deportes y Recreación del Ministerio por el uso de las instalaciones. En diciembre de 2021 el Instituto de Previsión Militar comenzó la demolición de parte del estadio con vistas a su remodelación para modernizar las instalaciones.​ Conciertos El 15 de septiembre de 2007, el estadio fue escenario del inicio de la multitudinaria gira mundial Tour 2007, el retorno del grupo musical español Héroes del Silencio ante unas 24 mil personas, después de 11 años de separación.​ El estadio del Ejército ha sido escenario de numerosas actuaciones de artistas como Daddy Yankee, Shakira o Def Leppard entre otros. Véase también Distrito Futeca Referencias Enlaces externos Información e imágenes del estadio.
Stade de l'Armée

Le stade de l'Armée (Estadio del Ejército), ou stade Colonel Guillermo Reyes Gramajo, est un stade de football situé à Guatemala. Il est la propriété du ministère de la Défense du Guatemala. Le stade a notamment accueilli l'équipe de football d'Aurora Fútbol Club. Le stade a une capacité de 12 453 places. Notes et références Portail de l’architecture et de l’urbanisme Portail du football Portail du Guatemala
Estadio del Ejército

Estadio del Ejército (oficjalna nazwa: Estadio Coronel Guillermo Reyes Gramajo) – stadion piłkarski w stołecznym mieście Gwatemala, w departamencie Gwatemala. Obiekt może pomieścić 13 500 widzów, a swoje mecze rozgrywa na nim drużyna Aurora FC. Budowę domowego stadionu dla administrowanego przez gwatemalskie wojsko klubu Aurora FC rozpoczęto na początku lat 60. Władze klubu uzyskały pozwolenie na prace od ministra obrony narodowej Rafaela Arreagi Bosque, za zgodą dyktatora Enrique Peralty Azurdii. Boisko z drewnianą trybuną zainaugurowano 3 października 1964. Pozostałe trybuny zostały dobudowane w ciągu kilku kolejnych lat przez przedsiębiorstwo METASA z Nikaragui. Stadion ma cztery maszty oświetleniowe. Na jego terenie znajdują się biura klubu Aurora FC, a w bezpośrednim sąsiedztwie są zlokalizowane boisko poboczne, korty do tenisa i parking. Obiekt nosi imię pułkownika Guillermo Reyesa Gramajo, lecz jest znany głównie pod nazwą Estadio del Ejército (hiszp. „Stadion Wojskowy”). Jest własnością wojska gwatemalskiego. Do 1973 roku na stadionie znajdowało się biuro wydziału sportowego gwatemalskich sił zbrojnych. Stadion jest czasem określany poprzez przydomek „Coloso de Hierro” („Żelazny Kolos”). Uznaje się go za jeden z najbardziej zasłużonych historycznie stadionów w kraju (grająca na nim Aurora FC znajduje się w szerokiej czołówce najbardziej utytułowanych klubów Ameryki Centralnej). Przypisy Linki zewnętrzne Estadio del Ejército, [w:] baza Soccerway (stadiony) [dostęp 2021-04-02] .
Lake Ipala

Laguna de Ipala is a crater lake in Guatemala. The lake is located in the limits of the Departments of Jutiapa and Chiquimula, at the bottom of the one kilometre (0.62 mi) wide crater of the Ipala Volcano. The lake has a surface area of 0.52 km2 (0.20 sq mi) and is situated at an altitude of 1,493 m (4,898 ft). References
Laguna de Ipala

La laguna de Ipala es un lago de cráter que se localiza entre los departamentos de Chiquimula y Jutiapa en Guatemala. El cráter del Volcán de Ipala tiene un diámetro de aproximadamente 1 km. El lago tiene una superficie de aproximadamente 0.52 km²​ y se encuentra a una altitud de 1493 m s. n. m.​ Referencias
Lago Ipala

Il lago Ipala è un lago del Guatemala, nel sud-est del Dipartimento di Chiquimula. Il lago sorge in un cratere vulcanico alto 1650 metri ed è un facile percorso per gli escursionisti. Il cratere, riempito d'acqua, è largo un chilometro circa. La città omonima di Ipala è situata a nord del lago. Note Altri progetti Wikimedia Commons contiene immagini o altri file su lago Ipala
Ipalameer

Het Ipalameer (Spaans: Laguna de Ipala) is een kratermeer in Guatemala. Het meer bevindt zich in het zuidoosten van het departement Chiquimula op de bodem van de 1 kilometer wijde krater van de vulkaan Ipala. Het meer heeft een oppervlakte van 0,52 km² en ligt op een hoogte van 1493 meter.
Laguna de Ipala

A Laguna de Ipala é uma laguna de cratera localizada na Guatemala. Esta laguna localiza-se no Sudoeste do departamento de Chiquimula, a cerca de 1 quilómetro do vulcão Ipala. A superfície deste lago tem cerca de 5.9 km² e localiza-se a 1493 metros de altitude relativamente ao nível do mar. Ver também Lista de lagos da Guatemala Referências Ligações externas Instituto Nacional de Sismologia, Vulcanologia, Meteorologia e Hidrologia da Guatemala. «Lagos da Guatemala». insivumeh.gob.gt. Consultado em 5 de junho de 2010 !CS1 manut: Nomes múltiplos: lista de autores (link) PREPAC (6 de junho de 2007). «Descrição dos Lagos da Guatemala» (PDF). Lagos de Centroamérica. OIRSA. Consultado em 8 de junho de 2010. Arquivado do original (pdf) em 27 de julho de 2011 PREPAC (6 de junho de 2007). «Descrição de Lagunas da Guatemala» (PDF). Lagunas de Centroamérica. OIRSA. Consultado em 8 de junho de 2010. Arquivado do original (pdf) em 27 de julho de 2011 PREPAC (6 de junho de 2007). «Descrição de Lagunetas da Guatemala» (PDF). Lagunetas de Centroamérica. OIRSA. Consultado em 8 de junho de 2010. Arquivado do original (pdf) em 27 de julho de 2011 PREPAC (6 de junho de 2007). «Descrição de Barragens da Guatemala» (PDF). Embalses de Centroamérica. OIRSA. Consultado em 8 de junho de 2010. Arquivado do original (pdf) em 27 de julho de 2011 PREPAC (6 de junho de 2007). «Descrição de Lagunas Costeras da Guatemala» (PDF). Lagunas costeras de Centroamérica. OIRSA. Consultado em 8 de junho de 2010. Arquivado do original (pdf) em 27 de julho de 2011 USACE (junho de 2000). «Water Resources Assessment of Guatemala» (PDF). Corpo de Engenharia do Exército dos Estados Unidos. Consultado em 4 de junho de 2009 USACE (junho de 2000). «Guatemala - Mapa das águas superficiais da Guatemala» (PDF). US Army Corps of Engineers. Consultado em 4 de junho de 2009
Laguna de Ipala

Laguna de Ipala är en kratersjö i Guatemala. Den ligger i den sydöstra delen av landet, 100 km öster om huvudstaden Guatemala City. Laguna de Ipala ligger 1 452 meter över havet. Arean är 0,52 kvadratkilometer. Omgivningarna runt Laguna de Ipala är en mosaik av jordbruksmark och naturlig växtlighet. Kommentarer Källor
Киригуа

Киригуа (на испански: Quiriguá) е град на древните маи, днес археологически разкопки на територията на департамента Исабал в югоизточната част на Гватемала. Разположен е по продължението на реката Мотагуа на площ от 3 км², като церемониалният център на града се намира на 1 километър в сушата от северния бряг на реката. В периода 200—900 година Киригуа е разположен на кръстопът от няколко важни търговски пътища. Строежът му започва около 550 г., като се развива много динамично през 8 век. Неговата архитектура и скулптура е много близка до тази на Копан, което говори за техните близки връзки. В периода 723—784 г. Киригуа става процъвтяваща независима държава. От средата на IX век започва нейният упадък. За първи път развалините в Киригуа са изучавани в 1840 г. от английския художник Фредерик Катъруд, а след това от английския учен А. П. Модсли и няколко американски експедиции. Най-известни са скалните календари, причудливите скулптури на митични чудовища, колоните с йероглифи и други. Външни препратки ((es)) Официална страница Архив на оригинала от 2010-05-19 в Wayback Machine. ((en)) История и фотографии Архив на оригинала от 2008-12-18 в Wayback Machine. Източници
Quiriguá

Quiriguá és un jaciment arqueològic pertanyent a l'antiga civilització maia, situat al departament d'Izabal, al sud-est de Guatemala. És un jaciment de grandària mitjana, amb una superfície d'aproximadament de 3 km², situat al llarg del curs inferior del riu Motagua, i amb el seu centre cerimonial situat a 1 km de la riba nord del riu. Està inscrit en la llista del Patrimoni de la Humanitat des del 1981. Durant el període clàssic de la civilització maia (200-900 dC), Quiriguá es troba en la confluència de diverses importants rutes comercials. El lloc va ser ocupat des del 200 dC i la construcció de l'acròpoli va començar al voltant de 550 dC. Un auge de construccions impressionants es va iniciar al segle viii, fins que es va aturar tota activitat de construcció al voltant de 850 dC, a excepció d'un breu període de reocupació en el postclàssic primerenc (c. 900-c. 1200). Quiriguá comparteix el seu estil arquitectònic i escultòric amb la ciutat propera de Copán; la història n'està estretament entrellaçada amb la de Quiriguá. Referències
Quiriguá

Quiriguá az egykori maja civilizáció déli részének egyik jelentős városa volt. Romterülete a mai Guatemala keleti részén, Izabal megyében, a hondurasi határ közelében elterülő Quiringuá Nemzeti Park területén, a Motagua folyó alsó részének északi partján áll. A monumentális épületegyüttes piramisok, teraszok és lépcsők összetett rendszeréből áll. 1981 óta az UNESCO kulturális világörökségének része. Történelem Az első lakók nyomai i. sz. 200 körülre datálhatók. A gazdagságát jáde- és obszidiánkereskedelemmel megalapozó város a 7. és a 10. század között élte fénykorát, ekkor a Karib-tenger kikötőivel is szoros kapcsolatban állt. Kezdetben politikailag (a mai Honduras területén található) Copántól függött, de 738-ban függetlenné vált és jelentős központtá fejlődött. Ismert uralkodók Quiriguá ismert uralkodói: Napjainkban A ma látható legszebb műemlékek a 8. századból valók, köztük sztélék, amelyek feliratai fontos információkat hordoznak a maja történelemmel, benne politikai és katonai eseményekkel, valamint az időszámítással kapcsolatban. Ezek a feliratok olyan magas művészi színvonalak képviselnek, hogy önálló műalkotásoknak is tekinthetők. Jellemző rájuk a magas és mély domborművek ötvözése, és a frontális ábrázolásmód. Elkészítésükhöz nem használtak fémszerszámokat, egyetlen eszközük a kővéső volt. A legnagyobb sztélé az úgynevezett E sztélé a maja kor legnagyobb fejtett kőtömbje, magassága több mint tíz méter, súlya eléri a hatvan tonnát. Jegyzetek Fordítás Ez a szócikk részben vagy egészben a Quiriguá című angol Wikipédia-szócikk fordításán alapul. Az eredeti cikk szerkesztőit annak laptörténete sorolja fel. Ez a jelzés csupán a megfogalmazás eredetét és a szerzői jogokat jelzi, nem szolgál a cikkben szereplő információk forrásmegjelöléseként.
Quiriguá

Quiriguá is een oude stad van het Maya-volk in de huidige gemeente Los Amates, departement Izabal in Guatemala. Quiriguá is gesitueerd aan de rivier Motagua. De eerste bewoners vestigden zich rond het jaar 200, en de stad werd weer verlaten rond 850. Tot de eerste helft van de achtste eeuw was Quiriguá ondergeschikt aan Copán, maar dat veranderde na de overwinning van 'Cauac-Hemel', koning van Quiriguá, op Copán in 738. Quiriguá staat sinds 1981 op de UNESCO Werelderfgoedlijst onder de titel Archeologisch park en ruïnes van Quirigua, 34 hectare groot. Externe link (en) Geschiedenis en foto's
Quiriguá

Quiriguá – stanowisko archeologiczne w południowo-wschodniej Gwatemali, w departamencie Izabal, gminie Los Amates. Od 1981 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Quiriguá była w przeszłości ważnym ośrodkiem kultury Majów, istniejącym od początku III do połowy IX wieku. Zachowały się tu ogromne ołtarze i stele pokryte inskrypcjami i płaskorzeźbami. Najwyższa ze stel mierzy 10 metrów wysokości i waży 65 ton. Zainteresowanie naukowców budzą w Quiriguá wielkie monolityczne rzeźby z piaskowca ze względu na ich podobieństwo do kamiennych ołtarzy Olmeków z La Venta. Bibliografia Encyklopedia sztuki starożytnej, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1974, str. 390